muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/4589, Karar No: 2006/7391, Tarih: 21.09.2006

11. Ceza Dairesi 2006/4589 E., 2006/7391 K.

**11. Ceza Dairesi 2006/4589 E., 2006/7391 K.**

**- ADLİ PARA CEZASI

- GÜVENLİK TEDBİRLERİ**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 43 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 52 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 53 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 62 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 157 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 230 ]

- 5320 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ... [ Madde 8 ]

- 1412 S. CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) [ Madde 321 ]

**"İçtihat Metni"**

Dolandırıcılık suçundan hükümlü S…

….. hakkında 07.01.2003 gün ve 2001/345 Esas, 2003/2 Karar sayı ile verilip, Yargıtay tarafından onanarak kesinleşen mahkumiyetinin, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nunu yönünden yeniden değerlendirilmesi için yapılan yargılama sonunda, 5237 sayılı TCK.nun 157/1, 43, 62, 52/2, ve 53/1. maddeleri gereğince 1 yıl 15 gün hapis ve 2500 YTL adli para cezasıyla mahkumiyetine dair (İskenderun Ağır Ceza Mahkemesi)nden verilen 07.07.2005 gün ve 2005/157 Esas, 2005/141 Karar sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi hükümlü müdafii tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı C.Başsavcılığının onama isteyen 23.06.2006 günlü tebliğnamesi ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği görüşüldü:

Ceza Genel Kurulunun 07.02.2006 gün ve 11/12 sayılı kararında açıklandığı gibi karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasaya göre kurulacak mahkümiyet hükmünün gerekçesinde, 5271 sayılı Ceza Yargılaması Yasasının 230. maddesine uygun biçimde, suç oluşturduğu kabul edilen eylemin gösterilmesi, bunun nitelendirmesinin yapılması, ceza yasasında öngörülen sıra ve esaslara göre cezanın ve cezaya mahkümiyet yerine yada yanısıra uygulanacak güvenlik tedbirinin belirlenmesi, cezanın ertelenmesine veya adli para cezası yada tedbirlerden birine çevrilmesine, ek güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına yahut bu hususlara ilişkin istemlerin reddine dair dayanaklar ile yeni hükmün kesinleşmesi üzerine önceki kararın infaza esas alınacak hüküm bölümü ortadan kalkıp geçerliliği sona ereceği için, önceki hükümdeki yargılama giderleri ve vekalet ücretinin infazda doğabilecek kuşku ve duraksamaları gidermek üzere uygulama hükmünde de aynen gösterilmesi gerektiği gözetilmeden bu kurallara uyulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, hükümlü müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 21.09.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11631, Karar No: 2012/3316, Tarih: 14.03.2012

**9. Ceza Dairesi         2010/11631 E.  ,  2012/3316 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Mala zarar verme

Hüküm : 1- TCK'nın 32/1 ve CMK'nın 223/3-a maddeleri uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına,

2- TCK'nın 57/1. maddesi uyarınca yüksek güvenlikli sağlık kurumlarında koruma ve tedavi altına alınmasına

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanığın, CMK'nın 191. maddesi uyarınca sorgusu yapılmaksızın hüküm kurulması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

2- Suç tarihinde işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarına algılayabilir durumda olup olmadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalmış olup olmadığı konusunda Adli Tıp kurumundan ya da Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinden rapor alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini yerine yeterli olmayan doktor raporuna dayanılarak eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün öncelikle bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 14.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11528, Karar No: 2012/21278, Tarih: 20.06.2012

**8. Ceza Dairesi         2009/11528 E.  ,  2012/21278 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suçu ve suçluyu övme

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

“İşlenmiş bir suçun” veya “işlemiş olduğu bir suçtan dolayı bir kişinin” alenen övülmesi TCK.nun 215. maddesinde suç olarak düzenlenmiştir. Kişinin, işlediği suç nedeniyle övülmesi, bu kişinin işlediği suçun da övüldüğünü göstermektedir.

Türkiye Cumhuriyet Anayasasının 90/5. maddesinde yeralan “Usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarda kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.” hükmü uyarınca 19.03.1954 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 10.03.1954 tarih ve 6366 sayılı Yasa ile onaylanmış bulunan “İnsan Haklarını ve Ana Hürriyetlerini Koruma Sözleşmesi” (AİHS), iç hukukumuzun uyulması zorunlu bir parçası haline gelmiştir.

Sözleşmenin 9. maddesinde din ve inanç hürriyeti, 10. maddesinde ifade hürriyeti, 11. maddesinde örgütlenme hürriyeti düzenlenmiştir. Bu üç madde; sözleşmenin genel amacı olan çoğulcu demokratik rejim için toplumda hoşgörünün sağlanarak çoğulcu demokrasinin yerleştirilmesi ve geliştirilmesine yönelik hükümlerdir.

İfade hürriyeti, bilgi verme ve bilgi edinme hürriyeti sözleşmenin 10. maddesinde düzenlenmiştir. Maddenin birinci fıkrasında, “Herkes ifade özgürlüğü hakkına sahiptir. Bu hak kamu makamlarının müdahaleleri olmaksızın ve ülke sınırları gözetilmeksizin, kanaat özgürlüğünü, haber ve görüş alma ve de verme özgürlüğünü de kapsar”, ikinci fıkrasında ise, “Görev ve sorumluluklar da yükleyen bu özgürlüklerin kullanılması, yasayla öngörülen ve demokratik bir toplumda ulusal güvenliğin, toprak bütünlüğünün veya kamu güvenliğinin korunması, kamu düzeninin sağlanması ve suç işlenmesinin önlenmesi, sağlığın ve ahlakın, başkalarının şöhret ve haklarının korunması, gizli bilgilerin yayılmasının önlenmesi veya yargı erkinin yetki ve tarafsızlığının güvence altına alınması için gerekli olan bazı formaliteler, koşullar, sınırlamalar veya yaptırımlara tabi tutulabilir.” denilmektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin, ifade özgürlüğüne ilişkin kararlarında, kamuyu ilgilendiren sorunların kamuya açık olarak tam bir serbestlik içerisinde tartışılabilmesi, şiddeti teşvik eden eylemler hariç bu tartışmanın boyutlarının Devlet organları tarafından maksimuma çıkarılması gerektiği vurgulanmaktadır. Süreklilik gösteren bu kararlarda, kamuoyunun bir bölümünün ve hatta çoğunluğun hoşuna gitmeyen, ürkütücü, şok edici, fikirlerin de sözleşmenin 10. maddesi tarafından korunduğu belirtilmektedir. (Handyside / Birleşik Krallık, Castells / İspanya vb. Kararlar)

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin kararlarında, ifade hürriyetinin iki istisnası olduğuna işaret edilmektedir. Birinci istisna şiddeti teşvik edici ve övücü söylemler, ikinci istisna ise azınlıklara karşı nefret söylemidir. Bunun için önce yazı veya sözün içeriğine bakılmalıdır.

Yazı veya Sözler;

a) Şiddet, bir araç olarak öngörüyorsa,

b) Kişileri hedef gösterip kanlı bir intikam istiyorsa,

c) Benimsenen düşünceler için şiddete başvurmanın meşru olduğu ileri sürülüyorsa,

d)İnsanda saldırgan duygular uyandıracak biçimde anlamsız bir nefret yaratarak şiddetin doğmasına uygun bir ortamı kışkırtıyorsa,

İfade hürriyetinden yararlanmayabilir. (Sürek / Türkiye, no.1 Büyük Daire, no 26682/95, Güzel ve Özer / Türkiye, 6 Temmuz 2010 kararı)

Yazı veya sözün kim tarafından, nerede, nasıl bir ortamda, hangi koşullar altında yazıldığı veya söylendiği değerlendirilmelidir. Mahkeme “yakın ve mevcut tehlike” ölçütüne yaklaşarak sözleri söyleyen kişinin ne kadar etkili olduğu, söylenilen yer ve zaman bakımından söylenenlerin şiddet yaratmaya müsait olup olmadığına bakılması gerektiğini kabul etmektedir. (Zana / Türkiye, 25 Kasım 1997 kararı)

İfade özgürlüğü demokratik bir toplumun esaslı temellerinden birini oluşturup, toplumun ilerlemesi ve her bir bireyin gelişimi için temel koşullardan biridir. İfade özgürlüğü, sadece lehte olduğu kabul edilen veya zararsız görülen veya ilgilenmeye değmez bulunan “haber” ve “düşünceler” için değil, fakat aynı zamanda aleyhte olan, çarpıcı gelen ve rahatsız eden haber ve düşünceler için de uygulanır. Bunlar çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin gerekleri olup, bunlar olmaksızın “demokratik toplum” olamaz. Sözleşme'nin 10. maddesinde belirtildiği üzere, bu özgürlüğün istisnaları vardır; ancak bu istisnalar dar yorumlanmalıdır. (23.09.1994 tarihli Jersild – Danimarka kararı; 21.01.1999 tarihli Janowski – Polanya kararı; 25.11.1999 tarihli Nilsen ve Johnsen – Norveç kararı; 25.07.2001 tarihli Perna – İtalya kararı).

Bu kapsamda şiddete, silahlı direnmeye veya isyana teşvik niteliği taşıyan yaklaşımlar ile azınlıklara yönelik nefret söylemi içeren açıklamalar sözleşmenin koruduğu ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilemez. (02.10.2003 tarihli Kızılyaprak – Türkiye kararı; 27.05.2004 tarihli Yurttaş – Türkiye kararı ; 09.03.2004 tarihli Abdullah Aydın – Türkiye kararı)

Yazının içeriğine, şiddeti teşvik edip etmediğine, yazının hangi bağlamda yayınlandığına, yani şiddeti yaratmaya elverişli olup olmadığına bakılmalıdır. (Gözel ve Özel / Türkiye, 6 Temmuz 2010 kararı)

Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 13, 14, 25, 26 ve AİHS'nin 9/2, 10/2, 17. maddeleri birlikte değerlendirildiğinde Devlet yahut halkın bir bölümü için rahatsız edici, hoşa gitmeyen, kural dışı, endişe verici, fakat şiddet ve şiddet kırkırtıcılığı içermeyen nitelikteki, sözler de ifade hürriyeti kapsamındadır.

Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 13, 14, 25, 26 ve AİHS'nin 9/2, 10/2, 17. maddeleri birlikte değerlendirildiğinde Devlet yahut halkın bir bölümü için rahatsız edici, hoşa gitmeyen, kural dışı, endişe verici, fakat şiddet ve şiddet kırkırtıcılığı içermeyen nitelikteki, sözler de ifade hürriyeti kapsamındadır.

Somut olayda, sanık tarafından kaleme alınan dilekçede, cezaevinde yatan bir hükümlünün sağlığına ilişkin bir takım endişelerden söz edilerek, bu kapsamda bazı taleplerde bulunulmuştur. Şiddeti, silahlı direnmeyi veya ayaklanmayı teşvik eden ifadelerin kullanılmadığı, işlenen bir suçu yahut işlediği suç nedeniyle kişiyi övücü nitelikte bulunmayan, başka bir hükümlü hakkında “sayın” denilerek onun sağlığı ile ilgili kendi değer yargısını içeren düşüncelerini açıklayan sanığın eyleminde, Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90/5. maddesi uyarınca uygulanması gereken Avrupa İnsan Hakları sözleşmesi ile Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin Skaka / Polonya – 27 Mayıs 2003, Korku / Türkiye – 23 Eylül 2003 tarihli kararları da gözetildiğinde yüklenen suçun yasal unsurları oluşmadığından mahkumiyet hükmünün bozulmasına karar verilmelidir.

Sonuç: Açıklanan nedenlerle, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 20.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3622, Karar No: 2023/3862, Tarih: 10.10.2023

**12. Ceza Dairesi         2023/3622 E.  ,  2023/3862 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/3278 E., 2022/2648 K.

SUÇ : Taksirle yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Afyonkarahisar 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.08.2018 tarihli ve 2016/369 Esas, 2018/574 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin (e) fıkrası uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2.Afyonkarahisar 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.08.2018 tarihli ve 2016/369 Esas, 2018/574 Karar sayılı kararına yönelik katılanlar vekilinin istinaf başvurusu üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin 19.10.2018 tarihli ve 2018/2497 Esas, 2018/2509 Karar sayılı kararı ile;

''...Sanık ...'ın savunmasında; suça konu aracı kendisinin kullandığını beyan ettiği, HTS kayıtlarının da bunu doğruladığı, görüntüler üzerinde yapılan bilirkişi incelemesinin görüntü kalitesi dikkate alındığında dikkate alınamayacak ise de; katılan ...'ın 22/03/2016 tarihli ifadesinde kazayı görmediğini beyan etmesine rağmen kovuşturma aşamasında kazayı yapan şahsın sanık ... olmadığı, daha genç birisi olduğu, sanık ...'ın oğlunu koruduğu yönündeki beyanları karşısında nüfus kayıtlarına göre sanık ...'ın oğlu ...'ın tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılıp CMK.nun 45/1-(c) ve 48/1 maddeleri hükümleri hatırlatıldıktan sonra beyanının alınması, katılan ... ile yüzleştirilmesi, varsa cep telefonunun olay tarih ve saatine ilişkin HTS kayıtlarının getirtilmesi, gerektiğinde ... hakkında kamu davasının açtırılması sağlandıktan sonra sanık ...'ın hukuki durumunun tartışılmasının gerektiği, buna göre yeni açılacak dava dosyasının Dairemizde birleştirilmesine olanak da bulunmadığından'' gerekçeleri ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

3. Afyonkarahisar 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.03.2021 tarihli ve 2018/670 Esas, 2021/265 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 89. maddesinin dördüncü fıkrası, 62. maddesinin birinci fıkrası gereğince neticeten 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 53. maddesinin altıncı fıkrası gereğince 10 ay süre ile ehliyetinin geri alınmasına, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, karara sanık müdafii ile katılan vekilinin itirazı üzerine Afyonkarahisar 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2021/1166 değişik iş sayılı kararı ile;

''... Sanığın olay yerinde olmadığına dair dosya içerisinde bulunan bilirkişi raporu, katılanın aracı kullanan kişinin sanık olmadığı yönündeki beyanı dikkate alındığında şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği de hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde hukuka uyarlık bulunmadığından, ...'' gerekçeleri ile karar itirazın kabulü ile kararın kaldırılmasına verilmiştir.

4. Afyonkarahisar 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.09.2021 tarihli ve 2021/267 Esas, 2021/746 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin (e) fıkrası uyarınca beraatine karar verilmiştir.

5. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin 12.10.2022 tarihli ve 2021/3278 Esas, 2022/2648 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan ve mağdur vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 89. maddesinin dördüncü fıkrası, 62. maddesinin birinci fıkrası gereğince neticeten 11 ay 20 gün cezası ile cezalandırılmasına, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine 53. maddesinin altıncı fıkrası gereğince 3 ay süre ile ehliyetinin geri alınmasına, karar verilmiştir.

6. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 05.04.2023 tarihli ve 2023/15628 sayılı, temyiz talebinin esastan reddi ile hükmün onanması görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi;

Sanığın suçunun sabit olmadığına, katılanların asli kusurlu olduğuna, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

6. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 05.04.2023 tarihli ve 2023/15628 sayılı, temyiz talebinin esastan reddi ile hükmün onanması görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi;

Sanığın suçunun sabit olmadığına, katılanların asli kusurlu olduğuna, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. ''...Mahkememizde oluşan hukuki ve vicdani kanaate göre sanık sürücü ...’ın Taksirle Birden Fazla Kişinin Yaralanmasına Sebebiyet Verme suçundan TCK’nun 89/4 maddesi uyarınca teşdiden cezalandırılmasına karar verilmesi gerekmekte ise de, Afyonkarahisar 1. Asliye Ceza Mahkemesinin kesin nitelikteki kararına direnme mümkün olmadığından, Afyonkarahisar 1. Asliye Ceza Mahkemesi tarafından kabul edildiği üzere sanığın olay yerinde olmadığına dair dosya içerisinde bulunan bilirkişi raporu, katılanın aracı kullanan kişinin sanık olmadığı yönündeki beyanı dikkate alındığında şüpheden sanık yararlanır ilkesinin de dikkate alınması gerektiğinden bahisle sanığın beraatine ve suçun faili hakkında TCK’nun 89/4 maddesi uyarınca gereğinin takdir ve ifası için savcılığa suç duyurusunda bulunulmasına karar verilmiştir.''

2.Katılan ... bozma öncesi alınan beyanında:

"Ben hususta daha evvel ayrıntılı olarak beyanda bulunmuştum, o ifadelerim doğrudur, aynen tekrar ediyorum, kayın validem ...'i dişçiye götürmüştük, milli birlik caddesi üzerinde karşıdan karşıya geçmek isterken plakasını ve sürücüsünü sonradan öğrendiğim ... plaka sayılı ... kayınvalidem ... ve kucağındaki kızım ...'a çarparak yaralanmalarına sebebiyet verdi, benim her ne kadar soruşturma aşamasında kazayı görmediğim yönünde ifadem tespit edilmiş ise de ben kazayı gördüm, ... çok süratliydi, ben karşıya geçmiştim, kayınvalidem ile kızımın karşıya geçmesini bekliyordum, ... süratli bir şekilde kayınvalidem ve kızıma çarptı, benim gördüğüm kadarıyla ... sürücüsü genç bir şahıstı, şuanda sanık olan kişi değildi, daha sonra kızımı ve kayınvalidemi hastaneye götürdük. ... plakalı ... sürücüsü ...'dan şikayetçiyim, davaya katılmak istiyorum, olay nedeniyle hali hazırda kızım tedavi görmektedir, zararımız giderilmemiştir, sanık çocuğuma vurduktan sonra kaçmıştır" demiş, bozma sonrası alınan beyanında:

"Ben önceki beyanlarımı aynen tekrar ederim. İstinaf ilamına bir diyeceğim yoktur. Olay günü bize çarpan aracın içinde sanık yoktu daha genç birisi vardı. Biz polise haber verip, polisler yakalayıp getirdiklerinde aracın içinde bulunan şahıs telefon ile birileirni aradı benim tahminime göre bu şahıs sanığın oğlu idi, ben o şahsı görsem teşhis ederim.... " şeklinde beyanda bulunmuştur.

"Ben önceki beyanlarımı aynen tekrar ederim. İstinaf ilamına bir diyeceğim yoktur. Olay günü bize çarpan aracın içinde sanık yoktu daha genç birisi vardı. Biz polise haber verip, polisler yakalayıp getirdiklerinde aracın içinde bulunan şahıs telefon ile birileirni aradı benim tahminime göre bu şahıs sanığın oğlu idi, ben o şahsı görsem teşhis ederim.... " şeklinde beyanda bulunmuştur.

3.Katılan ... bozma öncesi alınan beyanında: "Ben hususta daha evvel ayrıntılı olarak beyanda bulunmuştum, o ifadelerim doğrudur, aynen tekrar ediyorum, olay günü milli birlik caddesi üzerinde yaya olarak karşıya geçmek üzereyken ve torunum ... kucağımdayken bir aracın çarpması sonucu kendimi kaybettim, gözümü açtığımda hastanedeydim, olay sebebiyle ben sanıktan şikayetçiyim, davaya katılmak istiyorum" demiştir.

4.Sanık ... Yücedağ bozma öncesi alınan savunmasında: ".Ben bu hususta daha evvel ayrıntılı olarak beyanda bulunmuştum, olay günü saat: 14.00 sıralarında polis merkezinden beni aradılar polis merkezine gittim, benim 03 AP 673 plakalı aracımın kazaya karıştığını söylediler, bende 12:30 sıralarında milli birlik caddesi üzerinde seyir halinde iken aracımın yan tarafından küt diye bir ses geldiğini biraz ilerde yavaşladığımı, bir şey mi oldu diye kontrol ettiğimi fakat bir şey göremediğimi söyledim, ben aracıma bir şahsın gelip çarptığını görmedim, aracımın aynasının kırık olduğunu da fark etmemiştim. Eğer bu kazaya ben sebebiyet verdiysem ben bunun farkına varamadım, üzerime atılı suçlamayı kabul etmiyorum. Beraatime karar verilmesini talep ediyorum." demiş, bozma sonrası;

'. Olay günü aracımla oradan geçtim, ancak katılanlara ben çarpmadım. Olay günü aracı ben kullanıyordum oğlum Ankara ilinde ikamet ediyor dedi.Oğlum un numarası 0506 507 61 90'dır adresi ise Ankara Vergi Vergi denetim Kurulunda Uzman olarak görev yapar. Öncelikle beraatime karar verilmesini, mahkeme aksi kanaatte ise lehime olan hükümlerin uygulanmasını talep ediyorum. Hakkımda hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmasını kabul ediyorum " şeklinde beyanda bulunmuştur.

5.Tanık ... beyanında;