muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/2174, Karar No: 2022/5537, Tarih: 29.11.2022

**6. Hukuk Dairesi         2022/2174 E.  ,  2022/5537 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik verilen hüküm süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan alacak istemine ilişkindir.

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacı işsahibi ile dava dışı yüklenici arasında imzalanan Ankara-Haymana 196 adet konut, ticaret merkezi, camii, şadırvan inşaat, ada içi genel altyapı ve çevre düzenlemesi inşaatı sözleşme yapıldığını, ancak dava dışı yüklenicinin inşaatı tamamlayamadan iflas ettiğini, eksik kalan işlerin tamamlanması için kendisi ile sözleşme imzalandığını, sözleşme gereği üzerine düşen işlerin tamamlandığını ancak bedelinin ödenmediğini, belirterek, bu işlerin karşılığı olarak 10.000,00 TL, mahrum kalınan kar bedeli için 10.000,00 TL, sözleşme dışı imalat bedeli için 10.000,00 TL, şantiye alanından çalınan malzemelerin bedeli için 15.000,00 TL ve hakedişlerden kesilen nakit teminat bedeli için 5.000,00 TL talep ve dava etmiştir.

24.11.2016 tarihli dilekçesi ile eksik ödenen iş bedelini 434.869,73 TL, çalınan malzeme bedelini 225.650,00 TL, sözleşme dışı iş bedelini 168.965,62 TL ve hakedişlerden kesilen nakit teminat bedelini 2.720,00 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle, yapılan işlerin bedelinin ve kesilen nakit teminatların davacıya ödendiğini ve fazla yapılan iş olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 27/12/2016 tarih, 2014/61 Esas ve 2016/455 Karar sayılı karar ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Yargıtay (Kapatılan) 15. Hukuk Dairesinin 02.05.2019 tarih ve 2019/1040 Esas, 2019/2002 Karar sayılı ilamı ile; “her iki bilirkişi raporu arasındaki çelişkiler giderilmeden hüküm kurulması bozma nedeni olup, mahkemece yeni bilirkişi kurulu oluşturularak, sözleşmenin 9. maddesinde Yapım İşleri Genel Şartnamesi sözleşme ekleri arasında sayıldığı gözetilip, hakedişler de getirtilerek istek kalemleri yönünden, hakedişlere girip girmedikleri saptanıp, itirazlar varsa usulüne uygun olup olmadığı incelenip, sözleşme dışı işler ve metrajlar yönünden itiraza gerek olmadığı değerlendirilerek, şartnamenin 21, 22. maddeleri gözetilmeli, hırsızlık olayıyla ilgili açılmış dava dosyası varsa getirtilip incelenmek suretiyle diğer bilirkişi raporlarının da irdelendiği bir rapor alınmak suretiyle oluşacak sonuca göre bir hüküm kurulmalıdır. Kabule göre de tüm alacağa dava tarihinden faiz yürütülmesine karar verilmesinin doğru olmadığı” gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde; yeniden bilirkişi raporu aldırılmış ve davacının taleplerinden demir korkuluk ve harpuşta imalatı bedeli, şantiyeden çalınan malzeme bedeli ve nakit teminat kesintisi üzerinden kabul kararı verilmiş, diğer talepleri yönünden ret kararı verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davalı vekilinin faize yönelik diğer temyiz itirazlarına gelince;

Davacı vekili 24.11.2016 tarihli ıslah dilekçesiyle, dava dilekçesinde talep ettiği bedel ile aradaki fark olan 782.232,35 TL tutarın faizi ile birlikte tahsili yönüyle ıslah talebinde bulunmakla talebini toplam 832.203,35 TL’ye çıkartmıştır. Mahkemece kısmen kabul kararı ile 397.335,62 TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir. Ancak ıslah edilen kısım için ıslah tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerekirken, tüm bedele dava tarihinden itibaren faiz işletilmesi doğru olmamıştır.

Kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekse de, yapılan bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 6100 sayılı HMK’nın geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK’un 438/7. maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazının kabulü ile; kararın hüküm bölümünün 1. bendinin hükümden çıkartılarak yerine “27.720,00 TL’nin dava tarihinden, bakiyesi 369.615,62 TL’nin ise ıslah tarihi olan 24.11.2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınıp davacıya verilmesine” ibaresinin yazılmasına ve kararın düzeltilmiş bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine, 29.11.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5475, Karar No: 2012/8668, Tarih: 02.11.2012

**16. Hukuk Dairesi         2012/5475 E.  ,  2012/8668 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında temyize konu Giyimli Köyü çalışma alanında bulunan 141 ada 6 parsel sayılı 3.240,27 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, davacılar ile Hüseyin ... ve arkadaşları adına paylı olarak tespit edilmiştir. Davacılar, miras paylarının yanlış hesaplandığı iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın feragat nedeniyle reddine, çekişmeli taşınmazın tespit gibi tesciline karar verilmiş, hüküm davalı ... ... tarafından feragat beyanını kabul etmediği ve yargılamaya devam olunması gerektiği belirtilerek temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, davacıların davadan feragat etmesine, feragatin davalıların kabulü şartına bağlı olmayıp kesin hükmün sonuçlarını doğurmasına ve ortada, temyiz eden davalı tarafından tespite karşı açılmış bir dava bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 02.11.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/16226, Karar No: 2023/1702, Tarih: 27.03.2023

**9. Ceza Dairesi         2022/16226 E.  ,  2023/1702 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Nitelikli cinsel saldırı, nitelikli yağma

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kırıkhan Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.03.2022 tarihli ve 2021/371 Esas, 2022/116 Karar sayılı kararı ile sanığın nitelikli cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının (a) ve (d) bentleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a), (d) ve (e) bentleri uyarınca 12 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir

2. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 14.09.2022 tarihli ve 2022/1728 Esas, 2022/1415 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin Temyiz İstemi

Sanığın cezalandırılmasına yeterli delil bulunmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesi çerçevesinde beraat kararı verilmesi gerektiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin Temyiz İstemi

Sanığın cezalandırılmasına yeterli delil bulunmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesi çerçevesinde beraat kararı verilmesi gerektiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Mahkemece "Dosyada toplanan tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde; 25 yaşında olan sanığın olay günü gece saat 05:00-05:30 sularında katılana ait ikamete izinsiz girerek 78 yaşında kendini savunamayacak kadar yaşlı ve yalnız olmasını fırsat bilerek katılanı elindeki bıçak ve katılanın evinden aldığı tüfekle ile tehdit edip katılanın direncini kırdığı, katılanın yatak odasında komidinin çekmecesinde bulunan, katılana ait cüzdanının içerisindeki beş adet yüzlük banknotlardan oluşan toplamdaki 500 TL para aldığını, daha sonra sanığın ikametin her yerini aradığı, bir şey bulamayınca, katılanın yanına gelerek soyunmasını söylediği, sanığın elinde bulunan silahtan sayılan bıçağı yaklaştırarak "soyun" diyerek elbiselerini çıkarmasını istediği, katılanın kabul etmemesi üzerine sanığın bıçak zoruyla "soyunmazsan seni öldürürüm" diyerek katılanın elbiselerini çıkarmaya zorladığı, katılanın "ben senin annen yaşındayım" diyerek sanığa direnmeye çalıştığı, ancak yaşça ve fiziksel olarak kendisinden üstün durumda olan sanığı engelleyemediği, sanığın ise sadece üzerindeki kıyafetlerin alt kısımlarını çıkararak, katılanı yatağa yatırıp kendi cinsel organını katılanın vajinasına sokarak tecavüz ettiği, akabinde evden çıkıp ayrıldığı, sanığın gitmesinden hemen sonra katılan kızını arayarak yardım istediği, akabinde kolluk güçlerine haber verildiği, görevlilerin evde ve bahçede incelemeler yaptıkları, bahçede sanığın olay sırasında kullandığı katılanlara ait tüfek ve bıçağın bulunduğu, katılanın daha önceden tanımadığı ve aralarında husumet bulunmayan sanığı teşhis ettiği, sanığın katılana karşı nitelikli cinsel saldırı ve nitelikli yağma suçlarını işlediği, sanığın savcılıkta alınan savunmalarında atılı suçu inkar ettiği ancak cezaevinden mahkememize hitaben yazdığı dilekçesinde ve mahkemizde alınan savunmasında atılı suçu ikrar ettiği, katılanın maddi deliller ile uyumlu, tutarlı, ısrarlı ve samimi anlatımları, olay yeri inceleme rapor ve tutanakları, uzmanlık raporları ile tüm dosya kapsamında toplanan delillerden anlaşılmakla sanığın aşağıdaki şekilde cezalandırılmasına karar vermek gerekmiştir.

Katılanın sıcağı sıcağına alınan beyanında, sanığın tipini ve üzerindeki kıyafetleri nesirsel olarak detaylı tarif ettiği keza katılana ait ikametin arka bahçesini gösterir güvenlik kamera görüntüleri incelendiğinde de 23.06.2021 saat 07:05:34'te müştekinin, nesirsel ve ayrıntılı beyanlarında tipini ve üzerinde krem rengi t-shirt olduğundan, altında koyu renk eşofman olduğundan bahsettiği şahsın (kırmızı sweat shirtün altında krem rengi t shirt giyili) tespit edildiği, sanığın ikametinde yapılan arama neticesinde de yine suç anında giydiği kıyafetlerin ele geçirildiği anlaşılmıştır.

Kıyafetler üzerinde ve katılandan alınan eşyalar üzerinde yapılan inceleme sonucunda; ATK Biyoloji İhtisas Dairesi 20/09/2021 tarihli raporuna göre; Sanık ...'dan alındığı bildirilen eşofman altı 2 nolu leke örneğine yapılan diferansiyel ayrıştırma yöntemi ile elde edilen epitel fazı örneğinde kadın cinsiyetli DNA profilleri, sanık ...'dan alındığı bildirilen tişört 1 nolu leke örneğinden elde edilen karışık DNA tiplemelerinin; majör yoğunlukta ...'a ait DNA profili ile raporumuzun sonuç kısmı B maddesinde tespit edilen kadın cinsiyetli DNA tiplemesinden farklı DNA tiplemeleri elde edildiği, Katılan "..., Anal Kuru" ibareli eküvyon örneğinden elde edilen DNA bölgeleri itibariyle kadın cinsiyetli DNA profili tespit edildiği, aynı örnekten çalışılan Y-STR DNA incelemesinde ...'a ait Y -STR DNA profili tespit edildiğinin bildirildiği, sanığın kovuşturma aşamasında rapordan sonra aynı gün eşi ile de beraber olduğunu beyan ettiğini ancak soruşturma aşamasında ileri sürülmeyen beyanlarına itibar edilmemiştir.

Katılanın sıcağı sıcağına Hatay Adli Tıp Şube Müdürlüğünce tanzim olunan 23/06/2021 tarihli muayene raporunda; yapılan hymen muayenesinde hymen fevhası 2,5-3 cm açıklıkta olduğun, hymende muhtemel eski normal yoldan doğuma bağlı silinmelerin olduğu çok parçalı halde eski iyileşmiş yırtıklar olduğu, periüretral bölgede ve hymen saat 1-5 hizasında yaygın pembe-mor ekimoz alanları ile ödemli görünüm ve vajen girişi alt kısımda hiperemik zeminde mukozal soyulma alanı olduğu, mevcut lezyonların vajinal yoldan organ veya sair cisim sokmayla meydana gelmesinin mümkün olduğu ve şahsın beden ve ruh bakımından kendisini savunacak durumda olmadığının tespit edildiği, anılan raporun katılanın beyanlarıyla uyumlu olduğu anlaşılmakla katılanın beyanlarına itibar edilmiştir.

Sanığın mahkememize hitaben yazdığı dilekçesi doğrultusunda olaya ilişkin bilgisi olabileceği düşünülen ... \*\*\*\*\*\*\*'nin tanık sıfatıyla alınan beyanlarında; sanığı simaen tanıdığı ancak konuşmuşluğu olmadığı, sanığın beyanlarında geçtiği şekilde sanığa birlikte olduğu yaşlı bir kadın olduğundan bahsetmediği, sanığa uyuşturucu ya da uyarıcı madde vermediğini beyan ettiği, sanığın soruşturma aşamasında söz konusu tanıktan ve uyuşturucu maddeden bahsetmediği sonradan kovuşturma aşamasında ortaya attığı tanık delilinin suçtan kurtulmaya yönelik olduğu, tanığın beyanları da dikkate alındığında sanığın olaydan hemen önce uyuşturucu ya da uyarıcı madde aldığı kabul edilse dahi kendi rızasıyla aldığı madde etkisinde atılı eylemi gerçekleştirmiş olması sanık lehine değerlendirilemeyeceğinin kabulüyle suçtan kurtulmaya yönelik sanık beyanlarına itibar edilmemiştir.

Nitelikli cinsel saldırı suçu bakımından yapılan değerlendirmede;

Nitelikli cinsel saldırı suçu bakımından yapılan değerlendirmede;

Sanığın katılana tecavüz ettiğini ikrar ettiği, katılanın da sanığın kendisine tecavüz ettiğini beyan ettiği, Biyoloji İhtisas Dairesi'nin 20/09/2021 tarihli raporunda katılandan ve sanık eşyalarından alınan örneklerde yapılan incelemede kadın DNA profilli kişilerle uyumlu DNA'ların tespit edildiğinin belirtildiği hususları birlikte değerlendirildiğinde; sanığın katılana karşı organ sokmak suretiyle cinsel saldırı suçunu işlediği sabit görülmüştür. Bu nedenle sanığın suçun işleniş biçimi, sanığın öncesinde mağdura elindeki silahla ve tüfekle göstererek direncini kırarak eylemi gerçekleştirrmesi, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, sanığın kasta dayalı kusurunun ağırlığı dikkate alınarak TCK 102/2 maddesi gereği takdiren ve teşdiden cezalandırılmasına, sanığın suçu bıçakla ve tüfekle işlemiş olduğu, Hatay ATK alınan 23/06/2021 tarihli rapora göre katılanın kendini savunamayacak durumda olduğunun tespit edildiği anlaşılmakla sanığın eylemini beden ve ruh bakımından kendini savunamayacak durumdaki kişiye karşı işlediği anlaşılmakla TCK 102/3-a-d maddesi gereği cezasında takdiren yarı oranda arttırım yapılmasına, sanık hakkında herhangi bir takdiri indirim sebebi tespit edilemediğinden takdiren TCK 62. Maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmiştir.

Nitelikli yağma suçu bakımından yapılan değerlendirmede;

Sanık hakkında Kırıkhan Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2021/ numaralı iddianamesi ile TCK 149/1-a,c,d,e sevk maddeleri gereği nitelikli yağma suçundan cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açıldığı,

UYAP'tan alınan güneş doğuş - batış çizelgesine göre olay tarihinde Hatay ili Reyhanlı ilçesi 23 Haziran tarihinde güneşin saat 04:12'de doğduğu, sürekli yaz saati uygulaması da dikkate alındığında gece sayılan zaman diliminin bu saatte sona erdiği, saat 04:12 öncesi zaman diliminin gece sayılan zaman dilimi kapsamında kaldığı ve suç saatinin katılan beyanlarına göre bu saatten sonraki bir zaman diliminde gerçekleşmiş olduğunun anlaşılması karşısında eylemin gündüz sayılan zaman diliminde kaldığı anlaşılmıştır.

Bu açıklamalardan sonra; sanığın katılanı tüfek ve bıçakla tehdit ederek paraların yerini sorduğu, bu sırada evi dağıtıp eşyalara zarar verdikleri, 30/10/2017 tarihli olay yeri inceleme raporu ile sanığın olay örgüsüyle örtüşen ikrar mahiyetindeki beyanları ve katılanın beyanlarından anlaşıldığından sanık silahla, konutta, beden ve ruh bakımından kendini savunamayacak durumdaki kişiye karşı yağma suçunu işlediği sabit görülmüş, suçun işleniş biçimi, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, sanığın kasta dayalı kusurunun ağırlığı ve birden fazla nitelikli halin gerçekleşmiş olması dikkate alınarak sanığın TCK 149/1-a,d,e maddeleri gereği takdiren ve teşdiden cezalandırılmasına, sanık hakkında herhangi bir takdiri indirim sebebi tespit edilemediğinden takdiren TCK 62. Maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmiş..." şeklinde kabul edilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında kurulan hükümde, delillerin ve olguların açıklandığı ve ilişkilendirildiği, buna ilişkin gerekçelerin hukuka uygun olduğu anlaşılmış, bu kapsamda Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde kurulan hükme yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 14.09.2022 tarihli ve 2022/1728 Esas, 2022/1415 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Kırıkhan Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3134, Karar No: 2010/4198, Tarih: 01.07.2010

**7. Hukuk Dairesi         2010/3134 E.  ,  2010/4198 K.**

**"İçtihat Metni"**

... olarak açılan dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava, Dernekler Kanununun 32. maddesi hükmüne göre ... olarak açılmış, zayi belgesi verilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacı dernek yöneticilerinin gerekli dikkat ve özeni göstermedikleri, zayi belgesi talep edilen evrakların yetkili merciler tarafından onaylanma zorunluluğu bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de varılan sonuç yasal düzenlemelere uygun düşmediği gibi yapılan araştırma ve soruşturma da karar vermeye yeterli değildir.

5253 sayılı Dernekler Kanununun 32/k maddesi hükmünde, dernekler tarafından tutulması zorunlu olan defter ve belgelerin gerekli dikkat ve özen gösterilmiş olması şartıyla elde olmayan bir nedenle okunamayacak hale gelmesi veya kaybolması halinde derneğe bu hususun öğrenilmesi tarihinden itibaren 15 gün içinde dernek merkezinin bulunduğu yer mahkemesinde zayi belgesi almak için dava açma zorunluluğu getirilmiş, bu gereği yerine getirmeyen yöneticilerin cezalandırılacağı açıklanmıştır.

Somut olaya gelince, dosya içeriğinde toplanan delillerden davacı derneğin alındı belgesi ve gider makbuzunun kaybolduğu, bu nedenle dernek yöneticileri tarafından tutanak tutulduğu anlaşılmaktadır.

Usul kurallarına göre ispat yükü olumsuzu iddia edene değil olumluyu iddia edene düşer. Dosya içeriğinde davacı dernek yöneticilerinin gerekli dikkat ve özeni göstermediği veya defteri kasten kaybettiklerine ilişkin herhangi bir delil ve belge bulunmamaktadır. Davacı dernek tacir olmadığından yöneticilerinin basiretli bir tacir gibi davranma yükümlülükleri de bulunmamaktadır. Bu olgular ve defterlerin davacı dernek yöneticilerinin iradeleri dışında bir nedenle kaybolduğu, ayrıca 5253 sayılı Yasanın 32/k bendinde düzenlenen 15 günlük sürenin dernek yöneticilerinin dernek defterlerinin kaybolması halinde kısa süre içinde mahkemeye başvurmalarını sağlama amacıyla konulduğu, davacı dernek yöneticilerinin dava konusu belgeleri kasten zayi edip etmedikleri veya bu eylem nedeniyle haklarında verilmiş bir mahkumiyet hükmünün bulunup bulunulmadığı, davalı dernek yöneticilerince tutulan zayi tutanağında zayinin hangi tarihte, ne şekilde oluştuğu ve belgelerin saklandığı yer, saklanış biçimi, bu belgelerin kullanılıp kullanılmadığı araştırılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ile karar verilmesi isabetsiz, davacı derneğin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin ödenen 91.05 TL harcın istek halinde davacı derneğe iadesine, 01.07.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7909, Karar No: 2012/12141, Tarih: 09.07.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/7909 E.  ,  2012/12141 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Trabzon 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 14/12/2010 tarih ve 2009/273-2010/286 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili kurumun mülkiyetinde bulunan enerji nakil hatlarından, müvekkili kurumun muvafakatinin alınması ve hat katılım payı ödenmesi koşuluyla elektrik dağıtımı yapan kuruluşlarca üçüncü kişilere müstakil abonelikler tesis edilebileceğini, müstakil aboneliklerle enerji nakil hatlarının kullanılması karşılığında müvekkili kurumun yönetim kurulunca belirlenen tarifeye göre hesaplanan hat katılım payının ve bakım işletme masraflarının müvekkili kuruma ödenmesinin gerektiğini, elektrik dağıtım firmalarının müvekkiline ait enerji nakil hatları üzerinde herhangi bir müşterisinin bağlantı talebini karşılamaksızın kendi ihtiyaçları için kullanımları durumunun da üçüncü kişi kullanımı gibi değerlendirildiğini, bu nedenle davalının belirtilen enerji nakil hatlarından enerji kullanması halinde müvekkiline hat katılım payı ödemek zorunda olduğunu, bu kapsamda davalının Yağlıdere-Umutbükü enerji nakil hattından müvekkilinin bilgisi dışında ve katılım payını ödemeksizin 04.07.2002 tarihinden itibaren enerji kullandığının tespit edildiğini ileri sürerek, 8.856,46 TL'nın 04.07.2002 tarihinden itibaren hesaplanacak reeskont faizi ve diğer ferileri ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir

Davalı vekili, davanın yetkisiz mahkemede açıldığını ve zamanaşımına uğradığını, söz konusu enerji nakil branşman hatlarının bir kısmının müvekkili tarafından diğer abonelere elektrik enerjisi sağlamak için kullanıldığını, bu hatların bakım ve onarımlarının müvekkili tarafından gerçekleştirildiğini ve karşılığında davacıdan bedel talep edilmediğini, söz konusu hatların davacıya ait olduğunun da kanıtlanmadığını, müvekkilinin davacıya hat katılım payı ödemek zorunda bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.