muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/6042, Karar No: 2011/10386, Tarih: 15.09.2011

**11. Hukuk Dairesi         2011/6042 E.  ,  2011/10386 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 3.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 3.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 22/10/2008 gün ve 2007/303-2008/244 sayılı kararı onayan Daire’nin 17/01/2011 gün ve 2009/6846-2011/131 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili tarafından yazılan “Seninle Güler Yüreğim” adlı kitabın yayım haklarının 03.08.2000 tarihli sözleşme ile davalıya devir edildiğini, kitabın sözleşmeye uygun olarak 2000 yılının Aralık ayında 3.000 adet basıldığını, bu durumun müvekkiline bildirildiğini, ancak bilgi yazısı içinde yer alan 2.062.500.000.-TL telif bedelinin ise müvekkiline ödenmediğini, eser üzerindeki çoğaltma mali hakkını devir alan ve bu hakkını kullanan davalının kitabı piyasaya vermeyerek eser sahibinden devir aldığı yayma mali hakkını kullanmadığını, Ağustos 2002 tarihinde davalının kitabının imha edildiğinin bildirdiğini, imhanın noter aracı ile tespit edildiğini, 18 Temmuz 2002 tarihli ihtar ile de sözleşmenin fesih edildiğinin bildirildiğini, yayıncılık işini yapan kişilerin sözleşme imzalandıktan ve kitap basıldıktan sonra bazı sakıncalar görmesinin tamamı ile kendisinden kaynaklandığını, davalının çoğaltma hakkını kullanıp yayma hakkını kullanmadığını, müvekkilinin hem mali hem manevi hak ihlaline uğradığını, kitabın yok edilmesi nedeni ile kullanılamayan mali haktan dolayı ve kamuya sunum manevi hakkının ihlal edilmesinden dolayı müvekkilinin manevi zarara uğradığını ileri sürerek, fazlaya ait haklar saklı kalmak kaydıyla şimdilik 30.937.500.000.-TL mali hak bedeli ve 70.000.000.000.-TL manevi tazminatın sözleşme tarihinden itibaren faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, taraflar arasındaki sözleşmenin FSEK 48-52. maddelerinde düzenlenen şekil şartlarına uymadığından batıl olduğunu, sözleşme ile çoğaltma hakkının devredilmediğini, sadece yayma hakkının verildiğini, müvekkilinin sözleşme ile kitabın basım hakkını elde ettiği zannıyla kitabı çoğalttığını fakat bu hakkın olmadığını fark edince ileride oluşabilecek daha büyük zararlara meydan vermemek için kitapları imha ettiğini, 18.02.2002 tarihli ihtarnamenin fesih ihtarı değil durumun açıklandığı bir yazı olduğunu, basılan 3.000 adet kitaba karşılık davacıya 2.062.500.000.-TL telif bedelinin ödendiğini, sözleşmede umuma arz zamının belirtilmediğini, bu nedenle manevi tazminat istenemeye- ceğini, eserin 3.000 adet den daha fazla basılacağını sözleşmede öngörülmediğini, FSEK'nun 68.maddesinin şartlarının bulunmadığını, savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda manevi tazminat isteminin reddi ile ilana ilişkin kararın kesinleştiği, henüz gerçekleşmeyen veya gerçekleşmesi muhtemel zararın telafisinin mümkün olmadığı, davacı zararının sözleşmenin bitiminden itibaren 2,5 yıllık süre itibariyle telif bedeli olacağı, davalının yaptığı ödemenin mahsubu ile davacı zararının tayin edildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 4.376.42 YTL maddi tazminatın faiziyle tahsiline karar verilmiş, kararın davalı vekili ile katılma yoluyla davacı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizce davacı vekilinin temyiz isteminin reddine, davalı temyizi ile ilgili hükmün onanmasına karar verilmiştir.

Davacı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 38,20 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 185,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 15/09/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/33106, Karar No: 2022/8306, Tarih: 23.11.2022

**3. Ceza Dairesi         2022/33106 E.  ,  2022/8306 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : Bitlis 2. Ağır Ceza Mahkemesinin ve 22.12.2020 tarih ve sayılı kararı 2020/151 - 2020/614 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma uyarınca suç tarihi yazılmamıştır

Hüküm : CMK’nın 223/2-e maddesi uyarınca hükmedilen beraat kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge adliye mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Örgüte müzahir eğitim kurumunda 2011-2012 yıllarında çalışma kaydı bulunan, emniyet mahrem yapılanmasına ilişkin dijital verilerin incelenmesi sonucunda düzenlenen veri inceleme raporunda derecesi "SAYV" olarak kodlanan sanık hakkında; veri incelme raporunda belirtilen zümre başkanı ve öğretmeni olarak belirtilen kişilerin açık kimlik bilgilerinin tespiti için ilgili birimlerce araştırma yapılması için müzekkere yazılarak, tespiti halinde adı geçenlerin tanık sıfatıyla beyanlarının alınması ile UYAP örgütlü suçlar bilgi bankasında sanık hakkında herhangi bir beyan yahut ifade olup olmadığı araştırılıp, bulunması halinde beyan ve ifadelerin onaylı örneklerinin dosya arasına getirtilip, gerektiğinde ve mümkün olduğu takdirde bu kişilerin de tanık sıfatıyla beyanlarının alınarak, CMK'nın 217. maddesi uyarınca duruşmada sanık ve müdafiine okunarak diyecekleri sorulduktan sonra bir karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısısının temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebeplerden dolayı hükmün CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Bitlis 2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/32014, Karar No: 2014/33797, Tarih: 03.11.2014

**13. Hukuk Dairesi         2013/32014 E.  ,  2014/33797 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Söğüt Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla)

TARİHİ : 30/05/2013

NUMARASI : 2012/320-2013/170

Taraflar arasındaki ayıplı mal davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalılar avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı M.. Motorlu Araçlar A.Ş. vekili avukat B.. K.. Ç.. ile davacı vekili avukat M.. B..'in gelmeleriyle duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı; davalılardan M.. Motorlu Araçlar A.Ş.'nin yetkili bayisi olan diğer davalı'dan satın aldığı aracın sağ ön farının kaput bölümünde imalattan kaynaklanan bir boya hatası olduğunun fark edildiğini, 15/09/2012 tarihinde şirket yetkililerine durumun iletildiğini, ancak olumsuz cevap alındığını, bu defa 18/09/2012 tarihinde noterden ihtar gönderildiğini ve seçimlik haklardan olan ayıpsız misli ile değiştirilmesini talep ettiğini, ancak ihtarnameye bir cevap verilmediğini ileri sürerek dava konusu aracın ayıpsız misli ile değiştirilmesini istemiştir.

Davalılar, araçta imalat hatası bulunmadığını, kullanıcı hatası söz konusu olduğunu, aracın davacı elinde iken kazaya karıştığını değer kaybına uğradığını savunarak davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın kabulüne, davaya konu otomobilin müteselsilen davalılar tarafından ayıpsız misliyle değiştirilmesine karar verilmiş, hüküm davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-incelenen dosya kapsamına göre dava konusu aracın 28.09.2012 tarihinde davacı elinde iken kazaya uğrayarak hasarlandığı anlaşılmaktadır. Mahkemece, aracın değiştirilmesine karar verildiğine göre bu kaza nedeniyle araçta oluşan değer kaybının da mahsubu gerektiği gözetilerek dava konusu aracın uğradığı değer kaybının tesbiti ile davalılara ödenmesine karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan birinci bent gereğince davalıların diğer temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenle hükmün davalılar yararına BOZULMASINA, 1.100,00 TL duruşma avukatlık parasının davacıdan alınarak davalılara ödenmesine, peşin alınan 486,00 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 03.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16073, Karar No: 2019/3404, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/16073 E.  ,  2019/3404 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17019, Karar No: 2014/16985, Tarih: 09.09.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/17019 E.  ,  2014/16985 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Bakırköy 10. İş Mahkemesi

Tarihi : 04.06.2013

No : 2010/392-2013/525

Dava, aksine Kurum işleminin iptali ile asgari işçilik oranının belirlenmesi ve tespit edilecek asgari işçilik oranı uygulanarak belirlen matrah üzerinden hesaplanacak prim tutarının %25 eksiği ile ödenmesi gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, yazılı biçimde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı şirket avukatı ile davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, 506 sayılı Yasanın 79. maddesindeki, “(Ek fıkra: 29/07/2003 - 4958 S.K./37. md.) Bu Kanunun 83'üncü maddesinde belirtilen kurum ve kuruluşlar tarafından ihale yoluyla yaptırılan her türlü işler, gerçek veya tüzel kişilerce yapılan inşaatlardan dolayı yeterli işçilik bildirmiş olup olmadığı Kurumca araştırılır. Usul ve esasları yönetmelikle belirlenecek bu araştırma sonucunda yeterli işçiliğin bildirilmemiş olduğunun anlaşılması halinde, bildirilmemiş olan işçilik tutarı üzerinden hesaplanan prim tutarı, gecikme zammı ile birlikte sigorta müfettişince inceleme yapılması istenilmeksizin işveren tarafından ödendiği takdirde, işyeri hakkında sigorta müfettişine inceleme yaptırılmayabilir.

(Ek fıkra: 29/07/2003 - 4958 S.K./37. md.) Sigorta müfettişi tarafından, Kuruma bildirilmediği tespit edilen asgari işçilik tutarı üzerinden Kurumca resen tahakkuk ettirilen sigorta primleri bu Kanunun 80 inci maddesi de nazara alınarak işverene tebliğ olunur. İşveren, tebliğ edilen prim borcuna karşı tebliğ tarihinden itibaren bir ay içinde Kuruma itiraz edebilir. İtiraz takibi durdurur. Kurumca itirazın reddi halinde, işveren, kararın tebliğ tarihinden itibaren bir ay içinde yetkili iş mahkemesine başvurabilir. Mahkemeye başvurulması prim borcunun takip ve tahsilini durdurmaz.” düzenlemesi yanında, aynı yasanın 130. maddesi ile Sosyal Sigortalar Kurumu Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliği’nin 38. ve devamı maddelerinde de; detaylı düzenlemesine yer verilmiş olan ve uygulamada ölçümleme olarak adlandırılan işlemden kaynaklanmaktadır.

Asgari işçilik tutarının hesaplanmasında, özel bina inşaatlarında binanın ruhsatında kayıtlı alanı (binanın ruhsatı mevcut değilse bu husus mahallinde yapılacak keşifle belirlenmelidir) ile Bayındırlık Bakanlığı birim maliyet bedeli çarpımı sonucu bulunacak yaklaşık maliyet bedeline işin yapım tarihinde yürürlükte bulunan Kurumca tespit edilmiş asgari işçilik oranının uygulanması sonucu elde edilecek miktarın asgari işçilik tutarı olarak kabul edilmesi, ihale konusu işlerde ise, müteahhide ödenen toplam istihkak tutarının işin yapımı tarihinde yürürlükte olan asgari işçilik oranı ile çarpımı sonucu bulunacak asgari işçilik miktarına itibar edilmesi gerekir.

Aynı şekilde yapılan işin niteliği veya işyerinin büyüklüğüne dair uyuşmazlıklarda, özel bina inşaatlarında proje sözleşme, inşaat ruhsatı gibi belgeler, ihaleli işlerde ise proje, ihale, sözleşme, keşif özeti, hak ediş raporları ve sair belgeler getirtilerek incelenmeli, yazılı ve bir kısmı da resmi nitelikteki bu belgelerin aksini ispat külfetinin işverene ait olduğu ve aksinin aynı güç nitelikte belge ve kayıtlarla ispat olunabileceği, soyut nitelikteki tanık beyanlarına dayanılarak karar verilemeyeceği göz önünde tutulmalıdır. Keza, dava konusu işin makine parkında mevcut makine ve araçlarla yapıldığı iddia ediliyorsa, bunun işverence belgelendirilmesi, asıl işyerinin Kurum tarafından ayrıca tescil edilmiş olması halinde bu husus dikkate alınarak asgari işçilik hesabı yapılmalıdır.

İşin, işyeri devamlı sigortalıları ile yapıldığının bu iş için ayrı işçi çalıştırmadığının ileri sürülmesi halinde, daimi işyeri sigortalılarının sayısı, niteliği, inceleme konusu iş yerine mesafesi gibi hususlar dikkate alınarak, mahkemece bu işin daimi işçilerle yürütülmesinin mümkün olup olmadığı araştırılmalıdır.

Öte yandan, çeşitli tarihlerde Kurumca çıkarılan genelge ve genel tebliğlere ekli listelerde asgari işçilik oranları belirlendiğinden, işin yapıldığı dönemde yürürlükteki asgari işçilik oranlarının dikkate alınması gerekir. Listede açıklanan işi bölümlere ayırıp her biri için ayrı işçilik oranları alınması da mümkün değildir. Ancak, ihaleli işlerde bölümler halinde keşif özetine bağlanmış farklı ihale konuları varsa her biri için listede belirlenen asgari işçilik oranının esas alınması gerektiği kabul edilmelidir.

Davaya konu somut uyuşmazlıkta; İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığına ait “E. Ç. Deresi Islahı 2. Kısım İnşaatı” nın yapım işinin 14.04.2008 tarihli sözleşme ile davacı şirket tarafından üstlenildiği, ihale konusu işin 16.04.2008 tarihi itibariyle kapsama alındığı, 06.04.2010 tarihli Kurum yazısında 16.04.2008 tarihinde işe başlanıp 23.01.2009 tarihinde bitirildiğinin belirtildiği, idare tarafından Kuruma hitaben düzenlenen 21.04.2010 tarihli yazıda ise 42.401.964,72 TL istihkak bedeli ödendiğinin bildirildiği, ihale konusu işe ilişkin müfettiş incelemesinin bulunmayıp Kurumca düzenlenen ‘ilk değerlendirme tutanağı’nda; işin başlangıç ve bitişinin yukarıdaki gibi işçilik oranının ise Prim Tahsilat Daire Başkanlığınca bildirilen %6,90 olarak kabul edildiği, anılan oranın %25 eksiği olan %5,17 oranının esas alınıp bu oranın 42.516.367,92 TL istihkak tutarına uygulanarak bildirilmesi gereken asgari işçilik tutarının 2.200.222,04 TL belirlendiği ve anılan tutardan bildirilen işçilik tutarın olan 803.765,22 TL mahsup edilip bildirilmesi gereken noksan işçilik tutarının 1.396.453 TL olarak belirlendiği, davacı şirket tarafından ise yapılan işlerin önce inşaat, elektrik, nakliye olarak bölümlere ayrıldığı, inşaat işinin de kendi içinde makineli kazı, hazır beton, fore kazık yapılması, stabilize hazırlanması ve makine ile serilmesi, 500 kg ve daha ağır prefabrik imalat yapılması, makine ile taş dolgu yapılması, diğer beton ve demir kalıp işleri olarak yedi ayrı kaleme ayrıldığı, elektrik işinin ağırlıklı yer altı kablosu döşeme işi nakliye işinin ise “nakliyeler” kalemi altında tek kalem iş olarak değerlendirildiği, her bir kalem karşılığı tutarlara %1,67 ile %9 oranı arasında değişen işçilik oranları uygulanarak toplam işçilik tutarı 1.173.750,83 TL olarak belirlenip bu tutar yukarıdaki 9 kalem işin toplam işçilik tutarı olan 37.782.164,21 TL’ye oranlanarak asgari işçilik oranının %3,10 olarak tespit edildiği, eldeki dava ile asgari işçilik oranının %3,10 olarak uygulanması gerektiği ve işin yürütümü için bildirilmesi gereken işçilik miktarının %25 eksiği ile hesaplanması gerektiğinin talep ve dava edildiği, hükme esas bilirkişi raporunda ise tüm imalatların inşaat, elektrik, nakliye olmak üzere 3 başlık altında toplandığı, 10 No’lu hakedişteki parasal karşılıkları her kalemin bütün içindeki yüzdesine ve işçilik oranına oranlanarak her üç imalatın ağırlıklı oranlarının bulunup toplamlarının %5,79 işçilik oranı olarak belirlendiği, toplam istihkakın idare kabulü gibi 42.401.964,72 TL olarak kabul edildiği ve belirlenen işçilik oranı %25 eksiği ile %4,34 olarak alınıp yukarıdaki istihkak tutarına uygulanmak suretiyle işçilik tutarının 1.840.245,27 TL olarak belirlendiği ve anılan tutardan bildirilen 803.765,22 TL mahsup edilerek bildirilmesi gereken noksan işçilik tutarının 1.036.480,05 TL olarak tespit edildiği, mahkemece de rapora konu tutar yönünden davanın kısmen kabulüne hükmedildiği anlaşılmaktadır.

Asgari işçilik tutarının hesaplanmasında, ihale konusu işlerde müteahhide ödenen toplam istihkak tutarının işin yapımı tarihinde yürürlükte olan asgari işçilik oranı ile çarpımı sonucu bulunacak asgari işçilik miktarına itibar edilmesi gerekir. Aynı şekilde ihaleli işlerde proje, ihale, sözleşme, keşif özeti, hak ediş raporları ve sair belgeler getirtilerek incelenmeli, Kurum ve bilirkişiler tarafından esas alınan istihkak tutarları arasındaki miktar farkı araştırılıp çelişki giderilmeli, yazılı ve bir kısmı da resmi nitelikteki bu belgelerin aksini ispat külfetinin işverene ait olduğu ve aksinin aynı güç nitelikte belge ve kayıtlarla ispat olunabileceği, soyut nitelikteki tanık beyanlarına dayanılarak karar verilemeyeceği göz önünde tutulmalı, öte yandan, çeşitli tarihlerde Kurumca çıkarılan genelge ve genel tebliğlere ekli listelerde asgari işçilik oranları belirlendiğinden, işin yapıldığı dönemde yürürlükteki asgari işçilik oranlarının dikkate alınması gerekir. Listede açıklanan işi bölümlere ayırıp her biri için ayrı işçilik oranları alınması da mümkün değildir. Ancak, ihaleli işlerde bölümler halinde keşif özetine bağlanmış farklı ihale konuları varsa her biri için listede belirlenen asgari işçilik oranının esas alınması gerektiği kabul edilmelidir.

Yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda yargılama yapılıp bu çerçevede denetime elverişli bilirkişi raporu alınarak elde edilecek sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme sonucu, yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi isabetsiz görülmüştür.

O hâlde, davacı şirket avukatı ile davalı Kurum avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde dacvacıya iadesine, 09.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/17049, Karar No: 2007/227, Tarih: 16.01.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/17049 E.  ,  2007/227 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak istemine ilişkin davada ... Asliye Ticaret ile 2. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, satın alınan şirket hissesine dayalı kar payından kaynaklanan alacak istemine ilişkindir.

Dosya kapsamından, davanın 06.01.2006 tarihinde asliye hukuk mahkemesine açıldığı, ... İlinde H.S.Y.K.'nın 20.07.2006 tarih 352 sayılı kararı ile Müstakil Asliye Ticaret Mahkemesi kurulup, 21.08.2006 tarihinde faaliyete geçmesi sebebiyle dosyanın ticaret mahkemesine gönderilmesine karar verildiği, asliye ticaret mahkemesince de davanın mutlak ticari dava olmadığı, ... bölümü itirazında bulunulmadığı gerekçeleri ile görevsizlik kararı verilip, dosyanın asliye hukuk mahkemesine gönderilmesine karar verildiği anlaşılmaktadır.

T.T.Y.'nın 4. maddesinde mutlak ticari davalar sınırlı olarak belirtilmiş olup, aynı yasanın 5. maddesinde de aksine hüküm olmadıkça, dava olunan şeyin değerine göre asliye hukuk veya sulh hukuk mahkemesinin ticari davalara dahi bakmakla görevli olduğu hüküm altına alınmıştır.

... İlinde H.S.Y.K.'nın 20.07.2006 tarih 352 sayılı kararı ile asliye ticaret mahkemesi kurulup, 21.08.2006 tarihinde faaliyete geçtiği, ancak eldeki davanın mutlak ticari dava olmadığı anlaşılmakla, davanın asliye ticaret mahkemesi kurulmadan önceki açıldığı hukuk mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 16/01/2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.