muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/10797, Karar No: 2014/4448, Tarih: 11.03.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/10797 E.  ,  2014/4448 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2011/244304

MAHKEMESİ : Pendik 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 17/12/2010

NUMARASI : 2008/878 (E) ve 2010/963 (K)

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, şikayetçiye ait şirketin taşımaya taahhüt ettiği 25.980 kg bakırı Kayseri iline götürmek üzere 12/02/2008 tarihinde araca yüklediği, 15/02/2008 tarihine kadar sanıktan ve araçtan haber alınamadığı, şikayetçinin Kayseri ilindeki şirketle görüşmesi üzerine yükün boşaltılmadığının anlaşıldığı, bilahare araç üzerinde bulunan GPRS cihazı vasıtasıyla aracın Pendik ilçesinde terk edilmiş olarak bulunduğu, yapılan incelemede araç üzerinde yüklü olan bakırın 920 kilogramının eksik olduğunun tespit edildiği şeklindeki eylem nedeniyle, sanığın Körfez 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 22/09/2010 tarih ve 2008/258 E, 2010/237 K sayılı dosyası ile de yargılanıp cezalandırıldığı UYAP kayıtlarından anlaşılmakla; 5271 sayılı CMK'nın 223/7. maddesi uyarınca aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın reddine karar verilmesi gerektiğinden, bahsi geçen dosyaya ilişkin ilgili evrak dosya arasına alınarak bu hususta bir karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11/03/2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4472, Karar No: 2014/8818, Tarih: 13.05.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/4472 E.  ,  2014/8818 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, itirazın iptali ile takibin devamı ve %40 icra inkar tazminatı istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

05.07.2012 tarih ve 28344 Sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yayın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanun'un 11. maddesi ile 2004 sayılı İcra İflas Kanunu'nun 67. maddesindeki yüzde kırk oranı yüzde yirmisi olarak değiştirildiği gözönüne alındığında, davalı borçlu aleyhine yüzde kırk oranında icra inkar tazminatına hükmedilmesi doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, gerekçeli kararın 1 nolu hüküm fıkrasındaki "2720 TL" ibaresinin metinden çıkartılarak yerine "1360 TL“ ibaresi yazılmak suretiyle, 6100 sayılı HMK.ya 6217 sayılı Kanunla eklenen Geçici 3. madde gözetilerek HUMK.nun 438. maddesi uyarınca hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 13.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/102, Karar No: 2009/199, Tarih: -

Ceza Genel Kurulu 2009/8-102 E., 2009/199 K.

**Ceza Genel Kurulu 2009/8-102 E., 2009/199 K.**

**- SİLAH KAÇAKÇILIĞI

- TOPLU SİLAH TİCARETİ YAPMAK**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 54 ]

- 5728 S. TEMEL CEZA KANUNLARINA UYUM AMACIYLA ÇEŞİTLİ KA... [ Madde 155 ]

- 6136 S. ATEŞLİ SİLAHLAR VE BIÇAKLAR İLE DİĞER ALETLER H... [ Madde 12 ]

**"İçtihat Metni"**

Toplu silah ticareti yapma suçundan sanıkların 6136 sayılı Yasanın 12/2-4-son, 53 ve 63. maddeleri uyarınca 15’er yıl hapis ve 675’er Lira adli para cezası ile cezalandırılmalarına ilişkin, Ş...... Ağır Ceza Mahkemesince verilen 11.03.2008 gün ve 793-71 sayılı hüküm re’sen temyize tâbi olmasının yanında, sanıklar müdafiileri tarafından da temyiz edilmekle dosyayı inceleyen Yargıtay 8. Ceza Dairesince 23.12.2008 gün ve 13478-14653 sayı ile;

“…Sanıklar M....... A...... İ......, L...... İ....... ve M....... E....... D....... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre suçun kanıtlanmasında usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, bu hususlara yönelik temyiz itirazları yerinde görülmemiştir; ancak,

Oluşa, iletişimin tespiti, teknik takip tutanaklarına ve tüm dosya içeriğine göre; sanıkların suça konu silahları kişisel ihtiyaçları için aldıklarına ilişkin savunmalarının aksine toplu olarak satmak amacıyla edindikleri veya bu amaçla bulundurduklarına ilişkin mahkûmiyetlerine yeterli, kesin ve inandırıcı kanıt bulunmadığı, eylemlerinin 6136 sayılı Yasanın 13/2. madde ve fıkrası kapsamında değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

3-Uygulamaya göre de;

08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 155. maddesiyle değişik 6136 sayılı Yasanın 12. maddesinde müsadere hükmü bulunmadığı, bu hususa ilişkin kararın genel hükümlere göre verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi”

” isabetsizliğinden bozulmuştur.

Ş...... Ağır Ceza Mahkemesince 26.02.2009 gün ve 75-90 sayı ile;

“6136 sayılı Yasanın 1979 yılında 2249 sayılı Yasa ile değiştirilen 12/1. maddesinde, sadece bu kanun kapsamına giren ateşli silahlarla bunlara ait mermilerin ülkeye sokulması, sokulmaya kalkışılması, bu eylemlere aracılık edilmesi, ülkede yapılmış ya da ülkeye sokulmuş bu tür silahları satması veya satmaya aracılık edilmesi değil, yukarıdaki amaçlarla ev veya iş yerinde bulundurması da cezalandırılmıştır. Kısacası, maddenin önlemek istediği, ateşli silahların ülke içinde yayılarak, ateşli silahlardan kaynaklanan tehlikenin çoğalmasının önüne geçmektir. Özellikle, yukarıda ayrıntısı açıklanan Yargıtay Ceza Genel Kurulu Kararında belirtildiği gibi, elindeki ateşli silahları ticari bir amaç gütmeksizin birden fazla kişiye veren kişinin eylemi, silahların yayılmasını sağlayarak, tehlikeyi çoğalttığından, 6136 sayılı Yasanın 12/1. maddesindeki suçu oluşturur. Mahkememiz kararını bozan Yargıtay 8. Ceza Dairesi ilamında, sanıklar M...... A......, L....ve M..... E....'in kastının 6136 Sayılı Yasanın 12/1. maddesindeki suçu işlemek olmadığı belirtilmiştir. Sanıkların, somut olayda kastlarını belirlemek için, dış dünyaya yansıyan somut davranışları ile dosyadaki yine somut olgu ve belgelerin değerlendirilmesi gerekmektedir. Sanıklar M.....A...... ve L...... İ..... aşamalarda maddi durumlarının çok iyi olduğunu ifade etmişler, bu durumu belgelemek için sahibi oldukları Bellisan Şirketine ait ortak durumunu gösteren Ticaret Sicil Gazetesi ve gazete kupürlerini sunmuşlardır. Mahkememizce, adı geçen sanıkların maddi durumlarının, çok iyi olduğu bir olgu olarak kabul edilmiştir. Ancak, bu olgunun kabulü, sanıkların ele geçirdikleri silahları yayma kasıtlarının olmadığı sonucuna götürmez. Eğer, sanıklar bireysel anlamda silaha gereksinim duyuyorlar ise, bozulan kararımızda da belirttiğimiz gibi, yasal yollardan silah edinmelerine hiç bir engel yoktur. Nitekim, kendilerinin de beyan ettiği gibi, fabrikalarında birçok ruhsatlı tabanca ve AK-47 Kalaşnikof ve G-1 gibi uzun namlulu tüfekler bulunmaktadır. Sanıklar aynı zamanda, koruculuk ile uğraşan bir aileden geldiklerinden, bu uğraşıları gereği, rahatlıkla silah da edinebilirler. Dosyadaki, silah bulundurma ve taşıma ruhsat suretlerinden, mensubu oldukları aileden S..... İ...., M...... Ş..... İ...., K...... İ......, H...... İ......, M.... İ....., N..... İ......, Ş.......İ.....'ın çeşitli çapta Beretta, Smith Wesson, Browning, Sarsılmaz, Kaleşnikof, G-1 ve Sig- Sauer marka silahlara sahip oldukları anlaşılmaktadır. Aynı sanıklar, fabrikalarında da bir adet kaleşnikof ile beş adet tabancanın ruhsatlı olarak bulunduğunu belirtmişlerdir. Bu durumda, sanıkların kişisel olarak herhangi bir ateşli silaha gereksinim duydukları söylenemez. Hele ki, suça konu silahlar 6136 Sayılı Yasanın 4. maddesindeki vahim nitelikli, saldırı amacıyla kullanabilen tam otomatik tüfek ve tam otomatik tabancalar ise bu gereksinimin haklılığından söz etmek mümkün değildir

. Aynı sanıklar, fabrikalarında da bir adet kaleşnikof ile beş adet tabancanın ruhsatlı olarak bulunduğunu belirtmişlerdir. Bu durumda, sanıkların kişisel olarak herhangi bir ateşli silaha gereksinim duydukları söylenemez. Hele ki, suça konu silahlar 6136 Sayılı Yasanın 4. maddesindeki vahim nitelikli, saldırı amacıyla kullanabilen tam otomatik tüfek ve tam otomatik tabancalar ise bu gereksinimin haklılığından söz etmek mümkün değildir. Öte yandan sanıklar barut ya da altın üreten bir sanayi tesisine değil, un fabrikasına sahiptirler. İşyerlerinin çok sayıda ve ağır silahla korunması gereği de bulunmamaktadır. Diğer yandan, suça konu yedi adet tam otomatik tüfeğin, sanıklardan hangisinin kişisel gereksinimi için alındığı da tartışma konusudur. Silahları teslim alan ve taşıyan, sanık M... E...... D.....'un bu silahlara bireysel olarak gereksinim duymadığı, ‘

‘Bu işi üç-beş kuruş kazanmak amacıyla’ yaptığı kendi anlatımları ile sabit olduğu gibi, adı geçen sanığın maddi olarak da bu silahları temin etmesi mümkün değildir. Zira silahları taşıdığı çantanın Silopi'den satın alınırken parasını diğer iki sanık verdiği gibi, Kızıltepe'ye otobüsle gidişteki yol parasını da aynı sanıklar karşılamışlardır. Bu oluş içinde sanık M..... E.... D.....'un görevi sadece suça konu silahları taşıyarak, diğer iki sanığı tehlikeye atmaksızın, onlara Kızıltepe'de teslim etmekten ibarettir. Böylelikle sanık M..... E..... D.....'un eylemi, silahları kişisel gereksinim için edinme değil, silahları bir yerden diğer bir yere taşıyarak silahları alanlar kısmındaki topluluğa iştirak etmek şeklinde gerçekleşmiştir. Dolayısı ile Özel Dairenin suçun niteliğine ilişkin kabulü doğru ise, yedi adet silah M..... A..... İ..... ile L.... İ.......'ın bireysel ihtiyacı için satın alınmıştır. Bu kadar yüksek sayıda ve vahim nitelikte silahların, bireysel gereksinim için alındığını kabul etmek, silahların getiriliş şekli de dikkate alındığında, 6136 sayılı Yasanın 12/1. maddesinin, tarihsel süreç içindeki değişiklik gerekçesine ve uygulamadaki kabul edilen amacına tamamen terstir. Böyle bir kabul, bireylerin kişisel gereksinimlerinin çok ötesinde, aşırı derecede silahlanmalarının önünü açarak 6136 sayılı Yasanın 12/1. maddesini işlevsiz hale getirecektir. Bu halde kamu otoritesinin varlığından ve aynı zamanda devamından da bahsetmek imkânsız bir hale gelebilir. Tüm bunların dışında, yukarıda tamamı yer alan ve duruşmada sanıklar tarafından doğrulanan telefon görüşmelerinin içeriğinden, sanıklar M.......İ..... ve L...... İ......'ın, bireysel gereksinimleri için ‘

‘çift kulaklı’ olarak nitelendirilen, çift emniyete sahip birer adet tabanca almak istedikleri, yakalanan yedi adet otomatik tüfeğin bu nitelikte olmadığı, ancak bu tüfekleri de sanıkların sipariş ettikleri, zira konuşmalarda açıkça ‘

‘yedi torba’ dan söz edildiği, bunun ise yedi adet silaha karşılık geldiği anlaşılmaktadır. Sanıklar, M.......A...... İ...... ve L...... İ......'ın, ‘

‘maddi durumlarının oldukça iyi olduğu, silah satmaya ihtiyaçla¬

¬rının olmadığı’ yönündeki savunmaları doğru kabul edilse dahi, sanıklar L....... ve A....'ın suça konu 7 adet vahim nitelikteki silahı kişisel ihtiyaç dışında başka bir amaçla istediklerinin de tartışmasız olduğu, sanıkların silah sahipliği yönünden dosyaya yansıyan durumları ve silahların sayı ve nitelikleri itibariyle ‘

‘bireysel gereksinim’ kavramının dışında kaldığı dikkate alındığında, silahları üçüncü şahıslara vermek, böylece vahim nitelikli silahlarla tehlikeyi yayarak çoğaltmak kasıtlarının var olduğunun kabulü gerekmektedir…

…” şeklindeki kabulle direnilmiş, zoralım konusundaki bozmaya ise 5237 sayılı TCY’nın 54/4. maddesi uygulanmak suretiyle uyulmuştur.

‘bireysel gereksinim’ kavramının dışında kaldığı dikkate alındığında, silahları üçüncü şahıslara vermek, böylece vahim nitelikli silahlarla tehlikeyi yayarak çoğaltmak kasıtlarının var olduğunun kabulü gerekmektedir…

…” şeklindeki kabulle direnilmiş, zoralım konusundaki bozmaya ise 5237 sayılı TCY’nın 54/4. maddesi uygulanmak suretiyle uyulmuştur.

Re’sen temyize tabi olan bu hükmün de sanıklar müdafiileri tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay C. Başsavcılığının 26.04.2009 gün ve 101052 sayılı bozma istekli tebliğnamesi ile Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanıklar M......E......D......, L...... İ...... ve M..... A...... İ.......’ın toplu olarak silah ticareti yapma suçundan 6136 sayılı Yasanın 12/2-4-son, 53 ve 63. maddeleri uyarınca 15’er yıl hapis ve 675’er Lira adli para cezası ile cezalandırılmalarına karar verilen somut olayda Yargıtay Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanıkların suçlarının nitelendirilmesine ilişkindir.

Ancak, incelenen dosya içeriğine göre;

Yerel mahkeme, sanık M...... E...... D......’un bozmadan sonra 26.02.2009 tarihli oturumda; “

“yakalanan malın kendisine ait olduğunu, diğer sanıklar M......A...... İ...... ve L...... İ...... ile ilgisi olmadığını, yakalanmasaydı Kızıltepe'de silahları veren kişinin kendisini karşılayacağını, ayrıca silahları nakletmesi karşılığında da 3-5 kuruş para vereceğini, yaptığından dolayı pişman olduğunu belirtmiştir”

” şeklindeki anlatımlarını gerekçesinde yazdıktan sonra, gerekçeli kararın kabul kısmında dayandığı kanıtları sayarken; “

“sanık M....... E......'in aşamalardaki kaçamaklı kabulleri, özellikle bozma sonrasındaki 26.02.2009 tarihli oturumdaki anlatımı dikkate alındığında…

…” demek suretiyle bu beyanları da direnme kararına esas almıştır.

Bunun dışında yerel mahkeme ilk hükmünde eylemi “

“Sanıklar M......A..... İ......., L...... İ....... ve M...... E...... D......’un üzerine atılı toplu silah kaçakçılığı suçunu (sanıkların her üçünün de alıcı kısmında yer alarak topluluk oluşturmak sureti ile) işledikleri”

” kabulüne yer vermesine karşın direnme kararında; “

“M......E...... D.......'un eylemi, silahları kişisel gereksinim için edinme değil, silahları bir yerden diğer bir yere taşıyarak silahları alanlar kısmındaki topluluğa iştirak etmek şeklinde gerçekleşmiştir...”

” şeklinde yeni ve farklı bir biçimde kabul etmiştir.

Ceza Genel Kurulunun süreklilik kazanmış uygulamalarına göre, şeklen ısrar kararı verilmiş olsa dahi;

a) Bozma kararı doğrultusunda işlem yapmak,

b) Bozma kararında tartışılması gereken hususları tartışmak,

c) Bozma sonrasında yapılan araştırmaya, incelemeye, toplanan yeni kanıtlara dayanmak,

” şeklinde yeni ve farklı bir biçimde kabul etmiştir.

Ceza Genel Kurulunun süreklilik kazanmış uygulamalarına göre, şeklen ısrar kararı verilmiş olsa dahi;

a) Bozma kararı doğrultusunda işlem yapmak,

b) Bozma kararında tartışılması gereken hususları tartışmak,

c) Bozma sonrasında yapılan araştırmaya, incelemeye, toplanan yeni kanıtlara dayanmak,

d) İlk kararda yer almayan ve daire denetiminden geçmemiş bulunan yeni ve değişik gerekçelerle hüküm kurmak, Suretiyle verilen hüküm, özde direnme kararı olmayıp bozmaya eylemli uyma sonucu verilen yeni bir hükümdür. Bu nitelikteki bir hükmün temyiz edilmesi halinde ise incelemenin Yargıtay’ın ilgili dairesi tarafından yapılması gerekir.

Yerel mahkeme, bozma kararından sonra 26.02.2009 tarihli oturumda sanık M...... E.......D........’un; “

“yakalanan mal benim malımdır, diğer sanıklar M........A...... İ...... ve L........ İ........ ile ilgisi yoktur, ben otobüste yakalandım. Kızıltepe’de silahları veren kişi gelip beni karşılayacaktı, nakletmem karşılığında da 3-5 kuruş para verecekti”

” şeklindeki beyanlarını hükmüne dayanak almış ve ilk hükmündeki kabulü “

“M........E....... D.......'un eylemi, silahları kişisel gereksinim için edinme değil, silahları bir yerden diğer bir yere taşıyarak silahları alanlar kısmındaki topluluğa iştirak etmek şeklinde gerçekleşmiştir...”

” biçiminde değiştirmiştir. Bu hususların Özel Dairece incelenmemiş olması karşısında, konunun ilk kez Ceza Genel Kurulunca incelenmesi olanaklı görülmediğinden, hükmün Özel Dairece incelenmesi gerekmektedir.

Bu itibarla, direnme kararı olmayıp “

“yeni hüküm”

” niteliğindeki hükmün, temyiz davasına bakmakla görevli olan Özel Dairece incelenmesi gerekeceğinden, dosyanın Yargıtay 8. Ceza Dairesine gönderilmesine karar verilmelidir.

SONUÇ

:

Açıklanan nedenlerle;

Ş........ Ağır Ceza Mahkemesince verilen 26.02.2008 gün ve 75-90 sayılı kararı yeni hüküm niteliğinde olduğundan, dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay C. Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.07.2009 günü yapılan müzakerede oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/34361, Karar No: 2020/12390, Tarih: 16.12.2020

**15. Ceza Dairesi         2017/34361 E.  ,  2020/12390 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Açığa imzanın kötüye kullanılması, bedelsiz senedi kullanma

HÜKÜM : Sanık hakkında atılı suçlardan ayrı ayrı; CMK'nın 223/2-c maddesi uyarınca beraat

Açığa imzanın kötüye kullanılması ve bedelsiz senedi kullanma suçlarından sanığın ayrı ayrı beraatine ilişkin hükümler katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, araç alım satım işi ile uğraştığı, ...'a ait aracı araç satış sözleşmesiyle katılana sattığı, sözleşmeye ek olarak teminat amaçlı 23/04/2012 ödeme tarihli 55.000,00 TL bedelli diğer kısımları boş bırakılmış bir açık senet düzenledikleri, katılanın senette borçlu kısmının karşısına açığa 2 adet imzasını attığı, bir süre sonra aracın alım satımından vazgeçildiği ve katılanın aracı iade ettiği, sanığın trafik para cezaları ve araçtaki zararlara ilişkin olarak 55.000 TL bedelli senedin 12.000 TL'si için katılana karşı icra takibi başlattığı, bu suretle sanığın atılı suçları işlediğinin iddia edildiği olayda; sanık savunması, katılan beyanı, tanık beyanı ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın atılı suçlara ilişkin kastının bulunmadığı gerekçesine dayanan, sanığın atılı suçlardan ayrı ayrı beraatine ilişkin mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, mahkemenin soruşturma sonunda oluşan inanç ve takdirine, hükmün gerekçesine göre, katılan vekilinin hükme ilişkin ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükümlerin ONANMASINA, 16/12/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4447, Karar No: 2023/12569, Tarih: 14.12.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/4447 E.  ,  2023/12569 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/982 Esas, 2022/578 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Diyarbakır 7. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/196 Esas, 2021/284 Karar

2797 ... Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalılar ... vd. tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir.

Adli yardım talebi temyiz yoluna başvuru sırasında istendiğinden 6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 ... Kanun) 336 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, davalının adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

Adli yardım 6100 ... Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebini içeren dilekçe ile ekindeki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; adli yardım talebinde bulunan davalının ödeme gücünden yoksun olduğuna ilişkin belge sunulmadığından adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığından, adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bu itibarla;

1. Hükmü veren Mahkeme tarafından 6100 ... Kanun’un 337 nci maddesi uyarınca;

a) Adli yardım talebinin reddine dair kararın, talebi reddedilen tarafa “6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 337 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tebliğinden itibaren bir hafta içinde mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edebileceği” şerhini içeren davetiye ile tebliğ edilmesi,

b) Adli yardım talebinde bulunan tarafın, ret kararına karşı itiraz etmesi hâlinde dosyanın itirazı incelemekle görevli Yargıtay 6. Hukuk Dairesine gönderilmek üzere Dairemize gönderilmesi,

2. Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 ... Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi uyarınca;

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

2. Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 ... Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi uyarınca;

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

b) Temyiz harçlarının tamamlanmaması sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren bir hafta içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra, dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

14.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.