muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/16722, Karar No: 2014/976, Tarih: 27.01.2014

**3. Hukuk Dairesi         2013/16722 E.  ,  2014/976 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ÜRGÜP ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 30/04/2013

NUMARASI : 2012/83-2013/95

Taraflar arasında görülen menfi tespit davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili Sulama Birliğinin davalı şirketin 8112663 numaralı elektrik abonesi olduğunu, kaçak elektrik kullanımı nedeniyle düzenlenen 21/02/2012 tarih ve Z/00012205 seri nolu fatura bedeli olan 31.486,91 TL'nin haksız ve dayanaksız olduğunu, zira tüketilen enerjinin sayaçtan geçirilerek kullanıldığı için kaçak elektrik kullanımı olarak değerlendirilemeyeceğini; ayrıca 01/11/2011 tarih ve D/04016202 seri nolu faturada yer alan 24.607,98 TL kayıp kaçak enerji bedelinin haksız bir bedel olduğunu belirterek, her iki faturadan dolayı talep edilen 56.094,89 TL bedelden müvekkilinin borçlu olmadığının tespitini talep ve dava etmiştir

Davalı vekili cevap dilekçesinde; kayıp-kaçak enerji bedelinin 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanununa dayanılarak abonelere tahakkuk ettirildiğini, yine 21/02/2012 tarih ve Z/00012205 seri nolu fatura bedelinin ise elektrik piyasası müşteri hizmetleri yönetmeliğinin 13. maddesinin 1/b bendine göre düzenlendiğini, bu hükme göre davacının kaçak elektrik kullandığının sabit olduğunu belirterek, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; benimsenen bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabul kısmen reddi ile, 01/11/2011 tarihli faturadaki kayıp enerji bedeli olarak talep edilen 24.607,98 TL'den davacının borçlu olduğunun tespitine; 21/02/2012 tarihli faturadaki enerji bedeli olarak talep edilen 31.486,91 TL bedelden davacının borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; kayıp kaçak bedeli olarak tahakkuk ettirilen fatura ile kaçak elektrik kullanımı nedeniyle tahakkuk ettirilen faturalardan dolayı borçlu olunmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ise de, yapılan araştırma ve benimsenen bilirkişi raporu hüküm vermeye yeterli değildir. Şöyleki;

Dava; kayıp kaçak bedeli olarak tahakkuk ettirilen fatura ile kaçak elektrik kullanımı nedeniyle tahakkuk ettirilen faturalardan dolayı borçlu olunmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ise de, yapılan araştırma ve benimsenen bilirkişi raporu hüküm vermeye yeterli değildir. Şöyleki;

4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanununa dayanılarak hazırlanan ve yürürlüğe giren Elektrik Tarifeleri Müşteri Hizmetleri Yönetmeliğinin 13. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinde; gerçek veya tüzel kişiler tarafından, dağıtım lisansı sahibi tüzel kişinin ilgili mevzuata uygun olarak kestiği elektrik enerjisini yükümlülüklerini yerine getirmeden dağıtım lisansı sahibi tüzel kişinin izni dışında açması kaçak elektrik enerjisi tüketimi olarak kabul edilmiş, müteakip 15. madde hükmünde de, kaçak ve usulsüz elektrik enerjisi kullanımına ilişkin tespit, süre, tüketim miktarı hesaplama, tahakkuk, ödeme yöntemleri ile diğer usul ve esasların dağıtım lisansı sahibi tüzel kişiler tarafından belirlenerek uygulamaya konulacağı açıklanmıştır.

Somut olaya gelince; dosyadaki bilgi ve belgelerden, davacının önceki yıllara ait elektrik borcundan dolayı elektiriğinin 14.10.2010 tarihinde kesilerek mühürlenmiş olduğunun davalı tarafından bildirildiği, davalı kurum görevlileri tarafından yapılan denetimde davacının mevcut borcunu ödemeden mühür kırılmak suretiyle elektriği kullanıma açtığının tespit edildiği ve bunun üzerine 19.10.2011 tarihli kaçak elektrik tutanağı tanzim edildiği; mahkemece bilgisine başvurulan bilirkişi raporunda, "...kaçak elektrik tutanağında da belirtildiği üzere enerji sarfiyatının sayaçtan geçtiğinden olayda kaçak elektrik kullanımı olmayıp usulsüz elektrik kullanımının olduğu, davacının davalı şirkete usulsüz elektrik kullanımından dolayı ceza olarak 387,50 TL ödemesi gerektiğinin" belirtildiği ve mahkemece de benimsenen bilirkişi raporuna göre karar verildiği anlaşılmaktadır.

Davacı tarafın, dağıtım lisansı sahibi tüzel kişinin ilgili mevzuata uygun olarak kestiği elektrik enerjisini yükümlülüklerini yerine getirmeden dağıtım lisansı sahibi tüzel kişinin izni dışında açarak enerji tüketmesi eyleminin kaçak elektrik enerjisi tüketimi olduğu ve Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği hükümlerine göre kaçak elektrik bedeli hesabı yapılması gerektiği kuşkusuzdur.

Davacı tarafın, dağıtım lisansı sahibi tüzel kişinin ilgili mevzuata uygun olarak kestiği elektrik enerjisini yükümlülüklerini yerine getirmeden dağıtım lisansı sahibi tüzel kişinin izni dışında açarak enerji tüketmesi eyleminin kaçak elektrik enerjisi tüketimi olduğu ve Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği hükümlerine göre kaçak elektrik bedeli hesabı yapılması gerektiği kuşkusuzdur.

Hal böyle olunca, mahkemece yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular gözetilerek, öncelikle dosyanın yeniden üç kişilik bilirkişi kuruluna tevdi edilmesi, bilirkişi kurulundan davalı kurumun davacı taraftan isteyebileceği kaçak elektrik bedelinin tutanak tarihinde yürürlükte bulunan Elektrik Tarifeleri Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği ve bu yönetmelik gereğince yayınlanan usul ve esaslarda açıklanan yönteme göre hesaplanması için rapor alınması, davacının sorumlu tutulabileceği kaçak elektrik bedelinin duraksamasız belirlenmesi, daha sonra toplanan ve toplanacak deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ve soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, davalının temyiz itirazlarının kabulüne karar vermek gerekmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 27.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2308, Karar No: 2024/238, Tarih: 17.01.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/2308 E.  ,  2024/238 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 18. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/745 E., 2023/50 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Gaziosmanpaşa 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2012/141 E., 2021/82 K.

Taraflar arasındaki maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; davacının ilk çocuğuna hamilelik sürecindeki tüm kontrol ve tedavinin davalı hastanede ve davalı doktor tarafından yapıldığını, normal doğum ile sonuçlanan doğum sırasında uygulanan epizyotemi işlemi sırasında davacının anüs bölgesinde yapılan kesi nedeniyle sinirlerinin kesildiğini normalden fazla yapılan kesi nedeniyle davacının büyük abdestini tutamadığını ve istemsiz olarak gaz çıkarma yaşadığını ortaya çıkan bu durumun davacının cinsel hayatını olumsuz etkilediğini, sonradan başka hastahanelerde yapılan muayenelerde sinirlerinin tekrar tedavi ile onarılmasının mümkün olmadığının tespit edildiğini, davacı için hayatın çekilmez hale geldiğini belirterek şimdilik 10.000,00 TL maddi tazminatın ve 100.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı Yükseliş Sağlık Hizmetleri Gıda Tekstil Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi vekili; davaya konu olayın 12.02.2007 tarihinde olduğunu, davanın 22.02.2012 tarihinde 1 yıllık zamanaşımı süresinden çok sonra açıldığını, davanın zamanaşımı nedeniyle reddinin gerektiğini, normal doğum esnasında yapılan epizyo işleminin normal doğumun sağlanabilmesi adına izlenen tıbbi adımlardan biri olduğunu, yapılan işlemin hukuka uygun olduğunu, hastane ve doktora yüklenecek bir hata ve ihmalin bulunmadığını, hastanın, doğum sonrasında kontrole çağrıldığı halde hastaneye başvurmadığını, bu hususta tedavisini ihmal ettiğini, dava konusu olayda maddi ve manevi tazminat şartlarının oluşmadığını, dava konusu olayda hukuka aykırı fiil, kusur ve illiyet bağından söz edilemeyeceğini, davacı tarafın maddi ve manevi tazminat taleplerinin fahiş olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2. Davalı ...'a usulüne uygun olarak dava dilekçesi ve duruşma günü tebliğ edildiği halde süresi içinde cevap dilekçesi ibraz etmemiş, davalı vekili duruşmada davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

2. Davalı ...'a usulüne uygun olarak dava dilekçesi ve duruşma günü tebliğ edildiği halde süresi içinde cevap dilekçesi ibraz etmemiş, davalı vekili duruşmada davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davada 10 yıllık genel zamanaşımı süresinin geçerli olduğu, düzenlenen tüm raporlarda, ortaya çıkan sonucun bir komplikasyon olduğu, davalı doktora ve davalı hastaneye yüklenecek bir kusur, hata veya ihmal bulunmadığının tespit edildiği, davalıların kusur ya da ihmal durumunun bilirkişi değerlendirmesi olmadan belirlenmesinin mümkün olmadığı, bilirkişi raporları dışında davacı vekili tarafından sunulmuş başka bir delilin de bulunmadığı, haksız fiil nedeniyle tazminata karar verilebilmesi için, ortada haksız/hukuka aykırı bir fiilin olması, bu haksız fiil nedeniyle zarar doğmuş olması, zarar ile haksız fiil arasında illiyet bağı bulunması ve haksız fiili gerçekleştirenin kusurlu olmasının gerektiği, olayda kusur ve illiyet bağı koşulları gerçekleşmediğinden tazminat koşullarının gerçekleşmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili; dava dilekçesini tekrarlayarak, müvekkilinin ATK'nın isteği doğrultusunda Mahkemece Bezmialem Üniversitesi Tıp Fakültesi'ne sevk edildiğini, üniversite hastanesi tarafından radial eus internal anal sfinkterde ön kısımda yaklaşık %40'a yakın defekt izlendiğini tanı olarak internal anal sfinkterde yapısal defekt olarak belirlendiğindiğini, müvekkilinde uzuv kaybı tespit edildiğini, hekimin kesinin anüse doğru dikey yapılması halinde sinirlerin kesileceğinin ve uzuvların zarar göreceğini bilmesi gerektiğini, fazla kesi yapılarak anüs bölgesindeki sinirlerin tahrip edildiğini, hasarın hekim kusuru ile meydana geldiğini, davalı tarafça kesi uygulandığı beyan ve kabul edildiğine göre müvekkilindeki hasarın kesi sonucunda gerçekleşmiş olduğu hususu da nazara alınarak hekim yönünden kusur değerlendirilmesi için ek rapor alınması gerekirken eksik inceleme ile karar verildiğini belirterek kararın kaldırılmak suretiyle, eksik hususların ikmalini teminen dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesini ya da davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

C.Gerekçe ve Sonuç

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; ATK 2. İhtisas Dairesinden alınan rapor ile İstanbul Üniversitesi Cerrahpaşa Tıp Fakültesi öğretim üyelerinden oluşturulan bilirkişi heyetinden alınan raporda ortaya çıkan sonucun bir komplikasyon olduğu, davalı doktora ve davalı hastaneye yüklenecek bir kusur, hata veya ihmal bulunmadığının tespit edildiği, raporlar arasında çelişki bulunmadığı, kararın usul ve yasaya uygun ve yerinde olduğu gerekçesiyle, davacı vekilinin istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebeplerle kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, vekalet ilişkisi kapsamında yanlış tedavi neticesine dayalı maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 386 ncı maddesi.

3. Değerlendirme

Temyizen incelenen kararda; belirtilen gerekçelere ve özellikle dosya kapsamında düzenlenen raporlarda, ortaya çıkan sonucun bir komplikasyon olduğu, davalı doktora ve davalı hastaneye bir kusur yüklenemeyeceğinin tespit edildiği, alınan bilirkişi raporlarının birbirini destekler mahiyette, denetime ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, kararda ve gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, dava şartları ve hukukun uygulanması bakımından da hükmün bozulmasını gerektirir bir neden bulunmadığı anlaşılmakla, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

17.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2505, Karar No: 2022/9383, Tarih: 20.09.2022

**10. Ceza Dairesi         2018/2505 E.  ,  2022/9383 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : SAMSUN 1. Ağır Ceza Mahkemesi

Suçlar : 1-Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma (sanıklar Muhammet Fahrettin ve Yeliz için)

2-Uyuşturucu madde ticareti yapma(diğer sanıklar için)

Hükümler : 1- Sanık ... hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması,

2- Sanık ... hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan verilen beraat

3- Diğer sanıklar yönünden mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

A. Sanık ... hakkında “kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçundan verilen karar yönünden yapılan temyiz isteğinin incelenmesinde:

Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararları, 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinin 12. fıkrası gereğince itiraza tabi olup, temyizi mümkün olmadığından, aynı Kanunun 264/2 maddesi uyarınca, itirazla ilgili gerekli kararın yetkili ve görevli itiraz merciince verilmesi için, dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE,

B. Sanıklar ..., .... hakkında “uyuşturucu madde ticareti yapma” suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerinin incelenmesinde;

Sanık ... hakkında, 12/03/2013 ve 20/03/2013 tarihli eylemleri sabit olması nedeniyle TCK'nın 43/1. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak; hükümden önce Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayınlanan 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas 2015/85 sayılı kararı ve hükümden sonra 7242 sayılı Kanun'un 10. maddesinde yapılan değişikliklerin, infaz aşamasında gözetilebileceği değerlendirilmiştir.

Sanık ...’ın 23/04/2013 tarihli eylemi sabit değilse de, 07/02/2013 tarihli eyleminin sabit olduğu görülerek yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eylemlere uyan suç tipi ile yaptırımların eleştiri dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

C. Sanık ... hakkında “kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçundan kurulan beraat hükmündeki vekalet ücretine yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

1136 sayılı Kanun'un 168. ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14. maddesinin 5. fıkrası uyarınca, beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık lehine maktu avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

C. Sanık ... hakkında “kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçundan kurulan beraat hükmündeki vekalet ücretine yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

1136 sayılı Kanun'un 168. ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14. maddesinin 5. fıkrası uyarınca, beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık lehine maktu avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, vekaletnameli sanık müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak bu durumun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hükmün 26. fıkrasının 2. paragrafı olarak “Sanığın kendisini müdafii ile temsil ettirdiği anlaşıldığından, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümlerine göre 3.000,00 TL vekalet ücretinin hazineden alınarak sanığa verilmesine” ibaresinin eklenmesi suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

D. Sanık ... hakkında “uyuşturucu madde ticareti yapma” suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün incelenmesinde;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2013/610-2014/512, 2013/841-2014/513 ve 2014/166-514 sayılı kararlarında da belirtildiği üzere; adli arama kararı gerektiren bir olayda önleme araması kararına dayanılarak ya da koşullarına uygun olmayan arama kararı üzerine yapılan arama hukuka aykırıdır. Böyle bir arama sonucu bulunan deliller suçun maddi konusu "hukuka aykırı yöntemlerle elde edilmiş" olacağından, Anayasa'nın 38. maddesinin 6. fıkrası ile CMK'nın 206. maddesinin 2. fıkrasının (a) bendi, 217. maddesinin 2. fıkrası, 230. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendi ve 289. maddesinin 1. fıkrasının (i) bendi uyarınca hükme esas alınamaz. Bu itibarla, 23/04/2013 tarihli olayda;

Hakkında iletişimin tespiti, dinlenmesi ve kayda alınması kararı bulunan sanık ...’ın, sanık ... ile fikir ve eylem birlikteliği içinde uyuşturucu madde ticareti ile alakalı olarak görüştükleri ve Serdar’ın, Anıl’ın talimatları doğrultusunda İstanbul ilinden Samsun iline otobüs ile uyuşturucu madde nakledileceği yönünde bilgiler alınması üzerine olay yerine gidildiği ve fiziki takip sonrasında sanık ...’ın çantasında suça konu uyuşturucuların ele geçtiği olayda, sanıkların yaptığı telefon konuşmaları ile suç şüphesi doğduktan sonra önleme arama kararı ile arama yapıldığı anlaşılmakla; sanık ...’ın üzerinde ve eşyasında arama yapılabilmesi için adli arama kararının gerektiği, adli arama kararı bulunmaksızın yapılan aramanın hukuka aykırı olduğu ve bu arama ile elde edilen delilin yasak delil niteliğinde olup hükme esas alınamayacağı dikkate alınarak, mahkûmiyetine yeterli başkaca delil bulunmayan sanığın beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA,

E. Sanıklar Orhan ve Barış hakkında “uyuşturucu madde ticareti yapma” suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerinin incelenmesinde;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2013/610-2014/512, 2013/841-2014/513 ve 2014/166-514 sayılı kararlarında da belirtildiği üzere; adli arama kararı gerektiren bir olayda önleme araması kararına dayanılarak ya da koşullarına uygun olmayan arama kararı üzerine yapılan arama hukuka aykırıdır. Böyle bir arama sonucu bulunan deliller suçun maddi konusu "hukuka aykırı yöntemlerle elde edilmiş" olacağından, Anayasa'nın 38. maddesinin 6. fıkrası ile CMK'nın 206. maddesinin 2. fıkrasının (a) bendi, 217. maddesinin 2. fıkrası, 230. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendi ve 289. maddesinin 1. fıkrasının (i) bendi uyarınca hükme esas alınamaz. Bu itibarla, 23/03/2013 tarihli olayda;

Haklarında 5271 sayılı CMK'nın 135. maddesi uyarınca iletişimin tespiti, dinlenmesi ve kayda alınması kararı bulunan temyiz dışı sanık ... ile sanık ...’ın fikir ve eylem birlikteliği içinde olay günü uyuşturucu madde ticareti ile alakalı olarak görüştükleri ve sanık ...’ın, ...’ın talimatları doğrultusunda İstanbul ilinde bulunan Barış’tan aldığı uyuşturucu maddeleri Samsun ilinde bulunan Mehmet’e götüreceği yönünde bilgiler alınması üzerine olay yerine gidildiği ve fiziki takip sonrasında sanık ...’ın çantasında suça konu uyuşturucuların ele geçtiği olayda, sanıkların yaptığı telefon konuşmaları ile suç şüphesi doğduktan sonra önleme arama kararı ile arama yapıldığı anlaşılmakla; sanık ...’ın üzerinde ve eşyasında arama yapılabilmesi için adli arama kararının gerektiği, adli arama kararı bulunmaksızın yapılan aramanın hukuka aykırı olduğu ve bu arama ile elde edilen delilin yasak delil niteliğinde olup hükme esas alınamayacağı dikkate alınarak, ayrıca mahkûmiyetlerine yeterli başkaca delil bulunmayan sanıkların beraatleri yerine mahkûmiyetlerine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanıklar müdafileri ve sanık ...’ın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin BOZULMASINA,

E. Sanık ... hakkında “uyuşturucu madde ticareti yapma” suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün incelenmesinde;

Sanığın, 07/05/2013 tarihli alıcı konumunda bulunan sanık ...’in diğer sanık ...’den esrar almasına aracılık ettiğinin belirtildiği olayda; ...’in suç tarihinde uyuşturucu madde kullandığının teknik yöntemlerle saptanmamış olması ve ayrıca sanığın satışına aracılık ettiği iddia edilen maddelerin ele geçmemesi nedeniyle, niteliklerinin belirlenmesi mümkün olmadığından; atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, yeterli ve kesin delil bulunmadığı gözetilmeden beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA,

20/09/2022 tarihinde oybirliği ile karar verildi.