muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/13535, Karar No: 2012/12457, Tarih: 13.11.2012

Şu hale göre; işleten murisin, ister kendi kusuru ister bir başkasının kusuru ile olsun salt ölmüş olması, destekten yoksun kalanlar üzerinde doğrudan zarar doğurup; bu zarar gerek Kanun gerek poliçe kapsamıyla teminat dışı bırakılmamış olmakla, davacıların hakkına, desteklerinin kusurunun olması etkili bir unsur olarak kabul edilemez ve destekten yoksunluk zararından kaynaklanan hakkın sigortacıdan talep edilmesi olanaklıdır.

Davacıların üçüncü kişi konumunda oldukları hem mahkeme, hem de özel dairenin kabulünde olduğu gibi, işletenin yakınlarının uğradıkları destek zararlarının trafik sigortacısının sorumluluğu kapsamı dışında kaldığına ilişkin Kanunda ve buna bağlı olarak poliçede açık bir düzenleme bulunmadığı da, uyuşmazlık konusu değildir.

Davacıların uğradıkları zarara bağlı olarak talep ettikleri hak, salt miras yoluyla geçen bir hak olmayıp, bilimsel ve yargısal içtihatlarda kabul edildiği üzere destekten yoksun kalanın şahsında doğrudan doğruya doğan, asli ve bağımsız bir talep hakkıdır.

Davacıların ölenin salt mirasçısı sıfatıyla değil, destekten yoksun kalan üçüncü kişi sıfatıyla dava açtıklarına, ölüm nedeniyle doğrudan davacılar üzerinde doğan destekten yoksunluk zararının oluşumundaki kusurun davacılara

yansıtılamayacağına; dolayısıyla araç sürücüsünün veya işletenin tam kusurlu olmaları halinde, desteğinden yoksun kalan davacıları etkilemeyeceğine; 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu ve Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları’na göre, aracın zorunlu mali sorumluluk sigortacısı davalı ..., işletenin üçüncü kişilere verdiği zararları teminat altına aldığına ve olayda işleten veya sürücü tam kusurlu olsalar bile, destekten yoksun kalan davacılar da zarar gören üçüncü kişi konumunda bulunduğundan, davalı ... şirketinin sorumlu olacağına karar vermek gerekir. (HGK'nun 15.6.2011 gün ve 2011/17-142 esas-411 karar, HGK'nun 22.2.2012 gün 2011/17-787 esas 2012/92 karar sayılı ilamları uyarınca)

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 13.11.2012 günü üye ...'ın karşı oyu ve oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Somut uyuşmazlıkta;

Davalıya ZMSS poliçesi ile sigortalı araç işleteni-sürücüsünün, araçla geçirdiği trafik kazası sonucu vefatı üzerine, işleten-sürücünün desteğinden yoksun kaldıklarını iddia eden davacılar tarafından davalı ZMSS aleyhine destekten yoksun kalma tazminatı davası açılmış,

Davalı davanın reddini savunmuş,

Yargılama sonucunda mahkemece "işleten-sürücünün olayda tam kusurlu olduğu, davacıların desteğin kusuru nedeniyle tazminat talep edemeyecekleri" gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş,

Davalıya ZMSS poliçesi ile sigortalı araç işleteni-sürücüsünün, araçla geçirdiği trafik kazası sonucu vefatı üzerine, işleten-sürücünün desteğinden yoksun kaldıklarını iddia eden davacılar tarafından davalı ZMSS aleyhine destekten yoksun kalma tazminatı davası açılmış,

Davalı davanın reddini savunmuş,

Yargılama sonucunda mahkemece "işleten-sürücünün olayda tam kusurlu olduğu, davacıların desteğin kusuru nedeniyle tazminat talep edemeyecekleri" gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş,

Davacılar vekilinin vaki temyizi üzerine sayın çoğunluğun "davacıların 3.kişi sıfatıyla dava açtıkları, destekten yoksunluk zararının oluşumundaki kusurun davacılara yansıtalamayacağı, ZMSS.nin işletenin 3.kişilere verdiği zararları teminat altına almasına göre işleten veya sürücünün tam kusurlu olsalar bile desteğinden yoksun kalanların davalı ZMSS.den tazminat talep edebilecekleri" görüşü doğrultusunda karar bozulmuştur.

Sayın çoğunluğun bozma gerekçesine aşağıda açıklanan nedenlerle katılamıyorum.

Uyuşmazlık, araç işleten -sürücüsünün davalıya ZMSS ile sigortalı araçta geçirdiği trafik kazasında vefat etmesi sonucu desteğinden yoksun kalanların araç ZMSS.nden destekten yoksun kalma tazminatı isteyip isteyemeyeceklerine ilişkindir.

Konu ile ilgili yasal düzenlemeler gözden geçirildiğinde;

Mülga 818 sayılı BK.45/son (6099 sayılı TBK.53/3) maddesinde "ölüm neticesi olarak diğer kimselerin müteveffanın yardımından mahrum kaldıkları takdirde onların bu zararıda tazmin etmesi gerektiği"...,

2918 Sayılı Karayolları Trafik Yasası'nın 85/1 maddesinde "Bir motorlu aracın işletilmesinin bir kimsenin ölümüne veya yaralanmasına yahut birşeyin zarara uğramasına sebep olması halinde motorlu aracın bir teşebbüsün ünvanı veya işletme adı altında veya bu teşebbüs tarafından kesilen biletle işletilmesi halinde motorlu aracın işleteni ve bağlı olduğu teşebbüsün sahibinin doğan zarardan müştereken ve müteselsilen sorumlu olacakları"..,

Aynı yasanın 91/1 maddesinde "işletenlerin bu kanunun 85.maddesinin 1.fıkrasına göre olan sorumluluklarının karşılanmasını sağlamak üzere Mali Sorumluluk Sigortası yaptırmalarının zorunlu bulunduğu"..,

Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartlarının Sigortanın Kapsamı başlıklı A.1 maddesinde "Sigortacının poliçede tanımlanan motorlu aracın işletilmesi sırasında, bir kimsenin ölümüne veya yaralanmasına veya birşeyin zarara uğramasına sebebiyet vermiş olmasından dolayı 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'na göre işletene düşen hukuki sorumluluğu zorunlu sigorta limitlerine kadar temin edeceği.." öngörülmüştür.

Yasal düzenlemelerden de anlaşıldığı üzere sigortacının (ZMSS) sorumluluğuna gidilebilmesi için;

a. Bir sigorta sözleşmesi bulunmalı,

b. Bir zarar gerçekleşmeli,

c. İşleten 2918 sayılı Yasanın 85/1 maddesine göre sorumlu olmalıdır.

Yasal düzenlemelerden de anlaşıldığı üzere sigortacının (ZMSS) sorumluluğuna gidilebilmesi için;

a. Bir sigorta sözleşmesi bulunmalı,

b. Bir zarar gerçekleşmeli,

c. İşleten 2918 sayılı Yasanın 85/1 maddesine göre sorumlu olmalıdır.

Zorunlu trafik sigortasında sigortacının sigorta sözleşmesinin gereği olarak zarar görene karşı sorumluluğundan söz edebilmek için işleten, motorlu aracın işletilmesinden KTK.85/1 maddesine göre (tehlike sorumluluğu) sorumlu olmalıdır. İşletenin sorumluluğunun bulunmadığı durumda sigortacının sorumluluğu da söz konusu değildir. (Çetin Aşçıoğlu- Trafik Kazasından Doğan Hukuk ve Ceza Sorumlulukları 2008 baskı Sayfa 134)

Sorumluluk sigortası türlerinden biri olan Karayolları Motorlu Araçlar ZMSS.de sigorta ettiren durumunda olan işleten ve onun gibilerin, motorlu araçların neden oldukları zararlardan dolayı kendilerine düşen hukuki sorumluluğu sigortacı belirli limite kadar karşılamakla yükümlü olup, sigortacının sorumluluğu işletenin hukuki sorumluluğu ile eş değerdir. Sigortacı ondan fazlasından sorumlu değildir. Zira bir meblağ sigortası olmayan sorumluluk sigortası sadece olaydan zarar görenlerin gerçek zararlarını giderme ve zarardan sorumlu olan işleten ve onun gibilerin mal varlığındaki bu tazminat ödemesi nedeniyle oluşacak eksilmeyi önleme amacına yönelik bir pasif sigorta türüdür. Oluşan bir trafik kazası sonucu ölen işleten- sürücünün desteğinden yoksun kalan hak sahiplerinin sorumluluk sigortacısına karşı yöneltebilecekleri yansıma yolu ile oluşan zarar işletene karşı ileri sürülebilecek tutardan fazla ve ayrı olması mümkün değildir.

İşletenin trafik kazası sonucu ölümü durumunda kusurlu olsa dahi kendisinin desteğinden yoksun kalanlara tazminat yükümlülüğü doğmayacaktır. (Işıl Ulaş, Uygulamalı Zarar Sigortaları Hukuku 8.baskı sayfa 941)

Sorumluluk sigortalarında destekten yoksun kalanın sigortacıya karşı doğrudan doğruya bir talep hakkı bulunmamaktadır. Zira bu tür sigortalarda sigorta ettiren kendi mamelekinde vukua gelecek muhtemel bir azalmayı teminat altına almaktadır. Burada riziko, sigorta ettirenin mamelekinde vukua gelecek eksilme ihtimalidir. Zarar gören lehine şart koşulan kimse durumunda olmadığından 3.şahsın sigortacıya karşı bir talep hakkı yoktur. (Gürsoy-Sigorta Hukuku sayfa 154, Bozer- Sigorta sayfa 255, Tekinay-sayfa 106, Karayalçın-İşletme Kazaları sayfa 65)

Somut uyuşmazlığa dönüldüğünde, işleten-sürücünün tam kusuru ile gerçekleşen ve kendisinin ölümü ile sonuçlanan olay nedeni ile desteğinden yoksun kalanların, işleten-sürücünün mirasçılarına karşı destekten yoksun kalma tazminatı davası açmaları söz konusu olamayacağı gibi, işleten-sürücünün mamelekinde bir eksilme de meydana gelmeyeceğinden işletenin 2918 sayılı yasanın 85/1 maddesine göre sorumluluğunun bulunmadığı bu halde, anılan yasanın 91/1 maddesi gereğince işletenin hukuki sorumluluğunu üstlenen davalı ZMSS.nin de sorumluluğu düşünülemez.

ZMSS.nin sorumluluğunun doğmadığı bu durumda, sayın çoğunluğun kabulünde olduğu gibi sorumluluk doğmuşçasına zararın nitelik ve niceliğinin belirlenmesi davacıların 3.kişi sıfatını taşımaları, kusurun davacılara yansıtalamaması vb. hususlarının tartışılmasına gerek bulunmadığı gibi bu hususların kabulü ZMSS.nin sorumluluğunun doğmaması nedeni ile sonuca da etkili değildir.

Yasal düzenlemeler, doktriner görüşler ve açıklamalar karşısında yerel mahkeme kararının onanmasına karar verilmesi gerekirken bozma yönündeki sayın çoğunluk görüşüne karşıyım.
Yargıtay — Esas No: 2016/17559, Karar No: 2017/11289, Tarih: 20.09.2017

**3. Ceza Dairesi         2016/17559 E.  ,  2017/11289 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık hakkında katılan ...'e karşı hakaret suçundan ceza verilmesine yer olmadığına dair hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2) Sanık hakkında katılanlara karşı kasten yaralama suçundan ceza verilmesine yer olmadığına dair hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Oluşa ve dosya içeriğine göre, katılan ... ve ... karı koca olup sanıkla aynı apartmanda oturdukları ve önceye dayanan anlaşmazlıklarının bulunduğu, olay günü bahçede duran sanığa ait buzdolabının kırılması nedeniyle sanık ile katılan ... arasında başlayan tartışmaya katılan ...'ın da dahil olduğu, olayın başlangıcı ve seyrine ilişkin sanık savunması ile uyumlu tarafsız tanık beyanının bulunmadığı olayda, sanık herhangi bir yara almamışken, katılan ...'in burnunda hayat fonksiyonlarını orta (2.) derecede etkileyen kemik kırığı oluşacak; katılan ...'ın ise dudağında kesi meydana gelecek şekilde yaralandığı, mevcut adli raporların katılanların beyanlarını doğruladığı anlaşılmakla, sanığın üzerine atılı suçlardan, TCK'nin 29. maddesi gereğince haksız tahrik hükümleri de değerlendirilmek suretiyle mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken, dosya kapsamı ile uyumsuz gerekçe ile yazılı şekilde yasal savunmada sınırın aşıldığından bahisle ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu nedenle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 20.09.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2627, Karar No: 2013/6815, Tarih: 30.05.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2013/2627 E.  ,  2013/6815 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuna sürüklenen çocuk ..., kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçlarına sürüklenen çocuk ...'ın yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetlerine dair ... Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 14.11.2012 gün ve 2011/247 Esas, 2012/298 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi suça sürüklenen çocuklar müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Hükme esas alınan, Marmara Üniversitesi Eğitim ve Araştırma Hastanesi ... Kurulu tarafından düzenlenen 03.10.2012 tarihli raporun içerik itibarıyla bilimsel, yeterli kanaat verici, doyurucu, hükme esas almaya elverişli olduğu, raporu düzenleyenler arasında işin uzmanı çocuk ve ergen ruh sağlığı ve hastalıkları uzmanı ve bir adli tıp uzmanı üyenin de hazır bulunduğu anlaşıldığından, tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, suça sürüklenen çocuklar müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 30.12.2012 gün ve 2891 sayılı Kararı ile ... Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi kapatıldığından dosyanın ... Anadolu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2916, Karar No: 2014/2149, Tarih: 19.02.2014

**7. Ceza Dairesi         2014/2916 E.  ,  2014/2149 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : K.Y.B. - 2013/398759

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'na muhalefet eyleminden dolayı V.. Ç.. hakkında 27/06/2013 tarihli ve GK-240493 seri nolu idari para cezası karar tutanağı ile uygulanan 1.950,00 Türk lirası İdari para cezasının ve 0173270 sayılı araç trafikten men tutanağının iptaline yönelik başvurunun kabulüne ilişkin İstanbul Anadolu 16. Sulh Ceza (kapatılan Pendik 3. Sulh Ceza) mahkemesinin 08/08/2012 tarihli ve 2012/738 değişik iş sayılı kararına yapılan itirazın reddine dair İstanbul Anadolu 4. Asliye Ceza (kapatılan Pendik 2. Asliye Ceza) Mahkemesinin 22/11/2012 tarihli ve 2012/312 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 09.12.2013 gün ve 75002 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 25.12.2013 gün ve KYB. 2013-398759 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Muterize idare tarafından uygulanan İdarî para cezasını müteakip, aracın geçici olarak trafikten men edilmesine de yine idare tarafından karar verilmiş olunması karşısında, 5326 sayılı Kabahatler Kanunu’nun 27/8. maddesinde yer alan, “İdarî yaptırım kararının verildiği işlem kapsamında aynı kişi ile ilgili olarak İdarî yargının görev alanına giren kararların da verilmiş olması halinde; idari yaptırım kararına ilişkin hukuka aykırılık iddiaları bu işlemin iptali talebiyle birlikte idari yargı merciinde görülür.” şeklindeki düzenleme ile Uyuşmazlık Mahkemesinin aracın geçici olarak trafikten men edilmesine ilişkin davaya bakma görevinin idare mahkemesine ait olduğuna dair 05/11/2012 tarihli ve 2012/220 esas, 2012/245 sayılı kararı nazara alındığında, idare mahkemesinin görevli olduğu gözetilerek itirazın bu nedenle kabulü yerine yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden İstanbul Anadolu 4. Asliye Ceza (kapatılan Pendik 2. Asliye Ceza) Mahkemesinin 22.11.2012 gün ve 2012/312 değişik iş sayılı kararının CMK.nın 309/4. maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahkemesince yerine getirilmesine, 19/02/2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2182, Karar No: 2020/3159, Tarih: 22.06.2020

**2. Hukuk Dairesi         2020/2182 E.  ,  2020/3159 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından davacı kadın lehine hükmedilen manevi tazminat, reddedilen manevi tazminat talebi ile davacı kadın lehine hükmedilen vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- Mahkemece bozma öncesi verilen 18.03.2016 tarihli ilk hükümde davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına, davacı kadın yararına tedbir ve yoksulluk nafakası ile maddi ve manevi tazminata, yine yargılamada kendisini vekille temsil ettiren davacı kadın lehine 1800,00 TL maktu vekalet ücretine karar verilmiş, hüküm davacı kadın tarafından, kusur belirlemesi, yoksulluk nafakasının miktarı ve tazminatların miktarı yönünden, davalı erkek tarafından ise tamamına yönelik temyiz edilmiş, dairemizce davacı kadın lehine hükmedilen manevi tazminatın fazla olması, davalı erkeğin manevi tazminat talebi hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmemiş olması nedeniyle bozulmuş, diğer yönlerden ise onanmasına karar verilmiştir. Bozulmasına karar verilen hususlar yönünden yeniden yapılan yargılamada onanarak kesinleşen kısımlar hakkında yeniden hüküm kurulamaz. Davacı kadım lehine hükmedilen vekalet ücreti onanarak kesinleşmiştir. Buna rağmen mahkemece bozma sonrası yapılan yargılama sonucunda davacı kadın lehine yeniden vekalet ücretine hükmedilmesi doğru değilse de; bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün bu bölümünün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir (HUMK m. 438/7).

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün, yukarıda (2.) bentte gösterilen sebeple gerekçeli kararın hüküm fıkrasından 5. bendin tamamen çıkarılmasına, yerine 5. bent olarak "Davacı taraf lehine bozma öncesi hükmedilen vekalet ücreti kesinleşmekle yeniden vekalet ücreti takdirine yer olmadığına" cümlesinin eklenmesine, hükmün bu bölümünün açıklanan şekilde DÜZELTİLEREK, temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 22.06.2020 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2018/4560, Karar No: 2018/7461, Tarih: 31.10.2018

**15. Ceza Dairesi         2018/4560 E.  ,  2018/7461 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Müşteki ...'un, 15/06/2006 günü saat 10:30 sıralarında PTT Müdürlüğü binası yakınlarında bulunduğu sırada yanına gelen sanık ve dava dışı sanık ...'ın müştekiye hitaben "sen bizim arkadaşın, kız kardeşine laf atmışsın, bu şahıslar balici ve esrarcıdır, sana kötülük yapabilir, biz sana kötülük yapılmasını istemiyoruz, sana yardımcı olacağız" diyerek müştekiyi konuşmak için garajın arkasına götürdükleri ve sanığın müştekiden konuyu halledip ertesi gün iade edeceklerini söyleyerek telefonunu istediği, müştekinin de cep telefonunu verdiği, bu şekilde sanığın dolandırıcılık suçunu işlediği iddia olunan olayda;

Sanığın savunması, müşteki ve tanıkların beyanları ayrıca sanığın eyleminin uzlaştırma kapsamında kalması nedeniyle usulüne uygun olarak yapılan uzlaştırma işleminde; uzlaştırmanın gerçekleşmediğine dair 09/02/2018 tarihli raporun da göz önünde bulundurularak dosya kapsamına göre, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine yönelik mahkemece verilen mahkumiyet hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Gerekçeli kararda adli para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrileceğinin ihtar edilmesi hususunun Ceza Genel Kurulu 'nun 23/01/2018 karar tarihli 2015/962 esas ve 2018/16 karar numaralı ilamında da belirtildiği üzere ; 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesindeki düzenlemeye aykırı olmaması ve 5275 sayılı Kanun'un 106/3. maddesinde 18/06/2014 tarihinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesinin mümkün olması nedeniyle tebliğnamedeki düzeltilerek onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın hukmün usul ve yasaya aykırı olduğuna yönelik sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmolunan hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanığa fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasında yer alan "24 gün", "20 gün" ve "400 TL" adli para cezası terimlerinin tamamen çıkartılarak yerlerine, sırasıyla "5 gün", "4 gün" ve "80 TL" adli para cezası ibarelerinin eklenmek suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 31/10/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/18948, Karar No: 2021/21739, Tarih: 15.09.2021

**4. Ceza Dairesi         2021/18948 E.  ,  2021/21739 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Fuhuş

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşmesinden sonra, denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlenmesi nedeniyle açıklanmasına karar verilecek yeni hükmün, Yargıtay incelmesine tabi olacak ve kesinleşmesi halinde infaza verilecek hüküm olacağı, bu nedenle kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre ulaşılan sonuçların, iddia, savunma, tanık anlatımları ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığın eyleminin ve yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun, hangi gerekçeyle hangi delillere üstünlük tanındığının açık olarak gerekçeye yansıtılması ve bu şekilde cezanını şahsileştirilmesi gerekirken, açıklanan ilkelere uyulmadan, önceki karara yollama yapılmak suretiyle, Anayasa 141. ve 5271 sayılı CMK'nın 34, 223 ve 230. maddelerine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı ve sanık ...’nın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak, başkaca yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 15/09/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.