muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/14642, Karar No: 2015/11905, Tarih: 22.12.2015

c) Üçüncü koşul ise yapıyı yapanın (malzeme sahibinin), taşınmaz malikine uygun bir bedel ödemesidir.

d) Yukarıda değinilen üç koşulun yanısıra, yapının bulunduğu arazi parçası davalıya ait taşınmazın bir kısmını kapsıyor ise tescile konu olacak yer, inşaat alanı ile zorunlu kullanım alanını kapsayacağından mahkemece iptal ve tescile karar verebilmek için bu kısmın ana taşınmazdan ifrazının da mümkün olması gereklidir.

Somut uyuşmazlıkta, 347 parsel sayılı taşınmazın 1974 yılında satış edinme nedeniyle davacı-davalı ... adına tescil edildiği, tecavüz teşkil eden ve temliken tescile konu olan 15.12.2011 tarihli fen bilirkişi raporunda "A" harfi ile gösterilen kısmında bulunan duvar ile ağaçların 347 parsel sayılı taşınmazın çapa bağlanmasından sonra yapıldığı ve dikildiği anlaşılmaktadır. Temliken tescil nedenine dayalı olarak tapu iptali ve tescil isteminde bulanabilmek için öncelikli koşul malzeme sahibinin iyiniyetli olmasıdır. Malzeme sahibinin, elattığı taşınmazın başkasının mülkü olduğunu bilmemesi veya beklenen tüm dikkat ve özeni göstermesine karşılık bilebilecek durumda olmaması ya da yapıyı yapmakta haklı bir sebebinin bulunması gerekir. 14.02.1951 tarihli ve 17/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında belirtildiği gibi olay ve karinelerden, durumun özelliklerine göre kendisinden beklenen dikkat ve özeni göstermemiş olduğu açık bulunan malzeme sahibinin temliken tescil talebinde bulunması mümkün değildir. Çünkü bu gibi durumlarda kötüniyet karşı tarafın ispatı gerekmeden belirlenmiş olur. Buna göre temliken tescil isteminin ilk koşulu olan iyiniyet iddiası kanıtlanamamıştır.

Kaldı ki, istinat duvarı ile ilgili olarak temliken tescil isteminde bulunulamaz. Ayrıca, TMK'nın 729. maddesi gereğince tecavüze konu yerdeki ağaçların değerinin de zemin değerinden az olduğu anlaşılmaktadır.

Bu durumda mahkemece, temliken tescil talebinin reddi, elatmanın önlenmesi ve kal talebinin kabulü gerekirken, yazılı gerekçeyle temliken tescil talebinin kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.

Kabule göre de, 6100 sayılı HMK’nın 297/2. maddesine aykırı şekilde asıl davada

ileri sürülen elatmanın önlenmesi ve kal talepleri hakkında olumlu-olumsuz bir karar verilmemesi de yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı-davalı ...'nun vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı-davacı ...'ın temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itbaren 15 günlük yasal süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22.12.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/6960, Karar No: 2007/6982, Tarih: 28.05.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/6960 E.  ,  2007/6982 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat istemine ilişkin davada ... Asliye Ticaret ile 3. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, davacı tarafından kasko sigortalı aracın kaza yaparak hasarlandığı, poliçe uyarınca zararı ödemekle yükümlü sigorta şirketinin ihtara rağmen sorumluluğunu yerine getirmediğini belirtilerek açılan tazminat istemine ilişkindir.

Dosya kapsamından, davanın 01/11/2005 tarihinde asliye hukuk mahkemesine açıldığı, ... İlinde H.S.Y.K.'nın 20.07.2006 tarih 352 sayılı kararı ile Müstakil Asliye Ticaret Mahkemesi kurulup, 21.08.2006 tarihinde faaliyete geçmesi sebebiyle dosyanın ticaret mahkemesine gönderilmesine karar verildiği, asliye ticaret mahkemesince de davanın mutlak ticari dava olmadığı, iş bölümü itirazında bulunulmadığı gerekçeleri ile görevsizlik kararı verilip, dosyanın asliye hukuk mahkemesine gönderilmesine karar verildiği anlaşılmaktadır.

T.T.Y.'nın 4. maddesinde mutlak ticari davalar sınırlı olarak belirtilmiş olup, aynı yasanın 5. maddesinde de aksine hüküm olmadıkça, dava olunan şeyin değerine göre asliye hukuk veya sulh hukuk mahkemesinin ticari davalara dahi bakmakla görevli olduğu hüküm altına alınmıştır.

... İlinde H.S.Y.K.'nın 20.07.2006 tarih 352 sayılı kararı ile asliye ticaret mahkemesi kurulup, 21.08.2006 tarihinde faaliyete geçtiği, ancak eldeki davanın mutlak ticari dava olmadığı anlaşılmakla, davanın asliye ticaret mahkemesi kurulmadan önceki açıldığı hukuk mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 28.05.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17792, Karar No: 2020/14819, Tarih: 03.11.2020

**4. Ceza Dairesi         2016/17792 E.  ,  2020/14819 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, yaralama, hakaret

HÜKÜMLER : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanığın oğlu olan tanık ...'ın tanıklıktan çekilme hakkı hatırlatılmadan dinlenmesi suretiyle CMK'nın 45. maddesine aykırı davranılması,

2-Sanığın, " eşinin kendisine, ben kendimi öldüreceğim, annemlere söyleyeceğim, sebebi de sensin şeklinde söyleyince, kendisine o kadar ölmeye meraklıysan s... git benim evimde öldürme " şeklindeki kovuşturma aşamasında da kabul ettiği soruşturma aşamasındaki tevilli beyanı, alınan adli muayene raporunda da katılanın boyun sol tarafında kızarıklık, burnunda ödem saptandığının belirtilmesi ve katılanın aşamalardaki benzer beyanları karşısında, sanığın üzerine atılı suçları işlediği sabit olmasına rağmen yerinde olmayan gerekçe ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

3-Bozmaya uyularak sanığın üzerine atılı suçları işlediğinin kabul edilmesi durumunda, tehdit ve hakaret suçlarının eşe karşı yaralama suçu ile birlikte işlendiği için uzlaşma dışında kaldığı gözetilerek;

17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiştir.

Ancak bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 7188 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddenin (d) bendi ile; "01/01/2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz" hükmü getirilmiştir.

Konuyu somut norm denetimi yoluyla inceleyen Anayasa Mahkemesi (25/06/2020, 2020/16, 2020/33; R.G. 19/08/2020, Sayı: 31218), sözü geçen geçici 5/d maddesindeki hükmün, "kovuşturma evresine geçilmiş" ibaresinin aynı bentte yer alan, "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görerek iptaline karar vermiştir.

Anayasa Mahkemesi kararında, hükme bağlanmış dosyalarla ilgili iptale karar verilmemiş ise de, 5271 sayılı Kanun'un 2/1-(f) maddesince hükme bağlanmış dosyalarla ilgili olarak kovuşturma evresinin kesinleşmeye kadar devam etmesi ve aynı Yasanın 251/3. maddesi gereği mahkûmiyet hükmü verildiği takdirde sonuç cezadan dörtte bir indirim öngörülmesi, bu durumunda temyiz incelemesi devam eden dosyalar bakımından lehe düzenleme getirmesi karşısında,

Anayasa Mahkemesi kararında, hükme bağlanmış dosyalarla ilgili iptale karar verilmemiş ise de, 5271 sayılı Kanun'un 2/1-(f) maddesince hükme bağlanmış dosyalarla ilgili olarak kovuşturma evresinin kesinleşmeye kadar devam etmesi ve aynı Yasanın 251/3. maddesi gereği mahkûmiyet hükmü verildiği takdirde sonuç cezadan dörtte bir indirim öngörülmesi, bu durumunda temyiz incelemesi devam eden dosyalar bakımından lehe düzenleme getirmesi karşısında,

Anayasa Mahkemesinin iptal kararında; sanık lehine getirilen yeni düzenlemenin, 7188 sayılı Kanunun 31. maddesi gereğince 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddesiyle "kovuşturma evresine geçilmiş" dosyalar bakımından uygulanması gerektiğine işaret edildiğinden, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve 5271 sayılı CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ... (...) vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, tebliğnamaye kısmen uygun olarak HÜKMÜNLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 03/11/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4336, Karar No: 2025/1053, Tarih: 13.02.2025

**1. Ceza Dairesi         2023/4336 E.  ,  2025/1053 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/561 E., 2023/599 K.

SUÇLAR : Nitelikli kasten öldürme, nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs, kasten öldürme, kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükümlerin onanması

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanıklar ... ve ... müdafiilerinin duruşmalı inceleme taleplerinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ünye Ağır Ceza Mahkemesinin 24.01.2023 tarihli ve 2021/245 Esas, 2023/24 Karar sayılı kararı ile;

a. Sanık ... hakkında maktul ...'ye yönelik nitelikli kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82/1-d, 29, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 20 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

b. Sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 82/1-d, 35/2, 29, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

c. Sanık ... hakkında katılan ...'ye yönelik nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 82/1-d, 35/2, 29, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 11 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

d. Sanık ... hakkında maktul ...'ye yönelik kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 29, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

e. Sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35/2, 29, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

f. Sanık ... hakkında katılan ...'ye yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35/2, 29, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 8 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

2. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 03.03.2023 tarihli ve 2023/561 Esas, 2023/599 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanıklar müdafiilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a. maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

2. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 03.03.2023 tarihli ve 2023/561 Esas, 2023/599 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanıklar müdafiilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a. maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ... müdafiilerinin temyiz sebepleri özetle; sanığın üzerine atılı suçları işlemediğine, öldürme kastıyla hareket etmediğine, suç vasfının hatalı belirlendiğine, meşru savunmaya, meşru savunmada sınırın aşılmasına, haksız tahrikin derecesine, fazla ceza tayin edildiğine, delillerin hatalı değerlendirildiğine,

2. Sanık ... müdafiilerinin temyiz sebepleri özetle; sanığın üzerine atılı suçları işlemediğine, öldürme kastıyla hareket etmediğine, suç vasfının hatalı belirlendiğine, meşru savunmaya, meşru savunmada sınırın aşılmasına, haksız tahrikin derecesine, fazla ceza tayin edildiğine, delillerin hatalı değerlendirildiğine, ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından kasten gerçekleştirildiğinin saptandığı, sanıkların eylemlerinde kullandıkları aletlerin elverişliliği, hedef aldıkları vücut bölgeleri, sanıkların eylemleri neticesinde maktul ve katılanlarda meydana gelen yaralanmaların yerleri ve nitelikleri birlikte değerlendiriliğinde eylemlere uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımlarının bozma nedeni saklı kalmak kaydıyla yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek sanıkların eylemleriyle orantılı şekilde belirlendiği, somut olayda sanıklar lehine meşru savunma ve sınırın aşılması koşullarının oluşmadığı, katılanlar ... ve ...'ye yönelik eylemlerde uygulanan haksız tahrik oranının isabetli olduğu anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde bozma nedeni dışında hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Sanıklar ... ve ...'in baba oğul, tanık ...'nın da sanık ...'ın annesi, diğer sanık ...'in eşi olduğu, maktul ..., katılanlar ... ve ...'nin sanık ...'in kardeşi oldukları, aralarında arazi meselesinden husumet bulunduğu, olay günü maktul ve katılanların araziye gittiğini gören sanıkların tabanca ve av tüfeğiyle araziye gittikleri, maktul ve katılanların arazi sınırlarını belirlemek için kazık çaktıklarını görmeleri üzerine aralarında çıkan tartışmada katılanlar ve maktulün girebi ile sanıkların ise tüfek ve tabanca ile birbirlerine saldırdıkları, sanıkların eylemi neticesinde maktulün göğüs alt kısmına isabet eden tabanca mermisi ve batın kısmına isabet eden av tüfeği toplu girişi nedeniyle iç organ yaralaması nedeniyle oluşan iç ve dış kananama sonucu vefat ettiği, katılan ...'ın sağ ve sol uyluk bölgelerine isabet eden ateşli silah yaralanması neticesinde organlarından birinin işlevinin sürekli zayıfladığı, katılan ...'nin ise sağ ve sol bacağı ile batın bölgesine isabet eden ateşli silah yaralanmaları neticesinde iç organ yaralanması nedeniyle ... tehlike geçirdiği, vücudunda ağır (6.) derece kırık meydana geldiği ve organlarından birinin işlevinin sürekli zayıfladığı, sanıklardan ...'ın katılanların ve maktulün girebi tabir edilen kesici delici aletle saldırması neticesinde başının üç yerinde oluşan kesiler nedeniyle basit tıbbi müdahale ile giderilir şekilde yaralandığı, yine tanık ...'nın ise maktul ...'nin girebi ile vurması neticesinde sol ön kolundan tamamına yakını ampute olacak, ... tehlike geçirecek, vücudunda orta (4.) derece kırık meydana gelecek ve organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflayacak şekilde yaralandığı anlaşılan olayda; taraflar arasında ilk haksız eylemin hangi taraftan kaynaklandığı belirlenemeyen şekilde çıkan kavgada maktulün de sanık tarafına kesici aletlerle saldırdığı, sanıkların eşi ve annesi olan tanık ...'nın ağır şekilde yaralanmasına neden olduğu anlaşılmakla, sanıklar hakkında maktule yönelik eylemleri nedeniyle kurulan hükümlerde maktulden kaynaklanan haksız davranışın ulaştığı boyut gözetilerek 5237 sayılı Kanun'un 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin makul oranda uygulanması gerektiği gözetilmeyerek fazla cezalar tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

A. Sanıklar ... ve ... hakkında katılanlar ... ve ...'ye yönelik nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs ve kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri yönünden;

Gerekçe bölümünde (1) numaralı paragrafta açıklanan nedenlerle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 03.03.2023 tarihli ve 2023/561 Esas, 2023/599 Karar sayılı kararında sanık ... müdafiileri ve sanık ... müdafiileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1 maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1 maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

B. Sanıklar ... ve ... hakkında maktul ...'ye yönelik nitelikli kasten öldürme ve kasten öldürme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri yönünden;

Gerekçe bölümünün (2) nolu paragrafında açıklanan nedenlerle sanık ... müdafiilerinin ve sanık ... müdafiilerinin temyiz sebepleri haksız tahrikin derecesi yönünden yerinde görüldüğünden Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 03.03.2023 tarihli ve 2023/561 Esas, 2023/599 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Hükmolunan ceza miktarları ve tutuklulukta geçirilen süreler dikkate alınarak sanıklar ... ve ... müdafiilerinin tahliye taleplerinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a. maddesi uyarınca Ünye Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14496, Karar No: 2012/1088, Tarih: 30.01.2012

**10. Hukuk Dairesi         2010/14496 E.  ,  2012/1088 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dava, meslek hastalığı nedeniyle sigortalıya yapılan yardımlar sonucu oluşan Kurum zararının tahsili için yapılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı olan, 5510 sayılı Kanunun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 21. maddesinde; “İş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir. İşverenin sorumluluğunun tespitinde kaçınılmazlık ilkesi dikkate alınır.” düzenlemesi getirilmiştir.

Meslek hastalığı; işin niteliğine göre tekrarlanan bir sebeple veya işyerinde işin yürütüm şartları yüzünden ortaya çıkan ve sigortalıyı geçici veya sürekli şekilde hasta, sakat veya ruhen arızalı bırakan bir olgu olup, 5510 sayılı Kanunun 14. maddesinde; "Meslek hastalığı, sigortalının çalıştığı veya yaptığı işin niteliğinden dolayı tekrarlanan bir sebeple veya işin yürütüm şartları yüzünden uğradığı geçici veya sürekli hastalık, bedensel veya ruhsal özürlülük halleridir." şeklinde tanımlanmıştır. Bu yasal düzenlemeler çerçevesinde, Mahkemece, öncelikle davalı işverene ait olan işyerinden daha önceleri sigortalının nerede hangi işlerde çalıştığı da tespit edilerek, işyerlerinde hangi ortamda çalıştığı, bu işyerlerindeki çalışmaların sigortalıdaki meslek hastalığı sonucu oluşan sürekli iş göremezlik oranına etkisi olup olmadığı belirlenmeli, gerekirse çalışma yerlerinde keşif de yapılarak bu eksiklikler giderilmeli; meslek hastalığının, işin niteliğine göre tekrarlanan sebepler veya işin yürütüm şartlarına göre ortaya çıkan hastalık, sakatlık veya ruhi arıza halleri olduğu dikkate alınarak, meslek hastalığının engellenmesinde, iş güvenliği mevzuatına göre işverence hangi önlemlerin alınması gerekeceği, bu önlemlerin işverence alınıp alınmadığı ve alınmış önlemlere sigortalının uyup uymadığı irdelenerek; işverenin, mevzuatın kendisine yüklediği tedbirleri, sigortalıların tecrübeli oluşu veya dikkatli çalıştıkları takdirde önlem alınması gerekmeyeceği gibi bir düşünceyle önlem almaktan çekinemeyeceği, çalışma hayatında süre gelen kötü alışkanlık ve geleneklerin varlığının da işverenin önlem alma ödevini etkilemeyeceği, işverenin, çalıştırdığı sigortalıların beden ve ruh bütünlüğünü korumak için yararlı her önlemi, amaca uygun biçimde almak, uygulamak ve uygulatmakla yükümlü olduğu gerçeğinden hareketle, meslek hastalığının oluşumunda davalının kusurunun belirlenmesi için konunun uzmanı bilirkişilerden, bu doğrultuda kusur raporu alınmalı, kusur irdelemesinde, meslek hastalığında, işverenin bu konuda her türlü tedbiri almış olsa bile, işin ve işyerinin niteliği sebebiyle bu hastalığın ortaya çıkması ihtimali nazara alınarak, belli orandaki bir kaçınılmazlıktan söz edilmesi gerekeceği göz önünde bulundurulmalıdır. Kusur irdelemesinde, dava dışı işverenler yanındaki çalışmaların sigortalıdaki sürekli iş göremezlik oranına etkisi de belirlendikten ve davalı işyerindeki çalışmaları ile hastalığın oluşması ve ilerlemesi bakımından illiyet bağı olup olmadığı ile, çalışılan işverenlerin kusurlu olduğu sonucuna varılacak olursa, birlikte kusurları olmayıp ayrı zamanlarda ve ayrı ortamlarda meslek hastalığının oluşmasına birbirleriyle irtibatlı olmaksızın katkılarının bulunması nedeniyle her işverenin sadece kendi kusuru oranındaki maddi zarar miktarından sorumlu tutulması gerektiği göz önünde bulundurulmak suretiyle yapılacak değerlendirme sonucuna göre karar verilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin eksik inceleme ve hatalı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ:Kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 30.01.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.