muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/23478, Karar No: 2015/5614, Tarih: 23.03.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/23478 E.  ,  2015/5614 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki taşınmazlara emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-2942 sayılı Kamulaştırma kanununun 11/son maddesi uyarınca irtifak hakkı karşılıkları bu hak nedeniyle taşınmazın tamamında meydana gelecek değer kaybıdır.

Bu itibarla;

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre dava konusu taşınmaz üzerinde yapı bulunduğu anlaşılmış olup, yapıların enerji nakil hattının yapımından önce inşa edilmiş olduğunun anlaşılması halinde, enerji nakil hattı nedeniyle taşınmaz üzerinde bulunan yapının değerinde azalma olacağı kabul edilmesi gerektiğinden, bayındırlık birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülmek suretiyle yapıların bedeli tespit edilip, enerji nakil hattı nedeniyle taşınmazın tamamında meydana gelecek değer düşüklüğü oranının belirlenmesi ve bu oranla taşınmazın zemin ve yapı bedeli dahil tüm değerinin çarpılması sonucu irtifak hakkı karşılığının hesaplanması gerekir.

Bilirkişi kurulunca böyle bir inceleme ve işlem yapılmadan yapı bedelinin de irtifak hesabında dikkate alınması,

2-Dava konusu 215 ada 17 parsel sayılı taşınmazda davacı 123/128 oranında pay sahibi olmasına rağmen davacı bu taşınmazda tam pay sahibi kabul edilmek suretiyle hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 23.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12876, Karar No: 2018/15194, Tarih: 11.12.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/12876 E.  ,  2018/15194 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanması infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 Sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanıkların eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 141/1. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2-Sanıkların yüklü aracın üzerinden koli çalma eyleminde çalınan kolide bulunan suça konu satranç takımlarının suç tarihi itibariyle değeri tespit ettirilerek, 5237 sayılı TCK'nun 145. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 11/12/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10706, Karar No: 2013/7572, Tarih: 05.04.2013

**6. Ceza Dairesi         2013/10706 E.  ,  2013/7572 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hırsızlık suçundan sanık ... hakkında TCK'nın 142/1-e, 143, 31/2, 63. maddeleri gereğince cezalandırılması istemiyle MERSİN 2. Çocuk Mahkemesine kamu davası açıldığı, yapılan yargılama sonucunda mahkemenin 05.11.2008 gün ve 2007/3 Esas, 2008/415 karar sayılı hükmü ile sanığın TCK'nın 142/1-e, 143/1, 31/3, 53/1, 63. maddeleri uyarınca 1 yıl 6 ay 20 gün hapis cezasına dair mahkumiyet kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Dairemizin 18.02.2013 gün ve 2011/22518 Esas, 2013/2573 Karar sayılı ilamı ile sanığın eyleminin TCK 141/1. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu, suçun gece sayılan zaman diliminde işlendiğinin kabulüne karşın kanıtlarının gösterilmediği ve sanığın suç tarihinde 18 yaşından küçük olmasına rağmen hakkında TCK 53. maddesinin uygulanması bozmayı gerektirdiğinden Bozulmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 01.04.2013 gün ve 6-2009/102231 itiraz sayılı yazıları ile itiraz kanun yoluna başvurması üzerine,

Dosya Dairemize gönderilmekle okunarak gereği düşünüldü;

5271 sayılı CMK'nın 6352 sayılı Yasanın 99. maddesi ile değişik 308. maddesi gereğince yapılan incelemede;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 01.04.2013 gün ve 6-2009/102231 sayılı yazılarında özetle:

“İTİRAZ NEDENLERİ:

İtirazlarımız özel dairenin 1 nolu bozmasının kaldırılarak, hükümden çıkartılmasına yöneliktir.

1-Sanık ... 'in şikayetçi ...'e ait 35 R 1109 plakalı 2005 model ... marka direksiyon kilidi ile kilitlenmek suretiyle bırakılan motosikletini, ... mahallesinde bulunan sokak üzerinde işyerinin önünden çaldığı dosya kapsamı ile ... olup eylemin sübutu konusunda bir ihtilaf bulunmamaktadır.

2-Ancak özel daire ile ihtilafa konu olay, şikayetçinin direksiyon kilidi ile kilitlemek suretiyle sokağa park etmiş olduğu motosikletin çalınması eyleminin, 5237 sayılı yasanın 142/1-e maddesinde yazılı "Adet veya tahsis veya kullanımları gereği açıkta bırakılmış eşya hakkında," işlenilen bir hırsızlık suçunu mu? veya 5237 sayılı Yasanın 142/1-b maddesindeki "Herkesin girebileceği bir yerde bırakılmakla birlikte kilitlenmek suretiyle" işlenilen hırsızlık suçunu mu? yoksa 5237 sayılı Yasanın 141/1. maddesindeki niteliksiz hırsızlık suçunu mu? oluşturduğu noktasında toplanmaktadır.

3-Öncelikle, 5237 sayılı Yasanın 142/1-e maddesi gerekçesinde "...âdet veya tahsis ve kullanım gereği açığa bırakılmış olan eşya hakkında hırsızlık suçunun işlenmesi, bir nitelikli unsur olarak kabul edilmiştir. Tarlalarda bırakılan tarım araçları, inşaat yerine yığılan malzeme, bu kapsama giren eşyaya örnek olarak gösterilebilir. Bunların çalınmalarında kolaylık bulunması, bu nitelikli hâlin kabulünde etken olmuştur. "denilmiştir.

3-Öncelikle, 5237 sayılı Yasanın 142/1-e maddesi gerekçesinde "...âdet veya tahsis ve kullanım gereği açığa bırakılmış olan eşya hakkında hırsızlık suçunun işlenmesi, bir nitelikli unsur olarak kabul edilmiştir. Tarlalarda bırakılan tarım araçları, inşaat yerine yığılan malzeme, bu kapsama giren eşyaya örnek olarak gösterilebilir. Bunların çalınmalarında kolaylık bulunması, bu nitelikli hâlin kabulünde etken olmuştur. "denilmiştir.

4-Öte yandan 5237 sayılı Yasanın yürürlük tarihi olan 01.06.2005 tarihinden itibaren, farklı ceza dairelerinin farklı uygulamalar yaptığı, ... bir noktaya bağlı olmaksızın cadde ve sokaklar gibi açık alanlara bırakılan motosikletlerin çalınması eylemlerine uygulanacak yaptırımın tesbiti ve uygulama birliğini sağlamak açısından Ceza Genel Kurulunun 18.12.2012 gün ve 2012/1411-1852 sayılı kararında "Değişen sosyal ve ekonomik şartlar gözönüne alındığında, motosiklet kullanımının özellikle sıcak iklimli bölgelerde kullanım kolaylığı nedeniyle yaygınlaştığı, hemen her evde en az bir adet motosikletin bulunduğu, sayılarının gün geçtikçe çoğaldığı ve gündüz kullanımlarında geçici işler nedeniyle motosikletlerin ... bir noktaya bağlanmaksızın cadde kenarlarına park edilmek suretiyle açıkta bırakılmasının bir kısım bölgelerde genel bir alışkanlık haline geldiği bilinmekle birlikte, âdet gereği açıkta bırakıldığının söylenebilmesi için, âdetlerin zaman ve yere göre de değişebileceği de gözönüne alındığında suçun işlendiği yörenin sosyal koşullarının da ayrıntılı olarak bilinmesi gerekmektedir.

... bir noktaya bağlı olmaksızın açık alanda park halinde bırakılan motosikletlerin çalınması eyleminin açıktan basit hırsızlık suçunu oluşturduğu 2011 yılına sürdürülen yargısal uygulamalarda kabul edilegelmiş ise de; yalnızca sokaklar ve caddeler gibi açık alanlarda kullanılabilen, sayıları gün geçtikçe çoğalan, her zaman ve özellikle gün içinde otopark ya da bina içlerine park edilmeleri mümkün olamayan, cadde kenarlarına tedbir alınmaksızın park edilmeleri zorunluluk haline gelmiş bulunan motosikletlerin kullanım gereği açıkta bırakılmalarının kaçınılmaz olduğunun, buna göre de hırsızlık konusu olduklarında 5237 sayılı TCK'nın 142. maddesinin 1. fıkrasının (e) bendinde düzenlenen nitelikli halin oluştuğunun kabulü gerekmektedir.

Bu bilgiler ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

... bir noktaya bağlı olmaksızın iki bina arasındaki açık alana kilitsiz olarak parkedilen suç konusu motosikletin çalınması şeklindeki eylemin, kullanım gereği açıkta bırakılan eşya hakkında hırsızlık suçunu oluşturduğu anlaşıldığından, sanığın TCK'nun 142/1-e maddesi uyarınca cezalandırılmasına ilişkin yerel mahkeme hükmü ile bu hükmün onanmasına dair Özel Daire kararı yerindedir."denilmektedir.

Bu Ceza Genel Kurulu kararı uyarınca kilitsiz olsa dahi açıkta cadde veya sokakta bırakılan motosikletlerin çalınması eyleminin, kullanımları gereği açıkta bırakılan eşya aleyhine hırsızlık suçu olarak kabulünün gerekeceği anlaşılmaktadır.

Bu Ceza Genel Kurulu kararı uyarınca kilitsiz olsa dahi açıkta cadde veya sokakta bırakılan motosikletlerin çalınması eyleminin, kullanımları gereği açıkta bırakılan eşya aleyhine hırsızlık suçu olarak kabulünün gerekeceği anlaşılmaktadır.

5-Öte yandan herkesin girebileceği bir yerde bırakılmakla birlikte kilitlenmek suretiyle bırakılan eşya kavramının 765 sayılı Yasanın 493/1. maddesinin karşılığı olarak düzenlendiği, ancak 493/1. maddesindeki "malları muhafaza için sağlam maddelerle ve muhkem surette yapılmış şeyler" kavramına 142/1-b madesinde yer verilmediği, bu sebeple de 765 sayılı Yasa uygulamasındaki gibi kilidin sağlam olup olmadığına bakılmasına gerek duyulmadığı, eşyanın herhangi bir şekilde kilitlenmiş olmasının suçun oluşması için yeterli kabul edildiği öğreti de belirtilmektedir. (Noyan Erdal, Hırsızlık Suçları, ... Yayınevi- sf-261)

Bu halde, direksiyon kilidiyle kilitlenmek suretiyle muhafaza altına alınarak sokağa park edilmiş motosikletin sanık tarafından çalması biçimindeki eylemde, motosikletin kilitlenmesinin suçun sübutu için yeterli olduğu, kilidin sağlam ve muhkem olup olmadığına bakılmasına gerek bulunmadığı anlaşıldığından, sanığın eylemlerinin, 5237 sayılı TCK.nun 141/1. maddesine değil, aynı Yasanın 142/1-b maddesinin 1. cümlesinde tanımlanan; "Herkesin girebileceği bir yerde bırakılmakla birlikte kilitlenmek suretiyle muhafaza altına alınmış olan eşya hakkında" işlenmesi biçiminde tanımlanan hırsızlık suçunu da oluşturduğu, mahkemenin 5237 sayılı TCK.nun 142/1-b maddesi yerine, diğer nitelikli hal olan TCK'nun 142/1-e maddesiyle uygulama yapmış olmasına göre, her iki fıkradaki ceza sürelerinin aynı olması nedeniyle sonuca etkili olmadığı ancak bu halin dahi tek başına eylemin nitelikli hal olduğu gerçeğini değiştirmediği anlaşılmaktadır.

6-Bu çerçeve içerisinde düşünüldüğünde, direksiyon kilitlenmek suretiyle muhafaza altına alınarak sokağa park edilmiş motosikletin sanık tarafından çalınması biçiminde gerçekleşen eylemde, motosikletin açıkta cadde üzerine kilitlenmek suretiyle bırakılmasının yukarıdaki CGK' kararı dikkate alındığında evleviyetle TCK.nun 142/1-e kullanımları gereği açıkta bırakılan eşya aleyhine hırsızlık suçunu

ve yine, 5237 sayılı TCK.nun 142/1-b maddesinin 1. cümlesinde tanımlanan; "Herkesin girebileceği bir yerde bırakılmakla birlikte kilitlenmek suretiyle muhafaza altına alınmış olan eşya hakkında" işlenmesi biçiminde tanımlanan hırsızlık suçunu oluşturduğu, bu sebeplerle de yerel mahkemenin eylemin 5237 sayılı TCK.nun 142/1-e maddesi uygulamasının doğru olduğu anlaşılmaktadır.

Anılan seplerle özel dairenin sanık hakkında 1 nolu bozma kararı vermesi hatalı olmuştur.

SONUÇ VE İSTEM:

ve yine, 5237 sayılı TCK.nun 142/1-b maddesinin 1. cümlesinde tanımlanan; "Herkesin girebileceği bir yerde bırakılmakla birlikte kilitlenmek suretiyle muhafaza altına alınmış olan eşya hakkında" işlenmesi biçiminde tanımlanan hırsızlık suçunu oluşturduğu, bu sebeplerle de yerel mahkemenin eylemin 5237 sayılı TCK.nun 142/1-e maddesi uygulamasının doğru olduğu anlaşılmaktadır.

Anılan seplerle özel dairenin sanık hakkında 1 nolu bozma kararı vermesi hatalı olmuştur.

SONUÇ VE İSTEM:

Yukarıda arz ve izah edilen nedenlerle İTİRAZIN KABULÜ ile Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 18/02/2013 gün ve 2009/102231 Esas - 2013/2573 Karar sayılı hükmünün 1 nolu BOZMA kararının kaldırılarak hükümden çıkartılmasına karar verilmesi, itirazımızın yerinde görülmemesi üzerine, dosyamızın görüşülmek üzere Yüksek Yargıtay Ceza Genel Kurulu’na gönderilmek üzere Yüksek Yargıtay Birinci Başkanlığı’na gönderilmesi,

İtirazen arz ve talep olunur.” gerekçesiyle itiraz yasa yoluna başvurulmuştur.

Sanık ... 'in olay gün ve saatinde şikayetçi ...'e ait ... plakalı 2005 model Asya marka 121 kg ağırlığında, direksiyon kilidi ile kilitlenmek suretiyle işyerinin önüne bırakılan motosikletini işyerinin önünden çalma eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e maddesinde düzenlenen kullanım gereği açıkta bırakılan eşyanın çalınması eyleminin mahkemece suçun nitelendirilmesinin usul ve yasaya uygun olduğunun anlaşılması karşısında Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne karar vermek gerektiği anlaşılmakla:

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A

1) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının İTİRAZININ KABULÜNE,

2) Dairemizin 18.02.2013 gün ve 2009/102231 Esas, 2013/2573 Karar sayılı hükmünün (I) nolu Bozma kararının kaldırılarak hükümden ÇIKARTILMASINA, ilamın diğer Bozma bendlerinin aynen korunmasına, itiraza uygun olarak 05.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5697, Karar No: 2012/2254, Tarih: 13.03.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/5697 E.  ,  2012/2254 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 150 ada 20 parsel sayılı 1024,01 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, irsen intikal, taksim, ifraz, satın alma ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ... oğlu ... adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine vekili, yasal süresi içinde çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşlık kayalık niteliğindeki yerlerden olduğu iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne ve çekişmeli parselin davacı Hazine adına tesciline, taşınmazın 1. Derece doğal sit alanında kaldığının ve taşınmaz içerisinde bulunan bir adet binanın, 9 adet beş yaşlarında zeytin, 3 adet beş yaşlarında elma fidanı, 5 adet aynı yaşlardaki incir ağacının davalıya ait olduğunun tapunun beyanlar hanesinde gösterilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili ile davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 13.03.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2552, Karar No: 2023/164, Tarih: 23.01.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/2552 E.  ,  2023/164 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Mustafakemalpaşa Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 20.10.2015 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'un 154 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. Mustafakemalpaşa 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.03.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında

hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanın temyiz istemi, sanığın kendisine ait tapulu taşınmazı açık açık ekip biçtiğini ikrar etmesine karşın verilen beraat kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay; sanığın katılana ait 14 numaralı parseli ekerek tecavüz ettiği iddiasına ilişkindir.

2. Sanık savunmasında bahse konu arazinin hisseli olduğunu iki yıldır yonca ektiğini bu yıl ekmediğini iki yıl önce ektiğini arazide yonca ekili olduğu için katılana icar parası vermek istediğini, ancak katılanın kabul etmediğini, 14 numaralı parselin 15 numaralı parsele bitişik olduğunu bu yerin ... olup 15 numaralı parsel içinde yer aldığını sanarak ektiğini bilerek ve isteyerek ekmediğini beyan etmiştir.

3. Katılan beyanında Kuşboğazı mevkiinde bulunan 110 Ada 14 parseldeki taşınmazına sınır olan taşınmazı kullanan sanığın toplulaştırma işlemi sırasında çakılan kazıkları kaldırarak yonca ektiğini, taşınmazların sınırlarının belli olduğunu beyan etmiştir.

3. Katılan beyanında Kuşboğazı mevkiinde bulunan 110 Ada 14 parseldeki taşınmazına sınır olan taşınmazı kullanan sanığın toplulaştırma işlemi sırasında çakılan kazıkları kaldırarak yonca ektiğini, taşınmazların sınırlarının belli olduğunu beyan etmiştir.

4. Mahkemece mahallinde keşif yapılmış alınan teknik bilirkişi raporunda suça konu taşınmazların parsel numaralarının 441 ve 442 numaralı parseller olduğu 441 numaralı parsel malikinin ..., 442 numaralı parselin maliklerinin ... ve mirasçıları olup tarla vasfında oldukları, D.S.İ tarafından yapılan toplulaştırma faaliyetleri sonucunda 441 numaralı parsel malikine 110 Ada 15 numaralı parsel, 442 numaralı parsel malikine 110 Ada 14 numaralı parselin verildiği, 441 ve 442 numralı taşınmazların tapu kaydında D.S.İ ... 1. Bölge Müdürlüğünün toplulaştırma şerhi olduğu, ancak toplulaştırma işleminin henüz kesinleşmediği belirtilmiş, toplulaştırma sonucu oluşan parsellerle eski parseller harita üzerinde çakıştırılarak gösterilmiştir.

IV. GEREKÇE

Mahkemece yapılan keşif sonrası alınan teknik bilirkişi raporundan da anlaşıldığı üzere sanık ile katılana ait taşınmazların toplulaştırma işlemlerinden önce fiili zemindeki yerleri arklı olup, bu işlemden sonra fiili zemindeki yerlerinin değiştiği, gözetildiğinde sanığın toplulaştırma işleminden sonra ... oluşup kendisine düşen 110 Ada 15 numaralı parseli ekerken, buranın bitişiğindeki katılana ait 110 Ada 14 numaralı parseli de birlikte ektiği hususu sabittir.

Sanık savunmasında katılana icar parası vermek istediğini ancak onun kabul etmediğini beyan etmiştir. Açıklanan deliller kapsamında sanığın toplulaştırma sonucu oluşan ... parselini kullanırken buranın bitişiğindeki katılana ait parseli de bilerek ve isteyerek tecavüz etmek suretiyle atılı suçu işlediğinin dava dosyası kapsamındaki tüm delillerle anlaşılmasına karşın yerinde olmayan gerekçeyle yazılı şekilde beraat kararı verilmesi hukuka aykırıdır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Mustafakemalpaşa 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.03.2016 tarihli kararına yönelik katılanın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.01.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15476, Karar No: 2016/5147, Tarih: 25.04.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/15476 E.  ,  2016/5147 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Kamu kurumundan hırsızlık, kamu malına zarar verme, işyeri dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Her iki sanık hakkında;

TCK'nın 142/1-a, 31/3. maddeleri gereğince 2 yıl 13 ay 10 gün hapis cezası

TCK'nın 116/2, 119/1-c, 31/3. maddeleri gereğince 14 ay 22 gün hapis cezası

TCK'nın 152/1-a, 31/3. maddeleri gereğince neticeten 2 yıl hapis cezası

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocukların, 31.01.2013 günü, ... İlköğretim Okulunun içine girdikleri, zeminde bulunan müdür, rehberlik hizmetleri, müdür yardımcısı odalarının kapı anahtar kısımlarını kırdıkları, müdür yardımcısı odasında bulunan dizüstü bilgisayarı çaldıkları, okul koridorunda bulunan yangın tüplerini sıkarak boşalttıkları anlaşıldığından, işyeri dokunulmazlığını ihlal, kamu malına zarar verme, kamu kurumundan hırsızlık suçlarının oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

1- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı suçları işlediğine yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi:

UYAP'tan alınan 20.04.2016 tarihli nüfus kayıt örneğine göre suça sürüklenen çocuğun, hüküm tarihinden sonra 04.10.2014 tarihinde öldüğü anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun buna göre tayininde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince hükmün sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, 25.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.