muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/11271, Karar No: 2022/15999, Tarih: 15.11.2022

**6. Ceza Dairesi         2022/11271 E.  ,  2022/15999 K.**

**"İçtihat Metni"**

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında yapılan duruşma sonunda; hırsızlık suçundan mahkumiyetine ilişkin Gerede Asliye Ceza Mahkemesince verilen 31/03/2016 gün ve 2015/454 Esas, 2016/296 Karar sayılı hükmün suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyizi üzerine Dairemizin 28/09/2022 gün ve 2021/16415 Esas, 2022/12557 Karar sayılı ilamı ile hükmün onanması kararına karşı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 12/10/2022 tarihli ve 2 - 2017/14707 sayılı yazısı ile iddianamede hırsızlık suçundan suça sürüklenen çocuk hakkında TCK’nın 145. maddesinin uygulanması istenilmiş, ancak hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmünde lehe olarak anılan madde hükmü uygulanmadığını, TCK'nın 145. maddesinin uygulanmama ihtimaline binaen suça sürüklenen çocuğa ek savunma hakkı tanınması gerektiği gerekçesiyle itirazda bulunulması üzerine itirazla ilgili yeniden değerlendirme yapılmak üzerine dosya Dairemize gönderilmiştir.

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 13/12/2011 gün ve 356-272 Esas-Karar sayılı kararında açıklandığı üzere, ...sanığın ceza yargılamasındaki en önemli haklarından birisi de; yargılamanın her aşamasında göz önünde bulundurulması gereken savunma hakkıdır. Anayasa ve uluslararası sözleşmelerle güvence altına alınmış olan bu hakkın, herhangi bir nedenle sınırlandırılması olanaklı değildir. Savunma hakkının kısıtlanması mutlak bozma nedenlerindendir.

Savunma hakkının sınırlandırılamayacağı temel ilke olmakla birlikte, yasa koyucunun, yargılamanın uzamasını önlemek, gereksiz emek ve gider kaybına neden olmamak ve usul ekonomisi açısından bazı sınırlamalara gittiği de bir gerçektir. Ancak bu sınırlamalar istisna olup, bu gibi hallerde dahi, Usul Yasamız bazı koşulların varlığını aramaktadır.

Öte yandan, savunma hakkının sınırlandığından söz edebilmek için, savunmanın hükmü etkileyecek nitelik taşıması ve yargılaması yapılan fiile ilişkin olması gerekir. 5271 sayılı CMK’nın 226. maddesi, yargılaması yapılan ve iddianamede yasal unsurları gösterilen suçun temas ettiği yasa maddelerinden başkasıyla mahkumiyet durumunda veya cezanın arttırılmasını gerektiren nedenlerin ilk defa duruşma sırasında ortaya çıkması hallerinde savunma hakkının sınırlanamayacağı ilkesi uyarınca, sanığın ek savunmasını yapabilmesi için bir takım usullere uyulması yükümlülüğünü getiren özel bir düzenlemedir. Belirtilen bu haller ortaya çıktığında mahkemelerin, bu konuda yasanın öngördüğü biçimde savunmasını yapamayan kişiler hakkında mahkumiyet hükmü kurmaları mümkün değildir.

Bu konuya ilişkin olarak Ceza Genel Kurulunun 29.12.1998 gün ve 321–393 sayılı kararında; “iddianamede gösterilen eylemin hukuki niteliğinin değişmesi ya da cezanın artırılmasını gerektiren hallerin, ilk defa duruşma sırasında ileri sürülmesi halinde, sanık veya müdafisine ek savunma hakkı verilmeden, sanığın iddianamede gösterilen suçun temas ettiği kanun hükmünden başkasıyla cezalandırılamayacağı” sonucuna ulaşılmıştır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Gerede Cumhuriyet Başsavcılığınca nitelikli hırsızlık suçundan hazırlanan iddianamede sanık hakkında TCK’nın 145. maddesinin uygulanması istenmiş, atılı suç ve sevk maddeleri uyarınca savunmasını yapan sanığın iddianamede yasal unsurları gösterilen nitelikli hırsızlık suçundan cezalandırılmasına karar verilmiştir.

Görüldüğü üzere, 5271 sayılı CMK’nın 226. maddesinde öngörüldüğü biçimde suçun hukuki niteliği değişmediği gibi sanık hakkında uygulama şartları gerçekleşmediği için, uygulanmayan 5237 sayılı TCY’nın 145. maddesi ile cezanın artırılmasını gerektiren başka bir durum da ilk kez duruşmada ortaya çıkmamıştır. Sanık hakkında düzenlenen iddianamede yanılgı ile sanık hakkında uygulanması istenen bir indirim hükmünün sanık aleyhine olacak şekilde uygulanmaması sanığa ek savunma hakkı verilmesini gerektirmeyecektir. Bu itibarla sanık hakkında iddianamede hatalı bir şekilde istenen TCK'nın 35, 39, 145, 168. madde gibi maddelerin uygulanmaması ihtimaline binaen sanığa ek savunma hakkı verilmesi gerekmediği gibi esasen böyle durumda ek savunma verilmesinin ihsası rey oluşturabileceği gözetilerek Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın itirazının reddine karar vermek gerekmiştir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Dairemizin anılan kararında usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmaması nedeniyle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 12/10/2022 tarihli ve 2 - 2017/14707 sayılı itiraz istemi yerinde görülmemiş olduğundan itirazın REDDİ ile 5271 sayılı CMK’nın 308/2. fıkrası uyarınca Dairemizin 28/09/2022 tarihli, 2021/16415 Esas ve 2022/12557 Karar sayılı kararı ile ilgili itirazı incelemek üzere dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna GÖNDERİLMESİNE, 15/11/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5539, Karar No: 2012/8328, Tarih: 03.07.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/5539 E.  ,  2012/8328 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : PENDİK 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 24/11/2011

Yanlar arasında görülen kadastral parselin ihyası davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalılar tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Davacı, kayden malik olduğu P. D. 2047 sayılı taşınmazın Pendik Belediyesinin yaptığı imar uygulaması sonucu 8012 ada 12 sayılı parsele gittiğini, imar uygulamasının idari yargı yerinde iptal edildiğini ileri sürerek tapu kaydının iptali , kök parsele dönülmesi ve adına tescil isteklerinde bulunmuştur.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece; davanın kabulüne, 2047 sayılı taşınmazın tapu kaydının eski hale getirilmesine ve davacı adına tesciline karar verilmiştir.

Dava, kadastral parselin ihyası isteğine ilişkin olup dosya içeriği ve toplanan delillerden; davacının kayden malik olduğu 27.188 m2 yüzölçümlü 2047 sayılı kadastral parselin İstanbul Belediyesi Encümen kararıyla 8012 ada 12 sayılı taşınmazda şuyulandırıldığı , 8012 ada 12 sayılı imar parselinin 27.378,22 m2 yüzölçümlüyle 655/2400 payının Hazine, 196/2400 payının Pendik Belediyesi, 1549/2400 payının davacı şirket adına 18.9.2002 tarihinde tescil edildiği, 2047 sayılı parsele ilişkin imar uygulamasının idari yargı yerinde iptal edildiği, davacının imar uygulaması ile oluşan 8012 ada 12 sayılı imar parselinin iptali ile eski kadastral hale iadesi isteğiyle temyize konu davayı açtığı anlaşılmaktadır.

Gerçekten de; sicilin dayanağını teşkil eden idari işlemin idari yargı yerinde iptal edilmesi sonucu sicilin yolsuz tescil durumuna düşeceği ve kadastral parselin mülkiyet ve geometrik yönden ihyasına karar verileceği açıktır. Öte yandan, sicil illetten mücerret hale gelmedikçe kütükte bir değişiklik yapılamayacağı kuşkusuzdur.

Davacı, kadastral parselin ihyası, başka deyişle imar uygulaması ile oluşan imar parselinin iptali ile eski hale getirilmesini istemiştir. Bu durumda, ihyası istenen 2047 sayılı kadastral parselin çap sınırları içerisinde kalan imar parsellerinin tamamının tespiti ile koşulları oluşmuş ise tamamının tapularının iptali yönünde karar vermek gerekir. Diğer taraftan tapu iptal ve tescil davalarının kayıt malikleri aleyhine açılacağı da tartışmasızdır.

Somut olaya gelince; husumet 802 ada 12 sayılı imar parselinin kayıt maliklerine yöneltilmiş ise de 8012 ada 12 sayılı imar parselinin 2047 sayılı kadastral parselin tamamını kapsayıp kapsamadığı , başka deyişle 2047 sayılı kadastral parselin hangi imar parsellerinde yol, park vb alanda kaldığı keşfen saptanmamış ve bu yönde uzman bilirkişiden rapor alınmamıştır.

Somut olaya gelince; husumet 802 ada 12 sayılı imar parselinin kayıt maliklerine yöneltilmiş ise de 8012 ada 12 sayılı imar parselinin 2047 sayılı kadastral parselin tamamını kapsayıp kapsamadığı , başka deyişle 2047 sayılı kadastral parselin hangi imar parsellerinde yol, park vb alanda kaldığı keşfen saptanmamış ve bu yönde uzman bilirkişiden rapor alınmamıştır.

Diğer taraftan kabule göre de mahkemece eski hale ihya kararı verilmiş ancak bu kararın uygulanması için son imar düzenlemesi ile oluşan tapu kaydının iptaline karar verilmeyerek hüküm fıkrasının infazda sorun çıkaracak biçimde oluşturulması doğru olmadığı gibi sicil kayıtlarının illetini teşkil eden idari işlem davalılardan Hazinenin iradesi dışında kamusal tasarrufu Pendik Belediyesinin 3194 sayılı yasa uyarınca yaptığı imar şuyuulandırması sonucu oluştuğundan , Hazinenin dava açılmasına sebebiyet verdiği kabul edilemeyeceğinden yargılama giderleri ve bu giderlerden sayılan avukatlık ücretinden sadece Pendik Belediye Başkanlığının sorumlu tutulması gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde Hazineden de yargılama giderlerinin alınmasına karar verilmesi doğru değildir..

Hal böyle olunca, mahkemece uzman bilirkişi huzuruyla taşınmaz başında keşif yapılarak 8012 ada 12 sayılı imar parselinin 2047 sayılı kadastral parselin tamamını kapsayıp kapsamadığı , başka deyişle ihyası istenilen 2047 sayılı kadastral parselin hangi imar parsel/parselleri, yol, park vb alanda kaldığı yönünde rapor alınıp , var ise davada taraf olmayan taşınmaz malik/maliklerinin davada yer almasının sağlanması ve yukarıda açıklanan konularda gözetilmek suretiyle oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, noksan soruşturma ile yetinilerek hüküm kurulması isabetsizdir. Pendik Belediyesi ve Hazine vekillerinin , temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 3.7.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9174, Karar No: 2015/2448, Tarih: 18.02.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/9174 E.  ,  2015/2448 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ŞEMDİNLİ ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 13/02/2014

NUMARASI : 2013/240-2014/88

Taraflar arasındaki vasiyetnamenin tenfizi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; muris F. S. 'in 02.05.1980 tarihinde vefat ettiğini, tüm malvarlığını ......... Noterliğinin 20/12/1974 tarih, 1974/138 yevmiye numaralı vasiyetnamesi ile müvekkilinin 10.01.1987 tarihinde vefat eden annesi G.. E..'a vasiyet ettiğini; Gülbeyaz'ın mirasçıları olarak müvekkili ile davalıların kaldıklarını, vasiyetnamenin Şemdinli Sulh Hukuk Mahkemesinin 28.02.2013 tarih 2013/4 -25 E.K. sayılı kararı ile açılarak mirasçılara okunduğunu, kararın 18.04.2013 tarihinde kesinleştiğini; davalıların, vasiyetnamenin iptali davası açmadıklarını ileri sürerek; vasiyetnamenin müvekkili lehine tenfizine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar, usulüne uygun tebligata rağmen, cevap dilekçesi sunmamış; duruşmaya da katılmamışlardır.

Davacı vekili duruşmadaki beyanında, vasiyetnamede yazılı yerlerle ilgili daha önce Şemdinli Sulh Hukuk Mahkemesinin 2011/148 Esas sayılı dosyasında keşif yapıldığını, keşif neticesinde vasiyetnamede yazılı yerin .......... ilçesi, ........Mah. ........ Mevkii, 122 ada, 1 ve 2 nolu parseller olduğu, ......... no.lu parselin S. S. adına, ....... no.lu parselin İ. Ö. adına tescil edilmiş olduğunun anlaşıldığını; S. S. 'in, vasiyetnameyi imzalayan muris F. S. 'in eşi olduğunu, S. S. 'in muristen başka mirasçısı olmadığını belirterek; vasiyatname doğrultusunda 1....... parsel numaralı taşınmazın müvekkil adına tescilini istemiştir.

Mahkemece; vasiyetnameyi düzenleyen muris F. S. adına kayıtlı taşınmazın bulunmadığı, vasiyet edilen gayrimenkullerin başkasının adına kayıtlı olduğu; böylece, vasiyetnamenin infaz kabiliyetinin olmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Vasiyet eden; vasiyet tarihi itibariyle yalnızca adına kayıtlı olan taşınmazları değil, murislerinden kendisine miras olarak intikal edecek taşınmazları da vasiyet edebilir.

Dava konusu vasiyetnamenin, 20.12.1974 tarihinde noterde düzenlendiği; murisin vasiyetname ile ölen kocası S. S. 'den kendisine intikal eden ve bu dava öncesinde Şemdinli Sulh Hukuk Mahkemesinin 2011/148 E. sayılı dosyasında yapılan keşif ile belirlenen ........ İlçesi ......... Mahalle ........... mevkii 122 ada, 1 ve 2 parselde kayıtlı taşınmazları kızkardeşi ve davacının murisi G.. E..'a vasiyet ettiği; vasiyetnamenin açılması ve okunması dosyasının 18.04.2013 tarihinde kesinleştiği; bu davanın ise, 07.10.2013 tarihinde açıldığı anlaşılmaktadır.

Dosya kapsamından, vasiyetnameye konu 122 ada 1 parselde kayıtlı taşınmazın Reşit oğlu S. S. adına, 122 ada 2 parsel sayılı taşınmazın İ. Ö. adına tapuda kayıtlı olduğu, muris F. S. adına tapuda kayıtlı taşınmazın bulunmadığı anlaşılmaktadır.

O halde, mahkemece; sağlıklı bir yargılama yapılabilmesi için, öncelikle, vasiyet eden muris F. S. 'in nüfus kayıtları celbedilmeli, davacı tarafa murise ait veraset ilamını çıkartmak üzere yetki ve süre verilmeli; vasiyet edene, vasiyetname konusu ve davacı tarafından talep edilen 122 ada 1 parselde kayıtlı taşınmazın, murisi Safi Sakin'den intikal edip etmediği belirlenmelidir.

Dava tarihinde (halen), vasiyetnameye konu taşınmazın muris adına kayıtlı olmadığı anlaşıldığına göre; mahkemece, davacı tarafa, dava konusu taşınmazın, muris adına intikalini gerçekleştirmesi için süre verilmeli ve bundan sonra oluşacak sonuç dairesinde (tenfizle ilgili) bir hüküm kurulmalıdır. Eksik inceleme sonucu, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 18.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5767, Karar No: 2025/3827, Tarih: 29.05.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/5767 E.  ,  2025/3827 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI :2022/1062 Esas, 2024/1348 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ:Ankara 3. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI :2021/73 E., 2021/359 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili şirketin 2013/60855, 2018/18599, 2018/18606, 2018/18610, 2018/18616 sayılı ve "fit", "fit", "fit x", "fit index", "fit indeks" ibareli markaların sahibi olduğunu, davalının, bu markalar ile karıştırma ihtimali bulunacak derecede benzer nitelikteki “fituno” ibaresini marka olarak tescil ettirmek üzere yapmış olduğu 2020/37369 numaralı başvuruya müvekkilinin itirazının Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu'nun (YİDK) kararıyla nihai olarak reddedildiğini, oysa müvekkilinin “fit” ibaresini ilk kez 2007 yılında tescil ettirdiğini, bu marka üzerinde büyük yatırımlar yaparak marka sayısını arttırdığını, davalı şirketin herhangi bir çaba sarf etmeden müvekkilinin “fit” marka imajından haksız bir kazanç elde etmeye çalıştığını, müvekkili şirketin “fit” markasının anlamının, tescil edildiği sınıflarda yer alan mal ve/veya hizmetlerden uzak olması sebebiyle zayıf marka olarak nitelendirilemeyeceğini, ortalama gıda tüketicisinin işbu dava konusu marka ile müvekkili şirket markalarını benzer olarak algılayacağını ileri sürerek YİDK'nın 2020-M-11244 sayılı kararının iptali ile dava konusu 2020/37369 başvuru numaralı “fituno” ibareli markanın 29 ve 30. sınıfın tamamı ile 35. sınıfta yer alan mal ve hizmetler, 29 ve 30. sınıfa ilişkin emtialar yönünden hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Davalı ... Unlu Mamuller San. ve Tic. A.Ş. vekili cevap dilekçesinde; "fit" ibaresinin zayıf marka statüsünde olduğunu, herhangi bir ayırt ediciliğinin bulunmadığını, "fit" ibaresinin ancak "uno" markası ile bir bütün olarak değerlendirildiğinde ayırt edicilik kazandığını, davacının, müvekkillerine ait markanın tescili ile birlikte müvekkillerinin markasının davacı seri markalarının arasına karışacağı yönündeki iddiasının hukuki mesnetten yoksun olduğunu, müvekkili markasının esas unsurunun tanınmış “uno” ibaresi olduğunu, “fit” ibaresinin yalnızca tali unsur olarak kullanıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile toplanan deliller ve aldırılan bilirkişi raporuna göre taraf markalarındaki 29, 30 ve 35.5 sınıfta yer alan malların/hizmetlerin, davacının markaları ile aynı/aynı tür olduğu, “uno” ibaresi kullanılmak sureti ile türetilen davaya konu “fituno” markasında, “fit” ibaresi ayırt ediciliği üzerinde toplayan esaslı unsur olarak kabul edildiği, işitsel olarak yapılan karşılaştırmada da taraf markalarında vurgunun “fit” ibaresi üzerine yoğunlaşacağı, bu hali ile markaların birbirlerine yaklaştığı, görsel olarak “fit” ibaresinin markaları birbirlerine benzer ... getirdiği, başvurunun kötüniyetli olduğuna ilişkin somut veri bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, YİDK'nın 2020-M-11244 sayılı kararının taleple bağlı kalınarak 29 ve 30. sınıfın tamamı ile 35. sınıf “Müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için Et, balık, kümes ve av hayvanlarının etleri ile her nevi işlenmiş et ürünleri. Kuru bakliyat. Hazır çorbalar, bulyonlar. Zeytin, zeytin ezmeleri. Hayvansal kaynaklı sütler; bitkisel kaynaklı sütler; süt ürünleri (tereyağı dahil). Yenilebilir bitkisel yağlar. Kurutulmuş, konservelenmiş, dondurulmuş, pişirilmiş, tütsülenmiş, salamura edilmiş her türlü meyve ve sebzeler, salçalar. Kuru yemişler. Fındık ve fıstık ezmeleri, tahin. Yumurtalar, yumurta tozları. Patates cipsleri. Kahve, kakao; kahve veya kakao esaslı içecekler, çikolata esaslı içecekler. Makarnalar, mantılar, erişteler. Pastacılık ve fırıncılık mamulleri, tatlılar: Ekmek, simit, poğaça, pide, sandviç, katmer, börek, yaş pasta, baklava, kadayıf, şerbetli tatlılar, puding, muhallebi, kazandibi, sütlaç, keşkül. Bal, arı sütü, propolis. Yiyecekler için çeşni/lezzet vericiler, vanilya, baharatlar, domates sosları dahil olmak üzere soslar. Mayalar, kabartma tozları. Her türlü un, irmikler, nişastalar. Toz şeker, kesme şeker, pudra şekeri. Çaylar, buzlu çaylar. Şekerlemeler, çikolatalar, bisküviler, krakerler, gofretler. Sakızlar. Dondurmalar, yenilebilir buzlar. Tuz. Hububattan (tahıl) imal edilmiş çerezler, patlamış mısır, yulaf ezmeleri, mısır cipsleri, kahvaltılık hububat ürünleri, işlemden geçirilmiş buğday, arpa, yulaf, çavdar, pirinç. Pekmez. mallarının bir araya getirilmesi hizmetleri; (belirtilen hizmetler perakende, toptan satış mağazaları, elektronik ortamlar, katalog ve benzeri diğer yöntemler ile sağlanabilir.).” yönünden kısmen iptaline, davalı adına tescilli 2020/37369 sayılı markanın taleple bağlı kalınarak belirtilen mal ve hizmetler yönünden kısmen hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmiş, hüküm davalılar vekillerince istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu markanın "fit" ve "uno" ibarelerinden oluştuğu, "uno" davalının çatı markası olduğundan, başvuruda "fit" ibaresinin markasal olarak korunmak istendiği, taraf markaları arasında "fit" ibaresinin ortaklığından kaynaklı benzerlik bulunup, başvuruda yeterli ayırt ediciliğin sağlanmadığı, dava konusu başvurunun "fit uno" olarak okunup algılanacağı, dava konusu edilen mal ve hizmetler yönünden emtia benzerliğinin gerçekleştiği, taraf markaları arasında 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun 6/1 hükmü anlamında ilişkilendirilme ihtimali de dahil karıştırılma ihtimalinin bulunduğu, nitekim Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 04.03.2020 tarih ve 2019/4410 E., 2020/2319 K. sayılı kararında "uno fit & fun" ibaresinin davacının itiraza mesnet markalarıyla benzer bulunduğu anlaşıldığından davalılar vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, YİDK kararının iptali ile markanın hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalılar vekillerinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı harcın istekleri halinde ilgililere iadesine, 29.05.2025 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.