muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/15, Karar No: 2020/545, Tarih: 08.07.2020

22. 6762 sayılı TTK’nin 57/1-5 maddesi gereğince "Başkasının emtiası, iş mahsulleri, faaliyeti veya ticaret işletmesiyle iltibaslar meydana getirmeye çalışmak veya buna müsait bulunan tedbirlere başvurmak, hususiyle başkasının haklı olarak kullandığı ad, unvan, marka, işaret gibi tanıtma vasıtalariyle iltibasa meydan verebilecek surette, ad, unvan, marka, işaret gibi tanıtma vasıtaları kullanmak veyahut iltibasa meydan veren malları, durumu bilerek veya bilmeyerek, satışa arz etmek veya şahsi ihtiyaçtan başka her ne sebeple olursa olsun elinde bulundurmak" dürüstlük kuralına aykırı haksız rekabet hâli olarak belirtilmiştir. Buna göre, kişinin bir başkasının haklı olarak kullandığı mal veya iş ürününün ya da ticaret unvanı veya markasının aynısını ya da benzerini kendi iş ve faaliyetinde ticari amaçla kullanması, ilgili malı veya iş ürününü piyasaya sunması iltibasa yol açar ve haksız rekabet teşkil eder.

23. Yapılan açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; davacı ...Ş. adına “gazoz, kola ve izotonik içecekler” emtiasını da kapsayan 32. sınıfta tescilli “TURKA” ibareli markalarının bulunduğu, yine anılan davacı adına tescilli “COLA TURKA” ibareli tanınmış markanın olduğu, davalılardan Dinamik İçecek Yemek Enerji ve Gıda Ürünleri Tur. Tic. Ltd. Şti. tarafından Avusturya’dan ithal edilerek piyasaya sunulan ve diğer davalı tarafından pazarlaması yapılan “enerji içeceği” ürününde “enerji turka+Şekil” ibaresinin kullanıldığı anlaşılmaktadır.

24. Davalı Dinamik İçecek Yemek Enerji ve Gıda Ürünleri Tur. Tic. Ltd. Şti.’nin dava tarihi itibariyle müdürü olan... ve ... adına Avusturya’da “alkolsüz içecekler, maden suları ve meyve suları” emtialarında tescilli “enerji turka+Şekil” ibareli markanın bulunduğu görülmekte olup, dava konusu “enerji turka+Şekil” ibaresini taşıyan enerji içeceği ürünün bu kişilerden ithal edildiği savunulmaktadır. Adı geçen kişilerce TPE nezdinde 2010/09366 sayılı ve “enerji turka+Şekil” ibareli 09/29/35/39 sınıflarda yer alan emtialar için marka başvurusunda bulunulmuş, yapılan itirazlar neticesinde, başvuru 35 ve 39. sınıflarda tescil edilmiştir. Başka bir deyişle, 2010/09366 sayılı ve “enerji turka+Şekil” ibareli marka, dava konusu “enerji içeceği” emtiasını veya bu emtianın benzerlerini kapsayan sınıflarda tescilli değildir.

25. Bununla birlikte... ve ... adına TPE nezdinde tescilli 2010/09369 sayılı ve “enerji turk+Şekil” ibareli 32. sınıfta yer alan “maden suları, kaynak suları, sofra suları, sodalar, tonikler, sebze ve meyve suları, bunların konsantreleri ve özleri, meşrubatlar” emtialarını kapsayan marka ile 2010/11528 sayılı ve “enerji turko+Şekil” ibareli 32. sınıfta yer alan “biralar, bira yapımında kullanılan preparatlar, maden suları, kaynak suları, sofra suları, sodalar, tonikler, sebze ve meyve suları, bunların konsantreleri ve özleri, meşrubatlar” emtialarını kapsayan marka bulunmaktadır.

26. Görüldüğü üzere davalıların ithal ederek piyasaya sürdüğü ve pazarlamasının yapıldığı “enerji içeceği” emtiasında veya benzerinde tescilli “enerji turka+Şekil” ibareli marka tescili bulunmamaktadır. Başka bir deyişle 2010/09366 sayılı ve “enerji turka+Şekil” ibareli marka “enerji içeceği” emtiasında veya bunun benzerlerini kapsayan sınıflarda tescilli değildir. Diğer markalar ise “enerji turk+Şekil” ve “enerji turko+Şekil” ibarelerinden oluşmakta olup, davalılar bu markaları taşıyan ürünü değil “enerji turka+Şekil” ibareli ürünü ithal ederek piyasaya sunmuşlardır.

27. O hâlde davalıların ithal ederek piyasaya sunduğu dava konusu “enerji içeceği” ürününde kullanılan “enerji turka+Şekil” ibareli ve bu emtiaya benzer sınıflarda tescilli markanın bulunmadığı ve marka hakkının ülkeselliği prensibi gereğince Avusturya'daki marka tescilinin bir başkasının markasına tecavüz teşkil edecek şekilde Türkiye'de kullanılmasına imkân vermeyeceği gözetilerek sonucuna göre karar verilmelidir.

28. Hâl böyle olunca Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uymak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

29. Öte yandan mahkemece bozma kararının üçüncü bendinde yer alan bozma nedenine uyularak davacı ... Ticaret A.Ş. tarafından açılan haksız rekabet davasının esastan reddine karar verilmiş, karar davacı ... Ticaret A.Ş. tarafından da temyiz edilmiştir. Bu durumda bozma kararına uyularak oluşturulan hüküm Özel Dairesince incelenmediğinden, bu hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için dosya Özel Daireye gönderilmelidir.

IV. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun Geçici 3. maddesi atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA,

Uyulan kısım yönünden kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın 11. HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE, ancak karar düzeltme yolunun açık olması nedeniyle öncelikle mahkemesince bu işlemlerin yerine getirilmesine karar düzeltme yoluna başvurulması hâlinde dosyanın Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna, başvurulmaması hâlinde ise mahkemesince doğrudan Yargıtay 11. Hukuk Dairesine gönderilmesine,

Aynı Kanun’un 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren on beş gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 08.07.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/28253, Karar No: 2014/22390, Tarih: 30.09.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/28253 E.  ,  2014/22390 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/179534

MAHKEMESİ : Gebze 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/01/2012

NUMARASI : 2010/1030 (E) ve 2012/34 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılanın olay tarihinde gece saat 18:00 sıralarında aracını işyerinin yanında bulunan sokağa park ederek işyerine gittiği, saat 19:30 sıralarında aracın yanına geldiğinde ise aracın ön ve arka plakalarının çalındığını anladığı ve şikayetçi olduğu; sanıklar hakkında suç işlemek amacıyla örgüt kurmak, örgüt faaliyeti altında elde veya üste taşınan eşyayı çekip almak suretiyle hırsızlık, birden fazla kişi tarafından yağma suçlarından Pendik Cumhuriyet Başsavcılığının 2009/24872 soruşturmalı nolu dosyası üzerinden yürütülen teknik takip sonucunda sanıkların müştekinin aracından çalınan plakayı başka çalıntı araca takarak kullandıklarının tespit edilmesi sonucunda, bu müşteki yönünden evrakın tefrik edilerek Gebze Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği, Gebze Cumhuriyet Başsavcılığının 28/08/2010 gün ve 2010/6739 esas sayılı iddianmesi ile sanıkların müştekiye ait ..FP plakalı aracın plakalarını çaldıkları iddiasıyla cezalandırılmaları istemiyle kamu davasının açıldığı anlaşılmakla; sanıklar hakkında Pendik Cumhuriyet Başsavcılığınca yetkisizlik kararında belirtilen eylemlerinden açılan kamu davasının akıbeti araştırılarak, 25/03/2010 tarihli Pendik Cumhuriyet Başsavcılığının yetkisizlik kararı da nazara alındığında açılmış olan dava ile bu dava arasında sanıkları ve suçu yönünden şahsi, hukuki ve fiili irtibat bulunduğu halde iki dava birleştirilmeden, anılan dosya karara çıkmış ise getirtilip incelenerek sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ile sanık Oktay müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesinin yollamasıyla 1412 sayılı CYUY.nın 326/son. maddesi uyarınca yeni hüküm kurulurken bozma öncesi hükmolunan yaptırımın (cezanın) ve sonuçlarının ağırlaştırılamayacağı kuralının gözetilmesine, 30/09/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5487, Karar No: 2019/2998, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/5487 E.  ,  2019/2998 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/17384, Karar No: 2023/50, Tarih: 09.01.2023

**9. Hukuk Dairesi         2022/17384 E.  ,  2023/50 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

SAYISI : 2021/3 E., 2021/119 K.

DAVA TARİHİ : 28.11.2014

KARAR : Davanın reddi

Taraflar arasında görülen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının Marmara Yelken Kulübü Derneğinin iktisadi işletmesi olan lokantada 1998 yılı Şubat ayından 2007 yılı Ekim ayına kadar garson olarak çalıştığını, ... sözleşmesinin davalı ... tarafından feshedildiğini, davacının son aylık ücretinin 1.500,00 TL olduğunu ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatlarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'inde bulunduklarını, müvekkili davalı ile davacı arasında herhangi bir ... ilişkisi bulunmadığını, davacının çalıştığı ... Tur. Lokantacılık İşl. Ltd. Şti. ile müvekkili arasında asıl işveren alt işveren ilişkisi bulunmadığını, Derneğin sahibi olduğu lokantanın işletmesinin davacının işvereni Şirkete verildiğini, bu Şirketin müvekkiline kira ödediğini, davacı ile müvekkili arasında işçi işveren ilişkisi bulunmadığından husumet itirazında bulunduklarını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 30.....2016 tarihli ve 2014/773 Esas, 2016/349 Karar sayılı karar ile toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 26.11.2020 tarihli ve 2016/34295 Esas, 2020/17101 Karar sayılı kararıyla; dosya kapsamına göre davalı ... mülkiyeti kendisine ait işyerini dava dışı ... Turizm ve Lokantacılık İşletmeleri Ltd. Şti.ne kiralamış olup davacının dava dışı ... Turizm ve Lokantacılık İşletmeleri Ltd. Şti.nin işlettiği lokantada garson olarak çalıştığı, işletme rizikosu tamamen dava dışı ... Turizm ve Lokantacılık İşletmeleri Ltd. Şti.ne ait işyeri bakımından davalı ... ile dava dışı ... Turizm ve Lokantacılık İşletmeleri Ltd. Şti. arasında asıl işveren alt işveren ilişkisi bulunduğundan söz edilemeyeceği, hâl böyle olunca davanın reddine karar verilmesi gerektiği gerekçesi ile Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalının mülkiyeti kendisine ait işyerini, dava dışı ... Turizm ve Lokantacılık İşletmeleri Ltd. Şti'ne kiralamış olduğu, davacının da bu Şirketin işlettiği lokantada garson olarak çalıştığı, davalı ile dava dışı belirtilen Şirket arasında asıl işveren alt işveren ilişkisinden söz edilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; davalı ... İşletmesi ile dava dışı ... Turizm ve Lokantacılık İşletmeleri Ltd. Şti. arasında kira ilişkisi değil asıl işveren alt işveren ilişkisi olduğunu, Mahkemenin taraflar arasındaki sözleşmeyi kira sözleşmesi olarak nitelendirmesi ile düşmüş olduğu hata neticesinde asıl işveren alt işveren ilişkisi olmadığı kanaatine varmasının hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğunu, yemek yapma ve dağıtma işinin yardımcı ... niteliğinde olduğunun yerleşik Yargıtay içtihadı ile sabit olduğunu belirterek Mahkeme kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyetine ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; davalı ... ile dava dışı ... Turizm ve Lokantacılık İşletmeleri Ltd. Şti arasındaki ilişkinin hukuki niteliği ve davacının talep ettiği alacaklardan davalının sorumlu olup olmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedinci fıkrası ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 4857 sayılı ... Kanunu'nun 2 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

09.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/14441, Karar No: 2023/15869, Tarih: 25.10.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/14441 E.  ,  2023/15869 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

SAYISI : 2020/376 E., 2023/167 K.

KARAR : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasında görülen alacak davası sonunda verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacı ve katılma yolu ile davalı vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı işyerinde 12.....2013-25.09.2014 tarihleri arasında çalıştığını, son görev yerinin Silivri Şubesi olduğunu, burada kitle bankacılığı müşteri ilişkileri bölümünde emir ve talimat altında çalıştığını, çalışma saatlerinin kayıtlarda 09.00-18.00 saatleri arasında olmasına rağmen hiçbir zaman saat 18.00'de işten ayrılamadığını, işten en erken saat 20.00'de çıkabildiğini, çalışmaların çoğu zaman saat 20.30'a kadar sürdüğünü, ara dinlenmelerin usule uygun şekilde kullandırılmadığını, ayda iki cumartesi günü, 10.00-15.00 saatleri arası fazla çalışma yaptığını, ancak fazla çalışmaları karşılığı ücretlerin ödenmediğini ileri sürerek fazla çalışma ücreti alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; dava konusu alacağın zamanaşımına uğradığını ve zamanaşımı def'inde bulunduklarını, davacının 12.....2013-25.09.2014 tarihleri arasında müvekkili işyerinde çalıştığını, son brüt ücretinin 4.687,00 TL olduğunu, davacı ile yapılan ... sözleşmesinin 7 nci maddesi gereği, yılda 270 saate kadar yapılan fazla çalışmaların davacı işçinin temel ücretine dâhil olduğunu, davacının bankaya ödenen ücretleri itiraz etmeden tahsil ettiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 13.04.2016 tarihli ve 2014/756 Esas, 2016/275 Karar sayılı kararıyla; işyeri ve Kurum kayıtları, banka kayıtları, tanık beyanları, bilirkişi raporu ve taraflarca sunulan belgelerin dosyada mevcut olduğu, ek bilirkişi raporunun denetime ve hüküm kurmaya elverişli olduğu gerekçesiyle 34.435,22 TL net fazla çalışma ücreti alacağının davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin ....10.2020 tarihli ve 2016/25450 Esas, 2020/10664 Karar sayılı ilâmı ile; davalı tarafların diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilerek davacının tanıklar ile birlikte çalıştığı süreler esas alınarak, haftanın 5 günü günde 10 saat çalıştığı, ayrıca ayda 2 haftada cumartesi günleri yarım saatlik yemek ve dinlenme molası hâriç günlük 4,5 saat çalıştığı kabul edilerek hesaplama yapılması gerektiği, haftalık fazla çalışma sürelerinden ücrete dâhil olduğu kabul edilen fazla çalışma süreleri de düşülerek sonuca gidilmesi gerektiği gerekçesiyle Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemece yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; tüm dosya kapsamı, Yargıtay bozma ilâmı ve usulî kazanılmış hak ilkesi göz önünde bulundurularak yapılan değerlendirmede, davacının fazla çalışma alacağının davacı ile birlikte çalışan davacı tanığının çalışma süresi, zamanaşımı ve ücrete yılda 270 saate kadar olan fazla çalışmaların dâhil olduğu dikkate alınarak hesaplanması gerektiği gerekçesiyle ikinci ek bilirkişi raporu doğrultusunda net 2.737,59 TL fazla çalışma ücreti alacağının davalıdan tahsiline dair davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve katılma yolu ile davalı vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili; tanık İ.Ş'nin dosyada bulunan Sosyal Güvenlik Kurumu (SGK) kayıtlarından da görüleceği üzere 01.10.2008-17.04.2014 tarihleri arasında davalı Banka nezdinde müvekkili ile aynı şubede çalıştığını, talimat Mahkemesince dinlenirken sehven "2008 yılına kadar aynı şubede çalıştığı" şeklinde beyanda bulunduğunu, 15.....2022 tarihinde Silivri Asliye Hukuk Mahkemesine verdiği dilekçe ile de işbu durumu açıkça belirttiğini, durumun açıklığa kavuşması için SGK'ya müzekkere yazılması gerektiğini, tanık beyanının hizmet süresine aykırı şekilde karara dayanak alındığını, kaldı ki davalı vekilinin bilirkişi raporlarına itiraz dilekçelerinde davacı tanıklarının hizmet sürelerine itiraz etmediğini, hayatın olağan akışına göre kişinin çalıştığı süreyi, yazılı kayıt olmadan tam olarak hatırlayamayacağını, ... sözleşmesinde yer alan fazla çalışma ücretinin temel ücrete dâhil olduğu yönündeki hükmün geçersiz olduğunu, zira davacının ücretinin asgari ücrete yakın olduğunu belirterek Mahkeme kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

2. Davalı vekili katılma yolu ile temyiz başvurusunda; davacının ücretinin asgari ücrete oranlama yapılarak belirlenmesinin hatalı olduğunu, fazla çalışma ücretinin ait olduğu dönem ücretiyle hesaplanması gerektiğini, bu durumda işçinin son ücretinin bilinmesinin yeterli olmadığını, davacı ücret bordroları dosyada bulunmamasına rağmen son ücretin asgari ücrete oranlanmasıyla yerleşik içtihatlara aykırı olarak hesaplama yapıldığını, davacının izinli ve mazeretli olduğu günler ile ... bayram ve genel tatil günleri dışlanmadan hesaplama yapıldığını, ... sözleşmesinde fazla çalışma ücretinin işçinin aylık ücretine dâhil olduğu kararlaştırılmasına rağmen bu hususun gözetilmemesinin hukuka aykırı olduğunu, yazılı delil karşısında tanık anlatımına itibar edilemeyeceğini, tanığın müvekkili Banka aleyhine açtığı dava bulunması nedeniyle beyanına itibar edilemeyeceğini, hüküm altına alınan alacağa dava tarihinden itibaren faiz işletilmesinin hatalı olduğunu belirterek Mahkeme kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; davacının fazla çalışma alacağının hesaplanma yöntemi ile tanık beyanlarına itibar edilmesi gereken çalışma döneminin belirlenmesi ve hükmedilen faize ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası.

2. 4857 sayılı ... Kanunu'nun 41ve 63 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin davacı tarafa yükletilmesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

25.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.