muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/231, Karar No: 2015/370, Tarih: 03.11.2015

Bu nedenle, sanığın hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından mahkûmiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yeterli delil bulunmadığından bahisle beraatine hükmolunması isabetsizdir.

Bu itibarla, yerel mahkeme direnme hükmünün, sanığın üzerine atılı hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarının sabit olduğunun gözetilmemesi isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan Genel Kurul Üyesi ...; "Sanık hakkında Karşıyaka ... Asliye Ceza Mahkemesine açılan hırsızlık, mala zarar verme ve işyeri dokunulmazlığını bozma suçlarından yapılan yargılama sonucunda sanığın atılı suçları işlediği sabit olmadığından atılı suçlardan ayrı ayrı beraatine karar verilmiştir. Mahkeme hükümlerinin C.Savcısı tarafından temyizi üzerine temyiz incelemesini yapan Yargıtay ... Ceza Dairesi özetle; dosyadaki delilleri tartışarak bu delillere göre sanığın cezalandırılması yerine yazılı şekilde uygulama yapıldığı gerekçesiyle bozmuştur. Yerel mahkemece önceki karar doğrultusunda direnme kararı verilmiştir.

Yüksek Ceza Genel Kurulu direnme kararını ... Ceza Dairesi kararı doğrultusunda bozmuştur.

Yasa yollarından olan Yargıtay temyiz incelemesinin kapsamı yürürlükteki 1412 sayılı CMUK'nun 308. maddesi ile belirlenmiş/sınırlandırılmıştır. Yerel mahkemece yapılan yargılama ve toplanan delillere göre varılan vicdani kanaat sonucu kabul edilen sübut, deliller değerlendirilip üstün tutma gerekçeleri gösterilmiş ise kanuna muhalefet olarak nitelendirilemez. Yargıtay bu konuda CMUK'nun 308/7. maddesi uyarınca gerekçe denetimi yapacaktır. Çünkü, delillerle yüzyüze gelen bizzat duruşmayı yapan yerel mahkemedir. Hangi delile neden üstünlük tanıdığını, hangi delile neden itibar etmediğini akıl, mantık ve bilim ölçülerine uygun olarak tartışacak olan yerel mahkemedir. Sübuta ilişkin vicdani kanaat, Anglo-Sakson hukukunda uygulama yeri bulan jürinin vicdanında oluşmaktayken bizdeki sistemde 'Türk Milleti' adına yargılama yapan hâkimin vicdanında oluşmaktadır. Hakim ise yargılama yapan yargı süjesidir. Zira örneğin tanıkları dinleyen, onların ses tonunu hissederek duyan, mimiklerini gören, huzurun avantajını yaşayan yerel mahkeme hâkimidir. Bir olayda sağlıklı sesli görüntülü kamera kayıtları varsa, aynı zamanda tanık beyanları da olduğu durumlarda yerel mahkeme tanık beyanına üstünlük tanırsa ne olacaktır? Yukarıda da belirtildiği gibi mahkeme delilleri değerlendirirken bilimsel delile taktiri delil olan tanık anlatımına üstünlük tanımalıdır. Deliller değerlendirilirken akıl ve bilimin ışığında yürünmeli, bu hususlar temyiz incelemesinde gerekçe denetimi ile yapılmalıdır. Aksi görüş yerel mahkemelerin fonksiyonunu delil toplamaya indirgeyecektir.

Yargıtay denetimi, suç nitelemesine imkan verdiği ve esasen hukuk kurallarının tüm ülkede aynı şekilde yorumlanıp uygulanması bunun gerekçesi olduğundan CMUK'nun 322/1. maddesindeki düzenleme nasıl anlaşılmalıdır? Bir olayda niteleme yetkisi varsa bu aynı zamanda niteliksizi belirleme yetkisini de içerdiğinden yapılan yargılamada oluş belirlenmiş, mahkeme bu oluşu suç olarak değerlendirmiş ancak o eylem suç değilse Yargıtay yerel mahkeme kararını beraat kararı verilmesi gerekçeyle bozacaktır. Bu, yerel mahkemenin vicdanında oluşan kanaatın değerlendirilmesi değil oluşun suç niteliği taşımadığının belirlenmesidir.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya baktığımızda; sanığın üzerine atılı suçları işlediğine dair delil tanık anlatımlarından ibarettir. Yüzyüze yargılamayı yapan yerel mahkeme delilleri tartışmış, gerekçelerini ortaya koymuş, sübuta yönelik anlatımlara neden üstünlük tanımadığını açıklamıştır. Tüm bunlara rağmen delillerle yüzyüze gelmeyen, anlatımları dosyadaki kayıtlardan okuyan yüksek mahkemenin mahkûmiyete ilişkin vicdani kanaat ortaya koymasının temyiz inceleme yetkisi içinde olmadığını düşündüğümden beraat kararının onanması gerekir" düşüncesiyle,

Çoğunluk görüşüne katılmayan Üç Genel Kurul Üyesi de; benzer düşüncelerle yerel mahkeme direnme hükmünün onanması gerektiği yönünde karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Karşıyaka ... Asliye Ceza Mahkemesinin ... gün ve ... sayılı direnme hükmünün, sanığın üzerine atılı hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarının sabit olduğunun gözetilmemesi isabetsizliğinden BOZULMASINA,

2- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay C. Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.11.2015 tarihinde yapılan müzakerede oyçokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/22706, Karar No: 2010/4670, Tarih: 02.03.2010

**12. Hukuk Dairesi         2009/22706 E.  ,  2010/4670 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/01/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının bozulmasını mutazammın 01.06.2009 tarih, 3605/11563 sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tekirdağ 1. İcra Müdürlüğünün 2007/3232 esas sayılı icra takip dosyası aslı veya onaylı ve okunaklı örneği ile birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2201, Karar No: 2019/3442, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2017/2201 E.  ,  2019/3442 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6617, Karar No: 2025/4708, Tarih: 21.05.2025

**12. Ceza Dairesi         2021/6617 E.  ,  2025/4708 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI :2018/3373 E. 2019/520 K.

SUÇ :Taksirle öldürme

HÜKÜM :Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER :Sanık müdafii, Katılan vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafii ile katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan TCK'nın 85/1, 62/1, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince 18.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Bölge Adliye Mahkemesince sanık müdafii ile katılan vekilinin istinaf başvurularının kabulüne karar karar verilerek 5271 sayılı CMK'nın 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 22/3, 62 ve 53/6. maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 2 yıl süreyle ehliyetine el konulmasına karar verilmiştir.

5.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık müdafii ile katılanlar vekilinin temyiz istemlerinin kabulü ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Sanık müdafinin temyiz sebepleri; eksik inceleme ile karar verildiğine ve re'sen gözetilecek sebeplere ilişkindir.

B.Katılan vekilinin temyiz sebepleri; Ceza miktarının az olduğuna ve re'sen gözetilecek sebeplere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

5.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık müdafii ile katılanlar vekilinin temyiz istemlerinin kabulü ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Sanık müdafinin temyiz sebepleri; eksik inceleme ile karar verildiğine ve re'sen gözetilecek sebeplere ilişkindir.

B.Katılan vekilinin temyiz sebepleri; Ceza miktarının az olduğuna ve re'sen gözetilecek sebeplere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; 14.11.2015 günü saat 08.25 sıralarında sanığın sevk ve idaresindeki kamyon ile meskun mahal içi, orta refüj ile bölünmüş, 50 km/s hız sınırının bulunduğu, düz ve eğimsiz asfalt yolda seyir halindeyken, kaza mahalli olan yaya geçidine geldiğinde istikametine göre yolun sağından kaplamaya girerek sağ şerit üzerinde seyir halinde olan tırın önünden geçip sola doğru seyreden yayaya, yolun sol tarafında çarpması neticesinde yayanın öldüğü olayda, hükme esas alınan kaza tespit tutanağı ile Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesi tarafından hazırlanan raporlarda; yaya karşıdan karşıya geçiş için her ne kadar yaya geçidini kullanmakta ise de birden fazla şeritli yolda kendi can emniyetini sağlama açısından solundan yaklaşmakta olan araç/araçların hız ve mesafesine dikkat etmesi gerekirken belirtilen bu hususa dikkat etmemesi sebebiyle tali kusurlu olduğu, sanığın ise idaresindeki kamyon ile seyir halindeyken yola gereken dikkati vermemesi, yaya geçidine yaklaşırken hızını azaltmaması, ilk geçiş hakkına sahip olan yayanın geçişini beklememesi sebebiyle asli kusurlu olduğu belirtildiği anlaşılmakla, mahkemece asli kusurlu olduğu kabul edilen sanık hakkında taksirle öldürme suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

2. Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, sanık müdafii ile katılan vekilinin istinaf başvuruları üzerine duruşmalı yapılan inceleme neticesinde, bilinçli taksirle hareket eden sanık hakkında İlk derece mahkemesince basit taksirden cezalandırılması suretiyle İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, sanık müdafii ile katılan vekilinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, sanık müdafii ile katılan vekilinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1.2918 sayılı Kanun'un 74 üncü maddesinde 18.10.2018 tarihinde 7148 sayılı Kanun ile yapılan değişiliğe göre; "Sürücüler, görevli bir kişi veya ışıklı trafik işareti bulunmayan ancak trafik işareti veya levhalarıyla belirlenmiş kavşak giriş ve çıkışları ile yaya veya okul geçitlerine yaklaşırken yavaşlamak, varsa buralardan geçen veya geçmek üzere bulunan yayalara durarak ilk geçiş hakkını vermek zorundadırlar.

" hükmüne göre yaya geçidinde durmayan sanığın eylemini bilinçli taksirle ile gerçekleştirdiği ve cezasında 5237 sayılı Kanun'un 22 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca artırım yapılması gerektiği ancak yukarıda izah edilen olayın, düzenleme tarihinden önce yani 14.11.2015 tarihinde gerçekleştiği ve dairemizin yerleşik uygulamalarına göre düzenleme tarihinden önce yaya geçidi üzerinde meydana gelen kazalarda bilinçli taksir hükümlerinin uygulanmadığı anlaşılmakla, sanık hakkında TCK'nın 22/3.maddesi hükümlerinin uygulanması suretiyle fazla cezaya hükmolunması,

2. TCK'nın 53/6. maddesinde, belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkûmiyet hâlinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceği düzenlenmiş olup, aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca tayin olunacak güvenlik tedbirinin süresinin, fiilin ağırlığı ile orantılı, adalet ve hakkaniyet kurallarına uygun olacak şekilde belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, asli kusurlu olarak bir kişinin ölümüne sebebiyet veren ve mesleği şoförlük olan sanık hakkında sürücü belgesinin 2 yıl süre ile geri alınmasına karar verilmesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle sanık müdafii ile katılan vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-a ilk cümlesi uyarınca Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Çarşamba 3.Asliye Ceza Mahkemesine, gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.05.2025 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2017/1267, Karar No: 2017/8260, Tarih: 15.03.2017

**5. Hukuk Dairesi         2017/1267 E.  ,  2017/8260 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile davalı ... vd. vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar davacı idare ve davalı ... vd vekillerince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki ... Mahallesi ... ada ... parsel sayılı taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalı ... vd. vekilinin temyizi yönünden yapılan incelmede ise;

Taşınmazın değeri hesaplanırken üretim giderlerine bilinmeyen giderlerin eklenmesi suretiyle eksik bedel tespiti,

Doğru görülmemiştir.

Davalı ... vd. vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, davacıdan peşin alınan temyiz ve tarafların temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 15/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16669, Karar No: 2014/33752, Tarih: 12.11.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/16669 E.  ,  2014/33752 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A)Davacı vekili, müvekkilinin 25/07/2007 tarihinde davalı üniversitede temizlik görevlisi olarak çalışmaya başladığını, işyerinde örgütlenen... iş sendikası'nın üyesi olduğunu, iş akdinin 05/10/2012 tarihinde davalı işveren tarafından işyerinde uygulanan yeniden yapılanma gerekçe gösterilerek feshedildiğini, ancak gerçek fesih sebebinin müvekkilinin sendikaya üye olması olduğunu, 03/10/2012 tarihinde daha önce işten atılan işçilerin üniversite bahçesinde toplandıkları direniş çadırında üniversitenin öğretim üyelerinden Murat Belge'nin daha önce işten çıkartılan işçilere destek amacıyla bahçede verdiği sendikacılık dersini dinlemeye giden davacının üniversite görevlileri tarafından fotoğraflarının çekildiğini, 04/10/2012 tarihinde yıllık izinlerini kullanmak için üniversite yönetimine başvuran davacının izin kullanma başvurusuna cevap alamadan iş akdinin feshedildiğini, gazetelerde davacının iş akdinin...'nin dersine katılması gerekçesi ile feshedildiğine ilişkin haberlerin çıkması üzerine üniversite yönetiminin bunu yalanlayarak davacının isteği üzerine iş akdinin gerçekleştiğini ileri sürdüğünü, fesih bildiriminde yeniden yapılanma gerekçe gösterildiği halde basında çıkan haberler üzerine müvekkilinin kendi isteği ile işten çıktığının ileri sürüldüğünü, her iki iddianın da doğru olmadığını, davalı işveren tarafından hukuka aykırı ve tamamen keyfi olarak yapılan feshin geçersizliğine, davacının işe iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, davacının 25/07/2007 - 05/10/2012 tarihleri arasında müvekkili üniversitede çalıştığını, iş akdinin geçerli nedenle yeniden yapılanma sebebiyle feshedildiğini, müvekkili üniversite açısından yeniden yapılanmanın zorunluluk olduğunu, dünyada ve ülkemizde yaşanan ekonomik krizin yarattığı nedenlerle bir vakıf üniversitesi olan müvekkili üniversitenin yeniden yapılanması zorunluluğu doğurduğunu, bu kapsamda bir takım önlemler alındığını ve bazı iş ve görevlerin kısmen ya da tamamen kaldırılması yada daraltılması nedeniyle personel sayısının da azaltıldığını, davacının iş akdinin sendikal nedenle feshedildiği iddiasının doğru olmadığını, davacının iş akdinin Murat Belge'nin verdiği derse gitmesi nedeniyle de feshedilmediğini, davacının derse katılıp katılmadığını tespit etmenin de mümkün olmadığını, iş sözleşmesi yeniden yapılanma nedeniyle feshedilen davacının davasının reddine karar verilmesini talep ve müdafaa etmiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davalı üniversite vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

Mahkemece davalı Üniversitenin 2547 sayılı yasanın 56/a maddesi delaletiyle Harçlar Kanunu’nun 13/j maddesi uyarınca harçtan muaf olmasına rağmen davacı Üniversite aleyhine harca hükmedilmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK.nun 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

F) Sonuç:

Hüküm fıkrasının 7. ve 8.bentlerinin silinerek yerine;

“7- Davacının harç hariç yaptığı 12,50 TL yargılama giderinin davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine,

8- Davalı Üniversite harçtan muaf olduğundan davalıdan harç alınmasına yer olmadığına, alınan peşin harcın istek halinde davacıya iadesine" bentlerinin yazılması suretiyle hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.11.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/577, Karar No: 2009/3973, Tarih: 01.04.2009

**1. Hukuk Dairesi         2009/577 E.  ,  2009/3973 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ       : ORTACA ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ       : 27/03/2008

Taraflar arasında birleştirilerek  görülen davada;

Davacı, kayden paydaşı olduğu 247 parsel sayılı taşınmaza komşu 466 parsel sayılı taşınmaz maliki olan davalının kazık çakmak ve taşınmazına katmak suretiyle müdahale ettiğini ileri sürerek, elatmanın önlenmesi ve taşınmazlar arasındaki sınırın belirlenmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuş, karşı dava yoluyla davacı Bayram'ın 466 parsel sayılı taşınmazına fiilen müdahale ettiğini, ayrıca fiilen yol olarak kullandığı yerle ilgili muaraza yarattığını ileri sürerek, elatmanın önlenmesi ve muarazanın giderilmesini istemiş, birleştirilen dava ile de 466 parsel sayılı taşınmazına komşu 247 ve 268 parsel sayılı taşınmaz maliklerinin yapılaşmak, sera yapmak ve tel çekmek suretiyle elattıklarını ileri sürerek, elatmanın önlenmesi, yıkım ve ecrimisil isteklerinde bulunmuştur.

Birleşen davanın davalılarından B., N.ve R. davanın reddini savunmuşlar, davalı Keziban yanıt  vermemiştir.

Mahkemece, asıl davanın, karşı davanın ve birleştirilen davanın kısmen kabulüne karar  verilmiştir.

Karar, taraflar vekillerince süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi  raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Asıl dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi ve taşınmazlar arasındaki sınırın belirlenmesi isteklerine ilişkindir.

Karşı dava, elatmanın önlenmesi ve muarazanın giderilmesi isteğine ilişkindir.

Birleşen dava, elatmanın önlenmesi, yıkım ve ecrimisil isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, asıl davanın, karşı davanın ve birleştirilen davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; çekişme konusu 247 parsel sayılı taşınmazda davacı B. ile birleştirilen davanın davalıları N.ve R.'in paydaş, 466 parsel sayılı taşınmazın ise karşı davacı Z.’ya ait oldukları ve yapılan keşif, uzman bilirkişilerce düzenlenen rapor ve krokiler ile tanık anlatımlarına göre, müdahale olgusu belirlenmek suretiyle yazılı şekilde karar verilmiş olmasında kural olarak bir isabetsizlik yoktur. Öyleyse, davacı karşı davalı Bayram ile davalılar N.ve R.'in temyiz itirazı yerinde değildir. Reddine.

Davalı karşı davacı Z.’nın temyizine gelince; taraflar çap komşusu olup, taşınmazların sınırlarının kadastroca belirlenip, haritaya bağlandığı kuşkusuzdur.

Çaplı taşınmazın sınırlarının, zaman içerisinde belirsiz hale gelmesi durumunda, çap malikinin, dilediği zaman ilgili kadastro müdürlüğüne başvurarak aplikasyon yaptırmak suretiyle sınırını tespit ettirme hakkına sahip olduğu, çapa bağlanmış, krokisi bulunan bir taşınmaz için mahkemece yeniden sınır tespiti yapılmasına, bu yönde karar verilmesine gerek bulunmadığı tartışmasızdır.

Çaplı taşınmazın sınırlarının, zaman içerisinde belirsiz hale gelmesi durumunda, çap malikinin, dilediği zaman ilgili kadastro müdürlüğüne başvurarak aplikasyon yaptırmak suretiyle sınırını tespit ettirme hakkına sahip olduğu, çapa bağlanmış, krokisi bulunan bir taşınmaz için mahkemece yeniden sınır tespiti yapılmasına, bu yönde karar verilmesine gerek bulunmadığı tartışmasızdır.

O halde; asıl davanın davacısı B.tarafından açılan sınır tespiti davasının kabul edilmesi, buna bağlı olarak ta davalısı Z. aleyhine avukatlık ücretine ve yargılama giderine hükmedilmiş olmasının doğru olduğu söylenemez.

Hal böyle olunca; asıl davada davacı B.'ın sınır tespiti isteğinin reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir. Davalı karşı davacı Z.'nın bu yönü değinen temyiz itirazı yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedene hasren HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,  1.4.2009  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.