muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/16144, Karar No: 2017/2528, Tarih: 09.03.2017

Mahkemece; toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, Davanın kısman kabulü ile Davacı baba ... için ....260,... TL maddi, ....000,00 TL manevi, Davacı anne ... için 35.434,54 TL maddi, ....000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 04/.../2012 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte ... şirketinin maddi tazminat yönünden ... limiti ile sınırlı olmak üzere davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacılara verilmesine, Fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı ... şirketi vekili tarafından temyiz edilmiştir

Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Somut olayda, davacıların kızı yaşı küçük ... ... anneannesi dava dışı ...'ın elinden tutarak karşıdan karşıya geçerken kaza meydana gelmiş ve yaşı küçük ... ... vefat etmiştir. Mahkemece hükme esas alınan ....01.2015 tarihli, ... ... Trafik ihtisas Dairesince düzenlenen raporda, sürücü ...'nın meskun mahalde hızlı gittiğinden ve frene rağmen duramayıp yayalara çaptığından %... tali kusurlu, yaya anneanne ... ise elinden tuttuğu torununu karşıdan karşıya geçirirken trafiği iyice kontrol etmediğinden ve araca ilk geçiş hakkını vermediğinden %75 asli kusurlu, 2008 doğumlu müdrik yaşta olmayan yaya ... ...'ın kusursuz olduğu kabul edilmiştir. Bu kusur durumuna göre hazırlanan ve hükme esas alınan aktüer raporunda da, yaşı küçük yaya Işıl'ın kusursuz olduğu kabul edilerek davacı anne ve babası için hesaplanan maddi tazminattan kusur tenzili yapılmamış; manevi

tazminatlarda murisin kusursuz olduğu kabul edilerek takdir edilmiştir. ... kaza dava dışı anneannenin elinden tutarak karşıya geçerken meydana gelmiş olup davacı anne ve babanın 2008 doğumlu yaşı küçük kızları müteveffa Işıl üzerinde denetim ve özen yükümlülüğü bulunmaktadır. Bu nedenlerle; mahkemece davacı tarafa yüklenecek bir kusur olup olmadığı hususunun tartışılarak, toplanmış ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi için hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ... şirketi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı ... şirketi vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ... AŞ'ye geri verilmesine 09.03.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2015/6748, Karar No: 2016/1044, Tarih: 08.02.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/6748 E.  ,  2016/1044 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

..

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 18.03.2015 tarih ve 2013/355-2015/24 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin Türkiye'de gıda sektörünün öncü kuruluşları arasında yer aldığını, adına 29. sınıfta tescilli 1991/0111091 sayılı “...”, 1999/015069 sayılı “.. ...+...”, 29, 30, 31. sınıfta tescilli 1996/001659 sayılı “...” ibareli markaların bulunduğunu, “...” ibaresi üzerinde müvekkilinin marka tescili haricinde önceye dayalı kullanım nedeniyle de hak sahibi olduğunu, davalı şirketin TPE nezdinde 29 ve 30. sınıflarda 2005/36839 sayılı “ekzimer ...”, 2007/20736 sayılı “ekzimer ...+...” ibareli markaları adına tescil ettirdiğini, davalı adına tescilli markaların müvekkilinin markalarına iltibasa mahal verir düzeyde benzediğini ileri sürerek 556 Sayılı KHK'nın 8/3, 35. maddeleriyle TMK'nın 2. maddesi gereğince davalı adına tescilli 2005/36839 sayılı “ekzimer ...” ve 2007/20739 sayılı “ekzimer ...+...” ibareli markaların tescilli bulunduğu tüm sınıflar yönünden hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin markalarını 30. sınıfta yer alan mantı, pizza ve milföy hamuru başta olmak üzere dondurulmuş gıdalar yönünden uzun süredir kullandığını, bu ürünler yönünden müvekkilinin öncelik hakkının bulunduğunu, davacı markalarının biri haricinde tamamının 29.01. sınıfta yer alan salam, sosis ve sucuk ya da et ürünlerini kapsadığını, 30. sınıfta yer alan ve müvekkilinin markasal kullanımının bulunduğu ürünlere ilişkin bir tescilinin olmadığını, müvekkilinin markalarından ...sayılı markanın tescil tarihinden itibaren geçen süre dikkate alındığında 5 yıllık hak düşürücü sürenin dolduğunu, bu nedenle bu markanın hükümsüzlüğünün istenemeyeceğini, müvekkili adına tescilli 2007/20739 sayılı markanın da bu marka nedeniyle kazanılmış hak doğrultusunda hükümsüzlüğüne karar verilemeyeceğini, müvekkilinin 2005/36839 sayılı marka tescili hakkında davacı tarafından 1991/011091 sayılı marka mesnet gösterilmek suretiyle hükümsüzlük davası açıldığını, ... 4. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi'nin 2007/204 Esas sayılı dava dosyasında yapılan yargılama neticesinde müvekkilinin markasının

et, balık, kümes ve av hayvanlarının etleri, et mamulleri, et hülasaları, et suları, bulyonlar, işlenmiş su ürünleri, kurutulmuş, pişirilmiş, tütsülenmiş konservelenmiş, dondurulmuş et ürünleri yönünden kısmen hükümsüzlüğüne karar verildiğini, söz konusu kararın kesinleştiğini, kesinleşen bu kararın müvekkiline ait markalar yönünden kesin hüküm oluşturduğunu, bu dava öncesinde müvekkilince...2. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi'nin 2013/162 Esas sayılı dava dosyasında davacı aleyhine davacının bu davaya dayanak gösterdiği markalarının kullanımı bakımından müvekkilinin marka hakkına tecavüz edildiği iddiasıyla tecavüzün men ve ref'ine ilişkin dava açıldığını savunarak derdest davaların birleştirilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; dava dosyası ile...2. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi'nin 2014/210 esas sayılı dava dosyası arasında davanın tarafları, içerik ve sebepleri yönünden bağlantı bulunduğu, dosyalardan birinde verilecek kararın diğer dosyada verilecek kararı etkileyeceği,...2. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi'nce 18.12.2014 tarihli yazı ile davaların birleştirilmesine muvafakat verildiği gerekçesiyle dava dosyasının...2. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi'nin 2014/210 Esas sayılı dosyasıyla HMK'nın 166. maddesi uyarınca birleştirilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 01,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 08.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2017/16629, Karar No: 2018/9929, Tarih: 29.05.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/16629 E.  ,  2018/9929 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Sanığın eylemine uyan, 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-c 87/1-son maddeleri uyarınca, cezasının 5 yıldan az olamayacağı anlaşıldığından 5271 sayılı CMK'nin 196/2 maddesi gereğince istinabe suretiyle sorguya çekilemeyeceğinin gözetilmemesi,

2) Sanık ...'nin, katılanın, kız arkadaşlarına laf atması ve sarkıntılık yapması nedeniyle tartışmanın meydana geldiğini savunduğu, katılan ...'ın ise ateş yakılan yerin etrafında sandaleyede otururken sanık tarafından aniden saldırıya uğradığını beyan ettiği, sanığın kız arkadaşları olan tanıklar ... ve ...'in laf atma ve sarkıntılık iddialarından bahsetmeyerek sanığın savunmasını desteklemedikleri halde, hangi delile neden üstünlük tanındığı hükmün gerekçesinde denetime imkan verecek şekilde tartışılıp değerlendirmesi yapıldıktan sonra sanık hakkında haksız tahrik hükümlerini düzenleyen TCK'nin 29. maddesi uyarınca, oluşa, dosya kapsamına ve TCK'nin 3. maddesinde belirtilen orantılılık ilkesine uygun bir oranında indirim uygulanması gerektiği halde, yazılı şekilde 3/4 oranında indirime gidilerek sanığa eksik ceza tayini,

3) Hüküm kısmında yüzde sabit iz sebebiyle arttırım yapılırken, 5237 sayılı TCK'nin 87/1-c-son olan uygulama maddesinin 87/1-d-son olarak hatalı gösterilmesi,

4) Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi 13/1. maddesi gereğince kendisini vekil ile temsil ettiren katılan lehine maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

5) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas- 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29.05.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3812, Karar No: 2019/1021, Tarih: 11.02.2019

**11. Hukuk Dairesi         2017/3812 E.  ,  2019/1021 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada ... .... Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 29/.../2016 tarih ve 2015/370 E. - 2016/564 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair ... Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi’nce verilen 30/06/2017 tarih ve 2017/689-2017/636 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkili tarafından 1990’lı yılların başından bu yana esaslı bir değişiklik yapılmaksızın koyu mor renkli ürün ambalajı kullanılarak bu ambalajla bütünleşen 152346 ve 163800 numarasıyla TPMK nezdinde tescilli olan “ALPELLA” markaları ile, davalıya ait “CENTRO BEYAZ ÇİKOLATALI GOFRET” ibareli ürünlerin, boyut, biçim, ambalaj tasarımı ve rengi itibariyle iltibas oluşturduğunu, davalı kullanımının müvekkili markasının ve kullanımının tanınmışlığından yararlanmak maksadı taşıdığını, bu davranışın marka haklarının ihlali dışında müvekkiline karşı haksız rekabet de teşkil ettiğini, davalıya tebliğ edilen 09.07.2015 tarihli ihtarnameye davalı tarafça olumsuz cevap verildiğini, metalik mor rengin “ALPELLA” markasının asli unsuru olup ayırt edici nitelikte bulunduğunu ileri sürerek, davalı tarafından piyasaya sürülen ürünün, müvekkilinin tescilli “ALPELLA” ibareli markaları üzerindeki marka hakkına tecavüz oluşturduğunun ve ... hükümleri uyarınca haksız rekabet teşkil ettiğinin tespitini, söz konusu tecavüzün teminat istenmeksizin tedbiren durdurulmasını, davalı tarafça müvekkili markasına yönelik tecavüz halihazırda devam etmekte olduğundan, tecavüze kalıcı olarak son verilmesini teminen piyasada ve stoklarda mevcut mor ambalaj renkli "CENTRO BEYAZ ÇİKOLATALI GOFRET" ibareli gofret emtiası ile ilgili her nevi ürün, ambalaj, tanıtım, reklam materyali, broşür ve her türlü evrakın toplatılması ile mor renk kullanımına son verilmesini, müvekkilinin marka hakkına tecavüzün ve haksız rekabet teşkil eden eylemlerin tekerrürünün önlenmesini, müvekkilinin markasına tecavüz oluşturan işareti taşıyan malların üretiminin, dağıtımının ve depolanmasının durdurulmasını, üretilmiş malların piyasaya sürümü ve dağıtım kanallarına verilmesinin engellenmesini, dağıtım kanallarında, perakende satışta bulunan ürünlerin geri çekilmek suretiyle ticaret mevkiinden bütünüyle çıkarılarak tecavüzün giderilmesini talep ve dava etmiştir.

Dava konusu 163800 sayılı markanın, soyut renk markası olmayıp mor zemin üzerinde "ALPELLA" kelimesinden oluşan kelime markası olduğunu, mor rengin kesin bir şekilde davacı firmayı işaret etmediğini, taraf markaları ve müvekkilinin kullanımı arasında benzerlik ve iltibas bulunmadığını, davacının mor renk üzerinde herhangi bir kazanılmış hakkının bulunmadığını, mor - lila tonlarının çikolata emtiası bakımından piyasada ilk kez dava dışı Milka çikolataları üzerinde kullanıldığını savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunmalar ve tüm dosya kapsamına göre, her ne kadar davalı tarafça, marka ve ambalajda kullanılan mor zemin rengi benzer olsa da, bu rengin tek başına bir markasal ayırt ediciliğinin olmadığı, genel kompozisyon itibariyle marka - ambalaj görsellerinin farklı olduğu, taraf markaları ve kullanımında kelime unsurları açısından hiçbir benzerliğin olmadığı, renk unsurunun davacının "ALPELLA" markasının kelime unsurundan bağımsız olarak tek başına ayırt edici vasfı haiz olmadığı, mor rengin, 30. sınıftaki “çikolata, gofret” emtiası bakımından doğrudan davacı firmayı ve onun ürün/markalarını akla getirmediği, marka ile üründeki kelime ve şekil unsurlarının bütünsel yerleşimi ve genel kompozisyonu bakımından ise iltibasa yol açacak her hangi bir benzerlik olmadığı, davalı kullanımında ve davacı markasında, “çikolatalı gofret” emtiasını belirten ve bizzat bu ürünü temsil eden “çikolatalı gofret şekli” ortak unsur olarak yer almışsa da, bu tarz görsellerin kimsenin tekeline verilemeyecek tali, tanımlayıcı unsurlar olduğu, davalı kullanımında yer alan ikinci zemin rengi olan fıstık yeşili renginin kullanılmasının davacı kullanımından farklılık yaratttığı ve böylece ...’nın 55/1-a-(4) maddesinde tanımlanan haksız rekabet halinin oluşmasının engellendiği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

... Bölge Adliye Mahkemesince, tüm dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebeplerine göre ilk derece mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacının temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye ...,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 11/02/2019 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2547, Karar No: 2016/160, Tarih: 18.01.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/2547 E.  ,  2016/160 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki maddi - manevi tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesi ile; davacının 08.08.2007 tarihinde burun estetik ameliyatı olduğunu, ameliyatın ertesi günü taburcu edildiğini, üç gün sonra tamponun alınarak burnunun üzerine alçı yapıldığını, akabinde davalı doktorun davacıyı bu halde bırakarak tatile gittiğini, davacının burnunun üzerindeki alçının 15 gün kaldığını, olması gerekenden ağır alçı konulması nedeniyle davacının burnunun üzerinde iltihap oluştuğunu, bu iltihabın katılaşarak burnun üzerinde dışarıdan bakılınca kolayca seçilen kalıcı bir şişlik oluşturduğunu, uygulanan estetik ameliyatın usulüne uygun bir şekilde gerçekleştirilmediğini, yanlış tıbbi müdahale nedeniyle müvekkilinin estetik operasyonla elde etmek istediği neticeye kavuşamadığını, davacının sarfetmiş olduğu ameliyat ve tedavi giderleri, ilaçlar, yol masrafları olmak üzere toplam 5.000 TL maddi tazminat ile duyduğu acı ve ızdırap için 5.000 TL manevi tazminatın 08/08/2007 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesi ile; zamanaşımı definde bulunmuş, ayrıca meslek hatası ve ağır ihmalini gösteren bir durumun söz konusu olmadığını belirterek, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece,..... Dairesine ait rapor esas alınarak davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bir davada maddi olguları ileri sürüp kanıtlamak taraflara, buna uygun olarak da uygulanacak yasa maddelerini bulmak, olayın hukuki nitelendirmesini yapmak ve uygulamak görevi hâkime aittir (HUMK md. 76, HMK md. 33).

Davaya dayanak yapılan maddi olgu, burnun estetik ameliyat yapılmak suretiyle istenilen ve kararlaştırılan biçime uygun güzel bir görünüm kazandırılmasıdır. Varılmak istenilen sonucun ve buna dayalı olguların hukuki nitelendirilmesi yapıldığında ise, yanlar arasında BK'nun 355 ve devamı (TBK' nun 470 ve devamı) maddelerinde düzenlenen eser sözleşmesi ilişkisinin bulunduğu, dolayısıyla uyuşmazlığın eser sözleşmesi hükümlerine göre çözümlenmesi gerektiği açıktır.-

Davaya dayanak yapılan maddi olgu, burnun estetik ameliyat yapılmak suretiyle istenilen ve kararlaştırılan biçime uygun güzel bir görünüm kazandırılmasıdır. Varılmak istenilen sonucun ve buna dayalı olguların hukuki nitelendirilmesi yapıldığında ise, yanlar arasında BK'nun 355 ve devamı (TBK' nun 470 ve devamı) maddelerinde düzenlenen eser sözleşmesi ilişkisinin bulunduğu, dolayısıyla uyuşmazlığın eser sözleşmesi hükümlerine göre çözümlenmesi gerektiği açıktır.-

Eser sözleşmelerini, diğer iş görme sözleşmelerinden ayıran önemli hususlardan birisi de sonuç sorumluluğu, yani tarafların iradeleri doğrultusunda yüklenici tarafından bir sonucun meydana getirilmesi taahhüdüdür. Burada, vekâlet akdindeki gibi sonuç taahhüt edilmeksizin sadece bir işin görülmesi taahhüdü bulunmamakta, bir eserin-sonucun yaratılıp teslim edilmesi borcu altına girilmektedir. Bu borcun altına giren taraf, yani yüklenici, BK'nun 356/1 (TBK'nun 471/1) maddesi ve işin mahiyeti gereği, işi sadakat ve özenle yerine getirmek zorundadır. Sadakat borcu, yüklenicinin iş sahibinin yararına olacak şeyleri yapma ve ona zarar verecek her türlü eylemden kaçınması anlamını taşır.

Eser sözleşmesi hükümlerine göre, davalı doktorun yükümlülüğü taahhütlerine, tıbbın gereklerine ve iyiniyet kurallarına uygun şekilde estetik ameliyatı gerçekleştirmek, davacının yükümlülüğü de bedeli ödemektir. Davacı, davalı doktorun yükümlülüklerini yerine getirmediği, taahhütlerine ve tıbbın gereklerine uygun ameliyat yapmadığı, estetik amaçlı ameliyatın başarısız olduğunu iddia ederek bu davayı açmıştır. Davanın dayanağını TBK. nun 475. maddesi oluşturmaktadır.

HUMK. nun 275. (HMK. nun 266.) maddesine göre, mahkemenin çözümü özel ve teknik bilgiyi gerektiren hallerde bilirkişi görüşü alma zorunluluğu bulunmaktadır. Estetik amaçlı ameliyatın tıbbın gereklerine uygun şekilde yapılıp yapılmadığı, amacına ulaşıp ulaşmadığı, ameliyat nedeniyle davacının burnunda geçici veya kalıcı bir rahatsızlığın ortaya çıkıp çıkmadığı teknik bir konu olduğundan, konunun uzmanı plastik cerrahlardan ve .. uzmanlarından oluşturulacak bir kuruldan rapor alınması, davanın rapor sonucuna göre değerlendirilmesi gerekir.

Hükme esas alınan 21.04.2014 tarihli...Kurumu raporunda; davacının burun kemiğinde eğrilik (septum deviasyonu) tespit edildiği, septorinoplasti ameliyatı yapıldığı, ameliyatın sorunsuz tamamlandığı, konulan teşhis ve yapılan ameliyatın tıp kurallarına uygun olduğu, ameliyat sonrası kişinin görünüm bakımından eskisinden daha kötü bir görünüme sahip olmadığı, bu durumun kişinin subjektif değerlendirmesi ile ilgili olduğu cihetle davalı hekime atfı kabil kusur izafe edilemeyeceği belirtilmiştir. Ancak, anılan raporda TBK. nun 475 maddesine göre değerlendirme yapmaya imkân verecek bilgiler ve açıklamalar yer almamaktadır. Ayrıca,...Kurumu 2. İhtisas Kurulu raporunda görüş bildirenler başka dalların uzmanlarıdır.

Mahkemece, içerisinde ... olan bilirkişi kurulundan davanın çözümüne yardımcı olacak açıklamaları içerir rapor alınmadan, yazılı şekilde karar oluşturulması usul ve yasaya aykırıdır.

Buna göre mahkemece yapılacak iş, TBK.nun 475. maddesine göre değerlendirme yapılabilmesi için, davacı da gönderilerek mümkünse...Kurumu'ndan içinde .... uzmanlarından oluşturulacak bir heyetten, bu mümkün değilse üniversitelerden seçilecek açıklanan uzmanlardan oluşturulacak bir heyetten estetik amaçlı ameliyatın tıbbın gereklerine ve taraflar arasındaki sözleşme hükümlerine uygun şekilde yapılıp yapılmadığı, amacına ulaşıp ulaşmadığı, ameliyat nedeniyle davacının burnunda geçici veya kalıcı bir rahatsızlığın ortaya çıkıp çıkmadığı hususlarında hükme esas teşkil edecek nitelikte rapor alınması davacının maddi ve manevi tazminat istemlerinin değerlendirilerek hüküm kurulmasından ibarettir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 18.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.