muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/38242, Karar No: 2012/36289, Tarih: 05.11.2012

4857 sayılı İş Kanununun 41 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, fazla çalışma saat ücreti, normal çalışma saat ücretinin yüzde elli fazlasıdır. İşçiye fazla çalışma yaptığı saatler için normal çalışma ücreti ödenmişse, sadece kalan yüzde elli kısmı ödenir.

Kanunda öngörülen yüzde elli fazlasıyla ödeme kuralı nispi emredici niteliktedir. Tarafların sözleşmeyle bunun altında bir oran belirlemeleri mümkün değilse de, daha yüksek bir oran tespiti olanaklıdır.

Fazla çalışma ücretinin son ücrete göre hesaplanması doğru olmayıp, ait olduğu dönem ücretiyle hesaplanması gerekir. Yargıtay kararları da bu yöndedir (Yargıtay 9.HD. 16.2.2006 gün 2006/20318 E, 2006/3820 K.). Bu durumda fazla çalışma ücretlerinin hesabı için işçinin son ücretinin bilinmesi yeterli olmaz. İstek konusu dönemler açısından da ücret miktarlarının tespit edilmesi gerekir. İşçinin geçmiş dönemlere ait ücretinin belirlenememesi halinde, bilinen ücretin asgari ücrete oranı yapılarak buna göre tespiti gerekir. Ancak işçinin işyerinde çalıştığı süre içinde terfi ederek çeşitli unvanlar alması veya son dönemlerde toplu iş sözleşmesinden yararlanılması gibi durumlarda, meslek kuruluşundan bilinmeyen dönemler için ücret araştırması yapılmalı ve dosyadaki diğer delillerle birlikte değerlendirmeye tabi tutularak bir karar verilmelidir.

İşçinin normal çalışma ücretinin sözleşmelerle haftalık kırkbeş saatin altında belirlenmesi halinde, işçinin bu süreden fazla, ancak kırkbeş saate kadar olan çalışmaları “fazla sürelerle çalışma” olarak adlandırılır (İş Kanunu, Md. 41/3). Bu şekilde fazla saatlerde çalışma halinde ücret, normal çalışma saat ücretinin yüzde yirmibeş fazlasıdır.

4857 sayılı Yasanın 41 inci maddesinin dördüncü fıkrası, işçiye isterse ücreti yerine serbest zaman kullanma hakkı tanımıştır. Bu süre, fazla çalışma için her saat karşılığı bir saat otuz dakika, fazla süreli çalışmada ise bir saat onbeş dakika olarak belirlenmiştir. Bu sürelerin de sözleşmelerle attırılması mümkündür.

Parça başına veya yapılan iş tutarına göre ücret ödenen işlerde, fazla çalışma süresince işçinin ürettiği parça veya iş tutarının hesaplanmasında zorluk çekilmeyen hallerde, her bir fazla saat içinde yapılan parçayı veya iş tutarını karşılayan ücret esas alınarak fazla çalışma veya fazla sürelerle çalışma ücreti hesaplanır. Bu usulün uygulanmasında zorluk çekilen durumlarda, parça başına veya yapılan iş tutarına ait ödeme döneminde meydana getirilen parça veya iş tutarları, o dönem içinde çalışılmış olan normal ve fazla çalışma saatleri sayısına bölünerek bir saate düşen parça veya iş tutarı bulunur. Bu şekilde bulunan bir saatlik parça veya iş tutarına düşecek bir saatlik normal ücretin yüzde elli fazlası fazla çalışma ücreti, yüzde yirmibeş fazlası ise fazla sürelerle çalışma ücretidir. İşçinin parça başı ücreti içinde zamsız kısmı ödenmiş olmakla, fazla çalışma ücreti sadece yüzde elli zam miktarına göre belirlenmelidir.

Otel, lokanta, eğlence yerleri gibi işyerlerinde müşterilerin hesap pusulalarına belirli bir yüzde olarak eklenen paraların, işverence toplanarak işçilerin katkılarına göre belli bir oranda dağıtımı şeklinde uygulanan ücret sistemine “yüzde usulü ücret” denilmektedir. Yüzde usulünün uygulandığı işyerlerinde fazla çalışma ücreti, 4857 sayılı Kanunun 51 inci maddesinde öngörülen yönetmelik hükümlerine göre ödenir. İşveren, yüzde usulü toplanan paraları işyerinde çalışan işçiler arasında, Yüzdelerden Toplanan Paraların İşçilere Dağıtılması Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre eksiksiz olarak dağıtmak zorundadır. Fazla çalışma yapan işçilerin fazla çalışma saatlerine ait puanları normal çalışma puanlarına eklenir (Yönetmelik Md. 4/1.). Yüzdelerden ödenen fazla saatlerde, çalışmanın zamsız karşılığı ile zamlı olarak ödenmesi gereken ücret arasındaki fark ödenir. Zira yüzde usulü ödenen ücret içinde fazla çalışmaların zamsız tutarı ödenmiş olmaktadır. Yapılan bu açıklamalara göre; yüzde usulü ya da parça başı ücret ödemesinin öngörüldüğü çalışma biçiminde fazla çalışmalar, saat ücretinin % 150 zamlı miktarına göre değil, sadece % 50 zam nispetine göre hesaplanmalıdır.

Fazla çalışmaların aylık ücret içinde ödendiğinin öngörülmesi ve buna uygun ödeme yapılması halinde, yıllık 270 saatlik fazla çalışma süresinin ispatlanan fazla çalışmalardan indirilmesi gerekir. İşçiye her ay ödenen ücret içinde fazla çalışmaların bir kısmının yer aldığı taraflarca kabul edildiğine göre 270 saatin 12 aya bölünmesi sonucu belirlenen 22.5 saat, her ay için kanıtlanan fazla çalışma süresinden indirilmelidir. İşçinin fazla çalışmasının kanıtlanamadığı veya çalışmaların karşılığının tam olarak ödendiği aylar için böyle bir indirime gidilmez.

Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtay’ca son yıllarda hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır (Yargıtay 9.HD. 11.2.2010 gün 2008/17722 E, 2010/3192 K; Yargıtay, 9.HD. 18.7.2008 gün 2007/25857 E, 2008/20636 K.). Ancak fazla çalışmanın tanık anlatımları yerine yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir. Yapılacak indirim, işçinin çalışma şekline ve işin düzenlenmesine ve hesaplanan fazla çalışma miktarına göre taktir edilmelidir. Hakkın özünü ortadan kaldıracak oranda bir indirime gidilmemelidir(Yargıtay 9.HD. 21.03.2012 gün, 2009/48913 E, 2012/9400 K .).

Dairemizin önceki kararlarında; fazla çalışma ücretlerinden yapılan indirim, kabul edilen fazla çalışma süresinden indirim olmakla, davalı tarafın kendisini avukatla temsil ettirmesi durumunda reddedilen kısım için davalı yararına avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiği kabul edilmekteydi (Yargıtay 9.HD. 11.02.2010 gün 2008/17722 E, 2010/3192 K.). Ancak, işçinin davasını açtığı veya ıslah yoluyla dava konusunu arttırdığı aşamada, mahkemece ne miktarda indirim yapılacağı işçi tarafından bilenemeyeceğinden, Dairemizce maktu ve nispi vekâlet ücretlerinin yüksek oluşu da dikkate alınarak konunun yeniden ve etraflıca değerlendirilmesine gidilmiş, bu tür indirimden kaynaklanan ret sebebiyle davalı yararına avukatlık ücretine karar verilmesinin adaletsizliğe yol açtığı sonucuna varılmıştır. Özellikle seri davalarda indirim sebebiyle kısmen reddine karar verilen az bir miktar için dahi her bir dosyada zaman zaman işçinin alacak miktarını da aşan maktu avukatlık ücretleri ödetilmesi durumu ortaya çıkmaktadır. Yine daha önceki kararlarımızda, yukarıda değinildiği üzere fazla çalışma alacağından yapılan indirim sebebiyle ret vekâlet ücretine hükmedilmekle birlikte, Borçlar Kanununun 161/son, 325/son, 43 ve 44 üncü maddelerine göre, yine 5953 sayılı Yasada öngörülen yüzde beş fazla ödemelerden yapılan indirim sebebiyle reddine karar verilen miktar için avukatlık ücretine hükmedilmemekteydi. Bu durum uygulamada hakkaniyete aykırı sonuçlara neden olduğundan ve konuyla ilgili olarak Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinde de herhangi bir kurala yer verilmediğinden, Dairemizce eski görüşümüzden dönülmüş ve fazla çalışma alacağından yapılan indirim nedeniyle reddine karar verilen miktar bakımından, kendisini vekille temsil ettiren davalı yararına avukatlık ücretine hükmedilemeyeceği kabul edilmiştir.

Somut olayda davacının fazla çalışma ücreti alacağı, haftanın 6 gününde 08.00-22.00 arasındaki 14 saatlik mesaide 2 saat ara dinlenmesi düşülerek günde 4,5 saat, haftada 31,5 saat olarak hesaplanmıştır. Dairemiz incelemesinden geçen emsal dosyalarda ise fazla çalışma alacakları, günlük 12 saat mesaide 1,5 saat ara dinlenmesi düşülerek günde 3 saat, haftada 18 saat olarak hesaplanmıştır. Bir kimsenin haftanın 6 günü aralıksız 14 saat üzerinden günlük üç saati aşkın fazla mesai de yaparak çalışması olağan yaşam kurallarına aykırı olacağından, mahkemece davacının fazla çalışma ücreti alacağının fazla hesaplanması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 05.11.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/27025, Karar No: 2020/523, Tarih: 08.01.2020

**4. Ceza Dairesi         2015/27025 E.  ,  2020/523 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Yerel mahkemece denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işleyen sanık hakkında, önceki hükmün aynen açıklanması ile yetinilmesi gerekirken, yeniden değerlendirme sonucu, açıklanması geri bırakılan hükümdeki hapis cezasının ertelenmesi suretiyle CMK'nın 231. maddenin 7. ve 11. fıkralarına aykırı davranılmış ise de, aleyhe temyiz olmadığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Başkaca nedenler yerinde yerinde görülmemiştir. Ancak;

1) Denetim süresinde yeniden suç işleyen sanık hakkındaki hükmün CMK’nın 231/11 maddesi uyarınca açıklanması için, yeniden duruşma günü belirlenip, sanığa ve katılana duruşma günü tebliğ edilmesi suretiyle iddia ve savunma hakları tanınması ve aynı Kanunun 230. maddesi gereği hüküm fıkrasında bulunması gereken bütün hususlar değerlendirilerek yeniden hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, savunma hakkını kısıtlayacak şekilde duruşma açılmaksızın karar verilmesi,

2) Kabule göre de; sanığın katılanı, “bu beldeden git seni ezer geçerim” diyerek tabancayla tehdit ettiğinin iddia ve kabul edildiği olayda, hangi kanıt ve tanık beyanlarına neden üstünlük tanındığı açıklanıp tartışılmadan yerinde olmayan gerekçeyle sanık hakkında atılı suçtan mahkumiyet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 08.01.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/1850, Karar No: 2006/2214, Tarih: 27.03.2006

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2006/1850 E.  ,  2006/2214 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 232 ada 4 parsel sayılı 4.331.74 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz irsen intikal, taksim, hibe ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına tesbit edilmiştir. Davacı ... vekili, yasal süresi içinde taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğu iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne ve çekişmeli parselin kadastro dışı bırakılmasına karar verilmiş; hüküm, davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, çekişmeli taşınmazın kayalık ve taşlık yerlerden olup, zilyedi yararına mülk edinme şartlarının gerçekleşmediği ve tarım alanına dönüştürülüp, ekonomik yarar sağlanması mümkün olmayan yerlerden olduğu, keşif ve uygulama ile belirlendiğine göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA 27.3.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/31981, Karar No: 2012/16017, Tarih: 18.09.2012

**6. Ceza Dairesi         2010/31981 E.  ,  2012/16017 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Kısmen Beraat- Kısmen Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Sanıklar hakkında yakınan ...'e yönelik yağma suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Sanık ... hakkındaki tekerrür uygulamasında; adli sicil kaydında yazılı mahkumiyetlerinin içinde en ağırı olan ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 06.10.2004 gün 2003/532, 2004/612 sayılı ilamı yerine daha az cezayı içeren ilamın tekerrüre esas alınması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanıklar ... ve ... savunmanı ile o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün kısmen isteme aykırı olarak ONANMASINA,

II- Sanıklar hakkında yakınan ...'a yönelik yağma suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir .

Ancak;

Ceza yargılamasının amacı maddi gerçeğin ortaya çıkarılmasıdır. Deliller yeterince araştırılmamış, soruşturma dosyasında bir kısım ifadelere yer verilmemişse veya soruşturma eksik ise bu hususlar giderilmelidir. Soruşturma evresinde toplanmamış delilleri mahkemenin toplaması gerekir. Hakim sanık lehine ve aleyhine delilleri araştırıp, tam bir inanışla özgürce değerlendirerek kuşkudan arınmış bir sonuca ulaşması gerekir. ... veya eylemlerin bir suç olup olmadığının belirlenmesi için eylemin önce işlenip işlenmediği sorununun çözülmesi gerekir. Bu da kanıtların yorumu ile cevaplanacaktır. Hakim hangi kanıtı nasıl yorumladığını, yorum ile nasıl bir kanıta ulaştığını kararının gerekçesinde göstermek zorundadır.

Somut olaya gelince;

Yakınanın soruşturma aşamasında kolluktaki ifadesinde özetle; “...atkılı şahıs ...'ı kapıya yaslayıp onu hırpalıyordu ve ... çığlıklar atıyordu daha sonra şahıs beni görünce ...'ı bıraktı ve bana doğru gelmeye başladı, sanırım bağırmalarıma kardeşim ... yetişti ve şahsın üzerine atladı ve boğuşmaya başladılar daha sonra şahıs bir tane bıçak çıkarttı kapıda bekleyen şahıs içeride kardeşimle boğuşan şahsa silahı çıkart diye bağırdı ancak daha sonra şahıslar ...'ın çantası ile kaçmaya başladılar..., ...beni gasp etmeye çalışan şahıslardan davacı ve şikayetçiyim...” şeklinde beyanda bulunduğu, Yakınanın (imzası ile teyit ettiği avukatlar huzurunda yapılan) 02.03.2008 tarihli İfadeli Teşhis Tutanağındaki beyanında özetle; “...şüpheli iki şahsın ...'yu bırakarak kendisine saldırıp çantasını almak istediğini ve bu arada bıçak çektiğini ancak çantasını vermediğini akabinde şahısların kaçarak uzaklaştıklarını...” dile getirdiği, 02.03.2008 tarihli Olay Yakalama ve Geçici Muhafaza Altına Alma Tutanağında özetle; “... ... isimli bayanla görüşüldüğünde..., ......'yu bırakarak kendisine saldırıp çantasını almak istediğini ve bu arada bıçak çektiğini ancak çantasını vermediğini akabinde şahısların kaçarak uzaklaştıklarını... beyan ettiği” hususunun tutanağa bağlandığı, yakınan 16.10.2008 tarihli duruşmadaki ifadelerinde özetle; “... sanıklardan bana saldırıda bulunandan şikayetçiyim, diğer sanıktan şikayetçi değilim , bana saldıran sanık hakkında davaya katılmak istiyorum, yani sanık ... hakkındaki davaya katılmak istiyorum..., ...... apartmandan içeri girdikten sonra diğer kişilerin bir tanesi dışarıda kaldı, saldırıda bulunan kişi içeri girdi, saldırıda bulunan kişinin kareli atkısı vardı, apartmandan içeri ...’ın arkasından girince atkıyı ağzına burnuna kapattı, çok hafif gözleri görünür hale kendisini getirdi, arkadan ...’ın saçını tuttu ... ile boğuşmaya başladılar, arkasından ben apartmana girdim şahıs gene ... ile boğuşmaya devam ediyordu, diğer kişi ben apartmana girdiğimde bile dışarıda bekliyordu, onun herhangi bir eylemi olmadı, ben içeriye girerken bir bağırtı koptu ... bağırdı o bağırtı ile dışarıdaki şahsın kaçtığını gördüm, içerideki kaçamadı hala bizle uğraşıyordu ben saldıran şahsa müdahale edemedim, o bana yeltendi üstüme doğru geldi, ben bir üst katta oturuyordum o sırada erkek kardeşim sesimizi duymuş olay yerine geldi, erkek kardeşimi şahıs görünce bizleri de bıraktı çantayı da bıraktı erkek kardeşimle birlikte boğuşmaya başladı, ... sanığın elinde bıçak olduğunu söyledi, erkek kardeşimin kollarında çizgiler vardı ancak ben bıçağı görmedim, sesler yoğunlaşmaya başlayınca şahıs yerde bulunan ...’ın çantasını alıp kaçtı zaten boğuşma esnasında ...’ın da, benim de her şeyimiz yerlere düşmüştü, asıl gaspa uğrayan ben değilim gaspa uğrayan ...’tı erkek kardeşim yetişmese bana da saldırıyordu, şahıs benim bir şeyimi alamadı kardeşim ...’a zarar verdi, ..

... sanığın elinde bıçak olduğunu söyledi, erkek kardeşimin kollarında çizgiler vardı ancak ben bıçağı görmedim, sesler yoğunlaşmaya başlayınca şahıs yerde bulunan ...’ın çantasını alıp kaçtı zaten boğuşma esnasında ...’ın da, benim de her şeyimiz yerlere düşmüştü, asıl gaspa uğrayan ben değilim gaspa uğrayan ...’tı erkek kardeşim yetişmese bana da saldırıyordu, şahıs benim bir şeyimi alamadı kardeşim ...’a zarar verdi, ...’ın kollarında çizikler vardı ancak nasıl oluştu bilemiyorum” şeklinde beyanda bulunduğu, yakınan 11.03.2009 tarihli duruşmadaki ifadesinde özetle; “...Sanık ... apartmanın içinde ilk önce mağdur ...'a saldırdı ve çantasını almaya çalıştı ve aralarında boğuşma çıktı. Akabinde sanık çantayı aldı. ... ile sanık ... boğuşurlarken ben apartmandan içeri girdim ...'a yardıma çalıştım. O sırada apartmandan kardeşim geldi. Bu ... kardeşim ile sanık ... boğuşmaya başladı. Kardeşim aşağıya gelmeden sanık ..., ... ile boğuşurlarken ben olaya müdahale edince bana yöneldi. Ancak sanık ...'un ne niyetle yöneldiğini bilemiyorum. Yani gasp amacıyla mı yoksa mağdur ...'a yardımımı kesmek amacıyla mı sanık ...'un bana ne için yöneldiğini bilemiyorum. Benim çantam elimde idi. Sanık ... çantama asılmadı. Sanık ... benim üzerime yürüyünce korkumdan elimdeki poşetlerimi ve çantamı kendimi korumak amacıyla sanık ...'un üzerine doğru attım. Attığım şeyleri sanık olay yerinden kaçtıktan sonra geri topladım...” şeklinde beyanda bulunduğu, Tanık olarak dinlenilen ...'nun mahkemedeki beyanlarında özetle; “...olay günü saat 23.15 sularında servisten geldim, indim, evime gidiyordum, sitenin duvarının yanında iki şüpheli şahıs gördüm, ancak evime gitmek üzere sitenin içine girdim, apartmanın giriş kapısından girdim, ışık yanmıyordu, karanlıktı ışığı yakmaya çalıştım, arkamı döndüm kapının girişine baktım iki şahıs gördüm, biri içeri girdi, diğeri dışarı kaldı, dışarıdaki şahsı göremedim, yüzünü seçemiyorum, ben ışığı yakmaya gittim ancak yakamadım, içeri giren şahıs bu sırada bana saldırdı ben merdivenlerden bir üst kata kadar çıktım oda arkamdan geldi, bana arkadan saldırdı bu bir gasptır diye söyledi ben kendisine direndim oda arkadan bana karşı şiddet kullanmaya devam ediyordu, o sırada çantam omzumda idi bir elimde de poşetim ve öbür elimde avucumda cep telefonum vardı şahıs beni gasp etmeye çalışıyordu ben direniyordum, beni çekiştiriyordu, bunun üzerine şahsın bana karşı müdahalesi üzerine kendimi korumak amaçlı olarak elimdeki her şeyi fırlattıp attım ve şahsa karşı direnmeye devam ettim, şahsın elinde bıçak vardı bir ara bu bıçak avucumun içinde küçük bir yara oluşturdu bu yara itiş kakış sırasında oldu, o sırada arkadaşım ... geldi, şahıs bu ... ...’a yeltendi onunla da boğuşmaya başladı, ben o sırada bağırıyordum ...’ın kardeşi geldi, ..

... geldi, şahıs bu ... ...’a yeltendi onunla da boğuşmaya başladı, ben o sırada bağırıyordum ...’ın kardeşi geldi, ...’ın kardeşi de şahısla boğuşmaya başladı, daha sonra bu şahıs yere atmış olduğum benim çantama hamle yaptı ikimiz birlikte çantayı çekiştirdik çantayı çekti aldı, elimdeki cep telefonunu da çekti aldı beni yumruklayarak cep telefonunu aldı, ondan sonra binadan çıkarak kaçmaya başladı...” diye beyanda bulunduğu, Tanık ... kolluk beyanında özetle; “... şahıs ...'ın çantasını aldı ve benim kızkardeşim ...'ın üzerine doğru giderken şahıs beni gördü ve geriye doğru çekilmeye başladı ben üzerine atladım, bana vurmak istedi, ben çekildim, daha sonra şahıslar kaçmaya başladı...” şeklinde beyanda bulunduğunun anlaşılması karşısında,

Öncelikle yakınanın aşamalarda değişerek gelişen beyanları arasındaki açık aykırılıklar giderilip, gerektiğinde; tutanak tanıkları da dinlenerek ve Bakırköy 12. Ağır Ceza Mahkemesinin 2008/311 sayılı dosyası getirtilip onaylı örneği dosya arasına alınarak elde edilecek bilgilerin dosya içerisindeki diğer kanıtlarla birlikte yeniden değerlendirilmesi ile sonuca göre; suç teşkil eden eylemlerin duraksamaya yer bırakmayacak şekilde saptanıp, sanıkların eylemlerinin hukuki vasfının tayini gerektiği dikkate alınmadan eksik incelemeyle yazılı biçimde beraat karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, 18.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3106, Karar No: 2012/11429, Tarih: 09.07.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/3106 E.  ,  2012/11429 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ...Demir San. ve Tic. Ltd. Şti. Temsilcisi Arif ...ile davalı ...A.Ş vek. Av. ... aralarındaki tazminat davası hakkında Karabük 2. Asliye Hukuk (Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla) Mahkemesinden verilen 31.10.2011 gün ve 273-966 sayılı hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Davacı şirket temsilcisinin 31.10.2011 tarihli karardan sonra mahkemeye vermiş olduğu 09.01.2012 havale tarihli, temyiz dilekçesi ile adli yardım talebinde bulunduğu mahkemenin vermiş olduğu 11.01.2012 tarihli ek karar ile davacının adli yardım talebini HMK 434/1 maddesi gereğince reddine ve temyiz harç ve giderini yatırması için davacı şirkete 7 günlük muhtıra süresi verilmesine karar verildiği davacı temsilcisinin 31.01.2012 tarihli dilekçesi ile mahkemenin adli yardım talebinin reddine dair bu ek karardan rücu edilmesini ister dilekçe verildiği, 06.01.2012 tarihli dilekçe ile de mahkeme kararının bozulması istemi ile temyiz edip yeniden adli yardım kararı verilmesini talep etmiştir.

Adli Yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı HMK'nun 334-340 maddelerinde düzenlenmiş olup, adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay'a da yapılabilir ve talep hakkında duruşma yapılmaksızın karar verilebilir.

Davacı şirket yetkilisinin adli yardım talebini içeren dilekçesi ekinde, talebini destekler belgeler ibraz edilmemiş olduğundan davacının adli yardım talebinin reddine, keza yerel mahkemenin adli yardım talebinin reddine ilişkin ek kararın bozulmasına ilişkin isteminin de reddine ve HUMK'nun 434/3 maddesi uyarınca işlem yapılması için dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı şirket temsilcisinin mahkemenin adli yardım talebinin reddine ilişkin ek kararın bozulmasına ilişkin isteminin ve HMK 330/2 maddesine dayalı Yargıtay'dan talep edilen adli yardım talebinin reddine,

Hükmü temyiz eden davacı temsilcisine temyiz yoluna başvurma harcı ile nispi temyiz harcının yatırılması için, bu harç ödenmedikçe müteakip işlem olan temyiz incelemesine başlanamayacağından HUMK 434/3 maddesi uyarınca, işlem yapılması için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.