muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/3950, Karar No: 2019/6850, Tarih: 05.11.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/3950 E.  ,  2019/6850 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 30/12/2016 tarih ve 2015/413 E- 2016/640 K. sayılı kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulüne dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 16/05/2018 tarih ve 2017/959 E- 2018/540 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin “ELVAN 1ONE”, “Elvan Number One” ve “ONE BY ONE" ibareli markaların sahibi olduğunu, davalı şirketin ise "THE ONE" ibaresinin marka olarak tescili için diğer davalı Kuruma başvuruda bulunduğunu, müvekkilince bu başvuruya yapılan itirazın YİDK tarafından nihai olarak reddedildiğini, oysa markalar arasında ortak olan "ONE" ibaresinden kaynaklanan ayırt edilemeyecek derecede benzerlik olduğunu, markaların 30. sınıf bakımından ortak bulunduğunu, kalan sınıflar bakımından ise markaların ilişkili olduklarını, öte yandan müvekkili markaları tanınmış olduğundan 556 sayılı KHK’nın 8/4 maddesi uyarınca da başvurunun tescil edilemeyeceğini ileri sürerek, TPMK YİDK'in 2015-M-7482 sayılı kararının iptaline, davalı markasının hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPMK vekili, Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu, başvuru konusu ibare ile davacının itirazına mesnet markalar arasında benzerlik bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili, müvekkilinin başvurusu ile davacı markaları arasında benzerlik olmadığı gibi markaların kapsamlarında bulunan mal ve hizmetlerin de aynı veya benzer olmadıklarını, davacı markasının tanınmış da olmadığını, davacının kötü niyetli hareket ederek “ONE” ibaresini tekeli altına almaya çalıştığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davalı tarafa ait dava konusu marka ile davacı tarafa ait redde mesnet markaların tamamı arasında 556 sayılı KHK’nın 8/1-b maddesi anlamında benzerlik bulunduğu, markaların kapsadıkları malların da kısmen örtüştüğü gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, TPMK YİDK'in 2015-M-7482 sayılı kararının 30 ve 32. sınıfa dahil tüm mallar ile 29. sınıfta yer alan "kuru bakliyat, hazır çorbalar, bulyonlar, fındık ve fıstık ezmeleri, tahin" emtiaları için kısmen iptaline, davalı markasının aynı sınıflar yönünden kısmen hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri ayrı ayrı istinaf etmiştir.

Kararı, taraf vekilleri ayrı ayrı istinaf etmiştir.

Bölge adliye mahkemesince tüm dosya kapsamına göre, başvuru ve mesnet markaların benzer olduğu, başvuru kapsamında yer alan 30.sınıftaki tüm mallar ile 29. sınıfta yer alan "bulyonlar, süt ve süt ürünleri (tereyağı dahil), yenilebilir bitkisel yağlar, kurutulmuş, konservelenmiş, dondurulmuş, pişirilmiş, tütsülenmiş, salamura edilmiş her türlü meyve ve sebzeler, fındık ve fıstık ezmeleri, tahin" ve 32. sınıfta yer alan "bira yapımında kullanılan preparatlar, sebze ve meyve suları, bunların konsantreleri ve özleri, meşrubatlar" mallarının itiraza mesnet markaların kapsamlarındaki mallarla aynı veya benzer oldukları, dolayısıyla bu mallar yönünden 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi koşullarının gerçekleştiği, anılan mallar yönünden YİDK kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü koşullarının oluştuğu gerekçesiyle istinaf başvurularının kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulü ile TPMK YİDK'in 2015-M-7482 sayılı kararının 30. sınıfta yer alan tüm mallar ile 29. sınıfta yer alan "bulyonlar, süt ve süt ürünleri (tereyağı dahil), yenilebilir bitkisel yağlar, kurutulmuş, konservelenmiş, dondurulmuş, pişirilmiş, tütsülenmiş, salamura edilmiş her türlü meyve ve sebzeler, fındık ve fıstık ezmeleri, tahin" ile 32. sınıfta yer alan "bira yapımında kullanılan preparatlar, sebze ve meyve suları, bunların konsantreleri ve özleri, meşrubatlar" malları yönünden kısmen iptaline ve davalı markasının yazılı sınıflar bakımından hükümsüzlüğüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı kurum ve şirket vekilleri ayrı ayrı temyiz etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalılar vekillerinin temyiz istemlerinin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 8,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan ayrı ayrı alınmasına, 05/11/2019 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18787, Karar No: 2015/30758, Tarih: 11.11.2015

**11. Ceza Dairesi         2013/18787 E.  ,  2015/30758 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/160931

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 22. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20/03/2012

NUMARASI : 2011/541 (E) ve 2012/252 (K)

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

Sanıkların, ... plakalı aracın rengini ticari taksi rengine boyayıp, ... sayılı plakaları takarak ticari taksi olarak kullandıklarının iddia edildiği olayda; alınan kriminal raporda ... plakalı araç üzerinde bulunan mühür izlerinin sahte olduklarının belirtilmesi karşısında; plakalarda gerçekleştirilen sahteciliğin aldatma niteliğini taşıması halinde fiilin resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturacağı gözetilmeden; eylemin 2918 sayılı kanun kapsamında idari nitelikte bir suç oluşturabileceğinden bahisle yazılı şekilde beraat kararı verilmesi;

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4164, Karar No: 2022/6336, Tarih: 27.09.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/4164 E.  ,  2022/6336 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 24.12.2020 tarih ve 2020/267 E. - 2020/430 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalılar vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı TPE nezdinde “ASELSAN” ibareli 7, 9, 11, 12, 13, 35, 37, 38, 40, 42. sınıf ürün ve hizmetleri içeren çok sayıda tanınmış markasının olduğunu, davalı şirketin 2013/105505 sayılı müvekkili markaları ile iltibas oluşturacak şekilde "ASİLSAN İNŞAAT SANAYİ VE TİCARET A.Ş.+şekil" ibareli, 19 ve 37. sınıf ürün ve hizmetleri içeren marka tescil başvurusunda bulunduğunu, müvekkili tarafından başvuruya itirazın Markalar Dairesince reddedildiğini, bu karara karşı da YİDK nezdinde itiraz edildiğini, YİDK tarafından 2015/M-4309 sayılı kararla itirazın kısmen kabul olunduğunu ve başvurudan 37. sınıftaki bir kısım hizmetlerin çıkarıldığını, kalan mal ve hizmetler bakımından ise itirazın reddedildiğini, kararın haksız ve hukuka aykırı olduğunu, zira davalı başvurusunun 556 sayılı KHK'nin 8/1-b ve 8/4. maddeleri kapsamında reddedilmesi gerektiğini, ileri sürerek YİDK kararının iptaline ve markanın hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı TPMK vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı şirket vekili, müvekkili başvurusu ile davacı markaları arasında iltibas oluşmasının mümkün bulunmadığını, zira ibarelerin farklı olduğunu, bu nedenle 556 sayılı KHK'nın 8/1-b ve 8/4. maddeleri koşullarının bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı TPMK vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı şirket vekili, müvekkili başvurusu ile davacı markaları arasında iltibas oluşmasının mümkün bulunmadığını, zira ibarelerin farklı olduğunu, bu nedenle 556 sayılı KHK'nın 8/1-b ve 8/4. maddeleri koşullarının bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya ve tüm dosya kapsamına göre; dava konusu marka ile davacının marka işaretleri bakımından aralarında görsel ve işitsel benzerlik bulunduğu, dava konusu markanın kapsamındaki, “Kara araçları servis istasyonu hizmetleri (bakım, tamir ve akaryakıt dolumu) deniz araçlarının bakımı ve tamiri hizmetleri, gemi inşaatı hizmetleri, hava taşıtlarının bakım ve tamiri hizmetleri, mobilyalara ilişkin döşeme, tamir, restorasyon hizmetleri, ısıtma, havalandırma ve sus tesisatının kurulması (tesis edilmesi) bakımı ve tamiri hizmetleri, giysilerin temizliği, bakımı ve tamiri hizmetleri, sınai makinelerin ve cihazların tesisi, bakımı ve tamiri hizmetleri, asansör tamiri ve bakımı hizmetleri, saat tamiri hizmetleri, ayakkabı, çanta, kemer tamiri hizmetleri, akvaryum kumları, İnşaat hizmetleri, inşaat araç - gereçlerinin ve iş makinelerinin kiralanması hizmetleri. Temizlik hizmetleri; dezenfeksiyon hizmetleri; haşere ilaçlama hizmetleri; temizlik araçları ve makinelerinin kiralanması hizmetleri” davacı markalarındaki mal ve hizmetler ile benzer / ilişkili olduğu, dava konusu 2015-M-4309 sayılı YİDK kısmi ret kararının çıkartılan hizmetler bakımından yerinde olduğu ancak, “akvaryum kumları, İnşaat hizmetleri, inşaat araç - gereçlerinin ve iş makinelerinin kiralanması hizmetleri. Temizlik hizmetleri; dezenfeksiyon hizmetleri; haşere ilaçlama hizmetleri; temizlik araçları ve makinelerinin kiralanması hizmetleri” bakımından yerinde olmadığı, bu mal / hizmetler dışında kalan emtia bakımından dava konusu markanın davacının tanınmış olan markasından haksız yarar sağlamayacağı, itibarına zarar vermeyeceği, karakterini zedelemeyeceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, TPMK YİDK'nın 2015/M-4309 sayılı kararın 19. sınıf, "akvaryum kumları" ve 37. sınıf "inşaat hizmetleri, inşaat araç ve gereçlerinin ve iş makinelerinin kiralanması hizmetleri. Temizlik hizmetleri; dezenfeksiyon hizmetleri; haşere ilaçlama hizmetleri; temizlik araçları ve makinelerinin kiralanması hizmetleri" bakımından davacının itirazının reddi yönünden iptaline, belirtilen mal ve hizmetler yönünden davaya konu markanın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine, karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve davalı TPMK vekili temyiz etmiştir.

1-) Dosyadaki yazılara kararın dayandığı deliller ile gerektirici sebeplere göre, davalı TPMK ve şirket vekillerinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davacı vekili ve davalı TPMK vekili temyiz etmiştir.

1-) Dosyadaki yazılara kararın dayandığı deliller ile gerektirici sebeplere göre, davalı TPMK ve şirket vekillerinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

2-) Dava, TPMK YİDK kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü istemine ilişkindir. Dairemizin 18/09/2018 tarihli bozma ilamına karşı mahkemece uyma kararı verildikten sonra bilirkişi raporu alınarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece hatalı bilirkişi raporuna istinaden davacı şirket markası kapsamındaki 7. ve 11. sınıf mallar ile davalı şirket markası kapsamındaki 37. sınıftaki “inşaat hizmetleri ve temizlik hizmetleri” yönünden davanın kabulüne, 19. sınıf “inşaat malzemeleri” yönünden ise davanın reddine karar verilmesi çelişkili olup tarafların markalarındaki ibarelerinin benzer olduğu ve davacının itiraza mesnet markasının tanınmış marka olduğu hususları da gözetilerek davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmesi hatalı olmuş davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün davacı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle Davalı TPMK ve şirket vekillerinin temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, istek halinde aşağıda yazılı 37,90 TL harcın temyiz eden davalılara iadesine,

27/09/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/15623, Karar No: 2020/697, Tarih: 14.01.2020

**3. Ceza Dairesi         2019/15623 E.  ,  2020/697 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Hükmün açıklanması suretiyle mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1)Yargıtay incelemesine tabi olacak ve kesinleşmesi halinde infaza verilecek hükmün, açıklanmasına karar verilecek yeni hüküm olduğu, bu nedenle kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre ulaşılan sonuçların, iddia, savunma, tanık anlatımları ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığın eyleminin ve yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun, hangi gerekçeyle hangi delillere üstünlük tanındığının açık olarak gerekçeye yansıtılması ve bu şekilde cezanın şahsileştirilmesi gerekirken, açıklanan ilkelere uyulmadan ve yeterli gerekçe gösterilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulmak suretiyle Anayasanın 141. ve 5271 sayılı CMK'nin 34 ve 223, 230. maddelerine aykırı davranılması,

2)Adli Tıp kriterleri açısından kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarına etkisinin hafif (1) ila ağır (6) derece şeklinde sınıflandırılması ve 5237 sayılı TCK'nin 87/3. maddesinde kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etkisine göre cezanın en fazla (1/2) oranında arttırılması öngörülmüş olması karşısında, mağdurun adli raporunda vücudundaki kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etkisinin (2) derece olduğunun belirtilmesine rağmen, TCK'nin 3. maddesine göre orantılılık ilkesine aykırı olarak sanığın cezasında (1/3) oranında arttırım yapılması suretiyle fazla ceza verilmesi,

3)Olay günü sanığın kız arkadaşı ile yürürken müştekinin laf attığı, sanığın bir şey demeden yoluna devam ederek kız arkadaşını evine bırakıp dönerken tarafların karşılaştıkları, sanığın müştekiye neden laf attığını sormasıyla başlayan tartışma sırasında müştekinin küfür etmesi üzerine sanığın yumrukla müştekiyi

yaraladığı olayda, sanık lehine 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik indirimi uygulanırken, TCK'nin 3. maddesinde belirtilen orantılılık ilkesi gereğince makul oranda indirim yapılması gerekirken; (3/4) oranında indirim yapılmak suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayini,

4)Kasti suçtan verilen hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

4)Kasti suçtan verilen hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi gereğince kazanılmış hakkın dikkate alınmasına, 14.01.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8269, Karar No: 2022/9935, Tarih: 12.09.2022

**4. Hukuk Dairesi         2022/8269 E.  ,  2022/9935 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... Genel Müdürlüğüne izafeten ... vekili Av.... tarafından, davalı ... aleyhine 21/03/2012 gününde verilen dilekçe ile 6831 sayılı Orman Kanunu’na muhalefet nedeniyle tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 14/04/2022 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hâkimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

KARAR

Davacı vekili; davalı hakkında 11/04/2010 tarihinde 6831 sayılı Orman Kanunu’na muhalefet etme suçundan dolayı suç tutanağı düzenlenerek hakkında kamu davası açıldığını ve davanın derdest olduğunu, ceza mahkemesi tarafından alınan bilirkişi raporunun müvekkili idare tarafından kabul edilmediğini belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 26.826,09 TL maddi zararın suç tarihi olan 11/04/2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı cevabında, ceza dosyasının henüz kesinleşmediğini, kışlasının yakınında bulunan orman emvalinin kesildiğinden bahisle bu suçun üzerinde kaldığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen ilk karar, davalının temyizi üzerine Dairemizin 29/04/2015 tarihli ve 2014/8743 esas, 2015/5319 karar sayılı ilamı ile “davalı hakkında işgal ve faydalanma ile dikiliden ağaç kesme suçlarından mahkumiyetine karar verildiği, kesinleşen ceza mahkemesi kararı ile davalının işgal ve faydalanmada bulunduğu 36.822,78 m2 miktarındaki alanın çevresine devlet ormanından kestiği 28 adet ağacı kazık olarak kullandığı, işgal ve faydalanılan alandan ise ağaç kesmediğinin sabit olduğu, şu halde işgal ve faydalanılan alandan davalının 6831 sayılı Orman Kanunu uyarınca ağaçlandırma giderinden sorumluluğuna karar verilemeyeceği, mahkemece davalının sadece devlet ormanından ağaç kesmesi nedeniyle tazminata hükmedilmesi” gereğine değinilerek kararın bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece Dairemizin bozma ilamı üzerine davanın kısmen kabulüne dair önce verilen kararda direnilmiş, direnme kararının davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Hukuk Genel Kurulunun 07/12/2021 tarihli ve 2017/4-2399 esas, 2021/1607 karar sayılı ilamıyla; “uyuşmazlığın, işgal ve faydalanılan alan için ağaçlandırma giderinden sorumluluğa karar verilip verilemeyeceği noktasında toplandığı, ceza mahkemesi dosyasından işgal ve faydalanmaya konu orman içi açıklık olarak tabir edilen alandan ağaç kesilmediği, bu durumda ilk bilirkişi raporunda zararın meydana gelmediği yönündeki görüş olup, ağaçlandırma giderinden davalının sorumlu tutulamayacağı gözetilerek Özel Daire bozma kararına uyulması gerekirken, önceki kararda direnilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu” gerekçesiyle mahkemenin direnme kararının Dairemiz bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı bozulmasına karar verilmiştir.

Hukuk Genel Kurulunun bozma ilamı sonrasında mahkemece; kesinleşen ceza mahkemesi kararında 5 adet orman emvalinin satılıp satış bedelinin Orman Genel Müdürlüğü hesabına irat kaydedilerek 5 adet ağaç bedeline hükmedildiği, 2B yasası kapsamında işgal ve faydalanılan yerin davalının oğlu adına tescil gördüğü, dava dosyasında bulunan ilk teknik rapor ile zararın oluşmadığı sabit olduğundan ağaçlandırma gideri ve diğer tüm giderlerden davalının sorumlu tutulamayacağı gerekçesiyle, davanın tümden reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

1) Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma gereğince karar verilmiş olmasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve işgal ve faydalanılan alan yönünden ağaçlandırma giderine yönelik temyiz itirazının reddine karar verilmiştir.

2) Davacının diğer temyiz itirazına gelince;

Dava, 6831 sayılı Orman Kanunu’na muhalefet nedeniyle tazminat istemine ilişkindir.

Direnme kararı Hukuk Genel Kurulunca Dairemiz kararında gösterilen nedenlerle bozulmuş olmasına rağmen, bozmanın gereği yerine getirilmemiştir. Bozma ilamına uyulması halinde, bozmaya uygun karar verilmesi zorunludur. Mahkemece verilen karar, bozma ilamı ve dosya kapsamına uygun değildir.

Bozmamızda, davalının dikiliden ağaç kesme suçundan mahkumiyetine dair verilen kararın kesinleştiği, davalının işgal ve faydalanmada bulunduğu 36.822,78 m2 miktarındaki alanın çevresine devlet ormanından kestiği sabit olan 28 adet ağacı kazık olarak kullandığı, davalının sadece devlet ormanından ağaç kesmesi nedeniyle tazminata hükmedilmesi gerektiği açıkça belirtilmiştir.

Mahkemece ise Hukuk Genel Kurulunun bozma ilamı sonrasında yapılan yargılama neticesinde; devlet ormanından kesildiği sabit olan 28 adet ağaç nedeniyle tazminata hükmedilmemiş, kesinleşen ceza mahkemesi kararında 5 adet orman emvalinin satılarak satış bedelinin Orman Genel Müdürlüğü hesabına irat kaydedilerek 5 adet ağaç bedeline hükmedildiği gerekçesiyle, davanın tümden reddine karar verilmiştir.

Mahkemece ise Hukuk Genel Kurulunun bozma ilamı sonrasında yapılan yargılama neticesinde; devlet ormanından kesildiği sabit olan 28 adet ağaç nedeniyle tazminata hükmedilmemiş, kesinleşen ceza mahkemesi kararında 5 adet orman emvalinin satılarak satış bedelinin Orman Genel Müdürlüğü hesabına irat kaydedilerek 5 adet ağaç bedeline hükmedildiği gerekçesiyle, davanın tümden reddine karar verilmiştir.

Kesinleşen ceza kararında; davalının 11/04/2010 tarihli suç tutanağı uyarınca devlet ormanından 28 adet meşe ağacını kestiği ve bunları işgal ve faydalanma suçuna konu orman alanı çevresine kazık olarak diktiği, bu meşe ağaçlarından 15 adedinin fidan, 13 adedinin ise yapacak vasıfta olduğu, 28 adet ağaca tutanak tarihinde el konulmadığı, daha sonra sanığın 28 adet kazığı yerinden sökerek yerine söğüt kazıkları diktiği, orman muhafaza memuru tarafından 27/04/2010 tarihinde tutulan tutanak ile 5 adet meşe kazığının ise sanık tarafından işgal ettiği orman alanında otların arasında gizlendiği tespit edilerek bunlara el konulduğu ve orman deposuna kaldırıldığı belirtilerek, davalının işgal ve faydalanma ile dikiliden ağaç kesme suçlarından cezalandırılmasına, el konulan 5 adet orman emvalinin 6831 sayılı Kanun’un 84/1 maddesi uyarınca satılması nedeniyle satış bedelinin Orman Genel Müdürlüğü hesabına irat kaydedilmesine karar verilmiştir.

Şu halde mahkemece, bozma ilamının gereği yerine getirilmemiş, bozma kararında açıkça davalının devlet ormanından ağaç kesmesi nedeniyle tazminata hükmedilmesi gerektiğine karar verilmesine karşın, bozma kapsamı dışına çıkılarak davanın tümden reddine karar verilmesi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte gösterilen nedenlerle davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA 12/09/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.