muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/16665, Karar No: 2015/21872, Tarih: 24.06.2015

Somut olayda, davacının iş sözleşmesi davalı işveren tarafından davacının hatalı ve dikkatsiz montaj yapması sebebiyle şirketi zarara uğrattığı,işin güvenliğini tehlikeye attığı ve şirketin prestijini sarstığı gerekçesi ile haklı neden belirtilerek feshedilmiştir.Mahkemece alınan bilirkişi raporunda mevcut verilere göre davacıya kusur atfının mümkün olmadığı görüşü bildirilmiştir. Davacı ile birlikte zarara neden olan montaj işinde birlikte çalıştığı emsal çalışanın Kartal 4. İş Mahkemesi'nin 2010/607 esas sayılı dosyasında alınan bilirkişi raporunda olay nedeniyle davacının %30 kusurlu olduğunun ve oluşan zararın otuz günlük ücretinin üzerinde olduğu görüşü bildirilmiş, mahkemece bu rapor hükme esas alınarak davacının iş sözleşmesinin haklı sebeple feshedildiği gerekçesi ile kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin reddine karar verilmiş, verilen kararın Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin ilamı ile onandığı anlaşılmaktadır. Tüm dosya kapsamındaki bilgi ve belgeler ile emsal dava dosyasında alınan bilirkişi raporu dikkate alındığında davacının feshe konu olaydaki kusur oranına göre oluşan zararın otuz günlük ücretini aştığı,bu gerekçe ile davacının iş sözleşmesinin haklı sebeple feshedildiği anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca mahkemece davacının kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin reddine karar verilmesi gerekli iken yazılı gerekçe ile kabul edilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Dosyada bulunan davacıya ait imzalı ücret bordrolarının incelenmesinde 2006 yılı Mart ayı ve 2008 Kasım ayı dışındaki tüm bordrolarda fazla mesai alacağının tahakkuk ettiği anlaşılmaktadır. Her ne kadar bilirkişi tarafından 2007 Eylül ayı ücret bordrosunda da tahakkukun bulunmadığı belirtilmiş ise de bu ay ücret bordrosunda fazla mesai tahakkuku bulunduğu sabittir. Davalı işveren tarafından düzenli olarak fazla mesia tahakkuk ettirilmiştir. Davacının tüm çalışma döneminde iki ay hariç bordrolarda fazla mesai alacağının tahakkuk etmesi dikkate alındığında davacı ödenmeyen fazla mesai alacağı bulunduğunu ispatlayamamıştır. Bu gerekçe ile davacının fazla mesai alacağı talebinin reddine karar vermesi gerekmektedir.

4-Hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil ücretlerinin tanık ifadelerine göre belirlenmesi ve miktarın yüksek çıkması halinde işçinin çalışma süresi içerisinde hastalık izin mazeret gibi sebeplerle fazla çalışma yapmadığı günler bulunduğu kabul edilerek Dairemizce takdiri indirim yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır. Yapılacak indirim, işçinin çalışma şekline ve işin düzenlenmesine ve hesaplanan fazla çalışma miktarına göre takdir edilmelidir.

4-Hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil ücretlerinin tanık ifadelerine göre belirlenmesi ve miktarın yüksek çıkması halinde işçinin çalışma süresi içerisinde hastalık izin mazeret gibi sebeplerle fazla çalışma yapmadığı günler bulunduğu kabul edilerek Dairemizce takdiri indirim yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır. Yapılacak indirim, işçinin çalışma şekline ve işin düzenlenmesine ve hesaplanan fazla çalışma miktarına göre takdir edilmelidir.

Somut olayda, davalı işyerinde montaj elemanı olarak çalışan davacının, hükme esas teşkil eden bilirkişi raporunda hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil alacaklarından takdiri indirim yapılmaması isabetli olmamıştır. Davacının yaptığı işin niteliği dikkate alınarak, işçinin hasta ve mazeretli olabileceği günler için mahkemece %30'dan az olmamak şartıyla hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil alacaklarından takdiri indirime gidilmesi uygun olacağından, hükmün bu sebeple de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek olması halinde ilgiliye iadesine, 24.06.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10401, Karar No: 2024/7097, Tarih: 04.12.2024

**12. Ceza Dairesi         2020/10401 E.  ,  2024/7097 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/150 E., 2016/107 K.

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Mahkemece sanıkların mahkumiyetine ilişkin verilen hükümler, sanık ... müdafii ile sanık ... tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMK'nın 317. maddesindeki temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

Sanık ...'nin süresinde yaptığı duruşmalı inceleme talebinin; 7079 sayılı Kanun’un 94.maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 299/1. gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Mahkemece sanıklar hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 50/1-a, 52/1-4. maddelerine göre 15.200,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, sanık ... hakkında ayrıca inşaat mühendisliği mesleğini yapmaktan 1 yıl süre ile yasaklanmasına ilişkin hükümler verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca hükümlerin onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... müdafinin temyiz isteği; ... Apartmanının KTÜ Raporu incelediğinde temelde projelerin olmadığını dolayısıyla tespit ettikleri eksikliklerin binanın tamamıyla ilgili söylenemeyeceği, ... apartmanının fen kurallarına uygun bir yapı olduğu, çelik donatıların standartları sağladığı, binanın yüksekliklerinin standartlara uygun olduğu, sadece beton dayanım test sonuçlarının standartları sağlamadığı, etirye aralıkların fazla olduğu kanatine dayanarak tamamıyla faraziyeden ibaret suçlu yaratılmaya çalışılmış olduğuna, eksik inceleme ile karar verildiğine, sanığın sorumluluğunun söz konusu olmadığına, ... apartmanının bilirkişi değerlendirilmesinde Yapı Ruhsatının ve Yapı Kullanma izin belgesinin olmasına rağmen, İmar kanunu gereğince inşaat yaptıranın sorumluluklarını tamamıyla ve eksiksiz bir şekilde yerine getirmesine rağmen sanığa suç isnat edilmeye çalışıldığına, ruhsatta var olduğu ibra edilen projelerin ilgili belediyesinde kayıp olduğu veya deprem esnasında bulunamadığı gerçekliğinin kabul edilmesi gerektiğine, dolayısıyla bilirkişi değerlendirmelerinde projelerin bulunamadığından, olumsuz değerlendirmede bulunulamayacağı, yıkıma tek başına neden oluşturacak delil bulunmadığına, tanıkların da dinlenilmemiş olduğuna, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, lehe hükümlerin uygulanması talebine, suç tarihinden itibaren geçen süre dikkate alınarak davanın zamanaşımı yönünden incelenmesi ve düşürülmesine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Sanık ...'nin temyiz isteği; eksik incelemeye, kusur tespitine, sorumluğunun söz konusu olmadığına, Belediyeden kabul görmüş bir dosyanın ruhsatını imzalamasının doğal olduğuna, kaçak bina olduğuna ve kanunsuz olarak binaya su, elektrik bağlandığına, kanunen hükmünü kaybetmiş olan ruhsat belgesini imzalamasından dolayı sorumlu tutulamayacağına, kararın bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; 23 Ekim 2011 günü saat 13:41'de Van ilinin kuzeyinde merkez üssü .... Köyü civarı olan değeri değişik kuruluşlara göre 7,1 ile 7,3 arasında değişen, odak derinliği 19,02 km olan depremin meydana gelmesi üzerine Beyazıt mahallesinde bulunan ... apartmanının yıkılması ve çökmesi sonucu bir kişinin göçüğe (depreme) bağlı olarak öldüğü olayda; yapı sahibinin ve müteahhidinin sanık ..., fenni mesulün ... olduğu, Karadeniz Teknik Üniversitesi Mühendislik Fakültesi Dekanlığına bağlı İnşaat Mühendisliği Bölümü tarafından Temmuz 2012 tarihinde hazırlanan bilirkişi raporuna göre; ... Apartmanının yapım tarihinin tam olarak bilinmediği, 09.02.1996 tarihli yapı ruhsatı istek dilekçesi, 08.04.1996 tarih ve 96/3 numaralı yapı ruhsatı, 22.11.1999 tarihli yapı kullanma izin belgesi istek dilekçesi, 22.11.1999 tarih ve 99/33 numaralı yapı kullanma izin belgesi, muvafakat yazılan ve noter evraklarından binanın projelerinin 1997 yılından önce yapıldığının anlaşıldığı, binaya ait mimari ve statik projelerinin olmadığı, elektrik tesisat projesisin mevcut olduğu, binanın yapım yılına göre 1975-Afet Bölgelerinde Yapılacak Yapılar Hakkında Yönetmelik kapsamına girmekte olduğu, 23.11.2011 tarihli bilirkişi raporuna göre binanın taşıyıcı sisteminin betonarme olup, zemin ve 5 normal olmak üzere toplam 6 kattan oluştuğu, 08.04.1996 tarihli yapı ruhsatı ve 22.11.1999 tarihli yapı kullanma izin belgelerine göre bina bodrum, işyeri olarak kullanılan zemin ve konut olarak kullanılan 5 normal olmak üzere toplam 7 kattan oluştuğu, 1975-Afet Bölgelerinde Yapılacak Yapılar Hakkında Yönetmeliğinde deprem bölgelerinde kullanılacak binalarda dikkate alınması gereken minimum beton sınıfları hakkında bilgiler verildiği, ancak ... Apartmanına ait hesap ve projeler bulunmadığından, proje beton sınıfının belirlenmediği, karot numuneler üzerinde gerçekleştirilen merkezi basınç deneyi sonucunda betonunun ortalama basınç dayanımının 10.36 N/mm2 olarak belirlenmiş olduğu ki elde edilen bu basınç dayanımının, ilgili yönetmeliğin B160 sınıf beton için öngördüğü minimum dayanım kriterini sağlamadığı sonucuna varıldığı, ayrıca Yönetmeliğe göre zemin kat kolonları etriye çapı açısından yeterli iken, etriye aralığı açısından yetersiz olduğunun belirlendiği, parça beton numuneler incelendiğinde boyut itibariyle standart dışı irilikte agrega kullanılmış olduğu, bina taşıyıcı elemanların donatı detaylandırm asında yetersizlikler olduğu, sonuç olarak yıkılan binada projelendirme, yapım ve iş bitimi aşamalarında Afet Bölgelerinde Yapılacak Yapılar Hakkındaki Yönetmelik ve İmar Kanunu esaslarına yeterince uyulmadığının rapor edildiği görülmektedir.

Mahkemece alınan 29.07.2015 tarihli bilirkişi kurulu raporunda; "...Dava konusu binanın yapı ruhsatı almış resmi nilelik kazanmış bir yapı olduğu, resmi olarak 1996 yılında inşaatına başlandığı ve 1999 yılında tamamlandığı, Murat Kazancı'nın yapının “fenni mesulü” olduğu, ancak fenni mesul olmaktan kaynaklanan görevlerini yerine getirmediği, dolayısıyla binanın yıkılmasına neden olan imalat hatalarından sorumlu olduğu, binanın yıkılması sonucunda meydana gelen ölüm ve yaralanmalar bakımından dikkat ve özen yükümlülüğünü ihlal eden ihmali davranışının müessir olduğu, ancak somut olayda sanık bakımından ihmali davranışının yol açabileceği sonuçları öngörebildiği bir halin varlığından bahsetmek mümkün olmadığından sanığın taksirinin bilinçli olmadığı, sanık ... Dinçer'in söz konusu binanın sahip ve müteahhidi olarak yapımdan sorumlu olduğu halde yürürlükteki kurallarına uygun bir inşaat yaptırmak bakımından kendi üzerine düşen dikkat ve özeni göstermemesi nedeniyle sorumlu olduğu, ancak yıkılan binanın sanık ve sanığın aile efradı tarafından kullanılmakta olduğu göz önünde alındığında, sanığın imalatında gerekli dikkat ve özeni göstermediği binanın yıkılabileceğini öngörmediği göz önünde bulundurulduğunda, dolayısıyla bina sahibi olan sanığın binanın yıkılmasından dolayı bilinçsiz taksirinin varlığından bahsetmek gerektiği..." şeklinde rapor düzenlendiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ... müdafii ile sanık ...'nin yerinde görülmeyen sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

3194 sayılı İmar Kanunun 28. maddesinde yapının fenni mesuliyetini üzerine alan meslek mensuplarının, (fenni mesul mimar ve mühendisler uzmanlık alanlarına göre) yapının, tesisatı ve malzemeleri ile birlikte, Kanuna, ilgili diğer mevzuata, uygulama imar planına, ruhsata, ruhsat eki etüt ve projelere, standartlara ve teknik şartnamelere uygun olarak inşa edilmesini denetlemekle görevli olduğu, ruhsat ve eklerine aykırı olarak yapılması halinde durumu ruhsatı veren Belediyeye bildirmekle mükellef olduğunun düzenlendiği, bu konuda Erciş Noterliğine ait 13.02.1966 tarih ve 978 sayı ile taahhütname vermiş olan sanık ...'nin, fenni mesul olmaktan kaynaklanan denetim görevini yerine getirmediği dolayısıyla binanın yıkılmasına neden olan imalat hatalarından sanık ...'nin sorumlu olduğu, sanık ...'in söz konusu binanın sahibi ve müteahhidi olarak yapımından sorumlu olduğu halde, yürürlükteki kurallara uygun bir inşaat yaptırmak bakımından kendi üzerine düşen dikkat ve özeni göstermemesi nedeniyle kusurlu olduğunun kabul edildiği olayda;

1-Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde; TCK'nın 61/1. ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle, aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, yürürlükteki kurallara uygun bir inşaat yaptırmak bakımından dikkat ve özeni göstermeyen, bu nedenle 2. derecede deprem bölgesinde bulunan ... apartmanının tamamen çökmesine ve bir kişinin göçük altında kalarak ölmesine asli kusurlu olarak neden olan sanıklar hakkında, adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca cezada orantılılık ilkesi gözetilerek alt sınırdan daha fazla uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurularak sanıklar hakkında eksik cezaya hükmolunması,

2-Depremde yıkılan ve 2.derecede deprem bölgesinde bulunan ... apartmanından alınan karot numunelerinin teknik bilirkişiler tarafından incelenmesi neticesinde; binada kullanılan betonun 1975-Afet Bölgelerinde Yapılacak Yapılar Hakkında Yönetmeliğindeki B160 sınıf beton için öngördüğü minimum dayanım kriterlerini sağlamadığı, zemin kat kolonlarının etriye aralığı açısından yetersiz olduğu, parça beton numuneleri incelendiğinde boyut itibariyle standart dışı irilikte agrega kullandılığı, bina taşıyıcı elemanların donatı detaylandırılmasında yetersizlikler olduğu, bu yetersizlik ve eksikliklerin binanın yıkılmasında etkili olduğu; buna göre sanıkların yıkılan binanın proje aşamasında, yapım aşamasında ve iş bitimi aşamasında, üzerilerine düşen yükümlülükleri yerine getirmediği, öngörülebilen bu netice bakımından dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranan sanıklar hakkında bilinçli taksirin koşullarının oluştuğu anlaşılmakla, tayin olunan cezalarında 5237 sayılı TCK'nın 22/3. maddesi uyarınca arttırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesinde, belirli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkumiyet halinde 3 aydan 3 yıla kadar bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınabileceğine karar verilebileceğinin düzenlendiği, bir mesleğin icrasının yasaklanabilmesi için ruhsatnameye bağlı olarak yürütülmesi gerekmekte olup, inşaat mühendisi olduğu anlaşılan sanık ...'nin çalışmasının ruhsatnameye bağlı olarak yürütülen bir meslek olmadığı nazara alınmadan, çalışma hürriyetini kısıtlayacak şekilde mesleğini icrasında bulunmaktan 1 yıl süre ile yasaklanmasına karar verilmesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle, Erciş 3.Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık ... müdafii ile sanık ...'nin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, aynı Kanun'un 326. maddesinin son cümlesi uyarınca ceza miktarı yönünden sanıkların kazanılmış haklarının saklı tutulmasına,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4939, Karar No: 2016/4337, Tarih: 19.12.2016

**1. Ceza Dairesi         2016/4939 E.  ,  2016/4337 K.**

**"İçtihat Metni"**

(KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ)

Göçmen kaçakçılığı yapma suçundan ... A3 Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunan ... Böcek'in, açık ceza infaz kurumuna ayrılma talebinin reddine dair ... İnfaz Hakimliğinin 21/08/2014 tarihli ve 2014/190 esas, 2014/190 sayılı kararına yönelik itirazın kabulü ile anılan kararın kaldırılmasına ilişkin ... Ağır Ceza Mahkemesinin 29/08/2014 tarihli ve 2014/1998 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Hükümlünün ... Asliye Ceza Mahkemesinin 29/11/2010 tarihli ve 2010/623 esas, 2010 1053 sayılı kararı ile 2 yıl 6 ay hapis cezasına mahkum edildiği, kararın kesinleşmesini müteakip infaz edilmek üzere ... Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği, cezanın infazına başlanması amacıyla hükümlüye çağrı kağıdı çıkarıldığı, çağrı kağıdının hükümlünün mernis adresine 7201 sayılı Tebligat Kanununun 21/2. maddesi gereğince usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, gönderilen çağrı kağıdında Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliği'nin 9/3. maddesi gereğince belirlenecek açık ceza infaz kurumuna, yönetmelik ekindeki EK-1 nolu belge ile teslim olması için kendisine 10 günlük süre verildiği, teslim olmadığı takdirde hakkında 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 19/1. maddesine göre yakalama emri çıkarılacağı ve yakalandığında kapalı ceza infaz kurumuna alınarak Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliği'nin 6. maddesine göre işlem yapılacağı hususlarının ihtar edildiği, Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliği'nin 9/4. maddesinde “On günlük süre içinde, EK-1'de yer alan belgedeki ihtarı içeren çağrıya uymayan veya belirlenen açık kuruma teslim olmayan hükümlüler hakkında 5275 sayılı Kanunun 19'uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca yakalama emri çıkarılır ve yakalandıklarında kapalı kuruma alınarak haklarında 6'ncı madde hükümlerine göre işlem yapılır” hükmüne yer verildiği, aynı Yönetmeliğin 6. maddesinin 1. fıkrasında ise “Hükümlülerden; a) Toplam cezalarının beşte birini kapalı kurumlarda iyi hâlli olarak geçiren ve koşullu salıverilme tarihine altı yıl veya daha az süre kalanlar, b) Müebbet hapis cezasına mahkum olup, koşullu salıverilme tarihine beş yıl veya daha az süre kalanlar, c) Cezaları yüksek güvenlikli kapalı kurumlar veya diğer kapalı kurumların yüksek güvenlikli bölümlerinde infaz edilenlerden toplam cezalarının üçte birini bu kurumlarda iyi halli olarak geçiren ve koşullu salıverilme tarihine üç yıl veya daha az

süre kalanlar, açık kurumlara ayrılabilir.” hükmüne yer verildiği, somut olayda hükümlünün usulüne uygun çağrı kağıdı tebliğine rağmen teslim olmaması nedeniyle kapalı ceza infaz kurumuna konulduğu, açık ceza infaz kurumuna ayrılması için ise, anılan yönetmeliğin 6. maddesinde belirtilen koşulların mevcut olması gerektiği, hükümlünün talep tarihi itibariyle toplam cezasının 1/5'ini henüz iyi halli olarak geçirmediği, bu nedenle açık ceza infaz kurumuna ayrılma koşullarının oluşmadığı gözetilerek itirazın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 29/012015 gün ve 94660652-105-77-11186-2015/2415/6992 sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına göre yerinde görüldüğünden, ... Ağır Ceza Mahkemesinin 29/08/2014 tarihli ve 2014/1998 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nun 309. maddesi uyarınca kanun yararına BOZULMASINA, diğer işlemlerin yapılabilmesi için dosyanın Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19/12/2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4909, Karar No: 2014/6012, Tarih: 26.09.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/4909 E.  ,  2014/6012 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 12. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/11/2012

NUMARASI : 2010/8-2012/749

Taraflar arasındaki sözleşmenin iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün asıl davada davacı-karşı davalı ile İ.. A.., N.. Ş.., F.. Ö.., Z.. G.., Y.. N.., L..D.. Ç..,A.. Ö.., E.. H..'a vekaleten kendi adına asaleten Y.. D.. dışındaki müdahiller vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde asıl davada davacı-karşı davalı vekilleri avukat H..V.. A..ve avukat C.. Ş.. ile müdahil İ.. A.., F.. Ö.. ve vekilleri avukat Ç.. C.. K.., L.. U.., Y.. N.., V.. G.., S.. O.., S.. E.. ve bir kısım müdahiller vekilleri avukat N.. Ş.., asıl davada davalı-karşı davacı vekili avukat A.. C.. K.., müdahil E.. H.. adına vekaleten kendi adına asaleten avukat Y.. D.. ve müdahil Y..N.. T.. gelmiş diğer taraflardan gelen olmadığından onların yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı E.. A.. vekili, davalı ... İnş. Ltd. Şti. ile davacı arasında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi yapıldığını, ancak davalı yüklenicinin sözleşmeye ve projeye aykırı imalatlar yaptığını ve davacıyı zarara uğrattığını ileri sürerek, sözleşmenin feshini; 2007/26 esas sayılı birleşen davada davacı yüklenici vekili, sözleşme gereğince davacıya verilmesi gereken arsa payının tapusunun iptali ile davacı adına tescilini; birleşen 2008/642 esas sayılı davada, davacı İ.. G.. vekili, davacının arsa sahibinden daire satın aldığını ileri sürerek, dava konusu dairenin tapusunun iptali ile davacı adına tescilini talep ve dava etmişlerdir.

Mahkemece, asıl davanın reddine, birleşen 2008/642 esas sayılı davada,tüketici mahkemesi görevine girdiğinden asıl davadan tefrikine; birleşen 2007/26 esas sayılı davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Karar; davacı vekili ile, müdahale talep eden L.. U.., M.T..K.., Y.. N.., M.. A.., E.. İ.., S.. B.., V.. G.., K.. B.., B.. S.., A.. G.., A.. D.., S.. E.., B.. G.., S.. D.., S.. O.., A.. A.., Ö.. Y.., M.. Ç.., N.. Y.., F.. Ö.., E.. E.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1) Müdahale talep edenler L.. U.., M.T..K..,M.. A..,Y.. N.., E.. İ.., A.. G..,A.. D.., S.. E.., B.. G.., S.. D.. ve A.. A..'a mahkeme kararının tebliğinden itibaren, yasal süresi geçirildikten sonra temyiz dilekçesi verildiği anlaşılmıştır. Süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında, mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün 1983/3 esas, 1990/4 karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında Yargıtay tarafından da karar verileceği kabul edilmiş olmakla, anılan kişilerin vekilinin temyiz isteminin reddi gerekmiştir.