muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/7463, Karar No: 2024/7551, Tarih: 17.10.2024

IV. KANUN YARARINA TEMYİZ

A. Kanun Yararına Temyiz Yoluna Başvuran

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararının kanun yararına temyizen incelenmesi Adalet Bakanlığı tarafından istenilmiştir.

B. Temyiz Sebepleri

Adalet Bakanlığı kanun yararına temyiz dilekçesinde özetle; Konya 3. Aile Mahkemesinin 12.10.2017 tarih ve Esas: 2015/1070, Karar: 2017/1484 sayılı kararı ile davalı ... yönünden davanın kısmen kabulü ile ayrıntıları kararda belirtilen ziynet eşyasının aynen veya mümkün olmadığı takdirde bedelinin faizi ile tahsiline; davalı ... yönünden ayrıntıları kararda belirtilen ziynet eşyasının aynen veya bedelinin faizi ile tahsiline karar verildiği; kararın taraflarca istinaf edilmesi üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin 28.12.2018 tarihli kararı ile davalı ... yönünden verilen kararın hukuka uygun olduğu belirtilerek taraf vekillerinin bu yöne ilişkin istinaf taleplerinin esastan reddine, davalı ... yönünden genel görevli mahkemenin görevli olduğu dikkate alınmadan hüküm kurulmasının usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle kararının tamamının kaldırılmasına karar verildiği ve kaldırma kararı ile taraflar lehine oluşan usuli kazanılmış hak durumu dikkate alınarak yeniden esas hakkında hüküm kurulması gerektiği; çeşitli yargısal aşamalardan geçen dosyada son olarak davalı ... yönünden Konya 3. Aile Mahkemesinin 22.02.2024 tarihli kararı ile "Mahkememizin 2015/1070 Esas 2017/1484 Karar nolu ilamı ile davalı ... Pınar hakkında verilen kararın Ankara Bam 1. Hukuk Dairesinin 2018/141-1811 Esas-Karar nolu ilamı ile istinaf talebinin esastan reddine karar verilmek suretiyle 28/12/2018 tarihinde kesinleşmiş olduğundan mahkememizce yeniden karar verilmesine yer olmadığına," şeklinde karar verilmesinin hatalı olduğu gerekçesiyle kararın kanun yararına temyizen incelenerek bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kanun yararına bozma koşulları oluşup oluşmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 363 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ilk derece mahkemelerinin kesin olarak verdikleri kararlar ile istinaf incelemesinden geçmeden kesinleşmiş bulunan kararlarına karşı, yürürlükteki hukuka aykırı bulunduğu ileri sürülerek Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına temyiz yoluna başvurulur.

2. Temyiz talebi Yargıtayca yerinde görüldüğü takdirde, 6100 sayılı Kanun’un 363 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca karar kanun yararına bozulur ve bu bozma, kararın hukuki sonuçlarını ortadan kaldırmaz.

3. 4721 sayılı Kanun'un 1 inci, 2 nci, 6 ncı, 220 nci, 222 nci, 226 ncı maddeleri, 6100 sayılı 190 ıncı maddesi.

3. Değerlendirme

2. Temyiz talebi Yargıtayca yerinde görüldüğü takdirde, 6100 sayılı Kanun’un 363 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca karar kanun yararına bozulur ve bu bozma, kararın hukuki sonuçlarını ortadan kaldırmaz.

3. 4721 sayılı Kanun'un 1 inci, 2 nci, 6 ncı, 220 nci, 222 nci, 226 ncı maddeleri, 6100 sayılı 190 ıncı maddesi.

3. Değerlendirme

1.Davacı kadın tarafından açılan ziynet alacağı davasında Konya 3. Aile Mahkemesinin 12.10.2017 tarihli kararı ile; her iki davalı yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Kararın taraflarca istinafı üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 28.12.2018 tarihli kararı ile, davalı ... yönünden istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanunun 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine, kesin olmak üzere, karar verilmiş, davalı ... yönünden ise, genel görevli Mahkeme olan Asliye Hukuk Mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanunun 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının a bendinin (6) ncı fıkrası uyarınca kaldırılmasına, dosyanın tefrik kararı verilip sonucu uyarınca işlem yapılmak üzere dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince de kaldırma kararına uygun olarak davalı ... yönünden görevsizlik kararı verildiği ve ... yönünden ise yeniden bir hüküm kurulmadığı anlaşılmıştır.

2. Dosyanın görevsizlik kararı üzerine gönderildiği Konya 4. Asliye Hukuk Mahkemesince; sadece davalı ... yönünden yargılama yaparak hüküm kurulması gerektiği halde, davalı ... yönünden de karar verildiği, bu kararın istinafı üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesinin 02.02.2023 tarihli kararı ile; bu hususlara değinerek kararın kaldırılmasına karar verildiği, kaldırma kararı üzerine Asliye Hukuk Mahkemesince davalılardan ... yönünden dosyanın tefrik edilerek yeniden Aile Mahkemesine gönderildiği anlaşılmıştır.

3. Konya 3. Aile Mahkemesinin 22.02.2024 tarihli kararında da belirtildiği üzere davalı ... yönünden verilen kısmen kabul kararına yönelik istinaf başvurusunun Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi'nin 28.12.2018 tarihli, 2018/141 E., 2018/1811 K. sayılı kararı ile esastan reddedildiği, bu kararın kesin olarak verildiği tereddütsüz ve açıktır. Diğer yandan aynı Bölge Adliye Mahkemesince, sadece davalı ... yönünden verilen kabul kararının bütünüyle kaldırıldığı ve bu davalı yönünden görevsizlik kararı verilerek dosyanın Asliye Hukuk Mahkemesine gönderildiği, dolayısıyla eldeki dava dosyasında davalı ... yönünden verilen karar kesinleştiğinden yeniden hüküm kurulmasına gerek bulunmadığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle Adalet Bakanlığı Hukuk İşleri Genel Müdürlüğünün kanun yararına temyiz isteği yerinde görülmeyip talebin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Adalet Bakanlığının hükmün kanun yararına bozulması talebinin REDDİNE,

Temyiz peşin harcının istek halinde yatırana iadesine,

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Adalet Bakanlığının hükmün kanun yararına bozulması talebinin REDDİNE,

Temyiz peşin harcının istek halinde yatırana iadesine,

Dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Adalet Bakanlığına gönderilmesine,

17.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2183, Karar No: 2019/3517, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/2183 E.  ,  2019/3517 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9162, Karar No: 2017/15445, Tarih: 27.12.2017

**8. Ceza Dairesi         2017/9162 E.  ,  2017/15445 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Muhafaza görevini kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Bozma ilamında belirtildiği üzere; hacizli malları satış günü satış mahallinde hazır etmeyen sanığın, mallar üzerinde teslim amacı dışında tasarrufta bulunup bulunmadığı, amacı dışında kullanıp kullanmadığı dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranması nedeniyle kaybolmasına veya bozulmasına neden olup olmadığı belirlendikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken bozma gereği yerine getirilmeden eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.12.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/264, Karar No: 2021/2696, Tarih: 04.03.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/264 E.  ,  2021/2696 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... Sulh Hukuk, ... Sulh Hukuk ve ... 1. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verildiğinden ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R -

Kısıtlı ..., ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 08.03.2016 tarih ve 2016/312 esas, 2016/330 karar sayılı ilamı ile TMK'nın 405. maddesi gereğince kısıtlanmış ve kendisine ... vasi olarak atanmıştır.Vasi, 25.08.2016 havale tarihli dilekçesi ile kısıtlının yerleşim yerinin değiştirilmesi için izin verilmesini ve vasilik görevine son verilmesini talep etmiştir.... 1. Sulh Hukuk Mahkemesince, 12.12.2016 tarihli ek karar ile kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ve kısıtlının yerleşim yerini değiştirmesi nedeniyle mahkemenin yetkisizliğine, yetkili ve görevli mahkemenin ... Sulh Hukuk Mahkemesi olduğuna karar verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesi'nce kısıtlının mernis adresinin “... Mah. ... Sok. .../...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.... Sulh Hukuk Mahkemesi'nce kısıtlının "... Mah. ...Cad. .../..." sayılı adreste bulunan "Zihinsel Engelliler Ve Rehabilitasyon Merkezinde" ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.Mahkemeler arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının çözümü için dosya Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesine gönderilmiş, Dairenin 28.02.2018 tarih ve 2018/4-1566 kararı ile de ... Sulh Hukuk Mahkemesi yargı yeri olarak belirlenmiştir.Yargı yeri olarak belirlenmesinin ardından ... Sulh Hukuk Mahkemesi'nce kısıtlının ... Bakım ve Rehabilitasyon Merkezinde sürekli kalma niyetiyle bulunduğu gerekçesiyle kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ve mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.... Sulh Hukuk Mahkemesi'nin esasına kaydedilen dosyada kısıtlının kısıtlılık halinin devamına ve kısıtlıya ...’nin vasi olarak atanmasına karar verilmiştir.Vasi farklı tarihli dilekçeleri ile kısıtlının ... iline nakil olması sebebiyle vasilik görevine son verilmesini, kısıtlının kısıtlılık halinin sona erdirilmesini; vasi adayı da kısıtlı olan eşine kendisinin vasi olarak atanmasına karar verilmesini talep etmiştir. ... Sulh Hukuk Mahkemesi'nce 15.06.2020 tarihli ek karar ile kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ve mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir. ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesince bakımevine yerleşmenin yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmayacağı gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir. Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” TMK m.412'de ise "Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur." hükmü yer almaktadır.Kısıtlının, vesayetinin ... Sulh Hukuk Mahkemesince takip edildiği, kısıtlı ya da vasinin yerleşim yeri değişikliğine izin talebi olmadan ... Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ve dosyanın ... Nöbetçi Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verildiği anlaşılmakla vesayet dosyasının takibinde ve vasi ile vasi adayının talepleri ile ilgili karar vermekte ...Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir. Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 04/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12212, Karar No: 2013/17108, Tarih: 24.06.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/12212 E.  ,  2013/17108 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Yaralama

Hüküm : Beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Beraat eden ve kendisini vekille temsil ettiren sanık lehine Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/5 maddesi gereğince hazine aleyhine maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi temyiz edenin sıfatına göre bozma nedeni yapılmamıştır.

Olay tarihinde Adana Devlet Hastanesi Acil Polikliniğine halsizlik ve sırt ağrısı şikayeti ile başvuran katılana, doktor muayenesinden sonra acil serviste görevli hemşire olan sanık tarafından yapılan ağrı kesici enjeksiyon sonrası sağ bacakta siyatik sinir paralizisi meydana geldiği, yaralanmanın katılanın duyularından ya da organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflaması niteliğinde olduğu iddia edilerek açılan kamu davasında, yapılan yargılama sonunda yüklenen suç açısından sanığın taksirinin bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin kusur durumuna, sanığın cezalandırılması gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle beraata ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 24.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15259, Karar No: 2016/7790, Tarih: 24.05.2016

**17. Ceza Dairesi         2015/15259 E.  ,  2016/7790 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun temyiz dışı diğer suça sürüklenen çocukla müştekiye ait suça konu malları alırken olayı gören tanığın devriye görevini yapan polise haber verip, suça sürüklenen çocukların malları koyduğu arabanın rengini, modelini ve gittiği istikameti söyleyip, olaydan kısa bir süre sonra suça konu malları yakalattığının anlaşılması karşısında; koşulları oluşmadığı halde 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesinin uygulanması, karşı temyiz bulunmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesindeki düzenleme gözetilerek, mahkemece 5271 sayılı Yasası’nın 150/2. maddesi uyarınca, suça sürüklenen çocuğun savunmasını yapmak üzere zorunlu müdafii görevlendirilmesi nedeniyle, müdafiye ödenen avukatlık ücretinin, suça sürüklenen çocuğa yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi,

2-Yargılama giderlerinin tahsil şeklinin gösterilmemesi suretiyle, 5271 sayılı CMK’nın 326/2. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nm 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “yargılama giderlerine ilişkin” bölümün çıkartılması ile yerine “müdafi ücreti çıkarıldıktan sonra kalan yargılama giderlerinin suça sürüklenen çocuğun payı oranında ayrı ayrı alınmasına” cümlesi yazılmak suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3956, Karar No: 2017/8332, Tarih: 16.03.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/3956 E.  ,  2017/8332 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki ... ili ... ilçesi ... mahallesi ... parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.Ancak;

1-Dava konusu taşınmazın geometrik durumu, yüzölçümü ve enerji nakil hattının güzergahı dikkate alındığında değer düşüklüğünün taşınmazın tüm değerinin (yüzde 45) oranında olacağı gözetilmeden, daha az oranda kabulüyle az bedel tespiti,

2- Dava konusu taşınmaz üzerinden geçirilen irtifak hakkının hangi tarihte tesis edildiği ve taşınmaz üzerinde bulunan yapıların yapım tarihi araştırılıp ,yapıların enerji nakil hattı tesis edildikten sonra yapıldığının anlaşılması halinde , yapı bedelinin irtifak hakkı karşılığının tespitinde nazara alınmayacağı gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 16/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8368, Karar No: 2025/1869, Tarih: 04.02.2025

**4. Ceza Dairesi         2022/8368 E.  ,  2025/1869 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/129 E., 2020/718 K.

SUÇ : Cumhurbaşkanına hakaret

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik olarak, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle; suçun unsurları itibariyle oluşmadığına, usul ve Yasaya aykırı olan hükmün bozulmasına ilişkindir.

III. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun'un 288. ve 294. maddeleri kapsamında sanık müdafiinin belirttiği hukuka aykırılık nedenleri ile aynı Kanun'un 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri de gözetilmek suretiyle yapılan değerlendirmede:

Anayasa’nın ''Düşünceyi açıklama ve yayma hürriyeti" kenar başlıklı 26. maddesi;

"Herkes, düşünce ve kanaatlerini söz, yazı, resim veya başka yollarla tek başına veya toplu olarak açıklama ve yayma hakkına sahiptir. Bu hürriyet resmi makamların müdahalesi olmaksızın haber veya fikir almak ya da vermek serbestliğini de kapsar...

Bu hürriyetlerin kullanılması,... başkalarının şöhret veya haklarının,... korunması ... amaçlarıyla sınırlanabilir…

Düşünceyi açıklama ve yayma hürriyetinin kullanılmasında uygulanacak şekil, şart ve usuller kanunla düzenlenir." hükmünü,

Anayasa’nın "Temel hak ve hürriyetlerin sınırlandırılması" kenar başlıklı 13. maddesi ise;

"Temel hak ve hürriyetler, ... yalnızca Anayasanın ilgili maddelerinde belirtilen sebeplere bağlı olarak ve ancak kanunla sınırlanabilir. Bu sınırlamalar, ... demokratik toplum düzeninin ... gereklerine ve ölçülülük ilkesine aykırı olamaz.” hükmünü içermektedir.

Anılan düzenlemelere, öğreti ve yargısal uygulamalara göre ifade özgürlüğü, sadece toplum tarafından kabul gören, zararsız veya ilgisiz kabul edilen bilgi ve fikirler için değil, incitici, şoke edici yada endişelendirici bilgi ve düşünceler için de geçerlidir.

Anayasa Mahkemesi'nin 07.02.2019 tarih ve 2014/18780 numaralı kararı ile pek çok kararında ifade özgürlüğünün bir dereceye kadar abartıya ve hatta kışkırtmaya izin verecek şekilde geniş yorumlanması gerektiğini kabul etmiştir. Bu özgürlük, kişinin haber ve bilgilere, başkalarının fikirlerine serbestçe ulaşabilmesi, düşünce ve kanaatlerinden dolayı kınanamaması ve bunları tek başına veya başkalarıyla birlikte çeşitli yollarla serbestçe ifade edebilmesi, anlatabilmesi, savunabilmesi, başkalarına aktarabilmesi ve yayabilmesi anlamına gelir. Çoğunluğa muhalif olanlar da dâhil olmak üzere düşüncelerin her türlü araçla açıklanması, açıklanan düşünceye paydaş sağlanması, düşünceyi gerçekleştirme ve bu konuda başkalarını ikna etme çabaları ve bu çabaların hoşgörüyle karşılanması çoğulcu demokratik düzenin gereklerindendir. Toplumsal ve siyasal çoğulculuğu sağlamak, her türlü düşüncenin barışçıl bir şekilde ve serbestçe ifadesiyle olanaklı olmakla birlikte demokrasinin işleyişi için de yaşamsal önemdedir. Bu düzenlemelere nazaran Devletin düşünce açıklamasını yaptırıma tabi tutmama gibi negatif, etkili şekilde koruma gibi de pozitif yükümlülüğü bulunmaktadır. Bu hak, çoğulcu demokrasilerde, vazgeçilemez ve devredilemez bir niteliğe sahiptir. Toplumun ilerlemesi ve her insanın gelişimi için ana temeli oluşturmaktadır. İfade özgürlüğünü sınırlamanın demokratik toplum düzeninin gereklerine uygun kabul edilebilmesi için zorunlu bir toplumsal ihtiyacı karşılaması ve orantılı bir müdahale olması gerekir. Müdahaleyi oluşturan tedbirin zorunlu bir toplumsal ihtiyacı karşıladığının kabul edilebilmesi için ise amaca ulaşmaya elverişli olması, başvurulabilecek en son çare ve alınabilecek en hafif önlem olarak kendisini göstermesi gerekmektedir. Ancak her hak gibi bu hak da sınırsız değildir. Bireylerin şeref ve itibarı, özel ve aile hayatı Anayasa'nın 17. maddesiyle korunan manevi varlık kapsamındadır. Devlet, bireyin manevi varlığının bir parçası olan şeref ve itibara keyfi olarak müdahale etmemek ve üçüncü kişilerin saldırılarını önlemek zorundadır. Yasalarımıza göre bu eylemler ceza hukukunda hakaret suçu olarak düzenlenmiş, özel hukukta ise tazminatı gerektiren haksız fiil sayılmıştır Yasal düzenlemelere ve Ceza Genel Kurulunun karalarına göre, iftira, küfür, onur, şeref ve saygınlığı zedeleyici söz ve beyanlar, müstehcen içerikli söz, yazı, resim ve açıklamalar, savaş kışkırtıcılığı, hukuk düzenini cebir yoluyla değiştirmeye yönelen, nefret, ayrımcılık, düşmanlık ve şiddet yaratmaya yönelik bulunan ifadeler ise düşünce özgürlüğü bağlamında hukuki koruma görmemekte, suç sayılmak suretiyle cezai yaptırımlara bağlanmaktadır

. Yine Anayasa Mahkemesi kararlarında ifade özgürlüğünün meşru bir amaç için, yasayla, demokratik toplum düzeninin gereklerine uygun olarak (bunun için zorlayıcı sosyal ihtiyaç gerekir), ölçülü olacak ve özüne dokunmayacak şekilde (ifadenin türü, şekli, içeriği, açıklandığı zaman ve sınırlama sebeplerinin niteliğine bakılarak bu kriter test edilmektedir) sınırlandırılabileceği ifade edilmektedir.