muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/6844, Karar No: 2016/6247, Tarih: 15.03.2016

Mahkemece davalı tarafından işçilerin işe gelmemesinin söylendiği sabit olup sözün sadece davacıyı kastederek söylenmiş bir sözden ziyade tüm çalışanlara hitaben söylenen bir söz olması, davacı haricinde diğer çalışanların ertesi gün işe gelerek sorunsuz bir şekilde işe başlamış olmaları ve sadece davacının işe gelmemiş olması dikkate alındığında davalı tarafından yapılan bir feshin söz konusu olmadığı, dolayısıyla ortada işveren tarafından yapılan haksız bir fesih olmayıp, davacının kendi iradesiyle işten ayrılması söz konusu olduğundan bu duruma göre, davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanamaması sebebiyle taleplerinin reddine karar verilmiştir.

Somut olayda davalı tanığı Bahattin’in beyanına göre davacının işyerinde şoför olarak çalıştığı, süratli araba kullanması nedeniyle şikayetler gelmesi üzerine işverenin işçileri toplayarak özellikle davacıyı ve davalı tanığı Bahattin’i kast ederek ‘’anahtarları bırakıp gidin ben kendi işimi kendim yapacağım ‘’ dediği bu sözlerin fesih niteliğinde olduğu , davalı tanığının daha sonra işe başlamasının yeni bir iş akdi niteliğinde olduğu ve davalı işverence feshin haklı nedene dayandığı da ispatlanmadığından mahkemece davacının kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle reddine karar verilmesi hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 15.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/10382, Karar No: 2025/247, Tarih: 06.01.2025

**5. Ceza Dairesi         2024/10382 E.  ,  2025/247 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanıklar ... ve ... hakkında yapılan yargılama sırasında İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesiyle Tekirdağ Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tebliğname ile daireye verilmekle incelendi;

Dosyanın mahiyeti itibarıyla ön inceleme denetimine tabi olmadığı, kararların sonucunda da uyuşmazlığın doğduğu tespit edilmekle gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, 10.06.2022 tarihli ve 31862 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan ''Denizli, Malatya ve Tekirdağ Bölge Adliye Mahkemelerinin Kurulmasına İlişkin Karar'' ile Tekirdağ Bölge Adliye Mahkemesinin faaliyete geçmesi, 25/08/2017 tarihli 694 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 136. maddesiyle 5235 sayılı Yasaya eklenen ek madde 1'in "Bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinin 25. maddesi uyarınca değişmesi halinde, bu değişikliğin uygulanması için Resmi Gazete'de belirlenen tarihten önce İlk Derece Mahkemelerince verilen kararların istinaf incelemesinde, karar tarihi itibarıyla yetkili bölge adliye mahkemelerince yargı çevresinin değiştiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilemez. Yargı çevresinin değiştirilmesinden önce istinaf incelemesinden geçen dosyalar, yeniden istinaf incelemesine konu edilmesi halinde de ilk incelemeyi yapan bölge adliye mahkemesince sonuçlandırılır." hükmü ile Tekirdağ Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesinin 13.09.2024 gün ve 2024/1938 Esas, 2024/1114 Karar sayılı YETKİSİZLİK kararının oy birliğiyle KALDIRILMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.01.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9330, Karar No: 2017/3512, Tarih: 14.06.2017

**1. Hukuk Dairesi         2016/9330 E.  ,  2017/3512 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki davadan dolayı ... 20. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 29.12.2015 gün ve 437-578 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

Temyiz incelmesine esas olmak üzere;

Dava konusu, 1828 ada 37 parsel sayılı taşınmazın kadastro tutanağının ilişkilendirilen belgeler kısmında yer alan 23 Mayıs 334 ve 13 Eylül 326 tarihli kayıtların, “Not: Ek kararla ilgili belgeler aynı adanın 24 parsel beyannamesine bağlanmıştır.” beyanı da dikkate alınarak mercinden temin edilmesi ve komisyon inceleme kararının tamamının ilgili Tapu Müdürlüğünden istenerek evrakına eklenmesi,

Geri çevirme ile istenilen kayıtların eksiksiz yerine getirtilip getirtilmediği mahkeme hakimi tarafından denetlendikten sonra gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,14.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4956, Karar No: 2024/1613, Tarih: 29.02.2024

**11. Hukuk Dairesi         2022/4956 E.  ,  2024/1613 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1225 E., 2022/629 K.

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/256 E., 2020/66 K.

Taraflar arasındaki Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili ve davalı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalı şirketin 29, 30, 35, 39 ve 40. sınıf mal ve hizmetleri kapsayacak şekilde 2015/91720 sayısı ile “New Black Akdeniz since 2008 Al Beni” ibareli marka tescil başvurusunda bulunduğunu, başvuruya “albeni” esas unsurlu markalarına dayalı olarak yaptıkları itirazlarının kısmen haklı bulunarak başvuru kapsamından 29 ve 30. sınıf bir kısım emtianın çıkartılmasına karar verildiğini, kalan emtialar açısından ise itirazlarının reddedildiğini, oysa benzer görülmeyen hizmetlerin, benzer görülen malların satışına ilişkin olduğunu, benzer görülen mallar ile bu malların satışı hizmetlerinin benzer bulunduğunun yargı kararları ile kabul edildiğini, 39 ve 40. sınıftaki diğer ürünler hakkındaki iddialarının ise tanınmışlık gerekçesine dayalı olduğunu, zira müvekkilinin markalarının tanınmış bulunduğunu, dava konusu markanın iyi niyetle yapılmış bir marka olduğunun kabul edilemeyeceğini, dava konusu markada “albeni” sözcüğünün, diğer kelimelerinden daha büyük olarak ve büyük harf karakterleri ile yazıldığını, bunun sebebinin müvekkilinin “albeni” esas unsurlu markalarının tanınmışlığından faydalanmak olduğunu ileri sürerek 2017-M-3313 sayılı YİDK kararının iptalini ve 2015/91720 sayılı markanın 29, 35, 39 ve 40. sınıflarda kalan emtialar bakımından da hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde; itiraza dayanak markalar ile müvekkili markaları arasında bir benzerlik bulunmadığını, markaların bölünmeden bir bütün olarak değerlendirilmesi gerektiğini, davacı markalarının sadece çikolata ürünlerinde kullanıldığını, müvekkilinin ise markasının çikolata ile hiçbir bağlantısı olmayan ürünlerde kullanıldığını, davacının salt tanınmışlık iddiasının yeterli bulunmadığını, kötü niyet iddiasının da mesnetsiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; müvekkili kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, 2015/91720 sayılı marka başvurusu ile davacı yanın önceki tarihli markalarının 29. sınıf: “Yenilebilir bitkisel yağlar. Fındık ve fıstık ezmeleri, tahin.” ve 35.sınıf: “Müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için Et, balık, kümes ve av hayvanlarının etleri ile her nevi işlenmiş et ürünleri. Kuru bakliyat. Hazır çorbalar, bulyonlar. Zeytin, zeytin ezmeleri. Süt ve süt ürünleri (tereyağı dahil). Yenilebilir bitkisel yağlar. Kurutulmuş, konservelenmiş, dondurulmuş, pişirilmiş, tütsülenmiş, salamura edilmiş her türlü meyve ve sebzeler, salçalar. Kuru yemişler. Fındık ve fıstık ezmeleri, tahin. Yumurtalar, yumurta tozları. Patates cipsleri. Kahve, kakao; kahve veya kakao esaslı içecekler, çikolata esaslı içecekler. Makarnalar, mantılar, erişteler. Pastacılık ve fırıncılık mamulleri, tatlılar: Ekmek, simit, poğaça, pide, sandviç, katmer, börek, yaş pasta, baklava, kadayıf, şerbetli tatlılar, puding, muhallebi, kazandibi, sütlaç, keşkül. Bal, arı sütü, propolis. Yiyecekler için çeşni/lezzet vericiler, vanilya, baharatlar, domates sosları dahil olmak üzere soslar. Mayalar, kabartma tozları. Her türlü un, irmikler, nişastalar. Toz şeker, kesme şeker, pudra şekeri. Çaylar, buzlu çaylar. Şekerlemeler, çikolatalar, bisküviler, krakerler, gofretler. Sakızlar. Dondurmalar, yenilebilir buzlar. Tuz. Hububattan (tahıl) imal edilmiş çerezler, patlamış mısır, yulaf ezmeleri, mısır cipsleri, kahvaltılık hububat ürünleri, işlemden geçirilmiş buğday, arpa, yulaf, çavdar, pirinç. Pekmez mallarının bir araya getirilmesi hizmetleri; (belirtilen hizmetler perakende, toptan satış mağazaları, elektronik ortamlar, katalog ve benzeri diğer yöntemler ile sağlanabilir.)” emtiaları yönünden benzer emtiaları taşıdıkları, bununla birlikte dava konusu markada çok sayıda farklı kelime unsuru yer almakta ise de “AL BENİ” ibaresinin marka içerisindeki kullanımı ve diğer kelimelerden farklı olarak tamamının büyük harflerle yazılmış olunması nedeniyle, markada ön plana çıkan unsurlardan biri olduğu, bu haliyle davacının tanınmış markaları ile dava konusu marka arasında “al beni – albeni” ibarelerindeki ortaklıktan kaynaklı olarak var olan benzerliğin, tüketiciler nezdinde 556 sayılı Markalar Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin (556 sayılı KHK) 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi anlamında çağrışımsal bir benzerlik ve karıştırılma ihtimaline neden olabileceği, davacı markalarının “çikolata, gofret, şekerleme” gibi ürünlerde var olan tanınmışlığının, dava konusu marka kapsamında benzerliği tespit olunmayan emtialara sirayet etmeyeceği, aynı KHK'nın 8 inci maddesinin dördüncü fıkrası şartlarının somut olayda oluşmadığı, dava konusu başvurunun kötü niyetli bir başvuru olduğu yönündeki iddiaların herhangi bir delil ile desteklenmediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı ... vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu marka kapsamında iltibas bulunmadığı kabul edilen mal ve hizmetler yönünden 556 sayılı KHK'nın 8/4 maddesindeki koşulların oluştuğunu, davalının kötüniyetli bulunduğunu, davalının müvekkilinin tanınmış "al beni" ibareli markalarını bilmesi veya bilebilecek durumda olmasına rağmen müvekkili markalarıyla karıştırılma ihtimalinin çok yüksek olduğu işareti tercih etmesinin müvekkilinin itibarından haksız yararlanma amacıyla kötüniyetli olarak hareket ettiğini gösterdiğini ileri sürerek ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak davanın tümüyle kabulüne karar verilmesini istemiştir.

2.Davalı ... vekili istinaf dilekçesinde özetle, dava konusu marka kapsamında bırakılan mal ve hizmetler yönünden iltibas tehlikesi bulunmadığını, zira dava konusu başvuru kapsamında bırakılan mal ve hizmetlerin, davacının itirazına mesnet markaları kapsamında yer alan mal ve hizmetlerle aynı/benzer nitelikte bulunmadığını ileri sürerek ilk derece mahkemesinin kısmen kabul kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, başvuru kapsamında kalan 35. (1-2-3-4 alt gruplar), 39. ve 40. sınıf hizmetler bakımından ise iltibas koşullarının oluşmadığı, ayrıca davacı markalarının tanınmış olduğu “çikolata, gofret, şekerleme” ürünleri ile dava konusu başvurusu kapsamında yer alan 35. (1-2-3-4 alt gruplar), 39. ve 40. sınıf hizmetlerin tamamıyla birbirinden uzak alanlar olduğu gözetildiğinde, başvuru kapsamındaki farklı hizmetler yönünden, 556 sayılı KHK'nın 8 inci maddesinin dördüncü fıkrası koşullarının davacı yararına gerçekleşmediği, diğer taraftan kötü niyet iddiasının da ispat edilmediği anlaşılmakla, davacı ... davalı ... vekillerinin istinaf başvurusunun esas yönünden reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı TPMK vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde belirtilen nedenlerle kararın bozulmasını istemiştir.

Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesini tekrarla kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, YİDK kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 556 sayılı KHK'nın 8 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkrası.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Uyuşmazlık, YİDK kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 556 sayılı KHK'nın 8 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkrası.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili ve davalı ... vekilince temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere ayrı ayrı yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

29.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13143, Karar No: 2014/16479, Tarih: 24.10.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/13143 E.  ,  2014/16479 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 5. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 15/05/2013

NUMARASI : 2012/364-2013/238

Taraflar arasında görülen davada Ankara 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 15/05/2013 tarih ve 2012/364-2013/238 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 24/10/2014 günü hazır bulunan davacı vekili Av. B.. B.. ile davalı vekili Av. H.. G.. dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin G. A. Servis Pazarlama ve Ticaret A.Ş'de bulunan hisselerini 10.03.2010 tarihli hisse devir sözleşmesi ile davalıya devrettiğini, bu devrin aynı tarihte şirket yönetim kurulu toplantısında görüşülerek kabul edildiğini ve pay defterine işlendiğini, devir bedelinin ödenmemesi üzerine davalı aleyhine icra takibi başlattıklarını, davalının haksız itirazı ile takibi durdurduğunu ileri sürerek, davalının itirazının iptaline ve icra inkar tazminatına mahkum edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının hisse devir tarihinden 16 ay sonra devir bedelini alamadığından bahisle icra takibi başlattığını, BK'nın 182. maddesi uyarınca peşin satışın söz konusu olduğunu, davacının devir bedelini almadığını ispatlaması gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacının 10.03.2010 tarihli hisse devir sözleşmesi ile dava dışı şirketteki hisselerini davalıya devrettiği, söz konusu sözleşmede bedelin ödenmesine ilişkin kayıt bulunmadığı, davacının hissesinin devrine dair sözleşmenin davacının da yönetim kurulu üyesi olarak imzası bulunan karar ile onandığı ve pay defterine işlendiği, böylece satımın tamamlandığı, davacının yönetim kurulu üyesi olarak devir/satış işleminin tamamlanması için gereken kabul kararının altında imzası bulunduğu gözetildiğinde mülga BK'nın 182. maddesi uyarınca tamamlanmış satımda ödemenin peşin yapıldığına dair kuralın aksini ispat yükümünün davacı üzerinde bulunduğu, davacının dayandığı 18.03.2010 tarihli protokolde davalının hisse devrine ilişkin yükümlülüklerine dair bir hüküm mevcut olmadığı, davacının belirtilen kuralın aksini ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Dava, davacının ortağı olduğu dava dışı G.A.Ş. hisselerinin davalıya devri nedeniyle hisse devir bedeli alacağının tahsili amacıyla davacı tarafından girişilen icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir. Davaya konu hisse devri 10.03.2010 tarihli devir senedine istinaden yapılmış ve ticaret siciline de tescil edilmiştir. Mahkemenin sözleşme tarihinde yürürlükte olan BK’nın 182/2. maddesine göre hisse devir bedelinin davacıya ödendiğine dair karine oluştuğu ve bu karinenin aksinin davacı tarafından ispatlanması gerektiğine dair gerekçesi doğrudur. Davacının dosyaya sunduğu iki ayrı protokolün devir bedeli ve pay devri ile ilişkili olmaması dikkate alındığında, davacının devir bedelinden dolayı alacağını dava tarihinde yürürlükte bulunan HUMK’nın 288. ve 290. maddeleri uyarınca yazılı belge ile ispatlaması gerekir. Ancak davacı iddiasını yazılı belge ile ispat edemediğinden, davalı lehine oluşan karinenin aksini kesin delil olan yemin delili ile de ispat edebilir. Bu itibarla, davacı yemin deliline de dayanmış olduğundan, mahkemece davacıya hisse devir bedellerinin miktarı ve ödenmediği iddiası konusunda yemin teklifi hakkı hatırlatılarak hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme sonucu yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan sebeplerle, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan sebeplerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle kararın davacı yararına BOZULMASINA, takdir olunan 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınıp, davacıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 24/10/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2952, Karar No: 2013/6955, Tarih: 02.05.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/2952 E.  ,  2013/6955 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Güveni kötüye kullanma

Hüküm : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kendisine yediemin olarak teslim edilen malların ortağı olduğu şirketin krize girmesi nedeniyle başka bir yere götürüldüğünü iddia eden sanığın savunmasının doğruluğu araştırılmadan ve mahcuzların suç tarihinde mevcut olup olmadığı, teslim amacı dışında tasarrufta bulunulup bulunulmadığı, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranılması nedeniyle kaybolmasına veya bozulmasına neden olunup olunmadığı saptanmadan eksik soruşturma ve yazılı gerekçe ile beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 02.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.