muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/11508, Karar No: 2015/7972, Tarih: 09.06.2015

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, taraflar arasında 06/04/2012 tarih 12541 numaralı faturadaki malların satıldığı ve teslim edildiği konusunda ihtilaf bulunmadığı, davalı ile dava dışı N. Gıda Tarım Ür. Ltd Şti. arasında 06/06/2011 tarihli yazılı sözleşme mevcut ise de davalı ile davacı arasında yazılı bir sözleşme ibraz edilmediği, davacının taraf olmadığı sözleşme hükümlerinin bu olayda uygulanma imkanı bulunmadığı, taraflar arasında satıma konu mallar 03/04/2012 tarihli "teslim tutanağı" ile davalı tarafa teslim edilmiş olup davalı tarafın itirazının malların "ayıplı olarak teslim edildiği" noktasında toplandığı, davacı taraf ayıplı mal teslim edildiğini kabul etmediğine göre davalının 6102 sayılı TTK'nun 23/c maddesine göre belirtilen hak düşürücü sürelerde ve nihayet 8 gün içinde ayıp ihbarında bulunmasının kanuni zorunluluk olduğu, teslimden yaklaşık 4 ay sonra ayıp ihbarında bulunulmasının anılan "hak düşürücü" süreler nedeniyle dikkate alınamayacağı, davalı-alıcı hak düşürücü süreyi geçirdiği için malı kabul etmiş sayılacağı, satıcı, ileri sürülen hiç bir ayıbı kabul etmediğinden davalı taraf ise ileri sürdüğü ayıpların teslim anında mevcut olduğunu ispatlayamadığından BK'nun 225. ve 231/2 maddelerinin de somut olayda uygulanma imkanı bulunmadığı, her iki taraf çalışanları arasında düzenlenen "teslim tutanağında" 4170 kg 6x6 patatesin iadesi konusunda anlaşma sağlanmış ise de davalı taraf iade faturası kestiğini iddia ve ispat etmediğinden bu malları, davacının geri olma zorunluluğu bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, itirazın asıl alacak yönünden iptaline, takibe 170.802,00 TL üzerinden devam edilmesine, 34.160,40 TL inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava, ticari satımdan kaynaklanan itirazın iptali istemine ilişkindir.

Yukarıda yapılan özetten de anlaşılacağı üzere davalı vekili, davacı tarafından 12543 nolu 02.04.2012 tarihli 486.106,49 TL bedelli, 12541 nolu 06.04.2012 tarihli 363.448,08 TL bedelli fatura düzenlenmesine rağmen fatura konusu dondurulmuş patateslerin üretim sürecinde yapılan kontrollerinde ayıplı olduğunun anlaşıldığını, 4.710 Kg’lık 6X6 ebatlı kararmış haldeki patatesin iadesi kararlaştırılarak davacının yetkilisinin imzasını taşıyan 09.04.2012 tarihli tutanak düzenlendiği halde halen teslim alınmadığını, davalı tarafça teslim edilen 63.400 kg patatesin 6x6 yerine 10x10 ebadında olduğunu, koliler üzerinden 1800 kg patates yazdığı halde kuru soğan çıktığını, 60,00 kg patates yazdığı halde vişne çıktığını, sonuç olarak sözleşmeye uygun teslimat yapılmadığını savunmuştur.

818 sayılı BK’nun 194. maddesine göre (6098 sayılı TBK’nun 219. maddesi) “ayıp, bir malın satıcı tarafından açıkça veya üstü kapalı olarak vaadedilmiş ya da sözleşmeyle izlenen amaç gereği bulunması gerekir ve beklenir (vaadedildiği varsayılmış) niteliklerden yoksun olması demektir. Eğer alıcı tarafından istendiği bildirilmiş eşyadan apayrı, bambaşka bir eşya teslim edilmişse, yani basit bir nitelik sapması(nitelik eksikliği) değil de apaçık bir özdeşlik veya türdeşlik sapması gerçekleşmişse, artık ayıplı ifadan değil de başka bir şeyle yanlış ifadan(aliud ifadan)söz edilir”(Prof.Dr. Rona Serozan, Borçlar Hukuku Özel Bölüm, İstanbul, 2002, syf.126,130). Başka bir deyişle “çeşidiyle belirlenen bir menkulün satımında, sözleşenlerin çeşidini belirlemek için sözleşmede öngördükleri vasıflardan biri teslim edilen şeyde bulunmazsa artık ayıplı teslim değil satılandan başka bir şeyin teslimi (aliud teslimi) söz konusudur”(Yargıtay 11.HD. 20.02.1999 tarih, 1988/9372 E., 1990/1085 K. sayılı ilamı). Bu durumda ise uyuşmazlığın çözümünde 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 96. ve devamı hükümlerinin nazara alınması gerekecektir.

Bu itibarla mahkemece, somut uyuşmazlığın yukarıda bahsedilen açıklamalar çerçevesinde değerlendirilip çözüme kavuşturulması gerekirken ayıplı ifa mı, yanlış ifa(aliud ifa) mı bulunduğu konusunda herhangi bir ayrım ve değerlendirme yapılmadan yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

2-Bozma sebep ve şekline göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek olmadığına, takdir olunan 1.100 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 09/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5048, Karar No: 2010/8546, Tarih: 29.04.2010

**2. Hukuk Dairesi         2009/5048 E.  ,  2010/8546 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tunceli Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ :09.02.2009
Yargıtay — Esas No: 2014/2409, Karar No: 2014/5261, Tarih: 18.03.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/2409 E.  ,  2014/5261 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davad Mahkemesi’nce verilen 10.07.2012 gün ve 2011/94-2012/191 sayılı kararı onayan Daire’nin 04.11.2013 gün ve-2013/19581 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin tütün ürünleri sektöründe faaliyet gösteren çok uluslu bir şirket olduğunu, '''' markalarının sahibi bulunduğunu, markasının tanınmış marka olduğunu, davalının ise '' markası ile nolu markasını tescil ettirdiğini, bu markaların ticari takdim şekli ile iltibas yarattığını, tescilin kötü niyetli olduğunu, benzerlik ve iltibasın bulunduğunu ileri sürerek, her iki markanın hükümsüzlüğünü ve sicilden terkinini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, markası ilemarkası arasında hiçbir görsel, işitsel ya da kavramsal benzerliğin bulunmadığı, potansiyel alıcı kitlesi olan sigara tiryakilerinin hiçbir şekilde bu iki markayı karıştırmayacakları, ilişkilendirilme ihtimalinin de söz konusu olmadığı, piyasada başkaca marka sigaralar bakımından da çok eski tarihlerden beri mavi rengin kullanıldığı, davacı tarafın tek başına renk markası tescilinin bulunmadığı, mavi rengin davacının tekelinde olmadığı, sektörde yaygın olarak kullanıldığı gerekçesi ile davanın reddine dair tesis edilen karar, davacı vekilinin temyizi üzerine, Dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 52,40 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 228,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak ’ye gelir kaydedilmesine, 18.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5582, Karar No: 2012/3208, Tarih: 07.05.2012

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2011/5582 E.  ,  2012/3208 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Davada, 29.03.2006 tarih 12051 nolu kat karşılığı inşaat yapım sözleşmesi uyarınca, yapının projesine aykırı kısımlarının uygun hale getirilmesi, mümkün olmadığı takdirde sözleşmenin feshi, davalıya devredilen tapu paylarının iptâli ile davacı arsa sahipleri adına tapuya tescili, inşaatın kal'i ve kira kaybından dolayı 42.000,00 TL'nin ve eksik imalât ile malzeme farkından dolayı 21.000,00 TL'nin davalıdan tahsili talep ve dava edilmiş, bilahare davacılar yapının yasal hale getirilip teslim edilmesi nedeniyle diğer istemlerinden vazgeçerek kira kaybı alacağına hükmedilmesini istemişlerdir.

Mahkemece, 24.03.2010 da işin bitirilmesi ve yapının yasal hale getirilmesi nedeniyle fesih ve tapu iptâl talepleri konusuz kaldığından ayrıca karar verilmesine yer olmadığına, eksik imalât bedeline ilişkin taleplerden feragat edildiğinden reddine, geç teslimde yükleniciye atfı kabil bir kusur verilemeyeceğinden bu talebin de reddine karar verilmiştir.

Hüküm davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Dava konusu inşaatın yasal hale getirilip 24.03.2010 tarihinde teslim edildiğinde uyuşmazlık bulunmamaktadır. Dosya kapsamına göre yeni plân ve yönetmelikler nedeniyle ve inşaatın yapımı sırasında 2. bodrumun otopark ve sığınak için yeterli olmaması, 3. bodrum katın yapılmaması, çevre binalara v e yola zarar verilmemesi için arsa inşaat alanının

3. cephesine fore kazık sistemi yapılması zorunlu olunca projelerin tekrar tadili sebebiyle inşaatın ruhsatının 26.09.2007 de alınabildiği, bu durumda 29.03.2006 ile ruhsatın alındığı 26.09.2007 tarihleri arasındaki gecikmeden davalı yüklenicinin sorumlu tutulamayacağı, bu tarihe inşaat bitirme süresi eklendiğinde teslimde gecikme olduğu, bu haliyle davacı ... için 14.879,00 TL, ... için 5.280,00 TL kira bedeline hak kazanıldığı bilirkişilerce hesaplanmıştır.

3. cephesine fore kazık sistemi yapılması zorunlu olunca projelerin tekrar tadili sebebiyle inşaatın ruhsatının 26.09.2007 de alınabildiği, bu durumda 29.03.2006 ile ruhsatın alındığı 26.09.2007 tarihleri arasındaki gecikmeden davalı yüklenicinin sorumlu tutulamayacağı, bu tarihe inşaat bitirme süresi eklendiğinde teslimde gecikme olduğu, bu haliyle davacı ... için 14.879,00 TL, ... için 5.280,00 TL kira bedeline hak kazanıldığı bilirkişilerce hesaplanmıştır.

Davacılar rapora yaptıkları itirazlarında, süre uzatımına gerekçe yapılan yönetmelik ve plânların sözleşme tarihinde zaten var olduğunu, fore kazık için süre uzatımı verilmesinin de yerinde olmadığını belirtmişlerdir. Bu durumda imardan vs. kaynaklanan gecikmelere neden olan değişikliklerin hangi tarihte yürürlüğe girdiği, fore kazık imalâtı için süre uzatımı verilip verilemeyeceği ve sair itirazların ek rapor alınarak karşılanmadan karar verilmesi yerinde olmadığı gibi, rapora itibar edildiğine göre raporda belirtilen gecikme süreleri için kira kaybına hükmedilmemiş olması da doğru olmamıştır.

Öte yandan davacıların feragat ettikleri tarihten önce davalı avukatla temsil edilmediği halde, feragat edilen miktar da katılarak davalı yararına vekâlet ücretine hükmedilmesi, konusuz kalan davada davanın açılmasına davalının sebep olduğu gözden kaçırılarak tüm masrafların davacı üzerinde bıkarılması da yerinde görülmemiştir.

Bu durumda mahkemece, bilirkişilerden alınacak ek bir raporla itirazlar karşılanıp gecikme süresi için kira alacağına hükmedilmeli ve masraf ve vekâlet ücretleri de sonucuna göre takdir olunmalıdır.

Mahkemece bu hususlar üzerinde durulmadan yazılı şekilde davanın reddi doğru olmamış kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1'nci bentte açıklanan nedenlerle sair temyiz itirazlarının reddine, 2'nci bent uyarınca hükmün temyiz eden davacılar yararına BOZULMASINA, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine, 07.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4224, Karar No: 2010/6188, Tarih: 29.09.2010

**1. Ceza Dairesi         2010/4224 E.  ,  2010/6188 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/07/152386

MAHKEMESİ :(ÇORUM) Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO :06/03/2007 gün ve 29/63

SUÇ :kasten öldürmeye teşebbüs

İ.. D..'ı kasten öldürmeye teşebbüsten sanık Y.. S.., İ.. D..'ı yaralamaktan ve tehditten sanık Y.. S.., M.. S.. ile S.. S..'ı yaralamaktan, tehditten ve izinsiz silah taşımaktan sanık İ.. D.., A.. D..'ı yaralamaktan sanık S.. S.., S.. S..'ı yaralamaktan sanık A.. D..'ın yapılan yargılanmaları sonunda: hükümlülüklerine ilişkin (ÇORUM) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 06/03/2007 gün ve 29/63 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar müdafii ile müdahiller vekili taraflarından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Sanık Mustafa hakkında açılan dava ile ilgili olarak "5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunun 23/1 maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş olduğundan", 23/01/2008 gün ve 5728 sayılı Kanunun 562 maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231/12 maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar temyizi kabil olmayıp, itiraz yasa yoluna tabi bulunduğundan, mahallince değerlendirme yapılmak üzere, sanık hakkında İbrahim'i yaralama ve tehdit suçlarından kurulan hükümler yönünden dosyanın incelenmeksizin mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

2-a)Müdahil sanık S.. S.. ve müdahil M.. S.. vekili ile sanık İ.. D.. müdafiinin temyiz talepleri üzerine, sanık Süleyman hakkında A.. D..'ı yaralama, sanık A.. D.. hakkında S.. S..'ı yaralama, sanık İ.. D.. hakkında M.. S..'ı yaralama ve tehdit, S.. S..'ı yaralama, 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından kurulan hükümler yönünden yapılan incelemede;

Hüküm tarihinden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562 maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231 maddesi uyarınca sanıkların hukuki durumlarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

b)Sanık Yunus müdafii ve mağdur-müşteki İbrahim vekilinin temyiz talebi üzerine, sanık Yunus hakkında İbrahim'i öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hüküm yönünden yapılan incelemede;

Vekili vastasıyla 07/04/2005 tarihli dilekçeyle müdahillik talebinde bulunan ve müdahil-sanık sıfatıyla kararı temyiz eden mağdur-müşteki İ.. D..'ın 5271 sayılı CMK.nun 238 maddesi uyarınca davaya müdahilliği konusunda olumlu yada olumsuz bir karar verilmemesi,

Usule aykırı olup, sanık Yunus, müdahil sanık Süleyman ve müdahil Mustafa vekili ile mağdur-müşteki sanık İbrahim vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin BOZULMASINA, 29/09/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11165, Karar No: 2013/14389, Tarih: 28.10.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/11165 E.  ,  2013/14389 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İhtiyati tedbir

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye ve alacak davasında verilen ihtiyati tedbir kararına itiraz üzerine itirazın reddine dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, ihtiyaç nedeniyle tahliye ve alacak istemine ilişkindir. Mahkemece, dava dışı Özel ... ... Özel Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezine ait İlçe Milli Eğitim Müdürlüğünde bulunan alacak üzerine bloke konulmasına karar verilmiş, verilen ihtiyati tedbir kararına davalı tarafından itiraz edilmesi üzerine, açılan duruşmada itirazın reddine karar verilmiştir.

Davacı vekili tarafından, davalının Özel ... ... Özel Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezi olarak faaliyet gösterdiği kiralanandan ihtiyaç nedeniyle tahliyesine ve ödenmeyen kira alacağının tahsiline karar verilmesi istemi ile açılan davada, İlçe Milli Eğitim Müdürlüğünde bulunan davalının hak ettiği alacak üzerine bloke konulması talep edilmiştir. Davalı vekili ise, davanın reddini savunarak davalı müvekkilinin gerçek kişi olmasına rağmen tüzel kişi olan ... Sosyal Hizm. İnş. Ltd. Şti. alacağına bloke konulduğunu beyan ederek ihtiyati tedbir kararına itiraz etmiştir. Mahkemece, dava dışı Özel ... ... Özel Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezine ait İlçe Milli Eğitim Müdürlüğünde bulunan alacak üzerine bloke konulduğu anlaşılmıştır.

Taraflar arasında 15.09.2010 başlangıç tarihli 2 yıl süreli kira sözleşmesinin varlığı konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davalı kiracı ... adı geçen şirketin kurucu ortaklarından olmasına rağmen kira sözleşmesini kendi adına imzalamıştır. Dosya içerisinde yer alan İlçe Milli Eğitim Müdürlüğü cevaplarından kiracı Seyfettin'in kurumlarında alacağının bulunmadığı,dava dışı tüzel kişinin alacaklarının olduğu bildirilmiş, mahkemece bildirilen alacak üzerine bloke konulmuştur. Davacının istemi kira sözleşmesinden kaynaklanan tahliye ve kira alacağına ilişkindir. Bu durumda, sözleşmenin tarafı olmayan ve kira alacağından sorumlu bulunmayan dava dışı tüzel kişinin alacağına bloke konulması doğru değildir.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine kesin olarak 28.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/29804, Karar No: 2017/24671, Tarih: 27.11.2017

**15. Ceza Dairesi         2017/29804 E.  ,  2017/24671 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kişinin algılama yeteneğinin zayıflığından yararlanmak suretiyle dolandırıcılık suçundan şüpheliler Garanti Bankası Tekirdağ Şubesi ve Türk Ekonomi Bankası Tekirdağ Şubesi yetkilileri haklarında yapılan soruşturma evresi sonunda Tekirdağ Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 15/11/2016 tarihli ve 2016/9631 soruşturma, 2016/4487 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddine ilişkin mercii Tekirdağ 1. Sulh Ceza Hakimliğinin 20/01/2017 tarihli ve 2017/470 değişik iş sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 13.06.2017 gün ve 94660652-105-59-4282-2017 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 29/06/2017 gün ve 2017/39207 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre, müştekinin oğlunun özürlü olması nedeniyle vesayet altına alındığını, kendisinin vasi atandığını, söz konusu vasilik kararını hem Garanti Bankası Tekirdağ Şubesine hem de Türk Ekonomi Bankası Tekirdağ Şubesine iadeli taahhütlü olarak gönderdiğini, kendi bilgi ve rızası dışında bir takım kişilerin oğlunu kandırarak bahsi geçen Bankalardan kredi çektirdiklerini belirterek şikayetçi olması üzerine yürütülen soruşturma sonucunda, Tekirdağ Cumhuriyet Başsavcılığınca banka çalışanlarının vesayet durumunu bilmelerinin mümkün olmadığı gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ve merci Tekirdağ 1. Sulh Ceza Hakimliğince aynı gerekçelerle itirazın reddine karar verilmiş ise de; dosya içerisinde bulunan iadeli taahhütlü PTT gönderilerinden de anlaşılacağı üzere kısıtlama kararının hem Garanti Bankası Tekirdağ Şubesine hem de Türk Ekonomi Bankası Tekirdağ Şubesine gönderildiği, şube yetkililerince teslim alındığı, bu nedenle ilgili banka yetkililerinin kısıtlama durumunu bilmemelerinin düşünülemeyeceği anlaşılmakla, delillerin kamu davasının açılmasını gerektirir nitelikte bulunduğu, bu delillerin mahkemesince takdir ve değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Şüphelilerin ifadeleri alınıp, gösterecekleri deliller toplanmadan ve kısıtlılık kararının bankalara gönderilmesi üzerine sisteme kayıt yapılıp yapılmadığı ile banka görevlilerinin bu konuda araştırma yapma yükümlülüklerinin bulunup bulunmadığı konularında inceleme yapılmadan kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmiş olması nedeniyle itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet bulunmadığından, kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görülmekle, Tekirdağ 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 20.01.2017 tarih ve 2017/470 değişik iş sayılı kararının, 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca müteakip işlemlerin itiraz merciince yerine getirilmesine, 27.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14157, Karar No: 2015/3012, Tarih: 31.03.2015

**16. Hukuk Dairesi         2014/14157 E.  ,  2015/3012 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; “taşınmaz başında yapılan keşifte tespit tutanağı bilirkişileri ... ve ...'ın tespitteki beyanları ile keşifte saptanan hukuksal olgu birbirine aykırı düştüğü halde taşınmaz başında adı geçen tutanak bilirkişilerinin dinlenmemiş olması ayrıca davalı tarafça bildirilen tanıklar da dinlenmediği gibi nedenlerinin hükümde açıkça gösterilmemesi, taşınmaz içinde yer yer taşlık ve kayalık kısımların bulunduğu belirtilmesine rağmen bu kısımların taşınmaza oranının ne olduğu ve taşınmazın hangi bölümüne isabet ettiğinin uzman fen ve ziraat bilirkişi raporlarında gösterilmediği gibi mahkeme gözleminin de bu hususları açıklayıcı nitelikte olmamasının isabetsizliğine” değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın reddine, çekişmeli 122 ada 28 parsel sayılı taşınmazın tespit gibi 1/3' er hisse ile davalılar ..., ... ve ... adlarına tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.