muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/3879, Karar No: 2010/14774, Tarih: 09.11.2010

Hemen belirtilmelidir ki, harcanan enerji miktarı ne olursa olsun aynı ücretin alındığı, enerjiyi tasarruflu kullananla kullanmayan arasında hiçbir farkın gözetilmediği “metre kare yöntemi”ne göre ücretlendirmede, enerjinin bilinçli ve tasarruflu kullanımının engelleneceği, dolayısıyla enerji israfına neden olunacağı açıktır. Gerçekten de, bu yöntemle ısınmada, bir çok abonenin, binasında ısı kaybını önleyen, izolasyon, ısı yalıtımı gibi önlemlere başvurmadığı gibi, sıcak olduğunda peteğini kapatmak yerine pencerelerini açtığı da, bilinen bir gerçektir. Enerji kaynaklarının giderek azaldığı günümüzde, enerjinin tasarruflu kullanılması, kişisel sorumluluğun ötesinde, aynı zamanda toplumsal bir sorumluluktur. Nitekim, enerji kaynaklarının ve enerjinin kullanımında verimliliğin artırılması, israfın önlenmesi, enerji maliyetlerinin hafifletilmesi ve çevrenin korunması amacıyla, 18.4.2007 tarihinde 5627 sayılı “Enerji Verimliliği Kanunu” kabul edilerek, enerjinin verimli kullanılması, yasal sorumluluk kapsamına da alınmış olup, kalorimetreye dayalı sisteme geçmek, bir süre sonra yasal olarak da zorunlu hale gelecektir. Kaldı ki, enerjinin korunmasına yönelik olan kalorimetreye dayalı ölçümün, normal şartlarda davacı tüketicinin aleyhine bir durum yaratacağı kabul edilemeyeceği gibi, enerjiyi tasarruflu kullanan veya herhangi bir nedenle (evde bulunmama, alternatif ısınma araçları kullanma vb.) bir süre hiç kullanmayan tüketici yönünden ise, daha avantajlı sonuçlar doğuracağı da tabiidir. Sonuç olarak, kalorimetreye dayalı ölçüm yöntemine geçilmesi, sözleşmenin tüketici aleyhine ağırlaştırılması sonucunu doğurmayıp, buna karşılık enerjinin daha verimli kullanılmasını teşvik ederek, israfın önlenmesine katkıda bulunacağından, davacı abonenin, buna karşı çıkması, MK’nun 2. maddesinde belirtilen iyiniyet kurallarına aykırıdır. Başka bir ifade ile davalı şirketin, “enerjinin ölçülmesi” için kalorimetre sistemine geçmek istemesi ve buna göre sözleşmenin yenilenmesi talebi, gerek yukarda açıklanan nedenler, gerekse aynı durumdaki tüm aboneler arasında eşitlik sağlanması bakımından, hakkaniyete de uygundur. Mahkemenin kabulünün aksine, daha önce aynı taraflar arasında görülüp kesinleşen İzmir 2. Tüketici Mahkemesine ait olan 2007/216 esas ve 2007/347 karar sayılı davanın, eldeki dava yönünden kesin hüküm niteliğinde olduğu da kabul edilemez. O halde yukarda açıklanan tüm bu nedenlerle jeotermal enerji kullanımında, “kalorimetreye dayalı abonelik tesisi” konusundaki davalı talebinin, eşitlik ve hakkaniyet ilkelerine uygun olduğunun kabulü ile, taraflar arasındaki muarazanın da buna göre giderilmesi gerekirken, mahkemece aksinin kabulü ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün, temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 15.60 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 9.11.2010 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün, temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 15.60 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 9.11.2010 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

İddia, savunma, toplanan deliller mahkeme kararında açıklanan gerekçeler ve özellikle taraflar arasında görülen İzmir 2. Tüketici Mahkemesinin 2007/216 Esas 2007/347 Karar sayılı dosyası gözetilerek kararın onanması gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluğun düşüncesine katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2024/6259, Karar No: 2025/960, Tarih: 11.02.2025

**1. Ceza Dairesi         2024/6259 E.  ,  2025/960 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2024/294 E., 2024/409 K.

SUÇ : Kasten öldürmeye yardım etme

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince bozma üzerine verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun'un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca reddine karar verilmek, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul Anadolu 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.01.2023 tarihli ve 2021/45 Esas, 2023/35 Karar sayılı kararı ile kurulan hükme yönelik sanık müdafileri ve katılanlar vekilinin istinaf başvurusu üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi, 30.03.2023 tarihli ve 2023/431 Esas, 2023/471 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, bu kararın sanık müdafileri ve katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 26.03.2024 tarihli ve 2023/6588 Esas, 2024/2068 Karar sayılı ilâmı ile sanık hakkında yardım etme hükümlerinin uygulanması gerektiğinden bahisle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

2. İstanbul Anadolu 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.07.2024 tarihli ve 2024/294 Esas, 2024/409 Karar sayılı kararı ile; sanık ... hakkında maktule karşı kasten öldürmeye yardım etme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 39 uncu maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 12 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, ayrıca 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesi gereği ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın sadece tarafları ayırmaya çalışıp suça iştirak etmediğine, haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

Katılanlar vekillerinin temyiz sebepleri özetle; sanığın eyleme asli fail olarak iştirak ettiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın sadece tarafları ayırmaya çalışıp suça iştirak etmediğine, haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

Katılanlar vekillerinin temyiz sebepleri özetle; sanığın eyleme asli fail olarak iştirak ettiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, dosyada mevcut delillerin isabetli şekilde değerlendirildiği, eylemin sanık tarafından yardım etmek suretiyle gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, maktulden kaynaklanan haksız bir söz ya da ... bulunmadığından sanık lehine haksız tahrik indiriminin uygulanma koşullarının oluşmadığı, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, takdiri indirim hükümleri yönünden mahkemenin takdir yetkisi dikkate alınarak yerinde, yeterli ve kanunî bir gerekçeyle uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin ve katılanlar vekillerinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Anadolu 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.07.2024 tarihli ve 2024/294 Esas, 2024/409 Karar sayılı kararında sanık müdafiince ve katılanlar vekillerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy çokluğuyla TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçirilen süre dikkate alınarak sanık müdafinin tahliye talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca İstanbul Anadolu 9. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.02.2025 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY:

İnceleme konusu yapılan davada hukuki uyuşmazlık konusu sanıklardan ...'ın hukuki durumunun ne olduğu yolundadır.

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca İstanbul Anadolu 9. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.02.2025 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY:

İnceleme konusu yapılan davada hukuki uyuşmazlık konusu sanıklardan ...'ın hukuki durumunun ne olduğu yolundadır.

Olay günü öncesinde sanıklardan ... ...'n eski kız arkadaşı (ve dava tarihi itibariyle eşi olan) ... ile arasının bozulması üzerine ... 5-6 ay kadar maktul ile ... ilişkisi yaşamış ancak maktulün kendi beyanına göre kötü alışkanlıkları nedeniyle ayrılmıştır. Ardından yeniden sanık ...'a dönmek istemiştir. Bu aşamada sanık ... ile maktul arasında husumet oluşmuş hatta bunların birbirlerine karşı tehdit eden uyuşmazlıkları resmi kayıtlara yansımıştır. Olay öncesinde de ... ile maktul arasında karşılıklı silahlı eylemler vardır.

Bu çerçeve içinde olay günü maktul dava dışı ... adlı bir kadınla İstanbul'da meskun mahal olmayan herkesin rahatça gelip gidebildiği piknik-mesire alanı tarzı bir yere araçla gitmiş orada aracını park etmiştir.

Aynı gün akşam sanık ..., eski arkadaşı sanık ... ile görüşmüş sanık ...'ın karısı ile kavga ettiğini öğrenince onun evine gitmiş onu aracı ile almış arkasından kendi kafesini kapatmış ve kafe de kendi çalışanı olan diğer sanık ...'i de alarak maktul ve ...'in de bulunduğu yere köfte yemeye gitmişlerdir. ... ve ... köfte siparişlerini verirken sanık ... aracı park etmek üzere oradan uzaklaşmış bu sırada patronu ... ile arasındaki süregelen husumet sebebiyle ...'i tanıyan maktul ... ve ...'in yanına gelmiştir. ... ile arada kısa bir sözlü tartışma olmuş arkasından köfte tezgahının yanına gelen sanık ...'ı görünce maktul hızla önce arabasına gitmiş sonradan da koşarak kaçmaya başlamıştır.

Bu kabul ve örgü içerisinde yerel mahkeme her üç sanığı TCK'nin 37 nci madde uyarınca sorumlu tutmuştur.

Ancak mevcut deliller ile bu husus kabul edilebilir değildir şöyle ki:

1- Eylemde tasarlama koşulları yoktur. Bunu gösteren hiçbir delil mevcut değildir

2- Sanık ...'ın evden ayrılma sebebi eşi ile tartışması ve hatta bu tartışma esnasında telefonunu kırmış olması ve neticede eski arkadaşı ... ile haberleşip dışarıda kafa dağıtmaktır.

3- Olayın meydana geldiği yer herkesin o bölgede rahatlıkla izinsiz olarak gidip gelebildiği yerleşim alanı dışında bir mesire alanıdır.

Ancak mevcut deliller ile bu husus kabul edilebilir değildir şöyle ki:

1- Eylemde tasarlama koşulları yoktur. Bunu gösteren hiçbir delil mevcut değildir

2- Sanık ...'ın evden ayrılma sebebi eşi ile tartışması ve hatta bu tartışma esnasında telefonunu kırmış olması ve neticede eski arkadaşı ... ile haberleşip dışarıda kafa dağıtmaktır.

3- Olayın meydana geldiği yer herkesin o bölgede rahatlıkla izinsiz olarak gidip gelebildiği yerleşim alanı dışında bir mesire alanıdır.

4- Her ne kadar olay yerinde çok sayıda boş kovan ve hatta fişek bulunmuş ise de sanık ...'dan elde edilen tabancadan beş adet uyum sağlandığı ve yine olayda kullanıldığı kabul edilen ve ...'in tevilli ikrarı ile ... tarafından kullanıldığı kabul edilen Etna marka tabancadan üç adet atış yapıldığı ve kovanların bunlarla eşleştiği tartışmasızdır. Olay yerinde bulunan on dört kovanın dört farklı tabancadan atıldığı da tartışmasızdır. Yine bunun yanında maktulde tabanca olduğunu gösterir hiçbir delil yoktur. Dolayısıyla tüm kovanların bu olayın sanıkları ile eşleştirilmesi mümkün değildir.

5- Sanık ...'in tevilli ikrarı ile Etna marka tabancayı kullandığı kabul edilmiştir. Zira tutanak mümzisi polislerde sadece ...'ın attığı beş adet mermi sesine değil toplam on civarı mermi sesi duyduklarını söylemişlerdir.

6- Heyet tarafından izlenen ve olay yerinde bulunan Saray Bar isimli iş yerine ait kamera kayıtlarına göre maktul sırtından vurulmuş halde 03.13.49 zamanında kamera önünden koşarak geçmekte sanık ... elinde tabanca ile dört ... farkla koşarak onu takip etmektedir.

Sanıklar ... önde ve ... arkada olacak şekilde bu ikisi aynı kameranın önünden 03.14.35 zamanında geçmektedir ve yürümektedir. Onların bir kovalama hali mevcut değildir.

Yine bu görüntülere göre sanık ...'ın üzerinde eşofman ve terlik vardır. Bu husus önemsenmiştir.

7- Sanık ...'ın anlatımları tanık Azeri köftecinin beyanları tanık polis ekibinin olay yerinde tuttuğu tutanak bu olayda en fazla iki silah kullanıldığını göstermektedir.

Tüm bunlar birlikte değerlendirildiğinde ANİ GELİŞEN OLAYDA sanık ...'ın olay yerine gidiş sebebi, gidiş şekli, olay yerinde bu sanık aleyhine öngörü dışında maddi bir aleyhe delilin bulunmaması gözetildiğinde ...'ın adam öldürme kastına iştirak ettiği veya arkadaşı ...'ın maktule yönelik öldürme iradesini güçlendirdiği yolunda her türlü şüpheden uzak kesin delil yoktur.

Sanık ...'ın sadece olaydan hemen sonra teslim olmamış olması evvelki sabıkalarının değerledirilmesi ile aleyhine delil kabul edilemez.

Bu gerekçe ile sanık ...'ın maktule yönelik eyleminin TCK'nin 39 uncu madde uyarınca suça iştirak yolunda kararın Bozulması için görüş bildiren Sayın çoğunluğa, bu sanığın beraat etmesi gerektiği yolunda bozma kararı düzenlenmesi gerekeceği görüşü ile iştirak etmiyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2019/1150, Karar No: 2021/4446, Tarih: 31.05.2021

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2019/1150 E.  ,  2021/4446 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı ... ve arkadaşları, irsen intikal, hibe ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak ... İlçesi ... Köyü çalışma alanında bulunan ve 1965 yılında yapılan kadastro çalışmaları sırasında tespit harici bırakılan taşınmazın bir bölümü hakkında, adlarına tescili istemiyle dava açmışlardır. Mahkemece usule ilişkin bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, 05.03.2014 tarihli teknik bilirkişi raporunda belirtilen (1) numaralı 6.800,57 metrekarelik yerin ..., (2) numaralı 8.630,21 metrekarelik yerin ... ve (3) numaralı 8.630,92 metrekarelik yerin ... adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili ve davalı ... Belediye Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, hükme esas alınan teknik bilirkişi raporunda (1), (2) ve (3) ile gösterilen temyize konu taşınmaz bölümleri üzerinde, davacılar yararına zilyetlikle iktisap koşullarının oluştuğu gerekçesiyle yazılı olduğu şekilde karar verilmiştir. Bir taşınmazın zilyetlikle kazanılabilmesi için, öncelikle zilyetlikle kazanılabilecek yerlerden olması, bundan sonra da 3402 sayılı Yasa'nın 14. ve 17. maddeleri uyarınca, emek ve para harcanmak suretiyle imar-ihya edilerek tarıma elverişli hale getirilmesi ve bu işlemlerin tamamlanmasından sonra kazanmayı sağlayacak zilyetlik süresinin geçmesi zorunludur. Keşif sonucu dosyaya ibraz edilen fen, orman ve ziraat bilirkişilerinin sunmuş oldukları müşterek raporda, ekli krokiye atıf yapılarak (1) numarada gösterilen taşınmaz bölümü üzerinde 75 adet, (2) numarada gösterilen taşınmaz bölümü üzerinde 90 ve (3) numarada gösterilen taşınmaz bölümü üzerinde 55 adet olmak üzere 45-50 yaşlarında zeytin ağaçlarının bulunduğu belirtilmekle birlikte, ekli fotoğraflarda taşınmaz bölümlerinin içerisinde, üzerinde zeytin ağacı bulunmayan yer yer taşlık ve kayalık durumunda imar ihya edilmeyip belirtilen niteliğiyle bırakılmış kısımlar bulunduğu anlaşılmakta olup, bu kısımlar üzerinde zeytin ağacı bulunmadığına ve başkaca imar ihya faaliyeti yapıldığı da anlaşılamadığına göre, bu alanlar üzerinde iktisap koşullarının gerçekleştiğinden söz edilemez. Ne var ki Mahkemece, bu husus üzerinde durulmamış, zeytin ağaçlarının kümelendiği kısımlar dışında üzerinde zeytin ağacı bulunmayan taşlık ve kayalık durumdaki bölümler, denetime elverişli şekilde fen bilirkişi raporunda gösterilmediği gibi, bu bölümler yönünden iktisap koşulları gerçekleşmediğinden, bu bölümlere ilişkin davanın reddinin gerektiği de düşünülmemiştir.

Hal böyle olunca; Mahkemece, mahallinde yeniden keşif yapılarak, taşınmaz bölümlerinin imar ihya edilmemiş olan taşlık ve kayalık olan kısımları ile zeytin ağaçlarının kümelendiği kısımlar ayrı ayrı tespit edilerek, fen bilirkişi raporunda gösterilmeli, imar ihya edilmemiş taşlık ve kayalık olan bölümler hakkında davanın reddine, zeytin ağaçlarının bulunduğu imar ihyası tamamlanmış bölümler yönünden ise davanın kabulüne karar verilmelidir. Mahkemece bu husus gözetilmeksizin, dosya kapsamına uygun olmayan gerekçelerle, taşınmaz bölümlerinin tamamı yönünden davanın kabulüne karar verilmesi isabetsiz olup, davalı Hazine ve Milas Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 31.05.2021 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2668, Karar No: 2024/1376, Tarih: 22.02.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/2668 E.  ,  2024/1376 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

(Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

SAYISI : 2022/249 Esas 2022/372 Karar

DAVALILAR : 1. Nunhems Tohumculuk Ltd. Şti.

2. Nunhems B.V.

3. Nunhems Netherlands B.V. vekilleri Avukat ...

DAVA TARİHİ :

HÜKÜM : Ret

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalılardan 17.02.2011 tarihli fatura ile Semerkand F1 cinsi biber tohumu satın aldığını, tohumların fide haline getirilmesi için Mastır Plant A.Ş. isimli şirkete teslim edildiğini, bu şirketin tohumları fide haline getirdikten sonra müvekkiline teslim ettiğini, müvekkilince bu fidelerin farklı yerlerdeki üreticilere üretim sözleşmeleri uyarınca verildiğini, üretim aşamasında biberlerin Semerkand F1 cinsi olmadığının anlaşıldığını, müvekkilinin bundan dolayı zarara uğradığını belirterek müvekkilinin uğradığı zarara ilişkin olarak şimdilik tespit ettikleri 700.000 TL'nin ve giderek artan ileride tespit edebilecek zarara ilişkin 5.000 TL belirsiz alacağın davalılardan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde; ayıplı fidandan doğan ihbar ve dava zaman aşımının sona erdiğini, davanın taraflarının tacir olmaları nedeniyle aralarındaki sözleşmenin ticari satım sözleşmesi olduğundan bahisle gizli bir ayıp olması halinde malın teslim tarihinden itibaren 6 aylık zaman aşımı süresi içerisinde ihbarda bulunulması gerektiğini, tohumların ayıplı olmadığının teknik inceleme sonrasında tespit edildiğini beyan ederek; haksız ve hukuki dayanaktan yoksun davanın reddi ile yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davacı tarafa yükletilmesine karar verilmesini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

1.Bursa 5. Asliye Ticaret Mahkemesi 29.05.2024 tarih, 2012/311 E. ve 2014/169 K. sayılı yetkisizlik kararının temyizi sonucunda Yargıtay 19. Hukuk Dairesi'nin 10.12.2015 tarihli 2015/6896 Esas 2015/16687 Karar sayılı ilamı ile yetki yönünden onanmakla dosya Serik Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmiştir.

2.Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, davalıların üreticisi ve satıcı oldukları fidenin niteliği ile davacıya teslim edilen fidelerin niteliği arasında bir fark olmadığı ve kararlaştırıldığı üzere Semerkand F1 cinsi fide olduğu, davacının var ise zararının fideden kaynaklanmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekil temyiz dilekçesinde özetle; eksik inceleme ile, yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak karar verildiğini, gözleme dayalı inceleme yapıldığını ancak bilimsel ve teknik verilere dayalı olarak inceleme yapılması gerektiğini, 1000 adet tohumdan 10 adedi üzerinden inceleme yapılmasının incelemenin eksik olduğunu gösterdiğini, incelemeye esas paket ve lot bilgilerinin yer almadığını, davanın aydınlatılabilmesi için eldeki DNA verilerine göre, teslim edilen her üç paketin ayrı olarak genetik safiyet oranlarının % olarak belirlenmesi ve bu hususların raporda açıklanması gerektiğini, bilirkişi raporuna itirazlarının değerlendirilmediğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

2.Davalılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; nisbi vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, ayıplı olarak satılan tohum fidelerinden kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 23 üncü maddesi

3. Değerlendirme

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere ayrı ayrı yükletilmesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

22.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.