muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1130, Karar No: 2021/500, Tarih: 26.10.2021

“İşlendiği zamanın kanununa göre cürüm veya kabahat sayılmayan fiilden dolayı kimseye ceza verilemez. İşlendikten sonra yapılan kanuna göre cürüm veya kabahat sayılmayan bir fiilden dolayı da kimse cezalandırılamaz. Eğer böyle bir ceza hükmolunmuşsa icrası ve kanunî neticeleri kendiliğinden ortadan kalkar.

Bir cürüm veya kabahatin işlendiği zamanın kanunu ile sonradan neşrolunan kanunun hükümleri birbirinden farklı ise failin lehinde olan kanun tatbik ve infaz olunur.”,

01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun “Zaman bakımından uygulama” başlıklı 7. maddesinde ise;

“1- İşlendiği zaman yürürlükte bulunan kanuna göre suç sayılmayan bir fiilden dolayı kimseye ceza verilemez ve güvenlik tedbiri uygulanamaz. İşlendikten sonra yürürlüğe giren kanuna göre suç sayılmayan bir fiilden dolayı da kimse cezalandırılamaz ve hakkında güvenlik tedbiri uygulanamaz. Böyle bir ceza veya güvenlik tedbiri hükmolunmuşsa infazı ve kanunî neticeleri kendiliğinden kalkar.

2- Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.

3- Hapis cezasının ertelenmesi, koşullu salıverilme ve tekerrürle ilgili olanlar hariç infaz rejimine ilişkin hükümler, derhal uygulanır.

4- Geçici veya süreli kanunların, yürürlükte bulundukları süre içinde işlenmiş olan suçlar hakkında uygulanmasına devam edilir.”,

Şeklinde düzenlenmiştir.

Her iki maddede de; ceza hukukunun en önemli ilkesi olan, ceza hukuku kurallarının yürürlüğe girdikleri andan itibaren işlenen suçlara uygulanacağına ilişkin ileriye etkili olma prensibi ile bu ilkenin istisnasını oluşturan, failin lehine olan yasanın geçmişe etkili olması, “geçmişe etkili uygulama” veya “geçmişe yürürlük” ilkesine yer verilmiştir.

Bu ilke uyarınca, suçtan sonra yürürlüğe giren ve fail lehine hükümler içeren yasa, hükümde ve infaz aşamasında dikkate alınacaktır.

Gerek öğretide gerekse yargısal kararlarda; “adli para cezasını öngören yasanın, hapis cezasını kabul eden yasaya göre”, aynı nev’i ceza içeren yasalardan; “üst sınırların aynı olması hâlinde alt sınırı az olan yasanın”, “alt sınırları aynı olması hâlinde üst sınırı az olan yasanın” “alt ve üst sınırlarının farklı olması durumunda ise üst sınırı az olan yasanın” lehe olduğu kabul edilmektedir.

Lehe yasanın tespiti açısından bu ölçütlere yeni kriterler eklenmesi yönündeki görüş ve uygulamalar, öğreti ve yargısal kararlara da konu olmuş, değişen ceza mevzuatı karşısında dahi hâlen geçerliliğini koruyan 23.02.1938 tarihli ve 23–9 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında da, “Suçun işlendiği zamanın yasası ile sonradan yürürlüğe giren yasa hükümlerinin farklı olması hâlinde, her iki yasanın birbirine karıştırılmadan, ayrı ayrı somut olaya uygulanıp, her iki yasaya göre hükmedilecek cezalar belirlendikten sonra, sonucuna göre lehte olanı uygulanmalı” şeklinde, lehe yasanın tespitinde başvurulacak yöntem belirtilmiştir.

Öğretide de anılan İçtihadı Birleştirme Kararındaki ilke benimsenerek, uygulanma olanağı bulunan tüm yasaların leh ve aleyhteki hükümleri birlikte ele alınarak somut olaya göre sonuçlarının karşılaştırılması gerekeceği ve sonunda fail bakımından daha lehe sonuç veren yasanın belirlenip hükmün buna göre verileceği görüşleri ileri sürülmüştür (S. Dönmezer–S. Erman, Nazari ve Tatbiki Ceza Hukuku, c. 1, 11. Bası, s. 167; S. Dönmezer, Genel Ceza Hukuku Dersleri, s. 64; M. E. Artuk- A. Gökçen– A. C. Yenidünya, Ceza Hukuku Genel Hükümler, c. 1, s. 221).

Hukukumuzda lehe yasanın tespiti yöntemine ilişkin herhangi bir pozitif hukuk normunun bulunmaması nedeniyle, lehe yasa, 1412 sayılı CMUK'nın, mahkûmiyet hükmünün yorumunda doğan tereddüdün giderilmesi bakımından hâkimden karar istenmesi yöntemini düzenleyen 402. maddesi uyarınca yapılmakta iken, her ikisi de 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 04.11.2004 tarihli ve 5252 sayılı Kanun'un 9. maddesi ile 13.12.2004 tarihli ve 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 98 vd. maddelerinde, lehe yasanın saptanması ve uygulanmasında başvurulacak yöntemle ilgili ayrıntılı hükümler getirilmiştir.

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 98. maddesinin birinci fıkrasında; “Mahkûmiyet hükmünün yorumunda veya çektirilecek cezanın hesabında duraksama olursa, cezanın kısmen veya tamamen yerine getirilip getirilemeyeceği ileri sürülür ya da sonradan yürürlüğe giren kanun, hükümlünün lehinde olursa, duraksamanın giderilmesi veya yerine getirilecek cezanın belirlenmesi için hükmü veren mahkemeden karar istenir.” hükmüne yer verilmiş, aynı Kanun'un 101. maddesinde ise, cezanın infazı sırasında, 98 ilâ 100. maddeler gereğince mahkemeden alınması gereken kararların duruşma yapılmaksızın verileceği ve bu kararların itiraza tabi olacağı belirtilmiştir. Görüldüğü gibi, 5275 sayılı Kanun'un 98. maddesi, herhangi bir ceza normunun, hükmün kesinleşmesinden sonra değişmesi hâlinde yapılacak uyarlama yargılamasına ilişkin genel bir düzenlemeyi içermektedir.

5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'un “Lehe olan hükümlerin uygulanmasında usul” başlıklı 9. maddesinin üçüncü fıkrasında ise; “Lehe olan hüküm, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak, ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenir.” hükmüne yer verilmiştir. Bu maddeyle, bir kanunun tamamen yürürlükten kaldırılıp yerine başka bir kanunun yürürlüğe girmesinden sonra lehe olan kanunun tespiti bakımından, sabit kabul edilen olaya, suçtan önceki ve sonraki kanunların ilgili tüm hükümlerinin birbirine karıştırılmaksızın bir bütün hâlinde uygulanıp ayrı ayrı sonuçlar belirlenmesi ve bunların karşılaştırılması gerektiği yönünde özel bir düzenleme yapılmıştır. Ancak bu karşılaştırmada, hükmün tesisi aşamasında uygulanması gereken normlarla, hükmün infazına ilişkin normlar birlikte değil, ayrı ayrı değerlendirmeye tabi tutulacaktır. Bu değerlendirmede hüküm tesisi aşamasında uygulanması gereken düzenlemelerin aynı kanun kapsamında bulunup bulunmadığına bakılmaksızın, sadece bir kanun değil bir müesseseyle ilgili düzenlemelerin yer aldığı kanunlar birlikte değerlendirilecektir.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Sanık ...’in, inceleme dışı sanık ... ile birlikte 21.07.2001 tarihinde gece saat 02.00 sıralarında hırsızlık amacıyla cadde üzerinde park hâlinde bulunan şikâyetçi ...’na ait ... plakalı aracın camını kırdığı, oto teybini sökmeye çalıştığı, ancak sökemeyince oradan ayrıldığı; aynı gece şikâyetçi ...’e ait olan ...plakalı aracın camını kırdığı, eski model Road Star marka oto teybini çaldığı; buradan ayrılarak sahibi tespit edilemeyen Lada marka bir aracın da camını kırarak 25-30 TL değerindeki oto teybini söktüğü; ertesi gün 22.07.2001 tarihinde saat 04.00 sıralarında şikâyetçi ...’na ait ...plakalı aracın camını buji ile kırarak 15 TL değerindeki Road Star marka teybi aldığı, yakınlarda park hâlinde bulunan ve şikâyetçi ...’e ait ... plakalı aracın da camını kırıp oto teybini söktüğü, bu esnada devriye görevi ifa eden ekiplerin kendilerini görmesi üzerine elindeki oto teypleri ile birlikte ... plakalı araca binerek olay yerinden kaçmaya çalıştığı, kovalamaca sonucunda sanık ... ve inceleme dışı sanık ...’ın yakalandıkları, sanık ve inceleme dışı sanığın yakalanmaları üzerine samimi itirafta bulunarak tüm şikâyetçilere yönelik hırsızlık eylemlerini kabul edip suça konu teyplerin iadesini sağladığı anlaşılan olayda;

Şikâyetçiler ..., ..., kimliği tespit edilemeyen Lada marka araç sahibi ve ...’na yönelik hırsızlık suçlarının tek delilinin sanığın samimi ikrarı olması ve sanık müdafisinin aşamalarda lehe olan hükümlerin uygulanmasını talep ettikleri yönündeki beyanı da dikkate alınıp bu şikâyetçilere yönelik hırsızlık suçlarından kurulan hükümlerde 765 sayılı TCK’nın 59 ile 5237 sayılı TCK’nın 62. maddelerinin de tatbik edilmesi gerektiği, suç tarihi itibarıyla adli sicil kaydı bulunmayan sanık hakkında 647 sayılı Kanun’un 4 ve 6. maddeleri ile 5237 sayılı Kanun’un 50 ve 51. maddeleri ve 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin uygulanmamasına dair yasal ve yeterli bir gerekçe gösterilmediği hususları da dikkate alınarak,

Sanık hakkında, şikâyetçiler ... ve ...'e yönelik eylemleri nedeniyle 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b, 143, 35 ve 53. maddelerinin; şikâyetçiler ... ve ... ile kimliği tespit edilemeyen mağdura yönelik eylemleri nedeniyle 765 sayılı TCK’nın 523 ile 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b, 143, 168 ve 53. maddelerinin uygulanması gerektiği, 5237 sayılı TCK'ya göre sanığın eylemlerinin aynı zamanda mala zarar verme suçunu da oluşturacağı gözetilip her iki Kanun hükümlerine göre yapılan değerlendirme sonucunda ulaşılacak ceza toplamının, Yerel Mahkemenin yanılgılı uygulaması ve kazanılmış hakkın gözetilmesi sonucu kesinleşen ve infazı gereken 23.10.2003 tarihli kararda hüküm altına alınan hapis cezasından daha lehe olup olmadığı yönünde ayrı ayrı uygulama yapılarak sonuç cezaların açıkça gösterilmesi gerekirken, sanığın lehine olan kanunun tespitine yönelik usulüne uygun bir karşılaştırmanın yapılmadığı, Özel Dairece temyiz incelemesi yapılırken de 03.11.2010 tarihli hüküm yerine, 03.04.2007 tarihli hüküm üzerinden bir değerlendirme yapılarak çelişki ve tereddüt meydana getirildiği kabul edilmelidir.

Bu itibarla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının kabulüne karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2- Yargıtay (Kapatılan) 17. Ceza Dairesinin 02.06.2016 tarihli ve 26712-8363 sayılı onama kararının KALDIRILMASINA,

3- ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.11.2010 tarihli ve 89-814 sayılı hükümlerinin, lehe yasa değerlendirmesinin usulüne uygun olarak yapılmaması isabetsizliğinden BOZULMASINA,

4- Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 26.10.2021 tarihinde yapılan müzakerede oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/16438, Karar No: 2024/1340, Tarih: 25.01.2024

**9. Hukuk Dairesi         2023/16438 E.  ,  2024/1340 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 48. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/4802 E., 2023/1154 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun kabulü ile davanın reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 26. ... Mahkemesi

SAYISI : 2017/445 E., 2020/175 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin kamudaki çalışmasının dava dışı ... Nakliyat AŞ nezdinde başladığını, aralarında müvekkilinin de bulunduğu çalışanların 2001 yılında Özelleştirme Yüksek Kurulunun 03.03.2000 tarihli ve 2000/16 ... kararına istinaden Başkanlık Özelleştirme İdaresi Başkanlığı ile ... Denizcilik ve Nakliyat AŞ arasında düzenlenen hisse satış sözleşmesi uyarınca 24.03.2000 tarihinde davalı Kurumun tüm varlık, alacak ve borçları ile hisselerinin blok hâlinde yeni sahibine devredildiği gerekçesiyle işten çıkartıldıklarını, müvekkilinin yüksek kalifiyeli ve kıdemli bir çalışan olup davalı Kurumda örgütlü olan Denizciler Sendikasına üye olduğunu, davacının daha sonra vasıfsız işçi olarak atama yoluyla davalı Kurumdaki işine başladığını, ücretinin en düşük seviyeden belirlendiğini, önceki kamu kuruluşundaki kıdem ve vasıf durumunun dikkate alınmadığını ve eksik ücretlendirme neticesinde hak kaybına uğradığını ileri sürerek fark ücret, ilave tediye, ikramiye, yıpranma primi, fazla çalışma ücreti ve hafta tatili ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; 4046 ... Özelleştirme Uygulamaları Hakkında Kanun'un (4046 ... Kanun) 22 nci maddesi gereği özelleştirilen kuruluşlarda 657 ... Kanun'a tâbi personel ile kapsam dışı personel de dâhil olmak üzere sözleşmeli personelin, Devlet Personel Başkanlığı aracılığıyla diğer kamu kurumlarına nakli yapılmakla 4046 ... Kanun kapsamından çıktıklarını ve yeni kurumun teşkilat kanununa tâbi olduklarını, intibak işlemlerinin usulüne uygun yapıldığını, özelleştirme nedeniyle Kurumlarına atanan davacının önceki işyerindeki haklarının korunmasına yönelik talebinin Anayasa’nın eşitlik ilkesine aykırı sonuçlar doğuracağını, davalı İdare bünyesinde aynı işi yapan personelin atama usullerinin farklı olması nedeniyle farklı ücretlendirme yapılmasının hakkaniyete aykırı olacağını, 15 yıl sonra açılan davada zamanaşımı ve hak düşürücü süre yönünden inceleme yapılması gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının 4046 ... Kanun gereğinde davalı İdare nezdinde çalışmaya başladığı, sendika üyesi olduğu, geçmiş dönemdeki kamu kurumlarında geçen çalışma sürelerinin dikkate alınarak derece ve kademesinin tespit edilmesi gerektiği belirtilerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf başvurusunda; cevap dilekçesinde belirttiği hususları ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını ve davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf başvurusunda; cevap dilekçesinde belirttiği hususları ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını ve davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının ... sözleşmesinin feshedildiği tarihte nakle tâbi personel olmadığı, davacının ilk defa işe alınanlara ilişkin usulle işe alınıp açıktan atama ile yeni bir ... sözleşmesiyle davalı nezdinde çalışmaya başladığı, davacının naklen veya devren gelen işçi olarak nitelendirilmesinin mümkün olmadığı, davalı Kurumun tarafı olduğu 9. Dönem Toplu ... Sözleşmesi'nin geçici 3 üncü maddesinde “İşyerine işçi alınması halinde, yürürlükteki asgari ücret ve işyerinde uygulanmakta olan ücret skalası, pozisyonlarının ilk kademe ücreti dikkate alınmak şartıyla işe giriş ücreti taraflarca belirlenir.” hükmü yer almakta ise de davalı Kurum tarafından işe alınmadan önce davalı Kurum ve ... Ağır Sanayi ve Hizmet Sektörü Kamu İşverenleri Sendikası ile ... Yol ... Sendikası arasında imzalanan 26.08.2002 tarihli Protokol'de davacının davalı işyerindeki işe başlama tarihinde yürürlükte bulunan 9. Dönem Toplu ... Sözleşmesi'nde öngörülen nitelik talimatındaki esaslar ile geçici 3 üncü maddesinin uygulanmamasının kararlaştırıldığı, davalı tarafından kanun, yönetmelik ve protokol hükümlerine uygun olarak davacının ücretinin belirlendiği gerekçesiyle davalının istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz başvurusunda; davalı tarafın gerek İlk Derece Mahkemesindeki yargılama sürecinde gerek istinaf dilekçesinde hiç sözünü etmediği hususları İstinaf Mahkemesinin karar ilâmında davanın ret gerekçesi yapılmasının usul ve kanuna aykırı olduğunu, bunun muğlak olan kamu düzeni başlığı altına alarak da açıklamanın mümkün olmadığını, aksi hâlde kamuda istihdam edilenlerin bizzat kamu işvereni tarafından gerçekleştirilen hiçbir ihlali yargı önüne götürmesinin mümkün olamayacağını, Bölge Adliye Mahkemesince atıf yapılan toplu ... sözleşmesindeki düzenlemelerin, yeni işe alınıp yeni sözleşme yapılacaklarla ilgili hiçbir düzenleme ve şartının eldeki dosya davacısı olan işçiler için uygulanmadığını, yeni işe alınacakların geçmesi gereken sınavın davacılar için yapılmadığı gibi yeni işçiler için uygulanan ve asıllığın alınması için şart olan deneme süresinin de uygulanmadığını, bir staj süresinden geçmediklerini, tayin kararı çerçevesinde düzenlenen atama-tayin belgesiyle yolluklarını da alarak doğrudan asıl işçi olarak işe başlatıldıklarını ileri sürerek kararın yanılgılı değerlendirmeye dayalı olduğunu savunmuş ve bozulması istemiyle temyiz talebinde bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının özelleştirme sebebiyle sona ... ... sözleşmesindeki çalışma süresinin ve ücret miktarının daha sonra çalışmaya başladığı davalı Kurum tarafından dikkate alınması gerekip gerekmediği, buna bağlı olarak davacının davalıdan ücret farkı ve ilave tediye ücreti farkı ile toplu ... sözleşmesinden kaynaklanan fark alacaklara hak kazanıp kazanmadığı konularına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 ... Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4046 ... Kanun'un "Kuruluşlardaki Personelin Nakli" kenar başlıklı 22 inci maddesi şöyledir:

2. İlgili Hukuk

1. 6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 ... Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4046 ... Kanun'un "Kuruluşlardaki Personelin Nakli" kenar başlıklı 22 inci maddesi şöyledir:

"Özelleştirme programına alınan kuruluşlarda (iştirakler hariç) ilgili kuruluş veya İdare tarafından istihdam fazlası personel belirlenmesi ya da bu kuruluşların kısmen veya tamamen satışı nedeniyle kamu tüzel kişiliğinin sona ermesi, devredilmesi, küçültülmesi, faaliyetlerinin durdurulması, kapatılması, tasfiye edilmesi hâlinde; bu kuruluşlarda programa alınma tarihi itibarıyla 657 ... Devlet Memurları Kanununa tâbi olarak veya sözleşmeli statüde çalışmakta olanlar ile ... kanunlarına tâbi olarak görev yapmakla birlikte toplu ... sözleşmesi hükümlerinden yararlanmayan genel müdür, genel müdür yardımcısı, teftiş kurulu başkanı, kurul başkanı, daire başkanı, müessese, bölge, fabrika, işletme ve şube müdürü, müfettiş ve müfettiş yardımcısı, müşavir ve başuzman unvanlı kadrolara atanmak suretiyle görev yapan personel, kamu kurum ve kuruluşlarına nakledilmek üzere yukarıda belirtilen işlemlerin tamamlanmasından itibaren onbeş gün içerisinde İdare tarafından Devlet Personel Başkanlığına bildirilir. Nakil ... tanınan bir kadro veya pozisyonda görev yapmakta iken İdare tarafından ihdas edilen ve ... kanunlarına tâbi olan kadrolara atanmayı kabul edenler ile kuruluş özelleştirme programına alındıktan sonra kuruluşa naklen veya açıktan atananlar bu madde ile getirilen nakil hakkından yararlanamaz. İdare, özelleştirme programındaki kuruluşlarda nakil ... kapsamında yer alan kadro ve pozisyonlardan boş bulunanları iptal etmeye, kadro ve pozisyonların yerini, aynı kuruluş bünyesindeki şirketler veya işyerleri arasında değiştirmeye yetkilidir. Özelleştirme programındaki herhangi bir kuruluşun personeli, İdare tarafından özelleştirilecek kuruluşlarda görevlendirilebilir ve yetkilendirilebilirler."

3. 18.07.2002 tarihli ve 24819 ... Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 18.05.1983 tarihli ve 83/6750 ... Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe konulan 4416 ... Kamu Kurum ve Kuruluşlarının Daimi Kadrolarına İlk Defa İşçi Olarak Alınacaklar Hakkında Uygulanacak Sınav Yönetmeliği’nin geçici 2 nci maddesi şöyledir:

3. 18.07.2002 tarihli ve 24819 ... Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 18.05.1983 tarihli ve 83/6750 ... Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe konulan 4416 ... Kamu Kurum ve Kuruluşlarının Daimi Kadrolarına İlk Defa İşçi Olarak Alınacaklar Hakkında Uygulanacak Sınav Yönetmeliği’nin geçici 2 nci maddesi şöyledir:

“4046 ... Özelleştirme Uygulamalarının Düzenlenmesine ve Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun uyarınca, özelleştirme kapsamına alınan (iştirakler hariç) kuruluşların sürekli işçi kadrolarında özelleştirmenin yapıldığı tarihte çalışmakta olanlardan, bu kuruluşların süreli veya süresiz kapatılması veya tasfiye edilmesi nedeniyle hizmet akitleri sona erenler ile özelleştirme sonunda, yeni işverenin iflası veya sair nedenlerle üretimin durdurulması veya hizmet akitlerinin haklı neden olmaksızın feshedilmesi nedeniyle işsiz kalan işçiler ve hizmet akitleri haklı nedenden dolayı kendileri tarafından feshedilen işçilerden, 506 ... Sosyal Sigortalar Kanunu hükümleri gereğince hizmet ve prim ödeme sürelerine göre emeklilik veya yaşlılık aylığına hak kazanamayanların, her hangi bir işte hizmet akdine dayalı olarak çalışmamaları ve 02.09.1971 tarih ve 1479 ... Kanun uyarınca sigortalı olmamaları şartıyla, ilgililerin talepleri üzerine, en çok 1800 kişiyi aşmamak üzere, genel bütçeye dahil daireler ve katma bütçeli idareler ile kamu kurum ve kuruluşlarının işçi kadrolarına 31.08.2002 tarihine kadar yapılacak atamalarda, Yönetmeliğin ek 1 ve ek 3’üncü maddeleri hükümleri uygulanmaz”

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 ... Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 ... Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin davacı tarafa yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.