muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/7416, Karar No: 2010/3195, Tarih: 23.03.2010

**11. Hukuk Dairesi         2008/7416 E.  ,  2010/3195 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Asliye 7.Ticaret Mahkemesi’nce verilen 18.03.2008 tarih ve 2007/862-2008/149 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davacı vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 23.03.2010 gününde davacı avukatı ... ile davalı avukatı ... gelip, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ... Bayrampaşa’da bulunan Gümrük Bakanlığı’na bağlı Özel Geçici Depolama Yerinin işletmecisi olduğunu, davalı tarafın ithal ettiği dondurulmuş sığır iç yağının davalı tarafın talebin üzerine 17.11.2000 tarihinde şok ünitesinin çalıştığı depolara alındığını, şok ünitesinin (-18) derecede çalıştırılması gerektiğinden, davalı emtiası nedeniyle her ay 3 – 4 milyar lira elektrik parasının fazladan ödendiğini, ardiye ücretini ödemeyen davalının gümrük resmi işlemlerini yaparak malı depodan çekmediğini ileri sürerek, ıslah dilekçesi ile birlikte şimdilik 76.864.151.000 TL.nın 12.01.2004 tarihinden itibaren reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, ithal edilen emtianın ithali ve yurda girişinin müvekkili iradesi dışında engellendiğini, idarenin ithale izin vermemesi nedeniyle gerçekleşmediğini, yurda girişi yasaklanan malın müvekkilinin iradesi dışında soğuk hava deposuna bırakıldığını, bu nedenle müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini, davalı şirket temsilcisi aleyhinde gümrük kaçakçılığı suçundan dolayı açılan ceza davasında sanığın beraatı ile dava konusu yağın iadesine karar verildiği ve müvekkilince talep edildiği halde yağların davalıya iade edilmediğini, 07.02.1985 tarih ve 16859 sayılı Resmi Gazete de yayınlanan 30.01.1985 tarih ve 85/9053 sayılı Kararname ekindeki karar gereği müvekkilinden ardiye ücreti istenemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davalının gümrük işlemlerinde muhatabının Gümrük İdaresi olduğu, beraat veya iade kararının davacının ardiye ücretini almaya engel teşkil etmeyeceği, davalının husumet yönünden savunması ile ilgili muhatabının idare olduğu ve davacının ardiye ücretini davalıdan istemesinin bir yasal engelinin bulunmadığı gerekçesiyle, 76.8 64.151.000 TL.nın 12.01.2004 tarihinden itibaren değişen oranlarda reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş,kararın davalı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 13.03.2007 tarihli kararı ile mahkeme kararı davalı yararına bozulmuştur. Mahkemece bozma kararına uyularak yükün antrepoya alındığı tarihte antreponun işleticisinin kooperatif olduğu, davacı ile kooperatif arasındaki 9.5.2003 tarihli devir sözleşmesinin BK.nun 179. maddesi anlamında işletme devri niteliğinde olmadığı işletmenin devrinin davacıya geçmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, antrepo ücretinin tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece verilen ilk kararda, davacının ardiye ücretini davalıdan istemesinin bir yasal engelinin bulunmadığı gerekçesiyle, 76.864.151.000 TL.nın 12.01.2004 tarihinden itibaren değişen oranlarda reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş,kararın davalı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 13.03.2007 tarihli kararı ile mahkeme kararı davalı yararına bozulmuştur. Mahkemece bozma kararına uyularak yükün antrepoya alındığı tarihte antreponun işleticisinin kooperatif olduğu, davacı ile kooperatif arasındaki 9.5.2003 tarihli devir sözleşmesinin BK.nun 179. maddesi anlamında işletme devri niteliğinde olmadığı işletmenin devrinin davacıya geçmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya kapsamından, davalı tarafından ithal edilen emtianın, İstanbul Gıda ürünleri Gümrük Müdürlüğü’ne hitaben yazdığı 22.11.2000 tarihli yazı üzerine 30.11.2000 tarihinde dava konusu antrepoya alındığı anlaşılmaktadır. 30.11.2000 tarihli “Ambar Giriş Listesi”nden de ambarın o tarihte dava dışı ... S.S. İstanbul Gıda Toptancıları Mega Site İşletme Kooperatifi tarafından işletildiği anlaşılmaktadır. Davacı vekili, dava konusu deponun işletme hakkının dava dışı ... S.S. İstanbul Gıda Toptancıları Mega Site İşletme Kooperatifi’nden tüm hak ve borçları ile devralındığını ileri sürerek, 13.05.2003 tarih ve 10898 yevmiye numaralı, sadece davacı tarafın imza ve kaşesini içeren taahhütnameyi sunmuştur. Yükün depoya alındığı tarihte depoyu işleten dava dışı ... S.S. İstanbul Gıda Toptancıları Mega Site İşletme Kooperatifi de mahkemeye hitaben gönderdiği 28.05.2004 tarihli yazıda, kooperatifçe 1997 tarihinden itibaren işletilen dava konusu sahanın 09.05.2003 tarihinde davacı ... Zeytincilik ve Gıda San ve Tic Ltd Şti.ne aktif ve pasifiyle devredildiğini, dava konusu deponun işletilmesi ile ilgili alacak yada borçları ile bir ilgileri olmadığını bildirmiştir. Davacı taraf, dava konusu deponun işletme hakkının tüm hak ve borçları ile dava dışı ... S.S. İstanbul Gıda Toptancıları Mega Site İşletme Kooperatifi tarafından kendilerine devredilmesine dair bir sözleşme ibraz etmemiştir. Dairemizin 13.03.2007 tarihli bozma kararında, dava dışı ... S.S. İstanbul Gıda Toptancıları Mega Site İşletme Kooperatifi ile davacı arasındaki 09.05.2003 tarihli sözleşmenin BK.nun 179.maddesinde düzenlenen “işletme devri” niteliğinde bir sözleşme olmadığı belirtilerek, davacının bu nedenle dava konusu deponun işletmesinin davacı şirkete devredilmesine dair 09.05.2003 tarihli sözleşmeden önceki depo ücret alacağını davacının talep hakkı olup olmadığının değerlendirilmesi gerektiği belirtilmiştir. Mahkemece, bozma kararı hatalı değerlendirilerek davacının 09.05.2003 tarihli sözleşmeden önceki talep hakkı değerlendirilmediği gibi, 09.05.2003 tarihli sözleşmeden sonraki döneme ilişkin alacağı da kapsayacak şekilde davanın reddine karar verilmiştir. Bu itibarla mahkemece, davacının sözleşmeden sonraki alacağını talep etmesi haklı olduğu gibi bozma kararından önce bu döneme ilişkin hesap edilen miktar yönünden de usuli kazanılmış hak doğduğu dikkate alınmak suretiyle, davacının, dava konusu deponun işletmesinin davacı şirkete devredilmesine dair 09.05.2003 tarihli sözleşmeden önceki depo ücret alacağını talep hakkı olup olmadığının değerlendirilmesi ile sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

2- Bozma sebep ve şekline göre davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,

2- Bozma sebep ve şekline göre davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle bozma sebep ve şekline göre davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, takdir edilen 750,00 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 23.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4146, Karar No: 2014/8923, Tarih: 23.09.2014

**10. Ceza Dairesi         2014/4146 E.  ,  2014/8923 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2013/250029

Mahkeme : İSTANBUL 18. Ağır Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi- Numarası : 25.04.2013 – 2012/519 esas ve 2013/142 karar

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

A) Dosyadaki belge ve bilgilere göre;

1- Sanık S.. Ç..'in atılı suçu işlediği iddiasıyla olay yerinde yakalandığı, kolluk görevlilerine S..Ç..'e ait kimlik bilgilerini içeren sahte nüfus cüzdanını verdiği ve 22.04.2005 tarihinde tutuklandığı, "S.. Ç.." kimliği ile hakkında "uyuşturucu madde ticareti yapma" suçundan 25.04.2005 tarihli iddianame ile dava açıldığı; İstanbul 12. Ağır Ceza Mahkemesi tarafından 04.09.2006 tarihinde 2005/106 esas ve 2006/157 karar sayı ile belirtilen suçtan 5237 sayılı TCK uygulanarak 4 yıl 2 ay hapis ve 4000 YTL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün Dairemizce 17.02.2009 tarihinde onanması sonucu kesinleştiği; sanık S.. Ç.. hakkındaki hapis cezasının “S..Ç..” kimliğiyle infazı için İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı'na 15.04.2009 tarihli müzekkerenin yazıldığı,

2- 02.02.2011 tarihinde devriye görevi yapan polislerce şüphe üzerine durdurulan ve yapılan kimlik bilgisi sorgulaması üzerine, İstanbul 12. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 04.09.2006 tarihli, 2005/106 esas ve 2006/157 karar sayılı kesinleşmiş mahkûmiyet hükmünün infazı için hakkında yakalama emri bulunduğu anlaşılan gerçek S.. Ç.., kollukta alınan 02.02.2011 tarihli ifadesinde; suçla ilgisinin olmadığını, abisi S.. Ç..'in kendisine ait kimlik bilgilerini kullanarak uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan Bayrampaşa cezaevinde 1 yıl yattığını ve daha sonra serbest kaldığını, abisi S.. Ç..'in 3 yıldır Bulgaristan'da olduğunu, kimlik bilgilerini kullanan abisinden şikayetçi olmadığını beyan ettiği, yapılan parmak izi incelemesi sonucu; daha önce yakalanarak tutuklanan ve hakkında mahkûmiyet kararı verilen kişinin S.. Ç.. olduğunun belirlendiği ve bu nedenle CMK. 250. madde ile yetkili İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı'nca S..Ç.. hakkında yargılamanın iadesi talebinde bulunulduğu, Mahkemece yargılamanın yenilenmesi isteminin kabul edilmesi sonucu 17.10.2012 tarihinde 2012/49 esas sayılı karar ile S..Ç..'in uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan beraatine, S.. Ç.. hakkında suç duyurusunda bulunulmasına karar verildiği,

3- Cumhuriyet savcılığınca yapılan soruşturma sonucu, daha önce yakalanarak tutuklanan ve hakkında mahkûmiyet kararı verilen kişinin sanık “S.. Ç..” olduğunun belirlendiği ve sanık S.. Ç.. hakkında, aynı suçtan dolayı 04.12.2012 tarihinde tekrar temyiz konusu bu davanın açıldığı; İstanbul 18. Ağır Ceza Mahkemesi'nce yapılan yargılama sonunda, 25.04.2013 tarihinde 2012/519 esas ve 2013/142 karar sayı ile "sanığın mahkûmiyetine" karar verildiği; hükmün sanık tarafından temyiz edildiği

Anlaşılmıştır.

B) Temel hukuksal ilkelere göre;

1- Sanıkların iddianame ve kararlara yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi mümkündür.

Anlaşılmıştır.

B) Temel hukuksal ilkelere göre;

1- Sanıkların iddianame ve kararlara yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi mümkündür.

2- "Ağır nitelikteki hukuka aykırılıklara dayanan" hüküm ve kararların hukuksal geçerliliği bulunmamaktadır.

C) Somut olayla ilgili olarak;

1- İsnat olunan suç nedeniyle yakalanıp tutuklanan, hakkında dava açılan, sorgusu yapılan, yargılama sonucu 04.09.2006 tarihinde mahkûmiyetine karar verilen kişi gerçekte sanık S.. Ç..'tir. Sanık başkasına ait kimlik bilgilerini kullandığı için iddianame ve kararlara yanlışlıkla Suat Çelik'in kimlik bilgileri yazılmıştır. İddianame ile sözü edilen mahkûmiyet hükmündeki kimlik bilgilerinin düzeltilmesi mümkündür.

2- Ağır nitelikteki hukuka aykırılığa dayanan 25.04.2013 tarihli 2012/519 esas ve 2013/142 karar sayılı mahkûmiyet kararı “yok hükmünde” olup hukuksal geçerliliği bulunmamaktadır.

3- Sanık hakkında 04.12.2012 tarihli iddianame ile aynı fiil nedeniyle ikinci kez dava açılmıştır.

D) Sonuç:

25.04.2013 tarihli 2012/519 esas ve 2013/142 karar sayılı mahkûmiyet kararının yok hükmünde olduğu; sanık S.. Ç.. hakkında 04.09.2006 tarihinde 2005/106 esas ve 2006/157 karar sayı ile verilen mahkûmiyet hükmünün geçerliliğini koruduğu dikkate alınarak;

1- 25.04.2005 tarihli iddianamedeki sanık S.. Ç..'in kimlik bilgilerinin düzeltilmesinin sağlanması, düzeltilen iddianameye karşı sanık S.. Ç..'ten diyeceğinin sorulması,

2- Daha sonra;

a) 04.09.2006 tarihli mahkûmiyet hükmündeki sanık S.. Ç..'in kimlik bilgilerinin düzeltilmesine,

b) Sanık hakkında 04.12.2012 tarihli iddianame ile aynı fiil nedeniyle açılan davanın CMK'nın 223. maddesinin 7. fıkrası gereğince reddine

Karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, sanığın yeniden mahkûmiyetine hükmolunması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA,

23.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7491, Karar No: 2024/7418, Tarih: 07.11.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/7491 E.  ,  2024/7418 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İnfaz Hakimliği

SAYISI : 2022/623 (E), 2022/689 (K)

İNCELEME KONUSU KARAR : Güvenlik Tedbirinin İnfaz edilmiş sayılmasına

KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Kasten yaralama ve tehdit suçlarından sanık ... hakkında yapılan yargılama sonucunda, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 32 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına, sanığın anılan Kanun'un 57 nci maddesi gereğince yüksek güvenlikli sağlık kurumunda koruma ve tedavi altına alınmasına dair Samsun 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.03.2014 tarihli ve 2013/459 Esas, 2014/150 Karar sayılı kararını takiben sevk edildiği Samsun Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi 'nde görevli psikiyatri uzmanı tarafından düzenlenen son rapor sonucunda toplum açısından tehlikeliliğinin önemli ölçüde azaldığından bahisle güvenlik tedbirinin infaz edilmiş sayılmasına ilişkin Vezirköprü İnfaz Hâkimliğinin 15.08.2022 tarihli ve 2022/623 Esas, 2022/689 Karar sayılı kararı ile ilgili olarak;

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 18.07.2023 tarihli ve 94660652-105-55-10138-2023-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.09.2023 tarihli ve 2023/87451 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü;

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.09.2023 tarihli ve 2023/87451 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Dosya kapsamına göre, sanığın Vezirköprü İnfaz Hâkimliğinin 15.08.2022 tarihli kararı ile sanığın sağlık kuruluşuna sevkini müteakip Samsun Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinin 02.10.2014 tarih ve 80010904 nolu sağlık kurulu raporu ile 5 yıl süre ile 6 ayda bir kontrolünün uygun olduğu, bundan sonraki kontrollerinin ikametgahına en yakın psikiyatri uzmanı bulunan bir merkezde yapılmasının uygun görüldüğü, sanığın yapılan son kontrolüne ilişkin psikiyatri uzmanı tarafından düzenlenen 08.04.2022 tarihli ve 362129 sayılı raporda da toplum açısından hastalığının tehlikeliliğinin önemli ölçüde azaldığının saptanmasına binaen güvenlik tedbirinin infaz edilmiş sayılmasına karar verilmiş ise de,

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun "Akıl hastalarına özgü güvenlik tedbirleri" başlıklı 57 nci maddesinde yer alan,

"(1) Fiili işlediği sırada akıl hastası olan kişi hakkında, koruma ve tedavi amaçlı olarak güvenlik tedbirine hükmedilir. Hakkında güvenlik tedbirine hükmedilen akıl hastaları, yüksek güvenlikli sağlık kurumlarında koruma ve tedavi altına alınırlar.

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun "Akıl hastalarına özgü güvenlik tedbirleri" başlıklı 57 nci maddesinde yer alan,

"(1) Fiili işlediği sırada akıl hastası olan kişi hakkında, koruma ve tedavi amaçlı olarak güvenlik tedbirine hükmedilir. Hakkında güvenlik tedbirine hükmedilen akıl hastaları, yüksek güvenlikli sağlık kurumlarında koruma ve tedavi altına alınırlar.

(2) Hakkında güvenlik tedbirine hükmedilmiş olan akıl hastası, yerleştirildiği kurumun sağlık kurulunca düzenlenen raporda toplum açısından tehlikeliliğinin ortadan kalktığının veya önemli ölçüde azaldığının belirtilmesi üzerine infaz hâkimi kararıyla serbest bırakılabilir.

(3) Sağlık kurulu raporunda, akıl hastalığının ve işlenen fiilin niteliğine göre, güvenlik bakımından kişinin tıbbi kontrol ve takibinin gerekip gerekmediği, gerekiyor ise, bunun süre ve aralıkları belirtilir.

(4) Tıbbi kontrol ve takip, raporda gösterilen süre ve aralıklarla, Cumhuriyet savcılığınca bu kişilerin teknik donanımı ve yetkili uzmanı olan sağlık kuruluşuna gönderilmeleri ile sağlanır." şeklindeki düzenlemeler değerlendirildiğinde, sağlık kurumunda koruma ve tedavi altına alınan sanığın gözlemlendiği süreler içerisinde hakkında düzenlenen raporlar gözetilerek 5237 sayılı Kanun'un 57 nci maddesinin ikinci fıkrası gereğince toplum açısından tehlikeliliğinin ortadan kalktığının veya önemli ölçüde azaldığı yönünde sağlık kurulu raporunun temin edilmesine binaen infaz hakimliğinden serbest bırakılması yönünde talepte bulunulabileceğinin anlaşılması karşısında, psikiyatri uzmanı tarafından düzenlenen tek hekim raporuna binaen yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin, (1), (2) ve (3) üncü fıkraları;

(1) Hâkim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümde hukuka aykırılık bulunduğunu öğrenen Adalet Bakanlığı, o karar veya hükmün Yargıtayca bozulması istemini, yasal nedenlerini belirterek Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazılı olarak bildirir.

(2) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, bu nedenleri aynen yazarak karar veya hükmün bozulması istemini içeren yazısını Yargıtayın ilgili ceza dairesine verir.

(3) Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar.

(2) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, bu nedenleri aynen yazarak karar veya hükmün bozulması istemini içeren yazısını Yargıtayın ilgili ceza dairesine verir.

(3) Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar.

2. Kasten yaralama ve tehdit suçlarından açılan kamu davası sonunda, suçları sabit görülüp, üzerine atılı bulunan suçları işlediği sırada akıl hastası olması nedeniyle cezai ehliyetinin bulunmadığı tespit edilen hükümlü hakkında 5237 sayılı Kanun’un 32/1 ve 5271 sayılı Kanun’un 223/3-a maddeleri gereğince ceza verilmesine yer olmadığına, toplum açısından tehlikeliliğinin ortadan kalkmasına veya önemli ölçüde azalmasına kadar 5237 sayılı Kanun’un 57/1 maddesi gereğince yüksek güvenlikli bir sağlık kurumunda koruma ve tedavi altına alınmasına karar verildiği, kararın kesinleştiği ve hükmün infazı sırasında, Samsun Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinin 02.10.2014 tarih ve 80010904 nolu sağlık kurulu raporu ile 5 yıl süre ile 6 ayda bir kontrolünün uygun olduğu, bundan sonraki kontrollerinin ikametgahına en yakın psikiyatri uzmanı bulunan bir merkezde yapılmasının uygun görüldüğü bildirilmekle, bu rapor dikkate alınarak karar tarihi itibariyle yetkili ve görevli olan Samsun 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.06.2015 tarihli ve 2015/21 değişik iş sayılı kararı ile hükümlünün 5 yıl süre ile 6 ayda bir bünyesinde psikiyatri uzmanı bulunan ve hükümlünün ikametine en yakın olan bir merkezde kontrolleri yapılmak üzere serbest bırakılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

3. Cumhuriyet savcılığınca hükümlünün sağlık kurulu raporunda gösterilen süre ve aralıklarla kontrolünün psikiyatri uzmanı bulunan sağlık kuruluşunda yaptırıldığı ve yapılan son kontrolüne ilişkin psikiyatri uzmanı tarafından düzenlenen 08.04.2022 tarihli ve 362129 sayılı raporda da toplum açısından hastalığının tehlikeliliğinin önemli ölçüde azaldığının bildirilip, kişinin akıl hastalığı itibariyle toplum açısından tehlikeliliğinin arttığı yönünde bir tespit olmaması karşısında, 5237 sayılı Kanun’un 57. maddesinin 5. fıkrasında yer alan, “Tıbbi kontrol ve takipte, kişinin akıl hastalığı itibarıyla toplum açısından tehlikeliliğinin arttığı anlaşıldığında, hazırlanan rapora dayanılarak, infaz hâkimliğince yeniden koruma ve tedavi amaçlı olarak güvenlik tedbirine hükmedilir. Bu durumda, bir ve devamı fıkralarda belirlenen işlemler tekrarlanır.” hükmünün de uygulanmasının mümkün olmadığı anlaşılmakla, İnfaz hakimliğince hükümlü hakkında hükmolunan güvenlik tedbirinin infaz edilmiş sayılmasına dair verilen kararda usul ve yasaya aykırılık görülmediğinden, haklı sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle REDDİNE,

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.11.2024 tarihinde karar verildi.