muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/5845, Karar No: 2019/4670, Tarih: 18.09.2019

**20. Ceza Dairesi         2018/5845 E.  ,  2019/4670 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARLA

İLGİLİ BİLGİLER

Mahkeme : TARSUS 1. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eylemlere uyan suç tipi ile yaptırımların aşağıda belirtilenler dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Gizli soruşturmacı sivil giyimli kolluk görevlilerinin; sanık ...'den 07/09/2013, 11/09/2013, 12/09/2013, 14/09/2013 tarihlerinde ve sanık ...'den 07/09/2013, 11/09/2013, 12/09/2013 tarihlerinde uyuşturucu madde satın aldıklarının anlaşılması karşısında; Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 28.04.2015 tarih, 2014/462 esas, 2015/135 karar ve 2014/848 esas, 2015/136 karar sayılı kararlarında da bahsedildiği üzere; kolluk görevlilerinin gerçek iradesinin uyuşturucu madde satın alma değil, suçu ve failini belirleyecek suç delilini elde etme olduğu, sanıklardan ikinci veya üçüncü kez uyuşturucu madde alınmasının ayrıca suç oluşturmayacağı ve gerçek anlamda bir "alım - satım" söz konusu olmadığı, sanıkların hareketlerinin bütünüyle “uyuşturucu maddeyi satışa arzetme” suçunu oluşturduğu gözetilmeden, sanıkların birden fazla uyuşturucu madde sattığı kabul edilerek sanıklar hakkında zincirleme suçla ilgili TCK'nın 43. maddesinin uygulanması suretiyle sanıklara fazla ceza verilmesi,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin BOZULMASINA, 18/09/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3892, Karar No: 2025/1693, Tarih: 04.02.2025

**4. Hukuk Dairesi         2022/3892 E.  ,  2025/1693 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 26. Hukuk Dairesi

SAYISI : E.2019/1703 K. 2021/2608

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 2. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2016/604 Esas 2018/943 Karar

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; 19.05.2015 tarihinde, davalı ... yönetimindeki 24 ... 213 plakalı aracın davacılar ... ve ...'in çocukları, diğer davacının kardeşi olan ... ...'ya çarpması sonucunda ...'nin vefat ettiğini, kazanın meydana gelmesinde davalı sürücünün kusurlu olduğunu, kaza yapan aracın işleteninin davalı ... olduğunu, kaza nedeni ile çocuklarının desteğinden yoksun kaldıklarını belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere HMK 107.maddeye göre 1.500,00 TL destekten yoksun kalma tazminatı ile cenaze, defin ve yol gideri tutarları belirlenerek işleten ve sürücü yönünden olay, sigorta şirketi yönünden temerrüt tarihinden itibaren işleyen en yüksek faizi ile birlikte, baba için 300.000,00 TL, anne için 300.000,00 TL ve kardeş için 50.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyen en yüksek faizi ile birlikte (davalı sigorta şirketi hariç) davalılardan müteselsilen tahsilini talep etmiş ve 04.04.2018 tarihli ıslah dilekçesi ile; baba için 500,00 TL olan destek tazminatı taleplerini 3.892,27TL'ye anne için 500,00 TL olan taleplerini ise 8.644,79 TL'ye çıkardıklarını belirtmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; kazaya karışan 24 ... 213 plakalı aracın ...'ne ait olduğunu, davalı ... adına taşıma işi yapmadığını belirterek davanın husumet yokluğundan reddini istemiştir.

2.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; kazanın meydana gelmesinde kusurlu olanın müteveffa küçük olduğunu, davalı sürücünün kusurlu sayılmasının davalı Kooperatifi sorumlu ... getirmeyeceğini beyan ederek davanın reddini istemiştir.

3.Davalı Anadolu Anonim Türk Sigorta AŞ vekili cevap dilekçesinde özetle;

kazaya karışan 24 ... 213 plakalı aracın zorunlu mali sorumluluk sigortasının davalı sigorta şirketi tarafından yapıldığını, ancak sigortalının dava dışı ... olduğunu, davaya bakmaya görevli mahkemenin asliye ticaret mahkemesi olduğunu, kazadaki kusur durumunun ve destek olma durumunun usulüne uygun olarak ispat edilmesi gerektiğini, ticari faiz talebinin yasal dayanağı bulunmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

kazaya karışan 24 ... 213 plakalı aracın zorunlu mali sorumluluk sigortasının davalı sigorta şirketi tarafından yapıldığını, ancak sigortalının dava dışı ... olduğunu, davaya bakmaya görevli mahkemenin asliye ticaret mahkemesi olduğunu, kazadaki kusur durumunun ve destek olma durumunun usulüne uygun olarak ispat edilmesi gerektiğini, ticari faiz talebinin yasal dayanağı bulunmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; kazanın meydana gelmesinde müteveffanın %80 oranında, davalı sürücünün ise %20 oranında kusurlu olduklarını, kazaya karışan aracın davalı kooperatife ait olması nedeni ile davalı ...'ye husumet düşmeyeceğini, davacı anne ve babanın destek tazminatı istemleri konusunda alınan aktüer hesabı doğrultusunda davacı ...'nın ve ... ...'nın maddi tazminat davasının kabulüne; ... için 8.644,79 TL ve ... için 3.892,27-TL maddi tazminatın davalılar ... ve davalı ... yönünden kaza tarihi olan 19.05.2015 tarihinden, davalı sigorta şirketi yönünden dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte bu davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, davacılar ... ve ... ...'nın cenaze giderine ilişkin davasının kısmen kabulü ile 500,00-TL maddi tazminatın davalılar ... ve davalı ... yönünden kaza tarihi olan 19.05.2015 tarihinden, davalı sigorta şirketi yönünden dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte bu davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, davacıların manevi tazminat davalarının kısmen kabulüne; ... için 20.000,00 TL, davacı ... ... için 20.000,00 TL ve davacı Işıl ... ... için 10.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ... ve davalı S.S. 23 Nolu Erzincan Kent İçi Motorlu Taşıyıcılık Kooperatifinden müştereken ve müteselsilen tahsiline, fazlaya ilişkin taleplerin reddine, davacıların davalı ... Belediyesine karşı açtıkları davanın reddine karar vermiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili, davalı ... vekili, davalı ... vekili ile ... vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine; Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı ... vekili ile ... vekilinin istinaf başvurularının Hukuk Muhakemeleri Kanunun 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine, davacılar vekili ile davalı ... vekili vekilinin istinaf taleplerinin kabulü ile; Ankara 2. Asliye Ticaret Mahkemesi tarafından verilen 12/12/2018 tarih, 2016/604 Esas 2018/943 Karar sayılı kararının kaldırılmasına ve HMK’nın 353/1-b/2. maddesine göre yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde; gerekçeli kararda kendileri tarafından talep edilen taraf değişikliği nedeniyle Erzincan Belediyesinin sorumsuzluğu yoluna gidilmişse de ilk derece mahkemesinin bunun için kendilerine süre verdiğini bu nedenle haklarının ortadan kaldırılmasının söz konusu olmaması gerekirken Erzincan Belediyesinin taraf sıfatını almamasının hakkaniyete ve hukuka aykırılık teşkil ettiğini ve hükmedilen tazminat miktarlarının çok düşük olduğunu belirtmiştir.

B. Gerekçe

Uyuşmazlık, trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacılara yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 04.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4156, Karar No: 2021/3400, Tarih: 07.04.2021

**11. Hukuk Dairesi         2019/4156 E.  ,  2021/3400 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Antalya 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 18.07.2017 gün ve 2015/318 - 2017/476 sayılı kararı bozan Daire'nin 09.07.2019 gün ve 2017/4465 - 2019/5051 sayılı kararı aleyhinde davalılar-karşı davacılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı-karşı davalı vekili, aynı zamanda davalı Ttag Tohumculuk A.Ş.'nin %50 hisse ile ortağı olan müvekkilinin Akdeniz Üniversitesi Ziraat Fakültesi'nde öğretim üyeliği yaptığını, tohumculuk üzerine araştırmalar yaparken davalılar ile tohum ıslahı ve üretimi konusunda anlaştıklarını, müvekkilinin ıslahçı sıfatını taşıdığını, hatlarda tohum üretimine başlandığını, müvekkilinin seralara girmesine ve çalışmasına engel olunduğunu, sözleşmenin 6. maddesine göre hatların ortak kullanıma açılacağını, 5 yıllık bir program dahilinde geliştirilmiş çeşitlerin satışından toptan satış değerinin %15'1 veya bayiilere satış fiyatının %8'i oranında ıslahçı payının ödeneceğini, müvekkiline bu kapsamda bir ödeme yapılmadığını, sadece sözleşmenin 5.6. maddesinde düzenlenen 1.500.-TL'lik ödemelerin yapıldığını, bilirkişilerce bakiye/ birikmiş ıslahçı payının hesaplanması gerektiğini, sözleşmenin 6.3. maddesi uyarınca müvekkilinin bu tohumluklarda ortak kullanım hakkının bulunduğunu ileri sürerek şimdilik 10.000.- TL birikmiş ıslahçı payı alacağı ile bütün hatların ortak kullanıma açılmasını ve ayrıca ıslahçıya program dahilinde geliştirilmiş çeşitlerin satışından 5 yıl boyunca ıslahçı müvekkiline pay ödenmesini, tohumlar üzerinde alacağı oranında mülkiyet hakkı tanınmasını talep ve dava etmiş, ıslah dilekçesi ile birikmiş ıslahçı payı alacağını 90.000.- TL'ye yükseltmiştir.

Davalı-karşı davacılar vekili, davacının bir tek tescil belgesi sunamadığını, sözleşmenin 7.2. maddesini ve TTK'nın haksız rekabete ilişkin düzenlemelerini ihlal edip 02.06.2010 tarihinde aynı alanda faaliyet gösteren Akça Tohumculuk A.Ş.'ye ortak olduğunu, anlaşmayı ihlal ettiğinden ıslah payı alamayacağını savunarak davanın reddini istemiş, karşı davada, karşı davalının Akça Tohumculuk A.Ş.'de ortaklık ve şubesinde yöneticilik yapıp taraflar arasındaki sözleşmeyi ihlal ettiğini, ihlalin sözleşmenin 6.4. maddesinde müeyyidelendirildiğini ileri sürerek, karşı davalının sözleşmeye aykırı davrandığının tespitini, sözleşmenin feshini, müvekkili tarafından ıslahçı payına mahsuben yapılan ödemelerden ve sözleşmenin 6.4. maddesi gereği şimdilik 10.000.-TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte iadesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, asıl davanın kısmen kabulüne, 66.900.-TL'nin davalılardan alınarak davacıya ödenmesine, ıslahçı payı ödenmesi ve tohumların mülkiyetinin verilmesi talebinin reddine, karşı davanın reddine dair verilen kararın davalılar- karşı davacılar vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce bozulmuştur.

Davalılar- karşı davacılar vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalılar - karşı davacılar vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar - karşı davacılar vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, istek halinde aşağıda yazılı bakiye 61.40 TL karar düzeltme harcının davalılar - karşı davacılara iadesine, ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 520,95 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalılar - karşı davacılardan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 07.04.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/24539, Karar No: 2023/10274, Tarih: 02.05.2023

**6. Ceza Dairesi         2021/24539 E.  ,  2023/10274 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 10.07.2017 tarihli ve 2016/18955 soruşturma sayılı iddianamesi ile suça sürüklenen çocuk hakkında güveni kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 155 inci maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. ... Çocuk Mahkemesinin, 19.07.2017 tarihli ve 2017/607 Esas, 2017/269 Karar sayılı kararıyla, suça sürüklenen çocuğun eyleminin, 5237 sayılı Kanun'un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrasında düzenlenen nitelikli yağma suçunu oluşturma ihtimaline binayen mahkemenin görevsizliğine, ... Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

3. ... Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.09.2018 tarihli ve 2017/203 Esas, 2018/245 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli yağma suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

4. ... Bölge Adliye Mahkemesinin 4. Ceza Dairesinin, 09.11.2018 ttarihli ve 2018/34 Esas, 2018/34 Karar sayılı kararıyla suça sürüklenen çocuk hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan ... vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ... Vekilinin Temyiz Sebepleri

Katılanın, suça sürüklenen çocuktan korktuğu için suça konu motosikleti verdiği hususu mahkemece gözardı edilerek delillerin takdirinde hata yapılmak suretiyle suça sürüklenen çocuğun mahkûmiyeti yerine beratine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğuna,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ... Vekilinin Temyiz Sebepleri

Katılanın, suça sürüklenen çocuktan korktuğu için suça konu motosikleti verdiği hususu mahkemece gözardı edilerek delillerin takdirinde hata yapılmak suretiyle suça sürüklenen çocuğun mahkûmiyeti yerine beratine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğuna,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Olay günü katılan ..., babasına ait 16 .. ... plakalı araç ile yanında arkadaşı tanık A.T. ile birlikte gezerken sokak üzerinde bulunan şadırvanda durup mola verdikleri sırada yanına suça sürüklenen çocuğun geldiğini gördükleri, bu sırada tanığın kendisine “Bu şahıs belalı, bu şahsa hiç bulaşma” dediği, yanına gelen suça sürüklenen çocuğun katılana hitaben “ Seni s..., bu motosiklet kimin ?” dediğini, katılanın da babasına ait olduğunu belirtmesi üzerine “Bana yalan söyleme, bu motosikleti çaldın mı, benim 21 yıl kesilmişim var ona göre, pazartesi günü gidip teslim olacağım,ben ne dersem onu yaparsan sıkıntı olmaz sana, yoksa sen düşün gerisini, beni toku Lisesinin olduğu yere at” dediği, katılanın da korkarak suça sürüklenen çocuğu bahse konu yere götürdüğü, sonra katılanı motosikletten indirip suça sürüklenen çocuğun motosikleti kullandığını 15-20 dakika kadar gezdikten sonra suça sürüklenen çocuğun arkadaşı alan dört kişinin yanına gittikleri, burada katılanı indirip suça sürüklenen çocuğun bir arkadaşını yanına alarak motosikletle gittikleri, katılanın diğer üç kişinin yanında kalıp onları beklediği, geldikleri sırada motosikletle kaza yaptıkları iddiası ile kamu davası açılmıştır.

2. Suça konu motosikletin hasarlı olduğuna ilişkin Olay Yeri Görgü Tespit Tutanağı dosya içeriğinde mevcuttur.

3. Tanık A.T.'nin " Katılan ...'in, suça sürüklenen çocuğu kendi rızası ile suça konu motosiklete bindirdiği ve suça sürüklenen çocuğun katılana yönelik tehdit içerikli sözler söylemediği" şeklinde beyanda bulunarak katılanın iddialarını doğrulamadığı 03.05.2018 tarihli duruşmadaki beyanıyla anlaşılmıştır.

4. Suça sürüklenen çocuğun, "Katılan ...'in kendi rızası ile motosikleti verdiğini, katılana yönelik cebir ve tehdit eyleminde bulunmadığını, dönüşte ise kaza yaptığını" belirterek üzerine atılı suçu kabul etmediği şeklinde savunmada bulunmuştur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Delillerin Takdirinde Hata Yapılmak Suretiyle Suça Sürüklenen Çocuğun Mahkûmiyeti Yerine Beraatine Karar Verilmesinin Hukuka Aykırı Olduğuna İlişkin Temyiz Sebepleri Yönünden

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Delillerin Takdirinde Hata Yapılmak Suretiyle Suça Sürüklenen Çocuğun Mahkûmiyeti Yerine Beraatine Karar Verilmesinin Hukuka Aykırı Olduğuna İlişkin Temyiz Sebepleri Yönünden

Yargılanacak her uyuşmazlıkta; şüphelilik, uyuşmazlığın somut olması ve uyuşmazlığın çözümü şeklinde özellikler vardır. O halde önce olay öğrenilmelidir. Yani sübut konusunda bir hükme varılır. Sübut (veya ispat) meselesi maddi mesele olup, bu konu geçmişteki olayı zihnimizde yeniden yaratmak, yani nasıl meydana geldiğini belirlemektir. Olay belirlendikten sonra, olaya uygulanacak hukuki norm ve bunun olayın tipine uygun olup olmadığı konusunda sonuç çıkarılır. Maddi durumun tespiti, hukuki durumun tespitidir. Olayın faillerinin kim olduğu ve bunların ceza hukuku karşısındaki sorumlulukları öncelikle olayın belirlenmesi ile mümkündür.

Olay ise deliller ile öğrenilebilir. Delillerin gösterdiği objektif bakımından bir (ihtimal)’dir. Buna rağmen ihtimal belli bir dereceye gelince kanaat (kanı) olacaktır. Şüphe yerini kanaate bıraktığında ispatta aranan belirlilik ortaya çıkar. Yani belirliliğe şüphenin yenilmesi ile ulaşılır.

Ceza Muhakemesinin asıl amacı maddi gerçeği ortaya çıkarmaktır. Maddi gerçeğe ulaştıracak araç ise delillerdir. Deliller; sanık açıklamaları, tanık açıklamaları, sanık ve tanıktan başka kişilerin açıklamaları, kolluk, savcı ve hakim tutanakları, özel yazılı açıklamalar, görüntü ve (veya) ses kaydeden araçlarla açıklama ve belirtiler şeklinde ayrıma tabi tutulabilir. Suç konusu ve/veya alet olayın bir parçası iken, olay yerinde kalan her türlü iz ve eser, belirti delil olup, olayı temsil eden dolaylı delildir.

Bütün bu deliler birlikte değerlendirilerek öncelikle suçun işlenip işlenmediği sonra bir olayın kanuni unsurlarının belirlendiği şekilde işlenip işlenmediği ve son olarak da sabit olan bu suçun sanık tarafından işlenip işlenmediğinin tartışması ve kesin olarak ispatı gerekir. Tüm aşamalarda da şüpheden sanık yararlanır kuralının uygulanması gerekir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Suça sürüklenen çocuğun aşamalarda nitelikli yağma suçunu işlemediğine ilişkin savunmaları, olayın görgü tanığı A.T.' nin "Katılan ...' in, suça sürüklenen çocuğu kendi rızası ile suça konu motosiklete bindirdiği ve suça sürüklenen çocuğun katılana yönelik tehdit içerikli sözler söylemediği" şeklinde beyanda bulunarak katılanın iddialarını doğrulamaması karşısında, katılan ... ...'ın iddialarını ispatlayamadığı, bu nedenle "masumiyet karinesi" olarak adlandırılan kuralın bir uzantısı olan "şüpheden sanık yararlanır" ilkesi uyarınca suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğinin sabit olmaması sebebiyle beraat kararı verilmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi’nin başkan ve üyelerinin isim ve soyisimlerinin karar yerinde gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 232 maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendine aykırı davranılması, kanuna aykırı ise de, yerinde eklenilerek düzeltilmesi mümkün görülmekle, bozma nedeni yapılmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 09.11.2018 tarihli ve 2018/34 Esas, 2018/34 Karar sayılı kararında katılan ... vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun' un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda gerekçe bölümünün 2 numaralı paragrafında açıklanan eleştiri dışında hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

02.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8206, Karar No: 2019/3181, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/8206 E.  ,  2019/3181 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.