muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/13711, Karar No: 2015/1769, Tarih: 24.02.2015

**6. Hukuk Dairesi         2014/13711 E.  ,  2015/1769 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Küçükçekmece 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/06/2014

NUMARASI : 2013/756-2014/534

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı alacaklı tarafından davalı borçlu hakkında kira alacağının tahsili amacıyla tahliye istekli olarak başlatmış olduğu icra takibi nedeniyle düzenlenen ödeme emrine davalı borçlunun yasal süresinde itiraz etmesi üzerine davacı alacaklı icra mahkemesine başvurarak itirazın kaldırılması, takibin devamı,icra tazminatı ve tahliye isteminde bulunmuştur. Mahkemece,davanın kısmen kabulüne,8.300 TL alacak üzerinden itirazın kaldırılmasına,takibin devamına, 8.300 TL alacağın %20 si oranında icra tazminatının davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine,kiralananın tahliyesine karar verilmesi üzerine,karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının tahliyeye ilişkin tüm ve alacağa ilişkin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalının alacağa ilişkin temyiz itirazlarına gelince:

Davacı vekili, davalı aleyhine başlatmış olduğu Küçükçekmece 3.İcra Müdürlüğünün 26.9.2013 tarihli tahliye istekli takip talebi ile aylık 4.000 TL'den 2013 yılı 8 ve9.ay ile muaccel hale gelen 2013 yılı 10-11-12 ve 2014 yılı 1-2-3.aylar kiraları toplamı 32.000 TL'nin tahsilini talep etmiştir. Borçlu süresi içinde vermiş olduğu itiraz dilekçesinde borcun tamamına itiraz etmiş,davacı alacaklı icra mahkemesinden itirazın kaldırılması,takibin devamı,icra tazminatı ve tahliye isteminde bulunmuştur. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, 8.300 TL alacak üzerinden itirazın kaldırılmasına karar verilmiş ise de,dosyada mevcut banka hesap ekstresinden davalı borçlu tarafından alacaklı hesabına 17.2.2014 tarihinde Şubat kirası açıklaması ile 1.452 TL ve 13.3.2014 tarihinde Mart kirası açıklaması ile 1.452 TL ve ayrıca 300 TL ödeme yapıldığı,bu ödemelerin mahkemece dikkate alınmadığı görülmüştür. Bu nedenle Mahkemece,alacaklı banka hesabına davalı tarafça yapılan 2014 yılı Şubat ve Mart ayları kirası açıklaması ile yapılan ödemeler de dikkate alınarak,toplam borçtan mahsubu ile sonucuna göre davacı alacağının tespiti gerekirken yazılı şekilde davalı borcunun fazla hesaplanması doğru değildir.

Karar bu nedenle bozulmalıdır. SONUÇ:Yukarıda 1 nolu bentte yazılı nedenlere tahliyeye ilişkin kararın ONANMASINA, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428 ve İİK.nın 366.maddesi uyarınca kararın alacağa hasren BOZULMASINA ve onanan kısım için aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenden alınmasına 24.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/849, Karar No: 2024/12206, Tarih: 19.09.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/849 E.  ,  2024/12206 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/622 E., 2022/506 K.

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

30.04.2014 tarihli CD inceleme tutanağına göre, olaya karışan üç şüpheli şahsın tespit edildiği, şüpheli şahısların ikisinin bayan birinin erkek şahıs olduğu, daha önceki yıllarda aynı tür suçtan dolayı hakkında komşu İl Emniyet Müdürlüğü sorumluluk bölgesinde yasal işlem yapılan şahısların fotoğrafları tarandığında olaya karışan bayan şahıslardan siyah giyimli, kapüşonlu ve kasiyeri oyalayan şahsın sanık ... olduğunun değerlendirildiğinin belirtildiği, ... markette kasiyer olarak görev yapan tanık ...'in kendisini oyalayan kişinin sanık olduğunu kesin ve net olarak teşhis ettiği, ... mağaza müdürü ...'nun beyanında ise kasiyeri oyalayan kişiyle kendisinin görüşmediğini, ancak güvenlik kamerasından incelediğini ve kesin ve net olarak bu şahsın sanık ... olduğunu kesin ve net olarak teşhis ettiğini belirttiği, sannığın tüm aşamalarda suçlamayı kabul etmeyerek o markete gitmediğini ve o tarihte doğumuna az bir zaman kalması nedeniyle hırsızlık yapmasının mümkün olmadığını savunması karşısında; sanığın muhtelif mesafe ve açılardan yüksek çözünürlükte fotoğrafları temin edilerek, kamera görüntüleri ile birlikte Emniyet Genel Müdürlüğü veya Jandarma Komutanlığı Kriminal Dairesi Başkanlığına gönderilip, olaya ilişkin görüntülerin bulunduğu CD üzerinde, olanaklı ise görüntü iyileştirmesi de yapılmak suretiyle, bu görüntüler ile sanığın fotoğrafları arasında karşılaştırılma yapılmasının sağlanarak bahse konu görüntülerdeki kişinin sanık olup olmadığına ilişkin rapor alınarak sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3831, Karar No: 2021/6161, Tarih: 03.06.2021

**19. Ceza Dairesi         2021/3831 E.  ,  2021/6161 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 2.Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Erteli Cezanın Aynen İnfazı

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkındaki ... 2. Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesinin 12.04.2007 tarihli ve 2006/353 esas, 2007/364 karar sayılı hapis cezasının ertelenmesine ve 1 yıl denetim süresine tabi tutulmasına dair vermiş olduğu kararın 20.04.2007 tarihinde kesinleşmesinden sonra sanığın 15.10.2008 tarihinde işlemiş olduğu suç nedeniyle Bakırköy 2. Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesinin 2009/115 karar sayılı ilamı ile denetim süresi içerisinde yeniden suç işlediğinden bahisle ihbarda bulunulması üzerine yerel mahkemece dava dosyası yeniden esasa kaydedilerek 03.12.2015 tarihli ve 2015/396 esas, 2015/497 sayılı karar ile 12.04.2007 tarihli ilk hükmün iptaline karar verilerek yeniden hapis cezasının ertelenmesine karar verildiği ve anılan kararın kesinleşmesini müteakip Adalet Bakanlığı Adli Sicil ve İstatistik Genel Müdürlüğünün 09.05.2016 tarihli, sanık hakkında verilen erteli cezanın denetim süresi içerisinde yeniden suç işlemesi nedeniyle TCK'nin 51/7. maddesi uyarınca kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesine yönelik karar verilmesi yerine hükmün gerekçesinde cezanın ertelenemeyeceği de belirtilmesine karşın, hüküm fıkrasında yeniden erteleme kararı verilmek suretiyle oluşan çelişkin giderilmesi hususundaki yazısı üzerine yerel mahkemece dosya yeniden ele alınarak 18.05.2016 tarihli ek karar ile anılan kararda hata yapıldığı kabul edilip 03.12.2015 tarihli kararın kaldırılmasına ve 12.04.2007 tarihli ilk hükmün iptal edilerek TCK'nin 51/8. maddesi gereğince hapis cezasının aynen infazına karar verildiği anlaşılmakla, öncelikle ... 2. Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesinin 03.12.2015 tarihli ve 2015/396 esas, 2015/497 sayılı temyiz edilmeden kesinleşen ve hukuka aykırı olarak verildiği düşünülen kararı için kanun yararına bozma yoluna başvurulup başvurulmayacağının takdiri ile bunun sonucuna göre inceleme yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın ... 2. Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı makamına TEVDİİNE, 03.06.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/28294, Karar No: 2012/29693, Tarih: 27.12.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/28294 E.  ,  2012/29693 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA : Davacı, fazla çalışma ücreti ve ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı ... ... İnşaat Sanayii ve Ticaret A. Ş. avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davalıların Ulaştırma Bakanlığı ve Devlet ... Yollarının açtığı ihale neticesinde ...- ... 2. Etap Hızlı Tren Projesi Kesim 1 ve Kesim 2 yapımı edimini üstlendiğini, davacının bu kapsamda işyeri olan tünellerde çalıştığını, hizmeti süresince her gün sabah 07.00'de işe başladığını, öğlen otuz dakika yemek molası verdiğini, başkaca ara dinlenmesi kullanmadan akşam 19.00'a kadar çalıştığını, onbeş günde bir vardiya değiştiğini, gündüzcülerin gece çalışmaya devam ettiklerini, buna göre gündüzcü olanların Pazar günü 19.00'da işi bıraktığını, Pazartesi günü 19.00'da ... başı yaptıklarını, gece çalışanların ise Pazar günü saat 07.00'de işi bırakıp Pazartesi günü sabah 07.00'de ... başı yaptıklarını, gece vardiyasında çalışanların da otuz dakika yemek molası dışında ara vermediklerini, yani davacının çalışılan her gün günde üç saat otuz dakika fazla çalışması olduğunu, ayda yirmialtı gün (bazen her gün) çalışma olduğundan davacının aylık en az yaklaşık doksanbir saat fazla çalışmasının bulunduğunu, dini bayramlardan ... bayramında üç gün, kurban bayramında dört gün izin kullandıklarını, resmi tatil günlerinde ise çalıştıklarını, ayda dört gün izin kullanması gerekirken çalıştığı süre içerisinde bu izinlerin elliiki gününü kullanamadığını belirterek müvekkilinin fazla mesai, hafta tatili ve resmi tatil ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar vekili, davacının müvekkili şirketler nezdinde demiryolu inşaatında çalıştığını, bütün alacaklarının banka hesabına yatırıldığını, zaman zaman fazla mesai yaptığını, ne kadar fazla mesai yaptıysa bu miktarı müvekkilinin hesapladığını ve yine davacının banka hesabına yatırdığını, davacının iddia ettiği gibi öğle yemekleri için otuz dakika mola verilmediğini, 1,5 saat yemek arası kullandırıldığını, taleplerin gerçeği yansıtmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, yargılama sırasında dinlenen tanık anlatımları, ibraz edilen kayıt ve belgeler değerlendirilerek bilirkişi raporuna göre talepler hüküm altına alınmıştır.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Somut olayda; davacı işçinin fazla çalışma ücreti isteklerinin kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece, yargılama sırasında dinlenen tanık anlatımları, ibraz edilen kayıt ve belgeler değerlendirilerek bilirkişi raporuna göre talepler hüküm altına alınmıştır.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Somut olayda; davacı işçinin fazla çalışma ücreti isteklerinin kabulüne karar verilmiştir.

Tanık anlatımlarıyla kanıtlanan fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği Dairemizin istikrarlı bir uygulaması halini almıştır. Dosya içeriğine göre, takdiri deliller arasında yer alan tanık beyanları ile ispatlanan fazla mesai ücreti, hafta tatili ve resmi ... tatili ücreti alacaklarının indirim yapılmaksızın kabulü dosya içeriğine uygun düşmektedir. Öte yandan delil durumuna göre hükme dayanak bilirkişi raporunda yapılan % 15 indirim seviyesi yeterli değildir. Yapılan işin niteliği de dikkate alınarak, işçinin hasta ve mazeretli olabileceği günler için mahkemece daha yüksek bir oranda indirime gidilerek anılan alacaklar hesaplanmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeple BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1347, Karar No: 2017/2454, Tarih: 26.04.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/1347 E.  ,  2017/2454 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 10/09/2015 tarih ve 2011/447-2015/363 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; davalının müvekkili şirketin ... Şubesi'nde ticari vekil olarak faaliyet gösterdiğini, yapılan denetimlerde davalının kasa açığı verdiğini, 26/02/2010 tarihinde şubede yapılan son kasa kontrolünde 28.111,65 TL nakit parayı zimmetine geçirdiği ve müşteri borcundan mahsup edilmek üzere alınan ... Kurumu A.Ş'ye ait 4065423 çek nolu 13.500 TL miktarlı karşılıksız çıkan çek tutarı ile birlikte toplam müvekkili şirketin 41.611 TL zarara uğradığını, davalıya 41.156,72 TL'nin müvekkili şirketin banka hesabına yatırılması için ihtarname gönderildiğini, bu meblağın yatırılmaması nedeniyle ilamsız takip başlattıklarını, takibe davalı tarafından haksız olarak itiraz edildiğini ileri sürerek davalının itirazının iptaline, takibin devamına, davalı aleyhine %40'tan aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili; müvekkilinin şahsi ödemeleri için nakit kullanmadığını, eski tarihli tahsilatı gecikmiş olan faturaların sistemde tahsil gösterilmesinden kaynaklanan açık miktarlarının kasa kontrollerinde tespit edildiğini, acentalığı döneminde kendisine nakit para verilmediğini, acentenin ihtiyaçları için davacı Şirket'in sözlü onayı alınarak harcama yapıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu, tanık beyanları ve tüm dosya kapsamına göre; ilk ve son bilirkişi raporunun davacı tarafından tutulan tutanaklara itibar edilerek hazırlandığı, tutanakların içeriklerinde yer alan borcun dayanağına dair herhangi bir değerlendirme yapılmadığı, tüm belge ve tutanakların değerlendirildiği 17/10/2014 tarihli rapora itibar edildiği, buna göre davacının 11.827,74 TL fatura açığına ve 41.611 TL kasa açığına ilişkin iddiasını ispatlayacak herhangi bir belge sunmadığı, davacının uhdesinde bulunan 13.500 TL bedelli çekin davalı tarafından tahsil edildiğine dair de herhangi bir belge ve delil bulunmadığı, davacının alacaklı olduğunu ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, taraflar arasındaki ticari vekillik sözleşmesinden kaynaklanan alacağın tahsili amacıyla başlatılan icra takibine itirazın iptali istemine ilişkin olup, mahkemece üç farklı heyetten bilirkişi raporu alınmış, sonuç olarak davacının kasa açığını ve tahsil edilen fatura açığını ispata yarar belgesi bulunmadığı, iddia olunan çek bedelinin de davalı tarafından tahsil edildiğine dair delil bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bilirkişi raporları incelendiğinde her birinde farklı ve çelişkili sonuçlara varıldığı görülmekte olup, davacının alacak miktarı ilk raporda 15.399 TL, ikinci raporda 40.726 TL, son raporda ise 28.111 TL olarak hesaplanmıştır. Mahkemece, bilirkişi raporları arasındaki çelişki giderilmeden karar verilmesi doğru olmadığı gibi, davacı tarafından kasa açığına ilişkin farklı tarihlerde tutulan tutanakların altında davalının da imzası ve açıkça kasa açığına dair kabul beyanı varken bu tutanaklara itibar edilmemesi de doğru olmamıştır. Ayrıca davacı, davalının 13.500TL tutarlı müşteri çekini ve çok sayıda faturayı tahsil etmiş olmasına rağmen kayıtlarında tahsil edilmemiş görüldüğünü, bu hususta borçlu olan firmalara müzekkere yazılarak çek ve faturalar karşılığında davalıya herhangi bir ödeme yapılıp yapılmadığının sorulmasını talep etmiş ise de mahkemece davalının bu talebi karşılanmayıp alacağını ispata yarar delil sunmuşken bu konuda araştırma yapılmamış ve eksik inceleme ile dosya neticelendirilmiştir. O halde mahkemece, davaya konu çekin keşidecisi şirkete ve davalı adına faturaları düzenleyen şirketlere müzekkere yazılarak davalıya herhangi bir ödemede bulunup bulunmadıklarının sorulması, kasa açığına ilişkin davalının da ikrarı ve imzası bulunan tutanaklara da itibar edilmesi ve buna göre bir değerlendirme yapılması gerekmektedir. Bununla birlikte, davacının dava dilekçesinde, kasa açığı olarak tespit ettiği tutardan davalının yaptığı gider ve harcamaları ile hakedişlerini mahsup ederek 41.611 TL talep ettiği de gözetilerek, gerekli yerlere müzekkereler yazılıp, taraflar arasında imzalanan tutanaklar ve diğer tüm delillerle kasa açığı tespit edildikten sonra davalının yaptığı giderler ve hakedişler de bu tutardan düşülerek davacının işbu davada davalıdan talep edebileceği alacak miktarının tespiti için dosyada mevcut bilirkişi raporları arasındaki çelişkiyi de giderecek şekilde yeni bir heyetten bilirkişi raporu alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye ve çelişkili bilirkişi raporlarına dayalı olarak davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 26/04/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13849, Karar No: 2012/17658, Tarih: 28.12.2012

**6. Hukuk Dairesi         2012/13849 E.  ,  2012/17658 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tahliye ve Alacak

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye ve alacak davasına dair karar, davacı ve davalılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira alacağının tahsili ve tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece, alacak istemi yönünden davanın kısmen kabulüne, tahliye istemi yönünden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, hüküm taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, dava dilekçesinde, davacıya ait mesa plaza alışveriş merkezinde bulunan 55 nolu taşınmazın davalı ...'e kiralanmasından sonra 1.8.2009 tarihli ek sözleşme ile tahliye edilerek yerine 53 nolu taşınmazın kiralandığını, taşınmazın aynı şartlar ve koşullarla 19.6.2009 tarihli devir sözleşmesi ile aylık 700 dolar (+ kdv) kira bedeli ile davalı ...'ya kiralandığını, ancak davacıya ait alışveriş merkezinde yapılan tadilatlar nedeniyle, kira bedelinde indirime gidilerek 2010 Nisan ayına kadar aylık kira bedelinin 206,50 dolar olarak kararlaştırıldığını, sözleşmeye göre aylık kira bedelinin her ayın ilk 5 günü içinde ödenmesi gerektiği halde, 2009 yılı Temmuz ayından 2010 yılı Aralık ayına kadar toplam 12.536,56 dolar kira bedeli ve 3,988,75 TL işletme alacağının ödenmemesi üzerine davalıya gönderilen ihtarnamenin tebliğine rağmen 30 günlük süre içinde ödeme yapılmadığını belirterek, 12.536,56 dolar kira alacağının ödenmesi gereken aylar itibariyle %3 sözleşme faizi ile birlikte ve 3,988,75 TL işletme alacağının ödenmesi gereken aylar itibariyle %6 faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline ve davalı ...'nun kiralanan taşınmazdan tahliyesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekili, cevap dilekçesinde, 19.6.2009 tarihli devir sözleşmesinde, taşınmazın devredildiği tarihten sonraki borçlardan devredenin sorumlu olacağına ilişkin düzenleme bulunmadığından, davalı ...'in kira sözleşmesinin devrinden sonraki kiralardan ve işletme giderlerinden sorumlu olmadığını, sözleşmenin devrinden önceki tüm borçları davacıya ödediğini, davalı ...'nun sorumluluğunun sözleşmeyi devraldığı 19.6.2009 tarihinden itibaren başladığını, bu tarihten önceki kira bedelleri ve işletme giderlerinden sorumlu olmadığını, 19.6.2009 tarihinden sonraki kira bedelleri ve işletme giderleri ödendiğinden davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Dosya kapsamına, tarafların iddia ve savunmalarına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına göre davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde değildir.

Dosya kapsamına, tarafların iddia ve savunmalarına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına göre davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde değildir.

1- Davacı şirket ile davalı ... arasında 55 nolu daire için düzenlenen 1.1.2008 tarih ve 5 yıl süreli kira sözleşmesi, 12.6.2009 tarihli ek sözleşme ve yine davacı şirket ile davalı ... ve davalı ... arasında düzenlenen 19.6.2009 tarihli kira devir sözleşmesi hususunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. 19.6.2009 tarihli devir sözleşmesi ile

davalı ..., davalı ... ile davacı şirket arasında düzenlenen 1.1.2008 tarihli kira sözleşmesini ve 12.6.2009 tarihli ek sözleşmeyi aynen kabul ve taahüt ederek devralmıştır.

Davacı vekili dava dilekçesinde, devir tarihinden sonraki ödenmeyen kira alacakları ile birlikte devir tarihinden önce oluşan işletme alacağı ve devir tarihinden sonra ödenmeyen işletme alacağını tahsilini talep etmiştir. Taraflar arasında düzenlenen kira devir sözleşmesinde sözleşmeyi devralan kiracının devir tarihinden önceki kira ve işletme alacaklarını da devraldığına ilişkin bir düzenleme bulunmaması karşısında davalı ... devreden kiracı sıfatıyla, devir tarihine kadar olan kira alacağı ve işletme giderlerinden, davalı ... ise devir tarihinden sonra oluşan kira alacağı ve işletme giderlerinden sorumlu olacaktır.

Ancak, davacı vekili dava dilekçesinde ve yazılı beyanlarında davalı ...'in kira devir sözleşmesinin müşterek ve müteselsil kefili bulunduğunu belirterek, tüm alacak kalemlerinin davalılardan müşterek ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir. Taraflarca kabul edilen kira devir sözleşmesi davalı ... tarafından devreden kiracı sıfatıyla imzalanmıştır. Davacı vekilinin kira devir sözleşmesi ekinde sunduğu'' kiralanan yerin fiilen tahliyesine kadar geçecek süre için kiracının tüm borçlarını kapsamak üzere müşterek ve müteselsil kefil'' yazılı belgenin davalı ... tarafından imzalandığı anlaşılmışsa da, kefilin sorumlu olduğu dönem ve ve miktar belirsiz olduğundan talep edilen kira alacağı ve devirden sonra oluşan işletme alacağına ilişkin olarak kefilin sorumluluğundan sözedilemez. Bu durumda kefil hakkında devirden sonra doğan kira ve işletme alacağı yönünden istemin reddine karar verilmesi gerekirken, müşterek ve müteselsilen davalılardan tahsiline karar verilmesi doğru değildir.

2- a)Davacı vekilinin tahliye yönünden temyiz itirazlarına gelince; yargılama sırasında dava konusu kiralananın tahliyesi karşısında, tahliye istemi konusuz kaldığından, tahliye konusunda karar verilmesine yer olmadığına karar verildiği halde, tahliye isteminin haklılığı karşısında, karar tarihinde yürürlükte bulunan...uyarınca davacı lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi ve yargılama giderlerinin paylaştırılmasında bu hususun gözetilmemesi doğru değildir.