muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/3649, Karar No: 2024/9430, Tarih: 02.12.2024

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu taşınmaz üzerindeki binanın betonarme güçlendirme projesinin 18 Mart 2018 tarihli Türkiye Bina Deprem Yönetmeliği'ne uygun olduğunun, güçlendirme maliyetinin 2.374.184,90 TL olduğunun ve yeniden yapım maliyetinin ise 4.742.750,00 TL olduğunun tespit edildiği, dosyada alınan 26.05.2022 tarihli bilirkişi raporunun usul ve Kanuna uygun hüküm kurmaya elverişli olduğu, davacılar vekili tarafından ibraz edilen 16.12.2022 tarihli beyan dilekçesi ekinde Seyhan Belediyesi tarafından güçlendirme projesine ilişkin yapı ruhsatının bir örneğinin de eklenmiş olduğu belirtilerek davalılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararın eksik inceleme neticesinde verildiğini ve istinaf taleplerinin incelenmediğini bu nedenle kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kat mülkiyetine tabi taşınmazdaki binanın güçlendirilmesinin mümkün olduğunun tespiti ve güçlendirilmesine karar verilmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'nun (634 sayılı Kanun) 19 uncu maddesi

3. 6306 sayılı Kanun'un ve 6306 sayılı Kanunun Uygulama Yönetmeliği'nin ilgili maddeleri

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'nun (634 sayılı Kanun) 19 uncu maddesi

3. 6306 sayılı Kanun'un ve 6306 sayılı Kanunun Uygulama Yönetmeliği'nin ilgili maddeleri

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. 634 sayılı Kanun'un 19 uncu maddesine göre kat malikleri, ana taşınmazın bakımı ve mimarî durumu ile güzelliğini ve sağlamlığını titizlikle korumaya mecbur olup anataşınmazın acilen onarılması gerektiğinin veya güçlendirilmesinin zorunlu olduğunun mahkemece tespit edilmesi halinde, bu onarım ve güçlendirmenin projesine ve tekniğine uygun biçimde yapılması konusunda kat maliklerinin rızası aranmamaktadır. Bu bağlamda her kat maliki, anataşınmazın güçlendirilmesinin zorunlu olduğunun bilimsel olarak tespit edilmesi halinde diğer maliklerin rızası olmasa dahi güçlendirmenin yapılmasını kat maliklerinden isteyebileceği ve gerektiğinde buna karşı çıkan kat malikleri aleyhine mahkeme aracılığıyla hazırlattırılacak proje doğrultusunda binanın güçlendirilmesini ve bunun için gereken masrafın kat maliklerinden tahsili için eda davası açabileceği Yargıtay uygulamalarında kabul edilmektedir. 6306 sayılı Kanunun Uygulama Yönetmeliği'nin 8 inci maddesinin yedinci fıkrasında, riskli yapının yıktırılması yerine güçlendirilmesinin istenilmesi durumunda riskli yapının yıktırılması için ikinci fıkra uyarınca maliklere verilen süreler içerisinde; maliklerce, güçlendirmenin teknik olarak mümkün olduğunun tespit ettirilmesi, 634 sayılı Kanun'un 19 uncu maddesinin ikinci fıkrasında belirtilen şekilde güçlendirme kararı alınması, güçlendirme projesinin hazırlatılması ve imar mevzuatı çerçevesinde ruhsat alınması gerektiği, güçlendirme işinin yapılacak güçlendirmenin mahiyetine göre ruhsatı veren idare tarafından belirlenecek süre içerisinde tamamlandıktan sonra tapu kaydındaki riskli yapı belirtmesinin kaldırılması için ilgili müdürlüğe başvurulacağı düzenlenerek riskli yapının güçlendirilmesine olanak sağlanmaktadır.

3. Dosya kapsamında yapılan incelemede; 17.10.2018 tarihli ilk bilirkişi raporunda; akademik araştırmalar sonucunda elde edilen kabullere göre 50 yıllık ekonomik ömre sahip olduğu kabul edilen bir bina için yapılan değerlendirmelerde, 25 yıllık bir binanın güçlendirme maliyetinin yeniden yapım maliyetine oranının %40 olarak tespit edildiğini, yani 40 yaşında bir bina için yeniden yapım maliyetinin %25'inden fazla güçlendirme harcaması yapılmamasının önerildiğini, güçlendirme maliyetinin 906.121,00 TL olduğunu, yeniden yapım maliyetinin ise 1.429.363,00 TL olduğunu, bu sonuçlara göre binanın güçlendirme maliyetinin yeniden yapım maliyetine oranının %63 olacağını, çıkan yüzdenin yüksek olduğunu ve ekonomik yüzdenin üzerinde gözüktüğünü belirttiği, yine dosya içerisinde bulunan 25.03.2020 tarihli bilirkişi raporunda ise; güçlendirme için gerekli olan bedelin dava tarihi olan 2016 yılına göre serbest piyasa rayiçlerine göre 276.992,82TL olabileceğini, yeni bina maliyetinin de aynı hesaplama şekline göre 2016 yılı mal oluş bedelinin 811.805,50TL + KDV olduğunu, keşif tarihindeki güçlendirme maliyetinin 553.985,64 TL yeniden yapım maliyetinin ise 1.623.110,00 TL olabileceğini, buna göre bir oranlama yapıldığında da güçlendirme projesinin aynen uygulanması ile bu binanın yıkılıp yerine yenisinin yapılması arasındaki ekonomik yüzde oranın %34,10 olduğunu belirttiği, dolayısıyla bilirkişi raporları arasında binanın güçlendirilmesi veyahut yıkılıp yeniden yapımı ve bunların maliyetleri konusunda çelişki olduğu, bu çelişkinin giderilmesi için alınan 26.05.2022 tarihli üçüncü bilirkişi raporunda ise ilk iki bilirkişi raporunda bulunan farklılıklar hakkında kıyaslama yapıldığı ve dosya içerisindeki veriler ile dava konusu taşınmaz üzerindeki mevcut binanın betonarme güçlendirme projesinin, sağlıklı bir güçlendirme projesi olduğunu ve binaya ait hesaplamaların 18 Mart 2018 Türkiye Bina Deprem Yönetmeliğine uygun olarak hazırlandığını ve Mayıs 2022 tarihi itibarıyla güçlendirme ve yenileme maliyeti toplamının 2.374.184,90 TL, yeniden yapım bedelinin ise 4.272.750,00 TL olduğunun belirttiği anlaşılmaktadır.

4. Hükme esas alınan 26.05.2022 tarihli rapora göre güçlendirme projesinin aynen uygulanması ile bu binanın yıkılıp yerine yenisinin yapılması arasındaki ekonomik yüzde oranının %55,56 olduğu belirlenmiş olup alınan bilirkişi raporlarının dava konusu taşınmazın güçlendirilmesi veyahut yıkılarak yeniden yapılması gerektiği hususunda doyurucu ve net bilgi içermediği anlaşıldığından, dosyadaki üç rapor arasındaki görüş farklılıkları da dikkate alınarak, mahkemece üniversitelerden seçilecek konusunda uzman öğretim üyelerinden oluşan bir bilirkişi kurulu oluşturularak yeniden mahallinde keşif yapılmak suretiyle dava konusu ana taşınmazın statik hesaplarının ve betonarme taşıyıcı elemanlarının kesit, boyut ve demir donatıları ile beton numunesi (karot) deneyleri dikkate alınarak gerekli araştırmalar da yapılıp, binanın mevcut durumu itibarıyla 634 sayılı Kanun'un 19 uncu maddesi gereği güçlendirme ya da yeniden inşasının gerekip gerekmediği, binanın yaşı itibarıyla ekonomik ömrünü tamamlayıp tamamlamadığı hususları tam olarak tespit edilerek oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,02.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1338, Karar No: 2011/1404, Tarih: 21.02.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/1338 E.  ,  2011/1404 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, ithal cihazı kendi olanakları ile temin etmesi üzerine 3095 sayılı Yasanın 4-A maddesi uyarınca üzerinden işletilecek yasal faiziyle ödenmesine, ödenmesi gereken katkı payının yapılacak ödemeden kesilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle, kanuni gerektirici nedenlere göre davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacı sigortalının bakmakla yükümlü olduğu çocuğuna TC Sağlık Bakanlığı İzmir Atatürk Eğitim ve Araştırma Hastanesinin düzenlediği 2.3.2007 tarihli Sağlık Kurulu raporundaki görüş uyarınca Serepral Plası-Spastik Kuadrıplejik Serpral Plası hastalığı nedeniyle alınan "Ayakta Dik Pozisyonlandırma (Motorlu Kalkış, Manuel Sürüş) cihazı" bedeli olan 10675,00-Euro'nun davacıdan alınması gerekli katılım payı düşülerek fiili ödeme tarihinde geçerli olan döviz satış kuru üzerinden Türk Lirası karşılığının dava tarihinden itibaren 3095 sayılı Yasanın 4/A maddesi uyarınca Devlet Bankalarınca Euro için açılmış bir yıl vadeli mevduat hesabına ödediği en yüksek faiz oranı üzerinden işletilecek yasal faizi ile birlikte davalı Kurumdan tahsilini istemiştir.

Mahkemece istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasanın 35. maddesinde sigortalının eşi ve geçindirmekle yükümlü olduğu çocuklarının hastalıkları halinde bu kanunun 33. maddesinde belirtilen sağlık yardımlarından yararlanacakları, 33/C maddesinde sağlık yardımlarının tedavi süresince gerekli ilaç ve iyileştirme vasıtalarının sağlanması halini de kapsayacağı, 32. maddesinde sigortalıya verilecek protez, araç ve gereçlerin bedellerinin %20' sinin sigortalı tarafından ödeneceği, ancak, alınacak katkı miktarının ödeme tarihindeki 25.08.1971 tarihli ve 1475 sayılı İş Kanununun 33. maddesine göre sanayi kesiminde çalışan 16 yaşından büyük işçiler için uygulanan aylık asgari ücretin bir buçuk katından fazla olamayacağı, 34. maddesinde Kurumun sigortalının iyileşmesine yarayacak, yahut işgöremezliğini az çok gidermesi için gerekli görülecek protez, araç ve gereçlerini sağlamak, onarmak ve tespit edilen süre ve şartlarda yenilemekle yükümlü olduğu bildirilmiştir.

506 Sayılı Kanunun hastalık sigortasına ilişkin 32. ve devamı maddelerinde yer alan “işgöremezliği giderme” kavramı yanında uyuşmazlığın çözümünde kanunun 34. maddesinde yer alan “iyileştirme” kavramının da incelenmesi gerekmektedir. T.C. Anayasanın 90. maddesi uyarınca usulüne göre yürürlüğe konulmuş anlaşmalar kanun hükmündedir. Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası anlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası anlaşma hükümleri esas alınır. Bu bağlamda onay kanunu ile yürürlüğe giren Sosyal Güvenliğin Asgari Normları Hakkında 102 Nolu ILO Sözleşmesinin 10/3. maddesinde; yapılacak yardımların, korunan kimsenin sağlığını korumaya, çalışma gücünü iadeye ve şahsi ihtiyaçlarını karşılayabilme kabiliyetini artırmaya matuf olduğu açıklanmıştır.

506 sayılı Kanunun hastalık sigortası kolundan sağlanacak sağlık yardımlarının kapsamı başlıklı 33. maddesinin son fıkrasında da bu madde gereğince yapılacak sağlık yardımlarının; sigortalının sağlığını koruma, çalışma gücünü yeniden kazandırma ve kendi ihtiyaçlarını görme kabiliyetini artırma amacını güdeceği açıkça belirtilmiş, bir anlamda, onaylanması nedeniyle bağlayıcı hale gelen 102 Numaralı ILO Sözleşmesinin 10/3. maddesi hükmü tekrarlanmıştır.

Her iki yasal düzenlemenin açıkça gösterdiği gibi, sigortalıya "dik pozisyonlandırma cihazı" temini yönünden; aranacak temel unsur; iyileşmesine yardımcı olması unsurudur. İyileşmeye yardımcı olma kavramının ise, açık yasal düzenlemeler uyarınca; sağlığı koruma, çalışma gücünü yeniden kazandırma ve kendi ihtiyaçlarını görme kabiliyetini artırma olarak kabulü zorunludur, aksinin kabulü halinde iyileşme kavramına ilk günkü sağlığına kavuşma anlamının verilmesi halinde, ortez ve protez kullanımının hiçbir zaman mümkün olamayacağı hususu da açıktır.

Yargılama sırasında yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar Ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 63. maddesinde de yapılan açıklamalar doğrultusunda düzenleme bulunmaktadır. Buna göre; iş kazası ile meslek hastalığı, hastalık ve analık sonucu tıbben gerekli görülen sağlık hizmetlerinin karşılanması, temini amacıyla Kurumca finansmanı sağlanacak sağlık hizmetleri içinde (f) bendinde ortez ve proteze yer verilirken, temini için sadece; “sağlanacak sağlık hizmetleriyle ilgili teşhis ve tedaviler için gerekli olabilme” ifadesi kullanılmıştır.

Kurumun teminle yükümlü olduğu yürürlükteki mevzuat hükümlerine uygun fiyatlı dik pozisyonlandırma cihazına hak kazanılması için gerekli olan "iyileştirme" unsurunun, diğer bir anlatımla sağlığı koruma, çalışma gücünü yeniden kazandırma ve kendi ihtiyaçlarını görme kabiliyetini artırma hususlarının; cihazı kullanacak kişi yönünden, üniversite veya eğitim araştırma hastanelerinin fiziksel tıp ve rehabilitasyon kliniklerinde yatırılarak uygulama ve eğitiminin yapılması, sonrasında nöroloji, ortopedi ve fiziksel tıp ve rehabilitasyon uzmanlarının da içinde yer aldığı sağlık kurulu raporu ile gerekliliğinin belirlenmiş olması gereklidir."(Yargıtay HGK, 04.03.2009, 2009/10-34 E., 2009/104 K.) Somut olaya gelince Sağlık Bakanlığı İzmir Atatürk Eğitim ve Araştırma Hastanesinin düzenlediği 2.3.2007 TARİHLİ Sağlık Kurulu raporunda : “Hastanın iş göremezliğinin giderilmesi ve rehabilitasyonsu için bir adet "Ayakta Dik Pozisyonlandırma (Motorlu Kalkış, Manuel Sürüş) cihazı" kullanımının uygun olduğu, yargılama sırasında görüşüne başvurulan Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu ise 24.7.2009 tarihli raporunda hastanın mevcut sağlık durumu tüm değerleriyle tespit edilmiş, bu tür rahatsızlıklarda sıklıkla ortaya çıkan bası yaralarının 2-6saat arasında açılabilen ve enfekte olduklarında sepsise ölüme yol açan yaralar olduğu, bu tür hastalarda belirli kasların aşırı aktif hale gelerek adale katılığına yada spazmlara neden olan eklem, şekil bozukluğu ve adale kısalmalarına yol açacağı, kronik aşırı zorlanma ve mikro travmaya bağlı sinir harabiyeti gelişeceği, derin ven trombozu nedeniyle damar için pıhtılaşma nedeniyle pulmoner emboli oluşup hayati tehlike yaratacağı, "Ayakta Dik Pozisyonlandırma cihazının" bu komplikasyonları engelleyeceği, hastanın hayatiyetini ve sağlığını koruyacağı, hastanın geri kalan kuvvet ve yeteneklerini geliştirerek iş ve kendi ihtiyaçlarını görme kabiliyetini artırıp fiziksel, psikolojik, sosyoekonomik ve çalışma hayatı açısından tıbbi durumun elverdiği en yüksek kapasiteye ulaşabilmesine katkı sağlayacağı, bu nedenle de sigortalının hastalığı nedeniyle ortaya çıkabilecek komplikasyonları önleyeceği ve rehabilitasyonu açısından gerekli bulunduğu, ancak çalışma hayatına kazandırılmasına katkısının beklenemeyeceği bildirilmiştir. Buna karşılık sigortalının üniversite veya eğitim araştırma hastanelerinin fiziksel tıp ve rehabilitasyon kliniklerinde yatırılmak suretiyle "Ayakta Dik Pozisyonlandırma Motorlu Kalkış, Manuel Sürüş" cihazı uygulama ve eğitimi yaptırılıp bu cihazı kullanıp kullanmayacağını belirleyen bir rapor alınmamıştır.

Öte yandan her ne kadar davalı SGK Başkanlığınca bu cihazın Kurumun sözleşme listesinde yer almadığı, bu cihaz için herhangi bir fiyat tespiti rakamı belirlenmediği, Sağlık Uygulama Tebliğinde fiyatının bulunmadığı bildirilmiş ise de davalı Kurum ile protokollü firmaların protokol dahilinde olmayan veya Kurumla protokolü olmayan firmalardan temin edilen cihazların Kurum tarafından karşılanabilecek değerinin tespiti konusundaki yöntem gereğince, Sağlık Bakanlığının konuya ilişkin görüşü de alınmak suretiyle rayiç belirlenmesi gereği gözetilmeksizin yalnızca Ticaret Odası görüşü ile sonuca varılmış olması da isabetsizdir.

Yapılacak iş; hastanın üniversite veya eğitim araştırma hastanelerinin fiziksel tıp ve rehabilitasyon kliniklerine yatırılarak uygulama ve eğitiminin yapılması sonrasında hastanın özür durumu da gözetilerek ortopedi, travmatoloji, fiziksel tıp ve rehabilitasyon, erişkin nörolojisi uzmanlarının da içinde yer aldığı sağlık kurulu raporu alınıp hastanın özür durumuna göre bu cihazları kullanıp kullanmayacağı, hastanın fiziksel durumu, zeka düzeyi, yaşı ve yaşadığı mekan ile psikolojik koşulları da değerlendirilerek bilimsel dayanaklarıyla ortaya konulmak, Sağlık Bakanlığından fiyatı konusunda görüş alınarak çıkacak sonuca göre bir karar vermektir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 21.2.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25157, Karar No: 2015/2488, Tarih: 17.02.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/25157 E.  ,  2015/2488 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Hükmün, davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davaya konu somut olayda; Mahkemece, 18.09.2012 tarihli celsede; 10.09.2012 havale tarihli dilekçesine istinaden davacının mazereti kabul edilerek, 18.12.2012 tarihi olarak belirlenen yeni duruşma gün ve saatinin kendisine tebliğine karar verilmiştir. 18.12.2012 tarihli celsede ise; davalılar vekillerinin davayı takip etmeyeceklerini belirttikleri ifade edilerek, taraflarca takip edilmeyen dosyanın HMK 150/1 md. uyarınca süresi içinde yenileninceye kadar işlemden kaldırılmasına, 08.05.2013 tarihinde de HMK'nun 150/5 maddesi gereğince 08/05/2013 tarihi itibariyle davanın açılmamış sayılmasına, karar verilmiştir.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 320/4 bendi; "Basit yargılama usulüne tabi davalarda, işlemden kaldırılmasına karar verilmiş olan dosya, yenilenmesinden sonra takipsiz bırakılırsa, dava açılmamış sayılır" hükmü içermektedir.

Hukuk Muhakemeleri Kanununun “hukuki dinlenilme” başlıklı 27’nci maddesi, T.C. Anayasası’nın hak arama hürriyetini düzenleyen 36’ncı maddesi, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin adil yargılanma hakkına ilişkin 6’ncı maddesi nazara alındığında davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahiptirler. Yargılama ile ilgili bilgi sahibi olunmasını, açıklama ve ispat hakkını mahkemenin açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini içeren bu hakkın ve yargılamanın aleniliği ilkelerinin gerçekleşmesinin en önemli aracı duruşma yapılmasıdır. Duruşma günü celseye katılma imkanı olmayan taraf buna ilişkin mazeretini bildirip, belgeleyerek, bildirm giderlerini de yatırarak duruşmanın ertelenmesini isteme olanağına sahiptir. O halde, HMK’nun 150. maddesi kapsamında duruşma tayin edilerek, usulüne uygun şekilde davet edilmiş olan taraflardan yalnız biri duruşmaya katılırsa gelmeyen tarafın geçerli mazeret gönderip göndermediği, gerekli masrafın karşılanıp karşılanmadığı incelenerek; gelen tarafın bu mazeret dilekçesine karşı beyanına göre, dosyanın işlemden kaldırılmasına ya da kaldırılmamasına karar verilecektir. Anılan hususların uygulanabilmesi için, her şeyden önce tarafların usulüne uygun davet edilmiş olmaları gerekmektedir.

Somut olayda; davacının, 18.09.2012 tarihli celsede, 10.09.2012 havale tarihli dilekçesine istinaden; Mahkemece, mazeretli kabul edildiği, duruşmanın 18.12.2012 tarihine bırakıldığı ve duruşma gününün kendisine tebliğine karar verildiği görülmekte ise de; duruşma gününün tebliğine ilişkin tebliğ evrakının dosya içerisinde yer almadığı anlaşıldığından, davacının duruşma gününden haberdar edilemediğinin kabulüyle; yeniden duruşma günü bildirilerek yargılamaya devam edilmesi gerekirken, aksinin kabulü, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 17.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8771, Karar No: 2019/1551, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/8771 E.  ,  2019/1551 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/15661, Karar No: 2007/3896, Tarih: 20.03.2007

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2006/15661 E.  ,  2007/3896 K.**

**"İçtihat Metni"**

..., ... ... vekili ... ... ... ile ... ve ... Bankası vekili ... ... ... ... aralarındaki dava hakkında Tekirdağ 2.Asliye Hukuk Mahkemesinden(Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla) verilen 12.4.2005 gün ve 181-179 sayılı hükmün davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

İncelenmesine gerek görülen taraflarla ilgili Tekirdağ 1.İcra Müdürüğünün 1999/3078 ve 1999/3079 esas sayılı takip dosyalarının takibe konu edilen çek ve senetleri ile birlikte ve ayrıca Tekirdağ 1.İcra Müdürlüğünün 2000/719 esas sayılı takip dosyasının eklenerek gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20.3.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/12506, Karar No: 2009/2280, Tarih: 24.02.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/12506 E.  ,  2009/2280 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Dava, ticari plaka kirası sözleşmesinden kaynaklanmakta olup kararın temyizen incelenmesi görevi Yargıtay 19. Hukuk Daiesine aittir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 19.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 24.2.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8563, Karar No: 2012/8473, Tarih: 01.08.2012

**5. Ceza Dairesi         2012/8563 E.  ,  2012/8473 K.**

**"İçtihat Metni"**

Şantaj suçundan sanık ...'ın yapılan yargılanması sırasında; Pendik 4. Asliye Ceza Mahkemesiyle ... 3. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Pendik 4. Asliye Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 09/05/2012 gün ve 2012/204 E. 2012/111 K. sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 01/08/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.