muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/2552, Karar No: 2023/9404, Tarih: 02.11.2023

B. Sanıklar ... (Caner) ve Salih ... hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan verilen kararların incelenmesinde;

Sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 03.02.2009 tarihli ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin on ikinci fıkrası gereği itiraz yoluna tabi olduğu, temyizinin mümkün olmadığı ve aynı Kanun’un 264 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; “Kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunun veya merciin

belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmaz.” şeklindeki düzenleme dikkate alınarak kanun yolu incelemesinin itiraz merciince yapılması gerektiği anlaşılmakla, dava dosyasının, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

C. Sanıklar Serkan, ... Salih, Özgür ve Ahmet hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Gerekçe bölümünde (C) numaralı bentte açıklanan nedenlerle Antalya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 04.05.2015 tarihli ve 2014/154 Esas, 2015/162 Karar sayılı kararına yönelik sanıklar müdafileri ve sanıklar Ahmet, ... Salih ve Serkan'ın temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün;

1. 5237 sayılı Kanun’un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrasının uygulanması ile ilgili bölümlerin çıkarılması ve yerlerine; "Sanığın ekonomik ve şahsi hali göz önünde bulundurularak sanığa verilen adli para cezasının 5237 sayılı Kanun’un 52 maddesinin dördüncü fıkrası gereğince l'er ay ara ile 10 eşit taksitte ödenmesine, taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının bir defada tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına" ibarelerinin eklenmesi,

2. 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinin uygulanması ile ilgili bölümlerinin çıkarılması ve yerlerine; "Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli iptal kararı ile 7242 sayılı Kanunla yapılan değişiklikler sonrası oluşan durumuna göre, sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 53 ncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları ile üçüncü fıkrasının birinci cümlesinin uygulanmasına", ibarelerinin eklenmesi,

Suretiyle, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

D. Sanık ... (Caner) hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Gerekçe bölümünde (D) numaralı bentte açıklanan nedenle Antalya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 04.05.2015 tarihli ve 2014/154 Esas, 2015/162 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz

isteği yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

D. Sanık ... (Caner) hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Gerekçe bölümünde (D) numaralı bentte açıklanan nedenle Antalya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 04.05.2015 tarihli ve 2014/154 Esas, 2015/162 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz

isteği yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

E. Sanık ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Gerekçe bölümünde (E) numaralı bentte açıklanan nedenlerle Antalya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 04.05.2015 tarihli ve 2014/154 Esas, 2015/162 Karar sayılı kararına yönelik sanık ve müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

1412 sayılı Kanun'un 326 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca sonuç ceza yönünden sanığın KAZANILMIŞ HAKLARININ SAKLI TUTULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

02.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4454, Karar No: 2023/5912, Tarih: 04.10.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/4454 E.  ,  2023/5912 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2012/397 E., 2015/35 K.

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İstanbul Anadolu 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.01.2015 tarihli ve 2012/397 Esas, 2015/35 Karar sayılı kararı ile sanığın, çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi ile 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Sanık Müdafiinin Temyizi

Usul ve kanuna aykırı kararın bozulması talebine ilişkindir.

B. Katılan Mağdur Vekilinin Temyizi

Eksik inceleme sonucu kurulan hükmün sanık aleyhine bozulmasına karar verilmesi talebine ilişkindir.

C. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyizi

Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan ceza verilmesi talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Sanık Müdafiinin Temyizi

Usul ve kanuna aykırı kararın bozulması talebine ilişkindir.

B. Katılan Mağdur Vekilinin Temyizi

Eksik inceleme sonucu kurulan hükmün sanık aleyhine bozulmasına karar verilmesi talebine ilişkindir.

C. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyizi

Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan ceza verilmesi talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece ''Katılan mağdur ... ...' in 10/07/1997 yılı doğumlu ve suç tarihi olan 23/03/2011 de 13 yaş 8 aylık olduğu, mağdurun anne ve babasının ayrı yaşaması nedeniyle Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı' na bağlı yetiştirme yurtlarında kaldığı, zaman zaman kaldığı bu yurtlardan kaçtığı, olay tarihinde de yine yurttan kaçtıktan sonra bir otoparkta bekçilik yapan sanık ... ile karşılaştığı, sanığın mağduru otoparktaki bekçi kulubesine götürdüğü, sanığın Pendik Asayiş Büro Amirliğindeki 21/03/2011 tarih, saat 00:30 ibareli ifade tutanağı ile müdafii eşliğinde kayıt altına alınan ifadesinde eylemi kabul ettiği ancak, organ sokmadığını sürttüğünü beyan ettiği olayda, her ne kadar sanığın fiili livatada bulunduğu, zira kulübede yapılan aramada krem ile peçetelerin bir poşette bulunduğu gerekçesi ile görevsizlik kararı ile dosya mahkememize gelmişse de, yargılama sonucu iddia, sanık savunmaları, müşteki ve tanık anlatımları ile raporlarla diğer bilgi ve belgeler de nazara alınmak suretiyle dosya kapsamının bütün halinde değerlendirilmesine göre, sanık sonraki aşamalarda inkar yoluna gitmişse de olayın hemen sonrasında sıcağı sıcağına ve müdafi huzurunda alınan ifadesinde suçu kabul ettiği, Psikolog Bilirkişi ... ... ' in 06.11.2013 tarihli Raporu'nda katılan mağdurun 'Anlatımlarının kurgudan ve düşlemden uzak, gerçekçi ve mantığa uygun, samimi, çelişkisiz, tutarlı anlatımlar olduğu; yoğun sıkıntı endişe kaygı içinde kısa net cevaplar vererek konuyu tamamen kapatmaya, olayı hatırlamamaya çalıştığı kanaatine varılmıştır.' şeklinde görüş bildirilmiş olduğundan mağdurun beyanlarına itibar edilmiş, her ne kadar sanığın yaşadığı kulübede yapılan aramada krem ile peçeteler bir poşette bulunmuş işe de Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 13/06/2011 tarih, 2011/3556 sayılı Raporu' nda katılan mağdurun Anal finkterde hafif gevşeklik olduğu, eski yeni yırtık izi tespit edilmediğinin belirtilmesi karşısında şüphe sanık lehine değerlendirilmiş ve eylemin organ sokmak suretiyle değil basit cinsel saldırı olarak kaldığı değerlendirilmekle aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.'' şeklindeki gerekçeyle karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafii, katılan mağdur vekili ile o yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Anadolu 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.01.2015 tarihli ve 2012/397 Esas, 2015/35 Karar sayılı kararında sanık müdafii, katılan mağdur vekili ile o yer Cumhuriyet savcısınca öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafii, katılan mağdur vekili ile o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10093, Karar No: 2021/14009, Tarih: 29.11.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/10093 E.  ,  2021/14009 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mirasin paylaştırılması istemine ilişkin olarak açılan davada Marmara Sulh Hukuk ile Tekirdağ 2. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, Türk Medeni Kanununun 642. maddesinde düzenlenen tereke mallarının paylaştırılması istemine ilişkindir.

Marmara Sulh Hukuk Mahkemesince,davanın kısmen kabulü ile kısmen reddine, belirtilen taşınmazların; aynen taksimi mümkün olmadığından varsa üzerinde bulunan tüm yükümlülükleri ile birlikte tapu kaydında mevcut ipotek ve haciz şerhleriyle birlikte satılarak ortaklığın giderilmesine, satış işlemlerinin tapu kaydında bulunan ipotek ve hacizlerle yükümlü olarak İcra İflas Kanununu hükümlerine göre ve açık artırma suretiyle yapılmasına, dava dilekçesinde bulunan diğer kalemler yönünden ise murise ait olduğuna dair belgeyi verilen süre içerisinde sunmadığı ve murise ait olduğuna dair tespit davası açılmadığı gerekçesiyle bu taşınır mallar yönünden davanın reddine karar verilmiş, taraf vekillerince istinaf kanun yoluna başvurulmuş Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi 02/07/2018 tarih, 2018/870 E., 2018/859 K. sayılı kararıyla dava dilekçesinde murisin tüm mirasının paylaştırılması istendiği ve mahkemenin davayı ortaklığın giderilmesinden ziyade tüm terekenin paylaştırılması olarak görüp buna göre bahsedilen tüm menkul, gayrimenkul, şirket ve araçlarda dahil olmak üzere değerlendirmesi gerekli iken sadece taşınmazlar için satışa karar verip diğer kalemler için red kararı vermesi usul ve yasaya aykırı olduğu ve davada yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulduğu gerekçesiyle istinaf başvurusunun kabulüne, Marmara Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2016/79 Esas, 2018/3 Karar sayılı dava dosyasında verilen 12/01/2018 tarihli kararın HMK 353/1-a-4 maddesi uyarınca kaldırılmasına,gerekçede belirtilen eksikliklerin giderilmesi amacıyla davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Marmara Sulh Hukuk Mahkemesince, istinaf bozma ilamında davanın hukuki niteliği, 4721 sayılı TMK’nın 642. maddesinde düzenlenen mirasın paylaşılması olarak tespit edilmiş olup, esasen dava dilekçesinin tetkikinden davacıların da hukuki neden olarak bu hükme dayandığı ve talep sonucunda açıkça murisin mirasın paylaştırılmasına karar verilmesini talep ettikleri, 6100 sayılı HMK’nın 11. maddesi uyarınca terekenin paylaşılmasına ilişkin davalarda ölen kimsenin son yerleşim yeri mahkemesi kesin yetkili olduğu yine TMK’nın 576. maddesi gereğince de miras, malvarlığının tamamı için mirasbırakanın yerleşim yerinde açılacağı ve mirasın paylaştırılması davaları bu yerleşim yeri mahkemesinde görüleceği anlaşılmakatdır. Dolayısıyla murisin nüfus kaydının tetkikinden son yerleşim yeri adresinin ... Tekirdağ olduğu, ayrıca ... İlçe Emniyet Müdürlüğü’nün 29/05/2019 tarihli cevabı yazısı ekinde aynı mümzilerce imzalanmış 27/05 ve 16/05 tarihli iki farklı tutanak bulunduğu, bunlardan birinde son yerleşim yerinin Marmara ilçesi, diğerinde ise ... Tekirdağ olarak tespit edildiği, bunlardan sonraki tarihli olması, davacılardan biri dahil daha fazla kişiyle yapılan görüşmelerin dayanak gösterilmesi ve mernis adresinin ... Tekirdağ olması karşısında ilk tarihli tutanaktaki mernis adresine de dayandırılan bilginin yanlış olduğunun anlaşılması sebebiyle 27/05/2019 tarihli tutanağa itibar edilmiştir. Yine Marmara İlçe Seçim Kurulu’na yazılan müzekkereye verilen 05/07/2019 tarihli cevapta murisin en son 10/08/2014 tarihindeki seçimlerde Tekirdağ’da oy kullandığı, vefatından 3 hafta önceki 07/06/2015 tarihli oy kullanmadığı seçimde de aynı adreste seçmen listesine kayıtlı olduğu ,ayrıca dosya kapsamındaki İstanbul Bezmialem Vakıf Üniversitesi Hastanesi’nce düzenlenmiş ölüm belgesi, 12/01/2016 tarihli vergi mükellefiyet kaydı gibi belgelerde de murisin adresi olarak ... Tekirdağ olduğu buna karşılık davacı vekilince her ne kadar murisin son yerleşim yerini Marmara İlçesi olarak beyan etse de bu hususta talep edilen somut verileri sunamadığı, bu nedenle 08/05/2019 tarihli beyanları hükme esas alınmadığı gerekçeleriyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Tekirdağ 2. Sulh Hukuk Mahkemesi'nce, her ne kadar yetkisizlik kararı veren mahkemece davanın hukuki nitelemesinin TMK'nın 642. maddesinde düzenlenen mirasın paylaşımı davası olarak kabul edilmiş ve HMK'nın 11. maddesi gereğince terekenin paylaştırılmasına ilişkin davanın murisin son yerleşim yerinde görülmesi gerektiği yönünde karar verilmiş ise de; 19.06.2016 tarihinde Tekirdağ 1. Sulh Hukuk Mahkemesi'nde muris adına Tekirdağ İlindeki taşınmazlar ve taşınır mallar için ortaklığın giderilmesi davası açıldığı, Tekirdağ 1. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2016/840E. 2017/488 K. sayılı kararı ile ilgili taşınmazın ortaklığının açık artırma usulü genel ihale yoluyla satış suretiyle giderilmesine karar verildiği, hükmün 04/07/2017 tarihinde kesinleştiği ve satış işlemleri için dosyanın Tekirdağ 1. Sulh Hukuk Mahkemesi Satış Memurluğuna tevdii edildiği tespit edilmiş olmakla davacı tarafın bu davayı açarken amacının TMK'nın 642. maddesinde düzenlenen miras paylaşım davası değil, muris adına Balıkesir İli, Marmara İlçesindeki taşınmazlar ve taşınır mallar için ortaklığın giderilmesi davası olduğu ve yetkili mahkemenin ise HMK'nın m. 12 gereğince taşınmazların bulunduğu yer mahkemesi olan kesin yetkili Marmara Sulh Hukuk Mahkemesi olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Somut olayda davacılar vekili dava dilekçesinde, muris ...’in 28/06/2015 tarihinde vefat ettiği ve mirasının davacılar ile davalılara kaldığı, davalıların olumsuz ve kötüniyetli davranışları nedeniyle miras paylaşımında sorunlar ortaya çıktığı ve taraflar arasında ihtilaflar yaşandığı belirtilerek Balıkesir İli Marmara İlçesine bağlı menkul, gayrimenkul, şirket ve araçlarda dahil olmak üzere murisin mirasın paylaştırılmasına karar verilmesi talep edilmiştir.

4721 sayılı TMK'nın 640/1-2'de “Birden çok mirasçı bulunması halinde mirasın geçmesiyle birlikte paylaşmaya kadar mirasçılar arasında terekedeki bütün hak ve borçları kapsayan bir ortaklık meydana gelir. Mirasçılar terekeye elbirliğiyle sahip olurlar ve sözleşme veya kanundan doğan temsil ya da yönetim yetkisi saklı kalmak üzere, terekeye ait bütün haklar üzerinde birlikte tasarruf ederler.”, m. 642/1-2'de “Mirasçılardan her biri sözleşme veya kanun gereğince ortaklığı sürdürmekle yükümlü olmadıkça, her zaman mirasın paylaşılmasını isteyebilirler. Her mirasçı, terekedeki belirli malların aynen, olanak yoksa satış yoluyla paylaştırılmasına karar verilmesini sulh hakiminden isteyebilir.” düzenlemeleri mevcuttur.

Miras, mirasbırakanın ölümüyle açılır (TMK. md. 575). Miras, malvarlığının tamamı için mirasbırakanın yerleşim yerinde açılır. Mirasbırakanın tasarruflarının iptali veya tenkisi, mirasın paylaştırılması ve miras sebebiyle istihkak davaları bu yerleşim yeri mahkemesinde görülür. (TMK. md. 576) Bu nedenle paylaşma davasında yetkili mahkeme murisin yerleşim yeri mahkemesidir.

Miras, mirasbırakanın ölümüyle açılır (TMK. md. 575). Miras, malvarlığının tamamı için mirasbırakanın yerleşim yerinde açılır. Mirasbırakanın tasarruflarının iptali veya tenkisi, mirasın paylaştırılması ve miras sebebiyle istihkak davaları bu yerleşim yeri mahkemesinde görülür. (TMK. md. 576) Bu nedenle paylaşma davasında yetkili mahkeme murisin yerleşim yeri mahkemesidir.

Dosya kapsamında, murisin, yerleşim yeri hakkında yapılan araştırmalara göre ".../Tekirdağ" adresinde ikamet ettiği anlaşılmakla, uyuşmazlığın Tekirdağ 2. Sulh Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Tekirdağ 2. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 29/11/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/10148, Karar No: 2019/6545, Tarih: 27.03.2019

**3. Ceza Dairesi         2018/10148 E.  ,  2019/6545 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle e Gereği görüşülüp düşünüldü:

Oluşa ve tüm dosya içeriğine, katılanın, olay günü daha önce gerçekleşen darp olayına ilişkin ifade vermek için karakola gittiğinde ifadesini alan sanığın saçından tutup çektiğini ve masanın altına doğru fırlattığını, burnunun masanın ayağına çarptığını ve şiştiğini beyan etmesi, 06.08.2013 tarihli Ankara Adli Tıp Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen raporda 20.03.2013 tarihli raporda bildirilen katılanın burnundaki şişlik ve ekimozun önceki darp olayına ilişkin raporda olmadığının tespit edilmesi, müştekinin babası ve tanık Yaşar'ın sanığın katılanın saçını çekerken pencereden gördüklerini beyan etmeleri ve sanığın katılanın bahçede ailesi ile otururken korumak amaçlı karakolun içine aldığını savunması karşısında, sanığın atılı suçtan mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 27.03.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/13838, Karar No: 2023/11008, Tarih: 25.05.2023

**6. Ceza Dairesi         2023/13838 E.  ,  2023/11008 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kasten nitelikli yaralama, silahla tehdit, 6136 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu,7035 sayılı Bölge Adliye ve Bölge İdare Mahkemelerinin İşleyişinde Ortaya Çıkan Sorunların Giderilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 21 inci maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İpsala Cumhuriyet Başsavcılığının 22.12.2006 tarihli iddianamesi ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 87/3, 106/2-a, 6136 sayılı Kanun'un 13/1, 53, 63, 54 maddeleri uyarınca kamu davası açılmıştır.

2. İpsala Asliye Ceza Mahkemesinin 18.01.2008 tarihli ve 2006/433 Esas, 2008/15 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 14.12.2006 tarihinde katılan ...'a yönelik silahla tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106/2-a maddesi gereğince 2 yıl hapis, 14.12.2006 tarihlerinde ruhsatsız tabanca bulundurup taşımak suçundan 6136 sayılı Kanun'un 13/1 maddesi gereğince 1 yıl 6 ay hapis ve 450,00 TL adli para, 02.09.2006 tarihinde katılan ...'ya yönelik silahla tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106/2-a maddesi gereğince 2 yıl hapis ve 26.08.2006 tarihinde katılan ...'e yönelik kasten nitelikli yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 87/3 maddesi gereğince 2 yıl hapis, cezaları ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. Hükmün sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 21.12.2009 tarihli ve 2009/26666 Esas, 2009/20868 Karar sayılı ilamı ile ""5271 sayılı Kanunun 231 maddesinin uygulanması koşullarının tartışılmaması.."

Nedeniyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.