muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/5466, Karar No: 2015/11762, Tarih: 20.10.2015

**4. Hukuk Dairesi         2015/5466 E.  ,  2015/11762 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 4. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 08/10/2013

NUMARASI : 2009/622-2013/458

Davacı S. Nokta Basın Yayın Turizm Rek. Tekstil San. ve Tic. Ltd. Şti. temsilcisi Mehmet tarafından, davalılar C. Unıversıty Press ve diğerleri aleyhine 08/10/2009 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen 08/10/2013 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davalı C. Unıversıty Press ve Pearson Educatıon Yayıncılık Ltd. Şti. vekili, duruşmasız olarak incelenmesi de davalı Oxford Yayıncılık Ltd. Şti. vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 20/10/2015 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalılar C. Unıversıty Press ve Pearson Educatıon Yayıncılık Ltd. Şti. vekili Avukat Meliha geldi, karşı taraftan davacı şirket adına gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanın sözlü açıklaması dinlendikten sonra tarafa duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davalıların diğer temyiz itirazlarına gelince;

a) Dava, haksız şikayet ve haksız el koyma nedeniyle maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş, karar, Maliye H.. H..si dışındaki davalılar tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı vekili, müvekkili şirketin faaliyette bulunduğu dört adrese davalı üç şirketin vekilleri tarafından 11/10/2004 tarihinde baskın yapıldığını, dört ayrı faaliyet adresinde toplam 862 kitaba el konulduğunu, bu kitapların orjinal ve faturalı olduğunu, kitapların zaptedildiğini, müvekkili şirket yetkililerinin Ankara FSHCM'nin 2004/879 E. sayılı dosyası ile yargılandığını ve yargılama aşamasında tamamının orjinal olduğunun tesbit edildiğini 802 adet kitabın iadesine, 64 adet kitaba ise el konulmasına karar verildiğini, kitapların halen müvekkiline iade edilmediğini, kitapların güncelliğini yitirdiğini, ayrıca müvekkilinin piyasada korsan satış yapan bir firma muamelesi gördüğünü, baskınlara maruz kaldığını, ticari kariyerinin, itibarının zarar gördüğünü belirterek maddi ve manevi zararının ödetilmesi isteminde bulunmuştur.

Temyiz eden davalılar vekilleri özetle, kitapların yasal çerçevede müsadere altına alındığını, mahkemece de kitapların bir kısmında suç unsuru bulunarak sanığın mahkumiyetine karar verildiğini, bilirkişi incelemesi yapılan kitaplar ile el konulan kitapların aynı olduğu hususunun çekişmeli olduğunu, soruşturma aşamasında delil karartıldığını, davacı tarafça müsadere kararına karşı itiraz edilmediğini, kitapların orjinal olduğuna ilişkin sunulan faturaların çoğunun başka şirketler adına düzenlendiğini belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece maddi ve manevi tazminat istemlerinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Şikayet hakkı, diğer bir deyimle hak arama özgürlüğü; Anayasa’nın 36. maddesinde; “Herkes, meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı veya davalı olarak iddia ve savunma ile adil yargılanma hakkına sahiptir” şeklinde yer almıştır. Hak arama özgürlüğü bu şekilde güvence altına alınmış olup; kişiler, gerek yargı mercileri önünde gerekse yetkili kurum ve kuruluşlara başvurmak suretiyle kendilerine zarar verenlere karşı haklarının korunmasını, yasal işlem yapılmasını ve cezalandırılmalarını isteme hak ve yetkilerine sahiptir.

Anayasa’nın güvence altına aldığı hak arama özgürlüğünün yanında, yine Anayasanın “Temel Haklar ve Hürriyetlerin Niteliği” başlığını taşıyan 12. maddesinde herkesin kişiliğine bağlı dokunulmaz, devredilmez, vazgeçilmez temel hak ve özgürlüklere sahip olduğu belirtildikten başka, 17. maddesinde de, herkesin yaşama, maddi ve manevi varlığını koruma ve geliştirme hakkına sahip bulunduğu da düzenleme altına alınmış bulunmaktadır. Türk Medeni Kanunu’nun 24. maddesinde, kişilik haklarına yapılan saldırının unsurları belirtilmiş ve hukuka aykırılığı açıklanmıştır. 25.maddesinde ise, kişilik haklarına karşı yapılan saldırının dava yolu ile korunacağı açıklanmış,olay tarihinde yürürlükte bulunan 818 sayılı BK’nun 49. maddesinde ise saldırının yaptırımı düzenlenmiştir.

Hak arama özgürlüğü ile kişilik haklarının karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin bu iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Daha az üstün olan yararın, daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Hak arama özgürlüğü, diğer özgürlüklerde olduğu gibi sınırsız olmayıp kişi salt başkasını zararlandırmak için bu hakkı kullanamaz. Bu hakkın hukuken korunabilmesi ve yerinde kullanıldığının kabul edilebilmesi için şikayet edilenin cezalandırılmasını veya sorumlu tutulmasını gerektirecek yeterli kanıtların mevcut olması da zorunlu değildir. Şikayeti haklı gösterecek bazı emare ve olguların zayıf ve dolaylı da olsa varlığı yeterlidir. Bunlara dayanarak başkalarının da aynı olay karşısında davalı gibi davranabileceği hallerde şikayet hakkının kullanılmasının uygun olduğu kabul edilmelidir. Aksi halde şikayetin hak arama özgürlüğü sınırları aşılarak kullanıldığı, kişilik değerlerine saldırı oluşturduğu sonucuna varılmalıdır.

Somut olayda; davalılar P. Educatıon Yayıncılık ve O. Yayıncılık vekillerinin şikayeti üzerine davacı şirkete ait 4 işyerinde arama yapılmış, 5846 sayılı yasaya muhalif nitelikte olduğu belirtilerek toplam 862 kitaba el konulmuş, açılan kamu davası sonucunda davacı şirketin ortağı olduğunu belirten Murat Sülün'ün 5846 sayılı yasanın 81/4 maddesi gereğince mahkumiyetine ve bandrolsüz kitapların müsaderesine karar verilmiş, gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle temyiz aşamasında dava ortadan kaldırılmıştır. Ceza mahkemesi dosyası içeriğinden, şikayet için yeterli emare olduğu, dolayısıyla davalıların yasal şikayet hakkını kullandığı anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca, manevi tazminat isteminin tümden reddine karar verilmesi gerekirken davalıların manevi tazminat ile sorumlu tutulmuş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

b)Yukarıda açıklandığı üzere davacı şirketin bandrolsüz kitap satışı yaptığı ceza dosyası ile sabittir. Bu durum davacı açısından bölüşük kusur oluşturmaktadır. Olay tarihi itibariyle yürürlükte bulunan ve uygulanması gereken 818 sayılı BK'nın 44. maddesi (6098 s. TBK m. 52 ) uyarınca; zarar gören zararın doğmasında ve artmasında etkili olmuş ise hakim, tazminatı indirebilir. Mahkemece anılan düzenleme gözetilerek maddi tazminat miktarından uygun bir indirim yapılmalıdır. Karar açıklanan nedenle yerinde görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2/a-b) sayılı bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, davalıların öteki temyiz itirazlarının (1) sayılı bentte gösterilen nedenlerle reddine ve duruşma isteyen davalılar yararına takdir olunan 1.100,00 TL duruşma avukatlık ücretinin davacıya yükletilmesine, temyiz eden davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 20/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7801, Karar No: 2020/9681, Tarih: 10.11.2020

**5. Hukuk Dairesi         2020/7801 E.  ,  2020/9681 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı vekili ile davalılar tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi gereği düşünüldü.

- K A R A R -

Dava dilekçesinde, davacının Kahramanmaraş ... ... mahallesi ... ada ... parsel, ... ada ... parsel ve ... ada .... parsel sayılı taşınmazlar üzerine binalar inşa ettiğini, bu binalardaki tüm bağımsız bölüm sahipleri ile yapılan görüşme neticesinde kat mülkiyeti kurulması konusunda anlaşmaya varıldığını, bu konuda tapu dairesinde gerekli işlemlerin başlatıldığı, ancak davalıların bu duruma yanaşmadıkları ve tapuda imza vermek istemediklerini, bu durumdan diğer kat maliklerinin mağdur olduğunu, bu mağduriyetin giderilmesi için yapılacak yargılama sonunda kat irtifakı ve kat mülkiyeti kurulması için tapu ve diğer resmi kurumlarda davalılar adına imza atma ve gereken her türlü işlemi yapmak üzerine tarafına yetki verilmesi istenilmiştir.

Mahkemece 18/03/2014 tarihinde davanın kabulüne karar verilmiş, kararın davalılar tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 20. Hukuk Dairesi 2017/1799 E, 2017/4927 K ile bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde davanın kabulü ile, dosyaya getirtilen tapu kayıtları gözetildiğinde; ... ... (... ilçesi) ... mahallesi ... ada ... parsel, ... ada ... parsel ve ... ada ... parsel sayılı taşınmazlarda kat irtifakı ve kat mülkiyeti kurulması için Tapu Müdürlüğü ve diğer resmi kurumlarda davalılar adına imza atma ve gereken her türlü işlemi yapmak üzerine davacı ... ve ...'dan olma 24/10/1963 doğumlu ... T.C. Kimlik numaralı ...'na yetki verilmesine karar verilmiş, hüküm davalılar tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 20. Hukuk Dairesi 2019/235 esas, 2019/3138 karar sayılı ilamı ile “Dava konusu taşınmaz malda kat mülkiyeti ya da kat

irtifakı kurulmamıştır. Taşınmaz malda paylı mülkiyet hükümleri geçerlidir. Davada kat mülkiyeti kurulması suretiyle ortaklığın giderilmesi de istenmemiştir. taşınmazda kat irtifakının yargı yolu ile değil maliklerin tapu memuru önünde bu konuda yapacakları anlaşma (sözleşme) ile kurulabileceğini, somut olayda dava konusu taşınmazda paylı mülkiyet sözkonusu olup sonradan hak sahibi olan maliklerin de bulunması nedeniyle aralarında tüm paydaşları kapsar biçimde anlaşma olması gerektiği, tarafların açacakları ortaklığın giderilmesi davasında ancak kat mülkiyeti kurulmasını isteyebilecekleri ve bu konuda açılmış bir davanın da bulunmadığı da gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken aksi düşünce ile yazılı olduğu şekilde kabulüne karar verilmesi doğru görülmediği” gereğine değinilerek hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde davacı yanın davalı ...'ya tevcih ettiği ... ili ... ilçesi ... Mahallesi ... ada ... parsel sayılı taşınmaz ile ilgili olarak açtığı davanın konusuz kaldığı anlaşıldığından karar verilmesine yer olmadığına, davacı yanın davalılara tevcih ettiği davasının reddine, karar verilmiş, hüküm davacı vekili ve davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kat irtifakı kurulması için yetki verilmesi istemine ilişkindir.

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve gereği yerine getirilerek, yazılı olduğu şekilde davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usule ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 10/11/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/734, Karar No: 2024/11502, Tarih: 21.11.2024

**4. Hukuk Dairesi         2022/734 E.  ,  2024/11502 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1715 Esas 2021/1618 Karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 5. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/337 Esas 2020/13 Karar

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir.

Adli yardım talebi temyiz yoluna başvuru sırasında istendiğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, davacının adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

Adli yardım 6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebini içeren dilekçe ve dilekçenin ekinde herhangi bir belge sunulmadığı hususu birlikte değerlendirildiğinde; adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığından, adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bu itibarla;

1. Hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesi tarafından 6100 sayılı Kanun’un 337 nci maddesi uyarınca;

a) Adli yardım talebinin reddine dair kararın, talebi reddedilen tarafa “6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 337 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tebliğinden itibaren bir hafta içinde mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edebileceği” şerhini içeren davetiye ile tebliğ edilmesi,

b) Adli yardım talebinde bulunan tarafın, ret kararına karşı itiraz etmesi hâlinde dosyanın itirazı incelemekle görevli Yargıtay 5. Hukuk Dairesine gönderilmek üzere Dairemize gönderilmesi,

2. Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 sayılı Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi uyarınca;

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

b)Temyiz harçlarının tamamlanmaması sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren bir hafta içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra, dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,21.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/9256, Karar No: 2019/853, Tarih: 17.01.2019

**8. Ceza Dairesi         2018/9256 E.  ,  2019/853 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Muhafaza görevini kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Haczin yapıldığı tarihte işyerinde işçi olarak çalıştığını, haciz tarihinden sonra işten ayrıldığını beyan eden sanığın savunmasının doğruluğunun araştırılıp, teslim amacı dışında tasarrufta bulunup bulunmadığı, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranması nedeniyle kaybolmasına veya bozulmasına neden olup olmadığı belirlendikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun ön ödeme kapsamında olan TCK.nun 289/3. maddesi de dikkate alınarak takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.01.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3974, Karar No: 2021/1301, Tarih: 11.02.2021

**3. Hukuk Dairesi         2020/3974 E.  ,  2021/1301 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... arasındaki dava hakkında Manisa 1.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 26/01/2016 gün ve 2009/399 Esas -2016/25 Karar sayılı hükmün kapatılan Yargıtay 13. Hukuk Dairesinin 25/04/2018 tarih ve 2016/22235 Esas -2018/5082 Karar sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı,Derman eczanesinin sahibi ve mesul müdürü olduğunu, Manisa Cumhuriyet Başsavcılığınca Resmi Belgede Sahtecilik, Kamu Kurum ve Kuruluşlarını Dolandırıcılık suçlarından soruşturmanın başlatıldığını, bazı şüpheliler hakkında Manisa 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2009/486 Esas sayılı dosyası ile kamu davasının açıldığını, yargılamanın halen devam ettiğini, kendisi hakkında yapılan soruşturmada hakkında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiğini, iş bu kararın kesinleştiğini, İzmir SGK İl Müdürlüğü Kordon Sağlık Sosyal Güvenlik Merkezi'nin 21/12/2009 tarih ve B.13.2.SGK.4.35.20.01/Ecz sayılı ve fesih konulu yazısı ile protokolün 6.3.19 maddesi uyarınca Sosyal Güvenlik Kurumu ile Türk Eczacılar Birliği arasında imzalanan Sosyal Güvenlik Kurumu ile olan sözleşmesini 2 yıl süre ile feshettiğini bildirdiğini, üçüncü kişi konumundaki eczane çalışanı sanık ... hakkında ise yargılamanın devam ettiğini, kesinleşen bir cezanın bulunmadığını, yargılama sonuçlanıp çalışan hakkında herhangi bir ceza verilse dahi bu durumun kendisinin dahili dışında gerçekleştiğinden dolayı kurumun yine de eczane hakkında fesih kararı veremeyeceğini tüm bu nedenlerle fesih işleminin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; davacının temyizi üzerine hükmün onanmasına karar verilmiş, bu kez davacı tarafça karar düzeltme talep edilmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; davacının temyizi üzerine hükmün onanmasına karar verilmiş, bu kez davacı tarafça karar düzeltme talep edilmiştir.

Davacı, SGK ile aralarında imzalanan sözleşmenin ihlal edilmediğini, kurum işlemlerinin yasal olmadığını belirterek fesih işleminin iptaline karar verilmesini istemiş, Mahkemece, 6.3.19.maddesi gereğince bir tane bile sahte ilaç fiyat küpürü veya sahte reçete veya sahte rapor edildiğinin tespiti halinde fesih hükümlerinin uygulanacağının öngörüldüğünü, ceza dosyasından sanık olan ... ve ...ın bu anlamda çok sayıda sahte reçete düzenletttirdikleri ve bunların eczane tarafından işleme konulduğunun anlaşıldığını, sözleşmenin feshi için anılan maddedeki işlemlerin bir tanesinin dahi gerçekleşmesinin yeterli olduğundan sahte reçete yönünden çok sayıda işlem yapıldığı yönünden tam bir kanaat edildiğini,ilaç küpürlerinin sahte olup olmadığının tam olarak incelenmesine ve ceza mahkemesinin kararının beklenmesine de gerek görülmediğini, davacı oğlu olan ...'ın 3.kişi olduğu iddiasında bulunduğunu esasen bu hususun eşyanın tabiatına ve hayatın doğal akışına aykırı olup itibar edilmesi mümkün olmayan bir beyan olduğunu oğlu ... beyanlarında da eczaneyi babası ile birlikte çalıştırdıklarını ifade ettiği görüldüğünden davacının açmış olduğu fesihin iptali davasının reddine karar verilmesi gerektiğini, eczane sahibi hakkında ceza davası yönünden kovuşturmaya yer olmadığı karar verilmiş ise de bunun bir önemi olmadığını önemli olanın taraflar arasındaki sözleşme hükümlerinin ihlal edilip edilmediği hususu olduğunu, sözleşmede öngörülen müeyyidelerin uygulanması için sözleşmenin ihlali yanında eylemin aynı zamanda suç teşkil etmesi gibi bir hususun bulunmadığı anlaşıldığından bu nedenle davacı vekilinin bu yöndeki beyanlarına itibar edilmediğini yine eczaneler ile Sosyal Güvenlik Kurumu arasında yapılan yeni sözleşmelerde feshe sebep olan sözleşme hükmünün yumuşatıldığı ve değiştirildiği yönündeki beyanlarına da itibar edilmediğini, her davanın açıldığı tarihteki koşullara göre yargılama yapılacağı ve hüküm kurulacağını, taraflar arasında davadan sonra veya bugün itibariyle yapılmış veya yapılacak olan sözleşme hükümlerinin uygulanması mümkün olmadığı gerekçesiyke davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya kapsamından davacının oğlu eczane çalışanı ... hakkında; Suç İşlemek Amacıyla Kurulan Örgüte Üye Olma, Resmi Belgede Sahtecilik ve Kamu Kurum ve Kuruluşlarını Dolandırıcılık suçlarından kamu davası açıldığı ve Manisa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2009/486 Esas sayılı dosyasında 13.10.2017 tarihinde ... hakkında; Suç İşlemek Amacıyla Kurulan Örgüte Üye Olma suçundan beraat, diğer suçlardan mahkumiyet kararı verildiği ancak kararın kesinleşmediği anlaşılmaktadır. BK 53. maddesi hükmü uyarınca hukuk hakimi, ceza mahkemesinde verilen beraat kararı ile bağlı değil ise de mahkumiyet ve tespit edilen maddi olgularla bağlıdır. O halde, mahkemece, ceza dosyası neticesi beklenmeli sonucuna göre 2012 ve 2016 eczane protokolü değerlendirilmelidir.

Şöyle ki; 2008 yılı eczane protokolünün 6.3.19. maddesinde ''Eczacı yada eczane çalışanlarınca Kurumu zarara uğratmak amacıyla kasıtlı olarak Kuruma sahte ilaç fiyat kupürü veya sahte reçete veya sahte rapor fatura edildiğinin tespiti halinde reçete bedelinin 10 katı tutarında cezai şart uygulanarak sözleşme feshedilir ve 2 yıl süre ile sözleşme yapılmaz. Uygulanacak cezai şart 10.000 YTL’den az olamaz. Ancak, söz konusu sahte kupür veya sahte reçete veya sahte raporun eczacının kastı dışında üçüncü kişilerin dahli ile Kuruma fatura etme işlemi gerçekleştirilmiş ise bu madde hükmü uygulanmaz. '' denilmektedir.

01.02.2012 tarihinde yürürlüğe giren 2012 protokolü ve 01.01.2016 tarihinde yürürlüğe giren 2016 protokolü ile dava konusu cezai işlemin dayanağı olan 2008 yılı protokolünün 6.3.19. maddesinin değiştirildiği,2012 ve 2016 yılı protokollerinde 2008 yılı protokolünün 6.3.19 maddesine karşılık gelen 5.3.10. maddesinde ise ''Eczacı ya da eczane çalışanlarınca Kurumu zarara uğratmak amacıyla kasıtlı olarak Kuruma sahte ilaç fiyat kupürü/sahte karekod, sahte reçete veya sahte rapor fatura edildiğinin tespiti halinde reçete bedelinin 10 katı tutarında cezai şart uygulanarak eczacı uyarılır. Tekrarı halinde reçete bedelinin 20 katı tutarında cezai şart uygulanarak sözleşme feshedilir ve 1 yıl süreyle sözleşme yapılmaz.Ancak,söz konusu sahte ilaç fiyat kupürü/sahte karekod, sahte reçete veya sahte raporun eczacı ya da eczane çalışanları dışında üçüncü kişilerin dahli ile Kuruma fatura edildiğinin yapılacak araştırma ve/veya inceleme sonucunda tespit edilmesi halinde bu madde hükmü uygulanmaz.'' düzenlemesine yer verilmiştir.