muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/21809, Karar No: 2013/16829, Tarih: 21.10.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/21809 E.  ,  2013/16829 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 165 ada 4 parsel sayılı 11,18 m2 yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı ... Kişiği adına tespit edilmiştir. Davacı ... dava konusu taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğunu öne sürerek dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine, dava konusu taşınmazın tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu 165 ada 4 parsel sayılı taşınmazın şadırvan ve tuvalet niteliğinde 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 16/A maddesinde sözü edilen köy hizmet malı olduğu mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir. Bu nedenler ve kararda gösterilen diğer gerekçelere göre davacı ...’nin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 21.10.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9322, Karar No: 2023/77, Tarih: 10.01.2023

**2. Hukuk Dairesi         2022/9322 E.  ,  2023/77 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davaların kabulü ile tarafların boşanmalarına karar verilmiştir.

Kararın davalı-davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile gerekçenin düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı-davacı vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-davalı vekili dava dilekçesinde; erkeğin kadına hakaret ettiğini, kazancından dolayı eşini aşağıladığını, fiziksel şiddet uyguladığını, tehdit ettiğini, maaşını alıp parasız bıraktığını, sefere gittiğinde eşi ve çocukları ile iletişimi kestiğini, 3-4 ay çalışıp 8-9 ay çalışmadığını, borçlarını kadına ödettiğini, ihtiyaçları karşılamadığını, çocuğun kendisinden olmadığını söylediğini, en son olayda fiziksel şiddet uyguladığını iddia ederek; tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin anneye verilmesine, ... için aylık 5.000,00 TL tedbir ve iştirak, ... için aylık 2.500,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, kadın lehine aylık 1.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, nafakaların ocak ayında %20 arttırılmasına, kadın lehine 200.000,00 TL maddî, 200.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Asıl dava dilekçesi davalı- davacıya usulüne uygun olarak tebliğ edilmiş, davalı- davacı süresi içinde cevap dilekçesi sunmamıştır.

II. CEVAP

1.Asıl dava dilekçesi davalı- davacıya usulüne uygun olarak tebliğ edilmiş, davalı- davacı süresi içinde cevap dilekçesi sunmamıştır.

2.Davalı- davacı vekili birleşen dava dilekçesinde; kadının kıskanç olduğunu, eşinin sefere çıkıp çalışmasına engel olduğunu, aşağıladığını, ev işlerini yapmadığını, çocuklarla ilgilenmediğini, işyerinden belge almadığı için pasaport alamadığını ve sefere gidemediğini, maaşını aldığını ancak borçlarını ödemediğini, çocukları erkeğe karşı kışkırttığını, hakaret edip erkek ve ailesi hakkında dedikodu yaptığını, ailesine hakaret ettiğini, evde erkeğe yaşam alanı bırakmadığını, eşyalarının kolilerde olduğunu, iki yıldır cinsel yaşamın olmadığını, eşi seferden eve geleceğinde çocukları görmemesi için tatile çıktığını veya yatılı misafir çağırdığını, çocuklara aldığı hediyeleri onlardan alıp kullandığını, çocukların okumalarını, spor yapmalarını, hobi edinmelerini desteklemediğini, çocukları bayramda ailesine götürmediğini, erkeği ailesinden kıskandığını, ailesiyle görüşmesini istemediğini, pedofili olduğuna dair iftiralar attığını iddia ederek; tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin babaya verilmesine, erkek lehine 1.000.000,00 TL manevî, 200.000,00 TL maddî tazminata hükmedilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile erkek eşin birlik görevlerini yerine getirmediği, fiziksel şiddet uyguladığı, hakaret ve tehdit ettiği; kadın eşin de eşine iyi davranmadığı, küçük düşürücü sözler söylediği, yeterli sevgi ve saygı göstermediği ve birlik görevlerini yerine getirmediği; erkek eşin kusurlarının kadın eşe nazaran ağır olduğu gerekçesiyle her iki davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkraları uyarınca boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin anneye verilmesine, baba ile çocuklar arasında kişisel ilişki kurulmasına, çocuklar için ara karar ile hükmedilen tedbir nafakalarının devamına, çocuklar için ayrı ayrı aylık 750,00 TL iştirak nafakası ödenmesine, kadın eşin yoksulluk nafakası talebinin reddine, 30.000,00 TL maddî, 35.000,00 TL manevî tazminatın erkekten alınarak kadına ödenmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı-davacı erkek vekili istinaf başvurusunda; erkeğin üzerine atılı kusurların gerçekleşmediğini, boşanmaya sebebiyet veren olaylarda kadının tam kusurlu olduğunu, tanık olan ortak çocukla baba arasında husumet olduğundan beyanına itibar edilemeyeceğini belirterek; kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi, aleyhine hükmedilen tazminatlar, reddedilen tazminat talepleri, reddedilen tazminat talepleri ve iştirak nafakasının miktarı yönünden istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında; davalı-davacının davasındaki boşanma hükmü yönünden istinafa başvurulmadığından boşanma hükmünün kesinleştiği, ortak çocuk ...'in ergin olduğu tarih itibariyle iştirak nafakasının sona erdiği, ilk derece mahkemesince davalı-davacıya kusur olarak yüklenen birlik görevlerini yerine getirmeme dışındaki kusurlu davranışların gerçekleştiği, erkeğin ağır kadının az kusurlu olduğu, davacı-davalının davasının kabulü ile boşanmanın ferîlerine dair hükmün yerinde olduğu gerekçesiyle kusur yönünden gerekçenin düzeltilmesine ve sair istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı-davacı vekili temyiz başvurusunda; erkek üzerine atılı kusurların gerçekleşmediğini, boşanmaya sebebiyet veren olaylarda kadının tam kusurlu olduğunu, tanık olan ortak çocukla erkek arasında husumet olduğundan beyanına itibar edilemeyeceğini belirterek; davacı-davalının davasının kabulü, kusur belirlemesi, aleyhine hükmedilen tazminatlar, reddedilen tazminat talepleri, iştirak nafakasının miktarı yönünden temyiz kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık karşılıklı boşanma davasında, davalı-davacının davasındaki boşanma hükmü kesinleşmekle, davacı-davalının boşanma davasının kabulünün yerinde olup olmadığı, kusurun kimden kaynaklandığı, kadın lehine maddî ve manevî tazminat verilmesi şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği, erkeğin tazminat talebinin reddinin doğru olup olmadığı, iştirak nafakasının miktarının fazla olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 ve 371 inci maddesi, 4721 sayılı Kanun’un 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 182 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle dosya kapsamı ve tüm tanık beyanları ile öngörülen mevcut kusur durumunun sabit olduğunun anlaşılmasına göre usul ve kanuna uygun olup davalı-davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

10.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2861, Karar No: 2011/5673, Tarih: 03.06.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/2861 E.  ,  2011/5673 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Çaycuma Sulh Hukuk ve Ermenek Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, kısıtlı adayının vesayet altına alınması istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir. “Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümlerine yer verilmiştir.

Türk Medeni Kanununun 22. maddesi uyarınca bakım ve sağlık kurumuna konulmanın yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmayacağı hüküm altına alınmış ise de, kısıtlı adayının sürekli olarak kalmak amacıyla 1996 yılında rehabilitasyon merkezine yerleştirildiği, 2005 yılından bu yana da Ermenek'teki rehabilitasyon merkezinde yaşadığı anlaşılmaktadır. Kısıtlı adayının nüfus kaydında gösterilen yerleşim yeri adresinin kaldığı rehabilitasyon merkezinin adresi olduğu, tüm işlerinin bu adreste görüleceği anlaşılmakla, davanın sürünceme de kalmaması, vasi tayininin acele işlerden olması ve rehabilitasyon merkezinde bakım altında bulunan kısıtlı adayının yararı da gözetilerek uyuşmazlığın Ermenek Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince Ermenek Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 03.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1778, Karar No: 2021/3023, Tarih: 02.06.2021

**1. Hukuk Dairesi         2020/1778 E.  ,  2021/3023 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 1. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL - ECRİMİSİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı ..., ablası ...′in kocası olan mirasbırakan ...′in ölümünden kısa süre önce yeğeni Işıl′a verdiği vekaletname ile davaya konu 595 parsel sayılı taşınmazda bulunan 8 nolu bağımsız bölümdeki 1/2 payını Işıl′ın oğlu...′e ve 14 parsel sayılı taşınmazdaki 1/2 payını da ...′ın annesi ...′ye mirastan mal kaçırma amacıyla muvazaalı biçimde temlik ettiğini ileri sürerek miras payı oranında tapu iptali-tescile ve ecrimisile karar verilmesini istemiş; ölümü üzerine, davaya tek mirasçısı olan kızı tarafından devam edilmiştir.

Davalılar, satışın gerçek olduğunu belirtip davanın reddini savunmuşlardır.

Taşınmazların temlikinde muvazaa bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine ilişkin mahkeme kararına karşı davacı tarafından yapılan istinaf başvurusu Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddedilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacının yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 4,90. TL bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 02/06/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/83, Karar No: 2006/1891, Tarih: 27.02.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/83 E.  ,  2006/1891 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki istirdat-alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek.Av.... ile davalı vek.Av....'ın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı firma tarafından imal edilen "otomatik yufka makinası"nı dava dışı ... Bankası aracılığı ile finansal kiralama suretiyle müvekkilince satın alındığını, makinadan elde edilmesi gereken verimin bir türlü alınamadığı gibi, yapılan uyarı ve ikazlara davalının hiç bir ilgi göstermediğini, bunun üzerine akdi fesh ederek ödenen makina bedelinin iadesini talep ettiklerini, ancak davalının talebi red ettiğini, makinanın çalışmaması nedeniyle de ayrıca zarara uğradıklarını iddia ederek makina bedeli, işlemiş faiz ve kar kaybı alacaklarının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı savunmasında, davaya konu makinanın 11.9.2000 tarihinde çalışır vaziyette davacıya teslim edildiğini ve kendilerine 18.6.2001 tarihine kadar hiç bir ihbarda bulunulmadığı gibi makinanın ayıplı olmadığını, davacının ileri sürdüğü şikayet konularının kullanım hatasından kaynaklandığını beyan ederek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalının makinayı davacıya 11.9.2000 tarihinde çalışır vaziyette teslim ettiği ve 18.6.2001 tarihine kadar davacı yanca davalıya bir ayıp ihbarında bulunulduğunun kanıtlanamadığı, davacı yanca ileri sürülen randıman eksikliklerinin, makinanın kullanımında meydana gelen hatalardan kaynaklandığının bilirkişi raporu ile anlaşıldığı ve makinada imalat hatası veya ayıp bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun ayrıntılı incelemeyi içeren uzman bilirkişi kurulu raporunun hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davalı yararına takdir edilen 450.00.-YTL. duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya ödenmesine aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 27.2.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7763, Karar No: 2013/12614, Tarih: 09.07.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/7763 E.  ,  2013/12614 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücu'en alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili şirketin fide yetiştirme işiyle uğraştığını ve dava dışı ...'ya, davalı ... Ltd.Şti.'nden almış olduğu ''... F-1'' cinsi tohumlardan yetiştirdiği fideleri sattığını, fidelerden istediği verimi alamayan ...'nın müvekkiline karşı Antalya 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2010/396 esas sayılı dosyası ile dava açtığını, üretici lehine sonuçlanan dava neticesinde Antalya 9. İcra Dairesi'nin 2011/2145 esas sayılı dosyası ile takibe geçildiğini ve müvekkilince dava dışı ...'ya 14.837,00 TL tazminat ödendiğini belirterek, dava dışı ...'ya ödenen 14.837,00 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak müvekkiline ödenmesine karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

Davalı ... Ltd. Şti. vekili, davayı kabul etmediklerini, davacı şirketin müvekkili şirketten bir miktar ... F1 çeşidi domates tohumu aldığının doğru olduğunu, ancak aldığı tohum miktarından fazla üretim gösterdiği anlaşılan davacının Tarım İl Müdürlüğü kayıtları ile davacıya yapılan tohum satış miktarının birbiri ile bağdaşmadığını, müvekilili ile ilgili iddiaları kabul etmediğini, kapalı ambalajlı olarak dava dışı ... Ltd.Şti.nden satın aldığı tohumu bayilere veya fide yetiştirici şirketlere satmaktan ibaret faaliyetinin tamamen aracılıktan ibaret bulunduğunu bildirerek, davanın müvekkili yönünden reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... Ltd. Şti. vekili, davanın Tohumculuk Kanununda belirtilen 6 aylık yasal süre içinde açılmadığını ve öncelikle hakdüşürücü süre yönünden reddi gerektiğini, dava dışı üreticinin davalı ...'dan aldığını iddia ettiği tohumdan fide ürettiğini, tohumun tekrar satışı değil tohumdan yeni bir üretim yapılması ve yeni bir materyal üretilmesinin söz konusu olduğunu, bu nedenle müvekkili şirkete husumet yöneltilemeceğini, davacının 3.kişiye satmış bulunduğu fidelerin kendileri tarafından ithal edilen tohumlardan üretilip üretilmediğinin araştırılması gerektiğini, bahse konu olayda müvekkili şirkete yüklenebilecek hiçbir kusur unsuru bulunmadığını bildirerek, davanın öncelikle hakdüşürücü süre ve husumet yönünden, olmadığı taktirde esastan reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, Antalya 1.Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2010/396 esas sayılı dosyasında davacı şirketin 3. Kişiye karşı ayıplı mal satışından dolayı sorumluluğu benimsenip, tazminata karar verilirken, eldeki davanın da konusunu teşkil eden "... F1" cinsi tohumluğun ayıplı olduğuna dair bir belirleme yapılmadığı, sadece davacı şirketin ayıplı fide satışından sorumluluğunun tespit edildiği, eldeki davada ise, davalıların sorumlu tutulabilmesi için davalıların ithal edilip, satışa arzetmiş oldukları tohumdan dolayı kusurlu bulunduklarının kanıtlanması gerektiği, davalı tarafların yargılamanın başından itibaren kusurlarının bulunmadığını, kendilerinin orjinal ambalajında söz konusu tohumların satışını yaptıklarını, dolayısıyla tohuma herhangi bir müdahalelerinin olmadığını savundukları, olayların ileri sürülüş biçimine göre ispat külfetinin davacı taraf üzerinde olduğu, davacı tarafın delil olarak Antalya 1.Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2010/396 esas sayılı dosyası, icra dosyası, ticari defter ve kayıtlar, tanık anlatımları, Tarım Bakanlığı kayıtları, fatura ve sevk irsaliyeleri, sebze fidesi üretim beyannamesi ve beyannameye esas çiftçi listesine dayandığı, Antalya 1.Asliye Ticaret Mahkemesi'nde yapılan yargılama sonucunda davacının ayıplı fide satışından dolayı zarar gören kişiye karşı sorumluluğuna hükmedildiği ve davacı tarafın zarar görene belirlenen tazminatı ödediği, bu davada, dosyanın davalılarının sorumluluğunu gerektirecek bir tespit yapılmadığı, davacı tarafın dayandığı diğer bir kısım delillerin ise, söz konusu tohumun ayıplı olduğunu ve davalıların ayıplı tohumdan dolayı kusurlu bulunduklarını ispata elverişli nitelikte görülmediği ve bu nedenle sonuca etkisi olmadığı kabul edilen bu delillerin toplanması cihetine gidilmediği, davacının, davalıların ithalatçısı ve satıcısı olduğu bu tohumları fide haline getirdiği ve bu şekilde satışa sunduğunun ihtilafsız olduğu, fidelerdeki ayıbın tohumdan kaynaklandığına ilişkin davacı iddiasının kesin olarak ispatlanamadığı, davalıların dava dışı 3. kişinin uğradığı zarardan sorumlu tutulamayacakları gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş olup, mahkeme kararı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 09.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21804, Karar No: 2013/16824, Tarih: 21.10.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/21804 E.  ,  2013/16824 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 152 ada 2 parsel sayılı 65,02 m2 yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı ... Kişiği adına tespit edilmiştir. Davacı ... dava konusu taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğunu öne sürerek dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine, dava konusu taşınmazın tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu 152 ada 2 parsel sayılı taşınmazın şadırvan ve tuvalet niteliğinde 3402 Sayılı Kadastro Kanunu'nun 16/A maddesinde sözü edilen köy hizmet malı olduğu mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir. Bu nedenler ve kararda gösterilen diğer gerekçelere göre davacı ...’nin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 21.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.