muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/14158, Karar No: 2009/4421, Tarih: 01.04.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/14158 E.  ,  2009/4421 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar, malik ve paydaş oldukları Hayrabolu ilçesi Delibedir Köyünde ve Hacılı köyündeki değişik mevkilerde bulunan toplam 130.000 m2 lik arazileri 1 yıllığına 31.10.2005 tarihli kira sözleşmesi ile davalıya masraflar ve kazanç yarı yarıya olmak üzere kiraladıklarını, anlaşma uyarınca davalının taşınmazlara 2005-2006 ve 2006-2007 yılları için buğday ve ayçiçeği ekimi yapacağını, tarlaların ekimindeki tohum, gübre ve ilaç masraflarının yarı yarıya, ekim, dikim ve nakliye masraflarının davalıya ait olduğunun kararlaştırıldığını, anlaşma uyarınca davalının 2006-2007 hasat döneminde tarlalardaki 77 Dönümlük kısmındaki buğdayı hasat ettiğini, yine tarlalardaki 43 dönümlük ayçiçeği ektiği halde bedelini anlaşmaya rağmen ödemediğini ileri sürerek elde edilen buğday ürününden 4000 YTL, 2.500,00 YTL ayçiçeği bedeli alacaklarının faizi ile tahsiline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Taraflar arasında 31.10.2005 tarihli “Kira Sözleşmesi“ başlıklı sözleşme ile davacılar toplam 130.000 m2 lik taşınmazlarında, davalının buğday ve ayçiçeği ekmesini, masraf ve kazançların yarı yarıya paylaştırılmasını kararlaştırmışlardır. Yine sözleşme uyarınca da tarlaların ekimindeki tohum, gübre ve ilaç bedellerinin de yarı yarıya karşılanacağı, ekim, biçim ve nakliyesinin davalıya ait olacağına ilişkin anlaşma yaptıkları davalının da kabulündedir. Davalının bu akte ve anlaşmaya göre davacılara ait taşınmazların 77 dönümlük bölümündeki buğdayı hasat ettiği ve 43 dönümlük taşınmaza ayçiçeği ektiği de ihtilaf konusu değildir. Uyuşmazlık 2007 yılına ait buğday ve ayçiçeği bedelinin davacılara ne miktarda ödeneceğinde toplanmaktadır. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda taşınmazlardaki buğday ve ayçiçeği bedelini hesaplarken, buğday ve ayçiçeğin davaya konu edilen alanlardan elde edilecek net gelir hesabı yapmış, mahkemede davacıların talepleri doğrultusunda davanın kabulüne karar vermiştir. Taraflarca itiraza uğramayan kira sözleşmesinde açıklandığı üzere net gelirinde 1/2 si oranında davacıların payı hesaplanarak sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde ürünlerdeki net gelirin tamamına karar verilmesi usule ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 1.4.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11540, Karar No: 2015/12855, Tarih: 17.06.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/11540 E.  ,  2015/12855 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Velayetin Değiştirilmesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı baba tarafından kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı anne, boşanma ile velayeti davalı babaya bırakılan müşterek çocuklar ... ve ...'nun velayetlerinin değiştirilerek kendisine verilmesini talep etmiştir. Davacının velayetin değiştirilmesine yönelik talebi reddedilmiş ancak müşterek çocuklar ile davacı anne arasında kurulan kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesine karar verilmiştir. Davacının, kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesine ilişkin bir talebi olmadığı halde, mahkemece talep aşılarak (HMK md.26) kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 17.06.2015 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2006/5499, Karar No: 2006/8992, Tarih: 11.12.2006

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2006/5499 E.  ,  2006/8992 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

Y A R G I T A Y

17.HUKUK DAİRESİ

-K A R A R-

Kadastro tesbitinin düzeltilmesi isteği ile anılan ve orman idaresinin taraf olduğu dava sonunda verilen karara karşı ileri sürülen temyiz itirazlarını incelme görevi 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14. maddesi ile Yargıtay Başkanlar Kurulunun 23.1.1992 tarihli kararı uyarınca Yüksek Yargıtay 20.Hukuk Dairesine aittir. Bu nedenle dava dosyasının anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 11.12.2006 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/33689, Karar No: 2016/5306, Tarih: 08.03.2016

**9. Hukuk Dairesi         2014/33689 E.  ,  2016/5306 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş akdinin 31/12/2011 tarihinde haksız olarak feshedildiğini, davalılardan ... Hizmet ve Tic.Ltd.Şti. ve İdeal Eğitim Org.Ltd.Şti.'nin... Belediyesinin taşeronu olduklarını, taşeron firmada çalıştığını ileri sürerek kıdem tazminatı ile fazla mesai, hafta sonu tatili, genel tatil, yıllık izin ücreti alacağını talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... Hizmet ve Tic.Ltd.Şti., davacının 01/01/2010 tarihinde başladığını ve 31/12/2010 tarihinde iş akdini el yazısıyla istifa dilekçesi ile feshettiğini, aynı tarihli ibraname ile ibra ettiğini,işyeri devrinin söz konusu olmadığını, işverenin Belediye olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı ... Hizmet ve Tic.Ltd.Şti. vekili ve davalı ... vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı ... vekilinin tüm davalı ... Hizmet ve Tic.Ltd.Şti. vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanununun 6 ncı maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı yasanın üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

Değinilen Kanunun 120 nci maddesi hükmüne göre, 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesi halen yürürlükte olduğundan, işyeri devirlerinde kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından belirtilen madde hükmü uygulanmalıdır. Anılan maddeye göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde, işçinin kıdemi işyeri veya işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanunun 6 ncı maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumlu olacaktır.

Dosya içeriğine göre, davacının 01/01/2010-31/12/2010 tarihleri arasında davalı ... Hizmet ve Tic.Ltd.Şti.'nde, 01/11/2011-31/12/2011 tarihleri arasında davalı ....Ltd.Şti.'nde çalıştığı ve iş akdinin son işveren İdeal Eğitim Org.Ltd.Şti. tarafından feshedildiği anlaşılmaktadır. Mahkemece devreden ve davralan davalı alt işverenlerin çalıştırdıkları dönem itibariyle sorumlu oldukları işçilik alacakları ve sorumluluk süresi gözetilmeden davalı alt işverenlerin işçilik alacaklarının tümünden müştereken ve müteselsilen sorumluluklarına hükmedilmiştir.

Mahkemece yapılması gereken, son işveren davalı ....Ltd.Şti.'nin davalı asıl işveren ... ile işçilik alacaklarınının tümünden sorumlu olduğu, davalı ... Hizmet ve Tic.Ltd.Şti.'nin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren 2 yıl süreyle kendi dönemi ile ve devir tarihindeki ücretle sınırlı olarak fazla mesai, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden sorumlu olduğu, izin ücretinden ve kendi döneminden sonraki fazla mesai, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden sorumluluğunun bulunmadığı kıdem tazminatından sorumluluğundan davacının devir tarihindeki hizmet süresi ve ücreti ile sınırlı olduğu hususları gözetilerek bilirkişi raporunun değerlendirmeye tabi tutulması, gerekirse yeni bilirkişi raporu alınması ve sonuca gidilmesidir. Eksik inceleme ile hüküm kurulması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 08/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5457, Karar No: 2012/8702, Tarih: 05.11.2012

**16. Hukuk Dairesi         2012/5457 E.  ,  2012/8702 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında Çakraz Köyü çalışma alanında bulunan 128 ada 45 parsel sayılı 4513,28 ve 129 ada 53 parsel sayılı 966,51 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, miras yolu ile gelen hak, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeni ile ...'ın ölü olduğu beyanlar hanesinde gösterilmek suretiyle paylı olarak ... ve ... adlarına tespit edilmiştir. Davacı ..., miras yolu ile gelen hakka ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak, 2/4 paya yönelik olarak dava açmış, yargılama sırasında davalılar tapu kaydı ibraz etmiştir. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine, çekişmeli taşınmazların tespit gibi tescillerine karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin 128 ada 45 parsel sayılı taşınmaza yönelik yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile bu parselle ilgili hükmün ONANMASINA,

1- Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin 128 ada 45 parsel sayılı taşınmaza yönelik yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile bu parselle ilgili hükmün ONANMASINA,

2- Davacı vekilinin 129 ada 53 parsel sayılı taşınmaza yönelik temyizine gelince; Mahkemece davacı taraf yararına zilyetlikle mülk edinme şartlarının bulunmadığı ve davacının taşınmazın murisinden intikal ettiğini ispatlayamadığı kabul edilmek suretiyle hüküm kurulmuş ise de; yapılan araştırma, inceleme ve uygulama karar için yeterli bulunmamaktadır. Davacı, dava konusu taşınmazın atalarından kaldığını ve taşınmazda 1/2 payı olduğunu ileri sürmüş, keşifte dinlenen davacı tanığı ...da bu doğrultuda beyanda bulunmuştur. Ne var ki davacıdan miras bırakanının kim olduğu açıkça sorulup saptanmadığı gibi, miras bırakanına ilişkin veraset ilamı ya da aile nüfus kayıt tablosu getirtilerek taraflar arasındaki mirasçılık ilişkisi belirlenmemiş, davacı tarafın tanık listesinde yer alan ...'in dinlenmesi talebinden vazgeçilmediği halde davacı vekilinin mazeretli olduğu oturumdan sonraki duruşma günü kendisine tebliğ edilmeden tanığın dinlenmesinden vazgeçilmiş ve adı geçen tanık dinlenmemiştir. Eksik inceleme ile karar verilemez. Doğru sonuca varılabilmesi için davacıdan miras bırakanının kim olduğu açıkça sorulup miras bırakanın nüfus kaydı getirtilmeli, sözü edilen miras bırakanın tarafların ortak miras bırakanı olup olmadığı belirlenmeli, taşınmazın ortak miras bırakandan gelmesi halinde mirasçılar arasında yöntemince paylaşma yapılıp yapılmadığı araştırılmalı, terekenin paylaşılmamış olması halinde mirasçılardan biri ya da bir kaçı tarafından taşınmaz üzerinde devam ettirien zilyetliğin zilyetlikle iktisaba imkan vermeyeceği göz önünde bulundurulmalı, tarafların birbirine göre 3. kişi konumunda olduklarının, bir başka ifadeyle aralarında mirasçılık ilişkisinin olmadığının saptanması halinde uyuşmazlığın zilyetlik hükümlerine göre çözümleneceği göz önüne alınarak toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre karar verilmelidir. Mahkemece bu hususlar göz ardı edilerek eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, davacı vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, 05.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3035, Karar No: 2014/5797, Tarih: 27.05.2014

**20. Hukuk Dairesi         2014/3035 E.  ,  2014/5797 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sırasında davacı vekili tarafından reddi hâkim yoluna başvurulmuştur.

Ret talebini inceleyen merci tarafından verilen kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmiş olmakla, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Taraflar arasında görülen dava sırasında davacı vekili tarafından 25.12.2013 tarihli dilekçe ile "...Taraflar arasındaki davada görevlendirilen üç kişilik bilirkişi heyetindeki 2 bilirkişi tarafından müşterek düzenlenen raporda mahkemeye hukukî talimat verildiği, harita bilirkişisinin ise davalarını doğrular nitelikte rapor düzenlendiği, bilirkişi raporlarında geçen ve beklenmesi istenen 5. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2010/335 Esas sayılı dosyasının ipoteğin fekki ile ilgili olduğu, bu dosya ile ilgisinin bulunmadığı halde bu dosya arasındaki aleyhe beyanlar içeren bilirkişi raporlarının dosya arasına alınmasına karar verildiği, bu arar karar ile bu dosya arasında verilen bilirkişi raporlarını aynen benimseyeceğini ilân ettiğinden ihsası reyde bulunduğu..." gerekçesiyle reddi hâkim yoluna başvurulmuştur.

Reddedilen Hâkim ...'in, talebin reddinin gerektiği yönündeki görüşü üzerine dosyayı inceleyen merci tarafından reddi hâkim talebinin reddine ve HMK'nun 42/4. maddesi uyarınca 500.- TL disiplin para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin verilen karar davacı vekili ... tarafından temyiz edilmiştir.

İncelenen dosya kapsamına göre, hâkimin reddi için ileri sürülen hususlar H.M.K.’nın 36. maddesinde tanımı yapılan sebeplerden değildir. Ancak; HMK'nun 42/4. maddesi uyarınca verilen disiplin para cezasının kime verildiğinin infazı mümkün şekilde açıkça hükümde belirtilmesi gerekirken, hüküm yerinde bu hususta belirleme yapılmamış olması doğru değil ise de, bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu sebeple; hüküm fıkrasının 2. bendinde yer alan "Reddine kötüniyetle yapıldığı anlaşıldığından" ibaresinden sonra gelme üzere “davacı ...'nin” ibaresi eklenmek suretiyle hükmün düzeltilmesine ve 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.’nın 438/7. maddesine göre bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 27/05/2014 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8966, Karar No: 2011/20450, Tarih: 01.12.2011

**2. Hukuk Dairesi         2011/8966 E.  ,  2011/20450 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVACI (İhbar Eden) :İstanbul Erenköy Ruh ve Sinir Hastalıkları

Hastanesi Başhekimliği

DAVA TÜRÜ :Vesayet

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükümtemyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, oybirliğiyle karar verildi. 01.12.2011 (prş)
Yargıtay — Esas No: 2013/17557, Karar No: 2014/12383, Tarih: 25.09.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/17557 E.  ,  2014/12383 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 11/07/2012 gününde verilen dilekçe ile istirdat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 02/07/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 25/09/2014 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dava, açık oto pazarından beğenilip sahte evraklarla malikin dışında noter de yapılan satış sonucunda alıcısı olan davacı adına trafikte tescil edilen vasıtanın daha sonra sahte belgeler ile satıldığının anlaşılması sonucu gerçek maliki olan davalıya teslim edilmesinden kaynaklanan M.K.nun 989. maddesi gereğince araç bedelinin araç kendisine teslim edilen gerçek malikten istenmesi davasıdır.

Taşınır (menkul) malların açık pazarlardan satın alınması hallerinde uygulanan M.K’nun 989. maddesi açık oto pazarlarından satın alınan vasıtalara uygulanamaz.

Söz konusu madde, açık pazarda bedeli ödenip, teslim alınmak suretiyle mülkiyet veya zilyetliği iktisap edilebilen taşınır mallarla ilgilidir.

Davamızın konusunu teşkil eden vasıta ise trafik sicilinde kayıtlı olup, açık oto pazarından beğenilip teslim alınsa ve bedeli ödense dahi, mülkiyeti alıcıya geçmez. Zira Karayolları Trafik Yasası’nın 20. maddesine göre trafikte kayıtlı vasıtaların alım-satımının geçerli olması için alım-satımın Noterler tarafından düzenlenecek resmi belge ile yapılması gerekir.

Somut olayımızda, taşınırın (vasıtanın) açık oto pazarından beğenilip alınsa dahi, trafikte tescilli olması, alım-satımının ancak noterler tarafından resmi belge ile yapılması halinde geçerli olması, açık oto pazarındaki bedel ödenmesinin ve aracın fiilen teslim alınmasının mülkiyetin geçmesi için yeterli olmaması karşısında M.K’nun 989. maddesi trafikte kayıtlı vasıtalar için uygulanamaz.

Vasıtanın bedelinin, vasıta, gerçek malik olması nedeniyle kendisine teslim edilen vasıta sahibinden tahsiline karar verilmesi doğru değil, bedel yönünden davanın reddine karar verilmesi düşüncesinde olduğumdan sayın çoğunluğun görüşlerine katılmıyorum.25/09/2014
Yargıtay — Esas No: 2008/16898, Karar No: 2010/2863, Tarih: 08.02.2010

**9. Hukuk Dairesi         2008/16898 E.  ,  2010/2863 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA :Davacı,kıdem ve kötüniyet tazminatı, fazla çalışma, yıllık izin ve

ücret alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davalının yeni iş alamaması üzerine müvekkilinin iş sözleşmesinin haksız nedenle feshedildiğini belirterek, davacı lehine kıdem ve kötüniyet tazminatı ile yıllık izin ücreti ve fazla çalışma ücretinin hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının iş sözleşmesinin, davalı şirkete ceza kesilmesine neden olması nedeniyle haklı nedenle feshedildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının iş sözleşmesinin, davalı tarafça haksız olarak feshedildiği, fesih sebebinin yeni iş alınamaması olduğu, iş sözleşmesinin kötüniyetli olarak feshedilmediği gerekçesiyle, davacı lehine ücret, kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti ve fazla çalışma ücretine hükmedilmiş, kötüniyet tazminatına ilişkin talebin ise reddine karar verilmiştir.

Hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

Fazla çalışma saat ücreti, normal çalışma saat ücretinin yüzde elli fazlasıyla ödenir (İş K. m.41/2). İşçiye fazla çalışma yaptığı saatler için normal çalışma ücreti ödenmişse, bu halde sadece kalan yüzde elli zamlı kısmı ödenir.

Kanunda öngörülen yüzde elli fazlasıyla ödeme kuralı, nispi emredici bir nitelik taşır. Tarafların bunun altında bir oran belirlemeleri mümkün değilse de, sözleşmelerle daha yüksek bir oran tespiti olanaklıdır.

Fazla çalışma ücreti ait olduğu dönem ücretiyle hesaplanır. Son ücrete göre hesaplama yapılması doğru olmaz. Yargıtay kararları da bu yöndedir (Yargıtay 9.HD. 16.2.2006 gün 2006/ 20318 E, 2006/3820 K.). Bu durumda fazla çalışma ücretlerinin hesabı için işçinin son ücretinin bilinmesi yeterli olmaz. İstek konusu dönem içinde işçi ücretlerinin miktarı da belirlenmelidir. İşçinin geçmiş dönemlere ait ücretinin belirlenememesi halinde bilinen ücretin asgari ücrete oranı yapılarak bilinmeyen ücretin buna göre tespiti de Dairemiz tarafından kabul görmektedir. Ancak işçinin işyerinde çalıştığı süre içinde terfi ederek çeşitli unvanlar alması veya son dönemlerde toplu iş sözleşmesinden yararlanması gibi durumlarda, bilinen son ücretin asgari ücrete oranının geçmiş dönemler yönünden dikkate alınmasının doğru olması doğru olmaz. Bu gibi hallerde ilgili meslek kuruluşundan bilinmeyen dönemler ücretleri sorulmalı ve dosyadaki diğer deliller bir değerlendirmeye tabi tutularak bir karar verilmelidir.