muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/7997, Karar No: 2014/7340, Tarih: 08.05.2014

Destekten yoksun kalma tazminatı taleplerinde ölenin davranışının müterafik kusur teşkil edip etmeyeceği, destekten yoksun kalanlara desteğin kusurunun yansıyıp yansımayacağı hususunda Yargıtay uygulamasına gelince;

Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, desteğin kusuru oranında tazminattan indirim yapılması gerektiği görüşünü sürdürmektedir (4 HD 2010/110825 E 2012/665 K sayı 23.1.2012 günlü karar).

Yargıtay 11.Hukuk Dairesi 2007 yılına kadar bir kısım kararlarında ölüm ile sonuçlanan trafik kazalarında destekten yoksun kalma tazminatı nedeni ile ZMSS'e başvurulması halinde tazminat miktarı tesbit edilirken zarar görenin müterafik kusuru oranında indirim yapılması gerektiği içtihat edilmişken bu tarihten sonraki bir kısım kararlarda davacıların 3.kişi olmaları nedeniyle miras hukukundan bağımsız olan destekten yoksun kalma tazminatı istemlerinde desteğin kusurunun tazminattan indirim neden olmaması ilkesi benimsenmiş, daha sonra 2008 ve 2009 yılında verilen kararlarda yine destekten yoksun kalma tazminatlarında mülga BK 44/1 maddesinin uygulanması gereğine değinilmiş, Dairenin bu yöndeki uygulaması iş bölümü nedeni ile bu nitelikteki davalarda görevinin sona erdiği 2009 yılına kadar devam etmiştir.

Yargıtay 17.Hukuk Dairesi de ZMSS.nin taraf olduğu destekten yoksun kalma tazminatına ilişkin davalarda iş bölümü nedeniyle görevlendirildiği 2008 yılından itibaren Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 15.6.2011 gün ve 2011/17-142 Esas 411 Karar sayı ve 22.2.2012 gün 2011/17-787 Esas 2012/92 Karar sayılı kararlarlarına kadar destekten yoksun kalma tazminatlarında mülga BK 44/1 maddesi hükümlerini uygulayarak Yargıtay 11 Hukuk Dairesinin bu yöndeki son uygulamasını sürdürmüş, daha sonra HGK kararları doğrultusunda desteğin kusurunun tazminattan indirim nedeni olamayacağı yönünde kararlar vermiş olup Dairece halen uygulama bu yönde devam ettirilmektedir.

Hukuk Genel Kurulunun yukarıda tarih ve sayıları belirtilen kararlarında ve daha sonraki bir kısım kararlarında trafik kazasında tam veya kısmı kusurlu sürücünün desteğinden yoksun kalanların ZMSS.den müterafik kusur indirimi yapılmaksızın destekten yoksun kalma tazminatı isteyebilecekleri yönündedir.

Somut uyuşmazlığa dönüldüğünde;

Davalıya ZMSS poliçesi ile sigortalı araç sürücüsünün araçla geçirdiği ve 8/8 oranında kusurlu bulunduğu trafik kazası sonucu vefatı üzerine sürücünün desteğinden yoksun kaldıklarını iddia eden davacılar tarafından davalı ZMSS aleyhine destekten yoksun kalma tazminatı davası açılmış,

Davalı davanın reddi savunmuş,

Yargılama sonucunda mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş,

Kararın davacı vekilince temyizi üzerine sayın çoğunluk görüşü doğrultusunda yazılı gerekçe ile yerel mahkeme kararı bozulmuştur.

Sayın çoğunluğun bozma gerekçesine katılamıyorum.

Tehlike sorumluluğunda tazminatın tayini kusur sorumluluğundaki kuralllara bağlı bulunduğundan TBK 52/1 maddesinde öngörülen desteğin müterafik kusuru tazminatın tayininde dikkate alınmalıdır.

Davalı davanın reddi savunmuş,

Yargılama sonucunda mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş,

Kararın davacı vekilince temyizi üzerine sayın çoğunluk görüşü doğrultusunda yazılı gerekçe ile yerel mahkeme kararı bozulmuştur.

Sayın çoğunluğun bozma gerekçesine katılamıyorum.

Tehlike sorumluluğunda tazminatın tayini kusur sorumluluğundaki kuralllara bağlı bulunduğundan TBK 52/1 maddesinde öngörülen desteğin müterafik kusuru tazminatın tayininde dikkate alınmalıdır.

Destekten yoksun kalma tazminatının miras hukukundan ayrı, bağımsız bir hak olması, desteğin müterafik kusurunun ileri sürülmesine engel değildir. Desteğin kendisinin talep etmesi halinde nasıl müterafik kusur tazminattan indirimi gerektiriyorsa, yansıma yoluyla zarara uğrayan davacılar yönünden de aynı şekilde desteğin kusurunun kendilerine yansıması, bu nedenle sigorta şirketine karşı ileri sürülen tazminattan müterafik kusur nedeniyle indirim yapılmasını gerektirir.

Olayda destek 8/8 oranında kusurlu bulunduğundan, işletene izafe edilmesi gereken işletme kusurunun varlığıda iddia ve ispat edilmediğinden, davalı ZMSS işletenin sorumluluğunu üstlendiğinden, desteğin kusuru kendilerine yansıyan davacıların tazminat istemleri TBK 52/1 maddesi gereğince tamamen kaldırılmalıdır.

Aksi düşüncenin kabulü hukuk düzeni içinde kendi ölümünden sorumlu olmayan desteğin, destek olduğu kişilere karşı sorumluluğunun devam ettirilmesi anlamına gelmektedirki bu durumda destek görenlerin ölenin mirasçılarına karşı bu talep hakını yöneltmelerine imkan vermek gibi kabul edilemez bir durum ortaya çıkmaktadır. (Prof Dr Saibe Oktay Özdemir- Hukuki Müteala)Diğer taraftan amacı, kaynakları ve giderleri 5684 sayılı Sigortacılık Kanununda belirlenen, bu yasa kapsamında faaliyet gösteren bir özel hukuk tüzel kişisi olan davalı sigorta şirketini Sosyal Güvenlik Kurumu gibi görmek, kamu kurumu niteliği tanımak da sigorta hukuku ilkelerine aykırıdır.

Açıklanan yasal düzenlemeler, bilimsel görüşler ve yargı kararları karşısında yerel mahkemece davacıların destekten yoksun kalma tazminatı istemlerinin reddine karar verilmesi gerekirken davanın kabulüne karar verilmiş olması doğru değil ise de temyiz edenin sıfatına göre aleyhe bozma yapılamayacağından davacının temyiz itirazlarının reddi ile yerel mahkeme kararının onanmasına karar verilmesi gerektiği halde bozulmasına ilişkin sayın çoğunluk görüşüne karşıyım.
Yargıtay — Esas No: 2022/8054, Karar No: 2023/1120, Tarih: 12.04.2023

**3. Hukuk Dairesi         2022/8054 E.  ,  2023/1120 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1610 E., 2022/1417 K.

DAVA TARİHİ :07.07.2020

KARAR :Davanın kabulü

İLK DERECE MAHKEMESİ :Kızıltepe 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI :2020/253 E 2021/568 K

Taraflar arasındaki muarazanın önlenmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar; Kızıltepe İlçesi Köprübaşı Köyünde ikamet etmekte olup davalı şirketin mesken abonesi olduklarını, davalı şirketce köylere jeneratör dağıtılıp mazot satılarak elektrik ihtiyacını bu şekilde sağlamak amacıyla yeni bir sistem kurulduğunu, bu sistemin yönetmelik hükümlerine ve kanuna aykırı olduğunu, sistemin hayata geçirilmesi için 40 tane köyün elektriği mono faza düşürüldüğünden diğer iki hattan elektrik alan evlerin elektriğinin kesildiğini, ayrıca köyün içme suyu kaynağının üç faz elektrikle çalıştığından dolayı içme suyuna dahi ulaşılamadığı iddia ederek; davalı şirketin jeneratörle elektrik dağıtım işi yapma şeklinde yarattığı muarazanın önlenmesine karar verilmesi talep etmişlerdir.

II. CEVAP

Davalı; Elektrik Piyasası Tüketici Hizmetleri Yönetmeliği'nde şirketin elektrik dağıtımını nasıl yapması gerektiğine ilişkin bir düzenleme olmadığını, tarımsal sulama da kaçak elektriğin önüne geçebilmek için jeneratörle enerji verme yoluna gidildiğini, mağduriyete sebebiyet vermemek adına köyde su dağıtımı yapılabilmesi için yakıt ve bakım masrafları da dahil sabit jeneratör hizmeti vermek istediklerini, Dicle Bölgesinde kaçak kullanımın fazla olduğunu, bunun da kamu zararı oluşturduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; elektrik enerjisi dağıtımı yapılan trafoda enerji seviyesinin trifazdan monofaze düşürüldüğünün davalı şirketin kabulünde olduğu, elektrik bilirkişi raporunda; üç fazlı bir sistemde mono faza düşümde kullanıcıların 1/3’ü enerjili, 2/3’ü enerjisiz olacağının belirtildiği, kesintisiz enerji sağlamak üzere kullanılan jeneratörlerin uzun süreli kullanımı uygun olmadığı, daha maliyetli olduğu, enerji seviyesinin monofaza düşürülmesinin Yönetmelikte karşılığının bulunmadığı, Yönetmeliklerde elektrik dağıtımının sürekli ve kesintisiz olması gerektiğinin belirtildiği, borcu bulunan abonelerin bireysel olarak elektrik enerjisinin kesilmesi hususunda ve kaçak elektrik kullanılması halinde davalı şirket tarafından yapılması gerekenler hususunda mevzuatta düzenleme bulunduğu, davalı şirket tarafından yapılan işlemin taraflar arasında yapılan sözleşmeye ve mevzuata uygun olmadığı gerekçesiyle; davanın kabulü ile davalı tarafından jeneratörle elektrik dağıtımı yapmak suretiyle gerçekleştirilen enerji dağıtımının yönetmelik hükümlerine ve abonelik sözleşmesine aykırı olduğunun tespitine, Mardin İli Kızıltepe İlçesi Köprübaşı Mahallesine temin edilen elektrik enerjisinin 3 faz (trifaze) bağlantısı olarak tesis edilmesi gerekirken elektrik enerjisinin monofaz seviyesine düşürülmesi suretiyle oluşan muarazanın men'ine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili; Yönetmelik'te şirketin elektrik dağıtımını nasıl yapması gerektiğine ilişkin bir düzenleme olmadığını, tarımsal sulama da kaçak elektriğin önüne geçmek için jeneratörle enerji verme yoluna gidildiğini, sebebinin tarımsal sulama aboneliği bulunan kuyu sahiplerinin büyük bir kısmının borçlu olmasından ve kaçak kullanmasından kaynaklandığını, mağduriyete sebebiyet vermemek adına köyde su dağıtımı yapılabilmesi için yakıt ve bakım masrafları da dahil sabit jeneratör hizmeti vermek istediklerini, Dicle Bölgesinde kaçak kullanımın fazla olduğunu, bunun da kamu zararı oluşturduğunu, bilirkişi raporu gerçeklikten ve objektif verilerden uzak olduğunu, şikayete konu mahallenin beslendiği fiderde tarımsal sulama borcunun çok fazla olmasından kaynaklı monofaz aboneler etkilenmeyecek şekilde trifaz (üç faz) elektrik ile çalışan tarımsal sulama trafoları için şebekede modifikasyon çalışmaları yapıldığını, borcu olmayan trifaze cihaz çalıştıran vatandaşların mağdur olmaması adına Jeneratörün teknik kurulumu yakıtı ve bakımı karşılanmak üzere jeneratör temin edildiği, mevzuat gereğince şirketin kaçak trafoya elektrik vermesi gibi bir yükümlülüğü olmadığını, köy içme sularının Marsu'nun sorumluluğunda olduğunu, köylülerin diğer abonelik bağlantılarından elektrik almaları ve bölgede ki yüksek kaçak enerji kullanılmasından dolayı elektrik akımını güçsüzleştirdiğini, bundan dolayı sürekli elektrik kesintisi olduğunu, elektrik kesintisinin önüne geçmek için sürekli olarak elektrik tellerinin ve trafoların onarım ve bakımını yaptığını, elektrik trafo merkezlerinden elektriğin tamamen kesilmediği, sadece tri fazdan mono faza düşürüldüğünü, mesken abonelik sözleşmelerinde enerjinin mono fazdan verilmesinin olduğunu, abone sahibi meskeninde güç artırımı talebinde bulunuyorsa Dağıtım Sistemine Bağlantı Anlaşmasının içinde yazılı olan yükümlülükleri(tadilat projesi, dağıtım şirketine enerji müsaderesi, depo fark bedeli, iç tesisat tadilatı ve sayaç değişikliği) yerine getirerek başvuru yapması gerektiğini, ancak bu eksiklikler yerine getirildiğinde tri faz verilebileceğini ileri sürerek; İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; hükme esas alınan bilirkişi raporunda trafoya gelen akımın trifazdan monofaza düşürülmesinin Yönetmelikte karşılığının bulunmadığı ve dengesiz yüklenmeye neden olacağının mütalaa edildiği, davalının anlaşma koşulları çerçevesinde taahhüt ettiği elektrik enerjisini kesintisiz olarak sağlaması gerektiği ve olası kaçak kullanımların nasıl tespit edileceği, müeyyidesinin ne olacağının Yönetmelikte açıkça düzenlendiği gerekçeleriyle, davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; istinaf dilekçesinde sunduğu sebepleri tekrar ederek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı şirketçe yaratılan muarazanın önlenmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1-6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 1 inci maddesine göre; "Bu Kanunun amacı; elektriğin yeterli, kaliteli, sürekli, düşük maliyetli ve çevreyle uyumlu bir şekilde tüketicilerin kullanımına sunulması için, rekabet ortamında özel hukuk hükümlerine göre faaliyet gösteren, mali açıdan güçlü, istikrarlı ve şeffaf bir elektrik enerjisi piyasasının oluşturulması ve bu piyasada bağımsız bir düzenleme ve denetimin yapılmasının sağlanmasıdır."

2- 30 Mayıs 2018 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Elektrik Piyasası Tüketici Hizmetleri Yönetmeliği'nin "Tedarikçilerin yükümlülükleri" başlığı altında yer alan 38 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde; tedarikçilerin, elektrik kesintileri hariç anlaşma koşulları çerçevesinde taahhüt ettiği elektrik enerjisi ve/veya kapasiteyi kesintisiz olarak sağlayacağı hüküm altına alınmıştır.

3. Değerlendirme

Tüketiciye kaliteli ve kesintisiz olarak sunulması gereken elektrik enerjisinin jeneratör sistemi ile sunulmaya çalışılmasının ilgili mevzuata aykırı olduğunun tespiti ile üç faz bağlantısı olarak temin edilen elektrik enerjisinin tek faz seviyesine düşürülmesi suretiyle oluşan muarazanın menine karar verilmiş olmasına, göre, davalı tarafın temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

12.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/368, Karar No: 2011/5724, Tarih: 04.10.2011

**1. Ceza Dairesi         2010/368 E.  ,  2011/5724 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/09/283661

Kamu görevlisi ...'u işlemiş olduğu suçu gizlemek maksadıyla öldürmekten, yağmadan ve görevi yaptırmamak için direnmekten, kamu görevlisi ...'yi yaralamaktan sanık ..., işbu öldürme suçuna yardımdan, yağmadan ve görevi yaptırmamak için direnmekten sanık ...'un yapılan yargılanmaları sonunda: hükümlülüklerine ilişkin (...) Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 06/07/2009 gün ve 379/322 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar müdafii ile müdahiller vekili taraflarından istenilmiş ve hüküm kısmen resen de temyize tabi bulunmuş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Sanık ...’ın, “görevi yaptırmamak için direnme“ suçundan verilen adli para cezası CMUK.nun 305. maddesi uyarınca miktarı ve karar tarihi itibariyle kesin nitelikte olup temyiz kabiliyeti bulunmadığından, sanık müdafiinin bu suçla ilgili temyiz istemiyle; mağdur müdahil ...’in, sanık ...’ın kendisine karşı eylemi; maktulden müdahil Fatma’nın ise sanık ...’ın “öldürme” ve sanık ...’ın, “öldürmeye yardım” suçları dışında kurulan hükümler yönünden vekilleri aracılığıyla bulundukları temyiz istemlerinin reddine karar verilmiştir.

2.a)15.10.2008, 15.12.2008, 14.01.2009, 01.04.2009 ve 11.05.2009 tarihli duruşmalar sırasında sanıkların TCK.nun 6/1-b maddesi uyarınca hukuken “çocuk” oldukları halde, yargılamaların CMK.nun 185. maddesine aykırı olarak açık yapılması telafisi mümkün olmadığından; sanıkların 18 yaşını doldurdukları 10.06.2009 tarihli yargılamanın gerekçe gösterilmeksizin gizli yapılması, sonraki celsede yapılan işlemlerin niteliği dikkat alınarak esas etkili görülmediğinden,

b)Dosya kapsamına göre, sanıklar ... ve ...’ın, taksi şoförü mağdur ...’ı gasp edip kaçtıkları, mağdur ... ve maktul ...’in ise görevli polis memurları olup, önceden meydana gelen dört gasp olayı nedeniyle, olay akşamı kendilerine verilen görev gereği, araçlarının içinde sivil giyimli oldukları halde beklemede oldukları bir sırada sanıkların önlerinden yaya olarak geçtikleri, ardından mağdur ...’ın gasp olayı kendilerine telefonla bildirilen mağdur ve maktulün,

b)Dosya kapsamına göre, sanıklar ... ve ...’ın, taksi şoförü mağdur ...’ı gasp edip kaçtıkları, mağdur ... ve maktul ...’in ise görevli polis memurları olup, önceden meydana gelen dört gasp olayı nedeniyle, olay akşamı kendilerine verilen görev gereği, araçlarının içinde sivil giyimli oldukları halde beklemede oldukları bir sırada sanıkların önlerinden yaya olarak geçtikleri, ardından mağdur ...’ın gasp olayı kendilerine telefonla bildirilen mağdur ve maktulün,

sanıkları takip etmeye başlayıp, olay yerine geldiklerinde polis kimlik kartlarını gösterip durmalarını istedikleri, sanık ...’ın kaçmaya başlaması üzerine, sanık ...’a yöneldikleri, ancak sanık ...’ın oldukça etkili bir direniş göstererek yüzüne biber gazı sıkılmasına rağmen maktulün aracın bagaj kapağına koyduğu tabancasını eline geçirdiği, bu anda sanık ...’ın “vur, vur” şeklinde kendisini teşvik edici sözlerle bağırmasıyla birlikte, bitişik atış mesafesinden göğsüne yaptığı atışlar sonucu maktulü öldürdüğü, akabinde atışlarını mağduru hedef alarak sürdürdüğü, sol kol bölgesine giriş, sağ batın bölgesine de sıyrık şeklinde isabet alan mağdurun, sanığın kendisine karşı silahlı saldırısına tabancasıyla yaptığı atışlarla karşı koyduğu, kol ve bacak bölgelerinden yaralanan sanık ...’ın, buna rağmen atışlarına devam ettiği, destek olarak olay yerine gelen görevli polis memurlarına da silahla direndiği, kullandığı maktule ait tabancadaki mermilerin bitmesi üzerine de yakalandığı olayda,

Sanık ...’ın “görevi yaptırmamak için direnme” suçu yönünden, 6 ay ila 3 yıl aralığında hapis cezası öngören TCK.nun 265/1. maddesiyle temel ceza tayin edilirken, aynı Kanunun 61. maddesi uyarınca suçun işleniş biçimi, suçun işlendiği zaman ve yer, kastın yoğunluğu gözönüne alındığında, üst sınıra yakın bir ceza yerine yazılı şekilde 6 ay hapis cezasına hükmolunması aleyhe temyiz olmadığından,

Bozma nedeni yapılmamıştır.

2-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar ... ve ...’ın suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde sanık ...’ın, “yakalanmamak amacıyla görevli memuru öldürme”, “gasp”, “görevi yaptırmamak için direnme”; sanık ...’ın, “yakalanmamak amacıyla görevli memuru öldürmeye yardım” ve “gasp” suçlarının niteliği tayin, cezayı takdiri indirim nedenlerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık ... müdafii ve müdahil ... vekilinin bir sebebe dayanmayan; sanık ... müdafiinin sübuta; müdahil ... vekilinin eksik soruşturmaya; müdahil ...vekilinin eksik ceza verildiğine, takdiri indirim nedeninin bulunmadığına yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

a)Sanık ...’ın, “yakalanmamak amacıyla görevli memuru öldürme”, “gasp”, “görevi yaptırmamak için direnme”; sanık ...’ın, “yakalanmamak amacıyla görevli memuru öldürmeye yardım” ve “gasp” suçları yönünden kurulan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

b)Sanık ...’ın, mağdur ...’e yönelik eylemi yönünden,

Hedef alınan vücut bölgesinin yeri, suç aleti tabancanın öldürmeye elverişliliği,

mağdurdaki yaraların niteliği ve engel halin varlığı dikkate alındığında, sanığın eylemine bağlı olarak ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu anlaşıldığı halde, “yakalanmamak amacıyla görevli memuru öldürmeye teşebbüs” suçundan cezalandırılması yerine, suçun niteliğinde hataya düşülerek, yazılı şekilde kastın da bölünmesi suretiyle “kasten yaralama” suçundan cezalandırılması,

Kabule göre,

Suçun, silahla ve mağdurun yerine getirdiği kamu görevi nedeniyle işlendiği anlaşılmakla, TCK.nun 86. maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendinin yanında, (d) bendinin de uygulanması ve buna bağlı olarak temel cezanın tayininde alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, müdahil ... vekilinin temyiz itirazları bu sebeple yerinde görüldüğünden, hükmün, tebliğnamedeki gibi BOZULMASINA, 04/10/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/25448, Karar No: 2018/6613, Tarih: 05.06.2018

**13. Hukuk Dairesi         2016/25448 E.  ,  2018/6613 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın açılmamış sayılmasına yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, varlıklarının mülkiyeti ve T.C. Telekomünikasyon Kurumu nezdinde lisans hakkının, menkul ve gayrimenkul tüm varlığının, baz istasyonlarına ilişkin sözleşmeler de dahil ticari faaliyetin devamına dair tüm sözleşmelerin 24/05/2006 tarihi itibariyle dava dışı Vodafone'a geçtiğini ancak ... Bankası T.A.Ş.'den kaynaklanan kamu borcunun tahsiline yönelik olarak faaliyetlerini sürdürdüğünü, sözleşmeli vekili olan davalılar mirasbırakanının 12.05.2006 tarihinde vefat ettiğinin öğrenilmesinin ardından sağ iken takip edilen dosyaların 197 adedinde bugüne kadar borçlulardan toplam 57.239,57.-TL tahsilat yapılmış olduğu halde, bu tahsilatların dosyalarına işlenmediği veya bir kısmının işlendiğinin, çeşitli abone başvuruları ve bu başvurularda sunulan ödeme belge ve dekontları ile birlikte YTS üzerinden yapılan kontroller sonucunda tespit edildiğini ileri sürerek 57.239,57 TL'nin mirasçılardan tahsili gerektiğini beyanla bu alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, dava dilekçesine bir yanıt vermeyerek davayı inkar etmiştir.

Mahkemece; Davacı vekilinin 19/11/2013 ve 17/11/2015 tarihlerinde ve son olarak 05/05/2016 tarihinde takipsiz bırakıldığından HMK 150/6. maddesi gereğince davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece; hüküm gerekçesinde, davacı vekilinin 19/11/2013 tarihli celsede davayı takipsiz bırakmış olduğu; yenilenen davanın 17/11/2015 tarihli 8. Celsede yeniden takipsiz bırakıldığını; Yenilenen davanın 05/05/2016 tarihli duruşmada tekrardan takip edilmemesi nedeni ile HMK 150. Madde gereğince yenileninceye kadar işlemden kaldırılmasına karar verilmiş ise de 06/05/2016 tarihli tutanakla dosyanın bilirkişide olması nedeniyle gölge dosya üzerinden yapılan duruşmada dosyanın daha önce iki kez işlemden kaldırılmasına karar verildiğinin farkedilmediği, işlemden kaldırılma işleminin güncellenmesi için yapılan işlemde dosyanın daha önce iki kez işlemden kaldırılmasına karar verildiğinin anlaşıldığı bu nedenle davanın HMK 150/6 hükmü gereğince açılmamış sayılmasına karar verildiği gösterilmiştir.