muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/2974, Karar No: 2014/9710, Tarih: 26.05.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/2974 E.  ,  2014/9710 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 3.FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 3.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 24/09/2013 tarih ve 2011/106-2013/324 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin KKTC'de 1993 yılında kurulmuş, su, meşrubat, gazlı ve gazsız içecekler sektöründe faaliyet gösteren bir firma olduğunu, kendi üretimi olan “rapid ice” hazır buz küplerini KKTC'de tüketicilere sunduğunu, bunun yanında Türkiye pazarında yer alan tüketicilere de sunmak istediğini, ancak davalı adına ... nezdinde 21.2.2008 tarih ve 2007-02754 noda kayıtlı “ambalaj içinde dondurulmaya hazır veya dondurulmuş buz küpleri” başlıklı faydalı model belgesinin müvekkilinin faaliyetlerine engel olma ihtimalinin bulunduğunu, davalı adına kayıtlı faydalı model belgesine konu ürünün 551 sayılı KHK'nın aradığı şekilde yenilik unsurunu haiz olmadığını, belgeye konu ürünün davalının başvuru tarihinin çok öncesinde dünyanın çeşitli ülkelerinde kullanıldığını ileri sürerek davalı adına ... nezdinde 2007- 02754 noda kayıtlı faydalı model belgesinin hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili adına tescilli faydalı model belgesine konu ürünün yenilik unsuru ihtiva ettiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davalı adına kayıtlı faydalı model belgesinin tescili için yapılan başvurunun çok öncesinde aynı teknik özelliklere sahip ürünlerin kamuya sunulduğu, bu nedenle davalı belgesine konu ürünün yenilik unsuru ihtiva etmediği dolayısıyla 551 sayılı KHK'nın 165/1-a maddesi gereğince hükümsüzlük halinin mevcut olduğu gerekçesiyle davalı adına 2007-02754 noda tescilli faydalı model belgesinin hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 26/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/25233, Karar No: 2010/2928, Tarih: 09.02.2010

**9. Hukuk Dairesi         2009/25233 E.  ,  2010/2928 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA :Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, ikramiye, fazla çalışma ücreti, hafta

tatili ücreti, bayram vegenel tatil ücreti ve yüzde beş fazla ödeme alacaklarının ödetilmesine

karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm temyiz itirazlarıyla davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı gazeteci fazla çalışma ücreti isteğinde bulunmuş, mahkemece bozma öncesi alınan bilirkişi raporunda haftada 18 saatlik fazla çalışma süresinden % 30 oranında indirime gidilerek asıl alacak ve günlük yüzde beş fazlası hesaplanmıştır. Dairemizce verilen bozma ilamında haftada 12 saat üzerinden hesaplama yapılması gerektiği indirim hususu da düşünülerek asıl alacak ve yüzde beş fazla ödeme tutarları yönünden bir karar verilmesi gerektiği açıklanmıştır. Mahkemece bozmaya uyulmuş ve bilirkişi raporu alınmış ise de, bozmadan sonra asıl alacaktan indirime gidilmemiş haftada 12 saat üzerinden hesaplama yapılmıştır. Davacı vekili tarafından temyiz dilekçesi ekinde sunulan emsal kararda da haftada 12 saat olarak çalışan gazeteci yönünden asıl alacaklardan % 30 indirim yapıldığı görülmektedir. Davacı işçinin hastalık mazeret, izin gibi nedenlerle her gün belirtilen şekilde fazla mesaili çalışamadığı günlerin olması kaçınılmazdır. Bu nedenle asıl alacak tutarlarından % 30 oranında indirime gidilmeli ve günlük yüzde beş fazla ödeme tutarları da buna göre belirlenmelidir.

3-Basın İş Kanununda bazı işçilik alacakları için öngörülen günlük yüzde beş fazla ödeme tutarlarından indirim konusunda taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

Basın Mesleğinde Çalışanlarla Çalıştıranlar Arasında Münasebetlerin Tanzimi Hakkında Kanunun 14. maddesinde ücret ile Ek madde 1. maddesinde sözü edilen hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatillerle yapılan çalışma ücretlerinin gününde ödenmemesi halinde günlük yüzde beş fazlasıyla ödeneceği hükme bağlanmıştır. Anılan düzenlemelerde sözü edilen alacaklar için ödeme tarihi de belirlenmiş olmakla, yüzde beş fazla ödemeye hak kazanmak için işverenin ayrıca temerrüde düşürülmesi de gerekmez.

Basın Mesleğinde Çalışanlarla Çalıştıranlar Arasında Münasebetlerin Tanzimi Hakkında Kanunun 14. maddesinde ücret ile Ek madde 1. maddesinde sözü edilen hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatillerle yapılan çalışma ücretlerinin gününde ödenmemesi halinde günlük yüzde beş fazlasıyla ödeneceği hükme bağlanmıştır. Anılan düzenlemelerde sözü edilen alacaklar için ödeme tarihi de belirlenmiş olmakla, yüzde beş fazla ödemeye hak kazanmak için işverenin ayrıca temerrüde düşürülmesi de gerekmez.

5953 sayılı yasada bir kısım işçilik alacakları için öngörülen günlük % 5 fazlasıyla ödeme kuralının mahiyeti tartışmalara neden olmuş ve özellikle indirim uygulanıp uygulanamayacağı sorunu ortaya çıkmıştır. Konu, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kuruluna intikal ettirilmiş ve 1973/4-6 sayılı içtihadı birleştirme kararında yüzde beş fazla ödeme parasının önce niteliği üzerinde durulmuş, faiz ya da tazminat olmadığı, uyulması zorunlu bir kamu hükmü olduğu kararda belirtilmiştir. Bahsi Geçen Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu Kararında, günlük yüzde beş fazlasıyla ödeme kuralının yüksek oran bir oran içermesi sebebiyle vaktinde ödenmeyen ücretler bakımından karşılıklı kusur durumları gözetilerek Borçlar Kanununun 44. maddesi uyarınca bir indirime gidilmesi gerektiği kabul edilmiştir.

Borçlar Kanunun 44. maddesinde, “Mutazarrır olan taraf zarara razı olduğu yahut kendisinin fiili zararın ihdasına veya zararın tezayüdüne yardım ettiği ve zararı yapan şahsın hal ve mevkiini ağırlaştırdığı takdirde hakim, zarar ve ziyan miktarını tenkis yahut zarar ve ziyan hükmünden sarfınazar edebilir. Eğer zarar kasden veya ağır bir ihmal veya tedbirsizlikle yapılmamış olduğu ve tazmini de borçluyu müzayakaya maruz bıraktığı takdirde hakim, hakkaniyete tevfikan zarar ve ziyanı tenkis edebilir” düzenlemeye gidilmiş olmakla Dairemiz anılan hükme uygun olarak günlük yüzde beş fazla ödemelerden indirime gitmektedir. İndirim oranının tespitinde gazetecinin fazla çalışma saatleriyle ilgili talepleri yönünden gecikilen süre, hesaplamaya konu olan asıl alacak tutarları ve günlük yüzde beş fazlasının belirlenen miktarı da gözetilmektedir.

5953 sayılı Basın Mesleğinde Çalışanlarla Çalıştırılanlar Arasındaki Münasebetlerin Tanzimi Hakkında Kanunda bazı alacakların gününde ödenmemesi halinde günlük yüzde beş fazlasıyla ödenmesi gerektiği yönündeki düzenlemenin amacı, gazetecinin ücret ve diğer bazı işçilik alacaklarını güvence altına almak ve kitleleri doğru bilgilendirme gibi önemli bir görevi de olan gazeteciye belli bir oranda iş güvencesi sağlamaktır. Gerçekten gazetecinin emeğinin karşılığı olan hakları yeterince güvence altına alınmadığı taktirde, göreviyle ilgili konularda bağımsızlığı ve hatta tarafsızlığından söz edilemez. Bu nedenle yasa koyucu gazeteciler yönünden ücret ve bazı diğer hakları koruma çabası içine girmiştir. Düzenleme ile hedeflenen, gazetecinin ücret ve diğer işçilik haklarının gününde ödenmesini sağlamaktır. İşverenin yasa hükmüne uyması durumunda günlük yüzde beş fazla ödeme bakımından bir yaptırım gündeme gelmez. Buna karşın ödemelerin gecikmesi halinde günlük yüzde beş fazla ödeme kuralı yıllık % 1825 oranına karşılık geldiğinden kısa süre içinde önemli miktara ulaşabilmektedir. Söz konusu hüküm gazeteci yönünden de bir zenginleşme aracı olarak kullanılmamalıdır.

5953 sayılı Basın Mesleğinde Çalışanlarla Çalıştırılanlar Arasındaki Münasebetlerin Tanzimi Hakkında Kanunda öngörülen bazı alacakların gününde ödenmemesi halinde günlük yüzde beş fazlasıyla ödeneceğine dair kuralın Anayasa’ya aykırılığı itiraz olarak ileri sürülmüştür. Anayasa Mahkemesinin 12.8.2008 gün ve 2005/ 28 E, 2008/ 122 K. sayılı kararında, ücret ve fazla çalışma ücretlerin gününde ödenmeme koşuluna bağlı olan söz konusu yaptırımın, kamuoyunu doğru bilgilendirme görevi olan gazetecileri işverene karşı koruma amacının taşıdığı ve gazetecilerin basın özgürlüğünün sağlanması noktasında önemli bir işlev gördüğü açıklanmış ve aykırılık istemi oybirliği ile reddedilmiştir.

Fazla saatlerde çalışma karşılığı olan asıl alacaklardan yapılan indirim oranında günlük yüzde beş fazla ödeme miktarlarının da indirilmesi gerektiği açıktır. Günlük yüzde beş fazla ödeme miktarları, gerçekleşen ve kabulü gereken asıl alacak miktarlarının gününde ödenmemesinden kaynaklanmış olmakla, günlük yüzde beş fazlasının da doğrudan

hüküm altına alınan asıl alacak miktarlarına göre tespiti gerekir. Bundan başka yukarıda sözü edilen gerekçelerle günlük yüzde beş fazla ödeme tutarlarından oransal indirime gidilmelidir.

Ayrıca belirtmek gerekir ki, yüzde beş fazla ödeme tutarlarından yapılan indirim sonucu reddine karar verilen miktar bakımından davalının kendisini vekille temsil ettirmesi durumunda davalı yararına vekalet ücretine hükmedilmemelidir (Yargıtay 18.11. 2008 gün 2007/ 32530 E, 2008/ 31205 K.) .

hüküm altına alınan asıl alacak miktarlarına göre tespiti gerekir. Bundan başka yukarıda sözü edilen gerekçelerle günlük yüzde beş fazla ödeme tutarlarından oransal indirime gidilmelidir.

Ayrıca belirtmek gerekir ki, yüzde beş fazla ödeme tutarlarından yapılan indirim sonucu reddine karar verilen miktar bakımından davalının kendisini vekille temsil ettirmesi durumunda davalı yararına vekalet ücretine hükmedilmemelidir (Yargıtay 18.11. 2008 gün 2007/ 32530 E, 2008/ 31205 K.) .

Somut olayda davacı gazeteci iş sözleşmesinin feshinin ardından yaklaşık 1.5 yıl süre geçtikten sonra bu davayı açmış ve günlük yüzde beş fazlaya dair isteklerde bulunmuştur. Mahkemece, fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil alacakları için % 95 oranında indirime gidilerek isteklerle ilgili bir karar verilmiş, kararı bu yönden her iki taraf temyiz etmiştir. Dairemizce verilen bozma ilamında, her iki alacak yönünden hesap noktasında bozma kararı verilmiş olmakla indirim hususuna dair tarafların temyiz itirazlarının inceleme konusu yapılmadığı açıklanmıştır.

Mahkemece bozma sonrası yapılan inceleme sonucu belirlenen yüzde beş fazla ödeme tutarlarından % 90 oranında indirime gidilerek, fazla çalışma yüzde beş fazlası için 111.041,24TL ve ulusal bayram ve genel tatil yüzde beş fazlası olarak da 14.276,67TL hüküm altına alınmıştır. Somut olay yönünden dava açılması noktasında gecikilen süre ve asıl alacak ile yüzde beş fazla ödeme tutarları ve faiz başlangıç tarihleri dikkate alındığında % 90 oranında yapılan indirim yeterli değildir. Mahkemenin bozma öncesinde kabul ettiği indirim oranı somut olayın özelliğine daha uygun olur. Böyle olunca yukarıdaki bent uyarınca fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil için belirlenecek olan yüzde beş fazla ödeme tutarlarından % 95 oranında indirime gidilerek sözü edilen isteklerle ilgili bir karar verilmelidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 09/02/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1945, Karar No: 2020/15173, Tarih: 14.12.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/1945 E.  ,  2020/15173 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık yalnızca sinema için açık bırakıldığı zamanda ... AVM’nin içine girmiş olsa da; ... AVM içinde bulunan suça konu ... Köfte isimli iş yerinin kapanış saatinden sonra iş yerine girerek açık bir rızaya gerek duyulmadan herkesin giremeyeceği zamanda hırsızlık suçunu gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında; sanık hakkında unsurları itibariyle oluşan 5237 sayılı TCK'nın 116/4. maddesi gereğince iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan hüküm kurulması hususunda mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamenin bu husustaki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın tekerrüre esas alınan .... Asliye Ceza Mahkemesinin 25/11/2013 tarih ve 2013/353 Esas 2013/554 Karar sayılı, 02/12/2013 tarihinde kesinleşen ilamında iki ayrı suçtan hükümlülük kararı bulunması karşısında; 5275 sayılı Yasa'nın 106/2. maddesi gözetilerek, en ağır cezaya ilişkin hükümlülüğün tekerrüre esas alınması gerekirken, ilamın tamamının tekerrüre esas alınması ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı kısmen istem gibi BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun’un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından TCK’nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkartılarak yerine "sanığın adli sicil kaydına esas alınan ... 26. Asliye Ceza Mahkemesinin 25/11/2013 tarih ve 2013/353 Esas 2013/554 Karar sayılı ilamında 5237 saylı TCK'nın 142/1-b maddesindeki hırsızlık suçu nedeniyle hükmolunan 1 yıl 8 ay hapis cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün tekerrüre esas alınarak sanık hakkında hükmolunan hapis cezalarının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestik tedbirinin uygulanmasına" ibaresinin eklenmesine karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin kısmen istem gibi DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14/12/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9810, Karar No: 2024/1845, Tarih: 18.03.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/9810 E.  ,  2024/1845 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 42. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1081 E., 2023/1474 K.

DAVA TARİHİ : 04.05.2020

KARAR : Bozmaya uyularak kısmen kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen çocukla kişisel ilişki kurulması davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 42. Hukuk Dairesi’nin kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı baba vekili dava dilekçesinde; tarafların evlilik dışı birlikteliğinden olan ortak çocuğun davacı baba tarafından tanındığını ve annenin çocuğu babaya göstermediğini belirterek; dava sürecinde tedbiren olmak üzere, baba ile çocuk arasında hafta sonları, dini bayramlarda, yarıyıl ve yaz tatilinde yatılı olarak kişisel ilişki kurulmasını talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı anne vekili cevap dilekçesinde; annenin evlilik dışı hamilelik nedeniyle zor bir süreç geçirdiğini, davacının desteği olmadığını, çocuğun kalp ameliyatı olduğunu, sağlığının ve ilaçlarının düzenli takibinin gerektiğini belirterek; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; çocuğun gelişimi açısından baba sevgisinden mahrum kalmaması gerektiği, babayla kişisel ilişki tesisinin çocuğun üstün yararına uygun olduğu ancak uzman raporu, çocuğun yaşı, taraflar arasındaki husumet nedeniyle babanın çocukla görüşmemiş olması, çocuğun rahatsızlığının bulunması ve babanın yoğun çalışma temposu dikkate alındığında yatısız kişisel ilişki kurulmasının uygun olacağı gerekçesi ile; davanın kabulü ile baba ve çocuk arasında her ayın birinci pazar günü saat 13.00'ten saat 16.00'ya kadar kişisel ilişki kurulmasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı baba vekili istinaf dilekçesinde özetle; kararın dayanağı olan uzman raporunun tebliğ edilmediğini, kişisel ilişki süresinin çok az olduğunu, davacının işlerini görüşme zamanlarına göre ayarlayabileceğini, çocuğun rahatsızlığına babanın da özen göstereceğini ve kişisel ilişki süresinin az olduğunu belirterek; kişisel ilişkinin süresi yönünden istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı baba vekili istinaf dilekçesinde özetle; kararın dayanağı olan uzman raporunun tebliğ edilmediğini, kişisel ilişki süresinin çok az olduğunu, davacının işlerini görüşme zamanlarına göre ayarlayabileceğini, çocuğun rahatsızlığına babanın da özen göstereceğini ve kişisel ilişki süresinin az olduğunu belirterek; kişisel ilişkinin süresi yönünden istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

2.Davalı anne vekili istinaf dilekçesinde özetle; uzman raporlarına itirazlarının dikkate alınmayarak karar verildiğini belirterek; kararın kaldırılıp davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesi tarafından kurulan kişisel ilişkinin çocuğun gelişimi ve babalık duygularının tatmini açısından yetersiz olduğu, annenin çocuğu babaya göstermediği, çocuğun babaya alışması ve karar kesinleşinceye kadar güven duygusunun oluşabilmesi için ilişkinin kararın kesinleşinceye kadar tedbiren de sürdürülmesi gerektiği gerekçesi ile; davalı anne vekilinin istinaf talebinin esastan reddine, davacı baba vekilinin istinaf talebinin kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin ilgili hükmünün kaldırılarak baba ile çocuk arasında hüküm kesinleşinceye kadar her ayın ikinci ve dördüncü pazar günü saat 10.00'dan saat 18.00'e kadar, dini bayramların ikinci günü saat 10.00'dan saat 18.00'e kadar tedbiren; hüküm kesinleştikten sonra her ayın birinci ve üçüncü cumartesi saat 10.00'dan pazar günü saat 18.00'e, dini bayramların ikinci günü saat 10.00'dan üçüncü günü saat 18.00'e, yarıyıl tatilinin ilk pazartesi günü saat 10.00'dan takip eden pazar günü saat 18.00'e, temmuz ayının birinci günü saat 10.00'dan yirminci günü saat 18.00'e kadar kişisel ilişki kurulmasına karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı vekili tümü yönünden yönünden temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Daire’nin 30.03.2023 tarih ve 2023/1240 Esas, 2023/1514 Karar sayılı kararı ile davacı babanın ortak çocuk ile arasında kişisel ilişki kurulması davasının kabul edilmesi doğru olmuş ise de, dosyanın tetkikinden ortak çocuk Işıl ile baba arasında doğumundan bu zamana kadar kişisel ilişki kurulmamış olması, çocuğun yaşının küçük olması ve özel sağlık sorunlarının bulunması dikkate alındığında baba ile çocuk arasında kurulan kişisel ilişkinin süresi fazla olduğu gerekçesi ile Bölge Adliye Mahkemesi Kararının bu yönden bozulmasına, davalı vekilinin diğer itirazlarının reddine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B. Bölge Adliye Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; bozmaya uyularak, "...ortak çocuk ile davacı baba arasında kurulan kişisel ilişkinin süresi babalık duygularının tatmini ve çocuğun kişisel gelişimi açısından yetersizdir. Davalı annenin çocuğu davacıya göstermek istememesi ve ilk derece mahkemesince tedbiren kişisel ilişki talebinin kabul edilmemesi nedeniyle davacı baba ile ortak çocuk bu zamana kadar biraraya gelememiştir. Ortak çocuğun davacı babaya alışması ve güven duygusunun oluşabilmesi için karar kesinleşinceye kadar ortak çocuk ile baba arasında tedbiren kişisel ilişki kurulmasına karar vermek gerekmiştir. Bu bakımdan davacının istinaf talebinin kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasının gerektiği..." gerekçesi ile 19.03.2019 doğumlu Işıl ile davacı arasında her ayın 1. ve 3. haftası pazar günü saat 10.00'dan saat 18.00'a kadar, Ramazan ve Kurban Bayramlarının 2. günü saat 10.00'dan saat 18.00'a kadar tedbiren kişisel ilişki kurulmasına, hükmün kesinleşme tarihinden itibaren çocuk Işıl ile davacı baba arasında her ayın 1. ve 3. haftası cumartesi günü saat 10.00'dan pazar günü saat 18.00'a kadar, Ramazan ve Kurban Bayramlarının 2. günü saat 10.00'dan 3. günü saat 18.00'a kadar, her yıl 01 Temmuz günü saat 10.00'dan 7 Temmuz günü saat 18.00'a kadar kişisel ilişki kurulmasına, karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı erkek vekili temyiz başvuru dilekçesinde özetle; daha önce kurulan kişisel ilişkinin azaltılmasını gerektirir bir durumun olmadığını, babalık duygularını tatmine elverişli olmadığını ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davalı vekili temyiz başvuru dilekçesinde özetle; çocuğun hastalığının uzun süreli ayrılığa uygun olmadığını, baba ile daha önce hiç görüşmediğini, çocuğun yüksek yararının gözardı edildiğini ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, bozmaya uyularak ortak çocuk ile davacı baba arasında kişisel ilişki tesis edilmesinin ve ilişkinin süresinin çocuğun üstün yararına uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 323 üncü ve 324 üncü maddeleri, 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 inci maddesi ile 371 inci maddesi. Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesinin 3 üncü, 9 uncu ve 12 nci maddeleri, Çocuk Haklarının Kullanılmasına Dair Avrupa Sözleşmesinin 3 üncü, 4 üncü ve 6 ncı maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.