muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/12822, Karar No: 2023/8032, Tarih: 18.12.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/12822 E.  ,  2023/8032 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.03.2018 tarih, 2018/11-38 Esas ve 2018/113 Karar sayılı kararı uyarınca ilk derece mahkemesince verilen düşme kararı kaldırılarak istinaf mercii tarafından mahkûmiyet kararı verilmesi suretiyle hüküm türü değiştirildiğinden ve ceza artırıldığından kararın temyizi kabil olduğu belirlenmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Suluova Asliye Ceza Mahkemesinin 29.06.2021 tarihli ve 2020/462 Esas, 2021/407 Karar ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan açılan kamu davasının 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca düşmesine, karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 14.03.2022 tarihli ve 2021/3200 Esas, 2022/735 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik o yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusu üzerine, 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 ... maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile; sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; Adli tıp raporunun hatalı olduğuna, mağdurun burnundaki sabit izin sanıktan kaynaklanmadığına, delil değerlendirmesine, sanığın beraat etmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; Adli tıp raporunun hatalı olduğuna, mağdurun burnundaki sabit izin sanıktan kaynaklanmadığına, delil değerlendirmesine, sanığın beraat etmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanığın mağdura yönelik kasten yaralama suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmış ise de; mağdurun aşamalardaki çelişkili beyanı, olayın birebir görgü tanığı olan ...'un sanığın mağdurun burnuna gelecek şekilde yumruk attığına dair görgüsünün olmayışı ve sanık savunmalarının suçlamayı BTM ile giderilebilecek şekilde yaralamaya yönelik oluşu dikkate alındığında; sanığın olay tarihinde mağdurun alnına gelecek şekilde eliyle vurması ve mağdurun sırt üstü yere düşmesiyle BTM ile giderilebilecek şekilde mağdurun yaralanması olayının sabit olduğu değerlendirilmiş, bu nedenle sanığın üzerine atılı basit yaralama suçunun takibi şikayete bağlı suçlardan olması ve mağdurun şikayetinden vazgeçmiş olması nedeniyle sanık hakkında basit yaralama suçundan açılan kamu davasının 5237 sayılı Kanun'un 73 üncü maddesinin dördüncü fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince sanık hakkında açılan kamu davasının düşmesine karar verildiği anlaşılmıştır.

2. Sanık savunmaları, mağdur beyanları, tanık anlatımları, doktor raporu, tutanaklar, nüfus ve adli sicil kayıtları dava dosyasında mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

29.09.2020 günü saat 01.20 sıralarında sanık ... ve mağdur ...'ın ortak arkadaşları olan tanık ... ile birlikte Amasya ili Suluova ilçesi Hürriyet Mahallesi Altınbaşak Sokak'ta bulunan boş arazi üzerinde alkol aldıkları, sarhoşluğun etkisi ile aralarında çıkan tartışmada birbirlerine küfürlü

sözlerle hakaret ederek kavgaya başladıkları, kavgada ilk haksız eylemin kim tarafından yapıldığının kesin olarak belirlenemediği, sanığın kavga sırasında mağdurun burnuna yumrukla vurması sonucu mağduru aldırılan adli raporlarına göre basit bir tıbbi müdahale ile giderilemeyecek, vücudunda orta (2) derecede kemik kırığına ve yüzünde sabit ize neden olacak şekilde yaraladığı şeklinde olayın geliştiği değerlendirilerek sanık hakkında kasten yaralama suçundan uygulama yapıldığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, alınan tüm raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, dava dosyası tekemmül ettirilerek karar verildiği, eksik incelemenin bulunmadığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı anlaşıldığından, anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 14.03.2022 tarihli ve 2021/3200 Esas, 2022/735 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Suluova Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2343, Karar No: 2015/33103, Tarih: 30.11.2015

**10. Ceza Dairesi         2014/2343 E.  ,  2015/33103 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2013/221423

Mahkeme : MANİSA 1. Ağır Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi- Numarası : 23/05/2013 – 2013/185 esas 2013/166 karar

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Suç tarihlerinin gerekçeli karar başlığına 05.09.2012, 06.09.2012 ve 09.11.2012 olarak yazılması gerekirken, 05.06.2012 şeklinde yazılması, Mahkemece düzeltilmesi mümkün maddi hata olarak kabul edilmiştir.

A) Sanık R.. hakkındaki “uyuşturucu madde ticareti yapma” suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün incelenmesi:

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

B) Sanık M.. hakkındaki “uyuşturucu madde ticareti yapma” suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün incelenmesi:

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipinin doğru olarak belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Dosyadaki bilgi ve belgelere göre; aynı suçtan hakkındaki mahkûmiyet hükümleri temyiz edilmeksizin kesinleşen diğer sanıklar İ.. ve S.. ile birlikte eylemleri gerçekleştiren sanığın TCK'nın 37. maddesi anlamında “fail“ olduğu gözetilmeden, "yardım eden" sıfatıyla cezasından TCK’nın 39. maddesi uyarınca indirim yapılması,

2- Sanığın, 05.09.2012 tarihli olay günü diğer sanık S.. ile birlikte olduğu sırada, sivil giyimli iki kolluk görevlisinin esrar almak istemesi üzerine, diğer sanık İ..'i çağırarak görevlilere 1 gram esrarın satışına iştirak ettiği, aynı görevlilerin 06.09.2012 tarihinde sanığın kullandığı telefonu arayıp tekrar buluşma sağlayarak 0,4 gram daha esrar aldıkları; alıcı görevlilerin değişik tarihlerdeki satın alma işlemlerinin suç delillerini elde etmeye yönelik çalışmalar olduğu, dolayısıyla alıcı görevlilere yapılan uyuşturucu madde satışının zincirleme suç kapsamında değerlendirilemeyeceği, sanığın hareketlerinin bütünüyle “uyuşturucu madde ticareti yapma” suçunu oluşturduğu gözetilmeden, iki kez uyuşturucu madde sattığı kabul edilerek sanık hakkında zincirleme suçla ilgili TCK'nın 43. maddesinin uygulanması,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısının ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA,

30.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5462, Karar No: 2023/6012, Tarih: 09.10.2023

**1. Ceza Dairesi         2023/5462 E.  ,  2023/6012 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/202 E., 2022/320 K.

SUÇ : Kasten yaralama

KARAR : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

... 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.04.2022 tarihli ve 2021/202 Esas, 2022/320 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 2.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün netice cezanın türü ve miktarı itibarıyla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 272 nci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca kesin nitelikte olması sebebiyle 13.04.2022 tarihinde kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 09.05.2023 tarihli ve 2022/31475 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 05.07.2023 tarihli ve KYB-2023/60890 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 05.07.2023 tarihli ve KYB-2023/60890 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 15.12.2017 tarihli ve 2017/19084 Esas, 2017/28185 Karar sayılı ilâmında; '...uzlaştırmaya tabi olan bir suçla uzlaştırmaya tabi olmayan bir suçun yargılaması devam ederken, hakimin uzlaştırmaya tabi olacağını öngördüğü suçla ilgili olarak dosyayı soruşturma bürosuna göndermesi veya bu düşünceyle tefrik kararı vermesi durumunda uzlaştırma kapsamında olmayan suç açısından ihsası reyde bulunduğundan bahsedilemeyecektir.Yapılan yargılama neticesinde ise, sanığın kamu görevlisine hakaret suçundan beraatine hükmolunup, mercii kararından ve kanun yararına bozma talebinden önce kesinleşmesi nedeniyle bu suçun işlendiğinden bahsedilemeyeceği için, sair tehdit suçu yönünden de uzlaştırmaya engel olan CMK'nin 253/3. maddesinin uygulanma olanağı kalmayacak ve bu suç yönünden CMK'nin 254. maddesi gereğince uzlaştırma işlemlerinin yapılması gerekecektir…' şeklinde yer alan açıklamalar kapsamında, hüküm kurulurken uzlaştırma hükümlerine tabi olmayan suçtan beraat kararı verilmesi halinde, uzlaştırma kapsamında bulunan suç yönünden dosyanın soruşturma bürosuna gönderilebileceği, bu durumun ise ihsası rey olarak nitelendirilmeyeceği,

Somut olayda, sanık hakkında cinsel taciz ve kasten yaralama suçlarından cezalandırılması talebiyle ... Cumhuriyet Başsavcılığının 31.03.2021 tarihli ve 2021/2264 Esas sayılı iddianamesi ile kamu davası açıldığı, yapılan yargılama neticesinde sanığın cinsel taciz suçundan beraatine karar verildiği, kasten yaralama suçu yönünden uzlaştırmaya engel olan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 'Uzlaştırma' başlıklı 253/3. maddesinde yer alan '...Uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte işlenmiş olması hâlinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz.' şeklindeki düzenlemenin uygulama olanağının kalmadığı, bu hâli ile de kasten yaralama suçu yönünden 5271 sayılı Kanunu’nun 253. maddesindeki esas ve usullere göre aynı Kanun'un 254. maddesi uyarınca uzlaştırma işlemlerinin yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun'un "Uzlaştırma" başlıklı 253 üncü maddesinin birinci fıkrasında ve aynı fıkrasının (a) bendinde yer verilen;

"(1) Aşağıdaki suçlarda, şüpheli ile mağdur veya suçtan zarar gören gerçek veya özel hukuk tüzel kişisinin uzlaştırılması girişiminde bulunulur:

a) Soruşturulması ve kovuşturulması şikâyete bağlı suçlar,"

Şeklindeki düzenleme karşısında, uzlaştırma kurumunun, şikâyet şartına bağlı suçlar yönünden uygulanabileceği ön koşul olarak belirlenmiştir. Aynı maddenin üçüncü fıkrasının son cümlesinde "(3) ...(Ek cümle: 26/6/2009 - 5918/8 md.) Uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte aynı mağdura karşı işlenmiş olması hâlinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz." şeklinde düzenleme uyarınca uzlaştırma kapsamına giren bir suç ile birlikte bu kapsama girmeyen bir suçun birlikte işlenmesi hâli uzlaştırma hükümlerinin uygulanmasına engel teşkil eder.

2. 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrasında yer alan "(2) (Ek fıkra: 31/3/2005 – 5328/4 md.) Kasten yaralama fiilinin kişi üzerindeki etkisinin basit bir tıbbî müdahaleyle giderilebilecek ölçüde hafif olması hâlinde, mağdurun şikâyeti üzerine,..." şeklindeki düzenleme gereği hükümlünün eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası kapsamında kaldığı ve aynı Kanun'un 73 üncü maddesi uyarınca soruşturulması ve kovuşturulması şikâyete bağlı suçlardan olduğu, bu itibarla uzlaştırma hükümleri kapsamında bulunduğu, hükümlü hakkında suç tarihi itibarıyla uzlaşmaya engel olan cinsel taciz suçundan da cezalandırılması istemiyle kamu davası açılması nedeniyle kasten yaralama eyleminin uzlaştırma kapsamında bulunmadığı anlaşılmış ise de Mahkemece cinsel taciz suçundan beraat kararı verilmiş olması nedeniyle inceleme konusu hüküm yönünden uzlaştırmaya engel olmadığı belirlenmiştir.

3. 5271 sayılı Kanun'un 254 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; “(1) Kamu davası açıldıktan sonra kovuşturma konusu suçun uzlaşma kapsamında olduğunun anlaşılması halinde, kovuşturma dosyası, uzlaştırma işlemlerinin 253 üncü maddede belirtilen esas ve usûle göre yerine getirilmesi için uzlaştırma bürosuna gönderilir.” şeklindeki düzenleme karşısında, hükümlü ile katılan arasında uzlaştırma işleminin yapılması için dava dosyasının uzlaştırma bürosuna gönderilmesi ve sonucuna göre hükümlünün hukukî durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Hükümlü hakkında kasten yaralama suçundan verilen ... 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.04.2022 tarihli ve 2021/202 Esas, 2022/320 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2864, Karar No: 2007/5941, Tarih: 07.05.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/2864 E.  ,  2007/5941 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda; davanın kabulü yolunda kurulan 17.10.2006 günlü hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 17.04.2007 günü için yapılan tebligat üzerine, duruşmalı temyiz eden ... vekili Av. ... ile temyiz eden Hazine vekili Av. ... ile karşı taraftan Orman Yönetimi vekili Av. Işıl Hilal Soylu Kurt geldiler başka gelen olmadı, açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya içindeki tüm belgeler incelenip, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... Yönetimi, 878 ve 879 parsel sayılı taşınmazların orman sınırları içinde iken 1980 yılında yapılan 1744 Sayılı Yasayla değişik 2. madde uygulaması ile orman sınırları dışına çıkarıldığını, ancak yapılan bu çalışmanın 2381 nolu orman tahdit sınır noktasının yanlış yere aplike edilmesi nedeniyle iptal edildiğini ve buna ilişkin mahkeme kararının onanarak kesinleştiğini, bu nedenle, orman sınırları içinde kalan taşınmazların tapusunun iptali ile orman niteliği ile Hazine adına tapuya tescilini istemiş, mahkemece 23.09.2004 günlü karar ile taşınmazların 2/B alanı içinde kaldığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetiminin temyizi üzerine 20. Hukuk Dairesinin 20.06.2005 gün ve 2005/3098-8024 sayılı kararı ile bozulmuştur.

Hükmüne uyulan 20. Hukuk Dairesinin bozma kararında özetle: “29 nolu orman kadastro komisyonunca yapılan işlemlere karşı ... Köyü Tüzelkişiliği tarafından Orman Yönetimi aleyhine açılan orman tahdidine itiraz davası sonucunda, ... 1. Asliye hukuk Mahkemesinin 03.10.1984 gün ve 1982/602-1984/642 sayılı kararıyla 29 nolu orman tahdit komisyonu tarafından 2381 nolu orman sınır noktasının yanlış yerde aplike edilmesi nedeniyle 29 nolu komisyon tarafından ihdas edilen 7 adet ormanın tahdidinin iptaline karar verildiği, hükmün 14. Hukuk Dairesinin 13.06.1985 gün 1984/8295-1985/4343 sayılı kararı ile onanarak kesinleştiği, asliye hukuk mahkemesinin bu kararının 29 nolu orman tahdit komisyonunca yapılan 7 adet orman tahdidini, 2. tahdit olması nedeniyle bu yerlere ilişkin tahdidi ve 1947 yılında yapılan orman tahdidinin aplikasyonu sırasında yanlış yerde aplike edilen 2381 nolu orman sınır noktasının iptalini içerdiği, bu kararın, iptal edilen tahdit hatları itibarıyla davalı taşınmazların bulunduğu alanı da kapsadığı, 2381 nolu orman sınır noktası yanlış yere aplike edildiğinden, bu hatalı aplikasyonun iptalinin 1744 Sayılı Yasanın 2. madde uygulamasının sonuçlarını da hükmen ortadan kaldırdığı, 29 nolu orman kadastro komisyonunun işlemleri hükmen iptal edilmekle 1947 yılında ilk yapılan orman tahdidi gündeme geldiği, bu durumda uyuşmazlığın, 1947 yılı tahdidine göre çözümlenmesi gerektiği,

Çekişmeli 817 nolu parselden müfrezen gelen 878 ve 879 nolu parsellerin 1947 yılında kesinleşen orman tahdit sınırları içinde kaldığı, bu parsellerle ilgili 29 nolu orman tahdit komisyonun yapmış olduğu 1744 Sayılı Yasanın 2. madde uygulaması hükmen iptal edildiği, açıklanan bu olgulara göre davacı ... Yönetiminin davasının kabulü ile taşınmazların orman niteliği ile Hazine adına tesciline karar verilmesi” gereğine değinilmiştir.

Davalı ...’ın karar düzeltilmesi istemi üzerine;

Çekişmeli 817 nolu parselden müfrezen gelen 878 ve 879 nolu parsellerin 1947 yılında kesinleşen orman tahdit sınırları içinde kaldığı, bu parsellerle ilgili 29 nolu orman tahdit komisyonun yapmış olduğu 1744 Sayılı Yasanın 2. madde uygulaması hükmen iptal edildiği, açıklanan bu olgulara göre davacı ... Yönetiminin davasının kabulü ile taşınmazların orman niteliği ile Hazine adına tesciline karar verilmesi” gereğine değinilmiştir.

Davalı ...’ın karar düzeltilmesi istemi üzerine;

Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 14.07.2006 gün 2006/9800-10620 sayılı kararı ile: “Çekişmeli taşınmazların bulunduğu ... Köyünde ilk orman tahdidinin 3116 sayılı yasaya göre 1947 yılında yapılarak kesinleştiği, 1980-1982 yıllarında 29 nolu orman kadastro komisyonu tarafından 1947 yılında yapılan orman tahdidinin aplikasyonu, 1744 Sayılı Yasayla değişik 2. madde uygulaması ve ayrıca 6831 Sayılı Yasanın 1. madde uygulaması yapılarak; ...Yanık ..., Gemi ..., Buğday Alanı ..., ..., ....... ormanlarının tahdidi yapıldığı, sonuçlarının 14.05.1982 tarihinde ilan edilmesinden sonra, 29 Nolu Orman Kadastro Komisyonunca yapılan işlemlere karşı ... Köyü Tüzelkişiliği tarafından Orman Yönetimi aleyhine orman tahdidine itiraz davası açıldığı; ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 03.10.1984 gün ve 1982/602-1984/642 sayılı kararıyla 29 nolu orman tahdit komisyonu tarafından 2381 nolu orman sınır noktasının yanlış yerde aplike edildiğinin tespitine ve 29 Nolu Komisyon tarafından ihdas edilen ...Yanık ..., Gemi ..., Buğday Alanı ..., ..., ....... ormanın tahdidinin iptaline karar verildiği, hükmün 14. Hukuk Dairesinin 13.06.1985 gün 1984/8295-1985/4343 sayılı kararı ile onanarak kesinleştiği,

Dava konusu ... Köyü 878 ve 879 parsellerin bulunduğu alanın öncesinde,721 parsel numarası ve 44800 m2 yüzölçümünde, topraksız çiftçilere dağıtılmak üzere ihdasen Hazine adına tescil edildiği, 23/12/1960 tarihinde 771, 772, 773, 774, 775, 776, 777, 778, 779, 780, 781, 782, 783, 784 ve 785 parsel numaraları ile 15 parçaya ifraz edilerek tapu kütüğündeki sayfasının kapatıldığı ve anılan parsellerin gerçek kişiler adına tapuya tescil edildiği, eldeki davanın davalısı ...’nın 781, 782 ve 783 sayılı parsellerin dışındaki parselleri tapudan satış ile, diğer parselleri ise gayrimenkul satış vaadi sözleşmesi ile 1971 yılında satın aldığı, Orman Yönetiminin tapu maliklerine yönelik olarak kesinleşen tahdide dayanarak açtığı tapu iptali ve tescili davaları sonucunda,

... 1. Asliye hukuk Mahkemesinin 1979/207-1980/846 ile 771 parsel,

... 1. Asliye hukuk Mahkemesinin 1979/210-1980/849 ile 773 parsel,

... 1. Asliye hukuk Mahkemesinin 1979/209-1980/848 ile 775 parsel,

... 1. Asliye hukuk Mahkemesinin 1981/43-575 ile 778 parsel,

... 1. Asliye hukuk Mahkemesinin 1979/211-1980/850 ile 782 parsel,

... 1. Asliye hukuk Mahkemesinin 1979/208-1980/847 ile 785 parsel,

... 2. Asliye hukuk Mahkemesinin 1981/42-543 ile 772 parsel,

... 2. Asliye hukuk Mahkemesinin 1979/210-1980/946 ile 774 parsel,