muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/2502, Karar No: 2014/17838, Tarih: 15.09.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/2502 E.  ,  2014/17838 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Özel Hayatın Gizliliğini İhlal, Şantaj

Hüküm : Beraat

Özel hayatın gizliliğini ihlal ve şantaj suçlarından sanığın beraatine ilişkin hükümler, mahalli cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın, internetten tanıştığı ve bir süre cinsel birliktelik yaşayarak ayrıldığı mağdur ile cinsel ilişki anına ilişkin video görüntülerini internette facebook isimli sosyal paylaşım sitesinde oluşturduğu “Canımsın Kanımsın” isimli profil sayfasında yayımlayarak ifşa ettiğinin iddia edildiği olayda; sanığın atılı suçu ısrarla inkarı, facebook sitesindeki “Canımsın Kanımsın” isimli profil sayfasının kapalı olması nedeniyle herhangi bir sayfa görüntüsünün alınmaması, sanığa ait bilgisayar ve eklentilerinde yapılan aramada, mağdura ait herhangi bir özel görüntüye ve facebook isimli internet sitesinde bulunan “Canımsın Kanımsın” isimli profil ile alakalı herhangi bir bilgisayar dosyasına veya log kaydına rastlanmaması, mağdur tarafından ibraz edilen ve içerisinde cinsel ilişki görüntülerinin bulunduğu iddia edilen CD'nin kırık olması nedeniyle incelenmesinin mümkün olmaması, Adalet Bakanlığı Uluslararası Hukuk ve Dış İlişkiler Genel Müdürlüğünün İnternet Ortamında işlenen Suçlarda Uluslararası Ceza İstinabe İşlemlerine ilişkin yazısına göre, google, yahoo, facebook, skype, hotmail, twitter, youtube gibi internet ortamında yaygın olarak kullanılan yer sağlayıcı firmaların merkezinin Amerika Birleşik Devletleri’nde bulunduğu, ABD mevzuatına göre, internet ortamında işlenen suçlara ilişkin trafik bilgileri, yer sağlayıcılar veya erişim sağlayıcılar tarafından 90 gün süreyle saklandığı, bu süre içinde resmi otoritelerce başvurulduğunda anılan saklama süresine 90 gün daha ilave edildiği belirtilmiş olmakla, aradan geçen süre nedeniyle internette facebook isimli sosyal paylaşım sitesinde üye profili oluşturarak video yüklemesi yapan bilgisayara ait IP bilgilerinin tespitinin mümkün olmaması karşısında, sanığa atılı suç sabit olmadığından beraatine karar verilmesinde isabetsizlik görülmemiş, tebliğnamedeki görüşe kısmen iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, mahalli Cumhuriyet Savcısının eksik incelemeye ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA,

2- Şantaj suçundan beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Yapılan yargılama sonunda yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, mahalli Cumhuriyet Savcısının eksik incelemeye ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA,

2- Şantaj suçundan beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Dosya içeriği, mağdur beyanı, sanığın tevilli ikrar beyanı ve mesaj tespit tutanağına göre; sanığın, cep telefonuna mesaj çekerek mağdura "evet videolar duruyor onunla konuştuğunu anlarsam bana karşı düzelmezsen seni özledim deyip sarılmazsan ...'le konuşup ben onu o beni çok seviyor demezsen benimle evlenip... bebeği yapmazsan beni dinlemeyip üzersen hergün görüşebilmek için elinden geleni yapmazsan bir ihtiyacın olduğunda demezsen özledim deyip aramazsan aradığımda bakmazsan beni ...le konuşturmazsan o itle ...'dan geldikten sonra tek kelime konuştunsa istemediğim insanlarla görüşürsen", "gidip savcıya, polise, hakime, mafyaya şikayet etmeye kalkarsan bütün videoları zombi yazan ailene, bütün TV kanallarına, gazetelere, internete bana resim yollamayan canımın yarısı karıcıma ta zombiyadan postalayacağım" demesi şeklindeki sabit olan eyleminde atılı şantaj suçunun unsurlarının oluştuğu gözetilmeden mahkumiyeti yerine yazılı düşüncelerle beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, mahalli Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 15.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9275, Karar No: 2014/29470, Tarih: 15.09.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/9275 E.  ,  2014/29470 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/345110

MAHKEMESİ : Türkoğlu(Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 05/07/2013

NUMARASI : 2013/37 (E) ve 2013/151 (K)

Mahalli mahkemece   verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

O yer  Cumhuriyet savcısının diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Sanığın akıl hastası olup olmadığına ilişkin adli raporun Üniversite Hastaneleri ile Ruh ve Sinir hastalıkları hastanelerinden ya da Adli Tıp ilgili Dairelerinden kurul raporu olarak alınması gerektiği gözetilmeyerek Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesinden alınan 04.07.2013 tarihli tek hekim raporu ile yetinilmesi,

Kabule göre de;

2) 5237 sayılı TCK' nin 32/2. maddesi kapsamında akıl hastası olduğu mahkemece kabul edilen sanığın savunmalarının  5271 sayılı CMK'nin 150/2. maddesince zorunlu müdafi eşliğinde alınması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş o yer Cumhuriyet savcısının  temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun BOZULMASINA, 15.09.2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10210, Karar No: 2015/8316, Tarih: 04.05.2015

**13. Ceza Dairesi         2014/10210 E.  ,  2015/8316 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Müştekinin, polis olay yerine gittiğinde sprey boya ile atın rengini değiştirmek istediler şeklindeki beyanı karşısında olay yeri mümzii tanık beyanlarının alınması, suça sürüklenen çocuğun ne şekilde tespit edildiğinin araştırma tutanağı mümzii tanıklarına sorulması, suça sürüklenen çocuğun babası Hasan Yalnız'ın usulüne uygun şekilde tanık olarak beyanına müracaat edilmesi, diğer sanık ... hakkındaki dosyanın mümkünse birleştirilmesi mümkün değilse dosyası getirtilip incelenerek ilgili belgelerden birer suret alınması, olaya ilişkin görüntü bilirkişiye incelettirilip suça sürüklenen çocuğun görüntüde bulunup bulunmadığının tespiti, müştekinin, suça sürüklenen çocuğu görüntüden teşhis ettiğine dair beyanına ilişkin olarak suça sürüklenen çocuğun anılan şekilde teşhisinin mümkün olup olmadığının tespiti ile tüm deliller bir bütün olarak değerlendirilerek sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun tayini gerektiği gözetilmeden eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule Göre de;

1-Hırsızlık suçuna konu eşyanın önem ve değeri ile meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak uyarınca temel ceza belirlenirken alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Olay yerinde keşif icrası ile hayvanların çalındığı yerin konutun müştemilatı olup olmadığının tespiti ile müştemilat olduğunun tespiti halinde eylemin TCK'nın 142/1-b maddesi kapsamında hırsızlık suçunu ve ayrıca TCK'nın 116. maddesi kapsamında konut dokunulmazlığının ihlali suçunu oluşturacağından konut dokunulmazlığının ihlali suçundan ayrıca kamu davası açılması sağlanarak yargılamanın birlikte yürütülmesi sonucu 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuğun kazanılmış hakkı da korunmak suretiyle karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye kısmen aykırı olarak BOZULMASINA, 04.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2291, Karar No: 2018/2573, Tarih: 02.04.2018

**4. Hukuk Dairesi         2017/2291 E.  ,  2018/2573 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 27/03/2015 gününde verilen dilekçe ile yayın yoluyla kişilik haklarına saldırıdan kaynaklanan manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 20/01/2016 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, internet yoluyla kişilik haklarına saldırıdan kaynaklanan manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili; 11/03/2015 tarihinde medyabar.com isimli haber sitesinde "Yine O Taş Ocağı" büyük manşeti altında çeşitli haberlerin yapıldığını, davalı tarafından çekilen kamera kaydının haberin devamına eklendiğini, davalı tarafından sesli ve kendi yorumlarıyla birlikte oluşturulan kayıtta müvekkilinin kişilik haklarına saldırı niteliği taşıyan asılsız, hakaret içeren yorum ve ifadelerin kullanıldığını, bu durumun kişilik haklarına saldırı oluşturduğunu, belirterek manevi zararının giderilmesini istemiştir.

Davalı, habere konu yerin evine 200 metre mesafede bulunduğunu, yapılan patlatmaların usulüne uygun olmadığını, taş ocağının çevreye ve yakında bulunan evlere zarar verdiğini, belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; dava konusu haber ve yorumların kişilik haklarına saldırı oluşturduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

AİHM 22 Nisan 2013 tarihli 48876/08 başvuru no'lu kararında “İfade özgürlüğünün, demokratik bir toplumun vazgeçilmez esasını ve to plumun gelişiminin ve her bireyin kendini gerçekleştirmesinin temel koşulunu oluşturduğunu, 10. maddenin 2. fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla ifade özgürlüğünün sadece kabul edilen, zararsız ya da farklı olan “bilgi” ya da “düşünceler” için değil ama ayrıca hoşa gitmeyen, sarsıcı ya da rahatsız edici olanlar için de geçerli olduğunu, bunların, “demokratik toplumun” onlarsız olamayacağı çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin gereği olduğunu, 10. maddede açıklandığı gibi bu özgürlüğe yapılan sınırlamaların her halde dar yorumlanması ve herhangi bir sınırlama gereksiniminin ikna edici bir biçimde ortaya koyulması gerektiğini,...” ifade etmektedir. Mahkeme aynı ifadeleri 69698/01 başvuru no'lu ve 16354/06 başvuru no'lu kararlarında da tekrar etmiştir.

Dosyanın incelenmesinde; internet ortamında sesli ve görüntülü yayınlanan haberin düşünce açıklaması ve ifade özgürlüğü kapsamında kaldığı, davacının kişilik ./..

Dosyanın incelenmesinde; internet ortamında sesli ve görüntülü yayınlanan haberin düşünce açıklaması ve ifade özgürlüğü kapsamında kaldığı, davacının kişilik ./..

haklarına saldırı oluşturmadığı kabul edilerek istemin tümden reddi gerekirken yerinde olmayan yazılı gerekçe ile davalının manevi tazminat ile sorumlu tutulmuş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenle davalı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 02/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2874, Karar No: 2020/1714, Tarih: 08.06.2020

**4. Hukuk Dairesi         2019/2874 E.  ,  2020/1714 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki haksız eylem nedeniyle maddi tazminat davasından dolayı yerel mahkemece verilen gün ve sayısı yukarıda yazılı kararın; Dairemizin 25/06/2019 gün ve 2017/307-12019/3554 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmiştir. Süresi içinde davacı tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylem nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; Dairemizin 25/06/2019 gün ve 2017/307 esas, 2019/3554 karar sayılı ilamı ile davacının temyiz masrafı ve vekil ataması yönünden adli yardım istemi hakkında sehven bir karar verilmemiş ve mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir. Davacı, temyiz incelemesinde adli yardım isteminin değerlendirilmediğini belirterek, kararın düzeltilmesini talep etmiştir.

Davacının adli yardım talebi hakkında temyiz incelemesi sırasında sehven inceleme yapılmadığı anlaşılmakla; Dairemizin onama ilamının kaldırılmasına karar verilerek, davacının adli yardım talebinin incelenmesine geçilmiştir.

1-Davacı temyiz isteminde temyiz harç ve masrafı yönünden adli yardım talebinde bulunmasına karşın bu giderleri yatırdığı anlaşılmakla, davacının temyiz harç ve masrafına ilişkin adli yardım istemi hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar vermek gerekmiştir.

2-Davacının vekil ataması yönünden adli yardım talebinin incelenmesine gelince;

“Adli yardımın kapsamı” başlıklı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 335. maddesinde adli yardım kararının ilgiliye sağlayacağı hususlardan birisi de ( ç ) bendinde davanın avukat ile takibi gerekiyorsa, ücreti sonradan ödenmek üzere bir avukat temini olup, bu konuda mahkemenin ayrıca ve açıkça karar vermesi gereklidir. Adli yardım isteminin daha sonradan kabulünün, daha önce yapılan yargılama giderlerini kapsamayacağı 6100 sayılı Kanun’un 337. maddesinin 3. fıkrasında düzenlemiştir. Aynı Kanun’un 340. maddesinde ise adli yardımdan yararlanan kişi için, mahkemenin talebi üzerine Baro tarafından görevlendirilen avukatın ücretinin, yargılama gideri olarak Hazineden ödeneceği düzenlenmiştir. Ayrıca 1136 sayılı Avukatlık Kanunu’nun 178. maddesi uyarınca, mahkemeden 6100 sayılı Kanun’un 335. maddesinin 1. fıkrasının (ç) bendi uyarınca bir karar alınmasına gerek olmaksızın, kendisine bir avukat tutabilecek maddi imkanı olmayan kimselerin doğrudan Baroya başvurarak adli yardım talep etmesi de mümkündür. Buradaki adli yardım ise kişiye mahkemelerde yardımcı olmak üzere bir vekil tayin edilmesi ile sınırlıdır.

Dosya kapsamında; davacının yerel mahkemedeki yargılamanın başında adli yardım isteminde bulunmadığı, davacı vekilinin 23/01/2016 tarihli dilekçesiyle vekillik görevinden çekildiği, vekillikten çekilme dilekçesi ve 12/04/2016 tarihli duruşma gününün davacıya 01/03/2016 tarihinde bizzat tebliğ edildiği, davacının 28/03/2016 tarihli dilekçesi ile vekilinin mazeret göstermeden bilgisi dışında vekillik görevinden çekildiğini, savunma hakkının korunması amacıyla gereğini mahkemeden talep ettiğini bildirdiği, 12/04/2016 tarihli duruşmaya katılarak aynı yöndeki talebini tekrarlayan davacının baroya başvurup hukuki

yardım almak istemesi nedeniyle duruşmanın ertelenmesini talep ettiği, mahkemece yargılamanın geldiği aşama, çekilme dilekçesinin davacıya tebliğ tarihi dikkate alınarak dosyanın tekemmül etmiş olduğu gerekçesiyle davacının bu talebinin reddine karar verilerek hüküm kurulduğu, gerekçeli kararın davacıya 31/05/2016 tarihinde tebliğ edildiği, davacının 27/05/2016 tarihinde temyiz isteminde bulunduğu ve aynı tarihte temyiz harç ve masraflarını mahkeme veznesine yatırdığı, dosyanın Yargıtaya gönderilmesinden sonra sunduğu 09/11/2017 tarihli dilekçesinde harç, masraf ve kendisine vekil atanması yönünden adli yardım isteminde bulunduğu anlaşılmaktadır.

Yukarıdaki açıklamalar çerçevesinde, 6100 sayılı Kanun’un 77. maddesinin 3. fıkrası uyarınca bir tarafın avukat tutmak istemesi sebebiyle yargılamanın hiçbir şekilde başka bir güne bırakılamayacağı, yerel mahkemedeki yargılamada da kendisini temsil etmek üzere yargılamanın başından itibaren vekili bulunan davacının, vekilinin istifa dilekçesinin kendisine tebliğinden sonra adli yardım kapsamında vekil tayini istemiyle doğrudan Baroya talepte bulunabileceği, ancak davacının yasal prosodürü tamamladığı ve temyiz harç ve masrafları yatırarak temyiz talebinde bulunduğu, gelinen aşamadaki talebin yargılamayı uzatmaya matuf olduğu dikkate alındığında, dosyanın geldiği aşamada istemin 6100 sayılı Kanun’un 335. maddesinin 1. fıkrasının ( ç ) bendi hükmü kapsamında öngörülen şartları taşımadığı anlaşıldığından, davacının vekil atanması yönündeki adli yardım isteminin kabulü mümkün olmayıp, reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle;

1-Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 440-442. maddeleri gereği yukarıda açıklanan nedenlerle davacının karar düzeltme isteğinin KABULÜNE, Dairemizin 25/06/2019 gün ve 2017/307 esas, 2019/3554 karar sayılı onama ilamının KALDIRILMASINA,

2-Yapılan incelemede davacının temyiz harç ve masrafları yönünden adli yardım istemi hakkında karar verilmesine yer olmadığına, vekil atanmasına ilişkin adli yardım talebinin reddine,

3-Kararın davacıya tebliğine,

4-HMK’nın 6459 sayılı Kanunla değişik 337/2. maddesi uyarınca bir hafta içinde mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edebileceğine,

2-Yapılan incelemede davacının temyiz harç ve masrafları yönünden adli yardım istemi hakkında karar verilmesine yer olmadığına, vekil atanmasına ilişkin adli yardım talebinin reddine,

3-Kararın davacıya tebliğine,

4-HMK’nın 6459 sayılı Kanunla değişik 337/2. maddesi uyarınca bir hafta içinde mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edebileceğine,

5- Davacı tarafından vekil ataması yönünden adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz dilekçesi verilmesi halinde, dosyanın HMK’nın 11/04/2013 tarih ve 6459 sayılı Kanun’un 23. maddesi ile değişik 337/2. maddesi uyarınca itirazı incelemekle görevli Yargıtay 5. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmek üzere Başkanlığımıza gönderilmesine,

6- Vekil tayini yönünden adli yardım talebinin reddi kararımızın itiraz edilmeyerek kesinleşmesi halinde ise Dairemize gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemeye GERİ ÇEVRİLMESİNE 08/06/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8444, Karar No: 2023/7, Tarih: 16.01.2023

**3. Hukuk Dairesi         2022/8444 E.  ,  2023/7 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/243 E., 2022/415 K.

Taraflar arasında karşılıklı olarak görülen el atmanın önlenmesi ve adi ortaklığın tasfiyesi davalarından dolayı yapılan yargılama sonunda, bozmaya uyan Mahkemece asıl ve karşı davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı/karşı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı; imzaladıkları 21.01.2004 tarihli sözleşme uyarınca davalının birleştirmiş olduğu üç adet dükkanın kullanım hakkını 01.02.2004 tarihinden itibaren beş yıl süreyle kendisine bıraktığını, dükkanları çalışır hale getirmek için yüklü miktarda masraf yaptığını, ancak davalının haksız müdahalesi sonucu işletme hakkının elinden alındığını, satın almış olduğu tüm makinalara davalı tarafça el konulduğunu ileri sürerek; davalının el atmasının önlenmesini talep etmiştir.

II. CEVAP VE KARŞI DAVA

Davalı; imzaladıkları 21.01.2004 tarihli sözleşme uyarınca davacı ile arasında adi ortaklık ilişkisinin kurulduğunu, davacının sözleşmeden kaynaklanan edimlerini yerine getirmediğini, bu nedenle sözleşmeyi haklı nedenle feshettiğini, davacının kullanımına bıraktığı iş yerinin elektrik, su ve kira borçlarını ödemediğini, bu nedenle başlatılan icra takibi nedeniyle bu borçları ödemek zorunda kaldığını, yine davacının çeşitli firma ve şahıslara olan borcu nedeniyle birlikte aldıkları makine ve aletlerin de haczedildiğini, sözleşme gereği davacının sigortalı işçisi olarak görünmesine rağmen, sigorta primlerinin ve brikmiş ücret alacağının da ödenmediğini savunarak; asıl davanın reddini istemiş, karşı davasında ise; haklı nedenle feshettiği sözleşmenin geçersiz olduğunun tespitini, 2.345 TL elektrik gideri, 120,89 TL su gideri ve 8.160 TL işçilik alacağı olmak üzere toplam 10.625,89 TL alacağının ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faiziyle, davacı şirketin şahsi borçları nedeniyle icra tehdidi altında ödemek zorunda kaldığı 5.000 TL'nin ve kira bedeli olarak ödediği 8 gremse altının dava tarihi itibariyle belirlenecek olan değerinin fesih tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle, birlikte aldıkları makine ve malzemelerin yarısının kendisine ait olduğunun tespiti ile bunların tarafına teslimini, bunun mümkün olmaması halinde ise bilirkişi marifetiyle belirlenecek olan değerinin, ortaklık ilişkisinin devam ettiği dönem içerisinde elde edilen net karın yarısının, sözleşmenin feshi nedeniyle uğramış olduğu 2.500 TL menfi zararının fesih tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davacı/karşı davalıdan tahsilini talep etmiştir.

III. MAHKEME KARARI

III. MAHKEME KARARI

Mahkemece; taraflar arasında imzalanan 21.04.2004 tarihli sözleşme ile beş yıl süreli adi ortaklık ilişkisi kurulduğu, adi ortaklığın bu süre dolmadan tek taraflı olarak feshedilemeyeceği, dava tarihi itibariyle ortaklık ilişkisinin halen devam ettiği, bu nedenlerle davalının ortaklığa tahsis ettiği dükkanları ve makinaları kendi adına işletmesinin ve kullanmasının haksız olduğu, karşı davada talep edilen hususların ancak adi ortaklığın usulüne uygun olarak feshinden sonra tasfiye kararıyla hükmedilecek alacak niteliğinde olduğu gerekçesiyle; asıl davanın kabulü ile davalının ortaklığa konu taşınmazlara ve makinalara el atmasının önlenmesine, karşı davanın ise reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Mahkeme kararına karşı, davalı/ karşı davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 13. Hukuk Dairesinin 17.11.2012 tarihli ve 2011/4911 E., 2012/364 K. sayılı ilamıyla; karşı davada ileri sürülen hususlar ve taleplerin esasında adi ortaklığın feshi istemini içerdiği, bu durumda karşı dava yönünden adi ortaklığın feshi koşullarının oluşup oluşmadığının incelenmesi ve değerlendirilmesi gerektiğinden bahisle, karar bozulmuştur.

B. İkinci Bozma Kararı

1. Bozmaya uyan mahkemece; asıl davanın kabulüne, karşı davanın kısmen kabulü ile adi ortaklık sözleşmesinin feshedildiğinin tespiti ile ortaklığın tasfiyesine, davalı/karşı davacının tasfiye payı alacağı olarak belirlenen 7.400 TL’nin 09.08.2005 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davacı/karşı davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine dair verilen karara karşı, taraflarca temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairece verilen 06.07.2017 tarihli ve 2016/240 E., 2017/11254 K. sayılı ilamla; bozma gereklerinin tam olarak yerine getirilmediğinden bahisle, karar bozulmuştur.

C. Üçüncü Bozma Kararı

1.Bozmaya uyan mahkemece; asıl davanın kabulüne, karşı davanın kısmen kabulü ile adi ortaklığın tasfiyesine, davalı/karşı davacının tasfiye payı olarak belirlenen 2.778,07 TL alacağının 22.05.2006 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davacı/karşı davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine dair verilen karara karşı, süresi içinde davacı/karşı davalı vekili tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairece verilen 03.10.2019 tarihli 2019/3536 E., 2019/7459 K. sayılı ilamla; davalı/karşı davacının sair temyiz itirazları reddedildikten sonra, davalı/karşı davacının eli ürünü olan 79.000 TL'lik listede belirtilen kalemler yönünden tarafların karşılıklı iddia, savunma, açıklama ve itirazlarını karşılayacak şekilde, bilirkişiden ek rapor alınarak sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve kanuna aykırı olduğu gerekçesiyle, karar bozulmuştur.

D. Dördüncü Bozma Kararı