muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/7792, Karar No: 2019/2257, Tarih: 28.02.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/7792 E.  ,  2019/2257 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalıların işleteni, sürücüsü ve trafik sigortacısı olduğu aracın, davacı ...'un yolcusu olduğu araca çarpmasıyla oluşan kazada, davacı ...'un yaralandığını, yüzünde sabit iz kaldığını, ilerde yaptırma ihtimali bulunan estetik ve diğer operasyon giderlerinden davalıların sorumlu olduğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla ... için 1.000,00 TL maddi, 20.000,00 TL manevi tazminatın, davacılar ... ve ... için 2.500,00'er TL manevi tazminatın tahsilini talep etmiştir.

Davalılar davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; davanın ihbar edilen SGK yönünden hüküm kurulmasına yer olmadığına, davacı ..., davacı ..., davacı ...'un maddi tazminat taleplerinin reddine, davacı ... için 2.500,00 TL manevi tazminatın, davacılar ... ve ... için 1.250,00'şer TL manevi tazminatın tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı taraf, davacı ...'un kazada yüzünden yaralandığını, bu yaralanması nedeniyle yüzünde sabit iz kaldığını ve bu izler nedeniyle estetik tedavi gideri yapılması gerektiğini belirterek, bu giderlerin de tazmini isteminde bulunmuş, mahkemece, davacının bu talebi hakkında araştırma yapılmamış, olumlu ya da olumsuz bir hüküm tesis edilmemiştir.

Dosya kapsamında bulunan adli tıp raporunda, davacı ...'un yüzünde oluşan izin sabit iz niteliği taşıdığını bildirilmiştir. Davacının yüzünde oluşan izin sabit iz olduğu tespit edildiğine göre, bu zararın giderimi için gerekli bedelden de davalıların sorumlu olduğu gözetilmelidir.

Bu durumda mahkemece; davacı ...'un yüzünde oluşan izin sabit iz olduğunun uzman bilirkişi raporuyla saptandığı gözönünde bulundurularak; davacının yüzünde oluşan sabit iz için yapılacak estetik tedavi giderine ilişkin konusunda uzman doktor bilirkişi tarafından tespit edilecek bedelin hüküm altına alınması gerekirken eksik incelemeyle, yazılı olduğu biçimde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

Bu durumda mahkemece; davacı ...'un yüzünde oluşan izin sabit iz olduğunun uzman bilirkişi raporuyla saptandığı gözönünde bulundurularak; davacının yüzünde oluşan sabit iz için yapılacak estetik tedavi giderine ilişkin konusunda uzman doktor bilirkişi tarafından tespit edilecek bedelin hüküm altına alınması gerekirken eksik incelemeyle, yazılı olduğu biçimde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

3-Borçlar Kanunu'nun 47. maddesi hükmüne göre hakimin özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde, bu tazminatın sınırı onun amacıca göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22.06.1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Hakimin bu takdir hakkını kullanırken, ülkenin ekonomik koşulları, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, paranın satın alma gücü, tarafların kusur durumu, olayın ağırlığı, olay tarihi gibi özellikleri göz önünde tutması ve buna göre manevi tazminat takdir edilmesi gerektiği açıkça ortadadır. ( HGK 23/06/2004, 13/291-370 )

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında,

Manevi tazminat zenginleşme aracı olmamakla beraber, bu yöndeki talep hakkındaki hüküm kurulurken olay sebebiyle duyulan acı ve elemin kısmen de olsa giderilmesi amaçlanmalı ve bu sebeple tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile birlikte olayın meydana geliş şekli de gözönünde tutularak, hak ve nesafet kuralları çerçevesinde bir sonuca varılmalıdır. Zira, M.K'nun 4.maddesinde, kanunun takdir hakkı verdiği hallerde hakimin hak ve nasafete göre hükmedeceği öngörülmüştür.

Yukarıda belirtilen hususlar dikkate alındığında, davacılar yönünden takdir olunan manevi tazminatların az olduğu görülmüş ve hakkaniyete uygun manevi tazminatlara hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

4-Davacılar vekili meydana gelen zarar nedeni ile davacı ... için 1.000,00 TL maddi tazminatın tahsilini talep etmiş, diğer davacılar ... ve ... için maddi tazminat talebinde bulunmamıştır. Mahkemece, davacılar ... ve ... için usulüne uygun açılmış ve harçlandırılmış maddi tazminat talebi olmadığı halde davacılar ... ve ...'un maddi tazminat taleplerinin reddi ile red edilen maddi tazminat talepleri yönünden vekalet ücretine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

4-Davacılar vekili meydana gelen zarar nedeni ile davacı ... için 1.000,00 TL maddi tazminatın tahsilini talep etmiş, diğer davacılar ... ve ... için maddi tazminat talebinde bulunmamıştır. Mahkemece, davacılar ... ve ... için usulüne uygun açılmış ve harçlandırılmış maddi tazminat talebi olmadığı halde davacılar ... ve ...'un maddi tazminat taleplerinin reddi ile red edilen maddi tazminat talepleri yönünden vekalet ücretine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2),(3) ve (4) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 28/02/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1787, Karar No: 2024/7698, Tarih: 22.10.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/1787 E.  ,  2024/7698 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/559 E., 2022/1986 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 29. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2021/222 E., 2022/121 K.

Taraflar arasındaki ziynet alacağı davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı kadın vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı kadın vekili tarafından duruşma istemli olarak temyiz edilmiş olup kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 22.10.2024 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde duruşmalı temyiz eden davacı ... ve vekilleri gelmedi. Karşı taraf davalı ... ... vekili Avukat ... geldiler. Gelenlerin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen günde Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; tarafların 2015 yılında evlendiğini, bu evliliklerinden ortak çocuklarının olduğunu, taraflar arasında davalı erkekten kaynaklanan kusurlu davranışlardan dolayı görülmekte olan boşanma davasının olduğu, tarafların düğününde kadına, 34 adet gremse altın, 5 adet yarım altın, 94 adet çeyrek altın, 10 adet 22'şer gram bilezik, 3 adet 21'er gram bilezik, 1 adet 17 gram bilezik takıldığını, bu ziynet eşyalarının kadına ait olduğunu ve erkek tarafından alınarak iade edilmediğini iddia ederek davanın kabulü ile dava konusu ziynet eşyalarının öncelikle aynen iadesini, mümkün olmadığı takdirde ise fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 1.470,00 TL ziynet alacağı bedelinin yasal faizi ile birlikte davalı erkekten alınarak davacı kadına verilmesini talep ve dava etmiştir. Davacı kadın vekili ıslah dilekçesinde özetle; dava değerini ıslah ettiklerini ve dava konusu ziynet eşyalarının öncelikle aynen iadesini, mümkün olmadığı takdirde 150.000,00 TL ziynet alacağı bedelinin yasal faizi ile birlikte davalı erkekten alınarak davacı kadına verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı erkek vekili cevap dilekçesinde özetle; dava dilekçesinde dayanılan vakıaların gerçeği yansıtmadığını, davacı kadının ortak konuttan ayrılırken dava konusu ziynet eşyalarını yanında götürdüğünü, hatta yatırım amaçlı biriktirilen ziynet eşyalarının da davacı kadın tarafından yanında götürüldüğünü iddia ederek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı erkek vekili cevap dilekçesinde özetle; dava dilekçesinde dayanılan vakıaların gerçeği yansıtmadığını, davacı kadının ortak konuttan ayrılırken dava konusu ziynet eşyalarını yanında götürdüğünü, hatta yatırım amaçlı biriktirilen ziynet eşyalarının da davacı kadın tarafından yanında götürüldüğünü iddia ederek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; dinlenen tanık beyanlarının ziynet eşyalarına dair bizzat görgüye dayalı olmadığı, bu doğrultuda davacı tarafa yemin teklif etme hakkının hatırlatıldığı, 27.01.2022 tarihli duruşmada, davalı erkek tarafından dava konusu ziynet eşyalarının davacı kadın tarafından götürüldüğüne dair yemin edildiği, tarafların karşılıklı iddiaları, bilirkişi raporu, tanık anlatımları, tüm dosya kapsamı hep birlikte değerlendirildiğinde, dayanılan vakıaların ispat durumuna göre davacı kadının, davalı erkeğe yemin teklifi ve davalı erkeğin de davacı kadının yemin teklifini kabul ederek yemin ettiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya aykırı olduğu, dava konusu ziynet eşyalarının davalı erkek tarafından zorla elinden alındığı ve iade edilmediği, dinlenen tanık beyanlarıyla da bu iddianın ispatlandığı, dava konusu ziynet eşyalarının davalı erkek tarafından ev alınması için kullanıldığı, bu kapsamda iddianın mal rejiminden kaynaklanan alacak olarak nitelendirilmesi ve bu yönde hüküm verilmesi gerektiği ve davanın reddine karar verilmesinin hatalı olduğu belirtilerek; hükmün tamamı yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacı kadın tanıklarının ziynetlerin davacı kadının elinden alındığına ve yanında götürülmesine engel olunduğuna ilişkin görgüye dayalı bir açıklamaları bulunmadığı, davacı kadının iddiasını dinlettiği tanık beyanları ile ispat edemediği, bunun üzerine İlk Derece Mahkemesince ispat yükü kendisine düşen ve davasını diğer delillerle kanıtlayamayan davacı kadına açıkça yemin deliline dayanması sebebiyle yemin teklif etme hakkının hatırlatıldığı, davalı erkeğin de yemini eda ettiği, hal böyle olunca ispat edilemeyen davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle davacı kadın vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı kadın vekili temyiz dilekçesinde özetle; Bölge Adliye Mahkemesi tarafından istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen kararın hatalı olduğu, istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeler ile hükmün tamamı yönünden temyiz başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava; ziynetlerin aynen, mümkün olmaması durumunda ise bedelinin tahsili istemine ilişkin olup uyuşmazlık, ispat, davanın kabulü şartlarının oluşup oluşmadığı ve hukuki nitelendirme noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 26 ncı maddesi, 189 uncu maddesi, 190 ıncı maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri; 4721 sayılı Kanun’un 1 inci maddesi, 6 ncı maddesi, 220 nci maddesi, 222 nci maddesi, 226 ncı maddesi; 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 285 inci ve devam maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı kadın vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Duruşma için takdir olunan 28.000,00 TL vekâlet ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine,

Adli yardımdan yararlanması sebebi ile başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının ...'ya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

22.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14939, Karar No: 2013/2539, Tarih: 21.02.2013

**14. Hukuk Dairesi         2012/14939 E.  ,  2013/2539 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 26.10.2007 gününde verilen dilekçe ile hasılat kirası sözleşmesinden kaynaklanan alacak istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne kısmen reddine dair verilen 29.04.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, hasılat kirası ilişkisinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Davalı, taraflar arasında kira sözleşmesi bulunmadığını, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava kısmen kabul edilmiş, 1.800,00 TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Hükmü, taraflar temyiz etmiştir.

Davacı, davalıya ait 2413 parsel sayılı taşınmazı hasılat kira sözleşmesine dayalı olarak kullandığını, sözleşmenin yazılı bir belgeye dayanmadığını, tarafların sükutu ile yenilenen sözleşme uyarınca 2007 yılına ait bağ bakım giderlerinin de kendisi tarafından karşılandığı halde hasatın davalı tarafından yapıldığını belirterek yapılan gider ve mahrum kalınan gelirden dolayı tazminat istemiştir.

Davacı vekili yargılama aşamasında yazılı delilleri bulunmadığını, davalıya "yemin" teklif edeceklerini bildirmiştir. Kullanılan bu yemin teklifi, taraf (kat'i yemin) yeminidir. Taraf yemini davanın taraflarından olup da ispat yükü kendisine düşen tarafın hasmına teklif ettiği yemindir. Davanın sonucu artık bu yeminin eda edilip edilmemesine bağlıdır. Kuşkusuz hakim de bu yemin ile bağlıdır ve bu delili takdir yetkisi yoktur.

Davacının teklif ettiği yeminle ilgili usul işlemleri yerine getirilmiş, 26.01.2010 tarihli oturumda davalı; '' Benim davacı ile dava konusu 2413 parsel sayılı taşınmaz ve başka taşınmazlar hakkında ortakçılık ilişkim yoktur. Aramızda kira sözleşmesi de yoktur. Dava konusu taşınmazın ekim ve biçim işlemlerini ben yapıyorum veya benim talimatımla işçilerim yapmaktadırlar.'' şeklinde beyanda bulunmuştur.

Mahkemece, kanıtlanamayan davanın reddine karar verilmesi gerekirken deliller hatalı şekilde değerlendirilerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde iadesine, 21.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15406, Karar No: 2013/15684, Tarih: 14.11.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/15406 E.  ,  2013/15684 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı ihtiyati tedbir konulmasına dair verilen hükmün süresi içinde davalı Mera Grup Enerji İnş. Tar. Hayvancılık Gıda San. ve Tic. Ltd. Şti vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı borçlu Eker İnş. Elektrik Taah. Tic. Ltd. Şti.aleyhine icra takibi yaptıklarını, borcu karşılayacak malı bulunamadığını ileri sürerek borçlu davalının kendisine ait taşınmazları diğer davalılara sattığını öne sürerek yapılan tasarrufların iptalini ve dava konusu taşınmazlar üzerine ihtiyati haciz ve ihtiyati tedbir konulmasını talep etmiştir.

Mahkemece dava konusu taşınmazlar üzerine 52.500.00 TL. Miktarında ihtiyati haciz ve taşınmazın 3. kişilere devir ve temlikinin önlenmesi için ihtiyati tedbir konulmasına karar verilmiş, bu karara karşı davalı Mera Grup Enerji İnş. Tar. Hayvancılık Gıda San. ve Tic. Ltd. Şti. tarafından yapılan itirazın reddine karar verilmiş, verilen bu karar davalı Mera Grup Enerji İnş. Tar. Hayvancılık Gıda San. ve Tic. Ltd. Şti. tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve kararda yazılı diğer gerekçelere göre davalı Mera Grup Enerji İnş. Tar. Hayvancılık Gıda San. ve Tic. Ltd. Şti.nin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 24,30 TL peşin harcın onama harcına mahsubuna 14.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/14555, Karar No: 2012/97, Tarih: 16.01.2012

**5. Ceza Dairesi         2008/14555 E.  ,  2012/97 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : İrtikap ve Zimmet

...

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

... İlköğretim Okulu müdür yardımcısı olan sanık ... hakkında öğrenci velilerinin ...,... İlköğretim Okulu ve Öğrencileri Koruma Derneği muhasebecisi olup temyize gelmeyen sanık ... Konya'ya zorla bağış yapmasını sağlamak suretiyle cebren irtikap ve öğrenci velilerinden aldığı bağışların, makbuzlarının velilerde kalan birinci nüshasına gerçek miktarı dernekte kalan ikinci nüshasına da farklı miktar yazarak aradaki farkı uhdesinde tutmak suretiyle zimmet suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında sanığın müdür yardımcısı olarak görev yaptığı, dernek ile ilgili herhangi bir görevinin bulunmadığı, derneğe yapılan bağışları tahsil etme ve makbuz düzenleme görev ve yetkisinin muhasip ... Konya'da olduğu sanık savunması, tanık beyanları, bilirkişi raporu ve dosya kapsamından anlaşılmakla delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle sanık hakkında verilen beraet hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 16.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2021/16545, Karar No: 2021/3766, Tarih: 28.06.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/16545 E.  ,  2021/3766 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 2820 sayılı Siyasi Partiler Kanunu'nun 107. maddesinden kaynaklanan alacak istenmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın HMK m. 150/5 uyarınca açılmamış sayılmasına dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı, Demokratik Toplum Partisinin Anayasa Mahkemesinin 11/12/2009 tarihli kararıyla kapatıldığını, kapatılan siyasi partilerin mallarının 2820 sayılı Siyasi Partiler Kanunu’nun 107. maddesi uyarınca Hazineye intikal ettiğini, 11/02/2010 ve 10/11/2010 tarihli inceleme raporları sonucunda partinin Gaziosmanpaşa ilçe teşkilatında 14.292,00 TL nin gelir gider farkı olarak parti kasasında bulunmadığını, davalılardan partinin ilçe teşkilatı başkanı olan ... adına gönderilen 11/05/2011 tarihli borç ödemeye davet yazısının gereği yerine getirilmediği gibi, anılan davalı tarafından idare mahkemesinde borç ödemeye davet yazısının iptali istemiyle dava açıldığını belirterek, 14.292,00 TL'nin 11/02/2009 tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalılardan tahsili isteminde bulunmuştur.

Davalılar davanın reddini savunmuşlar, ıslah dilekçesiyle savunmalarını ıslah edip zamanaşımı def’inde bulunmuşlardır.

Mahkemece, davanın zamanaşımı nedeniyle reddine dair verilen ilk hükmün davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 17/02/2020 tarihli ve 2017/1104 esas, 2020/616 karar sayılı ilamı ile “öncelikle zamanaşımı süresinin başlangıç tarihi tespit edilerek dava tarihi itibariyle zamanaşımı süresinin dolup dolmadığı hususunda değerlendirme yapılarak karar verilmesi, davanın süresinde açılmış olduğunun anlaşılması halinde ise Demokratik Toplum Partisi (DTP) nin başvurusu üzerine Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin (AİHM) 12/01/2016 tarihli ihlal kararının değerlendirilerek sonucuna göre bir hüküm kurulması” gereğine değinilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyulduktan sonra yapılan yargılamada; 10/12/2020 tarihli duruşmaya tarafların katılmaması üzerine 6100 sayılı HMK’nın 150. maddesinin 1. fıkrası uyarınca dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verildiği tarihten başlayarak üç aylık süre içerisinde aynı maddenin 4. fıkrası uyarınca davanın yenilenmemesi gözetilerek; anılan Kanun’un 150. maddesinin 5. fıkrası gereğince davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacı vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan kararın ONANMASINA ve 492 Sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi uyarınca davacıdan harç alınmamasına, 28/06/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.