muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/402, Karar No: 2022/370, Tarih: 24.05.2022

Şeklinde savunma yapmıştır.

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun "Suça teşebbüs" başlıklı 35. maddesinde;

“Kişi, işlemeyi kastettiği bir suçu elverişli hareketlerle doğrudan doğruya icraya başlayıp da elinde olmayan nedenlerle tamamlayamaz ise teşebbüsten dolayı sorumlu tutulur” hükmü yer almaktadır.

Buna göre suça teşebbüs, işlenmesi kast olunan bir suçun icrasına elverişli araçlarla başlanmasından sonra, elde olmayan nedenlerle suçun tamamlanamamasıdır. Maddenin açık hükmüne göre, icra hareketlerinin yarıda kalması ya da sonucun meydana gelmemesi failin iradesi dışındaki engel nedenlerden ileri gelmelidir.

Öte yandan, suça teşebbüsle ilgili değerlendirme yapılabilmesi, failin hangi suçu işlemeyi kastettiğinin belirlenmesini gerektirir ki buna "subjektif unsur" denir. Failin gerçekleştirdiği davranış ile bir suçu işlemeye teşebbüs edip etmediğini, eğer etmişse hangi suça teşebbüs ettiğini belirleyebilmek için öncelikle kastın varlığının belirlenmesi gerekmektedir. Başka bir deyişle, tıpkı tamamlanmış suçta olduğu gibi, teşebbüs aşamasında kalan suçta da, işlenmek istenen suç tipindeki bütün unsurlar failce bilinmelidir (İçel Suç Teorisi, Kayıhan İçel, Füsun Sokullu-Akıncı, İzzet Özgenç, Adem Sözüer, Fatih .... Mahmutoğlu, Yener Ünver 2. Kitap, 2. Baskı, ..., 2000, ....315.).

Bu husus, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 765 sayılı TCK'nın yürürlükte olduğu dönemde verilmiş olup kabul edilen ilkeler açısından 5237 sayılı TCK'nın teşebbüse ilişkin 35. maddesi yönüyle de varlığını devam ettiren 04.06.1990 tarihli ve 101-156 sayılı kararında da; “Teşebbüste aranan kast, icrasına başlanmış cürmü teşebbüs aşamasında bırakma kastı olmayıp, söz konusu suçu tamamlamaya yönelmiş kasttır” şeklinde açıklanmıştır.

Kasten yaralama suçu ile kasten öldürme suçuna teşebbüs arasındaki ayırıcı kriter manevi unsurun farklılığına dayandığından, sanığın kastının öldürmeye mi, yoksa yaralamaya mı yönelik olduğunun çözülmesi gerekmektedir.

5237 sayılı TCK’nın 21/1. maddesine göre, suçun kanuni tanımındaki unsurlarının bilerek ve istenerek gerçekleştirilmesi olan ve failin iç dünyasını ilgilendiren kast, dış dünyaya yansıyan davranışlara bakılarak, daha açık bir ifadeyle, failin olay öncesi, olay sırası ve olay sonrası davranışları ölçü alınarak belirlenmelidir.

İlkeleri, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun istikrar bulunan ve süregelen kararlarında açıklandığı üzere, bir eylemin kasten öldürmeye teşebbüs mü, yoksa kasten yaralama mı sayılacağının belirlenmesinde; fail ile mağdur arasında husumet bulunup bulunmadığı, varsa husumetin nedeni ve derecesi, failin suçta kullandığı saldırı aletinin niteliği, darbe sayısı ve şiddeti, mağdurun vücudunda meydana getirilen yaraların yerleri, nitelik ve nicelikleri, hedef seçme imkânı olup olmadığı, failin fiiline kendiliğinden mi, yoksa engel bir nedenden dolayı mı son verdiği gibi ölçütler esas alınmalıdır.

Kastın belirlenmesi açısından her bir olayda kullanılması gereken ölçütler farklılık gösterebileceğinden, tüm bu olguların olaysal olarak ele alınması gerekmektedir.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Katılan ...’ın, ... ili, ... ilçesinde bulunan ... Pub adlı birahanede garson olarak çalıştığı, sanık ... ile arkadaşları olan tanıklar ... ve ... ... ...’nin 27.04.2014 tarihinde gece saat 01.00 sıralarında eğlenmek amacıyla adı geçen birahaneye gittikleri, saat 03.00 sıralarında sanık ile tanıkların oturdukları masanın yakınındaki bir masaya gelen hesabın fazla olduğunu düşünen müşteriler ile işletme çalışanları arasında tartışma çıktığı, tanık ...’nın “Niye bağırıyorsunuz, biz buraya eğlenmeye geldik, bağırmayın” diye tepki göstermesi üzerine katılan ...’ın, tanık ...’ya “Sen bağırma, seninle alakalı değil” diye karşılık vermesi sonucu katılan ... ile tanık ... arasında kavga çıktığı, tanık ... ve sanık ...’in bu kavgada tanık ...’nın yanında yer aldıkları, işletme sahibi tanık ...’in kurusıkı tabancasıyla havaya iki el ateş etmesi üzerine kavganın sona erdiği, sanık ile tanıkların araçlarına binmek üzere dışarı çıktıkları, tanık ...’nın ceketini birahanede unutması üzerine sanık ... ile tanık ...’nin ceketi almak üzere birahaneye döndükleri, bu esnada sanık ...’in merdivenden inmekte olan katılan ... ile karşılaşması üzerine aralarında tekrar tartışma çıktığı, katılan ...’ın elinde bulunan boş kutuları sanık ...’e fırlattığı, sanığın ise elindeki bıçakla katılanı batın sol üst kadranda batına ... ve yaşamsal tehlike geçirmesine neden olacak şekilde ve batın sol ön alt kadran, ön aksiller hat SİAS superior ve sağ uyluk bölgelerinden basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde 4 bıçak darbesiyle yaraladığı, sanığın da basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde sol elinden ve sağ dirseğinden yaralandığı, katılan ...’ın bu yaraların etkisiyle yere düştüğü esnada sanık ... ile tanıkların kaçtıkları olayda; sanık ile katılan arasındaki husumetin öldürmeyi gerektirir derecede olduğuna dair kesin bir belirleme yapılamaması, katılan ... 4 bıçak darbesiyle yaralanmış ise de, bu yaralardan sadece batına ... olan bir tanesinin hayati tehlikeye neden olması, sanık ...’in kendisinin de saldırıya maruz kaldığı hareketli ortamda eylemini gerçekleştirdiği ve diğer yaraların tamamının kesi şeklinde olup basit bir tıbbi müdahaleyle giderilebilecek nitelikte olduğu göz önüne alındığında bıçağı rastgele savurduğunun anlaşılması, sanığın, yere düşen katılana yönelik eylemini devam ettirme ve ölüm neticesini alma imkânı varken olay yerinden kaçarak gitmesi karşısında; sanığın eylemine bağlı olarak ortaya çıkan kastının yaralamaya dönük olduğu ve eyleminin kasten yaralama suçunu oluşturduğu kabul edilmelidir.

Bu itibarla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının haklı nedene dayanan itirazının kabulüne, Özel Dairenin bozma kararının kaldırılmasına, Yerel Mahkemenin usul ve yasaya uygun bulunan mahkûmiyet hükmünün onanmasına karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan bir Ceza Genel Kurulu Üyesi; sanığın eyleminin kasten öldürme suçuna teşebbüsü oluşturduğu ve itirazın reddine karar verilmesi gerektiği görüşüyle karşı oy kullanmıştır.

SONUÇ :

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2- Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 13.03.2019 tarihli ve 4864-1590 sayılı bozma kararının KALDIRILMASINA,

3- ... 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 29.12.2016 tarihli ve 324-298 sayılı, usul ve yasaya uygun bulunan mahkûmiyet hükmünün ONANMASINA,

4- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 24.05.2022 tarihinde yapılan müzakerede oy çokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6249, Karar No: 2019/5590, Tarih: 21.03.2019

**18. Ceza Dairesi         2017/6249 E.  ,  2019/5590 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya görüşüldü.

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Sanığın temyiz dilekçesi ekinde, bipolar mizac bozukluğu nedeniyle Bakırköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinden almış olduğu 15/01/2015 tarihli raporunu sunmuş olması karşısında, sanığın suç tarihi itibariyle TCK'nın 32. maddesi uyarınca “akıl hastalığı nedeniyle, işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olup olmadığı” konusunda, yöntemince rapor alınarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık ...’in temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak, sair yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 21/03/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/198, Karar No: 2018/3718, Tarih: 16.05.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/198 E.  ,  2018/3718 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Sanığın atılı suçtan mahkumiyetine dair Manisa 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 23.06.2017 gün ve 2017/152 Esas, 2017/166 Karar sayılı hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi.

Sanık müdafiin duruşma istemi uygun görülmediğinden incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, ilk derece mahkemesinin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiri ile anılan hükme ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanığın, mağdurenin annesinin de bulunduğu odada telefondan video izlemekte olan dokuz yaşındaki mağdurenin poposuna dokunma ve başka bir tarihte kendi eşi ile mağdurenin anne ve babasının da yanlarında bulunduğu sırada satranç oynarken taş alma bahanesiyle mağdurenin cinsel organına dokunma şeklindeki eylemlerinin ani ve kesintili şekilde gerçekleşip, süreklilik arz etmemesi nedeniyle sarkıntılık düzeyinde kaldığı gözetilerek, ilk derece mahkemesince buna göre hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi karşısında, vaki istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin 28.09.2017 gün ve 2017/3024 Esas, 2017/1855 Karar sayılı istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince BOZULMASINA, 16.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16121, Karar No: 2012/4282, Tarih: 21.03.2012

**20. Hukuk Dairesi         2011/16121 E.  ,  2012/4282 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı 03.06.2010 tarihli dava dilekçesinde sınırlarını bildirdiği ... köyünde bulunan taşınmazın tapuda kayıtlı olmadığını, kazandırıcı zamanaşımı zilyedliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının yararına oluştuğunu iddia ederek Medeni Yasanın 713. maddesi hükmüne göre adına tescilini istemiştir. Mahkemece taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu, ancak zilyedlik koşullarının oluşmadığı belirlenerek davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medeni Yasanın 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazın tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tespit tarihinden önce orman kadastrosu yapılmamıştır. Genel arazi kadastrosu işlemi 26/03/1987 tarihinde kesinleşmiştir. Çekişmeli taşınmaz taşlık-kayalık olarak tespit harici bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve zilyedlikle kazanma koşullarının oluşmadığı anlaşıldığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 21/03/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5190, Karar No: 2013/15232, Tarih: 22.04.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/5190 E.  ,  2013/15232 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/12/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi  tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

TTK'nun 542.maddesi göndermesi ile uygulanması gereken aynı Kanunun 321.maddesine göre geçerli bir yönetim kurulu kararına dayanmaksızın temsilci tayin edilen kişilerin şirket adına yapacağı işlemler geçersiz olur. Zira, TTK'nun 539.maddesine göre atanan müdürler, esas itibariyle ticari mümessil niteliğinde olduklarından bir başka kişiyi ticari mümessil tayin etme yetkisine haiz değillerdir. Ayrıca TTK'nun 545.maddesine göre de, sözleşmede aksine hüküm olmadıkça ticari mümessiller ile bütün işletmeyi idare selahiyetine haiz olan ticari vekiller, şirketi oluşturan ortaklar kurulu kararı ile tayin olunabilirler.

Somut olayda şirket ortaklar kurulu kararı ile Şebnem Vurar'ın müdür olarak atandığı, senedi imzaladığı iddia olunan ve bu müdür tarafından vekaletname ile yetki verilen Şenol Duru'nun şirket ortaklar kurulu kararı ile verilmiş şirketi borçlandırma yetkisi bulunmadığı anlaşılmaktadır. Bu sebeple tarafından borçlu şirketi bağlayıcı bono düzenlenemez.

Takibin durdurulmasına dair Mahkeme kararının itiraz eden borçlu     ......................... Tic Ltd Şti  yönünden hüküm ifade edeceğinin tabii bulunmasına, takip dayanağı bonodaki imzanın borçlu şirket yetkilisi .......ait olmadığı  yöntemince yapılan bilirkişi incelemesi ile tespit edildiğinden vekil .......n imzaladığı bonodan dolayı şirket sorumlu tutulamayacağına, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK. 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 21,15 TL onama harcı alındığından mahsubuna bakiye, 3,15 TL harcın temyiz edenden alınmasına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/47696, Karar No: 2016/2069, Tarih: 28.01.2016

**13. Hukuk Dairesi         2014/47696 E.  ,  2016/2069 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı ... davalılar avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı...ı vekilleri avukat ... avukat .., avukat ... diğer davalı ... vekili avukat ... ile davacı vekili avukat ...'in gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ..yetkililerinin tanıtımını yaptığı bir çeşit japon eriğinin dikiminin tavsiye ve teşvik edildiğini, ücretsiz fidan ve danışmanlık vadedildiğini, ...yaptığı ihale sonucu fidanların 2008 ocak ayı içinde teslim edildiğini, ücretsiz denildiği halde fidanlar için ücret ödemek zorunda kaldığını, verilen fidanları dikip gereği gibi bahçe tesisi edip bakımını yaptığı halde ürün alamadığını, 2012 yılı mart ayında ilçe tarım yetkililerine başvurduğunu ancak sonuç alamadığını bildirerek 9.11.2012 tarihinde açtığı davası ile fazlaya ilişkin hakları saklı kalarak 37.130 TL zararının yasal faizi ile davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar, süre aşımı itirazında bulunarak davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile, 27.963.76 TL nin davalılardan dava tarihinden itibaren yasal faizi ile müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

Dosyanın incelenmesinde; Dava dışı ... yaptığı ihale sonucu davalı firmadan aldığı fidanların ücretinin belli bir kısmı köylüden alınarak dağıtıldığı, projenin davalı bakanlık tarafından yürütüldüğü, 2008 yılı ocak ayında fidanların teslim edildiği, davacının fidanları dikip bahçe tesisi ettiği ancak ürün alamadığı gerekçesi ile diğer köylülerle birlikte 2012 yılı mart ayında ilçe tarım müdürlüğüne başvurduğu rapor düzenlendiği, dosyada alınan bilirkişi raporunda fidanların 2008 yılında dikildiği, 2009 yılında meyveler çiçeklenmeden hemen sonra toplanacağı, 2010 yılında verime başlayacağı ve artarak devam edeceği, 2011 yılında tam verime geçeceğinin bildirildiği eldeki davasını 9.11.2012 tarihinde açtığı dosya kapsamından anlaşılmaktadır.

Tohumculuk Kanununun kapsam başlıklı 2.maddesinde “ Bu Kanun; tarla bitkileri, bağ-bahçe bitkileri, orman bitki türleri ve diğer bitki türleri çoğaltım materyaline ait çeşitlerin ve genetik kaynakların kayıt altına alınması, tohumlukların üretimi, sertifikasyonu, ticareti, piyasa denetimi ve kurumsal yapılanmalar ile ilgili düzenlemeleri kapsar.”şeklinde düzenleme getirilmiştir. Tohum ve türevlerinin üretim ve satışı, gerekli izinlerin alınmasının bu kanun kapsamında düzenlendiği de gözetildiğinde, kanunun bu süreçte yer alan gerçek ve tüzel kişiler için uygulanması gerekir. Üretilen fide de madde kapsamında ifade edilen tohum ve türevlerine ilişkindir. Yine, 5553 sayılı Tohumculuk Kanununun 11.maddesinde” fiillerinin ayrıca suç sayılma hâli saklı kalmak üzere, zarara neden olan kusurlu tohumluğu üreten, satan, dağıtan, ithal eden veya başka şekilde piyasaya süren gerçek veya tüzel kişiler, meydana gelen zararı müteselsilen tazmin etmekle yükümlüdür. Bunlar zararı, kusurları oranında birbirlerine rücu edebilirler.

Dava, zarara uğrayanın zarara uğradığının tespit edilmesinden itibaren altı ay içinde, her hâlde zararın meydana gelmesinden itibaren iki yıl içinde açılabilir.” hükmünü içermektedir. Davacının satın aldığı fidanların özelliklerini göstermediğini engeç fidanların ilk meyve verme tarihi olan 2010 tarihinde öğrendiği halde az yukarıda açıklanan madde kapsamına uygun olarak öğrenmeden itibaren 6 ay içinde eldeki davasını açmadığı anlaşılmaktadır. Yasa hükmünde bahsedilen süre, hak düşürücü nitelikte taraflar ileri sürmese bile resen nazara alınıp uygulanması gerekir.

Bu açıklamalar ışığında davanın süresinde açılmadığı anlaşılmakla davanın süre bakımından reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle kararın davalılar yararına BOZULMASINA, Bozma sebebine göre davacının temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, 1100,00 TL duruşma avukatlık parasının davacıdan alınarak davalı .... ödenmesine, peşin alınan harcın istek halinde davacı ... davalılara iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/42258, Karar No: 2015/15634, Tarih: 04.05.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/42258 E.  ,  2015/15634 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Asliye Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece   verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanıkların temyiz taleplerinin haklarında kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik olduğu anlaşılmakla bu kapsamda yapılan temyiz incelemesinde;

1- Hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelen sanık Nurettin' in temyiz itirazlarının yapılan incelemesinde;

Tekerrüre esas sabıka kaydı bulunan sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının 5237 sayılı TCK' nin 58. maddesince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre infaz edilmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi temyiz edenin sıfatı itibariyle aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre  sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hakkındaki hükümlerin isteme uygun ONANMASINA,

2- Hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelen sanık Oktay'ın temyiz itirazlarının yapılan incelemesinde;

Sanığın diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak,

a- Sanığın ... Asliye Ceza Mahkemesinin 03.05.2015 tarih 2006/75 esas-2006/72 karar sayılı 6 ay hapis cezası ilamı ile mükerrir olmasına karşın 14.07.2004 tarih 5219 sayılı yasanın 3-B maddesi ile değişik 1412 sayılı CMUK'un 305/1. maddesince miktar ve tarih itibariyle verildiği anda kesin nitelikte olan ... Asliye Ceza Mahkemesinin 2006/117 Esas- 2008/81 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,

b- Katılan ...' nin burnunda meydana gelen kemik kırığının hayati fonksiyonlara etki derecesi tespit edilerek sonucuna göre sanık hakkında 5237 sayılı TCK' nin 86/1. maddesince hükmolunan cezada TCK' nin 87/3. maddesince kırığın derecesine göre makul oranda artırım yapılması gerektiği gözetilmeksizin eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

c- Mahkemece sanığın 5237 sayılı TCK'nin 86/1. ve 87/3. maddelerinden cezalandırılmasına karar verilmesine karşı kararın gerekçesinde sanığın eyleminin TCK'nin 86/2. ve 87/3. maddelerine uyduğu belirtilmek suretiyle çelişkili hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca CMUK'un 326/son maddesince sanığın kazanılmış hakkı dikkate alınarak isteme kısmen uygun BOZULMASINA, 04.05.2015 oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2675, Karar No: 2025/1454, Tarih: 13.03.2025

**7. Hukuk Dairesi         2024/2675 E.  ,  2025/1454 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1884 E., 2024/859 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Sarıgöl Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/68 E., 2023/148 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin de hissedarı olduğu 6343 parsel sayılı taşınmazda davalının iki farklı paydaştan pay satın aldığını, şufa hakkını bertaraf edebilmek için bedelde muvazaa yapıldığını, taşınmazın kullanımında bir fiili taksim olgusunun söz konusu olmadığını, bu durumun icra dosyasında taşınmazın tümünün değerlendirmeye tâbi tutulmasıyla da anlaşıldığını ileri sürerek davanın kabulü ile davalı üzerindeki 11/16 hisseye ilişkin tapu kaydının iptali ile davacı adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; taşınmazdaki fiili kullanım durumuna, satış bedellerinin belgeli olmasına karşılık dürüstlük kuralına aykırı davacı taleplerinin reddi gerektiğini, bedelde muvazaa olmadığını, taşınmaz hakkında harita mühendisinden kullanım durumunu gösterir kroki alındığını ve krokinin kazık çakılmak suretiyle zeminde uygulandığını, hiçbir hissedarın hiçbir dönemde krokide yapılan özgülemeye paralel fiili tasarruflara itiraz etmediğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalıya pay satan hissedarlar ile davacı paydaşın ve dava dışı paydaşların dava konusu taşınmazda kullandığı ayrı ayrı bölümlerin mevcut olduğu, bu nedenle dava konusu taşınmazda fiili taksim bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde:

1. Bölge Adliye Mahkemesinin genel geçer gerekçe ile hüküm kurduğunu, usul ve yasaya aykırı olduğunu,