muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/29185, Karar No: 2010/10434, Tarih: 27.04.2010

**12. Hukuk Dairesi         2009/29185 E.  ,  2010/10434 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 6. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/10/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Hukuk davalarında olduğu gibi, icra takibinin taraflarının da taraf ehliyetine sahip olmaları gerekir. Yalnız gerçek ve tüzel kişilerin taraf ehliyeti vardır.

Alacaklının kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla başlattığı takipte borçlu olarak gösterilen "Verim Tarım Tarımsal İlaç, Gübre ve Tohum Bayii Toprak Tahlil Laboratuvarı"nın gerçek veya tüzel kişiliği bulunmadığından taraf ehliyeti (aktif husumet) yoktur. Bu husus kamu düzenine ilişkin olup, süresiz şikayete tabidir. Mahkemece taraf ehliyeti yokluğu nedeniyle re'sen takibin iptaline karar verilmesi gerekirken borca itirazın esasının incelenip takibin iptaline karar verilmesi isabetsiz ise de, sonuçta takip iptal edildiğinden bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile sonucu doğru mahkeme kararının  yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366. ve HUMK’nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA),  15,60 TL onama harcı alındığından mahsubuna bakiye, 1,55 TL harcın temyiz edenden alınmasına, 27/04/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3222, Karar No: 2022/4191, Tarih: 30.05.2022

**11. Hukuk Dairesi         2022/3222 E.  ,  2022/4191 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki davadan dolayı İstanbul 8. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 30.09.2021 gün ve 2019/618 E. - 2021/658 K. sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi asıl ve birleşen davada davacı vekilince duruşmalı, asıl davada davalı ... tarafından duruşmalı ve adli yardım talepli, asıl ve birleşen davada davalı Doctor Trust Turizm İşl. İnş. San. ve Tic. A.Ş. vekili tarafından duruşmasız olarak istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

1-Asıl dava davalısı ... tarafından kararın temyizi aşamasında sadece maktu temyiz yoluna başvurma harcı yatırılmış, mahkemece çıkarılan muhtıra üzerine asıl dava davalısı tarafından nispi temyiz karar harcı ile ilgili adli yardım talebinde bulunulmuştur. 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 448. maddesi hükmü uyarınca, anılan davalının temyiz harç ve giderleri ile ilgili adli yardım talebi bakımından söz konusu yasa hükümlerinin uygulanması gerekmektedir. Davalının adli yardım talebi ile ilgili olarak yapılan incelemede, 6100 sayılı Kanun'un 334 vd. maddeleri uyarınca, adli yardım talebinde bulunan kimsenin, kendisiyle ailesini geçindirmek bakımından önemli bir zarurete düşürmeksizin, davanın gerektirdiği giderleri ödeme gücünden kısmen veya tamamen yoksun bulunduğunu ve taleplerinin açıkça dayanaktan yoksun olmadığını ispat etmesi gerekir. Aynı Yasa’nın 336/2. maddesine göre talepte bulunan kişi, iddiasını dayandırdığı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye sunmak zorundadır. Somut uyuşmazlıkta ise davalı ... tarafından adli yardım talepli temyiz dilekçesine ekli olarak mali durumunu gösterir herhangi bir belge sunulmadığı görülmüştür. Bu durumda, 6100 sayılı HMK’nın konuyla ilgili ve emredici nitelikteki 336/2. maddesi hükmünün hilafına, davalının adli yardım talebini haklı gösterecek yeterli bilgi ve belge sunulmadığından adli yardım talebinin makul ve inandırıcı olmadığı kanısına varılmakla, davalının kanun yoluna ilişkin harç ve giderler bakımından adli yardım talebinin HMK’nın 337/2. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2- Davalı ...’in kanun yoluna ilişkin adli yardım talebinin reddi nedeniyle, davalıya işbu adli yardım talebinin reddi kararının tebliği, bu karara itiraz süresinin beklenmesi, itiraz edilmediği veya itirazı reddedildiği taktirde 1086 sayılı HUMK’nın 5236 sayılı Kanun ile değişik 434. maddesi uyarınca peşin temyiz harcının ve dosyanın Yargıtay’a sevk giderinin ikmali için gerekli işlemler yapılmak üzere dava dosyasının yerel mahkemeye geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle asıl dava davalısı ...’in kanun yoluna ilişkin adli yardım talebinin REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle dava dosyasının yerel mahkemeye GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30/05/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20844, Karar No: 2014/1831, Tarih: 13.02.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/20844 E.  ,  2014/1831 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin davada ... 3. Sulh Hukuk Mahkemesi ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir. “Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümlerine yer verilmiştir.

Türk Medeni Kanununun 22. maddesi uyarınca bakım ve sağlık kurumuna konulma yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmaz.

Kısıtlı adayının halen nüfus kayıt sistemine göre yerleşim yeri olan “...” adresinin bakım ve rehabilitasyon merkezinde kalmakta olduğu anlaşılmış olup, adrese dayalı nüfus kayıt sistemi bilgilerine göre kısıtlı adayının bakımevine konulmadan önce ”... 1. dresinde ikamet ettiği anlaşıldığından, uyuşmazlığın ... Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.'nın 22. ve 23. maddeleri gereğince ... 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 13.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1180, Karar No: 2014/2388, Tarih: 07.04.2014

**10. Ceza Dairesi         2014/1180 E.  ,  2014/2388 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2013/393725

Mahkeme : HATAY 2. Ağır Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi- Numarası : 06.11.2013- 2013/123 esas ve 2013/256 karar

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Tebliğnamede sanık olarak gösterilen S. Ç. müdafiinin 06.11.2013 tarihinde hükmü temyiz etmesinden sonra, sanığın 02.12.2013 tarihli, müdafiinin ise 04.12.2013 tarihli dilekçeleri ile temyiz isteminden vazgeçmeleri nedeni ile hükmün mahkemesince 09.12.2013 tarihinde kesinleştirildiği anlaşıldığından, temyiz incelemesi diğer sanıklar A.. İ.., S.. Y.. ve S.. E.. hakkında kurulan hükümlere hasren yapılmıştır.

Hükme esas alınan ve 01.02.2013 tarihinde alıcı olduğu ileri sürülen U. A., 04.02.2013 tarihinde alıcı olduğu ileri sürülen K. S., 05.02.2013 ve 09.02.2013 tarihinde alıcı olduğu ileri sürülen Y. K.'nın yakalanmalarına ilişkin olay tutanaklarının, bu olaylarla ilgili fiziki takip tutanaklarının, sanıkların evlerinin aranması ile ilgili arama tutanaklarının, soruşturma aşamasında alınan ifadelerinin asılları veya onaylı örneklerinin, telefon görüşmelerinin dinlenilmesine ilişkin hâkim veya mahkeme kararları ile bu görüşmelere ilişkin çözüm tutanaklarının, U. A. ve K. S.'de ele geçirilen uyuşturucu maddeler ilgili ekspertiz raporlarının aslı veya onaylı örneklerinin, temyiz incelemesine olanak sağlayacak biçimde dosya içinde bulundurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık Süleyman müdafii ile sanıklar A. ve S.'nin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin, hükümlerin BOZULMASINA, 07.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1743, Karar No: 2024/1686, Tarih: 21.03.2024

**7. Hukuk Dairesi         2023/1743 E.  ,  2024/1686 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/133 E., 2023/330 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ordu 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/120 E., 2022/360 K.

Taraflar arasındaki el atmanın önlenmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 441 ada 16 ve 24 parsel sayılı taşınmazların maliki olduğunu, davalı ... Belediyesine ait ... Mahallesindeki ... Caddesinde toplanan yağmur sularının sel halinde taşınmazlarına (cadde üzerindeki 3 üncü şahıs ...’a ait evin yanından itibaren) akıtılmak suretiyle müdahalede bulunduğunu, yolun iki tarafında bordür taşları döşeli olduğundan 500-600 metre yukarıdan itibaren yol içerisinde toplanan yağmur sularının müvekkiline ait taşınmazlara akıtılarak müdahalede bulunulduğunu, müvekkilinin 24.03.2017 tarihinde Ordu Büyükşehir Belediyesi Başkanlığına müracaat etmesi üzerine Ekim 2017 tarihinde Yol Ulaşım Dairesinin yola oluktaşı döşediği ve yağmur suyunun akışının durdurulduğunu, ancak daha sonra Ocak 2018 tarihinde yağmur suyunun tekrar müvekkilinin bahçesine bağlandığını, yağmur suyunun akıtıldığı güzergahın doğal dere olmadığını ve bu konuda ... Mahallesi muhtarlığının il muhaberinin ekli olduğunu ileri sürerek, davalının müdahalesinin men’ine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın hak düşürücü süre ve zamanaşımı yönünden reddi gerektiğini, husumetin ayrı bir tüzel kişiliği bulunan Ordu Su ve Kanalizasyon İdaresi Genel Müdürlüğüne yöneltilmesi gerektiğini, olayda mücbir sebep olup İdarenin kusuru olmadığını ve yerinde keşif yapılarak akan suların doğal olarak akan su olup olmadığı iddia edilen taşkınlığın komşuluğun olağan hoşgörü sınırları içinde katlanıp katlanmayacağının saptanması gerektiğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; inşaat mühendisi, ziraat mühendisi ve jeoloji mühendisinden oluşan bilirkişi heyeti ek raporu değerlendirildiğinde, davacının hissedarlarından olduğu 441 ada 16 ve 24 parsel sayılı taşınmazlara ... Caddesi üzerinden akan yağmur sularının toplanarak akması hususunun taşınmazları tehlike altında bıraktığının anlaşıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne, taşınmazların 30 metre yakınına davalı tarafından döşenen yağmur suyunun akışını sağlayan koruge borunun çevreden bulunan diğer taşınmazlara zarar vermeden kaldırılması suretiyle müdahalenin men'ine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle:

1. Davanın hak düşürücü süre ve zamanaşımı yönlerinden reddini talep ettiğini,

2. Müvekkili kurumun davada sorumluluğu ve ihmali bulunmadığını, yol güzergahının parke kaplama yol olup tanıkların da ilgili parke yolun 2010 yılında yapıldığını beyan ettiklerini, ...'nın 2014 yılında kurulduğu gözetildiğinde davada sorumluluğunun bulunmadığının açık olduğunu, kabul anlamına gelmemekle birlikte imar uygulaması olmayan mevkilerde suların geçici olarak doğal hendeklere ve doğal kanallara bağlanabildiğini, bilirkişi raporunda yağmur sularının taşınmaz sınırında bulunan dere içerisinde toplandığının belirtildiğini,

3. İstinaf incelemesi öncesi yapılan keşifte taşınmazda mevcut bir zarar olup olmadığının; var ise de bu durumun neden kaynaklandığı hususunun net olarak ortaya konamadığını, raporda taşınmaz sınırında bulunan dere içerisinde toplanan yağmur sularının yetiştiricilik bağlamında tarım arazisi olarak kullanılan fındık bahçesindeki fındık ocakları üzerinde olumsuz etkilerinin görülmediğinin, fındık ocaklarının vejetatif gelişimlerinin iyi olduğunun belirtildiğini,

4. Medeni Kanun gereğince doğal olarak akan suya katlanılmasının zorunlu olduğunu,

5. Davanın açılmasına sebebiyet vermediklerinden aleyhlerine yargılama gideri ve vekalet ücretine hükmedilmesinin hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek, istinaf talebinin kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebeplerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, el atmanın önlenmesi istemine ilişkindir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebeplerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, el atmanın önlenmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 683 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

21.03.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5422, Karar No: 2020/2633, Tarih: 08.06.2020

**11. Hukuk Dairesi         2018/5422 E.  ,  2020/2633 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :.FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 2.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 18/07/2016 gün ve 2016/84 - 2016/131 sayılı kararı onayan Daire'nin 12/09/2018 gün ve 2016/14440-2018/5243 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin tanınmış “enpara.com” markasının sahibi olduğunu, müvekkilin tescilli logosu ile karışıklığa neden olabilecek kadar benzer bir logonun davalı tarafça kullanıldığını öğrendiklerini, davalı tarafından müvekkili bankanın logosu ile neredeyse birebir aynı olan logonun sadece rengi değiştirilerek haksız olarak kullanıldığını, müvekkilinin aynı logoyu içerir birden çok tescilli markası bulunduğunu, davalının kullanımının müşteriler üzerinde banka ile ilgili yanlış algı yarattığını, davalının kullanımının kötü niyetli olduğunu ileri sürerek, tecavüzün durdurulması ve önlenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Bu kez davacı vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 38,50 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 477,45 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 08/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1638, Karar No: 2012/3554, Tarih: 20.02.2012

**2. Ceza Dairesi         2012/1638 E.  ,  2012/3554 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Elektrik enerjisi hırsızlığı

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın yüzüne karşı ve müdafiinin yokluğunda verilen kararın gerekmediği halde müdafiine tebliği üzerine sanık müdafiinin hükmü temyiz ettiği,5271 sayılı CMK' nın 232/6 ve 34/2.maddeleri ile 1412 sayılı CMUK’nın 310.maddesine göre kararda başvurulacak yasa yolu, süresi, mercii ve şekli kuşkuya yer vermeyecek biçimde açıkça gösterilmesi gerektiği halde, sanığın yüzüne karşı verilen hükümde temyiz süresinin ''tefhim ve tebliğden itibaren başlayacağı'' belirtilerek yanılgıya sebebiyet verildiğinden;29.12.2009 tarihinde sanığın yüzüne karşı verilen kararı yasal bir haftalık süreden sonra,15.01.2010 tarihinde temyiz eden sanık müdafiinin temyiz istemi süresinde kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanığa atılı elektrik enerjisi hırsızlığı suçunun gerektirdiği cezanın miktar ve nevi itibariyle tabi olduğu 765 sayılı TCK.’nun 102/4 ve 104/2.maddelerine göre hesaplanan 7 yıl 6 aylık zamanaşımının suç ve inceleme tarihleri arasında gerçekleştiği anlaşılmakla, hükmün BOZULMASINA,1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca sanık hakkındaki kamu davasının 5271 Sayılı CMK’nun 223/8.maddesi gereğince istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 20/02/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20374, Karar No: 2014/23000, Tarih: 06.11.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/20374 E.  ,  2014/23000 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Zonguldak 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 06/06/2014

NUMARASI : 2014/252-2014/436

Davacı, meslek hastalığı sonucu maluliyetinden doğan maddi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava nitelikçe; 11.09.2008 tarihinde meslek hastalığına bağlı olarak sürekli iş göremezlik oranının % 0,00’dan % 12,10'a yükselmesi nedeniyle % 12,10 oranındaki artan bölüm için ve devamında yine 03.11.2011 tarihinde meslek hastalığına bağlı olarak sürekli iş göremezlik oranının % 12,10'dan % 18,20'ye yükselmesi nedeniyle %6,1 oranınaki artan bölüm için maddi tazminat istemlerine yöneliktir. Davanın bu niteliğine göre, mükerrer ödemeye ve sebepsiz zenginleşmeye yol açılmamak için, Sosyal güvenlik Kurumu tarafından bağlanan gelirlerin ilk peşin değeri ile varsa geçici iş göremezlik ödeneğinin, rücu edilebilecek kısmının hesaplanarak, bilirkişi raporunda belirlenen zarar tutarından indirilmesi gerektiği ortadadır. Kurumca rücu edilebilen peşin değer ise işveren ve üçüncü kişilerin kusurları ile sınırlıdır.

Mahkemece meslek hastalığının kaçınılmazlık nedenine bağlı olarak ortaya çıktığının kesinleşen manevi tazminat davasında belirlendiğinden bahisle, davacının maddi tazminat isteminin kabulüne karar verilmişse de, eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece meslek hastalığının kaçınılmazlık nedenine bağlı olarak ortaya çıktığının kesinleşen manevi tazminat davasında belirlendiğinden bahisle, davacının maddi tazminat isteminin kabulüne karar verilmişse de, eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidildiği anlaşılmaktadır.

İşverenin, tazminattan sorumlu tutulması giderek, tazminat miktarının belirlenmesinde; meslek hastalığının tespit tarihinde yürürlükte bulunan İş Kanunun 77. ve iş sağlığı ve güvenliği yönetmeliğinin öngördüğü önlemlerin işyerinde olup olmadığının saptanması ile mümkündür. Bu yön ise, başka bir anlatımla, işverenin kusurlu olup olmadığı, varsa kusur oranı, uzman bilirkişiler tarafından düzenlenecek kusur raporu ile tespit edileceği yönü tartışmasızdır. Oysa manevi tazminat davasında, hakimlik mesleğinin gerektirdiği, genel ve hukuki bilgi ile çözümlenmesi mümkün olmayan, özel ve teknik bilgiyi gerektiren konuda bilirkişiye gidilmeden, tarafların meslek hastalığının ortaya çıkmasında kaçınılmazlık olgusunun varlığına ilişkin beyanları yeterli görülmek suretiyle bilirkişi yerine geçilerek sorunun çözümlediği görülmektedir. Öte yandan maddi tazminat davasında SGK tarafından bağlanan gelirin peşin sermaye değerinin ve varsa Kurumca ödenen geçici iş göremezlik ödeneğinin rücu edilebilir bölümünün indirimi gerekli olup, rücu edilebilir bölümün bulunup bulunmadığının belirlenmesinin ise özel ve teknik bilgiyi gerektiren bir konu olduğu, taraf beyanlarıyla değil, ancak bilirkişiye gidilerek alınacak kusur raporu sonrasında belirlenebileceği ortadadır. Hal böyle olunca da manevi tazminat davasındaki, usulünce alınmış bir kusur bilirkişi raporuna dayanmayan, davanın taraflarının beyanları ile ortaya çıkan kaçınılmazlığa ilişkin değerlendirmenin, görülmekte olan maddi tazminat davasında hükme esas alınamayacağı ortadadır.

Yapılacak iş, işçi sağlığı iş güvenliği konularında uzman bilirkişilerden, İş Kanununun 77. Maddesi ile yönetmelik hükümleri göz önünde tutularak yöntemince rapor alınmak, alınan raporu mevcut delillerle birlikte değerlendirmek ve buna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece yukarıda açıklanan maddi ve hukuksal olgular dikkate alınmadan, yazılı şekilde hüküm kurması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre, tarafların sair temyiz itirazlarının ilerde incelenmesine, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 06/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.