muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/11811, Karar No: 2024/4666, Tarih: 25.09.2024

**12. Ceza Dairesi         2020/11811 E.  ,  2024/4666 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/182 Esas, 2016/93 Karar

SUÇ : Taksirle Öldürme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; sanık müdafi ve katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 22/3, 62/1, 53/1, 53/6, 63.maddeleri uyarınca 4 yıl 5 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 3 yıl süreyle sürücü belgesinin geri alınmasına ve belli haklardan yoksun kalmasına ilişkin hak yoksunluklarına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca bozma kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdii edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz isteminin; dosya kapsamında sanığın alkollü olduğuna ilişkin tespit ve delil bulunmadığından bilinçli taksir hükümleri uyarınca artırım yapılmasının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

Katılanlar vekilinin temyiz isteminin; sanığa verilen temel cezanın az olduğuna, sanık hakkında uygulanan bilinçli taksir hükümlerinin ½ oranında uygulanması gerektiği, adaleti yanıltan ve pişmanlık göstermeyen sanık hakkında takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiği, ayrıca TCK 179 uyarınca da sanığın cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Katılanlar vekilinin temyiz isteminin; sanığa verilen temel cezanın az olduğuna, sanık hakkında uygulanan bilinçli taksir hükümlerinin ½ oranında uygulanması gerektiği, adaleti yanıltan ve pişmanlık göstermeyen sanık hakkında takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiği, ayrıca TCK 179 uyarınca da sanığın cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; 18.06.2015 günü saat 00:30 sıralarında gece vakti, sanık sürücü ...’un sevk ve idaresindeki 28 AF ... plaka sayılı minibüs ile Kümbet köyü istikametinden ... köyü istikametine çift yönlü köy yolunu takiben seyri sırasında olay mahalli virajlı ve eğimli yol bölümüne geldiğinde, aracın direksiyon hakimiyetini kaybederek gidiş istikametine göre önce soldan yol dışı kalıp tekrar yol üzerinde takla atarak devrilmesi sonucu araç içerisinde bulunan arkadaşlarından ...'in ölümüyle sonuçlanan trafik kazasının meydana gelmesinde kaza tespit tutanağında; kazanın oluşumunda sürücüsü tespit edilemeyen 28 AF ... plaka sayılı araç sürücüsünün 2918 sayılı KTK'nın 52/1-b maddesi uyarınca "hızlarını, kullandıkları aracın yük ve teknik özelliğine, görüş, yol, hava ve trafik durumunun gerektirdiği şartlara uydurmak" kuralını ihlal ettiği belirlenmiş, Ankara Trafik İhtisas Dairesi Başkanlığının 04.03.2016 tarihli adli raporuna göre; sanık sürücü ...'un sevk ve idaresindeki 28 AF ... plaka sayılı minibüs ile gece vakti meskun mahal dışında Kümbet köyü istikametinden ... köyü istikametine çift yönlü köy yolunu takiben seyri sırasında olay mahalli virajlı ve eğimli yol bölümüne geldiğinde, yola gereken dikkatini vermemiş, aracının hızını yol, zemin, hava, mahal ve görüş durumunun gerektirdiği şartlara göre ayarlamamış, hız azaltmadan seyir hızıyla girdiği virajda sevk ve idare hatası gösterip direksiyon hakimiyetini kaybetmesi ile mevcut şartlarda meydana gelen olaya sebebiyet verdiği anlaşılmış olup olayda dikkat ve özen göstermemekle asli kusurlu olduğu mütalaa edilmiş, Yerel mahkemece sanığın olay günü alkollü şekilde araç kullanırken yola gereken dikkatini vermeyerek aracının hızını yol, zemin, hava, mahal ve görüş durumunun gerektirdiği şartlara göre ayarlamayarak, hız azaltmadan seyir hızıyla girdiği virajda sevk ve idare hatası gösterip direksiyon hakimiyetini kaybederek kazaya sebebiyet vererek asli kusurlu olduğu ve sanığın olaydan 9-10 saat sonra yapılan muayenesinde alkol tespit edilememişse de gerek tanık beyanları gerek sanık savunması ile olay günü birlikte alkol aldıklarının beyanları ile sanığın meydana gelen kazada alkollü olduğu kabul edilerek sanık hakkında bilinçli taksir hükümleri uygulanmak suretiyle, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, sanık müdafi ve katılanlar vekilinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1-Olay sonrası kaza mahallinden kaçan sanığın alkol tespitinin yapılamadığı, aynı araç içinde yolculuk yaptığını beyan eden tanıkların sanığın alkollü olduğuna dair beyanına itibar edilerek bilinçli taksir hükümlerinin uygulandığı anlaşılmakla, Dairemizin yerleşik içtihatlarına göre kaza esnasında 1,00 promil üzerinde bir miktarda alkollü olan sanık hakkında TCK'nın 22/3. maddesinde tanımlı bilinçli taksir hükümlerinin uygulanabileceği göz önünde bulundurulduğunda, sanığın olay yerinden ayrılması sebebiyle olay anındaki alkol ölçümünün yapılamaması; tanık beyanlarının, sanığın olay anındaki alkol miktarını ve güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği tespitine yetecek düzeyde olmaması sebebi ile sanık hakkında TCK'nın 22/3. maddesindeki bilinçli taksir koşullarının oluşmadığının gözetilmemesi;

2-5237 sayılı TCK'nın 53/1.maddesinde belirtilen hak yoksunluklarının taksirli suçlarda uygulanma olanağı bulunmadığı gözetilmeden, taksirle yaralama suçundan hüküm kurulurken anılan madde ile sanık hakkında hak yoksunluğuna hükmedilmesi,

3-5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesinde, belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkûmiyet hâlinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceği düzenlenmiş olup, aynı Kanun'un 3/1. maddesi uyarınca tayin olunacak güvenlik tedbirinin süresinin, fiilin ağırlığı ile orantılı, adalet ve hakkaniyet kurallarına uygun olacak şekilde belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, sürücü belgesinin asgari hadden çok fazla uzaklaşmak suretiyle 3 yıl süre ile geri alınmasına karar verilmesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle Dereli Asliye Ceza Mahkemesi kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7857, Karar No: 2012/4751, Tarih: 24.05.2012

**8. Hukuk Dairesi         2011/7857 E.  ,  2012/4751 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

... ile Hazine aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kabulüne dair Gökçeada Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 28.07.2011 gün ve 112/49 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, kadastro çalışmaları sırasında 191 ada 83 parsel olarak Hazine adına tespit ve tescil edilen taşınmazı önceki zilyedinden haricen satın alarak yirmi yılı aşkın süreden beri tasarrufunda bulundurduğunu açıklayarak davalı adına olan tapu kaydının iptali ile vekil edeni adına tapuya kayıt ve tescilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... dava konusu yerin Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olup olmadığının araştırılmasını, Gökçeada'daki taşınmazların büyük bölümünün kendi haline terk edildiğini, davacı lehine zilyetlik ile kazanma koşullarının oluşmadığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının davasının kabulüne, 191 ada 83 nolu parselin davalı adına olan tapu kaydının iptali ile davacı adına tapuya kayıt ve tesciline, taşınmazın birinci derecede doğal sit alanında kaldığının kütüğün beyanlar hanesinde şerh edilmesine karar verilmiştir. Hüküm süresi içerisinde Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Toplanan deliller, tüm dosya kapsamından; dava konusu, 191 ada 83 nolu parsele ilişkin hükmen tescile yönelik dava dosyası ve çap kaydı dosya içerisindedir. 191 ada 83 parsel hali arazi niteliğiyle 32902,62 m2 olarak senetsizden, 13.3.1996 tarihinde Hazine adına tespit görmüştür. Tespite Vakıflar Genel Müdürlüğünün itirazı nedeni ile dosyası kadastro mahkemesine intikal etmiştir. Kadastro Mahkemesinin kesinleşen kararı ile Vakıflar Genel Müdürlüğünün davasının reddine, dava konusu yerin tespit gibi Hazine adına tesciline, taşınmazın birinci derecede doğal sit alanı içinde kaldığının kütüğün beyanlar hanesinde gösterilmesine karar verildiği belirlenmiştir. Çap kaydı halen Hazine üzerinedir.

Eldeki dosyada keşif yapılmıştır. 1945 doğumlu yerel bilirkişi özetle: “benim yukarıda arazim olsa da bu dava konusu ile ilgili herhangi bir bilgim yoktur. Ben dava konusu edilen arazinin kimden kime, nasıl geçtiğini ve komşularının kim olduğunu bilmiyorum” şeklinde açıklamada bulunmuştur. 1931 doğumlu tanık ise; arazinin batı kısmının kayalık olduğunu açıkladıktan sonra sınırları hakkında beyanda bulunmuştur. Ayrıca seksen yıldan beri adadan hiç ayrılmadığını, dava konusu yerin birkaç parça ötesinde damının bulunduğunu, çekişmeli yerin evveliyatı itibariyle Adaksi Mucakaya’ya ait olduğunu, bu kişinin arpa - buğday ektiğini, daha sonra burayı kızı Yamula’ya verdiğini, 1969 yılında dava konusu yer ve komşu arazilerin istimlak edildiğini, bu nedenle maliklerinin araziden ayrıldıklarını, 1980 yılından itibaren adada serbest hayvancılığın başladığını, Yamula ve eşinin 1985’ den beri araziye terk ettiklerini, 2008 yılına kadar kendisinin bu yerlerde hayvan otlattığını açıklamıştır. Ziraat bilirkişisi, taşınmazın batı sınırına kadar çalılık olduğu, yoldan itibaren kayalığa kadar olan bölümde ekim-dikim yapmaya uygun olup, taşınmazın içerisinde çalılıkların bulunduğunu, yüzeyin geven bitkisi ve diğer yabani otlarla kaplı olduğunu rapor etmiştir. Fotoğrafçı bilirkişi, dosyada mevcut fotoğrafı sunmuştur. Açıklanan olgular tarafların ve mahkemenin bilgisi dahilindedir. Uyuşmazlık, özellikle dosyada mevcut fotoğrafta görüldüğü üzere Hazine adına hali arazi olarak tespiti yapılan içerisinde çalılıklar ile yerli kayaların bulunduğu, geven ve yabani otlarla kaplı olan bu yerin zilyetlik ile iktisap edilip edilmeyeceğinde toplanmaktadır. Özellikle dosyada mevcut araziye ait renkli fotoğraf ile mahalli bilirkişinin beyanı ve takdiri delil niteliğindeki tanık anlatımları dikkate alındığında, çekişmeli yerde imar-ihyanın tamamlandığına ilişkin hiçbir veri olmadığı gibi ekonomik amaca uygun herhangi bir zilyetlik belirtisi de mevcut olmadığından davanın tümüyle reddine karar vermek gerekirken, özellikle dosyadaki fotoğrafa ve ziraatçi bilirkişinin raporunun genel kapsamına aykırı düşecek şekilde yazılı olduğu üzere kabul kararı verilmesi doğru olmamıştır.

Davalı ... vekilinin temyiz itirazları tüm bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK. nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26974, Karar No: 2016/517, Tarih: 10.02.2016

**6. Ceza Dairesi         2013/26974 E.  ,  2016/517 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-) 5271 sayılı CMK’nın 232/7. maddesi gereğince gerekçeli kararın, mahkeme mührü ile mühürlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-) Oluş ve dosya içeriğine göre; suç tarihinde, gece saat 02.00 sıralarında, yakınanın, işyerinden çıkıp, elinde eşyalar olduğu halde evine doğru yürüdüğü esnada, yüzünde kar maskesi takılı olan sanıkların, ellerinde bulunan kuru sıkı tabanca ile yakınanın kafasına vurup, "yat" diye bağırdıkları, yakınana vurmaya başlamaları ile çıkan boğuşma sonucu, o an yakınanın elindeki eşyaların yere düştüğü, sanıklardan birisinin, elindeki silahın ağzına mermi vererek, diğer sanığın da yakınanın ceplerini kontrol edip, 1.300 TL parasını, kolunda asılı olan ve içinde kimlik, kredi kartları, ev ve işyerinin anahtarları, iki adet altın yüzük ve özel evrakları bulunan çantası ile ayrıca yeni satın aldığı birer adet gömlek ve kot pantolonunu alıp, olay yerinden kaçmaları ile neticelenen olayda, yakınanın burnunu gördüğü ve sesinden tanıdığı sanık .......'ı teşhis etmesi ile sanıklara ulaşıldığı, olaydan bir gün sonra tanık ....'ın da, işyerinin arka tarafında bulduğu evraklarda yazılı olan telefon numarasından yakınana ulaşarak, yağmaya konu eşyalardan annesine ait nüfus cüzdan fotokopisi, kartvizitler ve kredi kartını yakınana teslim ettiği, ayrıca sanık ...'in çöp tenekesine attığı çantasını, yakınanın buradan aldığı, gasp edilen parasının da, daha sonra sanıklar tarafından yakınana ödendiği anlaşılmakla; sanıkların eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 149/1-a,b,c,h, madde ve bentlerindeki “nitelikli yağma” suçunu oluşturduğu ve sanıkların, yakınandan yağmaladıkları şeylerden, 1.300 TL parayı iade etmekle; bu kısmi iade nedeniyle yakınana, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rıza gösterip göstermediği, paranın ne zaman iade edildiği hususu sorularak, sonucuna göre sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK’nın 168/3-4. maddesinin değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde “silahla tehdit” suçundan mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Uygulamaya göre de;

3-) Sanıklar hakkında kasıtlı suçtan mahkumiyetin doğal sonucu olarak 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin uygulanmamış olması;

4-) Silahla tehdit suçunun, “kişinin kendisini tanınmayacak bir hale koymak suretiyle ve bir birden fazla kişi tarafından birlikte” işlendiğinin kabul edilip, anlaşılması karşısında; sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 106. maddesinin 2. fıkrasının (a) bendinin yanı sıra (b) ve (c) bentlerinin de uygulanması gerektiği gözetilmeden anılan bent ile uygulama yapılması, olayda birden fazla nitelikli halin gerçekleşmiş olması ve aynı Yasanın 61. maddesi gereğince temel ceza belirlenirken alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi,

5-) Suçu birlikte işleyen sanıkların neden oldukları yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu tutulmaları yerine 5271 sayılı CMK'nın 326/2. maddesine aykırı biçimde "eşit olarak alınmasına" biçiminde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ....... ve .......... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış haklarının korunmasına, 10.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10998, Karar No: 2017/1363, Tarih: 22.02.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/10998 E.  ,  2017/1363 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında 07.01.1999 tarihinde imzalanan sözleşme uyarınca ... ilinde kurduğu elektrik santralinde davalıya elektrik satttığını, tarafların yükümlülüklerini 2001 yılı Eylül ayına kadar yerine getirdiğini ancak davalının ....09.2001 tarihinde müvekkiline çektiği ihtarla, 25.09.1999 tarihindeki kapasite testlerinde sisteme verilen eksik enerji sebebiyle ....311 USD, 24.06.2000-....08.2000 tarihleri arasında santralde üretilmediği halde üretilmiş gibi gösterilen enerji bedeli olarak 702.148,59 USD ve Eylül 2000 – Mayıs 2001 tarihleri arasında sözleşmeye uygun olmayan sayaçların takılması sebebiyle fazlanan ödenen enerji bedeli 35.687,48 USD olmak üzere toplam 747.147,07 USD'nin karşılığı olan ....520.722 TL'nin ... hafta içerisinde taraflarına ödenmesini talep ettiğini, ihtara konu bedel müvekkilince ödenmeyince davalının 31...2001 tarihinde müvekkilinin alacağından bu ücreti kesinti yaparak tahsil ettiğini, yapılan kesintinin haksız olduğunu, ileri sürerek, kesinti tarihi olan 30...2001 tarihinden itibaren sözleşmedeki faiz oranı (%... ) ile birlikte kesintiden kaynaklanan alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

Davalı vekili, müfettişlerince yapılan inceleme neticesinde santralin gerçek elektrik üretim değerlerini yansıtmaktan uzak olduğunu, yangında hasar gören sayaçların yerine takılan sayaçların 0,... veya daha hassas sınıfta olması gerekirken, hata sınıfının ... olması nedeni ile fazladan para ödenmesine neden olunduğunun tespit edildiğini, güvenilirlik testlerinde 50.000 kWh üretim nedeniyle ....311,00 USD kesilmesi ile ilgili olarak, ünitelerin çalışma süresi ve yük değerleri yönünden sözleşmede belirtilen ve olması gereken değerlere uymadığını, 24.06.2000-....08.2000 tarihleri arasında tesiste üretilmediği halde üretilmiş gibi gösterilmek sureti ile alınan ....595.700 kWh enerji bedeli tutarı 702.148.59 USD ile ilgili olarak, satılan enerjinin gerçekte üretilip üretilmediğinin tespiti amacı ile sayaç hafızalarının incelenmek istendiğini, ancak çıkan yangın nedeni ile bunun tespitinin mümkün olamadığını, düzenlenen föylerin gerçek değeri yansıtmadığını, sayaçlara yüksek voltaj verilmek sureti ile ekran görüntüsü vermeyecek şekilde tahrip edildiğini, yapılan kesintilerin yerinde olduğunu, davanın haksız olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama ve alınan benimsenen bilirkişi raporları uyarınca, davaya konu edilen güvenilirlik testlerinde eksik üretim yapıldığı gerekçesi ile kesilen tutara ilişkin olarak, sözleşme hükümlerinden test sırasında üretilen enerjinin eksik üretilmesi halinde, davalının eksik üretilen tutar kadar davacıdan alacaklı olacağı şeklinde bir düzenleme bulunmadığı, 24.06.2000-....08.2000 tarihleri arasında tesiste üretilmeden üretilmiş gibi gösterilen enerji bedeli nedeni ile kesilen tutara ilişkin olarak, tesiste elektrik üretilmeden, elektrik üretilmiş gibi ödeme alındığı yolundaki iddianın dayanaksız olduğu, bu sebeple davacının bu yöndeki talebininde kabul edilmesi gerektiği, Eylül 2000-Mayıs 2001 tarihleri arasında sözleşmeye aykırı sayaçlar takılması gerekçesi ile yapılan kesintiye ilişkin olarak, dosyadaki belgelerden ... Sanayi ve Ticaret İl Müdürlüğü'nün talebi ile sayaçların gönderildiği ... ... Enstitüsü'nden alınan kalibrasyon sertifikalarından sayaçların hata sınıfının hiçbir zaman %0,... düzeyinin üzerine çıkmadığının tespit edildiği, bu nedenle davalının hatalı sayaç kullanımı nedeni ile uyguladığı kesintinin yerinde olmadığı sonucuna varılarak davacının bu yöndeki talebinin de yerinde olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, .../02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1961, Karar No: 2015/7423, Tarih: 17.09.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/1961 E.  ,  2015/7423 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekilinin 16/05/2014 havale tarihli dava dilekçesinde özetle; ... ilçesi, ... mahallesi, ... mevkiinde bulunan sınırlarını bildirdiği tahminen 25.000 m2 kısmın müvekkil mürisi ...' e ait iken vefatı ile varisleri arasında bölüşüldüğünü ve taksimen müvekkiline kaldığını, orman kadastrosu, dava konusu taşınmazın bulunduğu mevkii sınırları içerisinde sınırlaması yapılmamış ormanların kadastrosu, aplikasyon ve 2/B madde uygulaması yapıldığı, ancak dava konusu taşınmazın ... ... Müdürlüğü tarafından rehabilitasyon çalışmaları kapsamında toprak işlemesi yapılarak sedir tohumu ekildiği gerekçesi ile 2/B kapsamı dışında tutulduğunu, oysa bu yerin halen ve öncesinde orman ile ilgisi bulunmadığını, rehabilite işlemleri kadastro çalışmalarının başlamasından sonrası rastlandığını iddia ederek, bu yerin orman kapsamında bırakılması şeklinde yapılan tespitin iptalini, bu yerin 2/B kapsamına alınarak hak sahibi olarak müvekkilinin tasarrufunda olduğunun tespitini ve bu yerin müstakil olarak müvekkilinin zilyedliğinin yazılması sureti ile tutanağın bu şekilde düzeltilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, dava konusu yerin, 6831 sayılı Kanunun 2/B maddesi gereğince orman dışına çıkarılacak yerleri belirleme yetkisinin bu Kanunun 7. maddesi ve Orman Yönetmeliğinin 17. maddesi gereğince orman kadastro komisyonlarına ait olduğu, 2/B çalışması yapılmasına yönelik idareyi zorlar nitelikte davanın dinlenme olanağı olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili tarafından vekâlet ücretine yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, 6831 sayılı Kanunun 2/B maddesi kapsamında kalmayan taşınmazın 2/B maddesi kapsamına alınması ve tapu kütüğünün beyanlar hanesine kullanıcı şerhi verilmesi istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde, 6831 sayılı Kanunun 3302 sayılı Kanunla değişik hükümlerine göre yapılan orman kadastrosu ve 2/B madde uygulama çalışmaları vardır.

İncelenen dosya kapsamından, mahkemece, davanın öninceleme duruşmasında sonuçlandırıldığı ve Hazine vekilinin yargılamaya katılımının olmadığı, davaya cevap dilekçesi sunmadığı anlaşıldığından, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 17/09/2015 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/25364, Karar No: 2010/28000, Tarih: 11.10.2010

**2. Ceza Dairesi         2010/25364 E.  ,  2010/28000 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın yüzüne karşı verilen hükmün gerekmediği halde sanık müdafiine tebliği üzerine sanık müdafiinin 1412 sayılı CMUK’nun 310/1.maddesinde öngörülen bir haftalık süre içerisinde hükmü temyiz ettiği anlaşılmakta ise de,sanık müdafiine yapılan usulsüz tebligatın temyiz hakkı vermeyeceği anlaşıldığından sanığın yüzüne karşı 09.07.2008 tarihinde verilen hükmü 1412 sayılı CMUK’nun 310/1.maddesinde öngörülen 1 haftalık yasal süre geçtikten sonra 11.08.2008 tarihinde temyiz eden sanık müdafiinin temyiz isteminin aynı kanunun 317.maddesi gereğince isteme aykırı olarak REDDİNE,11/10/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.