muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/16746, Karar No: 2014/7047, Tarih: 14.04.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/16746 E.  ,  2014/7047 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanığın katılanın eşi Mukaddes’e ait olduğu iddia edilen tapu kayıtlarında tapulama dışı çalılık alan olarak gözüken ve katılan tarafından buğday ekilen taşınmaza küçükbaş hayvanlarını sokmak suretiyle ekinlere zarar verdiği olayda, mala zarar verme suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 14/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2243, Karar No: 2017/1110, Tarih: 20.02.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/2243 E.  ,  2017/1110 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İş Mahkemesi

Davacı, emekliliğin iptaline ilişkin kararın iptaline, yeniden yaşlılık aylığı bağlanmasına ve tüm sosyal özlük haklarının yeniden tesisine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı Kurumun tüm davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının oda kaydının usulsüz olduğu gerekçesi ile yaşlılık aylığının iptaline ilişkin Kurum işleminin iptali, davacıya yeniden yaşlılık aylığı bağlanması ve emekliliğe ilişkin tüm hakların yeniden tesisi istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile "Davacının yaşlılık aylığının iptaline ilişkin davalı Kurum işleminin kısmen iptali ile davacıya 01.10.2014 tarihinden itibaren 5576 prim ödeme gün sayısı üzerinden yaşlılık aylığı tahsisi gerektiğinin tespitine" karar verilmiştir.

Somut olayda, 5510 sayılı Yasa'nın Geçici 54.maddesi uyarınca davacının sigortalılığının başlangıç tarihinden itibaren geçerli hale geldiği dolayısıyla yaşlılık aylığının da başlangıç tarihinden itibaren geçerli olduğuna karar verilmesi gerekirken geçici 54.maddenin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden aybaşından itibaren yaşlılık aylığı tahsisine karar verilmesi isabetsiz olup bozma nedenidir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerde hükmün vekalet ücretine ilişkin 1. satırının tamamen silinmesine, yerine;"Davanın Kabulüne" sözcüklerinin yazılmasına;

Hükmün 1.paragarafının tamamen silinerek yerine; "1-Davacının yaşlılık aylığının iptaline ilişkin davalı Kurum işleminin iptali ile davacının yaşlılık aylığının kesildiği tarihten itibaren ödenmesinin devamına" sözcüklerinin yazılmasına;

Hükmün 3.paragrafının tamamen silinerek yerine; "3- Davacı tarafça yapılan 18 Lira tebligat gideri; 250 Lira bilirkişi gideri olmak üzere toplam 268 Lira yargılama giderinin davalı Kurumdan tahsili ile davacıya verilmesine" rakam ve sözcüklerinin yazılmasına;

Hükmün 6.paragrafının tamamen silinmesine ve hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden taraflardan davacıya yükletilmesine, 20.02.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/2649, Karar No: 2025/3558, Tarih: 21.05.2025

**11. Hukuk Dairesi         2025/2649 E.  ,  2025/3558 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 4.Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1723 Esas, 2025/115 Karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : Akçaabat 2.Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/461 E., 2023/428 K.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40. ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18. maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir.

Adli yardım talebi temyiz yoluna başvuru sırasında istendiğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336/3. hükmü uyarınca, davacı vekilinin adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

Adli yardım 6100 sayılı Kanun’un 334. ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebini içeren dilekçe ile ekindeki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığından, adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bu itibarla;

1.Hükmü veren Mahkeme tarafından 6100 sayılı Kanun’un 337. maddesi uyarınca;

a)Adli yardım talebinin reddine dair kararın, talebi reddedilen tarafa “6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 337/2 hükmü uyarınca tebliğinden itibaren bir hafta içinde mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edebileceği” şerhini içeren davetiye ile tebliğ edilmesi,

b) Adli yardım talebinde bulunan tarafın, ret kararına karşı itiraz etmesi hâlinde dosyanın itirazı incelemekle görevli Yargıtay 12. Hukuk Dairesine gönderilmek üzere Dairemize gönderilmesi,

2.Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 sayılı Kanun’un 366.maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344. maddesi uyarınca;

a)Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b)Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3.Verilen kesin süre içinde;

a)Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

a)Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b)Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3.Verilen kesin süre içinde;

a)Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

b)Temyiz harçlarının tamamlanmaması sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren bir hafta içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra, dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Adli yardım talebinin REDDİNE,

2.Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

21.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16798, Karar No: 2018/3133, Tarih: 21.03.2018

**2. Ceza Dairesi         2015/16798 E.  ,  2018/3133 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Sanıkların atılı suçlamayı kabul etmedikleri, şikayetçi ...'ın soruşturmada alınan 11/01/2012 tarihli ifadesinde, sanıkların yüzlerinin atkı ve şapka ile kapalı olduğunu, sanıkların yüzlerini göremediğini beyan ettiği ancak şikayetçinin 12/03/2012 tarihinde ise sanıkları fotoğraflarından kesin olarak teşhis ettiğini beyan ettiğinin anlaşılması karşısında, şikayetçi ...'dan sanıkların yüzlerini görüp görmediği yeniden sorularak, sonucuna göre şikayetçinin olay esnasında sanıkların yüzlerini görmüş olması halinde, şikayetçi ile sanıkların aynı oturumda hazır edilerek, mümkün ise şikayetçiye canlı teşhis yaptırılması, eğer bu mümkün değil ise sanıkların teşhise elverişli fotoğraflarının çektirilerek şikayetçiye gösterilip yeniden teşhis yaptırılması ile; şikayetçinin olay günü saat 18.00'e kadar imei numarasını bilmediği cep telefonunda takılı olan... numaralı hattının olay günü saat 18.00'den önce takılı olduğu telefonun imei numarası TİB'den sorularak ve şikayetçiye ait telefonun imei numarası tespit edilerek, bu telefona olay günü saat 18.00'den sonra takılan telefon hatlarını kullanan kişilerin araştırılması ve tespiti halinde tanık olarak dinlenilerek telefonu sanıklardan temin edip etmediklerinin sorulması ile telefonu sanıkların kullanıp kullanmadıklarının araştırılması ve yapılacak tüm araştırma ve inceleme sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Kabule göre de;

Güneşin doğuş ve batış zamanlarını gösteren çizelgeye göre, suç tarihinde güneşin batış saatinin 16.47 olduğu, 5237 sayılı TCK'nın 6/1-e maddesine göre gecenin saat 17.47’de başladığı, şikayetçi ...'ın soruşturmada alınan ifadesine göre eylemin saat 18.00 sıralarında gece vakti işlendiğinin anlaşılması karşısında; sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeyerek eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 21/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11450, Karar No: 2019/2236, Tarih: 14.03.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/11450 E.  ,  2019/2236 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Bedelsiz senedi kullanma, açığa atılan imzanın kötüye kullanılması

HÜKÜM : 1-Bedelsiz senedi kullanma suçundan TCK'nın 156/1, 62, 52/2-4, 53, 58 maddeleri gereğince mahkumiyet

2-Açığa atılan imzanın kötüye kullanılması suçundan TCK'nın 209/1, 62, 53, 58 maddeleri gereğince mahkumiyet

Bedelsiz senedi kullanma ve açığa atılan imzanını kötüye kullanılması suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığa yüklenen bedelsiz senedi kullanma ve açığa atılan imzanın kötüye kullanılması suçları nedeniyle açılan kamu davası üzerine verilen hükümlerden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34.maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. maddelerinde düzenleme yapıldığı gözetilerek yeni düzenlemeye göre uzlaştırma işlemleri yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumlarının takdir ve tayininde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca sair hususlar incelenmeksizin BOZULMASINA, 14/03/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2605, Karar No: 2014/2162, Tarih: 21.03.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/2605 E.  ,  2014/2162 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 3. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 05/04/2013

NUMARASI : 2011/21-2013/126

-KARAR-

Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 24.01.2014 tarih ve 2014/1 sayılı Kararı'nın dayanağı olan 2797 sayılı Yargıtay Yasası'nın 14. maddesini değiştiren 6110 sayılı Yasa'nın 8. maddesinde, daireler arası iş bölümünün belirlenmesinde mahkeme kararındaki nitelendirmenin esas alınacağı öngörülmüştür. Mahkemenin nitelendirmesine göre, uyuşmazlık; İ.. D.. B.. Köyü 187 ada 1 parsel, 188 ada 1 parsel ve 189 ada 1,2,3 parsel üzerinde yapılacak B... Termal Turizm Termal Otel Kongre Merkezi Kongre Oteli Hastane Rehabilitasyon ve Spor Tesisleri Proje çizimini konu alan eser niteliğindeki mühendislik ve mimarlık sözleşmesinden kaynaklanan alacak istemine ilişkin olup, hükmün temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın, temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 15. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 21.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/400, Karar No: 2019/3427, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2017/400 E.  ,  2019/3427 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13218, Karar No: 2013/14603, Tarih: 30.10.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/13218 E.  ,  2013/14603 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tahkim davası hakkında, Sigorta Tahkim komisyonunca verilen 08.04.2013 gün 2013/316-61 Esas ve 2013/630 K.sayılı kararın davacılar vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine İstanbul Anadolu 7. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen Hakem Heyeti kararının temyiz edilemeyeceğine ilişkin 30.04.2013 tarihli 2013/853 E-2013/142 sayılı ek kararının davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkillerinin murisi ...'ın sürücüsü olduğu aracın karıştığı 15.02.2012 tarihli kazada murisin vefat ettiğini ileri sürerek, ıslah dilekçesi ile eş ... için 111.267,85 TL, çocuk İsmail için 3.969,06 TL olmak üzere toplam 115.236,91 TL destekten yoksun kalma tazminatının temerrüt tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, müteveffanın sigortalı aracın sürücüsü olduğunu, %100 kusuruyla kazanın meydana geldiğini, tazminatın teminat kapsamında olmadığını savunarak talebin reddini istemiştir.

Sigorta Tahkim Komisyonunca, eş ... için 106.179,85 TL, çocuk İsmail için 3.969,06 TL destek tazminatının 08.01.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; davacılar vekili ve davalı vekilinin temyiz talebi, İstanbul Anadolu 7. Asliye Ticaret Mahkemesinin 30.04.2013 tarihli 2013/853 E-2013/142 sayılı ek kararı ile reddedilmiş, ek karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1)Mahkemece 30.04.2013 tarihli ek karar ile 6100 sayılı HMK'nın 439/1 maddesi gereğince Hakem kararlarına karşı yalnızca iptal davası açılabileceği gerekçesiyle temyiz talebinin reddine karar verilmiş ise de; bu karar usul ve yasaya uygun değildir.

Şöyle ki, 14.06.2007 tarihinde 26552 Sayılı Resmi Gazetede yayımlanan ve aynı tarihte yürürlüğe giren 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu’nun 30. maddesinin 12. fıkrasında, “Uyuşmazlığa düşen taraflar arasında açık ve yazılı şekilde yapılması gereken sözleşme ile daha yüksek bir tutar belirlenmemişse hakemin verdiği kırk bin Türk Lirasına kadar olan kararlar her iki taraf için kesindir. Kırk bin Türk Lirasının üzerindeki kararlar için temyize gidilebilir” hükmü mevcuttur. Her ne kadar 6100 sayılı HMK'nın 439. maddesinin 1. bendinde Hakem kararına karşı yalnızca iptal davası açılabileceğine ilişkin düzenleme mevcutsa da sigorta sözleşmesinden doğan uyuşmazlıkların çözümlenmesine yönelik olarak sigorta tahkim sistemi ile ilgili usûl ve esasları düzenleyen özel kanun niteliğindeki 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun uygulama önceliği olduğu gözetildiğinde davacılar vekili ve davalı vekilinin temyiz talebinin reddine karar verilmesi doğru görülmediğinden İstanbul Anadolu 7. Asliye Ticaret Mahkemesinin 30.04.2013 tarihli 2013/853 E-2013/142 sayılı ek kararının ortadan kaldırılması gerekmiştir.

2)Esasına yönelik yapılan incelemede ise,dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

3)Dava trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30/17. maddesi “Talebi kısmen ya da tamamen reddedilenler aleyhine hükmolunacak vekalet ücreti, Avukatlık Asgarî Ücret Tarifesinde belirlenen vekalet ücretinin beşte biridir” hükmü ile talebin kısmen ya da tamamen reddi halinde davacı aleyhine hükmedilecek vekalet ücreti yönünden düzenleme getirilmiş olup, davacı lehine hükmolunacak vekalet ücretinin karar tarihindeki Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin “Tahkimde Ücret” başlıklı 16. maddesinde düzenlenen “Hakem önünde yapılan her türlü hukuki yardımlarda da bu Tarife hükümleri uygulanır” hükmü göz önüne alınarak AAÜT'nin 12. maddesi gereğince tam nispi vekalet ücreti olması gerekirken, 1/5 oranında vekalet ücretine hükmedilmesi ve ihtiyari dava arkadaşı davacılar İsmail ve ... lehine hükmolunan tazminat miktarları üzerinden ayrı ayrı vekalet ücretine hükmolunması gerekirken tek vekalet ücretine hükmolunması bozma nedeni ise de, bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden hükmün 6100 sayılı HMK'nın geçici 3/II. maddesi delaletiyle 1086 sayılı HMUK'nın 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle İstanbul Anadolu 7. Asliye Ticaret Mahkemesinin 30.04.2013 tarihli 2013/853 E-2013/142 sayılı ek kararının kaldırılmasına, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının REDDİNE, (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Sigorta Tahkim Komisyonu tarafından verilen 08/04/2013 gün 2013/316-61 Esas ve 2013/630 K.sayılı kararın hüküm fıkrasının davacı taraf lehine hükmolunan vekalet ücretine ilişkin 3. bendindeki “2.172,39 TL avukatlık ücretinin” ibaresinin çıkartılarak yerine “... için 10.544,38 TL, İsmail için 476 TL avukatlık ücretinin” ibaresinin yazılmasına ve hükmün bu hali ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 7.475,67 TL kalan onama harcının temyiz eden davaLıdan alınmasına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 30.10.2013 gününde Üye ...'ın karşı oyu ve oyçokluğuyla karar verildi.

-KARŞI OY-

Uyuşmazlık, 2918 sayılı KTK.dan doğan, tehlike sorumluluğu nedeniyle sürücünün vefatı halinde desteğinden yoksun kalanların tazminat taleplerinde, ölen desteğin müterafik kusurunun tazminattan indirim sebebi teşkil edip etmeyeceği, desteğin kusurunun işleten ve araç ZMSS.ini düzenleyen sigorta şirketini ne şekilde etkileyeceğine ilişkindir.

Konu ile ilgili yasal düzenlemeler gözden geçirildiğinde;

-KARŞI OY-

Uyuşmazlık, 2918 sayılı KTK.dan doğan, tehlike sorumluluğu nedeniyle sürücünün vefatı halinde desteğinden yoksun kalanların tazminat taleplerinde, ölen desteğin müterafik kusurunun tazminattan indirim sebebi teşkil edip etmeyeceği, desteğin kusurunun işleten ve araç ZMSS.ini düzenleyen sigorta şirketini ne şekilde etkileyeceğine ilişkindir.

Konu ile ilgili yasal düzenlemeler gözden geçirildiğinde;

6098 sayılı TBK.nun 51/1 maddesinde "Hakimin tazminatın kapsamını ve ödenme biçimini, durumun gereğini ve özellikle kusurun ağırlığını gözönüne alarak belirleyeceği" ,

TBK. 52/1 maddesinde " zarar görenin zararı doğuran fiile razı olması veya zararın doğmasında ya da artmasında etkili olması veya tazminat yükümlüsünün durumunu ağırlaştırması halinde hakim tazminatı indirebileceği veya tamanen kaldırabileceği",

TBK 53/3 maddesinde "ölenin desteğinden yoksun kalan kişilerin bu sebeple uğradıkları kayıpların" ölüm halinde uğranılan zararlardan bulunduğu,

2918 sayılı KTK 85/1 maddesinde "Bir motorlu aracın işletilmesinin bir kimsenin ölümüne veya yaralanmasına yahut bir şeyin zarara uğramasına sebep olması durumunda motorlu aracın bir teşebbüsün ünvanı veya işletme adı altında veya bu teşübbüs tarafından kesilen biletle işletilmesi halinde, motorlu aracın işleteni ve bağlı olduğu teşebbüsün sahibinin doğan zarardan müştereken ve müteselsilen sorumlu tutulacağı",

2918 sayılı KTK 85/son maddesinde " işleten ve araç işleticisi teşebbüs sahibinin, aracın sürücüsünün veya aracın kullanılmasına katılan yardımcı kişilerin kusurundan kendi kusuru gibi sorumlu", olduğu,

2918 sayılı KTK 86/2 maddesinde " sorumluluktan kurtulamayan işleten veya araç işleticisinin bağlı olduğu teşebbüs sahibinin, kazanın oluşumunda zarar görenin kusurunun bulunduğunu ispat ederse hakimin durum ve şartlara göre tazminat miktarını indirebileceği",

2918 sayılı KTK 91/1 maddesinde "İşletenlerin, bu Kanununun 85. maddesinin 1 fıkrasına göre olan sorumluluklarının karşılanmasını sağlamak üzere mali sorumluluk sigortası yaptırmalarının zorunlu" bulunduğu,

Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumlluluk Sigortası Genel Şartlarının, "Sigortanın Kapsamı" başlıklı A.1 maddesinde "sigortacının poliçede tamınlanan motorlu aracın işletilmesi sırasında bir kimsenin ölümüne veya yaralanmasına veya bir şeyin zarara uğramasına sebebiyet vermiş olmasından dolayı 2918 sayılı KTK ya göre işletene düşen hukuki sorumluluğu zorunlu sigorta limitlerine kadar temin edeceği... " öngörülmüştür.

Destekten yoksunluk tazminatı, ölüm nedeniyle ortaya çıkan, miras hukukundan bağımsız, yansıma yolu ile uğranılan maddi zararın tazmini amacını güden bir taleptir.(Emre Gökyayla S:46 vd)