muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/3501, Karar No: 2017/3529, Tarih: 14.07.2017

3- Ankara 23. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 11/05/2016 tarihli ve 2015/803 esas, 2016/438 sayılı kararı ile "...Denetimli Serbestlik Müdürlüğü'nce çıkartılan davet yazısına 10 günlük süre içerisinde icabet etmemesinin tek başına ısrar olarak değerlendirilemeyeceği..." gerekçesiyle, “herhangi bir karar verilmesine yer olmadığına” karar verildiği ve kararın yasa yoluna başvurulmadan kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında, "Dosya kapsamına göre, 5721 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/1. maddesinde, “Duruşmanın sona erdiği açıklandıktan sonra hüküm verilir. Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkûmiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi kararı, hükümdür.” ve aynı maddenin 8. fıkrasında "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." şeklinde hüküm çeşitlerinin tahdidi olarak sayıldığı, somut olayda mahkemesince ısrar hususunun gerçekleşmediği durumda gerekli işlemlerin yapılabilmesi için yukarıda belirtilen hüküm türlerinden biri olarak durma kararı verilmesi gerekirken, anılan Kanun'da düzenlenmeyen karar verilmesine yer olmadığı şeklinde karar verilmesinde isabet görülmemiştir." denilerek, Ankara 23. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 11/05/2016 tarihli ve 2015/803 esas, 2016/438 sayılı kararının bozulması istenmiştir.

C) Konunun Değerlendirilmesi:

TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendinde, "Kişinin, erteleme süresi zarfında; kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ... hâlinde, hakkında kamu davası açılır. " hükmüne yer verilmiştir.

CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrasında, "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." hükmü öngörülmüştür.

CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrasında, "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." hükmü öngörülmüştür.

Somut olayda, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan TCK'nın 191. maddesinin 1. fıkrası uyarınca sanığın cezalandırılması isteğiyle açılan davada "kovuşturma şartı" olan "ısrar koşulunun" gerçekleşmediğinin anlaşılması durumunda Mahkeme tarafından CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrasının 2. cümlesi gereğince bu şartın gerçekleşmesini beklemek üzere “davanın durmasına” ve denetimli serbestlik dosyasının infazına devam edilmesi için Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi gerekirken, “karar verilmesine yer olmadığına” karar verilmesi yasaya aykırı olup, kanun yararına bozma talebi bu değişik gerekçe ile yerindedir.

D) Karar :

Açıklanan nedenlere göre; Ankara 23. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 11/05/2016 tarihli ve 2015/803 esas, 2016/438 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanun'un 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için, dosyanın Adalet Bakanlığı'na iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine, 14.07.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25819, Karar No: 2014/3000, Tarih: 20.02.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/25819 E.  ,  2014/3000 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan, suçu üstlenme

HÜKÜM : 1- Sanık ... Aktarlı hakkında; 5237 sayılı TCK'nun 206/1, 62 ve 52/2-4. maddeleri uyarınca 2.250,00 TL adli para cezası, para cezasının taksitlendirilmesi

2- Sanık ... hakkında; 5271 sayılı TCK'nun 231. maddesi uyarınca "5237 sayılı TCK'nun 206/1, 62/1. maddeleri uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası"na ilişkin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına

1- Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar, 5271 sayılı CMK'nun 231/12. maddesi gereğince itiraz yasa yoluna tabi olup temyiz edilebilecek hükümlerden olmadığı anlaşılmakla; Cumhuriyet savcısının, sanık ... hakkındaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, 5271 sayılı CMK'nun 264/2. maddesi uyarınca başvurusunun itiraz dilekçesi olarak kabulü ile gereğinin mahallinde takdir ve ifasına,

2- Cumhuriyet savcısının sanık ... hakkında “yalan beyanda bulunmak” suçundan kurulan hükme ilişkin temyizinin suç vasfına yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelmede;

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre Cumhuriyet savcısının sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

Sanık ...’nin sevk ve idaresindeki araçla kaza yapıp kendisinin ve araçta bulunan ...'in yaralanması ve araçta maddi hasar meydana gelmesi üzerine alkollü olması nedeniyle, aracı ...'ın kullandığını iddia etmesi ve ...'ın da aracı kendisinin kullandığını kabul etmesi şeklinde gerçekleşen olayda; sanık ... eyleminin TCK'nun 270. maddesinde düzenlenen suç üstlenmeye azmettirme olacağı, hukuki durumunun buna göre takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülüp eylem ikiye bölünerek yalan beyanda bulunmak suçundan mahkumiyet, suç üstlenmeye azmettirmek suçundan ise gereğinin takdir ve ifası için suç duyurusunda bulunulmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3540, Karar No: 2018/7287, Tarih: 18.06.2018

**19. Ceza Dairesi         2017/3540 E.  ,  2018/7287 K.**

**"İçtihat Metni"**

Otoyol ve/veya köprülerden ücret ödemeden geçiş yapmak kabahatinden dolayı... Uluslararası Taş. Petr. İnş. Tic. ve San. Ltd. Şti. hakkında Ulaştırma, Denizcilik ve Haberleşme Bakanlığı Karayolları Genel Müdürlüğü .... Bölge Müdürlüğünün 24/11/2014 tarihli ve UA 5623510 tutanak sıra nolu yazısı ile uygulanan 1.006,50 Türk lirası idari para cezasına karşı yapılan başvurunun kısmen kabulü ile 495,00 Türk lirasına ilişkin idari para cezasının kaldırılmasına dair ... Sulh Ceza Hakimliğinin 03/06/2015 tarihli ve 2015/137 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 0/05/2017 gün ve 2017 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 29/05/2017 gün ve KYB. 2017-33171 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre;

1-Kabahatli hakkında idari para cezasının yanı sıra geçiş ücreti de tahakkuk ettirildiği, ... Sulh Ceza Hakimliğince kabahatlinin ödemesi gereken otoyol geçiş ücretinin mahsup edilmesinden sonra kalan miktara ilişkin olarak idari para cezasının iptal edilmesi gerekirken, mahkemesince yetkisi olmadığı halde, hem idari para cezasının hem de geçiş ücretinin tamamının iptal edilerek yazılı şekilde karar verilmesinde,

2- Anayasa Mahkemesinin 26/02/2015 tarihli ve 2013/6217 başvuru sayılı kararında da yer alan "Kanuni düzenlemeler ve içtihat karşısında başvurucu lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesi, ilgili yasal mevzuatın lafız ve amacına açıkça aykırı olup, başvurucunun Anayasanın 36. maddesinde güvence altına alınan hakkaniyete uygun yargılanma hakkının ihlal edildiğine karar verilmesi gerekir." şeklindeki açıklama, 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 31/2. maddesindeki "Kanun yoluna başvuru dolayısıyla oluşan bütün masraflar ve vekalet ücreti, başvurusu veya savunması reddedilen tarafça ödenir." biçimindeki düzenleme gereğince, başvurusu kabul edilen kabahatli lehine savunması reddedilen idare aleyhine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi Hükümleri gereğince vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma ihbarnamesinin (2) nolu bendi yönünden yapılan incelemede;

Olağanüstü kanun yolu olan ve öğretide “olağanüstü temyiz” olarak adlandırılan kanun yararına bozmanın amacı hakim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen kararların Yargıtay’ca incelenmesini, buna bağlı olarak da kanunların uygulanmasında ülke sathında birliğe ulaşmak, hakim veya mahkemelerce verilen cezaya ilişkin karar veya hükümlerdeki hukuka aykırılıkları toplum ve birey açısından hukuk yararına gidermektir.

./..

Olağanüstü kanun yolu olan ve öğretide “olağanüstü temyiz” olarak adlandırılan kanun yararına bozmanın amacı hakim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen kararların Yargıtay’ca incelenmesini, buna bağlı olarak da kanunların uygulanmasında ülke sathında birliğe ulaşmak, hakim veya mahkemelerce verilen cezaya ilişkin karar veya hükümlerdeki hukuka aykırılıkları toplum ve birey açısından hukuk yararına gidermektir.

./..

Olağanüstü bir kanun yolu olan kanun yararına bozma müessesesinin konusunu oluşturabilecek kanuna aykırılık halleri, olağan kanun yolu olan temyiz nedenlerine göre dar ve kısıtlı tutulduğunda kesin hükmün otoritesi korunmuş olur.

26.10.1932 gün ve 29/12 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı ve bu karar esas alınmak suretiyle verilen Yargıtay Ceza Genel Kurulu ve Özel Dairelerin süreklilik arz eden kararlarında belirtildiği üzere, kabul edip etmemenin hakim veya mahkemenin takdirine bağlı olduğu istekler hakkında verilen kararlar ile kanıtların değerlendirilmesine ve şahsi hakka ilişkin kararlar kanun yararına bozma konusu olamaz.

Bu açıklamalara ve yerleşik yargısal kararlara göre (Yargıtay 1. CD’nin 05/11/2008 tarih ve 2008/9091-7078 E.K; 3. CD’nin 14/11/2007 tarih ve 2007/12330-8319 E.K; 11. CD’nin 27/02/2013 tarih ve 2012/28035 E., 2013/3196 K. ve 12. CD’nin 27/12/2012 tarih ve 2012/21561-28771 E.K sayılı kararları) vekalet ücretinin şahsi hakka ilişkin olması nedeniyle bu hususta kanun yararına bozma talebinde bulunulamayacağından, yerinde görülmeyen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin REDDİNE,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma ihbarnamesinin (1) nolu bendi yönünden yapılan incelemede ise;

... Sulh Ceza Hakimliğinin 03/06/2015 tarihli ve 2015/137 değişik iş sayılı kararı ile itiraz üzerine kaldırılan 02/03/2014 ve 06/06/2014 tarihlerine ait ihlalli geçişlere ilişkin düzenlenen idari para cezası tutanağının aynı zamanda otoyol geçiş ücretlerini de içerdiği, kabahatlinin ödemesi gereken otoyol geçiş ücretlerinin mahsup edilmesinin ardından kalan miktara ilişkin idari para cezasının iptalinin gerektiği anlaşılmakla,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, ... Sulh Ceza Hakimliğinin 03/06/2015 tarihli ve 2015/137 değişik iş sayılı kararının CMK'nın 309/4-c maddesi uyarınca aleyhe tesir etmemek üzere BOZULMASINA, 18/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17140, Karar No: 2013/18300, Tarih: 25.11.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/17140 E.  ,  2013/18300 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Sanıkların, kendilerini Deniz Tarım Ürünleri Şirketi sahibi ve çalışanları olarak tanıttıktan sonra ... köyünde bulunan kahvehanede, dosya içerisinde mevcut olan "DENİZ ÜRÜNLERİ BUĞDAY ALINIR" ibareli el ilanlarını dağıtmak suretiyle düzenledikleri sahte müstahsil makbuzları karşılığında katılanlardan satın aldıkları buğdayların paralarını ödemeyerek haksız kazanç sağladıklarının iddia edildiği olayda; ... Vergi Dairesi Müdürlüğünün 28.12.2010 tarihli yazısında; sanık ...'ın, halen vergi mükellefi olduğunun, 2009 yılının nisan-haziran aylarında, yüksek miktarda zirai ürün alışverişinde bulunduğunun, dosya içerisinde bulunan Katılan ... ... adına düzenlenen müstahsil makbuzunun da, Nisan 2009-Haziran 2009 vergilendirme dönemine ait muhtasar beyanname ile sanık tarafından beyan edildiğinin, ... Esnaf ve Sanatkarlar

odasının, 18.03.2011 tarihli yazısında; Sanık ...'ın, ... Bakkallar ve Bayiiler Esnaf Odasında kayıtlı olduğunun, mesleğinin ise zahire tohumların ve tahılların, tütün ve tütün ürünlerinin toptan ticareti olarak gözüktüğünün, ... Ticaret Sicil Memurluğunun, 11.02.2011 tarihli yazısında ise Sanık ...'nin, ... Ticaret sicil Memurluğunun 3964 numarasında kayıtlı ve tescilli olan ... Tarım Ürünleri Sanayi ve Ticaret Limited Şirketinin müdürü olduğunun bildirilmesi karşısında;

Sanıkların eylemlerinin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 158/1-h maddesinde öngörülen nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdirinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi yerine, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Sanıkların eylemlerinin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 158/1-h maddesinde öngörülen nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdirinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi yerine, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet savcısı ile katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2743, Karar No: 2023/5736, Tarih: 29.11.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/2743 E.  ,  2023/5736 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/234 E., 2023/237 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun kısmen kabulü ile yeniden hüküm tesisi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kayseri 6. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2021/952 E., 2022/945 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile boşanma ve fer'îlerine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava ve cevaba cevap dilekçesinde; davalının müvekkilini yalnız bıraktığını, müvekkilinin çocuklarına hem annelik hem babalık yaptığını, ailesinin ihtiyaçlarını karşılamadığı gibi çocukların okul masraflarını dahi karşılamadığını, davalının kumar ve at yarışı oynadığını, alkol bağımlısı olduğunu, eve geç saatlerde geldiğini ve müvekkiline ve ortak çocuklarına kötü davranıp eşyaları kırdığını ve hakaret ettiğini, müvekkili hastalandığında ilgilenmediğini, davalının bıçak ile müvekkilini ve oğlunu kovaladığını, müvekkiline fiziki, psikolojik ve ekonomik şiddet uyguladığını, sadakatsiz davranışlarda bulunduğunu, davalının iddialarının asılsız olduğunu ve kabul etmediklerini, evlilik birliğinin temelinden sarsıldığını beyanla tarafların boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin müvekkiline verilmesine, çocukl lehine aylık 1.000,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, müvekkili lehine aylık 1.500,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası 150.000,00 TL maddî ve 150.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı erkek vekili cevap ve ikinci cevap dilekçesinde; davacının iddialarının gerçeği yansıtmadığını, müvekkilinin eşinin ve çocuklarının ihtiyaçlarını karşılamak için genelde yurtdışında çalıştığını, gelirini ailesine gönderdiğini, müvekkilinin ara sıra alkol kullandığını ve bağımlı olmadığını, evliliğin ilk yıllarında ve köyde yaşadıkları dönemde köy kahvehanesinde küçük müktar para karşılığı okey oynadığını, kumar oynamadığını, davacının müvekkili yurtdışından geldiğinde "Yalı kazığı geli" şeklinde söylediğini, müvekkilinin evi terk etmesini istemesi üzerine müvekkkilinin ayrılmak zorunda kaldığını, "Seni boşayıp başka erkekle evleneceğim" şeklinde söylediğini, müvekkilinin eşini aldatmadığını, boşanmak istemediğini beyanla, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalının, ev eşyalarına zarar verdiği, kırdığı, evin ihtiyaçlarını karşılamadığı, kumar oynadığı, ailesini rahatsız edecek şekilde alkol kullandığı, eşi hastalandığında eşiyle ilgilenmediği, eşine karşı küfürlü konuştuğu, eşiyle ve çocuklarıyla ilgilenmediği, evine geç saatlerde geldiği, sürekli at yarışı oynadığı, kazancını evi ve ailesi için harcamadığı, eşine karşı sadakat yükümlülüğüne aykırı davrandığı ve eşini ve çocuklarını bıçakla kovaladığının anlaşıldığı, evilik birliğinin temelinden sarsılmasında tam kusurlu olduğu ve davacının dava açmakta haklı olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince tarafların boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin anneye verilmesine, baba ile kişisel ilişki kurulmasına, çocuk lehine aylık 300,00 TL hükmedilen tedbir nafakasının karar tarihi ile 550,00 TL' ye çıkarılmasına ve kararın kesinleşmesinden itibaren iştirak nafakası olarak devamına, davacı lehine aylık 350,00 TL olarak hükmedilen tedbir nafakasının karar tarihi ile 600,00 TL' ye çıkarılmasına ve kararın kesinleşmesinden itibaren yoksulluk olarak devamına, davacı lehine 25.000,00 TL maddî ve 25.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı kadın vekili, davalının tam kusurlu olduğunu ve buna göre hükmedilen nafaka ve tazminat miktarların günün ekonomik şartlarında çok az olduğunu, kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu beyanla; ortak çocuk lehine hükmedilen tedbir ve iştirak nafakası, davacı lehine hükmedilen tedbir ve yoksulluk nafakası ile maddî ve manevî tazminat miktarları yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.Davalı erkek vekili, davacının müvekkilinin adına kayıtlı evde ikamet ettiğini, müvekkilinnin ise evden kovulduğunu, müvekkilinin borçlanmak suretiyle emekli olduğunu ve kredi borcu bulunduğunu, kalacak yerininde olmadığını, geçim sıkıntısı çektiğini, nafaka ve tazminat miktarlarının yüksek olduğunu, kararın bu yönden kaldırılmasına veya müvekkilinin ekonomik durumuna uygun olarak yeniden düzenlenmesi gerektiğini, kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu beyanla; kusur belirlemesi, ortak çocuk lehine hükmedilen tedbir ve iştirak nafakası, davacı lehine hükmedilen tedbir ve yoksulluk nafakası ile maddî, manevî tazminat ve miktarları yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davanın esasıyla ilgili hükme etki edecek tüm delillerin toplanıp değerlendirildiği, usuli işlemlerin kanununa uygun olarak yerine getirildiği, kanunun olaya uygulanmasında ve gerekçede hata edilmediği, boşanmaya karar verilmesinde ve kusura ilişkin yapılan değerlendirmede, gerçekleşen kusur durumuna göre evlilik birliğinin temelinden sarsıldığı sabit olduğundan davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığı, boşanma veya ayrılık davası açılınca geçici önlemleri kendiliğinden alınması gerektiğinden davacı ve ortak çocuk lehine tedbir nafakasına hükmedilmesinde, tarafların tespit edilen sosyal ve ekonomik durumları, nafakanın niteliği, günün ekonomik koşulları, davacı ve çocuğun ihtiyaçları ve hakkaniyet ilkesi birlikte değerlendirildiğinde, hükmedilen tedbir nafakası miktarlarında da isabetsizlik olmadığı, herhangi bir geliri ve malvarlığı bulunmayan, boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği anlaşılan ve boşanmaya neden olan olaylarda ağır kusurlu olmayan davacı lehine yoksulluk nafakasına, çocuk lehine iştirak nafakasına hükmedilmesinde isabetsizlik bulunmadığı, tarafların tespit edilen sosyal ve ekonomik durumları, nafakanın niteliği, günün ekonomik koşulları, kadının ve çocuğun zorunlu ihtiyaçları ve hakkaniyet ilkesi birlikte değerlendirildiğinde, hükmedilen yoksulluk ve iştirak nafakaları miktarının az olduğu, boşanmaya sebep olan olaylarda daha ziyade veya eşit kusurlu olmadığı anlaşılan, mevcut veya beklenen menfaatleri boşanma yüzünden zedelenen, en azından eşinin maddî desteğini yitiren davacı lehine, tarafların boşanmaya neden olan olaylardaki kusur dereceleri, tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, paranın alım gücü ve beklenen menfaatlerin kapsamı birlikte değerlendirildiğinde hükmedilen maddî tazminat miktarının az olduğu, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan olaylarda ağır ya da eşit kusurlu olmadığı anlaşılan, bu olaylar nedeniyle kişilik hakları saldırıya uğrayan davacı lehine, tarafların boşanmaya neden olan olaylardaki kusur dereceleri, tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, paranın alım gücü ve tazminata esas olan fiilin ağırlığı ile hakkaniyet kuralları birlikte değerlendirildiğinde manevî tazminat miktarının az olduğu gerekçesi ile davacı vekilinin iştirak ve yoksulluk nafakaları miktarı ile maddî ve manevî tazminat miktarlarına yönelik istinaf başvurusunun kabulüne, Mahkeme kararının hüküm bentlerinden beşinci, altıncı, yedinci ve sekizinci bentlerinin hükümden çıkarılmasına, ortak çocuk lehine aylık 1.000,00 TL iştirak nafakası ile davacı lehine aylık 1.500,00 TL yoksulluk nafakası ve 60.000,00 TL maddî, 50