muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/10930, Karar No: 2015/16617, Tarih: 25.11.2015

**5. Ceza Dairesi         2015/10930 E.  ,  2015/16617 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2015/304849

Görevi kötüye kullanma suçundan sanık S.. D..'ın yapılan yargılanması sırasında; Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesiyle Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz zımni görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesinin itiraz üzerine verdiği 05/08/2015 gün ve 2015/828 Değişik İş sayılı kararın zımni görevsizlik kararı niteliğinde olduğu gözetilerek yapılan incelemede;

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 05/08/2015 gün ve 2015/828 Değişik İş sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 25/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7583, Karar No: 2022/20974, Tarih: 27.12.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/7583 E.  ,  2022/20974 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanığın, katılan ... ile 2009 yılında ...,... ilçesinde rehabilitasyon okulu açtıkları ve ortaklık yaptıkları, sanık ile katılanın 14/04/2010 tarihinde ortaklıklarını sonlandırdıkları ve sanığın abisi ...adına olan eğitim kurumuna ait hisselerini katılanın annesi ... 'e devrettiği, sanığın rehabilitasyon okulundan ayrılarak ... Yayınevinden temin ettiği kitapları seyyar olarak satmaya başladığı ve kitap temin ettiği yayınevine borçlu bulunduğu, sanığın kendisini lehtar, katılanlardan ...'i borçlu, katılanın kız arkadaşı ...'ı da kefil olarak göstermek suretiyle her biri 2.500 TL bedelli 10 adet vade tarihleri sıralı bonoları 21.01.2010 tarihinde tanzim ettiği, borcuna karşılık ... Yayınevi yetkilisi ...'ya verdiği, bu kişinin de 17.01.2011 ve 02.05.2011 tarihlerinde katılan ve kız arkadaşı ile sanık ... aleyhine icra takibine koyduğu, sanığın bu suretle basit dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediği iddia edilen olayda;

1)Dolandırıcılık suçu yönünden;

a) Sanığın, katılan ... adına sahte oluşturduğu bonoları borcuna karşılık çalıştığı yayınevine vermesi eyleminde dolandırıcılık suçunun unsurları oluşmadığı halde sanığın bu suçtan beraati yerine mahkumiyetine hükmedilmesi,

b)Kabule göre de; sanığa isnat edilen resmi belgede sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarının mağdurlarının farklı olduğu, dolandırıcılık suçunun uzlaştırma kapsamında kalması nedeniyle sanığa yüklenen dolandırıcılık suçu nedeniyle, hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaştırma işlemleri için gereği yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri zorunluluğu,

2)Resmi belgede sahtecilik suçu yönünden;

a)Suça konu bonoların tanzim tarihinin 21.01.2010 olmasına karşın sanığın borcuna karşılık hangi tarihte ... Yayınevi yetkilisine bonoları verdiğinin yayınevi yetkilisi ile sanıktan sorularak öncelikle suç tarihinin tespit edilmesi,

b)Sanığın rehabilitasyon okulunun şirket hisselerini katılanın annesine devretmesi sebebiyle katılandan alacaklı olduğunu öne sürmesi karşısında; sanığın bahse konu hisse devri sebebiyle katılandan gerçekte bir alacağının bulunup bulunmadığının, dolayısıyla hakkında TCK'nin 211. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmasında zorunluluk bulunması

Gerekirken eksik inceleme ile resmi belgede sahtecilik suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16521, Karar No: 2015/28343, Tarih: 13.10.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/16521 E.  ,  2015/28343 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Taraflar arasındaki, eksik ödenen ücret fazla mesai ücreti, günlük %5 fazla ödeme alacağı, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hüküm süresi içinde temyizen incelenmesi taraflar avukatlarınca istenilmesi ve davalılar avukatınca duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 13.10.2015 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalılar adına Avukat ... ile karşı taraf adına Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı yanında kameraman olarak çalıştığını iş sözleşmesinin işverence haksız feshedildiğini ileri sürerek, fazla çalışma, fazla çalışma %5 fazlası, genel tatil ve %5 fazlası, ödenmeyen ücret ve %5 fazlası alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının fazla çalışmalarının ve ücretinin ücret bordrolarında gösterilen şekilde ödendiğini, fazla çalışma alacağının zamanaşımına uğradığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine,

2- Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının fazla çalışma alacağının olup olmadığı ve fazla çalışma %5 fazlası alacağı hesaplanırken, indirimin nasıl yapılacağı noktalarında toplanmaktadır.

Davacı temyizi yönünden; somut olayda, davacının kameraman olarak ve Basın İş Kanunu kapsamında çalıştığı, dosya kapsamı ve tanık beyanlarına göre günlük 2 saat fazla çalışma yaptığı anlaşıldığından, sözleşmede her ne kadar günlük 3 saat fazla çalışmanın ücrete dahil olduğu belirtilmişse de davacıya ödenen ücretin miktarı dikkate alındığında, davacının 2008- 31.10.2011 arası, günde 2 saat fazla çalışma alacağının hesaplanıp hüküm altına alınması gerekir.

Davacı temyizi yönünden; somut olayda, davacının kameraman olarak ve Basın İş Kanunu kapsamında çalıştığı, dosya kapsamı ve tanık beyanlarına göre günlük 2 saat fazla çalışma yaptığı anlaşıldığından, sözleşmede her ne kadar günlük 3 saat fazla çalışmanın ücrete dahil olduğu belirtilmişse de davacıya ödenen ücretin miktarı dikkate alındığında, davacının 2008- 31.10.2011 arası, günde 2 saat fazla çalışma alacağının hesaplanıp hüküm altına alınması gerekir.

3- Davalı temyizi açısından; 5953 sayılı Basın Mesleğinde Çalışanlarla Çalıştıranlar Arasındaki Münasebetlerin Tanzimi Hakkında Kanunun 14 üncü maddesinde bahsedilen ücret ile Ek 1 inci maddesinde sözü edilen hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatillerle yapılan çalışma ücretlerinin gününde ödenmemesi halinde günlük yüzde beş fazlasıyla ödeneceği hükme bağlanmıştır. Anılan düzenlemelerde sözü edilen alacaklar için ödeme tarihi de belirlenmiş olmakla, yüzde beş fazla ödemeye hak kazanmak için işverenin ayrıca temerrüde düşürülmesi de gerekmez.

5953 sayılı Yasada bir kısım işçilik alacakları için öngörülen günlük yüzde beş fazlasıyla ödeme kuralının mahiyeti tartışmalara neden olmuş ve özellikle indirim uygulanıp uygulanamayacağı sorunu ortaya çıkmıştır. Konu, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kuruluna intikal ettirilmiş ve 1973/4-6 sayılı içtihadı birleştirme kararında yüzde beş fazla ödeme parasının önce niteliği üzerinde durulmuş, faiz ya da tazminat olmadığı, uyulması zorunlu bir kamu hükmü olduğu kararda belirtilmiştir. Bahsi Geçen Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu Kararında, günlük yüzde beş fazlasıyla ödeme kuralının yüksek oran bir oran içermesi sebebiyle vaktinde ödenmeyen ücretler bakımından karşılıklı kusur durumları gözetilerek Borçlar Kanununun 44 üncü maddesi uyarınca bir indirime gidilmesi gerektiği kabul edilmiştir.

Borçlar Kanunun 44 üncü maddesinde, “Mutazarrır olan taraf zarara razı olduğu yahut kendisinin fiili zararın ihdasına veya zararın tezayüdüne yardım ettiği ve zararı yapan şahsın hal ve mevkiini ağırlaştırdığı takdirde hakim, zarar ve ziyan miktarını tenkis yahut zarar ve ziyan hükmünden sarfınazar edebilir. Eğer zarar kasden veya ağır bir ihmal veya tedbirsizlikle yapılmamış olduğu ve tazmini de borçluyu müzayakaya maruz bıraktığı takdirde hakim, hakkaniyete tevfikan zarar ve ziyanı tenkis edebilir” şeklinde düzenlemeye yer verilmiş olmakla, Dairemiz anılan hüküm paralelinde günlük yüzde beş fazla ödemelerden indirime gitmektedir. İndirim oranının tespitinde gazetecinin fazla çalışma saatleriyle ilgili talepleri yönünden gecikilen süre, hesaplamaya konu olan asıl alacak tutarları ve günlük yüzde beş fazlasının belirlenen miktarı da gözetilmektedir.

5953 sayılı Kanunda bazı alacakların gününde ödenmemesi halinde günlük yüzde beş fazlasıyla ödenmesi gerektiği yönündeki düzenlemenin amacı, gazetecinin ücret ve diğer bazı işçilik alacaklarını güvence altına almak ve kitleleri doğru bilgilendirme gibi önemli bir görevi de olan gazeteciye belli bir oranda iş güvencesi sağlamaktır. Gerçekten gazetecinin emeğinin karşılığı olan hakları yeterince güvence altına alınmadığı taktirde, göreviyle ilgili konularda bağımsızlığı ve hatta tarafsızlığından söz edilemez. Bu nedenle yasakoyucu gazeteciler yönünden ücret ve bazı diğer hakları koruma çabası içine girmiştir. Düzenleme ile hedeflenen amaç, gazetecinin ücret ve diğer işçilik haklarının gününde ödenmesini sağlamaktır. İşverenin yasa hükmüne uyması durumunda günlük yüzde beş fazla ödeme bakımından bir yaptırım gündeme gelmez. Buna karşın ödemelerin gecikmesi halinde günlük yüzde beş fazla ödeme kuralı yıllık % 1825 oranına karşılık geldiğinden, kısa süre içinde önemli miktara ulaşabilmektedir. Söz konusu hüküm gazeteci yönünden de bir zenginleşme aracı olarak kullanılmamalıdır.

5953 sayılı Kanunda öngörülen bazı alacakların gününde ödenmemesi halinde günlük yüzde beş fazlasıyla ödeneceğine dair kuralın Anayasa’ya aykırılığı itiraz olarak ileri sürülmüştür. Anayasa Mahkemesinin 12.8.2008 gün ve 2005/28 E, 2008/122 K. sayılı kararında, ücret ve fazla çalışma ücretlerin gününde ödenmeme koşuluna bağlı olan söz konusu yaptırımın, kamuoyunu doğru bilgilendirme görevi olan gazetecileri işverene karşı koruma amacını taşıdığı ve gazetecilerin basın özgürlüğünün sağlanması noktasında önemli bir işlev gördüğü açıklanmış ve aykırılık istemi oybirliği ile reddedilmiştir.

Fazla saatlerde çalışma karşılığı olan asıl alacaklardan yapılan indirim oranında günlük yüzde beş fazla ödeme miktarlarının da indirilmesi gerektiği açıktır. Günlük yüzde beş fazla ödeme miktarları, gerçekleşen ve kabulü gereken asıl alacak miktarlarının gününde ödenmemesinden kaynaklanmış olmakla, günlük yüzde beş fazlasının da doğrudan hüküm altına alınan asıl alacak miktarlarına göre tespiti gerekir. Bundan başka yukarıda sözü edilen gerekçelerle günlük yüzde beş fazla ödeme tutarlarından oransal indirime gidilmelidir.

Ayrıca belirtmek gerekir ki, yüzde beş fazla ödeme tutarlarından yapılan indirim sonucu reddine karar verilen miktar bakımından davalının kendisini vekille temsil ettirmesi durumunda davalı yararına vekalet ücretine hükmedilmemelidir (Yargıtay 18.11. 2008 gün 2007/32530 E, 2008/31205 K.).

Somut olayda, davacının fazla çalışma alacağının %5 fazlası hesaplanırken, bulunan toplam %5 fazlası alacağından önce mahkemenin kabulünde olduğu üzere 1/3 indirim yapılmalı daha sonra %90 oranında indirim yapılarak sonuca gidilmelidir. Mahkemece bu usule uyulmadan % 5 fazla ödemenin hüküm altına alınması hatalıdır.

SONUÇ:

Somut olayda, davacının fazla çalışma alacağının %5 fazlası hesaplanırken, bulunan toplam %5 fazlası alacağından önce mahkemenin kabulünde olduğu üzere 1/3 indirim yapılmalı daha sonra %90 oranında indirim yapılarak sonuca gidilmelidir. Mahkemece bu usule uyulmadan % 5 fazla ödemenin hüküm altına alınması hatalıdır.

SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, davacı yararına takdir edilen 1.100.00 TL.duruşma avukatlık parasının davalıya, davalı yararına takdir edilen 1.100.00 TL.duruşma avukatlık parasının davacıya yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 13/10/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13790, Karar No: 2012/6546, Tarih: 06.04.2012

**22. Hukuk Dairesi         2011/13790 E.  ,  2012/6546 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 30/12/2010

Davacı vekili, iş sözleşmesinin geçerli sebep olmadan işverence feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı  vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, feshin geçerli nedene dayanmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre davacının çalıştığı davalı üniversiteye ait büfede 01.01.2008 ve 30.06.2008 tarihleri arasında yapılan sayımda açık çıkması üzerine iş sözleşmesinin işveren tarafından 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25/II maddesi uyarınca feshedilmiştir. Samsun Cumhuriyet  Başsavcılığının  2009/8538  soruşturma  nolu dosyasında bulunan bilirkişi raporuna dayanılarak feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmiş ise de dosya içeriğine göre, olay tarihinde büfede açık meydana geldiği sabittir. Açığın meydana geldiği söz konusu bilirkişi raporunda da belirtilmiştir. Bilirkişi raporunda, zimmet edildiği iddia edilen tekel mamullerinin şirket tarafından teslim edilmiş olduklarına dair belge bulunmadığı, yapılan eksik ve noksan tespitlerin sadece şirket yetkililerince yapılan tek taraflı tespit olduğu , bu tespitlerde karşı tarafın imzasının bulunmadığı, bilanço kayıtlarında tekel mamullerine ilişkin herhangi bir kayda rastlanılmadığı,olağan dışı gider ve zararlar hesabında görülmediği belirtilmiştir. Ancak bilirkişi raporunda işaret edildiği gibi açık malların muhasebe kayıtlarına işlenmemiş olması görevlilerin sorumluluğunu ortadan kaldırmaz. Açık bulunduğu kabul edildiğine göre, açığın meydana gelmesinde kimlerin sorumlu tutulması dolayısıyla hangi görevlilerin hangi sebeplerden ötürü kusurlu oldukları yönünün açıklığa kavuşturulması gerekir. Başka bir deyişle açığın meydana gelmesinde kimlerin kusurlu olduğu belirtilmelidir. Bu yön açığa kavuşturulmadan sonuca gidilmesi doğru bulunmamıştır.

Somut olayda yapılacak iş; muhasebeci, işletme uzmanı ve iş hukuk uzmanı bilirkişi ile gerekirse iş yerinde keşif yapılarak tüm kayıt belgelerle inceleme yapılarak denetime elverişli bilirkişi raporu alınarak  tüm deliler birlikte değerlendirilmelidir. Devamında feshin haklı veya geçeli nedene dayanıp dayanmadığı, davacının kusuru olmasa dahi şüphe feshi koşullarının oluşup oluşmadığı da nazara alınarak hüküm kurulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 06.04.2012 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/363, Karar No: 2018/3183, Tarih: 25.04.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/363 E.  ,  2018/3183 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

11.01.2011 tarih ve 6099 sayılı Kanunla değişik Tebligat Kanununun 10/2. maddesi gereğince tebligatın muhatabın bilinen en son adresine yapılması, bilinen en son adresinin tebligata elverişli olmaması veya tebligat yapılamaması halinde adres kayıt sistemindeki adresine tebligat yapılması gerektiği, bu adrese de tebligat yapılamaması durumunda aynı Kanunun 21/2. maddesi gereğince mernis adresine tebligat yapılması gerektiği gözetilmeden, yokluğunda verilen gerekçeli hükmün katılanlar Kadir ile Yeliz'in duruşmada bildirdikleri son adresleri yerine doğrudan mernis adresine gönderilmesi suretiyle 21/1. maddeye göre yapılan tebliğ işleminin usulsüz olduğu anlaşıldığından, katılanlar Kadir ile Yeliz'e gerekçeli kararın usulünce tebliğiyle verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenip, hükmün temyiz edilmesi halinde bu hususta ek tebliğname düzenlenmesinden sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17771, Karar No: 2022/1053, Tarih: 01.02.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/17771 E.  ,  2022/1053 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanık müdafiinin, 19/10/2020 tarihli mazeret dilekçesinde, COVID-19 hastası ile teması nedeniyle karantinada olduğunu, duruşmaya katılamayacağını, mazeretli sayılarak duruşma gününü UYAP’tan öğrenmesine karar verilmesini talep ettiği, mahkemesince sanık müdafiinin mazeretine ilişkin olumlu ya da olumsuz bir karar verilmeksizin, sanık müdafiinin yokluğunda yargılama yapılarak, sanığın savunmasının alınması ve devamında hükmün açıklanması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Kabule göre de;

Bozma sonrası yapılan yargılama sonucu sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen ilk ceza miktarının, kazanılmış hak teşkil etmesi nedeniyle, 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi atfı ile halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi yerine, 5271 sayılı CMK'nun 307/4. maddesinin hükme esas alınması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 01.02.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/62, Karar No: 2006/1094, Tarih: 16.02.2006

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2006/62 E.  ,  2006/1094 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki tesbite itiraz davası üzerine yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine ilişkin verilen hüküm davacı ... Genel İnş.Taah. A.Ş tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Kadastro sırasında 670 ada 10 parsel sayılı 128.502 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz taşlık niteliği ile dava dışı 8 nolu parselin miktar fazlası olarak davalı Hazine adına tespit edilmiştir. İtirazı kadastro komisyonunda reddedilen davacı ... A.Ş tapu kaydı, satın alma ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetilğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine ve dava konusu parselin tespit gibi davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... A.Ş vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, davacı şirketin dayandığı tapu kaydının içerdiği kayalık sınırı itibariyle kapsamın yüzölçümüyle geçerli olmasına, kaydın miktardan fazlasıyla davacı şirket adına tespit edilen 8 nolu parsele revizyon görmesine, ayrıca taşınmazın hakim olan unsuru itibarı ile taşlık ve kayalık yerlerden olduğunu, zıraatçı bilirkişi raporunda açıkça vurgulanıp, bu yönün bilirkişi ve tanık sözleri yanında mahkemenin gözlemleriyle de saptanmasına, bu durumda davacı şirketin ve bayilerinin taşınmazın ekonomik amacına uygun iktisap sağlayıcı zilyetliklerinden söz edemeyeceğinden yazılı olduğu üzere karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik görülmemesine ve kararda yazılı diğer gerekçelere göre davacınn temyiz itirazlarının reddi

ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı fazla alınan 4.80 YTL harcın istek halinde temyiz edene iadesine 16.2.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11697, Karar No: 2015/10551, Tarih: 09.09.2015

**19. Hukuk Dairesi         2015/11697 E.  ,  2015/10551 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 11. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 16/03/2015

NUMARASI : 2014/519-2015/211

- K A R A R -

Uyuşmazlığın taşeron sözleşmesi kapsamında fore kazık imali işini konu alan eser sözleşmesinden kaynaklanmasına göre, kararın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışında olup, Yüksek 15.Hukuk Dairesinin görevi dahilindedir.

11.04.2015 tarihinde Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 6644 sayılı kanunla değişik 2797 Sayılı Kanunun 60.maddesi uyarınca görevli dairenin belirlenmesi için dosyanın Hukuk İşbölümü İnceleme Kurulu'na gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın Yüksek 1.Başkanlığa sunulmasına 09.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.