muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/16298, Karar No: 2022/16863, Tarih: 14.12.2022

6100 sayılı Kanun'un "Hukuki Dinlenilme" başlıklı 27 nci maddesi, Anayasa’nın hak arama hürriyetini düzenleyen 36 ncı maddesi, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin adil yargılanma hakkına ilişkin 6 ncı maddesi nazara alındığında davanın tarafları, müdâhiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahiptirler. Yargılama ile ilgili bilgi sahibi olunmasını, açıklama ve ispat hakkını mahkemenin açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini içeren bu hakkın ve yargılamanın aleniliği ilkelerinin gerçekleşmesinin en önemli aracı duruşma yapılmasıdır. Duruşma günü celseye katılma imkânı olmayan taraf buna ilişkin mazeretini bildirip belgeleyerek duruşmanın ertelenmesini isteme olanağına sahiptir. O hâlde, 6100 sayılı Kanun'un 150 nci maddesi kapsamında duruşma tayin edilerek, usulüne uygun şekilde davet edilmiş olan taraflardan yalnız biri duruşmaya katılırsa gelmeyen tarafın geçerli mazeret gönderip göndermediği incelenerek gelen tarafın bu mazeret dilekçesine karşı beyanına göre dosyanın işlemden kaldırılmasına ya da yargılamaya devam olunmasına karar verilecektir.

Somut olayda; her ne kadar davacı vekilince 18.07.2022 tarihli duruşmaya e-duruşma talebi gönderilmiş ise de davacı vekili, mesleki mazereti dolayısıyla duruşmaya katılamayacağını ve mesleki mazeretlerinin kabulü ile birlikte duruşmanın başka bir güne ertelenmesine karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece, davacı vekilinin e-duruşma talebi üzerine e-duruşma yolu ile arandığı; ancak saatinde hazır olmadığı ve 6100 sayılı Kanun'un 150 nci maddesi gereğince dosya iki kez işlemden kaldırılamayacağından davanın açılmamış sayılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Dava dosyasının UYAP kayıtlarına göre davacı vekilinin, 18.07.2022 tarihli duruşmaya 08.07.2022 tarihinde ve 18.07.2022 duruşma günü saat 09.16'da duruşmadan yaklaşık yarım saat önce olmak üzere e-duruşma talebi ve mazeret dilekçesi gönderdiği; ancak Mahkemece davacının mazeret dilekçesine hiç değinilmeden davacının e-duruşma talep ettiği ve ancak saatinde hazır olmadığı gerekçesiyle davanın açılmamış sayılmasına karar verildiği görülmektedir. Mahkemece davacının mazeret dilekçesi 20.07.2022 tarihinde duruşmadan sonra açılmış olup UYAP kayıtlarına göre davacı vekili duruşma saatinden önce mazeret sunduğundan davacı vekilinin mazeretli sayılma talebinin kabulü ile yargılamaya devam edilmesi isabetli olacaktır. Belirtilen sebeplerle; yargılamaya devam edilerek davanın esası hakkında hüküm kurulmak üzere kararın bozulması gerekmiştir.

Sonuç

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine, 14.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/19658, Karar No: 2025/12712, Tarih: 29.04.2025

**3. Ceza Dairesi         2022/19658 E.  ,  2025/12712 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/2834 E., 2019/1085 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Mersin 7. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2018/35 E., 2018/538 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM : TCK’nın 314/2, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62/1, 53, 58/9 ve 63. maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1. Sanığın silahlı terör örgütünün hiyerarşik yapısına organik bağla katılarak süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluluk arz eden faaliyetlerde bulunduğuna ilişkin maddi gerçeğin şüpheye yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılması açısından sanığın örgüt ile bağlantısını gösteren tek delilin etkin pişmanlık kapsamında beyanda bulunan tanık delili olması, sanığın da soyut tanık anlatımlarını kabul etmediğini beyan etmesi, mahkûmiyete esas alınan, suçun sübutu ve cezanın kişiselleştirilmesi bakımından belirleyici delil olan tanık ...'ün beyanında; "sanıkla ilgili doğrudan görgüye dayalı bilgisi olmadığını ancak kendisinin katıldığı toplantılarda MEB ünite sorumlusu ... Yel'in, ilçe imamı Şefik Umucu'nun da katıldığı mütevelli toplantısına sanığın katıldığını kendisine söylediğini" beyan etmesi karşısında, tanığın anlatımlarına dayanak gösterdiği bu şahısların açık kimlik bilgilerinin tespiti ile varsa tüm aşama beyanlarının dosyaya celbi, gerektiğinde tanık sıfatıyla doğrudan aleni duruşmada sanığın huzurunda veya 5271 sayılı Kanun’un 180/1-2-5. maddesi gereğince SEGBİS kullanılmak suretiyle dinlenmelerinin sağlanması,

2. Mahkûmiyete esas alınan, suçun sübutu ve cezanın kişiselleştirilmesi bakımından belirleyici diğer delil olan ve talimat ile dinlenen tanık ...'in doğrudan aleni duruşmada sanık ve müdafii huzurunda veya 5271 sayılı Kanun’un 180/1-2-5. maddesi gereğince SEGBİS kullanılmak suretiyle dinlenip AİHS’in 6/3-d ve Anayasa'nın 36. maddeleri ile teminat altına alınan “iddia/kamu tanıklarını sorguya çekmek veya çektirmek” hakkı tanınması gerektiği gözetilmeden; sanığın tanığı sorgulama hakkının engellenmesi suretiyle 5271 sayılı Kanun’un 180/1 ve 181/1. maddelerindeki emredici hükümlere riayet edilmeyerek savunma hakkının kısıtlanmasına yol açacak şekilde 5271 sayılı Kanun’un 181/1 ve 210. maddelerine muhalefet edilmesi,

3. UYAP örgütlü suçlar bilgi bankasından araştırma yapılıp sanık hakkında dosya kapsamı dışında herhangi bir beyan olup olmadığının saptanması, bulunması halinde bilgi ve belgelerin onaylı örneklerinin dosya içerisine getirtilmesi sonrasında ilgili şahısların tanık sıfatıyla doğrudan aleni duruşmada sanığın huzurunda veya 5271 sayılı Kanun’un 180/1-2-5. maddesi gereğince SEGBİS kullanılmak suretiyle dinlenmelerinden sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ve yetersiz belgelere dayanarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabul ve uygulamaya göre de;

Sanığın Bank Asya hesabında gerçekleştirdiği rutin bankacılık işlemlerinin, iltisaklı sendika ve dernek üyeliğinin, gazete aboneliğinin sempati ve iltisak boyutunu aşan, örgüt üyesi olduğunu ispat etmeye yeterli örgütsel faaliyetler kapsamında değerlendirilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca Mersin 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19771, Karar No: 2017/2231, Tarih: 27.02.2017

**17. Ceza Dairesi         2016/19771 E.  ,  2017/2231 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEME KARARI : 17. Asliye Ceza Mahkemesinin

HÜKÜM : Mahkumiyet

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

İstanbul Anadolu 17. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 16/06/2011 gün, 2010/110 Esas ve 2011/379 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında hırsızlık suçundan TCK'nın 142/1-b, 143, 35, 53. maddeleri uyarınca 7 ay hapis cezası, mala zarar verme suçundan TCK'nın 151/1, 53. maddeleri uyarınca 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş olduğu; kararın sanık tarafından temyizi üzerine;

Yüksek Yargıtay 17. Ceza Dairesi'nin 21/12/2015 gün ve 2015/8097 Esas, 2015/11355 Karar sayılı ilamı ile hükmün onanmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21/12/2016 tarihli yazısı ile;

KONUNUN TAKDİMİ VE İTİRAZ NEDENLERİ: Hükümlü ...'ın, Pendik 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 10/02/2010 tarih, 2010/27 Esas ve 2010/86 Karar sayılı ilamı ile, müşteki ...'e yönelik 11/01/2010 tarihinde işlediği hırsızlığa teşebbüs ve mala zarar verme suçları için mahkumiyet hükmü tesis edildiği, temyiz edilmeden 04/05/2010 tarihinde kesinleşen hırsızlığa teşebbüs suçundan verilen 7 ay hapis cezasının 15/08/2011 tarihinde; mala zarar verme suçundan verilen 4 ay hapis cezasının ise 18/11/2016 tarihinde infaz edildiği, sanığın aynı müştekiye yönelik aynı suç tarihindeki eylem için bu kez Pendik 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 16/06/2011 tarih, 2010/110 Esas ve 2011/379 Karar sayılı ilamı ile hırsızlığa teşebbüs suçundan 7 ay hapis, mala zarar verme suçundan verilen 4 ay hapis cezasına çarptırıldğı ve iş bu kararın Yargıtay 17. Ceza Dairesinin 21/12/2015 gün ve 2015/8097 Esas, 2015/11355 Karar sayılı ilamı ile onanarak kesinleştiği, infaz aşamasında dosyanın mükerrir olduğu anlaşılarak infazının durdurulması ve itiraz yoluna başvurulması için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığımıza ihbarda bulunulduğu anlaşılmıştır.

Hükümlü hakkında suç tarihi aynı olan, aynı müştekiye yönelik, eylem nedeniyle iki ayrı kamu davası sonucu verilen kararların kesinleştiği, Pendik 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2010/27 Esas, 2010/86 Karar sayılı ilamın infaz edildiği, aynı mahkemenin 2010/110 Esas, 2011/379 Karar sayılı ilamının ise Yargıtay tarafından onanarak kesinleştiği, mükerrir infaza neden olunmaması açısından Yargıtay 17. Ceza Dairesinin 21/12/2015 gün ve 2015/8097 Esas, 2015/11355 Karar sayılı ilamın hükümlü lehine bozulması gerektiği düşünülmektedir.

SONUÇ VE İSTEM: Yukarıda arz ve izah edilen nedenlerle itirazın kabulü ile Yüksek Yargıtay 17. Ceza Dairesinin 21/12/2015 gün ve 2015/8097 Esas, 2015/11355 Karar sayılı ONAMA kararın kaldırılarak, hırsızlığa teşebbüs ve mala zarar verme suçlarına ilişkin Pendik 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 16/06/2011 tarih ve 2010/110 Esas, 2011/379 Karar sayılı ilamının BOZULMASINA, itirazımızın yerinde görülmemesi üzerine, dosyamızın görüşülmek üzere YÜKSEK YARGITAY CEZA GENEL KURULU’NA gönderilmek üzere YÜKSEK YARGITAY BİRİNCİ BAŞKANLIĞI’NA gönderilmesine karar verilmesi, itirazen arz ve talep olunur, istemi üzerine dosya dairemize gönderilmekle incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü,

İTİRAZIN KAPSAMI:Hükümlü hakkında suç tarihi aynı olan, aynı müştekiye yönelik, eylem nedeniyle iki ayrı kamu davası sonucu verilen kararların kesinleştiği, Pendik 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2010/27 Esas, 2010/86 Karar sayılı ilamın infaz edildiği, aynı mahkemenin 2010/110 Esas 2011/379 Karar sayılı ilamının ise Yargıtay karafından onanarak kesinleştiği, mükerrir infaza neden olunmaması açısından Yargıtay 17. Ceza Dairesinin 21/12/2015 gün ve 2015/8097 Esas 2015/11355 Karar sayılı ilamın hükümlü lehine bozulması istemine ilişkindir.

KARAR

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay 17. Ceza Dairesi'nin yukarıda tarih sayısı belirtilen kararının ortadan kaldırılması yönündeki Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

Yargıtay 17. Ceza Dairesi'nin 21.12.2015 tarih, 2015/8097 Esas ve 2015/11355 Karar sayılı kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, karar verilerek yapılan incelemede;

Hükümlü ... hakkında Pendik 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 10/02/2010 tarih, 2010/27 Esas ve 2010/86 Karar sayılı ilamı ile müşteki ...'e yönelik 11/01/2010 tarihinde işlediği hırsızlığa teşebbüs ve mala zarar verme suçları için mahkumiyet hükmü kurulduğu, bu hükmün temyiz edilmeden 04.05.2010 tarihinde kesinleştiği ve bu mahkumiyet hükümlerinin infaz edildiği anlaşıldığından yine suç tarihi aynı olan aynı müştekiye karşı eylemi nedeniyle 08.02.2010 tarihli iddianameyle açılan ikinci davayla ilgili CMK'nın 223/7. maddesi gereğince red kararı verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 27.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5752, Karar No: 2023/11506, Tarih: 23.11.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/5752 E.  ,  2023/11506 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2014/144 Esas, 2015/469 Karar

KARAR : Kabul

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Mahkeme kararının davalı vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir.

Adli yardım talebi temyiz yoluna başvuru sırasında istendiğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, davalı vekilinin adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

Adli yardım 6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebini içeren dilekçe ile ekindeki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; adli yardım talebinde bulunan davalının ödeme gücünden yoksun olduğuna ilişkin belge sunulmadığından adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığından, adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bu itibarla;

1. Hükmü veren Mahkeme tarafından 6100 sayılı Kanun’un 337 nci maddesi uyarınca;

a) Adli yardım talebinin reddine dair kararın, talebi reddedilen tarafa “6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 337 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tebliğinden itibaren bir hafta içinde mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edebileceği” şerhini içeren davetiye ile tebliğ edilmesi,

b) Adli yardım talebinde bulunan tarafın, ret kararına karşı itiraz etmesi hâlinde dosyanın itirazı incelemekle görevli Yargıtay 6. Hukuk Dairesine gönderilmek üzere Dairemize gönderilmesi,

2. Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 sayılı Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi uyarınca;

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

b)Temyiz harçlarının tamamlanmaması sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren bir hafta içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra,

Dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

23.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17403, Karar No: 2024/3441, Tarih: 28.03.2024

**7. Ceza Dairesi         2021/17403 E.  ,  2024/3441 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/448 E., 2016/761 K.

SUÇ : 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; usul ve yasaya aykırı kararın bozulması talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Orman muhafaza memurları tarafından yapılan kontrolde, 120 nolu orman bölmesinde bir adet baraka ve bir adet ağıl tespit edilerek sanık hakkında suç tutanağı düzenlenmiştir.

Sanık hakkında 6831 sayılı Orman Kanunu'na (6831 sayılı Kanun) muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanık savunmalarında, hayvanlarının barınması için orman içine çalı çırpıdan küçük bir kulübe ve ağıl yaptığını beyan etmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu orman bilirkişisi tarafından düzenlenen raporda ahşap kazıklarla çevrili alan, kulübe ve sayanın orman vasfıyla Maliye Hazinesi adına kayıtlı parsel sınırları içinde kaldığı tespit edilmiştir. Fen bilirkişisi raporunda işgale konu alanın orman vasfıyla kayıtlı parselde kaldığı belirlenmiştir.

Suç tutanağı, sanık savunması, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın atılı suçu işlediği sabit kabul edilip hakkında 6831 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan mahkûmiyet hükmü kurulmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Ancak;

1.Sanık hakkında 6831 sayılı Kanun'un 93 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemi ile dava açıldığı halde, sanığa ek savunma hakkı tanınmadan aynı Kanun'un 93 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca mahkûmiyetine karar verilmesi,

2.Lehe hükümlerin uygulanması talebi bulunan ve engel adlî sicil kaydı bulunmayan sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 51 inci maddesinin tartışılmaması, hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 28.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/445, Karar No: 2019/8451, Tarih: 16.04.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/445 E.  ,  2019/8451 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın suç tarihi itibariyle ve halen TCK'nin 32. maddesine göre akıl hastalığı nedeniyle işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılanmadığına dair, Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Dairesinden veya tam teşekküllü Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinden ya da Tıp Fakültelerinin Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı Başkanlıklarından alınacak sağlık kurulu raporu ile tespiti gerekirken; ... Ecevit Üniversitesi Hastanesinde görevli Adli Tıp uzmanı olan tek hekim tarafından düzenlenen rapor ile yetinilerek, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 16.04.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15171, Karar No: 2013/15838, Tarih: 15.11.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/15171 E.  ,  2013/15838 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesi ve Tekirdağ Aile Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, evlilik birliği içinde satın alınan ve muvazaa yolu ile davalı 3. kişiye satılan taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile dava dışı eş adına kaydedilmesi istemine ilişkindir.

Asliye Hukuk Mahkemesince, uyuşmazlığın aile hukukuna ilişkin olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Aile Mahkemesi ise, davanın tapu iptali ve tescile ilişkin olduğu ve aile hukuku ile ilgili olmadığını belirterek görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Somut olayda davacı vekili, müvekkilinin eşi olan davalının boşanma davası devam ederken evlilik birliği içinde edindiği taşınmaz malları katkı payı alacağını azaltmak kastıyla muvazaa yoluyla diğer davalı 3.kişiye devrettiği iddiasıyla taşınmazların 3.kişi adına yapılan tescillerinin iptali ile davalı eş adına tapuya tesciline karar verilmesini talep etmiştir. Bu nedenle uyuşmazlığın Aile Mahkemesince görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nın 21. ve 22. maddeleri gereğince Tekirdağ Aile Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 15.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17543, Karar No: 2014/22861, Tarih: 02.07.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/17543 E.  ,  2014/22861 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANTALYA 4. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 01/03/2012

NUMARASI : 2010/44-2012/190

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, ücret, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davacı ve davalılardan Muratpaşa Belediye Başkanlığı avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş akdinin işveren tarafından haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiği iddiasıyla kıdem ve ihbar tazminatları, fazla çalışma, genel tatil, yıllık izin ve ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalılardan Belediye avukatı, kendilerinin ihale makamı olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Diğer davalı şirket ise; davacının kendilerinden sonra ihaleyi alan şirket nezdinde çalışmaya devam ettiğini, işyeri devri kurallarına göre sorumluluğunun bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlara ve bilirkişi raporuna dayanılarak isteği kısmen hüküm altına almıştır.

D) Temyiz:

Kararı davacı ve davalılardan Muratpaşa Belediye Başkanlığı avukatları temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm davalı Muratpaşa Belediye Başkanlığı' nın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanununun 6 ncı maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı yasanın üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.