muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/396, Karar No: 2022/860, Tarih: 28.12.2022

Çoğunluk görüşüne katılmayan bir Ceza Genel Kurulu Üyesi ise; suçun niteliğinin belirlenmesine yönelik yapılan oylamada, sanık ...'nin eyleminin silahla tehdit suçunu oluşturduğu,

Yönünde karşı oy kullanmışlardır.

b) Sanık ... yönünden;

Sanık ...'in olaydan bir gün önce, diğer sanık ... ve arkadaşları Tutku ile birlikte Passage Bar'a eğlenmek için gittiği, barın içinde Tutku'yu tanıyan bir grupla aralarında önce sözle çıkan tartışmanın, barın dışına taşarak kavgaya dönüştüğü, kavga sırasında dosya kapsamında alınan ifadelere göre, barın güvenlik görevlilerinin kendilerinin olaya müdahale etmediğini beyan ettiği, keza sanık ... veya ......'un da savunmalarında güvenlikçilerin kendilerini bardan uzaklaştırdığını, ancak kendilerini dövenlerin kim olduğunu söylemediklerini beyan ettikleri, sanık ...'in bir gün önceki olay nedeniyle kolunun sargıya alınmasını gerektirecek şekilde yaralandığı, ancak bu olay sonrasında barın önünde güvenlikçileri "Biz...." şeklinde tehdit ettiği ve olay yerinden uzaklaştıkları, ertesi gün bu olayın faillerini bulabilmek ve intikamını bir şekilde almak amacıyla önce arkadaşı Tutku'ya bir gün öncekilerin kim olduğunu sorduğu, ancak öğrenemeyince, arkadaşı ... aracılığıyla sanık ... ile temasa geçtiği, ...'nın bir gün önce başına gelenleri anlattığı, sanık ...'in bu sokakta geçmişi olan arkadaşlarını aradığı, Bekri isimli lokantada buluştukları ve sanık ...'ya barın basılması ve bar görevlilerine hadlerini bildirmek üzere destek vermeyi kabul ettiği, sanık ...'nın tüm sanıklarla birlikte Bekri lokantasından 4 araçla olayın gerçekleştiği barın bulunduğu yere gittikleri, barın bahçe kapısı önündeki güvenlik elemanlarının, sanık ...'yı görünce daha önceki olay nedeniyle tanıdıkları ve "Senin ne işin var burada?" dedikleri, sanık ...'nın güvenlikçilere vurmak isterken geri doğru iteklendiği ve kalabalık grup hâlinde gelen arkadaşları ile bar çalışanları arasında arbede yaşandığı, sanık ...'nın sanık ...'in silahını çekerek havaya ateş ettiği anda olay yerinden kaçarak uzaklaştığı anlaşılmakla,

Sanık ...'nın bir gün öncesinde yaşadığı darp olayı sırasında bar çalışanlarını kendisini dövenleri söylemeleri için tehdit ettiği, ertesi gün olayı arkadaşı Çağlar'a ve Bülent'e anlatarak bunun yanlarına kalmaması gerektiğini söylediği, sanık ...'in bu ... için sanık ...'dan para istediği, ...'nın kabul etmesi üzerine barın bahçe kapısı önüne gittikleri, sanık ...'nın sanık ... ve olay yerine silahla gelen arkadaşları... ve Orkun'u barın güvenlik görevlilerine ve işleticisine kendisinin maruz kaldığı olay nedeniyle göz dağı verilmesi ve bir önceki gün saldırıda bulunan kişilerin kimliklerinin öğrenilmesi amacı taşımakta ise de olağan hayat deneyimlerine göre güvenlik görevlilerinin gelenlere karşılık vermesi sonucunda aralarında bir kavganın gerçekleşmesi, tehdit, mala zarar verme gibi suçların işlenmesinin olağan olduğu, sanık ... ve yanındaki diğer sanıkların olay öncesinde bar çalışanları veya işleticisine yönelik öldürme fiilini gerçekleştirecekleri hususunda iştirak iradelerinin bulunmadığı, ancak çıkabilecek kavga sırasında karşı tarafın ağır şekilde yaralanabileceği öngörülebilir bir durum olduğu, nitekim sanıklar..., Bülent ve... bar çalışanları ile aralarında çıkan arbede üzerine önce havaya ateş açıp sonra silahlı eylemlerine kesintisiz devam ederek bar çalışanı maktul ...'a yönelik kasten öldürme suçunu birlikte işleyerek meydana gelebilecek en ağır sonuç olan ölüm neticesini gerçekleştirdikleri, bu şekilde azmettirmede sınırın nitelik bakımından aşıldığı, sanık ...'nın öngördüğü bu sonuçtan sorumlu tutulması gerektiği, eylemin başında fiili hakimiyet alanında bulunan sanık ...'nın, bar güvenlikçileri ile aralarında çıkan münakaşa ve itişme sonucunda olay yerinden uzaklaşmış olması nedeniyle işlenen suça müşterek fail olarak değil azmettiren şerik olarak katıldığı, ancak azmettirmede nitelik bakımından sınırın aşılması nedeniyle TCK'nın 87/4. maddesi kapsamında sorumlu olduğu kabul edilmelidir.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının sanık ...'nın eyleminin olası kastla öldürme suçuna yardım oluşturduğundan bahisle yapmış olduğu itirazın değişik gerekçeyle kabulüne, Özel Daire kararının kaldırılmasına ve sanık ... hakkında kurulan mahkûmiyet hükmünün, sanıklar Bülent, Çağkan ve Orkun'u silahla kasten yaralamaya azmettiren sanığın gerçekleşen ölüm neticesinden TCK'nın 87/4. maddesi uyarınca sorumlu olduğu gerekçesiyle bozulmasına karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan bir Ceza Genel Kurulu Üyesi; suçun niteliğinin belirlenmesine yönelik yapılan oylamada, sanık ...'in eyleminin silahla tehdit suçunu oluşturduğu, iki Ceza Genel Kurulu Üyesi ise; sanığın suça iştirakinin kasten öldürme suçuna azmettirme nedeniyle mi yoksa kasten yaralama suçuna azmettirmede sınırın aşılması suretiyle neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama nedeniyle mi sorumlu olacağına dair yapılan oylamada, sanık ...'in eyleminin kasten öldürme suçuna azmettirme olduğu yönünde karşı oy kullanmışlardır.

c) Sanık ... yönünden;

c) Sanık ... yönünden;

Sanık ...'ın arkadaşı sanık ...’nın bir gün önce Passage Bar’da başına gelen kavga olayı nedeniyle sanık ... ile ...'yı Bekri isimli lokantada buluşturduğu, burada tüm sanıkların birlikte ...'nın olayının anlatıldığı sırada bu işin bar çalışanlarının yanına kalmayacağına dair konuştukları, olay yerine birlikte gitmeye karar verdikleri, araçların ana caddeye park edilmesini müteakiben araçtan inerek kalabalık grupla birlikte barın sokağında silahsız olarak yürümeye başladığı, barın girişinde arbede çıkması ve silahların patlamasıyla birlikte olay yerinden kaçtığı, olayın gerçekleşmesi sonrasında Kırkkonaklar semtindeki parkta sanık ... ile birlikte bir yere gidip içinde para olduğu düşünülen zarfı ... ile birlikte sanık ...’e verdiği anlaşılmakla,

Suçun işlenmesi öncesinde sanık ...'ya sanık ...'in kendisine yardım edebileceğini ve bu işi çözeceği yönünde yol gösterip suç işleme kararını kuvvetlendirerek manevi anlamda katkıda bulunduğu, suçun işlendiği sırada tüm sanıklarla birlikte fikir ve irade birliği içinde birilerinin yaralanması veya öleceği ihtimalini öngörerek olay yerine kalabalık bir şekilde birlikte gidip üç kişiden oluşan bar çalışanlarının kendilerini savunma noktasında tereddüt yaşamalarını sağladığı, öldürme eylemini birlikte gerçekleştiren sanıklar ..., ... ve ...'in eylemleri üzerinde fiili anlamda hâkimiyet kurmasa da sanık ... ve olay yerine giden kalabalığın içinde yer alarak suçun işlenmesine yardım ederek katkıda bulunduğu, dolasıyla TCK’nın 39/2-a-c maddeleri uyarınca sorumlu olması gerektiği kabul edilmelidir.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, sanık ...'ın eyleminin olası kastla öldürme suçuna yardım olduğundan bahisle yapılan itirazın reddine karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan Ceza Genel Kurulu Başkanı ve beş Kurul Üyesi; öldürme fiiline fail ya da şerik olarak iştirak etmeyen sanık ...'ın eyleminin silahla tehdit suçunu oluşturduğu yönünde karşı oy kullanmışlardır.

d) Sanık ... yönünden;

Sanık ...'ın Passage Bar’ın sahibi Özgür isimli kişiyi tanıdığı için diğer sanıklar tarafından Bekri isimli lokantada oturdukları sırada masaya en son çağrıldığı ve suç işleme kararı alındıktan sonra diğer sanıkların yanına geldiği, tüm sanıkların Bekri Lokantası'ndan ayrıldıkları sırada araçlarla hareket edilecekken sanık ...’in aracının önünü keserek sanık ...’e hitaben "Tatsız bir şey yaşanacaksa gelmeyelim." dediği, Bülent'in ise ...'nın bar sahibi ile bir sorunu olmadığını, sadece gidip konuşacaklarını söylemesi üzerine barın bulunduğu sokağa gitmeye ikna olduğu, araçlardan inildikten sonra en önde yürüyen grubun arkasından bara doğru ilerlemeye başladığı, üzerinde silah bulunmadığı, bara gitmekteki amacının barın sahibi ile Bülent ve yanındakileri tanıştırıp olayı tatlıya bağlamak olduğu, barın bahçe kapısında çıkan arbede sırasında ilk fırsatta olay yerinden kaçarak uzaklaştığı anlaşılmakla,

Sanık ...'in suç işleme kararı alındıktan sonra diğer sanıklara katıldığı, ancak olay yerine kalabalık şekilde gidilmesi nedeniyle diğer sanıklarla arasında yaşanan diyaloğun ve çekingen davranışlarının; barın bulunduğu sokağa gidiş amacının grubu sadece tanıdığı birileriyle tanıştırıp aracılık yapmak olduğunu gösterdiği, dolayısıyla sanık ...'in ne olay öncesinde işlenmesi kastedilen barın basılması kararının alınmasına, ne de olay sırasında diğer sanıklar tarafından silahla gerçekleştirilen kasten öldürme suçuna iştirak iradesiyle işlevsel katkı mahiyetindeki bir eylemi bulunmadığının kabulü gerekmektedir.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının sanık ...'in eyleminin olası kastla öldürme suçuna yardım oluşturduğundan bahisle yapmış olduğu itirazın değişik gerekçeyle kabulüne, Özel Daire kararının kaldırılmasına ve sanık ... hakkında kurulan mahkûmiyet hükmünün, sanığın atılı suça iştirak iradesi bulunmadığından CMK'nın 223/2-c maddesi uyarınca beraatine karar verilmesi gerekirken, kasten öldürme suçuna yardımdan mahkûmiyetine karar verilmesi isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan dört Ceza Genel Kurulu Üyesi; sanık ...'ın eyleminin kasten öldürme suçuna yardım olduğu yönünde karşı oy kullanmışlardır.

e) Sanıklar ... ve ... yönünden;

Sanık ...'nun suç tarihinden bir gün önce yanında yardımcı olarak çalıştığı ve gezdiği sanık ... ile birlikte Passage Bar'a eğlenmek için gittiği, sanık ...'in ise sanık ... ile birlikte taşınmaz tadilatı işleriyle uğraşan bir işçi olduğu, sanıklar ... ve ...'un olay tarihinde Bekri isimli lokantada ilk defa yanlarında çalıştıkları ve gezdikleri kişiler vasıtasıyla tanıştıkları, suçun işlenmesi kararının alınmasında bir payları olmadığı gibi alkollü oldukları anlaşılan diğer sanıkların Bekri isimli lokantadan olay yerine birlikte gittikleri sırada bindikleri 4 araçtan sadece ikisini kullandıkları, araçları park ettikleri Mithatpaşa Caddesi üzerinden suçun işlendiği barın önünün ve bulunduğu sokağın görülmesinin imkânsız olduğu, öte yandan sanıklar ... ve ...'un olay yerine gidilen araçların başında 3 ila 4 dakika bekledikleri ve diğer sanıkların koşarak ana cadde üzerine gelmeleriyle birlikte olay yerinden uzaklaştıkları anlaşılmakla,

Sanıklar ... ve ...'in suçun işlenmesi öncesinde diğer sanıklarla fikir veya irade birliği içinde bulunabilecek bir konumda bulunmaksızın ve sadece 3-4 dakika süren bir zaman diliminde park eden araçların başında diğer sanıkların eylemlerine iradi veya fiili bir hâkimiyet sağlamaksızın beklemeleri yönündeki eylemlerinin diğer sanıkların işledikleri suça fonksiyonel bir katkı sağlamadığı kabul edilmelidir.

Sanıklar ... ve ...'in suçun işlenmesi öncesinde diğer sanıklarla fikir veya irade birliği içinde bulunabilecek bir konumda bulunmaksızın ve sadece 3-4 dakika süren bir zaman diliminde park eden araçların başında diğer sanıkların eylemlerine iradi veya fiili bir hâkimiyet sağlamaksızın beklemeleri yönündeki eylemlerinin diğer sanıkların işledikleri suça fonksiyonel bir katkı sağlamadığı kabul edilmelidir.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının sanıklar ...... ve ...'in eylemlerinin olası kastla öldürme suçuna yardım oluşturduğundan bahisle yapmış olduğu itirazın değişik gerekçeyle kabulüne, Özel Daire kararının kaldırılmasına ve sanıklar ... ve ... hakkında kurulan mahkûmiyet hükümlerinin, sanıkların suçun işlenmesine işlevsel katkı mahiyetinde kabul edilebilecek maddi bir eylemleri bulunmadığından CMK'nın 223/2-a maddesi uyarınca beraatlerine karar verilmesi gerekirken, kasten öldürme suçuna yardımdan mahkûmiyetlerine karar verilmesi isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan iki Ceza Genel Kurulu Üyesi; sanıklar ... ve ...'in eylemlerinin kasten öldürme suçuna yardım olduğu yönünde karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının, sanıklar ..., ..., ... ve ... yönünden REDDİNE, sanıklar ..., ..., ... ve ... yönünden DEĞİŞİK GEREKÇEYLE KABULÜNE,

2- Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 20.12.2021 tarihli ve 6968-15135 sayılı temyiz başvurusunun esastan reddine dair kararının, sanıklar ..., ..., ... ve ... yönünden KALDIRILMASINA,

3- ... 10. Ağır Ceza Mahkemesince 09.10.2020 tarih ve 9-262 sayı ile sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında maktul ...'a yönelik gerçekleştirdikleri eylemler nedeniyle kurulan mahkûmiyet hükümlerinin;

a- Sanık ...'in silahla kasten yaralama suçuna azmettirmesi sonucu maktulün diğer sanıklar tarafından kasten öldürülmesi eyleminde azmettirmede sınırın aşılması suretiyle TCK'nın 87/4 maddesi uyarınca sorumlu olması gerekirken kasten öldürme suçuna müşterek fail sıfatıyla iştirakten cezalandırılması,

b- Sanık ...'ın diğer sanıkların gerçekleştirdiği kasten öldürme suçuna iştirak iradesi bulunmaması nedeniyle CMK'nın 223/2-c maddesi uyarınca beraatine karar verilmesi gerekirken kasten öldürme suçuna yardımdan mahkûmiyetine karar verilmesi,

c- Sanıklar ... ve ...'in diğer sanıkların gerçekleştirdiği kasten öldürme suçuna yardım mahiyetinde işlevsel katkı olarak kabul edilebilecek bir eylemleri bulunmadığından CMK'nın 223/2-a maddesi uyarınca beraatlerine karar verilmesi gerekirken kasten öldürme suçuna yardımdan mahkûmiyetlerine karar verilmesi,

İsabetsizliklerinden BOZULMASINA,

c- Sanıklar ... ve ...'in diğer sanıkların gerçekleştirdiği kasten öldürme suçuna yardım mahiyetinde işlevsel katkı olarak kabul edilebilecek bir eylemleri bulunmadığından CMK'nın 223/2-a maddesi uyarınca beraatlerine karar verilmesi gerekirken kasten öldürme suçuna yardımdan mahkûmiyetlerine karar verilmesi,

İsabetsizliklerinden BOZULMASINA,

4- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının kısmen kabul edilip, Özel Dairenin temyiz başvurusunun esastan reddine dair kararının kaldırılarak, Yerel Mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi nedeniyle; sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında verilen cezalarının İNFAZININ DURDURULMASINA, cezaevindeki sanıklar ... ve ...'ın başka suçtan tutuklu veya hükümlü değiller ise bu suçtan TAHLİYELERİNE, oy birliğiyle,

5- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 20.12.2022 tarihinde yapılan birinci müzakerede, sanık ... yönünden oy birliğiyle, sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... yönünden oy çokluğuyla, sanık ... hakkında atılı suça iştirak edip etmediği yönünden yapılan oylamada oy çokluğuyla, sanık ... hakkında atılı suçu işlediğinin sabit olup olmadığı yönünden yapılan oylamada oy birliğiyle, sanıklar ... ve ...'ın eylemlerinin niteliğinin belirlenmesine ilişkin ikinci uyuşmazlık konusu yönünden yapılan oylamada yasal çoğunluk sağlanamadığından 28.12.2022 tarihinde yapılan ikinci müzakerede, sanık ... ve sanık ... yönünden oy çokluğuyla karar verildi.

20.12.2022 Tarihli 1. Oturum:
Yargıtay — Esas No: 2017/12216, Karar No: 2017/15598, Tarih: 12.10.2017

**9. Hukuk Dairesi         2017/12216 E.  ,  2017/15598 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ (İŞ)

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ile ücret, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, davacının 01/05/2010 tarihinde çalışmaya başladığı davalı işverenlikte işçilik alacakları gereğince ödenmeyen davacının iş aktini haklı feshettiğini sürekli fazla mesai yaptığını, ulusal bayram genel tatil günlerinde çalıştığını, bir kısım işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ücret, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarını istemiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, davacının sezonluk çalışmak üzere işe başladığını, mevsimlik iş akti ile çalıştığını, hiç bir bildirimde bulunmadan kendisinin işi terkettiğini, haklı nedeni olmaksızın işe gelmediğinden 29,30,31/12/2013 tarihlerinde tutanak tutulduğunu, davacının haklı fesih iddiasının gerçek dışı olduğunu, fazla mesai yapmadığını, ulusal bayram genel tatil izinlerini kullandığını, sair iddia ve taleplerin de yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davacının, ... 14. Noterliğinin 31.12.2013 tarihli ihtarnamesiyle iş akdini feshettiği, dosya kapsamındaki ödeme belgelerine göre davacının 2013 Ocak, Ekim ve Kasım ayı maaşlarının zamanında ödenmediği, Aralık ayı ücretini halen tahsil edemediği kesin olarak anlaşılmaktadır. Bu haliyle işçinin iş sözleşmesini feshetmesi haklı olup (Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 29.04.2013 tarih ve 2011/3093 Esas - 2013/12647 Karar vb...) davalı taraf işçinin haklı neden olmadan işi terk ettiğini iddia etmekte ise de, işe gelmeme nedeniyle tutulan tutanaklar iş akdinin feshi tarihine denk gelmekte olduğundan ve ücret ödemelerinin düzensiz olması ya da ücretin ödenmemiş olması, işçiye haklı nedenle derhal fesih hakkı tanıdığından işçinin işe gelmemekte haklı olduğu, bu yöndeki davalı taraf savunmasına iştirak edilmediği, her ne kadar cevap dilekçesi ekinde sunulan iş sözleşmesinin başlığında "mevsimlik iş sözleşmesi" ibaresi yazılı ise de, dosya kapsamında iş akdinin gereği olan askı ilanı, davet gibi bir belge bulunmadığı gibi ... hizmet cetveline bildirilen ... sürelerinden de davacının iş akdinin sürekli hale dönüştüğü anlaşılmış olup mevsimlik iş sözleşmesinin sürekli hale gelmiş olduğu değerlendirildiği, nitekim Yargıtay 22. Hukuk Dairesinin 01.06.2015 tarih, 2014/34492 Esas ve 2015/19063 Karar sayılı ilamında da, işçi ile işveren arasında mevsimlik bir iş için iş sözleşmesi yapılmış ve mevsim bitiminde işçi çalışmasına devam etmiş ise iş sözleşmesi sürekli nitelik kazanacağının belirtildiği, davacıya ait ... kayıtlan, iş sözleşmeleri, ücret bordroları, sigortalı işe giriş bildirgeleri, askı bildirim yazıları ile diğer delillerin dosyaya celbedildiği, tarafların bildirdikleri tanıkların dinlendiği, sonra dosyanın bilirkişiye verilerek aldırılan ....03.2015 havale tarihli bilirkişi raporuna göre; davacının son brüt ücretinin 1.836,69 TL, net ücretinin ise 1.316,93 TL olduğu, ... hizmet cetveli doğrultusunda davacının çalışmasının 05.05.2009 ila 31.12.2013 tarihleri arasını kapsadığı, bu kapsamda davacının;a)7.161,40 TL brüt ve 7.107,04 TL net kıdem tazminatı alacağı bulunduğu,b)1.836,69 TL brüt ve 1.316,93 TL net ücret alacağı bulunduğu,c)23.008,66 TL brüt ve 16.449,13 TL net fazla ... ücreti alacağı (%30 hakkaniyet indirimi yapıldığı taktirde) bulunduğu,ç)Hafta tatili ücreti alacağı bulunmadığı,d)2.161,94 TL brüt ve 1.545,07 TL net ulusal bayram genel tatil ücreti alacağı (%30 hakkaniyet indirimi yapıldığı taktirde) bulunduğu,e)Yıllık izin ücreti alacağı bulunmadığının tespit edildiği, maaş ödeme belgelerine, tanık beyanlarına, dosya kapsamındaki bilgi ve belgelere göre; maaşlarının düzenli olarak ödenmemesi nedeniyle davacının iş sözleşmesini geçerli nedene dayanarak ve usulüne uygun şekilde feshetmiş ve kıdem tazminatına hak kazanmış olduğu sonuç ve kanaatine ulaşıldığı, bu hususta alınan denetime elverişli bilirkişi raporu içeriğine göre davacının Kasım ayı maaşının ödenmediği ve 1

.316,93 TL net maaş alacağı bulunduğu nazara alınarak hüküm fıkrasındaki gibi karar verildiği, talep de nazara alınarak, Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 08.04.2015 tarih, 2014/2139 Esas ve 2015/13667 Karar sayılı ilamında işaret edildiği gibi bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faizle birlikte tahsil cihetine gidildiği, yine iş sözleşmesinin, yukarıda açıklandığı üzere kıdem tazminatına hak kazanılacak şekilde feshedildiği sonucuna ulaşılmış olup bilirkişi tarafından hesaplandığı üzere davacının 7.107,04 TL kıdem tazminatı alacağı bulunduğu, talep de nazara alınarak, Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 30.10.2006 tarih, 2006/6110 - 13667 Esas ve Karar sayılı ilamında işaret edildiği gibi 1475 sayılı İş Kanunu’nun 14/11. maddesine göre kıdem tazminatı gecikme süresi için mevduata uygulanan en yüksek faizin uygulanması gerektiği, kıdem tazminatı alacağı, iş akdinin feshiyle birlikte muaccel olacağından, fesih tarihinden itibaren faiz işletilmiş ve hüküm fıkrasındaki gibi karar verildiği, tanık beyanlarına, dosya içindeki ödeme kayıtlarına, tüm delillere göre davacının, denetime elverişli bilirkişi raporunda belirtilen miktarda fazla ... yaptığı ve raporda belirtilen fazla mesai ücreti alacağı bulunduğu sonuç ve kanaatine ulaşılmıştır. Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin yerleşmiş içtihatlarına göre davacının mazeretli, izinli, raporlu ve benzeri çalışmadığı günler olabileceği, bir başka anlatımla tanık beyanlarına dayanan hesaplamalarda çalışılan süre boyunca devamlı aynı şekilde fazla ... yapılmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğu gerekçesiyle, fazla mesai ücretinde bir miktar hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği, bilirkişi tarafından hesaplanan 23.498,76 TL net fazla mesai alacağına, Daire'nin yerleşik uygulamaları da nazara alınarak taktiren %30 oranında hakkaniyet indirimi yapmak gerekmiş ve 16.449,13 TL net fazla mesai alacağı bulunduğu sonucuna ulaşılmıştır. Talep de nazara alınarak, Yargıtay 22. Hukuk Dairesinin 04.06.2015 tarih, 2014/9984 Esas ve 2015/19705 sayılı kararında da işaret edildiği gibi 4857 sayılı İş Kanunu'nun 34. maddesinde, gününde ödemeyen ücretler için mevduata uygulanan en yüksek faizin uygulanacağı hükmü bulunduğu, maddede sözü edilen ücretin geniş anlamda ücret olup ... karşılığı ücretlerin yanı sıra ..., fazla mesai ve hafta ücretlerini de kapsadığı anlaşılmış, bu nedenle sözü geçen faiz çeşidi uygun görülerek hüküm fıkrasındaki gibi karar verildiği, davacının beyanlarıyla birlikte tanık beyanları birlikte nazara alındığında davacının, hafta tatili ve yıllık ücretli izinlerini kullandığı anlaşıldığından bu taleplerinin reddedilmesi gerektiği, davacının yaptığı işin ve işyerinin özellikleri (aşçılık) ve davacı tanıklarının birbirini doğrulayıcı anlatımlarından; davacının ulusal bayram genel tatil günlerinde de çalıştığının kanıtlandığı, ancak, Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin 05.03