muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/50053, Karar No: 2013/35089, Tarih: 26.12.2013

Borçlu belirli bir alacak için yapılan icra takibinde borcun bir kısmına itiraz etmek istediğinde, itiraz ettiği kısmı açıkça göstermek zorundadır. Borçlu buna uymaz ve borcun tamamına itiraz ederse, itirazın iptali davası sonucunda borçlu olduğu miktar bakımından icra inkâr tazminatı ödemekle yükümlüdür (Yargıtay 9.HD. 4.4.2008 gün 2007/14360 E, 2008/7511 K.).

Alacağın likit olması şartıyla, itirazın iptali davası sonunda borçlunun itirazının kısmen kabulü halinde dahi, kabul edilen kısım bakımından icra inkâr tazminatına hükmedilmelidir.

İcra inkâr tazminatı, asıl alacak bakımından söz konu olur. İşlemiş faiz isteği yönünden icra inkâr tazminatına hükmedilmesi mümkün değildir.

İcra takibinde işlemiş faiz için de takip tarihinden itibaren faiz talep edilmiş olması durumunda, itirazın iptali ile takibin devamına karar verilmesi, faize faiz yürütülmesi anlamına gelir ki, Borçlar Kanununun 104/son maddesi ile 3095 sayılı Yasanın 3 üncü maddesi uyarınca faize faiz yürütülmesi mümkün olmaz. Bu halde, asıl alacak bakımından takip tarihinden itibaren faiz yürütülmesine karar verilmelidir.

Birleştirilen davada alacak likit olmadığından ve yargılama sonucu alacak miktarı kesin olarak belirlenebileceğinden icra inkar tazminatı isteğinin reddi gerekirken yazılı şekilde kabulü doğru değildir.

4. Mahkemece davacının alacakları hakkında hüküm kurulurken “toplam 57.163,00 TL'den, 54.040,00 TL'nin davalının temerrüde düştüğü 24.12.2009 tarihinden itibaren, 3.123,00 TL'nin ıslah tarihi olan 15.03.2011 tarihinden itibaren işleyecek ve hesaplanacak yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine,” şeklinde faiz uygulanmıştır. Ancak bu tarz bir açıklamanın infazda tereddüde yol açacağı açıktır. Bu nedenle infazda tereddüde yer vermeyecek şekilde her alacak kalemi için ayrı ayrı miktar, tarih ve faiz cinsi belirtilerek hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi de isabetsizdir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 26.12.2013 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Davacı, davalı yanında 5953 Sayalı Basın İş Yasasına tabi muhabir olarak çalıştığını, ücretinin geç ve eksik ödendiğini, iş akdini bu nedenlerle tek tarafla ve haklı olarak sona erdirdiğini ileri sürerek kıdem tazminatı ve bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı işveren, istifa eden gazetecinin kıdem tazminatı talep edemeyeceğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece; davacının ücretlerinin ödenmemesi sebebiyle iş akdini haklı feshettiği kabul edilerek hesaplanan kıdem tazminatı, ücretli izin alacağı, fazla mesai ücret alacağı ve %5 fazla ödemelerinin kabulüne karar verilmiştir.

Davalı işveren, istifa eden gazetecinin kıdem tazminatı talep edemeyeceğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece; davacının ücretlerinin ödenmemesi sebebiyle iş akdini haklı feshettiği kabul edilerek hesaplanan kıdem tazminatı, ücretli izin alacağı, fazla mesai ücret alacağı ve %5 fazla ödemelerinin kabulüne karar verilmiştir.

Tarafların temyizi üzerine Yüksek Dairenin Çoğunluk oyları ile davacı gazetecinin feshinin haklı olduğu kabul edilmiş ancak fazla çalışma ücretinden yapılan takdiri indirimin az olması, icra inkar tazminatına hükmedilemeyeceği ve hüküm fıkrasının infaza elverişli olmaması gerekçeleriyle Yerel Mahkeme kararı bozulmuştur.

Olayda tartışmalı olan husus gazeteci olarak Basın İş Kanunu kapsamında çalışan davacıın ücretlerinin geç veya eksik ödenmesi, fazla çalışma ücretlerinin ödenmemesinin haklı feshe ve buna bağlı olarak kıdem tazminatı talep etmeye iimkan verip, vermediği noktasındadır.

Davacının faaliyet alanı basın ve yayıncılık olan davalı iş yerinde yaptığı, işin 5953 sayılı yasanın 1. maddesi kapsamında olduğu çekişmesizdir.

5953 Sayılı Basın İş Yasasında gerek önceki 145 Sayılı Yasanın 16 maddesi gerekse yürürlükteki 4857 sayılı İş Yasasının 24/II-e maddesinde belirtildiği gibi ücretlerinin zamanında ödenmemesinin işçiye haklı fesih hakkı vereceği şeklinde bir düzenleme bulunmamaktadır.

5953 Sayılı Yasada ücretin zamanında ödenmemesinin neticeleri yönünden aynı yasanın 14/2. maddesinde " Gazetecilere ücretlerini zamanında ödemeyen işverenler, bu ücretleri, her gün için %5 fazlasıyla ödemeye mecburdurlar." şeklinde düzenlemeye yer vermiştir.

Aynı şekilde 5953 Sayılı Yasanın 11. maddesi bu kanuna göre çalışanın hangi durumda (haklı nedenle) feshi hakkı olduğunu düzenlemiştir. Buna göre " Bir mevkutenin veche ve karekterinde gazeteci için şeref ve şöhretini veyahut umumiyetle manevi menfaatlerini ihlal edici bir vaziyet ihlal edecek şekilde bariz bir değişiklik vukuu halinde " gazeteci akdi derhal feshedip kıdem tazminatı talep edebilecektir.

Madde metninden de anlaşıldığı gibi düzenleme çok dar tutulmuştur. Yasada yer almayan ücretin geç veya eksik ödenmesi hususu, işçiye haklı fesih hakkı verip kıdem tazminatı almasına olanak tanımamaktadır. Bu konunun yasanın bir boşluğu şeklinde değerlendirilip kıyas yoluyla doldurma yoluna gidilmesi de mümkün değildir.

Yüksek Yargıtay HGK.nun 16.05.2001 gün 2001/-417 E. 2001/419 K., Yargıtay 9. H.D. 28.06.2007/34521 E., 2007/21159 K, Yargıtay 9 HD. 24.02.2003/11850 E, 204/3119 K sayılı kararları da aynı görüş ve doğrultudadır.

Davacının kıdem tazminatı talebinin kabulü şeklinde yerel mahkeme kararının BOZULMASI görüşünde olduğumdan, sayın çoğunluğun farklı nedenle oluşturduğu bozma kararına katılamıyorum. 26.12.2013
Yargıtay — Esas No: 2017/4973, Karar No: 2017/3767, Tarih: 18.09.2017

**5. Ceza Dairesi         2017/4973 E.  ,  2017/3767 K.**

**"İçtihat Metni"**

Silahlı terör örgütü kurma veya yönetme suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Hakkari 2. Ağır Ceza Mahkemesiyle Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Hakkari 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 09/06/2017 gün ve 2017/242 E. 2017/146 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 18/09/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15747, Karar No: 2012/17008, Tarih: 29.06.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/15747 E.  ,  2012/17008 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

KARAR

Dava, kira sözleşmesinden kaynaklanan itirazın iptali isteğine ilişkindir. 9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 9.2.2012 günlü ve 2012/1 sayılı kararı ile ( tarafların sıfatına bakılmaksızın ) hasılat kirası dahil bu tür davalara ilişkin hüküm ve kararların temyizen incelenmesi görevi 1.3.2012 tarihinden itibaren Yargıtay 6.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ:Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 6.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 29.6.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1449, Karar No: 2012/7777, Tarih: 01.03.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/1449 E.  ,  2012/7777 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet, tecil

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, Ancak;

Keşifte hazır bulunup rapor düzenleyen orman mühendisinin yeniden mütalaası alınarak üzerinde orman bitki örtüsü bulunmayan ve nadasa bırakılmış durumda olduğu belirtilen suça konu sahanın eski açma olup olmadığı eski tarihte açılmamış ise hangi tarihte açıldığı ve üzerinden örtü kaldırılıp kaldırılmadığı sanık ...'nın savunmasında açıkladığı gibi ekime 4-5 yıl ara verilince yeniden örtü oluşup oluşmadığı hususları sorulup sonuca göre eylemin açma mı yoksa kesinleşen tahdit için de işgal ve faydalanma suçu mu olduğu tam olarak değerlendirilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 01.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/4704, Karar No: 2006/3924, Tarih: 06.03.2006

2. Ceza Dairesi 2005/4704 E., 2006/3924 K.

**2. Ceza Dairesi 2005/4704 E., 2006/3924 K.**

**- SARKINTILIK

- SÖVME SUÇU

- ŞİKAYETİNDEN VAZGEÇME**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 73 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 223 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 421 ]

- 1412 S. CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) [ Madde 321 ]

- 1412 S. CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) [ Madde 322 ]

- 1412 S. CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) [ Madde 344 ]

- 1412 S. CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) [ Madde 359 ]

**"İçtihat Metni"**

Sövme suçundan sanık ..... ....'in yapılan yargılaması sonucunda; MAHKUMİYETİNE dair (KEPSUT) Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 10.2.2004 tarihli hükmün Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenmekle ve dosya C.Başsavcılığının 9.5.2005 tarihli tebliğnamesiyle dairemize gelmekle yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü.

Şahsi dava dilekçesinde sanığa atılı,Şahsi davacıyı telefonla arayarak öpücükler atıp,kendisi ile sevişmek istediğini söylemekten ibaret eyleminin 765 sayılı TCK.nun 421/1. maddesi kapsamında değerlendirilmesi ve sarkıntılık suçu 1412 sayılı CMUK.nun 344. maddesinde sayılan şahsi dava yolu ile takibi mümkün suçlardan olmadığından 1412 sayılı CMUK.nun 359. maddesi uyarınca usule ait muamelelerin durdurulmasına karar verilerek dosyanın gereğinin takdir ve ifası için C.Savcılığına gönderilmesi gerektiği gözetilmeden duruşmaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 1412 Sayılı CMUK.nun 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak, sarkıntılık suçunun takibi şikayete bağlı suçlardan olması, şahsi davacının C.Savcılığında 22.05.2003 tarihinde alınan ifadesinde,sanık hakkındaki şikayetinden vazgeçmesi ve şikayetten vazgeçmeden rücu etmenin de mümkün olmaması nedeniyle davanın takip imkanı bulunmadığı ve bu husus yeniden yargılamayıda gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesine göre, sanık hakkındaki şahsi davanın dava şartı bulunmadığından 5237 Sayılı TCK.nun 73/4. ve 5271 Sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 06.03.2006 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/33676, Karar No: 2013/5735, Tarih: 11.03.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/33676 E.  ,  2013/5735 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme, konut dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I- Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ...'ın temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II- Sanık hakkında işyeri dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelmesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- CMK'nın 253. ve 254. maddeleri uyarınca gündüzleyin işyeri dokunulmazlığını ihlal suçu yönünden sanık hakkında uzlaşma hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması;

2- 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa’nın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesi uyarınca ve bu maddenin 6. fıkrasına 25.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 sayılı Yasanın 7. maddesi ile eklenen cümle de gözetilerek; hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 11.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2421, Karar No: 2013/2494, Tarih: 25.02.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/2421 E.  ,  2013/2494 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

.

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malda kurulacak irtifakın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme ile alınan bilirkişi raporu hükme yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına göre tarım arazilerinin değerlendirilmesinde resmi veri listelerinde yer alan maliyet kalemlerinden tarla kirası, masrafların faiz karşılığı, genel idari giderler ve aynı şekilde gelir kalemlerinde yer alan ürün destekleme, tohum destekleme, mazot destekleme, gübre destekleme ve toprak analiz destekleme primleri gibi gelir kalemlerinin de hesaplamaya katılmaması ve bilirkişi kurulu raporunda yapılan hesaplamaların denetime olanak verecek şekilde, ürün adı, verim miktarı, toptan satış fiyatı, maliyeti, net geliri biçiminde bir çizelge halinde gösterilmesi gerekmektedir. Bilirkişi kurulunun denetime elverişli şekilde düzenlenmeyen, ancak destekleme primlerinin de hesaplamaya katılarak değerlendirme yapıldığı anlaşılan raporuna dayalı olarak karar verilmesi,

2-Dava konusu taşınmazın tapu kaydındaki kira şerhinin kamulaştırma bedeline yansıtılmamış olması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 25.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1492, Karar No: 2019/3432, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2017/1492 E.  ,  2019/3432 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/21113, Karar No: 2016/13754, Tarih: 20.06.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/21113 E.  ,  2016/13754 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

7. Hukuk Dairesi

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : İşe İade

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda; hüküm taraflarca süresi içinde temyiz edilmiş, davalı vekili tarafından duruşma istenmiş ise de; işin mahiyeti itibariyle duruşma isteminin reddine, incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili iş sözleşmesinin geçerli neden olmaksızın ve sendikal nedenlerle feshedildiğini belirterek feshin geçersizliğine, işe iadesine, 1 yıllık ücretinden az olmamak üzere sendikal tazminata ve boşta geçen süre ücretinin belirlenmesini talep etmiştir.

Davalı, davacının iş sözleşmesinin tutum ve davranışları nedeniyle geçerli nedenle feshedildiğini, sendikal neden iddialarının doğru olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalı işveren tarafından yapılan fesih işleminin geçerli nedene dayanmadığı, sendikal neden bulunduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece 4 gün süre iş bırakma/üretimin durdurulması eyleminin demokratik tepki ve barışçıl bir eylem olduğu yönündeki gerekçesi üzerinde durulmalıdır. Dairemiz incelemesinden geçmiş bulunan 1 güne kadar iş bırakma eylemi demokratik tepki ve barışçıl nitelikte toplu eylem olarak değerlendirilmiş ve fesih nedeni yapılmamıştır. (Bknz. Yargıtay 7 HD; 12.04.2013 tarih ve .... sayılı ilamı) Aynı şekilde işyerinde 5-6 saat süren iş bırakma eyleminin de bu kapsamda değerlendirildiği ve fesih gerekçesi yapılamayacağı belirtilmiştir. (Bknz. Yargıtay 7 HD; 11.06.2014 tarih ve ... sayılı ilamı) Görüldüğü üzere Dairemizce 1 günü aşmayan demokratik tepki ve barışçıl nitelikteki toplu eylemler fesih nedeni olarak değerlendirilmemektedir. Buna karşılık somut olayda işçilerin 4 gün süren eylemleri olduğu tespit edilmiştir. Aynı dönemde ve aynı nedenlerle başlayan ve 1 günden fazla süren (1 hafta, 10 gün ya da daha fazla) toplu eylemlerin yaşandığı başka işverenler aleyhine açılan bir kısım davalarda yapılan temyiz üzerine fesihlerin geçerli nedene dayandığından bahisle davanın reddine karar verildiği ya da yerel mahkemelerce verilen ret kararlarının onandığı görülmüştür. (Bknz Yargıtay 9 HD; 11.03.2016 tarih ve ... sayılı ilamı; Yargıtay 22 HD; 19.04.2016 tarih ve ... sayılı ilamı )

Hal böyle olunca, mahkemece dört gün süren eylemlerin, demokratik tepki ve barışçıl nitelik taşıdığı belirtilerek, diğer nedenlerle birlikte değerlendirildiğinde işveren feshinin geçersiz olduğu kabul edilmiş ise de; bir günden fazla sürdüğü sabit olan eylemlerin, işyerinde iş akışını ve düzenini bozacağı açık olup, davalı tarafından yapılan feshin en azından geçerli nedene dayandığının kabulü gerekmesine karşın, somut uyuşmazlıkta davalı işverence, eyleme katılan işçilerin, iş akitlerinin sonlandırılmayacağı yönünde güvence verilmesi ve deliller birlikte değerlendirildiğinde, feshin geçersiz olduğu tespitinin bu nedenle yerinde olduğu sonucuna varılmaktadır.

Mahkemece, davalı işveren tarafından yapılan fesih işleminin geçersiz olduğu ve feshin asıl nedenin sendikal nedenler olduğu yönündeki kabulü Dairemizce de benimsendiğinden davalının tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Davacı temyizi yönünden değerlendirildiğinde; 4857 sayılı İş Kanunu’nun 21. maddesi uyarınca, mahkemece feshin geçersizliğine karar verildiğinde, işçinin başvurusu üzerine işveren tarafından bir ay içinde işe başlatılmaz ise, işçiye ödenmek üzere en az 4, en çok 8 aylık ücreti tutarında tazminatın belirlenmesi gerekir. Dairemizin yerleşik uygulaması gereği, iş güvencesi niteliğindeki bu tazminat işçinin kıdemi, fesih sebebi gibi olgular dikkate alınarak belirlenmelidir. Maddenin alt ve üst sınırları aşılamaz. Üst sınırın aşılmasının tek istisnası 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu’nun 25. maddesindeki sendikal nedenle yapılan fesihlerdir. Bu kanun yürürlüğe girdikten sonra sendikal nedenle yapılan fesihlerde tazminat; işçinin başvurusu, işe başlatma ve başlatılmama şartına bağlı olmaksızın işçinin en az bir yıllık ücreti tutarında belirlenecektir. Dairemizin uygulaması bu yöndedir.

Sendikal nedene dayalı fesihlerde sendikal tazminatın en az 1 yıllık ücret tutarında belirleneceği ifadesiyle alt sınır belirlenmiş ancak üst sınır açık bırakılmıştır. Dairemiz yıllık ücretli izinle ilgili 53. maddedeki kıdem sürelerini dikkate alarak belirlenmiş işe başlatmama tazminatı bakımından uygulanan kıdem sürelerinin sendikal nedene dayalı olarak, sendikal tazminatın belirlenmesinde de kıyasen 6 ay ile 5 yıl arasında kıdemi olan işçi için 1 yıllık ücret tutarında, 5 yıl ile 15 yıl arasında kıdemi olan işçi için 1yıl 1 ay , 15 yıldan fazla kıdemi olan işçi için 1 yıl 2 aylık ücreti tutarında sendikal tazminatın belirlenmesinin hakkaniyete uygun bir çözüm olacağını öngörmektedir.

Davacının kıdemi 5 yıldan fazla olduğu ancak 15 yıldan az olduğu görülmekle sendikal tazminatın 1 yıl 1 ay ücreti tutarında belirlenmesi gerekirken 1 yıllık ücreti tutarında belirlenmiş olması hatalı olmuştur.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM : Yukarıda belirtilen sebeplerle;

Davacının kıdemi 5 yıldan fazla olduğu ancak 15 yıldan az olduğu görülmekle sendikal tazminatın 1 yıl 1 ay ücreti tutarında belirlenmesi gerekirken 1 yıllık ücreti tutarında belirlenmiş olması hatalı olmuştur.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM : Yukarıda belirtilen sebeplerle;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-İşverence yapılan FESHİN GEÇERSİZLİĞİNE, davacının işine iadesine,

3-6356 sayılı Yasanın 25/5.fıkrası uyarınca davacının işe başlatılması veya başlatılmaması şartına bağlı olmaksızın tazminat tutarının işçinin 1 yıl 1 aylık ücreti olarak belirlenmesine,

4-Davacının işe iade için işverene süresi içinde başvurması halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar doğmuş bulunan en çok 4 aylık ücret ve diğer haklarının davacıya ödenmesi gerektiğinin belirlenmesine,

5-Karar tarihi itibariyle alınması gerekli 29,20 TL karar ve ilam harcından, peşin alınan 27.70 TL harcın mahsubuyla bakiye 1.50 TL karar ve ilam harcının davalıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydına,

6-Davacı vekille temsil edildiğinden, karar tarihinde yürürlükte olan ....’ye göre 1.800,00 TL avukatlık ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine,

7-Davacı tarafından yapılan 138,50 TLyargılama giderinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

8-Taraflarca yatırılan gider ve delil avanslarından varsa artan miktarının ilgili tarafa iadesine,

9-Peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, davalıdan temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 20.06.2016 tarihinde oybirliği ile KESİN olarak karar verildi.

...