muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/11762, Karar No: 2012/46416, Tarih: 26.12.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/11762 E.  ,  2012/46416 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zara verme, hırsızlık, 6831 sayılı kanuna aykırılık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

A-Mala zarar verme ve hırsızlık suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan,söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda; sanığın, babasına ait küçükbaş hayvanlarını orman koruma sahasına soktuğu ve ağaçlandırma yapılan alanda toplam 83.000 adet fidanın bu hayvanlar tarafından tahrip edildiği, ayrıca sanığın ağaçlandırma sahasını çevreleyen dikenli telleri söktüğü ve bu dikenli tellerin bağlı olduğu kazıklardan 50 tanesini çaldığı iddiasıyla yapılan yargılama sonucunda; sanığın inkara yönelik savunmanın aksine delil bulunmadığı gerekçeleriyle mala zarar verme ve hırsızlık suçlarından verilen beraat kararlarında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan temsilcisinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

B-6831 sayılı kanuna aykırılıktan kurulan hükmün incelenmesinde;

Orman muhafaza memuru olan tanıkların, sanığa ait küçükbaş hayvanları ağaçlandırma sahasında gördüklerine dair yeminli beyanları, 23.000 adet karaçam ile 60.000 adet badem ve meşe fidanının tahrip edildiğine dair 31.05.2007 ve 16.07.2007 tarihli tutanaklar karşısında sanığın 6831 sayılı kanunun 91/3.maddesi gereğince mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan temsilcisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.12.2012 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4694, Karar No: 2017/13609, Tarih: 09.10.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/4694 E.  ,  2017/13609 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalının jeotermal enerji abonesi olduğunu, davalı borçluya ait ödenmeyen faturalar nedeniyle aleyhine icra takibi başlatıldığını, davalının haksız itirazı nedeniyle takibin durduğunu ileri sürerek, davalının asıl alacak ve faize yönelik haksız ve mesnetsiz itirazının iptali ile takibin devamına, itirazında kötü niyetli olan borçlu için alacağın %40 ından az olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, dava konusu icra takibinde kendisi ile birlikte borçlu gösterilen ....ın kiracı olduğunu, jeotermal enerji faturalarını ödemeden taşındığını, adı geçenin borçlarıyla ilgili olarak davacı ile senet yapıldığını ve ...'ın icra borcunu kabul ettiğini savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; dava konusu jeotermal enerji kullanıcısının kat maliki -davalı olmayıp, dava dışı-kiracı ... olduğu bu nedenle, yararlanma karşılığından davalının değil adı geçenin sorumlu olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, ısınma amaçlı jeotermal enerji abonelik sözleşmesi nedeniyle tahakkuk ettirilen bedelin tahsili amacıyla başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali davasıdır.

Uyuşmazlık, fiili kullanıcısı olmamasına rağmen abonelik sözleşmesini iptal ettirmeyen abonenin kullanılan jeotermal enerji bedelinden sorumlu olup olmayacağı noktasında toplanmaktadır.

Jeotermal enerji abonelik sözleşmesini imzalayan ve aboneliği devam eden davalı abone, kullanılan miktar bakımından dağıtım yapan kuruma karşı sözleşme gereği sorumludur. Buna göre, fiili kullanıcıya karşı rücu hakkı mevcut olan abonenin, sözleşmesi iptal edilmediği sürece, kullanım bedelinden dolayı fiili kullanıcı ile beraber müteselsil sorumluluğunun devam edeceği kuşkusuzdur.

Yargıtay..... ve Dairemizin istikrar kazanmış uygulamasına göre, abonelik iptal ettirilmedikçe o abonelik üzerinden tüketilen su, elektrik ve doğalgaz gibi abonelik bedellerinden fiili kullanıcı ile birlikte abone de müteselsilen sorumludur.

Bu durumda, aboneliğini iptal ettirmeyen davalı abonenin sözleşme nedeni ile sorumlu bulunduğunun kabulü gerekmektedir. Nitekim, aynı ilkeler ..... 27.04.2011 tarih ve 2011/19-104 E.-239 K.sayılı kararında da benimsenmiştir.

Yargıtay..... ve Dairemizin istikrar kazanmış uygulamasına göre, abonelik iptal ettirilmedikçe o abonelik üzerinden tüketilen su, elektrik ve doğalgaz gibi abonelik bedellerinden fiili kullanıcı ile birlikte abone de müteselsilen sorumludur.

Bu durumda, aboneliğini iptal ettirmeyen davalı abonenin sözleşme nedeni ile sorumlu bulunduğunun kabulü gerekmektedir. Nitekim, aynı ilkeler ..... 27.04.2011 tarih ve 2011/19-104 E.-239 K.sayılı kararında da benimsenmiştir.

Hal böyle olunca mahkemece; aboneliği iptal ettirilmedikçe fiili kullanıcının kullandığı jeotermal enerji bedelinden abonenin de kullananla birlikte müteselsilen sorumlu olacağı kabul edilerek, hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, aksi düşüncelerle yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulüyle ; hükmün davacı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 09.10.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3125, Karar No: 2020/6202, Tarih: 23.11.2020

**1. Hukuk Dairesi         2019/3125 E.  ,  2020/6202 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 1. HUKUK DAİRESİ

Davacı, 424 ada 18 parsel sayılı taşınmaz maliki ..., ..., ..., ..., Mukaddes ve ... için ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2007/148 esas sayılı kamulaştırma davası için ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2007/1229 esas sayılı davası ile kayyım atanmasına karar verildiğini, payların resmi yönetilme süresinin sona erdiğini ileri sürerek 424 ada 18 parsel sayılı taşınmaz maliki ..., ..., ..., ..., Mukaddes ve ...’nin gaipliğine ve malvarlıklarının Hazineye intikaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, hasımsız açıldığı gerekçesiyle davanın usulden reddine karar verilmiş, davacı vekilinin istinafı üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi tarafından istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...’un raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 588. maddesine dayalı gaiplik ve tapu iptal-tescil isteklerine ilişkin davaların hasımsız görülemeyeceği gibi ... Defterdarının ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 22.01.2008 tarih ve 2007/1229 Esas ve 2008/91 Karar sayılı hükmü ile temsil kayyımı olarak atandığı (... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2007/148 esaslı davasında gaiplikleri istenilenleri temsil etmek üzere), 3561 Sayılı Yasanın belirlediği anlamda yönetim kayyımı olarak atanmadığı gözetilerek davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre; davacı vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davacıdan harç alınmasına yer olmadığına, 23.11.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14257, Karar No: 2015/32715, Tarih: 24.12.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/14257 E.  ,  2015/32715 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2013/380277

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ : İstanbul 6. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 03/10/2013

NUMARASI : 2012/1515, 2013/384

SANIKLAR : N.. S.., E.. S..

SUÇ : Dolandırıcılık

Dolandırıcılık suçundan sanık N.. S..’ın mahkumiyetine, sanık E.. S..’ın beraatına ilişkin hükümler, Cumhuriyet savcısı, sanık N.. S.. ve müdafi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar N.. S.. ile E.. S..'ın, B.... Y.... Ticaret A.Ş. ile Z..... Y..... ..... Şti'nin ortakları oldukları, bir arsa üzerine O..... E.... isimli şahıs ile bina yapacaklarını söyleyerek, dairenin 185.000 TL satışı hususunda katılan A.. Ş.. ile anlaştıkları, bu daireye karşılık 150.000 TL yi aldıkları, karşılığında katılana senet verdikleri, ancak aradan 2-3 ay geçtikten sonra O... E.... ile anlaşamayıp, bu şahsın ortaklıktan ayrıldığını, bu nedenle inşaata başlayamadıkları, katılana M.... ilçesi, B.... Mahallesi, E.... çıkmazı 274 Ada, 82 parselde bulunan taşınmazın 16. bağımsız bölümünü vereceklerini söyleyip, katılandan geri aldıkları senetlere karşılık 150.000 TL lik tek bir senet aldıkları, bu dairenin de sanıklara ait olmadığının anlaşıldığı, bu suretle haksız menfaat elde ettikleri iddia olunması karşısında, eylemin temas ettiği, 5237 sayılı TCK’nın 158/1-h maddesinde düzenlenen “Tacir veya şirket yöneticisi olan ya da şirket adına hareket eden kişilerin ticari faaliyetleri sırasında işlenmesi halinde" nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdir ve tartışmanın üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken duruşmaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, Cumhuriyet savcısı, sanık N.. S.. ve müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükümlerin isteme uygun olarak BOZULMASINA, 24/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/13214, Karar No: 2022/3655, Tarih: 12.05.2022

**12. Ceza Dairesi         2019/13214 E.  ,  2022/3655 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1,22/3,53/6,63. maddeleri gereğince mahkumiyet, İstinaf başvurusunun esastan reddi

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hükmün, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda 31/03/2017 gün ve 2017/491- 2017/535 sayılı ''istinaf başvurusunun esastan reddine" ilişkin karar, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde saat 23.00 sıralarında gece vakti, sanık, yönetimindeki kamyonet ile yerleşim yeri dışında, aydınlatma bulunmayan orta refüj ile bölünmüş, tek yönlü ve çift platformlu, zemini asfalt yüzeyi kuru, buzlu, yatay güzergahı düz, düşey güzergahı eğimli, yaya kaldırımı olmayan, emniyet şeridinin karlı ve buzlu olması nedeniyle kullanılamayan yolda seyir halinde iken, aracının sağ ön far ve çamurluk kısımları ile aynı istikamette yolun sağ şeridinde emniyet şeridi ayrım çizgisi bitişiğinde yürümekte olan yayaya çarpması sonucu istinat duvarı bitişiğindeki kanala savrulan yayanın öldüğü, sanığın olay yerini terkettiği,ilk ifadesinin kazadan 2 gün sonra alındığı, kovuşturma aşamasında 18.02.2016 tarihli celsede tanıklar ..., ve ...’un “aynı araç içinde kazadan kısa süre önce 1-2 dakika süre ile yolculuk yaptıklarını,sanığın alkol koktuğunu, aracın el freni ile vites topuzu arasında siyah renkli içki şişesi gördüklerini” beyan ettikleri olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin sair temyiz itirazlarının reddine,ancak;

Olay sonrası kaza mahallinden kaçan sanığın alkol tespitinin yapılamadığı, aynı araç içinde yolculuk yaptığını beyan eden tanıkların sanığın alkollü olduğuna dair beyanına itibar edilerek bilinçli taksir hükümlerinin uygulandığı anlaşılmakla, Dairemizin yerleşik içtihatlarına göre kaza esnasında 1,00 promil üzerinde bir miktarda alkollü olan sanık hakkında TCK'nın 22/3. maddesinde tanımlı bilinçli taksir hükümlerinin uygulanabileceği göz önünde bulundurulduğunda, sanığın olay yerinden ayrılması sebebiyle olay anındaki alkol ölçümünün yapılamaması; tanık beyanlarının, sanığın olay anındaki alkol miktarını ve güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği tespitine yetecek düzeyde olmaması sebebi ile sanık hakkında TCK'nın 22/3. maddesindeki bilinçli taksir koşullarının oluşmadığının gözetilmemesi;

Kabule göre de;

Sanık hakkında hükmedilen temel cezanın TCK'nın 22/3. maddesi uyarınca artırılması sırasında sanığın birden fazla bilinçli taksir nedeni oluşturacak kural ihlalinde bulunmadığı gözetilmeden, temel cezada 1/2 oranında arttırım yapılması suretiyle fazla ceza tayini,

Kabule göre de;

Sanık hakkında hükmedilen temel cezanın TCK'nın 22/3. maddesi uyarınca artırılması sırasında sanığın birden fazla bilinçli taksir nedeni oluşturacak kural ihlalinde bulunmadığı gözetilmeden, temel cezada 1/2 oranında arttırım yapılması suretiyle fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda 31.03.2017 tarihli, 2017/491 Esas - 2017/535 Karar sayılı "istinaf başvurularının esastan reddine" dair hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2. madde ve fıkrası uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA; bozma kararı doğrultusunda işlem yapılmak üzere 5271 sayılı CMK'nın 7165 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 8. maddesi ile değişik 304/2. maddesi uyarınca, dosyanın gereği için Bafra 3.Asliye Ceza Mahkemesine; kararın bir örneğinin de Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE; 12.05.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/29808, Karar No: 2024/364, Tarih: 15.01.2024

**11. Ceza Dairesi         2021/29808 E.  ,  2024/364 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/288 E., 2016/30 K.

SUÇLAR :Bilişim sistemleri banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜMLER: Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Düzelterek Onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Adana 8. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.01.2016 tarihli ve 2015/288 Esas, 2016/30 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;

1.Nitelikli dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 52 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis ve 70.100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

2. Resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Kanunu’nun 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, suç işlemediğine, kendisinin dolandırıldığına ve fazla ceza tayin edildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın, tümden sahte oluşturulmuş ve aldatıcılık niteliğinin bulunduğu belirlenen suça konu 09.08.2013 keşide tarih ve 15.635,00 TL ile 07.09.2013 keşide tarih ve 18.000,00 TL bedelli olacak şekilde tanzim ettikten sonra sahte cirolar yapıp ticari ilişki kapsamında yapmış olduğu alışveriş karşılığında farklı tarihlerde katılana ciro edip vermek suretiyle zincirleme şekilde banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediği iddia ve kabul edilmiştir.

2. Sanık ..., aşamalarda alınan savunmalarda, üzerine atılı suçlamayı kabul etmeyerek, kendisinin de dolandırıldığını, suça konu çekleri Nail Ateş ile Ünsal Utanmaz adlı şahıslardan yapmış olduğu ticaret karşılığında aldığını, ancak ticarete ilişkin belgeleri bulamadığını beyan etmiştir.

2. Sanık ..., aşamalarda alınan savunmalarda, üzerine atılı suçlamayı kabul etmeyerek, kendisinin de dolandırıldığını, suça konu çekleri Nail Ateş ile Ünsal Utanmaz adlı şahıslardan yapmış olduğu ticaret karşılığında aldığını, ancak ticarete ilişkin belgeleri bulamadığını beyan etmiştir.

3. Katılan ..., iddianame anlatımını destekler şekilde beyanda bulunduğu, sanığın farklı tarihlerde aldığı balya ipi karşılığında suça konu çekleri verdiğini, bankaya ibraz ettiklerinde sahte olduklarını öğrendiğini, zararının halen karşılanmadığını, bu nedenle sanıktan şikayetçi olduğunu beyan etmiştir.

4. Suça konu çeklerle ilgili olarak;

a.Adana Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünden alınan 20.08.2013 tarihli uzmanık raporuna göre; suça konu çekin ön yüzündeki keşideci imzaları ile arka yüzündeki diğer ciranta yazı ve imzalarının katılan eli ürünü olmadığı; arka yüzündeki dördüncü ciranta yazı ve imzalarının katılan eli ürünü olduğu,

b. Grafoloji ve sahtecilik uzmanından alınan 22.06.2014 tarihli bilirkişi raporuna göre; suça konu çeklerin sahte olarak oluşturuldukları, çeklerin ön yüzündeki yazılar ve keşideci imzaları ile arka yüzündeki diğer ciranta yazı ve imzalarının sanığın elinden çıktığını gösterir nitelikte uygun kaligrafik bulgular tespit edilemediği; üçüncü ciranta yazı ve imzasının sanık eli ürünü olduğu ve çeklerin aldatıcılık niteliklerinin bulundukları,

c. Grafoloji ve sahtecilik uzmanından alınan 26.02.2015 tarihli bilirkişi raporuna göre; suça konu çekin arak yüzündeki ... adına atfen yazılan yazı ve atılan imzanın ... elinden çıkmadığı; suça konu çekin arka yüzündeki ... adına atfen yazılan yazı ve atılan imzanın ... elinden çıkmadığı; çeklerin ön yüzündeki yazılar ve keşideci imzaları ile arka yüzündeki diğer ciranta yazı ve imzalarının ... ile ...'ın elinden çıktığını gösterir nitelikte uygun kaligrafik bulgular tespit edilemediği rapor edilmiştir.

5.Mahkemece, sanık savunmasına itibar etmeyerek temyize konu mahkumiyet kararları verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Nitelikli dolandırıcılık suçundan kurulan hükümde, hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinde uygulanacak olan 5275 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında, 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan 6545 sayılı Kanun'un 81 inci maddesiyle yapılan değişiklik ile, 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanmasına ilişkin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

1. Nitelikli dolandırıcılık suçundan kurulan hükümde, hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinde uygulanacak olan 5275 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında, 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan 6545 sayılı Kanun'un 81 inci maddesiyle yapılan değişiklik ile, 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanmasına ilişkin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen tüm temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana 8. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.01.2016 tarihli ve 2015/288 Esas, 2016/30 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.01.2024 tarihinde karar verildi.