muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/27922, Karar No: 2023/8395, Tarih: 06.12.2023

Özetle, araçların adet veya kullanım gereği kilitli bırakılmaları esastır. Bu bir zorunluluk, yükümlülüktür. Bu yükümlülük yerine getirilerek kilitlenen araç içerisinden araca ait bir parçanın çalınması ile aracın dış kısmında bulunan yine araca ait bir parçanın çalınması farklıdır. Bunun nedeni ise yasadır. 5237 sayılı Kanun'un 142/1-e maddesi kullanımları gereği açıkta bırakılmış eşyanın çalınmasını düzenlemiştir. Kilitli aracın içinden herhangi bir kişisel eşya ya da araca ait bir parça çalındığında ise farklı bir durum söz konusu olup araç kilitli olduğu için 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h maddesinde düzenlenen kilitlenmek suretiyle muhafaza altına alınmış eşyanın çalınması suçu, araç kilitli değilse aynı Kanun'un 141/1. maddesinde düzenlenen açıktan hırsızlık suçu, dış kısmındaki parçalardan biri çalındığında ise araç ister kilitli olsun ister kilitlenmemiş olsun bu parçalar adet veya kullanımları gereği açıkta bırakıldıkları için aynı Kanun'un 142/1-e maddesindeki suç oluşmaktadır.

Yukarıdaki anlatımlarımdan da anlaşılacağı üzere çalınan eşyanın çalınma şekli, bulunduğu yer. eşyanın özelliği gibi hususlar uygulama maddesini belirlemektedir. Somut olayımızdaki gibi araca ait aracın iç kısmındaki bir parçası olan teyp, adet, tahsis veya kullanım gereği açıkta bırakılmış bir eşya niteliğinde değildir. Bu haliyle eylem 5237 sayılı Kanun'un 141/1. maddesi kapsamında kalmaktadır. Bu nedenle ... çoğunluğun kararına muhalifim. İtirazın kabul edilmesi gerekmektedir.
Yargıtay — Esas No: 2020/8377, Karar No: 2020/9872, Tarih: 01.10.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/8377 E.  ,  2020/9872 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme, tehdit, hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat, düşme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Katılanın sanık hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Müşteki ...’ya yönelik tehdit ve hakaret suçlarından dolayı suçtan doğrudan doğruya zarar gören sıfatının bulunmayan ve yokluğunda verilen ve 26.05.2015 tarihinde usulüne göre tebliğ edilen kararı, CMUK’nın 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra, 19.06.2015 tarihinde temyiz eden katılanın süresinde olmayan temyiz isteminin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince isteme aykırı olarak REDDİNE,

2- Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Sanığın temyiz talebinin mala zarar verme suçuna yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın katılana ait taşınmazda bulunan kazık ve tellere zarar verdiğine, üzüm teveğini kestiğine ilişkin görgüye dayalı bilgisi olmayan ve çelişkili beyanlarda bulunan mağdur ...'nın ifadesi dışında, sanığa yüklenen suçu işlediğine dair, mahkumiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve somut delil bulunmadığı gözetilmeden beraati yerine, yazılı biçimde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı isteme uygun olarak BOZULMASINA, 01/10/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19808, Karar No: 2014/19732, Tarih: 15.10.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/19808 E.  ,  2014/19732 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma

KARAR DÜZELTME İSTEYEN :Pembe Yelken

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; kısmen bozulmasına-kısmen onanmasına dair Dairemizin 03.07.2014 gün ve 5162-15277 sayılı ilamıyla ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 1.10.2011 tarihinde yürürlüğe girmiş ise de, bu Kanuna 6217 sayılı Kanunla ilave edilen geçici 3. maddenin (1.) bendinde, Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun kanun yollarına ilişkin hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı hükme bağlandığından, karar düzeltme talebinin incelenmesi gerekmiştir.

Temyiz ilamında yer alan açıklamalara göre Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440. maddesinde sayılan sebeplerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Kanunun 442/3. maddesi gereğince; bu maddede gösterilen para cezasının miktarı 5252 sayılı Kanunun 4. maddesiyle artırıldığından ve aynı yasanın 7. maddesiyle; ceza, idari para cezasına dönüştürüldüğünden, 5326 sayılı Kabahatler Kanununun 17. maddesinin 7. fıkrasıyla da idari para cezaları her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yıl uygulanan miktarın, o yıl için belirlenmiş olan yeniden değerleme oranında artırılarak uygulanacağı öngörülmüş olmakla, bu suretle hesaplanan 227.00 TL. idari para cezasının ve Harçlar Kanunu uyarınca alınması gerekli 52.40 TL. ilam harcının karar düzeltme talep edene yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna, oybirliğiyle karar verildi.15.10.2014 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2009/12886, Karar No: 2010/2324, Tarih: 02.03.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/12886 E.  ,  2010/2324 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İzmir Asliye 2.Ticaret Mahkemesi’nce verilen 17.05.2007 gün ve 2004/882-2007/323 sayılı kararı bozan Daire’nin 23.03.2009 gün ve 2007/14803-2009/3381 sayılı kararı aleyhinde davalılardan Şahintrans Uluslararası Nak.ve Tic.Ltd.Şti. vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davalıların taşıyanı, sürücüsü ve CMR sigortacısı olduğu araçla Türkiye’den Almanya’ya taşınan Napolyon Kiraz’ının aracın gecikmesi ve soğutma sisteminin çalıştırılmaması nedenleri ile bozulduğunu, müvekkilinin ihraç etmiş olduğu emtianın alıcı firma tarafından teslim alınmadığını, zararın tahsili için başlatılan icra takibinin itiraz üzerine durduğunu ileri sürerek, itirazın iptali ile inkar tazminatının tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılardan Şahintrans Uluslararası Nak.ve Tic.Ltd.Şti. vekili, dava konusu taşımadan dolayı asli sorumlunun davalı ... olduğunu, taşıma konusu konteynırın davacı tarafından yüklemesi yapılarak mühürlü bir şekilde müvekkili şirkete teslim edildiğini, yüklenen malın durumu ile ilgili olarak müvekkilinin en ufak bir bilgisinin bulunmadığını, bağımsız bilirkişi raporlarının hasarın tespiti ve sorumluların tayini hususunda bağlayıcılığı olmadığını, müvekkilinin çürümeden dolayı CMR Konvansiyonu'nun 17/ç maddesi hükmünce sorumlu tutulmayacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, davanın reddini savunmuştur.

Diğer davalı, davaya yanıt vermemiştir.

Davalı ... vekili, davanın reddini savunmuştur.

Diğer davalı, davaya yanıt vermemiştir.

Mahkemece, benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda, dava konusu kiraz ürününün Türkiye’den Almanya’ya taşıma işini davalılardan Şahintrans Uluslararası Nak. ve Tic.Ltd.Şti. tarafından üstlenildiği, davalı ... şirketinin CMR. Sigorta sözleşmesi ile ürünü sigorta ettiği, diğer davalının aracın sürücüsü olduğu, kiraz ürününün +4 ve 6 derece arasında soğutma sağlayarak taşınması gerekirken varış yerinde yapılan tespit sonucu +19.5 ile 20.9 derece sıcaklığında taşındığı, ürünün 3 ile 4 gün arasında varış yerine gitmesi gerekirken bu süre aşılarak 8 gün sonunda varış yerine ulaştığı, ürünün uygun sıcaklıkta taşınmaması ve taşıma süresinin çok aşılması sonucu bozulduğu, alıcıya teslim edilmeden yetkili Alman makamlarınca bu bozukluğun belirlendiği, davacının zararının 72.984,90 YTL olduğu ve alacağın yargılamayı gerektirdiği gerekçeleriyle, davanın kısmen kabulüne ve inkar tazminatı isteminin reddine dair verilen kararın, davalılardan Şahintrans Uluslararası Nak. ve Tic.Ltd.Şti. vekili ile davalı ... vekili tarafından temyizi üzerine diğer temyiz itirazları reddedilerek, CMR Konvansiyonu’nun 29. maddesinde taşıyıcının sınırlı sorumluluk ilkelerinden yararlanıp yararlanmayacağının denetime elverişli bir şekilde yeterince tartışılmak ve sonucuna göre bir karar verilmek gerektiği, CMR sigortacısı olan davalı ... şirketinin CMR Sigortası Poliçesi Özel Şartlarının 6.5 maddesi ve 5.1 ikinci paragrafı uyarınca, dava konusu hasarın teminat harici olduğu savunması değerlendirilmeden, bu davalının salt sigortacı olduğundan hareketle yazılı şekilde hüküm tesisinin de doğru görülmediği gerekçesiyle bu davalılar yararına bozulmuştur.

Davalılardan Şahintrans Uluslararası Nak. ve Tic.Ltd.Şti. vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalılardan Şahintrans Uluslararası Nak.ve Tic.Ltd.Şti. vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılardan Şahintrans Uluslararası Nak.ve Tic.Ltd.Şti. vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 03,20 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 172.00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 02.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12695, Karar No: 2018/6007, Tarih: 28.06.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/12695 E.  ,  2018/6007 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği, nitelikli dolandırıcılık, görevi kötüye kullanmak

HÜKÜM : Sanıklar ..., ... ve ... haklarında nitelikli dolandırıcılık ve kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçundan; Mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

Sanık ... hakkında kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçundan mahkumiyet

Sanık ... hakkında görevi kötüye kullanmak ve nitelikli dolandırıcılık suçlarından; beraat

Afyonkarahisar Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 25.11.2009 gün ve 2009/4389 esas sayılı iddianamesi ile sanıklar ... ve ...'in ...r Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezinin müdürleri,sanık ...'in ise, merkezde çalışan psikolog olduğu, sanık ...'in aynı anda birden fazla yerde çalıştığı halde bu kurumda çalışıyormuş gibi gösterilerek aylık bireyselleştirilmiş eğitim, çalışma ve rehabilitasyon planlarını imzalamak suretiyle devletten haksız kazanç temin ettikleri iddiasıyla, haklarında “Nitelikli Dolandırıcılık” ve "Görevi Kötüye Kullanma" suçlarını işlediklerinden bahisle 5237 sayılı TCK.nun 158/1-d ve TCK.nun 257/1. maddeleri uyarınca cezalandırılmaları istemi ile kamu davası açılmış ve sevk maddelerinde kamu görevlisinin resmi belgede sahtecilik suçuna ilişkin kanun maddesi gösterilmemiş ise de, iddianame de görevi kötüye kullanmak fiiline ilişkin anlatımının kamu görevlisinin resmi belgede sahtecilliği suçuna dönüşebileceği anlaşıldığından, tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

I-Sanıklar ..., ... ve ... hakkında nitelikli dolandırıcılık suçlarından verilen hükümlere yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların, 5560 sayılı Yasa ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 231/12. maddesi uyarınca temyizi mümkün olmayıp, itiraza tabi olduğu anlaşılmakla, katılan vekilinin vaki temyiz isteminin CMK'nın 264/2. maddesi uyarınca itiraz olarak kabulü ile dava dosyasının bu yönden merciince karara bağlanmak üzere incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

II-Sanık ...'in hakkındaki kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçundan verilen mahkumiyet, sanık ... hakkında ise görevi kötüye kullanmak ve nitelikle dolandırıcılık suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Sanık ...'in hakkında toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığa yüklenen suçun sübutu kabul, oluş, soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı ve azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, sanık ... hakkında ise elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı dosya içeriğine uygun gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış ve incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

III-Sanıklar ... ve ... hakkında kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik sanıklar müdafii ile katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

... Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezinin müdürleri olan sanıklar ... ve ... hakkında benzer eylemleri nedeniyle Afyonkarahisar Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 26.02.2010 gün ve 2010/2721 esas sayılı iddianamesi ile zincirleme şekilde işlenen kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği ve nitelikli dolandırıcılık suçlarından cezalandırılmaları istemiyle Afyonkarahisar 2. Ağır Ceza Mahkemesine de (2010/127 Esas sayılı) kamu davası açıldığının anlaşılması karşısında, mükerrer yargılamaya sebebiyet verilmemesi ve zincirleme suç hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının belirlenmesi açısından, mümkünse mevcut dava ile birleştirilmesi, aksi halde özetlerinin duruşma tutanağına geçirilip, bu davayı ilgilendiren belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya konulması, zincirleme suç hükümlerinin uygulanma olanağının bulunup bulunmadığının tartışılması gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanıklar ... ve ... müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.06.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2686, Karar No: 2025/4665, Tarih: 20.03.2025

**4. Hukuk Dairesi         2023/2686 E.  ,  2025/4665 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1343 E., 2023/171 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 18. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİH : 24.10.2017

SAYISI : 2017/45 Esas 2017/297 Karar

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı tarafından dava dışı Taraf Gazetesi'nde 08.05.2015 tarihinde kaleme alınan "Ekonomide Yeni Tehlike Ne" başlıklı köşe yazısının "Tarih Köşesi" bölümünde sarf edilen söz ve ifadeler nedeniyle müvekkilinin kişilik haklarının saldırıya uğradığını, bu yazının aynı tarihte gazetenin internet sitesinde de yayınlandığını, basın ve ifade özgürlüğü sınırlarının aşıldığını belirterek gazete yayını için 25.000,00 TL, internet sitesinde yayınlanan köşe yazısı nedeniyle 25.000,00 TL manevi tazminat olmak üzere 50.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsili, yayınların hukuka aykırı olduğunun tespiti ile kararın yayınlanması talep edilmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; dava konusu köşe yazısı nedeniyle hakaret suçundan başlatılan ceza soruşturma dosyasının neticesinin beklenmesi gerektiğini, köşe yazısının basın özgürlüğü sınırları içerisinde değerlendirilmesi gerektiğini, kabul anlamına gelmemekle beraber talep edilen manevi tazminat miktarının da fahiş olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dava dışı Türk tarihçinin dava konusu yayın tarihinden önceki röportajında davacı hakkında sarf etmiş olduğu sözlerden yola çıkılarak dava konusu köşe yazısında yer alan beyanın davalı tarafından kaleme alındığı, basının haberi ilgi çekici kılmak için kullandığı ifadelerin kişilik haklarına saldırı niteliğinde kabul edilemeyeceği, köşe yazısının eleştiri mahiyetinde olup kişilik haklarına saldırı olmadığı, ifade ve basın özgürlüğü sınırlarının aşılmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine; Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davaya konu yayında davacı hakkında sarf edilen sözler kaba, incitici, nezaket dışı olmakla beraber davacı, davalı ve davada bahsi geçen kişinin ülke çapında tanınan kişiler olduğu, yazının taraflarca yazılan köşe atışması mahiyetinde olduğu, kamuya mal olmuş, toplumda tanınır kişilerin başkalarına göre daha fazla eleştirilere katlanma yükümlülüğün bulunduğu, ifadelerin kişilik haklarına saldırı boyutuna varmadığı gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; davalının sözlerinin eleştiri sınırları içerisinde değerlendirilemeyeceğini, müvekkilinin toplum nezdindeki itibarının zarar gördüğünü, hiç bir doğruluğu olmayan isnatlar içerdiğini, özle biçim arasındaki dengenin bozulduğunu, kişilik haklarının saldırıya uğradığını, basın ve ifade özgürlüğü sınırlarının aşıldığını, verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu belirtmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık; dava dışı (KHK ile kapatılan) Taraf Gazetesi'nde 08.05.2015 tarihinde kaleme alınan "Ekonomide Yeni Tehlike Ne" başlıklı köşe yazısının "Tarih Köşesi" bölümünde sarf edilen söz ve ifadeler nedeniyle davacının kişilik haklarının saldırıya uğradığı iddiası ile manevi tazminat, hukuka aykırılığın tespiti ile kararın yayınlanması talebine ilişkindir.

Uyuşmazlığın çözümü açısından öncelikle konuyla ilgili kavram ve yasal düzenlemelerin irdelenmesinde yarar vardır.

Anayasa’nın 13. maddesinin ilgili kısmı şöyledir:

"Temel hak ve hürriyetler, özlerine dokunulmaksızın yalnızca Anayasanın ilgili maddelerinde belirtilen sebeplere bağlı olarak ve ancak kanunla sınırlanabilir. Bu sınırlamalar, ... demokratik toplum düzeninin ... gereklerine ve ölçülülük ilkesine aykırı olamaz."

Anayasa'nın 26 ncı maddesi şöyledir:

"Herkes, düşünce ve kanaatlerini söz, yazı, resim veya başka yollarla tek başına veya toplu olarak açıklama ve yayma hakkına sahiptir. Bu hürriyet resmî makamların müdahalesi olmaksızın haber veya fikir almak ya da vermek serbestliğini de kapsar. ... Bu hürriyetlerin kullanılması, ... başkalarının şöhret veya haklarının, özel ve aile hayatlarının ... korunması ... amaçlarıyla sınırlanabilir...."

Anayasa'nın "Basın hürriyeti" başlıklı 28. maddesinin ilgili kısımları şöyledir :

"Basın hürdür, sansür edilemez...

Devlet, basın ve haber alma hürriyetlerini sağlayacak tedbirleri alır."

AİHS'nin 10 uncu maddesi şöyledir:

Anayasa'nın "Basın hürriyeti" başlıklı 28. maddesinin ilgili kısımları şöyledir :

"Basın hürdür, sansür edilemez...

Devlet, basın ve haber alma hürriyetlerini sağlayacak tedbirleri alır."

AİHS'nin 10 uncu maddesi şöyledir:

"1. Herkes ifade özgürlüğü hakkına sahiptir. Bu hak, kamu makamlarının müdahalesi olmaksızın ve ülke sınırları gözetilmeksizin, kanaat özgürlüğünü ve haber ve görüş alma ve de verme özgürlüğünü de kapsar. ... 2. Görev ve sorumluluklar da yükleyen bu özgürlüklerin kullanılması, yasayla öngörülen ve demokratik bir toplumda ... başkalarının şöhret ve haklarının korunması ... için gerekli olan bazı ...sınırlamalara ... tabi tutulabilir."

TMK'nın "Kişiliğin korunması" başlıklı 24 üncü maddesi şöyledir:

“Hukuka aykırı olarak kişilik hakkına saldırılan kimse, hakimden, saldırıda bulunanlara karşı korunmasını isteyebilir. Kişilik hakkı zedelenen kimsenin rızası, daha üstün nitelikte özel veya kamusal yarar ya da kanunun verdiği yetkinin kullanılması sebeplerinden biriyle haklı kılınmadıkça, kişilik haklarına yapılan her saldırı hukuka aykırıdır.”

TBK’nın “Kişilik hakkının zedelenmesi” başlıklı 58 inci maddesi şöyledir:

“Kişilik hakkının zedelenmesinden zarar gören, uğradığı manevi zarara karşılık manevi tazminat adı altında bir miktar para ödenmesini isteyebilir. Hâkim, bu tazminatın ödenmesi yerine, diğer bir giderim biçimi kararlaştırabilir veya bu tazminata ekleyebilir; özellikle saldırıyı kınayan bir karar verebilir ve bu kararın yayımlanmasına hükmedebilir.”

5187 sayılı Basın Kanunu’nun “Amaç ve kapsam” başlıklı 1inci maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

"Bu Kanunun amacı, basın özgürlüğünü ve bu özgürlüğün kullanımını düzenlemektir."

5187 sayılı Kanun'un "Basın özgürlüğü" başlıklı 3 üncü maddesi şöyledir:

"Basın özgürdür. Bu özgürlük; bilgi edinme, yayma, eleştirme, yorumlama ve eser yaratma haklarını içerir.

Basın özgürlüğünün kullanılması ancak demokratik bir toplumun gereklerine uygun olarak; başkalarının şöhret ve haklarının, toplum sağlığının ve ahlâkının, millî güvenlik, kamu düzeni, kamu güvenliği ve toprak bütünlüğünün korunması, Devlet sırlarının açıklanmasının veya suç işlenmesinin önlenmesi, yargı gücünün otorite ve tarafsızlığının sağlanması amacıyla sınırlanabilir."

Anılan anayasal ve yasal düzenlemeler ile Anayasa'nın 90 ıncı maddesinin beşinci fıkrasının son cümlesine göre ulusal hukukun bir parçası hâline gelmiş bulunan AİHS'nin 10 uncu maddesi uyarınca kişilik hakları zarara uğrayanların manevi tazminat isteme hakları vardır.

Anılan anayasal ve yasal düzenlemeler ile Anayasa'nın 90 ıncı maddesinin beşinci fıkrasının son cümlesine göre ulusal hukukun bir parçası hâline gelmiş bulunan AİHS'nin 10 uncu maddesi uyarınca kişilik hakları zarara uğrayanların manevi tazminat isteme hakları vardır.

Manevi zarar, kişilik değerlerinde oluşan objektif eksilmedir. Duyulan acı, çekilen ızdırap manevi zarar değil, onun görüntüsü olarak ortaya çıkabilir. Acı ve elemin karşılığı manevi zarar olarak kabul edilerek keder ve acılarını içlerinde gizleyenleri tazminat isteme haklarından yoksun bırakmamak için kanunlarımız manevi tazminat verilebilecek bazı olguları özel olarak düzenlemiştir. TMK'nın 24 ve TBK'nın 58 inci maddelerinde yer verilen kişilik haklarının korunması da bunlardan biridir.

İfade özgürlüğü; haber ve bilgilere, başkalarının fikirlerine serbestçe ulaşabilme, düşünce, tavır ve kanaatlerinden dolayı kınanmama ve bunları tek başına veya başkalarıyla birlikte çeşitli yollarla serbestçe ifade edebilme, anlatabilme, savunabilme, başkalarına aktarabilme ve yayabilme imkânlarına sahip olma anlamlarına gelir. Muhalif olanlar da dâhil olmak üzere düşüncelerin her türlü araçla açıklanması, açıklanan düşünceye paydaş sağlanması, düşünceyi gerçekleştirme ve bu konuda başkalarını ikna çabaları ve bu çabaların hoşgörüyle karşılanması çoğulcu demokratik düzenin gereklerindendir. Dolayısıyla toplumsal ve siyasal çoğulculuğu sağlamak, her türlü düşüncenin barışçıl bir şekilde ve serbestçe ifadesine bağlıdır. Bu itibarla düşünceyi açıklama ve yayma özgürlüğü demokrasinin işleyişi için hayati önemdedir (Anayasa Mahkemesi (AYM); Bekir Coşkun, B. No: 2014/12151, 4/6/2015; Mehmet Ali Aydın, B. No: 2013/9343, 4/6/2015).

İfade özgürlüğü; aynı zamanda demokratik toplumun temelini oluşturan, toplumun ilerlemesi ve bireyin gelişmesi için gerekli temel unsurlardan olup bu özgürlük, sadece toplum tarafından kabul gören, zararsız veya ilgisiz kabul edilen bilgi ve fikirler için değil; incitici, şoke edici ya da endişelendirici bilgi ve düşünceler için de geçerlidir. İfade özgürlüğü; yokluğu hâlinde demokratik bir toplumdan söz edemeyeceğimiz çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin bir gereğidir (Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (AİHM); Von Hannover/Almanya, B. No: 40660/08).