muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/1508, Karar No: 2019/1170, Tarih: 12.11.2019

Sigortalı tarafından açılan hizmet tespiti davasında her türlü delille kanıtlanabilen çalışma olgusunun usulünce belirlenmesinden sonra, bu çalışmanın sigortalı çalışma olup olmadığı ve çalışılan zaman üzerinde durulmalıdır.

Sosyal güvenlik hukukunun hem kamu hukuku hem de özel hukuk alanında kalan özellikleri dikkate alındığında, özellikle hizmet tespiti davalarında kendiliğinden araştırma ilkesinin ağır bastığı görülür. Gerçekten hizmet tespiti davaları, taraflarca hazırlama ilkesi kapsamı dışında olup, kendiliğinden araştırma ilkesi söz konusudur.

Sigortalılık başlangıç tarihi ve hizmet tespitine yönelik davaların kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi icabettiği Yargıtay’ın yerleşmiş içtihadı gereği olduğundan, kamu düzenini ilgilendiren hizmet tespiti davalarında, hâkimin özel bir duyarlılık göstererek delilleri kendiliğinden toplaması ve sonucuna göre karar vermesi gerekir. Kendiliğinden araştırma ilkesinin uygulandığı bu davalarda ispat yükü, bir tarafa yüklenemez.

Öte yandan, hizmet tespiti davalarının amacı, hizmetlerin karşılığı olan sosyal güvenlik haklarının korunması olduğundan, tespiti istenen dönemde kişinin sigortalı niteliği taşıyıp taşımadığı ile yapılan işin Kanun kapsamına girip girmediği araştırılmalıdır. Çalışma iddiasının gerçeğe uygunluğu ancak bu koşullar varsa inceleme konusu yapılabilecektir.

Çalışma olgusu her türlü delille ispatlanabileceğinden bu davalarda iş yerinde tutulması gerekli dosyalar ile kurumdaki belge ve kanıtlardan yararlanılmalı, ücret bordroları getirtilmeli, müfettiş raporları olup olmadığı araştırılmalı, mümkün oldukça tespiti istenen dönemde iş yerinin yönetici ve görevlileri, iş yerinde çalışan öteki kişiler ile o iş yerine komşu ve yakın iş yerlerinde, tarafları veya iş yerini bilen veya bilebilecek durumda olanlar zabıta marifetiyle araştırılarak saptanmalı, sigortalının hangi işte hangi süre ile çalıştığı, çalışmanın konusu, sürekli, kesintili, mevsimlik mi olduğu, başlangıç ve bitiş tarihleri ve alınan ücret konularında beyanları alınarak, tanıkların sözleri değerlendirilirken bunların inandırıcılığı üzerinde durulmalı, verdikleri bilgilere nasıl vakıf oldukları, işveren ve işçiyle, iş yeriyle ilişkileri, bazen uzun yılları kapsayan bilgilerin insan hafızasında yıllarca eksiksiz nasıl taşınabileceği düşünülmeli, beyanları diğer yan delillerle desteklenmelidir.

Bu amaçla tanıkların hizmet tespiti istenen tarihte iş yeri veya komşu iş yeri sigortalısı ya da işvereni olup olmadıkları araştırılmalı, davalı Kurumdan, bu kişilerin belirtilen tarihte sigortalılık bildirimlerinin hangi iş yerinden yapılmış olduğu da sorularak, elde edilen bilgilerin ifadelerde belirtilen olgularla örtüşüp örtüşmediği de irdelenmeli, iş yerinin kapsam, kapasite ve niteliği ile bu beyanlar kontrol edilmelidir.

Diğer taraftan bu davalarda, işverenin çalışma olgusunu kabulü ya da reddinin tek başına hukuki bir sonuç doğurmayacağı da göz önünde tutulmalıdır.

Diğer taraftan bu davalarda, işverenin çalışma olgusunu kabulü ya da reddinin tek başına hukuki bir sonuç doğurmayacağı da göz önünde tutulmalıdır.

Nitekim Hukuk Genel Kurulunun 26.02.2019 tarihli ve 2015/10-3039 E., 2019/207 K.; 16.10.2018 tarihli ve 2015/10-1098 E., 2018/1439 K.; 27.06.2018 tarihli ve 2016/21-2358 E., 2018/1289 K. sayılı kararlarında da aynı ilkeler benimsenmiştir.

Somut olayda, davacı vekili, müvekkilinin davalı işverene ait iş yerinde 01.05.2004-25.07.2009 tarihleri arasında muavin olarak kesintisiz çalıştığını, buna rağmen davalı işveren tarafından hizmetlerinin bildirilmediğini ileri sürerek belirtilen tarihler arasında kesintisiz çalıştığının tespitine karar verilmesini talep etmiş, davalı işveren ise davacının 22.07.2009-24.07.2009 tarihleri arasında üç gün çalıştığını, bunun dışında çalışmasının olmadığını savunmuştur.

Yargılama aşamasında davacı vekilince mahkemeye sunulan muhtelif tarihli dilekçelerde, davacının muavinlik yaptığı sırada meydana gelen trafik kazalarında tanık olarak ifadesinin alındığı belirtilerek, bu hususta Tarsus İlçe Jandarma Komutanlığı, Ahiboz Jandarma Komutanlığı, Adana/Ceyhan İlçe Jandarma Komutanlığı ile Bursa Terminal Jandarma Komutanlıklarına müzekkere yazılarak ifade tutanaklarının istenilmesi talep etmiştir. Mahkemece bu yönde yazılan müzekkerelere karşı Bursa Terminal Jandarma Komutanlığınca cevabi yazı gönderildiği, Ceyhan İlçe Jandarma Komutanlığından Cumhuriyet Başsavcılığının soruşturma numarasına ihtiyaç duyulduğu şeklinde cevap verildiği, diğer Komutanlıkların yazı cevaplarına ise dosya kapsamında rastlanılmadığı gibi yazılan müzekkerelerin akıbetinin mahkemece araştırılmadığı anlaşılmaktadır.

Bununla birlikte, mahkemece uyuşmazlık konusu dönemde davalı şirket adına kayıtlı araç sayısı, plakalara göre terminalden giriş-çıkış tarihleri, sefer için gidilen iller, sefer sayısı ve gidilen mesafeye göre gerekli olan muavin ihtiyacının araştırılması hususları sadece davalı şirketten sorulmuş, muavin ihtiyacının belirlenmesi noktasında Gaziantep Şehirlerarası Otobüs Terminal İşletmesinden gerekli araştırma yapılmamıştır.

Öte yandan, dosya içeriğine göre gerek iş yerinde çalışması gereken sigortalı sayısına yönelik, gerekse bordro tanığı ...’ın adresinin tespiti hususlarında da bozma kararında belirtildiği şekilde mahkemece yapılan araştırma yeterli görülmemiştir.

Açıklanan bu maddi ve hukuki olgular karşısında, uyuşmazlık konusu olan dönem yönünden bozma kararında açıklandığı şekilde araştırma yapılmalı, çalışma iddiasının varlığı ispatlandığı takdirde davacının dava dışı şirkette geçen çakışan hizmet süresinin varlığı gözetilmeli, çalışma süreleri ile şekli duraksamaya yer bırakmayacak biçimde tespit edilmeli, deliller hep birlikte değerlendirilip takdir edilerek varılacak sonuç uyarınca bir karar verilmelidir.

Açıklanan bu maddi ve hukuki olgular karşısında, uyuşmazlık konusu olan dönem yönünden bozma kararında açıklandığı şekilde araştırma yapılmalı, çalışma iddiasının varlığı ispatlandığı takdirde davacının dava dışı şirkette geçen çakışan hizmet süresinin varlığı gözetilmeli, çalışma süreleri ile şekli duraksamaya yer bırakmayacak biçimde tespit edilmeli, deliller hep birlikte değerlendirilip takdir edilerek varılacak sonuç uyarınca bir karar verilmelidir.

Diğer taraftan, bozma kararında yer alan ve “kapasite, üretim adedi, ciro, benzin tüketimi ve makine parkına göre işyerinde çalışması gereken sigortalı sayısı gerektiğinde, şehirlerarası yolcu taşımacılığı işlerinde uzman mühendis, mali müşavir ve hukukçudan oluşan bilirkişi heyetinden rapor alınarak belirlenmeli…” ifadesinde geçen “hukukçu” ibaresine, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (HMK) bilirkişi incelemesine yönelik düzenlemesi karşısında hatalı olarak yer verilip verilmediğinin değerlendirilmesi gerekmektedir.

6100 sayılı HMK’nın 266/1. maddesinde bilirkişiye başvurulmasını gerektiren hâller düzenlenmiştir. Buna göre;

“Mahkeme, çözümü hukuk dışında, özel veya teknik bilgiyi gerektiren hâllerde, taraflardan birinin talebi üzerine yahut kendiliğinden, bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar verir. Ancak genel bilgi veya tecrübeyle ya da hâkimlik mesleğinin gerektirdiği hukukî bilgiyle çözümlenmesi mümkün olan konularda bilirkişiye başvurulamaz. Hukuk öğrenimi görmüş kişiler, hukuk alanı dışında ayrı bir uzmanlığa sahip olduğunu belgelendirmedikçe, bilirkişi olarak görevlendirilemez.”.

Bu durumda, genel bilgi veya tecrübeyle ya da hâkimlik mesleğinin gerektirdiği hukukî bilgiyle çözümlenmesi mümkün olan konularda bilirkişiye başvurulamayacağına dair hüküm uyarınca, bozma kararında geçen “hukukçu” ifadesinin bozma kararından çıkarılmasına karar verilmiştir.

Şu hâlde direnme kararı yukarıda yazılı değişik gerekçe ile yerinde değildir.

Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle,

1-Özel Daire bozma kararında yer alan “....kapasite, üretim adedi, ciro, benzin tüketimi ve makine parkına göre işyerinde çalışması gereken sigortalı sayısı gerektiğinde, şehirlerarası yolcu taşımacılığı işlerinde uzman mühendis, mali müşavir ve hukukçudan oluşan bilirkişi heyetinden rapor alınarak belirlenmeli…” ifadesinde geçen "uzman mühendis, mali müşavir ve hukukçudan" ifadesinin çıkartılarak yerine "uzman mühendis ve mali müşavirden" ifadesinin yazılmasına,

2-Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının yukarıda gösterilen değişik nedenlerden dolayı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesine göre uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA, istek hâlinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 12.11.2019 tarihinde oy birliği ile ve kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/31459, Karar No: 2021/2481, Tarih: 04.03.2021

**15. Ceza Dairesi         2017/31459 E.  ,  2021/2481 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, suç uydurma

HÜKÜM : CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraat

Nitelikli dolandırıcılık ve suç uydurma suçlarından sanık hakkında verilen beraat hükümleri, O yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanık hakkında... Temizlik isimli firmadan alındığı iddia edilen sahte faturalar ile ilgili olarak 213 sayılı Vergi Usul Kanuna muhalefet suçu yönünden zamanaşımı süresi içinde mahallinde işlem yapılması mümkün görülmüştür.

Sanığın, suç tarihi itibari ile "Duru Ambalaj" isimli iş yerini işlettiği, söz konusu iş yerinde hırsızlık olduğuna dair 04/03/2013 tarihinde Pendik Çamçeşme Polis Merkez Amirliği'ne başvurarak, işyerinden 180.000.TL civarında mal hırsızlandığı yönünde şikayette bulunduğu, ayrıca zararın karşılanması için mağdur ... şirketine de başvurduğu, hırsızlık olayını mağdur ... şirketine de bildirmesi üzerine sigorta eksperinin 05/03/2013 tarihinde sanığın işyerine gelerek olay yerini fotoğrafladığı, bu arada 07/03/2013 tarihinde Pendik İlçe Emniyet Müdürlüğü'ne yapılan isimsiz ihbarda, sanığın iş yerinde hırsızlık olayının meydana gelmediği, sigorta şirketinden para alabilmek için bu yola başvurduğu ve eşyaları "Sülüntepe Mah. Yakut Sok No:12 Pendik" adresindeki başka bir ikametin kömürlüğüne sakladığının bildirilmesi üzerine, adreste yapılan aramada iş yerinde satışı yapılan bir kısım eşyaların bulunduğunun tespit edildiği, akabinde sanığın işlenmediğini bildiği suç nedeniyle suç ihbarında bulunduğu anlaşılması üzerine mağdur ... tarafından sanığa herhangi bir ödemede bulunulmadığı, sanığın sigortadan para almak amacıyla işyerinde hırsızlık yapıldığı yönünde suç isnadında bulunduğu, bu surette sanığın nitelikli dolandırıcılık suçuna teşebbüs ve suç uydurma şuçlarını işlediği iddia olunan somut olayda,

Sanığın aşamalardaki savunmalarında hırsızlandığını iddia ettiği malların değeri hakkında birbirinden farklı ve tutarsız beyanlarda bulunmuş olması, çalındığı iddia edilen bir miktar malın sanığın arkadaşının kömürlüğünde bulunması, sigorta eksperi tarafından yapılan incelemede sanığın önceki yıllara göre suç tarihinden kısa bir zaman içinde stoklarda büyük artış saptanmış olması, Fırat Temizlik isimli firmadan alınan ve çalındığı beyan edilen temizlik malzemelerinin işyerinde hiç bulunmaması, ilgili firmanın belirtilen adreste faaliyette olmaması ve dosyaya sunulan faturaların sahte oldukları anlaşılmakla, sanığın sigorta bedelini almak maksadıyla dolandırıcılık suçuna teşebbüse ilişkin 5237 sayılı TCK 158/1-k ve 35. madde ve suç uydurma suçuna ilişkin TCK'nın 271/1. madde hükümleri uyarınca mahkumiyetleri yerine, oluşa ve dosya kapsamına uygun olmayan yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, O yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04/03/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2837, Karar No: 2019/3566, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/2837 E.  ,  2019/3566 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/949, Karar No: 2020/5378, Tarih: 24.09.2020

**8. Hukuk Dairesi         2020/949 E.  ,  2020/5378 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ziynet, Değer Artış Payı Ve Katılım Alacağı

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonucunda Mahkemece verilen asıl davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine; birleşen davanın reddine dair kararın davalı/birleşen dosyada davacı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairenin 25.09.2019 tarihli ve 2019/2681 Esas, 2019/8067 Karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmişti. Davalı/birleşen dosyada davacı ... vekili tarafından süresinde kararın düzeltilmesi istenmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı/birleşen dosyada davalı ... vekili, düğünde takılan takıların düğünden sonra vekil edeninden alınarak işletilmek üzere kuyumcuya verildiğini, altınların bir kısmı ve faiz getirisiyle evlenmeden önce vekil edeni adına alınan taşınmazın kredi borcunun ödendiğini, kuyumcu tarafından da bir miktar altınların karşılığında vekil edenine 10.000,00 TL gönderildiğini, ne kadar altın kullanıldığının, geriye kaç gram altının kaldığının bilinmediğini, takılan ziynet eşyalarının vekil edeninin kişisel malı olduğunu açıklayarak, söz konusu altınların aynen, olmadığı takdirde mislen, aksi takdirde fiilen ödeme zamanındaki değerinin vekil edenine ödenmesini talep ve dava etmiş; birleşen davanın reddini savunmuştur.

Davalı/birleşen dosyada davacı ... vekili, davanın reddini savunmuş, birleşen dava dilekçesinde de, davacı/birleşen dosyada davalı eş adına evlilik öncesinde vekil edeninin babası ve yengesi tarafından çekilen krediler ve konut kredisi kullanılarak ev satın alındığını, kredilerin taksitlerinin babası tarafından, konut kredisi taksitlerinin de kuyumcudan altın karşılığı alınan para ile ödendiğini açıklayarak, davacı/birleşen dosyada davalı kadın adına alınan 23 nolu bağımsız bölüm nedeniyle 70.000,00 TL alacağın tahsilini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, düğünde takılan ziynet eşyalarının kadına ait olduğu, altın bedelinin karşılığı olarak kuyumcu tarafından 10.000,00 TL'nin kadına gönderildiği, bunun dışındaki altın bedellerinin koca veya babası Rasim'e verildiği, bu altınların bedelinin bir kısmı ile kadın adına satın alınan 23 nolu bağımsız bölüm için kullanılan konut kredisi taksitlerinin ödendiği, kalan altın bedelinin davacıya ödendiğinin davalı tarafından ispat edilemediğinden asıl davada 6.819,00 TL ziynet alacağının davalı/birleşen dosyada davacıdan tahsiline, birleşen davanın ise, kocanın taşınmazın alınmasında katkısının varlığını ispatlayamadığı, konut kredisi taksitlerinin de ziynetlerle ödendiği gerekçesiyle reddine karar verilmiştir. Hüküm, davalı/birleşen dosyada davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiş, Yerel Mahkeme kararı, Dairenin 25.09.2019 tarihli ve 2019/2681 Esas, 2019/8067 Karar sayılı ilamı ile onanmıştır. Davalı/birleşen dosyada davacı ... vekili süresi içerisinde karar düzeltme isteğinde bulunmuştur.

Maddi olayları ileri sürmek taraflara, hukuki nitelendirme yapmak ve uygulanacak kanun maddelerini belirlemek hakime aittir (6100 Sayılı HMK mad.33). İddianın ileri sürülüş şekline göre asıl dava, ziynet eşyasının aynen iadesi, mümkün olmaması halinde bedelinin tahsili, birleşen dava ise, artık değere katılma alacağı isteğine ilişkindir.

1. Dosya muhtevasına, dava evrakı ile tutanaklar münderecatına ve Yargıtay ilâmında açıklanan gerektirici sebeplere göre, davalı/birleşen dosyada davacı ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan, yerinde olmayan ve HUMK'un 440. maddesinde yazılı hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

2. Davalı/birleşen dosyada davacı ... vekilinin ziynet alacağı ve ziynetlerle ödenen konut kredisi nedeniyle artık değere katılma alacağı yönünden diğer itirazlarının incelenmesine gelince;

Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri hakkını dayandırdığı olguların varlığını kanıtlamakla yükümlüdür (TMK mad.6). İleri sürdüğü bir olaydan kendi yararına haklar çıkarmak isteyen kimsenin, iddia ettiği olayı kanıtlaması gerekir (HMK mad.190). İspat yükü, hayatın olağan akışına aykırı durumu iddia eden ya da savunmada bulunan kimseye düşer. (HGK. 19.02.1997 tr. 1996/710 E. 1997/72 K., 26.06.2013 tr. 2012/1137 E. 2013/879 K.)

Buna göre, öncelikle, ziynet eşyalarının varlığının ve ziynet eşyalarının davalı kocaya verildiğinin veya davalı koca tarafından rızası dışında davacıdan alındığının ispatı davacı kadına aittir. Yapılan yargılama ve toplanan delillerden, taraf ve tanık beyanları, kuyumcudan alınan altın miktarını içeren belgelere göre ziynet eşyalarının varlığı ve ziynetlerin kuyumcuya işletilmesi için bırakıldığı, altınların karşılığı yapılan ödemelerin sadece 10.000 TL’sinin bizzat kadına, kalanlarının ise koca veya babası Rasim'e yapıldığı, yapılan ödemelerin bir kısmı ile konut kredisi taksitlerinin ödendiği sabit olup, Mahkemece ziynet eşyalarının kadına özgü ziynet eşyaları olup olmadığına yönelik yeterli araştırma ve inceleme yapılmadığı, gerekçede de bu hususta bir değerlendirmede bulunulmadığı anlaşılmakla, Daire’nin 25.09.2019 tarihli ilamında ‘taşınmazın edinilmesinde kullanılan davacı/birleşen dosyada davalı ... tarafından çekilen ve evlilik birliği içinde ödenen banka kredisinin taksitlerinin davalı/birleşen dosyada davacı ...'in de kabul ettiği üzere davacı/birleşen dosyada davalı ...'ın kişisel malı (ziynetleri) ile ödendiğinden (TMK mad. 220/4. bent) artık değer, dolayısıyla katılma alacağı olmayacağı’ belirtilerek kuyumcuya teslim edilen ziynet eşyalarının tamamının kadının kişisel malı kabul edilmesi hatalı olmuştur.

Kadına özgü ziynet eşyaları, eşler arasında aksine bir anlaşma veya bu konuda yerel bir adet bulunmadıkça evlilik sırasında kim tarafından hangi eşe takılmış olursa olsun kadın eşe bağışlanmış sayılır ve artık onun kişisel malı niteliğindedir (TMK mad. 1, 6, 220/1-1, 222/1, HMK mad. 190, YHGK’nin 04.03.2020 tarihli ve 2017/ 3-1040 E., 2020/240 sayılı kararı). Aksi halde, eşlerden hangisine ait olduğu ispat edilemeyen mallar onların paylı mülkiyetinde sayılır (TMK mad. 222/2).

Somut olayda, varlığı ispatlanan tel bilezik ve işlenmiş bilezikler kadına özgü ziynet eşyası niteliğinde olup, eşler arasında aksine bir anlaşma veya bu konuda yerel bir adet bulunmadıkça evlilik sırasında kim tarafından hangi eşe takılmış olursa olsun kadın eşe bağışlanmış sayılır ve artık onun kişisel malı niteliğindedir. Ancak varlığı ispatlanan gremse, reşat, tam, yarım, çeyrek, gram altınlar ise kadına özgü ziynet eşyası niteliğinde olmayıp, hangi eşe ait olduğu ispat edilememesi halinde onların eşlerin paylı mülkiyetinde olduğunun kabulü gerekir.

O halde mahkemece yapılacak iş, taraf tanıklarından eşler arasında ziynet eşyalarına yönelik bir anlaşma veya bu konuda yerel bir adet olup olmadığı etraflıca sorulup maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılması, tanık beyanlarının çelişmesi halinde gerektiğinde yüzleştirme yapılmak suretiyle çelişkinin giderilmeye çalışılması, tüm deliller birlikte değerlendirilerek, kadına özgü olan ziynet eşyalarının kişisel mal olmadığının davalı koca, kadına özgü olmayan ziynet eşyalarının kişisel mal olduğunun ise davacı kadın tarafından güçlü ve inandırıcı delillerle ispatlanması halinde sonucuna göre, aksi halde kadına özgü olmayan ziynet eşyalarının eşlerin paylı mülkiyetinde olduğu kabul edilerek ziynet alacağı ve ziynetlerle ödenen konut kredisi nedeniyle artık değere katılma alacağının belirlenmesi olmalıdır. Davalı/birleşen dosyada davacı ... vekilinin bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün bu nedenle bozulmasına karar verilmesi gerekirken, bu hususun temyiz incelemesi sırasında gözden kaçırıldığı bu defa yapılan incelemede anlaşıldığından davalı/birleşen dosyada davacı ... vekilinin bu yöne ilişkin karar düzeltme isteğinin kabulü ile hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (2) nolu bentte yazılı nedenlerle davalı/birleşen dosyada davacı ... vekilinin karar düzeltme itirazları kısmen yerinde görüldüğünden, 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla uygulanacak olan 1086 sayılı HUMK'un 442. maddesi gereğince kabulü ile Daire'nin 25.09.2019 tarihli ve 2019/2681 Esas, 2019/8067 Karar sayılı onama ilamının “ziynet alacağı ve ziynetlerle ödenen konut kredisi nedeniyle artık değere katılma alacağı” yönünden kaldırılmasına, yukarıda açıklanan gerekçeyle Yerel Mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, davalı/birleşen dosyada davacı ... vekilinin diğer karar düzeltme taleplerinin yukarıda (1) nolu bentte gösterilen sebeplerle reddine, peşin harcın istek halinde karar düzeltme isteyene iadesine, 24.09.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5295, Karar No: 2017/6811, Tarih: 27.02.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/5295 E.  ,  2017/6811 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: ... Genel Müdürlüğü yönünden kabulüne diğer davalılar yönünden husumetten reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılardan ... Genel Müdürlüğü vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece ... Genel Müdürlüğü hakkında açılan davanın kabulüne, ... ve aleyhine açılan davanın ise pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiş, hüküm davalılardan ... Genel Müdürlüğü vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacıya ait taşınmazdan geçirilen enerji nakil hattının işletme ve bakım sorumluluğu davalılardan ile davalı ... Genel Müdürlüğü arasında yapılan sözleşme kendi aralarındaki iç ilişkiyi düzenlemektedir.

Bu durumda, davacıya ait taşınmaza enerji nakil hattı geçirilmek suretiyle kamulaştırmasız el atıldığı ve söz konusu hattın işletme ve bakım sorumluluğunun da davalı ...'a ait olduğu gözetilerekhakkında açılan davanın kabulüne, diğer davalılar aleyhinde açılan davaların ise pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı ... Genel Müdürlüğü vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının irad kaydedilmesine, 27/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.