muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/336, Karar No: 2020/386, Tarih: 29.09.2020

Sanık ... savcılıkta; Kolluktaki ifadesinde olay yerine tek başına gittiğini söylediyse de, yeğeni... Yeşilçam ile birlikte gittiğini, yeğenin kız kaçırmaya gittiklerini sandığını, ablası... ile Samsun’da hastanede görüştüğünde kendisini kayınvalidesi... ve kayınbiraderi ...’ın yaktığını, kayınpederi...’ın da buna göz yumduğunu söylediğini,

Mahkemede önceki ifadesinden farklı ve buna ek olarak; ablası...’in maktuller...ve...’ın oğulları katılan ... ile gayriresmî evli olduğunu, ablasının rızasıyla kaçtığını, katılan ... ile 6 yıl birlikte yaşadıklarını, üç çocukları olduğunu, katılan ...'ın ailesinin resmî nikâh yapmadıklarını, imam nikâhıyla yaşadıklarını, katılan ve maktullerin genellikle geçimlerini hırsızlık yaparak sağladıklarını, ablası...’in olaydan bir süre önce yandığını, ablası yandıktan sonra yüz yüze görüşmediğini, ablasının Samsun'da hastaneye kaldırıldığını, ablasıyla bir kez telefonla görüştüğünü, “Kendini neden yaktın” dediğinde “Sana söyleyeceğim ancak şimdi değil, benim adağım var, kurban kes sonra yanıma gel” dediğini, başka bir isteği olup olmadığını sorduğunda “Çocuklarıma sahip çık” dediğini, bu konuşmadan 10 gün sonra ablasının vefat ettiğini, hastaneye gidip konuşmak istediğini ancak kendisiyle görüştürülmediğini, maktuller ve katılan ...’la konuşmaya gideceği zaman aracına bindiğinde yeğeni...’ın yanına geldiğini, kız kaçırmaya gideceğini söylemesi üzerine...’ın da kendisiyle birlikte gelmek istediğini, Erhan ısrar edince onu da yanına aldığını, maktullerin evine gittiğinde...’ın araçta beklediğini, araçtan hiç inmediğini, maktul ...’a ablasının ameliyat olacağını söyleyip neden hiç ilgilenmediklerini soruduğunda “Ablan hâlâ yaşıyor mu lan ölmedi mi?” dediğini, maktul ...’ın da “Ben yaktım lan, yaktığım kişinin yanına mı gideceğim, daha ölmedi mi?” dediğini, Binnaz’ın da “Ben yaktırdım, daha yaşıyor mu, ölmedi ise yerine seni mi öldürelim?” dediğini, “Neden böyle söylüyorsun hala” dediğinde “Hangi yüzle konuşmaya geldin şerefsiz” diye karşılık verdiğini, yüzüne tükürdüğünü, psikolojisinin bozulduğunu “Hem ablamı yaktınız hem de beni öldüreceğinizi söylüyorsunuz” dediğini, maktul ...’ın yakasından tutarak “Daha konuşuyor musun” deyip oğlu ...'a “Getir silahı bunu vur” dediğini, korktuğu için havaya ateş etmek amacıyla araçtaki tüfeğini aldığını, döndüğünde elinin tetiğe değdiğini, ilk ateşten sonrasını hatırlayamadığını, kendine geldiğinde maktullerin üçünü de kanlar içerisinde görünce “Ben ne yaptım” diye düşünerek silahı kendisine çevirdiğini, tetiğe bastığını ancak ateş almadığını, bu sırada yeğeni...'ın kendisine sarıldığını, Erhan’a “Bırak beni teslim olacağım" dediğini,

Savunmuştur.

Uyuşmazlık konularının ayrı ayrı ele alınmasında fayda bulunmaktadır.

1- Sanığın, maktuller ... ve ... ile 18 yaşından küçük ...'e yönelik işlediği kasten öldürme suçunda tasarlama şartlarının oluşup oluşmadığı, bu bağlamda sanık hakkında TCK’nın 82. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendinin uygulanıp uygulanmayacağı;

Savunmuştur.

Uyuşmazlık konularının ayrı ayrı ele alınmasında fayda bulunmaktadır.

1- Sanığın, maktuller ... ve ... ile 18 yaşından küçük ...'e yönelik işlediği kasten öldürme suçunda tasarlama şartlarının oluşup oluşmadığı, bu bağlamda sanık hakkında TCK’nın 82. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendinin uygulanıp uygulanmayacağı;

Kasten öldürme suçu 5237 sayılı TCK’nın 81. maddesinde; “Bir insanı kasten öldüren kişi, müebbet hapis cezası ile cezalandırılır" şeklinde düzenlenmiş,

"Nitelikli hâller" başlıklı 82. maddesinde;

"(1) Kasten öldürme suçunun;

a) Tasarlayarak,

...İşlenmesi hâlinde, kişi ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile cezalandırılır" düzenlemesiyle de tasarlayarak öldürme, kasten öldürme suçunun nitelikli hâlleri arasında sayılmıştır.

Gerek madde metninde, gerekse gerekçesinde "tasarlama" kavramının tanımına yer verilmemiş, bu konunun açıklığa kavuşturulması, öğreti ve yargısal kararlara bırakılmıştır. Öğretide tasarlamayı açıklama bakımından "soğukkanlılık" ve "planlama teorisi" olarak iki görüş ileri sürülmüştür. Soğukkanlılık teorisine göre, tasarlayarak öldüren şahısta bir soğukkanlılık gözlenmektedir. Bu kişinin başkasını öldürürken hiç heyecan duymamış olması, ondaki ruhsal kötülüğü göstermektedir. Ayrıca fail, öldürme kararını önceden almış olmasına, araya zaman girmiş olmasına karşın, soğukkanlılığını korumuş ve bu karardan vazgeçmemiştir. Planlama teorisine göre ise, tasarlama ile işlenen öldürme suçlarında, suç, önceden kararlaştırılmış, hazırlanmış ve planlanmıştır. Bu hazırlık, pusu kurmak, mağduru ya da maktulü bulmak, hile ile öldüreceği yere getirmek şeklinde olabilecektir. Burada fail, önceden aldığı suç işleme kararını gerçekleştirmek için suçta kullanacağı araçları seçip, temin etmekte ve bu suçu nasıl işleyeceği konusunda plan yapmaktadır.

765 sayılı TCK’nın yürürlükte olduğu dönemde, Ceza Genel Kurulunun 09.07.2002 tarihli ve 138-301 sayılı ile 03.12.2002 tarihli ve 247-414 sayılı kararlarıyla; "Failin bir kimseye karşı bir suçu işlemeye sebatla ve koşulsuz olarak karar vermesi, suçu işlemeden önce soğukkanlı bir şekilde düşündükten sonra ulaştığı ruhsal sükûnete rağmen kararından vazgeçmeyip ısrarla ve bu akış içerisinde fiilini icraya başlaması hâlinde tasarlamadan söz edilebilir. Tasarlama hâlinde fail, anında karar verip fiili işlememekte, suç işleme kararı ile fiilin icrası arasında bir süre geçmektedir. Fail bu süre içinde suçu işleyip işlememe konusunda düşünmekte, ancak tasarladığı suçu işlemekten vazgeçmemektedir. Failin suçu işlemekten vazgeçmesi fakat bir başka nedenle ve ani bir kararla fiili işlemesinde tasarlamadan söz edilemez. Suç işleme kararının ne zaman alındığı ve eylemin ne zaman işlendiği mevcut kanıtlarla saptanmalı, suç kararıyla eylem arasında geçen zaman dilimi içerisinde ruhi sükûnete ulaşılıp ulaşılamayacağı araştırılmalıdır" sonucuna ulaşılmıştır.

Yerleşik yargısal kararlarda kabul edildiği ve tereddütsüz bir şekilde uygulandığı üzere, tasarlamadan söz edilebilmesi için; "Failin, bir kimsenin vücut bütünlüğü veya yaşam hakkına karşı eylemde bulunmaya sebatla ve koşulsuz olarak karar vermiş olması, düşünüp planladığı suçu işlemeden önce makul bir süre geçmesine ve ulaştığı ruhi sükûnete rağmen bu kararından vazgeçmeyip sebat ve ısrarla fiilini icraya başlaması ve gerçekleştirmeyi planladığı fiili, belirlenmiş kurgu dâhilinde icra etmesi" gerekmektedir. Nitekim Ceza Genel Kurulunun 16.04.2013 tarihli ve 3-144 sayılı, 26.06.2012 tarihli ve 67-258 sayılı, 12.06.2012 tarihli ve 560-227 sayılı, 25.01.2011 tarihli ve 122-7 sayılı, 16.02.2010 tarihli ve 251-25 sayılı, 02.02.2010 tarihli ve 239-14 sayılı, 15.12.2009 tarihli ve 200-290 sayılı, 03.10.2006 tarihli ve 30-210 sayılı, 13.11.2001 tarihli ve 239-247 sayılı ile 28.04.1998 tarihli ve 117-155 sayılı kararları da bu doğrultudadır.

Tasarlama hâlinde fail, anında karar verip fiili işlememekte, suç işleme kararı ile fiilin icrası arasında sükûnetle düşünebilmeye yetecek kadar bir süre geçmektedir. Fail bu süre içinde suçu işleyip işlememe konusunda düşünmekte ve suçu işlemekten vazgeçmemektedir. Failin suçu işlemekten vazgeçmesi ve fakat bir başka nedenle ve bir başka ani kararla fiili işlemesinde tasarlamadan söz edilemez. Suç işleme kararının hangi düzeydeki eylem için ve ne zaman alındığı ile eylemin şarta bağlı olmayan bu kararlılıktan ne kadar zaman geçtikten sonra işlendiği mevcut delillerle belirlenmeli, suç kararıyla eylem arasında geçen zaman dilimi içerisinde ruhi sükûnete ulaşılıp ulaşılamayacağı değerlendirme konusu yapılmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Hurdacılıkla uğraşan sanık ...'nun Yozgat ilinde ailesiyle birlikte yaşadığı, maktul ..., birlikte olduğu maktul ..., oğulları maktul ... ...’in ise Kırıkkale ilinde aynı evde yaşadıkları, sanık ...’un ablası ...’nun ise maktuller...ve...’ın oğulları olan katılan ...’le birlikte yaşadığı ve bu birlikteliklerinden üç çocuklarının bulunduğu, 31.05.2011 tarihinde ...'nun üzerine dökülen yanıcı madde ile yandığı ve sevk edildiği Samsun Eğitim ve Araştırma Hastanesinde yanık ünitesine tedavi gördüğü, bu olaydan sonra katılan ...’ın da maktullerin yanında kalmaya başladığı, sanık ...’un ablası...’in yanmasından katılan ... ve ailesini sorumlu tuttuğu, bu nedenle daha önce Samsun Eğitim ve Araştırma Hastanesinde çıkan tartışmada sanık ...’un yeğeni olan inceleme kapsamı dışındaki sanık ... Yeşilçam’ın katılan ...’ı bıçakla yaraladığı, 25.06.2011 tarihinde saat 19.00 sıralarında sanık ... ile inceleme kapsamı dışındaki sanık ...’ın birlikte hurda topladıktan sonra 4 adet bira alarak Yozgat ilindeki çamlığa gittikleri, burada sanık ...’un 4 adet birayı içtiği, sonra birlikte evlerine gittikleri, o sırada sanık ...’un anne ve babası olan tanıklar...ve... ile diğer aile bireylerinin yemek yedikleri, sanık ...’un da ailesiyle birlikte yemek yedikten sonra oturma odasındaki kanepenin altında bulunan ve annesi adına kayıtlı olan av tüfeği ile yanında bulunan fişekleri alarak ablası...’in yakılması olayıyla ilgili maktuller ve katılan ... ile konuşmak üzere Kırıkkale’ye gitmek için kendisine ait ... plaka sayılı araca bindiği, inceleme kapsamı dışındaki sanık ...’ın da sanık ...’un yanında gittiği, 26.06.2011 tarihinde saat 01.30 sıralarında maktuller ve katılan ...’ın yaşadıkları eve geldiklerinde aracı evin önüne park eden sanık ...’un araçtan tek başına inerek kapıyı çaldığı, o esnada katılan ...’ın evde olmadığı, maktullerle aralarında geçen kısa konuşmanın ardından sanık ...’un beraberinde getirdiği av tüfeğiyle toplam 17 el ateş ederek 3 maktulü de olay yerinde öldürdüğü, olaydan hemen sonra geldikleri araçla Yozgat’a geri dönen sanık ...’un, yeğeni...’ı babası ve ağabeyine teslim ettikten sonra araçla tek başına giderken saat 05.00 sıralarında Yozgat il girişinde polisler tarafından durdurulduğu ve suçunu ikrar eden sanık ...’un teslim olduğu olayda; olaydan birkaç saat önce aldığı alkolün de etkisiyle, maktullerin üzerine yanıcı madde dökerek yaktıklarını düşündüğü ablası...’in durumu aklına gelen sanık ..

...’un, yeğeni...’ı babası ve ağabeyine teslim ettikten sonra araçla tek başına giderken saat 05.00 sıralarında Yozgat il girişinde polisler tarafından durdurulduğu ve suçunu ikrar eden sanık ...’un teslim olduğu olayda; olaydan birkaç saat önce aldığı alkolün de etkisiyle, maktullerin üzerine yanıcı madde dökerek yaktıklarını düşündüğü ablası...’in durumu aklına gelen sanık ...’un, maktullerin evine o esnada gitmeye karar vermesi, dosya kapsamına göre öldürme kararını daha önce aldığına, başka bir ifadeyle öldürme kararı ile eylemi arasında makul bir süre geçtiğine, dolayısıyla ani bir kararla hareket ederek av tüfeğini alıp Kırıkkale’ye gittiği kabul edilen sanığın öldürme kararında sebat ve ısrar gösterdiğine dair belirleme yapılamaması, olay öncesinde Yozgat’ta bulunması nedeniyle maktullerin yaşadığı Kırıkkale’ye gitmesi için yolda zorunlu olarak geçen birkaç saatlik sürenin, tasarlamanın şartlarından olan öldürme kararıyla eylem arasında geçmesi gereken makul bir süre olarak kabul edilemeyecek oluşu karşısında; sanığın gerçekleştirdiği sabit olan kasten öldürme suçunda tasarlama koşullarının oluşmadığı, bu bağlamda hakkında TCK’nın 82. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendinin uygulanamayacağı kabul edilmelidir.

Bu itibarla, Yerel Mahkemenin direnme kararına konu hükümlerinin, somut olayda tasarlamanın unsurlarının oluşmadığının gözetilmemesi isabetsizliğinden ve Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 2015/85 sayılı iptal kararı nazara alınarak Yerel Mahkemenin TCK'nun 53. maddesi ile ilgili uygulamasının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğundan bozulmasına karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan bir Ceza Genel Kurul Üyesi; sanığın maktullere yönelik işlediği kasten öldürme suçunda tasarlamanın şartlarının oluştuğu düşüncesiyle karşı oy kullanmıştır.

Birinci uyuşmazlıkta ulaşılan bu sonuç karşısında ikinci uyuşmazlık konusu değerlendirilmemiştir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Kırıkkale 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.07.2014 tarihli ve 127-224 sayılı direnme kararına konu mahkûmiyet hükümlerinin,

1- Sanığın üç maktule yönelik işlediği kasten öldürme suçlarında tasarlama unsurunun oluşmadığının gözetilmemesi,

2- TCK'nın 53. maddesi tatbik edilirken Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 140-85 sayılı iptal kararının dikkate alınmasında zorunluluk bulunması,

Nedenlerinden BOZULMASINA,

3- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 29.09.2019 tarihinde yapılan müzakerede birinci bozma nedeni bakımından oy çokluğuyla ikinci bozma nedeni bakımından oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15222, Karar No: 2013/15001, Tarih: 25.09.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/15222 E.  ,  2013/15001 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... vd. aleyhine 08/02/2010 gününde verilen dilekçe ile rücuan tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 15/11/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, TMK 1007. maddesine dayalı rücuan tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm; davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, sahte vekaletname ile tapuda yapılan satıştan kaynaklanan zarar nedeniyle hak sahibine ödenen tazminatın, usulsüz satış işleminden sorumlu olan tapu müdür ve yardımcısı olan davalılardan dayanışmalı olarak tahsilini talep etmiştir.

Davalılar, taşınmazın sahte vekaletname ile satışı işleminde hiçbir kasıt ve ihmallerinin bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda; davalıların, ... 713 parsel sayılı taşınmazın üçüncü şahıslar tarafından sahte vekaletname ile satışının gerçekleştirildiği ...cil Müdürlüğü'nde görev yaptıkları, ... tarafından düzenlenen ve bilirkişi heyetinden alınan raporlarda, vekaletnamenin yevmiye numarası dışında sahte olduğunu düşündürecek hiçbir ibareye rastlanmadığı ve vekaletnamenin iğfal kabiliyetinin bulunduğu bildirildiğinden, davalıların kusuru bulunmadığı kabul edilerek davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya kapsamından, ... tarafından yapılan incelemede, sahte vekaletnamede malik fotoğrafı ile nüfus bilgilerinin şüphe çekmeyecek şekilde aktarıldığı vekaletnamenin iğfal kabiliyetinin olduğu ancak sahte vekaletnamede lastik mühür ile 1143 numarasının dikkat çekici olduğu bildirilmiş, Mahkemece aldırılan bilirkişi heyet raporunda ise, yevmiye numarasının elle yazılmış olduğu belirtilmiştir. Davalılar hakkında... Kurulu'nun lüzumu muhakeme kararı üzerine, ... 2000/291 sayılı dosyasında görevi ihmal suçundan yapılan yargılama sonucunda; davalıların gerekli dikkat ve özeni göstermemeleri nedeniyle taşınmazın sahte vekaletname ile satışının yapıldığı, ibraz edilen vekaletnameyi yeterince incelemedikleri, şahısların kimlikleri ve malikin resmi senetteki nüfüs cüzdan tarihi 10/10/1988 iken vekaletnamede 19/10/1988 olarak geçtiği, vekaletnameler lastik mühür 1143 sayısı dikkat çekici olmasına rağmen bu hususa dikkat etmeyerek görevlerini ihmal ettikleri gerekçesi ile cezalandırılmalarına karar verildiği, kararın temyizi üzerine bozularak cezaların ertelendiği anlaşılmaktadır.

...

...

Şu halde, davalıların ihmal ve kusurlarının bulunduğu kabul edilmelidir. Borçlar Kanunun 43. maddesi gereğince tazminatın biçimi ve tutarı belirlenirken kusur ile birlikte durumun özellikleri de göz önünde tutulur. Devlet dairelerinde işlerin yoğunluğu ve personel yetersizliğinden dolayı davacının bölüşük kusuru da dikkate alınarak Borçlar Kanununun 43 ve 44. maddesi uyarınca karar altına alınacak tutardan hak ve adalete uygun bir indirim yapılması gerekir. Ancak rücu davalarında sorumlular arasında teselsül olmayacağından, davalılar sadece kusurları oranında sorumludurlar. Açıklanan ilkeler gözetildiğinde davalıların görev ve yetkilerine uygun olarak kusur oranlarının gerekirse bilirkişi raporu da alınarak belirlenmesi ve Borçlar Kanununu 43 ve 44. maddeleri gözönüne alınarak hak ve adalete uygun bir indirim yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekir. Mahkemece işin esasına girilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken davanın tümden reddi usul ve yasaya uygun bulunmamış, kararın bozulması gerekir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına 25/09/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7906, Karar No: 2020/5587, Tarih: 02.12.2020

**14. Ceza Dairesi         2016/7906 E.  ,  2020/5587 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Kurulunca sanık hakkında geçmiş muayene ve hastane kayıtlarının dosyaya eklenmesinin istenmesi üzerine yazılan müzekkereler sonucunda; Bakırköy Prof. Dr. Mazhar Osman Ruh Sağlığı ve Sinir Hastalıkları Hastanesince sanığa ilişkin bir kayda rastlanmadığının belirtildiği, Erenköy Ruh Sağlığı ve Sinir Hastalıkları Hastanesince ise tıbbi kayıtların Ağustos 2005 tarihinden itibaren elektronik ortamda tutulmaya başlandığı bunun öncesindeki tarihlere ilişkin olarak sanığın sigorta sicil nosunun gönderilmesinin gerektiğinin bildirilmesine karşın mahkemece bu hususta herhangi bir işlem yapılmadığı, dosya kapsamındaki Kütahya Devlet Hastanesinin 08.06.1995 günlü sağlık kurulu raporunda sanıkta üst debilite olduğunun tespit edildiğinin belirtilmesi ve o dönem yurtta kalan sanık hakkında düzenlenen sosyal inceleme raporunda eğitilebilir zihinsel özürlü olduğu ve debil düzeydeki zeka geriliği olduğunun belirtilmesi hususu ile Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Kurulunun 11.02.2013 günlü raporunda muhalif üye doktorun sanıkta hafif düzeyde mental retardasyon bulunduğu, bu durumun porteus labirant testi ile IQ’sunun 64 olduğunun tespiti ile sabit olduğu, hastalığının tesiri ve niteliği nedeniyle uygun savunmayı yapamadığı ve yapmadığı, anılan tarihteki çocuğun cinsel istismarı suçuna karşı cezai ehliyetinin olmadığını belirtmesi ve mağdurun annesinin 20.06.2011 günlü celsede sanığın zeka düzeyinin çocuğundan daha düşük olduğunu belirttiğinin anlaşılması karşısında, sanığın sigorta sicil nosu temin edilip gerekli diğer bilgilerin Erenköy Ruh Sağlığı ve Sinir Hastalıkları Hastanesi ile Bakırköy Ruh Sağlığı ve Sinir Hastalıkları Hastanesine gönderilerek sanığa iliişkin tıbbi bir kaydın bulunup bulunmadığının sorulması, bulunması halinde bu evrakların da eklenerek dava dosyasının Adli Tıp Üst Kuruluna gönderilerek sanığın suç tarihi itibarıyla işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamayacağı ve fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalıp azalmadığı, mevcut haliyle hakkında 5237 sayılı TCK'nın 32/1 ya da 32/2. maddelerinin uygulanıp uygulanamayacağı hususlarında rapor aldırıldıktan sonra hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, re'sen de temyize tabi hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 02.12.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5611, Karar No: 2020/1360, Tarih: 20.01.2020

**16. Ceza Dairesi         2019/5611 E.  ,  2020/1360 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : Diyarbakır 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.11.2017 tarih ve 2017/49 - 2017/654 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma, terör örgütü propogandası yapmak

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 314/2, 62/1, 53/1-2-3, 58/9, 63 maddeleri ve 3713 sayılı Kanunun 5/1. maddesi uyarınca hükmedilen mahkumiyet 3713 sayılı Kanunun 7/2-1. ve 2. cümle,TCK'nın 43/1, 62, 53 maddeleri uyarınca hükmedilen mahkumiyet kararlarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

Cumhuriyet savcısı

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanık müdafilerinin duruşmalı inceleme talebinin yasal şartları oluşmadığından CMK'nın 299. maddesi gereğince REDDİNE,

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Suç tarihinin 04.11.2016, 26.02.2016 olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edilmiş, propoganda suçu bakımından sanık hakkında uygulama yeri bulunmamasına rağmen Bölge Adliye Mahkemesinin hatalı olarak TCK'nın 58/9. maddesine yönelik eleştirisi bozma sebebi yapılmamıştır.

Siyasi partiler, Anayasamızın 68/2. maddesinde vurgulandığı üzere demokratik ./..

siyasi hayatın vazgeçilmez bir unsurudur. Siyasi partiye üye olma veya bir siyasi partinin çatısı altında faaliyette bulunma, düşünce ve ifade özgürlüğü ile örgütlenme özgürlüğünün kapsamındadır.

Modern demokrasilerde özgürlüklerle doğrudan ilişkili olan ve yüksek bir meşruiyete sahip bulunan siyasi partilere üye olma ve siyasi faaliyette bulunma özgürlüğünün, diğer başka özgürlükler gibi terör örgütlerince kötüye kullanılmak istenebileceği açıktır. Anayasamızın 68 ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 11. maddeleri ile tanınan siyasi partilere üye olma ve siyasi faaliyette bulunma özgürlüğünün kötüye kullanımı, yine Anayasamızın 14/2 ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 17. maddeleri uyarınca yasaklanmıştır. Bir faaliyetin siyasi faaliyet ve örgütlenme özgürlüğü kapsamında değerlendirilebilmesi ve böylece Anayasamız ile Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesindeki korumadan yararlanabilmesi için gerçekleştirilmekte olduğu bağlam ile birlikte cebir ve şiddetle ilişkisi, kullanılan yöntem ve takip edilen amacın hukuk ve demokrasi kurallarına uygun olup olmadığı ve bir terör örgütüyle amaç veya yöntem bakımından ya da yapısal açıdan bir bağlantısının bulunup bulunmadığına bakılmalı ve Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 17 Temmuz 2001 tarihli “Sadak ve diğerleri” kararında yaptığı ayrım da dikkate alınmalıdır.