muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/5348, Karar No: 2016/4084, Tarih: 28.11.2016

Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 19. Ceza Dairesinin 25/06/2015 tarihli ve 2015/8588 esas, 2015/3318 sayılı ilamında yer alan, “... gerek 5275 sayılı Kanunun 14/4. maddesinde gerekse Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğinin 12/1-b maddesinde özellikle vurgulanan “İade Edilir” sözcüğünün “kapalı ceza infaz kurumundan, açık ceza infaz kurumuna ayrılanları kapsamına alan bir sözcük olarak kabulünün mümkün olmasına karşın, anılan maddelerin infaza doğrudan doğruya açık ceza infaz kurumunda başlayanları da kapsadığına dair herhangi bir ibareyi içermemiş olması ve ceza hukukunda; sanık aleyhine kıyasın yasak olduğunun kanunilik ilkesinin doğal sonucu olduğu gibi 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2. maddesinin 3. fıkrasında "Kanunların suç ve ceza içeren hükümlerinin uygulanmasında kıyas yapılamaz." şeklindeki düzenlemenin, bir anlamda hükümlünün durumunu ağırlaştırdığı konusunda kuşku bulunmadığı için ceza hükmü olarak da kabul edilebilecek olan disiplin cezaları için de geçerli olacağının anlaşılması karşısında; somut olayımızda adli para cezasının hapis cezasına dönüştürülmesinden sonra doğrudan doğruya açık ceza infaz kurumunda cezasını infaz etmekte iken firar eden hükümlünün kapalı ceza infaz kurumuna gönderileceğine dair kanun yararına bozma talebinin dayanağını teşkil eden ve yukarıda ayrıntılı şekilde açıklanan mevzuatta açık bir hüküm bulunmadığı...” şeklindeki açıklama ve 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106/3. maddesinde “(Değişik fıkra:18.06.2014 - 6545 s.K./81.mad) Hükümlü, tebliğ olunan ödeme emri üzerine belli süre içinde adli para cezasını ödemezse, Cumhuriyet Savcısının kararı ile ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarı hapis cezasına çevrilerek, hükümlünün iki saat çalışması karşılığı bir gün olmak üzere kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verilir. Günlük çalışma süresi, en az iki saat ve en fazla sekiz saat olacak şekilde denetimli serbestlik müdürlüğünce belirlenir. Hükümlünün, hakkında hazırlanan programa ve denetimli serbestlik görevlilerinin bu kapsamdaki uyarı ve önerilerine uymaması hâlinde, çalıştığı günler hapis cezasından mahsup edilerek kalan kısmın tamamı açık ceza infaz kurumunda yerine getirilir.” şeklinde yer alan hüküm ile anılan Kanun'un 14/4 maddesinde, “Açık ceza infaz kurumunda bulunan hükümlülerden kınamadan başka bir disiplin cezası alanlar kurum yönetim kurulunun kararı ile kapalı ceza infaz kurumlarına geri gönderilirler” yer alan hüküm ile Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğinin 12/1-b maddesinde yer alan, “(1) Açık kurumlarda cezası infaz edilmekte olan hükümlülerden;...b) Firar edenler,...kurum yönetim kurulu kararı ile kapalı kurumlara iade edilirler” şeklindeki düzenlemeler birlikte değerlendirildiğinde, anılan maddelerin cezasının infazına doğrudan doğruya açık ceza infaz kurumunda başlayanları kapsadığına dair herhangi bir ibareyi içermediği, nitekim 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2/3

...b) Firar edenler,...kurum yönetim kurulu kararı ile kapalı kurumlara iade edilirler” şeklindeki düzenlemeler birlikte değerlendirildiğinde, anılan maddelerin cezasının infazına doğrudan doğruya açık ceza infaz kurumunda başlayanları kapsadığına dair herhangi bir ibareyi içermediği, nitekim 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2/3. maddesinde "Kanunların suç ve ceza içeren hükümlerinin uygulanmasında kıyas yapılamaz." şeklindeki düzenlemeyle sanık aleyhine kıyasın yasak olduğu, söz konusu bu kıyas yasağının, hükümlünün durumunu ağırlaştırdığı konusunda kuşku bulunmadığı için ceza hükmü olarak da kabul edilebilecek olan disiplin cezaları için de geçerli olacağının anlaşılması karşısında; somut olayımızda cezasının infazına doğrudan doğruya açık ceza infaz kurumunda başlanan hükümlünün izin tecavüzünde bulunduğu gerekçesiyle anılan Ceza İnfaz Kurumu tarafından kapalı ceza infaz kurumuna iadesine karar verildiği, hükümlünün para cezasından çevrilme hapis cezasının infazına açık ceza infaz kurumunda devam etmesi gerektiği gözetilmeden, itirazın reddi yerine, yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca anılan Kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 21/06/2016 gün ve 94660652-105-67-5379-2016-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına göre yerinde görüldüğünden, Zonguldak 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 18/03/2016 tarihli ve 2016/334 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nun 309. maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZULMASINA, diğer işlemlerin yapılabilmesi için dosyanın Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28/11/2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/23824, Karar No: 2014/7371, Tarih: 16.04.2014

**6. Ceza Dairesi         2011/23824 E.  ,  2014/7371 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2009/136482

MAHKEMESİ : İstanbul 26. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 31/12/2008

NUMARASI : 2008/1450 (E) ve 2008/1641 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın yolda yürüyen yakınana yaklaşıp “kız kardeşime laf atmışsın beni aradın mı, cep telefonunu kontrol edeceğim” iddia ve isnatları üzerine yakınanın savunma iç güdüsü ile elinde bulunan cep telefonunu kendi denetimi altında bulunmak üzere sanığa vermesi ve sanığın “kardeşime bakıp geleceğim bekle” deyip telefon ile oradan hızla ayrılması şeklinde gelişen olayda sanığın eyleminin TCK‘nun 141.maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık S.. T..’nun temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 16.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/31817, Karar No: 2015/32507, Tarih: 16.11.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/31817 E.  ,  2015/32507 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 5. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 18/03/2015

NUMARASI : 2013/339-2015/141

Davacı, kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, ücret alacağı, asgari geçim indirimi alacağı ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş, davalılardan B...B. K.l Temizleme Görüntüleme Rehabilitasyon Taah. Ve Tic. Ltd. Şti. avukatı tarafından duruşma talep edilmiş ise de; HUMK.nun 438.maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden B... B. K. Temizleme Görüntüleme Rehabilitasyon Taah. Ve Tic. Ltd. Şti.'ne yükletilmesine, 16/11/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/26467, Karar No: 2016/5735, Tarih: 07.03.2016

**3. Ceza Dairesi         2015/26467 E.  ,  2016/5735 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın beraatine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1)Mağdurun soruşturma aşamasındaki anlatımına, sanığın mağdurun burnunu sıktığına dair dolaylı ikrarını içerir savunmasına, mağdurun adli raporu içeriğine ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın üzerine atılı suç sabit olduğu halde, oluşa ve dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçelerle yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Hükmün esasını oluşturan kısa kararda suç adının basit kasten yaralama yerine hakaret olarak gösterilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca kısmen istem gibi BOZULMASINA, 07.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6285, Karar No: 2012/2744, Tarih: 08.03.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/6285 E.  ,  2012/2744 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetine dair Nazilli Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 19.03.2008 gün ve 2007/373 Esas, 2008/63 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii ve mağdure Yeliz vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

15 yaşından küçük mağdure Yeliz'in katılan anne ve babasının şikâyetçi oldukları, mağdure vekilinin, sanığın cezalandırılmasına karar verilmesi talebi katılma mahiyetinde olduğu ve hükmü temyiz ederek katılma istek ve iradesini açıkça gösterdiği, CMK.nın 260/1. maddesine göre katılan sıfatını alabilecek şekilde suçtan zarar görmüş olanlar için kanun yolunun açık olduğu, Dairemizcede benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.10.2010 gün 2010/9-149 Esas, 2010/205 Karar sayılı ilamında belirtildiği üzere mağdurenin katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gördüğü konusunda araştırma yapmayı gerektirecek bir tereddüt bulunmadığı görülmekle, CMK.nın 237/2. maddesi uyarınca suçtan zarar gören mağdure Yeliz'in davaya katılmasına vekili Av. ... Uçarlı'nın katılan vekili olarak kabulüne karar verilmekle sanık müdafii ve katılan vekilinin temyizi ile yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan sanık müdafiin ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 08.03.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18839, Karar No: 2015/791, Tarih: 30.04.2015

**18. Ceza Dairesi         2015/18839 E.  ,  2015/791 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, görevi yaptırmamak için direnme, yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, dosya görüşüldü,

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Müştekinin, sanığın kendisiyle birlikte gelmesine yönelik, ısrarcı tavrından kurtulmak amacıyla hareket etmesi karşısında, sanığın hakaret ve yaralama eylemlerinin, ne şekilde kamu görevlisine karşı görevi nedeniyle gerçekleştirildiği açıklanıp tartışılmadan, TCK'nın 125/3-a ve 86/3-c maddelerinin uygulanması,

2- Müşteki polis memurunun sivil giyimli bir şekilde, ...İlçesi ... Caddesinde dolaştığı sırada sanığın, müştekiyi eğlence mekanına götürme ve ona fahiş fiyatta fatura çıkarılmasına aracılık etme düşüncesiyle yaraladığının kabul edilmesi karşısında, müştekinin engellenmek istenen görevinin ne olduğu belirtilmeden görevi yaptırmamak için direnme suçundan mahkumiyet kararı verilmesi,

3- TCK'nın 265/son maddesinin ancak kasten yaralama suçunun neticesi sebebiyle ağırlaşmış hallerinin gerçekleşmesi durumunda uygulanacağının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve sanık ...'ın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünceye kısmen uygun olarak, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 30/04/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8391, Karar No: 2019/3300, Tarih: 02.05.2019

**16. Hukuk Dairesi         2016/8391 E.  ,  2019/3300 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu ... İlçesi, ... Mahallesi çalışma alanında bulunan 101 ada 80 parsel sayılı 39.341,48 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan, tarım alanına dönüştürülmesi mümkün olmayan taşlık kayalık yerlerden olduğu belirtilerek hali arazi vasfıyla Hazine adına tespit ve tescil edildikten sonra, hükmen ifrazla 101 ada 83 parsel numarasıyla dava dışı ... adına; 101 ada 84 parsel numarasıyla da Hazine adına tapuya tescil edilmiştir. Davacı ..., irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak çekişmeli 101 ada 84 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptali ve adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli taşınmazın 09.06.2015 tarihli fen bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen, mavi ve kırmızı çizgiler ile taralı bölümünün davalı Hazine adına olan tapu kaydının iptali ile davacı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazın teknik bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen bölümü üzerinde davacı yararına zilyetlikle mülk edinme koşullarının gerçekleştiği kabul edilmek suretiyle yazılı şekilde karar verilmiş ise de, yapılan araştırma, inceleme ve uygulama hüküm için yeterli bulunmamaktadır. Dosyada bulunan ve harita mühendisi bilirkişisinin raporuna ekli olan fotoğraflarda, taşınmaz üzerinde yer yer kayalıkların bulunduğu görülmesine rağmen, bu kayalıkların çekişmeli taşınmaz bölümü içerisinde bulunup bulunmadığı gerek ziraatçi bilirkişi raporunda, gerekse harita bilirkişisi raporunda belirtilmemiş; yine fotoğraflarda gölet şeklinde yer görülmesine rağmen jeolog bilirkişisi marifetince taşınmaz bölümünün göl alanında bulunup bulunmadığı tespit edilmemiş; dava konusu taşınmazın, kayalık ve taşlık yerlerden olduğu belirtilerek hali arazi vasfıyla davalı Hazine adına tespitinin yapıldığı ve imar-ihyaya muhtaç yerlerden olduğu dikkate alındığında, taşınmazın imar-ihyaya konu edilip edilmediği, edilmiş ise imar-ihyasının yapılıp yapılmadığı, yapılmış ise ne kadarlık kısmının, ne şekilde imar ve ihya edildiği ve zilyetlikle kazanım koşullarının davacı yararına oluşup oluşmadığı yöntemince araştırılmadığı gibi, yerel bilirkişi ve tanıkların soyut ve yetersiz beyanlarına dayanılarak karar verilmiştir. Bu şekilde eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulamaz.

Hal böyle olunca; doğru sonuca ulaşılabilmesi için, yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişilerle; taraf tanıkları, üç kişilik ziraat mühendisi bilirkişi kurulu, jeoloji mühendisi ve fen bilirkişisinden oluşacak bilirkişi heyeti aracılığıyla mahallinde yeniden keşif yapılmalı, yapılacak keşifte; taşınmaz bölümünün geçmişte ne durumda bulunduğu, kime ait olduğu, kimden nasıl intikal ettiği, kim tarafından, ne zamandan beri, ne suretle kullanıldığı, niteliği ne olduğu ve sürdürüldüğü iddia olunan zilyetliğin ekonomik amaca uygun olup olmadığı hususlarında, yerel bilirkişi ve tanıklardan maddi olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınmalı; jeoloji uzmanı bilirkişiden, taşınmaz bölümünün göl alanında kalıp kalmadığı, ya da gölden kazanılıp kazanılmadığı, halen gölün etkisi altında olup olmadığı hususlarında ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı; ziraat bilirkişi kurulundan, çekişmeli taşınmazın dava konusu olmayan diğer bölümleri ile talebe konu bölümün birbiriyle karşılaştırmalı biçimde çekişmeli taşınmaz bölümünün toprak yapısı, eğimi ve bitki deseni itibarıyla talebe konu bölümün taşınmazın geri kalan bölümünden nasıl ayrıldığını açıklayıp, tarımsal niteliklerini belirten, taşınmaz bölümünün değişik yönlerden çekilmiş fotoğrafları ile desteklenmiş ayrıntılı rapor alınmalı; fen bilirkişisine keşif ve uygulamayı denetlemeye elverişli, ayrıntılı rapor ve harita düzenlettirilmeli; bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Mahkemece bu hususlar göz ardı edilerek, eksik inceleme ile yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 02.05.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8154, Karar No: 2013/10679, Tarih: 04.07.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/8154 E.  ,  2013/10679 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptaline ilişkin davada İstanbul 4.Tüketici ve Pendik 2. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kredi kartı borcunun ödenmemesi nedeniyle yapılan icra takibine yapılan itirazın iptali istemine ilişkindir.

Pendik 2.Asliye Hukuk Mahkemesince, kredi kartından kaynaklanan uyuşmazlığın 4077 Sayılı Kanun kapsamında kaldığı gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

İstanbul 4. Tüketici Mahkemesi ise, davanın genel mahkemede görüleceğini belirterek Asliye Hukuk Mahkemesine görevsizlik kararı vermiştir.

01 Mart 2006 tarihinde yürürlüğe giren 5464 Sayılı Banka Kartları ve Kredi Kartları Yasasının 44. maddesinde “Bu Kanunun uygulanmasıyla ilgili uyuşmazlıklarda kart hamilinin tüketici olması halinde, 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22 nci ve 23 üncü maddesi hükümleri uygulanır. Kart çıkaran kuruluşlar tarafından kart hamilleri aleyhine açılacak davalarda 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun görev ve yetkiye ilişkin hükümleri uygulanır.” hükmü yer almaktadır.

Somut olayda, Uyuşmazlık konusu itirazın iptali davası, kredi kartını veren banka tarafından açılmış olduğundan dava tarihi ve davanın değeri nazara alınarak uyuşmazlığın, görevsizlik kararını veren Pendik 2.Asliye Hukuk Mahkemesinde görülerek sonuçlandırılması gerekmektedir.

../...

-2-

2013/8154

2013/10679

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nın 21. ve 22.(1086 sayılı HUMK.’nın 25. ve 26.) maddeleri gereğince Pendik 2.Asliye Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 4.7.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/52372, Karar No: 2013/34758, Tarih: 24.12.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/52372 E.  ,  2013/34758 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Taraflar arasındaki, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, kötüniyet tazminatı, izin ücreti, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti ile bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hüküm süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalılar avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 24.12.2013 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalılardan Asil ... adına Avukat ... ile karşı taraf adına Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı işçi, davalı adına kayıtlı ticari minibüste şoför olarak çalıştığını 24.07.2008 tarihinde davacının iş akdinin feshedildiğini ileri sürerek, ödenmeyen kıdem, ihbar, kötüniyet tazminatlarıyla, yıllık izin, fazla mesai, hafta-genel tatil alacaklarından davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının sürekli çalışmadığını, çalıştığı her gün için yevmiyesini aldığını, davacının konumunda çalışan tüm şoförler için sistemin kiralama şeklinde olduğunu davanın reddine yargılama giderleri ve vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının davalının emir ve talimatı altında şoför olarak iş görme edimini yerine getirdiği, belli bir kiralama döneminin öngörülmemiş olduğu ve bu ilişkide iş sözleşmesinin bağımlılık, zaman ve ücret unsurlarının gerçekleşmiş bulunduğu, işverence tazminata hak kazanamayacak şekilde feshin kanıtlanamadığı gerekçesiyle davaya konu isteklerden kötüniyet tazminatı dışında kalan taleplerin kabulüne karar verilmiştir.

Kararı yasal süresi içinde davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Fazla çalışma ücretleri ve hafta tatili ücretlerinin hesabı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununun 41 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, fazla çalışma saat ücreti, normal çalışma saat ücretinin yüzde elli fazlasıdır. İşçiye fazla çalışma yaptığı saatler için normal çalışma ücreti ödenmişse, sadece kalan yüzde elli kısmı ödenir.