muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/14147, Karar No: 2014/27755, Tarih: 22.09.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/14147 E.  ,  2014/27755 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 9. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/01/2014

NUMARASI : 2012/158-2014/14

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, diyaliz merkezi olarak hizmet verdiğini, Uzman Hekim Dr. A.. Ö..'in şirkete ait diyaliz merkezinde 30.05.2011 tarihine kadar Mesul Müdür unvanı ile görev yaptığını, işyerindeki çalışmasının ise 09.06.2011 tarihinde sonlandığını, yerine Mesul Müdürlük görevine Dr. H..Ö..'in görev yapmaya başladığını, Ankara İl Sağlık Madürlüğüne 30/11/2011 tarihli dilekçe ile 31/05/2011 tarihinde Dr.A.. Ö..'in mesul müdür görevinden ayrıldığı, konusunda bildirim yapıldığını, Dr.H.. Ö.in 30/05/2011 tarihinde diyaliz merkezinde çalışmaya başladığını, buna ilişkin bildirinin 03/06/2011 tarihinde yapıldığını, ancak mevcut personel değişikliği neticesinde, 30.05.2011 ve 31.05.2011 tarihlerinde hastalara diyaliz hizmeti verildiği halde, anılan tarihlerde diyaliz merkezinde hekim eksikliği olduğundan bahisle bu hizmetler davalı kuruma fatura edilemediğini, bu nedenle davacı şirketin davalı kurumdan iki günlük fatura alacağı bulunduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 17.852,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsilini istemiştir.

Davalı, uyuşmazlığın iş mahkemelerinde görülmesi gerektiğini, davacı ile 2009 yılına ait Sosyal Güvenlik Kurumu Özel Sağlık Hizmeti Sunucularından Sağlık Hizmeti Satın Alma Sözleşmesi akdedildiğini, sözleşmenin 3.1.9.1. maddesinde "Sağlık hizmeti sunucusunda görevli sözleşmeye esas hekim/hekimler, sözleşme öncesi Kuruma bildirilerek MEDULA sistemine kaydedilir. Kayıtlı olmayan hekimin yaptığı işlemlerin kayıtlı hekimin üzerinden fatura edilmesi halinde bu işlem bedelleri ödenmez, ödenmiş ise bu sözleşmenin (4.6.) numaralı maddesine göre tahsil edilir ve yine bu sözleşmenin (5.1.10) numaralı maddesine göre işlem yapılır." hükmünün yer aldığını, madde metninden de anlaşılacağı üzere yeni mesul müdürün işe başlama tarihinin bildirilmesi hususunda bir süre belirtilmediğini, aksine sözleşme öncesinde Kuruma bildirilmesinin öngörüldüğünü, Kurum ile sözleşme imzalayan ve sözleşme gereği bütün özel sağlık hizmeti sunucularının bilmesi gerektiği gibi yeni mesul müdür bildirimi yapılmadığı sürece MEDULA sisteminde ilgili sağlık sunucusunun ekranı aktif hale gelmeyeceğini, böyle bir durumda Özel Sağlık Hizmeti Sunucusunun yapmış olduğu işlemlere sistem provizyon vermeyeceğinden yapılan işlemlerin faturalandırılamayacağını, yani sistemin aktif hale gelebilmesi için mesul müdürün görevinin son bulduğu gün yeni mesul müdür bildirimi de yapılması gerektiğini, davacı tarafın sistemden provizyon alamadığını bildiği ve öğrendiği halde hizmet vermeye devam ettiğini, bu nedenle de dava dilekçesinde iddia etmiş olduğu zarara kendi kusuru ile sebebiyet verdiğini savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davacının sözleşme hükümlerine uygun olarak "sertifikalı hekim - mesul müdür" bildirimini süresinde yapmadığı, eski hekim sistemden pasif edilmeden önce yapılmadığı ve sistemden provizyon alamadığını bildiği halde hizmet verdiği, dolayısıyla davacının yasal prosedüre uymadığından davanın reddine karar verilmiş;hüküm,davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davacının sözleşme hükümlerine uygun olarak "sertifikalı hekim - mesul müdür" bildirimini süresinde yapmadığı, eski hekim sistemden pasif edilmeden önce yapılmadığı ve sistemden provizyon alamadığını bildiği halde hizmet verdiği, dolayısıyla davacının yasal prosedüre uymadığından davanın reddine karar verilmiş;hüküm,davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı kurumun sigortalılarına diyaliz hizmeti verdiğini, ancak, eski mesul müdürün ayrılışı, yeni mesul müdürün başlaması hususlarında süresi içerisinde kuruma gerekli müracaatların yapılmaması nedeniyle hizmet bedellerini kuruma fatura edemediğinden bahis ile verdiği hizmet bedelinin tahsili istemi ile eldeki davayı açmıştır. Davalı,davanın reddini dilemiş, mahkemece,davanın reddine karar verilmiştir. Davacının talep ettiği bedelin davalı kurum sigortalılarına verilen diyaliz hizmeti olduğu hususu mahkemenin kabulünde olduğu gibi taraflar arasında da çekişmesizdir. Her ne kadar davacı tarafından mesul müdür doktorların ayrılış ve başlama hususlarında sözleşmeye riayet edilmediği açık isede, hizmet verilen hususun diyaliz olup, diyaliz hastalarının devam ettikleri merkeze randevulu gelmeleri, hayati tehlikelerinin bulunması ve başka bir merkezden randevu alıp gitmelerinin kendileri açısından zor olması, yine alıştıkları merkezde bu hizmeti almalarının kendileri açısından önemli olması hususları dikkate alındığında merkezin hizmet vermesinin gerekliliği gibi bu tür zor durumdaki hastaları geri çevirmesinin ve prosedür gereği hizmet vermemesinin beklenemeyeceği hususları bir bütün olarak değerlendirildiğinde mahkemece davacının verdiği hizmet bedellerinin tespiti ile tahsiline karar vermesi gerekirken aksi düşüncelerle yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 22.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/992, Karar No: 2019/3475, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/992 E.  ,  2019/3475 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/8830, Karar No: 2006/11394, Tarih: 19.07.2006

**2. Hukuk Dairesi         2006/8830 E.  ,  2006/11394 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Yukarıda tarihi, numarası, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; Dairenin \* 13.06.2006 gün ve 18896 – 3194 sayılı ilamiyle\* onanmasına karar verilmişti. Sözü geçen Dairemiz kararının düzeltilmesi istenilmekle, evrak okundu, gereği görüşülüp düşünüldü.

Temyiz ilamında yer alan açıklamalara göre Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440. maddesinde sayılan sebeplerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE ve aynı Kanunun değişik 442. maddesi ile 5237 Sayılı Türk Ceza Kanunun 52. maddesi hükmünce takdiren (140) YTL. para cezasının, harçlar kanunu uyarınca (25.10) YTL. ilam harcının karar düzeltme isteyene yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna oyçokluğuyla karar verildi. 19.07.2006 çar.

KARŞI OY

Davalı kocanın hastalığı sebebiyle 7-8 yıldır davacı ile davalı arasında cinsel ilişki kurulamaması yüzünden davacı kadın tarafından evlilik birliğinin temelinden sarsılması sebebiyle boşanma (TMK. m. 166 f. I-II) isteminde bulunulmuştur.

Yerel mahkeme davalı kocanın şeker hastalığı sebebiyle erektil işlev bozukluğunun var olduğunu kabul etmekle beraber evliliğin iyi ve kötü günde birlikte olmayı gerektirdiğinden “evlenmeden sonra” oluşan bu hastalığın boşanma sebebi sayılamayacağı gerekçesiyle davanın “reddine” karar vermiştir.

Değerli çoğunluk davacı kadın tarafından temyiz edilen hükmün “onanmasına” karar vermiştir.

Devletler, hukuk politikasında boşanma sebeplerini belirlerken dayanacağı ilkeleri kendi toplumunun özelliklerini temel alarak saptamaktadır.

Türk Boşanma Hukukuna yön veren “temel ilkeler” beş grupta toplanmaktadır: "İrade ilkesi", "kusur ilkesi" "evlilik birliğinin sarsılması ilkesi", (EGGER, s. 145-148, ...-Aile, s. 183-186.) "elverişsizlik ilkesi" ve "eylemli ayrılık ilkesi".

Boşanmada “elverişsizlik ilkesi” gereğince eşlerden biri bedensel veya ruhsal bozukluk sebebiyle yükümlülüklerini yerine getiremeyecek hale gelmişse boşanmaya hükmedilir. Boşanma kararı verilebilmesi için ortaya çıkan özür/¬ek¬siklik diğer eş için ortak yaşamı çekilmez duruma getirmelidir. ..., s. 253, ..., s.920)

Boşanmada elverişsizlik ilkesine öğ¬re¬tide şu örnekler verilmektedir: Akıl hastalığı, iktidarsızlık, cinsel sa¬pıklık, kısırlık, bulaşıcı ve iğrenç hastalık, gelecek soylar için tehlikeli hastalıklar, alkolizm... s. 218, ... s. 240, ... s. 208, ..., s. 152, ..., 920, ..., s. 253, ...-BOŞANMA-2, s. 74-75)

Elverişsizlik ilkesinde bedensel ve ruhsal bozukluk sebebine dayalı olarak gerçekleşen eylem/olgu iradî sebeplere dayalı olmasa bile boşanma sebebi sayılır. Yeter ki elverişsizlik sonucu evliliğin dayanılmaz/katlanılmaz boyutlarda olduğu kanıtlanmış olsun.

Elverişsizlik ilkesinde bedensel ve ruhsal bozukluk sebebine dayalı olarak gerçekleşen eylem/olgu iradî sebeplere dayalı olmasa bile boşanma sebebi sayılır. Yeter ki elverişsizlik sonucu evliliğin dayanılmaz/katlanılmaz boyutlarda olduğu kanıtlanmış olsun.

Yargıtay’ın yerleşik uygulamasına göre evlenmenin sosyal amacı yanında, cinsel arzuları tatmin etme gayesi de vardır. Davacı kadının 24.6.1978 doğumlu olduğu gözetildiğinde elverişsizlik ilkesi koşulları gerçekleşmiş durumdadır. Davacı kadın için evlilik birliği temelinden sarsılmıştır. Boşanma kararı verilmelidir.

Hükmün bu gerekçe ile “bozulması” görüşünde olduğumdan değerli çoğunluğun “farklı görüşüne” katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2023/7674, Karar No: 2024/4372, Tarih: 07.05.2024

**12. Hukuk Dairesi         2023/7674 E.  ,  2024/4372 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

DAVALILAR : 3. Kişiler : Deva Tekstil Madencilik İnşaat Petrol Ürünleri Sanayi Ve Ticaret Limited Şirketi, ...

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davalı/3. kişi ...ile davacı/borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı vekili, icra mahkemesine başvurusunda, takip dışı (3. kişi) davalı ... Ges Enerji San. ve Tic. A.Ş.'ne gönderilen haciz ihbarnamesine itiraz edildiğini, haciz ihbarnamesine itirazın haksız olduğunu ileri sürerek, 89/4. maddesi uyarınca tazminata hükmedilmesini ve İİK'nın 338. maddesi gereğince şirket yetkilisi sanıkların cezalandırılmasını talep ettiği, mahkemece sanıkların beraatine ve tazminat davasının kabulü ile 140.000,00 TL tazminatın davalı 3. kişi şirketlerden tahsili ile davacıya verilmesine yönelik hüküm kurulması üzerine davalı ve davacı tarafın ayrı ayrı istinaf yoluna başvurduğu ve Bölge Adliye Mahkemesince davalı ...vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davalı ... Ges Enerji Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne ve İlk Derece Mahkemesi kararının, davalı ... Ges Enerji Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi yönünden kaldırılmasına, davalı ... Ges Enerji Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi'nin pasif dava ehliyeti bulunmadığından, açılan davanın bu davalı yönünden reddine dair verilen kararın davacı ve davalı 3. kişi vekili tarafından tazminat ve vekalet ücreti yönünden temyiz edildiği görülmektedir.

2004 sayılı İİK’nın 89. maddesinin 1. ve 2. fıkralarında; “Hamiline ait olmayan veya cirosu kabil bir senetle müstenit bulunmayan alacak veya sair bir talep hakkı veya borçlunun üçüncü şahıs elindeki taşınır bir malı haczedilirse icra memuru; borçlu olan hakiki veya hükmi şahsa bundan böyle borcunu ancak icra dairesine ödeyebileceğini ve takip borçlusuna yapılan ödemenin muteber olmadığını veya malı elinde bulunduran üçüncü şahsa bundan böyle taşınır malı ancak icra dairesine teslim edebileceğini, malı takip borçlusuna vermemesini, aksi takdirde malın bedelini icra dairesine ödemek zorunda kalacağını bildirir. Bu haciz ihbarnamesinde, ayrıca 2, 3 ve 4. fıkra hükümleri de üçüncü şahsa bildirilir. Üçüncü şahıs; borcu olmadığı veya malın yedinde bulunmadığı veya haciz ihbarnamesinin tebliğinden önce borç ödenmiş veya mal istihlak edilmiş veya kusuru olmaksızın telef olmuş veya malın borçluya ait olmadığı veya malın kendisine rehnedilmiş olduğu veya alacak borçluya veya ESAS NO : 2023/7674

emrettiği yere verilmiş olduğu gibi bir iddiada ise, keyfiyeti, haciz ihbarnamesinin kendisine tebliğinden itibaren yedi gün içinde icra dairesine yazılı veya sözlü olarak bildirmeye mecburdur." hükmüne yer verilmiştir.

Kanun hükmünde yer alan tazminatın konusu, haciz ihbarnamesine karşı üçüncü kişinin gerçeğe aykırı beyanda bulunması sebebiyle takip alacaklısının uğradığı zarardır. Bu davada, üçüncü kişinin gerçeğe aykırı beyanda bulunduğunu davacı takip alacaklısı ispat etmelidir. Üçüncü kişinin beyanının aksi, İİK'nın 68. maddesinde sayılan belgelere bağlı olmaksızın her türlü delille ispat edilebilir. Anılan maddenin açık hükmü gereğince; icra mahkemesince, genel hükümlere göre yargılama yapılarak sonuca gidilmelidir.

İİK'nın 89/4. maddesine dayalı olarak açılan tazminat davasında, tarafların göstereceği deliller, ticari defterler ve kayıtlar üzerinde bilirkişi incelemesi yapılarak, ihbarnamenin tebliğ tarihi itibariyle, borçlunun, üçüncü kişiden istenebilir, kesin nitelikte bir alacağının mevcut olup olmadığı genel hükümler çerçevesinde belirlenir, diğer bir ifade ile anılan maddeye göre tazminata hükmedilebilmesi için, borçlunun, haciz ihbarnamesinin üçüncü kişiye tebliği tarihi itibariyle, üçüncü kişi nezdinde kesinleşmiş, haczedilebilecek muaccel bir alacağının bulunması zorunludur.

Dava dosyasının incelenmesinde; 21.09.2021 ve 01.02.2022 tarihli kök ve ek bilirkişi raporlarında; davalı 3. kişi ... Ges Enerji San. ve Tic. A.Ş.'nin ticari defterleri ile dava dışı borçlu Halk Yenilenebilir Enerji A.Ş.'ne ait ticari defterlerinin incelendiği, asıl borçlu ve 3. şahıs arasında düzenlenen ve ihtilaf konusu olmayan sözleşme hükümlerinin incelenmediği görülmüştür.

Dava dosyasının incelenmesinde; 21.09.2021 ve 01.02.2022 tarihli kök ve ek bilirkişi raporlarında; davalı 3. kişi ... Ges Enerji San. ve Tic. A.Ş.'nin ticari defterleri ile dava dışı borçlu Halk Yenilenebilir Enerji A.Ş.'ne ait ticari defterlerinin incelendiği, asıl borçlu ve 3. şahıs arasında düzenlenen ve ihtilaf konusu olmayan sözleşme hükümlerinin incelenmediği görülmüştür.

Somut olayda, 3. kişiler ... Ges Enerji San. ve Tic. A.Ş. ile ...nin, dava dışı borçlu Halk Yenilenebilir Enerji A.Ş.'ne, haciz ihbarnamesinin tebliğ tarihi itibariyle kesinleşmiş ve muaccel bir borcunun bulunup bulunmadığının tespiti için tüm taraflara ait tüm ticari defter ve belgeler ile 2020 yılına ait ticari defterlerle birlikte, asıl borçlu ve 3. şahıs arasında düzenlenen sözleşme hükümleri de dikkate alınarak, ... Ges Enerji San. ve Tic. A.Ş. ile ...ve dava dışı borçlu Halk Yenilenebilir Enerji A.Ş.'nin 2020 yılına ait defter kayıtlarını oluşturan defter ve belgelerle birlikte banka hesapları ile belgeler (Fatura, Çek, Hakediş, Teminat Mektubu, Avansla ödemeleri, Banka dekontları vb. evrakların) üzerinde karşılaştırmalı olarak bilirkişi incelemesi yaptırılıp, haciz ihbarnamesinin tebliğ tarihi itibariyle borçlunun davalı 3. şahıstan kesinleşmiş ve muaccel bir alacağının olup olmadığının net olarak tespit edilerek, sonucuna göre hukuki durumun tayin ve takdiri gerekirken, sözleşme hükümleri incelenmeksizin düzenlenen yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak, İlk Derece Mahkemesince, davanın kabulü yönünde hüküm tesisi ve Bölge Adliye Mahkemesince yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, bunun yanısıra davalı 3. kişi ... Ges Enerji Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi'nin birleşme yolu ile ...tarafından devralındığı anlaşıldığından, ... Ges Enerji Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi'nin ticaret sicilden terkin edilip edilmediği hususun ticaret sicil müdürlüğünden sorularak ticaret sicil kayıtlarının da bu yönden incelenmesi gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Davalı 3. kişinin temyiz itirazlarının kabulü ile yukarıda yazılı nedenlerle 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Ceza Dairesinin 27.12.2022 tarih ve 2022/1013 Esas, 2022/3784 Karar sayılı kararının

KALDIRILMASINA ve Ankara 5. İcra Ceza Mahkemesinin 09.03.2022 tarih ve 2020/389 Esas, 2022/78 Karar sayılı kararının BOZULMASINA, davacının vekalet ücretine yönelik temyiz itirazlarının şimdilik bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 07.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10507, Karar No: 2012/5567, Tarih: 09.04.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/10507 E.  ,  2012/5567 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, ithal edilen cihazın fatura bedeli olan döviz satışkuru üzerinden TL. karşılığınının dava tarihinden itibaren 3095 sayılı Kanunun 4/A maddesi uyarınca devlet bankalarının EURO para birimi ile açılan bir yıl vadeli mevduat hesabına ödediği en yüksek faiz oranı üzerinden işetilecek faizi ile birlikte ödenmesine, katkı payının müvekkile yapılacak ödemeden kesilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle, kanuni gerektirici nedenlere göre davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, TC Sağlık Bakanlığı Manavgat Devlet Hastanesi'nin 19.09.2006 günlü Sağlık Kurulu Raporu ile parapleji teşhisi konulan ve "Alt ve üst ekstremite aktif, pasif ve asistif, aktif ve simetri çalışma modlu, spasm giderme fonksiyonlu hareket terapisi cihazı " kullanması gerektiği yönünde görüş bildirilen davacının, bu cihazları satın almak için ödediği 5.140 Euro' nun fiili ödeme tarihinde geçerli olan döviz satış kuru üzerinden Türk Lirası karşılığının dava tarihinden itibaren 3095 sayılı Yasanın 4/A maddesi uyarınca Devlet Bankalarınca Euro için açılmış bir yıl vadeli mevduat hesabına ödediği en yüksek faiz oranı üzerinden işletilecek faizi ile birlikte davalı Kurumdan tahsili, katkı payının davacıya yapılacak ödemeden kesilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile 4.572,87 Euro' nun dava tarihinden itibaren işleyecek davalı tarafından davacıya fiili ödeme yapılacak güne ilişkin döviz satış kuru üzerinden TL karşılığının devlet bankalarınca Euro para birimi ile açılmış bir yıl vadeli hesaba ödediği yasal faiz ile birlikte davalıdan tahsil edilerek davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa’nın 32. maddesinde sigortalıya protez, araç ve gereçlerinin standartlara uygun olarak sağlanması, takılması, onarılması ve yenilenmesinin sağlık yardımı olarak verileceği, sigortalılara verilecek protez, araç ve gereçlerin bedellerinin %20’sinin kendilerince ödeneceği, ancak, sigortalıdan alınacak katkı miktarının ödeme tarihindeki 25.08.1971 tarihli ve 1475 sayılı İş Kanunu'nun 33. maddesine göre sanayi kesiminde çalışan onaltı yaşından büyük işçiler için uygulanan aylık asgari ücretin bir buçuk katından fazla olamayacağı, 34. maddesinde Kurum'un sigortalının iyileşmesine yarayacak, yahut işgöremezliğini az çok gidermesi için gerekli görülecek protez, araç ve gereçlerini sağlamak, onarmak ve tespit edilen süre ve şartlarda yenilemekle yükümlü olduğu bildirilmiştir.

506 Sayılı Yasa'nın hastalık sigortasına ilişkin 32. ve devamı maddelerinde yer alan “işgöremezliği giderme” kavramı yanında uyuşmazlığın çözümünde kanunun 34. maddesinde yer alan “iyileştirme” kavramının da incelenmesi gerekmektedir. T.C. Anayasanın 90. maddesi uyarınca usulüne göre yürürlüğe konulmuş anlaşmalar kanun hükmündedir. Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası anlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası anlaşma hükümleri esas alınır. Bu bağlamda onay kanunu ile yürürlüğe giren Sosyal Güvenliğin Asgari Normları Hakkında 102 Nolu ILO

Sözleşmesinin 10/3. maddesinde; yapılacak yardımların, korunan kimsenin sağlığını korumaya, çalışma gücünü iadeye ve şahsi ihtiyaçlarını karşılayabilme kabiliyetini artırmaya matuf olduğu açıklanmıştır.

506 sayılı Yasa'nın hastalık sigortası kolundan sağlanacak sağlık yardımlarının kapsamı başlıklı 33. maddesinin son fıkrasında da bu madde gereğince yapılacak sağlık yardımlarının; sigortalının sağlığını koruma, çalışma gücünü yeniden kazandırma ve kendi ihtiyaçlarını görme kabiliyetini artırma amacını güdeceği açıkça belirtilmiş, bir anlamda, onaylanması nedeniyle bağlayıcı hale gelen 102 Numaralı ILO Sözleşmesinin 10/3. maddesi hükmü tekrarlanmıştır.

Her iki yasal düzenlemenin açıkça gösterdiği gibi, sigortalıya " "Ayakta Dik Pozisyonlandırma Cihazı (Motorlu Kalkış)" ve "Yumuşak ve Tek Basamak Portatif Merdiven Çıkma Cihazı" temini yönünden; aranacak temel unsur; iyileşmesine yardımcı olması unsurudur. İyileşmeye yardımcı olma kavramının ise, açık yasal düzenlemeler uyarınca; sağlığı koruma, çalışma gücünü yeniden kazandırma ve kendi ihtiyaçlarını görme kabiliyetini artırma olarak kabulü zorunludur, aksinin kabulü halinde iyileşme kavramına ilk günkü sağlığına kavuşma anlamının verilmesi halinde, ortez ve protez kullanımının hiçbir zaman mümkün olamayacağı hususu da açıktır.

Yargılama sırasında yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar Ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 63. maddesinde de yapılan açıklamalar doğrultusunda düzenleme bulunmaktadır. Buna göre; iş kazası ile meslek hastalığı, hastalık ve analık sonucu tıbben gerekli görülen sağlık hizmetlerinin karşılanması, temini amacıyla Kurumca finansmanı sağlanacak sağlık hizmetleri içinde (f) bendinde ortez ve proteze yer verilirken, temini için sadece; “sağlanacak sağlık hizmetleriyle ilgili teşhis ve tedaviler için gerekli olabilme” ifadesi kullanılmıştır.