muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1152, Karar No: 2018/301, Tarih: 19.06.2018

Tanık ...; polis memuru olarak görev yaptığını, olay günü sanığın polis merkezinin önündeki merdivenden bir el ateş ettiğini, karşıdaki şahısların 50 metre mesafede bulunduklarını, ancak sanığın kimseyi hedef almadığını, zira ateş ettiği yer ile şahısların bulundukları yönün tamamen farklı olduğunu, sanığın elinden silahı kendisinin aldığını ve içeri soktuğunu, bu arada “Şoför....” olarak bildiği kişinin karakola doğru taş attığını, kim olduklarını bilmediği bazı şahısların da sanığa ve polis memurlarına yönelik sinkaflı küfürler ettiklerini,

Tanık ...; Saraydüzü Belediye Başkanı olarak görev yaptığını, olay günü ilçede meydana gelen olaylarda aracılık yapmaya çalıştığını, polis merkezi önünde içeri girmek istemeyen sanığı ikna ederek içeri soktuklarını, hatırlamadığı birinin çiçeklikte bulunan toprağın bir kısmını alarak binaya attığını, bu sırada kalabalığın sanığa küfür ettiğini, ancak kim olduklarını bilmediğini, kalabalığın polis memurlarına yönelik bir eylemi olmadığını,

Tanık ...; jandarma astsubayı olarak görev yaptığını, inceleme dışı sanıklar Hüseyin ve Uğur'un emniyetin önünde kendilerine ateş edildiğini söyleyip, “Bir şey yapılmayacak mı?” diyerek kalabalığı kışkırttıklarını, sonrasında gelen başka bir grubun emniyet müdürlüğüne doğru yürümeye başladığını, aralarında inceleme dışı sanıklar Uğur ve Bekir'in de bulunduğunu, taş atan kimseyi görmediğini, orada bulunan kişilerin sanığa yönelik sinkaflı küfürler ettiklerini, ancak sanığın orada olmadığını, ayrıca olaylar öncesinde sanık ve inceleme dışı olayın mağduru ....’i hırpalanmış bir biçimde gördüğünü,

Tanık ...; polis olarak görev yaptığını, olay günü istirahatlı olması nedeniyle Boyabat'taki evinde bulunduğu sırada meydana gelen olayların kendisine telefonla bildirildiğini, bunun üzerine üç arkadaşı ile birlikte Saraydüzü'ne gittiğini, ancak gittiğinde olayların sona ermiş olduğunu, tutanak düzenlenmesi gibi işlerle uğraştığı için olayla ilgili bilgisinin bulunmadığını,

Tanık Nuh Kargın; olay günü ilçe merkezinde bulunduğu sırada katılanlar Bekir ile inceleme dışı olayın mağduru ....'in konuştuklarını gördüğünü, bu esnada sanığın bulunduğu aracıyla ani bir şekilde dönerek yanlarına gittiğini ve katılan ...'e vurduğunu, katılan ...'in de kendisini korumak amacıyla sanığa vurduğunu, sonrasında katılan ...'in kavgayı ayırmak için yanlarına gittiğini, ancak sanığın katılan ...'e de vurduğunu, kalabalıkta kimlerin olduğunu bilmediğini, küfür veya tehdit içeren sözler duymadığını,

Tanık Hasan Canoğlu; ilçe merkezinde dükkânı bulunduğunu, olay günü katılanlar Bekir ve ....’in konuştukları sırada sanığın yanlarına giderek katılan ...'e vurduğunu, bu sırada kavgayı ayırmak için gelenlerin olması nedeniyle etrafın kalabalıklaştığını, sanığın kalabalık içinde bulunan katılanlar .... ve Kadir'e vurduğunu, sanığa vurulduğunu görmediğini, küfür edildiğini duymadığını, ancak sanığın sinkaflı küfürler ettiğini,

Tanık Hasan Canoğlu; ilçe merkezinde dükkânı bulunduğunu, olay günü katılanlar Bekir ve ....’in konuştukları sırada sanığın yanlarına giderek katılan ...'e vurduğunu, bu sırada kavgayı ayırmak için gelenlerin olması nedeniyle etrafın kalabalıklaştığını, sanığın kalabalık içinde bulunan katılanlar .... ve Kadir'e vurduğunu, sanığa vurulduğunu görmediğini, küfür edildiğini duymadığını, ancak sanığın sinkaflı küfürler ettiğini,

İnceleme dışı sanık ...; katılanlar ....ve ....'ın arkadaşları olduğunu, olay günü ikisini de evlerine götürmek için aracına alıp bıraktığını, sanığın emniyetin önünde yaklaşık 50 metre mesafeden hedef alarak adı geçen katılanlara bir el ateş ettiğini, ancak elini bir miktar havaya doğru kaldırmış olduğunu, kendisinin bu sırada katılan ...'ın evinin önünde olduğunu, sesi duyduğunda korkarak kaçtığını, kimseye hakaret etmediğini,

İnceleme dışı sanık ...; olay günü işten eve gittiği sırada katılanlar .... ve....’nin pasajda inceleme dışı sanık ...'in aracından indiklerini gördüğünü, sanığın da emniyetin önünde iken sinkaflı küfürler edip, katılanlar ....ve ....'ı hedef alarak yaklaşık 20 metre mesafeden bir el ateş ettiğini, ateş ettikten sonra olay yerine polis memuru olan tanık Tarık'ın gelerek sanığa engel olduğunu, korktuğu için olay yerinden kaçtığını, kimseye hakaret etmediğini,

Beyan etmişlerdir.

İnceleme dışı sanık ...; olay günü işten eve gittiği sırada katılanlar .... ve....’nin pasajda inceleme dışı sanık ...'in aracından indiklerini gördüğünü, sanığın da emniyetin önünde iken sinkaflı küfürler edip, katılanlar ....ve ....'ı hedef alarak yaklaşık 20 metre mesafeden bir el ateş ettiğini, ateş ettikten sonra olay yerine polis memuru olan tanık Tarık'ın gelerek sanığa engel olduğunu, korktuğu için olay yerinden kaçtığını, kimseye hakaret etmediğini,

Beyan etmişlerdir.

Sanık ...; polis memuru olarak görev yaptığını, olay günü katılan ...’nin, katılan ...'in yaşı küçük çocuğuna araba kullandırdığını görünce müdahale etmek için el işareti yaptığını, katılan ...'nin ise kendisine yönelik “Ne diyorsun” şeklinde bir hareket yaparak uzaklaştığını, bir süre takip ettiği katılan ...'yi durdurarak neden ukalalık yaptığını ve kurallara uymadığını sorduğunda, katılan ...'nin “Görmüyor musun, aracı ben kullanıyorum” dediğini, aracı küçük çocuğa kullandırdığını gördüğünü söylediğinde ise “Kör müsün ben kullanıyorum” diyerek araçtan inip kendisini ittirdiğini ve yumrukla birkaç kez vurduğunu, orada bulunan katılan ... ile mağdur ...'nin kendisini tuttuklarını, bunu fırsat bilen katılan ...’nin olay yerinden kaçtığını, olayı diğer arkadaşlarına bildirdiğini, daha sonra çarşı merkezinde katılan ... ve mağdur ... ile karşılaştığını, olayın etkisiyle aralarında bir tartışma çıktığını, tartışmanın kavgaya dönüşmesi üzerine çok sayıda kişinin saldırarak kendisini linç etmeye çalıştıklarını, bu kişiler arasında katılanlar ...., ....ve Bekir ile mağdur ...’nin de bulunduğunu, kendisini korumak için bu kişilere karşılık verdiğini, polis arkadaşı sayesinde olay yerinden uzaklaştığını, burada meydana gelen kavga sonucunda ağzının kanadığını, olayın ardından karakolun önünde oturduğu sırada katılan ...’yi gördüğünü, yanında katılan ... ile inceleme dışı sanık ...’in de bulunduğunu, katılan ...’nin silah çıkarıp ateş etmeye çalıştığını, katılan ...'ın ise katılan ...'ye engel olmak için çabaladığını, inceleme dışı sanık ...'in çevrede bulunanları tahrik ettiğini, bu sırada kendisinin de hedef almaksızın silahı hafifçe havaya yöneltmek suretiyle bir el ateş ettiğini, ancak ikinci bir girişimde bulunmadığını, zira silahının birinci elde tutukluk yaptığını, bunun için bir el ateş ettiğini, katılanlar ....ve .... ile aralarındaki mesafenin yaklaşık 70 metre olduğunu, ilk olay sırasında katılanlar ....ve ....’a yönelik hakaret ve tehdit içerikli bir söz söylemediğini, ancak çarşıdaki olaylar sırasında burada bulunanların kendisine yönelik hakaret ve tehdit içerikli beyanlarda bulunduklarını savunmuştur.

5237 sayılı TCK'nun 29. maddesinde haksız tahrik;

5237 sayılı TCK'nun 29. maddesinde haksız tahrik;

"Haksız bir fiilin meydana getirdiği hiddet veya şiddetli elemin etkisi altında suç işleyen kimseye, ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası yerine onsekiz yıldan yirmidört yıla ve müebbet hapis cezası yerine oniki yıldan onsekiz yıla kadar hapis cezası verilir. Diğer hâllerde verilecek cezanın dörtte birinden dörtte üçüne kadarı indirilir" şeklinde, ceza sorumluluğunu azaltan bir neden olarak hüküm altına alınmıştır.

Ceza sorumluluğunu azaltan bir neden olarak düzenlenen haksız tahrik, kişinin haksız bir fiilin kendisinde meydana getirdiği hiddet ya da şiddetli elemin etkisi altında suç işlemesi durumunda kusur yeteneğindeki azalmayı ifade etmektedir. Bu halde fail, suç işleme yönünde önceden bir karar vermeden, dışarıdan gelen etkinin ruhsal yapısı üzerinde meydana getirdiği karışıklığın neticesi olarak bir suç işlemeye yönelmektedir. Bu yönüyle haksız tahrik, kusurun irade unsuru üzerinde etkili olan nedenlerden biridir. Başka bir anlatımla, haksız tahrik halinde failin iradesi üzerinde zayıflama meydana gelmekte, böylece haksız fiilin meydana getirdiği hiddet veya şiddetli elemin etkisi altındaki kişinin suç işlemekten kendisini alıkoyma yeteneği önemli ölçüde azalmaktadır.

Ceza Genel Kurulunun istikrar kazanmış kararları ile öğretide de kabul gören görüşler doğrultusunda haksız tahrik hükümlerinin uygulanabilmesi için;

a) Tahriki oluşturan haksız bir fiil bulunmalı,

b) Fail öfke veya şiddetli elemin etkisi altında kalmalı,

c) Failin işlediği suç, bu ruhsal durumunun tepkisi olmalı,

d) Haksız tahrik teşkil eden eylem, mağdurdan sadır olmalıdır.

01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanununda, 765 sayılı Kanunda yer alan "ağır – hafif tahrik" ayırımına son verilerek; tahriki oluşturan fiilin, somut olayın özelliklerine göre hâkim tarafından değerlendirilip, sanığın iradesine etkisi göz önünde bulundurulmak suretiyle, maddede gösterilen iki sınır arasında belirlenen oranda cezasından makul bir indirim yapılacağı hüküm altına alınmıştır.

Haksız tahrik hükmünün uygulanabilmesi açısından, failin suçu ilk haksız fiilin doğurduğu öfke veya şiddetli elemin etkisiyle işleyip işlememesi önemlidir. Mağdur ya da maktulden gelen haksız hareketin psikolojik etkisinin devam ettiğinin kabulünde zorunluluk bulunan hâllerde, haksız tahrik hükmünün uygulanması gerekmektedir.

Haksız tahrik hükmünün uygulanabilmesi açısından, failin suçu ilk haksız fiilin doğurduğu öfke veya şiddetli elemin etkisiyle işleyip işlememesi önemlidir. Mağdur ya da maktulden gelen haksız hareketin psikolojik etkisinin devam ettiğinin kabulünde zorunluluk bulunan hâllerde, haksız tahrik hükmünün uygulanması gerekmektedir.

Yerleşmiş yargısal kararlarda kabul edildiği üzere; gerek fail, gerekse mağdur ya da maktulün karşılıklı haksız davranışlarda bulunması halinde, tahrik uygulamasında kural olarak haksız bir eylem ile mağdur ya da maktulü tahrik eden fail, karşılaştığı tepkiden dolayı tahrik altında kaldığını ileri süremez. Ancak böyle bir durumda, fail ve mağdurun bir diğeri yönünden tahrik oluşturan bu haksız davranışları birbirlerine oranla değerlendirilmeli, öncelik sonralık durumları ile birbirlerine etki tepki biçiminde gelişip gelişmedikleri göz önünde tutulmalı, ulaştıkları boyutlar, vahamet düzeyleri, etkileri ve dereceleri gibi hususlar dikkate alınmalı, buna göre; etki tepki arasında denge bulunup bulunmadığı gözetilerek, failin başlangıçtaki haksız davranışına gösterilen tepkide aşırılık ve açık bir oransızlık saptanması halinde, failin haksız tahrik hükümlerinden yararlandırılması yoluna gidilmelidir.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Polis memuru olarak görev yapan sanığın, olay günü saat 19.00 sıralarında katılan ...’nin on iki yaşındaki yeğeni Şükrü Nural’a minibüs kullandırdığını gördüğü, ilçe merkezine geldikten sonra katılan ... tarafından kullanılmaya başlanan minibüsü takibe alıp Elecek Yolu üzerinde durdurduğu, olay nedeniyle sinirlenip hakaret ettiği katılan ...’yi, yumruk atmak suretiyle basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladığı, bu hususun katılan ... ile araçta bulunan katılan ... ve mağdur ...’nın anlatımları ve katılan ...’ye ait adli rapor bulguları ile doğrulandığı, sanığın, kullandığı araçla olay yerinden ayrılan katılan ...’yi takip ettiği, ancak yakalayamayarak ilçe merkezine geldiği, aynı gün saat 19.27 sıralarında, İlçe Emniyet Amirliği görevini vekâleten yürüten inceleme dışı olayın mağduru .... ile katılan ...’ın ekmek fırınının yakınlarında konuştuklarını gören sanığın, bahsi geçen ilk olay nedeniyle katılan ... ile kavga etmeye başladığı, sonradan mağdur ... ile katılanlar ... ve ...’in de katılan ... tarafında dahil oldukları bu kavga neticesinde tarafların birbirlerini basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladıkları, bu hususun sanığın samimi ikrarı, katılanlar ...., ....ve Bekir, mağdur ..., inceleme dışı olayın mağduru ...., tanıklar Nuh ve Hasan’ın beyanları ile taraflara ait adli rapor bulguları ile desteklendiği, kavga olayının ardından sanık ve inceleme dışı olayın mağduru ....’in İlçe Emniyet Amirliği binasına geldikleri, burada bir süre bekleyen sanığın saat 19.32 sıralarında yaklaşık 50 metre mesafede bulunan katılanlar .... ve....’yi gördüğü, olay yerine ilişkin güvenlik kamerasından elde edilen görüntüler, katılanlar .... ve ....ile inceleme dışı sanıklar Hüseyin ve Uğur’un beyanlarından anlaşılacağı üzere sanığın görevi nedeniyle kendisine verilen adli emanette kayıtlı tabancayı çekerek adı geçen katılanların bulunduğu yöne doğru, tabancanın namlusu yere paralel olacak şekilde tetiğe bastığı, ancak tabancanın ateş almadığı, ardından belediye binasının bulunduğu yöndeki merdivenlere yürüyerek bu kez sağ kolunu yere 10-15 derecelik açıyla kaldırıp karşı yöne doğru bir kez ateş ettiği, kısa aralıklarla üç ayrı yerde gerçekleştiği anlaşılan bu olayda; ilk haksız hareketin katılan ...’ye hakaret eden ve yumruk atan sanıktan gelmesi, sanığın, katılan ...’nin kendisine “Kör müsün, aracı ben kullanıyorum” dediğine ve kendisini iterek yumrukla birkaç kez vurduğuna ilişkin savunmasının, olay yerinde bulunan katılan ... ile mağdur ...’nin anlatımları ile desteklenmemesi, katılan ...’nin yaşı küçük yeğenine araç kullandırmasının, polis memuru olması dolayısıyla suç teşkil eden eylemlere müdahale etme görevi bulunan sanık bakımından tahrik oluşturan bir fiil olarak değerlendirilememesi, sanığın, katılan ...’nin elinde silah bulunduğuna ve katılan ..

..’nin kendisine “Kör müsün, aracı ben kullanıyorum” dediğine ve kendisini iterek yumrukla birkaç kez vurduğuna ilişkin savunmasının, olay yerinde bulunan katılan ... ile mağdur ...’nin anlatımları ile desteklenmemesi, katılan ...’nin yaşı küçük yeğenine araç kullandırmasının, polis memuru olması dolayısıyla suç teşkil eden eylemlere müdahale etme görevi bulunan sanık bakımından tahrik oluşturan bir fiil olarak değerlendirilememesi, sanığın, katılan ...’nin elinde silah bulunduğuna ve katılan ...’ın ateş etmemesi için kendisini engellemeye çalıştığına ilişkin tanıklarca doğrulanmayan savunmasının soyut nitelikte kalması ve dosya içerisinde bulunan bilirkişi raporunda sanığın, oturduğu yerin karşı tarafından gelen hakaret içerikli sözler nedeniyle sinirlenerek ateş ettiği belirtilmesine rağmen bu hususun, aynı gün saat 19.00-19.33 arasında gerçekleşen ve bir bütünlük arz eden olay bakımından ilk haksız hareketi gerçekleştiren sanık açısından bir haksız tahrik nedeni olarak kabul edilememesi karşısında; yerel mahkemece sanık lehine haksız tahrik hükmünün uygulanmamasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Bu itibarla, haklı nedene dayanmayan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan üç Ceza Genel Kurulu Üyesi; itirazın kabulüne karar verilmesi gerektiği görüşüyle karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ :

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının REDDİNE,

2- Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.06.2018 tarihinde yapılan müzakerede oy çokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3381, Karar No: 2010/3712, Tarih: 09.03.2010

**4. Ceza Dairesi         2010/3381 E.  ,  2010/3712 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Düzce Sulh 1.Ceza Mahkemesi

SUÇ(LAR) : Görevliye hakaret

HÜKÜM(LER) : Hükümlülük

TEBLİĞNAMEDEKİ İSTEK: Bozma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren ve TCY.nın 7/2 madde ve fıkrası uyarınca sanık yararına olan 5728 ... Yasanın 562.maddesinin 1.fıkrası ile CYY.nın 231/5 madde ve fıkrasında öngörülen, hükmolunan cezanın geri bırakılması sınırının iki yıla çıkarılması ve söz konusu 562.maddesinin 2.fıkrası ile de CYY.nın 231/14 madde ve fıkrasındaki, suçun soruşturulması ve kovuşturulmasının şikayete bağlı olması koşulunun kaldırılması karşısında, mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının tartışılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ... Işıl'ın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN başkaca yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 09.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1527, Karar No: 2009/5263, Tarih: 12.10.2009

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2009/1527 E.  ,  2009/5263 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Dondurulmuş Gıda San.Paz ve Tic.Ltd.Şti. ile davalı ... Defterdarlığı Hisar Veraset ve Harçlar Vergi Dairesi Müdürlüğü’ne izafeten Maliye Hazinesi arasındaki davadan dolayı ... 4. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 10.07.2007 gün ve 2006/387-2007/287 sayılı hükmü onayan Dairemizin 30.12.2008 gün ve 2008/7688-2008/7785 sayılı ilamı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici nedenler karşısında HUMK’nın 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE ve HUMK’nın 442. maddesi hükmünce 195,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyen davalıya yükletilmesine, 21.1.1982 Sayılı Kanunla değiştirilen 492 Sayılı Harçlar Kanununun 13. maddesine eklenen (J) bendi gereğince davalıdan harç alınmasına yer olmadığına, 12.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/28844, Karar No: 2016/1899, Tarih: 26.01.2016

**9. Hukuk Dairesi         2014/28844 E.  ,  2016/1899 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, sendikal tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A)Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıya ait işyerinde 06.02.2007 tarihinden itibaren singer bölümünde makinacı olarak çalışmaya başladığını, çalışma süresinde işine gerekli özeni gösteren bir çalışan olduğunu, aylık net 1.550,00 TL ücret aldığını, ücretinin SGK'ya eksik bildirildiğini, kendisi ve diğer sendika üyesi işçilerin işyerinde sendikal faaliyet yürütmeleri, sendikaya üye olmaları ve işten çıkarma tehditlerine rağmen sendika üyeliğinden istifa etmemeleri nedeniyle ayrımcılığa ve işsiz bırakılma tehdidine maruz kaldıklarını, davalı işveren yetkilisinin tüm işçileri işten çıkarmakla tehdit ettiğini, davalı işveren yetkililerinin sendika üyesi olduğundan şüphe ettikleri işçileri notere götürerek sendika üyeliğinden istifa ettirdiklerini, davalıya ait işyerinde sendikalı - sendikasız işçi ayrımı yapılarak sendika üyesi işçilere zam verilmediğini, sendika üyesi işçilerin elden ödenmesi gereken ücretlerinin de ödenmediğini beyan ederek, 10.000,00 TL sendikal tazminatın işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın belirsiz alacak davası olarak açılmasının mümkün olmadığını, açılan davanın dava şartı yokluğu nedeni ile reddine karar verilmesi gerektiğini, firma nezdinde davacıya sendikal ayrımcılık yapıldığı iddiasının doğru olmadığını, iddiaların gerçeği yansıtmaktan uzak, soyut, haksız ve asılsız iddialar olduğunu, hiçbir çalışana karşı sendikal ayrımcılık yapılmadığını, sendikal faaliyetleri engelleyici herhangi bir girişimde bulunulmadığını, işyerinde sendikaya üye olması nedeni ile tek bir işçinin iş akdinin dahi feshedilmediğini, iş akdine ve iş kurallarına uygun olarak çalışan hiçbir işçinin iş akdine hiçbir şekilde son verilmediği gibi işyerinde sendikal faaliyetleri önlemeye yönelik herhangi bir eylemde de bulunulmadığını beyan ederek, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlara dayanılarak, işyerinde sendikal ayrımcılık uygulandığı iddia edilmiş ise de, iddianın somut olarak ispatlanamadığı, işverenin sendikal faaliyet ilgili işçilere bilgi vermesinden sonra bazı işçilerin kişisel tercihleri kapsamında sendika üyeliğinden istifa ettikleri, istifa kararını verirken de sendikal faaliyet nedeni ile işyerinin kapanabileceği ve kendilerininde işsiz kalacağı kaygısı taşıdıkları, ancak bu kaygının oluşmasında işverenin tehdit veya yönlendirmesinin varlığının ispatlanamadığı, tanık olarak dinlenen sendikalı işçilerin dahi somut bir baskı ve ayrımcılığı açıklanmadığı, kişisel ve sübjektif değerlendirmeler nedeniyle ayrımcılık yapıldığı yönündeki beyanların sendikal nedenlerle baskı baskıyı kanıtlamaya yeterli olmadığı, fazla çalışma ve randıman kartı uygulamaları nedeniyle ücret yönünden de sendika üyelerinin aleyhine bir uygulama yapılmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili yasal süresi içinde temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davacının sendikal tazminat isteminin yasal dayanağı, 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş sözleşmesi Kanunu’nun 25. Maddesidir. Maddeye göre;

Madde 25 – (1) İşçilerin işe alınmaları; belli bir sendikaya girmeleri veya girmemeleri, belli bir sendikadaki üyeliği sürdürmeleri veya üyelikten çekilmeleri veya herhangi bir sendikaya üye olmaları veya olmamaları şartına bağlı tutulamaz.

(2) İşveren, bir sendikaya üye olan işçilerle sendika üyesi olmayan işçiler veya ayrı sendikalara üye olan işçiler arasında, çalışma şartları veya çalıştırmaya son verilmesi bakımından herhangi bir ayrım yapamaz. Ücret, ikramiye, prim ve paraya ilişkin sosyal yardım konularında toplu iş sözleşmesi hükümleri saklıdır.

(3) İşçiler, sendikaya üye olmaları veya olmamaları, iş saatleri dışında veya işverenin izni ile iş saatleri içinde işçi kuruluşlarının faaliyetlerine katılmaları veya sendikal faaliyette bulunmalarından dolayı işten çıkarılamaz veya farklı işleme tabi tutulamaz.

(4) İşverenin fesih dışında yukarıdaki fıkralara aykırı hareket etmesi hâlinde işçinin bir yıllık ücret tutarından az olmamak üzere sendikal tazminata hükmedilir.

Dosya kapsamındaki bilgi, belge ve tanık beyanlarından davacı ve diğer çalışanların Teksif sendikasına üyelik işlemlerini yapmalarının ardından sendika ile davalı işverenin 2013 yılı Mart ayında görüşme yaptığı, bu görüşmenin akabinde şirket yetkilisinin 19.04.2013 tarihinde yaptığı toplantıda “ sendika yüzünden fabrikayı kapatıyorum” şeklinde beyanda bulunduğu, bunun üzerine 19-22-24-25.04.2013 ve devamı günlerde sendikaya üye işçilerin bazılarının iş saatleri içerisinde davalı işverence noter masrafları karşılanmak üzere sendika üyeliğinden istifa ettirildikleri anlaşılmıştır.

Mahkemece sendikal ayrımcılık uygulandığının somut şekilde ortaya konulamadığı gerekçesi ile sendikal tazminat talebi reddedilmiş ise de; yapılan araştırma yetersizdir.