muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/9980, Karar No: 2012/11829, Tarih: 30.04.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/9980 E.  ,  2012/11829 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Dava, kira sözleşmesinden kaynaklanan itirazın iptali isteğine ilişkindir. 9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 9.2.2012 günlü ve 2012/1 sayılı kararı ile ( tarafların sıfatına bakılmaksızın ) hasılat kirası dahil bu tür davalara ilişkin hüküm ve kararların temyizen incelenmesi görevi 1.3.2012 tarihinden itibaren Yargıtay 6.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 6.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 30.4.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5452, Karar No: 2011/4802, Tarih: 21.04.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/5452 E.  ,  2011/4802 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Samsun Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 26.11.2008 tarih ve 2006/126 - 2008/249 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak taraf vekilleri tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 19.04.2011 gününde davacı avukatı .... ile davalı Koç Dere Otom.San. ve Tic.A.Ş. avukatı ..... gelip, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin Temsa ve Mitsubishi Motor yetkili satıcı ve servisi olarak ticari faaliyette bulunduğunu ve Samsun'da tek yetkili olarak servis hizmeti verdiğini ancak müvekkili şirketin kendi hizmet bölgesinde... adına kayıtlı Mitsubishi marka 55 VA 320 plakalı aracın kitabının incelenmesinde tüm bakımlarının Trabzon’da yetkili servis olan Martaş adlı şirkette yapıldığını ve aynı zamanda garanti işlemlerinin de aynı şekilde yapıldığını tespit edildiğini, işyeri ve konutu Samsun'da olan ve yetkili servis ile arasında çok kısa bir mesafe bulunan aracın mutat bakımlarının yaptırılması için 575 km uzaklıktaki Trabzon'a gidip gelmesinin hayatın olağan akışına aykırı olması nedeniyle müşteri ile bizzat yapılan konuşma neticesinde, müşterinin tüm periyodik bakım ve garanti işlemlerinin Samsun'da davalı Koç Dere adlı serviste yaptırdığını, aracını kesinlikle Trabzon'a götürmediğini, Koç Dere servisinin kendisini Mitsubishi servisi olarak tanıttığını bu şekilde Trabzon bölgesinde yetkili olan davalı Martaş şirketi ile müvekkili şirketin hizmet alanı içerisinde faaliyet gösteren diğer davalı Koç Dere adlı servisin iş birliği yaparak, müvekkili şirkete karşı haksız rekabette bulunduklarını, müşterinin aracının periyodik bakım kartında diğer davalı Martaş'ın kaşesinin bulunduğunu, her iki davalının bu şekilde hak ve yetkisi olmadığı halde , müvekkili aleyhine haksız rekabette bulunarak, müvekkili firmayı zarara uğrattıklarını, bu eylemlerin iyi niyet kurallarına aykırı olduğunu ileri sürerek davalıların müvekkili şirkete yönelik haksız rekabetlerinin tespit ve men'i ile ayrı ayrı 5.000 YTL maddi, 50.000 YTL manevi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Koç Dere Otomotiv. San. ve Tic. A.Ş vekili, müvekkilinin herhangi bir şekilde rekabet ve objektif iyi niyet kurallarına aykırı hareket etmediğini ve davacı şirketten önce Samsun'da özel olarak Mitsubishi markalı araçlara servis hizmeti verdiğini, diğer davalı ile işbirliği içinde hareket etmediklerini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı Koç Dere Otomotiv. San. ve Tic. A.Ş vekili, müvekkilinin herhangi bir şekilde rekabet ve objektif iyi niyet kurallarına aykırı hareket etmediğini ve davacı şirketten önce Samsun'da özel olarak Mitsubishi markalı araçlara servis hizmeti verdiğini, diğer davalı ile işbirliği içinde hareket etmediklerini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı Martaş A.Ş. temsilcisi, dava dışı...'a ait 55 VA 320 plaka sayılı aracın müvekkili şirkette hiçbir bakımının yapılmadığını, bu şahsa ait araç bakım kartındaki kaşelerin kimin tarafından ne şekilde kullanıldığını bilmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, her iki davalının yetki itirazının Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun ilgili kararı gereğince Büyükşehir Belediye sınırları içerisinde kalan ilçelerde ki ticari davalara bu yerin bağlı bulunduğu Ağır Ceza Merkezinde bulunan Ticaret Mahkemelerince bakılacağına dair kararı nedeniyle ve zaman aşımı itirazının da TTK'nun 62. maddesi gereğince yerinde görülmediğinden reddine, davalı Koç Dere A.Ş nin Mitsubishi marka araçların özel servisçiliği hizmetini yapmakla birlikte tanıklar ..., ... ve ...'in yeminli beyanlarından da anlaşılacağı üzere, diğer davalı Martaş ile işbirliği yaparak Mitsubishi marka araçların garanti kapsamından olan bakım ve tamir işlerini bizzat davalı Koç Dere servisinde yapılıyor olmasına rağmen bu işlemlerin garanti kapsamı içerisinde kalmasını sağlamak için sanki Trabzon’da bulunan diğer davalı Mitsubishi yetkili servisi olan Martaş 'da yapılıyormuş gibi göstererek işlemler yaptıkları ve bu şekliyle tüketiciye yönelik aldatıcı ve yanıltıcı, yanlış ve yalan beyanda bulundukları anlaşıldığı gibi, davalı Koç Dere A.Ş’nin yetkili satıcı ve servis olmamasına rağmen İnternette bulunan Web sayfalarında kendi şirketlerini yetkili servis ve satıcı olarak göstererek bu şekilde tanıtmaları, her iki davalının bu tarzdaki eylemlerinin TTK’nun 56 ve 57/3. maddesi anlamında haksız rekabet teşkil ettiği, davacının zararının dava dışı...'a ait otomobilin davacının yetkili servis olarak hizmete başladığı 01.10.2005 tarihinden sonra yapılan son iki bakımı dolayısıyla elde etmekten mahrum kaldığı kar olduğu, davalıların başka araçların bakımlarını da bu şekilde yaptıklarının sabit olmadığı, olayda TTK'nun 58/e maddesinin 2.cümlesinin uygulanmasının mümkün görülmediği, haksız rekabet olgusu tek başına hukuka aykırılık için yeterli olup davalıların eylemlerinin haksız rekabet teşkil ettiği gerekçesiyle davalıların eylemlerinin haksız rekabet olduğunun tespiti ile iş bu haksız rekabetin men’ine, 25.17 YTL maddi ve 5.000 YTL manevi tazminatın 11.11.2005 tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili, davalılar Koç Dere A.Ş. vekili ve Martaş A.Ş. temsilcisi temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili, davalılar Koç Dere A.Ş. vekili ve Martaş A.Ş. temsilcisi temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekili, davalılar Koç Dere A.Ş. vekili ve Martaş A.Ş. temsilcisinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekili, davalılar Koç Dere A.Ş. vekili ve Martaş A.Ş. temsilcisinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 825,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacıya, davacıdan alınarak davalı Koç Dere Oto.San.Tic.A.Ş.'ne verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 02,80'ar TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacı ve davalı Martaş ...Ararç Tic.A.Ş.'den ayrı ayrı alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 4,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden Koç Dere Oto.San.Tic.A.Ş.'den alınmasına, 21.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1052, Karar No: 2019/3502, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/1052 E.  ,  2019/3502 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8839, Karar No: 2013/4655, Tarih: 13.03.2013

**6. Ceza Dairesi         2010/8839 E.  ,  2013/4655 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi (Kapatılan Pendik 3. Asliye Ceza Mahkemesi)

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Ayrıntıları Ceza Genel Kurulunun 18.03.2008 günlü 2008/9-7-56 ve 13.05.2008 günlü 2008/10-101-113 sayılı ve 20.03.2012 gün ve 2011/235 Esas-2012/110 Karar sayılı kararlarında açıklandığı üzere, “Kendisine zorunlu savunman atandığından sanığın haberdar edilmediği durumlarda, zorunlu savunmana yapılan tefhim veya tebliğ kendisine bağlanan hukuki sonuçları doğurmaz. Bu durumda zorunlu savunman velev ki sanığın lehine gibi görünen bazı işlemler yapmış olsa; örneğin temyiz dilekçesi vermiş olsa dahi, hükmün sanığın kendisine de tebliğ edilmesi ve sanık tarafından temyiz dilekçesinin verilmesi halinde, temyiz isteminin kabul edilmesi gerektiğinin” belirtilmesi karşısında; Pendik 3 Asliye Ceza Mahkemesinin 28.03.2007 günlü hükmü; sanık ... için mahkemenin istemi üzerine baroya müzekkkere yazılıp, kısa kararın açıklandığı oturumda sanık ... savunmanı olduğunu söyleyen Av. ...'ın yüzüne karşı verilip, adı geçen savunman tarafından süresi içerisinde temyiz edildiği, ancak atanan anılan savunmandan sanığın haberdar olmadığı anlaşıldığından;

1-Sanık ...'a, anılan kararın başvurabileceği yasa yolu, türü, süresi, mercii, sürenin ne zaman başlayacağı ve nerelere ne biçimde müracaat edilebileceği yazılmak suretiyle tebliği ile bilgisi dışında atanan savunmanın temyizini kabul edip etmediği, sorularak süresi içerisinde temyiz isteminde bulunabileceği, bulunmadığı takdirde zorunlu savunmanın açtığı temyiz davasının inceleneceği konusunda meşruhatlı tebligat çıkarılmasına,

2-Sanık tarafından temyiz dilekçesi verilmesi durumunda,gerekli görülürse bu konuda ek tebliğname düzenlenerek incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 13.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/23207, Karar No: 2025/3882, Tarih: 06.03.2025

**4. Hukuk Dairesi         2021/23207 E.  ,  2025/3882 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2015/36 E., 2016/33 K.

Karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı Yenigün Haber Ajansı Basın ve Yayıncılık A.Ş.'nin sahibi olduğu Cumhuriyet Gazetesi'nin 18.07.2014 tarihli nüshasında davalı ... tarafından kaleme alınan köşe yazısı nedeniyle müvekkili vakfın kişilik haklarının saldırıya uğradığını, köşe yazısının aynı tarihte gazetenin internet sitesinde de yayınlandığını, yazının yayınlanmasında kamusal yarar bulunmadığını, özle biçim arasında bağ olmadığını, yazının müvekkili vakfın itibarına saldırı niteliğinde olduğunu belirterek 20.000,00 TL manevi tazminatın yayın tarihinden işletilecek yasal faizi ile beraber davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili, hükmün tirajı yüksek üç gazetede yayınlanması ve gazetenin internet sitesinden yayınının kaldırılması isteminde bulunmuştur.

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde; dava konusu yazının asıl muhatabının davacı olmadığını, köşe yazısının basın ve ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilmesi gerektiğini, güncel olan bir konu ile ilgili bilgi ve olayların kamuoyu ile paylaşıldığını, davacının kişilik haklarına bir saldırı olmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dava konusu yazının kamuoyunda 17-25 Aralık adıyla bilinen iki ayrı savcılık soruşturmasına konu fezlekelerle ilgili yayın yasaklarının eleştirilmesine yönelik olduğu, özle biçim arasındaki bağın kopartılmadığı, davacının adının geçtiği cümlede geçen operasyonların ne olduğu konusunda bir açıklama olmadığı gibi davacının kişilik haklarına saldırı oluşturabilecek bir ibare taşımadığı; güncel bir konuda, basın ve ifade özgürlüğü sınırları içinde kaleme alınmış bir yazı olarak değerlendirilmesi gerektiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; dava konusu yazıda müvekkili vakıf hakkında gerçek dışı, saygınlığına zarar verecek söz ve ifadelere yer verildiğini; eleştiri ve ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilemeyeceğini, kurumun zan altında bırakıldığını, özle biçim arasındaki dengenin bozulduğunu, kişilik haklarına ağır saldırı niteliğinde olduğunu, verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu belirtmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; dava konusu yazıda müvekkili vakıf hakkında gerçek dışı, saygınlığına zarar verecek söz ve ifadelere yer verildiğini; eleştiri ve ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilemeyeceğini, kurumun zan altında bırakıldığını, özle biçim arasındaki dengenin bozulduğunu, kişilik haklarına ağır saldırı niteliğinde olduğunu, verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu belirtmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık; Cumhuriyet Gazetesi'nde ve gazetenin internet sitesinde 18.07.2014 tarihinde yayınlanan köşe yazısı nedeniyle davacının kişilik haklarının saldırıya uğradığı iddiası ile manevi tazminat, hükmün yayınlanması ve köşe yazısının internet sitesinden kaldırılması istemlerine ilişkindir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere; dava konusu köşe yazısının toplumun bilgi edinme ve basının haber verme hakkı kapsamında kaldığı, o anda var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından basının sorumlu tutulamayacağı, özle biçim arasındaki dengenin korunduğu, ifade özgürlüğü ve bu bağlamda basın özgürlüğünün asıl, sınırlamanın ise istisna olduğu, sınırlamanın kanuni olması, meşru amaca dayanması ve demokratik toplumda gerekli ve orantılı olmasının gözetilmesi gerektiği; basının, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumlu olduğu, yazının basın ve ifade özgürlüğü kapsamında kaldığı, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi 22 Nisan 2013 tarihli ve 48876/08 başvuru numaralı kararında “İfade özgürlüğünün, demokratik bir toplumun vazgeçilmez esasını ve bu toplumun gelişiminin ve her bireyin kendini gerçekleştirmesinin temel koşulunu oluşturduğunu, 10. maddenin 2. fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla ifade özgürlüğünün sadece kabul edilen, zararsız ya da farklı olan “bilgi” ya da “düşünceler” için değil ama ayrıca hoşa gitmeyen, sarsıcı ya da rahatsız edici olanlar için de geçerli olduğunu, bunların, “demokratik toplumun” onlarsız olamayacağı çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin gereği olduğunu, 10. maddede açıklandığı gibi bu özgürlüğe yapılan sınırlamaların her halde dar yorumlanması gerektiğini ve herhangi bir sınırlama gereksiniminin ikna edici bir biçimde ortaya koyulması gerektiğinin...” ifade edildiği; tüm bu açıklamalar ışığında dava konusu köşe yazısında geçen söz ve ifadelerin, davacının kişilik haklarına saldırı oluşturmayacağı anlaşıldığından, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının davacıya yükletilmesine,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,06.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8962, Karar No: 2013/13451, Tarih: 07.11.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/8962 E.  ,  2013/13451 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : TCK'nın 289/1, 62, 50/1-a, 52/2. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

İşçi olarak çalıştığı iş yerinde yapılan haciz işlemi sonrasında yediemin sıfatıyla kendisine teslim edilen malları tebligata rağmen Antalya Vergi Dairesi Müdürlüğü'nde hazır etmeyen ve haciz işleminden sonra işyerinden ayrılan sanığın bu durumu vergi dairesine bildirmemek suretiyle dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranması nedeniyle kendisine teslim edilen malların kaybolmasına sebebiyet verdiği anlaşıldığından eyleminin TCK'nın 289/3. maddesindeki suçu oluşturacağı, hukuki durumunun buna göre takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık ve Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 07.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/17533, Karar No: 2010/1790, Tarih: 15.02.2010

**7. Ceza Dairesi         2007/17533 E.  ,  2010/1790 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4926 Sayılı Yasaya Aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülüğüne ve müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Hükmolunan cezanın nev'i ve miktarına, dava konusu eşyanın belirlenen değerine öre 21 Temmuz 2004 gün ve 25529 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5219 sayılı kanunun 2/A-c ve 3/B madde ve fıkraları ile değişik HUMK'nun 427 ve 1412 sayılı CMUK'nun 305/1.maddelerine göre hükmün temyizi kabil bulunmadığından 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 317.maddeleri uyarınca sanığın temyiz talebinin istem gibi REDDİNE, 15.02.2010 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17062, Karar No: 2014/2949, Tarih: 24.02.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/17062 E.  ,  2014/2949 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

..... Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinin 30.01.2009 tarihli ihbar yazısı ile kısıtlının vasisinin değiştirilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Türk Medeni Kanunu'nun 483.maddesi; vasinin görevini ağır surette savsaklaması, yetkilerini kötüye kullanması veya güven sarsıcı davranışlarda bulunması ya da borç ödemeden acze düşmesi halinde vesayet makamınca görevden alınacağını, 488. maddesi de; vesayet makamının kararlarına karşı 10 gün içerisinde denetim makamına itiraz edilebileceğini hükme bağlamıştır. Aynı Kanunun 397. maddesinde belirtilen denetim makamı görevi ise asliye hukuk mahkemesine aittir. Vasinin görevden alınıp yeni vasi atanmasına yönelik vesayet makamı kararlarına karşı temyiz yoluna başvurulamayacağından, davacının temyiz dilekçesinin vasinin değiştirilmesine dair vesayet makamı kararına karşı itiraz olarak kabul edilip, itirazın denetim makamınca incelenmesi ve bu konuda kesin bir karar verilmesi için dosyanın mahkemesine İADESİNE, 24.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1164, Karar No: 2018/2518, Tarih: 19.02.2018

**3. Ceza Dairesi         2018/1164 E.  ,  2018/2518 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Dosya kapsamına göre; suç tarihinde 12-15 yaş grubunda yer alan suça sürüklenen çocukta herhangi bir akıl hastalığı bulunduğu yönünde iddia, bilgi veya belge bulunmadığı gibi 02/06/2015 tarihli psikiyatri uzmanı tarafından düzenlenen suça sürüklenen çocuğun farik mümeyyiz kabul edilemeyeceğine dair raporun hüküm kurmaya yeterli olması nedeniyle tebliğnamedeki suça sürüklenen çocuk hakkında akıl hastalığına ilişkin TCK'nin 32/1-2. maddesine göre yeniden rapor aldırılması gerektiği yönündeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 19.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4754, Karar No: 2019/4969, Tarih: 29.04.2019

**2. Hukuk Dairesi         2018/4754 E.  ,  2019/4969 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından davacı erkeğin kabul edilen davası ve lehine hükmedilen tazminatların miktarları yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Yapılan yargılama sonucu ilk derece mahkemesince verilen karar davalı kadın tarafından; boşanma davası ve lehine hükmedilen tazminatların miktarlarına yönelik olarak istinaf edilmiştir. Bölge adliye mahkemesince dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda, davalı kadının boşanma davasına ilişkin istinaf taleplerinin, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b-l maddesi gereğince reddine, karar verildiği halde reddedilen istinaf talepleri hakkında ret kararı ile yetinilecek yerde "Boşanma, velayet, tedbir nafakaları, iştirak nafakası, yoksulluk nafakası, erkeğin reddedilen tazminatları, kişisel ilişki, yargılama giderleri" hakkında yeniden hüküm kurulması doğru değil ise de; bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün bu yönden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir (HMK m. 370/2).

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple bölge adliye mahkemesinin gerekçeli kararının hüküm bölümünden 3, 4, 5, 8, 10, 11, 12, 13, 14 bentlerinin çıkarılmasına, hükmün bu bölümlerinin düzeltilerek, temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oyçokluğuyla karar verildi. 29.04.2019 (Pzt.)

(Muhalif)

KARŞI OY YAZISI

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/l-b-2 maddesinde; davanın esasıyla ilgili olarak, yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı taktirde veya kararın gerekçesinde hata edilmiş ise düzeltilerek yeniden esas hakkında, duruşma yapılmadan karar verileceği,

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/l-b-3 maddesinde; davanın esasıyla ilgili olarak, yargılamada bulunan eksiklikler duruşma yapılmaksızın tamamlanacak nitelikte ise bunların tamamlanmasından sonra yeniden esas hakkında duruşma yapılmadan karar verileceği düzenlenmiştir.

Bu itibarla somut olayda Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/l-b-2. maddesine uygun karar verildiğinden sayın çoğunluğun düzeltilerek onama görüşüne katılmıyorum.