muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/9104, Karar No: 2011/10729, Tarih: 19.10.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/9104 E.  ,  2011/10729 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... Telekominikasyon A.Ş vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğeri aleyhine 03/04/2009 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 04/03/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Davacı,davalılardan ... tarafından ihale olunan ve diğer davalının yol yapım ve onarımı çalışması sırasında neden olduğu maddi ve manevi zararın tazmini istemine ilişkindir.

Yerel mahkemece, istemin bir bölümü kabul edilmiş, karar, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Eldeki davada; ... tarafından yol yapım ve onarım işinin diğer davalı şirkete sözleşme ile verildiği, yol kenarına bariyer yapılması ve kazık çakılması sırasında davacıya ait kablolara zarar verildiği ve davacının hasara uğrayan kablolar nedeniyle uğradığı zararın ödetilmesini istediği anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğinden; davalı ...’ne yöneltilen davanın, yol yapımı sırasında gerekli güvenlik önlemini almamak ve gerekli denetim yapmamak hukuksal nedenine dayandırıldığı anlaşılmaktadır.Karayollarının yapımı, iyileştirilmesi ve bu kapsamdaki işlerin denetlenmesi Karayolları Genel Müdürlüğünün kamu hizmeti kapsamındaki görevleri arasında olup, bu görevin hiç veya gereği gibi yerine getirilmemesi hizmet kusuru niteliğindedir. İdare’nin işlemi ya da eylemi nedeni ile ... zararlardan dolayı; İdari Yargılama Usulü Yasası’nın 2/1-b maddesi gereğince İdare’ye karşı, idari yargı yerinde tam yargı davası açılması gerekir. Görev sorunu, açıkça veya hiç ileri sürülmese de kendiliğinden dikkate alınır. Yerel mahkemece anılan davalı yönünden yargı yolu bakımından görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile işin esası incelenerek karar verilmiş olması doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenle davalı ... yönünden BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı ... Müdürlüğünün diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına 19/10/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3054, Karar No: 2016/5106, Tarih: 04.05.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/3054 E.  ,  2016/5106 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasında Ankara 5. Asliye Hukuk ve Ankara 3. Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir.

Ankara 5. Asliye Hukuk Mahkemesince, uyuşmazlığın kambiyo senedinden kaynaklandığı gerekçesiyle görevsizlik kararı vermiş, karar temyiz edilmeksizin kesinleşmiştir.

Ankara 3. Asliye Ticaret Mahkemesince ise tarafların tacir olmadığı, ayrıca davanın da TTK'nın 4. maddesinde sayılan mutlak ticari davalardan olmadığı gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6102 sayılı TTK'nın 5/1. maddesi uyarınca, ticari davalara bakmak görevi, asliye ticaret mahkemesine aittir. Ticari davalar, mutlak ve nispi ticari davalar olarak ikiye ayrılmaktadır. Nispi ticari davalar, TTK'nın 4/1. maddesinin ilk cümlesinde tarif edilen davalardır. Buna göre, her iki tarafın da "ticari işletmesiyle ilgili hususlardan kaynaklanan" hukuk davaları, ticari dava sayılmıştır. Mutlak ticari davalar ise tarafların tacir olup olmadıklarına ve uyuşmazlığın tarafların ticari işletmeleri ile ilgili bulunup bulunmadığına bakılmaksızın, kanun gereği ticari dava sayılan uyuşmazlıklardır. TTK'nın 4/1-a ve devamı bentlerinde yazılan uyuşmazlıklar ile diğer kanunlarda ticari dava olduğu belirtilen uyuşmazlıklar, mutlak ticari davalardır.

TTK'nın 4/1-a maddesinde, “TTK'da öngörülen” hususlardan kaynaklanan hukuk davaları, mutlak ticari davalar arasında sayılmıştır. Kambiyo senetleri, 6102 sayılı TTK'nın 670 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Bu nedenle, TTK'da düzenlenmiş olan kambiyo senedinden kaynaklanan hukuk davaları, mutlak ticari dava olup, aynı Kanunun 5/1. maddesi gereğince uyuşmazlığın asliye ticaret mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

Somut olayda dava, "Çek" özellikleri taşıyan kambiyo senedine dayanılarak başlatılan icra takibine itirazın iptali istemine ilişkin olup 6102 sayılı TTK'nın 4/1-a ve 5/1. maddesi gereğince, mutlak ticari dava niteliğindeki uyuşmazlıkta asliye ticaret mahkemeleri görevlidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Ankara 3. Asliye Ticaret Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 04/05/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2417, Karar No: 2014/9639, Tarih: 24.09.2014

**9. Ceza Dairesi         2014/2417 E.  ,  2014/9639 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2013/74465

Mahkemesi : Şenkaya Sulh Ceza Mahkemesi

Tarihi : 09.01.2013

Numarası : 2012/146 - 2013/2

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

19.04.2012 tarihli haciz tutanağıyla kendisine teslim edilen 2 adet büyükbaş hayvanın hastalanarak öldüğünü beyan eden sanığın savunmasının doğruluğunun tespiti bakımından, hayvanların ölümüne dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranarak kendisinin sebep olup olmadığı araştırılıp belirlendikten sonra hukukî durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma sonucu yazılı gerekçeyle beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 24.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4045, Karar No: 2010/1862, Tarih: 25.02.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/4045 E.  ,  2010/1862 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... Eğitim Sağlık San. Tic. Ltd. Şti vekili Avukat ... Kil tarafından, davalı ... Sigortalar Kurumu Başkanlığı aleyhine 02/06/2006 gününde verilen dilekçe ile sigortalı velilerin çocuklarına verilen rehabilitasyon hizmetinden dolayı davacıdan kesilen fazla eğitim tutarlarının iadesi için girişilen icra takibine itirazın iptalinin istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 02/10/2007 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA 25/02/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/547, Karar No: 2012/5544, Tarih: 22.03.2012

**10. Hukuk Dairesi         2011/547 E.  ,  2012/5544 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, meslek hastalığı sonucu sürekli iş göremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan gelirlerden oluşan Kurum zararının rücuan tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı Kurum, meslek hastalığı niteliğindeki “mesleki silico tbc, ... orta obstrüktif ileri restrictif nitelikli solunum güçlüğü” hastalığına duçar olan ve sürekli iş göremezlik durumuna giren sigortalı...bağlanan gelirlerden oluşan sosyal sigorta yardımlarının, 506 sayılı Kanun’un 26’ncı maddesi uyarınca, davalı işveren şirketten rücuan tahsiline karar verilmesini istemiştir. Mahkemece, meslek hastalığının oluşumunda davalı işveren kusuru %60 alınmak, ayrıca 506 sayılı Kanun’un 26’ncı maddesine yönelik Anayasa Mahkemesi’nin iptal kararı re’sen gözetilmek ve ilk peşin sermaye değeri belirlenmek suretiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamından; sigortalının 1965 doğumlu olup, 15.05.1984 – 02.07.1999 tarihleri arasında kesintili olarak davalı işverene ait yer altı antimon madeninde çalıştığı, sigortalının periyodik sağlık muayenelerinin yaptırılmadığı, işyerinde periyodik toz ölçümü yapılmadığı, bez maske kullanıldığı anlaşılmaktadır.

Hükme esas alınan, makine ve kimya mühendislerinden müteşekkil üç kişilik bilirkişi heyeti tarafından tanzim edilen 15.03.2007 tarihli kusur raporunda; meslek hastalığının oluşumunda davalı işverene %60 kusur verilirken, “...bünyesi, çocuklukta geçirdiği hastalıklar, beslenme durumu, alkol ve sigara alışkanlığı, bünyenin zayıflığı ve hassaslığı, çevre faktörleri, çalışma ortamı şartları, aile ve ev ortamı, stres, soluduğu toz konsantrasyonu, tozun cinsi, tozun büyüklüğü, maruziyet süresi, kişinin dikkati, akciğerin kendini temizleme kapasitesi...” gibi nedenlerle her meslek hastalığında kaçınılmazlık bulunduğu gerekçesiyle %40 oranında da kaçınılmazlığın etken olduğu bildirilmiştir.

506 sayılı Kanun’un 26’ncı maddesinde düzenlenen işveren sorumluluğu, “kusur sorumluluğu” niteliğinde olup, anılan maddede işveren sayılan sınırlı durumlardan; yani kastı veya işçilerin sağlığını koruma ve iş güvenliği ile ilgili mevzuat hükümlerine aykırı hareketi veya suç sayılabilir bir hareketinden sorumlu tutulmuştur.

506 sayılı Kanun’un 26’ncı maddesinde düzenlenen işveren sorumluluğu, “kusur sorumluluğu” niteliğinde olup, anılan maddede işveren sayılan sınırlı durumlardan; yani kastı veya işçilerin sağlığını koruma ve iş güvenliği ile ilgili mevzuat hükümlerine aykırı hareketi veya suç sayılabilir bir hareketinden sorumlu tutulmuştur.

İş kazası ve meslek hastalıklarının büyük bölümü işverenler tarafından iş sağlığı ve iş güvenliği konusundaki mevzuat hükümlerine uyulması ile önlenebilecek niteliktedir. Ancak kaçınılmaz dış etkenler ve kötü rastlantılar nedeniyle işçi sağlığı ve iş güvenliği konusunda hukuki ve teknik tüm gerekler yerine getirildiği halde iş kazası veya meslekhastalığı gerçekleşebilmektedir ki; bunlar “kaçınılmazlık” olarak değerlendirilmektedir. Bu bağlamda; kaçınılmazlık, olayın meydana geldiği tarihte bilimsel ve teknik kurallar ve olanaklar gereğince alınacak tüm önlemlere rağmen zararın kısmen veya tamamen meydana gelmesi durumu olarak tanımlanabilir. Bu gerçekten hareketle 506 sayılı Kanun’un 26/1’inci maddesine 06.08.2003 tarih ve 4958 sayılı Kanun’un 28’inci maddesi ile; “İşçi ve işveren sorumluluğunun tespitinde kaçınılmazlık ilkesi dikkate alınır” hükmü eklenmiştir. Bu düzenleme gereği; kaçınılmazlığın varlığı durumunda işverenin rücu tazminatı sorumluluğunu aynı oranda sınırlandırması gerekecektir.

Meslek hastalığında kaçınılmazlıktan bahsedebilmek için işverenin hastalığın oluşmaması için alabileceği tüm önlemleri almasından sonra işin doğası gereği kendiliğinden veya doğa güçleri gibi beklenmeyen etkiler nedeniyle ortaya çıkan bir kısım olumsuz etkenler bulunması gerekir. Başka bir deyişle; kaçınılmazlık işin doğasından kaynaklanan, önlenemez ve beklenmedik bir durumdur. Önlem alınarak önüne geçilebilecek olaylarda kaçınılmazlıktan söz edilemez.

Meslek hastalığında kaçınılmazlıktan bahsedebilmek için işverenin hastalığın oluşmaması için alabileceği tüm önlemleri almasından sonra işin doğası gereği kendiliğinden veya doğa güçleri gibi beklenmeyen etkiler nedeniyle ortaya çıkan bir kısım olumsuz etkenler bulunması gerekir. Başka bir deyişle; kaçınılmazlık işin doğasından kaynaklanan, önlenemez ve beklenmedik bir durumdur. Önlem alınarak önüne geçilebilecek olaylarda kaçınılmazlıktan söz edilemez.

Davaya konu zararlandırıcı sigorta olayının meydana geldiği işyeri antimon madeni işyeri olup, işyerindeki havalandırma durumu, toz konsantrasyonu, madenin cinsinden kaynaklanabilecek riskler ve sair çalışma koşulları tespit edilmediği gibi, hükme esas alınan kusur raporunda olaya etken olabileceği belirtilen ve uzun uzun sıralanan faktörlerden hangilerinin sigortalının dava konusu meslek hastalığının oluşumunda etken olduğu belirlenmiş değildir. Öte yandan raporu düzenleyen bilirkişilerin ne zararlandırıcı sigorta olayının meydana geldiği iş kolunda ne de sigortalıda oluşan meslek hastalığında uzmanlığından söz edilemez. Bu nedenle, gerekirse çalışma yerlerinde keşif yapılarak işyerindeki çalışma koşulları belirlenmeli, sigortalının yaptığı işin özellikleri, yakalandığı meslek hastalığına yol açan etkenler ve buna göre davalı şirkete ait işyerindeki çalışma koşulları yönünden hastalığın oluşması ve ilerlemesi bakımından illiyet bağı olup olmadığı, uygun neden sonuç ilişkisinin tespiti halinde işverenin kusur payı, aralarında sigortalıda oluşan meslek hastalığı konusunda uzman doktor ve meslek hastalığının meydana geldiği iş kolunda, iş güvenliği ve işçi sağlığı konularında uzman bilirkişilerden oluşacak kuruldan kusur raporu alınarak, sigortalı ve işveren kusur oran ve aidiyetleri ile varsa kaçınılmazlık oranı yukarıda açıklanan esaslar dâhilinde gerçeğe uygun olarak tespiti gerekirken, eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı biçimde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, taraf vekillerini bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 22.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5366, Karar No: 2014/1090, Tarih: 23.01.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/5366 E.  ,  2014/1090 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5015 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Sanık ... hakkında beraat, diğer sanıklar hakkında hükümlülük, müsadere, HAGB

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I- Gümrük İdaresi vekilinin temyiz talebinin incelemesinde;

Açılan kamu davasının niteliğine göre suçtan doğrudan zarar gören kurumun Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu olduğundan, suçtan doğrudan zarar görmeyen gümrük idaresinin davaya katılmasına karar verilmesi hukuken geçersiz olup, hükmü temyize hak vermeyeceğinden, gümrük idaresi adına hazine vekilinin vaki temyiz isteminin 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan CMUK.nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II- Şikayetçi Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu'nun temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanıklar ..., ... ve ... hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına karşı yapılan talep itiraz mahiyetinde olduğundan mahallinde itiraz merciince incelenmesi mümkün görülmüştür.

Şikayetçi Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu'nun sanık ... hakkında verilen beraat kararına yönelik temyiz talebinin incelenmesine gelince;

5015 sayılı yasaya muhalefet suçundan açılan kamu davasında suçtan doğrudan doğruya zarar gören kurum olan Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunun davaya katılma hakkı bulunduğu halde, dava ve duruşmadan haberdar edilmeden yargılamaya devam edilip, yazılı şekilde karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nun 234/1-b-1 maddesine muhalefet edilmesi,

Yasaya aykırı olup, şikayetçi Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, 23.01.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/27421, Karar No: 2016/1963, Tarih: 26.01.2016

**9. Hukuk Dairesi         2014/27421 E.  ,  2016/1963 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ile fazla mesai ücreti, hafta tatil ücreti, yıllık izin ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, davacının çoğu zaman haftada 7 gün çalıştığını, bir kısım işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, genel tatil ücreti alacaklarını istemiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, davacının hafta tatillerini kullandığını, hafta tatili alacağı olmadığını, iddia ve taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davacının davalıya ait işyerinde 17/10/2007-04/10/2012 tarihleri arasında girdi çıktı yaptırılarak aralıksız çalıştığı, 02-03-04/10/2012 tarihleri arasında devamsızlık yaptığı gerekçesiyle iş aktinin 4857 sayılı Yasa'nın 25/2-g maddesi gereğince 04/10/2012 tarihinde feshedildiğinin davalı tarafça iddia edildiği, davacı tarafından ise iş aktinin 26/09/2012 tarihinde feshedildiğinin iddia edildiği, taleple bağlı kalınarak iş akdinin 26/09/2012 tarihinde feshedildiğinin kabulü gerektiği, iş aktinin davacı tarafından maaşlarının ve fazla mesai ücretlerinin ödenmemesi nedeni ile haklı nedenle feshedildiği, bundan sonra devamsızlık nedeniyle iş aktinin feshedilmesinin bir sonuç doğurmayacağı, kıdem tazminatına hak kazanacağı, 2011 yılı Ağustos ayı dışında diğer aylarda dosyada bulunan maaş bordrolarında fazla mesai tahakkuklarının bulunduğu, tanık beyanlarından da bankaya yatırılan ücret içinde fazla mesainin bulunduğunun anlaşıldığı, bordroların imzalı olduğu, yine banka kayıtlarıyla bordroların uyumlu olduğu, Yargıtay uygulaması gereğince yazılı belge niteliğinde olan ücret bordrolarının aksinin davacı tarafından ancak eş değer yazılı belgelerle ispatlanabileceği, böyle bir belgenin bulunmadığı, bu nedenle bilirkişi tarafından tanık beyanlarına göre davacının Ağustos 2011 tarihinde haftanın 3 günü 08:00-22.00, üç günü 08

.00, üç günü 08.00-23:00 saatleri arasında çalıştığı, 2 saat ara dinlenmesi verildiği ve aylık 120 saat fazla çalışma yaptığı kabul edilerek ve yasal haftalık 45 saatlik çalışma süresi dikkate alınarak fazla çalışma alacak miktarının hesaplandığı, ücret bordrolarında hafta tatili tahakkuklarının bulunmadığı, davacının ayda 1 hafta tatilinde çalıştığının kabulü gerektiği, buna göre bilirkişi raporunda alacak miktarının hesaplandığı, yine bilirkişi tarafından ücret bordrolarında diğer kazanç 2 sütununda tahakkuk bulunan ayların genel tatile ilişkin olduğu kabul edilerek bu aylar hesaplamada dışlanarak dini bayramlarda üç gün çalışmadığı, arife günleri çalıştığı, dolayısıyla Ramazan Bayramı'nda yarım, Kurban Bayramı'nda 1,5 gün çalıştığı, diğer bayram ve resmi tatillerin tamamında çalıştığı kabul edilerek genel tatil alacak miktarının hesaplandığı, bu hesaplamalarda yıllık izinde bulunduğu günlerin hesaplama dışı bırakıldığı, hesaplanan fazla çalışma, genel tatil, hafta tatili alacak miktarlarından bir kişinin yılın tamamında bu şekilde çalışmasının hayatın olağan akışına aykırı olması, izinli, raporlu, mazeretli olup çalışamayacağı günler nedeniyle %30 oranında hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği, Yargıtay uygulaması gereğince hakkaniyet indirimi nedeniyle reddedilen kısım üzerinden davalı lehine vekalet ücreti takdir edilemeyeceği, davacının çalıştığı süre boyunca 56 gün yıllık izin hakkının bulunduğu, ancak dosyada bulunan imzalı yıllık izin formlarından 58 gün yıllık izin kullandığının anlaşıldığı, bu durumda yıllık izinlerini kullandığı için bu talebin reddi gerektiği gerekçesi ile yıllık izin haricindeki taleplerin kabulüne karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı işçinin hafta tatili çalışması yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Hafta tatili çalışması yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen hafta tatili çalışması alacağının ödendiği varsayılır.

Hafta tatili çalışmasının ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, hafta tatili çalışmasının yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de hafta tatili çalışması olup olmadığı araştırılmalıdır.

Dosya içeriğine göre, her 3 davacı tanığının beyanları, davacının hafta tatillerinde çalışıp çalışmadığı, çalışmış ise ne sıklıkla çalıştığı konusunda birbirleri ile çelişkilidir. Davalı tanıklarının beyanları ile de hafta tatili çalışması ispatlanamamaktadır. Dosyada hafta tatili çalışmasını ispata yarar başkaca delil de bulunmamaktadır.

Bu durumda, hafta tatil çalışması ücretine yönelik talebin kanıtlanmaması nedeni ile reddi gerekirken kabulü hatalıdır.

3-Hükmedilen genel tatil ücreti alacağının net mi yoksa brüt mü olduğunun hükümde belirtilmemesinin infazda tereddüte yol açacağının düşünülmemesi hatalıdır.

F)SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 26/01/2016 gününde oybirliği ile karar verildi.