muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/16194, Karar No: 2015/6883, Tarih: 05.11.2015

3) Sanık M.. B.. hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmününe yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Dosya kapsamına göre diğer sanıklar S.. A.., K.. S.. ve G.. U.. ile birlikte fikir ve eylem birliği içinde hareket ettiği anlaşılan sanığın eyleminin "uyuşturucu madde ithal etme" suçunu oluşturduğu ve hukuki durumunun buna göre tayin ve takdir edilmesi gerektiği gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek "uyuşturucu madde ticareti yapma" suçundan mahkûmiyet hükmü kurulması,

Kanuna aykırı olup, bu nedenle hükmün BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK'nın 326. maddesinin 4. fıkrası uyarınca sanığın sonuç ceza bakımından kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 05.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

TEFHİM ŞERHİ:

05.11.2015 tarihinde verilen iş bu karar, Yargıtay Cumhuriyet savcısı N.. B.. D..'in huzurunda, duruşmada sanık G.. U..'ın savunmasını yapmış bulunan Av. İ.. D..'nın yokluğunda, sanık S.. A..'in savunmasını yapmış bulunan Av. H.. G..'in yüzüne karşı 11.11.2015 tarihinde usulen ve açık olarak tefhim olundu.
Yargıtay — Esas No: 2015/5726, Karar No: 2015/13056, Tarih: 07.12.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/5726 E.  ,  2015/13056 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ....ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 02/12/2014

NUMARASI : 2014/311-2014/430

Taraflar arasında görülen davada ....Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 02/12/2014 tarih ve 2014/311-2014/430 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkili Şirket ile davalı Şirket arasında Polonya'ya ihraç edeceği taze pırasanın taşınması konusunda sözleşme yapıldığını, bu sözleşmeye istinaden pırasanın frigorifik olarak tabir edilen soğutma tertibatlı bir tıra yüklendiğini, taşımanın +2 derecede taşınması için davalıya talimat verilip bu talimatın konşimentoya derc edildiğini, ancak buna rağmen davalının taşımayı +7 ila +10 derece arasında gerçekleştirdiğini, aracın Polonya'ya varışında pırasanın bozulmuş ve kullanılamaz hale geldiğinin bağımsız bir denetleme şirketi marifetiyle tespit edildiğini, pırasaların alıcı firmaya sağlam teslim edilmemesi sebebiyle alıcıdan tahsil edilemeyen fatura bedeli olan 7.511,00 Euro'dan davalının sorumlu olduğunu ileri sürerek 7.511,00 Euro'nun ilgili yasalarca belirlenecek faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; müvekkili Şirket tarafından taşınan pırasaların davacı tarafından belli bir dereceye kadar ön soğutulma yapılmadan tıra yüklendiğini, frigorifik tırın esasen bir soğutma aracı değil ısıyı muhafaza aracı olduğunu, taşıma süresince aracının +3 dereceye kadar soğutulduğunu, pırasanın bozulma sebebinin düşük kaliteli olmasından kaynaklandığını, müvekkilinin taşıyıcı olarak malın bozulmasında hiç bir kusurunun bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili; müvekkili Şirket tarafından taşınan pırasaların davacı tarafından belli bir dereceye kadar ön soğutulma yapılmadan tıra yüklendiğini, frigorifik tırın esasen bir soğutma aracı değil ısıyı muhafaza aracı olduğunu, taşıma süresince aracının +3 dereceye kadar soğutulduğunu, pırasanın bozulma sebebinin düşük kaliteli olmasından kaynaklandığını, müvekkilinin taşıyıcı olarak malın bozulmasında hiç bir kusurunun bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre; taşıma sözleşmesine konu pırasaların yüklemesinin tarladan yapıldığı, tam ve sağlam olarak taşımaya alındığı ve taşıma senedine uygun olduğu, davalının ürünü taşıma senedinde belirtilen +2 C sıcaklıkta taşımamış olduğu, eşyanın doğal niteliğinin baştan bilindiği ve CMR 18/4 maddesi gereğince davalının taahhüt ettiği şartları sağlamadığı ve sorumluluktan kurtulma savunmasında bulunamayacağı, yükleme esnasında ön soğutma yapılmadığı ancak davalı tarafından sıcaklığın +2C'ye indirilmesinin mümkün olması karşısında ön soğutma yapılmamasının taze olan ürünün bu derecede bozulmasını sağlamayacağı, taşıyıcının taahhüt ettiği sıcaklıkta taşımayı sağlamadığı ve zarar meydana gelme ihtimali bilinci ile taşıma yapmış olduğu için tam kusurlu sayılacağı, hasar miktarının % 70 olarak belirlenmesi karşısında zarar miktarı olan 7.511 Euro'nun % 70'ine tekabül eden 5.257,70 Euro'dan davalının sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 5.257,70 Euro'nun dava tarihinden itibaren işleyecek yıllık % 5 oranında faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 549,40 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 07/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1092, Karar No: 2013/2098, Tarih: 21.02.2013

**17. Hukuk Dairesi         2013/1092 E.  ,  2013/2098 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin davada ... Sulh Hukuk ve ... 12 . Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir. “Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümlerine yer verilmiştir.

Türk Medeni Kanununun 22. maddesi uyarınca bakım ve ... kurumuna konulmanın yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmaz.

Dosya kapsamından, kısıtlı adayının nüfus kayıt sistemine göre yerleşim yeri olan “...” adresinin, Rehabilitasyon merkezi'nin adresi olduğu anlaşılmış olup bakımevi adresi yerleşim yeri adresi sayılamayacağı TMK nın 22. maddesinde düzenlense de kısıtlı adayının sürekli yerleşmek niyetiyle ... Alirıza Alıçlı Bakım ve Rehabilitasyon Merkezinde kaldığı, bakımevine girmeden önce sokaklarda kaldığı ve yerleşim yerinin bulunmadığı anlaşıldığından, uyuşmazlığın ... Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.'nın 22. ve 23. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 08.02.2013 21.02.2013 gününde oybirliğiyle ... verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5050, Karar No: 2009/11434, Tarih: 07.12.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/5050 E.  ,  2009/11434 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, 25.07.2008 tarihli olağanüstü kat malikleri kurulu kararının 2.maddesinin iptali, birleşen dava dilekçesinde ise ortak yere yapılan müdahalenin önlenmesi istenilmiştir. Mahkemece asıl davanın reddine, birleşen davanın ise kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı-birleşen dava davalısı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

1- 25.07.2008 tarihli kat malikleri kurulu kararının iptali davası yönünden;

Kat Mülkiyeti Yasasının 33.maddesi gereğince kat malikleri kurulunca verilen kararlar aleyhine kat malikleri iptal davası açma hakkına sahip olup, davacı anataşınmazda kat maliki olmayıp bağımsız bölümün kiracısı olduğundan dava açma hakkı bulunmamaktadır. Açıklanan gerekçeyle kat malikleri kurulu kararının iptali davasının reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından gerekçe değiştirilmek suretiyle hükmün ONANMASINA,

2- Birleşen müdahalenin önlenmesi davası yönünden;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

HUMK'nun 74.maddesi gereğince hakim tarafların sav ve savunmaları ile bağlı olup, ondan fazlasına veya başka bir şeye hükmedemez, hüküm veremez. Davacı yönetimin istemi sadece ortak alana yapılan müdahelenin önlenmesi olduğuna göre, mahkemece tespit edilen el atmanın önlenmesine ve Kat Mülkiyeti Yasasının 33.maddesi gereğince bu iş için davalıya uygun bir süre verilmesine karar verilmesi gerekirken, davalıya süre verilmemiş olması ve sökülen demir boru kazıkların bulunduğu yere açılır-kapanır bariyer yapılmasına da karar verilmiş olması doğru değil ise de, bu hususların düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 2.fıkrasının altıncı satırında yer alan "müdahalesinin" kelimesinden sonra yazılı olan "sökülen demir boru kazıklarının bulunduğu yere açılır kapanır bariyer yapılmak ve anahtarı tüm kat maliklerine ve kiracılarına dağıtılmak kaydı ile" ibarelerinin hükümden çıkarılmasına, aynı cümlenin devamında yer alan "menine" kelimesinden sonra gelmek üzere de "bu işlemleri yapması için davalı ...Ş.ye 30 gün süre verilmesine" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 07.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7320, Karar No: 2016/4122, Tarih: 17.03.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/7320 E.  ,  2016/4122 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı dava dilekçesinde; aracına davalı serviste sis farı taktırdığını, davalının, sis farını takarken aracın ön tamponunu gereksiz yere kesip, araca zarar verdiğini, bu nedenle davalı aleyhine dava açtığını, yargılama sırasında bilirkişi raporu alındığını, davanın takip edilmediği gerekçesiyle işlemden kaldırılıp, ardından açılmamış sayılmasına karar verildiğini belirterek; ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesince alınan bilirkişi raporunda tespit edilen 525,00 TL masraf ile 3.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı şirket temsilcisi cevap dilekçesinde; davacının getirdiği sis farının orjinal olmadığını, düzgün montaj yapılabilmesi için aparata ihtiyaç duyulduğu halde davacının aparat bedelini ödememek için farın aparatsız montajını talep ettiğini, davacının haksız olduğunu, buna rağmen müşteri memnuniyeti çerçevesinde montaj ücretini iade edebileceklerini, orjinal far getirilmesi halinde ücretsiz montaj yapabileceklerini belirtmiş, bu teklifin kabul görmemesi halinde davanın reddine karar verilmesini dilemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile 525,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki ilişki; eser sözleşmesinden kaynaklanmaktadır. (818 sayılı BK m.355; 6098 sayılı TBK m.470)

Davaya Tüketici Mahkemesi sıfatıyla bakılarak, işin esasına yönelik karar verilmiştir.

Bu bağlamda temyize konu öncelikli uyuşmazlık; davaya tüketici mahkemesi sıfatıyla bakılmasının yerinde olup olmadığı hususundadır.

6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun 28.11.2013 tarihli Resmi Gazetede yayımlanmış ve Kanun'un 87. maddesi uyarınca, 28.05.2014 tarihinde yürürlüğe girmiştir. İş bu dava ise 27.12.2013 tarihinde, 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun'un yürürlüğe girmesinden önce açılmıştır. Buna göre somut olayda, dava tarihinde yürürlükte bulunan 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun hükümlerinin uygulanması ve davaya Tüketici Mahkemesi sıfatıyla bakılıp bakılamayacağının 4077 sayılı Kanun hükümlerine göre incelenmesi gerekir.

4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun'un 3/e maddesinde, tüketici "Bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişi" olarak tanımlanmıştır. Bu tanımlamaya göre yasa, hazır bir malı veya hizmeti satın alarak onu günlük yaşamında kullanan veya tüketen kişiyi korumaktadır. Bundan dolayı somut olayda olduğu gibi, eser sözleşmesinden doğan ilişkilerde 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun hükümlerinin uygulanması hukuken olanaklı değildir.

Görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup, taraflar ileri sürmeseler dahi yargılamanın her aşamasında re'sen gözetilir. Mahkemelerin görevli olup olmadığını davanın başında kendiliğinden incelemesi ve görevsiz olduğu kanısına varması halinde öncelikle görevsizlik kararı vermesi gerekir. Çünkü, hükmü veren mahkemenin görevsiz olması mutlak bozma nedenidir.

Hal böyle olunca mahkemece, taraflar arasındaki hukuki ilişkinin eser sözleşmesinden kaynaklandığı ve davanın açıldığı tarih itibariyle davaya tüketici mahkemesi sıfatıyla bakılamayacağı nazara alınarak, görevsizlik kararı verilmesi ve davaya asliye hukuk mahkemesi sıfatıyla bakılması gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu tüketici mahkemesi sıfatıyla yazılı şekilde uyuşmazlığın esası hakkında hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı görülmüş, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 17.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21698, Karar No: 2013/9752, Tarih: 15.04.2013

**7. Ceza Dairesi         2012/21698 E.  ,  2013/9752 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kaçakçılık

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1- ... Çay Gıda Tek. Züc. Oto. İş Mak. Day. Tük. Tic. Paz. Ltd. Şti.nin 25.02.2008 tarihli gümrük beyannamesi ile ithal edilen çaylara ilişkin Çay İşletmeleri Genel Müdürlüğü'nün 07.03.2008 tarihli raporunda, çayların BOP (Broken Orange Pekoe) tipi yabancı menşeili çay olup, PEK ( Pekoe) tipi yabancı menşeili çay da içerdiğinin belirtilmesi, yine Çay İşletmeleri Genel Müdürlüğünün 16.02.2010 havale tarihli yazısında, ele geçirilen çay ve adı geçen şirket tarafından ithal edilen çay numunelerinin yeniden yapılan değerlendirilmesi neticesinde, aynı kalitede ve aynı tipte olduğunun belirtilmesi karşısında; çayların ithali sırasında ve ele geçirildiği tarihte alınan çay numunelerinin dem rengi, bozukluk ve dolgunluk, posanın rengi ve kokusu ile dem aromasının ikinci kez yapılan analiz tarihi itibariyle kimyasal özelliklerinde değişiklik olup olmayacağı hususunda çay numuneleri de tevdi edilerek alanında uzman bilirkişi incelemesi yaptırılmaması,

2- Dava konusu ele geçirilen çaylar ile ... Çay Gıda Tek. Züc. Oto. İş Mak. Day. Tük. Tic. Paz. Ltd. Şti.nin ithal ettiği çayların aynı olduğunun tespiti halinde; sanık ...'nın dava konusu çaylara ilişkin ibraz ettiği anılan şirkete ait fatura ile ilgili olarak firma yetkililerinin beyanlarının alınması, faturanın firma defterlerinde kayıtlı olup olmadığının tespiti ile ithale kadar inilmek suretiyle zincirleme menşei araştırmasının tamamlanması, ilgili gümrük idaresinden gümrük giriş beyannameleri tüm ekleriyle birlikte getirtilip, dava konusu tüm belgeler konusunda uzman bilirkişiye tevdi edilerek cins, miktar, menşei ve sair özellikleri itibariyle ayniyet tespiti yaptırılmaması,

Suretiyle eksik araştırmaya dayalı olarak yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün, 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15.04.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2881, Karar No: 2019/2499, Tarih: 17.04.2019

**6. Ceza Dairesi         2016/2881 E.  ,  2019/2499 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın savunmasında eşiyle geçimsizliği nedeniyle psikolojisinin bozulduğunu, tiner alışkanlığının başladığını, tedavi için Erenköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinde tedavisine devam ettiğini beyan etmesi karşısında; sanığın tedavi gördüğü Erenköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinden tıbbi belgeleri temin edilerek, CMK'nin 74. maddesinde öngörülen prosedür işletilerek suçu işlediği anda ve halen TCK'nin 32. maddesi bağlamında akıl hastalığın düçar olup olmadığının tahkiki ve tespiti için bu konuda uzman yetkin kuruluş olan Adli Tıp Kurumu Başkanlığı ilgili ihtisas dairesinden raporunun aldırılması ve rapor sonucuna göre hukuksal durumunun takdir ve tayin edilmesi gerekirken, yetersiz, konunun uzmanı olmayan hekim tarafından düzenlenmiş rapor ile yetinilerek yazılı şekilde sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanı ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. madde ve fıkrası uyarınca BOZULMASINA, 17.04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20119, Karar No: 2017/9674, Tarih: 20.04.2017

**15. Ceza Dairesi         2014/20119 E.  ,  2017/9674 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : TCK'nın 155/2, 62, 52/2,51. maddeleri gereğince mahkûmiyet

Hizmet nedeni ile güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü.

... Ceza Genel Kurulu'nun 10.04.2007 tarih, 2007/8-78 Esas ve 2007/85 Karar sayılı kararında da vurgulandığı üzere, 5271 sayılı CMK'nın 331/4. maddesi kapsamında, adli tatile rastlayan sürelerin işlemeyeceği, tebligat adli tatilden önce yapılmış ve sürenin sonu da adli tatil içine denk geliyorsa, temyiz süresinin, adli tatilin bitiminden itibaren üç gün uzatılmış sayılacağı dikkate alınarak, sanık müdafiinin temyiz isteminin süresinde olduğunun anlaşılması karşısında, usul ve yasaya aykırı olan 12.09.2012 tarihli temyiz talebinin reddine dair ek kararın kaldırılması suretiyle yapılan incelemede;

Katılanın, sanığın bir sezon geçici olarak kullanması ve tanıtımını yapması için 4 takım yelken malzemesini sanığa teslim ettiği, ancak sanığın sadece 2 adet yelkeni iade edip, kalan 2 adet yelkeni ise iade etmediğinin iddia edildiği olayda; sanık ile katılanın arasındaki sözleşme ilişkisi incelendiğinde aralarında herhangi bir hizmet ilişkisinin bulunmadığı, yelken ve diğer malzemelerin sezon boyunca kullanılması karşılığında sanığın katılana tercümanlık hizmeti yaptığının anlaşılması, sanığın suça konu yelken ve diğer malzemeleri iade etmemesine gerekçe olarak tercümanlık alacağını gösterdiği de değerlendirildiğinde taraflar arasındaki uyuşmazlığın hukuki ihtilaf niteliğinde olduğu gözetilip sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 20/04/2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5129, Karar No: 2021/277, Tarih: 18.01.2021

**2. Hukuk Dairesi         2020/5129 E.  ,  2021/277 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma-Eşya Alacağı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından kusur belirlemesi, tedbir ve iştirak nafakalarının miktarı, kişisel ilişkinin süresi, reddedilen tazminatlar ve yoksulluk nafakası yönünden; davalı erkek tarafından ise kusur belirlemesi, tedbir ve iştirak nafakalarının miktarı, kişisel ilişki süresi, reddedilen tazminatlar yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 18.01.2021 günü duruşmalı temyiz eden ... ve vekili Av. ... ile karşı taraf temyiz eden davacı ... ve vekili Av. ... geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacı kadının tüm, davalı erkeğin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece, velayetleri anneye bırakılan ortak çocuklar ile baba arasında aynı ve farklı yerlerde ikamet etmeleri durumlarında değişiklik gösterecek şekilde iki farklı kişisel ilişki düzenlendiği gibi, çocukların eğitimine de engel olacağı gözetilmeden Cuma gününü kapsar nitelikte yazılı şekilde kişisel ilişki düzenlenmiştir. Günümüz ulaşım olanaklarındaki kolaylık gözetildiğinde, kişisel ilişkiye dair düzenleme yapılırken, taraflar bu hususun açıkça dikkate alınmasını talep etmemişlerse, “Ayrı şehir”, “Aynı şehir” ayrımına gidilmesinin de önemi bulunmamaktadır. Bu bakımdan, aynı şehir ayrı şehir ayrımına gidilmeksizin, görüşmenin günlerinin tatil günlerinde ve babalık duygularını tatmine elverişli, çocuğun da baba sevgisi ve şefkatini tatmasına yeterli, daha uygun süreyle kişisel ilişki tesis edilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır. Ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması gerekmiştir (HUMK m. 438/7).

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple, gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 2. fıkrasında ortak çocuklarla baba arasında kişisel ilişkinin düzenlendiği bölümün tamamen hükümden çıkartılması ile yerine "Velayeti davacı anneye bırakılan ortak çocuklar 10/11/2014 doğumlu Emir ve Işıl ile davalı baba arasında, her ayın birinci ve üçüncü hafta sonu Cumartesi günü saat 09:00'dan Pazar günü saat 18:00'a kadar, dini bayramların ikinci günü saat 09:00'dan aynı gün saat 18:00'a, her yıl yarıyıl (sömestır) tatilinin başladığı ilk gün sabah saat 09:00' dan, yarı yıl tatilinin 7. günü akşam saat 17:00' ye kadar her yıl 1 Temmuz saat 09:00’dan 1 Ağustos saat 18:00'a kadar kişisel ilişki kurulmasına." cümlesinin yazılmasına, hükmün kişisel ilişki bölümünün bu şekilde DÜZELTİLEREK diğer bölümlerinin ise 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, duruşma için takdir olunan 3.050 TL vekalet ücretinin Başak'tan alınarak Tamer'e verilmesine, aşağıda yazılı harcın davacıya yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna 267.80 TL temyiz başvuru harcı peşin yatırıldığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatıran davalıya geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 18.01.2021 (Pzt.)