muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/7446, Karar No: 2016/7364, Tarih: 28.03.2016

D) Temyiz

Kararı, davacı vekili ve davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanunî gerektirici sebeplere göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- İcra İflas Kanunu'nun 72. maddesi uyarınca, “Borçlu, icra takibinden önce veya takip sırasında borçlu bulunmadığını ispat için menfî tespit davası açabilir. İcra takibinden önce açılan menfî tespit davasına bakan mahkeme, talep üzerine alacağın yüzde onbeşinden aşağı olmamak üzere gösterilecek teminat mukabilinde, icra takibinin durdurulması hakkında ihtiyatî tedbir kararı verebilir. İcra takibinden sonra açılan menfî tespit davasında ihtiyatî tedbir yolu ile takibin durdurulmasına karar verilemez. Ancak, borçlu gecikmeden doğan zararları karşılamak ve alacağın yüzde onbeşinden aşağı olmamak üzere göstereceği teminat karşılığında, mahkemeden ihtiyatî tedbir yoluyla icra veznesindeki paranın alacaklıya verilmemesini isteyebilir. Dava alacaklı lehine neticelenirse ihtiyatî tedbir kararı kalkar. Buna dair hükmün kesinleşmesi hâlinde alacaklı ihtiyatî tedbir dolayısıyla alacağını geç almış bulunmaktan doğan zararlarını gösterilen teminattan alır. Alacaklının uğradığı zarar aynı davada takdir olunarak karara bağlanır. Bu zarar herhâlde yüzde yirmiden (2/7/2012 tarihli ve 6352 sayılı Kanunun 15 inci maddesiyle yüzde kırk ibaresi yüzde yirmi olarak değiştirilmiştir.) aşağı tayin edilemez. Dava borçlu lehine hükme bağlanırsa derhâl takip durur. İlamın kesinleşmesi üzerine münderecatına göre ve ayrıca hükme hacet kalmadan icra kısmen veya tamamen eski hâle iade edilir. Borçluyu menfi tespit davası açmaya zorlayan takibin haksız ve kötüniyetli olduğu anlaşılırsa, talebi üzerine, borçlunun dava sebebi ile uğradığı zararın da alacaklıdan tahsiline karar verilir. Takdir edilecek zarar, haksızlığı anlaşılan takip konusu alacağın yüzde yirmisinden (2/7/2012 tarihli ve 6352 sayılı Kanunun 15 inci maddesiyle yüzde kırk ibaresi yüzde yirmi olarak değiştirilmiştir.) aşağı olamaz. Borçlu, menfî tespit davası zımmında tedbir kararı almamış ve borç da ödenmiş olursa, davaya istirdat davası olarak devam edilir. Takibe itiraz etmemiş veya itirazının kaldırılmış olması yüzünden borçlu olmadığı bir parayı tamamen ödemek mecburiyetinde kalan şahıs, ödediği tarihten itibaren bir sene içinde, umumi hükümler dairesinde mahkemeye başvurarak paranın geriye alınmasını isteyebilir. Menfî tespit ve istirdat davaları, takibi yapan icra dairesinin bulunduğu yer mahkemesinde açılabileceği gibi, davalının yerleşim yeri mahkemesinde de açılabilir. Davacı istirdat davasında yalnız paranın verilmesi lâzım gelmediğini ispata mecburdur.”.

İcra İflâs Kanunu’nun 72 nci maddesinde, menfî tespit davasında kötüniyet tazminatına hükmedilmesi için alacağın likit olması koşulu bulunmamaktadır.

İcra İflâs Kanunu’nun 72 nci maddesinde, menfî tespit davasında kötüniyet tazminatına hükmedilmesi için alacağın likit olması koşulu bulunmamaktadır.

Genellikle, şoför olarak çalışan işçilerden işe girişte veya akit devam ederken, işverene verecekleri olası zararlara karşılık teminat amacıyla senetler alınıp iş sözleşmesi sona erdikten sonra icra takibine konulabilmektedir. Bu tür senetlerin iptali amacıyla açılan menfî tespit davalarında görevli mahkeme iş mahkemesidir. İş sözleşmesi sona erdikten sonra düzenlenen ve iş sözleşmesi ile ilgisi olmayan senetlerin iptali davalarında ise genel mahkemeler görevlidir.

Somut uyuşmazlıkta davacı, 10.11.2008 tanzim tarihli ve 10.12.2008 vadeli 6.350,00 TL bedelli bonoya dayalı icra takibinde borçlu olmadığının tespiti ile % 40 kötüniyet tazminatına hükmedilmesini istemiştir.

İcra takibinin kötüniyetle yapıldığı ve takip konusu bononun işe girişte teminat olarak düzenlendiği mahkemenin de kabulündedir. Üstelik dava konusu alacak miktarı belirlidir ve yargılamayı da gerektirmemektedir.

Mahkemece, teminat senedinin haksız yere takibe konulması nedenleri ile kötüniyet tazminatı talebinin kabulü yerine yargılamayı gerektirmediği gerekçesi ile reddine karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine, 28.03.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1441, Karar No: 2011/4771, Tarih: 11.04.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/1441 E.  ,  2011/4771 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, ortak alanların kullanımına neden olan el atmanın önlenmesi ve yapılan tadilatların eski hale getirilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1- Geri çevirme kararı üzerine dosyaya gönderilen Şişli Tapu Müdürlüğü yazılarından dava konusu anataşınmazda 15.11.1999 tarihinde kat irtifakının 1998/4924 sayı ile onaylı projeye göre kurulduğu, 11.05.2004 tarihinde kat irtifakının terkin edilerek 31.12.2002 tarih ve 2002/6986 R-161664 sayılı projeye göre 11.05.2004 tarihinde yeniden kurulduğu, bu projelerden başka proje mevcut olmadığı, daha sonra ise kısmi olarak 15.03.2005 ve 25.10.2007 tarihlerinde kat mülkiyetine geçildiği bildirildiğine göre kat irtifakının terkini ve yeniden yeni projeye göre kurulmasına esas dayanak tüm bilgi ve belgelerin ve bu tarihteki (terkin ve yeniden kurulma) tüm tapu kayıt maliklerini gösterir tapu kayıtlarının ilgili Tapu Müdürlüğünden,

2- 11.05.2004 tarihinde kat irtifakının terkini ile yeniden kurulması sırasında esas alınan 31.12.2002 tarih ve 2002/6986 R-161664 sayılı projeye o tarihteki tüm kat maliklerinin muvafakatının bulunup bulunmadığı, varsa buna ilişkin belgelerin ilgili Belediye Başkanlığından,

Teminiyle birlikte temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12690, Karar No: 2010/667, Tarih: 27.01.2010

**1. Hukuk Dairesi         2009/12690 E.  ,  2010/667 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ, YIKIM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden maliki bulunduğu 692 parsel sayılı taşınmazın bir kısmını komşu parsel maliki davalının kazık çakmak ve tel çekmek suretiyle tecavüz ederek kendi arazisine katıp, ekip biçtiğini ileri sürüp, elatmanın önlenmesi ve yıkım istemiştir.

Davalı, halen kullandığı yerin babasından kaldığını bildirip, davanın reddini savunmuştur.

Davanın reddine ilişkin olarak verilen karar, Dairece;"davalının yargılama aşamasında elatmayı sonlandırdığı gözetilerek davanın konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına ve davanın açılmasına sebebiyet verilmesi nedeniyle yargılama giderlerinden davalının sorumlu tutulmasına karar verilmesi gerektiği" gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda davalının elatmayı sonlandırması nedeniyle davanın konusu kalmadığından hüküm tesisine yer olmadığına, davalının yargılama giderlerinden sorumlu tutulmasına karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla;Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu,düşüncesi alındı.Dosya incelendi,gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Hükmüne uyulan bozma kararında, gösterildiği şekilde işlem yapılarak karar verilmiştir. Davalının, temyiz itirazı yerinde değildir. Reddi ile usul ve yasaya ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 259.00.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 27.1.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3861, Karar No: 2020/2234, Tarih: 02.03.2020

**11. Hukuk Dairesi         2019/3861 E.  ,  2020/2234 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 19/12/2017 tarih ve 2015/304 E- 2017/568 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin reddine-kabulüne dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 30/05/2019 tarih ve 2018/1235 E- 2019/649 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili ve davalı Kurum vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin "STAR", "STARS" esas ibareli tanımış markaların sahibi olduğunu, davalının bu markalar ile karıştırma ihtimali bulunacak derecede benzer nitelikteki "aystar+şekil" ibaresini marka olarak tescil ettirmek üzere başvuruda bulunduğunu, 2014/19719 kod numarasını alan başvuruya itirazlarının, davalı TPMK YİDK'nın 2015-M-4781 sayılı kararı ile reddedildiğini, oysa taraf markalarının 30 ve 35. sınıfta tescilli olduğunu, bu malların özelliğinin değeri düşük, fazla zaman ayırmadan, anlık kararla alınabilen, küçük yaştaki çocuklara hitap eden, bu nedenle kolayca markaların karıştırıldığı mallar olduğunu, markalar arasında aynılık ve ayırt edilemeyecek derecede benzerlik olmadığı kabul edilse dahi markaların iltibas yaratacak ölçüde benzer bulunduğunu, ayrıca müvekkili şirketin "stars", "ülker star", "ülker stars" ve "ülker cocostar" ibareli markalarının tanınmış ve ayırt ediciliğinin yüksek olmasının, karıştırılma tehlikesini arttırdığını, marka imajına zarar vereceğini, ayırt ediciliğini zayıflatacağını, davalının kötüniyetli olduğunu ileri sürerek, davalı TPMK YİDK kararının iptalini ve diğer davalı markasının hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Kurum vekili, müvekkili kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Diğer davalı davaya cevap vermemiş, duruşmalara da katılmamıştır.

Davalı Kurum vekili, müvekkili kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Diğer davalı davaya cevap vermemiş, duruşmalara da katılmamıştır.

İlk Derece Mahkemesince, iddia, savunma, toplanan deliller, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, taraf markalarının kapsamındaki mal ve hizmetlerin aynı tür veya benzer olduğu, ancak marka işaretleri arasında benzerlik bulunmadığından, davacıya ait 2006/28073, 2006/07850, 2003/33905, 2003/33903, 2003/33902, 2003/33901, 2003/33900, 2003/04303, 2003/04302, 2003/04301, 2002/34726, 2002/23449, 2011/109002, 99/006339, 85/086478, 85/86869, 2004/23961, 2005/29919, 2006/26040, 92/006408 sayılı markalar ile davalıya ait 2014/19719 sayılı marka arasında 556 sayılı KHK 8/1-b maddesi anlamında benzerlik ve karıştırılma tehlikesinin bulunmadığı, davacı markasının tanınmış kabul edilmesine yetecek delilin olmadığı, tanınmış bulunsa dahi davacı ve davalı markalarının benzer olmadığı sonucuna ulaşıldığı için 556 sayılı KHK 8/4 maddesi hükmünün olaya uygulanma imkanının bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

İstinaf Mahkemesince iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı ancak, davalının 2014/19719 sayılı başvurusunun 30. sınıf mallar ile 35/01, 02, 03, 04. sınıf hizmetleri ve 35/5. sınıf mağazacılık hizmetlerini (1'den 34'e kadar tüm malların satışına özgülenmiş şekilde), davacının itiraza dayanak markalarının ise 29, 30 ve 32. sınıf malları içerdiği, başvuru kapsamındaki 30. sınıf malların tamamının, davacının itiraza dayanak markalarının kapsamındaki 30. sınıf mallarla aynı olduğu, davalının 29, 30 ve 32. sınıf malların satışına özgülenmiş 35/5. sınıf mağazacılık hizmetlerinin de davacının 29, 30 ve 32. sınıfta tescilli markaları ile 556 sayılı KHK’nin 8/1-b maddesi uyarınca benzer bulunduğu, zira ticari bir malı üreten işletmenin ürettiği malı satmasının, işin doğası gereği ve ticari faaliyetin zorunlu bir sonucu olduğu, davacının 35/5. sınıf mağazacılık hizmetlerinde tescilli bir markasının ise bulunmadığı, davacının itiraza dayanak markalarının esas unsurlarının "star" ibaresinden oluştuğu, "Star" ibaresinin "yıldız" anlamına geldiği de tüketicilerin her kesimi tarafından, yaygın olarak bilindiği, davalının başvurusunun ise "aystar" ibaresinden oluştuğu, başvuruda yer alan "ay" ibaresinin, "star" ibaresine ayrı bir anlam katmayıp, başvuruyu davacı markalarından farklılaştırmadığı, tam tersine, davacının "moonstar" ibareli itiraza dayanak markasının bulunduğu da nazara alındığında, başvurunun davacının seri markalarından birisi gibi algılanması ihtimalini arttırdığı, tarafların marka olarak kullanmak istedikleri ibarelerin de 556 sayılı KHK’nin 8/1-b. maddesi anlamında iltibas tehlikesi oluşturacak derecede benzer olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf isteminin kabulu ile ilk derece mahkemesinin kararının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulü ile davalı Türk Patent YİDK'nın 2015-M-4781 sayılı kararının 30. sınıfta yer alan "Kahve, kakao; kahve veya kakao esaslı içecekler, çikolata esaslı içecekler. Makarnalar, mantılar, erişteler. Pastacılık ve fırıncılık mamulleri, tatlılar. Bal, arı sütü, propolis. Yiyecekler için çeşni/lezzet vericiler, vanilya, baharatlar, domates sosları dahil olmak üzere soslar. Mayalar, kabartma tozları. Her türlü un, irmikler, nişastalar. Toz şeker, kesme şeker, pudra şekeri. Çaylar, buzlu çaylar. Şekerlemeler, çikolatalar, bisküviler, krakerler, gofretler. Sakızlar. Dondurmalar, yenilebilir buzlar. Tuz. Hububat (tahıl) ve mamulleri. Pekmez" malları ile 35/5. sınıfta yer alan "Müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için Et, balık, kümes ve av hayvanlarının etleri ile her nevi işlenmiş et ürünleri. Kuru bakliyat. Hazır çorbalar, bulyonlar. Zeytin, zeytin ezmeleri. Süt ve süt ürünleri (tereyağı dahil). Yenilebilir bitkisel yağlar. Kurutulmuş, konservelenmiş, dondurulmuş, pişirilmiş, tütsülenmiş, salamura edilmiş her türlü meyve ve sebzeler, salçalar. Kuru yemişler

. Hububat (tahıl) ve mamulleri. Pekmez" malları ile 35/5. sınıfta yer alan "Müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için Et, balık, kümes ve av hayvanlarının etleri ile her nevi işlenmiş et ürünleri. Kuru bakliyat. Hazır çorbalar, bulyonlar. Zeytin, zeytin ezmeleri. Süt ve süt ürünleri (tereyağı dahil). Yenilebilir bitkisel yağlar. Kurutulmuş, konservelenmiş, dondurulmuş, pişirilmiş, tütsülenmiş, salamura edilmiş her türlü meyve ve sebzeler, salçalar. Kuru yemişler. Fındık ve fıstık ezmeleri, tahin. Yumurtalar, yumurta tozları. Patates cipsleri. Kahve, kakao; kahve veya kakao esaslı içecekler, çikolata esaslı içecekler. Makarnalar, mantılar, erişteler. Pastacılık ve fırıncılık mamulleri, tatlılar. Bal, arı sütü, propolis. Yiyecekler için çeşni/lezzet vericiler, vanilya, baharatlar, domates sosları dahil olmak üzere soslar. Mayalar, kabartma tozları. Her türlü un, irmikler, nişastalar. Toz şeker, kesme şeker, pudra şekeri. Çaylar, buzlu çaylar. Şekerlemeler, çikolatalar, bisküviler, krakerler, gofretler. Sakızlar. Dondurmalar, yenilebilir buzlar. Tuz. Hububat (tahıl) ve mamulleri. Pekmez, Maden suları, kaynak suları, sofra suları, sodalar. Sebze ve meyve suları, bunların konsantreleri ve özleri, meşrubatlar. mallarının bir araya getirilmesi hizmetleri; (belirtilen hizmetler perakende, toptan satış mağazaları, elektronik ortamlar, katalog ve benzeri diğer yöntemler ile sağlanabilir.)" hizmetleri yönünden kısmen iptaline, davalı şirketin 2014/19719 numaralı marka başvurusunun 03.11.2015 tarihinde tescil edildiği anlaşıldığından, davalı markasının 30. sınıfta yer alan yukarıda belirtilen emtia ve hizmetler yönünden kısmen hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine ve sair yönlerden davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili ve davalı Kurum vekili tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekili ve davalı Kurum vekilinin ayrı ayrı temyiz istemlerinin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 10,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacı ve davalı TPMK'dan ayrı ayrı alınmasına, 02/03/2020 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4162, Karar No: 2009/4277, Tarih: 10.07.2009

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2008/4162 E.  ,  2009/4277 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı .... ile davalılar 1-Bakırköy Belediye Başkanlığı 2-Bakırköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesi’ne izafeten Sağlık Bakanlığı 3- ... arasındaki davadan dolayı Bakırköy 8. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 20.07.2006 gün ve 2004/355-2006/195 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

İncelenmesine gerek görülen;

1-Bakırköy Asliye 7. Hukuk Mahkemesi’nin 2006/32 Esas, 2006/91 Karar sayılı dava dosyası ile,

2-Bakırköy 2. Sulh Hukuk Mahkemesi’nin 2004/110 D,iş sayılı tespit dosyasının birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.07.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2013/3552, Karar No: 2013/7678, Tarih: 16.05.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/3552 E.  ,  2013/7678 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kendisine yediemin olarak teslim edilen 450 ton kumu İstanbul Büyükşehir Belediyesine ait Tuzla'daki İston tesislerine bıraktıklarını iddia eden sanığın savunmasının doğruluğunun saptanması bakımından kumların teslim amacı dışında tasarruf edilip edilmediği, suç tarihi itibariyle mevcut olup olmadığı, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranması sonucunda kaybolmasına neden olup olmadığı araştırılıp belirlenmeden eksik soruşturma ve yazılı gerekçe ile beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASI, 16.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7899, Karar No: 2014/472, Tarih: 10.01.2014

**11. Hukuk Dairesi         2012/7899 E.  ,  2014/472 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 32. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 27/12/2011

NUMARASI : 2011/211-2011/186

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 32. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 27/12/2011 tarih ve2011/211-2011/186 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 10/01/2014 günü hazır bulunan davacı vekili Av.F. G. ile davalı vekili Av.H. Ş. dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili asıl davada, müvekkilinin davalı tarafından pembe yaşam kritik hastalıklar sigorta poliçesi ile sigortalandığını, sigortalı olduğu dönemde müvekkiline romatoid artrit teşhisinin konulduğunu, hastalık ile ilgili tüm tıbbi belgelerin müvekkilince davalı şirkete gönderilmesine rağmen davalının sigorta tazminatını ödemediğini, oysa müvekkilinin hastalığının poliçe teminatı dahilinde bulunduğunu ileri sürerek, 7.710 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 27.12.2010 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 147.145,50 TL daha yükseltmiştir.

Davacı vekili birleşen davada, aynı iddiaları tekrar ederek 10.914,50 TL'nin temerrüt tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte tahsilini istemiştir.

Davalı vekili asıl ve birleşen davada, davacının hastalığının poliçe kapsamında kalmadığını, birleşen davanın zamanaşımına uğradığını savunarak, davaların reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacının, davalı sigorta şirketi tarafından sağlık sigorta poliçesi ile sigortalandığı, poliçe süresi içinde davacıya romatoid artrit hastalığı teşhisi konulduğu, bu hastalığın sigorta poliçesi ile teminat altına alınan hastalıklar arasında bulunduğu, teşhisin konulması üzerine davacının davalıya ihbarda bulunmasına rağmen kendisine herhangi bir ödeme yapılmadığı, oysa rizikonun teminat altında olduğu gerekçesiyle asıl davada 154.855,50 TL'nin dava tarihinden itibaren, birleşen davada 10.914,50 TL'nin temerrüt tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Asıl ve birleşen davalar, sağlık sigorta poliçesine dayalı tazminat istemine ilişkindir. Davacının yakalandığı romatoid artrit hastalığı taraflar arasında düzenlenen sigorta sözleşmesi ile teminat altına alınmış olup sözleşmenin özel şartlar kısmında anılan hastalığın hangi hallerde tazminata hak kazandıracağı ayrıntılı bir biçimde düzenlenmiştir. Buna göre, davacının sigorta bedelini talep edebilmesi için hastalığının, poliçede tanımlanan günlük yaşam faaliyetlerinden en az üçünü bağımsız olarak yapabilmesini engelleyen kalıcı yetersizlik durumuna neden olması gerekmektedir. Somut olayda ise bu koşulların oluşmadığı uzman bilirkişi raporu ile tespit edilmiştir. Bu itibarla, mahkemece taraflar arasında düzenlenen sigorta sözleşmesinde tazminat ödenmesi için gerekli görülen koşulların oluşmadığı dikkate alınarak davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde yerinde olmayan gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiş olması doğru olmamış, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, takdir olunan 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,10/01/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12776, Karar No: 2014/33487, Tarih: 22.10.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/12776 E.  ,  2014/33487 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

5271 sayılı CMK'nin 185. maddesi açık hükmüne karşın suça sürüklenen çocuğun 18 yaşını bitirmediği oturumların kapalı yerine açık yapılarak hükmünde açık oturumda tefhimi telafisi mümkün olmadığından bozma nedeni yapılmıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 22.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.