muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/4637, Karar No: 2010/5817, Tarih: 11.05.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/4637 E.  ,  2010/5817 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vek.Av.... ile davalı ... vek.Av.... arasında görülen dava hakkında Sivas 1.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 02.12.2008 gün ve 262/321 sayılı hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 27.01.2010 gün ve 3481/620 sayılı ilamına karşı davalı vekili tarafından süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Karar düzeltme isteminde bulunan davalı ... vekiline Dairemiz ilamının tebliğine ilişkin dosyada herhangi bir belge veya kayda rastlanılmamıştır. Bu husus araştırılarak tebliğ edilmişse, tebliğ belgesinin eklenmesi veya kayıtları dayanılarak tebliğ tarihinin bildirilmesi, tebliğ edilmemişse bu hususuun belirtilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, bu gibi hususlarda gerekli dikkat ve özenin gösterilerek gecikmelere neden olunmamasına, 11.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9208, Karar No: 2011/10143, Tarih: 04.10.2011

**6. Hukuk Dairesi         2011/9208 E.  ,  2011/10143 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali davasına dair kararın temyiz incelemesi duruşmalı olarak davacı tarafından süresi içinde istenilmekle gün tayin edilerek taraflara gönderilen davetiyelerin tebliğ edilmesi üzerine belli günde davacı vekili Av.... geldi. Davalı taraftan gelen olmadı. Hazır bulunanın sözlü açıklaması dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Uyuşmazlık, kira parasının tahsiline yönelik icra takibine yapılan itirazın iptali ve icra inkar tazminatına ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmesi üzerine hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, bozma gereklerine uygun şekilde karar verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre temyiz eden davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı vekilinin Aralık 2005 ayı kira parasına yönelik temyiz itirazlarına gelince;

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, bozma gereklerine uygun şekilde karar verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre temyiz eden davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı vekilinin Aralık 2005 ayı kira parasına yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Davada dayanılan ve hükme esas alınan 18.5.2002 başlangıç tarihli ve üç yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmede aylık kira parası 1.250 TL olarak kararlaştırılmış, taraflar arasında görülen kira tespit davası ile de aylık kira parası 8.5.2005 tarihinden itibaren 3.500 TL olarak belirlenmiştir. Kira tespit kararında aylık kiranın net mi, brüt mü olduğu konusunda açıklık bulunmadığından tespit edilen kira parasının brüt olduğunun kabulü gerekir. Dairemizin bozma ilamından sonra yaptırılan bilirkişi incelemesinde de net kira parasının 2.800 TL olduğu belirtilmiştir. Davacı Antalya 7. İcra Müdürlüğü’nün 2007 / 4901 sayılı dosyası ile 12.2.2006 tarihinden itibaren geriye doğru sekiz ay oniki günlük kira parasının tahsilini istemiştir. Bu durumda kira alacağının başlangıcı Haziran 2005 ayına karşılık gelmektedir. Ne var ki Dairemizin 24.3.2010 gün ve 8664-3229 sayılı bozma ilamında da belirtildiği üzere davacının Temmuz-Kasım 2005 arası ayları kira parası daha önce Antalya 4. İcra Müdürlüğü’nün 2005/14386 sayılı dosyasında ve Mayıs-Haziran 2005 arası ayları kirası da Antalya 4. İcra Müdürlüğü’nün 2005 /7654 sayılı dosyasında takip konusu olduğundan ve o takiplere davalı kiracı tarafından itiraz edilmesi üzerine itirazın kaldırılması ya da iptali davası açılmadığında yeniden ilamsız takip konusu yapılamayacaktır. İşbu davanın konusunu oluşturan icra takibine itiraz eden davalı da, 2006 yılının Ocak kirası ile kiralanan anahtarının teslim edildiği 12.2.2006 tarihine kadar olan kira borcunu kabul etmiş, bu tarihlerden önceki aylara ilişkin kira borcunun olmadığını belirtmiştir. Yukarda açıklandığı üzere her ne kadar davacı Kasım 2005 ayına kadar olan kira alacaklarını yeniden takip konusu yapamayacaksa da, davalı daha önceki takiplerde istenmeyen Aralık 2005 ayı kirasına ilişkin borcu olmadığını savunmasına karşın bu ay kirasının ödendiğine dair yazılı bir delil ibraz edememiştir. Bu durumda mahkemece Aralık 2005 ayı kirası yönünden itirazın iptaline karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde istemin tümünün reddedilmesi doğru görülmediğinden hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün yukarda (2) No’lu bentte yazılı nedenlerle BOZULMASINA ve Yargıtay duruşması için kendisini vekille temsil ettiren davacı yararına takdir olunan 825 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 4.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/23810, Karar No: 2011/9336, Tarih: 19.12.2011

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/23810 E.  ,  2011/9336 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunan sanık hakkında, 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nun 231. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanma olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;

Sanığa, cezai ehliyeti konusunda ... Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastahenesi tarafından düzenlenen raporun 15.08.1991 tarihli olduğu, sanığın bu tarihten sonra kesinleşen mahkumiyetlerinin bulunduğu ve bu mahkumiyetlerinde cezai ehliyetinin tam olduğu, yargılama konusu suç nedeni ile ... Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesi tarafından düzenlenen heyet raporunun suç tarihinden sonra 23.05.2003 tarihinde düzenlendiği, bu rapora bir itirazın bulunmadığı, raporlar arasında geçen süre ve sonraki mahkumiyetine ilişkin ilamlar göz önüne alındığında suç tarihinden sonra düzenlenen raporun yerinde ve yeterli olduğunun anlaşılması karşısında; tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

5237 sayılı TCK’nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK'nın 493/1. maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu, sanığın eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun yanında aynı Yasanın 116/1. maddelerinde düzenlenen konut dokunulmazlığını bozma suçu ile 151/1.maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçunuda oluşturduğunun gözetilmemesi; aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından ‘‘TCK’nın 53/1.maddesinin uygulanmasına’’ ilişkin bölüm çıkarılarak, yerine ‘‘53/1.maddesinde belirtilen ve 53/3.maddesindeki kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; 53/3.maddesi gözetilerek 53/1-c maddesi uyarınca kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına’’ tümcesinin eklenmesi suretiyle, eleştiri dışındaki diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19/12/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2183, Karar No: 2014/5768, Tarih: 25.03.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/2183 E.  ,  2014/5768 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. Asliye Hukuk Mahkemesi (Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

TARİHİ : 26/11/2013

NUMARASI : 2011/184-2013/643

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davadışı Yasemin Dikbayır ile müvekkili arasında imzalanan genel kredi sözleşmesi ile ticari taşıt kredisi sözleşmesinde davalının da müteselsil kefil olduğunu, ayrıca davalının taşınmazını da banka lehine ipotek verdiğini, müvekkilinin kredi borcuna dayanarak Tekirdağ 1. İcra Müdürlüğü'nün 2010/3395 sayılı dosyasından icra takibi yaptığını, takibe itiraz sonucunda Tekirdağ 1. İcra Mahkemesi'nce verilen ödeme emrinin iptaline dair karar temyiz aşamasındayken, müvekkilinin davalı tarafından taşıt kredisi için yatırılan borcun hataen taksitli ticari kredi borcundan mahsup edildiğini fark ettiğini, her iki kredi faiz oranının farklı olması ve ayrıca takip şeklini de haciz yolundan ipoteğin paraya çevrilmesi yoluna çevirmek istediğinden, bu takipten vazgeçtiğini, aynı gün ödemelerin mahsubuyla, bakiye ticaret taşıt kredisi ve taksitli ticari kredi borcuna dayalı olarak işbu davaya konu Tekirdağ 1. İcra Müdürlüğü' nün 2011/66 sayılı icra takibini başlattığını, davalının itirazıyla takibin durduğunu belirterek, itirazın iptaline, takibin devamına ve davalı aleyhine %40 icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı bankanın aynı alacağa ve ipoteğe dayalı olarak daha önceden Tekirdağ 1. İcra Müdürlüğü'nün 2010/1117 sayılı dosyasından ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla icra takibi yaptığını ve borcun müvekkili tarafından ödenerek bu dosyanın kapatıldığını, ardından yine aynı alacağa dayalı olarak Tekirdağ 1. İcra Müdürlüğü' nün 2010/3395 sayılı dosyasından icra takibinde bulunduğunu, bu dosyadan feragat ederek işbu davaya konu icra takibine giriştiğini, bankanın aynı alacak ve aynı ipotek belgesine dayanarak 3 ayrı takibe girişmiş olmasının usule uygun olmadığını, üstelik müvekkilinin gerek banka yoluyla yaptığı ödemelerin ve gerekse de 2010/1117 sayılı icra dosyasına yaptığı ödemelerin düşülmeden davaya konu takibin yapıldığını beyanla, davanın reddine ve davacı aleyhine % 40 kötüniyet tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, davalının müteselsil kefil ve ipotek bedeli olarak borçtan sorumlu olduğu, daha önceden her ne kadar takip yapılmış ise de, davacı bankanın yapılan ödemelerin kredi türlerinden mahsubunda hatalı işlem yaptığını anlayarak takipten vazgeçerek işbu davaya konu yeni takibi yaptığı, vazgeçmenin hakkın özünden feragat anlamına gelmediği, tahsilde tekerrür olmamak şartıyla hatalı yapılan bir takipten vazgeçilerek yeniden takip yapılabileceği, İİK'nın 45. maddesine göre rehnin paraya çevrilmesi yolu ile takip yapılması zorunluluğunun da sadece borçlu yönünden olduğu, bu nedenlerle davalının bu usuli itirazlarının yerinde olmadığı, dosyaya sunulan ve birbirini teyit eden tüm bilirkişi raporları ve ek raporlarında takip tarihi itibari ile 21.319,14-TL asıl alacak, 11.378,37-TL işlemiş faiz, 568,91-TL BSMV ve 1.273-TL masraf olmak üzere toplam talep edilebilecek miktarın 34.539,42-TL olarak belirlendiği gerekçeleriyle, davanın kısmen kabulü ile, davalının takibe itirazının kısmen iptaline, tahsilde tekerrür olmamak şartı ile takip tarihi itibari ile 21.319,14-TL asıl alacak, 11.378,37-TL işlemiş faiz, 568,91-TL BSMV ve 1.273-TL masraf olmak üzere toplam 34.539,42-TL üzerinden takibin devamına, fazlaya ilişkin talebin reddine, asıl alacak yönünden dava tamamen kabul edildiğinden ve davalı haksız olduğundan davacı yararına asıl alacağın %40 'ı oranında 8.527,65 TL icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, yasal koşullar bulunmadığından davalının tazminat talebinin ise reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Davalı vekili, 14.10.2013 havale tarihli dilekçesiyle hükme esas alınan bilirkişi heyeti raporunda, müvekkilinin Tekirdağ 1.İcra Mdürülüğü' nün 2010/1117 sayılı icra dosyasına yapmış olduğu 2010 tarihli toplam 24.665-TL miktarındaki ödemelerin değerlendirilmediğini belirterek itiraz etmiştir. Mahkemece, davalının bu yöndeki itirazlarının değerlendirilmesi yönünden banka kayıtları üzerinde son raporu düzenleyen bilirkişi heyetince inceleme yaptırılarak ek rapor alınıp, deliller hepbirlikte değerlendirildikten sonra varılacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yuakrıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin öteki temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 25.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1893, Karar No: 2015/6206, Tarih: 19.02.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/1893 E.  ,  2015/6206 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, ücret alacağı, fazla çalışma, yıllık izin ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davacı ve davalılar ... ile .... avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; davacının, güvenlik görevlisi olarak, asıl işveren ...ait işyerinde alt işverenlerin işçisi olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin son alt işveren tarafından haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiğini, alacak ve tazminatlarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti, yıllık izin ücreti, ulusal bayram genel tatil ücreti ve ücret alacaklarının faizleriyle birlikte davalılardan tahsilini istemiştir.

Davalı Bakanlık vekili; husumet itirazında bulunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ... Ltd. Şti. vekili; işçilerin idarenin işçisi olduğunu, iş sözleşmesinin, ihale süresinin bitimi sebebiyle kendiliğinden sona erdiğini, işçilik alacak ve tazminat hakkı bulunmadığını iddia ederek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ....vekili; şirketin davalı bakanlık ile 06.02.2013 tarihinde hizmet alımı sözleşmesi imzaladığını, sözleşmenin 9. maddesine göre işe başlama tarihinin 12.02.2013 tarihi olup, süre sonunun 31.12.2014 tarihi olarak kararlaştırıldığını, davacının iş sözleşmesinin 11.02.2013 tarihinde feshedildiğini iddia ederek alacak taleplerinde bulunulduğunu, davacı ile bu tarihte aralarında herhangi bir iş ilişkisi bulunmadığını, iş sözleşmesinin feshinin kendilerince yapılmadığını belirterek, davanın reddini talep etmiştir.

./..

Mahkemece, davacının... işe başlamadığı, iş sözleşmesinin ... tarafından feshedildiği, bu işveren ile aralarında herhangi bir iş sözleşmesinin kurulmadığı ve davacı açısından bu davalı yönünden işçi veya işletme devrinin söz konusu olmadığı ve bu davalıya husumet düşmediği, davalı bakanlık ile davalı ... Şirketi arasında hizmet alım sözleşmesi sebebiyle asıl işveren-alt işveren ilişkisi bulunduğu, bu iki davalının davacı alacaklarından müştereken ve müteselsilen sorumlu olduğu, iş sözleşmesinin ...tarafından sözleşme süresinin sona ermesi sebebiyle feshedildiği, davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı, yıllık izin ücreti alacağı olduğu, fazla çalışma yaptığı, ulusal bayram genel tatil günlerinde çalıştığı, ücret alacağı bulunduğu gerekçesiyle bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı kanuni süresi içinde taraflar temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı kanuni süresi içinde taraflar temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanunu'nun 6. maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı Kanun'un üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

4857 sayılı Kanun'un 120. maddesi hükmüne göre, mülga 1475 sayılı İş Kanunu'nun 14. maddesi halen yürürlükte olduğundan, işyeri devirlerinde kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından belirtilen madde hükmü uygulanmalıdır. Anılan maddeye göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde, işçinin kıdemi işyeri veya işyerlerindeki iş sözleşmeleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

İşyeri devrinin temel ölçütü, ekonomik birliğin kimliğinin korunmasıdır. ... kararlarına göre, maddî ve maddî olmayan unsurların devredilip devredilmediği ve devir anındaki değeri, işgücünün devri, müşteri çevresinin devri, işyerinde devirden önce ve sonra yürütülen faaliyetlerin benzerlik derecesi, işyerinde faaliyete ara verilmişse bunun süresi, işyeri devrinin kriterleri arasında kabul edilmektedir.

Maddî ve maddî olmayan unsurların devri söz konusu olmaksızın da işgücünün önem taşıdığı sektörlerde ekonomik birliğin önemli unsurunu olan işçilerin devri de, işyeri devri olarak kabul edilmelidir.

Devirden sonra işyerindeki ekonomik birliğin kimliğini koruyup korumadığının saptanabilmesi için, yürütülen faaliyetin devirden sonra yeni işveren tarafından aynı veya özdeş biçimde sürdürülmesi ölçütü yanında, işyerinin taşınmaz ve taşınır malları ile maddî olmayan varlıkların, işyerinde çalışan işçilerin sayı ve uzmanlık bakımından çoğunluğunun, bunun yanı sıra müşteri çevresinin devredilip devredilmediği, devir öncesi ve sonrasındaki faaliyetler arasında benzerlik olup olmadığı, devir sebebiyle işyerinde faaliyet askıya alınmışsa askı süresi gibi koşullar da göz önünde tutulmalıdır.

- 3 -

- 3 -

4857 sayılı Kanun'un 6. maddesinde yazılı olan “hukukî işleme dayalı” ifadesi geniş şekilde değerlendirilmeli, yazılı, sözlü ve hatta zımnî bir anlaşma da yeterli görülmelidir.

Bu açıklamalar ışığında, iş hukukunda işyeri devrinin işçilik alacaklarına etkileri üzerinde ayrıca durulmalıdır. İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Kanun'un 14. maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Kanun'un 6. maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanun'un 6. maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumlu olacaktır.

Somut olayda, dosya içeriğinden, ihale süresinin bitmesi üzerine yeni dönemde çalıştırılacak işçilerle... yetkililerinin toplantı yaptığı, toplantı sonrasında davacı ve bir kısım işçilerin yeni ihale dönemde işe başlatılmadıkları anlaşılmış olup, ihale süresi biten ... Şirketinde çalışan işçilerin kaçının yeni dönemde ihale alan.... Şirketinde çalışmaya devam ettikleri araştırılarak, işyeri devri şartlarının oluşup oluşmadığı belirlendikten sonra, işyeri devrinin tespiti halinde dava konusu alacaklardan davalı... Şirketininde sorunmlu olduğu dikkate alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 19.02.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.

...