muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/587, Karar No: 2012/1108, Tarih: 12.12.2012

3-Yargılama giderlerinin tarafların üzerinde bırakılmasına,”

Dair oybirliği ile verilen 14.02.2012 gün ve 2011/21-5 sayılı kararın davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine kararın süresinde temyiz edildiğinin anlaşılmasından ve dosyadaki tüm kağıtların okunmasından sonra gereği düşünüldü:

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Davacı F. dava dilekçesinde, ihbar edilen hakim tarafından usul ve yasaya aykırı ve keyfi tutum ve davranışlarla,taraflılık, husumet ve ihsası reyden ibaret baskı ortamı oluşturarak katılan sıfatıyla bulunduğu davalarda hak ve çıkarlarını savunmasının sanıkların lehine imkansız hale getirildiğini, soru sormasının engellendiğini, ihbar edilen hakim tarafından azarlandığını ve tehdit edildiğini, taleplerin tutanaklara geçirilmediğini, reddi hakim talebinin işleme konulmadığını ve zaman ekonomisinin aleyhine kötüleştirildiğini iddia ederek 1 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Maliye Hazinesi vekili cevap dilekçesinde; bahse konu ceza davalarının yargılama aşamalarında usul hukuku hükümlerine uygun olarak gerekli yargısal işlemlerin yapılıp karar verildiğini, eldeki mevcut davanın açılmasına neden olarak gösterilen yargılamanın aşamalarına bakıldığında ise, hakimin kasıtlı davranışı veya ağır bir ihmal içinde bulunduğuna dair en küçük bir emare dahi bulunmadığını, HMK'nun 46. maddesindeki koşullar oluşmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece yukarıda başlık bölümüne alınan gerekçe ile davanın reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bilgi ve belgelere, daire kararında açıklanan gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, usul ve yasaya uygun olduğu tespit edilen Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği kararın onanması gerekir.

SONUÇ: Davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile 4. Hukuk Dairesinin ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği kararın yukarıda açıklanan nedenlerle ONANMASINA, gerekli temyiz ilamı harcı peşin alındığından başka harç alınmasına mahal olmadığına, 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 12. Maddesi ile 2802 sayılı Hakimler ve Savcılar Kanunu’na eklenen 93/A-5 fıkrası ve 6217 sayılı Kanunun 30.maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 440 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 12.12.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19496, Karar No: 2013/13447, Tarih: 14.05.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/19496 E.  ,  2013/13447 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Beraat

Taksirle öldürme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan ve şikayetçi vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Şikayetçinin karar verilinceye kadar mahkemeye bizzat gelerek yada vekili aracılığıyla davaya katılma talebinde bulunarak katılan sıfatını almadığı ve bu sebeple hükmü temyiz hak ve yetkisi bulunmadığı anlaşılmakla, Avukat ...'nun şikayetçi adına olan temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince isteme uygun olarak REDDİNE,

2-Katılan ...'e vekaleten yapılan temyiz itirazlarına ilişkin incelmede:

Yapılan yargılama sonunda yüklenen suç açısından sanığın taksirinin bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin eksik inceleme yapıldığına ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle beraata ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 14.05.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5548, Karar No: 2016/6001, Tarih: 16.06.2016

**14. Ceza Dairesi         2014/5548 E.  ,  2016/6001 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Cinsel taciz, basit cinsel saldırı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelendi.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 21.06.2005 gün ve 61/82 sayılı Kararında vurgulandığı üzere, hükmün temyiz edilebilir olup olmadığını belirleme bakımından hüküm tarihindeki kanuni düzenlemenin dikkate alınması gerektiği, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26. maddesiyle 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 2. madde ile hapis cezasından çevrilenler hariç sonuç olarak hükmedilen 3000 TL’ye kadar (3.000 TL dahil) para cezaları kesin nitelikte olup, cinsel taciz suçundan doğrudan tayin edilen 1500 TL adli para cezasının miktarı itibariyle 1412 sayılı CMUK'nın 305/1. maddesi gereğince kesin olması nedeniyle temyizi mümkün bulunmadığından, anılan hükme yönelik sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca Reddiyle, incelemenin basit cinsel saldırı suçundan kurulan hükümle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanık hakkında 08.08.2011 tarihinde düzenlenen psikiyatrik muayene ve konsültasyon raporunda sanıkta kısıtlı duygulanım gözlendiğinin ve duygu durumunun ötimik olduğunun belirtilmesi, sanığın daha önce 3 ay boyunca ... Ruh Sağlığı ve Sinir Hastalıkları Hastanesinde yatarak tedavi gördüğü hususunun kayda geçirilmesi karşısında; sanığın daha önce ... Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinde tedavi görüp görmediğinin araştırılması ve varsa ilgili tedavi evrakının dosyaya getirtilerek sanığın suç tarihinde 5237 sayılı TCK'nın 32. maddesi uyarınca akıl hastalığı veya zayıflığı nedeniyle işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olup olmadığı veya bu derecede olmamakla birlikte işlediği fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalmış olup olmadığı hususlarında rapor alınmasından sonra sonucuna göre hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1572, Karar No: 2021/4615, Tarih: 01.06.2021

**8. Hukuk Dairesi         2021/1572 E.  ,  2021/4615 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Katılma Alacağı

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada bozma sonrası yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup, hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı ... vekili, evlilik birliği içinde davalı adına satın alınan 633 parsele kayıtlı taşınmazın, davalı tarafça mal kaçırmak amacıyla devredildiğini belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak suretiyle davalı ile davacı arasındaki edinilmiş mallara katılma rejiminin tasfiyesi ile 10.000,00 TL katılma alacağının faiziyle birlikte tahsilini, davanın taşınmazı devralan üçüncü şahsa TMK'nin 229 maddesi gereği ihbarı ile üçüncü kişinin de hükümden sorumlu tutulmasını talep etmiştir. Bozma sonrası harcını yatırmak suretiyle sundukları 07.07.2020 tarihli dilekçeyle talep miktarı fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla 584.126,86 TL olarak açıklanmıştır.

Davalı ... vekili, taşınmazın borç ile alındığını ve borçlar nedeniyle satmak zorunda kaldığını, davacının hiçbir katkısının bulunmadığını ileri sürerek, davanın reddini savunmuştur.

İhbar olunan ..., verdiği borca karşılık taşınmazı satın aldığını, duruşmalara katılmak istemediğini belirtmiştir.

Mahkemece, davacının iddiasına, davalının savunmasına, davacıya ait aile nüfus kayıt tablosuna, incelenen dosyaya, getirtilen belgelere ve tüm dosya içeriğine göre; davacı vekiline 20.05.2014 tarihli duruşmada tanıklarının istinabe yoluyla dinlenilmeleri için gerekli tercüme işlemlerini yaptırmak üzere iki hafta kesin süre verildiği, davacı vekili mazeretli bulunduğundan ihtarın davetiye ile birlikte 09.06.2014 tarihinde tebliğ edildiği fakat buna rağmen gereğine riayet edilmediği ve taşınmazın muvazzalı olarak satıldığı belirtilen ve dava kendisine ihbar olunan ...'ün kötü niyetli olduğu ve satışın mal kaçırma amacıyla yapıldığının sabit olmadığı ve böylelikle davacı davasını kanıtlayamadığından, davanın reddine karar verilmiştir. Davacı vekili tarafından temyiz itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde Daire'nin 2015/9223 Esas ve 2017/5039 Karar sayılı ilamıyla, tasfiyeye konu 633 parsele kayıtlı taşınmazın, eşler arasında edinilmiş mallara katılma rejiminin geçerli olduğu 28.04.2008 tarihinde satın alınarak, davalı eş adına tescil edildiğine, davanın katılma alacağı davası olduğu gözetilerek öncelikle, davanın kaldığı yerden devamı ile tasfiyeye konu edilen 633 parsele kayıtlı taşınmazın davalı eş tarafından edinme ve satış tarihlerini gösterir şekilde tedavüllü tapu kayıtları ilgili tapu müdürlüğünden getirtilerek mal rejimi sona erdiğinde mevcut durumun tespitine çalışılması, sonra yerleşik ilkelere uygun şekilde tüm deliller birlikte değerlendirilerek davacı tarafın katılma alacağı talebi hakkında bir karar verilmesi gerektiğine işaret edilerek hüküm bozulmuştur.

Bozma sonrası yapılan yargılama neticesinde Mahkemece verilen kararda, davanın kabulü ile; 584.126,86 TL katılma alacağının karar tarihinden itibaren hesaplanacak yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir. Hüküm, süresi içerisinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1. Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve uyulan bozma ilâmında açıklandığı üzere işlem yapılıp sonucu dairesinde hüküm tesis edildiğine göre davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava hakkında verilen karar yukarıda açıklanan gerekçelerle bozulmuş, Yerel Mahkeme, Daire bozmasına uymuşsa da, bozmanın gereğini tam olarak yerine getirmemiştir.

Tapu kayıtlarından, dava konusu taşınmazın mal rejiminin sona erdiği tarih itibariyle mevcut olduğu anlaşılmakta ise de Mahkemece bozmada belirtilen şekilde taşınmazın mal rejimi sona erdiği tarihteki durumu (nitelik, seviye, aşama vs) netleştirilmeksizin, yazılı şekilde tamamının (%100) bittiği kabul edilerek karar verilmesi hatalı olmuştur. Edinilmiş mallara katılma rejimi tasfiye edilirken eşlere ait kişisel ve edinilmiş mallar, mal rejiminin sonra ermesi anındaki durumlarına (nitelik, seviye, aşama vs) göre değerlendirilir (TMK mad. 228/1). Somut olayda dava konusu taşınmazın mal rejimi sona erdiği tarih itibariyle inşaat seviyesi gereği gibi araştırma ve inceleme yapılarak tespit edilmeli, bu seviye durumuna göre taşınmazın tasfiye tarihi itibariyle sürüm değeri üzerinden davacının katılma alacağı hesaplanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin yazılı temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollaması ile HUMK’un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının (1) nolu bentte gösterilen nedenlerle reddine, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 01.06.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/2034, Karar No: 2025/2716, Tarih: 12.05.2025

**3. Hukuk Dairesi         2025/2034 E.  ,  2025/2716 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1331 E., 2023/263 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 3. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2017/398 E., 2019/1113 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar verilmiştir.

Davalı vekili tarafından Daire kararının açık hataya dayalı olarak verildiğinden bahisle kararın düzeltilmesi istenilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Hükümdeki yazı ve hesap hataları ile diğer benzeri açık hatalar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca, mahkemece resen veya taraflardan birinin talebi üzerine düzeltilebilir.

Anılan maddede belirtilen hata kavramından amaç; hukuksal değerlendirme ve denetim dışında, tamamen maddi olgulara yönelik, ilk bakışta hata olduğu açık ve belirgin olup, her nasılsa inceleme sırasında gözden kaçmış ve bu tür bir yanlışlığın sürdürülmesinin kamu düzeni ve vicdanı yönünden savunulmasının mümkün bulunmadığı, yargılamanın sonucunu büyük ölçüde etkileyen ve çoğu kez tersine çeviren ve düzeltilmesinin zorunlu olduğu açık hatalardır.

Dosya içeriğine göre; temyiz incelemesi sonucunda verilen Daire kararında, açık ve belirgin bir hata bulunmadığı gibi, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nda, bu Kanun'un temyize ilişkin hükümlerinin uygulanması sonucunda verilen Yargıtay kararlarına karşı karar düzeltme yoluna gidileceğine ilişkin bir hüküm de bulunmadığı anlaşıldığından, davalı vekilinin maddi hataya dayalı karar düzeltme dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin düzeltme dilekçesinin REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

Aşağıda yazılı para cezasının karar düzeltme isteyen davalıya yükletilmesine,

12.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/19364, Karar No: 2007/497, Tarih: 23.01.2007

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2006/19364 E.  ,  2007/497 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vekili Avukat ....... ile davalı ...-Kur Genel Müd. vekili Avukat H...... aralarındaki Tesbit davası hakkında Çorum İş Mahkemesinden verilen 26.09.2006 günlü ve 2791/1875 sayılı hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

1-Davacının tarımsal faaliyetleri nedeniyle; ... Fabrikaları Çorum Şeker Fabrikası,Yağlı Tohumlar Tarım Satış Kooperatifi, ... Tohumu A.Ş ve Toprak Mahsulleri Ofisinden, ürün teslim edip etmediği etmişse ürün teslim ettiği yıllar ve bu nedenle yapılan ... prim kesinti miktar ve tarihlerinin,

2-Ayrıca davacının, ... Ekicileri Kooperatifi ve Yağlı Tohumlar Tarım Satış Kooperatifi ve Ziraat Odasına üye olup olmadığı, üye olmuşsa hangi tarihte üyeliğinin başladığı ve halen devam edip etmediğinin ilgili Kuruluşlardan sorularak alınacak cevaplar eklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23.01.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9128, Karar No: 2024/3658, Tarih: 25.04.2024

**9. Ceza Dairesi         2021/9128 E.  ,  2024/3658 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2014/247 E., 2015/322 K.

Niğde 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.09.2015 tarihli ve 2014/247 Esas, 2015/322 Karar sayılı kararının katılan mağdure vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine yansıyan bilgilerden yuvada kaldığı anlaşılan ve UYAP sisteminden yapılan incelemeden Niğde 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 03.05.2013 tarihli ve 2010/324 Esas, 2010/373 Karar sayılı kararı ile velayeti annesine bırakılan katılan mağdure Nuray'ın, Niğde 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 05.12.2012 tarihli ve 2012/696 Esas, 2012/707 Karar sayılı ilamı ile koruma altına alındığı, Niğde Sevgi Evleri Çocuk Yuvası ve Kız Yetiştirme Yurdunda kaldığı, 17.07.2013 tarihli ve 2013/287 sayılı sosyal inceleme raporu ile "yaş ve özür durumuna uygun bir kuruluşa yerleştirilebilmesi için" Aile ve Sosyal Politikalar İl Müdürlüğü Sevgi Evleri Çocuk Yuvası ve Kız Yetiştirme Yurdunda kurum görevlisi olarak çalışan Yeliz Gül Gezici'nin Temsil Kayyımı olarak atanmasına karar verildiğinin görülmesi ve inceleme tarihi itibari ile reşit olan katılan mağdurenin özür durumuna göre kısıtlılığının devam edip etmediğinin de denetlenememesi karşısında; temyiz incelemesine konu gerekçeli kararın katılan mağdureye atanan temsil kayyımı ile inceleme tarihi itibari ile reşit olan mağdurenin yokluğunda verilen gerekçeli karar ile anılan hükmün yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekil tarafından temyiz edildiğinden haberdar olmadığının dosya kapsamından anlaşılmasına istinaden, söz konusu gerekçeli kararla ilgili temyiz hakkına sahip olan katılan mağdureye “Tarafınıza yönelik gerçekleştirilen eylemlerle ilgili yapılan yargılama neticesinde yokluğunuzda kurulan hükümlerin yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekil tarafından temyiz edilmesine karşılık anılan karardan haberdar olmadığınız anlaşıldığından, ekte gönderilen gerekçeli hükme ilişkin evrakın tarafınıza tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde vekilin temyizine muvafakat etmediğiniz takdirde en yakın Mahkeme aracılığıyla Yargıtay 9. Ceza Dairesine yazılı şekilde bilgi verilmesi, aksi takdirde muvafakat ettiğinizin kabul edileceği hususu ihtar olunur” şeklinde tebliğ şerhi içeren gerekçeli kararın usulünce tebliğiyle, tebligat parçalarının eklenip, hükümlerin katılan mağdure ile temsil kayyımı tarafından temyizi halinde temyiz dilekçelerinin dava dosyasına eklenip, bunlarla ilgili ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 25.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3545, Karar No: 2016/18972, Tarih: 09.11.2016

**3. Ceza Dairesi         2016/3545 E.  ,  2016/18972 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine, Ancak;

1) Suç tarihinde 18 yaşından küçük olan sanığın daha önce hapis cezasına mahkumiyeti de bulunmadığı anlaşılmakla, TCK’nin 50/3. maddesi gereğince cezasının seçenek yaptırımlara çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2) Sanık hakkında TCK’nin 62. maddesi uygulandığı halde uygulanmasına yer olmadığına karar verilerek hükümde çelişkiye yol açılması,

3) Sanığın ...’a karşı eyleminde sanığın cezasında TCK’nin 31/3. maddesi gereğince indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

4) Sanığın eylemi sonucu şikayetçi ...’in burnunda hayat fonksiyonlarını hafif(1). derecede etkileyecek uç kırığı meydana geldiğinin anlaşılması karşısında sanığın cezasında TCK’nin 87/3. maddesi gereğince artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

5) Sanığın ...’e karşı eyleminde, kısa kararda 1 yıl 6 ay temel ceza belirlenmesine karşın, gerekçeli kararda 1 yıl hapis cezası tayin edilerek gerekçeli karar ile kısa karar arasında çelişkiye neden olunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca CMUK 326/son maddesi gereğince kazanılmış hakkı dikkate alınarak , BOZULMASINA; 09.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5820, Karar No: 2023/5809, Tarih: 02.10.2023

**1. Ceza Dairesi         2023/5820 E.  ,  2023/5809 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/100 E., 2016/478 K.

SUÇ : Kasten yaralama

İNCELEME KONUSU

KARAR : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

... 32. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.03.2016 tarihli ve 2016/100 Esas, 2016/478 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 2.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin cezalandırılmasına ilişkin netice cezanın türü ve miktarı itibarıyla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 272 nci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca kesin nitelikte olması sebebiyle 29.03.2016 tarihinde kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 13.05.2023 tarihli ve 2023/4804 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 23.06.2023 tarihli ve KYB-2023/59210 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 23.06.2023 tarihli ve KYB-2023/59210 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 01.06.2021 tarihli ve 2021/1945 Esas, 2021/11056 karar sayılı ilâmında yer alan, 'Dosya kapsamına göre; sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kamu davası açıldığı, yapılan yargılama neticesinde sanığın hırsızlık suçundan beraatine, konut dokunulmazlığının ihlali suçundan ise mahkûmiyetine hükmedildiği anlaşılmış ise de sanık hakkında hırsızlık suçundan beraat kararı verilmesi sebebiyle, konut dokunulmazlığının ihlâli suçu yönünden uzlaştırmaya engel olan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 'uzlaşma' başlıklı 253/3. maddesinde yer alan 'Uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte işlenmiş olması hâlinde de uzlaşma hükümleri uygulanma' şeklindeki düzenlemenin uygulama olanağının kalmadığı, bu hâli ile TCK’nin 116/4. maddesindeki konut dokunulmazlığının ihlâli suçunun da uzlaşma kapsamında olduğunun anlaşılması karşısında; 5560 sayılı Yasa'nın 25. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 254. maddesi uyarınca aynı Yasa'nın 253. maddesindeki yöntem izlenerek uzlaşma girişiminde bulunularak sonucuna göre, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden.." şeklinde yer alan açıklamalar kapsamında, hüküm kurulurken uzlaştırma hükümlerine tâbi olmayan suçtan beraat kararı verilmesi halinde, uzlaştırma kapsamında bulunan suç yönünden dosyanın soruşturma bürosuna gönderilebileceği, bu durumun ise ihsası rey olarak nitelendirilmeyeceği;