muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/22137, Karar No: 2013/30271, Tarih: 04.12.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/22137 E.  ,  2013/30271 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi(Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki malın ayıplı olmasından kaynaklanan davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı firmadan 05.08.2012'de 4.000,00 TL bedelle çiğ köfte makinesi satın aldığını, aralarındaki sözleşmede, üründen memnun kalınmadığı taktirde 3 ay içerisinde iade edileceğinin yazılı olduğunu ürünü 1 gün kullandıktan sonra hiç verim alamadığını ve ürünü iade ettiğini, ancak davalının satış bedeli olan 4.000,00 TL nı ödemediğini ileri sürerek, 4.000,00 TL nın iadesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-4822 sayılı Yasa ile değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun Amaç başlıklı 1. maddesinde yasanın amacı açıklandıktan sonra kapsam başlıklı 2. maddesinde “Bu kanun, birinci maddesinde belirtilen amaçlarla mal ve hizmet piyasalarında tüketicinin taraflardan birini oluşturduğu her türlü tüketici işlemini kapsar” hükmüne yer verilmiştir. Yasanın 3. maddesinde mal; alışverişe konu olan taşınır eşyayı, konut ve tatil amaçlı taşınmaz malları ve elektronik ortamda kullanılmak üzere hazırlanan yazılım, ses, görüntü ve benzeri gayri maddi malları ifade eder. Satıcı; kamu tüzel kişileri de dahil olmak üzere ticari veya mesleki faaliyetleri kapsamında tüketiciye mal sunan gerçek veya tüzel kişileri kapsar. Tüketici ise bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişiyi ifade eder şeklinde tanımlanmıştır.

Bir hizmet sunumunun 4077 sayılı Yasa kapsamında kaldığının kabul edilmesi için yukarıda tanımları verilen taraflar arasında bir mal ve hizmetin mesleki olmayan amaçla edinilmemiş veya kullanılmamış olması gereklidir.

Taraflar arasında imzalanan 05.08.2012 tarihli satış sözleşmesi içeriğinden davacının, dava konusu çiğ köfte makinesini ... Çiğ Köfte Salonunun (işyeri) faaliyetine ilişkin olarak satın aldığı anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca taraflar arasındaki hukuki ihtilaf 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun kapsamına girmemektedir. Bu haliyle taraflar arasındaki davanın tüketici mahkemesi sıfatı ile görülmesi doğru olmayıp, genel mahkeme görevlidir. Öyle olunca, mahkemece genel mahkeme sıfatıyla ve genel hükümlere göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-Bozma nedenine göre davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenle kararın BOZULMASINA, 2. bentte gösterilen nedenle davalının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 04.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/25323, Karar No: 2010/6022, Tarih: 08.03.2010

**9. Hukuk Dairesi         2009/25323 E.  ,  2010/6022 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı işçi, iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan işverence feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücretinin belirlenmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacının sözleşmesinin 406 sayılı Yasanın ek 29 uncu maddesi gereğince ve başka kamu kurum ve kuruluşlarına nakledilmek üzere Devlet Personel Başkanlığına bildirildiğini, iş sözleşmesinin feshedilmediğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece iş sözleşmesinin davalı işverence geçerli bir neden olmadan feshedildiği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

4046 sayılı Özelleştirme Uygulamaları Hakkında Kanun’un 22.maddesinin 1.fıkrasında “Özelleştirme programına alınan kuruluşlarda (iştirakler hariç) ilgili kuruluş veya İdare tarafından istihdam fazlası personel belirlenmesi ya da bu kuruluşların kısmen veya tamamen satışı nedeniyle kamu tüzel kişiliğinin sona ermesi, devredilmesi, küçültülmesi, faaliyetlerinin durdurulması, kapatılması, tasfiye edilmesi halinde; bu kuruluşlarda programa alınma tarihi itibarıyla 657 sayılı Devlet Memurları Kanununa tâbi olarak veya sözleşmeli statüde çalışmakta olanlar ile iş kanunlarına tâbi olarak görev yapmakla birlikte toplu iş sözleşmesi hükümlerinden yararlanmayan genel müdür, genel müdür yardımcısı, teftiş kurulu başkanı, kurul başkanı, daire başkanı, müessese, bölge, fabrika, işletme ve şube müdürü, müfettiş ve müfettiş yardımcısı, müşavir ve başuzman unvanlı kadrolara atanmak suretiyle görev yapan personel, kamu kurum ve kuruluşlarına nakledilmek üzere yukarıda belirtilen işlemlerin tamamlanmasından itibaren onbeş gün içerisinde İdare tarafından Devlet Personel Başkanlığına bildirilir…” kuralına yer verilmiştir.

406 Sayılı Telgraf ve Telefon Kanununun Ek Madde 29.maddesinde “... hisselerinin devri sonucu kamu payının yüzde ellinin altına düşmesi durumunda; Türk Telekomda ek 22 nci maddenin (a) bendinin bu Kanunla yürürlükten kaldırılan hükümleri uyarınca belirlenen aslî ve sürekli görevlerde çalışmakta olanlar ile 22.1.1990 tarihli ve 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye tâbi olarak kadrolu veya sözleşmeli personel statüsünde çalışanlar ve kapsam dışı personel, kamu görevlerinden yüzseksen gün aylıksız izinli sayılır... Bu fıkrada belirtilen süre içinde nakle tâbi personelden Türk Telekom tarafından hizmetine ihtiyaç duyulmayanlar tespit edildikleri tarihten, kendi isteği ile nakil talep edenler ise talep tarihinden itibaren en geç doksan (yüzseksen günlük aylıksız izin süresi aşılmamak kaydıyla ve 15 Ocak 2006 tarihindeki üçüncü fıkraya göre hesaplanan ücretleriyle) gün içinde Türk Telekom tarafından Devlet Personel Başkanlığına bildirilir ve bunların aylıksız izinleri bu tarih itibarıyla sona erer. Hizmetine ihtiyaç duyulmayan personelin tespiti ve kendi isteği ile nakil talebinde bulunma süresi, hisse devir tarihinden itibaren yüzelli günü aşamaz. Bu fıkranın birinci cümlesinde sayılanlardan aylıksız iznin bitiminden sonra Türk Telekomun tâbi bulunduğu mevzuata ve bu fıkraya istinaden akdedilen sözleşmeye göre çalışmaya devam edenlerden hisse devir tarihinden itibaren en geç beş yıl içinde iş sözleşmesi herhangi bir nedenle sona erenler, bu madde hükümlerine göre işlem yapılmak üzere iş sözleşmesinin sona erdiği tarihten itibaren otuz gün içinde sözleşmenin sona erdiği yılın 15 Ocak tarihindeki üçüncü fıkraya göre hesaplanan ücretleriyle Devlet Personel Başkanlığına bildirilir ve bunların bildirim tarihine kadar geçen süre içindeki aylık ücret, harcırah, sağlık giderleri, cenaze giderleri ve ölüm yardımı ile diğer malî ve özlük hakları Türk Telekom tarafından karşılanır. Söz konusu personel hakkında üçüncü fıkra hükümlerinin uygulanmasında hisse devir tarihindeki kadro ve pozisyon unvanları esas alınır. Bu fıkra hükümleri gereğince azami olarak yüzseksen gün süreyle kamu görevlerinden aylıksız izinli sayılarak Türk Telekomda çalıştırılmaya devam olunanlar ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarına naklen geçiş hakkını kullanmayarak İş Kanunu hükümlerine tâbi olarak yeni bir sözleşme yapmak suretiyle Türk Telekomda çalışmaya devam edenlerin aksine bir talepte bulunmamaları halinde kesenekleri kendileri, kurum karşılıkları ise Türk Telekom tarafından karşılanmak suretiyle bağlı bulundukları sosyal güvenlik kurumları ile ilgileri devam ettirilir ve kamu kurum ve kuruluşlarına nakil hakkından vazgeçmiş olan personele ilişkin karşılıklılık esasına dayalı bir müşterek bildirim Devlet Personel Başkanlığına sunulur

. Önceden bağlı bulundukları sosyal güvenlik kurumu ile ilgileri devam ettirileceklerin emeklilik hak ve yükümlülüklerinin tespitinde, devir tarihi itibariyle emeklilik hak ve yükümlülüklerine esas alınmakta olan kadro, görev veya pozisyonlarının dikkate alınmasına devam olunur. Önceden bağlı bulundukları sosyal güvenlik kurumu ile ilgileri yukarıda belirtilen şartlar dahilinde devam ettirileceklerin nakil talebinde bulunabilecekleri veya nakil işlemlerinin devam ettiği dönem içerisinde geçecek hizmet süreleri; hisse devir tarihindeki statülerinde geçmiş sayılarak bu süreleri kıdem aylıklarının hesabında dikkate alınır ve bunların kazanılmış hak aylık derece ve kademeleri genel hükümler çerçevesinde yükseltilmeye devam olunur. Bunlardan bu fıkrada belirtilen beş yıllık süre içerisinde iş sözleşmesi fesholunanların kıdem tazminatları bu Kanunun ek 32 nci maddesinin dördüncü fıkrası dikkate alınarak ödenir. Bu fıkra gereğince bağlı bulundukları sosyal güvenlik kurumları ile ilgilerinin devam ettirilmesi talebinde bulunanların beş yıllık sürenin bitiminden sonra da Türk Telekomda çalışmaya devam etmeleri durumunda, beş yıllık sürenin bitiminden sonraki emeklilik hak ve yükümlülükleri

hakkında yukarıda belirtilen usûl ve esaslara göre işlem yapılmaya devam olunur(f.1). Liste halinde bildirilen personel, 24/11/1994 tarihli ve 4046 sayılı Kanunun 22 nci maddesinde belirtilen esas ve usuller çerçevesinde Devlet Personel Başkanlığı tarafından başka kamu kurum ve kuruluşlarına nakledilir ve söz konusu personel hakkında anılan madde hükümleri uygulanır. Ancak, 4046 sayılı Kanunun 22 nci maddesi uyarınca Özelleştirme Fonundan karşılanması öngörülen ödemeler Hazine tarafından karşılanır ve kapsam dışı personelden nakil hakkından vazgeçenler hakkında 4046 sayılı Kanunun 22 nci maddesinin dördüncü fıkrasının uygulanmasındaki süreler yazılı olarak beyanda bulunanlar için beyan tarihinden, hizmetine ihtiyaç bulunmayanlar için ise kararın kendilerine tebliğ tarihinden başlayarak on gün olarak esas alınır(f.2).Başka kamu kurum ve kuruluşlarına nakledilen 4857 sayılı İş Kanununa tabi kapsam dışı personele ve hisse devir tarihinden itibaren en geç beş yıl içerisinde iş sözleşmesi sona eren ve Devlet Personel Başkanlığına bildirimi yapılan personele, iş mevzuatına göre herhangi bir tazminat ödenmez. Nakledilen personelin önceden kıdem tazminatı ödenmiş süreleri hariç kıdem tazminatına esas olan geçmiş hizmet süreleri 5434 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Emekli Sandığı Kanunu hükümlerine göre emekli ikramiyelerinin hesabında dikkate alınır(f.4)…” kuralı düzenlenmiştir.

Dosya içeriğine göre, davalı şirket 2005 yılında özelleştirme sonucu %55 hissesi satılarak, özel hukuk hükümlerine tabi kılınmış ve işyerinde çalışanlar ile iş sözleşmesi imzalanmıştır. İşyerinde Toplu İş Sözleşmesi kapsamında çalışan işçiler yanında, kapsam dışı olup nakle tabi olmayan ve TİP 1 sözleşmesi imzalanan işçiler, nakle tabi olan ve TİP 2 sözleşmesi imzalanan işçiler olmak üzere 3 ayrı biçimde personel istihdam edilmiştir. Taraflar ararsında özelleştirmeden sonra yapıldığı anlaşılan TİP 2 sözleşmesinde taraflardan biri tarafından iş sözleşmesinin 5 yıl içinde her hangi bir sebeple sona ermesi halinde davacının başka bir kamu kurumuna nakil olması ile ilgili işlemlerinin yapılacağından söz edilmiştir. Davalı şirkette hisse devir tarihinden sonra 5 yıl içinde tarafların istemesi halinde 406 sayılı yasanın Ek. 29. maddesi uyarınca nakle tabi tutulacak olan ve TİP 2 sözleşmesi imzalanan personel sayısının 7801 olduğu anlaşılmaktadır.

Davacı ile TİP 2 sözleşmesi adı altında imzalanan iş sözleşmesinde “Bu sözleşmenin düzenlenmesine yol açan 406 sayılı Kanun Ek m.29 a eklenen hüküm ile getirilen kamu kurum ve kuruluşlarına nakil/bildirim hakkından yararlanmak isteyen taraflar, bu taleplerini en geç 90 gün öncesinden karşı tarafa bildirmek zorundadırlar. Bu 90 günlük bildirim yükümlülüğüne hem çalışan ve hem de şirket uymak zorundadır. Ancak, bu bildirimin yapılmasından sonra şirket, ilgili yasal düzenlemede öngörülen usul ve esaslar dahilinde Devlet Personel Başkanlığına çalışanın 406 sayılı Kanun Ek madde 29/1 fıkrası gereği kamu kurum ve kuruluşlarına nakil işlemlerinin başlatılması için bildirimde bulunur. Bildirim ile birlikte bu sözleşme sona erer ve çalışanın şirketle ilişiği kesilir” şeklinde 4046 sayılı Kanunun 22 ve 406 sayılı Kanunun ek 29.maddesinde belirtilen düzenlemelere paralel kurallar kararlaştırılmıştır.

Davalı işveren, 406 sayılı Kanunun ek 29.maddesinde ve iş sözleşmesinde açıkça belirtilmiş olan yetkisine dayanarak nakil işlemlerinin başlatılması için ilgili kamu kurumuna bildirimde bulunmuştur. Davacı işçi, davalı işverenin sözü edilen nakil/bildirim yetkisinden iş sözleşmesinin yapıldığı sırada haberdardır. Nakil talebinde bulunma yetkisinin davacıda da olduğu düşünüldüğünde davalı işverence yapılan işlemin yasadan kaynaklanan bildirim yetkisini kullanmaktan ibaret olduğu açıktır. İşlem sonuç itibariyle iş sözleşmesinin sona ermesine yol açmakta ise de, kanundan kaynaklanan bir yetkinin kullanılması söz konusu olduğundan 4857 sayılı İş Kanunun 21.maddesinde öngörülen “geçerli neden”in mevcut olduğu kabul edilmelidir. Belirtilen maddi ve hukuki olgular karşısında davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile kabulü hatalı olmuştur.

Belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı İş Kanunun 20.maddesinin 3.fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM : Yukarıda belirtilen nedenlerle;

1-)İzmir 7.İş Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-)Davanın REDDİNE,

3-)Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-)Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı ( 209.30 ) TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-)Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.000.- TL ücreti vekâletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-)Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, kesin olarak 08.03.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5762, Karar No: 2013/6557, Tarih: 11.03.2013

**4. Ceza Dairesi         2011/5762 E.  ,  2013/6557 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, tehdit, yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-...'ın aşamalarda sanığın kendisini tehdit ettiğine ve ...'ye çingene dediğine dair beyanda bulunmaması, yargılama sırasında alınan ifadesinde çingene sözünü duymadığını beyan etmesi, ...'nin ise hazırlık ifadesinde sanığın kendilerini tehdit ettiğini ifade etmesi, yargılama aşamasında ise, sanığın kendisini tehdit ettiğini beyan etmesi karşısında, beyanlar arasındaki çelişkinin giderilmesi, giderilemediği takdirde yöntemince irdelenerek hangi anlatımın hangi nedenle üstün tutulduğunun kararda açıklanması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, yetersiz gerekçe ile hüküm kurulması,

2-Kabule göre de;

a-Sanığın ...'nin kendisine hakaret ettiğini, ...'ın da kendisine hakaret edip darp ettiğini savunması ve sanığın adli raporu karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi üzerinde durulup, sanık lehine yaralama ve tehdit suçları yönünden TCK'nın 29. maddesinin, hakaret suçu yönünden ise TCK'nın 129. maddesinin, uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

b-...'ye yönelik tehdit suçundan dolayı hüküm kurulurken TCK'nın 62. maddesinin uygulanması sırasında sonuç cezanın 5 ay yerine 5 ay 15 gün olarak hesaplanması,

c-Tekerrüre esas alınan ilama konu 100 TL adli para cezasının 1412 sayılı CMUK'nın 305. maddesine göre kesin nitelikte olması karşısında, tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

d-TCK'nın 53/1-(c) bendinde yer alan hak yoksunluğunun kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağının düşünülmemesi,

Kanuna aykırı, sanık ... ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 11.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2376, Karar No: 2013/4677, Tarih: 29.04.2013

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2013/2376 E.  ,  2013/4677 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sırasında davacı vekili tarafından reddi hâkim yoluna başvurulmuştur.

Bu konuda verilen kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmiş olmakla, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Taraflar arasında görülen kadastro tesbitine itiraz davası sırasında davacı vekili tarafından 12.02.2013 tarihli dilekçe ile "...Davacı tarafından açılan 46 adet dava dosyasında bilirkişi incelemesi dahi yapılmadan davanın reddine karar verildiğinden ihsası reyde bulunduğu...” gerekçesiyle reddi hâkim yoluna başvurulmuştur.

Reddedilen Hâkim Mustafa Karabay (42411)'ın, talebin reddinin gerektiği yönündeki görüşü üzerine dosyayı inceleyen merci tarafından, "...Talebin kanunda belirtilen hiçbir sebebe dayanmadığı, temyizi kabil olarak verilen önceki kararlar nedeniyle yapıldığı..." gerekçesiyle reddi hâkim talebinin REDDİNE ve reddi hâkim talebinde bulunan taraf hakkında H.M.K.'nun 42/4 maddesi uyarınca 500.- TL disiplin para cezası uygulanmasına ilişkin verilen karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İncelenen dosya kapsamına göre, hâkimin reddi için ileri sürülen hususlar H.M.K.’nun 36. maddesinde tanımı yapılan sebeplerden olmadığı gibi benzer bir davada kanunî zorunluluk nedeniyle açıklanan hüküm gerekçelerinin temyize konu dosya kapsamındaki dava ile ilgili olarak görüşünü açıklamak ve ihsası reyde bulunmak şeklinde değerlendirilemeyeceği, her davanın kendi içindeki delillere göre değerlendirilmesi gerektiğinden yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının davacı ...'ya yükletilmesine 29/04/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3704, Karar No: 2019/6150, Tarih: 25.04.2019

**17. Ceza Dairesi         2018/3704 E.  ,  2019/6150 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet hükmü temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararın niteliği ile suçun tarihine göre dosya görüşüldü;

1-Sanık müdafii sıfatıyla Avukat ...'ın temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanığın savunmasının Baro tarafından görevlendirilen Avukat ... huzurunda alındığı, hüküm müdafii sıfatıyla Avukat ... tarafından temyiz edilmiş ise de, adı geçen avukatın dosyada müdafi sıfatı ile görev yapmadığı ve dosyada yetki belgesi veya vekaletnamesinin de bulunmadığı, bu nedenle hükmü temyize yetkisi bulunmadığı anlaşılmakla, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II-Sanık ...'ın hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik sanığın temyiz talebinin incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın camiye ait şadırvanda bulunan 4 adet musluğu çaldığının ve somut olayda cami dışındaki şadırvanın bulunduğu yerin ibadete ayrılmış yer sayılamayacağının anlaşılması karşısında; cami şadırvanının bulunduğu yerin bina veya eklentisi olup olmadığı şüpheye yer vermeyecek şekilde belirlenerek sonucuna göre, sanık hakkında hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden eksik kovuşturma ile TCK'nun 142/1-a maddesinde düzenlenen hırsızlık suçundan hüküm kurulması,

2-Suça konu 4 adet musluğun değerinin saptanarak değerinin az olması halinde, TCK'nun 145. maddesi gereğince hırsızlık suçundan verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılıp yapılmayacağının tartışılmaması,

3-Müştekinin, sanığın babasının muslukları tamir ettirerek zararı karşıladığını beyan etmesi karşısında, zararın kovuşturma açılmadan önce mi yoksa sonra mı giderildiğinin tespit edilerek sonucuna göre, sanık hakkında TCK'nun 168. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

4-T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nun 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 25.04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11279, Karar No: 2011/1695, Tarih: 07.02.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/11279 E.  ,  2011/1695 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile 1-... vekili avukat ..., 2-Işıl ... Hiz. A.Ş vekili avukat ..., İhbar Olunanlar; 1-... Sigorta A.Ş vekili avukat ... , 2-... Sigorta A.Ş aralarındaki dava hakkında ... 5. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 31.3.2009 gün ve 324-79 sayılı hükmün Dairemizin 23.3.2010 tarih ve 13214-3694 sayılı ilamıyla bozulmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı Işıl ... Hiz. A.Ş avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Temyiz ilamında belirtilen gerektirici nedenler karşısında usulün 440. Maddesinde sayılan nedenlerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE ve aynı kanunun 442 maddesi hükmünce 185.00 (Yüzseksenbeş) Lira para cezası ile aşağıda dökümü yazılı 2.70 TL. kalan harcın karar düzeltme isteyene yükletilmesine, 7.2.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.