muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/593, Karar No: 2020/8540, Tarih: 01.07.2020

Dosya kapsamı, kanun yararına bozma istemi ve tüm bu açıklamalar birlikte değerlendirildiğinde;

Sanığa isnat olunan ve TCK'nın 106/1. maddesinin ikinci cümlesinde düzenlenen sair tehdit suçu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253/1-a maddesine göre uzlaştırma kapsamındadır. Çözülmesi gereken sorun, dava açıldığında, kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçu ile birlikte işlendiğinin iddia edilmesi nedeniyle uzlaştırma kapsamında bulunmayan sair tehdit suçunun, hüküm kurulurken hakaret suçundan beraat kararı verilmesi üzerine, bu kapsamında kalıp kalmayacağı noktasında toplanmaktadır.

Bu bağlamda, sair tehdit suçundan uzlaştırma işlemlerinin yerine getirilmesi halinde, uzlaşma kapsamında bulunmayan kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçundan beraat kararı verileceği izlenimi oluşabileceği cihetle, bu hususun ihsası rey olarak değerlendirilip değerlendirilmeyeceğinin belirlenmesi gerekmektedir.

Bu sorunun, CMKnın 226. maddesinde düzenlenen "ek savunma" konusuyla birlikte değerlendirilmesi uygun olacaktır. Anılan madde "Sanık, suçun hukukî niteliğinin değişmesinden önce haber verilip de savunmasını yapabilecek bir hâlde bulundurulmadıkça, iddianamede kanunî unsurları gösterilen suçun değindiği kanun hükmünden başkasıyla mahkûm edilemez. (2) cezanın artırılmasını veya cezaya ek olarak güvenlik tedbirlerinin uygulanmasını gerektirecek hâller, ilk defa duruşma sırasında ortaya çıktığında aynı hüküm uygulanır. (3) ek savunma verilmesini gerektiren hâllerde istem üzerine sanığa ek savunmasını hazırlaması için süre verilir. (4) yukarıdaki fıkralarda yazılı bildirimler, varsa müdafie yapılır. Müdafii sanığa tanınan haklardan onun gibi yararlanır." biçimdedir. Maddeden de anlaşılacağı üzere suçun hukuki niteliği değişir ya da cezanın artırılmasını veya cezaya ek olarak güvenlik tedbirlerinin uygulanmasını gerektirir durumun ortaya çıkması halinde hakim sanık ya da müdafiine ek savunma hakkı tanıyacaktır ancak, bu durum yasal düzenleme nazara alındığında hakim açısından ihsası rey olarak nitelendirilemeyecektir.

Bu düzenlemeye kıyasen, uzlaştırmaya tabi olan bir suçla uzlaştırmaya tabi olmayan bir suça dair davanın yargılaması devam ederken, hakimin uzlaştırmaya tabi olacağını öngördüğü suçla ilgili olarak dosyayı soruşturma bürosuna göndermesi veya bu düşünceyle tefrik kararı vermesi durumunda, kamu davası açıldığında uzlaştırma kapsamında olmayan suç açısından ihsası reyde bulunduğundan bahsedilemeyecektir.

Bu düzenlemeye kıyasen, uzlaştırmaya tabi olan bir suçla uzlaştırmaya tabi olmayan bir suça dair davanın yargılaması devam ederken, hakimin uzlaştırmaya tabi olacağını öngördüğü suçla ilgili olarak dosyayı soruşturma bürosuna göndermesi veya bu düşünceyle tefrik kararı vermesi durumunda, kamu davası açıldığında uzlaştırma kapsamında olmayan suç açısından ihsası reyde bulunduğundan bahsedilemeyecektir.

Sanığın işlediği ve TCK'nın 106/1. maddesinin ikinci cümlesinde düzenlenen tehdit suçu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253/1-a maddesine göre uzlaştırma kapsamında olup, bahsi geçen suçun, uzlaşma kapsamında bulunmayan kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçuyla birlikte işlendiğinin iddia edilmesi nedeniyle, anılan Kanun'un 253/3. maddesindeki düzenleme uyarınca uzlaştırma kapsamı dışında kaldığı anlaşılmıştır. Yapılan yargılama neticesinde ise sanığın hakaret suçundan beraatine hükmolunmuş, bu nedenle de sair tehdit suçu yönünden uzlaştırmaya engel olan CMK'nın 253/3. maddesinin uygulanma olanağı kalmamıştır.

Bu açıklamalar çerçevesinde, sanığa, uzlaşma kapsamında bulunan TCK'nın 106/1. maddesinin ikinci cümlesi kapsamındaki sair tehdit suçundan dolayı, CMK'nın 254/1. maddesi uyarınca, uzlaştırma işlemlerinin CMK'nın 253. maddesinde belirtilen esas ve usûle göre yerine getirilmesi için dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmemiş, dolayısıyla sanığın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 106/1-2. cümle, 62 ve 52. maddeleri gereğince 1.000,00 Tl adli para cezasıyla cezalandırılmasına dair, Gebze 8. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 20/03/2019 tarihli ve 2019/4 esas, 2019/208 sayılı kararında isabet bulunmadığı anlaşılmıştır.

IV-Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle,

Kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, Gebze 8. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 20/03/2019 tarihli ve 2019/4 esas, 2019/208 sayılı kesinleşen kararının, sair tehdit suçu yönünden 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre sonraki işlemlerin, CMK'nın 309/4-b maddesi gereğince mahallinde Mahkemesince yerine getirilmesine, 01/07/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9717, Karar No: 2013/12854, Tarih: 18.06.2013

**21. Hukuk Dairesi         2013/9717 E.  ,  2013/12854 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, meslek hastalığı sonucu malüliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, meslek hastalığı nedeni ile sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkeme, davacının davasının kısmen kabulü ile, davacının meslek hastalığından kaynaklı % 13,2 maluliyeti nedeniyle davacının yaşı, maluliyet artışı, ekonomik koşullar ve tazminatın genel ilkeleri dikkate alındığında 12.000,00 TL manevi tazminatın maluliyet artışının tespit tarihi olan 14/06/2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine, karar vermiştir.

İşverenin, tazminattan sorumlu tutulması giderek, tazminat miktarının belirlenmesinde; meslek hastalığının tespit tarihinde yürürlükte bulunan İş Kanunun 77. ve iş sağlığı ve güvenliği yönetmeliğinin öngördüğü önlemlerin işyerinde olup olmadığının saptanması ile mümkündür. Bu yön ise, başka bir anlatımla, işverenin kusurlu olup olmadığı, varsa kusur oranı, uzman bilirkişiler tarafından düzenlenecek kusur raporu ile tespit edileceği yönü tartışmasızdır. Oysa, mahkemece; dosya içerisinde artmaya konu önceki maluliyetin de kaçınılmazlık sonucu ortaya çıktığına ilişkin kesinleşmiş bir karar olmadığı ve her artmanın ayrı bir olgu olduğu göz ardı edilerek, hakimlik mesleğinin gerektirdiği, genel ve hukuki bilgi ile çözümlenmesi mümkün olmayan, özel ve teknik bilgiyi gerektiren konuda bilirkişiye gitmeden, tarafların meslek hastalığının ortaya çıkmasında kaçınılmazlık olgusunun varlığına ilişkin beyanları yeterli görülmek suretiyle bilirkişi yerine geçilerek sorunun çözümlediği açık-seçiktir.

Yapılacak iş, işçi sağlığı iş güvenliği konularında uzman bilirkişilerden, İş Kanununun 77. Maddesi ile yönetmelik hükümleri göz önünde tutularak yöntemince rapor alınmak, alınan raporu mevcut delillerle birlikte değerlendirmek ve buna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalının ve davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,bozma nedenine göre sair hususların incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde taraflara idaesine, 18.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2881, Karar No: 2018/2510, Tarih: 04.04.2018

**5. Ceza Dairesi         2018/2881 E.  ,  2018/2510 K.**

**"İçtihat Metni"**

Silahlı terör örgütüne üye olma suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Hakkari 2. Ağır Ceza Mahkemesiyle Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz birleştirme uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılan suçun niteliğine ve iddianamelerde olayın anlatılış biçimine göre; her iki mahkemenin dava dosyaları arasında sanık ve suçu yönünden şahsi, hukuki ve fiili irtibat bulunduğu anlaşılmakla, davaların birlikte yürütülmesinde yarar görüldüğünden, Hakkari 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/350 Esas sayılı dava dosyası ile Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/147 Esas sayılı dava dosyalarının BİRLEŞTİRİLMESİNE, davanın Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesi dosyası üzerinden yürütülmesine, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 04/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9408, Karar No: 2023/6984, Tarih: 01.11.2023

**9. Ceza Dairesi         2023/9408 E.  ,  2023/6984 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/774E., 2023/889K.

SUÇLAR : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin sürelerinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Fethiye 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.01.2023 Tarihli ve 2022/114 Esas, 2023/10 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci ve üçüncü cümleleri uyarınca 11 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin 02.05.2023 Tarihli ve 2023/774 Esas, 2023/889 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında atılı suçtan, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafii, katılan Bakanlık vekili, katılan mağdure vekili ve o yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Özetle; hatalı olacak şekilde karar verildiğine, mağdurun beyanlarının çelişkili olduğuna, beyan delilinin tek ve ana suçlayıcı delil olduğuna, tanık beyanlarına göre atılı suçun işlenmediğine, perdelerin açık olması sebebiyle olay yerinin dışarıdan görülebilecek nitelikte olduğuna, sanık hakkında ortaya konulan şüphenin tam olarak ortadan kaldırılmadığına, mahkumiyete yeter delil bulunmadığına, kabul anlamına gelmemekle birlikte eylemin sarkıntılık boyutunu aşmadığına, sanığın mağdura yüz için cilt bakımı yapmak için mağdurun boyunun kısa olması nedeniyle işlemi koltukta sürdürmenin daha zor olmasından kaynaklı mağdurdan çekyata oturmasını istediğine, sanığın televizyonda izlediği görüntülerden dolayı bir anlık tahrik olarak cinsel organını düzeltmek istersek istem dışı boşaldığına, yaptığı panikle şortunu açtığında menisinin sanığın eline bulaştığına, sonra mağdurun bakım işlemlerine devam ederken meni kalıntılarının mağdurun tişörtüne bulaştığına, açıklanan nedenle DNA örneklerinin tespit edildiğine, mağdurun hal ve hareketlerinde herhangi bir endişe veya tedirginlik bulunmadığına buna ilişkin tanık anlatımlarının olduğuna, suçun vasfının yanlış tespit edildiğine, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin uygulanması gerektiğine, olayın sarkıntılık düzeyini aşmadığına, sanık lehine olan tanık beyanlarına itibar edilmemesinin hukuka aykırı olduğuna, katılanların beyanlarının kendi içinde ve birbirlerinin beyanlarıyla çeliştiğine, sanık hakkında takdiri indirim sebeplerinin uygulanması gerektiğine ve sanık hakkında kurulan hükmün bozulması gerektiğine ilişkindir.

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Özetle; sanık hakkında alt sınırdan fazla uzaklaşılmadan ceza verildiğine ve katılan Bakanlık lehine vekalet ücreti takdir edilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Özetle; sanık hakkında alt sınırdan fazla uzaklaşılmadan ceza verildiğine ve katılan Bakanlık lehine vekalet ücreti takdir edilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece mahkemesince; '' Mağdur ...'ın 24.09.2023 tarihinde annesi ... tarafından tıraş olması için akrabası ... Küçüktürkücü ile her zaman tıraş olduğu berber sanık ...'in dükkanına yollandığı, berber dükkanında tıraş olan bir kişi olduğu başkaca bekleyen olmadığı, ...'nın mağduru berber dükkanına tıraş için bırakarak "tıraş olduktan sonra bize gelirsin" diyerek dükkandan ayrıldığı, mağdurun sürekli gittiği berber olduğu için güvenerek tek başına mağduru berbere bıraktığı, mağdurun sırası biten müşteri gittikten sonra berber koltuğuna oturduğu, mağdurun tıraşının sanık tarafından yapılmaya başlandığı, tıraş esnasında sanığın mağdura çekyatı göstererek yat sana krem süreyim dediği, mağdurun da her zaman tıraş olduğu berbere güvenerek dükkanda bulunan çekyata yattığı, sanığın da eline krem kutusu alarak mağdura gözlerini kapatmasını söylediği, mağdurun gözlerini kapattığı ancak kremin gözlerini yakabileceğini söyleyerek sanığın da eliyle mağdurun gözlerini kapattığı, mağdurun krem kutusunun açıldığını duyduğu, sonra kutuyu kapatma sesi duyduğu, bir süre öyle bekledikleri, sanığın elini mağdurun yüzünden çektiğinde mağdurun dükkanın perdelerini kapattığını gördüğü, sonra sanığın tekrar yanına gelip eliyle mağdurun yüzünü kapattığı, tam kapatamadığı için elinin altından mağdurun ne yapıldığını gördüğü, sanığın üzerindeki şortu indirerek cinsel organını çıkartıp mağdura yaklaştığı, sonra cinsel organını mağdurun yüzüne sürmeye başladığı, yüzünün sağ tarafına doğru organını sürdüğü sırada mağdurun yüzünde bir sıcaklık hissettiği, yüzünün sağ yanak kısmında ılık bir sıvı olduğunu hissettiği, ayrıca bu sıcaklığı tişörtünün yakasının arka kısmında da hissettiği, bu sıvının koktuğunu farkettiği, sonra sanığın elini ittirerek abi sen ne yapıyorsun diyerek tepki gösterdiği, sanığın da senin sağlığın için uğraşıyorum diyerek mağduru tekrar berber koltuğun aldığı, mağdurun saçlarının yan kısımlarını biraz daha kestiği ve mağdurun tıraş bitimde dükkandan koşarak ayrıldığı anlaşılarak mahkememizce oluşun bu şekilde gerçekleştiği kabul olunmuştur.

" şeklinde kabul edilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

" şeklinde kabul edilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince atılı suçlardan kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği ancak hüküm kısmında, " '5-İzmir Kriminal Bölge Müdürlüğü tarafından iade edilen bulgu, eşya ve kan örneğinin dosyasında DELİL OLARAK SAKLANMASINA,' ve '8-Bu dosya kapsamında yapılan 5 adet normal tebligat gideri olan 210,00 TL ve 1 adet elektronik tebligat gideri olan 6,50 TL olmak üzere toplamda; 216,50 TL'nin sanıktan alınarak hazineye irad kaydına,' ibarelerinin çıkarılıp yerine '5-İzmir Kriminal Bölge Müdürlüğü tarafından iade edilen bulgu, eşya ve kan örneğinin maddi değeri bulunmadığından ve üzerinde gerekli incelemeler yapılarak rapor düzenlendiğinden bu eşyaların karar kesinleştiğinde İMHASINA,' ve '8-Yargılama gideri olarak yapılan 42 TL'den 5 adet tebligat gideri 210 TL, 1 adet elektronik tebligat gideri 6,50 TL mağdura atanan zorunlu vekil gideri 1.997 TL olmak üzere toplam 2.213,5‬0 TL'nin CMK'nın 324/1 ve 325/1 maddeleri gereğince sanıktan tahsili ile hazineye irat kaydına' ibaresinin eklenmesi ve diğer hususların ise aynı kalması suretiyle,'' şeklinde sanık müdafii, katılan Bakanlık vekili, katılan mağdure vekili ve o yer Cumhuriyet savcısının istinaf talepleri düzeltilerek esastan reddedilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasıflarıyla ve yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde vaki istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine dair kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin 02.05.2023 Tarihli ve 2023/774 Esas, 2023/889 Karar sayılı kararında sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Fethiye 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

01.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/3851, Karar No: 2007/4128, Tarih: 29.03.2007

4. Hukuk Dairesi 2006/3851 E., 2007/4128 K.

**4. Hukuk Dairesi 2006/3851 E., 2007/4128 K.**

**- İDARİ İŞLEMİN İPTALİ

- İSPAT YÜKÜ**

**"İçtihat Metni"**

Davacı M. Ali tarafından, davalı Vahit ve Mahmut aleyhine 11.11.2004 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 13.12.2005 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Davacı, olumsuz olarak düzenlenen 2001 yılı sicil raporunun iptaline ilişkin idare mahkemesi kararına istinaden sonradan yeniden düzenlenen sicil raporunda yine düşük not verildiğini ileri sürerek manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davacının 2001 yılı sicil raporunun olumsuz düzenlenmesine ilişkin işleme karşı açılan dava sonucunda idare mahkemesince işlemin iptaline karar verilmiştir.Bu karardan sonra yeniden düzenlenen 2001 yılı sicil raporunda sicil notunun düşük takdir edildiğini öğrenen davacı idareye yaptığı başvurusunun reddi üzerine işlemin iptali ve tazminat istemiyle idare mahkemesinde yeniden dava açmıştır.İdare mahkemesince dava konusu bu işlemin de iptaline, tazminat talebinin ise reddine karar verildiği görülmüştür.

Davacı, bu davadan önce aynı davalılara karşı açtığı davada, hakkında 2001 yılında olumsuz sicil raporu düzenlenmesi nedeniyle manevi tazminat istemiştir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, anılan karar dairemizce onanarak kesinleşmiştir.

Davacı, eldeki bu davada; idare mahkemesinin sicil raporunun iptaline ilişkin ikinci kararının da uygulanmadığı, bu karara istinaden yeniden düzenlenen 2001 yılı sicil raporunda kendisine yine düşük not verildiği gerekçesiyle manevi tazminat istemektedir.

Mahkemece, davacıya ait yeniden düzenlenen sicilin idare mahkemesince iptal edilmiş olması "kişisel kusur" olarak kabul edilmiş ve yazılı şekilde hüküm kurulmuş, davalılar kararı temyiz etmişlerdir.

Davacı hakkında ilk iptal kararından sonra yeniden düzenlenen sicil raporu, idare mahkemesince "...önceden olumsuz olarak düzenlenen 2001 yılı sicilinin iptal edildiği, bu kez mahkeme kararı uygulanarak düzenlenen yeni 2001 yılı sicil raporunun sıralı sicil amirlerinden sadece biri tarafından imzalandığı, gözlem ve kanaatlerin belirtilmediği, sadece "mahkeme kararına istinaden yeniden düzenlenmiştir" şerhinin düşüldüğü görülmüştür.Oysa yargı kararının uygulanması amacıyla düzenlenen bu raporda yönetmeliğin açık hükmü uyarınca son üç yılın aritmetik ortalaması alınarak işlem yapılması gerektiği..." belirtilmek suretiyle iptal edilmiştir.

Açıklanan bu gerekçeden, sicil raporunun şekli koşullara uyulmaması nedeniyle iptal edildiği anlaşılmaktadır.Kural olarak idari bir işlemin sadece iptal edilmiş olması manevi tazminatı gerektirmez.Nitekim, iptale bağlı tazminat istemi idare mahkemesince de kabul edilmemiştir.Dosya kapsamına göre davalıların salt yargı kararını etkisiz kılmak amacıyla davrandıklarını kabul etme imkanı bulunmamaktadır.Davacı, iddiasını kanıtlayamamıştır. Şu durumda mahkemece davanın reddi yerine kısmen kabul kararı verilmesi doğru görülmemiş, bu nedenle hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA ve temyiz eden davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 29.3.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6014, Karar No: 2013/3765, Tarih: 18.04.2013

**5. Ceza Dairesi         2013/6014 E.  ,  2013/3765 K.**

**"İçtihat Metni"**

Resmi belgede sahtecilik suçundan sanık ... ve suç ortaklarının yapılan yargılanmaları sırasında; İstanbul 20. Asliye Ceza Mahkemesiyle Pendik 2. Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanıkların üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve İstanbul 20. Asliye Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Pendik 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/06/2012 gün ve 2012/740 E. 2012/764 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 18/04/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8079, Karar No: 2019/4949, Tarih: 11.04.2019

**12. Ceza Dairesi         2017/8079 E.  ,  2019/4949 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, 89/2-b, 62/1, 52/2-4, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin kusur tespitine, eksik incelmeye, sürücü belgesinin geri alınmaması gerektiğine, hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmamasına, kararın hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 11.04.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.