muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/10578, Karar No: 2011/2960, Tarih: 21.03.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/10578 E.  ,  2011/2960 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Denizcilik İhtisas Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Denizcilik İhtisas Mahkemesi’nce verilen 12.03.2009 tarih ve 2007/169-2009/85 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı ile müvekkilinin dondurulmuş tavuk emtiasının Vietnam’a taşınması için anlaştıklarını ve müvekkilinin taşımayı gerçekleştirdiğini, davalının ise navlun bedeli, ardiye ücreti ve lokal masrafları ödemediğini ileri sürerek, 30.537,97 USD’ nın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davaya cevap vermemiş ve duruşmalara katılmamıştır.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, dosya içeriğindeki web yazışmaları ve konşimento taslakları dikkate alındığında davalının navlun bedeli ve ardiye ücreti ödediğinin kanıtlanmadığı gerekçesiyle 24.150 USD’ nın davalıdan tahsiline, masraflara ilişkin kalemlerin ise nelerden ibaret olduğunun davacı tarafça açıklanıp ispat edilememesi nedeniyle buna ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, navlun ve ardiye ücreti ile lokal masrafların tahsili istemine ilişkindir.

Davacı vekili, davalı ile yapılan anlaşma sonucunda dondurulmuş tavuk emtiasının Vietnam’a taşınması işinin müvekkili tarafından gerçekleştirildiğini ancak davalının navlun bedeli, ardiye ücreti ve lokal masrafları ödemediğini ileri sürmüş, mahkemece yapılan yargılama sonunda, navlun bedeli ve ardiye ücretine ilişkin taleplerin kısmen kabulüne, lokal masraflara ilişkin kalemlerin ise nelerden ibaret olduğunun açıklanıp ispatlanamaması nedeniyle reddine karar verilmiştir. Oysa ki, dosya içinde mevcut bilirkişi raporunda, davacı tarafından talep edilen lokal masrafların nelerden ibaret olduğunun açıklanıp kanıtlanmadığı ifade edildikten sonra davacı vekili tarafından verilen rapora itiraz dilekçesinde, değinilen masraflara ilişkin açıklamalar yapılmış ve taraflar arasındaki web yazışmalarına da açıklık getirilmiştir. Bu durumda, taraflar arasında yapılan web yazışması örneklerinin dosya içinde önceden mevcut olduğu ve lokal masraflara yönelik olarak davacı tarafça düzenlenmiş bir faturanın bulunduğu göz önüne alınarak, davacı vekilinin rapora itirazları kapsamında bilirkişiden ek rapor alınması ve oluşacak kanaate göre sonuca gidilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile red hükmü kurulması doğru görülmemiş ve kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 21.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

#########
Yargıtay — Esas No: 2014/9413, Karar No: 2015/2148, Tarih: 26.03.2015

**20. Hukuk Dairesi         2014/9413 E.  ,  2015/2148 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ..... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ...... Köyü, 180 ada 324 parsel sayılı 508,11 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, zeytinli tarla niteliğiyle kazandıcı zamanaşımı zilyetliği nedeni ile davalı ... adına tesbit edilmiştir.

Davacı ....., taşınmazın imar ve ihya edilmediğini, taşlık, kayalık ve çalılık niteliğiyle Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğunu ileri sürerek ..... adına tescili istemiyle dava açmıştır

Mahkemece davanın reddine, 180 ada 324 parsel sayılı taşınmazların tesbit gibi tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ..... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tesbitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 1941 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu, daha sonra 07/06/2002 tarihinde ilan edilen aplikasyon ve 6831 sayılı Kanunun 2/B madde uygulaması ile 6831 sayılı Kanunun 4999 sayılı Kanun ile değişik 9/son maddesi uyarınca yapılıp 28/02/2008 tarihinde ilân edilen fennî hataların düzeltilmesi çalışması vardır.

Mahkemece yapılan inceleme ve araştırma sonucu, hükme dayanak yapılan ziraat bilirkişi raporunda dava konusu taşınmazın uzun yıllar önce imar ihya edilerek zeytinlik haline dönüştürüldüğü ve tarım arazileri ile bütünlük oluşturduğu belirtilmiş ise de, dava konusu taşınmazın keşif sırasında çekilen fotoğraflarının incelenmesinde, taşınmazın üzerinde köklü kayalıklar ve maki türleri bulunduğu, toprağın kayalıklar arasında cepler halinde bulunduğu, taşınmazın üzerinde belirgin bir imar ve ihya çalışmasının yapılmadığı ve doğal hali ile bulunduğu, içindeki taşlık ve kayalık alanların temizlenmediği, üzerinde bulunan delice ve harnup ağaçlarının aşılandığı, genel görünüm itibarıyla taşlık ve kayalık olup zilyetlikle kazanılamayacak yer görünümünde olduğu anlaşılmaktadır.

Bu tür yerlerde, 3402 sayılı Kanunun 17. maddesi anlamında imar ve ihyanın tamamlandığından ve zilyetlikle taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiğinden söz edilemez. Davacı adına tescile karar verilen ve temyize konu taşınmazın, tespit tarihine kadar 20 yıl süreyle ekonomik amacına uygun olarak nizasız fasılasız malik sıfatıyla kullanılmadığı ve taşlık, kayalık ve makilik bölümlerinin taşınmazın büyük bölümü içinde dağınık halde bulunduğu MK'nın 715/2. ve 3402 sayılı Kanunun 16/C maddeleri gereğince Devletin hüküm ve tasarrufu altında kayalık olup, tescile, sınırlandırmaya ve hiç bir şekilde özel mülkiyete konu olamayacak taşınmaz hakkında imar ve ihyasının dahi tamamlanmadığı düşünülerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı .....nin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA 26/03/2015 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/29867, Karar No: 2014/3684, Tarih: 27.02.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/29867 E.  ,  2014/3684 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Katılan ile sanığın akraba oldukları, sanığın, katılanın evinin karşısında ev inşaatı çalışmasına başladığı, akabinde bu kapsamda katılana ait evin bahçesini çevreleyen dokuz adet ağaç kazık ile yaklaşık 20 metre uzunluğundaki teli yok ettiği ve inşaatından çıkan toprak ve taşları katılanın bahçesine atarak zarar verdiğinin iddia edildiği olayda, olay yeri görgü tespit tutanağında arazide herhangi bir kazık veya tel çitin bulunmadığı, toprak yığınlarının olmadığının bildirildiği, dinlenen tanıkların ifadelerinde sanığın bizzat katılana ait ağaç kazıkları söktüğü ve bununla beraber 20 metre uzunluğundaki teli yok ettiği, inşaatından çıkan toprak ve taşları katılanın bahçesine attığını gördüklerine dair herhangi bir beyan bulunmadığı, sanığın üzerine atılı mala zarar verme suçunu işlediği yönünde her türlü şüpheden uzak, net ve mahkumiyete yetecek derecede delil edilemediği gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, o yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 27.02.2014 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/27541, Karar No: 2013/5682, Tarih: 14.03.2013

**6. Ceza Dairesi         2012/27541 E.  ,  2013/5682 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın adli sicil kaydında yer alan mahkumiyet kararının kesinleşme ve infaz tarihlerini gösterir örneği denetime olanak verecek şekilde getirtilip, sonucuna göre sanık hakkında TCK'nın 58.maddesi uyarınca değerlendirme yapılmaması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Geçmişte katılan ... ile arkadaşlık yapan sanığın, ... ve eşi olan katılan ... ile eskiye dayalı anlaşmazlıklar yaşadığı ve bu nedenle cezaevine girip tahliye olduğu, adı geçenlere husumet duymaya başladığı, olay günü de saat 16:40 sularında ...'in çalıştığı katılan ...'un işyerine gelip, ...'a hitaben "Ben nereden geliyorum biliyor musun, hapisten yeni çıktım, hapiste yattığım günlerin bedelini günlüğü 70 TL'den ödeyeceksiniz, ödemezseniz sizi öldüreceğim" demesi üzerine; ...'un, ''Senin sorunun ... ile onunla hallet'' şeklinde karşılık verdiği; sanığın bu kez ...'e yönelip, ...'a sarf ettiği sözcükleri yenilediği; ardından öfkeyle

bu işyerinden ayrılarak, aynı gün 17:20 sularında ...'in çalıştırdığı kırtasiye dükkanının olduğu yere gidip dükkanın önünde oturan ...'e aynı kast altında "Hapiste yattığım günlerin, günlüğü 70 TL'den, bana parasını ödeyeceksiniz, ödemezseniz hepinizi öldüreceğim'' diyerek bağırması, şeklinde gerçekleşen olayda; sanığın, ... ve ... ile geçmişte yaşadığı ve ceza evinde bir süre kalmasına neden olan olayların etkisi ve öfkesi altında, önce katılan ...'a; onun da "Sorunun tarafı olmadığını" belirtmesi üzerine de eylemini katılanlar ... ve ...'e yöneltip, aynı kasıt altında talep ve istemlerini tekrarlayan sanığın eyleminin, bu haliyle tek yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 14.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5084, Karar No: 2020/2989, Tarih: 17.06.2020

**11. Hukuk Dairesi         2019/5084 E.  ,  2020/2989 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 13. Tüketici Mahkemesince verilen 12/06/2018 tarih ve 2017/299 E- 2018/209 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 19/09/2019 tarih ve 2019/899 E- 2019/877 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının, davacı tarafından piyasaya sürülen “Coresatin” pişik kreminin kandaki kortizon değerini düşürdüğü iddiasıyla Sağlık Bakanlığı’na başvuruda bulunduğunu, davacı hakkında sosyal medya üzerinden yanıltıcı bilgi ve paylaşımlar yaptığını, kremin kortizon içerdiğini beyan ettiğini, yapılan analiz sonucu ürünün kortizon içermediğinin tespit edilmesine ve bu durumun davalı asile tebliğ edilmesine rağmen ısrarla asılsız beyanlarda bulunmaya devam ettiğini, davacının üretmiş olduğu ürünü karaladığını, piyasada olumsuz algı oluşturduğunu, davacı şirketin maddi ve manevi zarara uğradığını ileri sürerek şimdilik 50.000,00 TL maddi ve 200.000,00 TL manevi tazminatın faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davalının 6 aylık kızının rahatsızlandığını, haricen yalnızca davacı tarafından üretilen “Coresatin” adlı pişik kremini kullandığını, krem kullanımının kesilmesi sonucunda kan değerlerinin normale döndüğünü, kremin içinde kortizon olup olmadığı hakkında bilgi edinmek üzere davacıya e-mail ve telefon ile başvurduğunu, davacının kendisine dönüş yapmaması nedeniyle davacı firmanın sosyal medya hesabı aracılığıyla ve bir tüketici olarak ürün ile ilgili sorular yönelttiğini, davacı firmanın kaçamak cevaplar verdiğini, davalının sadece ürün hakkında bilgi edinmek amacıyla hareket ettiğini, firmayı veya ürünü karalamaya yönelik herhangi bir kast veya kusurunun bulunmadığını savunarak davanın reddine, davacı kötü niyetli olduğundan ayrıca disiplin para cezasına mahkum edilmesini talep etmiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, davalının çocuğunun kortizon değerlerinin bozulması nedeniyle rahatsızlandığı ve cushing sendromu teşhisi konduğu, tedavi sırasında kullanılan pişik kreminin buna sebebiyet vermiş olabileceği ve pişik kreminin kortizon içerdiği şüphesinin ortaya çıktığı, iki husus arasında illiyet bağı olabileceğinin dosyadaki hukuki ve tıbbi belgelere girdiği, krem kullanımı kesildikten sonra çocuktaki şikayetlerin azaldığı ve/veya sonlandığı, davalının Sağlık Bakanlığı'na ihbarda bulunması üzerine davacı şirket hakkında idari ve adli soruşturma başlatıldığı, ürünlerin “EC” sertifikası olmadan piyasaya arzedilmesi nedeniyle idari yaptırım olarak idari para cezası ve ürünlerin toplatılması kararı verildiği, ayrıca Sağlık Bakanlığın suç duyurusunda bulunduğu, davalının davacı şirketle ve internet ortamında herkese açık platformlarda yaptığı yazışmalarda yazı içeriklerinin gerekli aydınlatma yükümlülüğünü yerine getirilmediğinin eleştiri olduğu, ayrıca bu ürünü kullanan sair kişilere tıbbi ve hukuki süreç hakkında kendi yaşadıklarının aktarılmasının bilgilendirme yapılması ile çerçevelendiği, davalının ürün analizi sonrasında davacı lehine olan gelişmeyi de aynı platforma aktardığı, meydana gelmiş ya da muhtemel zarar ile davalının internet yazışmaları arasında illiyet bağı olmadığı, davacının bir ticari şirket, davalının da pazarlanan ürünü kullanan bir kişi olduğu, satıcının eleştiri sınırları dahilinde olan ve satılan ürün hakkında yazılı, sözlü, görsel vs. tüm olumsuz tespitlere açık olması gerektiği gerekçesiyle maddi ve manevi tazminat taleplerinin ayrı ayrı reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili istinaf etmiştir.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesince tüm dosya kapsamına göre, davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 10,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 17/06/2020 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18580, Karar No: 2013/20128, Tarih: 18.12.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/18580 E.  ,  2013/20128 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ...Eğitim Kursu ve Rehabilitasyon Merkezi Ltd. Şti. vdl. aleyhine 04/04/2012 gününde verilen dilekçe ile alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 05/04/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı ...Eğitim Kursu ve Rehabilitasyon Merkezi Ltd. Şti. vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 18/12/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1712, Karar No: 2022/9402, Tarih: 13.12.2022

**3. Hukuk Dairesi         2022/1712 E.  ,  2022/9402 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KAYSERİ BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 6. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE MAHKEMESİ : KAYSERİ 6. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen ayıplı maldan kaynaklanan misliyle değişim davasının kabulüne dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, yeniden esas hakkında davanın kabulüne yönelik olarak verilen karar, davalı vekili tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmekle; duruşma günü olarak belirlenen 13/12/2022 tarihinde davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan vekillerin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, 11/06/2015 tarihinde ... plakalı Audi A6 aracı ikinci el olarak aldığını, aracın ithalatçısının da satıcısının da davalı şirket olduğunu, aracın alındığı günden beri sürekli şanzıman hata ve arızası ile motor yağı eksiltme arızası verdiğini, aracın ilk şanzıman arızasının 11/04/2013 tarihinde 82.051 km'de aracın 1. Vitesten 2. Vitese ve 2. Vitesten 3. Vitese geçerken titreme şikayeti ile başladığını, aracın daha garantisi dolmadan bu arızayı verdiğini ve yetkili servisin aracın şanzımanında birtakım işlemler yaparak arızayı gidermeye çalıştığını, 03/02/2015 tarihinde 145.858 km'de aynı arızayı verdiğini yine yetkili servisin şanzımanda kavramayı değiştirerek sorunu çözmeye çalıştığını, 07/07/2015 tarihinde aynı arızayı verdiğini, 06/02/2016 tarihinde 162.487 km'de iken aracın yolda kaldığını, çekici ile yetkili servise götürüldüğünü ve aracın kavramasının tekrar değiştirildiğini, en son 14/08/2017 tarihinde 185.000 km'de iken aynı şikayet ve motorun su eksiltme şikayeti ile yetkili servise teslim edildiğini, yaklaşık 1,5 ay geçtikten sonra aracın 02/10/2017 de tarafına teslim edildiğini, aracın gizli ayıplı olduğunu ileri sürerek; aracın ayıpsız sıfır km misliyle değiştirilmesini istemiştir.

Davalı, davacının davaya konu aracın ilk sahibi olmadığını, aracın ilk olarak ... Filo Yönetim Hizmetleri AŞ'ye satıldığını, davacının davalıdan bir mal veya hizmet alarak tüketici sıfatını kazanmadığını, şirkete husumet yöneltilmesinin hukuken mümkün olmadığını, talebin zamanaşamına uğradığını, aracın ilk satışının iki tacir arasında yapıldığını, TTK 23. maddeye göre ve TBK 223/2. maddesine göre hak düşürücü sürenin geçtiğini, ayıp ihbarının yapılmadığını, aracın ayıplı olmadığını, misliyle değişimin koşullarının bulunmadığını savunarak, davanın reddini dilemiştir.

İlk derece mahkemesince; davanın kabulüne dair verilen karara yönelik davalı tarafından istinaf yoluna başvuruşması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince, hükme esas alınan bilirkişi raporunun yetersiz olduğu, yeniden bilirkişi raporu alınması gerektiği gerekçesiyle ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın yeniden görülmek üzere mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. İlk derece mahkemesince Bölge Adliye Mahkemesi kararı doğrultunda bilirkişi raporları alınarak aracın gizli ayıplı olduğu kabul edilmek suretiyle davanın kabulüne, davaya konu aracın ayıpsız misli ile değiştirilmesine, karar verilmiş; karar, davalı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince; davacının araca ilişkin şikayetleri halen devam etmekte olup ayıbın niteliği gereği araçtan beklenen faydalanmayı ortadan kaldıran nitelikte olması, davacı tarafından ikinci el bir araç satın alınmış dahi olsa gizli ayıplı olması nedeniyle alınmasındaki amaç ve beklentilerin karşılanmadığı hususları dikkate alındığında davacının ayıpsız misli ile değişim talebinin iyiniyet kurallarına aykırı olmayacağı, davacının ayıpsız misli değişim talebinin kabulüne karar verilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığı, ancak araçta hasar kaydı bulunduğu, bilirkişi raporuna göre aracın değerinde 5.000,00TL değer düşüklüğü oluşturduğu, bu miktarın davacıdan alınarak davalıya verilmesi gerektiği belirtilmek suretiyle; davalının istinaf başvurusunun kabulüne, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kabulüne, 38 EF 476 plakalı 2011 Model Audi A6 3,0 Turbo FSI quattro 300 Hp S Tronic model otomobilin, araçta meydana gelen hasar nedeniyle oluşan değer kaybı bedeli 5.000,00 TL'nin davacıdan alınarak davalı tarafa verilmesi koşulu ile ayıpsız misli ile değiştirilmesine, karar verilmiş; karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, satıma konu araçta ortaya çıkan ayıplardan kaynaklı zararın tazminine yönelik olup, davacı söz konusu satış işleminde tüketici konumunda olmadığı gibi davaya da genel mahkeme sıfatıyla bakıldığından, davada, davacı tarafından aracın alındığı tarih olan 11/06/2015 tarihinde yürürlükte olan 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun ''ayıptan sorumluluğa'' ilişkin hükümlerinin uygulanması gerekmektedir.

6098 sayılı Borçlar Kanunu'nun 207. maddesine göre; satış sözleşmesi, satıcının, satılanın zilyetlik ve mülkiyetini alıcıya devretme, alıcının ise buna karşılık bir bedel ödeme borcunu üstlendiği sözleşmedir. Taşınır sözleşmesinde satıcının taşınırı teslim etmek ve mülkiyeti alıcının üzerine geçirmek gibi asıl borcu yanında satılan malı saklama ve gerektiğinde taşıma masraflarını ödeme borcu gibi tali nitelikte borçları da bulunmaktadır.