muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/4197, Karar No: 2023/2716, Tarih: 09.05.2023

4.Tanıklıktan Çekinme Hususundaki Yasal Düzenlemeye Aykırılık;

Bilindiği üzere, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun suç tarihinde yürürlükte bulunan "İletişimin tespiti, dinlenmesi ve kayda alınması" başlıklı, 25/05/2005 tarih ve 5353 SK ile değişik 135'inci maddesinde; "(1) Bir suç dolayısıyla yapılan soruşturma ve kovuşturmada, suç işlendiğine ilişkin kuvvetli şüphe sebeplerinin varlığı ve başka suretle delil elde edilmesi imkânının bulunmaması durumunda, hâkim veya gecikmesinde sakınca bulunan hallerde Cumhuriyet savcısının kararıyla şüpheli veya sanığın telekomünikasyon yoluyla iletişimi tespit edilebilir, dinlenebilir, kayda alınabilir ve sinyal bilgileri değerlendirilebilir. Cumhuriyet savcısı kararını derhâl hâkimin onayına sunar ve hâkim, kararını en geç yirmidört saat içinde verir. Sürenin dolması veya hâkim tarafından aksine karar verilmesi halinde tedbir Cumhuriyet savcısı tarafından derhâl kaldırılır. (2) Şüpheli veya sanığın tanıklıktan çekinebilecek kişilerle arasındaki iletişimi kayda alınamaz. Kayda alma gerçekleştikten sonra bu durumun anlaşılması hâlinde, alınan kayıtlar derhâl yok edilir...",

"Tanıklıktan çekinme" başlıklı 45'inci maddesinde ise; "(1) Aşağıdaki kimseler tanıklıktan çekinebilir: a) Şüpheli veya sanığın nişanlısı, b) Evlilik bağı kalmasa bile şüpheli veya sanığın eşi, c) Şüpheli veya sanığın kan hısımlığından veya kayın hısımlığından üstsoy veya altsoyu, d) Şüpheli veya sanığın üçüncü derece dahil kan veya ikinci derece dahil kayın hısımları, e) Şüpheli veya sanıkla aralarında evlâtlık bağı bulunanlar, (2) Yaş küçüklüğü, akıl hastalığı veya akıl zayıflığı nedeniyle tanıklıktan çekinmenin önemini anlayabilecek durumda olmayanlar, kanunî temsilcilerinin rızalarıyla tanık olarak dinlenebilirler. Kanunî temsilci şüpheli veya sanık ise, bu kişilerin çekinmeleri konusunda karar veremez, (3) Tanıklıktan çekinebilecek olan kimselere, dinlenmeden önce tanıklıktan çekinebilecekleri bildirilir. Bu kimseler, dinlenirken de her zaman tanıklıktan çekinebilirler" şeklinde hükümler yer aldığı, tanıklıktan çekinme ile ilgili CMK'nın 45'inci maddesinde suç tarihinden sonra da herhangi bir değişiklik yapılmadığı ve hükmün aynen muhafaza edildiği anlaşılmaktadır.

Suç tarihinden sonra, 21/02/2014 tarihinde Türkiye Büyük Millet Meclisinde kabul edilerek 06/03/2014 tarihli Resmi Gazetede yayımlanmak suretiyle yürürlüğe giren 6526 sayılı "Terörle Mücadele Kanunu ve Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun"un 12'nci maddesi ile CMK'nın 135'inci maddesinde yapılan değişiklik ile bu maddeye birinci fıkra hükmünden sonra gelmek üzere ikinci fıkra eklenmiş ve madde numaraları buna göre teselsül ettirilmiş, bu bağlamda yasa değişikliğinden önce yasa maddesinin ikinci fıkrasında öngörülen "tanıklıktan çekinebilecek kişilerle olan iletişimin kayda alınması yasağı" bu tarihten sonra 135'inci maddenin 3'üncü fıkrasında düzenlenmiş, bununla birlikte normatif olarak hükmün içeriğinde herhangi bir değişiklik yapılmamış ve yasak aynen korunmuştur.

Madde hükmünden de anlaşılacağı üzere, şüpheli veya sanığın tanıklıktan çekinebilecek kişilerle arasında gerçekleşen iletişimi dinlenemez ve kayda alınamaz, fakat bu iletişimi tespit edilebilir, sinyal bilgileri değerlendirilebilir. Çünkü, suç tarihi itibariyle CMK'nın 135'inci maddesinin 2'nci fıkrasında yer alan ve suç tarihinden sonra 21/02/2014 tarih ve 6526 SK ile yapılan kısmi değişiklikle içeriğinde hiçbir değişiklik yapılmaksızın aynı maddenin 3'üncü fıkrasında düzenlenen hükümde; tanıklıktan çekinebilecek kişiler arasında gerçekleşen iletişimin içeriğine ulaşılmaksızın ve müdahale edilmeksizin yalnızca kimin kiminle görüştüğüne dair bilgiler, bir başka deyişle HTS verilerinin ve yine tanıklıktan çekinebilecek kişiler arasında gerçekleşen iletişimin içeriğine müdahale edilmeksizin yalnızca sinyal bilgilerinin iletişim sistemleri üzerinde bıraktığı izlerin tespit edilerek, bunlardan anlamlandırılan sonuçlar çıkarmak üzere gerçekleştirilen değerlendirme işlemlerinin bir başka deyişle sinyal bilgilerinin elde edilmesi yasaklanmamıştır.

5271 sayılı CMK'nın 135'inci maddesinin suç tarihinde 2'nci fıkrasında yer alan hükmü, lafzi olarak, yalnızca şüpheli veya sanığın tanıklıktan çekinebilecek kişilerle arasında gerçekleşen iletişimin kayda alınması yasağını öngörmekle birlikte, yasağın getirilme amacı uyarınca, bunun yalnızca iletişimin kayda alınmasını değil, kayıt için zorunlu olan dinlemeyi de kapsayacağı kabul edilmektedir. Çünkü kanun koyucunun, tanıklıktan çekinme hakkına sahip olan arasındaki iletişimin denetlenmesi yasağını "içerik öğrenme" ile sınırlı düzenlediği, böylelikle bu kişiler arasında yapılan iletişimin içeriğinin takip edilip öğrenilmesini yasakladığı, iletişimin içeriğinin öğrenilmesinin ise, işin doğası gereği sadece kayda almayı değil, şüphesiz bunun öncesinde dinlemeyi de kapsadığı, bu itibarla CMK'nın 135/3 (suç tarihinde ikinci fıkra) maddesi hükmünün, hem iletişimin dinlenmesini hem de kayda alınmasını yasakladığı kabul edilip benimsenmektedir.

Nitekim, "Ceza Muhakemesi Kanununda Öngörülen Telekomünikasyon Yoluyla Yapılan İletişimin Denetlenmesi, Gizli Soruşturmacı ve Teknik Araçlarla İzleme Tedbirlerinin Uygulanmasına İlişkin Yönetmeliğin" iletişimin dinlenmesi ve kayda alınması tanımına yer veren 4/e maddesinde dinleme ve kayda almanın; "telekomünikasyon yoluyla gerçekleştirilmekte olan konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması ile diğer her türlü iletişimin uygun teknik araçlarla dinlenmesi ve kayda alınmasına yönelik işlemler" olarak tanımlanması da bu görüşü doğrulamaktadır.

Ceza Muhakemesi Kanununun telekomünikasyon yoluyla iletişimin denetlenmesi başlıklı 135'inci maddesinde öngörülen "tanıklıktan çekinebilecek kişilerle olan iletişimin kayda alınması yasağı"nın kapsamının "iletişimin dinlenmesi ve kayda alınması"nı içerdiği bu şekilde belirlendikten sonra hemen ifade edilmelidir ki, öğretide ve uygulamada bu yasağın kapsamının belirlenmesi noktasında geçmişte zaman zaman birbiriyle çelişkili görüşler dile getirilmiş ve birbiriyle çelişen yargı kararları verilmişse de artık öğretide ve yargısal içtihatlarda genel kabul gördüğü üzere; şüpheli ya da sanıkların "birlikte suç işleme şüphesi bulunmayan" tanıklıktan çekinebilecek kişilerle yaptıkları görüşmelerin kanuni delil olmadığı konusunda herhangi bir tereddüt bulunmadığı, lakin akrabalık ilişkilerinin sağladığı kolaylıklardan yararlanarak şüpheli ya da sanıkların birlikte suç işleme kuşkusu altında bulunan tanıklıktan çekinebilecek kişilerle yaptıkları iletişimin dinlenmesi ve kayda alınmasında hukuki bir engel bulunmadığı ve bu yolla elde edilen delillerin kanuna aykırı olarak elde edildiğinden söz edilemeyeceğinin benimsendiği görülmektedir.

Nitekim Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19/02/2013 tarih, 2011/5.MD-137 esas ve 2013/58 karar ve 03/06/2014 tarih, 2013/10-642 esas ve 2014/302 karar sayılı kararlarında, tanıklıktan çekinme hakkı olanların birlikte suça karışıp şüpheli veya sanık sıfatını almaları halinde dinlenebilecekleri görüşünün benimsendiği, lakin özellikle bir kısım sanıklarca da savunmalarında dayanak delil olarak gösterilen 19/02/2013 tarih ve 2011/5.MD-137 esas, 2013/58 karar sayılı karar içeriğinden de anlaşılacağı üzere, her iki tarafın şüpheli veya sanık olup akrabalıkları nedeniyle tanıklıktan çekinme hakkı olduğu durumda, "dolaylı dinleme" yöntemine başvurulmayıp, her ikisi için de usule uygun dinleme kararı alınması kaydıyla teknik takip yapılabileceğinin kabul edildiği anlaşılmaktadır.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19/02/2013 tarih ve 2011/5.MD-137 esas, 2013/58 karar sayılı kararı incelendiğinde; irtikap ve suç işlemek amacıyla kurulan örgüte yardım etme suçlarından sanık A.K ile irtikap suçundan sanıklar M.K, H.K, R.S ve H.Ş'in yapılan yargılamaları sonucunda ilk derece mahkemesi sıfatıyla yargılama yapan Yargıtay 5'inci Ceza Dairesince ilkin 05/06/2009 ... ve 1-5 sayı ile; sanık A.K'un suç işlemek amacıyla kurulan örgüte yardım etme, sanıklar H.K, R.S ve H.Ş'in irtikap suçlarından beraatlerine, sanık A.K'un rüşvet alma suçuna teşebbüsten 5237 sayılı TCK'nın 252/1-2, 35/2, 62 ve 53.maddeleri uyarınca 1 yıl 1 ay 10 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına, CMK'nın 231/5 maddesi uyarınca hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, sanık M.K'un rüşvet alma suçuna teşebbüsten 5237 sayılı TCK'nın 252/1, 35/2, 62 ve 53.maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sabıkası nedeniyle hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına, hapis cezasının TCK'nın 51/1-a maddesi uyarınca ertelenmesine karar verildiği, sanık A.K müdafinin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yapmış olduğu itirazın Yargıtay 6'ncı Ceza Dairesince 30/09/2009 ... ve 5-5 sayı ile reddedildiği, bu arada rüşvet suçuna teşebbüsten hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş olan sanık A.K müdafi tarafından hükümden sonra 22/07/2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 sayılı "Terörle Mücadele Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun"un 7 ve geçici 2.maddeleri hükümleri uyarınca 15 ... içerisinde dilekçe verilmek suretiyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın kaldırılarak yargılamaya devam edilmesi isteminde bulunulması üzerine, bu sanık hakkında rüşvet suçuna teşebbüsten verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin olarak yargılamaya devam eden Yargıtay 5'inci Ceza Dairesince 02/02/2011 ... ve 1-5 sayılı ek karar ile; sanık A.K'un TCK'nın 252/1-2, 35/2, 62, 53 ve 51/1-a maddeleri uyarınca 1 yıl 1 ay 10 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezasının ertelenmesine karar verildiği, bu hükmün de adı geçen sanık müdafi tarafından temyiz edilmesi üzerine uyuşmazlığın Yargıtay Ceza Genel Kurulu önüne geldiği somut olayda;

İzmir Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilen bir ihbar mektubunda, bir kısım avukatların örgütlü bir şekilde İzmir F Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumlarında bulunan tutuklu kişilerle temas kurup, tahliye ettirmek için büyük miktarda para talep ettikleri, aksi taktirde tahliye olmalarının mümkün olmadığını söyleyerek baskı kurduklarının belirtilmesi üzerine İzmir C.Başsavcılığınca 2008/48 sayı ile soruşturma başlatıldığı, bu soruşturmanın devam ettiği sırada suç işlemek amacıyla örgüt kurma ve tefecilik suçundan İzmir F Tipi Kapalı Cezaevinde tutuklu bulunan müşteki V.O.Ç’in başvurusu nedeniyle 27/03/2008 tarihinde Cumhuriyet savcısı tarafından alınan ifadesinde; para karşılığı tahliye edilmesi konusunda kendisine birçok avukatın gelip teklifte bulunduğunu beyan etmesi üzerine, 5271 sayılı CMK'nun 250. maddesi uyarınca kurulan İzmir Özel Yetkili Nöbetçi Ağır Ceza Mahkemesinin 30/06/2008 ... ve 703 sayılı kararıyla CMK'nun 139. maddesine göre; “suç örgütünün faaliyetlerinin ortaya çıkartılabilmesi amacıyla” GS 211 kod numaralı görevlinin "Av. K.K" ismiyle gizli soruşturmacı olarak görevlendirildiği,

Elde edilen deliller üzerine 18/10/2008 tarihinde ilkin sanıklar A.E, İ.C.V, H.K ve H.Ş’in, bilahare 20/10/2008 tarihinde ise sanık M.K'un telefonlarının CMK'nun 135 ve 140. maddeleri uyarınca dinlenip tespiti, kayda alınması, sinyal bilgilerinin değerlendirilmesi, teknik araçlarla gizli olarak izlenmelerine, ses ve görüntü kayıtlarının alınmasına karar verildiği,

Daha sonra meydana gelen gelişmeler nedeniyle müşteki V.O.Ç'ın tahliyesi konusunda, olay tarihi itibariyle birinci sınıf hakim olan ve 5271 sayılı CMK'nın 250.maddesi uyarınca kurulmuş bulunan İzmir Özel Yetkili 10'uncu Ağır Ceza Mahkemesi Başkanı olarak görev yapmakta olan sanık A.K'un da suça katıldığı yolunda kuvvetli şüphe sebeplerinin varlığı ve başka suretle delil elde edilmesi imkânının bulunmaması gerekçesiyle 20/10/2008 tarihinde kullandığı (5) adet telefonunun CMK'nun 135. maddesi gereğince 3 ay süreyle dinlenip tespiti, kayda alınması, sinyal bilgilerinin değerlendirilmesine karar verildiği, bir ... sonra 21/10/2018 tarihinde de başka bir telefonunun dinlenilmesine ve aynı Kanunun 140. maddesi gereğince kamuya açık yerlerdeki faaliyetlerinin 4 hafta süre ile teknik araçlarla gizli olarak izlenmesine, ses ve görüntü kayıtlarının alınmasına karar verildiği,

Bu arada 22/10/2008 günü İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 12451 sayılı yazısı üzerine Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü tarafından aynı ... ve 11536 sayı ile; “A.K hakkında ihbar yazısı ve eklerinde belirtilen konular ve mahallinde ortaya çıkabilecek sair hususlarla ilgili olarak Cumhuriyet Başsavcı Vekili M.D’ın soruşturma için görevlendirildiği” hususunun bildirildiği, 22/10/2008 günü İzmir Özel Yetkili 10'uncu Ağır Ceza Mahkemesinde yapılan duruşmada müşteki V.O.Ç'in yargılandığı suçlardan oyçokluğuyla tahliyesine karar verildiği, sanık A.K'un da müştekinin tahliyesi yönünde oy kullandığı, tahliye sonrasında tahliye nedeniyle verilmesi kararlaştırılan 350.000-TL tutarındaki paranın sanık M.K'a Dalaman'da gizli soruşturmacı tarafından teslim edildiği sırada bu sanığın, sanık A.E ile birlikte görevlilerce yakalandığı, aynı ... saat 22.15 sıralarında sanık A.K'un usulüne uygun olarak gözaltına alındığı anlaşılmış olup,

Ceza Genel Kurulunun sanık A.K ile yeğeni olan sanık M.K ve kardeşi olan H.K arasında yapılan ve mahkeme kararıyla dinlenilmesi ve kayda alınmasına karar verilen telefon konuşmalarının yasal delil olmayacağı hususunda yaptığı değerlendirmesinde aynen;

"Şüpheli ya da sanıkların, birlikte suç işleme şüphesi bulunmayan tanıklıktan çekinebilecek kişilerle yaptıkları görüşmelerin kanuni delil olmadığı konusunda herhangi bir tereddüt bulunmamaktadır. Bu konuda sorun, akrabalık ilişkilerinin sağladığı kolaylıklardan yararlanarak şüpheli ya da sanıkların birlikte suç işleme kuşkusu altında bulunan kişilerle yaptıkları iletişimin dinlenmesi ve kayda alınmasında doğmaktadır.

Öğretide aksine görüşler bulunmakla birlikte, CMK'nun 135/2. maddesi hükmünün birlikte suç işleme şüphesi altında bulunan kişileri kapsamayacağı, tanıklıktan çekinme hakkına sahip kişinin suça katıldığı daha önceden başka delillerle belirlenmiş ise artık bu noktada CMK'nun 135/2. maddesi kapsamına giren bir dinleme ve kayıt yasağından söz edilemeyeceği, çünkü konuşması kayıt altına alınan kişinin, tanıklıktan çekinme hakkına sahip kişi sıfatını o kayıttan önce kaybettiği kabul edilmektedir. (Ersan Şen, Türk Hukukunda Telefon Dinleme-Gizli Soruşturmacı-X Muhbiri, s.162-163, Seçkin Yayınevi, Ankara, 2011; Murat Yardımcı, Türk Hukukunda İletişimin Denetlenmesi, s.211, Seçkin Yayınevi, Ankara, 2009)

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu ele alındığında;

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu ele alındığında;

Sanık A.K ile yeğeni olan sanık M.K ve kardeşi olan sanık H.K arasında yapılan ve mahkeme kararıyla dinlenilmesi ve kayda alınmasına karar verilen telefon konuşmaları, bu kişilerin suça katıldıklarının daha önceden başka delillerle belirlenmesi ve bunlar hakkında da mahkeme kararıyla iletişimin tespiti ve kayda alınmasına karar verilmiş olması nedeniyle kanuni delil olarak kullanılabileceğinin kabulü gerekmektedir. Aksi halde; tanıklıktan çekinme hakkına sahip kişilerin, aynı suçu birlikte işlemelerinin kanun koyucu tarafından himaye edildiği sonucuna ulaşılır ki bunun kabulü de mümkün değildir" tespitinde bulunduğu anlaşılmaktadır.

Karardan da anlaşılacağı üzere, Yargıtay Ceza Genel Kurulu haklarında iletişimin denetlenmesi tedbiri uygulanan şüpheli ya da sanıkların birlikte suç işleme kuşkusu altında bulunan tanıklıktan çekinebilecek kişilerle yaptıkları iletişimin dinlenmesi ve kayda alınmasında hukuki bir engel bulunmadığı ve bu yolla elde edilen delillerin kanuna aykırı olarak elde edildiğinden söz edilemeyeceğine işaret ederken, net bir ölçü ortaya koyduğu ve ancak suç şüphesi altında yer alan her iki kişi için de usulünce mahkeme kararıyla iletişimin tespiti ve kayda alınmasına karar verilmiş olması halinde, dinlemeden elde edilen delillerin yasal delil değeri taşıyacaklarını ifade ettiği gayet açık ve net olarak anlaşılmaktadır. Esasen, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun bu içtihadının, bir önceki bölümde yer verilen, hakkında iletişimin denetlenmesi kararı bulunmayan kişiyi, dinleme kararı bulunan şüpheli veya sanık üzerinden dinleyerek ve iletişimini kayıt altına alarak "dolaylı dinleme" yöntemine başvurulmasının hukuki mahzurlarını ortaya koymak ve bunun yolunu kapatmak amacına matuf verildiği değerlendirilmiştir.

Sonuç itibariyle, konuyu düzenleyen 5271 sayılı CMK'nın 135/3 maddesinde (suç tarihi itibariyle ikinci fıkra hükmünde) net bir düzenleme olmamakla birlikte, konunun öğretideki çoğunluk görüşü ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun içtihatları ve uygulamasıyla hemen hemen netleştiği, böylelikle CMK'nun 135/3 (suç tarihi itibariyle 135/2) maddesi hükmüyle getirilmiş olan delil elde etme yasağının "birlikte suç işleme şüphesi altında bulunan kişileri" kapsamayacağı, tanıklıktan çekinme hakkına sahip kişinin suça katıldığı daha önceden başka delillerle belirlenmiş ise artık bu noktada CMK'nun 135/2 maddesi kapsamına giren bir dinleme ve kayıt yasağından söz edilemeyeceği, çünkü konuşması kayıt altına alınan kişinin, tanıklıktan çekinme hakkına sahip kişi sıfatını o kayıttan önce kaybettiği, bu durumda birlikte suç işleme kuşkusu altında bulunan her iki şüpheli / sanık için de usulünce mahkeme kararıyla iletişimin tespiti ve kayda alınmasına karar verilmiş olması şartıyla dinlemeden elde edilen delillerin yasal delil değeri taşıyacağının kabul edilip benimsendiği anlaşılmaktadır.

Dava konusu somut olay yönünden değerlendirme yapıldığında; örgütsel amaç doğrultusunda hukuka aykırı dinlemelere karar verdikleri ve bu dinlemeleri gerçekleştirdikleri gerekçesiyle haklarında ceza hükmü tesis edilen sanıkların konuyla ilgili savunmalarında, 2012/120653 sayılı suç soruşturması kapsamında şüpheli Salih Kaan Çağlayan hakkında ilk kez İstanbul 21'inci Sulh Ceza Mahkemesinin 26/07/2013 tarih ve 2013/306 değişik iş sayılı kararı ile Akel Alüminyum Sanayi ve Ticaret AŞ adına kayıtlı, kullanıcısı Salih Kaan Çağlayan olan 0532 228 19 80 numaralı telefon için CMK'nın 135'inci maddesi uyarınca (3) ay süreyle iletişimin denetlenmesi tedbiri kararı verilmesiyle birlikte tedbir uygulanmaya başlanıldığını, soruşturma şüphelisi Salih Kaan Çağlayan ile babası Ekonomi Bakanı ... arasında gerçekleşen 30/08/2013 tarihli telefon görüşmesi ve iletişimin, Ekonomi Bakanı Zafer Çağlayan'ın suça iştirakinin bundan önceki tarihte delillerle tespit edilmiş oluşu ve bu nedenle Zafer Çağlayan'ın artık bu tarih itibariyle tanıklık sıfatını kaybetmiş olup, rüşvet suçunun "şüphelisi" sıfatını haiz olması nedeniyle tape yapılarak iletişim tespit tutanağı haline getirildiğini; öte yandan yine 2012/120653 sayılı suç soruşturması kapsamında şüpheli Barış Güler hakkında ilk kez İstanbul 8'inci Sulh Ceza Mahkemesinin 24/05/2013 tarih ve 2013/352 değişik iş sayılı kararı ile CMK'nın 135'inci maddesi uyarınca (3) ay süreyle iletişimin denetlenmesi tedbiri kararı verilmesiyle birlikte tedbir uygulanmaya başlanıldığını, söz konusu tedbirin devamında İstanbul 20'nci Sulh Ceza Mahkemesinin 23/08/2013 tarih ve 2013/358 değişik iş sayılı kararı ile (3) ay süreliğine birinci kez uzatıldığını, soruşturma şüphelisi Barış Güler ile babası İçişleri Bakanı ... arasında gerçekleşen 21/07/2013 tarihli ilk telefon görüşmesi ve devamında gerçekleşen 06/08/2013, 14/08/2013, 22/08/2013, 06/09/2013, 07/09/2013, 14/09/2013 (dört ayrı görüşme), 09/10/2013, 25/10/2013, 26/10/2013 ve 17/12/2013 (iki ayrı görüşme) tarihlerinde gerçekleşen iletişimlerin, İçişleri Bakanı ...'in suça iştirakinin bundan önceki tarihte delillerle tespit edilmiş oluşu ve bu nedenle ...'in artık bu tarih itibariyle tanıklık sıfatını kaybetmiş olup, rüşvet suçunun "şüphelisi" sıfatını haiz olması nedeniyle tape yapılarak iletişim tespit tutanağı haline getirildiğini ifade ettikleri,

Diğer yandan Organize Suçlarla Mücadele Şubesinde yürütülmüş olan 2012/125043 sayılı suç soruşturması kapsamında ise, şüpheli Abdullah Oğuz Bayraktar hakkında ilk kez İstanbul 27'nci Sulh Ceza Mahkemesinin 02/11/2012 tarih ve 2012/679 değişik iş sayılı kararı ile CMK'nın 135'inci maddesi uyarınca (3) ay süreyle iletişimin denetlenmesi tedbiri kararı verilmesiyle birlikte tedbir uygulanmaya başlanıldığını, devamında uzatma kararları verildiğini, soruşturma şüphelisi Abdullah Oğuz Bayraktar ile babası Çevre ve Şehircilik Bakanı ... arasında gerçekleşen 17/12/2013 tarihli telefon görüşmesi ve iletişimin, Çevre ve Şehircilik Bakanı ...'ın suça katıldığının bundan önceki tarihte delillerle tespit edilmiş oluşu ve bu nedenle ...'ın artık bu tarih itibariyle tanıklık sıfatını kaybetmiş olup, "şüpheli" sıfatını haiz olması nedeniyle tape yapılarak iletişim tespit tutanağı haline getirildiğini ifade ettikleri, özetle soruşturma şüphelileri Salih Kaan Çağlayan, Barış Güler ve Abdullah Oğuz Bayraktar ile aralarında CMK 45/1 maddesi çerçevesinde tanıklıktan çekinmeyi gerektirir derecede ve yakınlıkta akrabalık ilişkisi bulunan babaları ..., ... ve ... arasındaki ilişkinin "görünüşte tanıklık ve fakat gerçekte ise suç ortaklığı" niteliğinde olduğunu, bu nedenle Yargıtay Ceza Genel Kurulunun emsal nitelikteki 19/02/2013 tarih ve 2011/5.MD-137 esas, 2013/58 karar sayılı kararı doğrultusunda ve soruşturma savcılarının talimatıyla, şüpheliler ile birlikte aynı suçu işleme şüphesi altında bulunan tanıklıktan çekinme hakkına sahiplik derecesinde yakınlık ilişkisine sahip Bakanlar arasındaki görüşmelerin iletişim tespit tutanağı haline getirildiğini beyan ettikleri anlaşılmıştır.

Her şeyden evvel belirtmek gerekir ki, aşağıdaki bölümde detaylı olarak izah edilecek olmakla birlikte, soruşturmaları fiilen yürüten, yönlendiren, karar verici konumda olan, teknik takip işlemlerini gerçekleştiren, bunun için gerekli mahkeme kararlarını temin eden, dinlemeleri icra eden tüm sanıkların bir taraftan Bakanlarla ilgili herhangi bir suç soruşturması yürütmediklerini, bu bağlamda Bakanların şüpheli konumunda olmadığını ifade ederken, diğer yandan Bakanların tanıklıktan çekinme derecesindeki çocuklarıyla gerçekleştirdikleri telefon görüşmelerini yapmazdan evvel zaten suça iştirak ettiklerinin belirlendiğine, bu itibarla o andan itibaren tanıklıktan çekinme özelliğini zaten kaybettikleri ve "örgüt lideri ve yöneticisi, rüşvet veya sair suçlara iştirak eden şüpheli" sıfatını kazandıklarına, soruşturma şüphelisi olan çocukları ile aralarındaki ilişkinin görünüşte tanıklık olmakla birlikte gerçekte suç ortaklığı ilişkisi olduğuna dair savunmalarının kendi içerisinde taşıdığı muazzam çelişki bir yana, ceza yargılaması hukuku bakımından ancak hakkında soruşturma yürütülen ve suç şüphesi altında bulunan bir kişinin "şüpheli" olarak nitelendirilebilecek olduğu gerçeği karşısında sanıkların Bakanlarla ilgili soruşturma yürütmediklerine dair maddi gerçeklikle ilgisi olmayan, soyut ve inandırıcılıktan tamamen uzak, kendi içerisinde tutarsız ve çelişkili savunmalarının kendilerini suçtan ve cezadan kurtarmaya dönük olduğu değerlendirilmiştir.