muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/10278, Karar No: 2015/14157, Tarih: 23.12.2015

**18. Ceza Dairesi         2015/10278 E.  ,  2015/14157 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-) Ceza Genel Kurulu’nun 14.10.2008 gün ve 170-220 sayılı kararında da belirtildiği üzere; hakaret fiilinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin şeref, haysiyet ve namusu, toplum içindeki itibarı, diğer fertler nezdindeki saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleştirilmesi gerekmektedir. Somut bir fiil ya da olgu isnat etmek veya sövmek şeklindeki seçimlik hareketlerden biri ile gerçekleştirilen eylem, bireyin onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte ise hakaret suçu oluşacaktır.

Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kişilere yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövmek fiilini oluşturması gerekmektedir.

İnceleme konusu somut olayda; sanığın, ifade vermek üzere geldiği jandarma karakolunda , müştekiye hitaben ''sen kim oluyorsun da benim ifademi alıyorsun, sen benim kim olduğumu biliyor musun, sana kendimi tanıtacağım, göreceksin sen, ben sizin en üst komutanlarınızı tanıyorum, birazdan sen görürsün, senin ismini bildireyim de beni tanı, onlarla bu gün öğlen gelsem sen beni kapıda karşılardın, sen kimsin de o rütbeyle benim ifademi alacaksın, omuzunda rütbeleri olan komutanların gelsin'' ifadelerini kullanmış ve cebinden çıkardığı kağıtları buruşturarak masaya fırlatmış olması nedeniyle, kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret ettiği gerekçesiyle cezalandırılmasına karar verilmiştir.

Sanık, müştekiye direnmediğini, hakaret etmediğini, suçsuz olduğunu savunmuştur.

Öncelikle belirtilmelidir ki, bu kullanılan ifadelerin rahatsız edici olduğu açık bir şekilde anlaşılmakla birlikte ifadelerin, Anayasa, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi (Sözleşme) ve Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (AİHM) içtihatlarında özel bir önem atfedilen, ifade özgürlüğü bağlamında değerlendirilmesi gerekmektedir.

İnsanın serbestçe haber, bilgi ve başkalarının fikirlerine ulaşabilmesi, edindiği düşünce ve kanaatlerden dolayı kınanamaması ve bunları tek başına veya başkalarıyla birlikte çeşitli yollarla serbestçe ifade edebilmesi, savunabilmesi ve yayabilmesi olarak kabul edilen, ifade özgürlüğü demokratik toplumun temelini oluşturan ana unsurlardan ve toplumun ilerlemesi ve bireyin gelişmesi için gerekli temel şartlardan birini oluşturmaktadır.

İnsanın serbestçe haber, bilgi ve başkalarının fikirlerine ulaşabilmesi, edindiği düşünce ve kanaatlerden dolayı kınanamaması ve bunları tek başına veya başkalarıyla birlikte çeşitli yollarla serbestçe ifade edebilmesi, savunabilmesi ve yayabilmesi olarak kabul edilen, ifade özgürlüğü demokratik toplumun temelini oluşturan ana unsurlardan ve toplumun ilerlemesi ve bireyin gelişmesi için gerekli temel şartlardan birini oluşturmaktadır.

Anayasa'nın 26. maddesinde, "Herkes, düşünce ve kanaatlerini söz, yazı, resim veya başka yollarla tek başına veya toplu olarak açıklama ve yayma hakkına sahiptir.” hükmüne yer verilmiştir. Bunun yanında, bu hak, birçok uluslararası belgeye ve mahkeme kararına da konu olmuştur. Türkiye'nin de yargılama yetkisini kabul ettiği AİHM, Sözleşme’nin 10. maddesinin 2. paragrafı saklı tutulmak üzere, ifade özgürlüğünün sadece toplum tarafından kabul gören veya zararsız veya ilgisiz kabul edilen "bilgi" ve "fikirler" için değil, incitici, şoke edici ya da endişelendirici bilgi ve düşünceler için de geçerli olduğunu pek çok kararında yinelemiştir. AİHM'e göre ifade özgürlüğü, yokluğu halinde "demokratik bir toplum"dan söz edemeyeceğimiz çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin bir gereğidir.

Bununla birlikte, ifade özgürlüğü de mutlak ve sınırsız değildir. Bu hak kullanılırken bireylerin hak ve özgürlüklerini ihlal edecek tutum ve davranışlardan kaçınılması hem ulusal hem de uluslar arası mevzuatlarda yer almaktadır.

Nitekim Anayasa'nın 26. maddesinde koruma altına alınan ifade özgürlüğü, aynı maddenin ikinci fıkrasında belirtilen sebeplerle sınırlandırılabilir. Dolayısıyla anılan madde ile Anayasanın 13. maddesine göre, ifade özgürlüğüne yönelik sınırlamalar ancak kanunla yapılabilir ve demokratik toplum düzeninin gereklerine ve ölçülülük ilkesine aykırı olamayacağı gibi hak ve özgürlüklerin özlerine de dokunamaz.

AİHM’e göre, öncelikle ifadelerin bir olgu isnadı mı yoksa değer yargısı mı olduğu belirlenmelidir. Zira olgu isnadı kanıtlanabilir bir husus iken, bir değer yargısının kanıtlanmasının istenmesi dahi ifade özgürlüğüne müdahale sayılabilecektir. Yargılamaya konu olan ifadeler eğer bir değer yargısı içermekte ve somut bir olgu isnadından bahsedilemeyecekse, değer yargılarını destekleyecek 'yeterli bir altyapının' mevcut olup olmadığı AİHM tarafından göz önünde bulundurulmaktadır. Zira değer yargılarının dahi belli düzeyde olgusal temel içermesi gerektiği kabul edilmektedir. Öte yandan, hiçbir veriye dayanmayan ve hiçbir altyapısı bulunmayan bir değer yargısı AİHM tarafından da ifade özgürlüğü sınırları içerisinde kabul görmemektedir.

Olgu isnadı içeren ifadeler konusunda ise, en azından ilk bakışta güvenilir görünen delil sunulması gerektiği kabul edilmektedir. Elbette ki, bu deliller sunulamadığı takdirde, AİHM, iddiaların gerçekliğinin kanıtlanmasını beklemektedir.

Olgu isnadı içeren ifadeler konusunda ise, en azından ilk bakışta güvenilir görünen delil sunulması gerektiği kabul edilmektedir. Elbette ki, bu deliller sunulamadığı takdirde, AİHM, iddiaların gerçekliğinin kanıtlanmasını beklemektedir.

Kamu görevlilerinin, görevlerini yerine getirirken performanslarını etkilemeyi ve kamuoyunun bu kişilere olan güvenine zarar vermeyi amaçlayan aşağılayıcı ve hakaret içerikli saldırılara karşı korunmaları gerekmektedir. Zira, kamu görevlileri, siyasetçilerden farklı olarak, kendilerini kamuoyunun denetimine açmamakta; ayrıca görevlerini yerine getirirken kamuoyunun güvenine ihtiyaç duymaktadırlar. Burada korunan temel değer, ilgili kamu görevlisinin bizatihi kişiliği ya da şöhreti olmayıp, o kişinin yerine getirdiği kamusal göreve kamunun duyduğu güvenin demokratik bir toplumdaki önemidir.

Kendilerine belirli idari yetkiler verilmiş görevlilerin, sözlerine ve eylemlerine getirilen eleştirilere daha fazla hoşgörü göstermeleri gerektiği ise AİHM içtihatlarında kabul edilmektedir.

AİHM, kamu görevlilerine karşı yapılmış hakaret içerikli ifadelerle ilgili bir başvuruda, başvuruya konu sözlerin, kamuoyunun söz konusu görevlinin performansına duyduğu güveni ortadan kaldırmaya yönelik gerçek bir tehlike meydana getirip getirmediğini incelemektedir.

Sonuç olarak, sanığın kullandığı ifadeler, söylendiği yer ve zaman unsurları da gözetildiğinde katılanın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, ağır eleştiri niteliğindedir. Aksi düşünülecek olursa, suçla korunmak istenen değer ölçüsüz bir şekilde genişleyecek ve ifade özgürlüğünü ön plana çıkaran evrensel hukuk düşüncesiyle bağdaşmayan bir yorum anlamına gelebilecektir. Bu itibarla, hakaret suçunun unsurlarının somut olayda oluşmadığı gözetilmeden, sanığın beraati yerine, hükümlülük kararı verilmesi,

2-) Kabule göre de;

TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararıyla iptal edilmesi nedeniyle uygulama olanağının ortadan kalkmış olması,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ... ve müdafilerinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 23.12.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14321, Karar No: 2013/3585, Tarih: 18.03.2013

**17. Hukuk Dairesi         2012/14321 E.  ,  2013/3585 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı ve davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline ait, davalıya kasko sigortalı aracın yol yapım çalışması sırasında yol üzerinde bulunan taşa çarparak hasarlandığını belirtip davalı ... şirketinin kazanın bildirilen yer, zaman ve şekilde meydana gelmediği gerekçesiyle ödeme yapmadığını bildirerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 4.000,00 TL tazminatın 10.11.2010 tarihinden itibaren ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, 11.04.2012 tarihli dilekçe ile talebini 7.022,21 TL’ye yükseltmiştir.

Davalı ... şirketi vekili, kazanın oluş şeklinin görgü ve tespit tutanağında gösterilen biçim ile uyumlu olmadığını, davacıya ait aracın hava yastıklarının kasko sözleşmesinden önce hasarlanmış olduğunu bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan delillere ve tüm dosya kapsamına göre davanın kabulü ile 7.022,21 TL tazminatın 4.000,00 TL’lik bölümünün başvuru tarihi olan 10.11.2010 tarihinden itibaren, 3.022,21 TL’sinin ise 12.04.2012 ıslah tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekili ile davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1.Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı vekili ile davalı vekilinin

aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2. Dava, kasko sigorta sözleşmesine dayanılarak sigortalı tarafından davalı ... şirketi aleyhine açılan alacak istemine ilişkindir.

Türk Ticaret Kanunu’nun 1279. maddesi gereğince “Mukavelenin yapıldığı sırada sigorta ettiren veya sigortadan faydalanan kimse, rizikonun gerçekleşmiş olduğunu yahut sigortacı rizikonun gerçekleşmesi imkanı kalmadığını bilmekte iseler sigorta mukavelesi hükümsüzdür; şu kadar ki; 1. halde sigortacı sigorta primini isteyebilir.”

2. Dava, kasko sigorta sözleşmesine dayanılarak sigortalı tarafından davalı ... şirketi aleyhine açılan alacak istemine ilişkindir.

Türk Ticaret Kanunu’nun 1279. maddesi gereğince “Mukavelenin yapıldığı sırada sigorta ettiren veya sigortadan faydalanan kimse, rizikonun gerçekleşmiş olduğunu yahut sigortacı rizikonun gerçekleşmesi imkanı kalmadığını bilmekte iseler sigorta mukavelesi hükümsüzdür; şu kadar ki; 1. halde sigortacı sigorta primini isteyebilir.”

Somut olayda davacı aracı 05.08.2010/05.08.2011 vadeli kasko poliçesi ile davalıya sigortalıdır. Dava konusu araç 09.11.2010 tarihi saat 13:30’da meydana gelen tek taraflı kazada hasarlanmıştır. Jandarma görevlilerince düzenlenen olay yeri görgü ve tespit tutanağında; dava dışı sürücü ...’nun aracıyla seyrederken yol bakım çalışması nedeniyle yol üzerinde bulunan taşı görmeyerek aracın sağ far hizasından taşa çarpması sonucu aracın sürücü ve yolcu hava yastıklarının açıldığı, aracın sağ ön far hizasında ön tarafa gelen ön tarafa gelen şaside küçük bir taş çarpma izinin olduğu, başkaca hasar bulunmadığı belirtilmiştir. Ekspertiz raporunda kazanın oluş şeklinin tutanakta gösterilen şekliyle uyumlu olmadığı, araçta detaylı olarak yapılan incelemede sürücü ve yolcu hava yastıkları üzerinde yapıştırma izlerinin bulunduğu, aracın 17.08.2009 tarihinde meydana gelen kazada alt kısmından hasar alması sebebiyle sürücü ve yolcu hava yastıklarının açıldığı, onarımının yetkili serviste yapılmadığı, hava yastıklarının yapıştırılmak suretiyle geçici olarak tamir edilip, kasko sigorta poliçesi yaptırılarak hasar talebinde bulunulduğu bildirilmiştir. Davalı vekili bu nedenlerle hasarın teminat kapsamında olmadığını ileri sürmüştür. Aracın poliçe tanziminden önceki hasar nedeniyle hava yastıklarının hasarının oto elektrikçisi tarafından yaptırıldığına dair davacının imzasını taşıyan belge fotokopisi de dosyaya alınmıştır.

Aracın 7.08.2009 tarihinde meydana gelen kaza sebebiyle oluşan hava yastığı hasarı, konusunun uzmanı olmayan oto elektrikçisine yaptırılarak araç kullanılmıştır.

Bu durumda mahkemece, İstanbul Teknik Üniversitesi veya Karayolları Genel Müdürlüğü fen heyetinden seçilecek hasar konusunda uzman bilirkişi veya bilirkişi kurulundan davaya konu kazanın oluş şekli de dikkate alınarak, böyle bir kazada aracın hava yastıklarının orijinal olması halinde açılmasının mümkün olup olmadığı, orijinal hava yastığının açılmasının mümkün olması halinde bu kazada oluşacak gerçek zarar miktarın tespiti konularında tüm dosya kapsamı birlikte gözetilerek önceki bilirkişi raporunun ve ekspertiz raporlarının, tarafların iddia ve savunmalarının da irdelenip değerlendirildiği ayrıntılı, gerekçeli, denetime elverişli bir rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu biçimde eksik incelemeyle hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Kabule göre de; taraflar arasındaki ilişkinin Türk Ticaret Kanunu’nda düzenlenen sigorta sözleşmesinden kaynaklanmasına ve bu türlü sözleşmelerin Türk Ticaret Kanunu’nun 3. ve 4. maddeleri hükümleri gereğince mutlak ticari işlerden olmasına göre; davacı vekilinin, dava dilekçesinde ve ıslah dilekçesinde talep ettiği alacağının ticari temerrüt faizi ile davalıdan tahsilini istemesi sebebiyle alacağın ticari faiziyle davalıdan tazminine karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu gibi yasal faize hükmedilmesi de doğru değildir.

SONUÇ : Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı ve davalıya geri verilmesine 18.3.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14875, Karar No: 2016/4990, Tarih: 10.03.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/14875 E.  ,  2016/4990 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1-Tatvan Belediyesi İmar ve Şehircilik Müdürlüğü'nün yazı cevabına göre; dava konusu taşınmaz imar planı kapsamı dışında olup, belediye hizmetinden yararlanmadığı ve etrafının meskun olmadığı belirtilmiş, bilirkişi raporunda da belediye hizmeti aldığına dair bir değerlendirme yapılmamıştır.

Bu niteliği itibariyle taşınmaz arazidir.

Bu nedenle mahkemece yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle keşif yapılarak arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesi ve konumu ile bilirkişi raporunda yazılı özellikleri göz önünde bulundurularak, Kamulaştırma Kanunun 11/1-i bendi uyarınca objektif değer artırıcı unsur ilavesi gerekirken, taşınmaza arsa olarak değer biçen bilirkişi raporuna göre karar verilmesi,

2-Davalı idarenin, taşınmaz üzerinden geçen 154 kV’lık enerji iletim hattının 535,22 m² irtifak hakkına tekabül ettiği ve kendi sorumluluklarında olduğu, ancak 34,5 kV’lık enerji dağıtım hattının TEDAŞ’a ait olduğunu belirtmesi karşısında, elektrik bilirkişisince davalı idareye ait alanın yeniden hesaplanarak, karşılığına hükmedilmesi gerekirken, eksik inceleme ile hüküm kurulması,

3-Taşınmaz üzerinde bulunan ağaçların enerji iletim hattı altında kalanlarının tespit edilerek, yaş, cins ve verim durumuna göre maktu değerleri İlçe Tarım Müdürlüğünden sorulup, bedeline hükmedilmesi gerekirken, taşınmazın tamamı üzerinde bulunan ağaçların bedellerine hükmedilmesi,

4-Davacıların kendilerini tek bir vekille temsil ettirdikleri gözetilerek, davalı idare aleyhine tek bir vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, her bir davacı lehine ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan, hükmün, açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 10/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/29550, Karar No: 2015/29555, Tarih: 12.10.2015

**13. Hukuk Dairesi         2015/29550 E.  ,  2015/29555 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/12/2014

NUMARASI : 2011/375-2014/459

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın tazminat yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar, murisleri G.. B..'ün davalı K.. K..'nun işletmeciliğini yaptığı Demlen-2 adlı müzikhole eğlenmek için gittiğini, müzikholde sanatçılık yapan bayanın yanına oturarak kendisine eşlik ettiğini, davalı T.. A..'ın adamlarıyla müteveffanın oturduğu masanın karşısındaki masaya oturarak devamlı laf atıp, sataştıklarını, müteveffayı uzun süre darp ederek hareketsiz kalan müteveffaya yerde de vurmaya devam ettiklerini, bu esnada davalı T.. A..'ın yerde hareketsiz yatan maktule sekiz el ateş ederek ölümüne sebebiyet verdiklerini, tüm bunların güvenlik kamerası kayıtlarıyla sabit olduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla müteveffanın ölümüne sebep olan T.. ile işyerinde gerekli güvenlik önlemlerini almayan, yetkili mercilere derhal haber vermeyen ve çalışma saatlerine riayet etmeyen işyeri sahibi davalı Kazanfer'den tüm davacılar için 100.000,00 TL maddi, 200.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı K.. K.., olayda kusurunun olmadığını savunarak davanın reddini dilemiş; karşı dava ile, birbirlerini öldürmek için işletmesinin mekan olarak seçilmesinin mağduriyetine neden olduğunu, turizm belgeli işletmesine zarar verdiğini, olayla ilgili maddi ve manevi zarar gördüğünü, işyerinin bir gün kapalı kaldığını ve sonrasında gelirinin ciddi şekilde azaldığını ileri sürerek, 15.000,00 TL maddi, 15.000,00 TL manevi tazminatın davacı-karşı davalı ile karşı davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı T.. A.., davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, asıl dava yönünden davalı K.. K..'ya karşı açılan davanın reddine, davalı T.. A..'a karşı açılan davanın kısmen kabulüne; karşı davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar ve davalı K.. K.. tarafından temyiz edilmiştir.

1-Bir hukuki işlemin 4077 sayılı Yasa kapsamında kaldığının kabul edilmesi için yasanın amacı içerisinde kanunda tanımlanan taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gerekir. Somut uyuşmazlıkta müteveffa ile işletme sahibi davalı K.. K.. arasında hizmet alımına ilişkin sözleşme bulunduğu, taraflar arasındaki sözleşme ilişkisinin 4077 sayılı Yasa kapsamında kaldığı anlaşılmaktadır.

1-Bir hukuki işlemin 4077 sayılı Yasa kapsamında kaldığının kabul edilmesi için yasanın amacı içerisinde kanunda tanımlanan taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gerekir. Somut uyuşmazlıkta müteveffa ile işletme sahibi davalı K.. K.. arasında hizmet alımına ilişkin sözleşme bulunduğu, taraflar arasındaki sözleşme ilişkisinin 4077 sayılı Yasa kapsamında kaldığı anlaşılmaktadır.

4077 sayılı Yasanın 23. maddesi bu kanunun uygulanması ile ilgili her türlü ihtilafa tüketici mahkemelerinde bakılacağını öngörmüştür. Taraflar arasındaki uyuşmazlık Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun kapsamında kaldığına göre davaya bakmaya Tüketici Mahkemesi görevlidir. Diğer davalı T.. A.. ve karşı davalılar hakkındaki davanın da bu davalıya tebaen aynı mahkemede görülmesi gerekir. Görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında resen gözetilir. Görevle ilgili hususlarda kazanılmış hak söz konusu olmaz. Bu durumda mahkemece, tüketici mahkemelerinin görevli olduğundan bahisle görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, asliye hukuk mahkemesi sıfatı ile görülüp sonuçlandırılarak işin esası hakkında karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre, davacıların ve davalı K.. K..'nun temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birince bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde taraflara iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 19.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.