muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/6417, Karar No: 2024/2434, Tarih: 26.03.2024

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 556 sayılı KHK'nın 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi ve dördüncü fıkraları ile aynı KHK'nın 35 inci maddesinin birinci fıkrası.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı Kurum vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

26.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/12763, Karar No: 2007/11383, Tarih: 26.09.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/12763 E.  ,  2007/11383 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali istemine ilişkin davada Denizli Asliye Ticaret ile 1. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, faturaya dayalı olarak yapılan icra takibine itirazın iptali istemine ilişkindir.

Dosya kapsamından, davanın 10/01/2006 tarihinde asliye hukuk mahkemesine açıldığı, Denizli İlinde H.S.Y.K.'nın 20.07.2005 tarih 352 sayılı kararı ile Müstakil Asliye Ticaret Mahkemesi kurulup, 21.08.2006 tarihinde faaliyete geçmesi sebebiyle dosyanın ticaret mahkemesine gönderilmesine karar verildiği, asliye ticaret mahkemesince de davanın mutlak ticari dava olmadığı, iş bölümü itirazında bulunulmadığı gerekçeleri ile görevsizlik kararı verilip, dosyanın asliye hukuk mahkemesine gönderilmesine karar verildiği anlaşılmaktadır.

T.T.Y.'nın 4. maddesinde mutlak ticari davalar sınırlı olarak belirtilmiş olup, aynı yasanın 5. maddesinde de aksine hüküm olmadıkça, dava olunan şeyin değerine göre asliye hukuk veya sulh hukuk mahkemesinin ticari davalara dahi bakmakla görevli olduğu hüküm altına alınmıştır.

Denizli İlinde H.S.Y.K.'nın 20.07.2006 tarih 352 sayılı kararı ile asliye ticaret mahkemesi kurulup, 21.08.2006 tarihinde faaliyete geçtiği, eldeki davanın mutlak ticari dava olmadığı anlaşılmakla, davanın asliye ticaret mahkemesi kurulmadan önceki açıldığı hukuk mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince Denizli 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 26/09/2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1051, Karar No: 2009/3140, Tarih: 25.02.2009

**2. Hukuk Dairesi         2008/1051 E.  ,  2009/3140 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı ...'nın delil listesinde bulunan Pendik Cumhuriyet Başsavcılığının 2006/6434 sayılı soruşturma dosyasının aslının ya da onaylı bir suretinin dava dosyası içine alınarak temyiz incelemesine gönderilmek üzere mahal mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, oybirliğiyle karar verildi.

25.02.2009 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2013/1980, Karar No: 2014/790, Tarih: 23.01.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/1980 E.  ,  2014/790 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 10. İş Mahkemesi

TARİHİ : 06/11/2012

NUMARASI : 2010/162-2012/687

Hüküm süresi içinde davalı İstanbul Büyükşehir Belediyesi İski Genel Müdürlüğü avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi .... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalılardan İSKİ Genel Müdürlüğünün Küçükçekmece Şube Müdürlüğü Mesuliyet Sahasında kalan su, yağmur suyu kanal yapım, bakım ve rehabilitasyonu işlerini diğer davalılardan Ç..... İnş. T.... İ... İ... San. Tic. A.Ş.'ne ihale ile verdiği, işi yüklenen bu şirketin de işleri diğer davalı iki alt işverene yaptırdığı, aslında işin muvazaalı olarak verildiğini, iş sözleşmesinin haksız olarak sona erdirildiğini ileri sürerek, ihbar ve kıdem tazminatları ile yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti ve ödenmeyen ücret alacakları istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalılardan İSKİ Genel Müdürlüğü ile Ş... İnşaat San. Tic. Ltd. Şti. davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuş, diğer davalılar cevap dilekçesi vermemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı kanuni süresi içinde davalılardan İSKİ Genel Müdürlüğü temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalılardan İSKİ Genel Müdürlüğünün aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Davacı işçinin, fazla çalışma yapıp yapmadığı uyuşmazlık konusudur.Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda da ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi raporunda fazla çalışma ücreti alacağı konusunda hesap yapılırken davacı ile birlikte işten çıkarılan ve menfaat birliktelikleri olan tanık anlatımları dikkate alınmıştır. Mahkemece fazla çalışma ücreti alacağı konusunda sadece bu tanık anlatımına dayanılarak hüküm kurulması hatalıdır. Oysa çalışmanın geçtiği yer resmi kuruma ait olup alt işverene verilen su, yağmur suyu, kanal yapım, bakım, rehabilitasyon işini alan firmalardaki tüm çalışma süresine ait bordrolar ve eğer banka hesabına ücret ödemesi yapılıyorsa bunlara ilişkin ekstreler getirtilmelidir. Ayrıca işyerinde yapılan çalışmalara ilişkin görev tanımları, işyerine giriş ve çıkışları gösteren kayıtlar ile puantaj belgeleri dosya arasına alınmalı, işyerinde kaç personel çalıştığı, bunların sözü edilen işyerinde haftada kaç gün, kaç saat çalıştıkları, işin niteliğine göre kış veya yaz aylarında hep aynı saatler arasında mesai olup olmadığı belirlenip tüm deliller birlikte değerlendirilerek gerekirse işyerinde uzman bilirkişi aracılığıyla keşif yapılarak fazla çalışma ücreti alacağının varlığı saptanmalıdır. Mahkemece yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 23.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2871, Karar No: 2017/22465, Tarih: 16.10.2017

**4. Ceza Dairesi         2015/2871 E.  ,  2017/22465 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, yaralama, 6136 sayılı Kanuna aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, sanık ... hakkında 03.07.2006 tarihli iddianame ile 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçundan kamu davası açıldığı halde, bu suçla ilgili olarak hüküm kurulmamışsa da, mahallinde zamanaşımı içerisinde bir karar verilmesi mümkün görülerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanık ...'a yükletilen 6136 sayılı Kanuna aykırılık ve silahla yaralama eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalardan ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunlarda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,

Silahla yaralama eyleminden kurulan hüküm bakımından TCK'nın 53/1-c maddesinde düzenlenen hak yoksunluğunun uygulanma süresi ve şeklinin Kanunda öngörülen biçimde infazda gözetilebileceği,

Anlaşıldığından sanık ... müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2-Katılan sanık ...'nın silahla tehdit ve yaralama eylemlerinden kurulan mahkumiyet hükümleri ile sanıklar ..., ... ve ...'in yaralama eylemlerinden kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz incelemesine gelince;

a)Sanık ...'nın suç tarihinde sabıkasız olması, yeniden suç işlemeyeceği kanaatine varılarak cezalarının ertelenmesi karşısında, yargılama sürecindeki davranışları olumlu bulunarak, takdiri indirim uygulanan sanık ... hakkında, müdafiinin de son celsedeki talebi karşısında, mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakıp bırakılmayacağının tartışılmaması,

b)Sanıklar ..., ... ve ...'in soruşturma aşamasında katılan sanık ...'ya vurduklarını beyan etmeleri ve katılan sanık ...'nın da anlatımının bu yolda olması ve burnunda kemik kırığı olduğuna ve yaralanmasının basit tıbbi bir müdahale ile giderilemeyeceğine ilişkin doktor raporu karşısında, sanıklar ..., ... ve ... hakkında kovuşturma aşamasındaki suçu işlemedikleri yolundaki savunmaları gözetilerek anlatımlar arasındaki çelişkiler giderilmeden "yaralama suçlarını işlediklerine dair cezalandırılmalarına yeterli kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği" şeklindeki yeterli olmayan gerekçe ve eksik inceleme sonucu beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, tebliğnameye aykırı olarak HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 16/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5358, Karar No: 2024/5904, Tarih: 15.05.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/5358 E.  ,  2024/5904 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: Van Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/366 Esas, 2024/430 Karar

DAVA TARİHİ: 24.04.2019

KARAR : Yeniden esas hakkında verilen karar

İLK DERECE MAHKEMESİ: Gevaş Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/290 Esas, 2022/326 Karar

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir.

Adli yardım talebi temyiz yoluna başvuru sırasında istendiğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, davalının adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

Adli yardım 6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebini içeren dilekçe ile ekindeki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; adli yardım talebinde bulunan davalının ödeme gücünden yoksun olduğuna ilişkin belge sunulmadığından adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığından, adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bu itibarla;

1. Hükmü veren Mahkeme tarafından 6100 sayılı Kanun’un 337 nci maddesi uyarınca;

a) Adli yardım talebinin reddine dair kararın, talebi reddedilen tarafa “6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 337 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tebliğinden itibaren bir hafta içinde mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edebileceği” şerhini içeren davetiye ile tebliğ edilmesi,

b) Adli yardım talebinde bulunan tarafın, ret kararına karşı itiraz etmesi hâlinde dosyanın itirazı incelemekle görevli Yargıtay 6. Hukuk Dairesine gönderilmek üzere Dairemize gönderilmesi,

2. Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 sayılı Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi uyarınca;

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

2. Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 sayılı Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi uyarınca;

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

b)Temyiz harçlarının tamamlanmaması sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren bir hafta içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

15.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14320, Karar No: 2018/90, Tarih: 22.01.2018

**16. Hukuk Dairesi         2015/14320 E.  ,  2018/90 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "Dava konusu taşınmazın krokisinde (P), (U), (V), (Y) ve (X) harfleri ile gösterilen bölümleri yönünden ziraatçi bilirkişi raporları ile mahalli bilirkişi beyanları arasındaki çelişkinin giderilmediği, imar-ihyaya konu edilip edilmediği, konu edilmiş ise hangi tarihte başlayıp hangi tarihte bittiği hususları ile taşınmazların temyize konu bölümlerinin içinde bulunan taşlık ve kayalık kısımların taşınmazdan ifrazının mümkün olup olmadığı hususlarının 3 kişilik ziraat bilirkişi kurulu ile araştırılması" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davacı ...’ın davasının kısmen kabulüne, çekişmeli taşınmazın fen bilirkişi raporunda (E1) harfi ile gösterilen 2.923,51 metrekare yüzölçümündeki bölümünün yeni parsel numarası verilerek davacı ... adına tarla vasfıyla tapuya tesciline, fazlaya ilişkin taleplerinin reddine, diğer davacıların davalarının reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ..., ..., ... vekili, ... ve davalı ... vekili tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz eden davacılardan ayrı ayrı alınmasına, 22.01.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11342, Karar No: 2019/741, Tarih: 22.01.2019

**11. Ceza Dairesi         2017/11342 E.  ,  2019/741 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında, şikâyetçi ...’un yetkilisi olduğu şirkete ait sahte olarak düzenlenmiş çeki bir şekilde ele geçirerek kullanmak suretiyle resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; sanığın, suça konu çekin şikâyetçinin yanında çalışan ... tarafından imzalanarak kendisine verildiğini, şikâyetçinin, yetkilisi olduğu şirkete ait çekleri zaman zaman sekreterine imzalatıp kullandıktan sonra bankaya ödemeden men talimatı verdiğini savunması karşısında; maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından;

1- Şikâyetçi ...’un, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakkı hatırlatılarak, tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendisinden, suça konu çekin ne şekilde elinden çıktığının, benzer şekilde elinden çıkan başka çekler bulunup bulunmadığının ve sanığın savunması kapsamında diyeceklerinin sorulması,

2- ...’nun, UYAP'taki bilgilere göre kimlik ve adresinin ".... kızı, 1983 doğumlu, .... olduğu anlaşıldığından, CMK’nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakkı hatırlatılarak, tanık sıfatıyla dinlenmesi ve suça konu çek kendisine gösterilerek çekin ön yüzündeki imza ve yazıların kendisine ait olup olmadığının sorulması; gerekirse, imza ve yazı örnekleri temin edilerek, çekin ön yüzündeki imza ve yazıların sanığa veya ...’na ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

3- Şikâyetçi ...’un yetkilisi olduğu şirkete ait olup ödemeden men talimatı verilen başka çekler bulunup bulunmadığının araştırılması; bulunması hâlinde, çeklerdeki cirantaların tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, ...’u tanıyıp tanımadıklarının, söz konusu çekleri hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının sorulması; gerekirse, suça konu çekin ön yüzündeki imza ve yazılar ile ödemeden men talimatı verilen diğer çeklerin ön yüzlerindeki imza ve yazıların aynı el ürünü olup olmadığı, aynı kalemden çıkıp çıkmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 22.01.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2524, Karar No: 2024/3156, Tarih: 02.05.2024

**1. Hukuk Dairesi         2023/2524 E.  ,  2024/3156 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/8 E., 2023/118 K.

HÜKÜM/KARAR : Ret/Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Safranbolu 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/367 E., 2022/329 K.

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı; Karabük ili, Eflani ilçesi, ... köyü 148 ada 1, 2 ve 3 parsel sayılı taşınmazları uzun zamandır ekip biçtiğini, yaklaşık iki hafta önce davalı tarafından taşınmazlara sınır çizilmesi ve kazık çekilmesi üzerine tapuya gittiğini, tapu kayıtlarını incelediğinde 148 ada 2 parsel sayılı taşınmazın tamamının davalı adına kayıtlı olduğunu, diğer taşınmazların da bir kısmını içine aldığını öğrendiğini, 148 ada 1 parselin tamamının, 148 ada 2 parselin ise bir kısmının mirasbırakan babası Raşit Kurtçu ve oğlu Hikmet Kurtçu tarafından köy senedi ve trampa sözleşmeleri ile 1992 yılında satın alınıp kendisine verildiğini, o zamandan beridir taşınmazların kendisi tarafından kullanıldığını ileri sürerek 148 ada 2 sayılı parselin tapu kaydının iptal edilerek bir kısmının adına kayıtlı 148 ada 1 parsele, bir kısmının yine adına kayıtlı 148 ada 3 sayılı parsele, kalan kısmının ise davalı ile 1/2 pay oranında kendi adına ve davalı adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı, davaya süresinde cevap vermemiş, aşamada davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI