muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/5277, Karar No: 2021/3347, Tarih: 06.04.2021

**16. Hukuk Dairesi         2018/5277 E.  ,  2021/3347 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu, ... İli ... İlçesi ... Mahallesi çalışma alanında bulunan 1625 ada 2 parsel sayılı 33.841 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, tapu kaydı ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle, bostan vasfıyla ... oğlu ..., ... ve ... ile ... oğlu ... adına tespit edidikten sonra, taşınmazın ..., ... ve ... adına olan 5/6 hissesinin 23.06.1955 tarihli Muhtelit Mübadele Komisyon kararına istinaden verilen 08.09.1955 tarihli komisyon kararı ile metruken Hazine adına tesciline karar verilmiş, davacı ... mirasçıları tarafından açılan kadastro tespitine itiraz davası davası sonucunda ... Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından taşınmaz hakkında düzenlenen komisyon kararının tasdikine dair verilen 1980/125 Esas, 1981/18 Karar sayılı karar onanarak 21.09.1981 tarihinde kesinleşerek tapuya tescil edilmiştir. Bilahare, davacı ... mirasçıları vekili Av. ..., anılan Muhtelit Mübadele Komisyonu kararının yargılama sırasında dosyaya sunulmadığını, böyle bir kararın varlığının dahi şüpheli olduğunu, müvekkillerinin Rum değil Arnavut asıllı olduklarını, buna göre haklarında Ankara Mukavelesi ve Mübadele Komisyonu kararına göre işlem yapılamayacağını, müvekkillerinin murislerinin İstanbul’u terketmediğini, Türk ordusunda askerlik yaptığını, komisyon kararına istinaden taşınmazın Hazine adına tesciline ilişkin olarak yapılan işlemin müvekkillerine tebliğ edilmediğini ileri sürerek, müvekkillerinin mülkiyet hakkının ihlal edildiği iddiasıyla yargılamanın iadesi talebinde bulunmuştur. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, yargılamanın iadesi talebinde bulunan davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İstek, yargılamanın yenilenmesine ilişkin bulunmaktadır. Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 375. maddesinde yargılamanın yenilenmesi nedenleri sınırlı olarak belirtilmiştir. İleri sürülen hususlar bu nedenlerden hiçbirine uymamaktadır. Hükümde açıklanan diğer gerekçelere göre de temyiz itirazları yerinde olmadığından reddi ile usul ve Yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 59.30 TL temyiz karar harcının temyiz edenden alınmasına,

yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06.04.2021 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5784, Karar No: 2009/8688, Tarih: 21.12.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/5784 E.  ,  2009/8688 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkilinin maliki olduğu aracın davalı...Aracılık Hizm.Ltd.Şti tarafından düzenlenen poliçe ile davalı ... şirketince kasko sigortası ile sigortüalandığını, 22.6.2008 tarihinde geçirdiği trafik kazasında hasara uğradığını, hasar ihbarında bulunulduktan sonra poliçenin davalı ... tarafından tek taraflı olarak feshedildiğinin ve prim iadesi yapılacağının bildirilmesine rağmen prim iadesinin yapılmadığını, aracın daha sonra 26.7.2008 tarihinde tekrar hasarlandığını, kasko tazminatının bu sefer de ödenmediğini ileri sürerek, 16.887.TL'nin, dava tarihinden işleyecek yasal faiziyle tahzsilini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, davacıya ait aracın 28.8.2007 ve 5.9.2007 tarihlerinde geçirdiği trafik kazaları nedeniyle davacıya tazminat ödemesi yapıldığını, üçüncü hasar ihbarı alınması üzerine poliçenin tek taraflı olarak feshedildiğini, iptale ilişkin yazı ve zeyilnamenin davacıya tebliğ edildiğini, poliçeyi tek taraflı olarak iptal eden müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini savunmuştur.

Davalı...Aracılık Hizm. Ltd.Şti vekili duruşmada, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 26.7.2008 tarihli dördüncü kazadan önce poliçenin davalı ... tarafından feshedildiği gerekçesiyle davalı ... Sigorta A.Ş hakkında açılan davanın reddine, davalı Kavuklar Sigorta Aracılık Hizm.Ltd.Şti hakkında açılan davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 15.60.-TL peşin harcın onama harcına mahsubuna 21.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/17399, Karar No: 2008/16632, Tarih: 03.12.2008

**2. Hukuk Dairesi         2007/17399 E.  ,  2008/16632 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Karar ve temyiz dilekçesinin "Bestekar sokak no:39/8 Kavaklıdere-..." adresini gösteren davacı vekili Avukat ...'e tebliği ile tebellüğ belgesinin dosyaya alınmasından sonra gönderilmek üzere dosyanın yerel mahkemesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi. 03.12.2008 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2010/4777, Karar No: 2011/3477, Tarih: 25.05.2011

**7. Hukuk Dairesi         2010/4777 E.  ,  2011/3477 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında 245 ada 21 parsel sayılı 3184.89 m2 yüzölçümündeki taşınmaz üzerindeki "kargir cami ve şadırvanın" Hasankadı Belediyesi Tüzel Kişiliğine ait olduğu beyanlar hanesinde gösterilmek suretiyle arsa niteliği ile davacı ... adına tespit edilmiştir. Davacı ..., Beyanlar hanesindeki şerhin kaldırılması, arsa vasfının “altı dükkan, üstü camii ve şadırvan, morg” vasfı ile tapuya tescili talebi ile dava açmıştır. Mahkemece davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine, dava konusu taşınmazın kargir camii (zemin + 2 kat + kubbeden oluşan yapı) ve şadırvan (ölü yıkama yeri, abdesthane, wc, kömürlükten oluşan yapı) ve arsası niteliği ile davacı ... adına tapuya tesciline, bu yapıların Hasankadı Belediyesi Tüzel Kişiliğine ait olduğunun tapu kütüğünün beyanlar hanesinde gösterilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava ve temyiz konusu 245 ada 21 parsel sayılı taşınmazın 3402 sayılı Yasanın 16/A maddesinde tanımı yapılan hizmet mallarından olduğu, taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatların Hasankadı Köyü Tüzel Kişiliği tarafından meydana getirildiği, Köy Tüzel Kişiliğinin, Belediye olması sonucu Hasankadı Belediyesi Tüzel Kişiliğine geçtiği, halen muhdesatların davalı ... Belediyesi halkınca kullanıldığı, mahkemece yapılan keşif, uygulama, toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir. Bu nedenler ve hükümde gösterilen diğer gerekçelere göre mahkemece oluşturulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığından davacı ...'nin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 25.05.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/13638, Karar No: 2018/10666, Tarih: 25.10.2018

**3. Hukuk Dairesi         2017/13638 E.  ,  2018/10666 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalıya çeltik fabrikası kiraladıklarını, sözleşmede kiracıya teslim edilen malzemelerin yazıldığını, bir çeltik fabrikasının çalışması için bütün malzemelerin teslim edildiğini, davalının ayrılırken işyerinde bulunan hassas terazi, randıman makinesi eleği, 5 adet çekmeceli mobilya, paketleme makine çeneleri, dikiş makineleri, 25 kg.lık terazi, bilgisayar, yazıcı, portif, konik taş kalıbı, soyucu merdanesi, güç kaynağı, calaskal, yedek kayışlar, elevatörler gibi malzemeleri götürdüğünü, bunları teslim etmediğini, eksik malzemelerin bedelinin tespit dosyası ile 47.350 TL olarak belirlendiğini ileri sürerek, 47.350 TL nin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı; davacının açtığı tahliye davası sonrasında anlaştıklarını, 27.04.2013 tarihli sözleşme yaptıklarını ve eksik malzemeleri teslim ettiğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini dilemiştir.Mahkemece; sözleşmede yazılı makineler dışında değerlendirme yapılamayacağı, sözleşmede yazılı olanlar yönünden ise davalının bu malzemeleri götürdüğünün ispat edilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında imzalanan 01.10.2011 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesinin varlığına dair uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşme ile çeltik fabrikasının davalıya kiralandığı, sözleşmenin önyüzünde; paketleme makinesi, 3 adet kurutma makinesi, 1 adet top ayırıcı, çeltik soyucu, badi, sortex ayıklama makinesi, elevatörler ile birlikte aktif olarak çalıştırmaya hazır fabrika binası ve müştemilatının kiracıya teslim edildiği yazılmıştır. Taraflar arasında ortaklığın tasfiyesi şeklinde düzenlenen 27.04.2013 tarihli sözleşmenin incelenmesinden; kiracıda bulunan çeltik randıman makinesi, elevatör ve çeltik kurutma kazanının iade edileceği, çeltik kurutma makinelerinden kiracı tarafından kurulan makineyi kiracının söküp teslim alacağı düzenlenmiştir.

Davacı 21.06.2013 tarihinde kiralananda tespit yaptırmış, ... Sulh hukuk Mahkemesinin 2013/23 D.İş sayılı dosyasına sunulan bilirkişi raporunda, davacının talep ettiği ve taşınmazda bulunmayan 27 adet malzeme bedelinin değerinin 47.350 TL olduğu hesap edilmiştir. Davalı kiracı tarafından yapılan tespit sonucunda ... Sulh hukuk Mahkemesinin 2013/32 D.İş sayılı dosyasına sunulan bilirkişi raporunda; taraflar arasındaki 27.04.2013 tarihli sözleşmede belirtilen makinelerden; çeltik randıman makinesinin fabrikada bulunduğu, ancak bu makineye ait olduğu iddia edilen elek ve hassas terazinin görülmediği, elevatör ve kurutma kazanının fabrika bahçesinde olduğu, çalışır vaziyete olup olmadığının tespit edilemediği belirtilmiştir.Mahkemece yapılan keşif sonucu alınan bilirkişi raporunda ise; kira sözleşmesinde yazılı olan ve 27.04.2013 tarihli sözleşmede bahsi geçen makinelerin davacıya teslim edilmiş olduğu belirtilmiştir.Mahkemece; sözleşmede yazılı makineler dışında değerlendirme yapılamayacağı, sözleşmede yazılı olanlar yönünden ise davalının bu malzemeleri götürdüğünün ispat edilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de; taraflar arasında imzalanan 01.10.2011 tarihli kira sözleşmesinde kiracıya teslim edilen malzemelerin yazıldığı ve aktif olarak çalıştırmaya hazır fabrika binası ve müştemilatının kiracıya teslim edildiği açıklanmıştır. Davacı; sözleşmede yazılı malzemeler ile birlikte eksik olduğunu iddia ettiği toplam 27 adet malzemenin bedelinin tahsilini istemiştir. Mahkemece bu durumda; öncelikle davacı talebi ile yapılan tespit sonucu ... Sulh hukuk Mahkemesinin 2013/23 D.İş sayılı dosyasına ibraz edilen bilirkişi raporunda sayılan malzemelerin sözleşmede yazıldığı gibi aktif olarak fabrikanın çalışması için fabrikada bulunması elzem olan malzemelerden olup olmadığı, davacı tarafından tespit dosyasına sunulan faturaların iddia edilen malzemelerle ilişkisi bulunup bulunmadığı kira sözleşmesinde yazılı olan malzemelerden hangilerinin davacının talep ettiği makineler olduğu, ayrıca aktif olarak çalıştırılmaya hazır bir fabrika binasında bulunması zorunlu olan makina ve eşyaların neler olması gerektiği üzerinde durulup taraflar arasındaki 27.04.2013 tarihli sözleşmede teslim edildiği belirtilenlerin dışında kalıp kalmadığı hususları da değerlendirilerek, sonucuna göre varsa davacı tarafa iade edilmeyen eşyalarla ilgili bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik inceleme ile talep konusu malzemeler karşılaştırılıp değerlendirilmeden karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6544, Karar No: 2010/11768, Tarih: 01.07.2010

**3. Hukuk Dairesi         2010/6544 E.  ,  2010/11768 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde kira parasının 1.6.2009 gününden başlayarak yıllık net 96.000 TL olarak tesbiti istenilmiştir. Mahkemece davanın aktif dava ehliyeti yokluğu nedeniyle reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davada, davacıların müşterek malik oldukları mecurun 1.6.2009 tarihinde başlayan döneme ilişkin aylık kira parasının tesbiti istenilmiştir.

Mahkemece, 1.6.2004 başlangıç tarihli sözleşmede kiralayanın dava dışı Kavuklar A.Ş. olduğu, şirketin kiralayan sıfatının devam ettiği, davacılar 2000 yılından beri malik iseler de, dava hakkının kiralayana ait olduğu gerekçe gösterilerek, davacıların kiralayan sıfatı ve aktif dava ehliyeti bulunmadığından davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü davacı vekili temyiz etmektedir.

Davada, kira parasının tesbiti istenilmiştir., Kira parasının tesbiti davasını kira sözleşmesini yapan taraflar açabileceği gibi taşınmazın maliki veya paydaşlarından her biri de açabilir. Kiralanan, iştirak halinde mülkiyeti tabi ise tüm mirasçıların birlikte dava açmaları veya açılan davaya katılmaları yahut icazet vermeleri ya da miras şirketine mümessil tayini ile mümkündür. Kiralanan müşterek mülkiyete tabi ise, her paydaş kendi payı oranında kira parasının tesbitini isteyebilir.

Bu durum karşısında, yukarıda açıklanan ilke ve esaslar uyarınca kira sözleşmesinde taraf olmayan maliklerin de kira parasının tesbiti davası açabileceği gözönünde bulundurulmak suretiyle yargılama yapılıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile davanın reddi cihetine gidilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 1.7.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/36323, Karar No: 2016/19170, Tarih: 07.11.2016

**9. Hukuk Dairesi         2015/36323 E.  ,  2016/19170 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı iş yerinde 01/09/2005 tarihinde ... Araştırma merkezinde başuzman araştırmacı olarak çalışmaya başladığını, 17/02/2015 tarihinde geçerli bir sebebe dayanmaksızın, savunması alınmadan iş akdinin feshedildiğini, davacının aralıksız 10 yıl içerisinde iş akdinin haklı ve geçerli sebeple feshine sebep olacak bir davranışta bulunmadığını, davalı işverenin usulüne uygun olmayan fesih bildiriminin feshin son çare olması ilkesine da aykırı olduğunu iddia ederek davacının işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının iş akdinin hizmetine ihtiyaç kalmaması üzerine geçerli nedenle feshedildiğini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, fesih bildiriminde yasanın belirttiği şekilde fesih sebebinin açık ve net olarak belirtilmediği, feshin geçerli ve haklı nedene dayandığının ispat edilemediği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili yasal süresi içinde temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

4857 sayılı İş Kanunu’nun 21. maddesi uyarınca, mahkemece feshin geçersizliğine karar verildiğinde, kararın kesinleşmesine kadar çalıştırılmadığı süre için işçiye en çok dört aya kadar doğmuş bulunan ücret ve diğer hakların ödenmesini de hüküm altına alınması gerekir. Bu süre üst sınır olup, aynı maddenin son fıkrası uyarınca sözleşme ile değiştirilemez, aksi hükümler geçersizdir. Yasa koyucu yargılama süresini dikkate alarak bu düzenlemeyi yapmıştır. Yargılama süreci 4 aylık sürenin altında kaldığında, kısaca fesih ile işe iade kararı sonrası başvuru arasında boşta geçen süre 4 aydan az olduğu takdirde, başvuru tarihine kadar ki ücret ve diğer haklar hüküm altına alınacaktır. Ancak yargılama süreci 4 aydan fazla sürdüğünde, yasanın amir hükmü gereği boşta geçen süre için 4 aya kadar ücret ve diğer hakların ödenmesi gerekecektir. Boşta geçen süre için ücret ve diğer hakların ödenmesi, feshin geçersizliğine bağlı ikincil bir sonuçtur. Talep olmasa da mahkemece dikkate alınması gerekir. Ayrıca feshin geçersizliği istemi tespit niteliğinde olduğundan, boşta geçen süre için ücret ve diğer hakların miktar belirtilmeksizin, hüküm altına alınması ve ödenmesi gerektiğinin tespiti ile yetinilmesi gerekir. (Dairemizin 02.06.2008 gün ve 2007/38659 Esas, 2008/13502 Karar sayılı ilamı).

Dosya içeriğine göre somut uyuşmazlıkta davacı işçinin iş sözleşmesinin “ hizmetine ihtiyaç kalmaması” nedeniyle feshedildiği, davalı işverence gerçekleştirilen feshin geçerli nedene dayanmadığı anlaşıldığından feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmesi isabetlidir. Ancak 4857 sayılı İş Kanunu’nun 21. maddesi uyarınca boşta geçen süre için 4 aya kadar ücret ve diğer hakların ödenmesine karar verilmesi gerekirken, üst sınır aşılarak 6 aya kadar ücret ve diğer hakların ödenmesi gerektiğinin belirtilmesi yasanın açık emredici düzenlemesine aykırılık teşkil etmektedir. Karar bu yönü ile hatalıdır.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM:

Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının İŞE İADESİNE,

3. Davacının yasal süre içinde başvurusuna rağmen davalı işverence süresi içinde işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının davacının kıdemi, fesih nedeni dikkate alınarak takdiren davacının 4 aylık brüt ücreti tutarında BELİRLENMESİNE,

4. Davacı işçinin işe iadesi için işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalıdan tahsilinin GEREKTİĞİNE,

5. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

6. Davacının yaptığı 262,50 TL. yargılama giderinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

7. Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre belirlenen 1.800,00 TL. ücreti vekaletin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

8. Kesin olarak oybirliği ile 07.11.2016 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1238, Karar No: 2020/8162, Tarih: 09.07.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/1238 E.  ,  2020/8162 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Caminin şadırvanında bulunan musluk başlarının çalınması şeklinde gerçekleşen eylemde, dosya kapsamından anlaşılamaması nedeniyle mahallinde keşif yapılarak şadırvanın bulunduğu yerin etrafı çevrili eklenti niteliğinde bir yer olup olmadığı tespit edilerek eklenti olduğunun tespiti halinde sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h maddesinde düzenlenen suçu, eklenti olmadığının ve şadırvanın açıkta bulunmasının tespiti halinde ise aynı Kanun'un 141/1 maddesine uyan suçu oluşturacağı gözetilmeden eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 09.07.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9258, Karar No: 2011/4259, Tarih: 04.04.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/9258 E.  ,  2011/4259 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalının müvekkili aleyhine iki adet bonoya dayalı takip başlattığını, bonolarda lehtar olan Nebi Arnavut'un davacının sanki kendisine borçlu imiş gibi sahte senetler düzenleyip davalı bankaya verdiğini, takibe konu bonolardaki imzaların müvekkiline ait olmadığını belirterek müvekkilinin takip nedeniyle davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, takibe konu bonoların müvekkiline ciro yoluyla geçtiğini, müvekkilinin iyiniyetli ve meşru hamil olduğunu bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere ve Adli Tıp Kurumu raporuna göre takibe konu bonolardaki imzaların davacının eli ürünü olmadığı gerekçesiyle davacının bonolar nedeniyle davalıya borçlu olmadığının tespitine, davalının takibinde kötüniyetli olduğunun kanıtlanamadığı gerekçesiyle de davacının kötüniyet tazminatı talebinin reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-İcra inkar tazminatının müddeabihe dahil olmadığı gözetilmeden reddedilen icra inkar tazminatı talebi yönünden davalı yararına vekalet ücretine hükmedilmesi isabetsiz olup, hükmün bozulmasını gerektirmekte ise de, anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden HUMK.nun 438/7.maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ : Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin tüm davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte belirtilen sebeplerle hüküm fıkrasının 6.paragrafında yer alan “davalı vekilinin emek ve mesaisine karşılık olmak üzere hüküm tarihindeki Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 1000.-TL.vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine”şeklindeki rakam ve sözcüklerin hükümden çıkarılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin harçların istekleri halinde iadesine, 4.4.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.