muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/6755, Karar No: 2022/1388, Tarih: 01.03.2022

. Sakızlar. Dondurmalar, yenilebilir buzlar. Tuz. Hububattan (tahıl) imal edilmiş çerezler, patlamış mısır, yulaf ezmeleri, mısır cipsleri, kahvaltılık hububat ürünleri, işlemden geçirilmiş buğday, arpa, yulaf, çavdar, pirinç.Pekmez" mal ve hizmetlerin bulunduğu, itiraza dayanak markaların ise "ALTIN", "Altın+şekil", "Altın+şekil" ibaresinden meydana geldiği ve koruma kapsamlarında 01 / 02 / 03 / 04 / 05 / 08 / 09 / 10/ 11 / 12 / 16 / 20 / 21 / 23 / 24 /25 / 26 / 29 / 30 / 31 / 32 . sınıflardaki mal ve hizmetlerin yer aldığı, başvuru kapsamındaki dava konusu çekişmeli malların ve hizmetlerin, itiraza dayanak markaların kapsamındaki mal ve hizmetlerle aynı/aynı tür olduğu, davacı firmanın markalarının beş harften ve şekilden oluştuğu, davacının markasının esas unsurunun ”altın” ibaresi olduğu, markanın görsel olarak küçük ve büyük harfler ve iki farklı renk ile mavi ve kırmızı ile siyah beyaz renk kombinasyonları ile ve elips ve paralel çizgiler ile, bir markanın iki farklı renk ile mavi ve kırmızı renk kombinasyonları ile ve elips ve paralel çizgiler ile başı büyük diğer harfleri küçük harflerle oluşturulduğu, bir diğer markanın iki farklı renk ile mavi ve kırmızı renk kombinasyonları ile ve elips çizgiler ve başı büyük diğer harfleri küçük harflerle ile, son markanın ise siyah beyaz renkte ve büyük harfler ile oluşturulduğu, davalı markasının da "altınfil" olarak fil şekli ve altın sarısı renk ile iki kelime ve sekiz harften oluştuğu, iki markanın asli unsurunun "altın" ve "altınfil" şeklinde olduğu, asli unsurlar karşılaştırıldığında altın ve altınfil ibareleri arasındaki farkın “fil” kelimesi ve şekil unsuru olduğu, markalar arasında orta düzeyde görsel benzerlik bulunduğu, tüketicinin altın ibaresine odaklanacağı, "altınfil" ibaresinin fil ibaresini niteleyen bir izlenim uyandırdığı, “altın fil” ibaresinin altından yapılan fil anlamını taşıdığı, dava konusu marka kapsamındaki mal ve hizmetlerin, davacı markaları kapsamındaki mal ve hizmetlerle benzer olması ve taraf markalarının işaretlerinin benzer olması nedeniyle, 556 sayılı KHK’nın 8/1-b maddesi anlamında iltibas tehlikesinin bulunduğu, dosya içeriği itibari ile 556 sayılı KHK’nın 8/4 maddesinde yer alan koşulların oluşmadığı, davalı başvurusunun kötü niyetli olduğu hususunun ispat edilemediği gerekçesiyle, davanın kabulüne, TPMK YİDK'nun 2017-M-8771 sayılı kararının 29. sınıfta yer alan "kuru bakliyat, hazır çorbalar, bulyonlar, zeytin, zeytin ezmeleri, süt ve süt ürünleri (tereyağı dahil), yenilebilir bitkisel yağlar, kurutulmuş, konservelenmiş, dondurulmuş, pişirilmiş, tütsülenmiş, salamura edilmiş her türlü meyve ve sebzeler, salçalar, kuruyemişler, fındık ve fıstık ezmeleri tahin, yumurta, yumurta tozları, patates cipsleri" ile 30

. sınıfta yer alan "kuru bakliyat, hazır çorbalar, bulyonlar, zeytin, zeytin ezmeleri, süt ve süt ürünleri (tereyağı dahil), yenilebilir bitkisel yağlar, kurutulmuş, konservelenmiş, dondurulmuş, pişirilmiş, tütsülenmiş, salamura edilmiş her türlü meyve ve sebzeler, salçalar, kuruyemişler, fındık ve fıstık ezmeleri tahin, yumurta, yumurta tozları, patates cipsleri" ile 30. sınıfta yer alan "kahve, kakao, kahve veya kakao esaslı içecekler, çikolata esaslı içecekler, makarnalar, mantılar, erişteler, pastacılık fırıncılık mamülleri, tatlılar, bal arı sütü, propolis, yiyecekler için çeşni/lezzet vericiler, vanilya, baharatlar, domates sosları dahil olmak üzere soslar, mayalar, kabartma tozları, her türlü un, irmik, nişasta, toz şeker kesme şeker, pudra şekeri, şekerlemeler, çikolatalar, bisküviler, karakerler, gofretler, sakızlar, tuz, hububat (tahıl) ve mamülleri pekmez" emtiasi yönünden iptaline, davalı adına henüz tescil yapılmamış olduğundan hükümsüzlük talebi konusunda karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Karara karşı, davalı TPMK vekili istinaf kanun yoluna başvuruda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince; dava konusu başvuru'nun "AltınFil+şekil" ibaresinden oluştuğu, itiraza mesnet markaların ise "ALTIN", "Altın+şekil", "Altın+şekil" ibaresinden meydana geldiği, başvuru kapsamındaki dava konusu çekişmeli mal ve hizmetlerin, itiraza dayanak markaların kapsamındaki mal ve hizmetlerle benzer olduğu, taraf marka işaretleri arasında görsel, işitsel ve kavramsal olarak benzerliğin olduğu, 556 sayılı KHK’nın 8/1-b maddesinde öngörülen çifte benzerlik koşulunun gerçekleştiği, 556 sayılı KHK’nın 8/4 maddesinde yer alan koşulların davalı şirket lehine oluşmadığı, davalı başvurusunun kötü niyetli olduğu hususunun ispat edilemediği gerekçesiyle davalı TPMK vekilinin istinaf başvurusunun esas yönünden reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı TPMK vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı TPMK vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 26,30 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı TPMK'dan alınmasına, 01/03/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7495, Karar No: 2016/2381, Tarih: 24.03.2016

**6. Hukuk Dairesi         2015/7495 E.  ,  2016/2381 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Alacak

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira sözleşmesinin haksız feshi durumunda sözleşmede kararlaştırılan cezai şart bedelinin tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı dava dilekçesinde, davalı ile aralarında 04.02.2010 başlangıç tarihli 5 yıl süreli Çiğ Köfte Satış Mağazası olarak kullanılmak üzere imzalanan kira sözleşmesinin, kira bedeli ile yönetim giderinin yüksek olduğu gerekçesiyle davalı kiracı tarafından tek taraflı feshedildiğini, sözleşmenin haksız fesih nedeniyle sonlandırılması durumunda ödenmesi kararlaştırılan cezai şart başlıklı 29. maddesinde; “..veya kiracı bu sözleşmeyi haksız feshetmesi halinde, kiracı kiraya verenin her türlü zarar, ziyan, tazminat hakkı saklı kalmak üzere kiraya verene 1 yıllık asgari kira bedelini cezai şart olarak öder. İşbu madde sözleşmenin hertürlü feshinden etkilenmeyerek geçerli kalacaktır.” şeklinde düzenleme yapıldığını belirterek yıllık 17.760 Euro cezai şartın karşılığı olan 39.357TL’nin dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile tahsilini istemiştir. Davalı cevap dilekçesinde, 15.06.2012 tarihinde yüksek kira bedeli ve aidat gideri nedeniyle noter ihtarı ile sözleşmeyi feshettiğini ve 30.06.2012 tarihinde tahliye ettiğini, genel işlem koşuluna aykırı olan cezai şartı kabul etmediklerini belirterek haksız ve yersiz davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, davanın kabulü ile 39.357TL’nin dava tarihinden yasal faizi ile tahsiline karar verilmiştir.

Taraflar araasındaki 04.02.2010 başlangıç tarihli 5 yıl süreli, asgari aylık kira bedelinin 1.yılda aylık 1110Euro+KDV, ikinci yılda aylık 1295Euro+KDV, 3. yılda aylık kira bedelinin 1480Euro+KDV ve Çiğ Köfte Satış Mağazası olarak kullanılmak üzere kira sözleşmesi ile cezai şart başlıklı sözleşmenin 29. maddesi hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmenin 29. maddesinde; “..kiracı bu sözleşmeyi haksız feshetmesi halinde, kiracı kiraya verenin her türlü zarar,ziyan, tazminat hakkı saklı kalmak üzere kiraya verene 1 yıllık asgari kira bedelini cezai şart olarak öder. İşbu madde sözleşmenin hertürlü feshinden etkilenmeyerek geçerli kalacaktır.” şeklinde cezai şart düzenlemesi yapılmıştır. İlgili hüküm B.K'nun 158 vd. (T.B.K'nun 179 vd.) maddelerinde düzenlenen cezai şart niteliğindedir. Davalı kiracı yüksek kira bedeli ve aidat gideri nedeniyle 15.06.2012 tarihli noter ihtarı ile sözleşmeyi feshetmiş, mecuru 30.06.2012 tarihinde tahliye etmiştir. Tarafların karşılıklı iradeleri ile kararlaştırılan kira bedeli ve aidat gideri sözleşmenin taraflarını bağlar. Kira bedelinin ve aidat giderinin yüksek olduğu gerekçesiyle sözleşmenin feshi haklı bir fesih olarak değerlendirilemez.

Cezai şart, geçerli bir borcun yerine getirilmemesi veya eksik yerine getirilmesi ya da belli bir yerde, belli bir zamanda yerine getirilmemesi durumunda, borçlunun ödemesi gereken bir edimdir. Cezai şartın ceza ve tazminat fonksiyonu olup, Borçlar Kanununda bu iki fonksiyon kaynaştırılarak bileşik sistem kabul edilmiştir.

B.K. 161/son (T.B.K. 182/son) maddesi hakime fahiş gördüğü cezai şartı indirme yükümlülüğünü vermiştir. Bunun sonucu olarak aşırı görülen cezai şartın indirilmesinde tazmin ve ceza dengeli olarak korunmalıdır

Ticari olmayan işlemlerde bu kuraldan dolayı borçlu ileri sürmese bile, hakim cezai şarttan indirim yapılıp yapılmayacağını doğrudan görevinden ötürü saptamalıdır. Ne var ki, hakime akdin bir şartını değiştirme yetkisini veren bu hak, hakime istisnai olarak tanınmış bir hak olduğu için hakim, bu hakkını ölçülü olarak kullanmalı, tarafların ekonomik durumu, borçlunun ödeme yeterliliği ile beraber borcunu yerine getirmemiş olması dolayısıyla sağladığı yarar, borçlunun kusur derecesi, borca aykırı davranışın ağırlığı, sözleşmeden beklenen yararın elde edilememesi ve akde aykırı davranılması yüzünden doğan zarar, cezai şartın tazmin ve ceza fonksiyonlarının dengeli olarak korunması prensiplerini göz önünde bulundurmalı ve takdir hakkını Yargıtay’ın denetimine olanak vermeye elverişli objektif esaslara dayandırmalıdır.

Dava konusu olayda ise cezai şartın fahiş olup olmadığı, dolayısıyla indirilmesi gerekip gerekmediği mahkemece tartışılmamıştır. B.K. 161/son (T.B.K. 182/son) maddesi gereğince cezai şartın aşırı olup olmadığı tartışılarak sonucuna göre bir hüküm kurulması gerekirken anılan hususun gözardı edilerek hüküm verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır.

Dava konusu olayda ise cezai şartın fahiş olup olmadığı, dolayısıyla indirilmesi gerekip gerekmediği mahkemece tartışılmamıştır. B.K. 161/son (T.B.K. 182/son) maddesi gereğince cezai şartın aşırı olup olmadığı tartışılarak sonucuna göre bir hüküm kurulması gerekirken anılan hususun gözardı edilerek hüküm verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 24/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3916, Karar No: 2020/1693, Tarih: 19.02.2020

**17. Hukuk Dairesi         2018/3916 E.  ,  2020/1693 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki BK.nun 19. maddesine dayalı iptal davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin davalı ...’dan alacaklı olduğunu, davalı borçlu aleyhine ... 11. İcra Müdürlüğü’nün 2011/4 sayılı dosya ile icra takibi başlatıldığını, davalı borçlunun adına kayıtlı gayrımenkulünü mal kaçırma gayesi ile kardeşi ...'e devrettiğini beyan ederek, taşınmazın tapusunun iptali ile davalı borçlu ... adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre davalılar arasındaki annelerinden kalan mallara yönelik imzalanan protokolde davalı borçlunun hissesine düşen malları davalı ...'a devrettiği, ancak davalı ...'ın borçluya devretmediği, bedel farkının olması, davalı borçlunun davacının takibinden sonra gayrımenkulü devretmesi gerekçesi ile davanın kabulü ile ... 11. İcra Müdürlüğünün 2011/4 sayılı dosyası ile ilgili olarak dava konusu ... ili, ... İlçesi, Denizli Mahallesi, 613 parsel sayılı taşınmazın tamamı 1/2'şer hisseli olarak davalılar ... ve ... adına kayıtlı iken davalı ...'ın 1/2 olan kanuni hissesinin tamamının davalı ...'e devrine ilişkin 13/03/2012 tarih ve 1531 yevmiye nolu satış işleminin muvazaa nedeniyle iptaline karar verilmiş; hüküm, davalı ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, Borçlar Kanunu'nun 19. maddesinde düzenlenen dava konusu tasarrufun danışıklı (muvazaalı) yapıldığı iddiasına dayalı, işlemin iptali istemine ilişkindir.

Dava dilekçesindeki açıklamalara ve yargılama sırasındaki sözlü ve yazılı açıklamalara göre dava niteliği itibarıyla TBK'nın 19.maddesinde tanımını bulan muvazaa hukuksal nedenine dayalı iptal davası olduğu açık olup mahkemenin bu açıklığa rağmen İİK'nun 277 ve devamı maddeleri gereğince açılan tasarrufun iptali davası olarak nitelemesi isabetli değildir.

Yüzeysel bakıldığında iptal davaları ile muvazaa davaları arasında bir benzerlik görülmekte ise de bu benzerlik her iki davanın güttüğü amaçtan öte gitmemektedir. İİK 277. maddesinde sözü edilen iptal davaları borçlu tarafından geçerli olarak yapılmış bazı tasarrufların hükümsüz kılınması için açılır. Oysa muvazaa davası borçlunun yaptığı tasarrufi işlemlerin gerçekte hiç yapılmamış olduğunu tespit ettirmeyi amaçlar. Kural olarak muvazaa nedeniyle hakları ihlal olunan ve zarar gören 3.kişiler tek taraflı veya çok taraflı hukuki işlemlerin geçersizliğini ileri sürebilirler.

3.kişinin danışıklı işlem ile hakkının zarar gördüğünün benimsenebilmesi için onun danışıklı işlemde bulunandan bir alacağının var olması ve bu alacağın ödenmesinin önlemek amacıyla danışıklı bir işlem yapılması gerekir. Davacının bu davadaki amacı alacağını tahsil edebilmek için muvazaa nedeniyle temelde geçersiz olan işlemin hükümsüzlüğünü sağlamaktır. Muvazaaya dayalı davalarda davacının icra takibine geçmesi ve aciz belgesi almasına gerek yoktur. Çünkü yukarıda açıklandığı gibi İİK 277 ve izleyen maddelerinde iptal davasına konu tasarruflar özünde geçerli olmasına rağmen kanunun icra hukuku yönünden iptaline imkan verdiği tasarruflardır. Muvazaaya dayalı iptal davasında ise davacı muvazaalı işlemle kendisinin zararlandırıldığını ileri sürmektedir. İİK 277 ve izleyen maddelerinde düzenlenen iptal davası açma hakkı davacının genel hükümlere,muvazaaya dayanarak dava açmasına engel değildir. Davacının iddiasını kanıtlaması halinde ise iddianın taşınmazın aynına ilişkin olmadığı, alacağın tahsiline yönelik bulunduğu da gözetilerek İİK 283/1,2 maddesi kıyasen uygulanarak iptal ve tescile gerek olmaksızın davacının taşınmazlarının haciz ve satışını isteyebilmesi yönünden hüküm kurulması gerekecektir.

Ancak bu tür davaların görülebilmesi içinde diğer dava koşullarının yanında yasadan doğan (örneğin miras hakları gibi) bazı hakların veya davacıların borçlulardan alacaklı olmaları yani hukuki yararlarının olması gerekir.

Somut olayda mahkemece tüm bu maddi hukuki olgular dikkate alınmadan BK 19 maddesi hükmü değerlendirilmeksizin hatalı tespit ve eksik incelemeye dayalı olarak İİK 277 maddesine göre değerlendirme yapılarak davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmediği gibi, mahkemece davanın nitelendirmesi İİK 277 ve devamı maddelerine göre açılmış tasarrufun iptali davası olması durumunda ise İİK.nun 105. maddesi kapsamında geçici aciz vesikası veya kesin aciz vesikası ibraz edilmediğinden davanın dava şartı yokluğundan reddine karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

2-Bozma neden ve şekline göre de davalı ... ve Işıl vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... ve Işıl vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalılar ... ve ...'e geri verilmesine 19.02.2020 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6896, Karar No: 2015/16687, Tarih: 10.12.2015

**19. Hukuk Dairesi         2015/6896 E.  ,  2015/16687 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin yetkisizliği nedeniyle davanın usulden reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin davalılardan 17.02.2011 tarihli fatura ile ...cinsi biber tohumu satın aldığını, tohumların fide haline getirilmesi için .... isimli şirkete teslim edildiğini, bu şirketin tohumları fide haline getirdikten sonra müvekkiline teslim ettiğini, müvekkilince bu fidelerin farklı yerlerdeki üreticilere üretim sözleşmeleri uyarınca verildiğini, üretim aşamasında biberlerin... cinsi olmadığının anlaşıldığını, müvekkilinin bundan dolayı zarara uğradığını belirterek müvekkilinin uğradığı zarara ilişkin olarak şimdilik tespit ettikleri 700.000 TL'nin ve giderek artan ileride tespit edebilecek zarara ilişkin 5.000 TL belirsiz alacağın davalılardan tahsilini istemiştir.

Davalı .... Şti. vekili, müvekkilinin ikametgahı Serik mahkemelerinin yetkili olduğunu, malların da..'te teslim edildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı .....vekili, müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ....... vekili, tohumların ayıplı olmadığını, davanın zamanaşımına uğradığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere göre, davalı .... vekilinin süresinde yetki itirazında bulunduğu, HMK'nun 6. maddesi uyarınca davalının ikametgahı mahkemesinin yetkili olduğu, davacının satın aldığı biber tohumlarından dolayı uğradığı zararın tazminini talep ettiği, malın davalının ikametgahı olan.. ilçesinde davacıya teslim edildiği, davada... mahkemelerinin yetkili bulunduğu gerekçeleriyle mahkemenin yetkisizliği nedeniyle davanın usulden reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 10.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1614, Karar No: 2014/900, Tarih: 12.11.2014

**Hukuk Genel Kurulu         2014/1614 E.  ,  2014/900 K.**

* KONUT FİNANSMAN KREDİ SÖZLEŞMESİNDE UYARLAMA

* JAPON YENİ’NİN TL KARŞISINDA AŞIRI DEĞER KAZANMASINDAN KAYNAKLI UYARLAMA İSTEMİ

* ÖNGÖRÜLMEZLİK UNSURU

* DEVALÜASYONLARIN ÜLKEMİZ AÇISINDAN ÖNCEDEN TAHMİN EDİLEMEYECEK BİR KEYFİYET OLMAMASI

* TÜRK BORÇLAR KANUNU (6098) Madde 138

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki “sözleşmenin uyarlanması” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Uşak 1.Asliye –Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla- Hukuk Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 04.10.2012 gün ve 2011/309 E., 2012/274 K. sayılı kararın incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 13.Hukuk Dairesinin 12.12.2013 gün ve 2013/1042 E. - 2013/31247 K. sayılı ilamı ile:

(...Davacı, 15.08.2008 tarihinde davalı bankadan dövize endeksli TL olarak 9.354.000 Japon Yeni tutarında 99.000- TL’lik 60 ay vadeli konut kredisi kullandığını, ancak ekonomik kriz nedeniyle Japon Yeni’nin TL karşısında aşırı değer kazandığını, işlem temelinin çöktüğünü, geri ödeme miktarının arttığını ileri sürerek, sözleşmenin 4077 Sayılı Kanunun 6. maddesine göre standart sözleşme olduğunun ve haksız şartlar içerdiğinin tespitine, Kanunun 10/B maddesi gereğince sözleşme öncesi bilgi formu verilmemesi nedeniyle sözleşmenin geçersiz olup olmadığının tespitine, sözleşmenin geçersiz olduğu tespit edilirse borcun Japon Yeni karşılığı TL olarak verildiği tarihten itibaren yüksek kurdan ödenen fazla miktarın BK.61 ve devamı maddeleri gereğince iadesine veya borçtan mahsubuna, sözleşmenin geçerli olduğu kanaatine varılırsa kredinin aylık taksitlerinin borç verilen tarihteki TL karşılığına çekilmesine ve bu miktarda sabitlenmesine, dosya masrafı olarak ödenen 900-TL'nin de iadesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacının kendi iradesi ile döviz cinsinden kredi kullandığını, uyarlama koşullarının bulunmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, alınan bilirkişi raporu benimsenmek suretiyle, davacının sözleşme tarihinde TL karşılığında kredi kullanmış olsaydı 143.771,14-TL ödeme yapacağı gerekçesiyle sözleşmenin uyarlanması talebinin kabulüne, davacı tarafından kredinin kullanıldığı tarihten itibaren aylık 2.396,19-TL üzerinde yapılan fazla ödemelerin borcundan mahsubuna ve sonuç olarak toplam 143.771,14-TL borç üzerinde yaptığı ödemenin davalı bankaca geri ödemesinin yapılmasına, 900-TL dosya masrafı iadesi talebinin reddine karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.