muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/5611, Karar No: 2020/1360, Tarih: 20.01.2020

16-22 Mayıs 2007 tarihleri arasında gerçekleştirilen PKK/KONGRE-GEL terör örgütünün 5. Genel Kurulunun sonuç bildirisinde ilan edilen KCK'nın, silahlı terör örgütünün elebaşısı Abdullah Öcalan’ın örgütün amacı doğrultusunda tabana yayılmasını sağlamak amacıyla ortaya koyduğu “Kent Meclisleri, Demokratik Siyaset Akademisi, Demokratik Toplum Kongresi ve Kooperatifler Hareketi” şeklindeki dört ayaklı bir paradigmadan oluştuğu, bu paradigmanın üçüncü ayağı olan Demokratik Toplum Kongresinin (DTK), sözde kurucu meclis işlevi gören bir yapılanma olduğu ve Kuzey Kürdistan Parlamentosu/Meclisi olarak nitelendirildiği, terör örgütünün hedefi olan demokratik özerklik stratejisini hayata geçirmek için örgüt elebaşısının talimatları doğrultusunda kurulduğu, KCK/TM parlamento yapısını oluşturan sözde yasama organı olduğu, genel kurul, daimi meclis, başkanlık divanı, yürütme kurulu ve komisyonlar gibi organlarının bulunduğu, çalışma usulüne ilişkin sözde iç tüzüğünün olduğu, demokratik özerkliği gerçekleştirmek amacıyla siyasi parti, dernek, sendika ve sivil toplum kuruluşlarını örgütleyerek konferans ve çalıştaylar düzenlediği, örgütlenme yapısı itibarıyla KCK ile özdeşlik gösterdiği, bileşenlerinin KCK yapılanması içinde yer alan sözde kent meclisleri, ilçe meclisleri, mahalle meclisleri ve köy komünlerinin olduğu, delege ve üyelerinin anılan bu sözde meclis üyeleri ile bazı milletvekilleri, belediye başkanları ve belediye meclis üyeleri olduğu, yaptığı kongre ve konferanslar sonucunda 14 Temmuz 2011 tarihinde demokratik özerlik ilan edildiği ve 27 Aralık 2015 tarihinde demokratik özerk bölgelerin oluşturulmasının istendiği ve ayrıca öz yönetim ilanlarına sahip çıkıldığı tüm dosya kapsamındaki bilgi ve belgelerden anlaşılmıştır.

Bu açıklamalar ışığında silahlı terör örgütü elebaşı olan Abdullah Öcalan'ın talimatı doğrultusunda KCK'nın dört ayaklı paradigmasından biri olarak kurulup faaliyet gösterdiği anlaşılan Demokratik Toplum Kongresinin eş başkanlığını yapan suç tarihinde aynı zamanda bir siyasi partinin de milletvekili olan sanığın;

Demokratik Toplum Kongresinin olağanüstü kongresinde yer aldığı, örgüte müzahir internet sitelerinde yer alan çağrılar üzerine gerçekleştirilen çeşitli yasa dışı gösterilere katıldığı ve terör örgütü propagandasına dönüşen konuşmalar yaptığı şeklindeki sübut bulan eylemlerinin, salt siyasi bir faaliyet olarak kabul edilmesi mümkün olmadığından bir bütün halinde silahlı terör örgütünün hiyerarşik yapısına dahil üyesi olma ve terör örgütü propogandası yapma suçlarını oluşturduğuna ilişkin mahkemenin kabulü dosya kapsamına uygun bulunmakla, sanık müdafilerinin bir siyasi partinin milletvekili olarak yürütülen siyasi faaliyetlerin suç sayılmak suretiyle sanığın cezalandırıldığına ilişkin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiileri ve Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler yerinde görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Diyarbakır 5. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.01.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6051, Karar No: 2021/2024, Tarih: 04.03.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/6051 E.  ,  2021/2024 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Aydın 3. Asliye Hukuk Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 27.02.2019 tarih ve 2018/420 E. - 2019/61 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin taraf vekilleri tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, bazı noksanlıkların ikmali için mahalline gönderilen dosyanın eksikliklerin giderilmesinden sonra gönderildiği anlaşılmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının, muavin defter kayıtlarına göre davalıdan alacaklı olduğu miktarın tahsili için başlattığı icra takibine, borcun 50.000,00 TL'den fazlasına davalıların haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptalini ve icra inkar tazminatının davalıdan tahsilini ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının muavin defterlerine davalılar tarafından yapılan ödemelerin kaydedilmediğini, ayrıca davalıların kayıtlarında yer almayan faturaların da davacının muavin defterine kaydedilerek davalıların borçlu gösterildiğini, davalılar tarafından yapılan ödemeler gözetildiğinde esasen davalıların davacıdan alacaklı olduğunu savunarak, davanın reddini ve kötü niyet tazminatının davacıdan tahsilini istemiştir.

Mahkemece, Dairenin bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonrasında, davacının alacağını ispatlayamadığı, bozma ilamının esasa ilişkin olmayıp kötü niyet tazminatına ilişkin olduğu, mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verildiği, takibin kötü niyetle yapıldığına ilişkin dosya içinde bilgi ve belge bulunmadığı gerekçesiyle, davanın ve kötü niyet tazminatı isteminin reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 14,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden taraflardan ayrı ayrı alınmasına, 04.03.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/37880, Karar No: 2017/9851, Tarih: 28.09.2017

**18. Ceza Dairesi         2015/37880 E.  ,  2017/9851 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- TCK’nın 30/2.maddesinde, kişinin, suçun daha ağır veya daha az cezayı gerektiren nitelikli hallerinin gerçekleştiği hususundaki hatasından yararlanması öngörülmüştür. Suçun nitelikli hallerinde hatada, failin işlediği fiilin suç oluşturduğu konusunda herhangi bir yanılgısı söz konusu olmayıp, yanılgı fiile ilişkindir. Eğer fail, daha ağır bir netice öngören nitelikli hali kastetmeden hareket etmiş, ancak yanılgı sonucu nitelikli hal gerçekleşmiş ise, istemediği ağır neticeden sorumlu tutulamayacaktır.

Yargılamaya konu somut olayda; Toplum Sağlık Merkezinde görevli olan şikayetçilerin gezici sağlık ekibi olarak 0-5 yaş grubu çocukların çocuk felci aşılarını yapmak için ev ev dolaştıkları, sanığın evine gelip kapının ziline bastıkları kapı aralığından sanığın eşi ile konuşup varsa çocuğuna aşı yaptırması gerektiğini söyledikleri, ancak sanığın eşinin aşı yaptırmak istemediğini bildirmesi sonrasında şikayetçilerin apartmandan çıkıp gittikleri, arkalarından sanığın "..sizin ananızı avradınızı sinkaf ederim, sizi buraya gönderininde a....koyarım.." diye hakaretler ettiği, bina dışındaki şikayetçilerin yanına gelip aynı şekilde hakaretlerine devam ettiği, ayrıca şikayetçi İsmail'e yumrukla vurduğu, ancak sanığın “şahısların sivil giyimli olduklarını, kendilerinden kimlik göstermelerini istediğini, sağlık memuru olduklarına dair kimliklerini gösteremediklerini, bir şey demeden koşarak uzaklaşmaya başladıklarını, arkalarından gittiğini, kimlik istediğini, vermediklerini, 155 i aradığını, yakın zamanda bir hırsızlık olayı olduğunu, bu sebeple tedirgin olduğu” şeklindeki savunması ile müştekilerin de olay tarihinde sivil giyimli olduklarını ve aceleyle çıktıkları için kurum kimliklerinin yanlarına almadıklarını beyan etmeleri karşısında, failin kamu görevlisi olduğunu bilmediği şahıslara karşı gerçekleştirmiş olduğu hakaret ve yaralama eylemlerinde kastın suçun temel şekline yönelik olduğu gözetilmeden, suçun nitelikli halini düzenleyen TCK’nın 125/3-a maddesinden hüküm kurulması ve 86/3 c maddesi uyarınca yaralama suçundan verilen hükümde artırım yapılması,

2- Olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek, haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmemesi,

2- Olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek, haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmemesi,

Kanuna aykırı ve sanık ...’ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye kısmen uygun olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 28.09.2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16056, Karar No: 2015/15070, Tarih: 09.09.2015

**2. Ceza Dairesi         2015/16056 E.  ,  2015/15070 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KYB - 2015/233503

Hırsızlık suçundan hükümlü T.. Ç..’in 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Yalova 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/11/2014 tarihli ilâmının infazı sırasında, hükümlünün açık ceza infaz kurumuna 10 gün içerisinde müracaat etmesi yönündeki çağrıya

uymadığı gerekçesiyle hakkında yakalama kararı çıkarılmasını müteakip, yakalanarak kapalı ceza infaz kurumuna gönderilmesi sonrasında, hükümlünün denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle cezasının infaz edilmesi yönündeki talebinin kabulüne dair Yalova İnfaz Hâkimliğinin 25/02/2015 tarihli ve 2015/42-42 sayılı kararına infaz savcılığınca yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Yalova Ağır Ceza Mahkemesinin 27/02/2015 tarihli ve 2015/211 değişik iş sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 17/06/2015 gün ve 2015/12117-39951 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 30/06/2015 gün ve 2015/233503 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre, hükümlünün davetnâmeye uymaması nedeniyle hakkında yakalama kararı çıkartıldığı, Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğinin 9/4.maddesindeki "On günlük süre içinde, EK-l'de yer alan belgedeki ihtarı içeren çağrıya uymayan veya belirlenen açık kuruma teslim olmayan hükümlüler hakkında 5275 sayılı Kanunun 19 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca yakalama emri çıkarılır ve yakalandıklarında kapalı kuruma alınarak haklarında 6'ncı madde hükümlerine göre işlem yapılır." şeklindeki düzenlemeye nazaran hükümlünün kapalı ceza infaz kurumuna alındığı, hükümlünün infazının 5275 sayılı Kanun'un 105/A maddesi uyarınca denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak infaz edilebilmesi için açık ceza infaz kurumunda olması yada açık ceza infaz kurumuna ayrılma şartlarını haiz olması gerektiği, somut olayda hükümlü açık ceza infaz kurumunda bulunmadığı gibi açığa ayrılması hususunda bir karar tesis edilmediği, yakalama üzerine kapalı ceza infaz kurumuna alınan hükümlünün açığa ayrılmasının Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğinin 6.maddesi hükümlerine tabi olduğu cihetle bu aşamada açığa ayrılma şartlarını taşımayan hükümlünün infazının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazının kabil olmadığı gözetilmeksizin itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine dair karar tesisinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden (YALOVA) Ağır Ceza Mahkemesinden kesin olarak verilen, 27.02.2015 gün ve 2015/211 D.İş sayılı kararın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309.maddesinin 4.fıkrasının (a) bendi uyarınca BOZULMASINA, sonraki işlemlerin merciince yerine getirilmesine, 09.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1853, Karar No: 2012/22640, Tarih: 27.12.2012

**11. Ceza Dairesi         2010/1853 E.  ,  2012/22640 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Sanığın 35 S 01256 sayılı plakayı sahte olarak oluşturup kullandığını hazırlık aşamasında alınan beyanlarında kabul etmesi 17.01.2007 tarihli ekspertiz raporunda belgenin hüsnüniyetli kişilere karşı kullanıldığında aldatma kabiliyetine haiz olduğunun belirtilmesi karşısında, suça konu belgenin aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının tespiti açısından suça konu belgenin nesnel olarak çok sayıda kişiyi aldatacak nitelikte olması, ilk bakışta dikkati çekip çekmeyeceğinin belirlenmesi gerektiği cihetle; suça konu plakadaki sahteciliğin diğer belgelerde yapılan sahteciliklerden farklı olarak araca belli mesafeden ışık ve aracın hız durumlarına göre bakıldığında ilk bakışta dikkati çekmesinin daha zor olması nedeniyle aldatma yeteneğinin bulunduğunun kabulü ile unsurları itibariyle oluşan suçtan mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.12.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/70, Karar No: 2024/326, Tarih: 23.01.2024

**6. Hukuk Dairesi         2023/70 E.  ,  2024/326 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki asıl ve birleşen dosyada tazminat davasından dolayı bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl davanın reddine, birleşen davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı T.C. Başbakanlık Toplu Konut İdaresi Başkanlığı vekili ile davacı ... vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 23.01.2024 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde davacı vekili Avukat ... ile davalı vekili Avukat ...'ın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen saatte Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Asıl davada davacı vekili dava dilekçesinde; taraflar arasında düzenlenen 03/08/2008 tarihli sözleşme gereğince müvekkili vakfın arazileri üzerine 1224 konut, ticaret merkezi, ilköğretim, kreş, lise, sağlık tesisi, dini tesisler ile tüm alt ... inşaatlarının yapılması ve yapılacak toplu konut sitesinde Toki ... ... Kenti ismi verilmesinin kararlaştırıldığını, ancak davalının sözleşmeye aykırı şekilde 960 konut ve sosyal tesislerden oluşan düşük kaliteli bir uydukent yaptığını ve bunun içinden 810 konutu aldığını, hemen bitişiğinde ise 8 tanesi tripleks villa toplam 237 konut ve 8 adet mağazadan oluşan, peyzaj alanı, yürüyüş alanı, çocuk oyun alanı, basketbol sahası, kaykay pisti, kapalı devre kamera sistemi, havuz, yangın ve duman alarmı donatılarına sahip yüksek kaliteli Konakkale Bosphorus isimli lüks siteyi yaparak lüks daire, villa ve ticari dükkanları kendine mal ettiğini ileri sürerek, eksik ... ve değer kaybı ile götürü ücretin aşılması yönünden 100.000,00 TL maddi tazminat ve 100.000,00 TL manevi tazminatın sözleşme teslim tarihinden itibaren işleyecek faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 19/07/2018 harçlandırma tarihli ıslah dilekçesi ile maddi tazminat talebini 9.299.212,70 TL olarak ıslah etmiştir.

2.Birleşen ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/256 Esas sayılı dava dosyasında davacı vekili; davalının 03/08/2008 tarihli sözleşme ile müvekkil vakfa teslim etmeyi yüklendiği ilköğretim okulu, kreş, cami ve şadırvanını Hazine adına tescilli taşınmazlar üzerine inşaa edildiğini, bu nedenle tapularının müvekkiline devredilmediğini ileri sürerek, 100.000,00 TL maddi tazminatın sözleşme teslim tarihinden itibaren işleyecek faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 19/07/2018 harçlandırma tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 15.688.125,00 TL olarak ıslah etmiştir.

3.Birleşen ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2018/239 Esas sayılı dava dosyasında davacı vekili; davalının Konakkale Bosphorus isimli lüks sitedeki daire satışından elde ettiği 12.821.990,91 TL hasılattan 3.522.778,21 TL kısmının tahsilini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçelerinde; müvekkili ile davacı vakıf arasında düzenlenen 03/08/2008 tarihli protokole göre ..., Kalabaklı Köyünde yer alan toplam 257.800 m² yüzölçümlü toplam 8 adet taşınmazın üzerinde toplu konut uygulaması yapılması için anlaşıldığını ve bahse konu taşınmazların davacı vakfa 150 adet konut verilmesi karşılığında müvekkile devredildiğini, davacıya ait dairelerin 09/11/2009 tarihi itibariyle geçici kabulünün yapılarak davacının da dahil olduğu hak sahiplerine teslim işlemlerinin tamamlandığını, eksik ifa ve değer kaybı iddiasının gerçek dışı olduğunu, mülkiyeti müvekkili idareye ait olan taşınmazda dilediği gibi tasarrufta bulunma hak ve yetkisine sahip olduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 25.03.2019 tarihli ve 2013/193 Esas, 2019/58 Karar sayılı kararıyla; davacı vakfa protokol gereğince teslim edilmesi gereken 150 adet konutun teslim edildiği ve eksik veya ayıplı ifa bulunmadığı, davalı idarenin kendi lehine üretmesi gereken 1074 konut yerine 810 konut ürettikten sonra Konakkale Sitesi adı ile dava dışı ... ortaklığı ile bir proje yapılması, 264 adet eksik üretilen konutlar nedeniyle satıştan elde edeceği gelir miktarı, arsa payı karşılığı Konakkale Sitesinden aldığı hasılat payı hep birlikte değerlendirildiğinde davalı idarenin davacı vakfın menfaatini ihlal edecek bir davranışının bulunmadığı, taraflar arasındaki menfaat dengesinin bozulmadığı, davalının Konakkale Sitesinden aldığı hasılatın davacı vakfa verilmesinin protokol hükümleri ile de uyuşmadığı, diğer taraftan eksik ifa, değer kaybı iddialarının ispat edilemediği, manevi tazminat talebi koşullarının oluşmadığı, kamunun yararlanmasına mahsus kamu mallarından olan cami ve müştemilatlarının, kamu tüzel kişileri dışında özel ve tüzel kişilerin (vakıf, dernek vs.) mülkiyetine konu olamayacağı, yine okulların bulunduğu yere göre köy tüzel kişiliği veya Özel İdare adına tescilinin gerektiği gerekçesi ile asıl ve birleşen davaların reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 12.02.2020 tarihli ve 2019/974 Esas, 2020/275 Karar sayılı kararıyla; davalı kurumun davacı aleyhine sözleşmedeki paylaşım dengesini bozan hukuka aykırı bir eyleminin bulunmadığı, cami, okul ve sağlık birimi kamu mallarının geçerli imar planlarına göre ancak bu yapılar için ayrılmış kamu arazilerine yapılması gerekliliği ve sözleşmede bu yapıların özel hukuk tüzel kişisi olan davacıya aidiyetine dair hükmün de emredici hukuk kurallarına aykırılığı ve kamu düzeni gereğince kısmi imkansızlık nedeniyle geçerli olmadığı ayrıca davalının sözleşmeye aykırı bir davranışı ispatlanmaması nedeniyle manevi zararın da oluştuğundan söz edilemeyeceği gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin (Yargıtay kapatılan 15. Hukuk Dairesi) 28.04.2021 tarihli ve 2020/1748 Esas, 2021/2008 Karar sayılı ilamıyla; davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının yerinde görülmediği, taraflar arasındaki 03.03.2008 tarihli satış sözleşmesinin 4. maddesinin 3. fıkrasında “Sosyal donatı olarak yapılan cami, şadırvan, 24 derslik ilköğretim okulu, sağlık ocağı ve kreş bedelsiz olarak Vakıf’a verilecektir. Söz konusu sosyal donatılar amacı dışında kullanılamayacaktır” hükmünün mevcut olduğu, bu maddeye göre davalı tarafça inşaa edilen sosyal donatıların mülkiyetinin davacı vakfa verileceğinin kararlaştırıldığı, ancak sözleşme hükmünün yerine getirilmediği, nitekim sosyal donatıların mülkiyetinin verilmesinin mevzuat gereği mümkün olmamasının, ekonomik değerinin olmadığı anlamına gelmeyeceği, davacı vekilince birleşen ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/256 Esas sayılı dava dosyasında sosyal donatıların mülkiyetinin devri değil, tazminat talep edildiğine göre ilköğretim okulu, kreş, cami ve şadırvanının sözleşmeye göre teslim edilmesi gereken tarih itibariyle piyasa rayiçleriyle belirlenecek bedelinin hüküm altına alınması gerektiği,o halde mahkemece yapılacak ... 17/06/2016 tarihli bilirkişi raporunu düzenleyen bilirkişi heyetinden ek rapor alınarak 03/03/2008 tarihli satış sözleşmesinin 4. maddesinin 3. fıkrasına göre davacı vakfa teslim edilmesi gereken ilköğretim okulu, kreş, cami ve şadırvanının sözleşmeye göre teslim edilmesi gereken tarih itibariyle piyasa rayiçleriyle belirlenecek ... ve arsa bedelinin hüküm altına alınması olduğu gerekçesiyle karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar