muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/9725, Karar No: 2019/768, Tarih: 07.02.2019

**20. Ceza Dairesi         2015/9725 E.  ,  2019/768 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : Mahkumiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içerisindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç tipinin doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Gizli soruşturmacı sivil giyimli kolluk görevlilerinin; sanık ...'dan 09.04.2012, 13.04.2012, 16.04.2012, 17.04.2012 ve 20.04.2012 tarihlerinde, sanık ...'den 06.04.2012, 10.04.2012, 13.04.2012 ve 20.04.2012 tarihlerinde, sanık ...'dan 07.04.2012, 13.04.2012 ve 17.04.2012 tarihlerinde, sanık ...'dan 09.04.2012 ve 16.04.2012 tarihinde uyuşturucu madde satın aldıklarının anlaşılması karşısında; Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 28.04.2015 tarih, 2014/462 esas, 2015/135 karar ve 2014/848 esas, 2015/136 karar sayılı kararlarında da bahsedildiği üzere; kolluk görevlilerinin gerçek iradesinin uyuşturucu madde satın alma değil, suçu ve failini belirleyecek suç delilini elde etme olduğu, sanıktan ikinci kez uyuşturucu madde alınmasının ayrıca suç oluşturmayacağı ve gerçek anlamda bir "alım - satım" söz konusu olmadığı, sanığın hareketlerinin bütünüyle “uyuşturucu maddeyi satışa arzetme” suçunu oluşturduğu gözetilmeden, sanıkların birden fazla uyuşturucu madde sattığı kabul edilerek sanıklar hakkında zincirleme suçla ilgili TCK'nin 43. maddesinin uygulanması suretiyle sanıklara fazla ceza verilmesi,

2-Gerekçeli karar başlığına sanık ayrımı yapılmaksızın suç tarihinin “06.03.2012" olarak yazılması,

3- Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanıkların durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan CMUK'nın 321. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA,07.02.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5559, Karar No: 2020/8604, Tarih: 21.09.2020

**9. Hukuk Dairesi         2020/5559 E.  ,  2020/8604 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (...) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan ... Enerji Üretim ve İnş. A.Ş. ve ... Ltd. Şti. vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı ... Enerji Tesisleri Mühendislik Müteahhitlik San. Tic. Ltd. Şti. tarafından ... baraj inşaatında montaj ve mekanik ustası olarak 09/04/2013-22/12/2014 tarihleri arasında aylık 1.800,00 TL ücret ile istihdam edildiğini noter aracılığı ile haklı nedenlerle 4857 sayılı ... Kanunu'nun 24/2-e bendi gereğince ... sözleşmesini feshettiğini beyanla kıdem tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalıların Cevabının Özeti:

Davalılar davanın reddini talep etmişlerdir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davalılardan ... Enerji Üretim ve İnş. A.Ş. ile ... Ltd. Şti. vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraflar arasında davalıların sorumluluğu konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda davacı davalı ... Enerji Tesisleri Mühendislik Müteahhitlik San. Tic. Ltd. Şti. işçisi olduğunu, ... Enerji Tesisleri Mühendislik Müteahhitlik San. Tic. Ltd. Şti. ile ... Ltd. Şti. arasında taşeron ilişkisinin bulunduğunu yine ... Ltd. Şti. ile ana yüklenici ... Enerji Üretim ve İnş. A.Ş. arasında taşeron ilişkisi bulunduğunu beyan etmiştir.

Davalı ... Enerji Üretim ve İnş. A.Ş. tarafından davalı ... Ltd. Şti. ile aralarında sözleşme olduğu belirtilmesine rağmen mahkemeye sunulmamıştır.

Yine dava ... Ltd. Şti. tarafından davalı ... Enerji Tesisleri Mühendislik Müteahhitlik San. Tic. Ltd. Şti. ile aralarında sözleşme olduğu bildirilmesine rağmen mahkemeye sunulmamıştır.

Mahkemece davalıların müşterek ve müteselsil sorumlu olduğu belirtilerek hüküm kurulmuştur.

Hukuk Muhakemeleri Kanunu 220. maddesinde; "Belgeyi ibraz etmesine karar verilen taraf, kendisine verilen sürede belgeyi ibraz etmez ve aynı sürede, delilleriyle birlikte ibraz etmemesi hakkında kabul edilebilir bir mazeret göstermez ya da belgenin elinde bulunduğunu inkâr eder ve teklif edilen yemini kabul veya icra etmezse, mahkeme, duruma göre belgenin içeriği konusunda diğer tarafın beyanını kabul edebilir.

Hukuk Muhakemeleri Kanunu 220. maddesinde; "Belgeyi ibraz etmesine karar verilen taraf, kendisine verilen sürede belgeyi ibraz etmez ve aynı sürede, delilleriyle birlikte ibraz etmemesi hakkında kabul edilebilir bir mazeret göstermez ya da belgenin elinde bulunduğunu inkâr eder ve teklif edilen yemini kabul veya icra etmezse, mahkeme, duruma göre belgenin içeriği konusunda diğer tarafın beyanını kabul edebilir.

Bu nedenle, davalılara HMK 220 madde uyarınca ilgili sözleşmeleri ibraz etmeleri aksi takdirde davacının iddialarının gerçek kabul edilebileceği ihtarını içerir şekilde kesin süre verilmeli, ve tüm deliller toplandıktan sonra yeniden değerlendirme yapılarak çıkacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 21/09/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19441, Karar No: 2016/4383, Tarih: 11.04.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/19441 E.  ,  2016/4383 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme, hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın ....Köyü .... mevkiinde bulunan bahçesinin yakınından geçen katılan kurumun içme suyu şebekesine ait yerin 1 metre altından geçen 150'lik tabir edilen demir boruyu yaklaşık 5-6 cm genişliğinde kırdığı ve kırılan yerden zemine çıkan suyu çıktığı yerden yaklaşık 50 metre uzağından teneke yardımı ile toprak altına döşenmiş su borusuna aktardığı ve bu su borusu aracılığıyla gelen suyu 15 dönüm büyüklüğünde ekili arazisinin hemen yanında kazılmış kuyuya akıttığı ve bu su ile arazisini suladığı iddia olunan olayda;

Sanığın cezalandırılabilmesi için her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı deliller elde edilemediğinden verilen beraat kararlarında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan kurum vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 11.04.2016 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Daire çoğunluğu ile görüş ayrılığı, sanık ...’a yüklenen suçun sübutuna yönelik olarak mahkumiyeti yerine beraatine karar verilmesine ilişkindir.

Sanığın....Köyü .... mevkiinde bulunan bahçesinin yakınından geçen katılan kurumun içme suyu şebekesine ait yerin 1 mt. altından geçen 150’lik şeklinde tabir edilen demir boruyu yaklaşık 5-6 cm. genişliğinde kırdığı ve kırılan yerden zemine çıkan suyu buradan yaklaşık 50 mt. uzağından teneke yardımı ile toprak altına döşenmiş su borusuna aktardığı ve 15 dönüm büyüklüğündeki ekili arazisinin hemen yanında kazılmış kuyuya akıtarak arazisini sulamak suretiyle müsnet mala zarar verme ve hırsızlık suçlarını işlediği iddiaları davanın konusunu oluşturmaktadır.

Sanık soruşturma ve kovuşturma aşamalarındaki savunmalarında; “ 2 yıl önce arazisinin yaklaşık 300 metre üst tarafındaki ormanlık arazide su çıktığını ve araştırması sonucunda ....Belediyesi’ne ait içme suyu şebeke borusunun patlayarak buradan sızdığını tespit ettiğini, köy muhtarının kuruma bildirim yaptığını, kendisinin de Belediye Başkanı’na köy azası ... ile birlikte giderek durumu anlatmasına rağmen tamirat yapmadıklarını, bunun üzerine boşa akan suyu tarlasına gelen kendi suyu ile birleştirerek ilkel şekilde yaptığı teneke ve boru yardımıyla bahçesinin sulamasında kullandığını, orman görevlileri kesim yaptıkları için dal parçalarının düşmesiyle kaçağın örtülmüş olabileceğini” belirterek müsnet suçlamayı reddetmiştir.

Köy Muhtarı Tanık ... beyanında; “ anılan içme suyu hattının birkaç kez daha delindiğini ve bizzat gördüğü bu patlakları müdahale etmeleri için Belediyeye telefonla ve yüz yüze bildirimde bulunduğunu, ancak sanığın arazisine yakın 1 km mesafedeki yerlerdeki su borusunda da patlakların oluştuğunu, kendisinin gördüğü ve ihbar ettiği patlaklarla suça konu yerdeki tahribin aynı olup olmadığını bilmediğini, ancak kendi gördüğü hasarın yol üzerinde ve herkesin dikkatini çekebilecek nitelikte olduğunu, oysa fotoğrafta gördüğü kaçağın kazık çakılı olduğu göründüğünden delinmiş boru ile kendisinin ihbar ettiği yerin farklı olabileceğini”,

Katılan ... Başkanı beyanında; “ hatırlamadığı bir tarihte kendisine gece gelen bir telefonda sudan kaçak olarak yararlanıldığının ihbar edildiğini, ertesi gün zabıta marifetiyle yaptırdığı araştırmada borunun kırılarak su alındığını tespit ettiklerini, daha önceden bildirim yapılmadığı gibi sanığı da tanımadığını, hatta duruşma beklerken sanığın da kendisini tanımadığını,

Tanık ... beyanında; “ sulama kooperatifinin suları kontrol amacıyla görevlendirildiği kişi olduğunu, sanığın kullandığı sulama havuzuna gittiğinde bir borudan havuza su gittiğini gördüğünü, havuza su taşıyan boruyu takip ettiğinde içme suyu borusunun kırıldığını ve buradan akan suyun sanığın havuzuna boru ile taşındığını tespit ettiğini, borunun üzerinde çalı çırpı olduğunu ve üzeri örtülü olduğu için suyun borudan çıkışının görünmediğini, olayı kooperatif başkanına söylediğini,

Tutanak tanığı ... beyanında; “ olayın ertesi günü gittiğinde döşenen beton boruda delik olduğunu ve deliğe bir kazık tıkandığını, buna rağmen su fışkırdığını, baskıdan dolayı kırılma veya çatlama olmayıp 1 inç çapında delik olduğunu, muhtemelen çekiç benzeri bir alet yardımıyla vurmak suretiyle borunun delinmiş olabileceğini düşündüğünü”

Beyan etmişlerdir.

Dosya kapsamındaki deliller bir arada ele alndığında;

08.08.2011 tarihli yazı içeriğinde içme suyu borusunun delik yerine kazık çakıldığı ve üzerinin çalı ve ağaç dalları ile örtülü olarak sanığa ait tarlaya aktığı, 10.08.2011 tarihli olay yeri tutanağında ise yaklaşık 1 metre yeraltından geçen pik içme suyu borusunun metal türü bir cisim ile 5-6 cm. delindiği, sızan suyun 50 metre kadar toprak yüzeyde dere yatağına aktığı, buradan da toprağa yerleştirilen 10 litrelik teneke yardımıyla toprak altına döşenmiş 50’lik su borusuna aktarıldığı ve aşağıdaki ekili arazinin içine indiğinin tespit edildiği, dolayısıyla kasti bir kamu malına zarar verme eyleminden söz edilebileceği gibi suyun taşınmasının çalı çırpı ve ağaç dalları yardımıyla gizlendiğinin saptandığı,

Sanığın katılan kurum ve yetkilisine su borusundaki deliğin tamiri amacıyla defalarca yaptığını belirttiği ihbarların anılan kurum yetkilileri tarafından doğrulanmadığı, köy muhtarının ihbarı yaptığı yerin başka bir hasar mahalli olabileceğini ve muhtemelen farklı olduğunu dile getirdiği çelişkili beyanı, her ne kadar sanık savunması ve bilirkişi raporuna göre kullandığı suyun kendi arazisine yeterli olduğu belirtilmesine rağmen sanığın en az 2 yıl boyunca basit bir düzenek de kurmak suretiyle içme suyunu tarlasında ekili olan ürünlerin sulanması için gösterdiği kullanma iradesi irdelendiğinde TCK. 152/1-d maddesinde düzenlenen sulamaya, içme sularının sağlanmasına yarayan tesislere zarar verme suçunun gerçekleştiği değerlendirilmiştir.

Bu gerekçelerle, mahkemece sanığın üzerine atılı suçlardan mahkumiyeti gerekirken, beraatına karar verilmesi nedeniyle temyiz edilen hükmün bozulması yerine beraat kararının onanması yönündeki çoğunluk görüşüne iştirak etmemiz mümkün olmamıştır.
Yargıtay — Esas No: 2019/11960, Karar No: 2021/7734, Tarih: 09.11.2021

**12. Ceza Dairesi         2019/11960 E.  ,  2021/7734 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi : 12.10.2015

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince beraat

Taksirle öldürme suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hükümler, katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Ölen ...'ün şizofreni hastası olduğu, ailesi tarafından Özel ... Yatılı ve Gündüzlü Bakım Merkezine yerleştirildiği, intihara meyilli olan ölenin 12 nolu odada 6.katta kaldığı, söz konusu bakım ve rehabilitasyon binasının 7 katlı olduğu, suç tarihinde kaldığı odada yalnız olan ...'ün kalmakta olduğu odadan bir üst kat olan hastalara yemek yapılan mutfak kısmına çıkıp kendisini boşluğa bıraktığı zemine düşerek öldüğü, sanık ...'ın 2012 tarihinden beri adı geçen bakım merkezinde sosyal hizmet uzmanı olarak görev yaptığı, sanık ...'ün ise aynı bakım merkezinin sahibi ve sorumlu müdürü olduğu olayda; olay yeri görgü ve tespit tutanağına göre ölenin kaldığı odanın pencereleri demirli,balkon kapıları demirli ve kilitli olduğu, bakımevinde balkon ve pencerede korkuluk olmayan kısmın sadece mutfak kısmında bulunduğu, bakım evinin mutfak kısmında balkon ve pencerede korkuluk olmamasına rağmen ruhsat verilerek çalışmasının temin edildiği, sanıkların kusuru bulunmadığının kabul edildiği olayda;

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen fiil açısından, sanıkların taksirinin bulunmadığı gerekçesi gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanın kusura ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraata ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 09.11.2021 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Ölen ...'ün şizofreni hastası olduğu, ailesi tarafından Selçuklu ilçesinde faaliyet gösteren Özel ... Yatılı ve Gündüzlü Bakım Merkezine yerleştirildiği, ölenin 6. katta kaldığı, söz konusu bakım ve rehabilitasyon binasının 7 katlı olduğu, suç tarihinde kaldığı odada yalnız olan ...' ün kalmakta olduğu odadan söz konusu bakım evinin 7. katında bulunan görevli personel dışındakilerin girmediği mutfak kısmına çıkarak açık bulunan ve önlem alınmayan balkondan kendisini aşağıya atıp öldüğü olayda;

Ölen ...'ün şizofreni hastası olduğu, ailesi tarafından Selçuklu ilçesinde faaliyet gösteren Özel ... Yatılı ve Gündüzlü Bakım Merkezine yerleştirildiği, ölenin 6. katta kaldığı, söz konusu bakım ve rehabilitasyon binasının 7 katlı olduğu, suç tarihinde kaldığı odada yalnız olan ...' ün kalmakta olduğu odadan söz konusu bakım evinin 7. katında bulunan görevli personel dışındakilerin girmediği mutfak kısmına çıkarak açık bulunan ve önlem alınmayan balkondan kendisini aşağıya atıp öldüğü olayda;

Sanık ...'ın uzun zamandır Özel ... Yatılı ve Gündüzlü Bakım Merkezinde sosyal hizmet uzmanı, Sanık ...'ün aynı yerin sahibi ve sorumlu müdürü olduğu, olayda görevlilerin kusuru bulunup bulunmadığı hususunda alınan heyet raporunda “şüpheli ... ile ...'ın ölen ...'ün bakım hizmetini bakıma muhtaç engelli bireylere yönelik Özel Bakım Merkezleri Yönetmeliğinin 22, 26, 27, 45, 47 maddelerine uygun yapmamaları nedeniyle ...'ün bakımında kusurlu oldukları yine ...'ün başı boş kalması ve yemekhanedeki balkon veya camdan atlaması sonucu hayatına son vermesi nedeniyle kusurlu olduklarını” belirledikleri, ayrıca “söz konusu yönetmeliğinin 45'inci maddesine bakıma muhtaç engelli bireyin özellikleri dikkate alınarak tehlikelere karşı korunarak gözetilmesi gibi bakım hizmetlerinin sunulacağı, yine bakıma muhtaç engelli bireyin terkedilme, reddedilme engellilik durumunu kabul etmeme, ümitsizlik, intihar etme, yalnızlık ve sevgisizlik gibi olumsuz duygulardan kurtarılmasına, deprasyon ve şiddet gibi durumların yaşanmasının engellenmesine yönelik kişisel veya grup çalışması yöntemleri ile hizmet verileceğinin” raporda belirtildiği görülmüştür.

Ölen şizofreni hastasıdır ve daha önce intihar girişiminde bulunmuş biridir. Bu durum bakım ve rehabilitasyon merkezi tarafından da bilinmektedir. Ölenin evde rehabilite edilememesi ya da kontrol edilememesi nedeniyle özel bakım merkezinde tutulduğu ortadadır, özel bakım merkezinin görevi, hastanın çevresine ve kendine zarar verebileceğini öngörerek bakıma muhtaç olanı sürekli gözetim altında tutmak ve onların ailesi ve çevresiyle entegresyonunu sağlamaktır. Rehabilitasyon merkezinin tüm pencereleri ve balkon kapıları demir parmaklıkla kapatılsa bile bakıma ve gözetime muhtaç olduğu anlaşılan ölenin merkezde sürekli gözetlenmesi, odasından çıkışına izin verilmemesi hele görevli personel dışında girişin yasak olduğu ve bir üst katta bulunanyemekhane bölümüne çıkmasına izin verilmemesi ya da çıktığının fark edilerek engellenmesi gerekirdi.

Ölen 6. katta bulunduğu odasından çıkmış 7. katta bulunan yemekhane bölümüne gitmiş, burada açık bulunan pencereden ya da açık bulunan balkon kapısından çıkmış ve aşağıya atlayarak ölmüştür. Bakıma ve gözetime muhtaç şizofreni hastası birinin bu faaliyetleri gerçekleştirirken bakım merkezi görevlilerince fark edilmemesinin, bakıma ve gözetime muhtaç kişilerin bu tür bir davranışta bulunabileceklerinin öngörülerek her türlü önlemin alınmamasının bakım merkezinin kusuru olduğu açıktır.

Ölen 6. katta bulunduğu odasından çıkmış 7. katta bulunan yemekhane bölümüne gitmiş, burada açık bulunan pencereden ya da açık bulunan balkon kapısından çıkmış ve aşağıya atlayarak ölmüştür. Bakıma ve gözetime muhtaç şizofreni hastası birinin bu faaliyetleri gerçekleştirirken bakım merkezi görevlilerince fark edilmemesinin, bakıma ve gözetime muhtaç kişilerin bu tür bir davranışta bulunabileceklerinin öngörülerek her türlü önlemin alınmamasının bakım merkezinin kusuru olduğu açıktır.

Bakım merkezi sorumlularının kusuru bulunduğu bilirkişi raporuyla da saptanmasına karşın ilk derece mahkemesi “merkezin pencere ve balkonlarının korumalı olduğu, yemekhane bölümünde koruma olmamasına rağmen merkeze ruhsat verildiği, yetişkin olan ölenin sürekli bağlı tutulamayacağı, sürekli başında görevli bulundurulamayacağı bu nedenlerlede sanıklara kusur izafe edillemeyeceği” gerekçesiyle beraat kararı verdiği, oysa kusur izafe edilemeyeceği söylenen hususlar nedeniyle ölenin bakım evine bırakıldığı, devamlı bakıma ve gözetime muhtaç olması sebebiyle merkezden destek alındığı, özellikleri ve rahatsızlıkları bakım merkezince bilinen ölenin merkez görevlilerinin fark etmemesi sebebiyle intihar etmesinde bakım evi yönetici ve görevlilerinin kusurunun mahkeme gerekçesindeki nedenlerle ortadan kalkmasınında söz konusu olmayacağı, ilgili kurumca merkeze ruhsat verilmesi merkez görevlilerinin sorumluluğunu ortadan kaldırmadığı gibi denetim ve gözetime muhtaç olan ölenin sürekli denetlenmesi ve kendine zarar verebileceği bir yere gitmesinin önlenmesi merkezin asli görevidir.

Bu açıklamalar doğrultusunda; Özel ... Yatılı ve Gündüzlü Bakım Merkezi görevlilerinin meydana gelen ölüm olayında kusurlarının bulunduğu bu nedenle ilgili yasa hükümleri gereğince cezalandırılmaları gerektiği düşüncesiyle, sanıkların meydana gelen olayda sorumluluğunun olmadığı gerekçesiyle ilk derece mahkemesince verilen beraat hükmünün onanması yönündeki çoğunluk görüşüne iştirak etmiyorum. 09/11/2021​
Yargıtay — Esas No: 2017/1135, Karar No: 2019/2260, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2017/1135 E.  ,  2019/2260 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18014, Karar No: 2014/34698, Tarih: 30.10.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/18014 E.  ,  2014/34698 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2013/181055

MAHKEMESİ : İstanbul 7. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28/12/2012

NUMARASI : 2012/204 (E) ve 2012/383 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Diğer temyiz itirazlarının reddine ancak,

Dosyanın incelenmesinde; sanığın abisi olan temyiz dışı sanık Ramazan'ın ifadesinde "Kenan'ın yaralandığını görünce dükkandan ufak bir bıçak alıp Sefer'e vurdum, Mahir'e Eyüp vurdu.." dediği, katılan Mahir'in ise istikrarlı biçimde "Ramazan çekmeceden ustura alıp yüzüme vurdu.." dediği, katılanın kardeşi olan Sefer'in "kardeşim Mahir Ramazan'a sövdü, Ramazan da karşılık olarak sövüp tehdit ederek bir ustura alıp Mahir'in yüzüne vurdu." dediği, sanığın "bıçağı Mahir'in yüzüne vuran benim." dediği, ancak hazırlık aşamasında ve ilk ifadelerinde böyle bir beyanının bulunmadığı, abisi olan Ramazan'ı suçtan kurtarmak için suçu üstlendiğinin anlaşıldığı, tanık beyanlarının da eylemi Ramazan'ın işlediğini gösterdiği, 09/10/2007 tarihli hükümde Ramazan'ın Mahir'i nitelikli biçimde yaralamak suçundan TCK 86/1-3e, 62 maddeleri gereğince cezalandırıldığı ve bu kararın onanarak kesinleştiği,

Tüm bu açıklamalar birlikte değerlendirildiğinde, Mahir'in yüzünde sabit ize yol açan eylemi sanığın kardeşi olan Ramazan'ın işlediği, sanık hakkında suçun sübuta ermediği anlaşıldığı halde sanığın atılı suçtan beraati yerine yazılı biçimde cezalandırılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 30.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.