muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/9468, Karar No: 2011/4608, Tarih: 15.03.2011

**2. Hukuk Dairesi         2010/9468 E.  ,  2011/4608 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Aile Konutu Üzerindeki İpoteğin Kaldırılması

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün temyizen mürafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan 15.03.2011 günü temyiz eden davacı ... vekili Av. ... ve karşı taraf davalı ... vekili Av. ... ile diğer davalı ... geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, duruşma için takdir olunan 825.00 TL. vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalı bankaya verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 73.90 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi.15.03.2011(Salı)

KARŞI OY YAZISI

Malik olmayan eşin açık rızası alınmadan yapılan işlemin "kesin hükümsüz" olduğunu düşünüyorum.

KARŞI OY YAZISI

Türk Medeni Kanununun 194. maddesi gereğince aile konutuyla ilgili hakkın sınırlanması (davada ipotek tesisi) için eşin "açık rıza" sı gereklidir. Eşin açık rızasının mevcut veya mevcut sayılması gerektiğini ispat yükü, hakkın sınırlanması için yapılan tasarruf işleminde lehine hak tesis edilen kimse üzerindedir. Bu nedenle, davada ispat yükü davalı bankaya ait olup; davalı banka ispat yükünün sonucu olarak, eşin açık rızasının varlığını veya var sayılması gerektiğini usulünce kanıtlayamamıştır. Hüküm, davanın kabulü yolunda bozulmalıdır.
Yargıtay — Esas No: 2019/6205, Karar No: 2019/17900, Tarih: 14.11.2019

**4. Ceza Dairesi         2019/6205 E.  ,  2019/17900 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde yerinde görülmemiştir. Ancak;

Olay akşamı sanıkla eşi katılan ...’ın misafiri olan mağdur ...’ın aldığı alkolün etkisiyle sızdığı, katılan ...’in, eşi olan sanığın mağdur ...’a yakınlaştığını görmesi üzerine sanıkla eşi ...’in tartışmaya başladıkları, sanığın eşi ...’i eliyle darp etmesi üzerine ...’in sanığı bıçakla tehdit ettiği, sanığın bıçağı eşinin elinden alıp üzerine yürüyerek tehdit etmesi üzerine ...’in kendisini odaya kapattığı, bu defa sanığın alkolün etkisiyle sızmış olan mağdur ...’ın burnuna vurup bıçakla tehdit ettiğinin iddia ve kabul edildiği olayda; mağdur ...’in beyanlarında sanığın kendisine bıçak yönelttiğini ve tehdit ettiğini hatırlamadığını söylemesi ve olay sırasında aldığı alkolün etkisiyle tehdit eylemini anlamaması karşısında; tehdit eyleminin yalnızca katılan ...’a yöneldiğinin kabulü yerine, katılanla birlikte mağdur ...’e karşı da tehdit suçunun işlendiğinden bahisle TCK’nın 43. maddesi uyarınca sanık hakkında fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 14.11.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8767, Karar No: 2022/2604, Tarih: 30.03.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/8767 E.  ,  2022/2604 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İzmir 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 26.04.2019 tarih ve 2017/423 E. - 2019/523 K. sayılı kararın duruşmalı olarak Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, bazı noksanlıkların ikmali için mahalline geri çevrilen dosyanın eksikliklerin giderilmesinden sonra iade edildiği anlaşılmakla, duruşma için belirlenen 15.06.2021 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacılar vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin ortağı oldukları Atlantis Enerji Şti.'nin, Enerji Bakanlığı'nda hak sahibi olduğu 15 MW'lık Muğla, Bodrum, Yalıkavak; 15 MW'lık Manisa, Akhisar, Beyobası; 15 MW'lık Çanakkale Lapseki; 15 MW'lık Balıkesir, Bandırma; 22,5 MW'lık İzmir Karaburun ve 15 MW'lık Muğla, Datça Rüzgar Santralleri Projelerinin, davalı ...'e devredilmesi konusunda sözleşme imzalandığını, taraflar arasında yapılmış bu sözleşme gereğince müvekkillerinin sözleşme yükümlülüklerini yerine getirdiğini ancak, davalının üzerine düşen yükümlülükleri zamanında ve tam olarak yerine getirmediğini, bu nedenle Enerji Bakanlığı'nda hak sahibi olunan projelerden Bandırma hariç hiçbirini hayata geçirmediğini, Bandırma projesi ile ilgili olarak, alınmış üretim lisansının tesisin zamanında bitirilmemesi nedeniyle Elektrik Piyasası Kanunu gereğince iptal edildiğini, müvekkillerinin Enerji Bakanlığı'nda hak sahibi olduğu projelerdeki haklarının, zamanında başvuruların yapılmaması, tesis inşa edilmemesi, projelerin ve işin gereği gibi takip edilmemesi, devralanın projelerle ilgili olarak kurulması gereken anonim şirketinin kurulmaması gibi nedenlerle yitirildiğini, müvekkillerinin sözleşmeden kaynaklanan haklarını alamadığını ileri sürerek 03/11/1998 tarihli sözleşme gereğince müvekkillerinin 494.178 USD alacaklı olduğunun tespitiyle alacağın aynen tahsiline, aynen tahsilinin mümkün olmaması halinde fiili ödeme tarihindeki TC. Merkez Bankası döviz satış kurundan hesaplanacak TL karşılığının faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, sözleşme konusu Beyoba ve Datça projelerinin, Bakanlıkça oluşturulan Teklif Değerlendirme Kurulu tarafından, aynı bölgedeki hak sahibi olan projelerle birlikte değerlendirildiğini ve RES kurulması için uygun şartları taşımadığı gerekçesi ile reddedildiğini, Yalıkavak, Lapseki ve Karaburun Projelerinin de Bakanlıkça re'sen durdurulduğunu ve projelerin yap, işlet, devret modeli kapsamında realize edilemeyeceğinin bildirilmesi ile reddedildiğini, böylece sözleşme içeriğine göre bu projelerle ilgili olarak davacıya herhangi bir ödeme yükümlülüklerinin bulunmadığını, Bandırma projesinde ise istenen tüm çalışmaların başarı ile tamamlandığını ve üretim lisansının alındığını, ancak kamulaştırma çalışmaları sırasında Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı tarafından belirlenen santral yerinin Hava Kuvvetleri Komutanlığı'nca değiştirilen doğal mania alanı kriterleri yüzünden lisans iptali yaşandığını, sözleşmenin ifasının bu nedenle mümkün olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, uyulan bozma ilamı, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacılara ait Atlantis Enerji Tesis İnşa İnşaat Gıda İhracat İthalat Tic. Ltd. Şti.'nin, Enerji Bakanlığı'nda hak sahibi olduğu 15 MW'lık Muğla-Bodrum-Yalıkavak, 15 MW'lık Manisa-Akhisar-Beyobası, 15 MW'lık Çanakkale-Lapseki, 15 MW'lık, Balıkesir-Bandırma, 22,5 MW'lık İzmir-Karaburun ve 15 MW'lık Muğla Datça Rüzgar Santralleri Projelerinin davalı şirkete devredilmesi konusunda sözleşme imzalandığı, Bodrum/Yalıkavak RES, Çanakkale/Lapseki RES ve İzmir/Karaburun RES projelerinin Enerji Bakanlığı tarafından reddedildiği, 4628 sayılı Enerji Piyasası Kanununa göre enerji üretim tesisi kurulmasına ilişkin lisansların EPDK tarafından verilmesi ve tüm enerji santrali projelerinin iş ve işlemlerinin EPDK tarafından yürütülmesi zorunluluğunun bulunduğu, davalının mevcut sözleşmeler gereği söz konusu projeler için ilgili mevzuatın yürürlüğe girmesi ile birlikte EPDK’ya başvurmakla söz konusu başvurular ve sözleşme açısından yükümlülüğünün olmadığı, red işleminin davalının inisiyatifi dışında yasa hükümlerinin değişmesinden kaynaklandığı, bu nedenle de davalının kusurunun varlığından söz edilemeyeceği, dolayısıyla davalı şirketin bu projelerden dolayı davacıya sözleşme hükümleri çerçevesinde herhangi bir bedel ödemek zorunda olmadığı, diğer Manisa/Akhisar/Beyobası RES, Balıkesir/Bandırma RES ve Muğla/Datça RES projeleri yönünden ise, projelerin gerçekleşmemesinin nedeninin projelere ilişkin fizibilite raporlarının gerektiği şekilde hazırlanmaması veya teknik olarak fizibil olmamaları olduğu, 67.320 USD + 93.000 USD olmak üzere davalının davacıya toplam 266.910 USD borcunun bulunduğu, davacının tahsil ettiği 207.072 USD'nin düşülmesi sonucunda davacı alacağının 59.838 USD olduğunun anlaşıldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 59.838 USD'nin 29.04.2008 tarihinden itibaren 3095 sayılı Kanun'un 4/a maddesi gereğince belirlenecek Devlet Bankalarının o yabancı para ile açılmış bir yıl vadeli mevduat hesabına ödediği en yüksek faiz oranı ile birlikte hesaplanacak tutarın fiili ödeme tarihindeki efektif satış kuruna göre belirlenecek TL karşılığının davalıdan alınarak, davacılara verilmesine, fazlaya ilişkin isteğin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacılar vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA,

aşağıda yazılı bakiye 36,30 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, 30/03/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1826, Karar No: 2013/4211, Tarih: 10.04.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2013/1826 E.  ,  2013/4211 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ...'nın yapılan yargılaması sonunda; nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkûmiyetine dair Bolu Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 13.11.2012 gün ve 2010/214 Esas, 2012/192 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii ve katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün yapılan incelenmesinde:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs suçundan kurulan hükmün yapılan incelenmesinde:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı suçundan, teşebbüs hükümlerinin uygulanabilmesi için sanığın işlemeyi kastettiği suç ile ilgili icra hareketlerine doğrudan doğruya başlayıp da elinde olmayan nedenlerle bu hareketleri tamamlayamamış olması gerektiği halde, olayda kimsenin bulunmadığı mesire yerinde mağdurenin aşılabilir mukavemeti dışında sanığın eylemini tamamlamasına engel teşkil eden bir sebep bulunmadığı, mağdurenin sinir krizi geçirerek sanığa kendisini bırakması konusunda yalvarması üzerine sanığın

mağdureyi bıraktığı, buna göre suçun icra hareketlerinden gönüllü vazegeçtiğinin kabulü ile 5237 sayılı TCK.nın 36. maddesi gereğince basit cinsel saldırı suçundan hüküm kurulması gerektiği halde yanlış niteledirmeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Mağdurenin ruh sağlığının bozulduğunu belirten ... Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinin 14.04.2010 tarihli raporu ile ruh sağlığının bozulmadığını bildiren Adli Tıp Kurumu Başkanlığı 6. İhtisas Kurulunun 29.02.2012 tarihli raporu arasında oluşan çelişki nedeniyle, mağdurenin olay nedeniyle beden veya ruh sağlığının bozulup bozulmadığına ilişkin Adli Tıp Kurumu Genel Kurulundan rapor alındıktan sonra sonucuna göre, sanık hakkında TCK.nın 102/5. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağına karar verilmesi gerekirken eksik araştırmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, katılan vekili ve sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19121, Karar No: 2015/4066, Tarih: 10.03.2015

**17. Hukuk Dairesi         2013/19121 E.  ,  2015/4066 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün, süresi içinde davalı sigorta şirketi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili; müvekkillerinin desteği ...'ın, işleteni ve sürücüsü olduğu araçla kusurlu olarak sebebiyet verdiği tek taraflı kazada hayatını kaybettiğini, aracın davalı nezdinde zorunlu mali sorumluluk sigortalı olduğunu belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla anne ... için 6.000 TL, baba ... için 2.000 TL olmak üzere toplam 8.000 TL destek tazminatının temerrüt tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle tahsilini talep etmiş, 29.4.2013 tarihinde talebini anne için 17.374,94 TL, baba için 10.398,27 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı sigorta şirketi vekili; davacıların murisinin kazada kusurlu olduğunu, üçüncü kişi durumunda olmayan davacıların müvekkilinden talepte bulunamayacaklarını ve talebin sigorta teminatı kapsamı dışında kaldığını öne sürerek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; bilirkişi raporu benimsenerek, davanın kabulü ile, anne ... için 17.374,94 TL, baba ... için 10.398,27 TL olmak üzere toplam 27.773,21 TL'nin 25.7.2008 temerrüt tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı sigorta şirketi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece; bilirkişi raporu benimsenerek, davanın kabulü ile, anne ... için 17.374,94 TL, baba ... için 10.398,27 TL olmak üzere toplam 27.773,21 TL'nin 25.7.2008 temerrüt tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı sigorta şirketi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen aktüerya bilirkişisi raporunda belirtilen destek tazminatına ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına, davacıların ölenin salt mirasçısı sıfatıyla değil, destekten yoksun kalan üçüncü kişi sıfatıyla dava açtıklarına, ölüm nedeniyle doğrudan davacılar üzerinde doğan destekten yoksunluk zararının oluşumundaki kusurun davacılara yansıtılamayacağına; dolayısıyla araç sürücüsü desteğin tam kusurlu olması halinde, desteğinden yoksun kalan davacıları etkilemeyeceğine; 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu ve Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları’na göre, aracın zorunlu mali sorumluluk sigortacısı davalı sigorta şirketi, işletenin üçüncü kişilere verdiği zararları teminat altına aldığına ve olayda sürücü tam kusurlu olsa bile, destekten yoksun kalan davacılar da zarar gören üçüncü kişi konumunda bulunduğundan, davalı sigorta şirketinin sorumlu olacağına (HGK'nun 15.6.2011 gün ve 2011/17-142 esas-411 karar, HGK'nun 22.2.2012 gün 2011/17-787 esas 2012/92 karar sayılı ilamları uyarınca), davalı sigorta şirketi vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 1.394,84 TL. Kalan onama harcının temyiz eden davalı sigorta şirketinden alınmasına, 10.03.2015 gününde Üye ...'ın karşı oyu ve oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Uyuşmazlık, 2918 sayılı KTK.dan doğan, tehlike sorumluluğu nedeniyle işleten-sürücü vefatı halinde desteğinden yoksun kalanların tazminat taleplerinde, ölen desteğin müterafik kusurunun tazminattan indirim sebebi teşkil edip etmeyeceği, desteğin kusurunun araç ZMSS.ini düzenleyen sigorta şirketini ne şekilde etkileyeceğine ilişkindir.

Konu ile ilgili yasal düzenlemeler gözden geçirildiğinde;

6098 sayılı TBK.nun 51/1 maddesinde "Hakimin tazminatın kapsamını ve ödenme biçimini, durumun gereğini ve özellikle kusurun ağırlığını gözönüne alarak belirleyeceği" ,

TBK. 52/1 maddesinde " zarar görenin zararı doğuran fiile razı olması veya zararın doğmasında ya da artmasında etkili olması veya tazminat yükümlüsünün durumunu ağırlaştırması halinde hakim tazminatı indirebileceği veya tamanen kaldırabileceği",

TBK 53/3 maddesinde "ölenin desteğinden yoksun kalan kişilerin bu sebeple uğradıkları kayıpların" ölüm halinde uğranılan zararlardan bulunduğu,

TBK. 52/1 maddesinde " zarar görenin zararı doğuran fiile razı olması veya zararın doğmasında ya da artmasında etkili olması veya tazminat yükümlüsünün durumunu ağırlaştırması halinde hakim tazminatı indirebileceği veya tamanen kaldırabileceği",

TBK 53/3 maddesinde "ölenin desteğinden yoksun kalan kişilerin bu sebeple uğradıkları kayıpların" ölüm halinde uğranılan zararlardan bulunduğu,

2918 sayılı KTK 85/1 maddesinde "Bir motorlu aracın işletilmesinin bir kimsenin ölümüne veya yaralanmasına yahut bir şeyin zarara uğramasına sebep olması durumunda motorlu aracın bir teşebbüsün ünvanı veya işletme adı altında veya bu teşübbüs tarafından kesilen biletle işletilmesi halinde, motorlu aracın işleteni ve bağlı olduğu teşebbüsün sahibinin doğan zarardan müştereken ve müteselsilen sorumlu tutulacağı",

2918 sayılı KTK 85/son maddesinde " işleten ve araç işleticisi teşebbüs sahibinin, aracın sürücüsünün veya aracın kullanılmasına katılan yardımcı kişilerin kusurundan kendi kusuru gibi sorumlu", olduğu,

2918 sayılı KTK 86/2 maddesinde " sorumluluktan kurtulamayan işleten veya araç işleticisinin bağlı olduğu teşebbüs sahibinin, kazanın oluşumunda zarar görenin kusurunun bulunduğunu ispat ederse hakimin durum ve şartlara göre tazminat miktarını indirebileceği",

2918 sayılı KTK 91/1 maddesinde "İşletenlerin, bu Kanununun 85. maddesinin 1 fıkrasına göre olan sorumluluklarının karşılanmasını sağlamak üzere mali sorumluluk sigortası yaptırmalarının zorunlu" bulunduğu,

Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumlluluk Sigortası Genel Şartlarının, "Sigortanın Kapsamı" başlıklı A.1 maddesinde "sigortacının poliçede tamınlanan motorlu aracın işletilmesi sırasında bir kimsenin ölümüne veya yaralanmasına veya bir şeyin zarara uğramasına sebebiyet vermiş olmasından dolayı 2918 sayılı KTK ya göre işletene düşen hukuki sorumluluğu zorunlu sigorta limitlerine kadar temin edeceği... " öngörülmüştür.

Destekten yoksunluk tazminatı, ölüm nedeniyle ortaya çıkan, miras hukukundan bağımsız, yansıma yolu ile uğranılan maddi zararın tazmini amacını güden bir taleptir.(Emre Gökyayla S:46 vd)

Kusursuz sorumlulukta tazminat belirlenirken aksi öngörülmemişse (TBK 49 vd) kusura dayanan sorumluluk hükümlerinin uygulanacağı doktrinde ve yargısal içtihatlarda benimsenmektedir. Tazminatta indirime sebep olan TKB 51, 52 madde hükümleri, kusursuz sorumluluk hallerinde takdir edilecek tazminatlarda da indirim sebebi teşkil edecektir (K.Oğuzman- T.Öz Borçlar Hukuk Genel Hükümler S:131, F.Eren Borçlar Hukuku Genel Hükümler S:7, 728, H.Nomer Haksız Fiil Sorumluluğundan maddi tazminatın belirlenmesi S:77).

Sorumluluğun tehlike esasına dayanmasında da müterafık kusurun indirime engel teşkil etmeyeceği, zarar görenin müterafik kusurunun dikkate alınacağı 2918 sayılı Yasanın 86/2 maddesinde de açıkça vurgulanmıştır.

Sorumluluğun tehlike esasına dayanmasında da müterafık kusurun indirime engel teşkil etmeyeceği, zarar görenin müterafik kusurunun dikkate alınacağı 2918 sayılı Yasanın 86/2 maddesinde de açıkça vurgulanmıştır.

TBK 52. maddesinde öngörülen müterafik kusur, zarar görenin zararın doğmasına veya artmasına yaptığı katkı olup mağdur, zarar veren şahsın hal ve mevkini ağırlaştırdığı için hakim tazminatı indirmekte veya kaldırmaktadır.

Nitekim, Federal Mahkeme de sigorta şirketinin, ölen desteğin kazanın oluşumundaki kusur oranında ödemesi gereken tazminat tutarında indirimi uygulamıştır.

Bu noktada destekten yoksunluk tazminatının bağımsız hak niteliğinin, müterafik kusur uygulamasına etkisinin ne olduğu önem kazanmaktadır.

Destekten yoksun kalma tazminatının, destekten intikal eden bir hak olmaması, destekten yoksun kalma tazminatına ilişkin bir davada müterafik kusur nedeniyle tazminatın indirilmesi veya kaldırlmasına engel değildir. Bu açıdan bağımsızlık bulunmamaktadır. Bizzat ölenin tazminat talep etmiş olması halinde ortaya çıkacak hukuki sonuçtan daha farklı bir durum yaratılamaz. Desteğin fiil ve davranışları TBK 51, 52 maddesi gereğince destek görenlerin tazminat talepleri bakımından gözönünde tutulur (Gökyayla S.46).

Destekten yoksun kalma tazminatında müterafik kusurun dikkate alınmasında şu ölçütten hareket edilmelidir. Zarar gören, destek kendisi tazminat talep etme imkanına sahip olsaydı kusuru sebebiyle tazminatta indirim yapılacak idi ise, destek görenler lehine takdir edilecek tazminatta da indirim yapılmalıdır. Nasıl ki, desteğin ölümü sebebiyle meydana gelen zararın yansıma yolu ile destek görenleri etkilediği kabul ediliyorsa, desteğin tazminattan indirime sebep olacak davranışlarının da aynı şekilde destek görenlere yansıtılması kabul edilmelidir (Gökyayla S 252).

Diğer taraftan, zarar görenin kusurlu davranışı ile zararın ortaya çıkmasına veya artmasına sebebiyet vermesi halinde tazminat miktarının indirimine sebep olmasının temelinde dürüstlük kuralı bulunmaktadır. Bir kimsenin hem uğradığı zarara veya uğradığı zararın artmasına sebep olması, hem de bunun tamamını bir başkasından istemesi hukuki açıdan doğru değildir. Kişinin kendi kusurunun sonuçları başkasının sırtına yüklenemez(Gökyayla S.252 Nomer S.87). Aksinin düşünülmesi, dürüstlükle bağdaşmayacağı gibi çelişkili davranış yasağına da girmektedir.

Alman Hukukunda BGB 846 hükmü gereği, tehlike sorumluluğundan doğan bir haksız fiil sonucu yaralanan veya ölenin desteğinden yoksun kalan 3.kişilerin, tehlike sorumluluğu esaslarına göre sorumlu olan kişiye karşı yöneltikleri tazminat taleplerinde yaralanan veya ölenin birlikte kusuru dikkate alınmaktadır.