muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/9176, Karar No: 2011/300, Tarih: 18.01.2011

…bank A.Ş.'nin ve diğer davalı Holding'in yöneticisi olan davalı Ali hakkında, "offshore hesapları üzerinden banka vasıta kılınmak suretiyle dolandırıcılık" suçundan mahkumiyet hükmü kurulmuş ve işbu ceza hükmü Yargıtay Yedinci Ceza Dairesi'nin 19.10.2006 gün ve 1600-16357 sayılı kararıyla onanarak kesinleşmiştir. Ceza mahkemesince verilen ve kesinleşen kararın gerekçesinde, davalı Ali ve Y…

…bank A.Ş.'nin diğer bir kısım yöneticilerinin, Y…

…bank A.Ş. aracılığıyla offshore hesabı açtıran 4204 kişiyi, bankayı vasıta kılmak suretiyle dolandırdıkları ve bu suretle topladıkları paraların B…

… Holding A.Ş. bünyesindeki şirketlere ucuz kredi olarak aktarıldığı, offshore bankasının paravan bir şirket olarak davalı Ali tarafından yakınlarına kurdurulduğu açıklanmıştır. Bir başka söyleyişle, Y…

…bank A.Ş.'nin söz konusu yöneticileri tarafından davacı ve onun durumundaki diğer offshore hesabı açtıranların iradelerinin fesada uğratıldığı ve bu suretle offshore hesaplarına para yatıran kişilerin haksız ve hukuka aykırı bir fiile maruz bırakıldıkları açıkça ortaya konmuştur. Bu durumda, gerek ceza mahkemesindeki belirlemeler ve gerekse de Dairemize intikal eden emsal dosyalardaki aciz vesikaları da gözetildiğinde, davacının alacağını hakkındaki dava kabul edilen Y…

… S…

… Offshore Ltd.'den tahsil edemeyeceğinin anlaşılması karşısında, diğer davalılar hakkındaki davanın ceza mahkemesinin mahkumiyet kararının hukuki sonuçları BK'nın 53. maddesi çerçevesinde gözetilmek suretiyle, BK'nın 41, TTK'nın 321/son ve 336/5. maddeleri uyarınca, gerek davalı Ali'nin ve gerekse Y…

…bank A.Ş.'nin külli halefi olan O…

…bank A.Ş.'nin hukuki durumunun bu çerçevede saptanması gerekirken, bu davalılar hakkında açılan davanın reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.

S o n u ç: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacının temyiz itirazlarının kabulü ile davalılar Ali ve O…

…bank A.Ş. aleyhine açılan davanın reddine ilişkin kararın davacı yararına (BOZULMASINA), ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 18.01.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9607, Karar No: 2012/16785, Tarih: 09.10.2012

**6. Ceza Dairesi         2012/9607 E.  ,  2012/16785 K.**

**"İçtihat Metni"**

Zincirleme biçimde tehdit, tefecilik ve sövme suçlarından sanıklar ..., ... ve ... haklarında yapılan yargılama sırasında, sanıkların eylemlerinin nitelikli yağmaya teşebbüs suçu kapsamında kalabileceği ve bu durumda yargılama yapma görevinin ağır ceza mahkemesine ait olduğundan bahisle mahkemenin görevsizliğine, dosyanın TEKİRDAĞ Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesine dair Tekirdağ 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/10/2011 tarihli ve 2011/327 esas, 2011/302 sayılı kararına yönelik itirazın kabulüne, görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 23/12/2011 tarihli ve 2011/797 değişik iş sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 20/02/2012 gün ve 2012/2894/10739 sayılı kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 12/03/2012 gün ve KYB/2012/59534 sayılı ihbar yazısı ile infaz dosyası 22/03/2012 tarihinde Dairemize gönderilmekle incelendi:

Anılan Yazıda;

(Dosya kapsamına göre, müşteki Halil Yıldız, sanıklardan ...'den 5.000,00 Türk lirası ödünç para aldığını, ancak faizi ile birlikte 7.000,00 TL. olarak geri ödediği hâlde, sanıkların tehdit ve hakaretle fazladan 3.000,00 TL daha istediklerini beyan etmesi, keza sanık ...'un müştekiye 5.000,00 TL. ödünç para verdiğini, müştekinin borcundan kurtulmak için iftira attığını belirtmesi karşısında, alacağın hukuki bir ilişkiden kaynaklandığı yönünde delillerin mevcut olduğu, bu halde eylemin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 150/1. maddesi kapsamında değerlendirilebileceği, kaldı ki sanıkların müştekiye ve eşine yönelik olarak gerçekleştirdikleri eylemlerin aralarında hukuki bir ilişki olmasa dahi 5237 sayılı Kanun'un 149/1. maddesi kapsamında değerlendirilebileceği ve bu suça bakma görevinin de münhasıran ağır ceza mahkemesine ait olduğu (5235 sayılı Kanun'un 12. maddesi) nazara alındığında, İtirazın reddi yerine, yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmemiş olduğundan bahisle 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması) Dairemizden istenilmiştir.

TÜ R K M İ L L E T İ A D I N A

Kanun yararına bozma istemine dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın gönderme yazısı, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görüldüğünden, kabulü ile Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesi’nden verilip kesinleşen, 23.12.2011 tarih ve 2011/797 değişik iş sayılı kararın, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, 09.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9941, Karar No: 2012/9453, Tarih: 21.05.2012

**11. Ceza Dairesi         2011/9941 E.  ,  2012/9453 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kredi kartının kötüye kullanılması

HÜKÜM : TCK'nun 245/1, 168/1, 62/1, 50/1, 52/4, 63. maddeleri gereğince 6000 ve 100 YTL adli para cezası

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-)Sanık hakkında düzenlenen 30.12.2008 gün ve 2008/5893-3714 sayılı iddianame ile Pendik 4. Asliye Ceza Mahkemesine 2009/2 esas sayı ile 30.12.2008 gün, 2008/5901-3715 sayılı iddianame ile de Pendik 3. Asliye Ceza Mahkemesine 2009/26 esas sayı ile haksız olarak ele geçirdiği başkasına ait kredi kartını kullanmak suçlarından kamu davalarının açılıp mahkumiyetine hükmolunduğu anlaşılmış olup, her iki davanın da temyizen Dairemize intikal etmesi nedeniyle birlikte yapılan inceleme sonunda; katılanın eşi ...'ya Akbank ve Garanti Bankası tarafından verilen Axess ve Bonus kredi kartlarını bir şekilde ele geçiren sanığın, suç tarihi olan 20.12.2008 günü bonus kredi kartı ile şikayetçi ...'in çalıştığı eczaneden, axess kredi kartı ile de ...'nin çalıştığı “merkez spor” isimli giyim mağazasından alışveriş yapmak suretiyle kullandığının anlaşılması karşısında; ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 04.10.2011 gün, 2011/160-213 sayılı kararında açıklandığı üzere; sanığın aynı kişiye ait farklı bankalardan verilmiş iki adet kredi kartını kullanmasından ibaret olayda, kredi kartlarının gerçek olması ve suçun mağdurunun adına kredi kartı düzenlenen kişi olması nedeniyle eylemin TCK.nun 245/1 ve 43. maddelerindeki zincirleme tek suçu oluşturacağı, buna göre aralarında hukuki ve fiili irtibat bulunan bu dava ile Pendik 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/26 esas sayılı dosyasının birleştirilmesine karar verilerek, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayininde zorunluluk bulunması,

2-)CMK.nun 237. maddesi gereğince, mağdur ya da suçtan zarar gören gerçek ve tüzel kişiler ile malen sorumluların davaya katılabileceklerinin hükme bağlandığı, suça konu kredi kartlarının ...'ya ait olduğundan davaya katılma hakkının kart sahibine ait olduğu gözetilerek adı geçen ... davadan haberdar edilerek, davaya katılmak isteyip istemediği sorulmadan, katılma hakkı olmayan eşi ...'nın davaya katılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3758, Karar No: 2015/12548, Tarih: 16.04.2015

**13. Hukuk Dairesi         2015/3758 E.  ,  2015/12548 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı banka ile imzaladıkları konut kredi sözleşmesi uyarınca 23.300.000 japon yeni dövize endeksli konut kredisi kullandığını, zaman içinde kurda meydana gelen artışlar nedeni ile sözleşmeye katlanılmasının artık mümkün olmadığını, işlem temelinin çöktüğünü, uyarlama koşullarının oluştuğunu ileri sürerek, sözleşmeye müdahale edilmek suretiyle sözleşmenin yeni koşullara göre uyarlanmasını, dava tarihindeki kalan Japon Yeni borcun, 100 Japon Yeni karşılığı 1,50TL döviz kuru karşılığı TL'ye çevrilip beş yıllık konut kredisine uygulanan aylık faiz oranı en yüksek ve en düşük iki bankanın faiz oranı ortalaması veya davalı bankanın 60 ay vadeli TL konut kredisi faiz oranı baz alınarak hesaplanan faiz oranı üzerinden 60 ay vadeli TL borcuna çevrilmesini istemiş, ıslah dilekçesiyle fazla ödenen 74.489TL'nin faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, uyarlama koşullarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulü ile 74.489TL'nin ıslah tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, uyarlama koşullarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulü ile 74.489TL'nin ıslah tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Hukukumuzda sözleşmeye bağlılık ( Ahde Vefa-Pacta Sund Servanda ) ve sözleşme serbestliği ilkeleri kabul edilmiştir. Bu ilkelere göre, sözleşme yapıldığı andaki gibi aynen uygulanmalıdır. Eş söyleyişle, sözleşme koşulları borçlu için sonradan ağırlaşmış, edimler dengesi sonradan çıkan olaylar nedeni ile değişmiş olsa bile, borçlu sözleşmedeki edimini aynen ifa etmelidir. Ancak bu ilke özel hukukun diğer ilkeleriyle sınırlandırılmıştır. Sözleşme yapıldığında karşılıklı edimler arasında mevcut olan denge sonradan şartların olağanüstü değişmesiyle büyük ölçüde tarafların biri aleyhine katlanılamayacak derecede bozulabilir. İşte bu durumda sözleşmeye bağlılık ilkesine sıkı sıkıya bağlı kalmak adalet, hakkaniyet ve objektif hüsnüniyet kaidelerine aykırı bir durum yaratır hale gelir. Hukukta bu zıtlık ( Clausula Rebüs Sic Stantibus -beklenmeyen hal şartı- sözleşmenin değişen şartlara uydurulması) ilkesi ile giderilmeye çalışılmaktadır. İşte bu bağlamda hakim, somut olayın verilerine göre alacaklı yararına borçlunun edimini yükseltmeye veya borçlu yaranına onun tamamen veya kısmen edim yükümlülüğünden kurtulmasına karar verebilir ve müdahale ederek sözleşmeyi değişen koşullara uyarlar. Bununla birlikte her talep vukuunda sözleşmeyi değişen hal ve şartlara uydurmak mümkün değildir. Aksi halde özel hukuk sistemimizde geçerli olan "irade özgürlüğü" "sözleşme serbestisi" ve "sözleşmeye bağlılık" ilkelerinden sapma tehlikesi ortaya çıkar. Sözleşmeye müdahale müessesesi istisnai, tali ( ikinci derecede ) yardımcı nitelikte olup, ancak uyarlama kurumunun şartlarının mevcudiyeti halinde anılan kurumun uygulanması gündeme gelebilecektir.

6098 sayılı T.B.K.nun yürürlüğe girmesinden evvel, mevzuatımızda uyarlama kurumuna ilişkin bir düzenleme olmamakla birlikte, taraflar arasındaki sözleşme koşullarının daha sonra önemli ölçüde değişmesi halinde değişen bu koşullar karşısında (Clausula Rebüs Sic Stantibus -beklenmeyen hal şartı- sözleşmenin değişen şartlara uydurulması ) ilkesi bağlamında ve M.K. 2. maddesinden de yararlanılmak suretiyle sözleşmenin yeniden düzenlenmesinin mümkün bulunduğu ve karşılıklı sözleşmelerde edimler arasındaki dengenin bozularak "işlem temelinin çökmesi" halinde M.K.nun 1, 2 ve 4'üncü maddelerinden yararlanılması gerektiğine dair öğreti ve uygulamada yerleşik bir kabul mevcut iken 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren T.B.K.’nun 138. maddesi ile bu husus yasal bir düzenlemeye de kavuşturulmuştur. Aşırı ifa güçlüğü başlıklı bu yeni düzenleme, öğreti ve uygulamada sözleşmeye bağlılık (ahde vefa) ilkesinin istisnalarından biri olarak kabul edilen, “işlem temelinin çökmesi”ne ilişkindir. Ancak az yukarıda ifade edildiği üzere "sözleşmeye bağlılık" ilkesi esas olup, sözleşmeye müdahale müessesesi istisnai nitelikte bir kurum olmakla yasa koyucu tarafından da bu kurumun uygulanması ancak anılan madde de belirtilen dört koşulun birlikte gerçekleşmesine bağlanmıştır. Bunlar; sözleşmenin yapıldığı sırada taraflarca öngörülmeyen ve öngörülmesi de beklenmeyen olağanüstü durum ortaya çıkması, bu durumun borçludan kaynaklanmayan bir sebeple ortaya çıkması, yine bu durumun sözleşmenin yapıldığı sırada mevcut olguları, kendisinden ifanın istenmesini dürüstlük kurallarına aykırı düşecek derecede borçlu aleyhine değiştirmesi ve borçlunun borcunu henüz ifa etmemiş olması veya ifanın aşırı ölçüde güçleşmesinden doğan haklarını saklı tutarak ifa etmiş olması halidir. Bu dört koşulun birlikte gerçekleşmesi halinde ise borçlunun, hâkimden sözleşmenin yeni koşullara uyarlanmasını isteme hakkı bulunmaktadır.

Dava konusu olayda davacının başlangıçta seçme özgürlüğü varken TL yerine döviz bazında kredi kullandığı, bir başka deyişle serbest iradesiyle kredi türünü belirlediği, ülkemizde zaman zaman ekonomik krizlerin vuku bulduğu ve bu bağlamda dövizle borçlanmanın risk taşıdığı da toplumun büyük bir çoğunluğu tarafından bilinen bir olgu olduğu, davacının, bu riski önceden öngörebilecek durumda olmasına rağmen dövizle kredi kullanma yolunu tercih etmiş bulunduğu, buna göre işlem temelinin çökmesinden bahsetmenin olanaklı olmadığı, bununla birlikte, eldeki davanın, kredi sözleşmesinin üzerinden birkaç yıl geçtikten sonra açılmış olması da nazara alındığında, sözleşmenin davacı tarafından benimsendiğinin kabulü gerektiği bu nedenle yukarıda belirtilen tüm hususlar birlikte değerlendirildiğinde dava konusu olayda uyarlama koşullarının bulunmadığı anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca, mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanlış değerlendirme ile yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 1.279,00 TL harcın istek halinde iadesine, 16/04/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2809, Karar No: 2019/3467, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2017/2809 E.  ,  2019/3467 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16444, Karar No: 2013/17346, Tarih: 30.04.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/16444 E.  ,  2013/17346 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın akıl hastalığı nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 32. maddesi kapsamında aldırılacak raporunun, Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Kurulundan ya da tam teşekküllü ruh sağlığı ve hastalıkları hastanesinden alınması gerektiği gözetilmeden psikiyatri uzmanı tek hekim tarafından düzenlenen 26.08.2010 tarihli raporla yetinilmek suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 30.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22555, Karar No: 2014/20402, Tarih: 24.11.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/22555 E.  ,  2014/20402 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2013/350117

MAHKEMESİ : Aşkale Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 25/10/2011

NUMARASI : 2011/155 (E) ve 2011/234 (K)

SUÇ : 5607 sayılı Yasa'ya aykırılık

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1- Olay tarihinde jandarma görevlilerince önleme araması gereğince yapılan yol kontrolü sırasında durdurulan Ağrı Doğu Anadolu Turizme ait EY plakalı otobüsün bagaj kısmında yapılan aramada 35 karton sigaranın ele geçirildiği, sanığın aşamalardaki savunmalarında olay tarihinde amcası R.. K.. ile birlikte Isparta iline doğru yolculuk yaptıklarını ve ele geçirilen sigaraların kendisine ait olmadığını belirttiği, soruşturma aşamasında tanık olarak dinlenen otobüs şoförü ile muavininin beyanlarında, sanığın otobüse binerken verdiği üç adet bagaja 56360, 56361, 56362 nolu bagaj fişlerinin ardı ardına verildiğini ve bu nedenle yakalanan sigaraların üzerinde bulunan 56361 nolu bagaj fişinin sanığa ait olduğunu belirttikleri, mahkemece otobüs şoförü ile muavininin yargılama sırasında dinlenmeyip soruşturma aşamasındaki beyanları ile yetinilerek mahkumiyet kararı verildiği, sanığın temyiz aşamasında olaydan sonra 2011 yılı Kasım ayında aynı otobüs ve şoför ile Isparta’ya doğru seyahat ettiği esnada İsparta il merkezi girişinde otobüste yapılan aramada sigara ele geçirildiğini ve otobüs şoförünün bu sigaraların muavine ait olduğunu söylediğini belirttiği cihetle, mahkemece, beyanları hükme esas alınan tanık otobüs şoförü ve muavin ile yine sanıkla birlikte seyahat ettiği anlaşılan amcası R.. K..’ın olayla ilgili olarak tanık olarak dinlemesi ve ayrıca sanığa, bagaj fişlerinin seri numaralarının ardı ardına verilmesine göre yakalanan sigaraların üzerinde bulunan 56361 seri nolu bagaj fişinin kendisinin ibraz ettiği 56360 ve 56362 nolu bagaj fişleri ile ardı ardına olduğu ve seri numarası atlanıp aradaki numaranın dava konusu sigaraların bulunduğu bagaja nasıl verildiği hususunun sorularak açıklanmasının istenmesi ile yine sanığın temyiz aşamasında bildirdiği Isparta İl merkezi girişinde yakalanan sigaraya ilişkin dava dosyasının onaylı örneğinin de dosya arasına konulmasından sonra toplanacak tüm delillerin birlikte değerlendirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabul ve uygulamaya göre de; Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi,

2- Kabul ve uygulamaya göre de; Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 24.11.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13825, Karar No: 2012/23385, Tarih: 04.07.2012

**8. Ceza Dairesi         2009/13825 E.  ,  2012/23385 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suçu ve suçluyu övme

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

“İşlenmiş bir suçun” veya “işlemiş olduğu bir suçtan dolayı bir kişinin” alenen övülmesi TCK.nun 215. maddesinde suç olarak düzenlenmiştir. Kişinin, işlediği suç nedeniyle övülmesi, bu kişinin işlediği suçun da övüldüğünü göstermektedir.

Türkiye Cumhuriyet Anayasasının 90/5. maddesinde yeralan “Usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. Usulüne göre yürürlüğe konulmuş ... hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarda kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.” hükmü uyarınca 19.03.1954 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 10.03.1954 tarih ve 6366 sayılı Yasa ile onaylanmış bulunan “İnsan Haklarını ve Ana Hürriyetlerini Koruma Sözleşmesi” (AİHS), iç hukukumuzun uyulması zorunlu bir parçası haline gelmiştir.

Sözleşmenin 9. maddesinde din ve inanç hürriyeti, 10. maddesinde ifade hürriyeti, 11. maddesinde örgütlenme hürriyeti düzenlenmiştir. Bu üç madde; sözleşmenin genel amacı olan çoğulcu demokratik rejim için toplumda hoşgörünün sağlanarak çoğulcu demokrasinin yerleştirilmesi ve geliştirilmesine yönelik hükümlerdir.

İfade hürriyeti, bilgi verme ve bilgi edinme hürriyeti sözleşmenin 10. maddesinde düzenlenmiştir. Maddenin birinci fıkrasında, “Herkes ifade özgürlüğü hakkına sahiptir. Bu hak kamu makamlarının müdahaleleri olmaksızın ve ülke sınırları gözetilmeksizin, kanaat özgürlüğünü, haber ve görüş alma ve de verme özgürlüğünü de kapsar”, ikinci fıkrasında ise, “Görev ve sorumluluklar da yükleyen bu özgürlüklerin kullanılması, yasayla öngörülen ve demokratik bir toplumda ulusal güvenliğin, toprak bütünlüğünün veya kamu güvenliğinin korunması, kamu düzeninin sağlanması ve suç işlenmesinin önlenmesi, sağlığın ve ahlakın, başkalarının şöhret ve haklarının korunması, gizli bilgilerin yayılmasının önlenmesi veya yargı erkinin yetki ve tarafsızlığının güvence altına alınması için gerekli olan bazı formaliteler, koşullar, sınırlamalar veya yaptırımlara tabi tutulabilir.” denilmektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin, ifade özgürlüğüne ilişkin kararlarında, kamuyu ilgilendiren sorunların kamuya açık olarak tam bir serbestlik içerisinde tartışılabilmesi, şiddeti teşvik eden eylemler hariç bu tartışmanın boyutlarının Devlet organları tarafından maksimuma çıkarılması gerektiği vurgulanmaktadır. Süreklilik gösteren bu kararlarda, kamuoyunun bir bölümünün ve hatta çoğunluğun hoşuna gitmeyen, ürkütücü, şok edici fikirlerin de sözleşmenin 10. maddesi tarafından korunduğu belirtilmektedir. (Handyside / Birleşik Krallık, Castells / İspanya vb. Kararlar)