muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/30094, Karar No: 2016/17052, Tarih: 20.10.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/30094 E.  ,  2016/17052 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle fesih bildiriminde 28.02.2015 günü 15.00-15.45 saatleri arası eylem yapıldığından bahsedilmiş ise de işverence bu hususun ispatlanamadığı, 01.03.2015 günü imalathanede ya da fabrikada normal mesai olmadığı, 02.03.2015 günü yapılan eylemin ise bir günü aşmadığı, 02.03.2015 günü yapılan bu eylemin iş sözleşmelerinin feshinin bildirildiği dönemde bunu önleme veya işten çıkarılanların geri alınması için ve kendilerinin de işten çıkarılacağı makul korkusuna kapılmaları nedeniyle yapıldığı, işçilerin yaptıkları ve bir günü aştığı ispatlanamayan eylemin uluslararası normlar uyarınca demokratik bir şekilde toplu eylem hakkının kullanılması niteliğinde olduğu, Avrupa Sosyal Şartının 6/4 maddesi, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve ILO ile benimsenen kurallara göre makul süreli demokratik bir hakkın kullanımı niteliğindeki protesto eylemlerinin toplu eylem hakkına dahil olduğu, ölçülülük ilkesine uygun olan eylemin yasa dışı eylem olarak değerlendirilemeyeceği, Avrupa Sosyal Şartı Sözleşmesinin 6/4 maddesi de nazara alındığında telafisi imkansız zarar meydana getirmeyecek şekilde toplu eylemde bulunmanın işverene haklı veya geçerli nedenle fesih hakkı vermeyeceği, 6. maddenin Türkiye tarafından onaylanmamasının, sosyal şartla bağlı olmama sonucunu doğurmayacağı, tarafı olduğumuz AİHS'nin denetim organı AİHM'nin Türkiye'ye yönelik kararlarında Avrupa Sosyal Şartını uyguladığı, Anayasanın 54. maddesindeki yasakların kalkması ve Anayasanın 90. maddesi hükmü ile uluslararası normlar uyarınca demokratik bir hakkın kullanımı niteliğinde sayılmasının uygun olacağı, kaldı ki işveren tarafından eylemleri aynı nitelikte olmasına karşın eyleme katılan tüm işçilerin iş akdine de son verilmemesinin eylemin telafisi imkansız bir ağırlıkta olmadığını gösterdiği, sendikanın işyerinde yetkili olduğunun tespitinden sonra yetkiye itiraz sürecinde sendikal baskıların arttığı ve çok sayıda sendika üyesi işçinin iş akdine son verildiği hususları birlikte değerlendirildiğinde feshin işveren tarafından sendikal örgütlenmenin önüne geçmek amacıyla yapıldığı anlaşıldığından davalının yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, davalıdan temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 20.10.2016 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7950, Karar No: 2016/2423, Tarih: 07.03.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/7950 E.  ,  2016/2423 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ..... 2. FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 05/11/2014

NUMARASI : 2014/300-2014/327

Taraflar arasında görülen davada ..... 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 05/11/2014 tarih ve 2014/300-2014/327 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili ve davalı .... .... Gıda San. ve Tic. İhr. İth. A.Ş. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ".... .... Bio+Şekil" ibareli marka için başvuruda bulunduğunu, davalı kurumca 556 sayılı KHK'nın 7/1-b maddesi uyarınca 29. sınıftaki bir kısım mallar ile 30. sınıftaki tüm mallar için davalı şirkete ait 164217 sayılı markanın mesnet gösterilmesiyle başvurunun reddedildiğini, tescil işlemleri devam eden mal ve hizmetler için ilanın ardından davalı şirketin itiraz ettiğini, yapılan itirazın anılan KHK'nın 8'inci maddesi uyarınca kabul edildiğini, her iki ret kararı için Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu'na yaptıkları itirazın kabul görmediğini, davalı markasının kullanmama nedeniyle hükümsüzlüğü talepli davanın derdest olup bilirkişilerin "dondurulmuş gıdalar" dışındaki mal ve hizmetler için markanın kullanılmadığını tespit ettiğini, bu davanın bekletici mesele yapılması gerektiğini, dava konusu markaların aynı olmadığı gibi ayırt edilemeyecek derecede benzerliklerinin de bulunmadığını, şekillerin, renk ve kelime unsurlarının ayırt ediciliği sağladığını, ".... ...." ibaresinin tanımlayıcılığı sebebiyle zayıf bir ayırt ediciliğinin bulunduğunu, bir an için markalar benzer kabul edildiğinde dahi farklı mal ve hizmetler yönünden tescil edilmesi gerektiğini ileri sürerek ... YİDK'nın 2011-M-2019 sayılı kararının iptalini, müvekkilinin 2009/58155 sayılı marka başvurusunun devamını talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, dava konusu markaların benzer olduğu gibi aynı veya benzer mal ve hizmetleri kapsadıklarını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı .... .... Gıda Sanayi ve Ticaret İhr. İth. A.Ş. vekili, markaların aynı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, dava konusu markaların benzer olduğu gibi aynı veya benzer mal ve hizmetleri kapsadıklarını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı .... .... Gıda Sanayi ve Ticaret İhr. İth. A.Ş. vekili, markaların aynı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, uyulan bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, daha öncesinde verilen kararın davacı vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edildiği, temyiz incelemesi neticesinde davalı ... vekilinin tüm, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddiyle mahkemece verilen kararın “hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacı başvurusunda yer alan "şişe mantarı (sert), palmiye yaprağı, dekor amaçlı bitkiler (kurutulmuş)" mallarının 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi uyarınca redde mesnet yapılan davalı şirket markasındaki mallardan farklı olduğu, bu ürünlerin gıda ile ilişkili olmaması sebebiyle karıştırılma ihtimalinin bulunmadığı belirtilmiştir. Bu durumda, mahkemece, anılan mallar yönünden YİDK kararının yerinde olmadığı kabul edilerek iptali istenen YİDK kararının bu emtialar yönünden iptaline karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi uyarınca verilen Kurum kararının iptali talebiyle açılan davanın tümüyle reddedilmesi doğru olmamıştır” denilmek suretiyle bozulduğu, mahkemece bozma ilamına uyulmak suretiyle yargılamaya devam olunduğu, bozma ilamında belirtilen mallar yönünden 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi anlamında benzerlik bulunmadığı gerekçesiyle ... YİDK tarafından verilen 2011-M-2019 sayılı kararın davacının 2009/58155 sayılı marka tescil başvurusuna davalı şirket tarafından yapılan itiraz üzerine verilen ret kararına ilişkin olarak “şişe mantarı (sert), palmiye yaprağı, dekor amaçlı bitkiler (kurutulmuş)” emteaları yönünden iptaline, sair yönlerden iptal isteminin reddine, kesinleşen kısımlar yönünden (7/1-b maddesi uyarınca ret kararı yönünden açılan davaya ilişkin) ayrıca karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... vekili ve davalı .... .... Gıda San. ve Tic. İhr. İth. A.Ş. vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davalı ... vekili ve davalı .... .... Gıda San. ve Tic. İhr. İth. A.Ş. vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı ... vekili ve davalı .... .... Gıda San. ve Tic. İhr. İth. A.Ş. vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 01,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan ayrı ayrı alınmasına, 07/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1147, Karar No: 2015/11506, Tarih: 24.03.2015

**22. Hukuk Dairesi         2014/1147 E.  ,  2015/11506 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Taraflar arasındaki, ihbar tazminatı, ücret alacağı, ikramiye, fazla çalışma, yıllık izin ücreti, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklaının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı sebeplerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi taraflar avukatlarınca istenilmesi ve davalı avukatı tarafından duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 24.03.2015 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına ile karşı taraf adına ... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, ikramiye, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, ödenmeyen ücret alacakları ile %5 fazlalıklarını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-5953 sayılı Basın Mesleğinde Çalışanlarla Çalıştıranlar Arasındaki Münasebetlerin Tanzimi Hakkında Kanun'da geç ödenen ücret alacakları için öngörülen günlük yüzde beş fazla ödeme tutarlarına davacının hak kazanıp kazanmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

5953 sayılı Kanun'un 14. maddesinde ücret ile Ek madde 1. maddesinde sözü edilen hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatillerle yapılan çalışma ücretlerinin gününde ödenmemesi halinde günlük yüzde beş fazlasıyla ödeneceği hükme bağlanmıştır. Anılan düzenlemelerde sözü edilen alacaklar için ödeme tarihi de belirlenmiş olmakla, yüzde beş fazla ödemeye hak kazanmak için işverenin ayrıca temerrüde düşürülmesi de gerekmez. Öte yandan, aynı Kanun'un 14/1. maddesinde, kararlaştırılan ücretin, her ay peşin olarak ödeneceği belirtilmiştir.

5953 sayılı Kanun'da bir kısım işçilik alacakları için öngörülen günlük yüzde beş fazlasıyla ödeme kuralının mahiyeti tartışmalara sebep olmuş, konu, Yargıtay İçtihatları Birleştirilmesi Büyük Genel Kurulu'na intikal ettirilmiş ve 1973/4-6 sayılı içtihadı birleştirme kararında yüzde beş fazla ödeme parasının önce niteliği üzerinde durulmuş, faiz ya da tazminat olmadığı, uyulması zorunlu bir kamu hükmü olduğu kararda belirtilmiştir. Bu sebeple, ücret alacağı geç ödendiğinde, işçinin fazlaya ilişkin hakkını saklı tutup tutmadığına bakılmaksızın, yüzde beş fazla ödeme tutarına hak kazanılır. Hal böyle olunca, davacının her ay peşin olarak ödenmeyen ücret alacaklarının yüzde beş fazlasıyla (6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 52. maddesi uyarınca bir indirime gidilerek) ödenmesi gerekmektedir. Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın, davacının geç ödenen ücret alacaklarının yüzde beş fazlasına ilişkin talebinin reddine karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, davalı yararına takdir edilen 1.100,00 TL duruşma avukatlık ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 24.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1358, Karar No: 2016/3903, Tarih: 04.04.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/1358 E.  ,  2016/3903 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Tereke hukukuna ilişkin davada Samsun 3. Sulh Hukuk ve Havza Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, tereke teslimine ilişkindir.

Samsun 3. Sulh Hukuk Mahkemesince müteveffanın nüfus kayıtlarına göre “... ili, ... ilçesi, ... mahallesi, ... sokak No: ...” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Havza Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından ise ... Huzurevi ve Rehabilitasyon Merkezi Müdürlüğünün ve ... İlçe Emniyet Müdürlüğüne yazılan yazı cevaplarında müteveffa ...'in vefat etmeden önce lll Huzurevi ve Rehabilitasyon Merkezi Müdürlüğünde 21.01.2014-21.02.2014 tarihleri arasında kaldığı, daha sonra kurum tarafından lll Özel Bakım Evine gönderildiğinin belirtildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 589. maddesinde "Miras bırakanın yerleşim yeri Sulh Hâkimi, istem üzerine veya re’sen tereke mallarının korunması ve hak sahiplerine geçmesini sağlamak üzere gerekli olan bütün önlemleri alır." Aynı Kanunun 19. maddesinde de "Bir kimsenin yerleşim yeri, yerleşmek niyeti ile oturduğu yerdir." hükümlerine yer verilmiştir.

Dosya kapsamından müteveffanın 04.11.2015 tarihinde vefat ettiği, vefatından önce “... Mahallesi ... Sokak No:... .../...” adresinde bulunan ... Bakım Merkezi Müdürlüğünde ikamet ettiği, tüm bakım ve gözetiminin bakımevince sağlandığı anlaşılmakla uyuşmazlığın Samsun 3. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Samsun 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 04/04/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8731, Karar No: 2021/1436, Tarih: 11.02.2021

**12. Ceza Dairesi         2019/8731 E.  ,  2021/1436 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : CMK’nın 223/2-b maddesi uyarınca; beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın idaresindeki otomobil ile gündüz vakti, tek yönlü üç şeritli yolun en sağ şeridinde ablasını beklemek üzere durakladığı sırada, orta şeritte seyir halinde bulunan katılan sürücü idaresindeki otomobilin, şerit değiştirmek için sağ şeride geçtiği ve duraklamakta olan sanık idaresindeki otomobilin arkasına çarptığı ve çarpan otomobilde bulunan iki kişinin yaralandığı olayda; İstanbul Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesi Başkanlığının “müşteki sürücü ... otomobil ile seyri sırasında şerit değiştirerek sağ şeride geçmek istediğinde meydana gelen kazada görüş alanını yeterince kontrol altında tutmadan ve yola gereken dikkati vermeden seyrettiği, bu suretle sağ şerit üzerinde duraklama halinde bulunan otomobili zamanında fark edemediği ve mevzu bahis otomobile arkadan çarptığı anlaşıldığından meydana gelen kazada dikkat ve özen yükümlülüklerine aykırı davranışlarıyla asli kusurlu, sanığın ise kusursuz olduğu” yönündeki rapor, oluş ve dosya kapsamına uygun olduğu anlaşılmakla;

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç açısından sanığın taksirinin bulunmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanlar vekilinin sanığın kusurlu olduğuna, bilirkişi raporunun yetersiz olduğuna, keşif yapılmadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 11.02.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3716, Karar No: 2023/491, Tarih: 07.03.2023

**3. Hukuk Dairesi         2022/3716 E.  ,  2023/491 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2021/254 E., 2021/750 K.

vekili Avukat ...

DAVA TARİHİ : 18.12.2013

KARAR : Davanın reddine

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince, bozmaya direnme kararı verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin direnme kararı davacı vekili tarafından duruşma istemli temyiz edilmekle; 6763 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi ile değişik 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı kanun) 373 üncü maddesinin beşinci fıkrası uyarınca yapılan ön inceleme sonucunda, 07.03.2023 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde gelen davacı vekili Av. Mustafa Ayaz Yavuz ile davalı vekili Av. ...'in sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen saat 14.00'te Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı; otoprodüktör grubu lisansına sahip olduğunu, grup ortaklarına enerji tedarik edip fazlasını da dava dışı TEDAŞ’a satmak üzere faaliyette bulunduğunu, EPDK tarafından 01.04.2003 tarihinden itibaren grup ortaklarına yapılan elektrik enerjisi naklinin, nihai tüketiciye yapılan satış olarak değerlendirildiğini ve bu kapsamda geriye dönük olarak TRT payı tahakkuk ettirildiğini, davalı gibi kendisinden elektrik tedarik eden serbest tüketiciler adına 2003 -2004 yıllarına ait olarak gecikme zammı ile birlikte hesaplanmış olan toplam 12.915.495,10 TL’lik TRT

payını defaten ilgili kuruma ödediğini; yine tıpkı TRT payında olduğu gibi nakil bedelleri hariç perakende satış tarifesi üzerinden yüzde 1 oranında tüketiciden alınması gereken Enerji Fonu bedelinin de davalı kuruma yansıtılmadığını, fakat davalı adına Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığına ödediğini davalı ile aralarında imzalanan sözleşme uyarınca da davalının TRT payı ve Enerji Fonu bedelini ödemekle yükümlü olduğunu ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, şimdilik davalı adına ödenen 188.902,25 TL TRT Payı ile 94.451,12 TL Enerji Fonu bedelinin dava tarihinden itibaren amme alacaklarına uygulanan faizi ve asıl alacak ve işleyecek faizin KDV’si ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı; davacı ile aralarında düzenlenen sözleşmenin 10. maddesinde, “....bölgedeki Perakende lisansına sahip olan dağıtım şirketinin yürürlükte olan tüketim dönemindeki tarifesini esas almak suretiyle ikili anlaşmada yazılı indirim uygulanarak elektrik enerjisi bedeli, fon ve paylar dahil hesaplanır ve Belediye Tüketim Vergisi + KDV ‘si eklenerek fatura tahakkuk ettirecektir.” şeklinde düzenleme yapıldığını, bölgede perakende lisansına sahip dağıtım şirketi olan MEDAŞ A.Ş.nin, “ Tek Terimli Sanayi ve Diğer İller Puant Tarifesi ” birim fiyatı içerisinde TRT payı ve Enerji Fonu bedelinin de gömülü olduğunu, bu nedenle mükerrer olarak yeniden talep edilemeyeceğini savunarak; davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 08.02.2018 tarihli ve 2013/339 E., 2018/169 K. sayılı kararıyla; 02.06.2015 ve 09.10.2017 tarihli bilirkişi raporları hükme esas alınarak, TEDAŞ’ın 22.10.2014 tarihli ve 30213 sayılı yazısında, TRT payı ve Enerji Fonu bedelinin enerji birim fiyatına gömülü olduğunun belirtildiği, davacı tarafından faturaların enerji bedeli üzerinden % 8 iskonto uygulanarak tahakkuk ettirildiği, dolayısıyla TRT payı ve Enerji Fonu bedelinin davalıdan tahsil edildiği, mükerrer olarak yeniden talep edilemeyeceği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 24.05.2019 tarihli ve 20181535 E., 2019/564 K. sayılı kararıyla; tahakkuka TRT payı ve Enerji Fonunun dahil olduğu, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRA YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairece verilen 26.01.2021 tarihli 2019/5798 E., 2021/463 K. sayılı ilamla; taraflar arasında elektrik alımına ilişkin sözleşmenin bulunduğu, davalı OSB’nin katılımcıları için temin ettiği elektrik bakımından davacı tedarikçi şirketin elektrik abonesi olup, kanun gereği serbest/nihai tüketici konumunda bulunduğu, dava konusu ilgili fatura dönemlerinde TRT payı ve Enerji Fonu bedellerinin tahakkuk ettirilen fatura bedellerine yansıtılmaksızın davacı tarafından ilgili kurumlara ödendiği, buna göre davacı şirket tarafından davalı adına ödenen TRT payı ve Enerji Fonu bedelinden davalı ... Bölgesi’nin sorumlu olduğu gerekçesiyle, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Verilen Direnme Kararı

B. İlk Derece Mahkemesince Verilen Direnme Kararı

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; TEDAŞ' ın 22.10.2014 tarihli yazısı ve EPDK'nın birim bedelini açıklayan yazılarında, TRT payı ve Enerji Fonu bedellerinin 2003 Aralık ve 2004 Temmuz dönemlerinde birim bedel 11,980 kr/kWh olarak fatura bedellerine dahil edildiği ve bedellerinin davalı tarafından ödendiğinin 02.06.2015 tarihli bilirkişi raporu ve 09.10.2017 tarihli bilirkişi heyetinin ek raporu ile belirlendiği gerekçesiyle, önceki kararda direnilmesine ve davanın reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Direnme kararına karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; gerek grup ortaklığı, gerek serbest tüketicilere yapılan enerji satışlarının TRT payına tabi olduğuna dair hukuk sürecin kesinleştiğini, davalının ödemesi gereken TRT payının gecikme zammı ile ödediğini, aynı şekilde enerji fonunu da ödediğini, taraflar arasındaki enerji satış sözleşmesinin 15 inci maddesinde fon ve payların tüketiciye ait olduğunun ifade edildiğini, emsal dosyaların tamamının lehine sonuçlandığını, dört adet bilirkişi raporu alındığını, MEDAŞ'ın yazısına göre karar verildiğini, elektrik tedarik eden şirketlere TEDAŞ birim fiyatlarını esas alarak iskonto sonucu faturalandırdığını, EPDK tarifeleri ile davalının sunduğu tarifelerin aynı olduğunu, 13.07.2005 tarihli EPDK yazısında da fon ve pay kesintilerinin dahil edilmediğinin belirtildiğini, karar gerekçesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek, direnme kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davacı tarafından ödenen TRT payı ve enerji fonu bedellerinin davalıdan tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 3093 sayılı Türkiye Radyo-Televizyon Kurumu Gelirleri Kanunu'nun 4/C maddesinin, değişiklik yapılan 26.07.2008 tarihinden önceki şeklinde; "Türkiye Elektrik Dağıtım A.Ş. ve Türkiye Elektrik Üretim-İletim A.Ş. ile bu kuruluşların dışında kanunla elektrik üretimi ve iletimi tesisleri kurmaya ve işletmeye, dağıtım ve ticaretini yapmaya yetkili kılınan diğer kurum, kuruluş ve işletmeler nihai tüketiciye satılan enerjiden elde edilen gayrisafi satış hasılatının (Katma Değer Vergisi hariç tüm fon, vergi ve payları dahil) %3.5 oranı tutarındaki payı Türkiye Radyo-Televizyon Kurumuna intikal ettirirler." hükmünü içermekte iken,

5784 sayılı Kanun'un 11 inci maddesiyle; “ Nihai tüketiciye elektrik satışı yapan lisans sahibi tüzel kişiler, iletim, dağıtım ve perakende satış hizmetlerine ilişkin bedeller hariç olmak üzere, elektrik enerjisi satış bedelinin yüzde ikisi tutarındaki payı ( Katma Değer Vergisi, diğer vergiler, fon ve paylar ile benzeri kesintiler hariç) faturalarında ayrıca gösterir ve bu kapsamdaki bedelleri Türkiye Radyo – Televizyon Kurumuna intikal ettirirler.” şeklinde değiştirilmiştir.