muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/5339, Karar No: 2019/4858, Tarih: 26.06.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/5339 E.  ,  2019/4858 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 5. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Bursa 2. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 04/10/2017 tarih ve 2015/649 E. 2017/1056 K. sayılı kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine-kabulüne dair Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi’nce verilen 02/10/2018 tarih ve 2018/1321-2018/834 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, tarafların davalı TDM Otomotiv Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti. ve dava dışı TCM Otomotiv A.Ş.'yi birlikte ve eşit paylarla kurduklarını, ortaklığın sona erdirilmesine karar verildiğini ve bu nedenle davacının “TDM” şirketindeki 1/2 ortaklık payına karşılık 1000 payını Bursa 21. Noterliğinin 12/08/2014 tarih 27999 yevmiye nolu “Limited Şirket Pay Devir Sözleşmesi” ile davalı ...'ya devrettiğini, davalı ...'nın da dava dışı “TCM” şirketindeki 1/2 oranında 50 payını 28000 no'lu “Anonim Şirket Pay Devir Sözleşmesi” ile davacıya devrettiğini, tarafların ortaklık ilişkisi sürüsince tüm malvarlığını “TDM” şirketi üzerinde bulundurduğunu, “TCM”’ye ait bina ve içindeki makineler ile araçların da “TDM” şirketinin malvarlığının içinde göründüğünü, bu nedenle davacı ile davalı ... arasında yapılan 11/08/2014 tarihli sözleşme ile devir sözleşmesinde belirtilen fabrika binası ile içindeki makinalar, demirbaşlar, araçların, tahsil edilecek alacakların yarı paylarının dava dışı “TCM” şirketine devir edilmesinin kararlaştırıldığını, anlaşmanın teminatı olarak davalı “TDM” şirketi tarafından dava dışı “TCM” şirketi lehine 1.820.268,00 TL bedelli teminat çeki verildiğini, davalının ihtarname gönderilmesine rağmen devir işlemi yapmadığını, teminat olarak verilen çekin ve 11/08/2014 tarihli sözleşmenin davacı elinden yanıltılarak alındığını ileri sürerek davacı tarafından davalı ...'ya devri yapılan Bursa 21. Noterliğinin 12/08/2014 tarih 27999 yevmiye nolu Limited Pay Devir Sözleşmesinin iptali ile davalı “TDM”şirketindeki 1/2 ortaklık payına karşılık 1000 ortaklık payının davacı adına devir ve tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, hisse devir sözleşmelerinin resmi şekilde noterde yapıldığını, davacının devir aldığı “TCM” şirketini işletemediğini ve davalı tarafından daha iyi konuma getirilerek işletilen “TDM” şirketine yeniden ortak olmak istediğini, tarafların 1/2 pay ile ortak oldukları TADEM Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti. firmasına “TDM” şirketinin 2.500.000,00 TL borcu olduğunu, devrin gerçekleştiği tarihte “TDM” şirketinde çalışan tüm işçilerin kıdem ve ihbar tazminatları ile vergi

Davalı vekili, hisse devir sözleşmelerinin resmi şekilde noterde yapıldığını, davacının devir aldığı “TCM” şirketini işletemediğini ve davalı tarafından daha iyi konuma getirilerek işletilen “TDM” şirketine yeniden ortak olmak istediğini, tarafların 1/2 pay ile ortak oldukları TADEM Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti. firmasına “TDM” şirketinin 2.500.000,00 TL borcu olduğunu, devrin gerçekleştiği tarihte “TDM” şirketinde çalışan tüm işçilerin kıdem ve ihbar tazminatları ile vergi

borcunun devir alınan “TDM” üzerinde kaldığını, “TCM” şirketinin kullandığı fabrika binasının “TDM” tarafından rayiç bedelinin altında 01/12/2013 tarihinde kiralandığını, alacakların tahsili için karşı taraf aleyhinde yapılan icra takibine itiraz edildiğini, açılan dava ile davalı şirketin kira alacağını alınmasını engellediğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, payların hise devir sözleşmelerine binaen devredilmesine rağmen, hisse devir sözleşmesinin eki niteliğinde olan 11/08/2014 tarihli sözleşme ile “TCM” şirketine devri kararlaştırılan mal devir yükümlülüğüne davalının uymadığı, “TCM” şirketi lehine verilen 1.820.268,00 TL bedelli teminat çekinin geri alındığı, ihtarnameye rağmen 11/08/2014 tarihli devir sözleşmesinin yerine getirilmediği, davalı ... hakkında açılan ceza davası sonunda hisse devrine karşılık verilen 1.820.268,00 TL bedelli çeki ve 11/08/2014 tarihli sözleşmeyi yok etmek suçundan verilen 2 yıl 6 ay hapis cezasının kesinleşmesi nedeniyle davacı tarafından fotokopisi ibraz edilen 11/08/2014 tarihli sözleşmedeki imzanın davalıya ait olduğunun kabul edildiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri istinaf etmiştir.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesince tüm dosya kaspsamına göre, dava dilekçesinde, şirket pay devir sözleşmesinin feshine ilişkin dava değerinin 50.000,00 TL olarak bildirildiği, dava sırasında limited şirket payının nominal değerinin 500.00,00 TL olmasına göre, dava değerinin 450.000,00 TL farkına ilişkin olarak davacı tarafından 22/05/2015 tarihinde peşin harcın yatırıldığı, mahkemece sehven karar aşamasında dava değerinin 50.000,00 TL olarak değerlendirildiği, 3.415,50 TL karar ve ilam harcı alındığı anlaşıldığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf talebinin kabulüne, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, davacının davasının kabulüne, davalılar vekilin istinaf talebinin mahkemenin kararında hukuki değerlendirme bakımından usul ve esasa, yasaya aykırı bir durum bulunmaması nedeniyle esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalılar vekilinin temyiz istemlerinin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 25.616,25 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, 26/06/2019 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2414, Karar No: 2020/3389, Tarih: 29.06.2020

**2. Hukuk Dairesi         2020/2414 E.  ,  2020/3389 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Mutlak Butlan Sebebi ile Evlenmenin İptali

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacılar tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, Türk Medeni Kanunu’nun 145/2. maddesiyle düzenlenen evliliğin iptali davası olup, davacı, davalılardan ... ile ... arasında gerçekleşen 18.04.2012 tarihli evliliğin, davalı ...’ın evlilik tarihinde sürekli olarak ayırt etme gücünden yoksun bulunduğunu ileri sürerek evliliğin mutlak butlan ile batıl olduğunun tespitine karar verilmesini talep etmiştir. İlk derece mahkemesince davanın kabulüne dair karar verilmiştir. Anılan karara karşı davalı ... tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuş olup, istinaf incelemesi yapan bölge adliye mahkemesince, evliliğin ölüm ile sona erdiğinden ilk derece mahkemesinin kararının kaldırılmasına, evliliğin iptali ile ilgili karar verilmesine yer olmadığına, kadının kötü niyeti kanıtlanmadığından sağ kalan eşin evlenme ile kazandığı kişisel durumun korunmasına karar verilmiştir. Ancak, mutlak butlan sebebiyle evliliğin iptali davalarında, evliliğin ölümle sona ermesi davayı konusuz kılmaz. İlgililer her zaman için evliliğin mutlak butlanla sakat olduğunun tespit altına alınmasını isteyebilirler. O halde yapılacak iş, yargılamaya devamla, evliliğin mutlak butlanla sakat olup olmadığının tespit edilmesi, eğer mutlak butlanın varlığı kanıtlanırsa ancak o zaman TMK’nın 159. maddesi gereğince, sağ kalan eşin evlenme sırasında iyi niyetli olup olmadığı konusunda bir karar verilmesinden ibarettir. Anılan hususlar gözetilmeksizin, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda gösterilen sebeple bölge adliye mahkemesi kararının BOZULMASINA, bozma sebep ve şekline göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, dosyanın bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 29.06.2020 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2017/5459, Karar No: 2019/4815, Tarih: 25.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2017/5459 E.  ,  2019/4815 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5187 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

5187 sayılı Kanun'un "yeniden yayım" başlıklı 24. maddesi;

"Bir süreli yayında yayımlanmış haber, yazı ve resimleri kaynak göstermeksizin yeniden yayımlayanlar beşmilyar liradan onmilyar liraya kadar ağır para cezasıyla cezalandırılırlar.

Bu eserleri, yeniden yayım hakkı saklı tutulmuş olmasına rağmen, süreli yayın sahibinin izni olmadan yeniden yayımlayanlar yirmimilyar liradan kırkmilyar liraya kadar ağır para cezasıyla cezalandırılırlar." hükmünü amirdir.

Buna göre "yeniden yayım" suçunun (24/1. madde) maddi unsurları;

- Bir süreli yayında yayımlanmış haber, yazı ve resimleri,

- Kaynak göstermeksizin yeniden yayımlamak olup,

Suçun faili; haber ajansı yayınları dahil olmak üzere bir süreli yayında var olan haber, yazı ve resimleri kaynak göstermeksizin yayımlama (neşir) faaliyetini gerçekleştiren kişi, suçun konusu; haber, yazı veya resim, suçun mağduru; bu haber, yazı ve resimler üzerinde hak sahibi olan kişilerdir. Kanun'da bu suç için öngörülen yaptırım, güncel haliyle 5.000 TL'den 10.000 TL'ye kadar adli para cezasıdır.

Suça konu somut olayda; sanığın, 30.01.2014 tarihli yerel gazetenin 1. ve 5. sayfalarında yayımladığı katılan ... ajansına verilen röportajın "GASKİ müdürü Ulusoy kuraklığı değerlendirdi" başlıklı haberin altında kaynak gösterilmediği, sanığın savunmasında haberi stajyerlerin getirdiğini, onların da bu haberleri internet üzerinden temin ettiklerini bildiğini beyan etmesi, ancak sadece katılan ... ajansına verildiği tespit edilen bu röportajın ve birlikte yayımlanan fotoğrafın, yerel gazete temsilcisi sanık tarafından hiçbir emek veya mesai harcanmaksızın bir şekilde ulaşılarak haber yapılması karşısında, mahkemece sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken, yeterli delil olmadığı gerekçesiyle beraat kararı verilmesi,

Kabule göre ise;

Sanığın 5187 sayılı Kanun'un 24/1. maddesine uyan eylemi nedeniyle yapılan şikayet üzerine, soruşturma aşamasında 5187 sayılı Kanun'un 24/2. maddesine göre sanığa 20.000 TL üzerinden ön ödeme ihtarı yapıldığı anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK'nun 75. maddesindeki usule uygun şekilde 5000 TL üzerinden ön ödeme teklifinde bulunulmasıyla aynı maddede yazılı 10 günlük süre içinde ön ödeme şartının yerine getirilmesi beklenerek, sonucuna göre açılan kamu davasının düşmesine veya devamına karar verilmesiyle sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, ön ödeme işlemleri usulüne uygun şekilde yerine getirilmeksizin yargılamaya devam edilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine 25.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8074, Karar No: 2022/11766, Tarih: 10.10.2022

**4. Hukuk Dairesi         2022/8074 E.  ,  2022/11766 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının kabulüne dair verilen kararın, davalı vekili tarafından süresi içinde temyizi istenilmekle, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

K A R A R

Davacılar vekili; davacıların eşi/ babası Ahmet'in kullandığı banka kredisini teminat altına almak amacıyla davalı tarafından hayat sigorta poliçesi düzenlendiğini, poliçe süresi içinde davacılar yakınının öldüğünü, davalının kanser hastalığının gizlendiği gerekçesiyle ödeme yapmadığını, bakiye kredi taksitlerini davacı yanın ödemek zorunda kaldığını belirterek 55.127,00 TL'nin dava tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili; davacılar murisi sigortalının ölümünden 7 yıl önce teşhisi konulmuş kolon kanseri hastalığını poliçe tanzimi sırasında beyan etmediğini, beyan yükümlülüğüne uyulmaması nedeniyle zararın teminat dışı olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, yapılan yargılamada toplanan delillere göre; davanın kabulü ile 55.127,00 TL'nin dava tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına; özellikle, davalı tarafın lehine olacak biçimde dava tarihinden itibaren temerrüt faizine karar verildiği de dikkate alındığında, bu yönle ilişkin temyiz itirazlarının yerinde görülmemesine göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen diğer bütün temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, hayat sigorta sözleşmesine dayalı tazminat istemine ilişkindir.

Davacılar murisi Ahmet Üner ile davalı arasında 10.04.2013- 10.06.2014 vadeli ve 4 yıl yenileme garantili olarak hayat sigorta sözleşmesi düzenlenmiş; poliçenin düzenlenmesinden sonra (2. yılda) 01.01.2015 tarihinde davacıların murisi vefat etmiştir.

Davalı sigortacı, davacılar murisinin poliçe tanziminden önce mevcut olan kolon kanseri hastalığını bildirmeyip sözleşmenin kurulması sırasında beyan yükümlülüğüne aykırı davranıldığı, bu aykırılık nedeniyle de zararın teminat dışı kaldığı savunmasında bulunmuştur. Mahkemece; sigortalı murisin ölümünden önceki tedavisini yapan Acıbadem Bursa Hastanesi'nin yazı cevabı gereği, ölümün akciğer enfeksiyonu sonucu gerçekleştiği ve bildirilmediği savunulan kanser hastalığı ile ölüm arasında illiyet bağının bulunmadığı, kanser teşhisinin ilk poliçenin tanziminden sonra konulması nedeniyle de sigortacıya bildirilmemiş olmasının sonuca etkili olmadığı gerekçesiyle, davaya konu zararın sigorta teminatı kapsamında olduğu kabul edilerek hüküm tesis edilmiştir.

Poliçenin tanzim edildiği ve rizikonun (ölümün) gerçekleştiği tarih itibariyle yürürlükte bulunan 6102 sayılı TTK'nın 1435. maddesi ile, sigorta sözleşmesinin kurulması sırasındaki sigortalının doğru bilgi verme (beyan) yükümlülüğü düzenlenmiştir. Sigorta hukukuna ilişkin genel düzenleme mahiyetinde olan bu hüküm, hayat sigortalarında da uygulanmaktadır.

6102 sayılı TTK'nın 1435. maddesinde "Sigorta ettiren, sözleşmenin yapılması sırasında bildiği veya bilmesi gereken tüm önemli hususları sigortacıya bildirmekle yükümlüdür. Sigortacıya bildirilmeyen, eksik veya yanlış bildirilen hususlar, sözleşmenin yapılmamasını veya değişik şartlarda yapılmasını gerektirecek nitelikte ise, önemli kabul edilir. Sigortacı tarafından yazılı veya sözlü olarak sorulan hususlar, aksi ispat edilinceye kadar önemli sayılır" denilmek suretiyle; sigorta ettirenin, sözleşmenin kurulması sırasındaki doğru beyan yükümlülüğünün kapsamı düzenlenmiştir.

Gerek TTK'nın 1435. maddesi ve gerekse Hayat Sigortası Genel Şartlarının C-2.2. maddesi düzenlemesine göre; sigorta şirketinin sorusu üzerine veya herhangi bir soru sorulmadan (dolayısı ile buna ilişkin bir form doldurulmadan) sigortalı, sözleşmenin yapılması sırasında kendisinin bildiği ve sigortacının sözleşmeyi yapmamasını veya daha ağır şartlarla yapmasını gerektirecek bütün halleri sigortacıya bildirmekle yükümlüdür.

Mahkeme tarafından karara dayanak kabul edilen, Acıbadem Bursa Hastanesi'nde görevli iki doktor tarafından imzalı yazı cevabında; sigortalı murise ilki 20.03.2014 (poliçe tanziminden sonra) tarihinde olmak üzere değişik tarihlerde kolon kanseri teşhisinin konulup tedavi uygulandığı; 01.12.2014 ve 05.12.2014 tarihleri arasında akciğer enfeksiyonu nedeniyle ameliyat edildiği ve tedavisi sürerken gelişen septik şok sonucu öldüğü; ölüm nedeninin akciğer enfeksiyonu ve buna bağlı septisemi olduğu, kolon kanseri doğrudan ölüm nedeni olmamakla birlikte kanser nedeniyle bağışıklık sisteminin baskılandığı ve bu durumun sürecin gelişmesinde etkili olduğu hususlarının bildirildiği görülmektedir.

Davalı sigorta vekili, birkısım tedavi belgeleri bildirip, bunların ilgili yerlerden getirtilmesi ve incelenmesiyle uzman heyetçe rapor düzenlenmesi gerektiğini savunmuş olmasına rağmen, talep olunan tedavi belgeleri toplanmadan ve tıbbi teknik bilgi gereken konuda uzman doktor heyetinden rapor alınmadan, sadece tedaviyi yapan hastanenin verdiği cevaba göre karar verilmesi eksik inceleme niteliğindedir.

Davalı sigorta vekili, birkısım tedavi belgeleri bildirip, bunların ilgili yerlerden getirtilmesi ve incelenmesiyle uzman heyetçe rapor düzenlenmesi gerektiğini savunmuş olmasına rağmen, talep olunan tedavi belgeleri toplanmadan ve tıbbi teknik bilgi gereken konuda uzman doktor heyetinden rapor alınmadan, sadece tedaviyi yapan hastanenin verdiği cevaba göre karar verilmesi eksik inceleme niteliğindedir.

Açıklanan hukuki ve maddi olgular karşısında mahkemece; sigorta sözleşmelerinin karşılıklı iyiniyet ve güven esasına dayalı olarak kurulan sözleşmeler olduğu; güven ve iyiniyet ilkesi ile yasal düzenlemeler (TTK 1435) gereği, sigorta yaptıranın önemli tüm hususları poliçenin tanzimi sırasında sigortacıya bildirmekle yükümlü olduğu; poliçe tanziminden önceki tüm tedavi belgelerinin toplanmasıyla, davacılar yakını sigortalının kolon kanseri bakımından doğru beyan yükümlülüğünü ihlal edip etmediğinin saptanmasında zorunluluk bulunduğu hususları gözetilerek, davalı yanca bildirilen tedavi ve hastane belgelerinin getirilmesinden sonra, onkoloji ve gastroenteroloji uzmanı da bulunan 3 kişilik uzman doktor heyetinden, kolon kanserine ilişkin ilk teşhisin ne zaman konulduğu, bu hastalıkla ölüm arasında illiyet bağı olup olmadığı, ölüm nedeninin ne olduğu hususlarında gerekçeli, denetime elverişli rapor alınması; TTK'nın 1439. maddesi gereği, davalı sigortacının zarardan sorumsuzluğu ya da indirimli tazminattan sorumluluğu hususları tartışılarak karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle hüküm tesisi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin diğer bütün temyiz itirazlarının REDDİNE; (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA;

peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 10.10.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/15330, Karar No: 2008/2254, Tarih: 25.02.2008

**2. Hukuk Dairesi         2007/15330 E.  ,  2008/2254 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Pendik Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ :12.6.2007

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Pendik Sulh Hukuk Mahkemesinin 1995/748 esas ve 2001/1235 karar sayılı veraset ilamının iptali talep edilmiş, mahkemece iptale karar verilmiştir.

Veraset iptali davalarında, iptali istenen veraset ilamında hak sahibi olarak tüm mirasçıların davaya dahili gerekir. Bu yön gözetilmeden tüm mirasçılara husumet yöneltilip gösterdikleri takdirde delilleri toplanıp sonucu uyarınca karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 25.02.2008 Pzt.
Yargıtay — Esas No: 2021/1585, Karar No: 2021/2888, Tarih: 09.03.2021

**10. Hukuk Dairesi         2021/1585 E.  ,  2021/2888 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

1-..., 2- ... , 3- ... adlarına Av. ... ile 1- ... Enerji San. Tic. A.Ş. (Yeni Ünvanı ... Enerji San. ve Tic. A.Ş.) adına Av. ... 2- ... İnşaat Ticaret Sanayi A.Ş. İflas İdaresi Müdürlüğü adına Av. ... 3- ... Hidroelektrik Üretim ve Tic. A.Ş. adına Av. ... 4- ... Sigorta A.Ş. Adına Av. ... 5- ... İnş. ve Tic. A.Ş. adına Av. ... arasındaki dava hakkında Ankara 19. İş Mahkemesinden verilen 16/04/2015 tarih 2012/622 E-2015/351K sayılı hükmün, (Kapatılan) 21.Hukuk Dairesi'nin19/01/2017 tarih ve 2015/18218 E-2017/272 K sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmiştir. Davalılardan ...Enerji San. ve Tic. A.Ş. ile ... İnş. ve Tic. A.Ş. tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 8. maddesinin son fıkrası hükmüne göre İş Mahkemelerinden verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna başvurulamaz.

25.10.2017 tarihinde yürürlüğe giren 7036 sayılı yeni İş Mahkemeleri Kanunu'nun 7. maddenin 3. fıkrasına göre “12/1/2011 tarihli ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun kanun yollarına ilişkin hükümleri, iş mahkemelerince verilen kararlar hakkında da uygulanır.” Geçici 1. maddenin 4. fıkrasına göre de “İlk derece mahkemeleri tarafından bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten önce verilen kararlar, karar tarihindeki kanun yoluna ilişkin hükümlere tabidir.”

Dairemiz kararında maddi hata bulunmadığı gibi 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nda, Yargıtay kararlarına karşı karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine ilişkin bir hüküm bulunmadığı da dikkate alınarak, davalılardan ...Enerji San. ve Tic. A.Ş. ile ... İnş. ve Tic. A.Ş. vekillerinin dilekçelerinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı sebepten ötürü karar düzeltme talebinin REDDİNE, temyiz harcının istek halinde davalılardan ...Enerji San. ve Tic. A.Ş.'ne iadesine gününde oybirliği ile karar verildi.