muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/11360, Karar No: 2024/13256, Tarih: 12.12.2024

**6. Ceza Dairesi         2023/11360 E.  ,  2024/13256 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/136 E., 2021/1981 K.

SUÇ : Basit Tehdit

HÜKÜM : İstinaf başvurusu üzerine hükmün düzeltilerek esastan reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince tehdit suçundan verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü;

I. GEREKÇE

Mağdurların ve sanığın arkadaşı olan diğer sanıkların olayın sıcaklığı ile alınan ifadeleri, sanığın mahkemedeki savunmasında "sadece kavgada korkutmak için yanıma almıştım" şeklindeki ikrarı, tutanak içeriği ve tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde sanık hakkında silahla tehdit suçundan mahkumiyeti yerine beraatine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

II. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının temyiz istemleri yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 23.06.2021 tarihli ve 2020/136 Esas, 2021/1981 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, gerekçesi farklı Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdîren Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

12.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/39564, Karar No: 2010/27851, Tarih: 11.10.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/39564 E.  ,  2010/27851 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 9 - 2006/174397

MAHKEMESİ : Mahmudiye Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/04/2006

NUMARASI : 2006/17

SUÇ : Taksirle yangına sebebiyet vermek, Kasten yaralamaya teşebbüs

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın suç tarihinde işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılamadığı, bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalıp azalmadığı ve azalmış ise bunun önemli derecede olup olmadığı hususlarında Adli Tıp Kurumu veya Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastesinden rapor alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken Devlet Hastanesinden alınan raporla yetinilerek 5237 Sayılı TCK.nun 32/1 ve 57/1.maddeleri uyarınca ceza varilmesine yer olmadığına ve tedbire karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 11.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6042, Karar No: 2020/1614, Tarih: 10.03.2020

**21. Hukuk Dairesi         2019/6042 E.  ,  2020/1614 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ...1. İş Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Davacı murisinin, iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmesi üzerine davalılardan ... Yat. Ve Gemi Sanayi A.Ş. vekilince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince davalılardan ... Yat Ve Gemi Sanayi A.Ş. vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalılardan ... Yat Ve Gemi Sanayi A.Ş. vekilince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

KARAR

Davacılar vekilinin ıslahla birlikte davacı eş için 149.239,35 TL maddi, 30.000,00 TL manevi, çocuk Yeliz için 20.633,13 TL maddi, 20.000,00 TL manevi, çocuk Çağla için 28.491,49 TL maddi, 20.000,00 TL manevi, çocuk Barış için 49.906,74 TL maddi, 20.000,00 TL manevi tazminat talebinde bulunduğu, mahkemece verilen 07/12/2017 tarihli kararda maddi tazminatların kabulüne, manevi tazminat istemlerinin ise kısmen kabulü ile davacı eş için 25.000,00 TL manevi, çocuklar için 15.000,00 er TL manevi tazminata hükmedildiği, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesince 09/07/2019 tarihli kararda davalı ... Yat Ve Gemi Sanayi A.Ş. vekilinin istinaf başvurusunun HMK.nun 353/1-b.1. maddesi gereğince esastan reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

1- Davacı çocuklar ve eş için hükmedilen manevi tazminata yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararlar için kesinlik sınırının karar tarihi itibariyle 58.800,00 TL olduğu ve bu kararın davalı ... Yat Ve Gemi Sanayi A.Ş. vekilince temyize getirildiği dikkate alındığında, hükmedilen manevi tazminat miktarlarının ayrı ayrı temyiz sınırının altında kaldığı açıktır.

O halde Bölge Adliye Mahkemesi kararının manevi tazminat yönünden temyiz kabiliyeti olmayıp, davalı ... Yat Ve Gemi Sanayi A.Ş. vekilinin temyiz itirazlarının 6100 sayılı HMK.'nın 362/1-a maddesi uyarınca KESİNLİKTEN REDDİNE,

2- Davacı eş için hükmedilen maddi tazminata yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine, temyiz kapsam ve nedenlerine göre, Bölge Adliye Mahkemesi kararında bir isabetsizlik bulunmadığından, davalı ... Yat Ve Gemi Sanayi A.Ş. vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, dosyanın ilk derece Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 10/03/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5810, Karar No: 2015/4939, Tarih: 10.12.2015

**16. Ceza Dairesi         2015/5810 E.  ,  2015/4939 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : İftira

Hüküm : TCK'nın 267/1, 43, 62, 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-İftira suçunun oluşabilmesi için; yetkili makamlara ihbar veya şikayette bulunarak işlemediğini bildiği halde, hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını ya da idari bir yaptırım uygulanmasını sağlamak için bir kimseye hukuka aykırı bir fiil isnat edilmesinin gerektiği, somut olayda, üzerinde haciz kaydı bulunan aracının motor, far ve elektrik aksamını müştekilere söktürüp bu haliyle aracı başka yerde terkeden sanığın, bir kimseye suç isnat etmeksizin aracının parçalarını söküp araca zarar verenler hakkında işlenmediğini bildiği bir suçtan yetkili makamlara şikayetçi olması şeklindeki eyleminin TCK'nın 271/1. maddesinde düzenlenen suç uydurma suçunu oluşturacağı gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde iftira suçundan hüküm kurulması,

2-Kabul ve uygulamaya göre de; TCK'nın 53. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının uygulanması bakımından, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararının gözetilmesi lüzumu,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 10.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8177, Karar No: 2018/3142, Tarih: 26.02.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/8177 E.  ,  2018/3142 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanık ...'in beraatine, ....'ın mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz dilekçesinin içeriğine göre sanık ... hakkındaki yaralamadan verilen beraat hükmünü temyiz ettiği belirlenerek yapılan incelemede;

1) Sanık ... hakkındaki hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın yaralama eylemini, elektirik kesilmesi meselesinden aralarında tartışma çıkan ve Dedaş görevlisi olan mağdura yönelik gerçekleştirdiği halde; sanık hakkında TCK'nin 86/3-c maddesinin uygulanmaması ve dosya kapsamına uygun olmayan şekilde, neden de gösterilmeden haksız tahrik indirim oranının (½) olarak fazla belirlenmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

2) Sanık ... hakkında yaralama suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık ...'in elektirik kesilmesi nedeniyle diğer sanık ... ile birlikte gittiği Dedaş'da tekniker olan mağdur ile tartıştığı, tanık ...'un kolluk beyanlarına göre sanık ...'ın mağdurun burnuna yumruk attığı, yere düşen mağdura ....'in tekmelerle vurduğu sabit olduğu halde; sanık ... mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanunun 33.

maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 26.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/95, Karar No: 2024/3955, Tarih: 01.04.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/95 E.  ,  2024/3955 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/38 Esas, 2023/27 Karar

TALEP EDEN : ...Bakım ve Rehabilitasyon Merkezi Eğitim Sağlık Turizm İnşaat Taahhüt Ticaret ve Sanayi Limited Şirketi

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Pasinler Sulh Hukuk Mahkemesinin 26.04.2023 Tarihli ve 2023/6 Tereke Esas, 2023/8 Karar Sayılı Kararı

Müteveffanın vefat etmeden önceki adresinin ... olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Gebze 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 13.11.2023 Tarihli ve 2023/38 Tereke Esas, 2023/27 Karar Sayılı Kararı

Dosya kapsamından müteveffanın bakım ve gözetiminin sürekli olarak kaldığı Özel ...Bakım ve Rehabilitasyon Merkezinde gerçekleştirildiği ve dolayısıyla bakım evinde sürekli yerleşmek amacıyla bulunduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 589 uncu maddesi uyarınca terekenin teslimi istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un "Koruma Önlemleri" başlıklı 589 uncu maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları şöyledir:

“Mirasbırakanın yerleşim yeri sulh hâkimi, istem üzerine veya re'sen tereke mallarının korunması ve hak sahiplerine geçmesini sağlamak üzere gerekli olan bütün önlemleri alır.

”

“Mirasbırakan, yerleşim yerinden başka bir yerde ölmüş ise, o yerin sulh hâkimi bu ölümü yerleşim yeri sulh hâkimine gecikmeksizin bildirir ve mirasbırakanın ölüm yerinde bulunan mallarının korunması için gerekli önlemleri alarak bununla ilgili dosyayı ve varsa vasiyetnameyi yerleşim yeri sulh hâkimine gönderir.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamına göre müteveffanın ölmeden önceki yerleşim yeri adresinin Darıca/Kocaeli olduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın Gebze 1. Sulh Hukuk Mahkemesince sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Gebze 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

01.04.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23694, Karar No: 2013/12466, Tarih: 27.05.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/23694 E.  ,  2013/12466 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, davayı reddetmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilimin davalı işyerinde tıbbı tanıtım temsilcisi olarak 09.07.2007 tarihinden 23.07.2010 tarihine kadar aralıksız çalıştığını iş sözleşmesinin davalı tarafça haksız bir şekilde fesih edildiğini haklarının ödenmediğini belirterek 4.000,00 TL kıdem tazminatı 3.000,00 TL ihbar tazminatı olmak üzere toplam 7.000,00 TL’nin davalıdan tahsilin talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının kullanımına tahsil edilmiş e-posta adresinden konuyla ilgili olmayan kişilerde dahil şirketin bütün çalışanlarına işvereni diğer bütün personel nezdinde kötüleyen mahiyette çalışma düzeni ve huzuru bozucu nitelikte toplu e-posta iletisi gönderdiğini, bu konuda savunması istenmesi rağmen savunma vermediğini, bu davranışın müvekkili için iş sözleşmesinin haklı sebeple fesih sebebi oluşturduğunu beyanla davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının iş sözleşmesinin haklı sebeple feshedildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Dosya kapsamına göre, davacının 24.06.2010 tarihli e- posta iletisinde, başarılı bir çalışma gösterdiği halde maaş ve sosyal hakların yetersizliğinden, uygulanan prim sisteminin haksızlıklara yol açtığından söz ettiği, 23.07.2010 tarihli e- posta iletisinde ise, daha önceki e- posta iletisini hatırlatarak üst düzey yöneticilerin dikkatini çekmesini istediği, işyeri uygulamalarının haksızlıklara yol açtığını, geçim sıkıntısı çekmeye başladığı ifade ettiği anlaşılmaktadır.

Davacının gönderdiği e-posta içeriklerinin işin yürütümü ve işleyişine yönelik olduğu, sıkıntılarını ifade ederek çözüm bekleyen işçinin bu davranışının ihtar ile dikkati çekilerek geçiştirilebileceği gözetilmeden doğrudan haklı fesih sebebi sayılarak fesih yoluna gidilmesi ağır olmuştur. İşçi kıdem ve ihbar tazminatım hak eder. Davanın reddi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 27.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3606, Karar No: 2015/31892, Tarih: 23.06.2015

**10. Ceza Dairesi         2015/3606 E.  ,  2015/31892 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KD - 2014/244197

İtiraz Eden : Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

İtiraz Yazısının Tarihi - Sayısı : 15/05/2015 - 2014/244197

İtiraz Edilen Daire Kararı : Dairemizin 13/01/2015 tarih - 2014/9895 esas ve

2015/101 sayılı onama kararı

İtirazla İlgili Mahkeme Kararı : Manisa 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 23/06/2014 tarih

2014/233 esas ve 2014/230 sayılı kararı

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

İtiraz yazısı ile dava dosyası incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A) KONUYLA İLGİLİ BİLGİLER :

Uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan sanık K.. C.. hakkında Manisa 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nce yapılan yargılama sonucu 23/06/2014 tarih - 2014/233 esas ve 2014/230 sayılı kararı ile kurulan mahkûmiyet hükmü, sanık tarafından temyiz edilmiştir.

Dairemizce 13/01/2015 tarihinde 2014/9895 esas ve 2015/101 karar sayı ile hükmün onanmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nca Dairemizin onama kararına itiraz edilmiştir.

B) İTİRAZ NEDENLERİ :

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın itiraz yazısında özetle; gizli soruşturmacıların 12.12.2013 tarihinde sanıktan esrar aldıktan sonra, aynı şekilde 09/01/2014 tarihinde de aynı sanıktan esrar aldığını, alınan ilk esrarla sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçunun belirlendiğini ve delilinin elde edildiğini, buna rağmen gizli soruşturmacıların sanığı yakalamayıp ikinci kez uyuşturucu madde satın almalarının ayrıca uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu oluşturmayacağı bu nedenle sanık hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasının hatalı olduğu belirtilmiştir.

C) CUMHURİYET BAŞSAVCISININ İTİRAZIYLA İLGİLİ YASA HÜKÜMLERİ :

1- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 308. maddesi :

(1) Yargıtay ceza dairelerinden birinin kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, resen veya istem üzerine, ilâmın kendisine verildiği tarihten itibaren otuz gün içinde Ceza Genel Kurulu'na itiraz edebilir. Sanığın lehine itirazda süre aranmaz.

(2) (05.07.2012 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanan 6352 sayılı Kanun'la eklenen fıkra) İtiraz üzerine dosya, kararına itiraz edilen daireye gönderilir.

(3) (05.07.2012 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanan 6352 sayılı Kanun'la eklenen fıkra) Daire, mümkün olan en kısa sürede itirazı inceler ve yerinde görürse kararını düzeltir; görmezse dosyayı Yargıtay Ceza Genel Kurulu'na gönderir.

D) İTİRAZIN VE KONUNUN İRDELENMESİ :

Kolluk görevlilerinin 12.12.2013 tarihinde sanıktan esrar aldıktan sonra, 09/01/2014 tarihinde ikinci kez aynı sanıktan esrar aldıkları; kolluk görevlilerinin gerçek iradelerinin uyuşturucu madde satın alma değil, suç delilini elde etme olduğundan, somut olayda “uyuşturucu madde satma”nın gerçekleşmediği; sanığın hareketlerinin bütünüyle “uyuşturucu maddeyi satışa arzetme” suçunu oluşturduğu anlaşıldığından, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın itirazının kabulüne karar vermek gerekmiştir.

E) KARAR: Açıklanan nedenlerle;

E) KARAR: Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın itirazının kabulüne,

2- Dairemizin 13/01/2015 tarihli 2014/9895 esas ve 2015/101 karar sayılı onama kararının KALDIRILMASINA,

3- Sanık K.. C.. hakkındaki hükmün incelenmesi:

Hüküm fıkrasında, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 188. maddesinin 3. fıkrası ve 43. madde gereğince hesaplanan 7 yıl 6 ay hapis cezasından, aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca altıda bir oranında indirim yapılması sonucu hapis cezasının 6 yıl 3 ay yerine 6 yıl 5 ay olarak gösterilmesi, TCK'nın 52. maddesinin uygulanmasından sonra 6 yıl 3 ay olarak doğru tayin edilmesi nedeniyle yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içerisindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile aşağıda belirtilen dışındaki yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

İstihbari çalışmalar sonucu Turgutlu ilçesinde başlatılan soruşturma çerçevesinde, sivil giyimli iki kolluk görevlisinin 12.12.2013 tarihinde 20 TL verip sanıktan 1,115 gram esrar aldıkları, görevlilerin 09.01.2014 tarihinde tekrar giderek 30 TL verip sanık ile kimliği belirlenemeyen kişiden 0,78 gram daha esrar aldıkları; kolluk görevlilerinin gerçek iradelerinin uyuşturucu madde satın alma değil, suç delilini elde etme olduğundan, somut olayda “uyuşturucu madde satma”nın gerçekleşmediği; böylece sanığın hareketlerinin bütünüyle “uyuşturucu maddeyi satışa arzetme” suçunu oluşturduğu gözetilmeden, iki kez uyuşturucu madde sattığı kabul edilerek sanık hakkında zincirleme suçla ilgili TCK'nın 43. maddesinin uygulanması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA,

23/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7076, Karar No: 2014/14213, Tarih: 03.11.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/7076 E.  ,  2014/14213 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ÇORLU 1. ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

TARİHİ : 30/12/2013

NUMARASI : 2013/307-2013/667

Taraflar arasında görülen Satıcının Hakem Kurulu Kararına itirazı davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalıdan, müvekkili Trakya Elektrik Dağıtım A.Ş. nin, K/K bedeli adı altında kayıp kaçak bedeli, dağıtım bedeli tahsil ettiğini, bu bedellerin tahsilinin hukuka aykırı olduğunu iddia ederek Çorlu Kaymakamlığı Tüketici Sorunları Hakem Heyetine başvurduğunu, Hakem Heyeti' nin abonenin başvurusunu kabul ettiğini, kayıp kaçak bedelinin faturalarda görünür hale gelmesinin iddia edildiği gibi daha önce olmayan bir bedelin uygulamaya sokulmasından değil, kayıp kaçak bedelinin de içinde olduğu maliyet kalemlerinin ayrıştırılarak faturalarda gösterilmesinden kaynaklandığını, kayıp kaçak bedelinin, 4628 Sayılı Elektrik Piyasası Kanunu' nda yer alan tarifelerin düzenlenmesi kapsamında Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu' nca düzenlenen tarifelerde, enerji bedelinin maliyetinin birer parçası olarak yer aldığını, bu bedelin yeni ortaya çıkmış gibi faturalarda ayrı bir kalem olarak görünmesinin nedeninin, maliyet kalemlerinin ayrıştırılması olduğunu, abonenin 2011 ile 2010 ve öncesi yıllara ait ekstresi incelendiğinde, aboneye tahakkuk ettirilen tutarda kayıp kaçak bedelinden kaynaklanan bir artışın söz konusu olmadığının görüleceğini, kayıp kaçak bedelinin davacı müvekkili şirketin yürürlükteki mevzuat gereği uygulamakla yükümlü olduğu tarifelerle belirlenmiş olan tarife bileşenleri içinde yer aldığını, davalının, davacı dağıtım şirketi ile imzaladığı abonelik sözleşmesi ile dava konusu bedellerin yasal dayanağı olan kurul kararını da içeren mevzuatın kendisi için bağlayıcı olduğunu kabul ettiğini, dava konusu bedellerin tahsilinin hukuka aykırı olduğu iddiasının, tarifeleri uygulamakla yükümlü olan davacı şirkete yöneltilmesinin son derece haksız olduğunu belirterek, Çorlu Kaymakamlığı Tüketici Sorunları Hakem Heyeti Başkanlığı'nın 25/02/2013 tarih ve 2012/471 Karar sayılı kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.