muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/4805, Karar No: 2016/2530, Tarih: 29.02.2016

**4. Hukuk Dairesi         2015/4805 E.  ,  2016/2530 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 02/05/2014 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 28/01/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylem nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, tarafı olduğu Aile Mahkemesi’nin 2011/1115 esas - 2013/201 karar sayılı dosyasında, davalıların yapılan yargılamada kendisinin sinir hastası olduğu, psikolojik sorunlarının bulunduğu şeklindeki beyanları nedeniyle uğradığı manevi zararın ödetilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, davalıların davacıya yönelik sinir hastası olduğu, psikolojik sorunları bulunduğu yönündeki beyanlarının ciddi bulgulara dayanmadığı, davacının kişilik haklarına saldırı olgusunun gerçekleştiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamından; davaya konu ifadelerin davacısı ..., davalısı ... olan Aile Mahkemesi’nin 2011/1115 esas - 2013/201 karar sayılı boşanma davasında, yapılan yargılamanın özüne ilişkin hususlarda söylenmiş olup, davalıların davacı hakkındaki değer yargılarını ifade ettiği anlaşılmaktadır. İfadelerin davacının kişilik haklarına saldırı teşkil etmemesi nedeniyle davanın tümden reddedilmesi gerekirken, mahkemece yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olması doğru görülmemiş, açıklanan bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 29/02/2016 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün onanması görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun bozma kararına katılmıyorum. 29/02/2016
Yargıtay — Esas No: 2014/4175, Karar No: 2016/8610, Tarih: 28.04.2016

**4. Ceza Dairesi         2014/4175 E.  ,  2016/8610 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın, suç tarihinde, aralarında husumet bulunan katılanların birlikte oturdukları evin önüne gelerek sinkaflı küfürler ettiği ve "...o kazukları a..na sokun, çık lan dışarı”, “...seni keseceğim, bahçedeki kazıklara sizi oturtacağım” “...babam yerine sen ölseydin, ama ölmedin seni ben öldüreceğim” şeklinde sözlerle her iki katılana tehdit ve hakaret etmesi nedeniyle TCK'nın 43/2. maddesi yollaması ile aynı maddenin 1. fıkrası uyarınca verilen cezalarda artırım yapılması gerektiği gözetilmeden, katılan sayısınca tehdit ve hakaret suçlarından ayrı ayrı hükümler kurulması,

Kanuna aykırı ve sanık ...'ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 28/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7824, Karar No: 2014/29511, Tarih: 15.09.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/7824 E.  ,  2014/29511 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/212250

MAHKEMESİ : Sivas Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/06/2012

NUMARASI : 2011/654 (E) ve 2012/279 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Polis memurlarının tuttuğu 27.02.2011 tarihli tutanakta, Hayri'nin Çağrı'yı darp ederken görüldüğünün, zor kullanılarak kavganın sonlandırıldığının bildirilmesine, soruşturma aşamasında polis tarafından alınan beyanlarında, Hasret'in, olay yerinden geçen Hayri'nin de kavgaya karıştığını, karşılıklı olarak birbirlerine vurduklarını, Murat'ın, Hayri'nin Çagrı'ya bir kez vurduğunu, Çagrı'nın, Hasret, Murat ve Hayri'nin kendisini yumruklamak suretiyle darp ettiklerini bildirmelerine, sanığın da poliste alınan beyanında kavgayı aralarken sinirlenip, Çağrı'nın yüzüne bir tane vurduğunu belirtmesine, Cumhuriyet Başsavcılığında alınan beyanlarında da Murat'ın, ben ve Hayri, Çağrı'nın suratına elimizle vurduk, Hasret'in, Hayri yumrukla Çağrı'nın burnuna vurdu şeklinde bildirimde bulunmalarına göre sanığın suçunun subut bulduğunun gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/7453, Karar No: 2010/5729, Tarih: 05.05.2010

**11. Ceza Dairesi         2007/7453 E.  ,  2010/5729 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : 5237 S. Y.nın 157. maddesine göre mahkümiyet

28.02.2007 tarihli son oturumda hükmün mahiyeti açıklanmadan 5252 Sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9/3. maddesi uyarınca olaya ilişkin somut bir karşılaştırma yapılmadan sadece 765 ve 5237 Sayılı Yasaların ilgili hükümlerinin karşılaştırmış olması ihsas-ı rey sayılamayacağı gibi, bu husus ileri sürülerek hakimin reddi talebinde de bulunulmadığından tebliğnamedeki bu yöndeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Suçtan önce kasıtlı bir başka suçtan mahkümiyeti bulunması nedeniyle 5728 sayılı Yasayla değişik CMK.nun 231. maddesinin uygulanması olanağı bulunmayan sanık hakkında yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1-5252 Sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9/3. maddesinde yer alan “lehe olan hüküm, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenir hükmü karşısında, suç tarihinde yürürlükte olan 765 Sayılı TCK ile 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 Sayılı TCK. nun ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanıp, leh ve aleyhteki hükümleri ayrı ayrı ele alınarak, ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasanın tespiti gerekirken, bu ilkelere uyulmadan ve denetime olanak vermeyecek şekilde 5237 sayılı Yasa hükümlerinin lehe olduğundan bahisle yazılı şekilde mahkûmiyet hükmü kurulması,

2-Kabul ve uygulamaya göre de;

5237 Sayılı Yasanın 53. maddesinin 1. fıkrasının c bendinde yer alan hak yoksunluğunun, aynı maddenin 3. fıkrasına göre koşullu salıverilen hükümlünün kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 05.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8547, Karar No: 2019/11838, Tarih: 30.09.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/8547 E.  ,  2019/11838 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5187 sayılı Kanuna Aykırılık

28/03/2014, 31/03/2014, 01/04/2014, 02/04/2014,

03/04/2014, 04/04/2014, 07/04/2014, 08/04/2014

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-) Sanık hakkında, 26.08.2013 ve 28.08.2013 tarihli gazete nüshalarında yaptığı haberler nedeniyle atılı suçtan yapılan şikayetlerin 06.05.2014 olması karşısında, Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığınca 18.09.2014 tarihli iddianamesiyle açılan kamu davasının 5187 sayılı Kanun'un 26. maddesinde yazılı dava açma süresi (4 ay) içinde açılmadığından, sanık hakkında bu suçlar nedeniyle açılan kamu davasının düşmesine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde kovuşturmaya devam edilerek hüküm kurulması,

2-) Diğer suç tarihleri yönünden ise yapılan şikayetin 09.06.2014 tarihi olması karşısında, dava açma süresinin başlangıcı olarak Cumhuriyet Başsavcılığına yazı yazılarak, suça konu gazete nüshalarının Cumhuriyet Başsavcılığına resmi şekilde teslim edilip edilmediğinin sorulması, buna göre yargılamaya devam edilmesi gerekirken bu hususta bir araştırma yapılmaksızın yargılamaya devam edilmesi,

Kabule göre de;

1-) Şayet diğer suç tarihleri yönünden açılan dava, Cumhuriyet Başsavcılığının suçu öğrenme tarihi olarak katılanın şikayet dilekçesi tarihi kabul edilmişse, bu halde ilk celse müdafii huzurunda savunma vermek istediğini beyan ettiği için savunması alınamayan sanığın devam eden celselerde gelmediği de göz önüne alınarak,

Suça konu uyuşmazlıkta derhal beraat kararı verilmesi gerekli bir durum bulunmadığı ve sanığın üzerine atılı 5187 sayılı Kanun'un 24. maddesine aykırılık suçunun niteliği itibariyle sadece adli para cezasını gerektiren suçlardan olması karşısında;

Sanığa CMK'nin 195. maddesi gereği gönderilecek ve içerisinde iddianamenin yer aldığı duruşma davetiyesi üzerinde "gelmediği takdirde yokluğunda yargılamaya devam edileceği" ihtaratı yazılı davetiyenin usulüne uygun tebliğ edilmesi şartıyla sanığın yokluğunda duruşmaya devam edilebileceği anlaşılmakla,

Mahkemece sanığın usulüne uygun şekilde duruşmaya çağrılarak gelmediği halde duruşmaya devam edileceğinin ihtarı üzerine yargılamaya devam edilmesi gerekirken, bu ihtar yapılmaksızın ve sanığın savunması da alınmaksızın hüküm kurulması,

2-) 5187 sayılı Kanun'un "yeniden yayım" başlıklı 24. maddesi;

"Bir süreli yayında yayımlanmış haber, yazı ve resimleri kaynak göstermeksizin yeniden yayımlayanlar beşmilyar liradan onmilyar liraya kadar ağır para cezasıyla cezalandırılırlar.

Mahkemece sanığın usulüne uygun şekilde duruşmaya çağrılarak gelmediği halde duruşmaya devam edileceğinin ihtarı üzerine yargılamaya devam edilmesi gerekirken, bu ihtar yapılmaksızın ve sanığın savunması da alınmaksızın hüküm kurulması,

2-) 5187 sayılı Kanun'un "yeniden yayım" başlıklı 24. maddesi;

"Bir süreli yayında yayımlanmış haber, yazı ve resimleri kaynak göstermeksizin yeniden yayımlayanlar beşmilyar liradan onmilyar liraya kadar ağır para cezasıyla cezalandırılırlar.

Bu eserleri, yeniden yayım hakkı saklı tutulmuş olmasına rağmen, süreli yayın sahibinin izni olmadan yeniden yayımlayanlar yirmimilyar liradan kırkmilyar liraya kadar ağır para cezasıyla cezalandırılırlar." hükmünü amirdir.

Buna göre "yeniden yayım" suçunun (24/1. madde) maddi unsurları;

- Bir süreli yayında yayımlanmış haber, yazı ve resimleri,

- Kaynak göstermeksizin yeniden yayımlamak olup,

Suçun faili; haber ajansı yayınları dahil olmak üzere bir süreli yayında var olan haber, yazı ve resimleri kaynak göstermeksizin yayımlama (neşir) faaliyetini gerçekleştiren kişi, suçun konusu; haber, yazı veya resim, suçun mağduru; bu haber, yazı ve resimler üzerinde hak sahibi olan kişilerdir. Kanun'da bu suç için öngörülen yaptırım, güncel haliyle 5.000 TL'den 10.000 TL'ye kadar adli para cezasıdır.

Bu suçun nitelikli halinin (24/2. madde) unsurları ise;

- Bir süreli yayında yayımlanmış haber, yazı ve resimleri,

- Yeniden yayım hakkı saklı tutulmuş olmasına rağmen,

- Süreli yayın sahibinin izni olmadan yeniden yayımlamaktır.

Nitelikli halde suçun faili; haberin kaynağını gösterse dahi, yeniden yayım hakkı, hak sahibi tarafından saklı tutulmuş olan haber, yazı ve resimleri, süreli yayın sahibinin izni olmaksızın yeniden yayımlayan kişi, suçun konusu; önceden bir süreli yayında yayımlanmış olmak şartıyla, yeniden yayım hakkı saklı tutulan haber, yazı veya resim, suçun mağduru ise; yeniden yayım hakkını saklı tutan hak sahibi ile yeniden yayım hakkı saklı tutulan haber, yazı ve resmi hukuka uygun biçimde elde eden bir diğer süreli yayın sahibi olabilir. Suçun nitelikli halinin işlenmesi karşısında öngörülen yaptırım ise güncel haliyle 20.000 TL'den 40.000 TL'ye kadar adli para cezasıdır.

5187 sayılı Kanun'un 24/1. maddesinde suç oluşturan eylem, herhangi bir süreli yayında yayımlanmış olan haber, yazı ve resmi, kaynak göstermeden yayımlamak iken, 24/2. maddesinde suç oluşturan eylem herhangi bir süreli yayında yayımlanmış olan ve süreli yayın sahibi tarafından yeniden yayım hakkı saklı tutulmuş olan haber, yazı ve resmi süreli yayın sahibinin izni olmaksızın yeniden yayımlamaktır. Dolayısıyla, yeniden yayım suçunun temel şekli ile nitelikli hali arasında; suçun unsurları, faili, konusu ve mağduru ile öngörülen yaptırımlar bakımından esaslı farklılıklar bulunmaktadır.

Temyize konu edilen hükme esas somut olayda; katılanın sahibi olduğu "....com.tr" adlı internet sitesi üzerinden, aboneleri tarafından şifre veya bir anahtar cihaz aracılığıyla girilen ajansın servis ettiği güncel haberlerin noktası virgülüne kadar aynı şekilde sanığın yazı işleri müdürü olduğu yerel gazetede yayımlanması eylemi dava konusu yapılmış, sanığın 5187 sayılı Kanun'un 24/2. maddesi gereği cezalandırılması istenmiştir.

Soruşturma aşamasında sanığa 20.000 TL ön ödeme tebliği yapıldığı anlaşılmış ancak hangi eylemi nedeniyle ve 5187 sayılı Kanun'un hangi maddesi esas alınarak ön ödeme ihtarı yapıldığı anlaşılamamıştır.

Yukarıda yapılan tüm bu açıklamalar ışığında;

Katılanın ayrıntılı inceleme talebi karşısında, öncelikle katılan "..." haber ajansına yazı yazılarak; suça konu haber, yazı ve fotoğrafların üzerinde ne şekilde hak sahibi olduklarının, bu haber, yazı ve fotoğraflar üzerinde "yeniden yayım" haklarının saklı tutulup tutulmadığının, hukuka uygun yollarla elde edilmesi mümkün olan haber, yazı ve fotoğrafları, katılan ajansın sadece abonelerine servis edildiği ilk tarih ile suç tarihi arasında kendi abonelikleri kapsamında internet üzerinden veya haricen yapılan ödeme karşılığında temin eden farklı ajans veya süreli yayın sahiplerinin kimler olduğunun, bu kullanıcıların kendilerine servis edilen haberleri üçüncü kişilere (süreli yayın sahiplerine, yazılı veya görsel basın organlarına) servis etme haklarının bulunup bulunmadığının, ayrıca "....com.tr" internet adresinde herkese açık şekilde yayınlanıp yayınlanmadığının sorulması ve gelecek cevaba göre gerek görülmesi halinde bilirkişi incelemesi yaptırılarak; sanığın gazetesinde yayımladığı haber, yazı ve fotoğrafların, katılan ... ajansının haberleriyle karşılaştırılması suretiyle, suça konu haberlerin katılanın servis ettiği haberlerle aynı veya benzer mahiyette olup olmadığının, hukuka aykırı şekilde elde edilip edilmediklerinin, dolayısıyla sanığın 5187 sayılı Kanun'un 24/1. veya 24/2. maddelerinde yazılı unsurlara göre hukuki durumunun tayin ve takdiri ile gerekirse ek savunma verilmek ve TCK'nin 24/1. maddesindeki alt sınırdan (5.000TL) da TCK'nin 75. maddesinde göre ön ödeme ihtarı yapılarak yargılamaya devam edilmesi gerekirken eksik kovuşturma ile sanığın beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine 30.09.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/18308, Karar No: 2021/7944, Tarih: 06.10.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/18308 E.  ,  2021/7944 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Bilişim sistemleri banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

Sanığın, katılan ...'dan almış olduğu tekstil ürünleri karşılığında keşidecisi ... İmalat isimli şirket olan 14.750 TL bedelli tamamen sahte oluşturulmuş çeki vermek suretiyle üzerine atılı suçları işlediği iddia ve kabul olunan olayda; sanığın inkara yönelik savunması, suça konu çekin ön yüzündeki yazı ve imzalar ile arka yüzünde sanık adına atılı bulunan imzanın sanığın el ürünü olmadığı yönündeki bilirkişi raporu ve katılan ...'ın soruşturma aşamasında alınan ifadesinde sanığın çeki verirken arka yüzüne imza attığını ifade etmesine rağmen tanık ...'nın ifadesinde sanığın çeki ciroladığını görmediğini beyan ettiğinin anlaşılması karşısında maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından; katılana suça konu çekin verilmesine neden olan alışverişe dair fatura ve belgenin bulunup bulunmadığının sorulması, varsa denetime imkan sağlayacak şekilde dosya içine konulması, katılan ve tanık ...'nın sanığın çeki katılana verdiği esnada arka yüzünü imzalayıp imzalamadığı hususuna ilişkin ifadelerindeki çelişki ve duraksamaların giderilmesinden sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken yazılı şekilde hükümler kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 06.10.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19738, Karar No: 2015/14808, Tarih: 07.05.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/19738 E.  ,  2015/14808 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı şirketten ekmek üzere soğan tohumları aldığını, gerekli ilgi ve özeni gösterdiği halde soğanlarının 1/3 ünün çıkıp 2/3 ünün çıkmadığını bu nedenle tarlayı hasat etmeden tekrar sürmek zorunda kaldığını, ...3. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2010/264D.iş sayılı dosyasıyla, soğanın yeşermemesinin tohumlardan kaynaklandığının tespit edildiğini, toplam 39.550,00TL zarara uğradığını ileri sürerek, zararının davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, davaın reddini dilemiştir.

Mahkemece, ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, tespit dosyasına dayanarak, davalının ayıplı mal sattığından bahisle, zararlarının tazmini istemiştir. Tespit dosyası içinde bulunan, Öğr. Gör. Dr. ...'in bilirkişi raporu incelendiğinde, davacının davalıdan aldığı tohumların ekimini yaptığı taşınmazda keşif yapılmak suretiyle, toprağın yapısının tohumun çıkışını engelleyecek şekilde killi olmadığını, yine toprağın yüzeyinde çıkışı engelleyecek kaymak tabakasının olmadığını, tarlanın değişik yerlerinde yapılan incelemede herhangi bir böcek, karınca gibi tohumlar ekildikten sonra zarar verecek zararlıya rastlanmadığını ancak homojen bir çıkış olmamasının tohumluktan kaynaklandığını söyleyebilmek için çimlenme testi yapılması gerektiğini belirttiği görülmüştür. Mahkemece, Prof. Dr. ...dan alınan bilirkişi raporunda ise, taşınmaz başında keşif yapılmamasına rağmen, CD de bulunan fotoğraflardan soğan tarlasının yabancı otlu ve toprak yüzeyinde kaymak tabakası olduğu, seyrek şekilde soğan bitkilerinin bulunduğunun belirtildiği anlaşılmaktadır. Dosyada bulunan bu iki rapor arasında çelişki bulunmasına rağmen, ek rapor almak suretiyle çimlendirme testi ikinci bilirkişiye yaptırılmıştır. Bu durumda, raporlar arasında açık çelişki bulunmaktadır. Hal böyleyken, mahkemece, öncelikle bilirkişi raporları arasındaki çelişkiyi giderici, bu konuda rapor düzenlemeye ehil ve donanımlı 3 kişilik bilirkişi heyetinden, tarafların sorumluluğu ile ilgili, davalıya atfı kabil bir kusur olup olmadığı konusunda, nedenlerini açıklayıcı, taraf, Mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınarak, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenle hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 25,20 TL harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07/05/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14424, Karar No: 2014/18999, Tarih: 27.05.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/14424 E.  ,  2014/18999 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/275863

MAHKEMESİ : Çeşme Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 29/04/2011

NUMARASI : 2010/467 (E) ve 2011/258 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

26.07.2010 tarihinde saat 23.00 sıralarında, sanığın yanında kimliği tespit edilemeyen bayan daha olduğu halde müştekinin çalıştırdığı markete sigara almak bahanesi ile geldiklerinde önce 500 Euro verdiği, müştekinin bu parayı bozamayacağını söylemesi üzerine, müştekiye iki kez 200 liralık banknot uzatıp para üstü almak ve sonunda da kimliği tespit edilemeyen bayanla birlikte müştekiyi oyalayıp laf kalabalığı arasında verdiği 200 liralık banknotu da geri almak suretiyle fazla para almak biçimindeki eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 143 maddesinde yazılı geceleyin bina içinde muhafaza altına alınmış olan eşya hakkında tırnakçılık suretiyle hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık C. T. (D.)’ın temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, 27.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3858, Karar No: 2012/25505, Tarih: 28.11.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/3858 E.  ,  2012/25505 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK' nın 85/2, 62, 53/6, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet , sürücü belgesinin geri alınması

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü :

Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekilinin, hükmün usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin; sanık müdafiinin, olay anında sanığın kurallara uygun hareket ettiğine, motorsikletin süratli ve farları yanmadığı halde gelerek sanığın kullandığı belediye otobüsüne arkadan çarpması nedeniyle ölenlerin tamamen kusurlu olduklarına, kaza tespit tutanağındaki çarpma noktasının oluşa uygun bulunmadığına, sanık hakkında tayin olunan hapis cezasının paraya çevrilmesi gerektiğine ve sair nedenlere ilişkin ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 28/11/2012 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.