muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/8574, Karar No: 2015/22536, Tarih: 30.11.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/8574 E.  ,  2015/22536 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı kadın tarafından tazminatların ve iştirak nafakasının miktarı ile ziynet alacağı yönünden, davalı-davacı erkek tarafından ise kendi davasının reddi, kusur belirlemesi, tazminatlar, kişisel ilişki, ziynet alacağı ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece, müşterek çocuk ...'nin velayeti davacı- davalı anneye bırakılmış, müşterek çocukla baba arasında "aynı şehirde oturmaları hali” ve "farklı şehirde oturmaları hali için ayrı ayrı kişisel ilişki düzenlenmiştir. Annenin, velayetine bırakılan çocukla birlikte ..., babanın ise ... oturduğu anlaşılmaktadır. Taraflar mevcut duruma göre ayrı şehirlerde yaşıyor olmakla birlikte, günümüzdeki ulaşım olanaklarındaki kolaylık gözetildiğinde, kişisel ilişkiye dair düzenleme yapılırken, taraflar bu hususun dikkate alınmasını açıkça talep etmemişlerse, "ayrı şehir, aynı şehir ayırımına" gidilmesinin de önemi bulunmamaktadır. Bu bakımdan, aynı şehir-ayrı şehir ayırımına gidilmeksizin babalık duygularını tatmine elverişli, çocuğun da baba sevgisi ve şefkatini tatmasına yeterli, yatılı olacak şekilde ve dini ve milli bayramlarda, yaz tatilinde de uygun süreyle kişisel ilişki tesisi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

3-Davacı-davalı kadın dava dilekçesinde boşanma talebi yanında, evlilikten önce edindiği 15 adet gremse altın ile düğünde kendisine takılan 10 adet gremse altının davalı erkekte kaldığını ileri sürerek iadesini de talep etmiştir. Ziynet eşyalarına yönelik bu istek boşanmanın eki niteliğinde olmayıp ayrıca nispi harca tabidir. Davanın açılması sırasında yatırılan başvurma harcı dava dilekçesinde yer alan bu isteği de kapsar. Mahkemece, belirtilen ziynetlerin değeri üzerinden nispi harç eksikliğinin tamamlanması (Harçlar Kanunu madde 30-32) yönünde işlem yapılması ve sonucuna göre, kadının evlilikten önce edindiği ziynetler yönünden görev hususu da düşünülerek, ziynet alacağı yönünden olumlu ya da olumsuz karar verilmesi gerektiği halde bu husus gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesine yer olmadığına dair hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

4-Hakim tarafların talepleriyle bağlı olup, talepten fazlasına hükmedemez (HMK m. 26). davacı-davalı kadın, tazminatlar için faiz talebinde bulunmadığı halde mahkemece faize hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

4-Hakim tarafların talepleriyle bağlı olup, talepten fazlasına hükmedemez (HMK m. 26). davacı-davalı kadın, tazminatlar için faiz talebinde bulunmadığı halde mahkemece faize hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2, 3 ve 4. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerin 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, davalı-davacı erkeğin ziynet alacağı ve ziynet alacağı davasında vekalet ücretine yönelik temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatıranlara geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3614, Karar No: 2021/713, Tarih: 07.10.2021

**6. Hukuk Dairesi         2021/3614 E.  ,  2021/713 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

-KARAR-

Uyuşmazlık kat karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanmış olup, davacı arsa sahipleri sözleşmenin feshini, yüklenici ve yükleniciden bağımsız bölüm satın alanların tapusunun iptali ile adlarına tescilini talep etmiş, mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda sözleşmenin ileri etkili feshine, tapu iptal ve tescil taleplerinin reddine, davalı ... hakkında açılan davanın feragat nedeni ile reddine, davalı ... hakkındaki davanın reddine, davalı ... hakkında açılan davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın davacı arsa sahipleri tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 15. Hukuk Dairesi tarafından verilen 01.03.2021 tarihli 2020/1546 Esas, 2021/550 Karar sayılı onama ilamına karşı davacı arsa sahipleri tarafından karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.

Davayı kabul, davalının mahkemeye ulaşması gerekli tek taraflı irade beyanı ile davacının dava dilekçesindeki talep sonucu kısmına kısmen veya tamamen muvafakat etmesi şeklinde tanımlanabilir (Kuru, B.; Hukuk Muhakemeleri Usulü, 6. Baskı, C. IV., İstanbul 2001, s. 3674; Tanrıver, S.; Mahkeme Huzurunda Yapılan Kabuller, AÜHFD, 1995/I, s. 221). Kabul, davayı sona erdiren usul işlemi olmasının yanı sıra aynı zamanda davalı, davacının istemiş olduğu hakkın varlığını da kabul ettiğinden bir maddi hukuk işlemidir (Kuru, s. 3677). Davayı kabul, her şeyden önce bir usul işlemi olduğundan, kabulün şartları ve etkileri usul hukuku bakımından düzenlenir. Kabulün şekli, davayı sona erdirmesi ve kabul nedeniyle davanın kabulüne ilişkin mahkeme kararının istinaf/temyiz edilmesi usul hukukuna tabidir. Davayı kabulden söz edilebilmesi için dört koşulun bir arada bulunması gerekir. Bunlardan ilkini; davalı tarafından mahkemeye yöneltilmiş bulunan tek taraflı ve varması gereken bir irade beyanının mevcudiyeti oluşturur (Tanrıver, s. 221). Bu irade beyanının kendisinden beklenen hüküm ve sonuçları doğurabilmesi mahkeme veya davacı tarafından kabul edilmesine bağlı değildir (Kuru, s. 3691). Diğer bir koşul, davayı kabule ilişkin irade beyanının, kayıtsız, şartsız ve açık olması gereklidir (6100 s. HMK m. 309/4). Usul işlemleri kural olarak şarta bağlı olarak yapılamayacağından, şarta bağlı olarak bir kabul beyanında bulunulmuş ise, davalının bu beyanının davayı kabul olarak nitelendirilmesi mümkün değildir. Davalının, davanın kabulüne ilişkin davayı kabul eden irade beyanının, kayıtsız, şartsız olmasının yanı sıra, açık ve tereddüte yer vermeyecek bir biçimde kesin olmalıdır. Zımni olarak davayı kabul de mümkün değildir (Kuru, 3692-3694). Diğer taraftan, davalının kabule ilişkin irade beyanının davacının talep sonucunu konu alması gerekir. Davalı sözü edilen irade beyanı ile davacının dava dilekçesinin talep sonucu kısmına rıza gösterir. Davayı kabul davacının dava dilekçesinin talep sonucunun tamamına ilişkin olabileceği gibi, talep sonucunun bir kısmına ilişkin de olabilir (1086 s. HUMK m. 94/3, HMK m. 309/3). Son koşul olarak kabul, ancak tarafların üzerinde serbestçe tasarrufta bulunabilecekleri uyuşmazlıkları konu alan davalarda hüküm doğurur (6100 s. HMK m. 308/2). Medeni Usul Hukukunda kural olarak tasarruf ilkesi (1086 s. HUMK m. 72, 6100 s. HMK m. 24) uygulandığından, bu ilkeden hareketle davalı da dava konusu üzerindeki tasarruf yetkisine dayanarak açılmış bir davayı kabul edebilir. Bu suretle davalının kabulü davayı sona erdirir. Buna karşın, iki tarafın arzusuna tabi olmayan ve kamu düzenini yakından ilgilendiren davalarda (örneğin velayete, nesebe ilişkin davalarda) yapılan kabuller geçerlilik taşınmaz ve davayı sona erdirmezler (Kuru, s. 3675; Tanrıver, s. 218, Postacıoğlu, İ.E.; Medeni Usul Hukuku, İstanbul 1975, s. 480) 6100 sayılı HMK'nın 308/1

. Bu suretle davalının kabulü davayı sona erdirir. Buna karşın, iki tarafın arzusuna tabi olmayan ve kamu düzenini yakından ilgilendiren davalarda (örneğin velayete, nesebe ilişkin davalarda) yapılan kabuller geçerlilik taşınmaz ve davayı sona erdirmezler (Kuru, s. 3675; Tanrıver, s. 218, Postacıoğlu, İ.E.; Medeni Usul Hukuku, İstanbul 1975, s. 480) 6100 sayılı HMK'nın 308/1. maddesinde kabul, davacının talep sonucuna, davalının kısmen veya tamamen muvafakat etmesi şeklinde ifade edilmiştir. İhtiyari dava arkadaşlığının varlığı hâlinde her bir dava arkadaşı sadece kendisi bakımından etki doğuracak olan usul işlemlerini yapabildiği ve sadece dava konusunun kendisine ilişkin bulunan kısmı üzerinde tasarrufta bulunabildiğinden her davalı kendisi bakımından etki doğuracak şekilde davayı kabul edebilir. Kabul, dilekçeyle veya yargılama sırasında sözlü olarak yapılabilir (1086 s. HUMK m. 93, 6100 s. HMK m. 309/1). Kabulün zamanı ise 6100 sayılı HMK'nın 310. maddesinde düzenlenmiş ve feragatta olduğu gibi hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabileceği öngörülmüştür. Böyle olunca mahkemece verilen bir kararın temyizi aşamasında, usul hukuku çerçevesinde kesinleşmiş bir karar olmadığından davanın kabul edilmesi mümkündür. Kabul, davayı sona erdiren kesin bir usul işlemidir. Davayı kabul ile mevcut olduğu tespit edilen veya yeni doğan hak, aynı taraflar arasında ve aynı dava sebebine dayanarak yeni bir dava konusu yapılamaz (1086 s. HUMK m. 95/1, 6100 s. HMK m. 311). Davanın kabulü, kesin hüküm gibi hukuki sonuç doğurur (6100 s. HMK 311/1, 1.c) Davayı kabul, davalının mahkemeye karşı (hitaben) yaptığı tek taraflı bir irade beyanı ile tamamlandığından, mahkemece, sadece davalının beyanının gerçekten davayı kabul olup olmadığı ve kanunun öngördüğü şekilde (HUMK m. 92, HMK m. 309, m. 154/ç) yapılıp yapılmadığı araştırılır. Davalının beyanının gerçekten davayı kabul olduğu ve kanunun öngördüğü şekilde yapıldığı tespit edilirse kabul nedeniyle davanın kabul edilmesine karar verilmekle yetinilir.

Yapılan açıklamalar ışığında somut olayın değerlendirilmesine gelince; davalı 25.11.2013 havale tarihli dilekçesinde; davacılar ile aralarında karşılıklı olarak anlaştıklarını, varılan anlaşma kapsamında davayı kabul etmiş olduğunu belirtmiştir. 28.07.2020 tarihinde yürürlüğe giren 7251 sayılı Kanun’un 29’uncu maddesi ile HMK’nın 310’uncu maddesine eklenen 3’üncü fıkraya göre, ‘‘Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir'' hükmünü içermektedir. Bu durumda; mahkemece davalı tarafından sunulan 25.11.2013 havale tarihli dilekçesindeki kabul beyanının değerlendirilip bir karar verilmesi gerektiğinden bahisle dosyanın mahkemesine gönderilmesine karar verilmesi gerektiği bu kez yapılan incelemede anlaşıldığından karar düzeltme talebinin kabulüne karar verilerek Yargıtay 15. Hukuk Dairesi tarafından verilen 01.03.2021 tarihli 2020/1546 Esas, 2021/550 Karar sayılı onama ilamının kaldırılmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin Karar düzeltme talebinin KABULÜNE, Yargıtay 15. Hukuk Dairesinin 01.03.2021 tarih, 2020/1546 Esas, 2021/550 Karar sayılı onama ilamının KALDIRILMASINA, kabul beyanının değerlendirilmesi için dosyanın ilk derece mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, diğer karar düzeltme taleplerinin bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harç ile karar düzeltme harcının istek halinde davacılara iadesine, 07.10.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2058, Karar No: 2023/5772, Tarih: 19.09.2023

**3. Ceza Dairesi         2021/2058 E.  ,  2023/5772 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işleme, Nitelikli mala zarar verme

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararları

TEMYİZ EDENLER : Sanıklar müdafileri

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmi Ret, Kısmi Onama

İlk Derece Mahkemesince sanıklar ..., ... ve ... hakkında katılan ...'a ait 34 (-) (----) ve 34 (---) (--), katılan ...'a ait 34 (--) (----), müşteki ...'a ait 34 (--) (----), mağdurlar ..., ... ve ...'a ait 34 (--) (---), mağdur ...'ye ait 34 (--) (----) plaka sayılı araçlara karşı nitelikli mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanıklar müdafilerinin temyiz taleplerinin hükmolunan cezaların tür ve miktarları ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararları dikkate alındığında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerin temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir.

İlk Derece Mahkemesince sanıklar hakkında silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işleme suçundan kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanıklar müdafilerinin duruşmalı inceleme taleplerinin, 7079 sayılı Kanun'un 299'uncu maddesinin birinci fıkrası gereği ceza miktarı itibariyle yasal şartları oluşmadığından reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A.... 33. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.06.2019 tarihli ve 2017/229 Esas, 2019/258 sayılı Kararı İle

Sanık ... Hakkında;

1.Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işleme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 314 üncü maddesinin üçüncü ve 220'nci maddesinin altıncı fıkraları delaletiyle 314'üncü maddesinin ikinci fıkrası, 220'nci maddesinin altıncı fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi, 58 inci maddesinin dokuzuncu fıkrası, 63 üncü maddesi uyarınca 5 yıl 2 ay 15 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve mahsuba,

2.Dört kez yakarak mala zarar verme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 151 inci maddesinin birinci fıkrası, 152 inci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 3713 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi, 58 inci maddesinin dokuzuncu fıkrası, 63 üncü maddesi uyarınca dört kez 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve mahsuba,

Sanıklar ... ve ... Hakkında;

1.Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işleme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 314 üncü maddesinin üçüncü ve 220 nci maddesinin altıncı fıkraları delaletiyle 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 220'nci maddesinin altıncı fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesi, 58 inci maddesinin dokuzuncu fıkrası, 63 üncü maddesi uyarınca ayrı ayrı 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve mahsuba,

2.Dört kez yakarak mala zarar verme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 151 inci maddesinin birinci fıkrası, 152 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 3713 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesi, 58 inci maddesinin dokuzuncu fıkrası, 63 üncü maddesi uyarınca ayrı ayrı dört kez 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve mahsuba karar verilmiştir.

B.... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 21.11.2019 tarihli ve 2019/1593 Esas, 2019/1080 sayılı Kararı ile Sanıklar Hakkında

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanıklar müdafileri ile o yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Sanıklar ... ve ... Müdafinin Temyiz İstemi

Mahkemece etkin bir tahkikat yürütülmediğine, tevsi-i tahkikat taleplerinin reddedildiğine, müvekkillerin suç üstü yakalanmadığına, dolayısıyla gizli tanık, müşteki beyanlarını alan, yakalama ve gözaltı tedbirini uygulayan tutanak mümziilerinin dinlenmesi gerektiğine, olay yerinde keşif yapılması gerektiğine, dosyada mevcut yüzleri kapalı kişilere ait görüntülerin Adli Tıp Kurumuna gönderilmesi gerektiğine, mahkemece ceza tayininde artırım yoluna gidilmesi ve bunu gerekçelendirilememesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna, kovuşturma aşamasında dinlenen 2 tanığın da soruşturma aşmasındaki ifadelerinde farklılıklar olduğuna yasal düzenlemelerin tanık beyanının mahkeme huzurunda alınması gerektiğini ortaya koymuşken, tanıklar açısından kovuşturma aşaması beyanlara itibar edilmesinin gerekliliğine, gizli tanık beyanının çelişkilere dayandığına, gizli tanık her ne kadar şahısların, yüzlerinin puşi ile kapatılmasına rağmen (görüntülerdeki şahsıların yüzünün net olarak teşhis edilemeyeceği ortada) net olarak teşhis edebildiğini belirtmişse de, sorular karşısında söz konusu durumu açıklamayınca (nitekim birinin yüzü tümüyle maske ile kapalı) aracı yaktığı sırada yüzlerini açtıklarını belirttiğine, ancak söz konusu video görüntülerde şahısların yüzünü açtığının görülmediğine, aracı ve ne model olduğunu görmediğini belirtmiş ancak şahısların olay yerinden araca binip kaçtıklarını belirttiğine, iddianamede araçlara benzin tarzı bir şeyin döküldüğü tespitine rağmen gizli tanığın sprey tarzı bir malzemeden bahsettiğine, iddianame ve mütalaaya göre sanıklar 4 aracı yaktıktan sonra başka bir sokakta 2 araç yaktıklarına, ancak gizli tanık ifadesine göre şahıslar 4 aracın yakılmasından kısa bir süre sonra yakalandıklarına, video görüntüleri ve olay yeri inceleme tutanağının da çelişkileri gidermeye yeterli her türlü şüpheden ari bir delil olarak değerlendirilemeyeceğine, dosya içerisinde kısım kısım video görüntülerinin parçalar halinde olmasına rağmen bir bütün haline getirilip kurgulandığına, olay yerine gelen şahısların hangi araçla (hangi model,renk,plaka) geldiğine dair bir görüntü veyahut tespit olmamasına rağmen, bu aracın müvekkillerin aracı olduğuun belirtildiğine, görüntülerde farları söndürüldüğü belirtilen ve keşif yaptığı iddia edilen aracın dahi olay yerindeki araç olup olmadığı bilinmemekte ancak varsayımdan hareket edildiğine, olay yerine yaklaşan ve duran araç tespitli değilken bunun müvekkillerin bindiği araç olduğunu iddia etmenin dosyaya "fail yaratma" durumundan başkası olmadığına, görüntülerdeki kişilerin benzin ya da spreyulundurup, yine yanlarında uzun bir çakmak ya da yanıcı madde bulundurduklarına, ama müvekkiller gözaltına alındığında ellerinde ne bir benzin ne bir yanıcı madde kokusu bulunmadığına, yine ne araçta ne de geniş çaplı bir biçimde olay yerinde yapılan incelemelerde ne bahsedilen şekilde uzun bir çakmak, eldiven, maske veyahut suç unsuru bulunmadığına, yine araçlar üzerinde yapılan incelemelerde müvekkillere ait bir DNA dahi

başkası olmadığına, görüntülerdeki kişilerin benzin ya da spreyulundurup, yine yanlarında uzun bir çakmak ya da yanıcı madde bulundurduklarına, ama müvekkiller gözaltına alındığında ellerinde ne bir benzin ne bir yanıcı madde kokusu bulunmadığına, yine ne araçta ne de geniş çaplı bir biçimde olay yerinde yapılan incelemelerde ne bahsedilen şekilde uzun bir çakmak, eldiven, maske veyahut suç unsuru bulunmadığına, yine araçlar üzerinde yapılan incelemelerde müvekkillere ait bir DNA dahi bulunamadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin uygulanması gerektiğine, delillerin yeterli olmadığına ve sair hususlara,

Dosyada talep ettikleri tevsii tahkikat taleplerinin reddedildiğine, tutanak mümziilerinin dinlenmesi, olay yerinde keşif yapılması, dosyada mevcut görüntülerin bağımsız bir kuruma, adli tıp kurumuna gönderilerek rapor alınması (+/- derece değerlendirmesi yapılmak üzere) taleplerinin reddedildiğine, müvekkilin aşama beyanlarının tutarlı olduğuna, müştekilerin tümü araçları yakan şahısları görmediklerini, "yüzleri maskeli üç şahsın aracı yakıp gittiği" şeklinde haberdar edildiklerini belirttiklerine, kovuşturma aşamasında dinlenen 2 tanığın da soruşturma aşmasındaki ifadelerinde farklılıklar olduğuna yasal düzenlemelerin tanık beyanının mahkeme huzurunda alınması gerektiğini ortaya koymuşken, tanıklar açısından kovuşturma aşaması beyanlara itibar edilmesinin gerekliliğine, gizli tanık beyanının çelişkilere dayandığına, gizli tanık her ne kadar şahısların, yüzlerinin puşi ile kapatılmasına rağmen (görüntülerdeki şahsıların yüzünün net olarak teşhis edilemeyeceği ortada) net olarak teşhis edebildiğini belirtmişse de, sorular karşısında söz konusu durumu açıklamayınca (nitekim birinin yüzü tümüyle maske ile kapalı) aracı yaktığı sırada yüzlerini açtıklarını belirttiğine, ancak söz konusu video görüntülerde şahısların yüzünü açtığının görülmediğine, gizli tanığın sanıklardan birini tombul olarak tariflediğine, bu tombul şahsın araç yakma esnasında yere düştüğünü belirttiğine, ifadenin devamında bunun, 1 numaralı şahıs yani müvekkil Şiyar olduğunu söylediğine, müvekkilin belirtilen zaman diliminde de kilolu olmadığına, bu durumun fotoğraflarla da açık olduğuna, yine tanık ifadenin bir yerinde bu tombul şahsı sprey tarzı yakıcı madde sıkan kişi olarak, bir yerde de ateşle yakan şahıs olarak belirttiğine, yine tombul şahsın ayağında beyaz ayakkabı olduğunu belirtmiş; ancak olay tarihinde müvekkilin ayağındaki ayakkabının beyaz olmadığına, aracı ve ne model olduğunu görmediğini belirtmiş ancak şahısların olay yerinden araca binip kaçtıklarını belirttiğine, iddianamede araçlara benzin tarzı bir şeyin döküldüğü tespitine rağmen gizli tanığın sprey tarzı bir malzemeden bahsettiğine, iddianame ve mütalaaya göre sanıklar 4 aracı yaktıktan sonra başka bir sokakta 2 araç yaktıklarına, ancak gizli tanık ifadesine göre şahıslar 4 aracın yakılmasından kısa bir süre sonra yakalandıklarına, video görüntüleri parçalar halinde olmasına rağmen bir bütün haline getirilip kurgulandığına, olay yerine gelen şahısların hangi araçla (hangi model,renk,plaka) geldiğine dair bir görüntü veyahut tespit olmamasına rağmen, bu aracın müvekkillerin aracı olduğunun belirtildiğine, görüntülerde farları söndürüldüğü belirtilen ve keşif yaptığı iddia edilen aracın dahi olay yerindeki araç olup olmadığı bilinmemekte ancak varsayımdan hareket edildiğine, olay yerine yaklaşan ve duran araç tespitli değilken bunun müvekkillerin bindiği araç olduğunu iddia etmenin dosyaya "fail yaratma" durumundan başkası olmadığına, görüntülerdeki kişilerin benzin ya da spreyulundurup, yine yanlarında uzun