muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/245, Karar No: 2007/264, Tarih: 04.12.2007

Ceza Genel Kurulu 2007/11-245 E., 2007/264 K.

**Ceza Genel Kurulu 2007/11-245 E., 2007/264 K.**

**- RESMİ EVRAKTA SAHTECİLİK**- 2797 S. YARGITAY KANUNU [ Madde 41 ]

**"İçtihat Metni"**

Resmi evrakta sahtecilik suçundan sanığın beraatine, memura yalan beyanda bulunmak suçundan ise C.Savcılığına suç ihbarında bulunulmasına ilişkin Ankara 5. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 26.10.2004 gün ve 89-254 sayılı hüküm, katılan vekilinin temyizi üzerine, dosyayı inceleyen Yargıtay 11. Ceza Dairesince 19.09.2007 gün ve 10143-5637 sayı ile;

"Yurtdışı Yüksek Öğretim Diplomaları Denklik Yönetmeliği'nin 5. maddesinin (a) bendi içeriğine göre "denkliğinin sağlanması istenen diplomaların orjinal olup olmadığının araştırılacağı"nın belirtilmesi karşısında mahkemenin kararında bir isabetsizlik görülmemiştir." gerekçesiyle onanmıştır.

Yargıtay C.Başsavcılığınca 01.11.2007 gün ve 24961 sayı ile;

"Sanığın, Rusya Federasyonu Dağıstan Devlet Pedagoji Üniversitesi Beden Eğitimi bölümünde eğitimini tamamlayarak diploma almadığı halde mezun olduğundan bahisle, Yurtdışı Yükseköğretim Diplomaları Denklik Yönetmeliğinin 2. maddesinde belirtilen belgeleri sahte olarak düzenleyerek 02.08.2000 tarihinde Yükseköğretim Kurulu Başkanlığına başvurduğu, 4. madde uyarınca oluşturulan komisyon tarafından 5. madde gereğince yapılan inceleme ve değerlendirme sonunda Yükseköğretim Yürütme Kurulunun 03.10.2000 tarihli kararıyla eşdeğer eğitim gördüğüne ilişkin 11.10.2000 tarihli denklik belgesinin verildiği, 2002 yılında geriye dönük olarak Milli Eğitim Bakanlığı Eğitim Müşavirliği aracılığıyla yaptırılan ayrıntılı araştırma sonucunda sanığın adı geçen Üniversiteyi bitirmediği, ibraz ettiği diplomanın sahte olduğu anlaşılmıştır.

Suça konu sahte diploma ve diğer belgeler, Yurtdışı Yükseköğretim Diplomaları Denklik Yönetmeliğinin 5. maddesine göre, denklik birim yetkilisi ve komisyon tarafından incelenmiş ve sahte oldukları anlaşılamamıştır. Yönetmeliğin 5. maddesinin son fıkrasında ise ayrıntılı araştırmanın yapılacağı, Eğitim Müşavirlikleri ve Eğitim Ataşeliklerinden görüş istenebilecek durumlar belirtilmiştir. Yönetmelikte belgelerin "orijinal" olup olmadıklarının tespitinin nasıl yapılacağı konusunda bir açıklık bulunmamaktadır.

Resmi belgede sahtecilik suçunun oluşması için o belgenin belirli kişileri aldatabilecek yetenekte olması ve bu hususun objektif olarak saptanması gerekir. Suça konu diplomanın, bu diplomalarda bulunması gereken bütün unsurları taşıdığı, benzer diplomaları birçok kez inceleyen görevlileri aldattığı ve bu hususun objektif olarak saptandığının kabulü ile sanığın, yüklenen sahtecilik suçundan cezalandırılması gerektiği," görüşleriyle itiraz yasa yoluna başvurularak, Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 19.09.2007 gün ve 10143-5637 sayılı "onama" kararının kaldırılarak, Ankara 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.10.2004 gün ve 89-254 sayılı hükmünün bozulmasına karar verilmesi isteminde bulunulmuştur.

Dosya Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmekle, Yargıtay Ceza Genel kurulunca okundu, gereği görüşülüp düşünüldü.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Yargıtay Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, suça konu belgenin aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının belirlenmesine ilişkindir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunca, esasa ilişkin inceleme yapılmadan önce, denklik belgesi ve bu belgeye esas diğer belgelerin aslına uygunluğu onaylanmayan fotokopi belgelerden ibaret olması nedeniyle, bu hususun bozma nedeni oluşturup oluşmayacağı 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 41 ve Yargıtay İç Yönetmeliğinin 27. maddesi uyarınca önsorun olarak tartışılmış, ilke olarak sahtecilik suçlarına konu belgelerin asıl veya onaylı örneklerinin denetime olanak sağlayacak şekilde dosyaya ibraz edilerek gönderilmesi gerektiği, ancak somut olayda; 10.06.2004 tarihli oturumda, sanık müdafi tarafından diploma, denklik belgesi ve transkript belgesinin aslının mahkemesine ibraz edildiği, kasaya alınan bu belgelerin, 16.09.2004 tarihli oturumda mahkemece incelenerek, üzerinde tahrifat ve sahtecilik tespit edilemediğinin belirtilmesi karşısında, belge asıllarının dosyada bulunmamasının bozma nedeni oluşturmayacağı ikinci müzakerede kararlaştırılarak, esas hakkında incelemeye geçilmiştir.

Kurul Başkanı ve altı kurul üyesi; sahteciliğe konu belgelerin asılları veya onaylı örneklerinin denetime olanak verecek şekilde dosya içinde yer almamasının, sağlıklı bir incelemeye imkân vermeyeceği, bu ilkeden ayrılmayı gerektiren bir nedenin bulunmadığı gerekçesiyle, işin esasına girilmeden Yargıtay C.Başsavcılığı itirazının bu değişik gerekçe ile kabulü yönünde oy kullanmışlardır.

Dosyanın incelenmesinde;

Kurul Başkanı ve altı kurul üyesi; sahteciliğe konu belgelerin asılları veya onaylı örneklerinin denetime olanak verecek şekilde dosya içinde yer almamasının, sağlıklı bir incelemeye imkân vermeyeceği, bu ilkeden ayrılmayı gerektiren bir nedenin bulunmadığı gerekçesiyle, işin esasına girilmeden Yargıtay C.Başsavcılığı itirazının bu değişik gerekçe ile kabulü yönünde oy kullanmışlardır.

Dosyanın incelenmesinde;

Sanık O.... D....'in, 02.08.2000 tarihinde Yüksek Öğretim Kuruluna başvurarak, Rusya Federasyonu Devlet Pedagoji Üniversitesi Beden Eğitimi Öğretmenliği bölümünden aldığını iddia ettiği 10.07.2000 seri AVS 0284944, KAYIT NO: 1510 seri numaralı diplomanın denklik işleminin yapılması isteminde bulunduğu, istemine Yurtdışı Yükseköğretim Diplomaları Denklik Yönetmeliği'nin 3. maddesinde belirtilen belgeleri eklediği, anılan Yönetmeliğin 4. maddesi uyarınca oluşturulan denklik komisyonunun, sunulan belgeler üzerinde yaptığı incelemeler sonunda düzenlediği denklik raporu ve ilgilinin hangi alan ve düzeyde eğitime eş değer eğitim gördüğüne ilişkin yapılan araştırmalar sonucunda, 11.10.2000 gün ve 23145 sayılı denklik belgesinin verildiği, Milli Eğitim Bakanlığınca denklik belgesi alan 273 kişiye ait diploma ve transkript belgelerinin ilgili ülkelere gönderilerek, denklik işlemi yaptıran bu kişilerin öğrenim görüp görmediğinin ilgili ülkeler nezdinde araştırılması üzerine, Dağıstan Devlet Pedagoji Üniversitesince sanık hakkındaki yazıya verilen 30.06.2003 gün ve 394 sayılı yanıtta; ilgilinin 1997-2001 yılları arasında üniversite beden eğitimi fakültesinde okuduğu, akademik (ders, sınav) borcu nedeniyle 22 Mayıs 2001 tarih ve 89-C sayılı emirle kaydının silindiği, 10.07.2000 seri AVS 0284944, KAYIT NO: 1510 seri numaralı diplomanın taraflarından verilmediğinin bildirildiği anlaşılmaktadır.

Kovuşturma aşamasında YÖK Başkanlığınca gönderilen 10.08.2004 tarihli yazıda;

O.... D....'in, Rusya Federasyonunda bulunan Dağıstan Devlet Pedagoji Üniversitesinden almış olduğunu iddia ettiği diplomayla, denklik işlemlerinin yapılması için 02.08.2000 tarihinde Kurula başvurduğu, diploma denklik işlemleri için kurula yapılan başvuruların, Yurtdışı Yükseköğretim Diplomaları Denklik Yönetmeliği hükümleri uyarınca değerlendirildiği, diplomaların alındığı yükseköğretim kurumları veya ilgili ülke Türk Büyükelçiliği/Eğitim müşavirliği nezdinde sahih olup olmadıklarının 2002 yılına kadar mutaden araştırılmadığı, halen de her ülke için mutaden araştırma yapılmadığı, Rusya Federasyonundan alınan diplomaların sahte olup olmadığı hususunun 25.03.2002 tarihinden itibaren mutaden araştırıldığı,

Sanık O.... D....'in, 02.08.2000 tarihindeki başvurusu nedeniyle, mutaden araştırma yapılmadığı, denklik birimi yetkilisi ve ilgili komisyonca yapılan incelemede diplomanın sahte olduğu anlaşılamadığından, Yüksek Öğretim Yürütme Kurulunun 03.10.2000 tarihli kararı ile 23145 seri nolu diploma denklik belgesinin düzenlendiği, geriye dönük yapılan araştırmalar kapsamında Milli Eğitim Bakanlığı Eğitim Müşavirliği'nden bilgi istendiği, alınan cevabi yazıda ilgilinin anılan yükseköğretim kurumunda öğrenim görmediği ve ibraz ettiği diplomanın ilgili üniversitece düzenlenmediği bilgisinin verildiği, sanık adına mutaden araştırma yapılmaksızın denklik belgesinin düzenlendiği belirtilmiştir.

Başvuru tarihinde yürürlükte bulunup, 11.05.2007 gün ve 26519 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Yurtdışı Yükseköğretim Diplomaları Denklik Yönetmeliği'nin 11. maddesi ile yürürlükten kaldırılan, Yurtdışı Yükseköğretim Diplomaları Denklik Yönetmeliği'nin 5. maddesi uyarınca, diploma denklik komisyonunca, belgelerin orijinal olup olmadığının araştırılması zorunludur. Bu araştırma ise ancak belgeyi düzenleyen kurum nezdinde yapılabilir. Diploma denklik komisyonunca, Dağıstan Devlet Pedagoji Üniversitesi nezdinde herhangi bir araştırma yapılmaksızın, belge üzerinde kazıntı, silinti ve benzeri tahrifatın bulunup bulunmadığı, belgelerin başvuran kişiye ait olup olmadığı, alındığı eğitim programının Türkiye'deki üniversitelerde verilmekte olan hangi düzeydeki eğitim programları ile eş değer olduğu araştırılmakla yetinilmiştir. İlgili ülke nezdinde, Yönetmeliğin 5. maddesine uygun bir araştırma yapılmış olsa idi, böyle bir diplomanın belirtilen üniversiteden verilmediği kolaylıkla anlaşılacak, diploma denklik belgesinin verilmesi de söz konusu olmayacaktı, idarenin yönetmelik hükümlerini farklı veya eksik uygulamasının sonuçları sanık aleyhine yorumlanamayacağı gibi, bu şekilde eksik inceleme sonucu verilen denklik belgesine de hukuki sonuç bağlanamaz. Bu itibarla Yargıtay C.Başsavcılığının fiili aldatmanın gerçekleştiğinden bahisle suçun sübuta erdiği yönündeki itirazı yerinde değildir.

Yerel Mahkemece verilen beraat kararı ve Özel Dairece bu hükmün onanmasında gösterilen gerekçe isabetli bulunduğundan, Yargıtay C.Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan Kurul Başkanı ve beş Kurul Üyesi;

Yerel Mahkemece verilen beraat kararı ve Özel Dairece bu hükmün onanmasında gösterilen gerekçe isabetli bulunduğundan, Yargıtay C.Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan Kurul Başkanı ve beş Kurul Üyesi;

"Yurtdışı Yükseköğretim Diplomaları Denklik Yönetmeliği'nin 5. maddesinde, Diploma denklik komisyonunca, belgelerin orijinal olup olmadığı, üzerlerinde kazıntı, silinti ve benzeri tahrifatın bulunup bulunmadığı, belgelerin başvuran kişiye ait olup olmadığı, diplomayı veren üniversite veya yükseköğretim kurulunun ve eğitimin yapıldığı programın tanınmış ve itibarlı bir kurum ve program olup olmadığı, diplomanın alındığı eğitim programının Türkiye'deki üniversitelerde verilmekte olan hangi düzeydeki eğitim programları ile eş değer olduğunun araştırılacağı, ancak eğitim programının türü, niteliği, düzeyi konusunda tereddüte düşüldüğü durumlarda, kişiden üniversitenin resmi kataloğu ve ek belgelerle birlikte eğitimin yapıldığı ülkede hangi tarihlerde bulunmuş olduğunun, pasaport veya diğer belgelerle kanıtlamasının isteneceği ve gerekirse o ülkedeki Türk Eğitim Müşavirliğinin veya Eğitim Ataşeliğinin görüşlerine başvurulacağı hükmüne yer verilmiştir.

Yönetmelikte diplomayı veren eğitim kurumu nezdinde araştırma yapılmasını zorunlu kılan bir hüküm bulunmamaktadır. Diploma denklik komisyonunca, belgelerin orijinal olup olmadığı, belge üzerinde kazıntı, silinti ve benzeri tahrifatın bulunup bulunmadığı, belgelerin başvuran kişiye ait olup olmadığı, alındığı eğitim programının Türkiye'deki üniversitelerde verilmekte olan hangi düzeydeki eğitim programları ile eş değer olduğu araştırılarak düzenlenen denklik raporuna ve sunulan belgelere istinaden 11.10.2000 gün ve 23145 sayılı denklik belgesi verilmiş olup, denklik belgesinin alınmasına dayanak belgelerin sahte olması ve bu sahteliğin ilgililerce yöntemine uygun bir şekilde yapılan araştırmada saptanamaması karşısında aldatma yeteneğinin bulunduğu" gerekçeleriyle, Yargıtay C.Başsavcılığı itirazının kabulü yönünde oy kullanmışlardır.

SONUÇ : Açıklanan nedenlerle,

1-Yargıtay C.Başsavcılığı itirazının REDDİNE,

2-Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına tevdiine, 04.12.2007 günü yapılan müzakerede oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2040, Karar No: 2015/10788, Tarih: 26.11.2015

**14. Hukuk Dairesi         2015/2040 E.  ,  2015/10788 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/03/2014

NUMARASI : 2010/531-2014/138

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 07.07.2010 ve 01.03.2013 gününde verilen dilekçe ile mirasın hükmen reddinin istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; asıl davanın ve birleşen davanın kabulüne dair verilen 18.03.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılardan T.... Elektrik Dağıtım A.Ş, S.. A.., E.. Ö.., B.. L.. ve G.. A.. vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Davacı A... G...kendi adına asaleten, velayeti altında bulunan A... S... ve A... S...'e velayeten mirasın hükmen reddinin tescilini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, bir kısım davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Dosya içerisindeki nüfus kayıtlarına göre adına mirasına hükmen reddi istenen A.... S... ve A... S... dava tarihinde ergin değillerdir. Velisinin hukuki yararı ile küçüklerin hukuki yararlarının çatışma ihtimali varsa ergin olmayan küçüğün davada kayyım ile temsil edilmesi gereklidir. (TMK m. 426/2)

Bu nedenle, 2001 doğumlu A... S... ve 2003 doğumlu A... S...'e kayyım tayin ettirilmesi, husumetin kayyıma yöneltilmesi, gösterdiği takdirde delilleri toplanıp sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken belirtilen hususlar gözetilmeden işin esasının incelenmesi doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin yatırılan harcın istek halinde yatıranlara iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

26.11.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.

Başkan
Yargıtay — Esas No: 2022/12388, Karar No: 2023/8582, Tarih: 28.12.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/12388 E.  ,  2023/8582 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/160 E., 2021/901 K.

SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.03.2018 tarih, 2018/11-38 Esas ve 2018/113 Karar sayılı kararı uyarınca hüküm türü değiştirilmiş olduğundan temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.11.2019 tarihli ve 2019/311 Esas, 2019/363 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 24.06.2021 tarihli ve 2020/160 Esas, 2021/901 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısının(aleyhe) istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 ... maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 4.860, 00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve taksitlendirmeye karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; mağdurun kendisini yaraladığına, sanığın suçu işlediğine dair şüphe bulunduğundan beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Arkadaş olan sanık ile mağdur arasında çıkan tartışma da sanığın mağdura vurmak suretiyle kemik kırığı oluşacak şekilde yaraladığı iddiası ile açılan kamu davasına ilişkin yapılan yargılama neticesinde sanığın mahkûmiyet hükmü kurmak için yeterli ve kesin delil bulunmadığından 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2. Sanığın savunması inkara yöneliktir.

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Arkadaş olan sanık ile mağdur arasında çıkan tartışma da sanığın mağdura vurmak suretiyle kemik kırığı oluşacak şekilde yaraladığı iddiası ile açılan kamu davasına ilişkin yapılan yargılama neticesinde sanığın mahkûmiyet hükmü kurmak için yeterli ve kesin delil bulunmadığından 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2. Sanığın savunması inkara yöneliktir.

3. Mağdurun Cumhuriyet Başsavcılığınca alınan 30.11.2018 tarihli beyanında sanık ile aralarında çıkan sözlü tartışmanın kavgaya dönüştüğünü, sanığın kendisini darp ettiğini, bıçak yaralarının sanık tarafından yapılmadığını ifade ettiği anlaşılmıştır.

4. ... Adli Tıp Şube Müdürlüğünce düzenlenen 07.12.2018 tarihli adli tıp raporunda mağdurun burnunda meydana gelen non deplase fraktürün hayat fonksiyonlarını hafif (1) derecede etkileyecek nitelikte olduğu görüşüne yer verildiği anlaşılmıştır.

5. Sanık savunmaları, mağdur beyanları, mağdurun yaralanmasına ilişkin adli muayene raporları, olay tutanağı, sanığın adli sicil ve nüfus kaydı dava dosyasında mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince duruşma açılarak yapılan yargılama sonucunda olay tarihinde sanık ile mağdur arasında tartışma çıktığı, tartışmanın kavgaya dönüştüğü, sanığın mağdura saldırarak darp ettiği, mağdurun burnunda kırık oluşacak şekilde yaralandığı ve ilk haksız hareketin kimin tarafından gerçekleştirildiğinin belirlenemediği kabul edilerek sanık hakkında ayrıntılarına Hukuki Süreç başlığının (2) numaralı bendinde yer verilen mahkûmiyet hükmünün kurulduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin mağdurun Cumhuriyet Başsavcılığınca tespit edilen beyanı, yaralanmasına ilişkin adli rapor içerikleri ile 27.05.2018 tarihli olay tutanağı ile saptandığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz sebebinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 24.06.2021 tarihli ve 2020/160 Esas, 2021/901 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 9. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5568, Karar No: 2020/498, Tarih: 22.01.2020

**3. Hukuk Dairesi         2019/5568 E.  ,  2020/498 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki kira sözleşmesinden kaynaklanan alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraflarca temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, kira sözleşmesine konu hidrolik vibrasyonlu çakıcının 14/12/2013 tarihinde davalı kiracı kullanımında iken tutucu çenelerinin kırıldığını, yapılan bilirkişi incelemesi sonucu kırılmanın kullanım hatasından kaynaklandığının belirlendiğini, bu nedenle hasarın giderilmesi açısından gerekli olan 73.786,00 Euro'nun ödenmesi hususunun davalıya bildirildiğini, ancak hasar bedeli ile kira bedellerinin ödenmediğini, bu nedenle hasar bedelinin 11/01/2014 olan temerrüt tarihinden itibaren Euro ile açılmış bir yıl vadeli mevduat hesabına ödenen en yüksek faiz oranı ve fiili ödeme tarihindeki kur üzerinden, ayrıca ödenmeyen 10.695,22 TL kira bedelinin yine temerrüt tarihi olan 11/01/2014 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, sözleşme konusu aracın iki çenesinin hasarlı olduğunun aracın müvekkiline tesliminden kısa bir süre sonra anlaşıldığını, davacı kiraya verenin bu konuda uyarıldığını, davacı tarafından bizzat bulunan usta aracılığıyla kaynak yapılarak aracın yeniden müvekkiline teslim edildiğini, davacının dosyaya sunduğu raporun tek taraflı olduğunu, esasen söz konusu raporda makinenin önceden çatlak ve malzemesinin hatalı olduğunun belirtildiğini, kabul anlamına gelmemek kaydıyla makinenin 2008 model olmasına rağmen amortisman bedelinin de düşülmediğini, üretici firma tarafından hasarlı parçanın değiştirildiğini, bu açıdan davacının zararının karşılandığını, kendilerinin de kiracı olarak aracı kullanamamaları nedeniyle zarara uğradıklarını, bu nedenle zararın tespiti ile talep olunan alacaktan mahsup taleplerinin bulunduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini dilemiştir.