muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/8664, Karar No: 2010/12663, Tarih: 04.10.2010

2-)Bedelinin tahsili istenen cihaz değerinin tespiti amacıyla Ankara Ticaret Odası'na yazılan yazı yanıtında, bu konuda protokole rastlanmadığı için, ithalatçı firmanın sunduğu belgeler üzerinden değerlendirme yapılarak sonuca varıldığı ve faturadaki fiyatın rayice uygun olduğu bilgisi yer almış ve mahkemece, bu değer esas alınmıştır.

20.01.2009 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan ve Tedavi Yardımına İlişkin Uygulama Tebliğinde değişiklik öngören düzenleme de gözetilerek; bedeli dava konusu edilen cihazın, davalı Kurum yönünden bağlayıcı fiyat tarifesinin bulunup bulunmadığı araştırılarak, böylesi bir fiyatın bulunmadığı sonucuna varıldığı takdirde, davalı Kurum ile protokollü firmaların protokolü dâhilinde olmayan veya Kurumla protokolü olmayan firmalardan temin edilen cihazların Kurum tarafından karşılanabilecek değerinin tespiti konusundaki yöntem gereğince, Sağlık Bakanlığının konuya ilişkin görüşü de alınmak suretiyle rayiç belirlenmesi gerekir.(Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 30.06.2010 tarihli 2010/10-366 Esas, 2010/352 Karar sayılı kararı)

Açıklanan maddî ve hukukî olgular gözetilmeksizin eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucunda yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 04.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4538, Karar No: 2013/24015, Tarih: 31.10.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/4538 E.  ,  2013/24015 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : 1- ... hakkında TCK 89/1, 62, 53/6, 51/1-3-6. maddeleri gereğince erteleme, sürücü belgesinin geri alınması

2- ... hakkında TCK 89/4, 22/3, 62, 53/6, 51/1-3-6. maddeleri gereğince erteleme, sürücü belgesinin geri alınması

Taksirle yaralama suçundan, sanığın ve katılan sanığın mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanık müdafii ve katılan sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanık ... hakkındaki hükme yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına ve oluşa göre, sanık müdafinin kusura, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

2- Katılan sanık ... hakkındaki hükme yönelik temyiz itirazlarının incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan sanık müdafinin, kusura, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Olay esnasında, 168 promil alkollü olduğu tespit edilen sanık ...'nin idaresindeki otomobil ile sanık ...'nın aracına çarpması sonucu mağdurların yaralandığı olayda bilinçli taksirin koşullarının oluştuğu, ... içerisinde bulunan mağdurlardan Hüseyin Arkın ve ...'in dosya içerisindeki kesin raporlarına göre hayati tehlike geçirmeksizin basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandıkları ve sanıktan şikayetçi olmadıkları, mağdur ...'in kati doktor raporu alınmamış ise de dosya içerisindeki geçici raporuna göre mağdurun genel durumunun iyi, hayati tehlikesinin bulunmadığı ve burun kökündeki ekimoz dışında başka lezyona rastlanmadığının belirtilmesi ve mağdurun da sadece burnunda ağrı meydana gelecek şekilde yaralandığını söylemesi karşısında, mağdurun yaralanmasının nitelikli olmadığı ve sanıktan şikayeti de bulunmadığı, TCK'nın 89/1. maddesi kapsamındaki yaralanmaların aynı maddenin 5. fıkrasına göre suçun bilinçli taksirle işlemesi halinde dahi takip ve kovuşturmasının şikayete tabi olduğu, sanığın, mağdurların soruşturmanın başından itibaren kendisinden şikayetçi olmadıklarını bilmesi gözönüne alınıp, şikayet yokluğu nedeniyle katılan sanık hakkındaki davanın düşmesine karar verilmesi gerekirken TCK'nın 89/4. maddesi uyarınca mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen Uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, katılan sanık ... hakkındaki davanın TCK'nın 73/4 ve CMK'nın 223. maddeleri gereğince DÜŞMESİNE, 31.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6485, Karar No: 2013/938, Tarih: 14.01.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/6485 E.  ,  2013/938 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Katılanlar : 1- ..., 2- Murat Birinci, 3- Ayşe Karagüzel,

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Sanık ... hakkında; Beraat

Sanık ... hakkında; TCK 85/1, 62, 53/6, 51/1-3-7 maddeleri gereğince mahkumiyet, erteleme

Taksirle öldürme suçundan sanık ...'in mahkumiyetine, sanık ...'nun beraatine ilişkin hükümler sanık ... müdafi, katılanlar vekili ve Mahalli Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkındaki hükme yönelik incelemede;

Sanığın hükümden sonra 06.12.2010 tarihinde öldüğü Uyap'tan alınan nüfus kayıt örneğinden anlaşıldığından hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden yargılama yapılmadan düzeltilmesi mümkün bulunduğundan aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca sanık hakkındaki kamu davasının 5237 sayılı TCK'nın 64. maddesi gereğince DÜŞMESİNE,

Sanık ... hakkındaki beraat hükmüne yönelik temyize gelince,

İstanbul Adli Tıp Kurumu 5. Adli Tıp İhtisas Kurulunun bu konudaki raporlarında da belirtildiği üzere kandaki alkol düzeyinin bir saatte ortalama 0,15 promil gram azaldığı tıbben bilindiğine göre, kazadan yaklaşık iki saat sonra yapılan ölçümde 81 promil alkollü olduğu tespit edilen sanığın kaza anında 111 promil alkollü olduğu anlaşılmakla olay günü alkollü ... kullanan sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokmak suçundan zamanaşımı süresi içinde soruşturma yapılması mümkün görülmüştür.

Sanık ...'in idaresindeki otomobili ile gece vakti meskun mahal içinde görüşün far ışığı altında açık olduğu bidonlarla ayrılmış çift istikametli yolda seyirle ışık kontrollü kavşağa geldiğinde seyir yönüne yanan yeşil ışık nedeniyle hız kesmeden seyrini sürdürdüğünde yayalara yanan kırmızı ışığa rağmen yaya geçidinden karşıya geçmek için yolun sağından yola giren Bülent Birinci ye çarpması sonucu diğer şeride savrulan yayaya karşı istikametten gelen

sanık ... idaresindeki otomobil ile çarptığı ve yayanın öldüğü olayda yapılan yargılama sonunda yüklenen suç açısından sanığın taksirinin bulunmadığı kazanın ölen ...'nin kırmızı ışıkta yolun karşısına geçmek isterken diğer sanık ...'in ölene çarpması sonucu ölenin sanığa ait aracın üzerine düştüğü, sanığa herhangi bir kusur ya da taksirli hareket izafe etmek mümkün olmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılanlar vekilinin kusur durumuna, sanıkların kırmızı ışıkta geçtiğine, oluşa aykırı karar verildiğine, Mahalli Cumhuriyet Savcısının, sanık ...'nun kusurunun bulunduğuna, mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle beraata ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 14.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6666, Karar No: 2012/8829, Tarih: 06.11.2012

**16. Hukuk Dairesi         2012/6666 E.  ,  2012/8829 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 3. İCRA MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan sanıklar ... ve ...'ın beraatlerine karar verilmiş, hüküm şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya gönderilmekle Dairemizce yapılan inceleme sonunda 25.10.2011 tarihli karar ile mahkeme hükmünün onanmasına karar verilmiş, bu karara karşı Yargıtay C.Başsavcılığının 25.12.2011 tarihli itirazı üzerine, Ceza Genel Kurulunun 10.07.2012 tarih ve 2011/808 Esas, 2012/604 sayılı kararı ile 6352 sayılı yasanın 99 ve 101. maddeleri uyarınca itirazın Dairemizce değerlendirilmesi için dosya yeniden gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak; GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Somut olayda, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz yazısında; İİK'nun 44. maddesinde “ticareti terk eden tacir” ifadesi kullanılmış olup bu ifadenin yalnızca gerçek kişi tacirleri kapsadığına ilişkin herhangi bir kısıtlayıcı hükmün bulunmadığı, bu sebeple limited şirketlerin temsil ve idareye yetkili müdürlerinin de, şirketin ticareti terk etmeleri halinde İİK'nun 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisna getirilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi cezalandırılmalarına da bir engel bulunmadığı; diğer yandan, İİK'nun 44. maddesinde yapılan değişikliğin “ticareti terk eden kötü niyetli borçluların” bu davranışlarının önlenmesi amacıyla yapıldığının da gerekçede açıkça ifade edildiği, Yüksek Özel Dairenin kararında tüzel kişi tacirler hakkında 44. maddesinin 2. fıkrasının uygulama kabiliyetinin olmadığı belirtilmiş ise de, aynı maddenin 1. fıkrasının gözönüne alınmadığına değinilmiş ve bozma kararı verilmesi gerekirken onama kararı verilmesinin isabetsizliği ileri sürülerek hükmün bozulması talep edilmiştir. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının aynı konudaki itirazına ilişkin Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/02/2012 tarih ve 2012/16.HD - 505, 509 ve 513 Esas sayılı dosyalarında özetle; ticareti terk eden borçlunun 6762 sayılı Türk Ticaret Yasası anlamında tacir olmasının gerektiği, 6762 sayılı Kanunun 18. maddesinde ticaret şirketlerinin de tacir olduğunun belirtilmesi nedeniyle ticaret şirketlerinin ve bu anlamda limited şirketin anılan Kanunun 18. maddesi uyarınca tacir olduğunda kuşku bulunmadığı, İİY'nın 44. maddesinde 'ticareti terk eden tacir' ifadesi kullanılmış olup, bu ifadenin yalnızca gerçek kişi tacirleri kapsadığına ilişkin herhangi bir kısıtlayıcı hükmün konulmadığı, o halde tacir sayılan limited şirketlerin temsil ve idareye yetkili müdürlerinin, şirketin ticareti terk etmeleri halinde İcra İflas Yasasının 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisna getirilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi aynı Yasanın 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmalarına da bir engel bulunmadığı, diğer yandan İİY'nın 44. maddesinde yapılan değişikliğin “ticareti terk eden kötü niyetli borçluların” bu davranışlarının önlenmesi amacıyla yapıldığının da gerekçede açıkça ifade edildiği, ticari şirketi temsil ve idareden sorumlu müdür ve yetkililerinin bu suçu işleyemeyeceklerinin kabulü halinde, ticareti terk suçunu işleyen gerçek kişi tacirlerin İİY'nın 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmaları gerekecek, ancak aynı fiili işleyen ve İİY'nın 345. maddesi uyarınca bu fiilden sorumlu tutulması gereken ticaret şirketi müdür ve yetkililerinin ise cezai sorumluluktan muaf tutulmaları anlamına gelecektir ki bunun yasal bir dayanağı bulunmadığı gerekçesiyle oyçokluğuyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne karar verilmiştir.

Yargıtay C. Başsavcılığının itirazı yerinde görüldüğünden kabulü ile Dairemizin 25.10.2011 tarih ve 2011/4730 Esas, 2011/6501 sayılı kararının kaldırılmasına karar verilerek yapılan inceleme sonunda;

1- Sanıklara isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi ve bu durumu on beş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaması gerekmekte olup, somut olayda, fiili durumun belirlenmesi amacıyla sanıkların yetkilisi olduğu borçlu şirketin ticareti terk edip etmediği yönünde zabıta araştırması yaptırılmadan ve kayıtlı olduğu vergi dairesi müdürlüğünden mükellefiyetinin devam edip etmediği, ediyorsa hangi adreste faaliyette bulunduğu sorulmadan ve ticareti terk ettiğinin anlaşılması halinde hangi tarihte terk ettiği, buna göre de şikayetin süresinde olup olmadığı tespit edilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi,

2- İcra dosyası içinde bulunan ... Ticaret Sicili Memurluğunun 08.02.2010 tarih ve 1521-24270 sayılı yazısından borçlu şirketin 28/07/2006 tarihinden itibaren 5 yıl için müdür ... ve müdür ...'ın müştereken imzaları ile şirketi temsil edecekleri; 25/06/2007 tarihinden itibaren 5 yıl için dışarıdan müdür...'ın münferiden imzası ile şirketi temsil edeceğinin belirtilmesi karşısında, cezai sorumluluğun hiçbir kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından şirket ana sözleşmesi de getirtilip, fiilin birlikte işlenmediğinin anlaşılması halinde temsil yetkisinin bölüşümündeki ağırlık ve sınırlar da dikkate alınarak suçun oluşumunda rolü olan temsilci belirlenip buna göre sanıkların hukuki durumlarının tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün istem gibi BOZULMASINA, 06.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/17316, Karar No: 2007/17158, Tarih: 27.12.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/17316 E.  ,  2007/17158 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazaminat istemine ilişkin davada Denizli Asliye Ticaret ile 1. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, taşınma işinde hasarlanan mallar için sigortalısına ödenen sigorta bedelinin davalıdan alınması istemine ilişkindir.

Dosya kapsamından, davanın 25.01.2005 tarihinde Asliye Hukuk Mahkemesine açıldığı, Denizli İlinde H.S.Y.K.'nın 20.07.2006 tarih 352 sayılı kararı ile Müstakil Asliye Ticaret Mahkemesi kurulup, 21.08.2006 tarihinde faaliyete geçmesi sebebiyle dosyanın ticaret mahkemesine gönderilmesine karar verildiği, asliye ticaret mahkemesince de davanın mutlak ticari dava olmadığı, iş bölümü itirazında bulunulmadığı gerekçeleri ile görevsizlik kararı verilip, dosyanın Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verildiği anlaşılmaktadır.

T.T.Y.'nın 4. maddesinde mutlak ticari davalar sınırlı olarak belirtilmiş olup, aynı yasanın 5. maddesinde de aksine hüküm olmadıkça, dava olunan şeyin değerine göre asliye hukuk veya Sulh Hukuk Mahkemesinin ticari davalara dahi bakmakla görevli olduğu hüküm altına alınmıştır.

Denizli İlinde H.S.Y.K.'nın 20.07.2006 tarih 352 sayılı kararı ile asliye ticaret mahkemesi kurulup, 21.08.2006 tarihinde faaliyete geçtiği, eldeki davanın mutlak ticari dava olmadığı anlaşılmakla, davanın Asliye Ticaret Mahkemesi kurulmadan önceki açıldığı hukuk mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince Denizli 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 27/12/2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5644, Karar No: 2019/11276, Tarih: 25.06.2019

**18. Ceza Dairesi         2017/5644 E.  ,  2019/11276 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, tehdit

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Mukaddes Dinçer'in sanık ... tarafından zorla alıkonulduğunun iddia edilmesi üzerine alınan arama kararına istinaden görevli memurlarca sanığın evine gidilip, sanığın görevli polis ve jandarmalara "o kızı bu evden kimse alamaz, tüm Develi beni sinkaf etse, ister savcı değil Cumhurbaşkını olsa o kızı kimse bu evden alamaz, defolun gidin lan evimden, bana bakın polis jandarma dinlemem eğer o babama bir şey olsun hepinizi tek tek gebertmezsem bana da ... demesinler, defolun gidin lan evimden" şeklinde sözler söylemek biçiminde gerçekleşen eylemlerinin, katılan ve müştekilerin görevini yapmasını engellemek amacını taşıdığından, sanığın eylemlerinin bir bütün halinde TCK’nın 265/1, 43/2. maddesinde düzenlenen görevi yaptırmamak için direnme suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek tehdit suçlarından hüküm kurulması,

2- Hakaret suçunda temel ceza belirlenirken doğrudan TCK’nın 125/3-a maddesi gereğince uygulamaya başlanıp arttırımların bu madde üzerinden yapılması yerine, aynı Kanunun 125/1. maddesiyle uygulamaya başlanıp, anılan madde üzerinden TCK 125/4 ve 43 maddeleri uygulandıktan sonra sonuç cezanın TCK'nın 125/3-a maddesi uyarınca 1 yıl hapis cezası olarak belirlenmesi suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayini,

3- Sanığın mağdur ...’a yönelik sözleri haricindeki ifadelerin hakaret içeriği taşımaması karşısında sanığın ... haricindeki görevlilere karşı ne şekilde hakarette bulunduğu karar gerekçesinde açıklanmaksızın yetersiz gerekçe ile hakaret suçu nedeniyle tayin edilen cezanın 5237 sayılı TCK'nın 43/2. maddesi uyarınca artırıma tabi tutulması,

4- TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun, uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararıyla iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağının ortadan kalkmış olması

Kanuna aykırı ve sanık ... ve O Yer Cumhuriyet Savcısı’nın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce kısmen yerinde görüldüğünden, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, tehdit suçu için yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 25/06/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15990, Karar No: 2020/4925, Tarih: 28.10.2020

**16. Hukuk Dairesi         2016/15990 E.  ,  2020/4925 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TESCİL

KANUN YOLU: TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı ..., .... Mahallesi çalışma alanında bulunan ve 1960 yılında yapılan kadastro çalışmaları sırasında tespit harici bırakılan taşınmazın bir bölümü hakkında, irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, 06.07.2015 tarihli fen bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen 3.920.74 metrekarelik kısmın davacı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kazanmayı sağlayan zilyetlik hukuki sebebine dayalı olarak 4721 sayılı TMK'nın 713/1. ve 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14 ve 17. maddeleri gereğince açılan tapusuz taşınmazın tescili isteğine ilişkin olup, Mahkemece, fen bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen taşınmaz bölümü üzerinde, davacı lehine, imar-ihya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle iktisap koşullarının oluştuğu kabul edilmek suretiyle yazılı şekilde karar verilmiş ise de, yapılan inceleme ve araştırma hüküm kurmaya elverişli bulunmamaktadır. Bilindiği üzere, öncesi boş (hali) olan taşınmazların 20 yılı aşkın süre ile ekonomik amaca uygun şekilde ve malik sıfatı ile kullanılması halinde zilyedince iktisabı mümkün olmakla beraber, evveliyatı taşlık, kayalık, çalılık gibi yerlerin imar ve ihya edilmeksizin iktisabı olanaksızdır. Bu nedenle de, tescili istenilen yerlerin önceki niteliğinin belirlenmesi zorunludur. Ne var ki; Mahkemece, çekişmeli taşınmaz bölümünün öncesinin ne olduğu araştırılmadığı gibi, kadastro sırasında tespit harici bırakılma nedeni de Kadastro Müdürlüğünden sorularak belirlenmemiştir. Ayrıca, taşınmaz bölümünün imar planı kapsamında kalıp kalmadığı tespit edilmemiş; taşınmaz bölümünün niteliğinin belirlenmesi amacıyla 3 kişilik ziraatçı bilirkişi kurulundan, taşınmaz bölümünün öncesinin ne olduğunu, imar-ihyaya konu edilip edilmediğini, edilmiş ise imar-ihyanın hangi tarihte tamamlandığını ve kullanım durumunu kesin olarak belirleyen bilimsel verilere dayalı gerekçeli rapor alınmamış ve bu hususta hava fotoğraflarından yöntemine uygun şekilde yararlanılmamıştır. Bu şekilde eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulması usul ve yasaya uygun düşmemektedir.

Hal böyle olunca; doğru sonuca ulaşılabilmesi için Mahkemece öncelikle, dava konusu taşınmaz bölümünün hangi tarihte ve hangi sebeple tescil harici bırakıldığı hususu Kadastro Müdürlüğü'nden sorularak belirlenmeli, taşınmaz bölümünün imar planı sınırları içinde kalıp kalmadığı, imar planı sınırları içinde kalıyorsa hangi yıl imar planı sınırları içine alındığı ve imar planının hangi tarihte onaylanarak kesinleştiği ..