muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/2415, Karar No: 2017/13520, Tarih: 22.11.2017

**18. Ceza Dairesi         2017/2415 E.  ,  2017/13520 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

İşyeri dokunulmazlığını ihlâli suçundan suça sürüklenen çocuk ...’un cezalandırılmasına dair, Eskişehir 1. Çocuk Mahkemesinin 13/10/2016 tarihli ve 2016/341 esas, 2016/993 sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 15/03/2017 gün ve 16230 sayılı tebliğnamesiyle dava dosyası Dairemize gönderilmekle incelendi:

İstem yazısında: “Suça sürüklenen çocuğun .... Mağazası isimli işyerine girerek, müşterilerin kullanımına izin verilmeyen işyeri çalışanlarının kişisel eşyalarını bıraktıkları kabine girmek suretiyle çalışanlara ait çantalardan para hırsızlamasından ibaret somut olayda; suçun işlendiği işyerinin olay saatinde açık olup, işyeri sahiplerinin açık bir rızasına gerek kalmaksızın herkesin girip çıkmasına elverişli olması itibariyle atılı suçun yasal unsurlarının bulunmadığı gözetilmeksizin yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesinde isabet görülmemiştir. ” denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.06.2014 tarih ve 2014/15-157 esas, 2014/314 sayılı kararında açıklandığı üzere, Türk Ceza Kanununun "Konut dokunulmazlığının ihlali" başlıklı 116. maddesinin birinci fıkrası; "Bir kimsenin konutuna, konutunun eklentilerine rızasına aykırı olarak giren veya rıza ile girdikten sonra buradan çıkmayan kişi, mağdurun şikâyeti üzerine, altı aydan iki yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır", ikinci fıkrası ise; "Birinci fıkra kapsamına giren fiillerin açık bir rızaya gerek duyulmaksızın girilmesi mutat olan yerler dışında kalan işyerleri ve eklentileri hakkında işlenmesi halinde, mağdurun şikâyeti üzerine altı aydan bir yıla kadar hapis veya adli para cezasına hükmolunur" şeklinde düzenlenmiştir.

Maddenin işyeri dokunulmazlığının ihlalini düzenleyen ikinci fıkrasının gerekçesinde ise; "Birinci fıkrada tanımlanan fiillerin açık bir rızaya gerek duyulmaksızın girilmesi mutat olan yerler dışında kalan işyeri ve eklentileri hakkında işlenmesi ayrı bir suç olarak tanımlanmıştır. Bu fıkranın uygulanmasında, birinci fıkrada sözkonusu olan koşullar aranacaktır. Niteliği itibarıyla açık bir rızaya gerek duyulmaksızın girilmesi alışılmış, mutat olan yerler dışında kalan yerlere rıza olmaksızın girilmesi bu suçu oluşturacaktır. Avukatlık bürosu ve özel muayenehane bu gibi izinle girilmesi gereken yerlere örnek olarak gösterilebilir. Keza herkesin herhangi bir koşulu yerine getirmeksizin girebileceği yerlere, söz gelimi süpermarketlere, dükkânlara, mağazalara, halka açık olmadıkları zamanlarda, mesela mesai saatleri dışında rıza hilafına girilmesi halinde de bu suç oluşacaktır. Zira hak sahipleri bu gibi yerlere isteyenin girmesi hususunda daha başlangıçta rızalarını örtülü olarak açıklamış sayılırlar" biçimindeki açıklamalara yer verilmiştir.

İnceleme konusu somut olayda; suça sürüklenen çocuğun, müştekilerin çalıştığı İklim Mağazası isimli işyerine gündüzleyin girip, müşterilerin kullanımına izin verilmeyen işyeri çalışanlarının kişisel eşyalarını bıraktıkları kabinde bulunan müştekilerin çantalarından para çalarak işyerinden ayrıldığı anlaşılmaktadır. Mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hem hırsızlık hem de işyeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından mahkumiyet kararı verilmiştir. Ancak suça sürüklenen çocuğun gündüz saatlerinde hırsızlık yaptığı mağazanın olay anında müşterilerin hizmetine açık oluşu ve işyeri çalışanlarının da işyerinde bulunması karşısında, girilmesi açık bir rızaya dayanmayan mutat yerler kapsamında kaldığı gözetilerek, unsurları itibariyle oluşmayan işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan beraat kararı verilmesi gerekirken, mahkumiyet kararı verilmesi hukuka aykırıdır.

Sonuç ve Karar:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1- İşyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan suça sürüklenen çocuk ... hakkında Eskişehir 1. Çocuk Mahkemesince verilen 13/10/2016 tarihli ve 2016/341 esas, 2016/993 sayılı kararın, CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2- Bozma nedenine göre anılan Kanun maddesinin 4-d fıkrası gereğince karar verilmesi mümkün görüldüğünden; suça sürüklenen çocuk ...'un, unsurları itibariyle oluşmayan işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan BERAATİNE, dosyanın Yüksek Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 22/11/2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/1425, Karar No: 2025/2905, Tarih: 21.05.2025

**3. Hukuk Dairesi         2025/1425 E.  ,  2025/2905 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/217 E., 2025/4 K.

Mahkemece bozmaya uyularak verilen karar, davalılar ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; davacının diğer davalılar tarafından yetiştirilen karpuz fidelerini davalı ...'dan 15.05.2009 tarihinde satın alıp taşınmazına ektiğini ancak yetişmediğini, ... Zirai Mücadele Araştırma Enstitüsü Müdürlüğünün raporuna göre karpuzlarda meyve yanıklığı hastalığının bulunduğunun tesbit edildiğini, bu hastalığın da tohum ve fide ile taşınan hastalıklardan olduğunu bildirerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalarak 64.283,80 TL zararının faizi ile tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılardan ... Tarım A.Ş. ve ... Fide A.Ş. vekilleri; Türk Ticaret Kanunu'nun 25. maddesindeki ihbar sürelerine uyulmaksızın dava açıldığını, hastalığın başka sebeplerden kaynaklanmış olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ..., cevap dilekçesi vermemiştir.

III. MAHKEME KARARI

1.Mahkemenin 29.12.2011 tarihli kararıyla davanın reddine karar verilmiş; karar karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Kapatılan 13. Hukuk Dairesinin 28.03.2013 tarihli ilamıyla; eldeki davanın 5553 sayılı Tohumculuk Kanunu'nun 11. maddesinde belirtilen süre içerisinde açıldığı, davacı tarafın tacir olduğu iddia ve ispat edilmeksizin TTK'nın 25. maddesi hükümlerinin uygulanarak davanın reddine karar verilmesinin doğru olmadığı, Mahkemenin esastan ret sebepleri bakımından ise tarafların delillerin ve sorumluluğunun bu kanun hükümlerine göre incelenerek sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinden bahisle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bozmaya uyan Mahkemenin 10.02.2022 tarihli kararıyla; davalı şirketin davacıya sattığı crimson fide çeşidi karpuz tohumlarının karpuz bakteriyel meyve lekesi hastalığına neden olan acidovorax citrulli bakterisi içermediği hem ... Zirai Karantina Müdürlüğü laboratuvarında hem de Hollanda Bitki Koruma Organizasyonu laboratuvarında yapılan testlerle belgelediği, buna karşın karpuz anacı olarak kullanılan kabakların bu bakteriyle bulaşık olmadığına ilişkin dosyada belge bulunmadığı, bakterinin fide dışında bir çok yolla bulaşabileceği, davacının 2009 yılında üretim yaptığı alanlarda meydana gelen karpuz bakteriyel meyve yanığı hastalığına davalının sattığı fidelerin neden olduğunu ispatlayamadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davacı vekili ile davalı ... Fide A.Ş. vekili temyiz isteminde bulunmuşlardır.

4. Dairenin 07.03.2023 tarihli ilamıyla; bozmaya uyan mahkemece alınan bilirkişi raporunda zararın miktarına ilişkin herhangi bir tespit yapılmadığı, konusunda uzman bilirkişi heyetinden davacının uğramış olduğu zararın miktarı konusunda çelişkiyi giderecek rapor alınması gerektiği gerekçesiyle bozma kararı verilmiştir.

5. Bozmaya uyan Mahkemenin ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; bozma ilamı doğrultusunda zarar hususuna ilişkin olarak mevcut raporlar arasındaki çelişkinin giderilmesi amacıyla ziraat mühendisinden oluşan bilirkişi heyetinden alınan 03.09.2024 tarihli raporun ayrıntılı, gerekçeli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüyle, 64.283,80 TL maddi tazminatın, dava tarihi olan 07.09.2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ... ve ... Tarım Üretim Danışmanlık ve Pazarlama A.Ş.'den müştereken ve müteselsilen tahsiline, davalı ... Tar. San. Tic. A.Ş.nin dava konusu karpuz fidelerinin tohumlarını üreten, ithal eden veya satan bir firma olmadığı ve dolayısıyla zararla ilgisi ispatlanamadığı anlaşıldığından bu davalı yönünden davanın reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davalılar ... vekili ile ... (... Fide A.Ş.) vekili temyiz isteminde bulunmuşlardır.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1.Davalı ... vekili; fidelerin .... Fide tarafından davacıya doğrudan teslim edildiğini, bayi olarak işlem yapıldığını, fidelerin hasta olduğunun kanıtlanmadığını, etmeni bakteri olan hastalığın mekanik yolla, sulama suyu ve su sıçramalarıyla bitkilere yayılım gösterebileceğini ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

2.Davalı ... vekili; davacının fideleri davalı şirketten aldığının ispat edilemediğini, fidelerin baştan itibaren hastalıklı olduğunu kanıtlayan delil bulunmadığını, karara dayanak 03.09.2024 tarihli raporda hastalığın tohumdan gelmesinin mümkün olmadığının değerlendirildiğini, hastalığın hasata yakın bir tarihte görülmesinin fideden gelmediğinin göstergesi olduğunu, bilirkişi raporunda dava konusu tarlada hastalığın daha önce görülüp görülmediğinin irdelenmediğini, hastalın yayılmasını sağlayan birçok etmenin bulunduğunu belirterek, kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, satılan fidelerin ayıplı olduğu iddiasına dayalı alacak istemine ilişkindir.

Temyizen incelenen kararda, bozma ilamında gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yapıldığı, bozma ilamında belirtilen hukuki esaslar gereğince esas alınan bilirkişi raporunun taraf ve Yargıtay denetimine elverişli olduğu anlaşıldığından, davalılar ... vekili ile ... vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar verilmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Mahkeme kararının 6100 sayılı Kanun'un Geçici 3. maddesi atfıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 439. maddesi uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harçlarının temyiz edenlere yükletilmesine,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Mahkeme kararının 6100 sayılı Kanun'un Geçici 3. maddesi atfıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 439. maddesi uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harçlarının temyiz edenlere yükletilmesine,

1086 sayılı Kanun'un 440. maddesi geregince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere,

21.05.2025 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/26979, Karar No: 2012/29364, Tarih: 24.12.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/26979 E.  ,  2012/29364 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile ... vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 4. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 15.11.2011 gün ve 314-593 sayılı hükmün taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Davalı ... temyiz harcını yatırmadığından, Dairemizin 2012/14456-19963 sayılı kararı ile bu eksikliğin giderilmesi için, geri çevirme yapılmıştır. Ancak eksiklik giderilmeden, dosya geri gönderilmiştir. Temyiz harcını yatıran, temyiz eden davacı vekili Avukat ...'tır. Davalının ise, temyiz harcını yatırmadığı anlaşılmıştır. Gerekli dikkat ve özen gösterilerek, eksiklik giderildikten sonra dosyanın geri gönderilmesi için yeniden mahalline geri çevrilmesine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan eksiklik giderildikten sonra geri gönderilmesi için, dosyanın mahalline ikinci kez GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/18200, Karar No: 2019/7737, Tarih: 04.04.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/18200 E.  ,  2019/7737 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, yıllık izin ücreti alacağının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalının Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda yazılı gerekçeyle davanın husumet yönünden reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında davalı taraf sıfatının belirlenmesi konusunda uyuşmazlık mevcuttur.

12.11.2012 tarihli 6360 sayılı Ondört İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmiyedi İlçe Kurulması İle Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun 1. maddesinin 1. fıkrası ile ... İli dahil sayılan illerde büyükşehir belediyesinin kurulduğu, 5. fıkrasında bu sayılan illerdeki il özel idarelerinin kaldırıldığı, yürürlük başlıklı 36. maddesinde de kanunun bu hükümlerinin ilk mahalli idareler seçiminde yürürlüğe gireceği belirtilmiştir. Anılan Kanunun kabul edildiği tarihten sonraki ilk mahalli idareler seçimi ile yürürlüğe girmesiyle ... İl Özel İdaresinin tüzel kişiliği sona ermiştir.

6360 sayılı Kanun'un 3. maddesinin 2. fıkrasıyla; mevzuatla il özel idarelerine yapılan atıflar bu Kanun kapsamında tüzel kişiliği kaldırılan il özel idareleri için ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşları ile bunların taşra teşkilatına, Hazineye, valiliklere, büyükşehir belediyelerine ve bağlı kuruluşlarına veya ilçe belediyelerine yapılmış sayılacağı, tüzel kişiliği kaldırılan il özel idarelerine 22.02.2005 tarihli ve 5302 sayılı İl Özel İdaresi Kanunu ve diğer mevzuatla verilmiş olan yetki, görev ve sorumluluklar ilgisine göre bu kurum ve kuruluşlar tarafından kullanılacağı ve yerine getirileceği, söz konusu il özel idarelerinin mahkemelerde süren davaları ile il özel idaresi olarak faaliyet gösterdikleri dönem ve yapılan işlemlere ilişkin olarak açılacak davalarda muhatap, devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluş olduğu açıkça düzenlemiştir. Bu durumda kaldırılan il özel idareleri hakkındaki davaların ilgilisine göre devredildiği kurum ve kuruluşa yöneltileceği tartışmasızdır. Somut uyuşmazlıklarda öncelikle dava konusunu oluşturan faaliyet ve işlemlerle ilgili konuların hangi kurum ve kuruluşlara devredildiği ve devralanın tüzel kişiliğinin de bulunup bulunmadığı belirlenerek davalı sıfatının kime yöneltileceğinin tespiti gerekir.Tüzel kişiliği sona eren il özel idarelerinin devir, tasfiye ve paylaştırılma işlemlerini düzenleyen 6360 sayılı Kanun'un geçici 1. maddesinin 1. fıkrasında; devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yürütmek üzere vali tarafından, bir vali yardımcısının başkanlığında, valinin uygun göreceği kurum ve kuruluş temsilcilerinin ve ilgili belediye başkanlarının katılımıyla devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonu kurulacağı bu komisyona yardımcı olmak üzere valinin görevlendirmesi ile alt komisyonlar da kurulabileceği, 4. fıkrasında bu kanun ile tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idareleri; personelini, her türlü taşınır ve taşınmaz malları ile hak, alacak ve borçlarını bu Kanunun yayımı tarihinden itibaren bir ay içinde valiliğe bildireceği, bu idarelerin taşınmazlarının satışı, tahsisi ve kiralanması, iş ve toplu iş sözleşmesinin yapılması, her türlü imar uygulaması (inşaat ruhsatı hariç), iş makineleri ve diğer taşıtların satışı ile borçlanmaları İçişleri Bakanlığının onayına bağlı olduğu, 5

. fıkrasında bu kanun ile tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idareleri; personelini, her türlü taşınır ve taşınmaz malları ile hak, alacak ve borçlarını bu Kanunun yayımı tarihinden itibaren bir ay içinde valiliğe bildireceği, bu idarelerin taşınmazlarının satışı, tahsisi ve kiralanması, iş ve toplu iş sözleşmesinin yapılması, her türlü imar uygulaması (inşaat ruhsatı hariç), iş makineleri ve diğer taşıtların satışı ile borçlanmaları İçişleri Bakanlığının onayına bağlı olduğu, 5. fıkrasında ise tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idarelerinin her türlü taşınır ve taşınmaz malları, hak, alacak ve borçları, komisyon kararıyla ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşları ile bunların taşra teşkilatına, valiliklere, yatırım izleme ve koordinasyon başkanlığına, büyükşehir belediyesine ve bağlı kuruluşuna veya ilçe belediyesine devredilmesine karar verileceği, devir işlemi, yapılacak ilk mahalli idareler genel seçimi tarihinde uygulamaya konulacağı Maliye Hazinesine devredilen taşınmazlar Kanunun yayımlandığı tarih itibarıyla kullanmakta olan kurumlara tahsis edilmiş sayılacağı Hazinenin özel mülkiyetindeki veya Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşınmazlardan Maliye Bakanlığınca, bu Kanun'un 1. maddesiyle tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idarelerine, belediyelere ve köy tüzel kişiliklerine tahsis edilmiş olanlar; kuruluş kanunlarıyla kendilerine verilen kamusal nitelikteki görevleri yerine getirmeleri amacıyla ve komisyon kararıyla; ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşlarına, yatırım izleme ve koordinasyon başkanlıklarına, büyükşehir belediyelerine, büyükşehir belediyelerinin bağlı kuruluşlarına ve ilçe belediyelerine tahsis edilmiş sayılacağı düzenlenmiştir.Bu düzenlemeler kapsamında devir öncesi doğan ve bir kurum ve kuruluşa devredilemeyen işçilik alacaklarının tahsili için açılan davalarda taraf sıfatının kime ait olduğu konusunda anılan kanunda bir düzenleme bulunmamaktadır. Dava konusu olayda davacı işçi devirden önce emekli olup iş ilişkisini sona erdirdiğinden talep ettiği yıllık izin ücretinden kimin sorumlu olduğunun belirlenmesi gerekecektir

.Bu düzenlemeler kapsamında devir öncesi doğan ve bir kurum ve kuruluşa devredilemeyen işçilik alacaklarının tahsili için açılan davalarda taraf sıfatının kime ait olduğu konusunda anılan kanunda bir düzenleme bulunmamaktadır. Dava konusu olayda davacı işçi devirden önce emekli olup iş ilişkisini sona erdirdiğinden talep ettiği yıllık izin ücretinden kimin sorumlu olduğunun belirlenmesi gerekecektir. Öncelikle devir, tasfiye ve paylaştırma komisyon kararının getirtilerek tüzel kişiliği kaldırılan il özel idaresinin devir öncesi borçlarının hangi kuruma devredildiğinin belirlendiği durumda davalı taraf sıfatının borcu devralan bu kurum veya kuruluş olduğu, borçların devri konusunda alınmış bir karar yok ise anılan il özel idaresinin aktiflerini ve alacaklarını devralanın borçlardan da sorumlu tutulması gerekeceği, tüm bu araştırmalarla borçtan sorumlu tutulacak davada taraf ehliyetine sahip bir kurum veya kuruluş tespit edilemediği hallerde borcun mahalli idare birimi olan il özel idaresindeki çalışmalardan doğan bir borç olması ve devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yapması gereken komisyonu oluşturma yükümlülüğünün de mülki idareye verildiği dikkate alındığında davanın İçişleri Bakanlığına yönetilerek sonuçlandırılması gerekir.Somut uyuşmazlıkta, dosyaya sunulan ... Valiliği Devir, Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonunun 04.04.2014 tarihli kararında EK-1 tabloda yer alan işçi ve memurun Van Büyükşehir Belediyesine devrine karar verildiği, karar eki listede 5. sırada isim listesi ekte verilen emekliye ayrılmış 39 işçinin izin ücretlerinin Gaziantep Büyükşehir Belediyesine devredildiği ve davacının da bu listede 31. sırada isminin bulunduğu anlaşılmaktadır. Davacıya ödenmesi gereken borç, il özel idaresinin devir öncesi borcu olup Devir, Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonunun kararıyla bu borcun davalı ... Belediyesine devredildiğinin kabulü gerekmektedir. Netice itibariyle davacının iş ilişkisi devirden önce sona ermekle birlikte iş sözleşmesinin fesih sonuçları sona ermemiş olup devir öncesi doğan, henüz ifa edilmeyen ve ortada duran bu borcun davacının Komisyon kararı üzerine devriyle birlikte davalı ... Belediyesine geçtiği görülmektedir.Bu nedenle, esasa ilişkin karar verilmesi gerekirken davanın husumetten reddine karar verilmesi hatalı olup kararın bozulmasını gerektirmiştir.Sonuç:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 04.04.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2079, Karar No: 2023/4332, Tarih: 24.10.2023

**12. Ceza Dairesi         2023/2079 E.  ,  2023/4332 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/607 E., 2016/218 K.

SUÇ : Kişilerin huzur ve sükununu bozma

HÜKÜM : Her iki sanık hakkında; Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Antalya 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.03.2016 tarihli ve 2015/607 Esas, 2016/218 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı, sanık ... hakkında ise tehdit suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi ve 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca neticeten 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 23.02.2021 tarihli Tebliğname ile hükmün onanması görüşüyle Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; sanık hakkında beraat kararı verilmesinin hatalı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR