muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/4058, Karar No: 2024/1642, Tarih: 11.03.2024

II. CEVAP

Davalı-davacı kadın vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde özetle; iddiaların asılsız olduğunu, erkeğin kadının tedavisine ilgisiz kaldığını, İstanbul'da tedavilerin pahalı olduğundan ve getirip götürecek kimse olmadığını bu nedenle anne ve babasının yanında tedavi olmasını istediğini, erkeğin tedavi masraflarını gönderdiğini ancak ablaları ile birlikte yapılan tedaviyi başa kalktıklarını, tedavisi devam ettiği sırada virüs nedeniyle seyahat yasağından dolayı dönemediğini, gelip almasını istediğinde ise arabanın deposunun kaç liraya dolduğundan bahsederek reddettiğini, bunun üzerine alelacele bir dava açıp eşyalarını göndermesiyle dönmesini de engellediğini, İstanbul'da bir evi olmasına rağmen bağımsız konut temininden kaçındığını, borcu bulunduğunu söyleyerek harçlık vermediği gibi zaruri ihtiyaçlarını da müsriflik olarak değerlendirdiğini, aşırı cimri olduğunu, ailesinin müdahalesine sessiz kaldığını ileri sürerek 4721 sayılı Kanun’un 166 ncı maddesi gereğince asıl davanın reddine, davasının kabulüne, tarafların boşanmalarına, kadın yararına aylık 1.500,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, kadın yararına 50.000,00 TL maddî ve 50.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kadının eşi ile evlenmek istemediğini, başka birisiyle evlenmek istediğini, 2019 yılının en büyük kazığını Eser ile evlenmek olduğu şeklinde beyanlarda bulunduğu, eşiyle dalga geçip özel günlerde götürdüğü mekanları beğenmediği, eşinin misafirlerine selam dahi vermediği, eşini azarlayıp sen sus, konuşma şeklinde beyanlarda bulunduğu, erkeğin bağımsız konut sağlamadığı, kadının çalışması konusunda baskıda bulunduğu, hastalığı sırasında eşiyle yeterince ilgilenmediği ve cimrilik gösterdiği, boşanmaya sebep olan olaylarda tarafların eşit kusurlu olduğu gerekçesi ile 4721 sayılı Kanun’un 166 ncı maddesi gereğince davaların kabulüne, tarafların boşanmalarına, kadın yararına aylık 750,00 TL tedbir ve aylık 850,00 TL yoksulluk nafakasına, kadının tazminat taleplerinin reddine, ziynet alacağı davası tefrik edildiğinden bu konuda karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. ... erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; kusur belirlemesinin ve kadının davasının kabulüne karar verilmesinin hatalı olduğunu, kadın yararına nafaka koşullarının oluşmadığını ileri sürerek kararın kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi, kadın yaranına hükmedilen nafakalar yönünden kaldırılmasını, yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle karar verilmesini talep etmiştir.

B. İstinaf Sebepleri

1. ... erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; kusur belirlemesinin ve kadının davasının kabulüne karar verilmesinin hatalı olduğunu, kadın yararına nafaka koşullarının oluşmadığını ileri sürerek kararın kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi, kadın yaranına hükmedilen nafakalar yönünden kaldırılmasını, yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davalı-davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; kusur belirlemesinin ve tazminat taleplerinin reddine karar verilmesinin hatalı olduğunu, nafaka miktarlarının düşük olduğunu ileri sürerek kararın kusur belirlemesi, tazminat taleplerinin reddi ile nafaka miktarları yönünden kaldırılmasına yeniden esas hakkında hüküm kurmak suretiyle karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile yapılan yargılama ve toplanan delillerden, kadının 2020 yılı Mart ayında tedavi amacıyla Gaziantep'e ailesinin yanına geldiği ve Gaziantep'te tedavisinin başladığı, tarafların bu süreçte birbirleriyle iletişim halinde oldukları, erkeğin bir kısım tedavi masrafları için eşine para gönderdiği, eşinin dönmesini istediği ve eşi döndükten sonra eşiyle birlikte ikamet etmek maksadıyla bağımsız konut temin etmeye çalıştığı, kadının da ortak haneyi terk etme amacıyla değil tedavi amacıyla Gaziantep'e ailesinin yanına gittiği ve tedavi olmaya başladığı, Covid kısıtlamaları nedeniyle geri dönemediği ve eşinden kendisini gelip almasını istediği, tarafların en son fiili ayrılığının bu şekilde başladığı ve fiilen bir araya gelmedikleri, mevcut şartlarda bu tarihten önceki fiili birliktelik sırasındaki olayların taraflara kusur olarak yüklenmesine olanak bulunmadığı,toplanan delillerden, tedavi amacıyla ortak haneden Gaziantep'e giden fakat tedavisinin devam etmesi ve Covid tedbirleri nedeniyle ortak haneye dönemeyen eşine boşanma davası açtığını söyleyerek eşinin eşyalarını Gaziantep'e gönderen ... erkeğin boşanmaya neden olan olaylarda tam kusurlu olduğu, davalı-davacı kadına atfı kabil bir kusurun tespit edilemediği; tam kusurlu erkeğin davasının reddine karar verilmesinin gerektiği ancak istinaf edilmeyerek erkeğin davasının kabulünün kesinleştiği; kadının davasının kabulünün doğru olduğu; kusursuz ya da az kusurlu eşin boşanma nedeniyle tazminat talebinde bulunabileceği, tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, evli kaldıkları süre, kusurun niteliği ve yoğunluğu, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alınarak kadın yararına maddî ve manevî tazminata karar verilmesinin gerektiği; kadın yararına tedbir ve yoksulluk nafakası takdir edilmesinde usul ve yasaya aykırı bir durum bulunmadığı gibi takdir edilen tedbir ve yoksulluk nafakası miktarının da makul olduğu; tarafların evlilik süresi dikkate alındığında davalı-davacı kadın lehine süresiz nafakaya hükmedilmesinin hakkaniyete aykırı olduğu gerekçesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (2) nci alt bendi gereğince tarafların istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurmak suretiyle kusurun gerekçesinin düzeltilmesine, kadın yararına bir defaya mahsus olmak üzere toptan 10.200,00 TL yoksulluk nafakasına, kadın yararına 30.000,000 TL maddî, 20.000,00 TL manevî tazminata, tarafların sair yönlere ilişkin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde ... erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde ... erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

... erkek vekili temyiz başvuru dilekçesinde özetle; kusur belirlemesinin ve kadının davasının kabulüne karar verilmesinin hatalı olduğunu, kadın yararına tazminat ve nafaka şartlarının oluşmadığını, miktarlarının yüksek olduğunu ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi, tazminat ve nafaka yönünden bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, karşılıklı açılan boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamında imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, kadının davasının kabulüne karar verilmesinin yerinde olup olmadığı, kadın yararına tazminat ve nafaka şartlarının oluşup oluşmadığı ile miktarlarının uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 4 üncü, 166 ncı, 174 üncü, 175 inci ve 176 ncı maddeleri. 6100 sayılı Kanun’un 353 üncü maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 inci maddesi ile 371 inci maddesi. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup ... erkek vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

11.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2737, Karar No: 2018/6993, Tarih: 15.10.2018

**10. Ceza Dairesi         2018/2737 E.  ,  2018/6993 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı'nın, 08/05/2018 tarihli yazısı ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkında ceza verilmesine yer olmadığına dair İzmir 28. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 23/11/2017 tarihli ve 2017/391 esas, 2017/659 sayılı kararının kanun yararına bozulmasına yönelik talebi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 16/05/2018 tarihli yazı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A) Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Sanık hakkında, 08/02/2016 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı kamu davasının açılmasının ertelenmesine, bir yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği,

2- Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı esnasında sanığın kendisine yüklenen yükümlülüklere uygun davranmamakta ısrar ettiği gerekçesi ile kamu davası açıldığı, ancak yapılan yargılama sonucunda İzmir 28. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 23/11/2017 tarihli ve 2017/391 esas, 2017/659 sayılı kararı ile, yükümlülüklere uygun davranmamakta ısrar etme şeklindeki yargılama şartının oluşmadığı gerekçesi ile ceza verilmesine yer olmadığına ve tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin devamına karar verildiği, kararın yasa yolu incelemesinden geçmeksizin kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında, "Dosya kapsamına göre, 5721 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/1. maddesinde, “Duruşmanın sona erdiği açıklandıktan sonra hüküm verilir. Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkûmiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi kararı, hükümdür.” ve aynı maddenin 8. fıkrasında "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." şeklinde hüküm çeşitlerinin tahdidi olarak sayıldığı, somut olayda mahkemesince açılan kamu davası hakkında durma kararı verilerek, şüpheli hakkında denetimli serbestlik kararının infazının sonucunun beklenilmesi, denetimli serbestlik tedbirine uygun davranılmaması halinde yargılamaya devamla işin esasına girilerek hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir." denilerek, İzmir 28. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 23/11/2017 tarihli ve 2017/391 esas, 2017/659 sayılı kararının bozulması istenmiştir.

C) Konunun Değerlendirilmesi:

C) Konunun Değerlendirilmesi:

TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendinde, "Kişinin, erteleme süresi zarfında; kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ... hâlinde, hakkında kamu davası açılır." hükmüne yer verilmiştir.

Yargılama sonunda verilecek hüküm türlerinin sayıldığı CMK'nın 223. maddesinin 3. fıkrasında,

“Sanık hakkında;

a) Yüklenen suçla bağlantılı olarak yaş küçüklüğü, akıl hastalığı veya sağır ve dilsizlik hali ya da geçici nedenlerin bulunması,

b)Yüklenen suçun hukuka aykırı fakat bağlayıcı emrin yerine getirilmesi suretiyle veya zorunluluk hali ya da cebir veya tehdit etkisiyle işlenmesi,

c) Meşru savunmada sınırın heyecan, korku ve telaş nedeniyle aşılması,

d) Kusurluluğu ortadan kaldıran hataya düşülmesi, hallerinde, kusurunun bulunmaması dolayısıyla ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilir.”,

Aynı maddenin 8. fıkrasının 2. cümlesinde ise, "... soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." hükmü öngörülmüştür.

Somut olayda, mahkemece yargılama şartı gerçekleşmediği kabul edilerek “ceza verilmesine yer olmadığına” karar verilmiş ise de, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan TCK'nın 191. maddesinin 1. fıkrası uyarınca sanığın cezalandırılması isteğiyle açılan davada "kovuşturma şartı" olan “erteleme süresi zarfında tekrar uyuşturucu madde kullanma” veya "ısrar koşulunun" gerçekleşmediğinin anlaşılması durumunda Mahkeme tarafından CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrasının 2. cümlesi gereğince 5 yıllık erteleme süresi zarfında gerçekleşmesi muhtemel olan dava şartının gerçekleşmesini beklemek üzere “davanın durmasına” karar verilmesi gerekirken, “ceza verilmesine yer olmadığına” karar verilmesinin yasaya aykırı olduğu gibi, CMK’nın 223. maddesinde sayılıp davanın esasını çözen karar türlerinden “ceza verilmesine yer olmadığına” kararı ile yargılama sonlandırıldığı ve bu kararın sonucu olarak sanığın bütün yükümlülüklerinin ortadan kalkması gerektiği halde, "ceza verilmesine yer olmadığına" karar verildikten sonra ayrıca “denetimli serbestlik ve tedavi kararının devamına” karar verilerek hüküm karıştırıldığından, kararın infaz kabiliyeti bulunmamaktadır.

Açıklanan nedenlerle, somut olayda "kovuşturma şartının" gerçekleşmediğinin anlaşılması durumunda Mahkeme tarafından CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrasının 2. cümlesi gereğince bu şartın gerçekleşmesini beklemek üzere “davanın durmasına” ve denetimli serbestlik dosyanın infazına devam edilebilmesi için Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi gerekirken, “ceza verilmesine yer olmadığına” karar verilerek davanın esasını çözen bir kararla yargılama sonlandırıldıktan sonra, sanki durma kararı verilmişcesine “denetimli serbestlik ve tedavi kararının devamına” karar verilerek hükümde çelişkiye neden olunması ve hükmün karıştırılması yasaya aykırı olduğundan, hükmün karıştırılması halinde mahkemenin iradesi açık şekilde ortaya çıkmadığı için kazanılmış haktan da söz edilemeyeceğinden kanun yararına bozma talebi bu değişik gerekçe ile kabul edilmiştir.

D) Karar :

Açıklanan nedenlere göre; sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına dair İzmir 28. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 23/11/2017 tarihli ve 2017/391 esas, 2017/659 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanun'un 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için, dosyanın Adalet Bakanlığı'na iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine, 15.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1636, Karar No: 2012/5366, Tarih: 16.02.2012

**3. Ceza Dairesi         2010/1636 E.  ,  2012/5366 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, Ancak;

Davanın dayanağını oluşturan suç tutanağında yerin orman boşluğu olduğunun yazılı bulunmasına, Kadastro Müdürlüğünün yazısından sahadaki kadastro çalışmalarının 766 sayılı Kanun hükümlerine göre yapıldığının anlaşılmasına, mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda ise sahada emval veya diri örtü tahribatı söz konusu olmadığının, emval kesilmediğinin bildirilmesine karşılık sahada yeni açma yapıldığının belirtilmesi suretiyle çelişki yaratılmasına göre keşfe iştirak eden bilirkişiden yemini verdirilerek veya önceki yemini hatırlatılarak suça konu sahadaki eylemin açma mı işgal ve faydalanma mı olduğu hususunda ek rapor alınmasından ve rapordaki çelişkilerin giderilmesinden sonra sanığın hukuki durumunun tayini gerektiğinin gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 16.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15077, Karar No: 2011/13836, Tarih: 01.12.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/15077 E.  ,  2011/13836 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi dahili davacı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 2008/6165-10268 sayılı 10.07.2008 günlü bozma kararında özetle: “Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme hükme yeterli değildir. Öncelikle davacı gerçek kişi T.Sani 307 Y.148 nolu 4 dönüm miktarındaki hudutları ..., ..., ... ve Tarik yazılı olan tapu kaydına dayanarak bu davayı açmıştır. Mahkemece yörede arazi kadastro çalışmalarının yapılıp yapılmadığı sorulmamış, yapılmış ise çekişmeli taşınmazın ne olarak tesbit edildiği ve varsa tapu kaydının oluşup oluşmadığı, davacının hak sahibi olup olmadığı araştırılmamış, dayandığı tapu kaydının revizyon görüp görmediği de araştırılmamıştır. Ayrıca, fotogometri yönteme ile düzenlenen harita varsa bu getirtilmediği gibi en eski tarihli ve 1980'lı yıllara ilişkin memleket haritası üzerinde taşınmazın konumu da uzman bilirkişilerce inceleme yapılarak belirlenmemiştir. Uzman ziraat bilirkişisi çekişmeli taşınmazın % 10-15 meyilli olduğunu, öncesinde tarla ziraatının yapıldığını, halen üzerinde yaşlı ahlat, yabani erik, tohumlama şeklinde genç andız ve ardıç fidanlarının bulunduğunu ve ziraat arazisi olduğunu açıklamıştır. Ancak;

Dairemizin 02.06.2008 gün ve 2008/5389 E-8060 sayılı dosyasında uzman ormancı bilirkişiler Kenan Kabaklı, ... ile jeolog bilirkişi ... tarafından düzenlenen 02.02.2007 tarihli raporda "Davalı taşınmazın memleket haritasındaki rumuzlara göre çalılık alanlar içerisinde kaldığı görülmekte ise de taşınmaz üzerinde bulunan meşe ağaçlarının mevcudiyeti, harita tanzimine müstenit olan hava fotoğrafının çekimi sırasında bu ağaçların kesilmiş olduğu sadece çalılık örtünün kaldığı kanaati uyanmıştır. Şöyle ki; meşe ağacı tohumu, ağır tohumlu ağaçlar grubu içerisinde yer aldığı ve tohum kanatlarının olmaması nedeni ile uzak mesafelere rüzgar v.s. gibi etkenlerle taşınarak çalılık alanlar içerisinde çimlenip yetişmesi mümkün görülmemektedir. Dolayısı ile davalı taşınmaz üzerindeki meşenin daha önceki yıllarda tahrip edilmiş olduğu, hava fotoğraflarının bu senelerde çekilmiş olduğu, fakat daha sonraki yıllarda toprak altında kalan kök ve yüzeyde bulunan gövde kesitlerinden çıkan kök ve sürgünlerinden yeniden bugün üzerinde görülen meşe ormanının meydana geldiği bilimsel bir gerçektir" şeklinde bilimsel açıklamalarda bulunulduğu anlaşılmaktadır. Bu açıklamalar dikkate alındığında dosyadaki uzman ziraat bilirkişi raporunun içeriğinin doğru olduğu hususunda tereddüte düşülmüştür.

Bu nedenle mahkemece, öncelikle çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde arazi kadastro çalışmalarının yapılıp yapılmadığı ilgili yerlerden sorularak yapılmış ve çekişmeli taşınmaz ile ilgili olarak kadastro tespit tutanağı düzenlenmiş ise, kadastro tespit tutanak aslının, davalı ise

dosyasının, kesinleşmiş ise kadastroca oluşan tapu kaydı, daha sonra varsa fotogometrik yöntemle düzenlenen haritalar ilgili yerden istenerek dosyaya konulmalı, aynı taşınmaz ile ilgili kadastro tespitine itiraz davası varsa ve derdest halde ise bu dosya ile birleştirilerek yargılamanın devam etmesi gerektiği düşünülmeli, daha sonra ise çekişmeli taşınmazların bulunduğu yeri gösteren en eski tarihli ve 1980'lı yıllara ait memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, uzman orman ve ziraat mühendisleri ve bir fen elemanı aracılığıyla yeniden usulüne uygun keşif yapılmalı, bundan sonra toplanan delillerin tümü birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi ” gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davacının dava konusu ettiği ve fen bilirkişi ... ’in 31.05.2010 günlü rapor ve krokisinde A (27811,89 m²) ve B (10731,67 m²) harfleriyle gösterilen kısımlara yönelik davasının taşınmazlarının orman sayılan yerlerden olduğu anlaşılmakla davanın reddine karar verilmiş, hüküm dahili davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 6 aylık askı ilan süresi içinde açılan orman tahdidine itiraz davası niteliğindedir.

1) Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, davacı ...’un aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve Yasaya uygun olan hükmün onanması gerekmiştir.

Dava, 6 aylık askı ilan süresi içinde açılan orman tahdidine itiraz davası niteliğindedir.

1) Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, davacı ...’un aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve Yasaya uygun olan hükmün onanması gerekmiştir.

2) Mahkemece dava konusu taşınmazların eski tarihli memleket haritasında kısmen açık alan da kalsa da tamamının ormanla bütünlük oluşturduğu, eylemli orman olduğu, dayanılan tapu kaydının değişir sınırlı olduğu, taşınmaza ait olup olmadığının belirlenemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmişse de, delillerin değerlendirilmesinde yanılgı söz konusudur. Şöyle ki; davacı gerçek kişi T.Sani 307 Y.148 nolu 4 dönüm miktarındaki hudutları ..., ..., ... ve ... olan tapu kaydına dayanarak bu davayı açmıştır. Dairenin iade kararı üzerine getirtilen komşu parsel tutanakları ve tahdit tutanaklarından 226 ada 9 nolu taşınmazın ... mirasçıları adına, 226 ada 10, 38, 39, 40 ve 41 nolu parsellerin ... oğlu ... adına tespit edildikleri, yine tahdit tutanaklarında 900 ila 902 nolu orman sınır noktalarının sol tarafının Devlet Ormanı, sağ tarafının ihtiyar ... mirasçıları tarlaları olarak belirlendiği anlaşılmaktadır. 3402 sayılı Yasanın 20/c maddesi; “Harita, plan ve krokiye dayanmayan kayıt ve belgelerde belirtilen sınırlar, değişebilir ve genişletilmeye elverişli nitelikte ise, bunlarda gösterilen miktara itibar olunur. Ancak değişebilir ve genişletilmeye elverişli sınırlardaki taşınmaz malların kayıtları, fizik yapıları ve konumları itibariyle belli bir yeri kapsıyorsa, tespit o sınır esas alınarak yapılır.” hükmü gereği tapu miktarı ile geçerli olup tapu miktar kapsamının, eski tarihli belgelerde açık alanda kalan (A) ile gösterilen bölümden sabit sınırlarla bağlantısı kesilmeyecek şekilde ve miktarına değer verilerek belirlenmesi zorunludur. Hal böyle olunca; kesinleşen sınırlardan başlanarak tapu miktarı kadar yerin davacı adına tesciline karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu gerekçelerle davanın reddi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ; 1) Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle dahili davacı ...’un temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA,

2) İkinci bendde açıklanan nedenlerle dahili davacı ...’un temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA 01/12/2011 günü oybirliği ile karar verildi.