muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1329, Karar No: 2023/3159, Tarih: 30.05.2023

B. Sanıklar Hakkında Korkuteli Gençlik ve Spor Müdürlüğüne Bağlı Halı Sahadan Gerçekleştirilen Hırsızlık Olayı ile İlgili Hırsızlık ve Mala Zarar Verme Suçlarından Kurulan Beraat Hükümlerine Yönelik Şikayetçi Gençlik ve Spor Bakanlığı Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden;

Duruşmadan usûlüne uygun haberdar edilmeyen şikâyetçi Gençlik ve Spor Bakanlığının gerekçeli kararın tebliği üzerine hükümleri temyiz ettiği anlaşıldığından; şikâyetçi kurumun 5271 sayılı Kanun'un 260/1. maddesi uyarınca yasa yollarına başvurma hakkı bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Şikâyetçi Gençlik ve Spor Bakanlığına davadan haberdar edilip delillerini sunma ve davaya katılma olanağı sağlanarak sanıkların hukukî durumlarının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devamla hüküm kurulması suretiyle aynı Kanun'un 233/1 ve 234. maddelerine aykırı davranılması hukuka aykırı bulunmuştur.

C. Sanıklar Hakkında Yelten Sulama Kooperatifinden Gerçekleştirilen Hırsızlık Olayı İlgili Mala Zarar Verme Suçlarından Kurulan Mahkûmiyet Hükümlerine Yönelik Sanık ... ve Müdafii, Sanık ... ve Müdafii, Sanık ... Müdafii, O Yer ve Üst Cumhuriyet Savcılarının Temyiz İstemleri Yönünden;

Mala zarar verme suçu bakımından 5237 sayılı Kanun'un 51. maddesi gereği erteleme ya da 5271 sayılı Kanun'un 231/5. maddesi gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumlarının uygulanmasına tüm sanıkların engel mahkûmiyetlerinin bulunduğu, Mahkemece, "Sanığın kişiliği, geçmişi, suç işleme eğilimi ve suçun işlenmesindeki özellikler göz önünde bulundurularak..." gerekçesiyle hükmolunan netice cezanın 5237 sayılı Kanun'un 50. maddesi kapsamında seçenek yaptırımlara çevrilmesine yer olmadığına karar verildiği, kararın, yerinde ve kanunî bir gerekçeye dayandığı tespit edildiğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamış; Mahkemece sanıklar hakkında "suçun işleniş biçimi, failin kusurluluk derecesi, meydana gelen zarar birlikte değerlendirilerek" alt sınırdan hüküm kurulduğu anlaşılmakla, Mahkemenin takdirine ve dosya kapsamına göre, alt sınırdan uzaklaşmayı gerektirir bir durum bulunmadığı anlaşılmakla; hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır. Ancak; Sanıkların trafodan çaldıkları kabloları keserek zarar verdiğinin iddia edildiği olayda, kablonun salt kesilerek çalınması durumunda, hırsızlık suçunun konusu olan araç ile mala zarar verme suçunun konusunun aynı olması ve korunan hukukî yararın tek olması karşısında; ayrıca mala zarar verme suçunun oluşmayacağı; 11.06.2015 tarihli Olay Yeri İnceleme Raporunda; elektrik panosunun kapaklarının zorlanarak açıldığının belirtildiği, Görgü Tespit tutanağında ise, elektrik trafolarının tahrip edildiğinin belirtildiği, ancak mala zarar vermeyi tespite yarar başkaca bir ibareye yer verilmediği anlaşılmakla; mala zarar verme suçunun ne şekilde oluştuğuna dair delillerin nelerden ibaret olduğu, karar yerinde gösterilip tartışılmadan mala zarar verme suçundan yazılı şekilde karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

V. KARAR

A. Yelten Sulama Kooperatifinden Gerçekleştirilen Hırsızlık Olayı ile İlgili Hırsızlık Suçu Yönünden;

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenlerle Korkuteli Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.01.2016 tarihli ve 2015/380 Esas, 2016/35 Karar sayılı kararında sanık ... ve müdafii, sanık ... ve müdafii, sanık ... müdafii, o yer ve üst Cumhuriyet savcıları tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık ... ve müdafii, sanık ... ve müdafii, sanık ... müdafii, o yer ve üst Cumhuriyet savcılarının temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA,

B. Korkuteli Gençlik ve Spor Müdürlüğüne Bağlı Halı Sahadan Gerçekleştirilen Hırsızlık Olayı ile İlgili Hırsızlık ve Mala Zarar Verme Suçları ve Yelten Sulama Kooperatifinden Gerçekleştirilen Hırsızlık Olayı ile İlgili Mala Zarar Verme Suçu Yönünden;

Gerekçe bölümünün (B) ve (C) bentlerinde açıklanan nedenlerle Korkuteli Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.01.2016 tarihli ve 2015/380 Esas, 2016/35 Karar sayılı kararına yönelik sanık ... ve müdafii, sanık ... ve müdafii, sanık ... müdafii, şikâyetçi Gençlik ve Spor Bakanlığı vekili, o yer ve üst Cumhuriyet savcılarının temyiz istekleri yerinde görüldüğünden Korkuteli Gençlik ve Spor Müdürlüğüne bağlı halı sahadan gerçekleştirilen hırsızlık olayı bakımından diğer yönleri incelenmeyen, Yelten Sulama Kooperatifinden gerçekleştirilen hırsızlık olayı bakımından diğer yönleri incelenen hükümlerin, 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi gereği Tebliğname'ye kısmen aykırı olarak BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1008, Karar No: 2016/5099, Tarih: 22.02.2016

**13. Hukuk Dairesi         2015/1008 E.  ,  2016/5099 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat (manevi) davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, .. Alışveriş Merkezinde bulunan adlı mağazada alışveriş amacıyla dolaştıkları sırada yanındaki kız arkadaşına laf atılması nedeniyle çıkan tartışmada kimliği belirlenemeyen kişiler tarafından dövülerek yaralandığını ileri sürerek olayda gerekli güvenlik önlemlerini almayan mağaza, AVM yönetimi ve AVM güvenlik şirketi hakkında 10.000 TL manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalılar, kendilerine husumet düşmeyeceğini savunarak davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davacının uğradığı haksız fiil karşısında güvenlik personelinin ve davalı şirketlerin herhangi bir kusurlarının bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, alışveriş merkezinde meydana gelen darp suretiyle yaralanma nedeniyle yeterli güvenlik önlemini almayarak olayın meydana gelmesinde ve faillerin yakalanamamasında kusuru bulunan AVM yönetimi, mağaza ve güvenlik şirketi hakkında manevi tazminat istemine ilişkindir. Alışveriş Merkezleri son yıllarda yaygınlaşan, çok çeşitli sayıda ve markada mal ve hizmet sunulan merkezler olup burada bulundukları sırada tüketicilerin mal ve can güvenliklerinin sağlanması bakımından ilgililerince her türlü önlemin alınması zorunludur. Somut olayda davacının yanında kız arkadaşı ile alışveriş amacıyla davalı mağazada bulunduğu sırada kız arkadaşına laf atılması nedeniyle orada bulunan ve tanımadığı kişiler ile tartışmaya başladığı ve dört kişinin saldırısına uğrayarak dövülmek suretiyle yaralandığı Şişli C. Başsavcılığı'nın 2009/54816 sayılı soruşturma dosyası ile sabittir. Davacıyı, mağaza içinde döverek yaralayan kimliği belirlenemeyen dört kişiye olay esnasında müdahalede bulunulmadığı gibi, hiç bir güvenlik engeli ile de karşılaşmadan alışveriş merkezinden çıkarak gitmişlerdir. Mağaza ve AVM içinde güvenlik kamerası bulunmadığı için davacıyı yaralayan kişilerin kimliğini tespit etmek de mümkün olmamıştır. Etkin bir güvenlik kamerası sistemi kurmak ve çalışır halde tutmak, AVM'nin büyüklüğüne ve müşteri potansiyeline göre yeterli sayıda güvenlik görevlisi istihdam ederek hizmet verilmesini sağlamak AVM yönetiminin sorumluluğundadır. Olayın meydana geldiği mağaza içinde de güvenlik kamerası bulunmadığı gibi, mağazada gerçekleşen olayda derhal güvenlik birimleri ile iletişim kurularak güvenilik görevlilerinin zamanında olaya müdahalesini sağlamayan mağaza çalışanlarının da kusurları söz konusudur. AVM güvenlik şirketi ise güvenlik hizmeti verirken AVM'nin herhangi bir bölümünde meydana gelebilecek olaya en kısa sürede ulaşmasını sağlayacak tedbirleri almak, AVM içinde sağlıklı ve etkin bir telsiz iletişim sistemi kurarak güvenlik zafiyeti oluşmasını önlemek, AVM'lerin kapı güvenlikleri ile koordinasyonu sağlayarak faillerin AVM'den çıkışlarını engellemek, meydana gelen olaylarda faillerin kimlik tespitlerini yaparak kolluk kuvvetlerine teslim etmekle yükümlü olup somut olayda bu önlemlerin hiç birinin gereği gibi yerine getirilmediği anlaşılmaktadır. Davalıların, AVM'ye gelen tüketicilerin mal ve canlarının güven içinde olmalarını, tehlikelerden korunmalarını sağlamak için gerekli önlemleri almaması, sağladığı güven duygusunu boşa çıkarması hukuka ve ...nun 2.maddesinde yerini bulan dürüstlük kuralına aykırıdır. Tüm bu değerlendirmelere göre davacının uğradığı haksız fiilin gerçekleşmesinde davalıların kusurlarının bulunduğu gözetilerek uygun bir manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken yazılı gerekçelerle davanın reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz edilen hükmün davacı yararına BOZULMASINA, 22/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7673, Karar No: 2018/1091, Tarih: 15.02.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/7673 E.  ,  2018/1091 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Taraflar arasında görülen davada..... Mahkemesi’nce verilen 11/02/2016 tarih ve 2015/157-2016/99 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 13.02.2018 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacılar vekili Av.... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, davacıların ortak olduğu.....deki hisselerinin bir kısmını 12/09/2011 tarihli sözleşme ile davalılara devrettiklerini, devir sözleşmesinde belirtilen hususlara davalı tarafın uymadığını, davalıların şirketi zarara uğrattığını, davalı ...'ın şirket müdürü olarak belirlendiğini, mahkeme kararı ile müdürlükten azledildiğini ileri sürerek hisse devir sözleşmesinin iptali ile şirket hisselerinin önceki payları oranında davacılara ait olduğunun tespit edilerek sicilin bu şekilde düzeltilmesine, olmadığı takdirde devir bedeli olarak kararlaştırılan 1.000.000,00 TL'nin davalı ...'dan, 500.000 TL'nin de diğer davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, şirketi zarara uğratanın davacılar olduğunu, sözleşmedeki edimlerini davacı tarafın yerinde getirmediğini, davacı ...'nın termal kuyunun ruhsatını şirkete devretmediğini, davacıların şirketin içini boşalttıklarını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; dava dışı ..... 06/06/2011 tarihi itibari ile devir sonucu davacıların eşit olarak ortak oldukları, davaya konu sözleşmeye dayalı olarak yapılan noterdeki 16/09/2011 tarihli devirler sonucu davacı ...'nın kendine ait hissenin yarısını davalı ...'a, davacı ...'nın da kendine ait hissenin yarısını davalı ...'a devrettiği, buna göre tüm tarafların 1/4 oranında şirket ortağı konumuna geldikleri, davalı ...'ın 16/09/2011 tarihli toplantıda şirket müdürü olarak atandığı, davacılara nakit bir ödemenin yapılmadığı, taraflar arasında düzenlenen 12/09/2011 tarihli sözleşme ile hisse devir bedellerinin ne şekilde ödeneceği konusunun kararlaştırıldığı, usulüne uygun devir işlemleri sonucu davalılar limited şirket ortaklığını kazandıklarından sözleşmenin iptalini gerektirir bir hususun bulunmadığı, sözleşmenin aynı zamanda ortakların yapacakları işlemler ve ortaklar arasındaki iş bölümünü içerdiği,

.../...

.../...

sözleşmenin bu bölümüne tarafların uyup uymamasının hisse devrine ilişkin sözleşmenin geçerliliğini etkilemeyeceği, terditli olarak istenen devir bedelinin tahsiline ilişkin talebin ise taraflar arasındaki sözleşmenin devir bedelinin ödenmesi ile ilgili olan maddesi dikkate alındığında dava tarihi itibariyle muaccel olmadığı gerekçesiyle; hisse devir sözleşmesinin iptaline ilişkin davanın reddine, hisse devir bedelinin tahsiline ilişkin terditli talebin alacak dava tarihi itibari ile muaccel olmadığından reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, taraflar arasında imzalanan “Hisse devir ve ortaklık sözleşmesi” başlıklı sözleşmenin “Hisse devir şartları ve bedelinin ödenmesi” başlıklı B bendinin “Projenin süresi, ödeme planı ve iş programı” bölümünde 1. yıl pazarlama hazırlıkları ve inşaata başlama süreci hazırlıklarının öngörüldüğünün, 2., 3. yıl inşaata başlama ve pazarlama sürecinin devamının planlandığının, 4. yıl inşaat bitimi ve işletmeye geçiş yapılıp şirket gelirlerinden şirket hissedarlarına kâr payı dağıtıldıktan sonra hisseyi devir alan hissedarların payına düşen kârdan senet karşılığı tutarın hissesini devir eden ... ve ...'ya toplam 1.500.000 TL olan bu sözleşmede yazan hisse devir bedellerini hisseleri devralan ... ve ...’ın ödeyeceklerinin, şayet mücbir veya diğer ekonomik nedenlerden dolayı şirket kâr payını ortaklarına dağıtamaz durumda olursa devremülk satışları yetersiz olursa sabit bedelli hiçbir faiz ve ilave bedel konulmadan kâr payı oluşumuna kadar ortaklar uygun görürse kâr payı dağıtımına bağlı borcun ertelenebileceğinin, böyle bir borç ertelemesi yapılamazsa net 1.500.000 TL parayı ... ve ...’ın ... ve ...'ya devir aldıkları hisse karşılığını izleyen yıl yani beşinci yıl sonuna kadar ödeyeceklerinin düzenlenmiş bulunmasına, bu sürenin dava tarihi itibariyle dolmamış olmasına göre taraf vekillerinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, takdir olunan 1.630 TL duruşma vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacılara verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 6,70 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, istek halinde aşağıda yazılı 166,00 TL harcın temyiz eden davalılara iadesine, 15/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

....
Yargıtay — Esas No: 2013/2825, Karar No: 2013/5199, Tarih: 25.03.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/2825 E.  ,  2013/5199 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın kaldırılması-Tahliye

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, itirazın kaldırılması ve kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, 08/08/2011 tarihinde ... 2.İcra Müdürlüğünün 2011/9814 esas nolu dosyası ile başlatmış olduğu tahliye istemli icra takibi ile 2011 yılı Haziran, Temmuz, Ağustos ayları kira bedelleri ile muacceliyet koşulu gereği muaccel hale gelen 2011 yılı Eylül,Ekim,Kasım ve Aralık ayları kira bedelleri toplamı olan 24.500,00 TL alacağın davalılardan tahsilini istemiştir. Davalılar icra takibine yapmış olduğu itirazlarında, 2011 ağustos ayı kirası olan 3.500 TL borcu kabul ettiklerini, bunun dışında kalan miktara itiraz ettiklerini beyan etmişlerdir.

01/01/2011 başlangıç tarihli kira sözleşmesinde kira bedelinin her ay başında ilk 3 iş günü içerisinde peşin ödeneceği kararlaştırılmıştır.Davalı borçlu 7/4/2011 tarihli Haziran 2011 kira ödemesi açıklamalı dekont ve 5/5/2011 tarihli Temmuz 2011 kira ödemesi açıklamalı dekont ile 2011 yılı Haziran ve Temmuz ayları kiralarını takipten önce ödediğini belgelemiştir.Davalılar tarafından Ağustos 2011 kirası kabul edilmiş ise de 30 günlük ödeme süresi geçtikten sonra 3/11/2011 tarihinde ağustos kirası açıklaması ile ve 12/12/2011 tarihinde de icra dosya numarası belirtilmek suretiyle Kasım 2011 ayı kira ödemesi açıklaması ile ödeme yapılmıştır.2011 yılı Ağustos kirası sözleşmede belirtilen şekilde ay başında ilk 3 iş günü içerisinde ödenmediğinden muacceliyet şartı gerçekleşmiştir.Bu nedenle Mahkemece ödenen kiralar mahsup edildikten sonra kalan kira alacağı yönünden itirazın kaldırılmasına ve gerçekleşen temerrüt nedeniyle tahliyeye karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile istemin reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428 ve İİK.nın 366.maddesi uyarınca kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 25.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2356, Karar No: 2013/6146, Tarih: 27.05.2013

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2013/2356 E.  ,  2013/6146 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi müdahiller ... mirasçıları ... ve arkadaşları vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

1993 yılında yapılan kadastro sırasında ... Köyü 101 ada 34 parsel sayılı, 100.000 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle tarla niteliği ile davalılar adlarına tespit edilmiştir. Davacı ..., taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olup taşlık, kayalık ve çalılık olduğunu, zilyetlik koşullarının oluşmadığını ileri sürerek, davacılardan ... ve arkadaşları, ırsen intikal ve zilyetlik iddiasıyla dava açmışlardır. ... mirasçıları; taşınmazın kendilerine ait tapu kaydının kapsamında kaldığını ileri sürerek, ... mirasçıları ise; ırsen intikal ve zilyetlik iddiasıyla davaya müdahil olmuşlardır. Mahkemece, davacı gerçek kişiler ile müdahillerin davalarının reddine, Hazinenin davasının kabulü ile davalı taşınmazın kadastro tesbitinin iptaliyle taşlık ve çalılık niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm müdahiller ... mirasçıları ... ve arkadaşları vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Yörede, 1987 yılında orman kadastrosu ve 2/B uygulamasının yapılmış, 01.12.1987 tarihinde ilân edilerek kesinleşmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve taşınmazın büyük kısmının taşlık kayalık olduğu, kısmen 1.derece sit alanı içinde kaldığı ve zilyetlik koşullarının oluşmadığı belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine 27/05/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8619, Karar No: 2012/669, Tarih: 18.01.2012

**7. Ceza Dairesi         2010/8619 E.  ,  2012/669 K.**

**"İçtihat Metni"**

5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanununa muhalefet suçundan sanık ...'in yapılan yargılaması sonucunda, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 3, 4, 5. maddeleri gereğince mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Tekirdağ 3. Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmesine dair Tekirdağ 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.12.2008 tarihli ve 2008/740 Esas, 2008/807 sayılı kararını müteakip, mahkemenin görevsizliğine ilişkin Tekirdağ 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.02.2010 tarihli ve 2009/95 Esas, 2010/77 sayılı kararıyla ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen, Tekirdağ 3. Asliye Ceza Mahkemesinin anılan görevsizlik kararının kaldırılmasına dair 22.04.2010 tarihli ve 2010/269 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 07.06.2010 gün ve 36516 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığının 24.06.2010 gün ve KYB. 2010-146736 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, 5846 sayılı Kanun kapsamındaki ceza davalarına ikiden fazla Asliye Ceza Mahkemesi olan yerlerde 3 nolu Asliye Ceza Mahkemesinin bakacağına ilişkin Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 24.03.2005 tarih ve 188 sayılı kararı ve Tekirdağ 3. Asliye Ceza Mahkemesinin Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 03.11.2008 tarihli ve 373 sayılı kararı ile faaliyete geçirilmiş olması karşısında, bu tarihten önce açılan davaların açıldıkları mahkemelerce sonuçlandırılmaları gerektiği yerleşik Yargıtay içtihatlarıyla kabul edilmiş bulunduğu cihetle, 28.10.2008 tarihinde açılan davanın Tekirdağ 1. Asliye Ceza Mahkemesince sonuçlandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.04.2010 tarihli ve 2010/269 D.İş sayılı kararının CMK.nun 309/4-a maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yapılmasına, 18.01.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.