muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/13270, Karar No: 2010/14270, Tarih: 17.12.2010

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2010/13270 E.  ,  2010/14270 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 09.11.2009 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi ve tazminat istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 27.07.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, kira sözleşmesine dayalı elatmanın önlenmesi, mahrum kalınan ürün kaybı zararı ile ekime hazırlık aşamasında yapılan giderlerin tahsili istemleriyle açılmıştır.

Davalılar, taşınmazı uzun yıllardır kullandıklarını, açılan davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava kısmen kabul edilmiş, bilirkişi krokisinde (B) harfi ile gösterilen 9855 m2 yere davalıların elatmalarının önlenmesine, 16,16 TL kira bedeli 364,64 TL tohum, gübre ve sürüm bedeli olmak üzere toplam 380,80 TL’nin davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

Hükmü, taraflar temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre davalıların bütün temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davacının temyiz itirazlarına gelince;

Davada haksız işgal nedeniyle elde edilemeyen ürün kaybı (gelir kaybı) zararının da tahsili istenmiştir. Davada dayanılan kira sözleşmesi 05.10.2009 başlangıç tarihini taşımaktadır. Dava ise, 09.11.2009 tarihinde açılmıştır. Taşınmazın kira sözleşmesine rağmen, sürekli olarak davalılar elinde bulunduğu dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Nitekim davacı, taşınmazda ürün elde etmek amacıyla sarfettiği tohum, gübre ve sürüm bedelini de dava konusu yapmış, mahkemece bu istek de hüküm altına alınmıştır. Davacı, bu işlemleri tamamladığına ve taşınmazı davalıların elatmaları sürdüğünden kullanamadığına göre, 2009 yılı hasat mevsimi ürün kaybı zararını talep edebilir. Bu istemde bulunabilmesi için, ayrıca hasat mevsimini geçirmiş olması gerekmez. Çünkü zarar, bir kimsenin malvarlığında iradesi hilafına meydana gelen eksilmedir ve ürün kaybı (gelir kaybı) zararı daima varsayımla hesaplanır.

Mahkemece yapılması gereken iş, bu konuda bilirkişiden ek rapor alınarak davacının bilirkişi raporuna beyan dilekçesinde ileri sürdüğü hususlar da dikkate alınarak, 2009 yılı ürün kaybı zararını bu geliri elde etmek için yapılacak giderler düşülerek bulmak ve hüküm altına almak olmalıdır.

Değinilen yönlerin gözardı edilmesi doğru olmadığından, karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle davalıların bütün temyiz itirazlarının reddine, hükmün 2.bentte yazılı nedenlerle davacı yararına BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 17.12.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25687, Karar No: 2013/25629, Tarih: 19.06.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/25687 E.  ,  2013/25629 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

HÜKÜM : Suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Tanık ... , karar celsesindeki beyanında, müdahilin burnundaki yara izinin önceden de var olduğunu beyan ettiği halde, bu husus araştırılmadan eksik soruşturma ile hüküm tesisi,

2) Kabule göre de, mahkemece suça sürüklenen çocuğun mağduru çehrede sabit iz bırakacak şekilde yaraladığının kabul edilmesi karşısında, çehrede sabit iz bırakacak nitelikteki yaralamanın basit tıbbi müdahale ile giderilemeyeceği gözetilmeksizin, temel cezanın tayininde 5237 sayılı TCK'nin 86/1. maddesi yerine TCK'nin 86/2. maddesinin uygulanması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden CMUK'un 326. maddesine göre suça sürüklenen çocuğun kazanılmış hakları saklı kalmak kaydı ile, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 19/06/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/13938, Karar No: 2022/10345, Tarih: 23.12.2022

**1. Ceza Dairesi         2022/13938 E.  ,  2022/10345 K.**

**"İçtihat Metni"**

(KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ)

Bina içinde muhafaza altına alınmış olan eşya hakkında hırsızlık, kullanımları gereği açıkta bırakılmış eşya hakkında hırsızlık, hükümlü veya tutuklunun kaçması, silahla tehdit, nitelikli olarak konut dokunulmazlığını ihlal etme suçlarından Ümraniye E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunan ...'nin, bu cezasının infazı sırasında, açık ceza infaz kurumuna ayrılmasına ilişkin anılan Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü İdare ve Gözlem Kurulu Başkanlığının 26/04/2022 tarihli ve 2022/5684 sayılı kararının, 7242 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 18. maddesi ile 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 14/4. maddesinde yapılan değişiklik uyarınca onaylanması talebinin, hükümlünün disiplin cezalarının varlığı, firar suçu işlediği ve suçların niteliği ve mahiyeti dikkate alınarak reddine dair ... 3. İnfaz Hakimliğinin 27/04/2022 tarihli ve 2022/5076 esas, 2022/5075 sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 17/05/2022 tarihli ve 2022/1510 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 17/05/2022 tarihli ve 2022/1510 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 271/4. maddesi uyarınca kesin olduğu ve anılan kararı müteakip merci tarafından verilen 17/06/2022 tarihli ek kararın hukuken yok hükmünde olduğu düşünülerek yapılan incelemede;

Dosya kapsamına göre, çözümlenmesi gereken hususun hükümlünün açık ceza infaz kurumuna ayrılma talebiyle ilgili olarak İdare ve Gözlem kurulu tarafından verilen kararın onaylanması talebi üzerine İnfaz Hakimliğince esastan bir inceleme yapılıp yapılamayacağı olduğu;

Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğinin "Kapalı kurumdan açık kuruma ayrılacak hükümlüler" başılıklı 6. maddesinin,

"(1) Hükümlülerden;

a) (Değişik:RG-22/8/2015-29453)Toplam (Değişik ibare:RG-22/2/2017-29987) cezaları on yıldan az olanlar bir ayını, on yıl ve yukarı olanlar ise onda birini kurumlarda infazedip, iyi hâlli olan ve koşullu salıverilme tarihine yedi yıl veya daha azsüre kalanlar,

b) Müebbet hapis cezasına mahkûm olup, koşullu salıverilme tarihine beş yıl veya daha azsüre kalanlar,

c) Cezaları yüksek güvenlikli kapalı kurumlar veya diğer kapalı kurumların yüksek güvenlikli bölümlerinde infaz edilenlerden toplam cezalarının üçte birini bu kurumlarda iyi hâlli olarak geçiren ve koşullu salıverilme tarihine üç yıl veya daha azsüre kalanlar, açık kurumlara ayrılabilir." şeklinde,

Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğinin "Kapalı kurumdan açık kuruma ayırma kararı" başlıklı 10. maddesinin konuyla ilgili 1. fıkrasının,

c) Cezaları yüksek güvenlikli kapalı kurumlar veya diğer kapalı kurumların yüksek güvenlikli bölümlerinde infaz edilenlerden toplam cezalarının üçte birini bu kurumlarda iyi hâlli olarak geçiren ve koşullu salıverilme tarihine üç yıl veya daha azsüre kalanlar, açık kurumlara ayrılabilir." şeklinde,

Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğinin "Kapalı kurumdan açık kuruma ayırma kararı" başlıklı 10. maddesinin konuyla ilgili 1. fıkrasının,

"(1)Kapalı kurumlarda bulunan hükümlülerin talepleri üzerine, koşulları taşıdıklarının anlaşılması hâlinde kurum idare ve gözlem kurulu tarafından açık kurumlara ayrılmalarına karar verilir. Hükümlünün koşulları taşımadığının anlaşılması halinde ise talebin reddine dair verilen gerekçeli karar ilgiliye tebliğ edilir..." şeklinde,

5275 sayılı Kanun’un "Açık ceza infaz kurumları" başlıklı 14. maddesinin konuyla ilgili 4. fıkrasının,

"(4) (Değişik:14/4/2020-7242/18 md.) Toplam on yıl ve daha fazla hapis cezasına mahkûm olanlar ile terör suçları, örgüt kurmak, yönetmek veya örgüte üye olmak suçları, örgüt faaliyeti kapsamında işlenen suçlar, kasten öldürme suçları, cinsel dokunulmazlığa karşı işlenen suçlar ve uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti suçlarından mahkûm olanların kapalı ceza infaz kurumundan açık ceza infaz kurumuna ayrılmalarına ilişkin idare ve gözlem kurulu kararları, infaz hâkiminin onayından sonra uygulanır." şeklinde,

4675 sayılı İnfaz Hakimliği Kanunu'nun "İnfaz hâkimliklerinin görevleri" başlıklı 4. maddesinin konuyla ilgili 6. maddesinin değişik 5. fıkrası ise,

"(Değişik beşinci fıkra:14/4/2020-7242/6 md.) İnfaz hâkiminin kararlarına karşı şikâyetçi veya ilgili Cumhuriyet savcısı tarafından, tebliğden itibaren yedi gün içinde Ceza Muhakemesi Kanunu hükümlerine göre itiraz yoluna gidilebilir. Kanunlarda infaz hâkiminin onayına tabi olduğu belirtilen hususlarda da bu hüküm uygulanır." şeklinde olduğu,

Yukarıda yer alan düzenlemelere göre, cezasını Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda infaz etmekte olan hükümlünün açık ceza infaz kurumuna ayrılabilmesi için öncelikle kanunda belirtilen süreleri kapalı ceza infaz kurumunda “iyi hâlli” olarak infaz etmesi gerektiği, İyi hâllilik durumunun ise 5275 sayılı Kanun’un 89/1. maddesi uyarınca İdare ve Gözlem Kurulunca belirleneceği, açık ceza infaz kurumuna ayrılma talebiyle ilgili olarak İdare ve Gözlem Kurulu tarafından hükümlünün cezaevinde bulunduğu süre içerisindeki gözlem ve raporları üzerinden yapılan değerlendirme sonucunda verilen kararlara yönelik şikayet yoluna başvurulabileceği, somut olayda Ümraniye E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü İdare ve Gözlem Kurulu Başkanlığınca, hükümlüye ait infaz evrakları ile gözlem ve değerlendirme dosyasında bulunan raporlar ve belgeler tetkik edilerek, hükümlünün iyi halli olduğuna ve açık ceza infaz kurumuna

ayrılmasının uygun olduğuna karar verildiği, bu karara yönelik hükümlü tarafından yapılmış bir şikayetin bulunmadığı; verilen kararın onaylanması talebiyle gönderildiği ... 3. İnfaz Hakimliğinin 27/04/2022 tarihli kararında yer alan, "...hükümlü hakkında düzenlenen hükümlü ve tutuklu bilgi formu incelendiğinde, kaldırılmış olsa da disiplin cezalarının varlığı, ... 2 Nolu Açık Ceza İnfaz Kurumundan 20/12/2021 tarihinde firar ettiği, suçların niteliği ve mahiyeti dikkate alındığında yasal şartları oluşmayan açık ceza infaz kurumuna ayrılma kararının onanması talebinin reddine" şeklindeki gerekçe ile talebin reddine ve anılan kararın kaldırılmasına karar verildiği anlaşılmış ise de; İnfaz Hakimliğince, yukarıda belirtilen mevzuat çerçevesinde açığa ayrılma şartlarının mevcut olup olmadığı ile ilgili inceleme yapılması gerekirken, İdare ve Gözlem Kurulu yerine geçerek esastan bir inceleme yapılamayacağı, ancak kararda açıkça bir hukuka aykırılık tespit edildiği takdirde dosyanın yeniden değerlendirilmesi amacıyla İdare ve Gözlem Kuruluna geri gönderilmesi gerektiği gözetilmeden, itirazın bu yönden kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 13/10/2022 gün ve 94660652-105-34-23042-2022-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına göre açıklanan sebeple yerinde görüldüğünden, ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 17/05/2022 tarihli ve 2022/1510 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZULMASINA, diğer işlemlerin yapılabilmesi için dosyanın Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23/12/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20732, Karar No: 2015/530, Tarih: 05.02.2015

**16. Hukuk Dairesi         2014/20732 E.  ,  2015/530 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Çekişmeli taşınmaza komşu 301 parsel sayılı taşınmazın kadastro tutanağının ön yüzünde yazılı bulunan tespite esas Mayıs 1956 tarih 64 nolu, 302 parsel sayılı taşınmazın kadastro tutanağının ön yüzünde yazılı bulunan tespite esas Şubat 1956 tarih 223 nolu, 331 parsel sayılı taşınmazın kadastro tutanağının ön yüzünde yazılı bulunan tespite esas Mayıs 1956 tarih 66 nolu tapu kayıtlarının tüm tedavülleri ile getirtilerek dosyasına konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/18805, Karar No: 2022/6072, Tarih: 29.03.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/18805 E.  ,  2022/6072 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM :Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Davanın dayanağını oluşturan 6831 sayılı Yasanın 82. maddesi gereğince aksi kanıtlanıncaya kadar geçerli olan suç tutanağında sanığın diri örtü temizleyip, kazık çakarak dikenli tel ile ormanlık alanı çevirdiğinin belirlendiği ve mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda suç konusu yerin kesinleşen orman kadastrosu sınırları içinde bulunduğunun belirtilmesi karşısında, suç tarihinden önce orman kadastrosunun kesinleştiği ve kesinleşen orman kadastrosunun herkes tarafından bilinmesi gerektiği cihetle sanığın 6831 sayılı Yasanın 93/1-2. maddeleri gereğince cezalandırılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, o yer Cumhuriyet Savcısı ve katılan ... İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/258, Karar No: 2010/3799, Tarih: 21.05.2010

**5. Ceza Dairesi         2010/258 E.  ,  2010/3799 K.**

**"İçtihat Metni"**

Suç işlemek amacıyla örgüt kurmak ve üye olmak suçlarından sanıklar ... ve arkadaşlarının yargılanmaları sırasında; Beykoz 1. Asliye Ceza Mahkemesiyle, Pendik 3. Asliye Ceza Mahkemesi arasındaki olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanıkların üzerine atılan suçların niteliğine, iddianamede olayların anlatılış biçimine, Pendik 3. Asliye Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Beykoz 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.02.2009 gün ve 2009/322 E. 2009/55 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2019/4908, Karar No: 2019/8860, Tarih: 10.10.2019

**8. Hukuk Dairesi         2019/4908 E.  ,  2019/8860 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca kanun yararına bozulması istenilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı ...’in kardeşi...’in gaipliğine karar verilmesine ilişkin talebi hakkında ...Sulh Hukuk Mahkemesince verilen ve Yargıtayca incelenmeksizin kesinleşen 25.02.2015 tarihli ve 2014/238 Esas, 2015/92 Karar sayılı kararın yürürlükteki hukuka aykırı olduğu gerekçesiyle ... Bakanlığının yazısı üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 05.09.2019 tarihli ve 2019/85327 sayılı yazısında kanun yararına bozulması istenilmiş olmakla, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü:

Dava, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 32. maddesine dayalı olarak gaiplik kararı verilmesi talebine ilişkindir.

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 32/1. maddesinde; ''Ölüm tehlikesi içinde kaybolan veya kendisinden uzun zamandan beri haber alınamayan bir kimsenin ölümü hakkında kuvvetli olasılık varsa, hakları bu ölüme bağlı olanların başvurusu üzerine mahkeme bu kişinin gaipliğine karar verebilir.'' hükmü ile aynı Kanun’un 35/2. maddesinde, ''Gaiplik kararı ölüm tehlikesinin gerçekleştiği veya son haberin alındığı günden başlayarak hüküm doğurur'' hükmü yer almaktadır.

Somut olayda, davacı tarafça,...’in 1999 yılında askerlik şubesine gitmek için evden ayrıldığı ve kendisinden bir daha haber alınamadığı iddia edilerek gaipliğine karar verilmesi istenmiş; Mahkemece toplanan delillere göre...’ten 1999 yılından beri haber alınamadığı tespit edilmiş ise de bu kişinin ölümü hakkında kuvvetli olasılığın varlığı kanıtlanmamıştır.

Mahkemece Türk Medenî Kanunu'nun 32. maddesinde öngörülen "ölümü hakkında kuvvetli olasılık varsa" koşulu dikkate alınmaksızın adı geçenin gaipliğine ilişkin hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı bulunmuştur.

Davanın yukarıda gösterilen sebeplerden dolayı reddine karar verilmesi yerine kabulü usul ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ: Bu itibarla yukarıda açıklanan nedenlerle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün HUMK'un 427. maddesi gereğince sonuca etkili olmamak kaydıyla kanun yararına BOZULMASINA, gereği yapılmak üzere kararın bir örneği ile dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine, 10.10.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14672, Karar No: 2012/16919, Tarih: 10.10.2012

**6. Ceza Dairesi         2011/14672 E.  ,  2012/16919 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme, işyeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın 23.09.2008 tarihli temyiz istemini içeren dilekçesinin hırsızlık suçuna da yönelik olduğu kabulü ile yapılan incelmede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, kararın dayandığı gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, sanık ... Sever’in temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 10.10.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/699, Karar No: 2025/1279, Tarih: 03.02.2025

**2. Ceza Dairesi         2025/699 E.  ,  2025/1279 K.**

**"İçtihat Metni"**

K A N U N Y A R A R I N A

B O Z M A

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2022/149 E., 2022/408 K.

SUÇLAR : Mala zarar verme, kasten yaralama, hakaret

İNCELEME

KONUSU KARARLAR: Mahkûmiyet, beraat

KANUN YARARINA BOZMA

YOLUNA BAŞVURAN: Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İlgili kararın kanun yararına bozulması

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 03.01.2025 tarihli ve KYB-2025/628 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 15/12/2017 tarihli ve 2017/19084 esas, 2017/28185 karar sayılı ilâmında; "...uzlaştırmaya tabi olan bir suçla uzlaştırmaya tabi olmayan bir suçun yargılaması devam ederken, hakimin uzlaştırmaya tabi olacağını öngördüğü suçla ilgili olarak dosyayı soruşturma bürosuna göndermesi veya bu düşünceyle tefrik kararı vermesi durumunda uzlaştırma kapsamında olmayan suç açısından ihsası reyde bulunduğundan bahsedilemeyecektir.Yapılan yargılama neticesinde ise, sanığın kamu görevlisine hakaret suçundan beraatine hükmolunup, mercii kararından ve kanun yararına bozma talebinden önce kesinleşmesi nedeniyle bu suçun işlendiğinden bahsedilemeyeceği için, sair tehdit suçu yönünden de uzlaştırmaya engel olan CMK'nın 253/3. maddesinin uygulanma olanağı kalmayacak ve bu suç yönünden CMK'nın 254. maddesi gereğince uzlaştırma işlemlerinin yapılması gerekecektir…" şeklinde yer alan açıklamalar kapsamında, hüküm kurulurken uzlaştırma hükümlerine tabi olmayan suçtan beraat kararı verilmesi halinde, uzlaştırma kapsamında bulunan suç yönünden dosyanın soruşturma bürosuna gönderilebileceği, bu durumun ise ihsası rey olarak nitelendirilmeyeceği;

Somut olayda, sanık hakkında katılana yönelik eylemleri nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 151/1, 125/1 ve 86/3-e. maddeleri uyarınca mala zarar verme, hakaret ve silahla yaralamaya teşebbüs suçlarından kamu davası açıldığı, yapılan yargılama neticesinde sanığın silahla yaralama ve hakaret suçlarından beraatine, mala zarar verme suçundan ise mahkûmiyetine hükmedildiği anlaşılmış ise de, sanık hakkında silahla yaralama suçundan beraat kararı verilmesi sebebiyle, mala zarar verme suçu yönünden uzlaştırmaya engel olan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 'uzlaşma' başlıklı 253/3. maddesinde yer alan "...Uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte aynı mağdura karşı işlenmiş olması hâlinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz.” şeklindeki düzenlemenin uygulama olanağının kalmadığı, bu hâli ile mala zarar verme suçu yönünden 5271 sayılı Kanunu’nun 253. maddesindeki esas ve usullere göre uzlaştırma işlemlerinin yerine getirilmesi için yargılama dosyasının uzlaştırma bürosuna gönderilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde,

Kabule göre de, sanığın eylemine uyan ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçunun gerektiği cezanın üst sınırına göre basit yargılama usûlüne tabi olmadığı halde yazılı şekilde karar verilmesinde, isabet görülmemiştir. ” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. Somut olayda, sanık hakkında silahla kasten yaralama, hakaret ve mala zarar verme suçlarından kamu davası açıldığı, yapılan yargılama neticesinde sanığın silahla kasten yaralama ve hakaret suçlarından beraatine, mala zarar verme suçundan ise mahkûmiyetine hükmedildiği anlaşılmış ise de, sanık hakkında silahla kasten yaralama suçundan beraat kararı verilmesi sebebiyle, mala zarar verme suçu yönünden uzlaştırmaya engel olan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 'uzlaşma' başlıklı 253/3. maddesinde yer alan "...Uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte işlenmiş olması hâlinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz.” şeklindeki düzenlemenin uygulama olanağının kalmadığı, bu hâli ile de mala zarar verme suçu yönünden 5271 sayılı Kanun’un 253. maddesindeki esas ve usûllere göre aynı Kanun'un 254. maddesi uyarınca uzlaştırma işlemlerinin yapılarak sonucuna göre sanık ... Pala'nın hukukî durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Sanığın eylemine uyan ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçunun gerektiği cezanın üst sınırına göre basit yargılama usûlüne tabi olmadığı, sanığın bu suçla birlikte işlediği iddia olunan hakaret ve kasten yaralama suçlarının da 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 251/8. maddesi kapsamında basit yargılama usûlüne tâbi olmadığı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, Manisa 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.03.2022 tarihli ve 2022/149 Esas, 2022/408 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesinin 4. fıkrasının (c) bendi uyarınca aleyhe sonuç doğurmamak üzere BOZULMASINA, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.