muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/7021, Karar No: 2021/1769, Tarih: 21.01.2021

Madde gerekçesinde "Alacaklının bu tür bir dava açması için, dava açacağı miktar ya da değeri tam ve kesin olarak gerçekten belirlemesi mümkün olmamalı ya da bu objektif olarak imkânsız olmalıdır. Açılacak davanın miktarı biliniyor yahut tespit edilebiliyorsa, böyle bir dava açılamaz. Çünkü, her davada arandığı gibi, burada da hukukî yarar aranacaktır, böyle bir durumda hukukî yararın bulunduğundan söz edilemez. Özellikle, kısmî davaya ilişkin yeni hükümler de dikkate alınıp birlikte değerlendirildiğinde, baştan tespiti mümkün olan hâllerde bu yola başvurulması kabul edilemez." şeklindeki açıklamayla, alacağın belirli veya belirlenebilir nitelikte olması durumunda, belirsiz alacak davası açılarak bu davanın sağladığı imkânlardan yararlanmanın mümkün olmadığına işaret edilmiştir. Şu halde davanın açıldığı tarihte alacağın miktarı yahut değeri belirlenebilir durumda ise, dava şartı yokluğundan davanın usulden reddine karar verilmelidir. Burada hukuki yarar eksikliğinin tamamlanabilir dava şartı olmadığı sonucuna varılmıştır. 7251 sayılı Kanun ile 107. maddede yapılan değişiklikler şartları olmadığı halde açılan belirsiz alacak davasında davacıya süre verilerek hukuki yarar eksikliğini tamamlama imkânı tanımamaktadır. Dairemizce sözü edilen düzenleme, şartları mevcut olan belirsiz alacak davasında yapılan yargılama ile alacağın belirli hale gelmesi durumunda hâkimin geçici talep sonucunu kesin talep sonucuna dönüştürmesi için alacaklıya süre vermesi gerektiği yönünde değerlendirilmiştir. Hukuk devletinin asli unsurları arasında yer alan hukuki belirlilik veya güvenlik ilkesi, hukuki durumlarda belirli bir istikrarı temin etmekte ve kamunun mahkemelere güvenine katkıda bulunmaktadır. Birbiriyle uyuşmayan mahkeme kararlarının sürüp gitmesi, yargı sistemine güveni azaltarak, yargısal bir belirsizliğe yol açabilir (AİHM, Nejdet Şahin ve Perihan Şahin/Türkiye, B. No: 13279/05, 20.10.2011, § 57).Kişilerin hukuki güvenliğini sağlamayı amaçlayan hukuki güvenlik ilkesi, hukuk normlarının öngörülebilir olmasını, bireylerin tüm eylem ve işlemlerinde Devlete güven duyabilmesini, Devletin de yasal düzenlemelerinde bu güven duygusunu zedeleyici yöntemlerden kaçınmasını gerekli kılar. Belirlilik ilkesi ise, yalnızca yasal belirliliği değil, daha geniş anlamda hukuki belirliliği ifade etmektedir. Yasal düzenlemeye dayanarak erişilebilir, bilinebilir ve öngörülebilir gibi niteliksel gereklilikleri karşılaması koşuluyla, mahkeme içtihatları ve yürütmenin düzenleyici işlemleri ile de hukuki belirlilik sağlanabilir. Hukuki belirlilik ilkesinde asıl olan, bir hukuk normunun uygulanmasıyla ortaya çıkacak sonuçların o hukuk düzeninde öngörülebilir olmasıdır (AYM, 23.12.2015, 15-118). Farklı kararların aynı mahkemeden çıkmış olması tek başına, adil yargılanma hakkının ihlali anlamına gelmez Değişik yönlerde kararlar verilmesi ihtimali, Yargıtay ve Danıştay gibi çeşitli yüksek mahkemelerden oluşan yargı sistemimizin kaçınılmaz bir özelliği olarak kabul edilmelidir

. Hukuki belirlilik ilkesinde asıl olan, bir hukuk normunun uygulanmasıyla ortaya çıkacak sonuçların o hukuk düzeninde öngörülebilir olmasıdır (AYM, 23.12.2015, 15-118). Farklı kararların aynı mahkemeden çıkmış olması tek başına, adil yargılanma hakkının ihlali anlamına gelmez Değişik yönlerde kararlar verilmesi ihtimali, Yargıtay ve Danıştay gibi çeşitli yüksek mahkemelerden oluşan yargı sistemimizin kaçınılmaz bir özelliği olarak kabul edilmelidir. Diğer yandan, bireylerin makul güvenlerinin korunması ve hukuki güvenlik ilkesi, içtihadın değişmezliği şeklinde bir hak bahşetmez. Mahkeme içtihatlarındaki değişme yargı organlarının takdir yetkisi kapsamında kalmakta olup, böyle bir değişiklik özü itibarıyla, önceki çözümün tatminkâr bulunmaması anlamına gelir. Ancak, aynı hususta daha önce çıkan kararlardan farklı bir hüküm kurulması halinde, mahkemelerce, bu farklılaşmaya ilişkin makul bir açıklama getirilmesi gerekmektedir. Yüksek mahkemelerin oynaması gereken rol tam da yargı kararlarında doğabilecek içtihat farklılıklarına bir çözüm getirmektir. Bununla birlikte, yeni kabul edilmiş bir yasanın yorumlanmasında olduğu gibi, bazı hallerde içtihadın müstakar hale gelmesinin belirli bir zamana ihtiyaç duyacağı açıktır (AYM, 06.01.2015, B.No: 2013/6932).İçtihat değişikliğinin sürpriz karar yasağı çerçevesinde de değerlendirilmesi gerekir. Sürpriz karar, ilgilinin yargılamanın o ana kadarki seyrine göre, haklı olarak beklemediği, umulmadık bir kararla karşılaşmasıdır. Sürpriz karar yasağı ise, yargılamanın adil ve hakkaniyete uygun şekilde yürütülmesi durumunda tarafların öngöremedikleri bir kararla karşılaşmamalarını ifade eder. Sürpriz karar yasağı, hukukun gelişimine ve yeni şartlara uyarlanmasına engel olacak mutlak bir yasak olarak anlaşılmamalıdır. Şüphesiz mahkemeler yeni içtihatlar geliştirebilirler, önceki içtihatlardan farklı bir karar verilebilir, hatta yeni ve özelikle somut olayda ortaya çıkan hukuki durum bunu gerekli kılabilir. Ayrıca belirtmek gerekir ki, Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 33. maddesi gereğince hâkimin hukuku kendiliğinden uygulaması söz konusu olduğunda sürpriz karar yasağının ihlalinden söz edilemez. Bununla birlikte mevcut içtihatlar dışında yeni bir görüş benimsenecekse, öncelikle tarafların bu konuda bilgilendirmesi gerekir (ÖZEKES, Muhammet, Medeni Usul Hukukunda Hukuki Dinlenilme Hakkı, Ankara 2003, s. 185 vd.).

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu’nun 07.07.2020 tarih ve 173 sayılı kararı ile aynı uyuşmazlıkların temyiz incelemesini yapmakla görevli 22.Hukuk Dairesinin kapatılması ve tüm işlerinin dairemize devredilmesi üzerine, belirsiz alacak davası ile ilgili yeniden yapılan değerlendirmeler sonucunda yukarıda belirtilen ilkeler kabul edilmiştir. Dairemizin daha önce belirsiz alacak davasına ilişkin uygulaması benimsenen yeni ilkelerden farklılık arz etmekteydi. Örneğin, hukuki yararın tamamlanabilir dava şartı olduğu; hukuki yarara ilişkin dava şartının eksik olması halinde davanın hemen reddedilmemesi; davacıya süre verilerek dava şartının tamamlattırılması gerektiği yönünde uygulama yapılmaktaydı. Dairemizin belirsiz alacak davası ile ilgili yukarıda belirtilen yeni ilkelerinin hemen uygulamaya konulması, dairenin önceki görüşüne güvenerek dava açanlar yönünden hukuki güvenlik, hukuki belirlilik, hukuki öngörülebilirlik ve sürpriz karar yasağı ilkelerinin ihlaline yol açacaktır. Bu sebeple, benimsenen yeni görüşün Yargıtay Kararları Dergisi ya da başkaca yollarla duyurulmasından itibaren makul bir süre sonra uygulamaya konulması, dairenin görüşüne güvenilerek açılan davalarda ise, önceki uygulamaya devam edilmesi uygun görülmüştür. Dava konusu sendika aidat alacağı tutarı, basit bir araştırma ile belirlenebileceği gibi, bu konuda objektif imkansızlıktan bahsedebilme imkanı da bulunmamaktadır. Bu itibarla, sendika aidat alacakları belirsiz alacak davasına konu edilemez.Somut uyuşmazlıkta ise davacı tarafça belirsiz alacak davası açılmıştır. Ancak yukarıda açıklandığı üzere Dairemiz tarafından daha önce verilen kararlarda hukuki yarar yokluğu sebebiyle dava şartı yokluğuna bağlı davanın reddi kararları verilmediğinden dairenin önceki görüşüne güvenilerek belirsiz alacak davası şeklinde açılan bu davada belirtilen husus bozma nedeni yapılmamıştır.

3-Somut uyuşmazlıkta dava belirsiz alacak davası niteliğinde açılmış ve 15/03/2016 tarihli ıslah dilekçesi ile talep sonucu artırılmıştır. Davalı tarafından ıslaha karşı ileri sürülen zamanaşımı defi dikkate alınarak ıslah tarihinden beş yıl geriye gidilmek suretiyle hüküm kurulmuştur.

Belirtmek gerekir ki davanın belirsiz alacak davası türünde açılmasına göre ıslaha karşı zamanaşımı define değer verilerek hüküm kurulması isabetsizdir. Nitekim belirsiz alacak davasının sonuçlarından birisi de dava edilen ve artırılan tutarlar bakımından zamanaşımının dava tarihi itibariyle kesilmesidir. Bu anlamda ıslah tarihi itibariyle ayrıca bir zamanaşımı hesabı yapılması doğru değildir.

Belirtmek gerekir ki davanın belirsiz alacak davası türünde açılmasına göre ıslaha karşı zamanaşımı define değer verilerek hüküm kurulması isabetsizdir. Nitekim belirsiz alacak davasının sonuçlarından birisi de dava edilen ve artırılan tutarlar bakımından zamanaşımının dava tarihi itibariyle kesilmesidir. Bu anlamda ıslah tarihi itibariyle ayrıca bir zamanaşımı hesabı yapılması doğru değildir.

Diğer taraftan dava dilekçesinin tebliğ edildiği tarih dikkate alındığında, davalı tarafından kanuni cevap süresi içerisinde davaya karşı da zamanaşımı defi ileri sürülmemiştir.Bu itibarla davalı tarafından usulüne uygun şekilde zamanaşımı defi ileri sürülmediği kabul edilerek davaya konu dönem bakımından aidat alacakları hesaplanmalı ve oluşacak sonuca göre karar verilmelidir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

4-Mahkemece dava konusu edilen Mayıs 2008 ilâ Ocak 2014 tarihleri arasındaki döneme ilişkin aidat alacakları hesaplanacağından, bu döneme ilişkin olarak davalı tarafından yapılan ödemelerin tam olarak belirlenmesi gerekmektedir.Mahkemece sadece Mart 2011 döneminden sonraki ödemeler dikkate alınmış ise de dosya içeriğine göre 07/07/2008 ilâ 06/04/2010 tarihleri arasında da davalı tarafından 108.010,24 TL tutarında ödeme yapıldığı görülmektedir.Açıklanan bu maddi ve hukuki olgulara göre, Mahkemece önceki döneme ilişkin olarak taraflar arasında görülen ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009/280-2014/195 E.K. sayılı dosyası ile ... 25. İcra Müdürlüğünün 2010/15823 E. sayılı dosyası da getirtilmeli, dava konusu döneme ilişkin davalı tarafından yapılan ödemeler duraksamaya yer vermeyecek şekilde tespit edilmeli ve dava konusu alacaklardan mahsup edilerek oluşacak sonuca göre karar verilmelidir.Anılan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme sonucunda İlk Derece Mahkemesince yazılı şekilde hüküm tesisi ve bu karara karşı yapılan istinaf başvurularının esastan reddi kararı hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.Sonuç:Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ve bu karara karşı istinaf başvurusunu esastan reddeden Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin ise kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 21/01/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4471, Karar No: 2009/6361, Tarih: 13.04.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/4471 E.  ,  2009/6361 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, ... Köyü 153 ada 2 parsel sayılı 3774,90 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, ham ... niteliği ile belgesizden davalı adına tesbit edilmiştir. Davacı ... Yönetimi, taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanınREDDİNE, çekişmeli parselin tesbit gibi davalı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 5304 Sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına göre; mahkemece yaptırılan keşifte görev alan orman bilirkişinin hükme dayanak alınan raporunda, davalı taşınmazın eğiminin % 35 olduğu, üzerinde dağınık meşe ağaçlarının olduğu, bu ağaçların taşınmazın ... yıllar boş kalması nedeniyle, meşe tohumlarının çeşitli faktörler etkisiyle parsel üzerine taşınması suretiyle oluştuğu, orman sayılan yerlerden olmadığı bildirilmiştir. Ziraat bilirkişi raporunda ise taşınmazın terk edilmiş boş arazi niteliğinde ve üzerinde dağınık halde meşe ağaçları olduğu, toprağının hiçbir zaman işlenmediği, eğiminin yüksek olması nedeniyle ... muhafaza karakteri taşıdığı bildirilmiştir. 6831 Sayılı Yasanın 1/j maddesi, orman ve ... muhafaza karakteri taşımayan yerlerin orman sayılmayacağının öngörmüştür. Bilimsel ve teknik olarak arazi eğiminin % 12’den fazla olması halinde o arazi kesimi erozyonla karşı karşıya kalacağından, ... muhafaza karakteri taşıdığı kabul edilmesi gerekir. Hal böyle olunca; taşınmazın saptanan bulgulara göre 6831 Sayılı Yasanın 1/j maddesi kapsamı dışında olup, batısındaki ormanın devamı niteliğinde orman sayılan yer olduğu düşünülerek, davanın kabulüne karar vermek gerekirken, delillerin değerlendirilmesinde yanılgıya düşülmüştür.

Öte yandan; orman bilirkişinin taşınmaz üzerindeki dağınık halde bulunan meşe ağaçlarının tohumlama yolu ile etraftan geldiği şeklindeki açıklamalarına itibar edilemeyeceği zira, Dairemizin 02.06.2008 gün ve 2008/5389 - 8060 sayılı dosyasında uzman Ormancı Bilirkişiler ... ..., ... ile Jeolog Bilirkişi ... tarafından düzenlenen 02.02.2007 tarihli raporda "Davalı taşınmazın memleket haritasındaki rumuzlara göre çalılık alanlar içerisinde kaldığı görülmekte ise de, taşınmaz üzerinde bulunan meşe ağaçlarının mevcudiyeti, harita tanzimine müstenit olan ... fotoğrafının çekimi sırasında bu ağaçların kesilmiş olduğu sadece çalılık örtünün kaldığı kanaati uyanmıştır. Kaldı ki; meşe ağacı tohumu, ağır tohumlu ağaçlar grubu içerisinde yer aldığı ve tohum kanatlarının olmaması nedeni ile uzak mesafelere rüzgar v.s. gibi etkenlerle taşınarak çalılık alanlar içerisinde çimlenip yetişmesi mümkün görülmemektedir. Dolayısı ile davalı taşınmaz üzerindeki meşe ağaçlarının daha önceki yıllarda tahrip edildiği, ... fotoğraflarının bu yıllarda çekilmiş olduğu, daha sonraki yıllarda ... altında kalan kök ve yüzeyde bulunan gövde kesitlerinden çıkan kök ve sürgünlerinden yeniden bugün üzerinde görülen meşe ormanının meydana geldiği" şeklindeki bilimsel açıklamalar da nazara alındığında, mahkemece davacı ... yönetiminin davasının kabulüne, taşınmazın orman niteliği ile tescile karar verilmesi gerekirken, çekişmeli taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu kabul edilerek ham ... niteliği ile hazine adına tapuya tesciline karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Orman Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine 13/04/2009 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/12079, Karar No: 2018/8777, Tarih: 08.11.2018

**5. Ceza Dairesi         2018/12079 E.  ,  2018/8777 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesiyle Ünye Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Ünye Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 14/08/2018 gün ve 2018/288 E. 2018/193 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 08/11/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5588, Karar No: 2014/22450, Tarih: 05.06.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/5588 E.  ,  2014/22450 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/261206

MAHKEMESİ : Gülşehir Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28/05/2012

NUMARASI : 2011/68 (E) ve 2012/110 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1) Suça sürüklenen çocuk Y.. E..' nin sevdiği E..' nun mağdurla arkadaşlık yapması nedeniyle olay günü suça sürüklenen çocuk Y.. E..' nin yanına arkadaşı Barış'ı da alarak mağdur ile buluştukları,taraflar arasında çıkan tartışmada suça sürüklenen çocuk Y.. E..' nin yumrukla mağdura vurduğu, diğer suça sürüklenen çocuk Barış' ın da mağdura kafa atması üzerine mağdurun burnunda kırık oluşacak şekilde yaralandığı olayda,suça sürüklenen çocuk Y.. E..' nin arkadaşı Barış ile iştirak iradesi içinde hareket etmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 37. maddesi uyarınca Barış'ın olay ile bütünlük arzeden eylemlerinden de sorumlu olacağı, buna göre suça sürüklenen çocuk Y.. E..' nin mağdurda meydana gelen kemik kırığından sorumlu tutulması gerekirken yazılı şekilde basit yaralamadan sorumlu tutulması,

2) Daha önceden hapis cezasına mahkum olmayan suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nin 50/3 maddesi gereğince aynı maddenin birinci fıkrasındaki seçenek yaptırımlara çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesi,

Kabule göre de;

3) Mağdurun 26/10/2011 tarihli duruşmada sanıklardan şikayetçi olmadığını belirtmesi karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davasının şikayet yokluğu nedeniyle düşürülmesine karar verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi gözetilmek suretiyle isteme aykırı BOZULMASINA, 05/06/2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16654, Karar No: 2014/13588, Tarih: 16.10.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/16654 E.  ,  2014/13588 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çivril Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/12/2013

NUMARASI : 2012/100-2013/583

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı taraf aracının sebebiyet verdiği kazada müvekkiline ait aracın hasarlandığını, tespit raporuna göre 3.720 TL zarar olduğunu, ayrıca aracın olay yerinden çekilmesi ve yediemin otoparkında kalması sebebiyle 250 TL ödeme yapıldığını 443,40 TL tespit masrafı olduğunu, müvekkilinin kazadan kısa bir süre sonra doğum yaptığını araç olmadığından hastaneye gidiş dönüşler için masraf yapıldığını belirterek şimdilik 5.000 TL'nin olay tarihinden işleyecek yasal faiziyle davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalılar vekili, olayda davacı tarafın kusurlu olduğunu, olay tarihi ve saatinde (27.10.2011 günü saat 18.00) havanın aydınlık olduğunu müvekkiline ait traktörün üzerinde iş makinası olduğunu gösteren ikaz lambasının bulunduğunu yedieminlik ücretinden sorumlu olmadıklarını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir. Kaza tespit tutanağında olayın 27.10.2011 tarihinde saat 18.50'de (gece) meydana geldiği, yolda aydınlatma olmadığı, davalı tarafa ait traktörün arkasında römork takılı olduğu arka park ışık donanımı, çakar lamba ve reflektör olmadığı, davacı aracının sürücüsü C.. Ü..'in yönetimindeki otomobil ile seyrederken aracının ön kısmıyla önünde seyreden davalı tarafa ait römorkun arka kısmına çarptığı çarpma sonucunda davacı aracının orta şerit çizgisinden 1 mt. karşı şeride geçmesi neticesinde karşı yönden gelen dava dışı kamyonetin, davacı aracına sol tarafından çarptığı, olayda davalı sürücü E.. A..'nın park fren dönüş ışıkları noksan, bozuk ve teknik şartlara aykırı araç kullanması, davacıya ait aracın sürücüsü C.. Ü..'in ise aracının hızını, hava, yol trafik şartlarına uygun kullanmaması nedeniyle kusurlu oldukları belirtilmiştir. Davacı vekili, davalı tarafın olayda kusurlu olduğunu ileri sürerek şimdilik 5.000 TL tazminatın davalılardan tahsilini talep etmiştir. Olay tarihinde güneşin saat 18.11'de battığı anlaşılmıştır. A.Elektrik Dağıtım AŞ tarafından verilen 11.12.2013 tarihli cevapta; olay mahallinde yolu aydınlatacak şekilde armatür olduğu ancak kaza tarihinden önce takılıp takılmadığı hakkında herhangi bir kayıt bulunmadığı bildirilmiştir. Olayla ilgili tarafların tanıkları dinlenmiş, davacı tanığı V.. B.., olay mahallinde aydınlatma olmadığını, davalı tarafa ait aracın arka kısmında da aydınlatma bulunmadığını söylemiştir. Davalı tanıkları olay saatinde havanın hafif karanlık olduğunu, davacı aracının hızlı olduğunu ve davalı aracının arkasından çarptığını ifade etmişler, davacı aracının sürücüsü C.. Ü.. 80 km hızla seyrederken, karşı istikametten araç geldiğinden kısa farlarının yandığını, davalı tarafa ait traktörü 20 mt. mesafe kalınca farkettiğini, fren yapmasına rağmen mesafe kısa olduğundan duramadığını, sol şerit dolu olduğundan onaya da geçemediğini, traktörde 2 tane römork takılı olup ışıklandırma olmadığını, direksiyonu hafif sola kırdığını, karşı istikamet dolu olduğundan sollayamadığını, aracın önü hafif sola doğru çıktığından traktöre çarptığını sonra karşıdan gelen aracın kendi yönetimindeki araca çarptığını aracının birkaç metre geriye doğru gittiğini söylemiştir. Keşiften sonra ibraz edilen hükme esas alınan trafikçi

bilirkişi raporunda davacı aracığnın sürücüsü C.Ü.in aydınlatmanın olduğu yolda yerleşim yerinde hızlı seyrettiği sürücünün takip mesafesi ve hızını ayarlamadığı tarım bölgesi olduğunu dikkate almadan tarım makinelerinin çıkacağını düşünmeden seyretmesi nedeniyle %100 kusurlu olduğu davalı sürücünün kusurunun bulunmadığı belirtilmiş ise de bu rapor kaza tesbit tutanağındaki oluş şekli ile çeliştiği gibi belirlenen kusur durumu da oluşa uygun olmadığından hüküm kurmaya elverişli değildir.

Kaldı ki; davacı vekilinin bu raporu itirazı üzerine dosyanın ATK'na gönderilmesine karar verilmiş; ATK Trafik İhtisas Dairesi 15.5.2013 tarihli cevabi yazı ile olay tarihinde mahallin aydınlatmasının mevcut olup olmadığının ilgili kurum ve kuruluştan sorularak bu durum açıklığa kavuşturulduktan sonra kusur durumu hakkında rapor verileceği belirtilmiş mahkemece, A.AŞ'den bu husus sorularak cevap alınmış ancak kusur incelemesi için dosya yeniden ATK'na gönderilmeden hüküm kurulmuştur. Eksik inceleme ile karar verilemez.

Bu durumda mehkemece dosyanın ATK Trafik İhtisas Dairesine gönderilerek tanık beyanları, resmi mercilerden verilen cevaplar, iddia, savunma, kaza tesbit tutanağı ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirilerek, kazanın meydana gelmesinde sürücülerin kusur durumlarının tesbiti hususunda aayrıntılı, gerekçeli, denetime elverişli önceki bilirkişi raporunun da irdelendiği bir rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu biçimde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı Ş.. Ü.. vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 16.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.