muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/78, Karar No: 2016/4104, Tarih: 28.04.2016

**15. Ceza Dairesi         2016/78 E.  ,  2016/4104 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli mala zarar verme, görevi yaptırmamak için direnme

Nitelikli mala zarar verme ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından, sanığın mahkûmiyetine ilişkin hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 53.maddesinin (1), (2), ve (4) numaralı fıkralarıyla ilgili olarak Anayasa Mahkemesi'nin verdiği 08.10.2015 tarihli ve ....5 sayılı kısmi iptal kararının, 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girdiğinden koşulları oluşması halinde infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 02.03.2010 tarih, .... esas, .... sayılı kararına göre, görevi yaptırmamak için direnme suçunun sanık tarafından birden fazla polis memuruna karşı hukuksal anlamda tek bir fiil ile gerçekleştirilmesi nedeniyle, aynı nev'iden fikri içtimaın koşulları gerçekleşmiş bulunduğundan, sanık hakkında anılan suçtan tayin olunan cezanın 5237 sayılı TCK'nın 43/2. maddesi ile arttırılması gerektiği gözetilmeden eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Alkollü olan sanığın, hakkında nitelikli mala zarar verme suçudan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen sanık ... ile birlikte belediyeye ait 2 adet çöp tenekesini denize atarak olay yerini terk ettiğini öğrenen emniyet görevlilerinin sanıkları görmeleri üzerine durdurup alkol testi yapmak istediklerinde sanığın, görevli polis memuru müşteki ...'e "siz bizim kim olduğumuzu biliyor musunuz, başınıza iş almayın, bırakın gidelim" dediği, ....

Müdürlüğüne davet edildikleri sırada, "yapmayın bunu bize bunun hesabı sorulur" dediği, Emniyet Müdürlüğü'ne götürüldüğünde de emniyet müdürü müşteki ...'e "bunun hesabını kim verecek" dediği, akabinde komiser yardımcısı ...'e "senin ağzını burnunu kıracağım, aracının lastiklerini keseceğim" dediği anlaşılmakla, eylemlerinin nitelikli mala zarar verme ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarını oluşturduğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozma üzerine, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, lehine hükümlerin uygulanmadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 28.04.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15581, Karar No: 2023/7433, Tarih: 22.11.2023

**2. Ceza Dairesi         2021/15581 E.  ,  2023/7433 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN:

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI :2015/470 E., 2015/850 K.

ŞİKÂYETÇİ :...

SUÇLAR :Hırsızlık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜMLER :Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :Onama, bozma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Diyarbakır Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 11.03.2013 tarihli ekspertiz raporunda, tetkike konu ... adına düzenlenmiş sahte nüfus cüzdanındaki fotoğraf değişikliği yoluyla gerçekleştirilen sahtecilik işleminin, ilk nazarda ve kolaylıkla dikkati çekmeyeceği cihetle aldatma (iğfal) kabiliyetine haiz olduğunun belirtilmiş olması karşısında, tebliğnamedeki resmi belgede sahtecilik suçundan belirtilen bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin kısmen istem gibi ONANMASINA,

22.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/114, Karar No: 2015/1356, Tarih: 19.02.2015

**16. Hukuk Dairesi         2015/114 E.  ,  2015/1356 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu, .... Mahallesi çalışma alanında bulunan, 149 ada 5 parsel sayılı 58.060,35 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu belirtilerek taşlık, kayalık niteliği ile ... adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ... taşınmazın bir bölümü hakkında kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak tapu iptal tescil istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişme konusu 149 ada 5 parsel sayılı taşınmazın 23.12.2013 tarihli fen bilirkişisi raporunda (A) harfiyle gösterilen 19.300,99 metrekare yüzölçümündeki bölümünün tapu kaydının iptaliyle davacı ... adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece çekişme konusu 149 ada 5 parsel sayılı taşınmazın fen bilirkişisi raporunda (A) harfiyle gösterilen bölümü hakkında tespit tarihinden önce davacı lehine zilyetlikle mülk edinme şartlarının gerçekleştiği kabul edilmek suretiyle hüküm kurulmuş ise de; yapılan araştırma, inceleme ve uygulama karar için yeterli bulunmamaktadır. Mahkemece hükme esas alınan 24.12.2013 tarihli ziraat bilirkişisi raporunda 23.12.2013 tarihli fen bilirkişisi raporunda (A) harfi ile gösterilen bölümün üst kısmının yoğun olarak taş ve kayalardan oluştuğu, ayrıca seyrek olarak meşe palamutlarının bulunduğu, alt kısmının ise killi tınlı toprak yapısında 2. sınıf tarım arazisi olduğu belirtilmiştir. Fen bilirkişisi raporunda da taşınmazın orta kısmında bir bölümünün (A) harfiyle işaretlendiği anlaşılmaktadır. Dosya içerisindeki çekişmeli taşınmaza ait olduğu anlaşılan fotoğraflarda da tescile karar verilen bölümleri kabaca işaretlenmediğinden bilirkişi raporunda taşlık kayalık olduğu belirtilen bölümlerin (A) harfiyle gösterilen ve davacı adına tescil kararı verilen bölüm içerisinde kalıp kalmadığı hususunda tereddüt oluşmaktadır. Mahkemelerin kararının değerlendirilmesi açısından bilirkişi raporlarının anlaşılabilir ve açık olması zorunludur. Diğer taraftan taşınmazın önceki niteliğinin tespiti açısından gerekli bulunan tespit tarihinden öncesine ait hava fotoğraflarından da yararlanılmamıştır. O halde doğru sonuca varılabilmesi için tespit tarihinden geriye doğru en az 15-20-25 yıl öncesine ait üç ayrı evreye ilişkin yüksek çözünürlüklü hava fotoğrafları ....ndan getirtilerek dosya arasına konulmalıdır. Bundan sonra, 3 kişilik ziraat mühendisleri kurulu ve jeodezi veya fotogrametri uzmanı harita mühendisinden oluşacak bilirkişi heyeti aracılığıyla yapılacak keşifte, yerel bilirkişi ve tarafların göstereceği zilyetlik tanıklarından taşınmazın hangi tarihten beri kim tarafından kullanıldığı ve zilyetliğin ne şekilde sürdürüldüğü hususları maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılmalı, belirtilen tarihlerde çekilmiş stereoskopik hava fotoğrafları üzerinde stereoskop ile jeodezi ya da fotogrametri uzmanına inceleme yaptırılmalı, temin edilebilen en eski tarihli uydu fotoğrafları değerlendirilmeli, 3 kişilik ziraat bilirkişi kurulundan taşınmazın niteliği, zilyetliğin süresi ve şekli konusunda rapor alınmalı, çekişmeli taşınmazın fotoğrafları çekilerek bu fotoğraflar üzerinde temyize konu bölümün sınırları fen bilirkişisince kabaca işaretlenmeli, bundan sonra toplanmış ve toplanacak deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Eksik inceleme ile yazılı olduğu şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, davalı ... temsilcisinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, 19.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3118, Karar No: 2010/3403, Tarih: 17.03.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/3118 E.  ,  2010/3403 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki orman tahdidine itiraz ve orman şerhinin silinmesi davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine ve Orman Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 08.12.2005 tarih 2005/13839-15453 sayılı bozma kararında özetle: "Çekişmeli ...368 ve 381 parseller hakkında orman tahdidine itiraz ve orman şerhinin silinmesi davasının kabulüne karar verilmişse de, uzman bilirkişi raporunun hükme yeterli olmadığı, 1945 yılından önce kesinleşen tahdit bulunduğuna göre tahdit dışında kalan taşınmazların orman olup olmadığının 4785 ve 5658 Sayılı Yasaya göre değerlendirilmesi gerektiği, bu nedenle eski tarihli resmi belgelerin uygulanmasına dayalı keşif yapılması, taşınmazların tespitine esas alınan T. Evvel 1943 tarih 299 nolu tapu kaydı kapsamı orman değilse, miktarı ile geçerli kabul edileceği, orman ise kaydın yasal değerinin kalmadığı, kabule göre de 368 parselin (b) bölümünün özel orman olarak davacılar adına tesciline karar verildiği, bu konuda bir dava olmadan özel orman olarak tescile karar verilemeyeceği" açıklanmışır. Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın kabulüne ve dava konusu parsellerin orman sınırlamasının iptali ile tapuda yazılı 2/B şerhinin silinmesine karar verilmiş, hüküm davalı Hazine ve Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, 10 yıllık sürede açılan orman tahdidine itiraz ve orman şerhinin silinmesi istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 4785 Sayılı Yasa hükümleri nazara alınmadan yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 06.11.1995 tarihinde kesinleşen herhangi bir nedenle dışarıda kalmış ormanların kadastrosu ve 2/B uygulaması ile 1966 yılında kesinleşen arazi kadastrosu vardır.

Hükme esas alınan uzman bilirkişi raporlarında, "çekişmeli taşınmazların 3116 Sayılı Yasaya göre yapılıp kesinleşen orman kadastro sınırları dışında kaldığı, 1994 yılında orman sınırı içine alındığı, eylemli halde ağaçlık niteliğindeyse de, taşınmaz üzerindeki orman varlığının ... ormanlardan tohumlanma yoluyla geldiği ve çevresiyle birlikte 3 Hektarı geçmediği, ayrıca geçerli tapu kaydı bulunması nedeniyle 6831 Sayılı Yasanın 1/G maddesi gereğince orman sayılmayan yerlerden olduğunun" bildirilmesi nedeniyle yazılı şekilde karar verilmişse de, mahkemenin bu kabulü dosya kapsamına uygun düşmemektedir.

Şöyle ki; çekişmeli 368 sayılı parsel 44180 m2, 381 sayılı parsel 38560 m2, dava dışı komşu 367 parsel ise 21400 m2 yüzölçümünde olup, toplam 104140 m2 yüzölçümlü olan 367,368,381 numaralı parsellere, yüzölçümü 27575 m2 olan Ekim 1943 tarih 299 numaralı tapu kaydı uygulanmıştır.Tapu kaydının cinsi tarla, sınırları, yol, ... ...... oğlu ve ...'tir.1994 yılında yapılan orman kadastrosu sırasında, eylemli durumları nedeniyle, 381

sayılı parselin 13686 m2 bölümü “Harkarkası Devlet Ormanı”, 368 parselin 30035 m2 bölümü de “...Devlet Ormanı” adı verilerek orman sınırı içine alınmıştır.Dairenin bozma kararından sonra 19.03.2007 tarihinde yapılan keşiften sonra Orman Mühendisi ...... ve arkadaşları tarafından düzenlenen 11.06.2007 tarihli raporda, orman sınırı içine alınan alanlarda halen 50-60 yaşlarında 7-8 metre boyunda 10-15 cm.çaplı meşe ağaçlarının bulunduğu bildirilmiş, keza rapora ekli güncel durumu yansıtan orto-foto haritasında da taşınmazın orman sınırı içine alınan yerlerinin fiilen orman ağaçları ile kaplı olduğu gösterilmiştir. Bilirkişiler aynı raporlarında 381 parselde 1957 tarihli Memleket Haritasında orman ağaçları göründüğünü, ancak 368 parseldeki ağaçların çalılık olduğunu bildirmiş iseler de, bilirkişilerin bu değerlendirmeleri kendi raporlarıyla da çelişkilidir. Çünkü, 368 parseldeki meşe ağaçlarının yaşı 40-50 olarak bildirilmiş, diğer taraftan 1957 tarihli haritada çalılık olduğu açıklanmıştır. Bilimsel ve teknik olarak, ormancılık bilimine göre, meşe tohumları ağır tohumlu ağaçlar grubundan olup,tohum kanatları olmaması nedeniyle rüzgar veya diğer nedenlerle taşınarak, çimlenerek yetişmesi mümkün değildir. Nitekim mahkemenin hükme dayanak yaptığı, 11.06.2007 günlü bilirkişi kurulunda ... Orman Yüksek Mühendisi ......,...2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2004/144 (Dairenin 2008/5380-8060) sayılı dosyasına verdiği 02.02.2007 tarihli raporda aynen “meşe ağacı tohumu, ağır tohumlu ağaçlar grubu içerisinde yer aldığı ve tohum kanatlarının olmaması nedeni ile uzak mesafelere rüzgar v.s. gibi etkenlerle taşınarak çalılık alanlar içerisinde çimlenip yetişmesi mümkün görülmemektedir. Dolayısı ile davalı taşınmaz üzerindeki meşenin daha önceki yıllarda tahrip edilmiş olduğu, hava fotoğraflarının bu senelerde çekilmiş olduğu, fakat daha sonraki yıllarda toprak altında kalan kök ve yüzeyde bulunan gövde kesitlerinden çıkan kök ve sürgünlerinden yeniden bugün üzerinde görülen meşe ormanının meydana geldiği bilimsel bir gerçektir." şeklindeki bilimsel görüş esas alınarak,mahkemece hazinenin davasının kabulüne dair verilen 10.05.2007 gün 2004/144-274 sayılı kararı,Dairenin 13.12.2007 gün 2007/13313-16397 sayılı kararı ile onanmış ve kişilerin karar düzeltme talepleri dairenin 02.06.2008 gün 2008/5389-8060 sayılı kararı ile reddedilmiştir.

Şu hale göre taşınmazların orman kadastro sınırları içine alınan bölümlerindeki meşe ağaçları eskiden beri bulunmaktadır. Tesbite esas alınan tapu kaydı yüzölçümü 27570 m2 olup, revizyon gördüğü, dava dışı 367 parselin (21400 m2) ve yine 381 parselin orman sayılmayan kesiminin(24874 m2), 368 parselin orman sayılmayan kesiminin (14145 m2)toplamı tapu kaydı miktarından çok fazladır.381 numaralı parselin orman sınırı içine alınıp, dava konusu edilen 13686 m2 bölümü, güneydeki tamamı orman sınırı içine alınıp kesinleşen 379 numaralı orman parseline bitişiktir. Bu durumda önceki bozma kararında açıklandığı gibi 6831 sayılı yasanın 1/F ve 1/G maddelerinin somut olaya uygulanma olanağı bulunmamaktadır.

O halde davacıların orman kadastrosuna itiraz davalarının reddine karar verilmesi gerekirken somut olaya uygun düşmeyen gerekçelerle davanın kabulüne ve kabule göre de taşınmazın tapu kaydında 2/B şerhi bulunmadığı, orman şerhi bulunduğu halde 2/B şerhinin silinmesine karar verilmesi ibabetsizdir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Orman Yönetimi ve Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile usul ve yasaya uygun olmayan hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde Orman Yönetimine iadesine 17/03/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12807, Karar No: 2015/569, Tarih: 26.01.2015

**7. Hukuk Dairesi         2014/12807 E.  ,  2015/569 K.**

**"İçtihat Metni"**

İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre taraf vekillerinin yerinde bulunmayan tüm temyiz

itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harçlarının taraflara yükletilmesine, 26/01/2015 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Türk hukukunda eşit davranma borcu 4857 sayılı İş Kanunu'nun 5'inci maddesinde "Eşit davranma ilkesi" başlığı altında işverenin genel anlamda borçları arasında düzenlenmiştir.

Eşit davranma borcu nispi nitelikte bir işveren borcudur. Ayrım yasağının mutlak olduğu sınırlı nedenler dışında eşit davranma borcu nispi nitelik taşır.

İş Kanunu'nun 5'inci maddesinin 1'inci fırası, mutlak ayrımcılık yasağını düzenlemektedir. Mutlak anlamda eşit davranma borcu çoğunlukla şekli eşitlik anlamında ayrım yapmama yükümlülüğü bakımından sözkonusu olur. Irk, etnik köken, cinsiyet,

cinsel eğilim, dini ve felsefi inanç, siyasal düşünce vs. gibi.

Yasanın 5'inci maddesinin ikinci fıkrasında tam süreli-kısmi süreli işçi ile belirli süreli-belirsiz süreli işçi arasında farklı işlem yapma yasağı öngörülmüş, üçüncü fıkrada ise cinsiyet ve gebelik sebebiyle ayrım yasağı düzenlenmiş, dördüncü ve beşinci

fıkrada işverenin ücret ödeme borcunu ifası sırasında ayrım yapamayacağından söz edilmiştir. Burada sözü edilen ücret genel anlamda ücret olup ücretin dışında kalan ikramiye prim vs. ödemeleride kapsar.

Eşit davranma borcu, işverenin haklı nedenler bulunmaksızın işçiler arasında farklı davranmaması, yani haksız ayrımda bulunmaması, keyfi davranışlardan kaçınması, haklı nedenler varsa ayrımda bulunması, farklı davranması yükümlülüğünü ifade

eder. Ayrımcılığın kaynağında ölçütün kendisi değil, yarattığı sonuç yatar.

İşverenin eşit davranma borcuna aykırılığın yaptırımı 5'inci maddenin altıncı fıkrasına göre dört aya kadar ücret tutarında tazminat ile yoksun bırakıldığı hakların talep edilebilmesi ve İş Kanunu'nun 99. maddesine göre idari para cezasıdır. İş Kanunu'nun 99/1-a maddesinde 5'inci maddede öngörülen tüm ilke ve yükümlülüklere aykırı davranan işveren veya işveren vekiline bu durumdaki her işçi için elli milyon lira para cezası verileceği bildirilmiştir.

İşverenin eşit davranma borcuna aykırılığın yaptırımı 5'inci maddenin altıncı fıkrasına göre dört aya kadar ücret tutarında tazminat ile yoksun bırakıldığı hakların talep edilebilmesi ve İş Kanunu'nun 99. maddesine göre idari para cezasıdır. İş Kanunu'nun 99/1-a maddesinde 5'inci maddede öngörülen tüm ilke ve yükümlülüklere aykırı davranan işveren veya işveren vekiline bu durumdaki her işçi için elli milyon lira para cezası verileceği bildirilmiştir.

İş Kanunu'nun 5'inci maddesinin sistematik düzenlemesinde yaptırım olarak ön görülen dört aya kadar ücret tutarında tazminata ilişkin fıkranın mutlak ayrımcılık yasağının düzenlendiği birinci fıkradan hemen sonra yer almaması, mutlak ayrımcılık yasağından sonra gelen nispi ayrımcılık yasaklarına ilişkin ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarından sonra gelmek üzere altıncı fıkrada yer almış olması, ayrıca işçinin aykırılık halinde yoksun bırakıldığı haklarını talep edebileceğine ilişkin düzenleme ile tazminatın aynı fıkrada düzenlenmiş olması, İş Kanunu'nun 99. maddesinde cezai yaptırım olarak göngörülen idari para cezasının sadece birinci fıkradaki mutlak ayırımcılık yasaklarına değil 5'inci maddede öngörülen tüm ilke ve yükümlülüklere aykırılık halinde verileceğine ilişkin düzenleme yapılmış olması kanun koyucunun amacının tazminatın yalnızca birinci fırada düzenlenen mutlak ayrımcılık yasağının değil nispi ayrımcılık yasağınında yaptırımı olarak öngörüldüğünü göstermektedir.

Somut olayda iş yerinde uygulanan Toplu İş Sözleşmesinin 3. maddesinde büro elemanlarının kapsam dışı bırakıldığı, 4/9 maddesinde ise fiilen büro elemanı olarak çalışanların yararlanabileceği hakların düzenlendiği, iş yerinde büro elemanı olan bir grup işçinin Toplu İş Sözleşmesinden yararlandırıldığı davalının ilgili sedikaya 3.12.2008 tarihinde üye olmasına rağmen bir grup işçi ile birlikte Toplu İş Sözleşmesinden yararlandırılmadığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece aynı durumda çalışan bir grup işçinin Toplu İş Sözleşmesinden yararlandırıldığı, davacı ile birlikte dava açan bir grup işçinin yararlandırılmadığı davacınında Toplu iş Sözleşmesinden yararlanması gerektiği gerekçesiyle davacının yoksun bırkıldığı fark işçilik alacağının kabulüne, gerekçe gösterilmeksizin eşit davranmama tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir.

Yukarda açıklanan nedenlerle eşit davranmama tazminatının yalnız birinci fıkrada düzenlenen mutlak ayrımcılık yasaklarının değil, nispi ayrımcılık yasaklarınında yaptırımı olduğu ve kararın davacıya eşit davranmama tazminatı verilmesi için bozulması görüşünde olduğumdan, Sayın Çoğunluğun sözlü olarak dile getirdiği davacının yoksun kaldığı hakları talep edebileceği ancak tazminat talep edemeyeceği yönündeki çelişkili gerekçe ile verdiği onama kararına katılmıyorum.26/01/2015
Yargıtay — Esas No: 2018/2735, Karar No: 2018/3977, Tarih: 09.10.2018

**1. Ceza Dairesi         2018/2735 E.  ,  2018/3977 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

S.S.ÇOCUK : ...

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs, hakaret

HÜKÜM :1-) Suça sürüklenen çocuk ... hakkında;

a-) Katılan ...'ı kasten öldürmeye teşebbüsten TCK'nun 81/1, 35/2, 29/1, 31/3, 62/1. maddeleri uyarınca 5 yıl 5 ay hapis cezası,

b-) Katılan ...'a hakaret suçundan, TCK'nun 129/3, CMK'nun 223/4-c maddeleri uyarınca ceza verilmesine yer olmadığı

2-) Sanık ... hakkında;

Mağdur ...'a hakaret suçundan, TCK'nun 129/3, CMK'nun 223/4-c maddeleri uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına.

TEMYİZ EDENLER : Katılan sanık ... müdafii, suça sürüklenen çocuk ... müdafii

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, suça sürüklenen çocuk ...'un mağdur ...'e yönelik eyleminin sübutu kabul; tahrike, yaş küçüklüğüne ve takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, suça sürüklenen çocuk ve mağdur-sanık hakkında hakaret suçundan açılan kamu davasında TCK'nun 129/3. ve 223/4-c maddeleri uyarınca ceza verilmesine yer olmadığı mahkemece kabul ve takdir kılınarak hükmedilmiş, verilen hükümlerde bozma nedeni dışından bir isabetsizlik görülmediğinden, suça sürüklenen çocuk müdafiinin bir nedene dayanmayan, katılan-sanık vekilinin Ali hakkında eksik ceza tayin edildiğine, katılan hakkında hakaret suçundan beraat kararı verilmesi, Ali'nin hakaret suçundan cezalandırılması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

../..

S/2

1- Suça sürüklenen çocuk ... ve katılan-sanık ... hakkında hakaret suçundan verilen ceza verilmesine yer olmadığı kararının tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak ONANMASINA;

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan verilen mahkumiyet hükmünün incelenmesinde ise;

Oluşa, tüm dosya kapsamına ve mahkemenin kabulüne göre, olay günü tarafların aralarındaki ihtilaf nedeniyle kavga etmek için parkta bir araya geldikleri, laf sataşının kavgaya döndüğü, karşılıklı olarak birbirlerine bıçak çektikleri, tarafların ve görgü tanıkları olan arkadaşlarının anlatımlarına göre önce aralarında bir kaç metre mesafe olacak şekilde birbirlerine bıçak salladıkları , bir ara mesafenin yarım metreye düştüğü sırada suça sürüklenen çocuğun bıçağı katılanın göğüs mesafesine sapladığı ve bu aşamadan sonra olay yerinden kaçtığı, mağdurun toraksa nafiz, asendan sort ve pulnoner vende lezyonlar oluşturan, solda hemopnömotoraksa neden olacak şekilde yaralanması ile sonuçlanan olayda;

Taraflar arasında olay öncesinde öldürmeyi gerektirir bir husumet bulunmaması, hayati tehlike oluşturacak darbenin 1 adet olması, ciddi bir engel durum bulunmamasına rağmen suça sürüklenen çocuğun eylemine kendiliğinden son vermesi gözetildiğinde, kasten yaralama suçundan temel cezanın üst sınıra yakın şekilde tayini suretiyle hüküm kurulması yerine yazılı şekilde suçun nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek kasten öldürmeye teşebbüs suçundan karar verilmesi,

Yasaya aykırı olup, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 09.10.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4143, Karar No: 2017/6846, Tarih: 12.06.2017

**8. Ceza Dairesi         2017/4143 E.  ,  2017/6846 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İbadethanelere ve mezarlıklara zarar verme

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Hükmün suça sürüklenen çocuğun yüzüne karşı usulüne uygun tefhim edildiği, 14.04.2016 tarihinde gerekmediği halde suça sürüklenen çocuk müdafine yapılan tebligatın yeni bir hak bahşetmeyeceği cihetle; suça sürüklenen çocuğun yüzüne karşı verilen hükmü, CMUK.nun 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 19.04.2016 tarihinde temyiz eden suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 317. maddesi gereğince REDDİNE, 12.06.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.