muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/2847, Karar No: 2017/4988, Tarih: 12.12.2017

B) Sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve sanık ... hakkında nitelikli yağmaya yardım suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

1- Oluşa ve kabule göre; sanıkların, asıl suç tarihi olan 05/01/2013 tarihinden bir hafta önce, maktul ...’nin Nif köyünden Fethiye'ye geleceğini öğrenmeleri üzerine, maktulü Nif köyü yolunda tenha bir yerde durdurup parasını almak için plan yaptıkları, “sanık ...’in yol kenarında bekleyerek maktulün arabasını durduracağı, maktule bayan arkadaşının yaralandığını söyleyerek yardım istemek bahanesi ile maktulü ağaçların arasına götüreceği, daha sonra sanık ...'ın saklandığı ağacın ardından çıkarak maktulü etkisiz hale getirip parasını alacağı, sanık ...’ın ise yola yakın yerde gözcülük yapacağı” konusunda sanıkların plan yaptıkları, yılbaşından yaklaşık bir hafta önce söz konusu planı gerçekleştirmek için sanık ...’ın kiraladığı Clio marka bir araç ile sanıkların birlikte Nif köyüne doğru gittikleri, Nif köyünde ...'nün aracını gördükleri, daha sonra Nif köyü çıkışında Fethiye yolu üzerinde tenha bir yerde planladıkları şekilde beklemeye başladıkları, maktul ...’nin uzun süre gelmemesi üzerine sanık ...'ın, sanık ...'a, Nif köyüne doğru giderek maktulün aracına bakmasını söylediği, sanık ...'ın araç ile bulundukları yerden Nif köyüne doğru gittiği sırada yolda maktulün aracını görmesi üzerine geri dönerek onu takip ettiği, maktül, sanıkların beklediği yere gelince sanık ...’i görmesi üzerine aracından indiği ve onunla aracın yanında konuştuğu sırada sanık ...’ın yolun gerisinde aracı ile durması nedeniyle maktulün şüphelenerek aracına binip olay yerinden uzaklaştığı, bu nedenle sanıkların planlarını gerçekleştiremedikleri, ancak sanık ...’ın Kemer-Karabel mevkiinin daha tenha olduğunu planlarını orada gerçekleştirmelerinin daha uygun olduğunu söylemesi üzerine sanıkların, maktulün bir sonraki gelişinde Kemer-Karabel mevkiinde, onun yolunu keserek paralarını alma konusunda anlaştıkları ve akabinde birlikte nitelikli yağma suçunu işledikleri olayda;

1-Sanık ...’ın, yağma suçunun işlenmesine karar verilmesi ve planlanması hususunda diğer sanıklar Murat ve Yeliz ile fikir ve eylem birliği içinde hareket ettiği ilk eylemde olay yerine gittikleri aracı kiraladığı, maktulün geçiş güzergahlarını ve saatini sanık ...’a gösterdiği, diğer sanıkları kendi aracı ile Nif köyü yoluna götürdüğü ve olay yerinde olduğu, yağma olarak ikinci eylemin planlanmasında Kemer-Karabel mevkiinin daha tenha olduğunu yağma eylemini burada daha rahat gerçekleştirebileceklerini söyleyerek aktif rol aldığı, yine sanıklara geçiş güzergahını ve kaçış yollarını gösterdiği, jandarmanın geleceği güzergahta beklediği sanıklar Murat ve Yeliz ile baştan beri yağma suçunun işlenmesi hususunda fikir ve eylem birliği içinde

hareket ettiği anlaşılmakla, diğer sanıklar gibi TCK'nun 37/1. maddesi delaletiyle aynı Yasanın 149/1-a-c-d-h maddeleri uyarınca cezalandırılması yerine, yazılı şekilde yardım eden sıfatıyla hakkında TCK'nun 39/2-c maddesi tatbikiyle eksik ceza tayini,

2-Sanık ...’ın, aracın içinde cep telefonu ile arama yapmaya çalışan maktulün kaçmasını engellemek amacıyla, ruhsatsız tabancasını, sanık ...’in eline verdiği ve maktule doğrultmasını istediği sanık ...’in de maktule ateş ederek anlık gelişen olayda suça konu tabancayı kullandığı, ancak tabancayı taşıma kastı bulunmadığı, bu yönüyle suçun yasal unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden sanık ...’in atılı 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

3-Sanık ... hakkında ve kabule göre sanık ... hakkında, TCK'nun 53. maddesi uygulamalarında, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 gün ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile, TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümlerinin nazara alınmasında yasal zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiş, sanık ... ile sanıklar Volkan ve Yeliz müdafileri ve katılan ... vekili ile Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle, hükmün 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca, kısmen tebliğnamedeki düşünce hilafına BOZULMASINA, hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçen süre nazara alınarak sanık ... ve müdafiinin tahliye talebinin reddine, 12/12/2017 günü oybirliği ile karar verildi.

12/12/2017 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ...'ın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat ...'in yokluğunda 14/12/2017 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2008/7277, Karar No: 2008/11935, Tarih: 25.09.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/7277 E.  ,  2008/11935 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 271 ada 3, 329 ada 4 parsel sayılı sırasıyla 1193,87 m2, 255,85 m2 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar, sırasıyla kayalık ve çalılık niteliğiyle Hazine adına tesbit edilmiştir. Davacı ... Yönetimi, çekişmeli taşınmazların yörede kesinleşen orman tahdit sınırları içinde kaldığı iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece, davanın kabulüne ve dava konusu 271 ada 3 parselin (B)= 617.73 m2'lik bölümünün orman niteliği, (A)= 576.15 m2'lik bölümünün kayalık niteliği ile, 329 ada 4 parselin (B)= 168.14 m2'lik bölümünün orman niteliği, (A) 87,68 m2'lik bölümünün çalılık niteliğiyle davalı Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 16.06.1999 tarihinde ilanı yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve çekişmeli taşınmazların, uzman orman bilirkişi tarafından kesinleşmiş orman tahdit haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan uygulama ve araştırmada kısmen orman tahdidi içinde kalan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 25/09/2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/28780, Karar No: 2013/26542, Tarih: 25.11.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/28780 E.  ,  2013/26542 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı ve yıllık izin ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı ... avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İşyeri devrinin ... ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı ... Kanunu'nun 6. maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan ... sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlarda ise, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu olduğu aynı Kanunun 3. fıkrasında açıklanmış ve devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

4857 sayılı Kanun'un 120. maddesi hükmüne göre 1475 sayılı Kanunun 14. maddesi halen yürürlükte olduğundan, kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından işyeri devirlerinde belirtilen hüküm uygulanmalıdır. Anılan hükme göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde işçinin kıdemi, işyeri veya işyerlerindeki hizmet sözleşmeleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

İşyeri devrinin temel ölçütü, ekonomik birliğin kimliğini korunmasıdır. Avrupa Adalet Divanı kararlarına göre, maddi ve maddi olmayan unsurların devredilip devredilmediği ve devir anındaki değeri, işgücünün devri, müşteri çevresinin devri, işyerinde devirden önce ve sonra yürütülen faaliyetlerin benzerlik derecesi, işyerinde faaliyete ara verilmişse bunun süresi, işyeri devrinin kriterleri arasında kabul edilmektedir.

Maddi ve maddi olmayan unsurların devri sözkonusu olmaksızın da işgücünün önem taşıdığı sektörlerde ekonomik birliğin önemli unsurunu olan işçilerin devri de, işyeri devri olarak işlem görmelidir.

Maddi ve maddi olmayan unsurların devri sözkonusu olmaksızın da işgücünün önem taşıdığı sektörlerde ekonomik birliğin önemli unsurunu olan işçilerin devri de, işyeri devri olarak işlem görmelidir.

Devirden sonra işyerinin ekonomik birliğin kimliğini koruyup korumadığının saptanabilmesi için, işyerinde yürütülen faaliyetin devirden sonra yeni işveren tarafından aynı veya özdeş biçimde sürdürülmesi ölçütü yanında, işyerinin taşınmaz ve taşınır malları ile maddi olmayan varlıkların devredilip devredilmediği, işyerinde çalışan işçilerin sayı ve uzmanlık bakımından çoğunluğunun devredilip devredilmediği, müşteri çevresinin devredilip devredilmediği, devir öncesi ve sonrasındaki faaliyet arasında benzerlik olup olmadığı, devir sebebiyle işyerinde faaliyet askıya alınmışsa askı süresi gibi şartlar da gözönünde tutulmalıdır.

4857 sayılı Kanun'un 6. maddesinde yazılı olan "hukuki işleme dayalı" ifadesi geniş şekilde değerlendirilmeli, yazılı sözlü bir anlaşma hatta zımnî bir anlaşma da yeterli görülmelidir.

İşyeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı zamanda işyeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkanı vermez. İşyerinin devri işverenin yönetim hakkının son aşaması olup, işyeri devri çalışma şartlarında değişiklik anlamına da gelmez. İşyeri devri işçiye haklı sebeple fesih hakkı tanımaz. İşyeri devrinin çalışma şartlarını ağırlaştıran bir yönü olup olmadığı belirlenmelidir.

İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanun'un 6. maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumludur.

4857 sayılı Kanun'un 2/6. son cümlesi uyarınca asıl işveren, alt işverenin işçilerine karşı o işyeri ile ilgili olarak bu Kanundan, ... sözleşmesinden veya alt işverenin taraf olduğu toplu ... sözleşmesinden doğan yükümlülüklerden alt işverenle birlikte sorumludur.

Somut olayda; davacı, davalı asıl işveren Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu Genel Müdürlüğüne ve davalı alt işveren şirkete karşı dava açmıştır. Davalı alt işveren şirketin devralan işveren olarak tüm kıdem tazminatından asıl işverenle birlikte sorumlu olmasına rağmen mahkemece devralan davalı alt işveren şirketin kıdem tazminatıyla ilgili davacının şirkette çalıştığı dönemle sınırlı sorumluluğuna karar verilmesi hatalıdır.

SONUÇ : Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, 25.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/22221, Karar No: 2007/15120, Tarih: 06.11.2007

**2. Hukuk Dairesi         2006/22221 E.  ,  2007/15120 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik 2. Aile Mahkemesi

TARİHİ : 16.05.2006

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün temyizen mürafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan bugün \* taraflar tebligata rağmen gelmedi. İşin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacının açıkça bir vazgeçmesi bulunmadığı halde davacı tanığı B... Ç... dinlenmeden (HUMK. md. 245-274) ve davacının delil listesinde gösterilen Pendik 1. Aile Mahkemesinin 2005/716 Esas ve Pendik 2. Aile Mahkemesinin 2005/422 esas sayılı dava dosyaları celpedilip incelenmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer yönlerin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.06.11.2007 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2009/8024, Karar No: 2009/8933, Tarih: 14.07.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/8024 E.  ,  2009/8933 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

.

Davacı tarafından, davalılar aleyhine 24.04.2006 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davalı ... aleyhindeki davanın kabulüne, davalı ... yönünden karar verilmesine yer olmadığına dair verilen 15.10.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, maliki bulunduğu 136 ada 20 parsel sayılı taşınmaza, komşu 136 ada 19 ve 21 parsel sayılı taşınmazların malikleri olan davalıların elatmalarının önlenmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davalı ... aleyhindeki davanın kabulüne, davalı ...'in ise müdahalesini kaldırdığı anlaşıldığından bu konuda karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

Yerinde yapılan ilk keşif sonucu düzenlenen krokili raporda 136 ada 19 sayılı parsel maliki davalı ...'in davacının 20 parsel sayılı taşınmazın (A) harfi ile ve kırmızı renkle gösterilen 11 m2'lik bölümüne tahta perde yapmak suretiyle elattığı belirlenmiştir. Davalı ...'in söz konusu tecavüzü kaldırdığını beyan etmesi üzerine 01.04.2008 tarihinde yeniden keşif yapılmış, keşif sırasında mahkeme hakiminin yaptığı gözleme göre, davalı 19 parsel sayılı taşınmaz maliki tarafından doğu ve kuzeydoğu hududundaki çitin sökülmüş olduğu, çekişmeli yerde toplu olarak duran ağaç kazıkların kaldırılmış olduğu, ancak kuzeydeki yolla 19 parsel sayılı taşınmaz arasındaki tahta çitin kaldırılmamış olduğu açıklanmış, fen bilirkişiler tarafından düzenlenen 14.04.2008 günlü raporda 19 sayılı parselin malikinin tahta perdeyi kaldırdığı ve tecavüzünün kalmadığının anlaşıldığı açıklanmıştır. Mahkemece fen bilirkişilerin ek rapor düzenlemesi istenmiş, 15.07.2008 günlü (ek krokili) raporda 19 ve 20 parsel sayılı taşınmazlar arasında bulunan ağaç kazık ve tahta perdenin bulunduğu yer kırmızı renkle gösterilmiş ve davacının 20 parsel sayılı taşınmazı içerisinde yer aldığı anlaşılmıştır. Açıklanan şu duruma göre, 19 parsel sayılı taşınmaz maliki davalı ...'in davacı taşınmazına elatması sabittir. Türk Medeni Kanununun 683. maddesi hükmü gereğince malik malını haksız olarak elinde bulunduran kimseye karşı elatmanın önlenmesi isteminde bulunabilir.

Mahkemece, hükmün 15.07.2008 günlü ek rapor ve kroki doğrultusunda kurulması ve davalı ...'in de davacı taşınmazına elatmasının önlenmesine karar verilmesi gerekirken, ek rapor bir yana bırakılarak 14.04.2008 günlü rapora göre hüküm kurulması doğru olmadığından karar açıklanan nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 14.07.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3927, Karar No: 2012/26333, Tarih: 05.12.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/3927 E.  ,  2012/26333 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/4, 62, 50/1-a, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet.

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Olay günü saat 18:50 sıralarında, gece vakti, yerleşim yeri sınırlarında, tek yönlü yol üzerinde, sanığın sevk ve idaresindeki araç ile tali yol üzerinde seyri sırasında, olay mahalline geldiğinde anayola girmek için aracını hareket ettirdiği esnada, sol taraftan gelen müşteki ...'in sevk ve idaresindeki araç ile çarpışması şeklinde meydana gelen olay ile ilgili olarak, sanığın alınan ifadesinde, anayolda ilerleyen müştekinin idaresindeki aracın gece vakti olmasına karşılık farlarının yanmadığını, bu sebeple müştekinin aracını fark edemediğini beyan ettiği, yine müşteki ...'in alınan ifadesinde, kaza saati itibariyle aracının farlarının yanmadığını beyan ettiği, kaza sonrası düzenlenen tespit tutanağında ise, olayın gece vakti meydana geldiğinin işaretlendiği anlaşılmakla, kaza saati itibariyle müşteki ...'in aracının farlarını yakmamasının, sanığın kusur durumu etkileyebileceği, bu sebeple maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi ve sanığın olayda kusurlu olup olmadığının kesin olarak tespiti bakımından, Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesi’nden veya teknik üniversitelerin konu ile ilgili kürsülerinden seçilecek öğretim üyeleri ya da karayolları uzmanlarından oluşacak bilirkişi heyetinden alınacak rapor sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 05/12/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/818, Karar No: 2025/4363, Tarih: 28.05.2025

**1. Ceza Dairesi         2025/818 E.  ,  2025/4363 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/408 E., 2023/158 K.

SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama

HÜKÜM : Hükmün açıklanması suretiyle mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1 maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Çermik Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.12.2009 tarihli ve 2009/108 Esas, 2009/223 Karar sayılı kararının Cumhuriyet savcısı (aleyhe) tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin, 10.09.2012 tarihli ve 2010/15566 Esas, 2012/29009 Karar sayılı ilâmı ile "20.03.2009 tarih ve 2009/1694 numaralı adli tıp raporuna göre burnundan hafif (1.) derece yaşam fonksiyonlarını etkileyecek, basit tıbbi müdahele ile giderilmez şekilde yaralanan ...'un ifadelerinde burnuna darbe indirenlerin sanıklar olduğunu belirtmesine rağmen sanıkların mahkumiyetlerine yerine beraat kararı verilmesi" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

2. Çermik Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.10.2013 tarihli ve 2012/110 Esas, 2013/170 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı) 86/1, 87/3, 62/1. maddeleri uyarınca 10 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun'un 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

3. Sanığın denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işlemesi nedeniyle hükmün açıklanması ile Çermik Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.06.2023 tarihli ve 2022/408 Esas, 2023/158 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 87/3, 62/1, 53. maddeleri uyarınca 10 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle, suçun işlenmediğine, zamanaşımına ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Sanığın mağdurun burnuna yumruk atarak adlî muayene raporuna göre basit bir tıbbi müdahale ile giderilemeyecek, hafif (1.) derece kemik kırığına neden olacak şekilde yaraladığı anlaşılmakla, 5237 sayılı Kanun'un Dava zamanaşımı başlıklı 66. maddesinin inceleme konusu ile ilgili birinci fıkrasının (e) bendine göre; "(1) Kanunda başka türlü yazılmış olan haller dışında kamu davası;

Sanığın temyiz sebepleri özetle, suçun işlenmediğine, zamanaşımına ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Sanığın mağdurun burnuna yumruk atarak adlî muayene raporuna göre basit bir tıbbi müdahale ile giderilemeyecek, hafif (1.) derece kemik kırığına neden olacak şekilde yaraladığı anlaşılmakla, 5237 sayılı Kanun'un Dava zamanaşımı başlıklı 66. maddesinin inceleme konusu ile ilgili birinci fıkrasının (e) bendine göre; "(1) Kanunda başka türlü yazılmış olan haller dışında kamu davası;

(e) Beş yıldan fazla olmamak üzere hapis veya adlî para cezasını gerektiren suçlarda sekiz yıl,

Geçmesiyle düşer."

2. Sanığın atılı suçu 05.03.2009 tarihinde işlediği, 08.10.2009 tarihinde savunmasının alındığı, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın 27.11.2013 tarihinde kesinleştiği, 10.10.2018 tarihinde yeniden suç işlediği, 5271 sayılı Kanun'un 231/8. maddesinin son cümlesi uyarınca zamanaşımının 27.11.2013 ilâ 10.10.2018 tarihleri arasında 4 yıl 10 ay 13 gün süreyle durduğu anlaşılmakla; zamanaşımı kesen son işlem olan sanığın savunmasının alındığı 08.10.2009 tarihinden itibaren durma süresi de gözetildiğinde hükmün açıklandığı 09.06.2023 tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin 21.08.2022 tarihinde dolması nedeniyle davanın düşmesine karar verilmesi gerektiği dikkate alınmadan sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmesi, hukuka aykırı bulunmuş ise de; söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Çermik Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.06.2023 tarihli ve 2022/408 Esas, 2023/158 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321/1. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322/1. maddesinin (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223/8. maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.05.2025 tarihinde karar verildi.