muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/498, Karar No: 2023/1735, Tarih: 01.06.2023

II. CEVAP

1. Davalı ... EDAŞ; meskenlere yasal mevzuat gereği monofaz üzerinden usulüne uygun bir şekilde enerji verdiğini, meskenlere trifaz ile enerji verilmesi bilimsel ve teknik olarak mümkün olmadığını, kaçak trafoya elektrik verilmesi gibi bir yükümlülüğü bulunmadığını, köy içme sularının Arsu'nun sorumluluğunda olduğunu, köyün içme suyunu besleyen ana trafo jeneratör desteği ile çalıştırmak istenilmişse de köylülerce izin verilmediğini, aboneliği olmayan köy içme suyu şebekelerine enerji verme zorunluluğu ve yükümlülüğünün olmadığını, davacıların asıl amacının trifaz enerji ile çalışan tarımsal sulama motorlarını aktif hale getirerek fatura ve kaçak borcu olan sahaları sulamaya açmak olduğunu, jeneratörlerinin yakıt ve bakım ve her türlü ikmal masraflarının kendileri tarafından yapılacağını, elektriğin trafo merkezlerinden tamamen kesilmediğini, sadece tri fazdan mono faza düşürüldüğünü, abone sahibi meskeninde güç artırımı talebinde bulunuyorsa Dağıtım Sistemine Bağlantı Anlaşmasının içinde yazılı olan yükümlülükleri (tadilat projesi, dağıtım şirketine enerji müsaderesi, depo fark bedeli, iç tesisat tadilatı ve sayaç değişikliği) yerine getirerek başvuru yapması gerektiğini, içme suyu şebekesine dair tek yükümlülüğünün şebeke aboneliği varsa enerji temini olduğunu, birçok köydeki içme suyu şebekesinin aboneliğinin olmadığını, aboneliği olan şebekelerde ise MARSU idaresinin yüklü miktarlarda ödenmemiş tahakkuk faturası borcu bulunduğunu ileri sürerek; davanın reddini istemiştir.

2. Davalı TEİAŞ; davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davalı şirketin trafo hattını üç fazdan tek faza indirerek elektriği kullanılamaz hale getirip jeneratör ile elektrik dağıtımını gerçekleştirmeye çalışması şeklindeki uygulamasının kamu hizmeti niteliğinde olan elektrik sağlama hizmetinin esaslarına ve mevzuata aykırı olduğu gerekçesiyle; davanın kabulüne, davalı şirketin köye jeneratör sistemi ile elektrik hizmetini sunmaya çalışması durumunun yönetmeliğe aykırı olduğunun tespiti ile, davalı şirket tarafından davacıların elektrik aboneliklerinin bulunduğu Mardin İli Kızıltepe İlçesi Alakuş Mahallesine üç (3) faz (trifaz) bağlantısı olarak temin edilen elektrik enerjisinin tek faz (mono faz) seviyesine düşürülmesi nedeniyle oluşan muarazanın menine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... EDAŞ vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili; hükme esas alınan bilirkişi raporunun çelişkili olduğunu, karara dayanak olan bilirkişi raporunun gerçeklikten ve objektif verilerden uzak olup fahiş şekilde hesaplandığını, eksik inceleme ve değerlendirme ile hazırlanan rapor doğrultusunda verilen kararın hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek, kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili; hükme esas alınan bilirkişi raporunun çelişkili olduğunu, karara dayanak olan bilirkişi raporunun gerçeklikten ve objektif verilerden uzak olup fahiş şekilde hesaplandığını, eksik inceleme ve değerlendirme ile hazırlanan rapor doğrultusunda verilen kararın hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek, kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; mahallindeki olası kaçak kullanımların nasıl tespit edileceği ve müeyyidesinin ne olacağının Yönetmelikte belirlendiği, Yönetmelik kapsamında davalının elektrik kesintileri hariç anlaşma koşulları çerçevesinde taahhüt ettiği elektrik enerjisini ve/veya kapasiteyi kesintisiz olarak sağlaması gerektiğinin açıkça düzenlendiği gerekçesiyle, davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... EDAŞ vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; istinaf dilekçesinde sunduğu nedenleri tekrar ederek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı şirketçe elektrik hizmetinin verilmesi sırasında yaratılan muarazanın önlenmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 1 inci maddesine göre, Kanunun amacı; elektriğin yeterli, kaliteli, sürekli, düşük maliyetli ve çevreyle uyumlu bir şekilde tüketicilerin kullanımına sunulması için, rekabet ortamında özel hukuk hükümlerine göre faaliyet gösteren, mali açıdan güçlü, istikrarlı ve şeffaf bir elektrik enerjisi piyasasının oluşturulması ve bu piyasada bağımsız bir düzenleme ve denetimin yapılmasının sağlanmasıdır.

2. 30 Mayıs 2018 tarihli Elektrik Piyasası Tüketici Hizmetleri Yönetmeliğinin Tedarikçilerin yükümlülükleri başlığı altında yer alan 38 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde; tedarikçilerin, elektrik kesintileri hariç anlaşma koşulları çerçevesinde taahhüt ettiği elektrik enerjisi ve/veya kapasiteyi kesintisiz olarak sağlayacağı hüküm altına alınmıştır.

3. Değerlendirme

1. Davacılar tarafından davalı şirketlerin köye jeneratör sistemi kurarak elektrik dağıtımını sağlamasının yönetmelik hükümlerine ve abonelik sözleşmesine aykırı olduğunun tespiti ile muarazanın önlenmesi talebiyle davalılar aleyhine açılan davada, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilerek hüküm fıkrasına "davalılar" yerine sadece "davalı şirket" ve "davalı" ibareleri yazıldığı, davalı ibaresinin her iki davalıyı da kapsadığı anlaşılmıştır.

3. Değerlendirme

1. Davacılar tarafından davalı şirketlerin köye jeneratör sistemi kurarak elektrik dağıtımını sağlamasının yönetmelik hükümlerine ve abonelik sözleşmesine aykırı olduğunun tespiti ile muarazanın önlenmesi talebiyle davalılar aleyhine açılan davada, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilerek hüküm fıkrasına "davalılar" yerine sadece "davalı şirket" ve "davalı" ibareleri yazıldığı, davalı ibaresinin her iki davalıyı da kapsadığı anlaşılmıştır.

2. Kaliteli ve kesintisiz olarak aboneye sunulması gereken elektrik enerjisinin jeneratör sistemi ile sunulmaya çalışılmasının yürürlükteki mevzuata aykırı olduğunun tespiti ile üç faz bağlantısı olarak temin edilen elektrik enerjisinin tek faz seviyesine düşürülmesi suretiyle oluşan muarazanın menine karar verilmesi, usul ve kanuna uygun bulunduğundan davalının temyiz itirazlarının reddi ile kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

01.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12326, Karar No: 2018/4111, Tarih: 30.05.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/12326 E.  ,  2018/4111 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

(TİCARET MAHKEMESİ SIFATIYLA)

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 17/05/2016 tarih ve 2015/271-2016/273 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkillerinin davalı şirkette ortak olduklarını, müvekkilleri hazır olmadan 15/08/2015 tarihinde 9 nolu kararın alındığını ve karar altındaki imzaların sahte olduğunu, yeterli çoğunluk sağlanmadan alınan kararların yok hükmünde olduğunu ve aynı zamanda evrakta sahtecilik suçunu oluşturduğunu, müvekillerinin temsil yetkisine sahip davalı ...'a güvenlerinin kalmadığını, temsil ve yönetim hakkının kötüye kullanıldığını ileri sürerek davalı ...'ın temsil yetkisinin durdurulması amacı ile ihtiyati tedbir kararı verilmesini ve davalı ...'ın yönetim ve temsil yetkisinin kaldırılmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili; davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; ... C.Başsavcılığının 2015/261 esas sayılı dosyasında Diyarbakır Kriminal Polis Laboratuvarı raporunda 05/08/2015 tarih ve 9 nolu karar altındaki imzaların takliden sahte olarak atıldıklarının rapor edildiği, kararın altındaki imzaların dava dışı Bilal Yeşilırmak tarafından atıldığı, imzaların davalı ...'a ait olmadığı ve sorumlu tutulamayacağı iddia edilmiş ise de, müdürlerin görevlerini dürüstlük kuralları çerçevesinde yürütmek ve vekalet verdikleri şahısları da aynı özenle ve dikkatle seçmek durumunda oldukları, davalı ...'ın uzun süredir tutuklu olduğu ve vekil ettiği Bilal ile ilgili olarak gerekli dikkat ve özeni göstermeyerek şirket sözleşmesinden doğan yükümlülüklerini ağır bir şekilde ihlal ettiği ve şirketin iyi yönetimi için gerekli yeteneği kaybettiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile davalı şirket yönünden davanın husumetten reddine, davalı ...'ın şirketteki yönetim ve temsil yetkisinin kaldırılmasına, mahkemenin 2015/364 Esas ve 2016/194 Karar sayılı dosyasında şirkete kayyım ataması yapıldığından bu konuda karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı ... vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 6,70 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 30/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/39296, Karar No: 2013/2653, Tarih: 23.01.2013

**9. Hukuk Dairesi         2010/39296 E.  ,  2013/2653 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti, ücret alacağı ile izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin işverence haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma ücreti, ücret alacağı ve izin ücreti alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının devamsızlık yaptığını ve iş sözleşmesinin bu nedenle haklı olarak feshedildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının ücretlerinin ödenmemesi nedeniyle iş sözleşmesinin davacı tarafından haklı olarak feshedildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının tüm temyiz itirazları ile davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasındaki birinci uyuşmazlık, iş sözleşmesinin kim tarafından feshedildiği ve bu feshin haklı bin nedene dayanıp dayanmadığı noktasında toplanmaktadır.

Somut olayda, davacı iş sözleşmesinin işveren tarafından haksız olarak feshedildiğini ileri sürmüşken, davalı iş sözleşmesinin davacının devamsızlığı nedeniyle kendileri tarafından haklı olarak feshedildiğini savunmuştur.

Her ne kadar davalı iş sözleşmesinin devamsızlık nedeniyle haklı olarak feshedildiğini savunmuşsa da yine davalı iyiniyet göstergesi olarak davacıya kıdem tazminatı ödendiğini beyan etmiştir.Davalının bu savunmaları, haklı fesih savunması konusunda açık bir çelişkiye düştüğünü göstermektedir.Bir yandan feshin haklı olduğunu savunup diğer yandan davacıya kıdem tazminatı ödenmesi davalının haklı fesih savunmasını çürütmektedir. Dolayısıyla iş sözleşmesi davalı tarafından haksız olarak feshedilmiştir.

Mahkeme, davacının ücretlerinin ödenmemesi nedeniyle iş sözleşmesinin davacı tarafından haklı olarak feshedildiğini kabul edip kıdem tazminatı talebini kabul etmiş, ihbar tazminatı talebini ise reddetmiştir.Mahkemenin bu kabulü yukarıda belirtilen davacının iddiası ve davalının savunması ile bağdaşmamaktadır.Davacı tarafından, ücretlerinin ödenmemesi nedeniyle iş sözleşmesinin feshedildiği yönünde bir iddia ve gerekçe öne sürülmemiştir.Davalı da iş sözleşmesinin davacının devamsızlığı nedeniyle kendileri tarafından haklı olarak feshedildiğini savunmuştur.Davalının bu savunmasının yerinde olmadığı ve iş sözleşmesinin davalı tarafından haklı bir nedene dayanmaksızın feshedildiği yukarıda belirtilmiş idi.Dolayısıyla davacı ihbar tazminatına hak kazanmıştır.Mahkemece hatalı bir değerlendirme ile davacının ihbar tazminatı talebinin reddedilmesi bozmayı gerektirmiştir.

3-Taraflar arasındaki ikinci uyuşmazlık, davacının fazla çalışma ücretine hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununun 41 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, fazla çalışma saat ücreti, normal çalışma saat ücretinin yüzde elli fazlasıdır. İşçiye fazla çalışma yaptığı saatler için normal çalışma ücreti ödenmişse, sadece kalan yüzde elli kısmı ödenir.

Kanunda öngörülen yüzde elli fazlasıyla ödeme kuralı nispi emredici niteliktedir. Tarafların sözleşmeyle bunun altında bir oran belirlemeleri mümkün değilse de, daha yüksek bir oran tespiti olanaklıdır.

Fazla çalışma ücretinin son ücrete göre hesaplanması doğru olmayıp, ait olduğu dönem ücretiyle hesaplanması gerekir. ... kararları da bu yöndedir (... 9.HD. 16.2.2006 gün 2006/20318 E, 2006/3820 K.). Bu durumda fazla çalışma ücretlerinin hesabı için işçinin son ücretinin bilinmesi yeterli olmaz. İstek konusu dönemler açısından da ücret miktarlarının tespit edilmesi gerekir. İşçinin geçmiş dönemlere ait ücretinin belirlenememesi halinde, bilinen ücretin asgari ücrete oranı yapılarak buna göre tespiti gerekir. Ancak işçinin işyerinde çalıştığı süre içinde terfi ederek çeşitli unvanlar alması veya son dönemlerde toplu iş sözleşmesinden yararlanılması gibi durumlarda, meslek kuruluşundan bilinmeyen dönemler için ücret araştırması yapılmalı ve dosyadaki diğer delillerle birlikte değerlendirmeye tabi tutularak bir karar verilmelidir.

İşçinin normal çalışma ücretinin sözleşmelerle haftalık kırbeş saatin altında belirlenmesi halinde, işçinin bu süreden fazla, ancak kırkbeş saate kadar olan çalışmaları “fazla sürelerle çalışma” olarak adlandırılır (İş Kanunu, Md. 41/3). Bu şekilde fazla saatlerde çalışma halinde ücret, normal çalışma saat ücretinin yüzde yirmibeş fazlasıdır.

4857 sayılı Yasanın 41 inci maddesinin dördüncü fıkrası, işçiye isterse ücreti yerine serbest zaman kullanma hakkı tanımıştır. Bu süre, fazla çalışma için her saat karşılığı bir saat otuz dakika, fazla süreli çalışmada ise bir saat onbeş dakika olarak belirlenmiştir. Bu sürelerin de sözleşmelerle attırılması mümkündür.

4857 sayılı Yasanın 41 inci maddesinin dördüncü fıkrası, işçiye isterse ücreti yerine serbest zaman kullanma hakkı tanımıştır. Bu süre, fazla çalışma için her saat karşılığı bir saat otuz dakika, fazla süreli çalışmada ise bir saat onbeş dakika olarak belirlenmiştir. Bu sürelerin de sözleşmelerle attırılması mümkündür.

Parça başına veya yapılan iş tutarına göre ücret ödenen işlerde, fazla çalışma süresince işçinin ürettiği parça veya iş tutarının hesaplanmasında zorluk çekilmeyen hallerde, her bir fazla saat içinde yapılan parçayı veya iş tutarını karşılayan ücret esas alınarak fazla çalışma veya fazla sürelerle çalışma ücreti hesaplanır. Bu usulün uygulanmasında zorluk çekilen durumlarda, parça başına veya yapılan iş tutarına ait ödeme döneminde meydana getirilen parça veya iş tutarları, o dönem içinde çalışılmış olan normal ve fazla çalışma saatleri sayısına bölünerek bir saate düşen parça veya iş tutarı bulunur. Bu şekilde bulunan bir saatlik parça veya iş tutarına düşecek bir saatlik normal ücretin yüzde elli fazlası fazla çalışma ücreti, yüzde yirmibeş fazlası ise fazla sürelerle çalışma ücretidir. İşçinin parça başı ücreti içinde zamsız kısmı ödenmiş olmakla, fazla çalışma ücreti sadece yüzde elli zam miktarına göre belirlenmelidir.

Otel, lokanta, eğlence yerleri gibi işyerlerinde müşterilerin hesap pusulalarına belirli bir yüzde olarak eklenen paraların, işverence toplanarak işçilerin katkılarına göre belli bir oranda dağıtımı şeklinde uygulanan ücret sistemine “yüzde usulü ücret” denilmektedir. Yüzde usulünün uygulandığı işyerlerinde fazla çalışma ücreti, 4857 sayılı Kanunun 51 inci maddesinde öngörülen yönetmelik hükümlerine göre ödenir. İşveren, yüzde usulü toplanan paraları işyerinde çalışan işçiler arasında, Yüzdelerden Toplanan Paraların İşçilere Dağıtılması Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre eksiksiz olarak dağıtmak zorundadır. Fazla çalışma yapan işçilerin fazla çalışma saatlerine ait puanları normal çalışma puanlarına eklenir (Yönetmelik Md. 4/1.). Yüzdelerden ödenen fazla saatlerde, çalışmanın zamsız karşılığı ile zamlı olarak ödenmesi gereken ücret arasındaki fark ödenir. Zira yüzde usulü ödenen ücret içinde fazla çalışmaların zamsız tutarı ödenmiş olmaktadır. Yapılan bu açıklamalara göre; yüzde usulü ya da parça başı ücret ödemesinin öngörüldüğü çalışma biçiminde fazla çalışmalar, saat ücretinin % 150 zamlı miktarına göre değil, sadece % 50 zam nispetine göre hesaplanmalıdır.

Fazla çalışmaların aylık ücret içinde ödendiğinin öngörülmesi ve buna uygun ödeme yapılması halinde, yıllık 270 saatlik fazla çalışma süresinin ispatlanan fazla çalışmalardan  indirilmesi gerekir.

Fazla çalışmaların aylık ücret içinde ödendiğinin öngörülmesi ve buna uygun ödeme yapılması halinde, yıllık 270 saatlik fazla çalışma süresinin ispatlanan fazla çalışmalardan  indirilmesi gerekir.

Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde ...’ca son yıllarda hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır (... 9.HD. 11.2.2010 gün 2008/17722 E, 2010/3192 K; ..., 9.HD. 18.7.2008 gün 2007/25857 E, 2008/20636 K.). Ancak fazla çalışmanın tanık anlatımları yerine yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir. Yapılacak indirim, işçinin çalışma şekline  ve işin düzenlenmesine ve hesaplanan fazla çalışma miktarına göre taktir edilmelidir. Hakkın özünü ortadan kaldıracak oranda bir indirime gidilmemelidir(... 9.HD. 21.03.2012  gün, 2009/48913 E,  2012/9400 K .).

Dairemizin önceki kararlarında; fazla çalışma ücretlerinden yapılan indirim, kabul edilen fazla çalışma süresinden indirim olmakla, davalı tarafın kendisini avukatla temsil ettirmesi durumunda reddedilen kısım için davalı yararına avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiği kabul edilmekteydi (... 9.HD. 11.02.2010 gün 2008/17722 E, 2010/3192 K.). Ancak, işçinin davasını açtığı veya ıslah yoluyla dava konusunu arttırdığı aşamada, mahkemece ne miktarda indirim yapılacağı işçi tarafından bilenemeyeceğinden, Dairemizce maktu ve nispi vekâlet ücretlerinin yüksek oluşu da dikkate alınarak konunun yeniden ve etraflıca değerlendirilmesine gidilmiş, bu tür indirimden kaynaklanan ret sebebiyle davalı yararına avukatlık ücretine karar verilmesinin adaletsizliğe yol açtığı sonucuna varılmıştır. Özellikle seri davalarda indirim sebebiyle kısmen reddine karar verilen az bir miktar için dahi her bir dosyada zaman zaman işçinin alacak miktarını da aşan maktu avukatlık ücretleri ödetilmesi durumu ortaya çıkmaktadır. Yine daha önceki kararlarımızda, yukarıda değinildiği üzere fazla çalışma alacağından yapılan indirim sebebiyle ret vekâlet ücretine hükmedilmekle birlikte, Borçlar Kanununun 161/son, 325/son, 43 ve 44 üncü maddelerine göre, yine 5953 sayılı Yasada öngörülen yüzde beş fazla ödemelerden yapılan indirim sebebiyle reddine karar verilen miktar için avukatlık ücretine hükmedilmemekteydi. Bu durum uygulamada hakkaniyete aykırı sonuçlara neden olduğundan ve konuyla ilgili olarak Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinde de herhangi bir kurala yer verilmediğinden, Dairemizce eski görüşümüzden dönülmüş ve fazla çalışma alacağından yapılan indirim nedeniyle reddine karar verilen miktar bakımından, kendisini vekille temsil ettiren davalı yararına avukatlık ücretine hükmedilemeyeceği kabul edilmiştir.

Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi raporunda; tanık beyanları nazara alınarak davacının haftanın 5 günü, günlük 08.00 – 18.00 saatleri arasında 10 saat çalıştığı, 1 saatlik ara dinlenmesinin tenkisi ile (her ne kadar bilirkişi 1,5 saatlik ara dinlenmesi vermiş ise de

Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi raporunda; tanık beyanları nazara alınarak davacının haftanın 5 günü, günlük 08.00 – 18.00 saatleri arasında 10 saat çalıştığı, 1 saatlik ara dinlenmesinin tenkisi ile (her ne kadar bilirkişi 1,5 saatlik ara dinlenmesi vermiş ise de

... uygulaması nazara alındığında 11 saati aşmayan (11 saat dahil) çalışmalarda ara dinlenmesinin 1 saat olarak verilmesi gerektiği gözetilerek) günlük 9 saat çalıştığı, haftalık çalışma süresinin 45 saat olduğu ve davacının fazla mesai yapmadığı belirtilmiştir.Mahkeme de bilirkişi raporu doğrultusunda davacının fazla çalışma yapmadığını ve fazla çalışma ücretine hak kazanmadığını kabul etmiştir.

Ancak, davacı tanıklarının beyanları incelendiğinde davacının ayda bir veya iki kez Cumartesi günleri 08.00 – 16.00 saatleri arasında çalıştığı anlaşılmaktadır.Bu cumartesi çalışmaları nazara alındığında davacının fazla çalışma yaptığı ortaya çıkmaktadır.

Her ne kadar davalı tanıkları Cumartesi günleri çalışıldığında bu çalışmanın karşılığının ödendiğini beyan etmişlerse de, dosya kapsamı incelendiğinde, fazla çalışma ücretlerinin ödendiğini gösterir yazılı bir belge bulunmadığı, ayrıca ücret bordrolarının imzasız olduğu ve bu bordrolarda fazla çalışma ücreti tahakkukunun bulunmadığı anlaşılmıştır.

Yukarıda izah edilen nedenlerle, davacı fazla çalışma ücretine hak kazandığı halde hatalı bilirkişi raporuna itibarla fazla çalışma ücreti talebinin reddine karar verilmesi ayrı bir bozma nedeni yapılmıştır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 23/01/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.