muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/20227, Karar No: 2014/5371, Tarih: 20.01.2014

**7. Ceza Dairesi         2012/20227 E.  ,  2014/5371 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2011/399327

MAHKEMESİ : Manisa 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/09/2011

NUMARASI : 2011/509 (E) ve 2011/601 (K)

SUÇ : 5607 sayılı yasaya muhalefet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanıkların yetkilisi bulunduğu .. Gıda firması adına, kendi üretimlerinde hammadde olarak kullanmak üzere ithal lisansları kapsamında, 2851/13.06.2005, 2901/15.06.2005, 4041/16.08.2005 sayı - tarihli gümrük giriş beyannameleriyle vergiden muafen ithal edilen ayçiçeği tohumu ile ham mısır yağının A. S.. firmasına 15.06.2005, 20.06.2005 ve 22.08.2005 tarihli faturalarla satılması, söz konusu beyannamenin ekinde yer alan Eur.1 Dolaşım Sertifikalarının Consignee (Alıcı) kutusunda; Notify: A.S.. Yağ ve Gıda Endüstrisi Tic. Ltd. Şti. yazılı olması ve ithalat bedeli olan paraların.. Yağ ve Gıda Firmasına A. S..Firması tarafından aynı miktarda havale edildiğinin dosya kapsamından anlaşılması karşısında; dava konusu muafen ya da az vergi ödeyerek gerçekleştirilen ithalatların baştan beri A.. S..tarafından kendi firması adına yapıldığının kabulü gerektiği; bu kabule göre de sanıkların gerçekte gümrük kontrolü altında işlenmek üzere vergiden muafen eşya ithal etme hakkı bulunmayan şahsa ait eşyayı kendilerine aitmiş gibi sahte içerikli belgelerle yurda ithal etme fiilini işlediklerinin sabit olduğu, eylemin; suç tarihinde yürürlükte bulunan 4926 sayılı Kanun’un 3/1-c madde bendinde öngörülen, “Gerçeğe aykırı belge ile gümrük idaresini yanıltarak, vergilerini hiç ödememek veya eksik ödemek, ...suretiyle eşya ithal veya ithale teşebbüs etmek.” ve 31.03.2007 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5607 sayılı Kanun’un 3/2.madde fıkrasında öngörülen “Eşyayı, sahte belge kullanmak suretiyle gümrük vergileri kısmen veya tamamen ödenmeksizin ülkeye sokan kişi, bir yıldan beş yıla kadar hapis ve on bin güne kadar adlî para cezası ile cezalandırılır.” hükümleri kapsamında kaldığı nazara alınıp, sanıkların olaydaki fonksiyonlarına göre hukuki durumlarının takdiri ile sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan Gümrük İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün BOZULMASINA, 20.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16791, Karar No: 2014/10584, Tarih: 25.06.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/16791 E.  ,  2014/10584 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Şenkaya Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/01/2013

NUMARASI : 2010/184-2013/9

Davacı A.. Ç.. vekili Avukat A. D.. tarafından, davalı ... Kömür ve Madencilik Ticaret ve San. A.Ş. aleyhine 20/08/2010 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; ispat edilmeyen davanın reddine dair verilen 21/01/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız fiil nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, taşınmazına komşu dere yatağının davalı şirket tarafından yapılan çalışma ile yönünün değiştirildiğini ve dere yatağından gelen sel sularının aktarılmasını sağlayan menfezin davalı şirket tarafından kapatıldığını belirterek uğranılan zararın davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, şirketleri tarafından yeni bir yol çalışması ya da menfez inşaatı yapılmadığını belirterek, davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme, dava konusu taşınmaza zarar verdiği iddia edilen toprak yığınlarının davalının kusuru veya davranışı sonucunda oluştuğu iddialarının ispatlanamadığı, menfez veya büzün tıkanması ve sonucunda sel taşkını meydana gelmesi ile taşınmazda oluşabilecek zarardan menfezin bakımı ve temizlenmesi ile görevli olan kurumun sorumlu olacağı, davalı şirketin yakınında bulunan derenin ve yolun bakımına ilişkin görevi bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar vermiştir.

Dosya arasındaki bilgi ve belgelerden; Şenkaya Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2010/3 D. İş sayılı dosyasında alınan bilirkişi raporunda ve mahkemece yapılan keşif sonrasında alınan bilirkişi raporlarında, davacının taşınmazına komşu kuru dere yatağının yönünün iş makinesi kullanılarak değiştirildiğinin, dava konusu taşınmazın bir kısmına toprak yığınlarının döküldüğü ve tarıma elverişsiz hale getirildiğinin ve dere yatağının dolmasına taşınmazın yaklaşık 100 metre aşağısında bulunan dere yatağını geçmek için kullanılan iki adet menfezin yetersizliğinin ve bakım temizleme işlemlerinin yapılmamış olmasının neden olduğunun tespit edildiği, keşif sırasında ve duruşmada dinlenen tanıkların anlatımlarında ise dere yatağına davalı şirket tarafından harfiyat döküldüğünü ve dökülen bu hafriyatın menfez ve boruların tıkanmasına neden olduğunu ifade ettikleri anlaşılmaktadır.

Şu durumda, tüm dosya kapsamından, mahallinde yapılan keşiften ve dosyaya kazandırılan bilirkişi raporları ve dinlenen tanık anlatımlarından, davacının taşınmazına komşu dere yatağına davalı şirket tarafından hafriyat dökülerek menfez ve boruların tıkanmasına neden olunduğu ve davacının taşınmazında zarar meydana geldiği anlaşılmaktadır. Şu halde mahkemece, zararın kapsamı belirlenerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmiş olması doğru değildir. Kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ; Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 25/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9289, Karar No: 2010/13123, Tarih: 12.10.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/9289 E.  ,  2010/13123 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınai Mülkiyet Hukuk Mahkemesi sıfatıyla)

Taraflar arasındaki telif hakkı alacağı davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar, asıl ve birleşen davada, davalı kuruma, bağlı okullarda öğretmen olarak görev yaptıklarını, ortaöğretim okullarında okutulmak üzere ders kitabı yazmak hususunda davalı kurumca görevlendirildiklerini ve bu hususta şartname imzalandığını, yazdıkları kitaplardan kendilerine telif ücreti ödenmesi gerekmesine rağmen ücretlerinin ödenmediğini ileri sürerek ücretin ödenmesini istemişler, 4.6.2007 tarihli ıslah dilekçesi ile de herbir davacı için 74.059,00 TL.’nin tahsilini istemişlerdir.

Davalı, davacıların kurum personeli olup, asli görevleri gereği yaptıkları çalışmalar sonunda meydana getirilen eser olduğu için telif ücreti istenemeyeceğini, davacılara maaş ve ek ders ücretlerininde tam olarak ödendiğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile her bir davacı için 74.059,00 TL.’nin davalı kurumdan faiziyle tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacıların davalı MEB’na bağlı okullarda öğretmenlik yaptıkları ve davalı Bakanlık tarafından ders kitabı hazırlanmasına yönelik olarak oluşturulan komisyonda görevlendirildikleri ve davacılarında katkılarıyla dava konusu kitapların hazırlandığı ve davalı Bakanlığa bağlı okullarda ders kitabı olarak yararlanıldığı tarafların ve mahkemenin kabulündedir.

Uyuşmazlık davacıların ders kitaplarının hazırlanmasından dolayı telif ücreti isteyip istemeyeceklerine ilişkindir. Davacılar ile davalı Bakanlık arasında eserlerin yazımına ilişkin doğrudan bir yazılı sözleşme yapılmamıştır. Davacılar, sadece Bakanlık onay ve iradesi ile görevlendirilmemiş, kendileride serbest irade ve rızalarıyla, oluşturulan komisyonlarda görev almışlardır. Davacılar ve komisyonda görevli olan diğer kişileri bir araya getiren davalı bakanlık olup FSEK.nın 18/2. maddesi uyarınca davalı idarenin

2010/9598-13123

2010/9598-13123

çalıştıran sıfatına haiz olduğunun kabulü zorunludur. Dava konusu ders kitaplarının mali haklarını takip yetkisi bu bağlamda FSEK’nın 20. maddesi uyarınca davalı Bakanlığa aittir. Bu hususun aksi davacılar tarafından iddia ve ispatta edilmemiştir. Davalı idare dava konusu kitapları, kendi teşkilatında görevli elemanların ve bu arada davacılarında katılımı ile oluşturduğu bir komisyona hazırlatmıştır. Bu komisyona katılanların diğer okullarda veya birimlerdeki tüm görevlerinin yerine getirilmesinden sarfınazar ederek, komisyondaki tüm görevlilerin asli görevinin de anılan kitapların oluşturulması olduğunu belirlemiş, bu belirlemeyi yaparkende davacılara alması gereken maaşlarını ve ek ders ücretlerini de eksiksiz ödemiştir. Dava konusu eserlerin kamu kurum ve kuruluşlarınca ödenecek telif ve işlenme ücreti hakkındaki yönetmelik kapsamında olduğu açıktır. Aynı şekilde oluşturulan ve görev süresince başka bir vazife ile yetkilendirilmeyen komisyon ve üyelerinin asli görevlerinin dava konusu eserlerin meydana getirilmesi hususu olduğu da açıktır. Az yukarıda değinilen yönetmeliğin 4/2. maddesinde” kamu personelinin asli görevi gereği yaptıkları çalışmalar sonucunda meydana getirdikleri bu yönetmelik kapsamına giren eserleri için telif ve işlenme ücreti ödenmeyeceği” hüküm altına alınmıştır. Tüm bu hususlar birlikte değerlendirildiğinde, kendi irade ve istekleri ile, davalı tarafından oluşturulan komisyonda görev yapan, bu görevleri süresince başka bir işle görevlendirilmeyen, maaş ve ek ders ücretlerini tam olarak alan ve normal mesai saatleri dışında bir zaman diliminde çalıştıklarını ispat edemeyen davacıların, kitapların yazılmasının asli görevleri olduğu, bu görevlerini ifa etmeleri nedeniyle de az yukarıda anılan yönetmeliğin 4/2. maddesi uyarınca telif ücreti isteyemeyecekleri, dosyaya sunulan şartnamelerinde davacılara telif ücreti talep etme hakkı vermeyeceği anlaşıldığından mahkemece değinilen bu hususlar, gözetilerek davanın ve birleşen davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, 12.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4037, Karar No: 2016/6957, Tarih: 19.04.2016

**13. Ceza Dairesi         2016/4037 E.  ,  2016/6957 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında zamanaşımı süresi içerisinde nitelikli mala zarar verme suçundan işlem yapılması olanaklı kabul edilmiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Suça sürüklenen çocuğun 03.11.2014 tarihli son oturumda 18 yaşını bitirmiş olduğu gözetilmeden, yargılamanın açık yerine gizli yapılmak suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 182/1. ve 185/1. maddelerine aykırı davranılması,

2- Dosya kapsamına göre ... Rehabilitasyon Merkezinden çanta çalma eyleminin TCK’nın 142/1-a maddesindeki suçu oluşturmasına rağmen suça sürüklenen çocuk hakkında TCK’nın 141/1. maddesi ile hüküm kurulması,

3- Suça sürüklenen çocuk tarafından etkin pişmanlığa dayalı herhangi bir iadenin söz konusu olmadığı gözetilmeden, TCK'nın 168/2. maddesi ile cezasından indirim yapılması,

Kabule göre de;

4- Suça sürüklenen çocuk hakkında, meydana gelen zararın kovuşturma aşamasında giderildiğinden bahisle yapılan etkin pişmanlık hükmü uygulaması sırasında, uygulama maddesinin TCK'nın 168/2. maddesi yerine 168/1. olarak yazılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... ... müdafiinin ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 19/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4356, Karar No: 2023/5314, Tarih: 18.10.2023

**8. Hukuk Dairesi         2023/4356 E.  ,  2023/5314 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2007/314 E., 2016/2 K.

KARAR : Ret

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı, davacılar ... ve ... tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Kadastro sırasında, ... ili Devrek ilçesi ... köyü çalışma alanında bulunan Aralık Tarla ( Mezarlık ) mevkii 130 ada 128 parsel ... 3.174,54 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle senetsizden, taşınmazın Devrek 2. Asliye hukuk Mahkemesi' nin 2005/244 Esas ... dosyasında dava konusu olduğu belirtilerek, tarla vasfında, 03.12.2007 tarihinde malik hanesi boş olarak tespit edilmiş ve Devrek Kadastro Müdürlüğü’nün 05.12.2007 tarihli ve 2843 ... yazısıyla, ... Köyü 130 ada 128 parselin 2005/244 Esas ... dosyada dava konusu olduğu belirtilerek kadastro tutanağı, 3402 ... Kadastro Kanunu’nun (3402 ... Kanun) 5 inci maddesi ve Davalı Taşınmaz Mal Tutanaklarının Kadastro Mahkemesine Devri Hakkındaki Yönetmelik’ in 5-a ve b maddeleri gereğince davalı olarak sınıflandırma ve tespiti yapılarak, aynı yönetmeliğin 6 ncı maddesi gereğince kadastro mahkemesine gönderilmiş ve eldeki davanın esas sırasına kaydedilmiştir.

2. Davacı ..., 06.11.2006 tarihinde Devrek Asliye Hukuk Mahkemesine verdikleri dava dilekçelerinde; ... ili Devrek ilçesi ... köyünde bulunan, doğusu Nazif ... tarlası, batısı yol, güneyi ve kuzeyi Mezarlıkaltı mevkii ... ve müşterekleri olan Hayrullah, ... ve ... tarlası ile çevrili, Aralık Tarlası mevkiindeki taşınmaza 30 - 35 yıldır zilyet olduğunu, tarlanın kendisine teyzesi Arife İpçi’den kaldığını ve 1937 tarihli 558 tahrir numaralı vergi kaydının bulunduğunu, davalıların, bu tarlanın kuzey yönünden yaklaşık 1,5 - 2 dönümlük kısmına haksız olarak kazık dikerek ve tel geçirerek el attıklarını ileri sürerek, müdahalelerinin men’ini talep etmiş; Devrek 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2006/244 Esas numaralı dosya üzerinden yürütülen yargılama neticesinde, dava konusu taşınmaz hakkında kadastro tutanağı düzenlendiği gerekçesiyle mahkemenin görevsizliğine ve dosyanın Kadastro Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş ve dava dosyası Kadastro Mahkemesinin 2008/143 Esas numarasına kaydedildikten sonra eldeki dava ile birleştirilmiştir.

3. Yargılama sırasında davacı vefat ettiğinden dava, mirasçıları tarafından takip edilmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı ... cevabında; dava konusu yerin önceleri bir bütün iken davacının 130 ada 129 parseli kendi adına tespit ettirdiğini, buna rağmen davalılara bırakılan 130 ada 128 parsele itiraz ettiğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.

3. Yargılama sırasında davacı vefat ettiğinden dava, mirasçıları tarafından takip edilmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı ... cevabında; dava konusu yerin önceleri bir bütün iken davacının 130 ada 129 parseli kendi adına tespit ettirdiğini, buna rağmen davalılara bırakılan 130 ada 128 parsele itiraz ettiğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.

2. Davalılar ..., ... ve ... cevaplarında; davanın reddini savunmuşlardır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, dava konusu taşınmazın orman sayılan alanlardan olmayıp, özel mülkiyete konu olabilecek arazilerden olduğu, beton direk ve tel örgüyle çevrili dava dışı 130 ada 129 parsel ... taşınmazın davacının zilyetliğinde ve tasarrufunda bulunduğu, taşınmazların zemindeki sınırları dahilinde kullanılageldikleri, dava konusu 130 ada 128 parselin evveliyatında davalıların kök murisleri ... ve ...'in zilyetliğinde ve tasarrufunda bulunduğu, ... hissesinin taşınmazın 3/4' ünü, ... hissesinin ise taşınmazın 1/4'ünü kapsadığı, ...'nin vefatı ile hissesinin mirasçılarına intikal ettiği, ...'in hissesinin ölümü ile mirasçılarına intikal ettiği, ... mirasçılarından ...'in hissesini kardeşleri ..., ... ve ...'e devrettiği, ... mirasçılarından ...'nin hissesini kardeşi ... ...'e devrettiği gerekçesiyle davanın reddine, dava konusu ... ili Devrek ilçesi ... köyünde kain 130 ada 128 parsel ... taşınmazın tarla vasfı ile 3.174,54 m2 olmak üzere 3/4 hissesinin el birliği halinde mülkiyet hükümlerine göre ... evlatları ..., ..., ..., ..., ... ve ... adlarına,1/4 hissesinin elbirliği halinde mülkiyet hükümlerine göre Sefer kızı ... ve ... Evlatları ...ve ... ... adlarına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve numarası belirtilen kararı, davacılar ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar ... ve Ersan Bozkur temyiz dilekçelerinde; Devrek Kaymakamlığı yazısı, Sulh Hukuk Mahkemesinin kararı, Adalet Bakanlığının Kanun Yararına Temyiz konulu yazıları, Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 2004/2384 Esas ve 2004/2703 Karar ... ilamı ve Sulh Hukuk dosyasında bulunan ...’un teyzesi Arife İpçi tarafından ödenen vergi kaydının kadastro tutanaklarına uygulanmadığını, Mezarlık Altı mevkii için düzenlenen köy merasına ait senedin Aralık tarla mevkii gibi gösterildiğini, bu yerin davaya konu yerle ilgisinin olmadığını, 130 ada 128 ve 129 parsellerin bütün olarak değerlendirilmeyerek diğer davalardan bağımsız farklı parseller olarak değerlendirildiğini belirterek, bu sebeplerle ve resen dikkate alınacak nedenlerle ilk derece mahkemesi kararının bozulmasını talep etmişlerdir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 ... Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 ... Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 ... Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedinci fıkrası ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 3402 ... Kadastro Kanunu' nun (3402 ... Kanun) 14, 17 ve 30' ncu maddeleri,

3. Değerlendirme

İlk Derece Mahkemesince, dava konusu taşınmazın orman sayılan alanlardan olmayıp, özel mülkiyete konu olabilecek arazilerden olduğu ve davacılar yararına iktisap koşullarının oluştuğu gerekçesiyle, yazılı şekilde karar verilmiş ise de, bu karar usul ve yasaya uygun bulunmamaktadır.

Şöyle ki; 3402 ... Kadastro Kanunu'nun 30/2'inci maddesi gereğince, genel mahkemeden kadastro mahkemesine devredilen davalarda, kadastro hakimi, tarafların delilleri ile bağlı kalmaksızın re'sen araştırma yapmak ve gerçek hukuki durumu tespit etmek zorundadır. Bu bağlamda, eldeki davada dava konusu taşınmazın vasfı tarla olarak belirlenmiş olsa bile, davanın anılan niteliği gereği bu belirleme hukuken hüküm ifade etmemektedir. Dosya kapsamında yapılan incelemede, dava konusu edilen 130 ada 128 parselin bitişiğinde 130 ada 4 ... orman parselinin bulunduğu anlaşılmakta olup, bu durum karşısında dava konusu taşınmazın orman vasfında olup olmadığının araştırılması ve bu nedenle ilgisi bakımından Orman İdaresi ve Hazinenin davada taraf olarak yer alması gerekmektedir. Ne var ki İlk Derece Mahkemesince, bu husus gözden gözden kaçırılmış ve yöntemince taraf teşkili sağlanmadan karar verilmesi cihetine gidilmiştir.

Hal böyle olunca; İlk Derece Mahkemesince, dava konusu taşınmazın orman vasfında olup olmadığının araştırılması ve bu nedenle ilgisi bakımından husumetin yaygınlaştırılarak Orman İdaresi ve Hazinenin davada taraf olarak yer almasının sağlanması gerekirken, yöntemince taraf teşkili sağlanmadan karar verilmiş olması isabetsiz olduğundan, hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının 6100 ... Kanunun Geçici 3 üncü maddesi yollaması ile 1086 ... Kanunun 428 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA,

Bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına,

Taraflarca 1086 ... Kanunun 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine,

Peşin harcın istek halinde temyiz edenlere iadesine,

18.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/16214, Karar No: 2007/15339, Tarih: 28.11.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/16214 E.  ,  2007/15339 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptaline ilişkin davada Denizli Asliye Ticaret ve 1. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, yemek satış bedelinden kaynaklanan icra takibine yapılan itirazın iptali istemine ilişkindir.

Dosya kapsamından, davanın 17/07/2005 tarihinde asliye hukuk mahkemesine açıldığı, Denizli İlinde H.S.Y.K.'nın 20.07.2006 tarih 352 sayılı kararı ile Müstakil Asliye Ticaret Mahkemesi kurulup, 21.08.2006 tarihinde faaliyete geçmesi sebebiyle dosyanın ticaret mahkemesine gönderilmesine karar verildiği, asliye ticaret mahkemesince de davanın mutlak ticari dava olmadığı, iş bölümü itirazında bulunulmadığı gerekçeleri ile görevsizlik kararı verilip, dosyanın asliye hukuk mahkemesine gönderilmesine karar verildiği anlaşılmaktadır.

T.T.Y.'nın 4. maddesinde mutlak ticari davalar sınırlı olarak belirtilmiş olup, aynı yasanın 5. maddesinde de aksine hüküm olmadıkça, dava olunan şeyin değerine göre asliye hukuk veya sulh hukuk mahkemesinin ticari davalara dahi bakmakla görevli olduğu hüküm altına alınmıştır.

Denizli İlinde H.S.Y.K.'nın 20.07.2006 tarih 352 sayılı kararı ile asliye ticaret mahkemesi kurulup, 21.08.2006 tarihinde faaliyete geçtiği, eldeki davanın mutlak ticari dava olmadığı anlaşılmakla, davanın asliye ticaret mahkemesi kurulmadan önceki açıldığı hukuk mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince Denizli 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 28/11/2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.