muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/21386, Karar No: 2018/16097, Tarih: 18.09.2018

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının 01/03/2006-24/05/2013 tarihleri arasında, müvekkili işyerinde çalıştığını, daha öncesindeki işvereninin müvekkili ile organik bağı bulunmayan ...A.Ş. olduğunu, bordrolarda belirtilen ücretin davacının banka hesabına yatırıldığını, itirazi kayıt ileri sürmediğini, davacının istifa ederek ayrıldığını savunarak,davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece özetle; ... kayıtları, iddia, savunma, tanık beyanları, bilirkişi raporu ve ek raporu ve toplanan delillerin değerlendirilmesinde; davacının, hizmet cetvelinde 28/12/2004-30/06/2005 tarihleri arasında 1059532 sicil numaralı ..... Ve .... Hizm. A.Ş. ünvanlı işyerinde, 01/07/2005-10/03/2006 tarihleri arasında 1039140 sicil nolu ..... Ve .... Hizm. A.Ş. adlı işyerinde, 01/03/2006-27/05/2013 tarihleri arasında davalı iş yerinde çalıştığının tespit edildiği,dava dışı ..... Ve .... Hizm. A.Ş.'nin davalı işveren ile arasında organik bağ bulunmadığı, davacının el yazısı ile düzenlenen ve imzasını taşıyan 27/05/2013 tarihli, davalı şirkete hitaben yazılan dilekçesinde; "Davalı işyerindeki görevimden kendi isteğimle ayrılmak istiyorum. Gereğinin yapılmasını saygılarımla arz ediyorum" ibaresinin, 27/05/2013 tarihli dilekçesinde ise; "... ve ... abilerin ısrarına rağmen kafaya koymuş olduğum akvaryum (...) işine dayımla ortak olacağım. Şirketime bu güne kadar vermiş olduğu iş imkanından dolayı teşekkür ederim." ibaresinin yer aldığı, bunun sonucunda davacının iş akdinin 27/05/2013 tarihinde feshedildiği, iş akdinin kendisi feshettiğinden kıdem tazminatına hak kazanmadığı kanaatine varılarak kıdem tazminatı talebinin reddine,tanık beyanlarına itibar edilerek davacının fazla çalışma ve genel tatil ücretinin ödenmediği kanaatine varıldığı,ıslah dilekçesine karşı davalı vekilinin zaman aşımı def'ini ileri sürmesi dikkate alınarak bilirkişiden ek rapor alındığı ve ek rapordaki fazla çalışma ve genel tatil ücreti hesaplaması doğrultusunda bu alacaklardan takdiren 1/3 oranında hakkaniyet indirimi yapılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı ve davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacı vekilinin tüm,davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı ve davalı arasında akdedilmiş 06.03.2007 tarihli iş sözleşmesinde fazla mesainin belirlenen maktu ücrete dahil olduğuna ilişkin hüküm bulunduğu ve bu hükmün yeni bir sözleşme ile kaldırılmadığı sürece yürürlükte olduğu gözetilerek yıllık 270, haftalık 5,2 saatin hesaplanacak fazla mesai süresinden dışlanması gerektiğinin düşünülmemesi hatalıdır.

2-Davacı ve davalı arasında akdedilmiş 06.03.2007 tarihli iş sözleşmesinde fazla mesainin belirlenen maktu ücrete dahil olduğuna ilişkin hüküm bulunduğu ve bu hükmün yeni bir sözleşme ile kaldırılmadığı sürece yürürlükte olduğu gözetilerek yıllık 270, haftalık 5,2 saatin hesaplanacak fazla mesai süresinden dışlanması gerektiğinin düşünülmemesi hatalıdır.

3-Davacının 22.485,80 TL talepli kıdem tazminatı talebinin reddedilmesine göre kendisini vekil ile temsil ettiren davalı lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan ... uyarınca nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken maktu vekalet ücretine karar verilmesi hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 18/09/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/29827, Karar No: 2018/11033, Tarih: 22.11.2018

**13. Hukuk Dairesi         2016/29827 E.  ,  2018/11033 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı avukatınca duruşmasız, davalı-... San. Tic. A.Ş. avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı .... Tic. A.Ş.vekili avukat ... ile diğer davalı ... Kollektif Şti.vekili avukat ... geldiler. Diğer taraftan gelen olmadığından onun yokluğunda duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 2010 yılında 78 dönüm patates ekimi için davalılardan 24.000 kg anaç agira patates tohumu aldığını, tohumların toplam 62.400,00-TL bedeli olduğunu, 2010 yılı Nisan aylarında parça parça aldığı tohumları ektiğini, bu mallar karşılığında 20.300,00-TL peşin ödediğini, kalan miktarlar için de bonoları imzalayıp Tekinler Kollektif Şirketine verdiğini, ekim yapılırken tohumların hasta olduğunun anlaşıldığını, davalılarla görüşüldüğünde geri almayı kabul etmediklerini, ekilen yerle beraber bütün tohumların hastalıklı olması nedeniyle çürüdüğünü, bu tohumlar yerine yeniden tohum almak zorunda kaldığını, durumu davalılara bildirildiğini, olumlu bir netice alamadığını, ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 2010/16 D. İş dosyasıyla tespit edildiğini, tespitte davalılara ait tohumların tamamının çürüdüğü gerek tarlada ve gerekse depoda belirlendiğini, alınan örneklerin enstitüye gönderildiğini, alınan anaç patates yumrularında yumuşak çürüklük hastalığının tespit edildiğini, belirlenen hastalığın kendisine ait herhangi bir kusurla olmasının mümkün olmadığını, yapılan tespitten sonra davalılarla iyiniyetli olarak görüştüğünü, uzlaşma yolları aradığını, buna rağmen davalıların kendisinden aldıkları bonoyu icraya koyduklarını belirterek açıklanan nedenlerle ... İcra Müdürlüğünün 2010/1740 Sayılı dosyası ve dosya dayanağı olan bonolar bakımından talep edilen 54.150,00-TL yönünden davalılardan Tekinler Kollektif Şirketine borçlu olmadığının tespitiyle, aleyhine % 40'tan az olmamak üzere kötü niyet tazminatının dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte alınarak tarafına verilmesine, ayrıca yukarıda anlatılan nedenlerle uğradığı zarar için toplam 213.119,12-TL maddi tazminat ile bu olay nedeniyle manen zarar gördüğünden 5.000,00-TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... Kolektif Şirketi; davanın süresinde açılmadığından bahisle davanın reddini savunmuştur.

Davalı .... Tic. A.Ş.; davacı ile arasında herhangi bir satım ilişkisi bulunmadığından sorumluluğunun olmadığını öncelikle davanın husumetten reddini dilemiştir.

Davalı ... Kolektif Şirketi; davanın süresinde açılmadığından bahisle davanın reddini savunmuştur.

Davalı .... Tic. A.Ş.; davacı ile arasında herhangi bir satım ilişkisi bulunmadığından sorumluluğunun olmadığını öncelikle davanın husumetten reddini dilemiştir.

Mahkemece, hak düşürücü süre sebebi ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalı .... Tic. A.Ş. tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacı ve davalı .... Tic. A.Ş.’nin temyiz itirazları yönünden;

Davacı, davalıdan aldığı patates tohumunda yumuşak çürüklük hastalığının olduğunu beyan ederek tohum bedeli karşılığı davalılardan Tekinler Kollektif A.Ş.’ye verdiği bonolar nedeniyle aleyhine yapılan takipte borçlu olmadığının tespitini ve ayrıca ayıplı tohumlar nedeniyle uğradığı zararın tazmini için maddi ve manevi tazminat istemiş; mahkemece, tohumların ayıplı çıkması nedeniyle zarara uğradığını, ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 20.05.2010 tarih 2010/16 D.İş sayılı dosyasıyla tespit ettirdiği, işbu davanın ise mahkememizde 30.11.2010 tarihinde açıldığı, tespit tarihi ile dava tarihi arasında 6 aylık sürenin geçmiş olduğu, 5553 sayılı Tohumculuk Kanunu'nun, özel kanun niteliğinde olup eldeki uyuşmazlığa öncelikle uygulanması gerektiği, bahsedilen yasal düzenlemede geçen sürelerin hak düşürücü süre niteliğinde olduğu, hak düşürücü sürenin mahkemece resen gözönünde tutulması gereken dava şartlarından olduğu anlaşıldığından davanın 6 aylık hak düşürücü süre içerisinde açılmadığından davanın hak düşürücü süre nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir. Dosyanın incelenmesinde; davacının söz konusu tohumları Nisan 2010 tarihinde aldığı, davacının tohumlarda ayıp olup olmadığının tespiti için 20.05.2010 tarihinde ... Sulh Hukuk Mahkemesi’nin 2010/16 D.İş dosyası ile tespit talebinde bulunduğu, tespit dosyasına sunulan 07.06.2010 tarihli raporda kesin tespitin yapılamadığı, bu nedenle aldırılan yeni numunelerle 23.06.2010 tarihinde ek rapor düzenlendiği ve söz konusu raporda patates tohumlarında yumuşak çürüklük hastalığının olduğu belirlenmiştir.

5553 sayılı Tohumculuk Kanununun 11.maddesinde "Fiillerinin ayrıca suç sayılma hâli saklı kalmak üzere, zarara neden olan kusurlu tohumluğu üreten, satan, dağıtan, ithal eden veya başka şekilde piyasaya süren gerçek veya tüzel kişiler, meydana gelen zararı müteselsilen tazmin etmekle yükümlüdür. Bunlar zararı, kusurları oranında birbirlerine rücu edebilirler.

Dava, zarara uğrayanın zarara uğradığının tespit edilmesinden itibaren altı ay içinde, her hâlde zararın meydana gelmesinden itibaren iki yıl içinde açılabilir.” hükmünü içermektedir.

Dava, zarara uğrayanın zarara uğradığının tespit edilmesinden itibaren altı ay içinde, her hâlde zararın meydana gelmesinden itibaren iki yıl içinde açılabilir.” hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, somut olay değerlendirildiğinde; ... Sulh Hukuk Mahkemesi’nin 2010/16 D.İş dosyası ile ilk aldırılan raporda patates tohumlarında hastalığın olup olmadığının tespiti mümkün olmadığı, daha sonra sunulan 23.06.2010 tarihli ek raporda hastalık tespitinin yapıldığı anlaşılmakla, tarafların iddia ve savunmaları yönünden sundukları deliller değerlendirilerek davanın esasına girilip hüküm tesisi gerekirken, 6 aylık hak düşürücü sürenin geçtiğinden bahisle, yazılı şekilde, davanın reddine karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davacının ve davalılardan ... San. Tic. A.Ş.'nin sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenlerle davacı ve davalılar ... San. Tic. A.Ş.’nin sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 1.630,00 TL duruşma avukatlık parasının davacıdan alınarak davalılara ödenmesine, peşin alınan 29,20 TL harcın davacıya, 29,20 TL harcın davalı-... San. Tic. A.Ş.'ne iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15190, Karar No: 2015/11500, Tarih: 11.12.2015

**14. Hukuk Dairesi         2014/15190 E.  ,  2015/11500 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 15.12.2009 gününde verilen dilekçe ile yolsuz tescilin terkini istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 05.12.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine ve davalı ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Davacı köy tüzel kişiliği, dahili davalı .. adına kayıtlı dava konusu 2681 parsel sayılı taşınmazın yapılan ihale sonucu ...’e ihale edildiğini, davalı ...’in de taşınmazı davalı ...’a devrettiğini, davalı ..adına yapılan tescilin yolsuz olduğunu ileri sürerek TMK'nın 1025. maddesi uyarınca tapudan terkinini talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile taşınmazın tapu kaydının iptaline ve tapu sicilinden terkinine karar verilmiştir.

Hükmü, Hazine vekili ve davalı ... vekili temyiz etmiştir.

3402 sayılı Kadastro Kanununun 16/C bendine göre dağlık, kayalık kısımlar devletin hüküm ve tasarrufu altında olup, Hazine'nin mülkiyetindedir. Bu nedenle dağlık ve kayalık yerlere ilişkin olarak dava açma hakkı Hazine'ye aittir.

Davacı taraf, dava konusu taşınmazdan köylerinin su ihtiyacının karşılandığını, davalı ..’in buraya kaynak suyu işletme tesisi kurmak istediğini, bu durumda köyün su ihtiyacının karşılanamayacağını belirterek bu davayı açmıştır.

Davacı köyün yukarıdaki açıklamalar uyarınca dava konusu taşınmazla ilgili bu davayı açmakta aktif dava ehliyeti bulunmadığından mahkemece davanın reddi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bu nedenle hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 günlük yasal süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11.12.2015 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve özellikle dava konusu parselin, kadastro sırasında tapulama harici bırakılan tepelik ve kayalık bir yer olduğu ve daha önce devlet-vatandaş işbirliği ile yapılan köyün içme suyu hattı ve deposunun içinde bulunmasına ve tarım arazisi niteliği taşımaması nedeni ile mahkemenin kararının onanması düşüncesi ile sayın çoğunluğun bozma kararına katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2016/16215, Karar No: 2017/6907, Tarih: 18.09.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/16215 E.  ,  2017/6907 K.**

**"İçtihat Metni"**

5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanunu’nun 37/1-i maddesine aykırı davranmaktan ... Eczanesi yetkilisi kabahatli... hakkında ... Valiliği İl Gıda, Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünün 03/09/2015 tarihli ve 44 sayılı kararı ile uygulanan 7.323,00 Türk lirası idari para cezasına yönelik başvurunun reddine ilişkin Sarıgöl Sulh Ceza Hâkimliğinin 12/10/2015 tarihli ve 2015/194 değişik iş sayılı kararına yönelik itirazın kabûlü ile idari yaptırım kararının kaldırılmasına dair mercii Alaşehir Sulh Ceza Hâkimliğinin 24/11/2015 tarihli ve 2015/1041 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 07/12/2016 gün ve 11022 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 19/12/2016 gün ve KYB. 2016-397926 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre; kabahatli eczacı hakkında veteriner tıbbi ürünlerin satışında mevzuatta öngörülen kayıt yükümlülüğünü ihlal etmek eyleminden dolayı idari para cezası verildiği, mercii tarafından eczane işletmelerinin 6197 sayılı Eczacılar ve Eczaneler Hakkında Kanun hükümlerine tabi olduğu, anılan Kanun’un gereğince eczaneleri denetim yetkisinin Sağlık Bakanlığında bulunduğu cihetle itirazın kabulü yönünde karar verilmiş ise de;

5996 sayılı Kanun’un 13. maddesinde “(1) Veteriner biyolojik ürünler dışındaki veteriner tıbbî ürünlerinin toptan satışı, ecza depoları veya veteriner ecza depoları kanalıyla, perakende satışları ise eczaneler, veteriner muayenehane, klinik, poliklinik ve hayvan hastaneleri kanalıyla yapılır. Ancak, Bakanlıkça izin verilmiş süs kuşları ile akvaryum ve egzotik süs hayvanlarını satan işyerlerinde, veteriner biyolojik ürünler dışındaki sadece bu hayvanlara mahsus olan veteriner tıbbî ürünler satılabilir. Veteriner biyolojik ürünlerin satışına ilişkin hususlar Bakanlıkça belirlenir.

(2) Veteriner tıbbî ürünlerini depolayanlar, toptan ve perakende ticaretini yapanlar, alış ve satış ile ilgili kayıtları tutmak, Bakanlığın belirlediği uygun şartlarda muhafaza etmek ve denetimlerde her türlü kolaylığı göstermek zorundadır.

(3) Psikotropik ve narkotik veteriner tıbbî ürünleri, bu Kanun hükümlerine ilave olarak uyuşturucularla ilgili özel kanunlara da tâbidir. Bu ürünler sadece klinisyen veteriner hekimlere, veteriner fakültelerinin ilgili birimlerine satılabilir, sadece veteriner hekimler tarafından uygulanır ve Bakanlığın izni olmadıkça devredilemez ve satılamaz. Bu ürünler için azaltılmış olsa dahi tanıtım numunesi hazırlanamaz.

(4) Veteriner sağlık ürünlerinin tanıtımına ilişkin düzenlemeler Bakanlıkça belirlenir. Ancak, psikotropik ve narkotik etkili veteriner tıbbî ürünlerinin kitlesel iletişim vasıtalarıyla hatırlatıcı ya da bilgilendirici tanıtımı yapılamaz.

(4) Veteriner sağlık ürünlerinin tanıtımına ilişkin düzenlemeler Bakanlıkça belirlenir. Ancak, psikotropik ve narkotik etkili veteriner tıbbî ürünlerinin kitlesel iletişim vasıtalarıyla hatırlatıcı ya da bilgilendirici tanıtımı yapılamaz.

(5) Veteriner sağlık ürünlerinin ambalajında satış fiyatının belirtilmesi zorunludur. Bakanlık, ülke ihtiyaçları, piyasa koşulları, kamu yararı ve hizmetin gereklerini dikkate alarak gerektiğinde satış fiyatlarını belirleyebilir.

(6) Bu maddenin uygulanması ile ilgili usul ve esaslar Bakanlıkça çıkarılacak yönetmelik ile belirlenir.” şeklinde düzenleme öngörüldüğü, aynı Kanun’un idari yaptırım kararının dayanağını oluşturan 37/1-i maddesinde ise “Veteriner tıbbî ürünleri ile ilgili Bakanlıkça istenen kayıtları tutmayan, veteriner tıbbî ürünlerinin toptan ve perakende satışı ile ilgili esaslara uymayan onay sahibine, üretim yerlerine ve toptan satış depolarına yirmibin Türk Lirası, perakende satış yerlerine beşbin Türk Lirası idarî para cezası verilir.” şeklinde ceza hükmüne yer verildiği, Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğü yetkililerince düzenlenen 02/09/2015 tarihli tutanaktan da anlaşılacağı üzere, veteriner tıbbi ürünlerin satışının yapıldığı eczanede işbu ürünlerin satışına dair reçete kayıt defterinin tutulmadığının tespit edildiği cihetle, itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, Alaşehir Sulh Ceza Hakimliğinin 24/11/2015 tarihli ve 2015/1041 değişik iş sayılı kararının CMK'nın 309/4-c maddesi uyarınca aleyhe tesir etmemek üzere BOZULMASINA, 18.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/12541, Karar No: 2023/3257, Tarih: 15.05.2023

**8. Ceza Dairesi         2020/12541 E.  ,  2023/3257 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Beyşehir Cumhuriyet Başsavcılığının 24.07.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. Beyşehir 2. Ceza Mahkemesinin, 24.11.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan beraat kararı verilmiştir

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanın temyiz isteği; kendisi bulunmadığı esnada olay gerçekleştiği için tanık bildiremediğine, mahkemece araştırma yapılmadan hatalı karar verildiğine, sanığın halen tecavüzüne devam ettiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın, katılanın komşu olan arazileri arasındaki sınırı tespit etmek için koyduğu demir kazıkları sökmek ve katılanın duvarının dibini kazmak sureti ile katılanın arzisine tecavüz ettiği iddiasına ilişkindir.

2. 03.07.2015 tarihli olay yeri tespit tutanağında, sökülen demir parçaların bulunamadığı, duvar diplerinde kazılma izlerinin bulunmadığı belirtilmiştir.

3. 18.05.2015 tarihli kadastro teknisyeni raporunda, söküldüğü iddia edilen toplam 6 adet kazığın yerinde olmadığı belirtilmiştir.

4. Sanık suçlamayı kabul etmemiştir.

5. Taraflar arasında uzlaşma sağlanamamıştır.

IV. GEREKÇE

1. Sanık hakkında kurulan hükme yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde, 03.07.2015 tarihli olay yeri tespit tutanağı, sanık ve katılan beyanı ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın suçlamaları kabul etmemesi, katılanın kollukta vermiş olduğu ifadesinde ve şikayet dilekçesinde kazıkları sökülmüş olduğunu gördüğünü bunları sökenin sanık olduğunu düşündüğünü beyan etmesi karşısında; katılanın kendisi bulunmadığı esnada olay gerçekleştiği için tanık bildiremediğine, mahkemece araştırma yapılmadan hatalı karar verildiğine yönelik temyiz istemleri yerinde görülmemiştir. Dosya kapsamına göre sanığın üzerine atılı hakkı olmayan yere tecavüz etmek suçunu işlediğine dair sanığın mahkumiyetine yeter her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden sanığın delil yetersizliğinden beraatine karar verilmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılanın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılanın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Beyşehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.11.2015 kararında katılan tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılanın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.05.2015 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4547, Karar No: 2019/5923, Tarih: 30.09.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/4547 E.  ,  2019/5923 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 11/10/2017 tarih ve 2015/308 E- 2017/353 K. sayılı kararın davacı ve davalı TPMK vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 05/07/2018 tarih ve 2018/127 E- 2018/814 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı ve davalı TPMK vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının "STON" ibaresinin marka olarak tescili için diğer davalı kuruma başvurduğunu, 2013/81068 kod numarası verilen başvuruya davacı tarafından "sto", "stocolor climasan", "stopox", "stopur", "stolit" ibareli markalara dayalı olarak yapılan itirazın TPMK YİDK tarafındanreddedildiğini, kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, markalar arasında iltibas tehlikesi bulunduğunu ileri sürerek, TPMK YİDK'nin 2015-M-6976 sayılı kararının iptaline ve davalı markasının hükümsüzlüğüne karar verilmesini istemiştir.

Davalı TPMK vekili, kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili, markalar arasında iltibasa yol açacak düzeyde bir benzerlik bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.