muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/18242, Karar No: 2014/17842, Tarih: 03.11.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/18242 E.  ,  2014/17842 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Basit ve Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

5237 sayılı TCK'nın 158/1-j bendinde, dolandırıcılık suçunun, banka veya diğer kredi kurumlarınca tahsis edilmemesi gereken bir kredinin açılmasını sağlamak maksadıyla, işlenmesi, nitelikli hal olarak kabul edilmiştir. Bu suçun oluşabilmesi için, kredi elde eden kişinin banka veya diğer kredi kurumu görevlilerini hile ile aldatmış olması gerekir. Krediyi alan kişinin aldatıcı herhangi bir eylemi olmaksızın, sırf banka elemanlarının kendi görevlerini layıkıyla yerine getirmemeleri yüzünden bir kredi açılmışsa, dolandırıcılıktan bahsedilemez, şartları varsa bankacılık suçundan bahsedilebilir.

Bu suçun mağdurları banka ve diğer kredi kurumlarıdır. 5411 sayılı “Bankacılık Kanununun 3. maddesinde banka, 48. maddesinde ise kredinin tanımı yapılmıştır. Tahsis edilmemesi gereken bir kredinin açılmasını sağlama suçun konusudur. Kredinin tahsis edilmesinin gerekli olup olmadığı, kredi verecek kuruluşun mevzuatında öngörülen düzenlemeler çerçevesinde belirlenir. Fiil, sahte kıymet takdiri raporları veya gerçeğe aykırı belgeler, bilançolar düzenleyerek hileli davranışıyla bunları aldatmaktadır.

Kredi kurumu banka olmamasına karşın faiz karşılığında olsun veya olmasın, kanunen borç vermeye yetkili kılınan kurumlar anlaşılır. Bu itibarla böyle bir yetkiye sahip olmayan bir kişi veya kuruluşa karşı bu fiilin işlenmesi hâlinde koşulları varsa, basit dolandırıcılık suçu söz konusu olacaktır.

Kredi kurumu banka olmamasına karşın faiz karşılığında olsun veya olmasın, kanunen borç vermeye yetkili kılınan kurumlar anlaşılır. Bu itibarla böyle bir yetkiye sahip olmayan bir kişi veya kuruluşa karşı bu fiilin işlenmesi hâlinde koşulları varsa, basit dolandırıcılık suçu söz konusu olacaktır.

TCK'nın 158/1-d bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının, kamu meslek kuruluşlarının, siyasî parti, vakıf veya dernek tüzel kişiliklerinin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hâl kabul edilmiştir. Söz konusu kurum yada kuruluşların konumunun suçun işlenmesinde kolaylık sağlayacağı düşüncesi, bu kurum ve kuruluşların bu suçta araç olarak kullanılmasının, ağırlaştırıcı neden olmasını gerektirmiştir. Bu nitelikli halin uygulanabilmesi için, bunların isminin kullanılması yeterli olmayıp maddi varlığının kullanılması gerekmektedir. Araç olarak kullanılma, bu kurum veya kuruluşlara ait yazı veya belgeleri amaç dışı olarak kullanmak şeklinde olabilir. Bu kurumlara ait kimlik belgesinin gösterilmesi, basılı evraklarının, kıyafetlerinin, taşıtlarının kullanılması mağdurda güven oluşumunu sağlayacaktır.

Somut olayda; sanıkların fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ederek “...” ve “...” isimli kişilere ait sahte nüfus cüzdanı oluşturup üzerine kendi resimlerini yapıştırdıktan sonra, ... ilçesinde faaliyet gösteren katılan ...'in işlettiği Özel ... Rehabilitasyon Merkezine başvurarak öğretmenlik yapmak istediklerini söyledikleri, sanık ...'nin sahte “...” , sanık ...'ın da sahte “...” kimliğini kullanarak söz konusu Rehabilitasyon merkezi ile sözleşme imzaladıkları ve burada göreve başladıkları, göreve başlarken Milli Eğitim Müdürlüğüne gönderilmek üzere yine “...” ve “...” adına düzenlenmiş sahte noter onaylı üniversite diploması fotokopileri verdikleri, katılan ...'le aralarındaki anlaşmaya göre ... ilçesinde bazı yerlerden katılan hesabına alış veriş yaptıkları, yine ... Öğretmen Evi'ne başvurarak sahte Öğretmen Evi kimlikleri düzenlettirdikleri, Nüfus Müdürlüğünden “...” ve “...” adına sahte yerleşim yeri belgesi aldıkları, sonrasında sanık ...'nin ... Bankası ... Şubesine başvurarak “...” adına 5.500 TL kredi çektiği, sanık ...'ın da kredi sözleşmesine “...” sahte kimliğiyle kefil olduğu, sanık ...'ın da...bank ... şubesine başvurarak “...” adıyla 4.000,00 TL kredi çektiği ve bu krediye de sanık ...'nin “...” adıyla kefil olarak imza attığı, sonrasında sanıkların ilçeyi terkederek kaçtıkları sabit olmakla dolandırıcılık suçlarının oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık ... hakkında TCK'nın 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine karar verilmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1-Bankalara yönelik nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet kararlarına ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık ... hakkında TCK'nın 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine karar verilmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1-Bankalara yönelik nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet kararlarına ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıkların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

2-Katılan ...'e yönelik dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet kararına ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıkların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanıkların sahte kimlik ve diplomalarla katılanın işlettiği Özel Rehabilitasyon Merkezinde öğretmen olarak görev yapmak için sözleşme imzalamak şeklinde gelişen eylemlerinde, nüfus idaresinin maddi varlığı sayılan sahte nüfus cüzdanı ile üniversitelerin maddi varlığı olan sahte diploma kullanmaları karşısında, TCK'nın 158/1-d maddesinde düzenlenen nitelikli dolandırıcılık suçunun oluştuğu gözetilmeden suç vasfında hataya düşülerek basit dolandırıcılık suçundan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkın gözetilmesine, 03.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1811, Karar No: 2018/5350, Tarih: 31.10.2018

**19. Hukuk Dairesi         2017/1811 E.  ,  2018/5350 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki asıl ve birleşen menfi tespit davalarının bozmaya uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı menfi tespite ilişkin hüküm kesinleştiğinden yeniden karar verilmesine yer olmadığına yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde asıl ve birleşen davalar davacısı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Yerel mahkemenin 09.07.2015 tarihli hükmü Dairemizin 06.04.2016 tarihli kararı ile bozulmuştur. Bozma kararı ile yerel mahkemenin bu kararı tamamen şekli anlamda ortadan kalktığı halde bozmaya uyulduktan sonra verilen temyiz incelemesine konu kararda bozma kapsamı dışında kalan hususların kesinleştiğinden bahisle yeniden karar verilmesine yer olmadığına ve bozmada işaret edilen kötüniyet tazminatının kabulü yönünde karar vermekle yetinilmiştir. Dairemizce yerel mahkeme kararının herhangi bir bölümü onanmış olmadığından kazanılmış haklar saklı kalmak ve bunlara dikkat etmek koşuluyla mahkemece HMK'nın 297/2 maddesine uygun yeni bir hüküm kurulması gerekir. Mahkemece bu hususa riayet edilmemiş olduğundan verilen kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına,peşin harcın istek halinde temyiz eden asıl ve birleşen davalar davacısına iadesine, 31/10/2018 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

Dairemizin, önceki bozma kararında sair temyiz itirazları reddedilerek, hüküm yalnızca kötüniyet tazminatı yönünden bozulmuştur. Dairemiz ilamında açıkça kısmi onamadan söz edilmese dahi, “sair temyiz itirazlarının reddi” denilmekle bozma kapsamı dışında kalan kısım kesinleşmiştir. Bu bakımdan yeniden hüküm kurulması halinde bile bu bölümün aynen tekrarıyla yetinilecektir.

İnfazda tereddüt yaşanmaması açısından; kesinleşen kısımların hüküm bölümünde tekraren zikredilmesi mümkün olabileceği gibi, karar kısmında “sair hususlar kesinleşmekle bu konuda yeniden karar vermeye yer olmadığına” şeklinde bir ibare düşülmek suretiyle de infaza elverişli bir karar kurulması mümkündür.

Nitekim mahkemece hüküm fıkrasının birinci bendinde sair hususlar kesinleştiği için yeniden hüküm kurmaya gerek görülmediği açıkça ifade edilmiştir.

Açıklanan nedenlerle usul ve kanuna uygun tesis edilen mahkeme kararının onanması gerekirken, bozma yönünde tezahür eden sayın çoğunluk görüşüne iştirak etmiyorum.
Yargıtay — Esas No: 2011/17422, Karar No: 2012/3013, Tarih: 01.03.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2011/17422 E.  ,  2012/3013 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Uyuşmazlık iş sözleşmesinden kaynaklanan tazminat ve alacak istemine ilişkindir. Dosya arasında daha önce temyiz incelemesi yapan Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 23/12/2010 tarih 2010/20462 esas 2010/39681 karar sayılı geri çevirme kararı bulunmaktadır. 14/02/2011 tarih ve 27846 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 09/02/2011 tarih ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 8. maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesinde yapılan değişiklik uyarınca Yargıtay Büyük Genel Kurulu tarafından verilen ve 18/02/2012 tarihli 28208 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren ve 09/02/2012 tarih ve 2012/1 sayılı Kararının Ortak Hükümler başlığı altındaki 2 maddesinde bu kararın yürürlüğe girmesinden önce eksiklikleri nedeniyle mahalline geri çevrilen dosyaların temyiz incelmelerinin aynı Dairece yapılması gerektiği belirtilmiştir. Bu durumda temyiz incelemesi dosya arasında geri çevirme kararı bulunan Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin görev alanına girmektedir.

Dosyanın yukarıda açıklanan nedenlere göre temyiz incelemesi görev alanında kalan Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE 01/03/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1557, Karar No: 2016/13, Tarih: 11.01.2016

**14. Ceza Dairesi         2014/1557 E.  ,  2016/13 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin adil yargılanma hakkı kenar başlıklı 6. maddesinin birinci fıkrasında;

''Medeni hak ve yükümlülüklerinin ya da kendisine isnat edilen herhangi bir suçun belirlenmesinde, herkes, yasayla kurulmuş bağımsız ve tarafsız bir yargı yeri tarafından, makul süre içerisinde, adil yargılanma ve aleni duruşma hakkına sahiptir. Hüküm aleni olarak açıklanır; ancak basın ve kamu duruşmanın tamamından ya da bir kısmından, bir demokratik toplumda, ahlak, kamu düzeni yahut milli güvenlik yararına, gençlerin çıkarlarının ya da tarafların özel yaşamının korunmasının bunu gerektirmesi hallerinde, ya da aleniyetin, adaletin gereklerine zarar verebileceği özel koşullar bulunması halinde, mahkemenin görüşüne göre kesin biçimde gerekli olduğu ölçüde, çıkartılabilir.''

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın ''Duruşmaların açık ve kararların gerekçeli olması'' kenar başlıklı 141. maddesinin birinci ve ikinci fıkralarında;

''Mahkemelerde duruşmalar herkese açıktır. Duruşmaların bir kısmının veya tamamının kapalı yapılmasına ancak genel ahlakın veya kamu güvenliğinin kesin olarak gerekli kıldığı hallerde karar verilebilir.

Küçüklerin yargılanması hakkında kanunla özel hükümler konulur.''

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun;

''Duruşmaların açıklığı'' kenar başlıklı 182. maddesinde;

(1) Duruşma herkese açıktır.

(2) Genel ahlâkın veya kamu güvenliğinin kesin olarak gerekli kıldığı hâllerde, duruşmanın bir kısmının veya tamamının kapalı yapılmasına mahkemece karar verilebilir.

(3) Duruşmanın kapalı yapılması konusundaki gerekçeli karar ile hüküm açık duruşmada açıklanır."

"Açıklığın kaldırılması" hakkında karar, kenar başlıklı 184. maddesinde;

"(1) 182 nci maddede gösterilen hâllerde, açıklığın kaldırılması istemine ilişkin olarak yapılacak duruşma, istem üzerine veya mahkemece uygun görülürse kapalı yapılır

"Zorunlu kapalılık" kenar başlıklı 185. maddesinde;

"(1) Sanık, onsekiz yaşını doldurmamış ise duruşma kapalı yapılır; hüküm de kapalı duruşmada açıklanır."

"Kapalılık kararının ve nedenlerinin yazılması" kenar başlıklı 186. maddesinde;

"(1) Açıklığın kaldırılması kararı, nedenleriyle birlikte tutanağa geçirilir."

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 04.12.2008 tarih ve 28617/03 Belashev-Rusya Kararında,

"Zorunlu kapalılık" kenar başlıklı 185. maddesinde;

"(1) Sanık, onsekiz yaşını doldurmamış ise duruşma kapalı yapılır; hüküm de kapalı duruşmada açıklanır."

"Kapalılık kararının ve nedenlerinin yazılması" kenar başlıklı 186. maddesinde;

"(1) Açıklığın kaldırılması kararı, nedenleriyle birlikte tutanağa geçirilir."

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 04.12.2008 tarih ve 28617/03 Belashev-Rusya Kararında,

"79. Mahkeme, duruşmaların açık yapılmasının Sözleşme’nin 6 (1). fıkrasının temel prensiplerinden biri olduğunu hatırlatır. Yargılamanın aleniyeti davanın taraflarını" kamunun denetiminden uzak bir şekilde gizli adalet dağıtılmasına karşı korur; aynı zamanda mahkemelere olan güvenin sürdürülmesinin de vasıtalarından biridir. Duruşmalar ve genel olarak adalet dağıtımı, meşruiyetini açık yürütülmesinden alır. Aleniyet, adalet dağıtımını görülür kılmakla, demokratik toplumun temel ilkelerinden biri olan Sözleşmenin 6 (1). fıkrasındaki adil yargılama güvencesinin amacına katkıda bulunur. (Guatrin ve Diğerleri, & 42; ve Pretto ve Diğerleri, & 21). Olağan ceza yargılamasının -ki bu yargılama tehlikeli kişilerle de ilgili olabilir- yargılamaya katılanların güvenlik sorunu bulunsa da hemen hemen her zaman açık olarak yapılması beklenir. (Campelle ve Fell, & 87).

80. Açık duruşma yapma şartı istisnalara tabidir. Bu durum "... duruşmayı izleyenler ve basın mensupları, ... adaletin zarar göreceği özel hallerde mahkemenin kesinlikle gerekli olduğunda inandığı ölçüde demokratik toplumda ... ulusal güvenlik amacıyla duruşmanın tamamından veya bir bölümünden çıkarılabilir" hükmünü içeren sözleşmenin 6 (1). fıkrasının metninden anlaşılmaktadır. Dolaysıyla Sözleşmenin 6. maddesine göre, örneğin bazen tanıkların güvenliğini veya mahremiyetini korumak veya adaletin gereği olarak bilgi ve fikirlerini serbestçe sunulmasını teşvik etmek amacıyla, Sözleşmenin 6. maddesi bakımından yargılamanın aleniyetini sınırlamak gerekli olabilir. (B. ve P.- Birleşik Krallık, & 37)" (Osman Doğru, Atilla Nalbant, İnsan Hakları Avrupa Sözleşmesi Açıklama ve Önemli Kararlar, Cilt, I, Ankara, 2012, s. 732)

Dosya kapsamına göre, 5271 sayılı CMK'nın 182/2. maddesi gereğince duruşmanın kapalı yapılmasına karar verilerek, yapılan yargılama neticesinde, kararın açık duruşmada açıklanması gerektiği gözetilmeden, 03.07.2012 tarihli kapalı duruşmada açıklanması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 182/3. maddesine aykırı davranılması suretiyle âleniyet ilkesinin ihlal edilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1003, Karar No: 2019/3481, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/1003 E.  ,  2019/3481 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7857, Karar No: 2024/3674, Tarih: 19.03.2024

**6. Ceza Dairesi         2022/7857 E.  ,  2024/3674 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/603 E., 2022/889 K.

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükümlerin onanması

İlk Derece Mahkemesince nitelikli yağma suçundan kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir oldukları, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bakırköy 24. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.06.2021 tarihli ve 2020/328 Esas, 2021/240 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 37 nci maddesinin birinci fıkrası delâletiyle aynı Kanun’un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (c) (h) bentleri, 168 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları, 62 nci maddesi, 53 üncü maddeleri uyarınca 6'şar yıl 1'er ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan aynı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci ve üçüncü fıkralarının (b) ve (d) maddeleri 168 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları 62 nci maddeleri uyarınca 8'er ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve haklarında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 11.04.2022 tarihli ve 2022/603 Esas, 2022/889 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümler yönünden itiraz kanun yoluna tabi olması nedeniyle iadesine, nitelikli yağma suçu yönünden İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanıklar müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıklar Müdafilerinin Temyiz İstemleri

1.Sanık ...'in atılı yağma suçuna iştirakinin bulunmadığına,

2.Cezanın üst hadden verilmesinin yasaya aykırı olduğuna,

3.Suçun vasıflandırmasının hatalı olduğuna,

4.Gönüllü vazgeçme hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

5.Suçun gece vakti işlenmediğine,

6.168 inci madde gereği indirim oranının daha yüksek olması gerektiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıklar Müdafilerinin Temyiz İstemleri

1.Sanık ...'in atılı yağma suçuna iştirakinin bulunmadığına,

2.Cezanın üst hadden verilmesinin yasaya aykırı olduğuna,

3.Suçun vasıflandırmasının hatalı olduğuna,

4.Gönüllü vazgeçme hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

5.Suçun gece vakti işlenmediğine,

6.168 inci madde gereği indirim oranının daha yüksek olması gerektiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Katılanın 25.08.2020 günü saat 20.00 - 20.30 sıralarında Vakıfbank ATM'sine 5.000,00 TL yatırmaya çalıştığı esnada sanıklar ... ve ...'in sivil giyimli bir halde katılana yaklaştıkları, sanık ...'nın gerçekte polis memuru olduğu ve katılana polis kimlik kartını göstererek katılanı, sanık ...'in oğluna ait olan araca doğru götürdükleri, sanıkların katılanın cebinde bulunan paralar ile cep telefonunu araca koydukları, katılanı araca bindirdikleri, Vatan Caddesinde bulunan Emniyet Müdürlüğü'ne gelene kadar aracın şoför mahallinde oturan sanık ...'nın sürekli telsiz ile konuştuğu, Emniyet Müdürlüğü'ne gelince sanık ...'in sanık ...'dan katılanın parasını kastederek 1.000,00-1.500,00 TL para istediği, katılanın benim paramın pazarlığını mı yapıyorsun dediğinde, sanık ...'nın katılana hitaben "ne yapacağıma mı karışıyorsun lan sen, hırsız mıyım ben, ben sana neler yapacağım, senin götüne cop sokmayacak mıyım, ben seni dövmeden içeri sokmam" dediği, sanıkların bir müddet sonra katılanı araçtan indirip katılana ait 6.700,00 TL'ye yakın parayı ve cep telefonunu alarak kaçmaları şeklinde gerçekleşen olay maddi vakıa olarak kabul edilmiştir.

2. 02.09.2020 tarih, saat 15.45 ibareli CD inceleme ve tespit tutanağında; müştekinin saat 20.08.36'da Vakıfbank ATM'sinde işlem yaptıktan sonra ATM önünden ayrıldığı sırada, sanıkların katılanın yanına gelerek ATM'ler arkasında bulunan 34 ... plakalı Ford connect marka araca doğru götürdükleri görülmüştür.

3.Mağdur, sanıkları tam ve kesin olarak teşhis etmiştir.

4.Sanık ... aşamalarda atılı suçu ikrar etmiştir.

5.Katılanın zararı kovuşturma aşamasında giderilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1.Sanık ...'in Atılı Suça İştirakinin Bulunmadığına İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden

Olay yerine ait kamera görüntüleri, teşhis tutanakları, katılanın aşamalardaki istikrarlı beyanları karşısında sanık ...'in atılı suça iştirakinin olmadığına ilişkin temyiz sebebi yönünden hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Cezanın Üst Hadden Verilmesinin Yasaya Aykırı Olduğuna İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden