muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/10805, Karar No: 2023/580, Tarih: 09.02.2023

O halde; dava konusu taşınmaz kesinleşen orman kadastro sınırları dışında olup taşınmazın salt eğiminin %33 olmasının taşınmazın orman olduğu anlamına gelmeyeceği aynı zamanda Kanunun ve Dairemizin de aradığı anlamda az yukarıda açıklandığı üzere toprak muhafaza karakteri taşıması da gerektiği ancak orman bilirkişi raporunda ayrıntılı şekilde açıklandığı üzere taşınmazın %33 eğimi yanında toprak muhafaza karakteri taşımadığı dolayısıyla orman olmadığının sabit olduğu, yine taşınmazın imar ihyası tamamlanmamış, taşlık, kayalık ve çalılık vasfında olduğu her ne kadar ziraat bilirkişi raporunda dava konusu taşınmazın üzerinde yaşları yaklaşık 40-50 olan 91 adet harnup ve 102 adet deliceden aşılanmış zeytin ağacı olduğu belirtilmişse de taşınmazın yüz ölçümünün 21725,96 m2 olduğu gözetildiğinde taşınmazın ekonomik amaca uygun kullanımın söz konusu olmadığı dolayısıyla davalıların dava konusu taşınmaz üzerinde kanunun aradığı anlamda imar ihya ve zilyetlikle kazanma koşullarını sağlamadığı anlaşıldığına göre Bölge Adliye Mahkemesinin davanın kabulüne karar vermesinde bir isabetsizlik bulunmamakla birlikte taşınmazın taşlık ve çalılık vasfıyla hazine adına tescili ile üzerindeki muhdesatların davalılara ait olduğuna dair şerh verilmesi gerekirken salt eğim gözetilerek %12 nin üzerinde eğim olan yerlerde taşınmazın toprak muhafaza karakteri taşıyacağı belirtilerek taşınmazın orman vasfıyla Hazine adına tesciline karar verilmesi doğru görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davalılar vekilinin (V.C.3.1) nolu bentte yazılı nedenlerle sair temyiz itirazlarının REDDİNE,

2.Davalılar vekilinin temyiz itirazlarının (V.C.3.2) nolu bentte yazılı nedenlerle kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin harcın istek halinde temyiz eden davalı ... vd. iadesine,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,09.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8140, Karar No: 2016/3830, Tarih: 07.03.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/8140 E.  ,  2016/3830 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, ortak alana müdahalenin önlenmesi ve eski hale getirilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalının projeye aykırı olarak kendisine tahsisli alanda bulunan bahçe terasına sabit tesis niteliğinde inşaat yapmak suretiyle gerçekleştirdiği haksız müdahalenin ve el atmanın önlenmesi ile eski hale getirilmesini istemiştir. Mahkemece davalının müdahalesinin yönetim planının izin verdiği boyutta olması, genel konsepti bozmaması ve kişilerin kendilerine tahsisli alanlarda ortak yaşama zarar vermeyecek şekilde kullanma hakkına sahip oldukları gerekçesiyle reddine karar verildi.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Dosya içindeki bilgi ve belgelerin ve bilirkişi raporunun incelenmesinde davalının zemin kat dairesinin arka bahçesinin 15.30 m²'lik kısmında tik ağacından platform yaptığı anlaşılmaktadır. Kat Mülkiyeti Kanununun 19. maddesinin ikinci bendi gereğince kat maliklerinden biri bütün kat maliklerinin beşte dördünün yazılı rızası olmadıkça anataşınmazın ortak yerlerinde inşaat, onarım ve tesisler yaptıramaz. Ortak yerin kullanımının yönetim planı veya projesi ile bir veya bir kaç kat malikine bırakılması mümkün ise de, bu kullanım hakkı o kat malikine ortak yeri olduğu gibi kullanma hakkı vereceğinden bu yerde yeni tesis ve değişiklikler yapma hakkı vermez. Kaldı ki, yönetim planının 18. maddesinde kat maliklerinin kullanım hakkı münhasıran kendi bağımsız bölümüne tahsis edilmiş alanlarda mevcut rengi, karakteri görünümü değiştirecek ve etkileyecek nitelikte tesis yapamayacakları da düzenlenmiştir. Buna göre mahkemece davanın kabulü gerekirken yazıl gerekçe ile reddi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, işbu kararın tebliğinden itibaren onbeş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 07.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/26813, Karar No: 2013/31000, Tarih: 30.12.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/26813 E.  ,  2013/31000 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti, yıllık izin ile ulusal ... ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; davacının davalıya ait işyerinde 09.08.2007 tarihinden bu yana aralıksız olarak çalıştığını, davalı şirket bünyesinde Ankara ... Park şubesinde çalışmakta iken çıkışının yapılarak başka bir şirket bünyesinde girişinin yapıldığını öğrendiğini, iş sözleşmesini bu sebeple haklı olarak feshettiğini, işyerinde şoför ve gözetim elemanı olarak haftanın altı günü günlük ortalama oniki saat çalıştığını, fazla mesai ücretlerinin ödenmediğini, son net ücretinin davalı şirket bünyesinde 687,64 TL iken davacının bilgisi ve rızası dışına giriş yapıldığı ... Lojistik ve Pazarlama A.Ş.'de 590,32 TL olarak gözüktüğünü, çalıştığı dönem içerisinde bütün ulusal ... ve genel tatil günleri ile dini bayramlarda çalıştığını ancak ücretlerinin ödenmediğini, yıllık izin hakkının usulüne uygun olarak kullandırılmadığını ileri sürerek, kıdem tazminatı, f azla mesai ücreti, yıllık izin ücreti ile ulusal ... genel tatil ücreti alacaklarının faizleriyle birlikte davalıdan tahsilini istemiş, 16.07.2012 tarihli ıslah dilekçesi ile taleplerini artırmıştır.

Davalı vekili; davacının son çalıştığı şirketin ... olduğunu, davanın husumetten reddi gerektiğini, taleplerin zamanaşımına uğradığını, iş sözleşmesinin devamsızlık sebebiyle haklı olarak feshedildiğini, kıdem ve ihbar tazminatı talep etme hakkı olmadığını, işyerinde vardiyalı çalışma sistemi uygulandığını, fazla mesai yapıldığında ücretlerinin ödendiğini, işyerinin resmi bayramlarda açık olduğunu, tatil günlerinde iş yoğunluğunun az olması sebebiyle bütün personelin mesaiye gelmediğini, resmi bayramlarda çalışan işçilerin ücretlerinin zamlı olarak ödendiğini veya izin kullandırıldığını, davacının çalıştığı dönemde yıllık ücretli izinlerin eksiksiz olarak kullandığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davalının asıl işveren olup, iş sözleşmesinin haklı sebeple feshedildiğinin işverence ispat edilemediği, davacının kıdem tazminatına hak kazandığı, fazla çalışma yaptığı, ulusal ... genel tatil ücreti alacağı olduğu gerekçesiyle bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı kanuni süresi içinde davalı temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı kanuni süresi içinde davalı temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından ve fazla çalışma yapılıp yapılmadığı, ulusal ... ve genel tatil ücreti alacağı olup olmadığı husuları taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanunu'nun 6. maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı kanunun üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

Değinilen Kanun'un 120. maddesi hükmüne göre, 1475 sayılı Kanun'un 14. maddesi halen yürürlükte olduğundan, işyeri devirlerinde kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından belirtilen madde hükmü uygulanmalıdır. Anılan maddeye göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde, işçinin kıdemi işyeri veya işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

İşyeri devrinin ... ölçütü, ekonomik birliğin kimliğinin korunmasıdır. Avrupa Adalet Divanı kararlarına göre, maddî ve maddî olmayan unsurların devredilip devredilmediği ve devir anındaki değeri, işgücünün devri, müşteri çevresinin devri, işyerinde devirden önce ve sonra yürütülen faaliyetlerin benzerlik derecesi, işyerinde faaliyete ara verilmişse bunun süresi, işyeri devrinin kriterleri arasında kabul edilmektedir.

Maddî ve maddî olmayan unsurların devri söz konusu olmaksızın da işgücünün önem taşıdığı sektörlerde ekonomik birliğin önemli unsurunu olan işçilerin devri de, işyeri devri olarak kabul edilmelidir.

Devirden sonra işyerindeki ekonomik birliğin kimliğini koruyup korumadığının saptanabilmesi için, yürütülen faaliyetin devirden sonra ... işveren tarafından aynı veya özdeş biçimde sürdürülmesi ölçütü yanında, işyerinin taşınmaz ve taşınır malları ile maddî olmayan varlıkların, işyerinde çalışan işçilerin sayı ve uzmanlık bakımından çoğunluğunun, bunun yanı sıra müşteri çevresinin devredilip devredilmediği, devir öncesi ve sonrasındaki faaliyetler arasında benzerlik olup olmadığı, devir sebebiyle işyerinde faaliyet askıya alınmışsa askı süresi gibi koşullar da göz önünde tutulmalıdır.

4857 sayılı Kanun'un 6. maddesinde yazılı olan “hukukî işleme dayalı” ifadesi geniş şekilde değerlendirilmeli, yazılı, sözlü ve hatta zımnî bir anlaşma da yeterli görülmelidir.

İşyeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı şekilde işyeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkânı vermez.

İşyerinin devri işverenin yönetim hakkının son aşaması olup, işyeri devri çalışma koşullarında değişiklik anlamına da gelmez. Dairemizin kökleşmiş kararlarına göre işyeri devri işçiye haklı sebeple fesih hakkı tanımaz. İşyeri devrinin çalışma koşullarını ağırlaştıran bir yönü olup olmadığı belirlenmelidir.

Bu açıklamalar ışığında, iş hukukunda işyeri devrinin işçilik alacaklarına etkileri üzerinde ayrıca durulmalıdır. İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Kanun'un 14. maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Kanun'un 6. maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin

tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, ... ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanun'un 6. maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle ... sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, ... ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumlu olacaktır.

Somut olayda, davacı ile davalı şirket arasında imzalanan 09.08.2007 tarihli ve dava dışı prima şirketi ile davacı arasında imzalanan 30.04.2011 tarihli iş sözleşmelerinin bulunduğu anlaşılmıştır. Buna göre, davalı şirket ile dava dışı Prima şirketi arasında işyeri devri (işçi devri) olup olmadığı araştırılarak, davalı şirkete husumet yöneltilip yöneltilemeyeceği belirlendikten sonra sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

Somut olayda, davacı ile davalı şirket arasında imzalanan 09.08.2007 tarihli ve dava dışı prima şirketi ile davacı arasında imzalanan 30.04.2011 tarihli iş sözleşmelerinin bulunduğu anlaşılmıştır. Buna göre, davalı şirket ile dava dışı Prima şirketi arasında işyeri devri (işçi devri) olup olmadığı araştırılarak, davalı şirkete husumet yöneltilip yöneltilemeyeceği belirlendikten sonra sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

Öte yandan, fazla çalışma ücretinin hesabında, işyerinde iki vardiya halinde çalışma yapıldığına dair sunulan puantaj kayıtları dikkate alınarak işyerinde uygulanan vardiya sistemi belirlendikten sonra fazla çalışma yapılıp yapılmadığının belirlenmesi gerekirken eksik inceleme yapılması ile, davacının günlük 11 saat çalıştığı kabul edilmesine rağmen, 1,5 saat ara dinlenmesi düşülmesi gerekirken 1 saat ara dinlemesi düşülmesi ve ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti tahakkuk edilen sürelerin dışlandığı belirtilmesine rağmen bu sürelerin hangi süreler olduğu açıklanmayan denetime elverişli olmayan yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

Ayrıca, dosyaya sunulan bir kısım ücret bordrolarında ulusal ... genel tatil ücreti tahakkuku yapıldığı, bordroların imzalı olduğu anlaşılmıştır. Bu alacağın hesaplanmasında, ulusal ... genel tatil ücreti tahakkuku yapılan sürelerin dışlanması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, bilirkişi raporunun bu konuda denetime elverişli olmaması bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 30.12.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/5720, Karar No: 2006/10347, Tarih: 22.06.2006

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2006/5720 E.  ,  2006/10347 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sermaye tespiti davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl davanın reddine karşı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflarca avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, İlköğretim okullarına ... yazı kitapları yazan davalının ortaklık teklifi üzerine 6.11.2002 tarihli adi ortaklık sözleşmesi imzalandığını, sermaye edimini yerine getirdiğini, kitaplar basıldıktan sonra davalının kötüniyetle ortaklığı bozduğunu öne sürerek, dava konusu kitaplara ilişkin %50 oranında ortak olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, sermaye koyma edimini yerine getirmeyen davacının talepte bulunmaya hakkı olmadığını bildirerek, yersiz olan davanın reddini dilemiş; karşı dava ile ortaklığın feshi ile 24.000 kitabın iadesinin mümkün olmadığı takdirde basım bedeli olan 24.200.000.000 Tl.nın tahsilini istemiştir.

Mahkemece asıl davanın reddine, karşı davanın kabulüyle 6.11.2002 tarihli ortaklık sözleşmesinin feshine, ... yazı kitapları ile ilgili olarak karşı davacının ½ oranında hisse sahipleri olduğundan 12.100.000.000 Tl.nın tahsiline karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre tarafların sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Taraflar arasında 6.1.2002 tarihli sözleşme ile, yazarı ... olan İlköğretim Okulları 1,2,3,4,5,6,7 ve 8. sınıflar için Güzelyazı kitaplarının basım,yayın ve pazarlama işini yapma konusunda adi ortaklık kurulduğu, ortaklığa ... tarafından 30.000.000.000 Tl. nakit ... ‘in ise yazıp hazırladığı kitapları sermaye olarak koymayı taahhüt ettiği tarafların %50 oranında kar ve zarara ortak olduğu dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.

2-Taraflar arasında 6.1.2002 tarihli sözleşme ile, yazarı ... olan İlköğretim Okulları 1,2,3,4,5,6,7 ve 8. sınıflar için Güzelyazı kitaplarının basım,yayın ve pazarlama işini yapma konusunda adi ortaklık kurulduğu, ortaklığa ... tarafından 30.000.000.000 Tl. nakit ... ‘in ise yazıp hazırladığı kitapları sermaye olarak koymayı taahhüt ettiği tarafların %50 oranında kar ve zarara ortak olduğu dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.

Mahkemece, davalı ve karşı davanın talebi gibi adi ortaklığın feshine karar verilmiş, ancak tasfiye yasaya uygun yapılmamıştır. Tasfiyenin nasıl yapılacağı BK. 538 ve devamı maddelerinde gösterilmiştir. Bu yasal düzenleme doğrultusunda somut uyuşmazlıkta adi ortaklık sözleşmesinde idareci ortağın kim olduğu anlaşılamamaktadır. Mahkemece öncelikle taraflar isticvap edilerek idarece ortağın kim olduğu saptanmalı, isticvap sonucu idareci ortağın kim olduğu tespit edilemezse bu konuda taraf delileri toplanıp idareci ortak saptanmalı, idareci ortaktan gelir gider durumunu gösteren hesap istenmeli, alınacak hesapta uyuşmazlık çıktığı takdirde ortaklığın gelir, gider, borç ve alacakları, konusunda tarafların tüm delilleri toplanmalı, ortaklığın süresi kitapların baskı adedi, yapılan masraflar, satış sonrası elde edilen gelirler, uzman bilirkişiden alınacak raporla tespit edilip kar zarar hesabı çıkarılmalıdır. Şayet ortaklığa ait basılmış ve satılmamış kitaplar mevcutsa bir tasfiye memuru vasıtasıyla satılmalı elde edilen meblağdan öncelikle ortaklığın 3. kişilere ve varsa ortaklara olan borcu ödenmeli, kalan meblağ olursa, bu miktar meblağ kalmaz ise zarar sözleşme gereği %50 oranında taraflar arasında paylaştırılmasına karar verilmesi gerekir. Mahkemece eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: 1 nolu bentte açıklanan nedenle tarafların sair temyiz itirazlarının reddine 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün taraflar lehine BOZULMASINA,, peşin harcın istek halinde taraflara iadesine 22.6.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1307, Karar No: 2018/13014, Tarih: 19.11.2018

**2. Hukuk Dairesi         2018/1307 E.  ,  2018/13014 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından yoksulluk nafakası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Yargıtay bozma ilamı ile, mahkemece verilen ilk hüküm sadece kusur belirlemesi, maddi, manevi tazminat ve yoksulluk nafakası yönünden bozulmuş, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümler onanmıştır. Bu nedenle, mahkemece verilen hüküm boşanma, velayet, kişisel ilişki, iştirak nafakası, çeyiz eşyalarının iadesi, yargılama gideri ve vekalet ücreti yönünden kesinleşmiştir. Kesinleşen konularda yeniden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken mahkemece, bu durum gözetilmeden boşanma, velayet, kişisel ilişki, iştirak nafakası, çeyiz eşyalarının iadesi, yargılama giderleri ve vekalet ücretine hükmedilerek kesinleşen konularda yeniden hüküm kurulması doğru olmamıştır. Ancak bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün bu yönden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir (HUMK m. 438-7).

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple gerekçeli kararın hüküm fıkrasından 1., 2., 3., 7., 8., 9., 10., 11., 12. ve 13. bentlerinin çıkarılmasına, yerine 1. bent olarak "Kesinleşen boşanma, velayet, kişisel ilişki, iştirak nafakası, çeyiz eşyalarının iadesi, yargılama masrafı ve vekalet ücreti konularında yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına" cümlesinin yazılmasına hükmün bu bölümünün düzeltilmek suretiyle temyize konu diğer bölümlerinin ise 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 19.11.2018 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2020/153, Karar No: 2021/7785, Tarih: 09.11.2021

**12. Ceza Dairesi         2020/153 E.  ,  2021/7785 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK’nın 85/2, 22/3, 62/1, 22/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dairemizin bozma kararı üzerine mahkemece bozmadan önce verilen kararda yer verilmeyen yeni gerekçeler gösterildiği ve bu itibarla mahkemenin verdiği kararın direnme kararı olmayıp bozmaya uyularak verilen bir karar olduğu anlaşılmakla yapılan incelemede;

Kendi beyanına göre sol gözünde %70 oranında, yargılama sırasında alınan doktor raporuna göre ise %100 oranında görme kaybı bulunan sanığın 2,08 promil alkollü şekilde sevk ve idaresindeki minibüs tipi aracıyla geceleyin meskun mahal dışındaki aydınlatması bulunmayan çift yönlü 7 metre genişliğindeki yolda seyri sırasında, kendisiyle aynı istikamette önünde seyreden hakkındaki mahkumiyet hükmü kesinleşen sürücü ... idaresindeki arka ışık donanımı, reflektör bulunmayan üzerindeki tepe lambasının da üzerinde yüklü saman balyalarının yüksekliğinden kaynaklı geriden gelen sürücülerce fark edilemediği traktöre bağlı romörka sol arka kısımdan çarpması sonucu aracında yolcu olarak bulunan eşi ile kızının hayatını kaybettiği, sürücü ...’in idaresindeki traktör ve traktöre takılı römork ile olay mahalli yerleşim yeri dışında, aydınlatma bulunmayan yolda, römorkunda arka ışık donanımı, reflektör bulunmayan araçla seyrettiği, traktörün üzerindeki tepe lambasının da römorkta yüklü saman balyalarının yüksekliğinden kaynaklı geriden gelen sürücülerce fark edilemediği de dikkate alındığında bu haliyle geriden gelen trafiği tehlikeye düşürdüğü anlaşılmakla, kazanın oluşumunda dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranışlarından dolayı asli kusurlu olduğu, sanığın ise; güvenli sürüş yeteneğini kaybettirecek derecede 1,00 promilin üzerinde alkollü olması ile sol gözü görmediği halde gece trafiğe çıkması nedeniyle bilinçli taksirle hareket ettiği ve meydana gelen kazada dikkatini yola vermeyerek dikkatsiz şekilde seyretmesi, hızını far ışıkları altındaki görüş mesafesini kontrol edebilecek seviyede ayarlamaması sebebiyle tali kusurlu olduğunun anlaşıldığı olayda;

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;