muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/591, Karar No: 2022/89, Tarih: 15.02.2022

Öğretideki görüşlere göre "âdet"; toplumda süreklilik kazanan, alışkanlık oluşturan ve genellik karakterini taşıyan, kamu düzenine, kanunlara ve ahlaka aykırı olmayan, uygunlukları nedeniyle kanunlarca korunabilir nitelikteki yaygın davranış biçimi olarak tanımlanmış olup zamana, yere ve bölgeye göre değişebileceği ancak kişisel alışkanlıkları kapsamadığı kabul edilmektedir.

"Tahsis" kelimesi, eşyanın bir ... için özgülenmesi, ayrılması, belirlenmesi ve hasredilmesi anlamına gelmektedir ki, parka gelenlerin oturmasına tahsis edilmiş durumda olan banklar bu kapsamda değerlendirilmelidir.

"Kullanım gereği" ibaresi ile, eşyanın kullanılması için açıkta bırakılmasının zorunlu olduğu durumları kastedilmekte olup, söz konusu eşyanın amacına uygun kullanılabilmesi ve kendisinden beklenen fonksiyonu yerine getirilebilmesi için açıkta durmasının gerekli olduğu hallerde bu nitelikli hâl uygulanacaktır.

Doktrindeki yaygın görüşlere göre, suça konu eşyanın genel ve kamuya açık bir yerde bulunmayıp herkesin rahatlıkla girip çıkamayacağı bir yere bırakılması, açıkta bırakılmasının adet veya tahsis ya da kullanımları gereği zorunlu olmaması, sahibi veya zilyedi ya da onlar adına başkasının gözetimi altında olması, ebat ve ağırlığı gereği çalınmasının normalin üstünde bir güç ve teknik gerektirmemesi gibi durumlarda söz konusu nitelikli hâlin uygulanmayacağı kabul edilmekte, elektrik ve telefon direkleri, çeşmeler, elektrik lambaları, demir yollarındaki raylar, tarlalardaki tarım araçları ve toplandıktan sonra bırakılan mahsuller, deniz kıyısında bırakılan kayıklar ve ağlar, trafik işaret ve lambaları, inşaata bırakılan inşaat malzemeleri ve demirler, anıtlara bırakılan çelenkler, yol kenarlarına yığılan taş ve çakıllar, gemilerdeki can yelekleri ve filikalar, binalar üzerindeki paratonerler, sel ve baskınların önlenmesi için yapılmış duvar taşları ve kapaklar, deprem anında acil müdahale için gerekli malzemelerin bulunduğu deprem konteynırları bu nitelikli hâl kapsamında bulunan eşyalara örnek olarak gösterilmektedir (Sulhi Dönmezer, Mala Karşı Cürümler, Beta Yayınevi, 2001, s.388, Osman Yaşar, ... Tahsin Gökcan, ... Artuç, Türk Ceza Kanunu, ... Yayınevi, 2010, s. 1410; İsmail Malkoç, Yeni Türk Ceza Kanunu, Malkoç Kitapevi, 2005, s.938; Kubilay Taşdemir, ... Özkepir, Sahtecilik ve Mala Karşı Cürümler, Adil Yayınevi, 1999, s.332).

Bu bilgiler ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Sanığın, 08.09.2013 tarihinde geceleyin, seyyar satıcılık yapan mağdurun cadde üzerine park ettiği kamyonetinin brandasını keserek yaklaşık bir ton ağırlığındaki kavun ve karpuzları çalmaya teşebbüs ettiği olayda;

Bu bilgiler ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Sanığın, 08.09.2013 tarihinde geceleyin, seyyar satıcılık yapan mağdurun cadde üzerine park ettiği kamyonetinin brandasını keserek yaklaşık bir ton ağırlığındaki kavun ve karpuzları çalmaya teşebbüs ettiği olayda;

Suça konu kavun karpuzun, sayı ve nitelik itibarıyla her gece devamlı bir biçimde başka bir alanda muhafaza edilmesinde güçlük bulunmakla birlikte, TCK'nın 142. maddesinin birinci fıkrasının (e) bendindeki nitelikli hâlin uygulanabilmesi için hırsızlık suçuna konu eşyanın, devamlı surette taşınması veya bakım ya da gözetiminin zor olması yanında bu zorluk nedeniyle açıkta bırakılmasının adet niteliği kazanmış olması gerektiği hususu dikkate alınarak, toplumumuzda süreklilik kazanmış genel alışkanlığın, taşınma ve yerleştirilmelerindeki zorluk nedeniyle, meyve sebze kasalarının, alışveriş faaliyeti başlamadan bir gün öncesinden pazar yerine bırakılmaları yönünde olduğu, benzer şekilde pazar yeri niteliğinde olmasa bile o yörede belli bir yerin sergi alanı olarak kullanılagelmesi nedeniyle satış işlemi tamamlandıktan sonra ürünün gerek tezgah üzerinde gerekse de aracın kasasında bırakılması durumunda da adet gereği açıkta bırakılmış eşyadan bahsedilebileceği, açık kasa kamyoneti ile sokak aralarında seyyar kavun karpuz satan mağdurun, akşam olduğunda üzerini branda ile kapatıp iplerle bağladığı ve kasasında kavun karpuz yüklü kamyonetini ikametine yakın cadde üzerinde bulunan aynı yere park etmesi şeklindeki alışkanlığının, toplumda ya da o bölgede genel kabul görmüş bu anlamda süreklilik kazanmış bir uygulama olarak kabul edilemeyeceğinin anlaşılması karşısında, sanığın eyleminin TCK’nın 141/1. maddesinde yazılı bulunan basit hırsızlık suçunu oluşturduğu kabul edilmelidir.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının REDDİNE,

2- Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 15.02.2022 tarihinde yapılan müzakerede oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3366, Karar No: 2025/846, Tarih: 10.02.2025

**8. Hukuk Dairesi         2023/3366 E.  ,  2025/846 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/330 E., 2023/446 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara Batı Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2022/14 E., 2022/60 K.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40. ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18. maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir.

Adli yardım talebi temyiz yoluna başvuru sırasında istendiğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, davacı vekilinin adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

Adli yardım 6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebini içeren dilekçe, adli yardım ihtiyacını belgeleyen herhangi bir evrak sunulmaması hususu da dikkate alınarak değerlendirildiğinde; adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığından, adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bu itibarla;

1. Hükmü veren Mahkeme tarafından 6100 sayılı Kanun’un 337. maddesi uyarınca;

a) Adli yardım talebinin reddine dair kararın, talebi reddedilen tarafa “6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 337. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tebliğinden itibaren bir hafta içinde mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edebileceği” şerhini içeren davetiye ile tebliğ edilmesi,

b) Adli yardım talebinde bulunan tarafın, ret kararına karşı itiraz etmesi hâlinde dosyanın itirazı incelemekle görevli Yargıtay (9). Hukuk Dairesine gönderilmek üzere Dairemize gönderilmesi,

2. Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 sayılı Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344. maddesi uyarınca;

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

2. Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 sayılı Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344. maddesi uyarınca;

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

b) Temyiz harçlarının tamamlanmaması sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren bir hafta içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra,

Dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmesi gerekir.

S O N U Ç: Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

10.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1736, Karar No: 2011/7922, Tarih: 07.06.2011

**3. Ceza Dairesi         2010/1736 E.  ,  2011/7922 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın beraatine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

23.09.2007 tarihli olay yeri tespit tutanağını düzenleyen tutanak tanıkları dinlenerek, sanığın anızları örtü şeklinde yakıp yakmadığı kesin olarak saptandıktan sonra karar verilmesi gerekirken, eksik soruşturmayla yazılı biçimde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, müdahil idare vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 07.....2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3324, Karar No: 2014/5927, Tarih: 02.06.2014

**20. Hukuk Dairesi         2014/3324 E.  ,  2014/5927 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalı Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Dosya içeresinde bulunan memleket haritası ile kadastro paftası aplikesinin parsel bazında Orman İşletme Şefliği tarafından yapıldığı, ayrıca, 1957 tarihli memleket haritasının edildiği hava fotoğrafının uygulanmadığı görülmektedir.

1957 tarihli memleket haritasının elde edildiği hava fotoğrafı ile çekişmeli taşınmazı geniş çevresiyle birlikte gösterir kadastro paftası bulunduğu yerden getirtildikten sonra, dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek;

1) Keşif sırasında uygulandığı bildirilen orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritası, kesinleşen orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde uygulama haritalarının ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de bu haritaların ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar birbiri üzerine aplike edilerek düzenlenecek bu haritalarda komşu ve yakın komşu parsellerin birlikte gösterilmesi; hava fotoğrafları stereoskopik alet ile üç boyutlu olarak incelemeye tâbi tutularak çekişmeli taşınmazın niteliği ve üzerinde neler gözüktüğünü belirtir ayrıca memleket haritasındaki yeşil rengin neden kaynaklandığını açıklar,

2) Yine değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde, dava konusu taşınmaz ile komşu taşınmazların, memleket haritası, kadastro paftası, orman kadastro haritası ile aplikasyon ve 2/B madde uygulama haritasına göre konumu ve orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları bu haritalar ile paftaların tümü üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilip gösterilecek, şekilde kendilerinden müşterek imzalı krokili rapor alınıp,

bu dava dosyası içine konulması; ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 02/06/2014 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10953, Karar No: 2016/5310, Tarih: 11.05.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/10953 E.  ,  2016/5310 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...... FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 15/04/2015

NUMARASI : 2014/321-2015/130

Taraflar arasında görülen davada ....... Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15/04/2015 tarih ve 2014/321-2015/130 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ..... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin 06.03.2012 tarihinde .... ibareli 1, 5, 31 ve 35.sınıf ürün ve hizmetleri içeren marka tescil başvurusunda bulunduğunu, 2012/21284 kod numarası verilen başvurunun Resmî Marka Bülteni'nde ilân olunması üzerine davalı şirket tarafından 556 sayılı KHK'nın 8/3.maddesi gereğince eskiye dayalı kullanım, tanınmışlık ve kötüniyet vakıalarına dayanarak başvuruya itiraz edildiğini, itirazlarının YİDK tarafından kabul edilerek bir kısım mal ve hizmetin marka tescil kapsamından çıkarıldığını, kararın haksız ve hukuka aykırı olduğunu, zira ..... işaretiyle ... işareti arasında iltibasa sebebiyet verecek derecede benzerlik bulunmadığını, davalı muterizin ...... tanıtım işaretini markasal biçimde ve belli bir bilinirlik elde edecek şekilde kullanmadığını, sadece ticaret unvanı olarak kullandığını, kararda istinat edilen 556 sayılı KHK'nın 8/3.maddesi koşullarının bulunmadığını ileri sürerek YİDK'nın 2014/M-7196 sayılı kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı .... vekili; taraf markalarının ayırt edilemeyecek derecede benzer olduğunu, davalı muteriz şirketin ... ibaresini davacıdan önce başvuru kapsamında bulunan ve reddedilen ürün ve hizmetler için belli bir bilinirlik elde edecek biçimde kullanmakta olduğunu, başvurunun tescilinin davalının önceye dayalı kullanımdan doğan haklarına zarar vereceğini, bu nedenle öncelik hakkına sahip davalı itirazının kurum tarafından kabulünün hukuka uygun bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket savunmasında özetle; davacının başvurusuna önceye dayalı kullanım nedeniyle itirazda bulunduklarını, ancak itirazlarını geri çektiklerini, başvurunun tescilinin kendileri yönünden sakıncası olmadığını ifade etmiştir.

Davalı şirket savunmasında özetle; davacının başvurusuna önceye dayalı kullanım nedeniyle itirazda bulunduklarını, ancak itirazlarını geri çektiklerini, başvurunun tescilinin kendileri yönünden sakıncası olmadığını ifade etmiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davalı şirketin ticaret unvanının 20.04.2005 tarihinde ticaret siciline tescil ve ilan olunarak kurulduğu, her türlü organik, inorganik kimyasal ve orgonomineral gübrelerin sıvı ve toz halinde üretimi ve satışı, zirai ürünlerin, zirai ilaçlar, bahçe, sera, bitki ve tohumların imalat, ihracat ve ithalatı ile ilgili olarak ticari faaliyette bulunduğu, ticaretinde ve faturalarında hem ticaret unvanını bütün olarak ve hem de ticaret unvanının ayırıcı unsuru olan .... tanıtım işaretini ön plana çıkarmak suretiyle markasal olarak kullandığı, anılan tanıtım işaretine belli seviyede bilinirlik kazandırdığı, davalı muterizin 556 sayılı KHK'nın 8/3 ve 8/5. maddeleri kapsamına giren haksız rekabet hükümlerine göre korunması gereken sınaî haklar edindiği, davalının ticari faaliyette bulunduğu her türlü organik, inorganik kimyasal ve orgonomineral gübrelerin sıvı ve toz halinde üretimi ve satışı; zirai ürünlerin, zirai ilaçlar, bahçe, sera, bitki ve tohumların imalat, ihracat ve ithalatı ile davacının başvurusunun reddedildiği bir kısım mal ve hizmetin aynı tür mal ve hizmet sayılması gerektiği, .... tanıtım işaretini kullanım önceliği davalı muteriz şirkete ait bulunduğu ve somut ve soyut olarak ayırt edici olduğu, davacı başvurusunun konusu olan işarette de ..... ibaresinin asıl ve ayırt edici unsur olduğu, görsel, sescil ve anlamsal olarak bıraktıkları umumi intiba bakımından genel izlenim itibariyle aynı olan bu işaretlerin ayırt edilemeyecek derecede benzer olduğu, ortalama düzeydeki tüketicilerin bu marka ve işaretin farklı işletmelere ait iki ayrı marka olduğunu algılamalarının mümkün olmadığı, marka ve işaretin birbirleriyle idarî ve ekonomik olarak bağlantılı şirketlere ait olduğu yönünde algılamada bulunulmalarının kaçınılmaz olduğu, bunun sonucunda davacı markasının davalının tescilsiz markasının temsil ettiği imaj ve güvenden yararlanacağı, davalı şirket aleyhine haksız rekabet yaratacağı, dolayısıyla davacı başvurusunun, davalı şirketin itirazı üzerine reddine dair davalı kurum kararının hukuka uygun bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 01,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 11/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10591, Karar No: 2017/12319, Tarih: 05.10.2017

**3. Ceza Dairesi         2017/10591 E.  ,  2017/12319 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Hükmün açıklanması suretiyle mahkumiyet

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Sanık hakkında dava konusu suç ile ilgili olarak daha önce CMK'nin 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi nedeniyle duruşma açılıp hükmün açıklanmasına karar verilerek yeniden hüküm kurulmuş ise de; temyize konu olan ve kesinleşmesi halinde infaza verilecek hükmün yeni hüküm olduğu, bu nedenle kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre ulaşılan sonuçların, iddia, savunma, tanık anlatımları ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığın eylemlerinin ve yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun, hangi gerekçeyle hangi delillere üstünlük tanındığının açık olarak gerekçeye yansıtılması ve bu şekilde cezanın şahsileştirilmesi gerekirken, açıklanan ilkelere uyulmadan, Anayasa'nın 141/3 ve 5271 Sayılı CMK'nin 34 ve 223, 230. maddelerine aykırı davranılması,

2)Sanık hakkında, Söke 1. Sulh Ceza mahkemesince, 25/09/2007 tarih ve 2007/44 Esas - 2007/626 sayılı karar ile 5237 sayılı TCK'nin 86/2,3-a, 62 maddeleri gereğince verilen 5 ay hapis cezasının TCK'nin 51. maddesi gereğince ertelendiği, hükmün sanık tarafından temyizi üzerine CMK'nin 231. maddesi yönünden değerlendirilmesi gerekçesi ile bozulduğu, bozma sonrası yapılan yargılama sonucunda sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar verildiği, sanığın denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi nedeniyle mahkemece açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanmasına karar verilmiş ise de; Ceza Genel Kurulu'nun 09/02/2016 tarih, 2014/71 Esas - 2016/42 Karar sayılı kararı gereğince sanığın 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi gereğince kazanılmış hakkı nedeniyle hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nin 51. maddesi gereğince ertelenmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

3) Sanığın eşi olan mağduru burnuna TCK'nin 6/1-f maddesinde yazılı silahtan sayılan bira kutusu ile vurmak suretiyle yaraladığının kabulü karşısında, temel ceza belirlenirken alt sınırdan uzaklaşılmaması suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle, 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı, CMUK'un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakları saklı kalmak kaydıyla, BOZULMASINA, 05.10.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5417, Karar No: 2012/10291, Tarih: 29.03.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/5417 E.  ,  2012/10291 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik(Kapatılan) 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/02/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

İİK.nun 169/a-4. ve 5.madde ve fıkraları hükmü aynen; "İcra mahkemesi hakimi, borçlunun zamanaşımı itirazını alacaklının ibraz ettiği kambiyo senedindeki tarihe göre varit görür ve alacaklıda zamanaşımının kesildiğini veya tatil edildiğini resmi veya imzası ikrar edilmiş bir belge ile ispat edemezse, itirazın kabulüne; aksi halde reddine karar verir. İtirazın kabulü kararı ile takip durur" hükmünü içermektedir.

Somut olayda, borçlunun takip öncesindeki zamanaşımı itirazı kabul edilmiş olup, mahkemece takibin durdurulmasına karar verilmesi gerekirken takibin iptaline karar verilmesi doğru olmayıp hükmün anılan nedenle bozulması gerekir ise de, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması yoluna gidilmiştir.

SONUÇ :Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile Pendik 2.İcra Hukuk Mahkemesinin 14.02.2011 tarih ve 2010/596 E. - 2011/73 K.sayılı ilamın hüküm bölümünün 2.bendinde yer alan "takibin davacı yönünden iptaline" bölümünün hüküm metninden çıkarılarak yerine "takibin davacı yönünden durdurulmasına" ibaresinin eklenilmesine, hümün düzeltilmiş bu haliyle İİK.'nun 366. ve HUMK.'nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), mahkeme kararı düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, 29/03/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2835, Karar No: 2012/9174, Tarih: 05.04.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/2835 E.  ,  2012/9174 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, tarımla uğraştığını ve arazisinin büyük bir bölümünde açık alanda tarım yaptığını, bir bölümünde ise örtü altı yetiştiriciliği yaptığını, davalı kurum ile yaptığı elektrik abonelik sözleşmesinde de abone grubunun bu nedenle "tarımsal sulama" olarak belirlendiğini, 5 yılı aşkın süredir tarımsal sulama abonesi olarak ... almakta iken 30.07.2003 tarihli fatura ile elektrik tüketiminin 'ticarethane' tarifesi üzerinden tahakkuk ettirildiğini, davalı ...'ın bu uygulamasına gerekçe olarak da, seracılık ile uğraşması ve seracılığın ilgili mevzuatta ticarethane grubunda sayılmasını gösterdiğini, yaptığı tarımsal faaliyetin niteliğinin tespiti amacıyla ... Sulh Hukuk Mahkemesi’nin 2003/44 değişik ... sayılı dosyasında tespit yaptırdığını, bilirkişi raporunda aboneliğe konu arazide açık alanda tarım yapılmakla birlikte, örtü altında da yetiştiricilik yapıldığı, yapılan üretimin seracılık niteliğinde olmadığının tespit edildiğini, bu raporu ...'a ibraz ettiğinde davalı idarece cevaben, 'örtü altı yetiştiriciliği' gibi bir abone grubunun bulunmadığını ve itirazın ... Piyasası Düzenleme Kuruluna yapılması gerektiğinin bildirildiğini, bu süreçte yeni faturaların da davalı tarafça ticarethane tarifesine göre düzenlenmeye devam edildiğini bildirerek 30.07.2003 tarihli elektrik faturasıyla ilgili olarak 3.726,32.YTL, 28.9.2003 tarihli elektrik faturasıyla ilgili olarak da 100,00.YTL kısmıyla ilgili borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir.