muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/3792, Karar No: 2018/2861, Tarih: 16.04.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/3792 E.  ,  2018/2861 K.**

**"İçtihat Metni"**

Cinsel taciz ve şantaj suçlarından sanık ... hakkında İstanbul Anadolu 66. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/129 Esasına kayden yapılan yargılama sırasında, sanığın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 74. maddesi uyarınca gözlem altına alınmasına dair 24.10.2017 tarihli ara kararına yapılan itirazın kabulü ile anılan kararın kaldırılmasına ilişkin mercii İstanbul Anadolu 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 08.11.2017 günlü, 2017/2834 Değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

5271 sayılı Kanunun 74/1-4. maddesinin, "1)Fiili işlediği yolunda kuvvetli şüpheler bulunan şüpheli veya sanığın akıl hastası olup olmadığını, akıl hastası ise ne zamandan beri hasta olduğunu ve bunun, kişinin davranışları üzerindeki etkilerini saptamak için; uzman hekimin önerisi üzerine, Cumhuriyet savcısının ve müdafiin dinlenmesinden sonra resmî bir sağlık kurumunda gözlem altına alınmasına, soruşturma evresinde sulh ceza hâkimi, kovuşturma evresinde mahkeme tarafından karar verilebilir. (4) Gözlem altına alınma kararına karşı itiraz yoluna gidilebilir; itiraz, kararın yerine getirilmesini durdurur." şeklinde olduğu, sanığın suç tarihinde cezaî ehliyetinin bulunup bulunmadığı hususunda sevk edildiği Bakırköy Prof. Dr. Mazhar Osman Ruh Sağlığı ve Sinir Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 08.06.2017 günlü 11176871462 sayılı raporu ile anılan Kanunun 74. maddesi gereğince gözlem altına alınmasının gerektiğinin bildirildiği, dolayısıyla uzman bir hekimin önerisi üzerine, anılan kararın verildiği gözetilmeksizin, mahkemenin infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde, sanık hakkında Adli Tıp Kurumundan rapor aldırılması, anılan kurumun rapor düzenleyememesi hâlinde gözlem altına alma kararı verilmesi gerektiğinden bahisle itirazın kabulüne karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 27.02.2018 günlü 94660652-105-34-12462-2017-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

İddianamedeki sevk ve nitelendirmeye, kanun yararına bozma isteminin kapsamına, tebliğname tarihine ve Yargıtay Kanununun 14. maddesi ile Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 21.02.2018 günlü Resmî Gazete'de yayımlanarak 01.03.2018 tarihinde yürürlüğe giren 09.02.2018 günlü, 2018/1 sayılı kararına göre kanun yararına bozma talebiyle ilgili inceleme yapma görevi öngörülen hapis cezalarının miktarları itibariyle en ağırı olan şantaj suçu yönünden Yargıtay 4. Ceza Dairesine ait bulunduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, esası incelenmeyen dosyanın görevli Daireye tevdiine, 16.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/8825, Karar No: 2009/4687, Tarih: 20.05.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/8825 E.  ,  2009/4687 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi(Tic. Mah. Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin davalıdan sarı kopya biberi yetiştirmek için tohum alıp davadışı çiftçi ...’e ait tarlalarda ekimi yapılmış ise de davalının yanlış tohum vermesi sonucu çarliston biber ekimi yapıldığının anlaşıldığını, bu hata neticesinde 11.880.16 YTL kazançtan mahrum olunduğu gibi, müvekkilinin yurtdışı satımını gerçekleştiremeyip mütemerrit duruma düşmesi sonucu faizle karşılanamayacak munzam zararının da oluştuğunu belirterek fazlaya dair haklar saklı kalmak kaydıyla elde edilemeyen ürün bedeli kapsamında 5.000 YTL’nin sözleşme tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle ve ayrıca munzam zarara konu şimdilik 100 YTL’nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, yargılama sırasında davasını ıslah ederek 13.199.01 YTL'nin tahsilini istemiştir.

Davalı davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda davalı yanca hatalı tohum verilmesi sonucu davacının zarara uğradığı gerekçesiyle davanın kabulüne, 13.199.01 YTL zarar bedelinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline ve fazlaya dair haklarının saklı tutulmasına karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 20.05.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11312, Karar No: 2015/29794, Tarih: 27.10.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/11312 E.  ,  2015/29794 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/322093

MAHKEMESİ : Çarşamba 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 05/06/2013

NUMARASI : 2012/247 (E) ve 2013/297 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak;

Kavganın başlangıcına ilişkin tarafların farklı beyanda bulundukları, sanığın kız arkadaşlarıyla birlikte mahallede oturdukları sırada sanık ile arkadaşlarının yanlarından geçtikleri sırada laf atma meselesi yüzünden tartışmaya başladıkları anlaşılmakla, sanık hakkında TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik nedeniyle indirim yapılıp yapılmaması hususunun tartışmasız bırakılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 27.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7883, Karar No: 2011/9618, Tarih: 21.10.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/7883 E.  ,  2011/9618 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptaline ilişkin davada Ümraniye 1.Asliye Hukuk ve Pendik 2. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir.

Ümraniye 1. Asliye Hukuk Mahkemesince; davalının ikametgahının Pendik İlçesinde olması nedeniyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Pendik 2. Asliye Ticaret Mahkemesi de; icra takibinden dolayı açılacak itirazın iptali davasına bakmaya yetkili mahkemenin takibin yapıldığı yer mahkemesi olan Ümraniye 1. Asliye Hukuk Mahkemesi olduğunu bildirerek yetkisizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Dava, çek bedelinin tahsili amacıyla yapılan ilamsız icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir. İcra takibi Ümraniye 3. İcra Müdürlüğünün 2009 /12995 sayılı dosyasında yapılmış, borçlu süresinde borca itiraz etmiş, icra müdürlüğünün yetkisine itiraz etmemiştir. Davalı, 15.06.2009 gününde yapılan dava dilekçesi tebliğinden sonra 19.06.2009 tarihinde süresinde yetki itirazında bulunmuştur.

İtirazın iptali davasında yetkili mahkeme davalının ikametgahının bulunduğu yerdeki mahkemedir.(HUMKm..9) Akdi ilişkinin çekişmesiz olduğu durumlarda BK.'nun 73/b-1 hükmüne göre alacaklının ikametgahı mahkemesinde de itirazın iptali davası açılabilir. Akdi ilişkinin varlığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık varsa, bu durumda alacaklının kendi ikametgahı mahkemesinde açtığı itirazın iptali davası yetki itirazı ile karşılaşabilir. Borçlu takibe itirazında sadece

borcum yoktur şeklinde itiraz etmişse alacaklı akdi ilişkinin varlığını ve bu ilişki nedeniyle takip konusu meblağ kadar alacaklı olduğunu kanıtlamalıdır. Somut olayda borçlu, borca, takibe ve imzaya itiraz etmiştir. Bu durumda akdi ilişkinin çekişmesiz olduğu kabul edilemeyeceğinden BK'nun 73/b-1 maddesi uygulanmaz. Davalının ikametgahı Pendik İlçesindedir. Davalı yetki itirazında kendi ikametgahına göre yetkili mahkemenin Pendik Asliye Hukuk Mahkemesi olduğunu bildirmiştir. Bu durumda süresinde yapılan yetki itirazı üzerine davanın Pendik 2. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nun 21. ve 22. ( 1086 sayılı HUMK.’nun 25. ve 26. ) maddeleri gereğince Pendik 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 21.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6948, Karar No: 2015/4477, Tarih: 10.03.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/6948 E.  ,  2015/4477 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç :Taksirle yaralama

Hüküm :Beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatına ilişkin hüküm, şikayetçi vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılma isteminde bulunmasına rağmen, bu konuda herhangi bir karar verilmeyen şikayetçinin, 5271 sayılı CMK'nın 260. maddesi uyarınca katılma istemi hakkında karar verilmeyenler sıfatıyla hükmü temyiz hakkının bulunduğu, kendisinin yaralanması nedeniyle suçtan doğrudan zarar gördüğü anlaşılan ve vekili vasıtasıyla hükmü temyiz etmek suretiyle katılma iradesini ortaya koyan şikayetçinin, 5271 sayılı CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Olay günü ...Hastanesi’ne baş ağrısı şikayeti ile müracaat eden 1933 doğumlu katılanı muayene eden tanık Dr....’nın, katılanı ...Hastanesi ... polikliniğine sevk edip, ağrıları için novaljin ampul uygulanması için acil servise yönlendirdiği, aynı hastanede hemşire olan sanığın da katılanın sol kalçasına iğne yapması sonucu, katılanın siyatik sinir yaralanmasına bağlı olarak duyu veya organlarından birinin işlevinin yitirilmesi derecesinde yaralanmasına neden olduğu iddiası bulunan olayın yargılaması sonunda, ...İhtisas Kurulunun “enjeksiyonun yapılış tekniği ve uygulanan bölgenin uyumsuzluğu yönünden tıbbi bir delil tanımlanmadığı, dava konusu olayda kişiye sol gluteal bölgeden intramuskuler enjeksiyon yapıldığının belirlendiği, enjekte edilen ilaçların doku içi yayılımı ile sinir hasarına neden olabileceklerinin tıbben bilindiği, bu durumun enjeksiyonların tekniğine uygun yapılması durumunda da daha önceden öngörülemeyecek ve önlenemeyecek arazlara sebep olabildiği, mevcut tablonun her türlü özene rağmen oluşabilecek, herhangi bir kusur ve ihmalden kaynaklanmayan komplikasyon” olduğunu mütalaa eden raporuna itibar edilerek, beraat kararı verilmiş ise de, katılanın sedyeye tam olarak uzanmadan ayakta ve bükük bir vaziyette iken kendisine iğne yapıldığını, iğneden hemen sonra sol bacağında şiddetli bir ağrı ve uyuşma hissettiğini, yürüyemez hale geldiğini bildirmesine, oğlu tanığın söz konusu beyanı teyit eden ifadesinin bulunmasına, tanık Dr. ...’nın olayın kendisine bildirilmesinimüteakip, siyatik sinir yaralanmasını tespit ettiğini gösterir şekilde, katılanı müşahede altına alıp, serum bağlanmasını sağlamasına ve .... müdürlüğünce tanzim edilen 30.12.2011 tarihli raporda “gluteal intramuskuler enjeksiyona bağlı yaralanmaların, kalça yapısı ince, hastalık veya yaşlılıktan ötürü kaşektik olanlarda veya doğru pozisyon verilmeden yapılan durumlarda ortaya çıkma ihtimalinin yüksek olduğu tıbben bilindiğinden, bütün bu bilgiler ışığında; hastada meydana gelen sinir yaralanması ile yapılan gluteal intramuskuler novalgin enjeksiyonu arasında illiyet bağı olduğu, ancak meydana gelen sinir yaralanmasının enjeksiyonun doğrudan sinirin içine veya bitişiğine yapılması sonucunda oluşabileceği gibi, enjekte edilen ilacın toksik etkisinden de kaynaklanabileceği, bununla birlikte hastanın fiziksel durumu (yaşlılığa bağlı kaşektik, kalça dokusu ince ve zayıf) gluteal intramuskuler enjeksiyon sonucunda yaralanmaya müsait olmasına rağmen gluteal bölgeden enjeksiyon uygulamasının tercih edilmiş olması ve enjeksiyon sırasında uyulması gereken pozisyona da uyulmaması nedeniyle, meydana gelen sinir yaralanmasında hemşirenin kusurlu olduğunun” bildirilmesine binaen; sanığın, katılana uygun pozisyon vermeden, hatalı enjeksiyon yaparak, belirtilen yaralanmaya neden olduğunun kabulüyle, atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken, delillerin takdirinde hataya düşülerek, beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince tebliğnamedeki isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 10/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/809, Karar No: 2015/205, Tarih: 09.06.2015

**Ceza Genel Kurulu         2014/809 E.  ,  2015/205 K.**

* KASTEN ÖLDÜRME SUÇU

* HAKSIZ TAHRİK

* TANIK BEYANLARI

* MAKTULDEN KAYNAKLANAN HAKSIZ FİİL

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 81

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 53

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 58

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 63

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 29

**"İçtihat Metni"**

Kasten öldürme suçundan sanık Y.. Ç..'ın 5237 sayılı TCK'nun 81/1, 53, 58 ve 63. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna, hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve mahsuba ilişkin, Afyonkarahisar 1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 22.05.2012 gün ve 84-89 sayılı resen temyize tâbi olan hükmün, sanık müdafii tarafından da temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 1. Ceza Dairesince 17.09.2013 gün ve 1831-4956 sayı ile;

"...Yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

Oluşa ve dosyada bulunan HTS kayıtları, sanığın aşamalarda tutarlılık gösteren savunmaları ve savunmayı doğrulayan tanık K. A.'ın yeminli beyanına göre; olaydan önce telefon ile görüşmeleri sırasında maktul C.t'in, sanığa tehdit ve hakaretlerde bulunduğu, olay günü maktul ile karşılaşan sanığın, bıçakla maktulü öldürdüğü olayda; sanık lehine asgari düzeyde haksız tahrik hükmünün uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi" isabetsizliğinden oyçokluğuyla bozulmasına karar verilmiş,

Daire üyeleri M. N. Ö. ve M. Ü.; "Yerel mahkemenin gösterdiği gerekçeye göre; sanık hakkında maktul C.t'i kasten öldürme suçundan TCK'nun 81, 58. maddelerine göre kurmuş olduğu hükümde haksız tahrik hükmünü uygulamamasında bir isabetsizlik olmadığı ve hükmün onanması gerektiği kanaatinde olduğumuzdan sayın çoğunluğun olayda TCK'nun 29. maddesine göre haksız tahrik olgusunun mevcut olduğuna ilişkin düşüncesine katılmıyoruz” görüşüyle karşı oy kullanmışlardır.

Afyonkarahisar 1. Ağır Ceza Mahkemesi ise 03.12.2013 gün ve 250-276 sayı ile;

"...Tartışılması gereken sorunlardan birincisi sanığın bu eylemini işlerken eşi olan katılan H.'ın ahlaksız bir yaşantı sürmesi, kendisini bir başka erkek veya erkeklerle aldatması gibi bir durumun olup olmadığı, var ise bundan duyduğu öfke ve üzüntünün etkisi altında olup olmadığıdır. Yani sanık hakkında tahrik hükümlerinin uygulanması gerekip gerekmediği tartışılması gereken sorunların başında gelmektedir.

Sanık Y.. Ç..'ın 1994 yılından bu yana mağdur katılan H. Ç.ile gayri resmi ilişki içinde oldukları ve karı-koca hayatı yaşadıkları, bu ilişkiden 18.08.1994 doğumlu A., 19.08.1996 doğumlu M. ve 13.04.1999 doğumlu Ş. isimli çocuklarının olduğu, 03.08.1999 tarihinde resmen evlendikleri ve bu evlilikten sonra 01.12.2002 tarihinde F. isimli bir çocuklarının daha olduğu nüfus kayıtlarının incelenmesinden anlaşılmaktadır.

Sanık Y.. Ç..'ın 1994 yılından bu yana mağdur katılan H. Ç.ile gayri resmi ilişki içinde oldukları ve karı-koca hayatı yaşadıkları, bu ilişkiden 18.08.1994 doğumlu A., 19.08.1996 doğumlu M. ve 13.04.1999 doğumlu Ş. isimli çocuklarının olduğu, 03.08.1999 tarihinde resmen evlendikleri ve bu evlilikten sonra 01.12.2002 tarihinde F. isimli bir çocuklarının daha olduğu nüfus kayıtlarının incelenmesinden anlaşılmaktadır.

Sanık ile katılan H. arasında resmi evlilik öncesi ve sonrasında sürekli sorunlar yaşandığı soruşturma evrakından ve bu evrakta ifadelerine başvurulan tüm anlatım ve ifadelerden anlaşılmaktadır. Bir bakıma taraflar arasında mutlu bir evlilik bağı olmadığı görülmektedir. Zira boşanma davasından önce evi terk etmiş ancak sanığın 19.07.2010 tarihinde kolluğa müracaat ederek eşinin kaybolduğunu belirterek bulunması talebiyle 31.08.2010 tarihinde kolluğa müracaat etmesi üzerine ortaya çıkarak karakola gelen mağdur katılan H.Ç.kendi kararı ile evden ayrıldığını zira eşi sanık Y.. Ç..'ın kendisine karşı kötü davrandığını söylemiştir. Bu beyanı üzerine mağdur katılan Adli Tıp Kurumu Afyonkarahisar Şube Müdürlüğüne sevk edilmiş ve muayene ettirilmiş, alınan raporda kasten yaralanmasına ilişkin patolojik bulguya rastanılmaması ve tehdide ilişkin de kamu davası açılmasına yeterli delil elde edilmemesi nedeni ile Afyonkarahisar Cumhuriyet Başsavcılığının 20.01.2011 gün 2011/8492 soruşturma, 2011/396 karar sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiştir. Ancak bu durum katılanın yalan söylediğini göstermemektedir. Sorunlu pek çok ailede her zaman özellikle olayın sıcağı sıcağına rapor alınmadığında bulgular kalmamaktadır.

Kısaca mağdur katılan H. Ç. olaydan yaklaşık 1-1,5 yıl önce evliliğini fiilen sonlandırarak çobanlar ilçesindeki müşterek evi terk ederek ayrılmış ve boşanma davası açmıştır. Açtığı boşanma davası Aile Mahkemesinin 2010/527 E. Sayılı dosyasında görülmüştür. Mahkemenin 10.03.2011 tarih ve 2010/527 E. 2011/214 K.sayılı kararı ile tarafların anlaşmalı olarak boşanmalarına karar verilmiştir. Ancak karar taraflara tebliğ edilmediği için kesinleşmemiştir.

Dava dosyası incelendiğinde sanığın da bu boşanma davasından haberdar olduğu, olay tarihinden önceki 12.10.2010 ve 10.03.2011 tarihlerdeki oturumlarda eşi tarafından açılan boşanma davasına cevap verdiği anlaşılmaktadır. Mağdur .H. Ç.ş'ın bu davada eşi olan sanık Y.. Ç.. hakkında birtakım iddialarda bulunduğu görülmektedir. Örneğin; sanığın evle yeterince ilgilenmediği, herhangi bir iş yapmayarak sürekli kendisini çalıştırdığı, eve getirdiği bir takım arkadaşlarının alkol alarak kendisine ahlaksızca davrandıklarını ileri sürmüştür. Sanık ise bu iddiaları reddetmekle beraber artık evlilik birliğinin tamir edilemez bir biçimde yıkıldığını anlamış olacak ki boşanmayı kabul etmiştir.

Katılan cahil bir kadındır ve kendisini boşanmış kabul etmektedir. Zira aklının erdiğince müşterek evi terk ederek sanıkla olan birlikteliğini fiilen sona erdirmiş, ardından yasal işlem başlatmış, Aile Mahkemesinde boşanma davası açmış, dava boşanmayla sonuçlanmıştır. Kendince üzerine düşeni yaptığına ve boşandığına inanmaktadır. Tebligat ve kararın kesinleşmesi gibi daha teknik prosedürlerden haberi bulunmamaktadır. Bu nedenle artık sanıktan boşandığını düşünmekte haklıdır....

Haksız Tahrik Sorunu;

Sanık ile mağdur katılan H..'ın ilişkilerinin resmi olarak halen devam ediyor görünmesine rağmen evlilik birlikleri fiilen ve (kesinleşmemiş olsa da) mahkeme kararı ile son bulmasına rağmen sanık katılanı rahat bırakmamıştır. Sanık savunmalarında da belirttiği gibi onun telefonunu bularak sürekli evine dönmesini istemiştir. Dönmemesi üzerine başka erkeklerle ilişkisi olabileceği endişesi ile takip etmeye başlamıştır. Katılanın kendi hayatını yaşamasına izin vermemiştir. Buna hakkı bulunmamaktadır.

1.İhtimal; katılan başka erkeklerle ilişkisi olmadığını söylemektedir. Sanıktan önce maktülle gayri resmi evli olduklarını, onunla dini nikah kıyıp karı koca hayatı yaşadıklarını, bir zaman sonra abisinin kendisini maktül C.'in elinden alıp 11 milyar karşılığında sanığa verdiğini, maktül Cevdet amcasının kızı ile evli olduğu için onunla herhangi bir gönül ilişkilerinin veya başka türlü bir ilişkilerinin olmadığını söylemektedir. Bu beyanlara kimse karşı çıkmamıştır. Her ne kadar müşterek çocuklar anneleri olan katılan H..'ın gayri ahlaki bir yaşam içinde olduğuna dair bir takım imâlı şeyler söylemişler ise de çocukların bu ifadelerine şüphe ile yaklaşılmıştır. Zira babalarının çok ceza almasını istememeleri gayet doğaldır. Kaldı ki belki de olanlardan gerçekten annelerini sorumlu tutmaktadırlar. Daha tarafsız görünen ancak sanığın da borç alıp verecek kadar yakın arkadaşı olduğu anlaşılan tanık K..A.. 15/09/2011 tarihli mahkememizdeki beyanında dükkanda oturdukları sırada sanığa bir telefon geldiğini, karşı taraftan tehdit vari sözler geldiğini kötü birşeyler söylendiğinin anlaşıldığını, sanık Yusuf'un da bak bana ne diyor diye telefonun sesini açtığını, o andan itibaren de karşı tarafın seslerini duymaya başladıklarını, bu şahsın '...kellen gövdene ağır mı geliyor. Hanımını arama...'' gibi şeyler söylediğini duyduğunu ifade etmiş ise de ifade pek doyurucu gelmemiştir. Böyle bir durumda şahit yaratmak ister gibi '...bak bana ne diyorlar...' diyerek arkadaşına dinletmek yerine polise müracaat ederek kayıt altına aldırmak daha inandırıcı olurdu. Bu nedenle katılanın ahlaksız bir yaşam sürdüğünü kabul etmek doğru ve vicdani bir sonuç olmayacaktır.

2.İhtimal; Katılan ahlaksız bir yaşantı sürmese de önceki gayri resmi kocası olan maktül ile ilişkisi olması ihtimaline gelince; sanık ile katılanın evlilik birlikleri devam ederken aynı zamanda katılanan maktülle ilişkilerinin devam ettiği, bir başka anlatımla katılanın sanığı önceki gayri resmi eşi ile aldattığı yönünde hiç bir delil yoktur. Kaldı ki böyle bir iddia da zaten ortaya atılmamıştır. Savunmanın odaklandığı nokta katılanın evi terk etmesiyle başlayıp boşanmayla sonuçlanan süreçten sonra maktülle bir ilişkisi olduğudur. Katılan bunu kabul etmemektedir ancak eşinden ayrılmasından sonra eski gayri resmi eşi maktülden yardım istemiş olması hatta onunla tekrar ilişkiye girmiş olması mümkündür. Evlilik dışı ilişkiler toplumda rahat rahat kabul görmese de yasa önünde bir suç değildir. Sanığın da bu ilişkiye müdahale etme hakkı yoktur. Eğer aksi kabul edilirse yani sanığın karışma hakkı var, bu nedenle maktülü tahrik altında öldürmüştür, boşanmış olsa da, evlilik birliği fiilen bitmiş olsa da katılan onun eski karısıdır, hâlâ onun namusu sayılır, bu yüzden karışma hakkı vardır dersek o zaman bunun bir sonraki adımı erkek arkadaşını terk eden bir kıza erkeğin yapacağı her türlü saldırıyı hukuka uygun kabul etmek zorunda kalırız ki çağdaş hukukun ve insan uygarlığının varmak istediği nokta bu değildir. ...

Kaldı ki bu durum objektif olarak ortaya konulamamıştır. Etrafta böyle bir dedikodu olduğuna dair hiç bir delil yoktur. Sanığın anlatımlarını katılanın anlatımlarına üstün tutmak için bir neden bulunmamaktadır. Olay katılanın babasının evinin önünde gerçekleşmiştir, katılanın değil. Yani maktül katılanın evinden çıkarken bile yakalanmamıştır. Kaldı ki sanık eşi ile artık mahkeme kararı ile boşandığının farkındadır. Katılan artık sanığın hayatından çıktığını düşünmektedir. Boşanma davasından önce katılanın maktülle ilişkisi olduğu ve sanığı aldattığı yönünde doğru dürüst bir iddia, objektif deliller ortaya konulamamıştır. Sanığın bile böyle bir inancı yoktur. Boşanma davasının sonuçlanmasından sonra sanığın ruhsal durumu veya pişmanlığı katılanı ilgilendirmemektedir. Bu nedenle sanık hakkında haksız tahrik hükümleri uygulanmamıştır." gerekçesiyle direnerek sanığın ilk hükümde olduğu gibi cezalandırılmasına karar vermiştir.

Resen temyize tâbi olan bu hükmün, sanık ve müdafii tarafından da temyiz edilmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 09.12.2014 gün ve 401827 sayılı "onama" istekli tebliğnamesiyle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Yargıtay Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI