muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/16961, Karar No: 2023/23660, Tarih: 06.11.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/16961 E.  ,  2023/23660 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/43 E., 2016/185 K.

SUÇ : Fuhuş

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu İstanbul 34. Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında fuhuş suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 227 nci maddesinin ikinci fıkrası, adı geçen Kanun'un 62, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafii süre tutum dilekçesiyle hükmü temyiz etmiş, usulune uygun tebliğe rağmen ayrıntılı temyiz dilekçesi verilmemiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

İstanbul Em. Müd. Ahlak Kumar Büro Amirliği görevlilerince suç tarihinde saat 02.00 sıralarında sanığın işlettiği Modül Diskotekte yaptıkları aramada içeride dekolte giyimli yabancı uyruklu bayanların bulunduğu, farklı masalarda erkeklerle oturduklarının görüldüğü, gelen görevli polisleri görünce kaçmaya çalıştıkları, alınan ifadeler ve aramada tespitleri ile dekolte giyimli yabancı uyruklu bayanların burada anlaştıkları erkeklerle yakın yerde bulunan otellerde ücret karşılığı cinsel ilişkide bulundukları, ilişkiden sonra tekrar geldiği, sanığın bu durumu bilerek yakalanan ve ifadeleri alınan yabancı uyruklu kadınlara erkeklerle ücret karşılığı fuhuş yapmalarına yer ve imkan sağladığı iddiasıyla açılan davada Yerel Mahkemece olay tespit tutanağı, tutanak mümzi tanık beyanı ve yabancı uyruklu mağdurların tutanak ile örtüşen beyanlarına göre sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Yönünden

IV. GEREKÇE

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Yönünden

Tüm dosya kapsamı, 10.01.2014 tarihli olay ve yakalama tutanağı, arama kararı, yabancı uyruklu mağdurlar .... ve ...'ın sanığın işlettiği diskotekte kons olarak çalıştıklarına, yedikleri ve içtiklerinin parasının oturdukları masalarda bulunan müşteriler tarafından ödendiğine ve eğer müşterilerle cinsel ilişki konusunda anlaşırlarsa bir otele gidip cinsel ilişkiye girdiklerine ve sonrasında tekrar müşteri bulmak için diskoteğe geri geldiklerine, bu durumdan işyeri sahibinin haberi olduğuna yönelik beyanları, sanığın işyerinin sorumlu müdürü olduğuna ilişkin ikrarı, tutanak mümzi polis memuru M.A.'nın tutanak içeriğini doğrulaması karşısında, sanığın sorumlu müdür olduğu işyerinde mağdurların fuhuş yapmak için müşteri bulmasına yer sağlamak suretiyle aracılık ettiği, mağdurların konsluk yaparak müşterilerin yiyip içmesini sağladıkları, bu suretle sanığın maddi menfaat temin ettiği anlaşılmakla, hakkında mahkumiyet kararı verilmesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Sair Temyiz Sebepleri Yönünden

Sanığa yükletilen fuhuş eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Fuhuş suçunun mağdur sayısınca oluşacağı ve sanığın bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda aynı mağdurun birden fazla fuhuş yapmasına aracılık yapılması şeklindeki eylemlerinde ayrıca 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmemiş ise de, aleyhe temyiz olmadığından, bozma yapılamayacağı anlaşıldığından,

Sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1590, Karar No: 2013/20947, Tarih: 25.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/1590 E.  ,  2013/20947 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Değişik suç vasfına göre hırsızlık suçundan mahkûmiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1) Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Hırsızlık suçunda ise; menkul bir malın, sahibinin rızası dışında alınması, mal üzerinde mağdurun zilyetliğine son verilmesi, mağdurun suç konusu eşya üzerindeki zilyetlikten ... tasarruf haklarını kullanmasının olanaksız hale gelmesi söz konusudur.

Yukarıdaki ilkeler ışığında somut olay incelendiğinde;

Malatya şehir merkezinde yürümekte olan şikayetçi ...'ın yanına gelen sanık ...'ın "sen benim kız arkadaşıma laf atmışsın, gel seni yüzleştireceğim" diyerek şikayetçiyi kız arkadaşının beklediğini söylediği bir işhanına götürdüğü, bu esnada sanığın yanına sanıkla birlikte hareket eden bir şahsın daha geldiği ve "bu mu laf atan" dediği, işhanında telefonu ile konuşmaya başlayan sanığın kontörünün bittiğini söyleyerek şikayetçiden telefonunu

istediği ve aldığı, görüşme yaptığı izlenimi vererek işhanından çıkmasının ardından sanıkla birlikte hareket eden diğer şahsın da arkadaşına bakma bahanesi ile olay yerinden ayrıldığı ve geri dönmediği olayda, sanık ...'ın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 157/1 maddesinde düzenlenen "dolandırıcılık" suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde "hırsızlık" suçundan hüküm kurulması,

istediği ve aldığı, görüşme yaptığı izlenimi vererek işhanından çıkmasının ardından sanıkla birlikte hareket eden diğer şahsın da arkadaşına bakma bahanesi ile olay yerinden ayrıldığı ve geri dönmediği olayda, sanık ...'ın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 157/1 maddesinde düzenlenen "dolandırıcılık" suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde "hırsızlık" suçundan hüküm kurulması,

2) Ceza Genel Kurulunun 17/11/2009 tarih ve 2009/8-122-266 sayılı kararında belirtildiği gibi; ceza yargılamasının en önemli ilkelerinden biri olan “in dubio pro reo” yani “kuşkudan sanık yararlanır” kuralı uyarınca, sanığın bir suçtan cezalandırılmasının temel koşulu, suçun kuşkuya yer vermeyen bir kesinlikle ispat edilmesidir. Gerçekleşme şekli kuşkulu ve tam olarak aydınlatılamamış olaylar ve iddialar sanığın aleyhine yorumlanarak mahkûmiyet hükmü kurulamaz. Ceza mahkûmiyeti, yargılama sürecinde toplanan kanıtların bir kısmına dayanılarak ve diğer bir kısmı gözardı edilerek ulaşılan ihtimali kanıya değil, kesin ve açık bir ispata dayanmalıdır. Bu ispat, hiçbir kuşku ve başka türlü bir oluşa olanak vermeyecek açıklıkta olmalıdır. Yüksek de olsa bir olasılığa dayanılarak sanığı cezalandırmak, ceza yargılamasının en önemli amacı olan gerçeğe ulaşmadan, varsayıma dayalı olarak hüküm vermek anlamına gelir. O halde ceza yargılamasında mahkûmiyet, büyük veya küçük bir olasılığa değil, her türlü kuşkudan uzak bir kesinliğe dayanmalıdır. Adli hataların önüne geçilmesinin tek yolu budur.

Yukarıdaki ilkeler ışığında somut olay incelendiğinde;

Sanık ...'ın aşamalardaki beyanlarında istikrarlı bir şekilde diğer sanık ... ile birlikte başkaca benzer suçları işlemiş olsalar da şikayetçi ...'a yönelik eyleme iştirak etmediğini söylemesi, şikayetçi Hakan'ın sanığın fotoğrafları üzerinden, tanık Mehmet Altın'ın ise canlı olarak gösterildiğinde sanığı teşhis edememiş olması karşısında, sanık ...'in eylemlerine iştirak eden failin sanık ... olduğuna ilişkin kuşkular bulunmakla, sanık ... Bayaran'ın atılı suçtan beraatı yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4115, Karar No: 2023/4133, Tarih: 03.05.2023

**7. Ceza Dairesi         2023/4115 E.  ,  2023/4133 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/141 E., 2021/488 K.

SUÇTAN ZARAR GÖREN : Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu

SUÇ : 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi

TEMYİZ EDENLER : Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekili, Gümrük İdaresi vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Başkale 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.09.2021 tarihli ve 2021/141 Esas, 2021/488 Karar sayılı kararının, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekili ile Gümrük İdaresi vekilinin temyizleri üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

A.Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu Vekilinin Temyizi Yönünden;

Suçtan zarar gören Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin 21.03.2014 havale tarihli dilekçesi ile kurumun müdahillik mevkiinden çıkartılması talebinde bulunduğu, bu itibarla 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 237 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca kamu davasında katılan sıfatının bulunmadığı anlaşılmıştr.

B. Gümrük İdaresi Vekilinin Temyizi Yönünden;

Sanığın eyleminin suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliği itibariyle 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu'na muhalefet suçu kapsamında kaldığı bu suçtan zarar görenin de Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu olduğu cihetle, suçtan doğrudan zarar görmeyen Gümrük İdaresinin hükmü temyize hakkı bulunmadığı anlaşılmıştır.

KARAR

Gerekçe bölümünün (A) ve (B) numaralı bentlerinde açıklanan nedenlerle Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekili ile Gümrük İdaresi vekilinin temyiz isteklerinin 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Esası incelenmeyen dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

03.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25568, Karar No: 2014/14136, Tarih: 07.04.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/25568 E.  ,  2014/14136 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Katılan sıfatı alabilecek şekilde suçtan zarar görmüş olan, mahkeme beyanında şikayetçi olduğunu beyan eden ve kararı süresinde temyiz eden sanık ...' ın 5271 sayılı CMK'nin 260/1. ve 237/2. maddelerince katılan-sanık olarak kabulüne karar verilmekle;

1) Haklarında kurulan hükümlere yönelen sanıklar Erhan, Ömür ve Adem' in temyiz itirazlarının yapılan incelemesinde ;

Hükmolunan adli para cezaları  14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanununun 26. maddesiyle 5230 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun  Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 2. madde uyarınca kesin nitelikte olduğundan sanıkların temyiz itirazlarının ayrı ayrı REDDİNE,

2) Sanık ... hakkında katılan ...' yönelik eylemi nedeni ile hakkında kurulan hükme yönelen sanık ... müdafinin temyiz itirazlarının yapılan incelemesinde ;

05.05.2011 tarihinde  sanık ...'a tebliğ edilen karara karşı  sanık müdafi tarafından  1412 CMUK'un 310. maddesinde yazılı yasal  süre geçtikten sonra 19.01.2012 tarihinde temyiz talebinde bulunulduğu anlaşılmakla, 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince temyiz talebinin  isteme aykırı REDDİNE,

3) Sanık ... hakkında katılan ...' yönelik eylemi nedeni ile hakkında kurulan hükme yönelen katılan ...' in temyiz itirazlarının yapılan incelemesinde ;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılanın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün  isteme uygun ONANMASINA,

4) Sanık ... hakkında katılan ...' yönelik eylemi nedeni ile hakkında kurulan hükme yönelen katılan ...' in temyiz itirazlarının yapılan incelemesinde ;

Katılanın diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a) Kartal Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 06.04.2009 tarih 2009/3516 sayılı iddianamede katılana yönelik yaralama eylemi nedeni ile 5237 sayılı TCK'nin 86/2. maddesinden cezalandırılması talep edilen sanık hakkında mahkemece TCK'nin 86/1. ve 87/3. maddelerinden cezalandırılmasına karar verilmesine karşın sanığa 5271 sayılı CMK'nin 226. maddesince ek savunma hakkı tanınması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

b) Katılan ...'in soruşturma aşamasında polis tarafından alınan beyanında kendisinin burnuna yumrukla İlker'in vurduğunu bildirmesi, burnuna Abdullah' ın vurduğuna dair herhangi bir eylemden bahsetmemesi, katılanın mahkemece alınan beyanında ise İlker ya da Abdullah' tan birisinin vurduğunu ancak kimin vurduğunu görmediğini bildirmesi ve sanığın üzerine atılı suçlamayı kabul etmemesi karşısında sanık ...'ın beraatı yerine mahkumiyetine karar verilmesi

Kabule göre de;

b) Katılan ...'in soruşturma aşamasında polis tarafından alınan beyanında kendisinin burnuna yumrukla İlker'in vurduğunu bildirmesi, burnuna Abdullah' ın vurduğuna dair herhangi bir eylemden bahsetmemesi, katılanın mahkemece alınan beyanında ise İlker ya da Abdullah' tan birisinin vurduğunu ancak kimin vurduğunu görmediğini bildirmesi ve sanığın üzerine atılı suçlamayı kabul etmemesi karşısında sanık ...'ın beraatı yerine mahkumiyetine karar verilmesi

Bozmayı gerektirmiş katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA,  07.04.2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3752, Karar No: 2014/5833, Tarih: 25.02.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/3752 E.  ,  2014/5833 K.**

* LİMİTED ŞİRKET GENEL MÜDÜRÜ HİZMET SÖZLEŞMESİ

* GÖREVLİ MAHKEME

* TÜRK TİCARET KANUNU(MÜLGA) (6762) Madde 540

* TÜRK TİCARET KANUNU(MÜLGA) (6762) Madde 541

* TÜRK TİCARET KANUNU(MÜLGA) (6762) Madde 542

* TÜRK TİCARET KANUNU(MÜLGA) (6762) Madde 545

**"İçtihat Metni"**

Davacı ve karşı davalı, icra takibine yapılan itirazın iptali, takibin devamı ile % 40' dan aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına, davalı ve karşı davacı ise; cezai şart alacağı ve % 40' dan aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, asıl davayı kısmen hüküm altına almış, karşı davayı reddetmiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş, davalı ve karşı davacı avukatı tarafından duruşma talep edilmiş ise de; HUMK.nun 435.maddesi gereğince duruşma isteğinin süreden reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilmiş olmakla Tetkik Hakimi O.Sarraf tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi. gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Taraflar arasındaki arasındaki sözleşmenin, hizmet sözleşmesi ve davalının işçi sayılıp sayılmayacağı ve mahkemenin görevli olup, olmayacağı noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır .

Ortak sıfatı taşımayan davalı limited şirketin genel müdürü olan davacının, iş akdinin tazminat gerektirecek şekilde feshedildiğinden ve işçilik haklarının ödenmediğinden bahisle şirkete karşı ilamsız icra takibine başvurduğu, davalı şirketin borca itirazı üzerine takibin durması ile de açtığı itirazın iptali davasında, şirket ile müdür arasındaki ilişkinin niteliği ve dolayısı ile görevli mahkemenin belirlenmesi öncelikle çözümlenmesi gereken sorundur.

Ortak sıfatı taşımayan davalı limited şirketin genel müdürü olan davacının, iş akdinin tazminat gerektirecek şekilde feshedildiğinden ve işçilik haklarının ödenmediğinden bahisle şirkete karşı ilamsız icra takibine başvurduğu, davalı şirketin borca itirazı üzerine takibin durması ile de açtığı itirazın iptali davasında, şirket ile müdür arasındaki ilişkinin niteliği ve dolayısı ile görevli mahkemenin belirlenmesi öncelikle çözümlenmesi gereken sorundur.

Genel olarak tüzel kişiler, hak ehliyetine sahip kişiler olarak, yaradılışı gereği insana özgü niteliklere bağlı durumlar dışındaki bütün haklara sahip olabilirler. Keza fiil ehliyetine sahiptirler, dolayısı ile kendi eylemleri sonucu hak sahibi olabilir, sahip oldukları hakları kullanabilir ve bunlar üzerinde tasarrufta bulunabilirler. Tüzel kişi soyut bir varlık olduğuna göre onun iradesini oluşturacak ve oluşan iradeyi açıklayacak organları vardır. Hukuk düzeni organların belirli kişi veya kişilerden oluştuğunu kabul etmiştir. Tüzel kişide genel kurul, yönetim kurulu ve denetim kurulu gibi organlar bulunur. Genel kurul ortakların oluşturduğu karar organı iken, seçimle oluşan yönetim kurulu temsil, denetim kurulu ise denetim organıdır. Limited şirketin icra işlerini yapmak ve ortaklığı temsil etmek üzere ortaklığa müdür veya müdürler atanabilir. Müdür veya müdürler limited ortaklığın ortaklarından seçilebileceği gibi, ortak olmayan kişilerden de seçilebilir (TTK m. 540, 541). Limited ortaklık sözleşmesinde ortaklığın idare ve temsili ayrıntılı biçimde gösterilebilir. Sözleşmede aksi kararlaştırılmış olmadıkça, ortaklar hep birlikte müdür sıfatıyla ortaklık işlerini idare ve temsile yetkilidir. Bu durumda limited şirketin ortak müdürleri organ olmaları nedeniyle yönetim hakkı, emir ve talimat yetkisini kullanabilir. İşçiye özgü şahsi bağımlılık unsuru ortak müdürlerde görünmez, Şirketi doğrudan doğruya işveren olarak temsil ederler. Bu nedenlerle ortak müdürlerin konumunu iş yasası kapsamında değerlendirme olanağı yoktur.

Ortak olan ile olmayan müdür arasında yetki ve sorumluluk açısından hiçbir fark yoktur. Çünkü ortak olan müdür ile olmayan müdür sıfatın geri alınması hali hariç aynı hükümlere tabi tutulmuştur.

Ortak olan ile olmayan müdür arasında yetki ve sorumluluk açısından hiçbir fark yoktur. Çünkü ortak olan müdür ile olmayan müdür sıfatın geri alınması hali hariç aynı hükümlere tabi tutulmuştur.

Türk doktrininde ortak olmayan müdürlerin limited ortaklığın organı değil, ticari mümessili olduğu görüşü ileri sürülmüş ise de, (Arslanlı/Domaniç, 622; Eriş 2, 1576) bu görüşe katılma olanağı yoktur. Çünkü TTK m. 540 ve 541 hükümleri uygulanarak "müdür" olarak tayin olunan kimse "müdür"dür ve müdürlere ilişkin hükümlere tabidir (TTK m. 542, c. 2). Ticari mümessil veya vekiller BK m. 449 vd. hükümleri uyarınca sıfat kazanırlar. TTK m. 545 hükmü ise iç ilişkiye ait olup, BK m. 449.f.l hükmünü değiştirmemiştir. Şöyle ki, ticari mümessil yetkilerini kullanan ve limited ortaklık tarafından isimleri benimsenen bir kişi ortaklık genel kurulu tarafından tayin edilmiş olmasa bile BK m. 449.f.l ve 2 uyarınca ticari mümessildir. Ticari mümessilin ortaklık genel kurulunu toplantıya çağırma, müdürleri tescil ve ilan ettirme, tasfiyeyi icra gibi ortaklık hukukuna özgü yetkilere sahip değildir. Öyle ise, ortak olmayan müdür ile ticari mümessil ve vekil, tayin, azil ve yetkilerinin nitelikleri açısından farklı hükümlere tabidir (Poray/Tekinalp/Çamoğlu, Ortaklıklar ve Kooperatif Hukuku, 11. basım, s. 958/959). Bu durum karşısında ortak olmayan müdürler de limited şirketin organı sayılır. Şirketin işverenidir ve şirketle aralarındaki ilişkiyi iş sözleşmesi kapsamında değerlendirme ve müdürleri işçi sayma olanağı yoktur.

Somut olayda; davacı 13.07.2005 tarihli ortaklar kurulu kararı ile imzalanan genel müdürlük sözleşmesi uyarınca şirketin tüm sorumluluğunu üstlenmiş olup, şirket organı sıfatı ile tüm ekonomik ve hukuki meselelerde sorumluluğun kendisine ait olmak üzere şirketi temsil etmekle yükümlü olduğu belirtilmiştir. Ayrıca genel müdür olarak şirketin tüm işlerini bir tacirden beklenen titizlikle yerine getirmek zorunda olduğu da ifade edilmiş olup, organ niteliğine sahip olması nedeniyle, yönetim hakkı, emir ve talimat yetkisine haizdir. İşçiye özgü şahsi bağımlılık unsuru somut olayda gerçekleşmemiştir. Şirketi doğrudan olarak temsil eden davacının konumu iş kanunu kapsamında değerlendirilemez. Davaya bakma görevinin Ticaret Mahkemesine ait olduğu gözetilmeden işin esasına girilerek karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:

Açıklanan sebepler ile temyiz edilen kararın BOZULMASINA, bozma nedenine göre tarafların sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, 25.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.