muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/1258, Karar No: 2019/4291, Tarih: 09.04.2019

d)Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine, paranın alım gücüne, ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran, davacı-karşı davalı kadın yararına hükmolunan maddi tazminat azdır. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanunu'nun 50 ve 51. maddesi hükümleri nazara alınarak, daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK m. 174/1) takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda gösterilen sebeple Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi tarafından 03/10/2017 tarih, 2017/756 esas ve 2017/855 karar sayılı ilamının davacı- karşı davalı kadının ziynet alacağı davası ve yararına hükmolunan maddi tazminatın miktarına ilişkin kısımlarına münhasır olmak üzere esastan ret kararının KALDIRILMASINA, Kayseri 2. Aile Mahkemesinin 22/11/2016 tarih, 2014/873 esas 2016/1031 karar sayılı temyiz edilen hükmün yukarıda 2/c ve 2/d bentlerde gösterilen sebelerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerin ise yukarıda 1/b ve 2/b bentlerinde gösterilen sebeplerle ONANMASINA, bozma ve onama kapsamı dışında kalan tarafların sair temyiz dilekçesinin ise yukarıda 1/a ve 2/a bentlerinde gösterilen sebeplerle REDDİNE, duruşma için takdir olunan 2.037.00 TL. vekalet ücretinin Ahter'den alınıp...'ye verilmesine, aşağıda yazılı harcın Ahter'e yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna ve 154.30 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına,

temyiz peşin harcının istek halinde yatıran...'ye geri verilmesine, dosyanın Kayseri 2. Aile Mahkemesine, karardan bir örneğin de ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 09.04.2019 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2020/5860, Karar No: 2020/8070, Tarih: 22.12.2020

**3. Hukuk Dairesi         2020/5860 E.  ,  2020/8070 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 18. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen maddi ve manevi davasının kabulüne dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davalı ...'ın istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, Dr. ... tarafından ... Hastanesinde 07.03.2008 tarihinde bel fıtığı ameliyatı yapıldığını, ameliyat sonrası ayaklarında uyuşma, büyük ve küçük abdestini tutmama, kalçada devamlı şekilde uyuşukluk gibi problemlerin olduğunu, bu hali ile 4 gün sonra taburcu edildiğini, şikayetlerin geçmemesi üzerine yine aynı doktora gittiğinde kendisini üroloji bölümüne gönderdiğini, sonda takıldığını, birkaç gün fizik tedaviye devam etmesinin söylendiğini, şikayetlerinin üzerinden haftalar geçmesine rağmen bitmemesi ve ağır sağlık problemleri nedeniyle Üsküdar Devlet Hastanesinde Dr. ... 'na müracaat ettiğini, yapılan tetkiklerde ameliyat sırasında platin takıldığı, ancak takılan platinin kırık olması nedeniyle sinirlere baskı yaptığı, tekrar yapılacak bir ameliyatla platini almanın felç kalma ihtimalini doğurduğu, bu nedenle mümkün olamayacağı, ancak yapılacak ameliyatla sinirlere yapılan baskının biraz olsun rahatlayabileceğini, aksi halde şikayetlerinin ömür boyu süreceğinin bildirildiğini, bunun üzerine Dr. ... tarafından ... Hastanesinde 11.04.2008 tarihinde ikinci ameliyatın gerçekleştirildiğini, sinirlere olan baskının biraz da olsa hafifletildiğini, ancak şikayetlerin devam ettiğini, kırık platin ile ömür boyu yaşamak zorunda kaldığını, davalı doktorun onayını almadan, tarafına bilgi vermeden kırık platin takmak suretiyle ağır kusurlu davrandığını, aylardır çalışamadığını, hatalı ameliyat yüzünden 5.500,00-TL ücret ödediğini, başka sağlık kuruluşlarında tedavi olduğunu ve ikinci ameliyatı nedeniyle büyük maddi kayba uğradığını, ameliyattan önce aylık gelirinin 580,00-TL net ücret iken, sigortadan sadece 280,00-TL yardım aldığını, bakmakla yükümlü olduğu 3 çocuğu, çalışmayan eşi olduğunu belirterek, şimdilik 10.000,00-TL maddi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte ve 50.000,00-TL manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ..., meydana gelen olumsuzluklardan sorumlu olmadığını, hastayı sadece muayene ettiğini, bilgilendirdiğini, davacının başka hastanede başka hekim tarafından ameliyat edildiğini savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Davalı ..., meydana gelen olumsuzluklardan sorumlu olmadığını, hastayı sadece muayene ettiğini, bilgilendirdiğini, davacının başka hastanede başka hekim tarafından ameliyat edildiğini savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Davalı ... Sağlık Hizm. San. Ve Tic. A.Ş., ameliyatın başarılı geçtiğini, hastanın taburcu edildiğini, ameliyat öncesinde gerekli bilgilendirmenin ve onayın alındığını, ameliyatı yapan doktorların kusuru bulunmadığını savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Yerel mahkemece, davacının maddi tazminat davasının kabulü ile 231.453,62-TL maddi tazminatın 07.03.2008 olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan alınarak davacıya verilmesine, davacının manevi tazminat davasının kısmen kabul kısmen reddiyle 25.000,00-TL manevi tazminatın 07.03.2008 olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş; davalı ...'ın istinaf talebi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, davalı ...'ın istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamının birlikte değerlendirilmesiyle yapılan inceleme sonucunda, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarına göre, Bölge Adliye Mahkemesi kararında bir isabetsizlik bulunmadığından, davalı ...'ın aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, maddi ve manevi tazminat istemine ilişkin olup, Yerel Mahkemece, hüküm altına alınan maddi ve manevi tazminatın yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmiştir. Ne var ki; davacı, dava dilekçesinde manevi tazminat yönünden faize ilişkin olarak bir talepte bulunmamıştır. HMK’nun 26. maddesi uyarınca Mahkeme, tarafların talepleri ile bağlı olup, talepten fazlasına veya başka bir şeye hükmetmesi mümkün değildir. Buna göre, dava dilekçesinde manevi tazminat istemine ilişkin faiz talebi olmadığı gözetilerek hükmedilen manevi tazminata faiz işletilmemesi gerekirken, yazılı şekilde 07.03.2008 tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, Bölge Adliye Mahkemesi kararının düzelterek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalı ...'ın sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 18. Hukuk Dairesi’nin 25.03.2019 tarih ve 2017/2533 Esas, 2019/509 Karar sayılı kararının KALDIRILMASINA, İstanbul Anadolu 15. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 13.07.2017 tarih ve 2008/689 Esas, 2017/266 Karar sayılı kararının hüküm bölümünün 2. bendindeki "07/03/2008 olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte " kısmının hükümden çıkartılmasına, kararın düzeltilmiş bu şekliyle 6100 sayılı HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının temyiz eden davalı ...'a iadesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, 22/12/2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8885, Karar No: 2014/4278, Tarih: 03.03.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/8885 E.  ,  2014/4278 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ankara 7. İş Mahkemesi

Tarihi :22.03.2013

No :2012/849-2013/238

Davacı, yersiz ödenen aylıkların tahsili için yürütülen takibe itirazın iptali ile inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, bozma ilamına uyduktan sonra yaptığı yargılama sonucu ilâmında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, taraflar avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalının avukatının tüm, davacının avukatının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

Mahkemenin uyma kararı verdiği Dairemizin bozma kararının gereğinin yerine getirilmediği anlaşılmaktadır.

1-)Dairemizin bozma kararında ayrıntıları açıklandığı üzere; 5510 sayılı Yasanın 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 96. maddesindeki, “Kurumca işverenlere, sigortalılara, isteğe bağlı sigortalılara gelir veya aylık almakta olanlara ve bunların hak sahiplerine, genel sağlık sigortalılarına ve bunların bakmakla yükümlü olduğu kişilere, fazla veya yersiz olarak yapıldığı tespit edilen bu Kanun kapsamındaki her türlü ödemeler;

a) Kasıtlı veya kusurlu davranışlarından doğmuşsa, hatalı işlemin tespit tarihinden geriye doğru en fazla on yıllık sürede yapılan ödemeler, bu ödemelerin yapıldığı tarihlerden,

b) Kurumun hatalı işlemlerinden kaynaklanmışsa, hatalı işlemin tespit tarihinden geriye doğru en fazla beş yıllık sürede yapılan ödemeler toplamı, ilgiliye tebliğ edildiği tarihten itibaren yirmidört ay içinde yapılacak ödemelerde faizsiz, yirmidört aylık sürenin dolduğu tarihten sonra yapılacak ödemelerde ise bu süre sonundan, itibaren hesaplanacak olan kanunî faizi ile birlikte, ilgililerin Kurumdan alacağı varsa bu alacaklarından mahsup edilir, alacakları yoksa genel hükümlere göre geri alınır…” düzenlemesini içermektedir.

Bu yasal çerçevede; 5434 sayılı Kanun kapsamında 01.10.1986 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı alan davalıya 01.02.1996 tarihinden itibaren 506 sayılı Kanun kapsamında ikinci yaşlılık aylığı bağlanarak 19.02.2008 tarihine kadar ödenmeye devam edilmekte iken davalının SSK’dan aldığı aylığı, davalıya bağlanan her iki aylıkta da tahsise esas sigortalılıktan sayılan 1259 günlük sigortalılığın iptali ve buna bağlı olarak kalan süre yönünden SSK’dan aylığa hak kazanamadığından davalının SSK’dan aldığı yaşlılık aylığı başlangıçtan itibaren aylığı iptal edilerek 01.02.1996-19.02.2008 tarihleri arasında yersiz ödenen 34.568,37 TL. aylığın faizi ile birlikte tahsili için yapılan icra takibine davalının süresinde yaptığı itirazın iptaline karar verilmesi istemine ilişkin eldeki davada; davaya konu ödemelerin davalının kasıtlı ve kusurlu davranışlarından doğduğunun belirgin olduğu gözetilerek 5510 sayılı Kanunun 96/a maddesi kapsamında olan asıl alacak ve yasal faiz miktarının davacı Kuruma sorulup ayrıntılı olarak belirlenmesi istenerek; buna davalının itiraz etmesi halinde, olması halinde aradaki farkın nereden kaynaklandığının belirtildiği denetime elverişli bilirkişi raporu alınarak yapılacak değerlendirme sonucuna göre karar verilmesi gerekir.

2-)Kabule göre, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanununun 67. maddesinin ikinci fıkrasında, borçlunun itirazının haksızlığına karar verilirse alacaklı yararına ve istem üzerine tarafların durumuna, davanın ve hüküm altına alınan şeyin tahammülüne göre, hüküm altına alınan tutarın yüzde kırkından aşağı olmamak üzere uygun bir tazminata karar verileceği yönünde düzenleme öngörülmüştür. 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 02.07.2012 tarih, 6352 sayılı Kanunun 11. maddesiyle, bu fıkrada yer alan “yüzde kırkından” ibaresi “yüzde yirmisinden” şeklinde değiştirilmiştir.

6352 sayılı Kanunun 38. maddesi ile İcra ve İflas Kanununa eklenen geçici 10. maddesinde; “Bu Kanunun ilgili hükümlerinin yürürlüğe girdiği tarihten önce başlatılan takip işlemleri hakkında değişiklikten önceki hükümlerin uygulanmasına devam edilir.” hükmü öngörülmüş olup, Geçici 10. maddesindeki “takip işlemleri” ibaresinin takip talebi olarak anlaşılması gerektiği gözetilerek, 6352 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 05.07.2012 tarihinden önce yapılmış olan icra takipleri üzerine açılan itirazın iptali davalarında icra inkar tazminatının asgari yüzde kırk, 6352 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 05.07.2012 tarihinden sonra yapılan icra takipleri üzerine açılan itirazın iptali davalarında icra inkar tazminatının asgari yüzde yirmi olarak uygulanması gerekmektedir.

Davaya konu somut olayda, davacının başlattığı icra takibinin tarihi 14.05.2008 olup, 6352 sayılı Kanunun 38. maddesi ile İcra ve İflas Kanununa eklenen geçici 10. maddesi uyarınca davacı lehine yüzde kırk icra inkar tazminatına hükmedilmesi gerekirken yüzde yirmi oranında icra inkar tazminatına hükmedilmiş olması, isabetsizdir.

Davaya konu somut olayda, davacının başlattığı icra takibinin tarihi 14.05.2008 olup, 6352 sayılı Kanunun 38. maddesi ile İcra ve İflas Kanununa eklenen geçici 10. maddesi uyarınca davacı lehine yüzde kırk icra inkar tazminatına hükmedilmesi gerekirken yüzde yirmi oranında icra inkar tazminatına hükmedilmiş olması, isabetsizdir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 03.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3569, Karar No: 2015/17036, Tarih: 23.11.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/3569 E.  ,  2015/17036 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/11/2014

NUMARASI : 2014/867-2014/1082

Dava dilekçesinde, kayyımlık kararının kaldırılması talep edilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm kayyım vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Tekirdağ 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2014/265 Esas 2014/713 Karar sayılı dosyasının kesinleşip kesinleşmediğinin mahkemesinden sorularak, alınacak cevabi yazının dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/7117, Karar No: 2008/12163, Tarih: 04.06.2008

4. Ceza Dairesi 2008/7117 E., 2008/12163 K.

**4. Ceza Dairesi 2008/7117 E., 2008/12163 K.**

**- GÖREVLİYE DİRENME

- GÖREVLİYE SÖVME

- HAKSIZ TAHRİK**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 265 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 29 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 53 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 58 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 61 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 125 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 129 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 258 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 269 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 272 ]

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede sanık Bilal hakkında TCY'nİn 58/7. madde ve fıkrası uyarınca cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanacağının belirtilmemesi karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni sayılmamış ve başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-a) CMY'nin 53. maddesi uyarınca tanıklara, dinlenmeden önce gerçeği söylemesinin önemi, gerçeği söylememesi halinde yalan tanıklık suçundan dolayı cezalandırılacağı ve duruşmada mahkeme başkanı veya hakimin izni olmadan mahkeme salonunu terk edemeyeceği hususlarının hatırlatılmaması,

b) Sanık Bilal hakkındaki hapis cezası silah nedeniyle artırılırken ilgili yasa maddesi gösterilmeyerek CMY'nin 232/6. madde ve fıkrasına uyulmaması,

2)Kabule göre;

a)

Sanıkların savunmaları ve bu doğrultudaki sanık Ömer'e ilişkin hekim raporu karşısında, polis olan yakınanların görevlerini yaparlarken sanıklara karşı zor kullanma yetkilerinin sınırını aşıp aşmadıklarının değerlendirilmesi ve sınırın aşıldığının kabulü halinde, görevliye direnme eyleminde TCY'nin 29., görevliye hakaret eyleminde anılan Yasa'nın 129. maddelerinin uygulanıp uygulanmayacağı tartışılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile hüküm kurulması,

b)

Sanık Ömer hakkında hakaret suçundan hükmedilen 1 yıl 6 ay hapis cezası TCY'nin 125/4. madde ve fıkrası uyannca aleniyet nedeniyle 1/6 yerine, 1/4 oranında artırılarak fazla ceza verilmesi,

c)

Sanık Bilal hakkında TCY'nin 58. maddesi uyarınca tekerrüre esas alınan eski hükümlülüğündeki ceza miktar ve türünün belirtilmemesi,

d)

Sanık Ömer'e hakaret suçundan gün olarak verilen hapis cezasının TCY'nin 61. maddesi uyannca aya çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

e) TCY'nin 53. maddesinin 1. fıkrasının a, b, d, e bentlerindeki hak yoksunluklarının infazın tamamlanmasına kadar süreceğinin düşünülmemesi,

c)

Sanık Bilal hakkında TCY'nin 58. maddesi uyarınca tekerrüre esas alınan eski hükümlülüğündeki ceza miktar ve türünün belirtilmemesi,

d)

Sanık Ömer'e hakaret suçundan gün olarak verilen hapis cezasının TCY'nin 61. maddesi uyannca aya çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

e) TCY'nin 53. maddesinin 1. fıkrasının a, b, d, e bentlerindeki hak yoksunluklarının infazın tamamlanmasına kadar süreceğinin düşünülmemesi,

Yasaya aykırı ve sanıklar Ömer ve Bilal'ın temyiz nedenleri İle teb-liğnamedeki düşünce kısmen yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUY'nİn 325. maddesi uyarınca bozmadan hükmü temyiz etmeyen sanık Ugur'un da yararlandırılmasına, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 04.06.2008 tarihinde oybirjiğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7573, Karar No: 2012/9334, Tarih: 09.04.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/7573 E.  ,  2012/9334 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

KARAR

Dava, kira sözleşmesinden kaynaklanan kiracılığın tespiti isteğine ilişkindir. 9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı ... Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; ... Büyük Genel Kurulunun 9.2.2012 günlü ve 2012/1 sayılı kararı ile ( tarafların sıfatına bakılmaksızın ) hasılat kirası dahil bu tür davalara ilişkin hüküm ve kararların temyizen incelenmesi görevi 1.3.2012 tarihinden itibaren ... 6.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ:Dosyanın görevli ... Yüksek 6.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 09.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8046, Karar No: 2014/23388, Tarih: 20.10.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/8046 E.  ,  2014/23388 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Hakkari Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/07/2013

NUMARASI : 2013/102-2013/246

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, dava konusu taşınmaza pilon dikilmek suretiyle enerji nakil hattı tesis edildiği anlaşılmaktadır.

Bu durumda; dava konusu taşınmaza hangi idare tarafından hangi tarihte el atıldığı belirlenip, elektrik mühendisi ve fen bilirkişi krokisinin ölçeği de infaza elverişli olacak şekilde enerji nakil hattının izdüşüm alanın zemin üzerinde açıkça gösterilerek işin esası hakkında bir hüküm kurulması gerekirken, yazılı gerekçelerle davanın reddine karar verilmiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 20.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11255, Karar No: 2014/13485, Tarih: 16.10.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/11255 E.  ,  2014/13485 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

TALEP EDEN : ... Kaymakamlığı ... ... Zihinsel Özürlüler Rehabilitasyon Merkezi Müdürlüğü

KISITLI ADAYI :...

Vesayet hukukuna ilişkin davada Devrek Sulh Hukuk Mahkemesi ve Ermenek Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

... Sulh Mahkemesince kısıtlının mernis adresinin “... Mahallesi...Caddesi No:...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesi ise; göre kısıtlı adayının “... Mahallesi ...Caddesi No:...” adresinin bakımevi adresi olduğu kısıtlının bakımevinden önce “... Köyü,...” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir.“ Diğer taraftan, yine TMK'nun 22. Maddesine göre, bir bakımevi kurumuna konulma yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmaz.

Somut olayda, kısıtlı adayının “...” İlçesindeki mernis adresinin bakımevi adresi olduğu, kısıtlı adayının kaldığı bakımevinden alınan yazı cevabına göre kısıtlı adayanın bakımevine yerleşmeden önceki son yerleşim yeri adresinin “... Köyü,...” olduğunun anlaşılmış olmasına göre, bu durumda uyuşmazlığın ... Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21. ve 22. maddeleri gereğince ...Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 16.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1496, Karar No: 2019/3435, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2017/1496 E.  ,  2019/3435 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.