muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/17479, Karar No: 2023/12301, Tarih: 21.11.2023

**4. Hukuk Dairesi         2021/17479 E.  ,  2023/12301 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/312 E., 2021/238 K.

Şirketi vekili Avukat ...

HÜKÜM/KARAR : Ret/ Esastan Ret

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin sigortalısı Veli Yıldız'ın iş yerindeki Samsung marka klimanın patlaması nedeniyle yangın çıktığını ve iş yerinde ağır maddi hasar meydana geldiğini, ekspertiz raporu ile zararın tespit edildiğini, yangının klimanın mekanik ve iç arıza nedeniyle aşırı sıcaklığa maruz kalması ve kondansatörün kuruyarak şişmesi ve akabinde patlaması şeklinde gerçekleştiğini, patlama sırasında ve sonrasında yangın başladığını, emtia, demirbaş ve dekorasyonun alev, ısı, duman, is ve söndürme çalışması sırasında püskürtülen su nedeniyle zarar gördüğünü, olay tarihinde iş yerinde bulunan görgü tanıklarının saat 15:30 sıralarında patlama sesi duyduklarını ve yangının patlamadan sonra başladıklarını ifade ettiklerini, itfaiye raporunun da aynı doğrultuda olduğunu, enkazda yapılan incelemede klima iç ünitesinin tamamen yanarak tükendiğinin sigorta eksperlerince tespit edildiğini, müvekkili şirketin sigortalısının zararını giderdiğini ve 150.072,80 TL ödediğini, böylece sigortalının haklarına halef olduklarını, bu nedenle başlatılan takibe davalının itiraz ettiğini belirterek itirazın iptalini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; görevli mahkemenin Asliye Ticaret Mahkemesi ve yetkili mahkemenin İstanbul Mahkemeleri olduğunu, klima üzerinde yetkili servis incelemesi yapılmadığını, klimanın 2010 yılında kurulumunun yapılmasından sonra 2015 yılında yangının meydana gelmiş olmasının kabul edilemeyeceğini, gizli ayıplı olan bir ürünün kurulumundan 5 sene sonra patlamasının hiçbir teknik açıklamayla izah edilemeyeceğini, sıcak bölgelerde klima bakımlarının 6 ayda bir gerçekleştirilmesi gerektiğini, elektrik bağlantılarının kontrol edilmesi gerektiğini, klima üzerinde bakım yapıldığına dair hiçbir servis formu sunulmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının yangın vakıasının geçmiş hikayesine ilişkin ispat külfetini yerine getirememesi sebebiyle davalı namına ayıplı mal veya hizmet zafiyeti olgusuna dair bir kanaat oluşmadığından davalı şirkete izafe edilebilecek bir kusur olmadığı, alev ısının yayılma yönü, yanma oranları, yanma mesafesi, yanma süresi, yanma derinliği ve yangın desenleri ile yangının gelişimine bakıldığında yangının çalışmakta olan klimanın iç ünitelerinden meydana gelen yüksek sıcaklıktaki arklaşma/bir kısa devre oluşması sonucu çıktığı, davalı şirkete ait dava konusu duvar tipi split klimanın 5 yıllık kullanımı da dikkate alınarak klimanın montajının üzerinden 5 yıl geçmesi, klima sisteminin asgari rutin bakımlarının, kontrol ve takibinin yaptırılmasının kullanıcının uhdesinde olduğu, yangının mağaza klima noktasında başladığı ve tanık beyanlarına göre patlama ve alev topu şeklinde görülmesinin gaz kaçağını düşündürdüğü, klima sistemlerinde standart olarak R134 A ve R410 A gazları kullanıldığı, bu gazlar yanıcı gazlar olmadığından yanma ve patlamalarının fiili olarak mümkün olmadığı, bu tip gazların yangın çıktıktan sonra yüksek sıcaklığa bağlı olarak genleştiği ve klima sistemleri içerisinde bulunan batarya, bakır boru gibi tesisat elemanlarına sirayet edip patlamaya/parlamaya sebep olabileceği, gaz kaçağının borularda veya bağlantılarda oluştuğu, klima iç ünitesindeki elektrik tesisatının güç bağlantı tarafında kötü temas, zayıf, gevşek bağlantı olmasının meydana gelen yanma olayında soğutucu akışkan kaçağın ısıtıcı ile temas ederek alevlenmeyi tetiklediği, hızlandırmış olabileceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; rapora itiraz ettiklerini, ekspertiz çalışmaları sırasında hem görgü tanıklarının dinlendiğini hem de olay yerine getirilen elektrik mühendisleri tarafından klimanın patlaması nedeniyle yangının başladığının teyit edildiğini, itfaiye raporunun da aynı doğrultuda olduğunu, yangına klimanın sebebiyet verdiğinin sabit olduğunu, bilirkişinin görevi dışında hukuki değerlendirme yapılması ile mahkemece de gerekli inceleme yapılmaksızın doğrudan raporun hükme dayanak yapılmasının usul ve yasaya aykırı olduğunu belirtmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bilirkişi raporunda ve davacı ... şirketinin dava öncesi aldığı ekspertiz raporunda davalının sattığı klimanın ayıplı olduğuna dair herhangi bir tespite yer verilmediği gibi her iki raporda da klima öncesi kullanılması gereken bir kesicinin bulunmadığının, klimanın tali kontrol panosuna doğrudan bağlı olduğunun belirtildiği, ekspertiz raporunda yangının klimadan kaynaklandığı belirtilmekle beraber yangının meydana gelişine ilişkin ihtimallerin bilirkişi raporunda da belirtilene benzer şekilde sıralandığı, klimanın ayıplı imalinden dolayı yangının meydana geldiğine dair herhangi bir tespite yer verilmediği, klimanın yangının meydana geldiği tarihe kadar rutin bakımının yapıldığına dair dosyada bir delil bulunmaması, alınan bilirkişi raporunda klima montajında özel bir hat çekilmediği, kendisine has bir kesicinin ve ayrıca hayat kurtarma rölesinin de bulunmadığının belirtildiği, klimanın A+ düşük enerji üreten bir klima olup iç üniteden çekilen akımların çok düşük olduğu, bu nedenle kabloların ısınmasının uzak bir ihtimal olduğu, bunun tek istisnasının güç bağlantı tarafından kötü temas/ zayıf, gevşek bağlantı olduğu, ayrıca bağlantı kablosunun alev iletmeyen cins de olsa yangının ilerlemeyeceği, dolayısıyla sigortalının bakım yükümlülüğünü yerine getirmemesi ve tekniğe uygun olmaksızın klima iç ünite kablosunun bağlanmasının yangının meydana gelmesini sağladığının kuvvetle muhtemel olduğu, 5 yıllık sürede klimaların sıcak ve soğuk hava akımları nedeniyle malzeme yorgunluğuna maruz kaldığı, buna bağlı olarak gevşek bağlantıdan ötürü meydana gelen yanma olayında soğutucu akışkan kaçağı ısıtıcıyla temas ederek alevlenmeyi tetiklemiş olabileceği, davalıya izafe edilebilecek kusur bulunmadığı gerekçesiyle davacının istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; bilirkişi raporuna itiraz ettiklerini, yangın raporu ve teknik rapor ile yangına klimanın sebebiyet verdiğinin sabit olduğunu, bilirkişinin görevi dışında hukuki değerlendirme yaptığını, mahkemece gerekli inceleme yapılmaksızın doğrudan raporun hükme dayanak yapıldığını, üretici firma olan davalının sorumluluğunun açık olduğunu belirtmiştir.

C. Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı tarafından satışı yapılan klima nedeniyle meydana gelen yangın sonucu davacı ... tarafından dava dışı sigortalıya yapılan ödemenin yangın olayında sorumlu olduğu iddia olunan davalıdan rücuen tazminine yönelik başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı tarafından satışı yapılan klima nedeniyle meydana gelen yangın sonucu davacı ... tarafından dava dışı sigortalıya yapılan ödemenin yangın olayında sorumlu olduğu iddia olunan davalıdan rücuen tazminine yönelik başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 67 nci maddesi, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 1472 nci maddesi.

3. Değerlendirme

Davalının adının gerekçeli karar başlığında eksik yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak değerlendirilmiş ve bozma nedeni yapılmamıştır.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, 06.04.2018 tarihli bilirkişi raporunun denetime elverişli olmasına göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

21.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8147, Karar No: 2012/11863, Tarih: 19.06.2012

**10. Hukuk Dairesi         2011/8147 E.  ,  2012/11863 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk(İş) Mahkemesi

No :94-246

Davacı, meslek hastalığı sonucu sürekli iş göremez durumuna giren sigortalıya yapılan yardımların davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, ilâmında belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı işveren avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Meslek hastalığı, 506 sayılı Kanunun 11. maddesinde açıkça ifade edildiği gibi; işin niteliğine göre tekrarlanan sebepler veya işin yürütüm şartlarına göre ortaya çıkan hastalık, sakatlık veya ruhi arıza halleridir. Kusur incelemesi yapılırken, meslek hastalığının bu özelliği dikkate alınarak ve öteden beri uygulanan şekliyle 32 yıl formülü esas alınmak suretiyle belirleme yapılmalıdır. Hükme esas alınan rapor, 506 sayılı Yasanın 26. maddesine göre düzenlenmiş olup, Dairemizin ve Yargıtay'ın kabul ettiği, uygulamada 32 yıl formülü olarak adlandırılan esaslara aykırı düşmektedir. Sigortalının işyerlerinde 32 yıldan daha kısa bir süre çalışması halinde, kaçınılmaz maluliyet oranı; çalışılan yıl sayısı: 32, yıl ortalaması ile çarpılarak kaçınılmaz maluliyet oranı belirlenmelidir. Sigortalının 18 yaşından sonra çalışmaya başlaması halinde ise; her yıl için 32 yıldan 3 yıl indirilerek kaçınılmaz maluliyet belirlenmeli, artık yaşlar için orantılama yoluyla indirime gidilmelidir. Ayrıca, 506 sayılı Yasanın 18/2. maddesinde yer alan; “meslek hastalığı; sigortalı olarak çalıştığı ve böyle bir hastalığa sebep olacak işten veya işyerinden ayrıldıktan sonra meydana çıkmış ise sigortalının bu Kanunla sağlanan yardımlardan yararlanabilmesi için; eski işinden veya işyerinden fiilen ayrılması ile hastalığın meydana çıkması arasında bu hastalık için; yönetmelikte belirtilen süreden daha uzun bir zamanın geçmemiş olması gerekir.” hükmü değerlendirilmelidir.

Kusur raporu bu hususları nazara almadığından yetersiz görülmüştür. Mahkemenin, ODTÜ'den 3 kişilik konunun uzmanı bilirkişilerden bu doğrultuda kusur raporu alarak hüküm vermesi gerekirken, yetersiz kusur raporuna dayanarak karar vermesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

2-Kabule göre de ,mahkemece yargılama gideri hesaplanırken 673.80TL 'ye hükmedilmesi gerekirken maddi hata sonucu 63,80TL olarak eksik gidere hükmedilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde; davalı işveren avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine 19.06.2012 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10908, Karar No: 2018/5819, Tarih: 25.06.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/10908 E.  ,  2018/5819 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Açığa imzanın kötüye kullanılması

HÜKÜM : Beraat

Sanığın boş olarak katılan ...’dan aldığı senedi aralarındaki anlaşmaya aykırı olarak doldurup icraya vermek suretiyle üzerine atılı açığa atılan imzanın kötüye kullanılması suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında suçtan doğrudan zarar görmeyen ...’nün davaya katılma hakkı bulunmadığı gibi verilen katılma kararının da tefecilik suçuna yönelik olacağı ve bu katılma kararının açığa atılı imzanın kötüye kullanılması suçu yönünden kurulan hükmü temyiz yetkisi vermeyeceği cihetle, şikayetçi vekilinin vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, 25.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13308, Karar No: 2013/14602, Tarih: 30.10.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/13308 E.  ,  2013/14602 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki tahkim davası hakkında, Sigorta Tahkim komisyonunca verilen 25/03/2013 gün 2012/2361-38 Esas ve 2013/527 K.sayılı kararın davacılar vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine İstanbul Anadolu 7. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen Hakem Heyeti kararının temyiz edilemeyeceğine ilişkin 30.04.2013 tarihli 2013/821 E-2013/123 sayılı ek kararının davacılar vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, müvekkillerinin murisi ...'in sürücüsü ve işleteni olduğu araçla meydana gelen 17.08.2011 tarihli tek taraflı kazada murisin vefat ettiğini ileri sürerek, şimdilik eş ... için 50.000 TL, 2 çocuk için ayrı ayrı 10.000 TL olmak üzere toplam 70.000 TL destekten yoksun kalma tazminatının temerrüt tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, müteveffanın sigortalı aracın işleteni ve sürücüsü olduğunu, %100 kusuruyla kazanın meydana geldiğini savunarak talebin reddini istemiştir.

Sigorta Tahkim Komisyonunca, eş ... için 29.322,51 TL, çocuk ... için 7.572,70 TL, çocuk ... için 8.362,66 TL destek tazminatı talep edilebileceği gerekçesiyle toplam 45.257,86 TL tazminatın 26.12.2011 temerrüt tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; davacılar vekili ve davalı vekilinin temyiz talebi, İstanbul Anadolu 7. Asliye Ticaret Mahkemesinin 30.04.2013 tarihli 2013/821 E-2013/123 sayılı ek kararı ile reddedilmiş, ek karar davacılar vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1)Mahkemece 30.04.2013 tarihli ek karar ile 6100 sayılı HMK'nın 439/1 maddesi gereğince Hakem kararlarına karşı yalnızca iptal davası açılabileceği gerekçesiyle temyiz talebinin reddine karar verilmiş ise de; bu karar usul ve yasaya uygun değildir.

1)Mahkemece 30.04.2013 tarihli ek karar ile 6100 sayılı HMK'nın 439/1 maddesi gereğince Hakem kararlarına karşı yalnızca iptal davası açılabileceği gerekçesiyle temyiz talebinin reddine karar verilmiş ise de; bu karar usul ve yasaya uygun değildir.

Şöyle ki, 14.06.2007 tarihinde 26552 Sayılı Resmi Gazetede yayımlanan ve aynı tarihte yürürlüğe giren 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu’nun 30. maddesinin 12. fıkrasında, “Uyuşmazlığa düşen taraflar arasında açık ve yazılı şekilde yapılması gereken sözleşme ile daha yüksek bir tutar belirlenmemişse hakemin verdiği kırk bin Türk Lirasına kadar olan kararlar her iki taraf için kesindir. Kırk bin Türk Lirasının üzerindeki kararlar için temyize gidilebilir” hükmü mevcuttur. Her ne kadar 6100 sayılı HMK'nın 439. maddesinin 1. bendinde Hakem kararına karşı yalnızca iptal davası açılabileceğine ilişkin düzenleme mevcutsa da sigorta sözleşmesinden doğan uyuşmazlıkların çözümlenmesine yönelik olarak sigorta tahkim sistemi ile ilgili usûl ve esasları düzenleyen özel kanun niteliğindeki 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun uygulama önceliği olduğu gözetildiğinde davacılar vekili ve davalı vekilinin temyiz talebinin reddine karar verilmesi doğru görülmediğinden İstanbul Anadolu 7. Asliye Ticaret Mahkemesinin 30.04.2013 tarihli 2013/821 E-2013/123 sayılı ek kararının ortadan kaldırılması gerekmiştir.

2)Esasına yönelik yapılan incelemede ise,

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki (3) ve (4) nolu bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

3)Dava trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

Davacılar vekili Sigorta Tahkim Komisyonu'na başvurmuş, yaptıkları başvuru sonrasında bilirkişi raporu doğrultusunda tazminat belirlenmiştir. Ancak Yargıtay yerleşik uygulamalarına göre desteğin ve destek ihtiyacı olanların muhtemel yaşam süreleri belirlenirken PMF yaşam tablosu esas alınmalıdır. Ayrıca, destekten yoksun kalma tazminatı hesaplanırken rapor tanzim tarihine kadar gerçekleşen zararın bilinen veriler nazara alınarak ve iskontoya tabi tutulmadan somut olarak, rapor tanzim tarihinden sonraki zarar da bilinen son gelir nazara alınıp her yıl %10 oranında artırılmak ve iskonto edilmek suretiyle hesaplanmalıdır. (HGK.28.06.1995, E.1994/9-628 K.1995/694). Açıklanan temel ilkeler esas alınmak sureti ile yeni bir bilirkişi raporu alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, tarafların temyiz itirazlarında bu hususu belirtmeleri karşısında, hükmün taraflar yararına bozulması gerekmiştir.

4)Davacı tarafça temerrüt faizi olarak avans faizi istenilmiştir. Davalının sigortaladığı ve kazaya neden olan araç hususi bir araçtır. O halde, davada temerrüt faizi olarak yasal faize hükmedilmesi gerekirken avans faizine hükmedilmesi doğru değildir.

4)Davacı tarafça temerrüt faizi olarak avans faizi istenilmiştir. Davalının sigortaladığı ve kazaya neden olan araç hususi bir araçtır. O halde, davada temerrüt faizi olarak yasal faize hükmedilmesi gerekirken avans faizine hükmedilmesi doğru değildir.

5)5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30/17. maddesi “Talebi kısmen ya da tamamen reddedilenler aleyhine hükmolunacak vekalet ücreti, Avukatlık Asgarî Ücret Tarifesinde belirlenen vekalet ücretinin beşte biridir” hükmü ile talebin kısmen ya da tamamen reddi halinde davacı aleyhine hükmedilecek vekalet ücreti yönünden düzenleme getirilmiş olup, davacı lehine hükmolunacak vekalet ücretinin karar tarihindeki Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin “Tahkimde Ücret” başlıklı 16. maddesinde düzenlenen “Hakem önünde yapılan her türlü hukuki yardımlarda da bu Tarife hükümleri uygulanır” hükmü göz önüne alınarak AAÜT'nin 12. maddesi gereğince tam nispi vekalet ücreti olması gerekirken, 1/5 oranında vekalet ücretine hükmedilmesi ve ihtiyari dava arkadaşı davacılar ..., ... ve ... lehine hükmolunan tazminat miktarları üzerinden ayrı ayrı vekalet ücretine hükmolunması gerekirken tek vekalet ücretine hükmolunması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle İstanbul Anadolu 7. Asliye Ticaret Mahkemesinin 30.04.2013 tarihli 2013/821 E-2013/123 sayılı ek kararının kaldırılmasına, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle hükmün taraflar yararına BOZULMASINA, (4) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, (5) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılar ve davalıya geri verilmesine 30.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

-KARŞI OY-

Uyuşmazlık, 2918 sayılı KTK.dan doğan, tehlike sorumluluğu nedeniyle işleten-sürücü vefatı halinde desteğinden yoksun kalanların tazminat taleplerinde, ölen desteğin müterafik kusurunun tazminattan indirim sebebi teşkil edip etmeyeceği, desteğin kusurunun araç ZMSS.ini düzenleyen sigorta şirketini ne şekilde etkileyeceğine ilişkindir.

Konu ile ilgili yasal düzenlemeler gözden geçirildiğinde;

6098 sayılı TBK.nun 51/1 maddesinde "Hakimin tazminatın kapsamını ve ödenme biçimini, durumun gereğini ve özellikle kusurun ağırlığını gözönüne alarak belirleyeceği" ,

TBK. 52/1 maddesinde " zarar görenin zararı doğuran fiile razı olması veya zararın doğmasında ya da artmasında etkili olması veya tazminat yükümlüsünün durumunu ağırlaştırması halinde hakim tazminatı indirebileceği veya tamanen kaldırabileceği",

TBK 53/3 maddesinde "ölenin desteğinden yoksun kalan kişilerin bu sebeple uğradıkları kayıpların" ölüm halinde uğranılan zararlardan bulunduğu,