muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2164, Karar No: 2023/5221, Tarih: 12.09.2023

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi; eksik incelemeye, suç vasfına, meşru savunmanın varlığına, tahrik hükümlerinin derecesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Maktul ile suça sürüklenen çocuğun aileleri arasında önceye dayalı husumet bulunduğu, olay günü temyiz dışı sanık Yakup’un, beraberindekiler ile suça sürüklenen çocuğun babasına ait kahvehanenin önüne gelerek hakaret ve tehdit içerikli sözler sarfetmesi üzerine gelişen olayda; suça sürüklenen çocuk ve beraberindekilerin aracın yanına giderek temyiz dışı katılan sanık ... ile tartıştıkları ve akabinde kavgaya tutuştukları sırada araçtan inerek kavga yerine bıçak ile gelen maktulün, suça sürüklenen çocuğun amcası Kenan’a bıçak savurması üzerine diğerlerinin de kavgaya dahil olduğu ve 8-10 kişiden oluşan gurubun maktulü darp etmeye başladığı, suça sürüklenen çocuğun manavdan aldığı bıçak ile gelerek maktulü sırtından bıçakladığı anlaşılmıştır.

2. Suça sürüklenen çocuk ...'ın, katılanların ve tanıkların olayın gelişimine uygun beyanı dava dosyasında bulunmaktadır.

3. 05.11.2016 tarihli otopsi raporuna göre; "Maktulün kesin ölüm sebebinin; kesici delici alet yaralanmasına bağlı iç organ yaralanması, iç ve dış kanama sonucu meydana gelmiş olduğu," şeklinde görüş açıklandığı görülmüştür.

4. ... Üniversitesi Eğitim ve Araştırma Hastanesinden alınan 15.11.2016 tarihli raporda; "Suça sürüklenen çocuk ...'nın psikolojik-bilişsel gelişiminin yaşıyla uyumlu olduğu, akli muhakemesini bozabilecek belirgin psikiyatrik bir rahatsızlığının olmadığı, fakat; davranışlarını yönlendirme ve fiilin hukukî anlam ve sonucunu algılayabilme yeteneğinin tam olarak gelişmediğinin belirtildiği," şeklinde görüş açıklanmıştır.

5. ATK 6. Adlî Tıp İhtisas Kurulunun 23.01.2017 tarihli raporunda ise; "Suça sürüklenen çocuk ...'nın 04.11.2016 tarihinde işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişmiş olduğu," şeklinde görüş açıklanmıştır.

6. Adlî Tıp 1. Üst Kurulu tarafından verilen 16.01.2018 tarihli raporda; "Adlî Tıp 6. İhtisas Kurulunun 23.01.2017 tarihli raporu doğrultusunda görüş beyan edilerek çelişkinin giderildiği ve suça sürüklenen çocuk ...'nın cezai ehliyetinin tam olduğu," şeklinde görüş açıklanmıştır.

7. Araştırma görüntü inceleme ve tespit tutanağı, olay yeri inceleme raporu ve krokisi, olay ile ilgili kolluk tarafından tutulan tutanakları, olaya ilişkin fotoğraflar, olay yerine ilişkin kamera görüntüleri CD'leri, kamera görüntülerine ilişkin 06.11.2017 tarihli bilirkişi raporu, ... Üniversitesi Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 15.11.2016 tarihli raporu, ATK 6. Adlî Tıp İhtisas Kurulunun 23.01.2017 tarihli raporu, ATK Adlî Tıp 1. Üst Kurulunun 16.01.2018 tarihli raporu, 14.11.2016 ve 28.11.2016 tarihli uzmanlık raporları, sosyal inceleme raporları, 11.11.2016 tarihli uzmanlık raporu, suça sürüklenen çocuğa ait nüfus ve adlî sicil kayıtları dava dosyasında bulunmaktadır.

IV. GEREKÇE

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin eksik incelemeye, suç vasfına, meşru savunmanın varlığına, tahrik hükümlerinin derecesine yönelen temyiz sebepleri yönünden;

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, olaya ilişkin görüntülerin incelenmesinde koyu renk giyimli, zayıf ince yapılı suça sürüklenen çocuğun koşarak manavın bulunduğu alana gittiğinin tespit edildiği, ardından Vitamin manav isimli iş yerinden tezgahın üzerinde duran bıçağı alarak maktulün arkasından sırt bölgesinden bıçakladığı, akabinde bıçağı aldığı yere temizleyip bıraktığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, maktulün aracından elinde bıçak ile inerek suça sürüklenen çocuk ...'ın amcasının üzerine yürümesi sonucu olayın meydana geldiği anlaşıldığından haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu, takdîri indirimin Mahkemenin takdîr yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Çarşamba Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.12.2022 tarihli ve 2022/230 Esas, 2022/502 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca Çarşamba Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2649, Karar No: 2019/13968, Tarih: 08.10.2019

**18. Ceza Dairesi         2018/2649 E.  ,  2019/13968 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşmesinden sonra, denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlenmesi nedeniyle açıklanmasına karar verilecek yeni hükmün, Yargıtay incelmesine tabi olacak ve kesinleşmesi halinde infaza verilecek hüküm olacağı, bu nedenle kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre ulaşılan sonuçların, iddia, savunma, tanık anlatımları ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığın eyleminin ve yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun, hangi gerekçeyle hangi delillere üstünlük tanındığının açık olarak gerekçeye yansıtılması ve bu şekilde cezanın şahsileştirilmesi gerekirken, açıklanan ilkelere uyulmadan, önceki karara yollama yapılmak suretiyle, Anayasa'nın 141. ve 5271 sayılı CMK'nın 34, 223 ve 230. maddelerine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı ve sanık ...’ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak, başkaca yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 08/10/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10673, Karar No: 2016/11273, Tarih: 12.12.2016

**8. Ceza Dairesi         2016/10673 E.  ,  2016/11273 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Bozmaya uyularak; yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık ... müdafiinin suçun sabit olmadığına, sanık ... müdafiinin ise eksik araştırmaya, suçun sabit olmadığına ve cezada indirim yapılmamasına yönelik sair temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine, ancak:

1- Suç tarihi itibariyle 6136 sayılı Yasanın 13/2. madde ve fıkrası uyarınca hapis cezası yanında tayin olunan adli para cezasının alt sınırının 4421 sayılı Kanun uyarınca 216 TL olduğu gözetilmeksizin 218 TL olarak fazla ceza tayini,

2- 03.04.2003 ve 03.05.2007 tarihli hükümlerin, Dairemizce 28.11.2015 ve 25.10.2010 tarihlerinde bozulması nedeniyle yapılan yargılama sonucunda yeniden infazı kabil bir hüküm kurularak emanette kayıtlı suça konu tüfek ve eklerinin müsaderesi ile suçta kullanılan aracın sahibine iadesi yerine; bozulmakla ortadan kalkan ilk hükme atıfta bulunarak, yazılı şekilde "03.04.2003 tarihli ilk mahkumiyet kararlarında bu hususlar temyiz konusu yapılmadığından verilen müsadere ve iade kararlarının kesinleştiğinden bahisle yeniden karar verilmesine yer olmadığına" karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün A ve B fıkralarının birinci bendinden ''218,00 TL'' ibaresinin çıkartılarak yerine ''216 TL'', müsadereye ilişkin bölümden ise ''03/04/2003 tarihli 2002/50 esas, 2003/123 karar sayılı ilam ile müsaderesine karar verildiğinden ve müsadere kararına karşı temyiz yoluna başvurulmadığından bu kararın kesinleştiği anlaşılmakla bu hususta YENİDEN KARAR VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA'' ibaresi çıkarılarak yerine ''765 sayılı TCK.nun 36. maddesi gereğince müsaderesine'' ibaresinin eklenmesi ve aracın iadesine ilişkin bölümden ''03/04/2003 tarih ve 2002/50 esas, 2003/123 karar sayılı ilam ile karar verildiğinden ve bu hususta verilen karara karşı temyiz yoluna başvurulmadığından kararın kesinleştiği anlaşılmakla YENİDEN KARAR VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA'' ibaresinin çıkarılması suretiyle hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12214, Karar No: 2023/2713, Tarih: 20.03.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/12214 E.  ,  2023/2713 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesi

KARAR : Yeniden esas hakkında verilen karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : Gaziosmanpaşa 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil; olmadığı takdirde 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 1007 nci maddesi uyarınca tazminat istemli davada yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın tapu iptali ve tescil talebi yönünden reddine, tazminat isteminin kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı idareler vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; davacıların murisi ... oğlu ...'ın İstanbul ili, ... ilçesi, ... köyü ... mevkii cilt no:178, sahife no:13, sıra no:116'da kayıtlı bulunan 6.430 m² miktarlı, aynı köy yel değirmeni mevkiinde cilt no:178, sahife no:15 ve sıra no:123'de kayıtlı bulunan 6.889 m² miktarlı ve yine aynı köy Balıkhane civarı mevkiinde cilt no:178, sahife no:14 sıra no:117'de kayıtlı bulunan 3.674 m² miktarlı taşınmazların kadastro tespitlerinde orman vasfını haiz olduğundan kadastro harici bırakıldığını ve orman olarak tescil olunduğunu, taşınmazların orman niteliğinde bulunmadığını 50 seneden beri tarla olarak kullanıldığını, taşınmazların kadastro tespiti öncesi ve sonrasında da kullanımının davacıların murisi ve davacıların kullanımında olduğunu, taşınmazların orman sınırları içinde olmadığının tespiti ve sınırlarının belirlenerek davacılar adına tesciline, orman sınırları içinde bırakılmış olması halinde ise kamulaştırmasız el atma sebebiyle fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla zararın tazminini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili cevap dilekçelerinde özetle; davanın 10 yıllık zamanaşımı süresi geçtikten sonra açıldığını, ikinci bir kadastronun yapılmasının mümkün olmadığını, davacıların talep ettiği değerin fahiş olduğunu beyanla, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; devlet ormanının özel mülkiyete konu olamayacağını, davacıların devlet ormanı niteliğindeki bu yerler hakkında dava açma sıfatının ve aktif husumetinin bulunmadığını, ayrıca davacıların tazminat talebinde bulunmuş olsalar bile Orman Genel Müdürlüğünün tazminat davalarına ilişkin pasif husumeti bulunduğunu beyanla, davanın usul ve esas yönünden reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

2.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; devlet ormanının özel mülkiyete konu olamayacağını, davacıların devlet ormanı niteliğindeki bu yerler hakkında dava açma sıfatının ve aktif husumetinin bulunmadığını, ayrıca davacıların tazminat talebinde bulunmuş olsalar bile Orman Genel Müdürlüğünün tazminat davalarına ilişkin pasif husumeti bulunduğunu beyanla, davanın usul ve esas yönünden reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tapu iptal ve tescil talebinin reddine, tazminat isteminin kabulüne ve tespit edilen bedelin yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsili ile davacılara ödenmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı Hazine vekili istinaf dilekçesinde özetle; yerleşmiş Yargıtay içtihatları ile vasfı belirtilerek yapılan tespit dışı bırakma işleminin de kadastro işlemi olduğunun kabul edildiğini, davacının eski tapu kayıtlarının geçersiz olduğunu, 10 yıllık dava açma süresinin geçtiğini, ikinci bir kadastro yapılmasının mümkün olmadığını, süresinde işleme itiraz edilmemesi ve 10 yıllık sürede dava açılmaması nedeniyle 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 12 nci maddesi gereğince davanın hak düşürücü süreden reddi gerektiğini, orman vasfında olan yerlerin zilyetlik yolu ile edinilemeyeceğini, belirlenen bedelin fahiş olduğunu, hatalı olarak düzenlenen bilirkişi raporuna yönelik itirazları dikkate alınarak yerel mahkeme kararının kaldırılarak davanın tümden reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacıların tutunduğu murislerine ait eski tapu kayıtlarının 1978 yılında yörede yapılan arazi kadastro çalışmaları sırasında taşınmazların orman niteliğinde olması nedeniyle tescil harici bırakıldığı, tapu kayıtlarının revizyon görmediği, davacılar ve murisleri tarafından 10 yıllık hak düşürücü süre içinde herhangi bir tespite itiraz davasının açılmadığı anlaşılmaktadır. Dolayısıyla davacıların murisi adına arazi kadastrosu sonucu oluşan herhangi bir tapu kaydı bulunmamaktadır. Arazi kadastro çalışmaları sırasında tescil harici orman niteliğinde olması nedeniyle revizyon görmeyen ve işleme tabi kayıt niteliği kalmayan eski tapu kaydı hukuki değerini yitirmiş olup 4721 sayılı Kanun'un 1007 nci maddesi gereğince hukukî değerini yitiren tapu kaydına dayanılarak tazminat talep edilmesi mümkün değildir. Kaldı ki tapunun hukuki değerini yitirdiği 1978 yılından davanın açıldığı 15.03.2013 tarihine kadar 10 yıllık zamanaşımı süresi dolmuş bulunmaktadır. Mahkemece davacıların tutunduğu tapu kayıtlarının hukuki değerini yitirdiği ve 10 yıllık zamanaşımı süresinin dolduğu gözönünde bulundurularak davanın tümden reddine karar verilmesi yönünden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin iki numaralı alt bendi gereğince düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde özetle;dava konusu taşınmazların bulunduğu ... köyünde 25.07.2003 tarihli işe başlama tutanağı ile taşınmazların Kulutepe Devlet ormanı ve Kavakçayır devlet ormanı sınırları içerisine alındığı, istinaf kararının gerekçesinde tapu kadastrosunun 1978 yılında dava konusu taşınmazların bulunduğu bölgeden geçtiği, 10 yıllık sürenin geçtiği gerekçesi ile dava reddedilmiş ise de taşınmazın revizyon görmediği, 1941 yılındaki orman tespitinde orman alanının dışında kaldığı, 2003 yılında yapılan orman tahdidi ile orman sınırına dahil edildiği, 25.07.2003 tarihinde tutulan tutanakla orman sınırlarına dahil edildiğinden 10 yıllık süre içinde dava açıldığını, ayrıca zamanaşımından davanın reddine karar verilmesinin Anayasa Mahkemesi kararlarına da aykırı olduğunu ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Kanun’un 1007 nci maddesi uyarınca tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Sorumluluk” başlıklı 1007 nci maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Tapu sicilinin tutulmasından doğan bütün zararlardan Devlet sorumludur.”

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Kanun’un 1007 nci maddesi uyarınca tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Sorumluluk” başlıklı 1007 nci maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Tapu sicilinin tutulmasından doğan bütün zararlardan Devlet sorumludur.”

3. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 18.11.2009 tarihli ve 2009/4 - 383 Esas, 2009/517 Karar sayılı ilâmında tapu işlemlerinin kadastro tespit işlemlerinden başlayarak birbirini takip eden işlemler olduğu, tapu kütüğünün oluşumu aşamasındaki kadastro işlemleri ile tapu işlemleri bir bütün oluşturduğundan bu kayıtlarda yapılan hatalardan 4721 sayılı Kanun’un 1007 nci maddesi anlamında Devletin sorumlu olduğunun kabulünün gerektiği, Devletin sorumluluğunun kusursuz sorumluluk olduğu, bu işlemler nedeniyle zarar görenlerin 4721 sayılı Kanun’un 1007 nci maddesi gereğince zararlarının tazmini için Hazine aleyhine adlî yargıda dava açabilecekleri belirtilmiştir.

4. 4721 sayılı Kanun’un 1007 nci maddesi uyarınca kabul edilen Devletin sorumluluğu, tapu sicilinin önemi ve kişilerin bu sicile olan güven duygularını sağlamak bakımından aynî hakkının saptanması, herkese açık tutulmasında tekel hakkı sağlayan bir sicil olması esasına dayanmaktadır. Bu sorumluluk, asıl ve nesnel (objektif) bir sorumluluk olduğundan zarara uğrayan zararının ödetilmesini doğrudan Devletten isteyebilir.

5. 4721 sayılı Kanun’un 1007 nci maddesi gereğince açılan davalarda, tapu kaydının iptali nedeniyle tapu sahibinin oluşan gerçek zararı neyse tazminatın miktarı da o kadar olmalıdır. Gerçek zarar, tapu kaydının iptali nedeniyle tapu malikinin mal varlığında meydana gelen azalmadır. Tazminat miktarı zarar verici eylem gerçekleşmemiş olsaydı zarar görenin mal varlığı ne durumda olacak idiyse aynı durumun tesis edilebileceği miktarda olmalıdır. Zarara uğrayan kişinin gerçek zararı ise tazminat miktarının belirlenmesinde esas alınacak değerlendirme tarihine göre belirlenecek olup bu tarihe göre tapusu iptal edilen taşınmazın niteliği ve değeri belirlenmelidir. Taşınmazın niteliği arazi ise net gelir metodu yöntemi ile arsa vasfında ise değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması suretiyle gerçek değer belirlenmelidir.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Dava konusu davacıların murisi ... oğlu ...'ın İstanbul ili, ... ilçesi, ... köyü ... mevkii cilt no:178, sahife no:13, sıra no:116'da kayıtlı bulunan 6.430 m² miktarlı, aynı köy yel değirmeni mevkiinde cilt no:178, sahife no:15 ve sıra no:123'de kayıtlı bulunan 6.889 m² miktarlı ve yine aynı köy Balıkhane civarı mevkiinde cilt no:178, sahife no:14 sıra no:117'de kayıtlı bulunan 3.674 m² miktarlı taşınmazların davacılar murisine ait eski tapu kayıtlarının 1978 yılında yörede yapılan arazi kadastro çalışmaları sırasında orman niteliğinde olmaları nedeniyle tescil harici bırakıldığı, tapu kayıtlarının kadastro çalışmalarında revizyon görmediği ve işleme tâbi kayıt niteliği kalmayan eski tapu kaydının hukukî değerini yitirmiş olduğu; ayrıca 4721 sayılı Kanun'un 1007 nci maddesi uyarınca tazminat istemi ile açılan davada, taşınmazların bulunduğu yörede kadastro tespit çalışmalarının 1978 tarihinde kesinleştiği, 3402 sayılı Kanun'un 12 nci maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen 10 yıllık hak düşürücü süre içinde dava da açılmadığı, davacıların hak düşürücü süre içinde dava açmayarak mülkiyet hakkını elde etme imkanını kaybettiği, tapu kaydına dayanarak mülkiyet hakkının ileri sürülemeyeceği durumda bu hakka dayalı tazminat isteminde bulunamayacağı gibi dayanak tapu kaydının herhangi bir taşınmazı kapsadığı kesin olarak belirlenemediğinden davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

3.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Davacılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacıdan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

20.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.