muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/342, Karar No: 2019/153, Tarih: 05.03.2019

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile Yerel Mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığın üzerine atılı bulunan "uyuşturucu madde ticareti yapma" suçunun sabit olup olmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

06.01.2015 tarihli yakalama, muhafaza altına alma, üst arama ve teslim tutanağına göre; 06.01.2015 tarihinde saat 13.55 sıralarında görevlerini ifa etmekte olan kolluk görevlilerinin, Gaziler Caddesi No: 225 sayılı yerin önünde durumundan şüphelenilerek durdurdukları şahsın kimlik tespitini yaptıkları, ... olduğu anlaşılan şahsın GBT ve UYAP kayıtlarından yapılan sorgulamalarında herhangi bir kaydı bulunmadığının anlaşıldığı, bu sırada şahsın montunun cebinde kabarıklık olduğunu fark eden görevlilerin bunun sebebini ve cebinde ne olduğunu sordukları, bunun üzerine adı geçenin montunun sol cebinden çıkardığı iki adet beyaz kâğıda sarılı vaziyette ve içinde yeşil ot parçaları bulunan esrar olduğu değerlendirilen maddeyi görevlilere teslim ettiği, bu maddeyi nereden ve kimden aldığı sorulduğunda "Tepecik yaya alt geçidinin Trafik Şubeye bakan kısmında yürürken siyah bereli, siyah giyimli, boğazında kırmızı-siyah benekli poşu olan, etine dolgun, esmer vatandaşlardan bir şahsın yanına gelip 'Gençler bir şey lazım mı? Jamaika, bonzai, esrar, şeker' demesi üzerine 'Esrar lazım' dediğini, bu şahsın kendisini takip etmesini istediğini, cadde ve sokağın belli bir kısmına geldikten sonra bu şahsın kendisini burada beklemesini istediğini, bir süre bekledikten sonra geri gelip iki adet esrarı 20 TL karşılığında kendisine verdiğini, daha sonra mahalleden çıktığını, cadde üzerinde yakalandığını" beyan etmesi üzerine, esrar satan şahsın yakalanması için takviye ekip çağrılıp refakate alınan ... ile birlikte arama çalışmalarına başlanıldığı, adı geçenin 1236. Sokak ile 1235. Sokak kesişimine gelindiğinde sokak üzerinde bulunan ve daha sonradan kimlik tespiti yapılan ... isimli şahsı gösterip "Bu şahıstan esrar aldım" dediği, şahsı tam ve net şekilde tanıyıp tanıyamadığı sorulduğunda "Eminim" demesi üzerine ... isimli şahsın görevlilerce yakalandığı, her iki şahsın gerekli işlemlerin yapılabilmesi için Basmane Polis Merkezi Amirliğine götürüldükleri, Polis Merkezi Amirliğinde şahısların yapılan üst aramalarında; suç unsuruna rastlanılmadığı, ...'ın üzerinde 2 adet sprey parfüm, 2 adet yüzük, 1 adet kemer ve toplam 7 TL para bulunduğunun tespit edildiği,

İzmir Polis Kriminal Laboratuvarınca düzenlenen 08.01.2015 tarihli uzmanlık raporuna göre; ele geçirilen net 0,5 gram yeşil renkli bitki parçalarından net 0,3 gram esrar elde edilebileceği,

Anlaşılmıştır.

Tanık Ali Kıynak; olay günü saat 14.30 sıralarında evde otururken tanık Gökhan ile sanık olan kardeşi Cafer'in genelev civarında parfüm sattıkları yere gittiklerini, uyuşturucu satılıp satılmadığını ise bilmediğini,

İzmir Polis Kriminal Laboratuvarınca düzenlenen 08.01.2015 tarihli uzmanlık raporuna göre; ele geçirilen net 0,5 gram yeşil renkli bitki parçalarından net 0,3 gram esrar elde edilebileceği,

Anlaşılmıştır.

Tanık Ali Kıynak; olay günü saat 14.30 sıralarında evde otururken tanık Gökhan ile sanık olan kardeşi Cafer'in genelev civarında parfüm sattıkları yere gittiklerini, uyuşturucu satılıp satılmadığını ise bilmediğini,

Tanık Zehra Kişkin; olay günü kardeşi olan sanık ... ile ağabeyi tanık Ali'nin evine saat 11.00 sıralarında gittiklerini, yemek yediklerini, daha sonra sanığın tanık Gökhan ile birlikte genelev civarında parfüm satışı yapmak için evden ayrıldıklarını, uyuşturucu satıldığını görmediğini,

Tanık Gökhan Çavlım; olay tarihinde saat 10.30 sıralarında eşiyle birlikte Caferlerin evine misafirliğe gittiklerini, saat 14.30'a kadar oturduklarını, daha sonra sanık ... ile birlikte evden ayrılarak genelev civarına parfüm satmak üzere yola çıktıklarını, tezgâhlarını henüz açmadıklarını, sonra polislerin gelip “Bu mu” diye sorup kendilerini karakola götürdüklerini,

Tutanak düzenleyici tanıklar......ve .....; olay tarihinde İzmir genelevine yakın bir bölgede görevlerini ifa ettikleri sırada yolda kısa saçlı, sivil giyimli iki kişi gördüklerini, bu şahıslara kimlik ve üzerlerinde suç unsuru olup olmadığını sorduklarını, ...... isimli şahsın üzerinde uyuşturucu olduğunu söyleyerek çıkarıp verdiğini, nereden aldığını sorduklarını, adı geçenin aldığı kişiyi kendilerine tarif ettiğini, eşkâli verilen şahsı birlikte aradıklarını ancak bulamadıklarını, daha sonra arabayla o çevrede gezindikleri sırada tanık ......'in sanık ...'i görüp “Aldığım kişi bu, kilolu ve esmer şahıs” diyerek gösterdiğini, bunun üzerine sanığı yakaladıklarını, sanığın kendilerine verilen eşkâle uyduğunu, yanında akrabasının da bulunduğunu, tanık ...... ile sanığı yakalamaları arasında 25 dakika kadar zaman geçtiğini,

Hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrı soruşturma yürütülen ... kollukta; 06.01.2015 tarihinde saat 09.30 sıralarında askerlik yaptığı birlikten çarşı iznine çıkıp sigara tütünü almak niyetiyle Tepecik mevkiine geldiğini, burada tütün ararken 26-27 yaşlarında esmer tenli, orta boylu, kirli sakallı, siyah-kırmızı benekli poşulu, siyah şapkalı ve kilolu bir şahsın yanına geldiğini, kendisine "Hap, Bonzai, Jamaika ve Esrar ihtiyacın varsa verelim" dediğini, bu şahıstan 20 TL karşılığında esrar satın aldığını, hırkasının cebine koyarak yürümeye başladığını, bu sırada yanına gelen ve polis olduklarını söyleyen iki sivil şahsın "Üzerinde bir şey var mı" diye sorduklarını, esrarı çıkarıp teslim ettiğini, kimden aldığını sormaları üzerine aldığı kişiyi kendilerine işaret ederek gösterdiğini, görevlilerin o şahsı da yakaladıklarını ve kendilerini karakola getirdiklerini, mahkemede ise; esrar aldığı şahsın bir evin balkonundan veya camından elini sokarak aldığı suç konusu maddeyi 20 TL karşılığında kendisini verdiğini, bu şahsın yanından ayrılıp aşağı doğru inerken iki sivil polis memurunun gelip üzerinde bir şey olup olmadığını sorduklarını, az önce aldığı esrarı görevlilere verdiğini, nereden aldığını sormaları sonrasında polislerle birlikte aldığı yere gittiklerini, esrar aldığı şahsın orada olmadığını, etrafa bakındığında gezindiğini görüp polislere gösterdiğini, esrar aldığı şahsın seyyar tezgâhının bulunmadığını, esrar aldığı şahsı polislere gösterip yakalanmasını sağladığını, ancak huzurdaki sanığın esrar aldığı şahsa benzemediğini, esrar aldığı şahsın sanık olup olmadığından emin olmadığını,

İfade etmişlerdir.

İfade etmişlerdir.

Sanık ... kollukta ve sorguda; parfüm satarak geçimimi sağladığını, 06.01.2015 tarihinde saat 11.00 sıralarında ağabeyi tanık Ali ve yengesi Gurbet Sığırcı ile beraber evde oturdukları sırada aynı işi yapan arkadaşı tanık Gökhan ve kız arkadaşı tanık Zehra'nın ziyarete geldiklerini, tanık Zehra'nın aynı zamanda kız kardeşi olduğunu, saat 14.30'a kadar oturduktan sonra tanık Gökhan ile parfüm satmak için evden çıktıklarını, İşçiler Caddesi üzerinde tezgâh açmaya gittiklerini, tezgâh açtığı esnada polislerin bir şahıs ile beraber yanına geldiklerini, polislerin yanındaki şahsın kendisini göstererek “Bu şahıs” demesi üzerine görevlilerin kendisini yakalayıp karakola getirdiklerini, atılı suçlamayı kabul etmediğini, esrar ile yakalanan şahsın satın aldığını söylediği yerin yakınında evi olmadığını, evinin şahsın beyanlarında bahsettiği yere yaya olarak 30 dakika mesafede olduğunu, daha öncede böyle bir olay yaşadığını, o olayda kendisini Kadir İvak isimli şahısla karıştırdıklarını, muhtemelen bu olayda da kendisinin Kadir İvak isimli şahısla karıştırıldığını, olay saatinde evde olduğunu, mahkemede ek olarak; polislerin geldiklerinde üzerini ve tezgâhını aradıklarını, herhangi bir madde ya da para bulamadıklarını, tezgâhında satacağı mallarının tutanağa geçirilmediğini, sadece iki parfümün tutanağa geçirildiğini, ne sattığının tespit edilmediğini savunmuştur.

5237 sayılı TCK'nun "Uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti" başlıklı 188. maddesinin üçüncü fıkrası suç tarihi itibarıyla;

“...(3) Uyuşturucu veya uyarıcı maddeleri ruhsatsız veya ruhsata aykırı olarak ülke içinde satan, satışa arz eden, başkalarına veren, sevk eden, nakleden, depolayan, satın alan, kabul eden, bulunduran kişi, on yıldan az olmamak üzere hapis ve yirmibin güne kadar adlî para cezası ile cezalandırılır. (Ek cümle: 18/6/2014 – 6545/66 md.) Ancak, uyuşturucu veya uyarıcı madde verilen veya satılan kişinin çocuk olması hâlinde, veren veya satan kişiye verilecek hapis cezası on beş yıldan az olamaz...” şeklindedir.

Üçüncü fıkrada, uyuşturucu veya uyarıcı madde ticaretine ilişkin çeşitli fiiller, ayrı bir suç olarak tanımlanmıştır. Buna göre, uyuşturucu veya uyarıcı maddelerin ruhsatsız veya ruhsata aykırı olarak ülke içinde satışı, satışa arzı, başkalarına verilmesi, sevki, nakli, depolanması ya da kazanç amacıyla satın alınması, kabul edilmesi veya bulundurulması, bir ve ikinci fıkralara göre ayrı bir suç oluşturmaktadır. Fıkradaki suçun oluşması için bu seçimlik hareketlerden herhangi birisinin yapılmış olması gerekir.

Öte yandan, amacı somut olayda maddi gerçeğe ulaşarak adaleti sağlamak, suç işlediği sabit olan faili cezalandırmak, kamu düzeninin bozulmasını önlemek ve bozulan kamu düzenini yeniden tesis etmek olan ceza muhakemesinin en önemli ve evrensel nitelikteki ilkelerinden birisi de, insan haklarına dayalı, demokratik rejimle yönetilen ülkelerin hukuk sistemlerinde bulunması gereken, öğreti ve uygulamada; "suçsuzluk" ya da "masumiyet karinesi" şeklinde, Latincede ise "in dubio pro reo" olarak ifade edilen "şüpheden sanık yararlanır" ilkesidir. Bu ilkenin özü, ceza davasında sanığın mahkûmiyetine karar verilebilmesi açısından göz önünde bulundurulması gereken herhangi bir soruna ilişkin şüphenin, mutlak surette sanık yararına değerlendirilmesidir. Oldukça geniş bir uygulama alanı bulunan bu kural, dava konusu suçun işlenip işlenmediği, işlenmişse sanık tarafından işlenip işlenmediği ya da gerçekleştiriliş şekli hususunda herhangi bir şüphe belirmesi hâlinde uygulanabileceği gibi, suç niteliğinin belirlenmesi bakımından da geçerlidir. Ceza mahkûmiyeti, toplanan delillerin bir kısmına dayanılıp, diğer kısmı göz ardı edilerek ulaşılan kanaate veya herhangi bir ihtimale değil, kesin ve açık bir ispata dayanmalı, bu ispat, hiçbir şüphe ya da başka türlü oluşa imkan vermemelidir. Yüksek de olsa bir ihtimale dayanılarak sanığı cezalandırmak, ceza muhakemesinin en önemli amacı olan gerçeğe ulaşmadan hüküm vermek anlamına gelecektir.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Olay tarihinde kolluk görevlilerinin, Gaziler Caddesi No: 225 sayılı yerin önünde bulunan ve hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrı soruşturma yürütülen tanık ......'in durumundan şüphelendikleri, tanığı durdurup kimlik tespiti ile aranıp aranmadığına ilişkin GBT ve UYAP kayıtlarından sorgulama yaptıkları, tanığın montunun cebinde kabarıklık olduğunu fark eden görevlilerin cebinde ne olduğunu sormaları üzerine tanığın montunun sol cebinden çıkardığı iki adet beyaz kâğıda sarılı esrarı görevlilere teslim ettiği, bu maddeyi nereden ve kimden aldığı sorulan tanığın suç konusu esrarı aldığı şahsın eşkâli ile ne şekilde ve nerede aldığı hakkında bilgiler verdiği, görevlilerin refakate aldıkları tanık ...... ile birlikte eşkâle uygun şahsın yakalanması için çalışmalara başladıkları, 1236. Sokak ile 1235. Sokak kesişimine gelindiğinde adı geçenin sokak üzerinde bulunan şahsı gösterip "Bu şahıstan esrar aldım, eminim" demesi üzerine sanığın görevlilerce yakalandığı, Basmane Polis Merkezi Amirliğine götürülen tanık ve sanığın yapılan üst aramalarında suç unsuruna rastlanılmadığı, sanığın üzerinde 2 adet sprey parfüm, 2 adet yüzük, 1 adet kemer ve toplam 7 TL para bulunduğunun tespit edildiği olayda;

Hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrı soruşturma yapılan tanık ......'te ele geçirilen suç konusu esrarı sanığın temin ettiğine ilişkin adı geçenin suç atma niteliğinde değerlendirilebilecek ve kollukta müdafisi bulunmaksızın alınan beyanı dışında delil bulunmaması, tanığın kovuşturma evresinde sanığı suçlayan önceki beyanlarından dönmesi, tanıkta ele geçirilen suç konusu esrarın içerisinde bulunduğu paketler ile sanığın irtibatını sağlayacak bir delil bulunmaması, tanığın 20 TL karşılığında suç konusu esrarı aldığını beyan etmesine rağmen sanığın üzerinde toplam 7 TL çıkması, sanığın başlangıçtan itibaren değişmeyen savunmalarında suçlamayı kabul etmediğini, tanık ......'e esrar satmadığını, bu şahısta ele geçen esrar ile ilgisinin bulunmadığını savunması karşısında; sanığın savunmalarının aksine, hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrı soruşturma yürütülen, uyuşturucu maddeyi aldığı kişiyi söylemesi halinde etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması yönünde hukuki yarar sağlayabilecek olan tanık ......'te ele geçirilen suç konusu uyuşturucu maddeyi sanıktan aldığına ilişkin, adı geçenin yalnızca soruşturma evresinde müdafisiz olarak alınan ve suç atma niteliğindeki soyut beyanları dışında, kuşkuyu aşan, yeterli ve kesin delil bulunmadığının, dolayısıyla sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğinin kabulünde zorunluluk bulunmaktadır.

Bu itibarla, Yerel Mahkemenin direnme kararına konu olan hükmünün bozulmasına karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan Ceza Genel Kurulu Üyesi ...; sanık hakkındaki direnme kararına konu hükmün onanması gerektiği düşüncesiyle karşı oy kullanmıştır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- İzmir 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 15.03.2016 tarihli ve 24-70 sayılı direnme kararına konu hükmünün, sanığın atılı suçu işlediğine ilişkin tanık ...... sonradan döndüğü soyut beyanı dışında, kuşkuyu aşan, yeterli ve kesin delil bulunmadığı gözetilmeden, beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesi isabetsizliğinden BOZULMASINA,

2- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 05.03.2019 tarihinde yapılan müzakerede oy çokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10930, Karar No: 2025/304, Tarih: 07.01.2025

**11. Ceza Dairesi         2022/10930 E.  ,  2025/304 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SAYISI: 2021/2584 E., 2022/923 K.

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM: Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Urla 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.03.2021 tarihli ve 2020/72 Esas, 2021/209 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında güveni kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 155 inci maddesinin birinci fıkrası, 62, 50 ve 52 nci maddeleri uyarınca 3.000,00 TL ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Urla 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.03.2021 tarihli ve 2020/72 Esas, 2021/209 Karar sayılı kararının istinaf edilmesi üserine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin yukarıda tarih ve sayısı yazılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafii ve Cumhuriyet savcısının istinaf başvurularının kabulü ile duruşma açılmaksızın yapılan inceleme neticesinde, 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi yollamasıyla aynı Kanun'un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca mahkûmiyet hükmü kaldırılarak sanık hakkında atılı suçtan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan vekilinin temyiz istemi; sanığın atılı suçu işlediği sabit iken beraat kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanığın cezalandırılması gerektiğine;

2. Cumhuriyet savcısının temyiz istemi; bölge adliye mahkemesi tarafından duruşma açılmadan ve deliller toplanmadan eksik inceleme ve araştırma ile beraat kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna,

İlişkindir.

III. GEREKÇE

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan vekilinin temyiz istemi; sanığın atılı suçu işlediği sabit iken beraat kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanığın cezalandırılması gerektiğine;

2. Cumhuriyet savcısının temyiz istemi; bölge adliye mahkemesi tarafından duruşma açılmadan ve deliller toplanmadan eksik inceleme ve araştırma ile beraat kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna,

İlişkindir.

III. GEREKÇE

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin, meslek ve sanat, ticaret veya hizmet ilişkisinin ya da hangi nedenden doğmuş olursa olsun, başkasının mallarını idare etmek yetkisinin gereği olarak tevdi ve teslim edilmiş bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi, tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerektiği, somut olayda; katılanın oğlunu, sanığın başkanı olduğu yelken kulübüne kayıt yaptırdığı ve satın almış olduğu tekneyi kulübe bıraktığı, oğlunun kursa ara vermesi nedeniyle teknenin kulüpte kaldığı, aradan geçen süre sonunda teknesini almak istediğinde, sanık tarafından teknenin kendisine teslim edilmediği iddiasına dayandığı, sanık ile katılan arasında meslek ve sanat, ticaret veya hizmet ilişkisinin bulunmadığı ve suça konu teknenin bu sebeple sanığa tevdi veya teslim edilmediği anlaşılmakla, eylemin güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğu belirlenerek yapılan incelemede;

1. Sanığa yüklenen "güveni kötüye kullanma" suçunun takibi şikayete bağlı olup, katılan ve tanığın aşamalardaki beyanlarına göre, suça konu yelkenliyi sanıktan 2017 yılının başlarında istediklerini ancak kendilerine teslim edilmediğini belirtmeleri karşısında, suç tarihinin 2017 yılının başları olduğu, ancak katılan vekilinin suç tarihinden itibaren 6 aylık yasal şikayet süresi geçtikten sonra 03.10.2017 tarihinde şikayetçi olduğu dikkate alındığında, 5237 sayılı Kanun'un 73 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince sanık hakkında güveni kötüye kullanma suçundan süresinde şikayette bulunulmaması nedeni ile düşme kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde sanığın beraatine hükmedilmesi,

2. Sanık hakkında, İlk Derece Mahkemesince güveni kötüye kullanma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusu üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince duruşma açılmaksızın 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a. maddesi delâletiyle aynı Kanun’un 303/1-a. maddesi uyarınca beraat kararı verilmiş ise de; mevcut delillerin yeniden değerlendirilmesi suretiyle yeni bir hüküm kurulup İlk Derece Mahkemesinin olaya ilişkin kabulünden farklı olarak beraat kararı verilmesinin, 5271 sayılı Kanun'un 303/1-a. maddesi kapsamına girmediği ve bu hususa ilişkin değerlendirmenin aynı Kanun'un 280/1-g. maddesine göre duruşma açılarak ve taraflar da çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin ikinci fıkrasına göre yeniden hüküm kurulması suretiyle yapılabileceği gözetilmeden, duruşma açılmaksızın dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda sanığın beraatine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

3. Kabule göre de; sanığa isnat edilen güveni kötüye kullanma suçundan dolayı kurulan hükümden önce, 16.03.2021 tarih ve 31425 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun'a 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanun’un 31 inci maddesiyle eklenen geçici 5 inci maddesinin (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin basit yargılama usulü yönünden Anayasa’ya aykırı bulunarak iptal edilmiş olması karşısında, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, bozmayı gerektirmiştir.

IV. KARAR

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, yukarıda tarih ve sayısı yazılı kararının, gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.01.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/927, Karar No: 2019/8685, Tarih: 21.05.2019

**12. Hukuk Dairesi         2018/927 E.  ,  2019/8685 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlunun imzaya itiraz nedeniyle icra mahkemesine başvurduğu, Elazığ 1. İcra Hukuk Mahkemesi'nin 20.06.2017 tarih ve 2016/554 E.-2017/435 K. sayılı kararı ile davanın kabulü ile, Elazığ 1. İcra Müdürlüğü’nün 2016/5268 E. sayılı dosyasında icra takibinin davacı ... İnşaat yönünden iptaline karar verildiği, alacaklı vekili tarafından ilk derece mahkemesi kararına karşı istinaf yoluna başvurulması üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesinin 24.10.2017 tarih ve 2017/2873 E.-2017/2301 K. sayılı kararı ile "istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine, hükmün 2. fıkrasındaki iptaline kelimesinin durdurulmasına olarak düzeltilmesine" şeklinde karar verdiği anlaşılmaktadır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/1-b-2. maddesinde; davanın esasıyla ilgili olarak, yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı takdirde veya kararın gerekçesinde hata edilmiş ise düzelterek yeniden esas hakkında, duruşma yapılmadan karar verileceği hükmü yer almaktadır.

O halde, Bölge Adliye Mahkemesince, Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/1-b-2. maddesi uyarınca; yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığından istinaf isteminin kısmen kabulü ile düzelterek yeniden esas hakkında karar verilmesi gerekirken, yeniden esas hakkında karar verilmeden, hüküm fıkrasından çıkartılmak suretiyle hükmün bir kısmının kaldırılıp bir kısmının muhafazası şeklinde verilen Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Bölge Adliye Mahkemesi kararının yukarıda yazılı nedenlerle 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/2. maddeleri uyarınca re'sen BOZULMASINA, bozma nedenine göre alacaklının temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 21/05/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.