muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/16820, Karar No: 2013/5172, Tarih: 09.04.2013

**17. Hukuk Dairesi         2012/16820 E.  ,  2013/5172 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirkete kaskolu olan aracın, sigortalının sevk ve idaresinde iken davalıya ait ineğe çarptığını, sigortalının aracının ağır birşekilde hasar aldığını, yaptırılan bağımsız ekspertiz incelmesine göre müvekkili tarafından sigortalanan araçta 9.862,63-TL hasar meydana geldiğinin tespit edildiğini, hasar bedelinin 14/04/2010 günü ödendiğini belirterek ödenen tazminatın ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının tam kusurlu olduğunu hasar miktarının fahiş olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüyle 6.600,00- TL maddi tazminatın ödeme tarihi olan 14/04/2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınıp davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve maddi tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde

görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 352,85 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 9.4.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8367, Karar No: 2022/12460, Tarih: 22.09.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/8367 E.  ,  2022/12460 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... Sulh Hukuk, Çankırı Sulh Hukuk, Kurşunlu Sulh Hukuk, Ermenek Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verildiğinden ve 5235 sayılı Kanun’un 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Kısıtlı ..., Çankırı Sulh Hukuk Mahkemesinin 05.04.2017 tarihli ve 2017/238 Esas, 2017/484 Karar sayılı ilamı ile TMK’nın 405. maddesi gereğince kısıtlanmış ve kendisine ... vasi olarak atanmıştır. Aynı dosyada ... ve ... da kısıtlanmıştır. Vasinin görevine son verilmesi talebi üzerine kısıtlılardan sadece ... yönünden araştırma yapılarak bu kısıtlının yerleşim yerinin Kurşunlu olması nedeniyle yetkisizlik kararı verilmiş, dosya Kurşunlu Sulh Hukuk Mahkemesinin 2018/39 Esas, 2018/268 Karar numarasına kaydedilmiş ve yine sadece ... yönünden yeni bir vasi atanmasına karar verilmiş, diğer kısıtlılarla ilgili herhangi bir karar verilmemiştir.

Vasi adayı, ... Sulh Hukuk Mahkemesine hitaben yazdığı dilekçesi ile ...’e vasi olarak atanmasına karar verilmesini talep etmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlı adayının mernis adresinin “... Mah. Şehit Polis ... Cad. No:62/101 ...” olduğu gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Çankırı Sulh Hukuk Mahkemesince, ...'e Çankırı Sulh Hukuk Mahkemesinin 2017/238 Esas, 2017/484 Karar sayılı ilamı ile vasi olarak ... isimli kişinin atandığı, verilen yetkisizlik kararı nedeni ile dosyanın Kurşunlu Sulh Hukuk Mahkemesinin 2018/39 Esas sayısını aldığı gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Kurşunlu Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlı adayının yerleşim yerinin Karaman/Ermenek Bakım ve Rehabilitasyon Merkezi olduğu gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Ermenek Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlı adayının 12/02/2019 tarihinde ... ... Engelsiz Yaşam Bakım ve Rehabilitasyon Merkezi Müdürlüğüne nakil olarak gittiği gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince, yargı yerinin belirlenmesi için dosyanın Dairemize gönderilmesine karar verilmiştir.

Ermenek Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlı adayının 12/02/2019 tarihinde ... ... Engelsiz Yaşam Bakım ve Rehabilitasyon Merkezi Müdürlüğüne nakil olarak gittiği gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince, yargı yerinin belirlenmesi için dosyanın Dairemize gönderilmesine karar verilmiştir.

Türk Medenî Kanunu’nun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanun’un 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” TMK m.412'de ise "Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur." hükmü yer almaktadır.

Dosyanın incelenmesinden, kısıtlı ...’in yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ilişkin vesayet makamı olan Çankırı Sulh Hukuk Mahkemesince TMK m.412/1'e göre verilmiş bir izin kararı olmadığından vasi adayının talebi ile ilgili karar vermekte Çankırı Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36/3. maddesi gereğince Çankırı Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 22.09.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/15, Karar No: 2017/1068, Tarih: 20.03.2017

**5. Ceza Dairesi         2017/15 E.  ,  2017/1068 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dolandırıcılık suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; ... 1. Ağır Ceza Mahkemesiyle Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 23/11/2016 gün ve 2016/450 E. 2016/413 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 20/03/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3069, Karar No: 2013/7542, Tarih: 21.05.2013

**17. Hukuk Dairesi         2013/3069 E.  ,  2013/7542 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ...Enerji Telekom Müh. Aş. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline ait aracın seyir halinde iken, davalıların maliki ve sürücüsü olduğu aracın tali yoldan çıkarak çarpması sonucu meydana gelen kazada hasarlandığını hasar bedelinin kasko şirketi tarafından karşılandığını ancak aracının kazadan 1-2 gün önce alınarak yeni trafiğe çıktığını, kaza sonrasında aracın bir çok parçasının değiştirildiğini, büyük kısmının boyandığını belirterek fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 1.000,00- Tl değer kaybının kaza tarihi olan 22.08.2011 tarihinden itibaren itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davacı vekili, 19.12.2012 tarihli ıslah dilekçesiyle değer kaybı bedeli talebini 4.000,00- TL'ye yükseltmiştir.

Davalı ..., davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... Enerji Telekom Mühendislik A.Ş vekili, müvekkiline ait kazaya karışan aracın ...'a sigortalı olduğundan davanın sigorta şirketine ihbarını talep etmiş vedeğer kaybı bedelinin fahiş olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... AŞ adına usulüne uygun ihbar dilekçesi ve duruşma günü tebliğ edildiği halde davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen Adli tıp raporuna göre,davanın kabulü ile, 4.000,00-TL değer kaybı bedelinin kaza tarih olan 22.08.2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı ...Enerji Telekom Müh. A.ş vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen maddi tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı ...Enerji Telekom Müh. A.Ş vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 213,84 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...Enerji Telekom Müh. A.Ş'den alınmasına 21.5.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3234, Karar No: 2016/13923, Tarih: 17.11.2016

**10. Hukuk Dairesi         2015/3234 E.  ,  2016/13923 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

Dava, rücûan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasa'nın 26. maddesi olup, davalıların sorumluluğu kusur sorumluluğu ilkesine dayanmaktadır. 506 sayılı Yasa'nın 26/1. maddesinde, kastı, işçilerin sağlığını koruma ve iş güvenliği ile ilgili mevzuat hükümlerine aykırı hareketi ya da suç sayılabilir bir eyleminin varlığı hâlinde işverenin rücû alacağından sorumluluğu olanağı tanınmıştır.

506 sayılı Yasa'nın 26. maddesindeki sorumluluğun kusur sorumluluğuna dayandığı dikkate alındığında kusur raporlarının 506 sayılı Yasa'nın 26., 4857 sayılı Yasa'nın 77. ve İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Tüzüğü'nün 2 vd maddelerine uygun olarak düzenlenmesi gerekir. 4857 sayılı Yasa'nın 77. maddesi; “İşverenler işyerlerinde iş sağlığı ve güvenliğinin sağlanması için gerekli her türlü önlemi almak, araç ve gereçleri noksansız bulundurmak, işçiler de iş sağlığı ve güvenliği konusunda alınan her türlü önleme uymakla yükümlüdürler. İşverenler, işyerinde alınan iş sağlığı ve güvenliği önlemlerine uyulup uyulmadığını denetlemek, işçileri karşı karşıya bulundukları mesleki riskler, alınması gerekli tedbirler, yasal hak ve sorumlulukları konusunda bilgilendirmek ve gerekli iş sağlığı ve güvenliği eğitimini vermek zorundadırlar...” düzenlemesini içermektedir. Anılan düzenleme, işçiyi gözetim ödevi ve insan yaşamının üstün değer olarak korunması gereğinden hareketle; salt mevzuatta öngörülen önlemlerle yetinilmeyip, bilimsel ve teknolojik gelişimin ulaştığı aşama uyarınca alınması gereken önlemlerin de işveren tarafından alınmasını zorunlu kılmaktadır. İş kazasının oluşumuna etken kusur oranlarının saptanmasına yönelik incelemede; ihlal edilen mevzuat hükümleri, zararlı sonuçların önlenmesi için koşulların taraflara yüklediği özen ve dikkat yükümüne aykırı davranışın doğurduğu sonuçlar, ayrıntılı olarak irdelenip, kusur aidiyet ve oranları gerekçeleriyle ortaya konulmalıdır.

./..

./..

Somut olayda, davalı ...'un .... yol yapım çalışması nedeniyle silindir ve grayder iş makinelerini .... da diğer davalı ....’den operatörleri ile birlikte kiraladığı, kaza günü makinelerin işinin bittiği, ...tırla dönüş için ... hareket ettikleri, dönüş yolundayken silindiri kullanan sigortalı ... tansiyonuna iyi geldiği gerekçesiyle keten tohumu almak maksadıyla, yoldan saparak değirmende durduğu, değirmen de keten tohumu bulunmaması üzerine, değirmeni işleten kişiyi de aracın tek kişilik şoför mahaline aldığı, bu esnada geri geri giderken havanın karanlık olması ve dikkatsizliği sonucu silindirin şarampole yuvarlanarak devrildiği ve sigortalı ...meydana gelen kazada vefat ettiği, anlaşılmaktadır. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, kazalı ..., yol çizgilerinin olmadığı karanlık bir ortamda geri manevra yapmasına yardımcı olacak eleman olmadan, geri viteste arkayı aydınlatacak bir sistemin de bulunmaması nedeniyle ve yeterli görüş alanı olmamasına rağmen, geri manevra yapması nedeniyle %50 kusur verilmiş, davalılar ... ise %25 kusurlu kabul edilmişlerdir.

Eldeki davada, kazalı sigortalının G sınıfı ehliyeti olmamasına rağmen silindir kullandığı, kendi kişisel ihtiyaçları nedeniyle yoldan saparak toprak yola girdiği, tek kişilik şoför mahaline kendisi dışında bir başkasının daha binmesine izin verdiği, geri manevra yaparken dikkatsiz ve tedbirsiz davranarak kazanın meydana gelmesine sebebiyet verdiği, bu haliyle, kazalı sigortalının kazanın oluşumunda baskın kusurlu olduğunun kabulünün gerekeceği anlaşılmaktadır.

Yukarıdaki bilgiler ışığı altında, mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporun da, kazanın meydana gelmesinde sigortalının baskın kusurlu olduğu nazara alınmadan, belirlenen kusur oranları oluşa uygun değildir. Bu haliyle mahkemece, iş güvenliği ve işçi sağlığı konularında uzman bilirkişilerden, 5510 sayılı Kanunun 21., 1475 sayılı Kanunun 73., 4857 sayılı Kanunun 77. ....'nün 2. ve devamı maddelerine uygun olarak düzenlenmiş kusur raporu alınarak, ilgililerin kusur oran ve aidiyetlerinin yeniden, gerçeğe uygun olarak belirlenerek, varılacak sonuç uyarınca karar verilmelidir.

Mahkemece; yukarıda açıklanan maddi ve hukuki ilkeler uyarınca karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usûl ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmü BOZULMASINA, temyiz harcının istek hâlinde davalılara iadesine 17.11.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2014/13871, Karar No: 2014/16758, Tarih: 09.09.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/13871 E.  ,  2014/16758 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Zonguldak 3. İş Mahkemesi

TARİHİ : 15/05/2014

NUMARASI : 2013/668-2014/375

Davacı, meslek hastalığı sonucu maluliyetinden doğan maddi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava nitelikçe; meslek hastalığına bağlı olarak 26.01.2012 tarihinde % 13,20 oranında sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi tazminat istemine yöneliktir. Davanın bu niteliğine göre, mükerrer ödemeye ve sebepsiz zenginleşmeye yol açılmamak için, Sosyal güvenlik Kurumu tarafından bağlanan gelirlerin ilk peşin değeri ile varsa geçici iş göremezlik ödeneğinin, rücu edilebilecek kısmının hesaplanarak, bilirkişi raporunda belirlenen zarar tutarından indirilmesi gerektiği ortadadır. Kurumca rücu edilebilen peşin değer ise işveren ve üçüncü kişilerin kusurları ile sınırlıdır.

Mahkemece meslek hastalığının kaçınılmazlık nedenine bağlı olarak ortaya çıktığının kesinleşen manevi tazminat davasında belirlendiğinden bahisle, davacının maddi tazminat isteminin kabulüne karar verilmişse de, eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece meslek hastalığının kaçınılmazlık nedenine bağlı olarak ortaya çıktığının kesinleşen manevi tazminat davasında belirlendiğinden bahisle, davacının maddi tazminat isteminin kabulüne karar verilmişse de, eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidildiği anlaşılmaktadır.

İşverenin, tazminattan sorumlu tutulması giderek, tazminat miktarının belirlenmesinde; meslek hastalığının tespit tarihinde yürürlükte bulunan İş Kanunun 77. ve iş sağlığı ve güvenliği yönetmeliğinin öngördüğü önlemlerin işyerinde olup olmadığının saptanması ile mümkündür. Bu yön ise, başka bir anlatımla, işverenin kusurlu olup olmadığı, varsa kusur oranı, uzman bilirkişiler tarafından düzenlenecek kusur raporu ile tespit edileceği yönü tartışmasızdır. Oysa manevi tazminat davasında, hakimlik mesleğinin gerektirdiği, genel ve hukuki bilgi ile çözümlenmesi mümkün olmayan, özel ve teknik bilgiyi gerektiren konuda bilirkişiye gidilmeden, tarafların meslek hastalığının ortaya çıkmasında kaçınılmazlık olgusunun varlığına ilişkin beyanları yeterli görülmek suretiyle bilirkişi yerine geçilerek sorunun çözümlediği görülmektedir. Öte yandan maddi tazminat davasında SGK tarafından bağlanan gelirin peşin sermaye değerinin ve varsa Kurumca ödenen geçici iş göremezlik ödeneğinin rücu edilebilir bölümünün indirimi gerekli olup, rücu edilebilir bölümün bulunup bulunmadığının belirlenmesinin ise özel ve teknik bilgiyi gerektiren bir konu olduğu, taraf beyanlarıyla değil, ancak bilirkişiye gidilerek alınacak kusur raporu sonrasında belirlenebileceği ortadadır. Hal böyle olunca da manevi tazminat davasındaki, usulünce alınmış bir kusur bilirkişi raporuna dayanmayan, davanın taraflarının beyanları ile ortaya çıkan kaçınılmazlığa ilişkin değerlendirmenin, görülmekte olan maddi tazminat davasında hükme esas alınamayacağı ortadadır.

Yapılacak iş, işçi sağlığı iş güvenliği konularında uzman bilirkişilerden, İş Kanununun 77. Maddesi ile yönetmelik hükümleri göz önünde tutularak yöntemince rapor alınmak, alınan raporu mevcut delillerle birlikte değerlendirmek ve buna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece yukarıda açıklanan maddi ve hukuksal olgular dikkate alınmadan, yazılı şekilde hüküm kurması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının ilerde incelenmesine, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 09.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10693, Karar No: 2018/4776, Tarih: 01.03.2018

**9. Hukuk Dairesi         2015/10693 E.  ,  2018/4776 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ihbar tazminatı ile fazla çalışma ücreti, yıllık izin ücreti ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili özetle; davacının 01.10.2007-01.04.2013 tarihleri arasında davalı işyerinde en son 2.750,00 TL net ücret ile çalıştığını, işyerinin belediyece mühürlenmesi üzerine iş akdinin sona erdirildiğini, davacının fazla mesai yaptığını, fazla çalışma ve genel tatil ücreti alacaklarının ödenmediğini, yıllık izinlerinin kullandırılmadığını iddia ederek; kıdem tazminatı ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti, yıllık izin ücreti ve genel tatil ücreti alacaklarının faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili özetle; davalıya ait işyerinin Belediye ekipleri tarafından 23.05.2013 tarihinde kapatıldığını, iş yerine giremez olduklarını, işyerinin 31.05.2013 günü yeniden açıldığını, ancak davacının başka yerde iş bulması nedeniyle işe başlamadığını, kıdem ve ihbar tazminatı haklarının oluşmadığını, diğer alacaklarının eksiksiz ödendiğini, davacının iddialarını ispat etmesi gerektiğini savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı avukatı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir

2-Taraflar arasında işçiye ödenen aylık ücretin miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta; davacı son ücretinin net 2.750,00 TL olduğunu iddia etmiştir. Dosyada mübrez ücret bordrolarında, davacı dahil tüm işçilerin ücretleri asgari ücret olarak belirtilmiştir. Davacı tanıklarının beyanları, ücretin tespiti bakımından elverişli değildir.Yargılama aşamasında, emsal ücret araştırması yapılmış ancak emsal ücretin sorulduğu müzekkereye, davacı garson olduğu halde aşçı ücreti yazılarak araştırma yapıldığından gelen müzekkere cevabının delil değeri bulunmamaktadır.