muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/3444, Karar No: 2013/6686, Tarih: 25.02.2013

D) Temyiz:

Karar davacı-karşı davalı vekili kararı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Limited şirketin icra işlerini yapmak ve ortaklığı temsil etmek için ortaklığa müdür veya müdürler atanabilir. Müdür veya müdürler limited ortaklığın ortaklarından seçilebileceği gibi, ortak olmayan kişilerden de seçilebilir (TTK m. 540, 541). Limited ortaklık sözleşmesinde ortaklığın idare ve temsili ayrıntılı biçimde gösterilebilir. Sözleşmede aksi kararlaştırılmış olmadıkça, ortaklar hep birlikte müdür sıfatıyla ortaklık işlerini idare ve temsile yetkilidir. Ancak limited şirket ortağı olmayan, ancak müdür olarak atanan kişi 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 449 ve 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 547/1 maddesi kapsamında ticari temsilcidir. Ticari temsilci, Kanun işletme sahibinin, ticari işletmeyi yönetmek ve işletmeye ilişkin işlemlerde ticaret unvanı altında, ticari temsil yetkisi ile kendisini temsil etmek üzere, açıkça ya da örtülü olarak yetki verdiği kişidir(TBK md. 547/I)” olarak tanımlamıştır. Ticari temsilci ve tacir vekilin temsil yetkilerinin sona ermesine ilişkin EBK md. 456, TBK md. 554 hükümlerinde, taraflar arasında hizmet, ortaklık veya vekâlet sözleşmelerinin olabileceği, ancak bunun sınırlı olmadığı, taraflar arasında başkaca hukuki ilişkilerin de bulunabileceği öngörülmektedir.

Dosya içeriğine göre davacının iki ortaklı davalı limited şirkette ortaklardan biriyle birlikte davalı şirketi temsilen müdür olarak atandığı ve bu görevde olduğu tartışmasızdır. Davacı bu konumu nedeni ile 818 sayılı Borçlar Kanunu, 6098 sayılı TBK.’un belirtilen hükümleri uyarınca ticari temsilcidir. Ticari temsilci yine yukarda belirtilen hükümlere göre hizmet, ortaklık veya vekâlet sözleşmeleri kapsamında çalıştırılabilir. Bu nedenle salt ticari temsilcisi olması, aradaki... ilişkisini anılan hükümler uyarınca ortadan kaldırmaz. Davacı şirket müdürü ile davalı arasında... sözleşmesi olduğu tarafların kabulündedir. Taraflar arasındaki uyuşmazlığın... ilişkisi olması nedeni ile 5521 sayılı... Mahkemeleri Kanunu’nun 1. Maddesi uyarınca uyuşmazlığı... mahkemesinde çözümlenmesi gerekir. Mahkemece hatalı değerlendirme ile görevsizlik kararı verilmesi hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 25.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4171, Karar No: 2024/61, Tarih: 08.01.2024

**11. Hukuk Dairesi         2022/4171 E.  ,  2024/61 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ

:

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

TARİHİ

:

SAYISI

:

2020/550 Esas, 2022/54 Karar

HÜKÜM

:

Yeniden hüküm kurularak davanın kısmen kabulü

TEMYİZ EDEN

:

Davalılar vekilleri

Taraflar arasındaki TÜRKPATENT Yeniden İnceleme Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı TÜRKPATENT vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin “EKOMELEK+ŞEKİL” ibareli marka başvurusunun davalı şirketin 2002/04518 sayılı “...” ve 2005/08421 sayılı “... ...” markalarına dayalı olarak yaptığı itirazlarının YİDK tarafından kabul edilerek başvurularının reddine karar verildiğini, taraf markaları arasında benzerlik bulunmadığını, davalı şirket markalarının tüketici tarafından ... SUCUKLARI olarak adlandırıldığını, başvurularında ... isminin yer almadığını, bu nedenle markaların karıştırılması ihtimalinin bulunmadığını, iltibas iddiasının ileri sürülmesinin kötü niyetli olduğunu ileri sürerek, 17.01.2017 tarihli ve 2016-M-10326 sayılı YİDK kararının iptalini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı TÜRKPATENT vekili cevap dilekçesinde; dava konusu başvuru ile itiraza mesnet markalar arasında iltibasa yol açacak düzeyde benzerlik bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Diğer davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkili markası ile davacı başvurusuna konu marka arasında benzerlik ve iltibas tehlikesi bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

2.Diğer davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkili markası ile davacı başvurusuna konu marka arasında benzerlik ve iltibas tehlikesi bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu başvuru ile redde mesnet 2002/04518 sayılı markanın işaretler yönünden benzer olduğu, dava konusu başvuru kapsamında 35. sınıfta yer ... "Müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için Et, balık, kümes ve av hayvanlarının etleri ile her nevi işlenmiş et ürünleri. ... bakliyat. Hazır çorbalar, bulyonlar. Zeytin, zeytin ezmeleri. Süt ve süt ürünleri (tereyağı dahil). Yenilebilir bitkisel yağlar. Kurutulmuş, konservelenmiş, dondurulmuş, pişirilmiş, tütsülenmiş, salamura edilmiş her türlü meyve ve sebzeler, salçalar. ... yemişler. Fındık ve fıstık ezmeleri, tahin. Yumurtalar, yumurta tozları. Patates cipsleri. Kahve, kakao; kahve veya kakao esaslı içecekler, çikolata esaslı içecekler. Makarnalar, mantılar, erişteler. Pastacılık ve fırıncılık mamulleri, tatlılar: Ekmek, simit, poğaça, pide, sandviç, katmer, börek, yaş pasta, baklava, kadayıf, şerbetli tatlılar, puding, muhallebi, kazandibi, sütlaç, keşkül. Bal, arı sütü, propolis. Yiyecekler için çeşni/lezzet vericiler, vanilya, baharatlar, domates sosları dahil olmak üzere soslar. Mayalar, kabartma tozları. Her türlü un, irmikler, nişastalar. Toz ..., kesme ..., pudra şekeri. Çaylar, buzlu çaylar. Şekerlemeler, çikolatalar, bisküviler, krakerler, gofretler. Sakızlar. Dondurmalar, yenilebilir buzlar. Tuz. Hububattan (tahıl) imal edilmiş çerezler, patlamış mısır, yulaf ezmeleri, mısır cipsleri, kahvaltılık hububat ürünleri, işlemden geçirilmiş buğday, arpa, yulaf, ..., pirinç. Pekmez. " bir araya getirilmesi hizmetleri (belirtilen hizmetler perakende, toptan satış mağazaları, elektronik ortamlar, katalog ve benzeri diğer yöntemler ile sağlanabilir) hizmetleri bakımından dava konusu başvuru ile anılan redde mesnet marka arasında 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin (mülga 556 sayılı KHK) 8 ... maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi anlamında iltibas tehlikesinin bulunduğu, ancak başvuru kapsamında 35. sınıfta yer ... "Müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için "İşlenmemiş tarım ve bahçecilik ürünleri, tohumlar. Ormancılık ürünleri.... hayvanlar, kuluçkalık yumurtalar, döllenmiş yumurtalar.... ve kurutulmuş bitkiler ve otlar.Hayvan yemleri.Malt (insan tüketimi için olmayan)." bir araya getirilmesi hizmetleri (belirtilen hizmetler perakende, toptan satış mağazaları, elektronik ortamlar, katalog ve benzeri diğer yöntemler ile sağlanabilir)" hizmetleri yönünden iltibas bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile YİDK'in 17.01.2017 tarihli 2017-M-10326 sayılı kararının" bu hizmetler yönünden iptaline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı TÜRKPATENT vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı TÜRKPATENT vekili istinaf dilekçesinde özetle; redde mesnet 2002/04518 sayılı markanın 35. sınıfta genel olarak perakende satış hizmeti için tescilli olduğunu, bu nedenle daha ... nitelikte satış hizmetlerini kapsayan dava konusu başvurunun tesciline engel olma hakkı bulunduğunu, diğer taraftan davalı şirketin itirazına mesnet 2005/8421 sayılı markası kapsamında 31. sınıf malların bulunduğunu, bu mallar ile Mahkemece iltibas bulunmadığı kabul edilen hizmetler yönünden benzerlik bulunduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın tümüyle reddini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının 22.11.2015 tarihinde “EKOMELEK+ŞEKİL” ibaresini, 35. sınıfta 29, 30 ve 31. sınıf malların satışına özgü mağazacılık hizmetleri yönünden tescili için davalı Kuruma başvurduğu, davalı şirketin 2002/04518 ve 2005/08421 sayılı markalarına dayalı olarak yaptığı itirazının, 2002/04518 sayılı markadan dolayı YİDK tarafından kabul edildiği ve davacı başvurusunun tescili istenen tüm hizmetler yönünden reddine karar verildiği, iltibas değerlendirmesinin de 2022/04518 sayılı marka kapsamında yapılacağı, “EKOMELEK+ŞEKİL” ibareli başvuru ile redde mesnet 2002/04518 sayılı "..." ibareli marka arasında "..." ibaresinin asıl unsur olarak yer almasından kaynaklı benzerlik bulunduğu; emtia karşılaştırmasına gelince; uyuşmazlık konusu hizmetlerin 35. sınıfta 31. sınıf malların satışına özgü mağazacılık hizmetleri olduğu, davacının itirazına mesnet 2002/45178 sayılı markasının da 29. ve 30. sınıfta yer ... mallar ile 35. sınıfta yer ... hizmetler yönünden tescilli olduğu, redde mesnet marka kapsamında 31. sınıf malların yer almadığı, ancak redde mesnet markanın 35. sınıf genel mağazacılık hizmetlerinde de tescilli olduğu, mahkemece görüşüne başvurulan bilirkişi raporunda, davalı şirketin 2002/45178 sayılı redde mesnet markası kapsamında yer ... 35. sınıf genel mağazacılık hizmetleri ile başvuru kapsamında bulunan 31. sınıf yönünden özelleştirilmiş 35. sınıf mağazacılık hizmetlerinin benzer olmadığı bildirilmiş, mahkemece aynı şekilde karar verilmişse de davalı şirketten 31. sınıfa özgülenmiş 35. sınıf mağazacılık hizmetleri yönünden redde mesnet markasını kullanıp kullanmadığı sorulmadan ve bu yönde bir araştırma yapılmadan yazılı şekilde karar verilmesinin doğru olmadığı, bu amaçla açılan duruşma sonucunda davalı şirket vekili, redde mesnet markanın belirtilen sınıfta kullanımı konusunda bir delil sunmayacaklarını bildirildiğinden, davalı şirket vekilinin bu beyanının, redde mesnet 2002/04518 sayılı markanın 35. sınıftaki "Müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için işlenmemiş tarım ve bahçecilik ürünleri tohumlar ormancılık ürünleri ... hayvanlar kuluçkalık yumurtalar döllenmiş yumurtalar ... ve kurutulmuş bitkiler ve otlar hayvan yemleri malt (insan tüketimi için olmayan) mallarının bir araya getirilmesi hizmetleri (belirtilen hizmetler perakende, toptan satış mağazaları, elektronik ortamlar, katalog ve benzeri diğer yöntemler ile sağlanabilir)" hizmetlerinde kullanmadığının ikrarı olarak değerlendirildiği, redde mesnet 2002/45178 sayılı marka ile dava konusu başvuru arasında, yukarıda sayılan hizmet sınıfı yönünden mülga 556 sayılı KHK'nın 8 ... maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi anlamında iltibas bulunmadığı, duruşma açılarak inceleme yapıldığından İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak yeninden hüküm tesis edildiği buna göre davanın kısmen kabulü ile TÜRKPATENT YİDK'in 17.01.2017 tarihli ve 2016-M-10326 sayılı kararının 35. sınıfta yer ..

... maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi anlamında iltibas bulunmadığı, duruşma açılarak inceleme yapıldığından İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak yeninden hüküm tesis edildiği buna göre davanın kısmen kabulü ile TÜRKPATENT YİDK'in 17.01.2017 tarihli ve 2016-M-10326 sayılı kararının 35. sınıfta yer ... "Müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için İşlenmemiş tarım ve bahçecilik ürünleri, tohumlar. Ormancılık ürünleri. ... hayvanlar, kuluçkalık yumurtalar,döllenmiş yumurtalar. ... ve kurutulmuş bitkiler ve otlar . Hayvan yemleri. Malt (insan tüketimi için olmayan) bir araya getirilmesi hizmetleri (belirtilen hizmetler perakende, toptan satış mağazaları, elektronik ortamlar, katalog ve benzeri diğer yöntemler ile sağlanabilir)" yönünden iptaline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davalı şirket vekili temyiz dilekçesinde özetle; davacı markasının 2015 yılından bu yana tescilinin gerçekleşmediğini, istinaf mahkemesince 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (6769 sayılı Kanun) 7 nci maddesinin birinci fıkrası göz ardı edilerek değerlendirme yapılamayacağını, markalar arasında sınıfların kapsadığı bütün emtialar yönünden benzerlik bulunduğunu, ihtilaf konusu markaların tescilli oldukları 35. sınıf bakımından iltibas değerlendirilmesinde tescil tarihleri esas alınması gerekirken sınıfların kapsadığı emtiaların incelendiğini, müvekkili markasının tescil tarihinin 09.04.2003 dava konusu markanın tescil başvuru tarihinin 22.11.2015 olduğu dikkate alınarak müvekkilinin ihtilaf konusu tüm emtia üzerinde hak sahibi olduğunu, aksi düşünülse dahi, ihtilafa konu sınıfta korunan emtianın birebir gıda sektörüne ilişkin olması sebebiyle "..." ibareli ürünleri ile tanınmış müvekkili şirket ürünleri ile ortalama tüketici nezdinde karıştırılma ihtimalinin yüksek olduğunu, davacı başvurusunun müvekkili markasının tanınmışlığından faydalanmaya yönelik kötü niyetli olduğunu belirterek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

2. Davalı TÜRKPATENT vekili temyiz dilekçesinde özetle; davalı şirkete ait 2002/4518 sayılı markanın 35. sınıfta yer ... "müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için çeşitli malların bir araya getirilmesi hizmetlerinde" tescilli olmasına rağmen davacının başvurusundaki 35. sınıf kapsamında bulunan hizmetlerin benzer görülmemiş olmasının hukuka aykırı olduğunu, davalı şirketin markasını 35.06 sınıfta en geniş şekilde tescil ettirmiş olduğunu ve satış işlemlerine ... marka başvurularına engel olma hakkının olduğunu belirterek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı marka başvurusuna yapılan itirazın kabulüne dair YİDK kararının iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 ... maddeleri.

2. Mülga 556 sayılı KHK'nın 8 ... maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 ... maddesinde yer ... sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2..Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalılar vekillerince temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

2..Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalılar vekillerince temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalılara yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

08.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/32967, Karar No: 2013/17768, Tarih: 28.06.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/32967 E.  ,  2013/17768 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 Sayılı Kanuna Aykırılık

Hüküm : Beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, İzmir I Numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu'nun 04/04/1991 tarih ve 2809 sayılı kararı ile 1. derece arkeolojik sit alanı olarak tescilli bölgede izin almaksızın demir ayaklar üzerine sac levha koymak suretiyle ağıl tipi yapı inşa ettiği iddiasıyla hakkında dava açıldığı, dosya kapsamında mevcut 25/04/2011 havale tarihli bilirkişi raporu ile, yaklaşık 300 metrekare alanın, etrafı demir kazıklarla toprağa çakılı, 1,60 metre yüksekliğinde tel çit çekilerek içerisinde demir kalıp iskele direkleri konularak hayvanları yağmurdan korumak için sac levhalarla kapatıldığı, yapının inşaat niteliği taşımadığı, temelsiz olduğu, kapalı alan oluşturmadığı, sabit nitelik taşımadığı, kaldırılabilir nitelikte olduğunun belirlendiği, bu nedenle fiziki ve inşai müdahalenin meydana geldiğinin anlaşılması karşısında, mahkemece, sanığın mahkumiyeti yerine, “demir direği toprağa sabitleyip üzerini de sac levhalarla kapatıp hayvan barınağı yapmak, barınağın avlusunu da tel çitle çevirmek şeklindeki sanığın eyleminin, taşınabilir ve her zaman için de kaldırılabilir nitelikte olması nedeniyle fiziki ve inşai müdahale niteliğinde olmadığı” şeklindeki dosya kapsamına uygun olmayan gerekçe ve hatalı değerlendirme ile beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 28/06/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4083, Karar No: 2015/4571, Tarih: 16.03.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/4083 E.  ,  2015/4571 K.**

**"İçtihat Metni"**

İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı Bakanlık ve dahili davalı C.. Ş.. vekillerince istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı Bakanlık ve dahili davalı C.. Ş..'nin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, davalı işyerinde temizlik işçisi olarak çalışırken iş akdinin işveren tarafından haksız olarak feshedildiğinden bahisle kıdem ve ihbar tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını istemiştir.

Davalı Bakanlık, husumet itirazında bulunarak davanın reddi gerektiğini savunmuştur. Dahili davalı ... Şirketi ise; davacının iş akdinin feshedilmediğini, yeni yapılan ihaleyi alamamaları nedeniyle çıkışının bildirilmek zorunda kalındığını bu nedenle feshe bağlı alacakların verilmeyeceğini, tüm haklarının ödendiğini hiçbir alacağı olmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanununun 6'ncı maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı yasanın üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

Değinilen Yasanın 120'nci maddesi hükmüne göre, 1475 sayılı Yasanın 14'üncü maddesi halen yürürlükte olduğundan, işyeri devirlerinde kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından belirtilen madde hükmü uygulanmalıdır. Anılan maddeye göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde, işçinin kıdemi işyeri veya işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

İşyeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı şekilde işyeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkânı vermez.

İşyeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı şekilde işyeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkânı vermez.

İşyerinin devri işverenin yönetim hakkının son aşaması olup, işyeri devri çalışma koşullarında değişiklik anlamına da gelmez. Dairemizin kökleşmiş kararlarına göre işyeri devri işçiye haklı nedenle fesih hakkı tanımaz. İşyeri devrinin çalışma koşullarını ağırlaştıran bir yönü olup olmadığı belirlenmelidir

Bu açıklamalar ışığında, iş hukukunda işyeri devrinin işçilik alacaklarına etkileri üzerinde ayrıca durulmalıdır. İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Yasanın 14'üncü maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Yasanın 6'ncı maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanunun 6'ncı maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumlu olacaktır.

Somut olayda, davacı tanık beyanlarından da anlaşıldığı üzere dava tarihi itibariyle halen davalı Bakanlığa bağlı hastanede yeni ihaleyi alan şirket nezdinde çalışmasına devam etmektedir. Bu nedenle davacının feshe bağlı alacaklar olan kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin alacaklarının reddi gerekirken hüküm altına alınması hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde, dahili davalı C.. Ş..'ne iadesine, 16.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.