muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/305, Karar No: 2018/539, Tarih: 15.11.2018

(3) Kasten yaralama suçunun;

a) Üstsoya, altsoya, eşe veya kardeşe karşı,

b) Beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda bulunan kişiye karşı,

c) Kişinin yerine getirdiği kamu görevi nedeniyle,

d) Kamu görevlisinin sahip bulunduğu nüfuz kötüye kullanılmak suretiyle,

e) Silâhla,

İşlenmesi hâlinde, şikâyet aranmaksızın, verilecek ceza yarı oranında artırılır” şeklinde düzenlenmiştir.

Maddenin birinci fıkrasında kasten yaralama suçunun tanımı yapılmış, kişinin vücuduna acı veren veya sağlığının ya da algılama yeteneğinin bozulmasına neden olan her davranış, yaralama olarak kabul edilmiş, madde gerekçesinde bu husus açıkça vurgulanmıştır.

Kasten yaralama suçunda korunan hukuki yarar, kişinin vücut dokunulmazlığı ve beden bütünlüğüdür. Suçun konusu, mağdurun acı verilen veya bozulan bedeni veya ruhsal varlığıdır. Failin yaptığı hareket sonucu, maddede belirtilen sonuçlardan biri meydana gelirse, kasten yaralama suçunun oluşacağında tereddüt bulunmayıp bu sonucu doğurmaya elverişli olan tüm hareketlerle, kasten yaralama suçunun işlenmesi mümkündür.

Maddenin 3. fıkrasının d bendinde düzenlenen nitelikli hâlin uygulanabilmesi için failin kamu görevi yapması, bu görevin faile bir nüfuz, güç sağlaması ve bu görevin kötüye kullanılması şartlarının birlikte gerçekleşmesi gerekmektedir. Kamu görevi terimi, daha çok devlete ait gücün kullanılmasını, en azından mağdurun öyle düşünmesini gerektiren işler için kullanılmıştır. Yasa koyucu kamu görevlisinden değil, kamu görevinden söz ettiği için doktrinde TCK'nın 6. maddesi anlamında failin kamu görevlisi olması hususunun tartışılmasına gerek bulunmadığı ileri sürülmüştür. (Osman Yaşar-Hasan Tahsin Gökcan-Mustafa Artuç, Yorumlu Uygulamalı Türk Ceza Kanunu, Adalet Yayınevi, 2. Bası, Ankara, 2014, s. 2965.) Kamu görevlisinin sahip bulunduğu nüfuz kötüye kullanılmak suretiyle işlenmesi durumunda uygulanacak artırım maddesinin tatbik edilebilmesi için kamu görevlisinin sahip bulunduğu nüfuzun kötüye kullanılması da gerekmekte olup, nüfuzun varlığına karşın, bu nüfuz kullanılmadan yaralama eylemi gerçekleştirilmişse, bu artırım maddesi uygulanamayacaktır.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Katılan ... ile arkadaşı tanık .....'ın 01.08.2007 tarihinde saat 19.30 sıralarında İzmir ili, Alsancak ilçesi, Gündoğdu Meydanında buluşarak gittikleri bir barda bira içtikleri, saatin 00.30 olması ile katılan ve tanığın evlerine gitmek için araçlarına doğru yürüdükleri, olay gecesi aracın park hâlinde bulunduğu çevrede İzmir İl Emniyet Müdürlüğü Asayiş Şube Müdürlüğü Ahlak Büro Amirliğinde görevli polis memurlarının uygulama yaptıkları, sanık ...'ın da bu uygulamada komiser rütbesiyle görevlendirildiği, bu sırada olay yerinden geçen katılan ve arkadaşına görevlilerce kimlik sorulması ve sokaktan geçemeyeceklerinin söylenmesi üzerine sanıkla katılan arasında tartışma çıktığı, tartışma sırasında sanığın katılanın başına yumruk atması ile katılanın dengesini yitirip yere düştüğü, yerde de sanığın katılana tekme attığı, İzmir Atatürk Eğitim ve Araştırma Hastanesince katılan hakkında düzenlenen 26.09.2007 tarihli adli rapora göre; boyun sol tarafta, sol orta kulak, koltuk altı hattında ve göğüs kafesinde kızarıklık ve kırmızı ekimoz, sağ kulakta ağrı, işitme kaybı, sol ayakta subjektif ağrı ve hemoraji olduğu, sağ kulak zarında 5 mm çapından daha geniş yırtık, sağ kulakta duyamama, sol kulakta işitme azlığı şikâyetlerinin bulunduğu, kulak zarı tamiri yapılan katılanda meydana gelen yaralanmanın yaşamını tehlikeye sokmadığı, duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflaması veya yitirilmesine neden olmadığı ancak basit bir tıbbi müdahale ile giderilemeyecek nitelikte olduğu, katılanın kulak zarında yırtılmaya yol açan yaralanmanın bu bölgeye uygulanacak küt travma sonucu olabileceği, başın öne, sağa, sola vurmakla oluşmasının fennen pek mümkün olmadığı yönünde Adli Tıp Uzmanınca görüş bildirildiği anlaşılan olayda; katılanın görevli komiser sanık ... tarafından darbedilerek yaralandığı yönündeki aşamalarda önemli değişiklik göstermeyen istikrarlı beyanları, bu beyanlarla örtüşen adli tıp raporu ve tanık .....'ın olay günü sanığın katılanı tekme tokat döverek yere düşürdüğü şeklindeki anlatımı bir bütün hâlinde değerlendirildiğinde; sanık ... ile sanığın meslektaşları olan polis memurlarının katılanın başını polis aracında ve nezarethanedeyken kasten sağa sola vurarak kendi kendisini yaraladığı şeklindeki sanığın cezadan kurtulmasına yönelik anlatımlarına itibar edilemeyeceği, sanık ...'ın 2559 sayılı Polis Vazife ve Salâhiyet Kanunu'nun 16. maddesinde, polise tanınan, görevini yaparken direnişle karşılaşması hâlinde, bu direnişi kırmak amacıyla ve kıracak ölçüde zor kullanma yetkisini aşmak suretiyle sahip bulunduğu nüfuzu kötüye kullanarak kulak zarında perforasyona neden olacak ve basit bir tıbbi müdahale ile giderilemeyecek nitelikte katılanı kasten yaralama suçunu işlediği, bu şekilde kasten yaralama suçunun sübut bulduğu kabul edilmelidir.

Bu itibarla, Özel Daire onama kararı isabetli olup haklı nedene dayanmayan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının REDDİNE,

2- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 15.11.2018 günü yapılan müzakerede oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10469, Karar No: 2014/2140, Tarih: 28.01.2014

**13. Hukuk Dairesi         2013/10469 E.  ,  2014/2140 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/01/2013

NUMARASI : 2012/251-2013/15

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı asıl davada, 11.12.2002 tarihinden 11.5.2007 tarihine kadar davalı şirketin hukuk müşavirliğini yaptığını, ancak davalı tarafından onayı alınmadan başka bir avukata vekalet verildiğini, bu nedenle 11.5.2007 tarihinde haklı olarak vekillikten istifa ettiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere, hak ettiği vekalet ücreti nedeniyle şimdilik 10.000,00 TL’nin faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini istemiş, aynı davalıya karşı açmış olduğu birleşen 2007/276 esas sayılı davada ve G... Otomotiv A.Ş.’ne karşı açmış olduğu ve yine iş bu dava ile birleşen 2007/281 esas sayılı davada ise ödenmeyen aylık ücretleri nedeniyle fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere ayrı ayrı 10.000,00 TL’nin tahsilini talep etmiş, 12.2.2010 ve 5.4.2010 tarihli ıslah dilekçeleri ile de birleşen her iki davadaki talebini ayrı ayrı 23.700 TL’ye çıkarmıştır.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, “5.780 TL.vekalet ücretinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline” ilişkin olarak verilen ilk hüküm, tarafların temyizi üzerine Dairemizce, diğer temyiz itirazları incelenmeksizin, “birleşen davalar yönünden herhangi bir hüküm kurulmamış olması” gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda, asıl davanın kısmen kabulüne, 5.960,00 TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, birleşen davaların ise ayrı ayrı kabulüne, her bir dava yönünden 23.700 TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-Mahkemece 22.1.2013 tarihli son celsede, davayı sona erdiren nihai karar verildikten sonra, aynı tarihte “her ne kadar dosyanın duruşması yapılmışsa da dosyadaki ıslah dilekçesinin dosyaya bakıldığı halde sehven görülememesi, davacı vekilinin de ıslah dilekçesini bulamaması üzerine dosyanın karara çıktığı ancak taraf vekillerinin tekrar bakıldığında ıslah dilekçesinin dosya arasına sıkışması nedeniyle görülemediği, gerçekte ıslah dilekçesinin olduğunu bildirmeleri ve hep birlikte taraf olmaları ve duruşmanın yeniden yapılmasını talep etmeleri üzerine maddi hata bulunduğundan duruşmanın yeniden yapılmasına karar verildi.” açıklaması ile yeniden bir celse açılarak, ıslah dilekçeleri de gözetilmek suretiyle yeniden bir hüküm kurulduğu anlaşılmaktadır.

Oysa ki yargılama sonunda uyuşmazlığın esası ile ilgili nihai kararın verilmesinden, hakimin bu şekilde dosyadan el çekmesinden sonra, resen ya da tarafların talebi ile dosyanın tekrar ele alınması ve yeniden bir hüküm kurulması mümkün değildir. Hakim, verdiği ( tefhim ettiği ) hüküm ile bağlıdır. sonradan hükmün yanlış olduğu kanısına varsa bile, artık hükmü değiştiremez. Başka bir ifade ile mahkeme davayı tekrar ele alıp, yeni ve başka bir hüküm veremez. Mahkemenin nihai kararla el çekmiş olduğu dosyanın, ancak kanuni yollardan geçmek suretiyle hakimin önüne yeniden gelmesi halinde tekrar ele alınabilmesi mümkün olabilir. O halde açıklanan hususlar göz ardı edilerek 22.1.2013 tarihli son celsede, davayı sona erdiren nihai karar verildikten sonra, mahkemece aynı tarihte yeniden bir celse açılarak verilen hükmün değiştirilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının bu aşama incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan 1. bent gereğince temyiz edilen kararın BOZULMASINA, 2. bent gereğince diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 28.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/31895, Karar No: 2021/5894, Tarih: 24.02.2021

**4. Ceza Dairesi         2020/31895 E.  ,  2021/5894 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Hakaret ve tehdit suçlarından sanık ... hakkında yapılan yargılama sonucunda 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 32/1. maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına dair İstanbul Anadolu 51. Asliye Ceza Mahkemesinin 19/01/2016 tarihli ve 2014/149 esas, 2016/39 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

İstem yazısında; "İstanbul Anadolu 51. Asliye Ceza Mahkemesinin 19/01/2016 tarihli kararı ile "sanık hakkında tanzim edilen Bakırköy Prof. Dr. ... Ruh Sağlığı ve Sinir Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nin 09/03/2005 tarihli ve 2005/158 sayılı sağlık kurulu raporu ile 22/07/2002 tarihinden itibaren sürekli, 10/10/2002 tarihinde işlediği öne sürülen "telefonla hakaret ve tehdit", "sarkıntılık ve hakaret" suçlarını psikiyatrik bozukluğun etkisi ile şuur ve hareket serbestisi tamamen ortadan kalkmış olarak işlediği" gerekçesiyle sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin karar verilmiş ise de;

Somut olayda, suç tarihinin 30/09/2009 olduğu, ancak 19/01/2016 tarihli gerekçeli karara konu Bakırköy Prof. Dr. ... Ruh Sağlığı ve Sinir Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesi tarafından tanzim edilen rapor tarihinin 09/03/2005 olduğu ve söz konusu rapor içeriğinin de yine sanık tarafından 2002 yılında işlenen farklı bir olay neticesinde gerçekleşen suça ilişkin olduğu anlaşılmakla, öncelikle Mahkemesince incelemeye konu dosya kapsamında sanık tarafından işlendiği iddia olunun suçlar bakımından cezai ehliyetinin olup olmadığının tespitine yönelik olarak rapor aldırıldıktan sonra rapor doğrultusunda sanığın cezai ehliyeti konusunda değerlendirme yapılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir." denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

Uyuşmazlık konusunda bir karar vermeden önce, kanun yararına bozma istemine konu edilen hükümde belirlenen yeni bir hukuka aykırılık durumunun incelenmesi gerekmektedir.

CMK’nın “müdafiin görevlendirilmesi” başlıklı 150. maddesinde; “(1) Şüpheli veya sanıktan kendisine bir müdafi seçmesi istenir. Şüpheli veya sanık, müdafi seçebilecek durumda olmadığını beyan ederse, istemi halinde bir müdafi görevlendirilir.

(2) Müdafii bulunmayan şüpheli veya sanık; çocuk, kendisini savunamayacak derecede malul veya sağır ve dilsiz ise, istemi aranmaksızın bir müdafi görevlendirilir...” hükümleri yer almaktadır.

Ceza ehliyetinin bulunmadığı gerekçesiyle hakkında ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verilen sanığa, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 150/2. maddesi gereğince, istemi aranmaksızın baro tarafından müdafii görevlendirilmesinin zorunlu olduğu gözetilmeden, sanığın sorgusunun müdafii olmaksızın yapılıp, hüküm kurulması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması hukuka uygun bulunmamıştır.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

1) Kanun yararına bozma isteği hakkında bu aşamada şimdilik bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA,

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

1) Kanun yararına bozma isteği hakkında bu aşamada şimdilik bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA,

2) Hükümde saptanan yeni hukuka aykırılık nedeni açısından, kanun yararına bozma yoluna başvurulup başvurulmayacağının takdiri için, dosyanın Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 24/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1182, Karar No: 2010/2652, Tarih: 20.04.2010

**1. Ceza Dairesi         2008/1182 E.  ,  2010/2652 K.**

**"İçtihat Metni"**

...'ü kasten öldürmeye teşebbüsten sanık ..., ...'ü yaralamaktan sanık ...'ün yapılan yargılanmaları sonunda: sanık ...'ın hükümlülüğüne, sanık ... hakkında açılan kamu davasının vazgeçme nedeniyle düşürülmesine ilişkin (...) Yedinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 24.02.2006 gün ve 126/43 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi C.Savcısı ile sanık ... müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Mağdur ...'ın aşamalardaki ifadelerinde sanık ...'in kendisini yumruk ile darp ettiğini belirtmesi, sanık ...'in üzerine atılı bıçakla yaralama suçunu kabul etmemesi ve tanık beyanlarına göre de sanık ...'in elinde bıçak bulunmadığının anlaşılması ve mahkeme tarafından delillerin tartışılmış olması karşısında, suçun bıçakla yaralama olduğu yönünden bozma isteyen tebliğname düşüncesi benimsenmemiştir.

2-A) Sanık ... hakkında mağdur ...'ı yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, sanık ...'in suçunun takibi şikayete bağlı suçlardan olduğu kabul edilerek 765 sayılı TCK.nun 108. maddesinde belirtilen süre içerisende şikayet hakkının kullanılmaması nedeniyle açılan kamu davasının düşürülmesine karar verilmesinde isabetsizlik görülmediğinden, Cumhuriyet Savcısının eylemin silahla yaralama olduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünce hilafına (ONANMASINA),

B ) Oluşa ve dosya içeriğine göre; mağdur ...'in, sanığın daha sonra evlendiği kız arkadaşına laf attığının ve çıkma teklifinde bulunduğunun kız arkadaşı tarafından kendisine iletilmesi üzerine olay tarihinde saat 23:30 sıralarında sanığın mağduru mahallede aramaya başladığı, sokak üzerinde karşılaşmaları üzerine sanığın mağduru kız arkadaşını rahatsız etmemesi konusunda uyararak aralarında çıkan tartışma sonucunda üzerinde taşıdığı bıçak ile biri göbek altından hayati tehlike oluşturmayıp 7 gün iş ve gücüne engel olacak şekilde, diğeri ise sol uyluktan siyatik sinir kesisine neden olup hayati tehlike geçirmeksizin devamlı uzuv zaafı ile 15 gün iş ve gücüne engel olacak şekilde yaraladığı olayda, özellikle hayati bölgelerin hedef alındığını gösteren kanıt bulunmaması, bıçağın şiddetli şekilde vurulmaması, yara yerleri ve adedi dikkate alındığınd,a kastın yaralama olduğu düşünülmeksizin öldürmeye teşebbüsten hüküm kurulması yasaya aykırı ise de;

Sanık ...'ın üzerine atılı suçun 765 sayılı TCK 456/2, 457/1 maddeleri kapsamında kaldığı, suç tarihi olan 24.02.2001 tarihinden itibaren 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2.maddeleri uyarınca öngörülen dava genel zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşılmakla, sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK.nun 81/1, 35, 29, 62, 53 maddeleri uyarınca kurulan hükmün BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden açılan davanın zamanaşımı nedeniyle ORTADAN KALDIRILMASINA 20.04.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4548, Karar No: 2009/5487, Tarih: 09.06.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/4548 E.  ,  2009/5487 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı 1-... Optik Saat Paz.San.Tic.Ltd.Şti. 2-... Optik San.ve Tic.AŞ. vek.Av. ... ... ... ile davalı ... vek.Av.... aralarındaki menfi tespit davası hakkında Bakırköy 7.Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 13.02.2008 ... ve 210/84 sayılı hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Mahkeme dosyası: “Mahkemenin gerekçeli kararının son sayfasında (3.sayfa) hakim ve zabıt katibinin imzaların noksan olduğu görüldüğünden bu noksanlıkların tamamlanması için” de Dairemizce Mahkemesine geri çevrilmiş ve ancak anılan eksikliğin giderilmeden dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldığından, belirtilen eksikliğin tamamlanmasından sonra yeniden gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, Yargıtay kararlarının dikkat ve özenle yerine getirilmesi, gecikmelere neden olunmaması, aksi halin ilgililerin sorumluluklarını gerektireceğine, 09.06.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4531, Karar No: 2019/6353, Tarih: 07.11.2019

**20. Hukuk Dairesi         2019/4531 E.  ,  2019/6353 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ....Mahkemelerince verilen yetkisizlik kararları üzerine ....Mahkemesinin yargı yergi olarak belirlenmesine dair Dairemizin 22/04/2019 gün ve 2019/1480 - 2019/2884 E.K. sayılı kararındaki maddî hatanın düzeltilmesi istemiyle dosya yerel mahkemece Dairemize gönderilmiş olmakla, dosya ve ekleri incelendi; gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükümdeki yazı ve hesap hataları ile diğer benzeri açık hatalar, mahkemece re’sen veya taraflardan birinin talebi üzerine düzeltilebilir (HMK'nın 304/1 md.). HMK m. 304/1 hükmü, 1086 sayılı Kanunun 459. maddesinin "İki tarafın isim ve sıfat ve neticei iddialarına mütaallik hatalar ve esas hükümdeki hesap hataları kendilerinin istimaından sonra mahkeme tarafından tashih olunur" şeklindeki birinci cümlesindeki düzenlemeye karşılık gelmekte olup, bu düzenlemeyle, karardaki açık hataların mahkemece re’sen veya taraflardan birinin talebi üzerine tashih edilebileceği esası getirilmiştir.

HMK'nın 304. maddesine göre düzeltilebilecek "yazı ve hesap hataları ile diğer benzeri açık hatalar", olayın gelişinden ve dosyanın incelenmesinden bir maddî hata olduğu kolayca anlaşılabilen ad veya soyaddaki harf hataları, rakamlardaki eksik yazımlar vs. hatalardır. Başka bir değişle, hükümlerin tashihi yoluna, tarafların kimlik bilgilerindeki hatalarla, yazı, hesap ve diğer açık ifade hatalarının mevcudiyeti hâlinde başvurulabilir.

Tashihin nasıl yapılacağı ise, HMK'nın 304/2. maddesinde belirtilmiştir. Buna göre, tashih kararı verildiği takdirde, düzeltilen hususlarla ilgili karar, mahkemede bulunan nüshalar ile verilmiş olan suretlerin altına veya bunlara eklenecek ayrı bir kâğıda yazılır, imzalanır ve mühürlenir.

Hükümdeki yazı ve hesap hataları ile diğer benzeri açık hataların (maddî hataların) düzeltilmesi, hükmün icrasına (yerine getirilmesine) kadar istenebilir.

HMK'nın 304. maddesinde söz konusu olan düzeltme (tashih), hüküm verildikten sonraki dönemde, hükümdeki yazı ve hesap hataları ile diğer benzeri açık hataların (maddî hataların) düzeltilmesidir. Hükümden önceki dönemde maddî hataların düzeltilmesi, HMK'nın 183. maddesi hükmü uyarınca yapılır. Buna göre, hükümden önceki dönemde, tarafların veya mahkemenin dava dosyasında bulunan belgelerdeki açık yazı ve hesap hataları, karar verilinceye kadar düzeltilebilir. Taraflardan birinin yazı veya hesap hatasını düzeltmesi sonucu yargılama uzamışsa, yargılama giderlerinin belirlenmesinde bu durum da dikkate alınır.

Kanun yolu incelemesinde, esas yönünden kanuna uygun görülen hüküm, tarafların kimliklerine ait yanlışlıklarla, yazı, hesap veya diğer açık ifade yanlışlıklarından dolayı bozulamaz; hüküm, bu maddî hatalar düzeltilmek suretiyle onanır (m. HMK 370/3; HUMK m. 438/8). Kural olarak, her mahkemenin kendi kararındaki maddî hataları düzeltmesi gerekir ise de, Yargıtay’ın temyiz incelemesi sonucunda karardaki maddî hataları düzelterek onama yetkisi de, "hükümlerin tashihi" kurumunun somut planda bir uygulanma şeklini oluşturmaktadır.

Dairemizin 22/04/2019 gün ve 2019/1480 - 2019/2884 E.K. sayılı kararında “Dosya kapsamından, ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 19.04.2011 gün 2011/336 E. - 2011/523 K. sayılı kararı ile sadece murisin eşi ..., .... 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 22.09.2011 gün 2011/750 E. - 2011/1358 K. sayılı kararı ile sadece murisin çocukları.... ile ... tarafından kayıtsız şartsız reddedildiği tespit ve tesciline karar verildiği anlaşılmıştır. En yakın yasal mirasçılar tarafından miras reddedildiği takdirde, red kararı veren sulh mahkemesinin re'sen tasfiye işlemlerini de değerlendirmesi gerektiğinden uyuşmazlığın ....Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir." denildiği anlaşılmaktadır. Dairemizin 22/04/2019 gün ve 2019/1480 - 2019/2884 E.K. nolu merci tayini kararında maddi hata yoktur.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; maddi hata talebinin REDDİNE 07/11/2019 günü oy birliği ile karar verildi.