muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/9384, Karar No: 2024/6034, Tarih: 18.09.2024

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı-karşı davalı erkek vekili temyiz dilekçesinde; kusur belirlemesi, karşı davanın kabulü, kadın yararına bağlanan tedbir nafakasının miktarı, ortak çocuk için bağlanan tedbir ve iştirak nafakasının miktarı, erkek yararına hükmedilen manevî tazminat miktarı yönlerinden kararın bozulmasını talep etmiştir.

2.Davalı-karşı davacı kadın vekili temyiz dilekçesinde; kusur belirlemesi, asıl davanın kabulü, erkek yararına manevî tazminat takdiri, kadının maddî ve manevî tazminat ile yoksulluk nafakası taleplerinin reddi, ziynet alacağı davasının reddi yönlerinden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, açılan boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamında imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, tarafların boşanma davalarının kabulünün yerinde olup olmadığı, nafakalar ve tazminatlar ile kadının ziynet alacağı davasının ispat edilip edilmediği noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 190 ıncı ve 194 üncü maddeleri, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun’un 4 üncü, 6 ncı maddesi, 161 inci maddesi, 166 ncı maddesinin birinci fıkrası, 169 uncu maddesi, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları, 175 inci, 220 inci, 222 nci ve 226 ncı maddeleri. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

18.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1341, Karar No: 2024/4373, Tarih: 28.05.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/1341 E.  ,  2024/4373 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/18 Esas, 2022/1475 Karar

HÜKÜM : Davanın kabulü (Esas hakkında yeniden hüküm tesis edilmek suretiyle)

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/174 E., 2020/69 K.

Taraflar arasındaki TÜRKPATENT Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince, başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, esas hakkında yeniden hüküm tesis edilmek suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili şirketin "Tiryaki" esas unsurlu markaların sahibi olduğunu, davalı şahısça yapılan 2017/111801 sayılı "EVDEKİ TİRYAKİLER + şekil" ibareli marka başvurusuna iltibas, tanınmışlık ve kötü niyet vakıalarına dayalı olarak yapmış oldukları itirazın nihai olarak TÜRKPATENT YİDK tarafından reddedildiğini ileri sürerek davaya konu YİDK kararının iptaline ve başvuruya konu markanın hükümsüz kılınarak sicilden terkinine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; müvekkili Kurum kararının isabetli olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Davalı şahıs, cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile her ne kadar taraf markaları ibareler yönünden benzer ise de başvuru kapsamındaki dava konusunu oluşturan çekişmeli 30, 43. sınıftaki mal ve hizmetlerinin, itiraza dayanak markaların kapsamındaki mal ve hizmetlerle aynı/benzer olmadıkları gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; müvekkilinin bilirkişi raporuna itirazlarının dikkate alınmadığını, tarafların markalarını kullanmak istedikleri emtialar arasında benzerlik bulunduğunu, 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (6769 sayılı Kanun) 6 ncı maddesinin beşinci fıkrasındaki koşulların müvekkili yararına oluştuğunu, davalının kötü niyetli olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taraf marka işaretlerinin ortalama tüketici nezdinde iltibasa sebebiyet verecek derecede benzer olduğu, taraf markalarının kapsamındaki emtia karşılaştırmasına gelince; davalının başvurusu kapsamında 30. sınıfta yer alan "Kahve, kakao; kahve veya kakao esaslı içecekler, çikolata esaslı içecekler. Pastacılık ve fırıncılık mamulleri, tatlılar: Ekmek, simit, poğaça, pide, sandviç, katmer, börek, yaş pasta, baklava, kadayıf, şerbetli tatlılar, puding, muhallebi, kazandibi, sütlaç, keşkül. Yiyecekler için çeşni/lezzet vericiler, vanilya, baharatlar, domates sosları dahil olmak üzere soslar. Mayalar, kabartma tozları. Her türlü un, irmikler, nişastalar. Toz şeker, kesme şeker, pudra şekeri. Şekerlemeler, çikolatalar, bisküviler, krakerler, gofretler. Sakızlar. Dondurmalar, yenilebilir buzlar. Tuz. Pekmez" malları ile 43. sınıfta yer alan "Yiyecek ve içecek sağlanması" hizmetlerinin bulunduğu, Mahkemece alınan bilirkişi raporunda da açıklandığı üzere, davacının itirazına mesnet markaları 29 ve 30. sınıfta genel olarak "Kuru bakliyat. Hayvansal kaynaklı sütler; bitkisel kaynaklı sütler, Süt ve süt ürünleri (tereyağ dahil). Kuru bakliyatlar yani fasulye, nohut, barbunya, bezelye, soya, yeşil mercimek, kırmızı mercimek, sarı mercimek, pirinç, keşkek, aşurelik buğday. Mercimek Bulgur." mallarında tescilli olup, dava konusu başvuru kapsamında yer alan 30. sınıf mallar ile 43. sınıf hizmetlerin, davacının itirazına mesnet markaları kapsamında yer alan mallarla benzer olduğu, zira Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin yerleşik kararlarında açıklandığı üzere mal ve hizmetler arasında benzerlik olup olmadığı değerlendirilirken her iki grup mal ve hizmetlerin aynı tüketici kitlesine hitap edip etmediği, birbirine alternatif olup olmadıkları, aynı dağıtım veya dolaşım yollarına sahip olup olmadığı, hammadde/mamül ilişkisinin bulunup bulunmadığı, birbirlerini bütünleyici/ tamamlayıcı olup olmadıkları gibi hususlarının dikkate alınması gerekmekte olup, dava konusu başvuru kapsamında yer alan 30. sınıf mallar ile davacının itirazına mesnet markaları kapsamında yer alan 29 ve 30. sınıf malların, aynı dağıtım kanallarına sahip, aynı tüketici kitlesine hitap eden, benzer mallar oldukları, davacının itiraza dayanak markalarının kapsamındaki 29 ve 30. sınıfta yer alan gıda malları ile davalının başvurusu kapsamındaki 43/1

. sınıf mallar ile davacının itirazına mesnet markaları kapsamında yer alan 29 ve 30. sınıf malların, aynı dağıtım kanallarına sahip, aynı tüketici kitlesine hitap eden, benzer mallar oldukları, davacının itiraza dayanak markalarının kapsamındaki 29 ve 30. sınıfta yer alan gıda malları ile davalının başvurusu kapsamındaki 43/1. sınıf "yiyecek ve içecek sağlanması hizmetleri" de benzer ihtiyaçları karşıladığından, benzer kabul edilmeleri gerektiği, sonuçta dava konusu başvuru kapsamında yer alan tüm mal ve hizmetler yönünden, taraf markaları arasında emtia benzerliği şartının da gerçekleştiği, davacı yan, tanınmışlık vakıasına da dayanmış ise de dava konusu başvuru kapsamındaki tüm mal ve hizmetler bakımından iltibas koşullarının oluştuğu kabul edildiğinden, davacının bu iddiası yönünden inceleme yapılmasına gerek görülmediği, kötü niyet iddiasının ise ispatlanamadığı gerekçesiyle başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, esas hakkında yeniden hüküm tesis edilmek suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davalı şahıs vekili temyiz dilekçesinde özetle; dava konusu marka ile itiraza gerekçe gösterilen markaların tescil sınıflarının ve firmaların faaliyet alanın farklı olduğunun dikkate alınmadığını, "tiryaki" ve "evdeki tiryakiler" ibaresinin 30 ve 43. sınıflarda zaten müvekkil adına tescilli olduğunu ve müvekkilinin önceki tarihli bu markalarının başvuru markası bakımından müktesep hak teşkil ettiğini, bu hususun da gözden kaçırıldığını, tiryaki ibaresinin zayıf bir ibare olduğunu, markalar arasında benzerliğin ve karıştırma ihtimalinin bulunmadığını belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

2. Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde özetle; taraf markaları arasında ortalama tüketici nezdinde iltibasa sebebiyet verecek düzeyde benzerlik bulunmadığını, aksi yöndeki Bölge Adliye Mahkemesi gerekçesinin isabetsiz olduğunu belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davaya konu YİDK kararının isabetli olup olmadığı ve başvuruya konu markanın hükümsüz kılınması koşullarının oluşup oluşmadığı noktalarında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinini birinci, beşinci ve dokuzuncu fıkraları.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalılar vekillerince temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

28.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/25265, Karar No: 2013/3819, Tarih: 26.02.2013

**2. Ceza Dairesi         2011/25265 E.  ,  2013/3819 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2007/189819

MAHKEMESİ : Kocaeli 6. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 26/03/2007

NUMARASI : 2006/60 (E) ve 2007/70 (K)

SUÇ : Hakaret

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık hakkında 13/02/2006 tarihli iddianamede ile görevli memura görevinden dolayı hakaret suçundan Asliye Ceza Mahkemesine kamu davasının açıldığı, 15/02/2006 tarihinde de mahkemece iddianamenin kabulüne karar verildiği, iddianamenin kabul tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK.nun 6/1 maddesine göre “ iddianamenin kabulünden sonra, yargılamanın alt dereceli bir mahkemeye ait olduğu gerekçesi ile görevsizlik kararı verilemez” hükmü karşısında; tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın tüm aşamalarda atılı suçu kabul etmemesi, polis memuru olan tanık E.E..'ın “sanıklardan birinin arabayı çektiremezsiniz,ben sizin ne mal olduğunuzu biliyorum, çekicilerle ortak çalışıyorsunuz, devleti satanlarsınız dediğini, şerefsizler lafını duymadığının” beyan etmesi, çekici olan tanık R.Ç..nin “arabanın önünde bağrışmalar oldu siz soyguncusunuz” gibi laflar duyduğunu, ancak kimin dediğini bilmediğini beyan etmesi karşısında, olay tutanağında imzası bulunan tanık H.T.. tanık olarak dinlenip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 26/02/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1384, Karar No: 2008/18613, Tarih: 01.12.2008

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2008/1384 E.  ,  2008/18613 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalı işveren nezdinde 02.06.1995-30.12.2002 tarihleri arası çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalılar vekillerinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlerden Işıl Algül'e (Yılmaz) yükletilmesine, 01.12.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10718, Karar No: 2015/10253, Tarih: 03.11.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/10718 E.  ,  2015/10253 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 4. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/06/2015

NUMARASI : 2015/22-2015/21

TALEPTE BULUNAN : Narlıdere Huzurevi Yaşlı Bakım ve Rehabilitasyon Merkezi

Müdürlüğü

MİRASÇI : A.. D..

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 4. Sulh Hukuk Mahkemesi ve İzmir 12. Sulh Hukuk Mahkemesince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Narlıdere Huzurevi Yaşlı Bakım ve Rehabilitasyon Merkezi Müdürlüğü 22.01.2014 tarihli yazı ile; kurumlarında kalmakta iken ölen S.. D..'ya ait terekenin mirasçılarına teslimi isteminde bulunmuştur.

İzmir 12. Sulh Hukuk Mahkemesince, "...murisin ölmeden önceki adresinin K../İ.. olduğundan davanın İstanbul Anadolu Sulh Hukuk Mahkemesinde görülmesi gerektiği..." gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

İstanbul Anadolu 4. Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından ise, "...murisin ölmeden önce Narlıdere Huzurevi Yaşlı Bakım ve Rehabilitasyon Merkezi Müdürlüğünde kaldığından yetkili mahkemenin İzmir Sulh Hukuk Mahkemesi olduğu..." gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiş, karar temyiz edilmeksizin kesinleşmiştir.

4721 sayılı Türk Medenî Kanununun 589. maddesinde "Miras bırakanın yerleşim yeri Sulh Hâkimi, istem üzerine veya re’sen tereke mallarının korunması ve hak sahiplerine geçmesini sağlamak üzere gerekli olan bütün önlemleri alır."

19/1. maddesi uyarınca "Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir."

Her ne kadar, TMK'nın 22. maddesi uyarınca bakım ve sağlık kurumuna konulma yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmamakta ise de, dosya kapsamından kısıtlı adayının yaşlılıktan kaynaklı bakım hastası olduğu, sürekli bakım ve gözetiminin Narlıdere Huzurevi Yaşlı Bakım ve Rehabilitasyon Merkezinde yapıldığı, MERNİS adresininde "Narlıdere/İZMİR" olduğu anlaşıldığından yukarıda değinilen yasal düzenlemeler karşısında yetkili mahkeme, kısıtlı adayının sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerleşim yeri olan İzmir 12. Sulh Hukuk Mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince İzmir 12. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 03/11/2015 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7404, Karar No: 2013/5652, Tarih: 23.05.2013

**5. Ceza Dairesi         2012/7404 E.  ,  2013/5652 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme, kamu görevlisine görevi nedeniyle hakaret

HÜKÜM : Mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan açılan kamu davasında; sanığın üzerinde kimliğinin bulunmaması nedeniyle polis merkezine götürülmek için araca bindirilirken burnundan ve dişinden yaralanması üzerine rapor alınması için hastaneye götürüldüğü sırada söylediği kabul edilen "sizi sürdürürüz" ifadesinin müştekilerin görevlerini yaptırmamak için direnme mahiyetindeki tehdit eylemi olarak kabul edilemeyeceği, sanığın eyleminin haksız bir fiilin meydana getirdiği hiddet veya şiddetli elemin etkisi altında ve buna bağlı olarak gerçekleştirdiği sair tehdit niteliğinde bulunduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kamu görevlisine görevi nedeniyle hakaret suçundan açılan kamu davasında; 14/05/2008 tarihli tutanak içeriği, sanığın aşamalardaki aynı doğrultudaki savunması, tanıkların beyanları ve sanığa ait adli rapor içeriklerine göre müştekinin sanığı ekip arabasına bindirirken burnundan ve dişinden basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte yaralanmasına sebep olması karşısında sanık hakkında TCK'nın 129/2. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılmaması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş bulunduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23/05/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10192, Karar No: 2010/4042, Tarih: 25.03.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/10192 E.  ,  2010/4042 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili avukat ... ile davalı ... Fide Tic. Ltd. Şti. vekili avukat ... geldi diğer davalılar tarafından gelen olmadığından duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıdan satın aldığı Delfin F1 marka fidelerini serasına dikerek uygun koşullarda üretimini sağladığı halde kalitesiz ve az miktarda ürün elde ettiğini,serasında yaptırdığı tesbit sonucu satılan fidelerin orijinal Delfin F1 olmadığının fiziki bulgularla saptandığı gibi yapılan DNA analizi sonucu orijinal tohum olmadığının da anlaşıldığını bildirerek 2006-2007 sezonunda bu nedenle uğradığı zarar olarak fazlaya ilişkin hakları saklı kalarak 26.000 TL ve tesbit giderlerinin yasal faizi ile tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı kendisinin fide üreticisi olduğunu,davacının siparişi üzerine tohumları orijinal paketi ile dava dışı ... Tarım Limited Şirketinden satın alarak fide haline getirip davacıya teslim ettiğini,herhangi bir kusurlarının olmadığını, davacının uygun koşullarda yetiştirmediğini, yokluklarında yapılan tesbit ile DNA analizinde şahit numune alma yönteminin de usulüne uygun olmadığını savunarak davanın 2009/10192-2010/4042

reddi ile davanın üretici firmaya ihbar edilmesini talep etmiştir.Davaya feri müdahil olarak katılan Elitra Tohumculuk Limited Şirketi tesbite ve DNA analiz usulünde şahit numune alma yöntemine itiraz ederek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davalının orijinal paketi ile tohum üreticisinden tohumları satın alarak fide haline getirip davacıya teslim ettiği,tohumların orijinal olmamasından dolayı sorumluluğu olmayacağı gibi davacının yaptırdığı tesbitte şahit numunenin usulüne uygun elde edilmemesi nedeniyle şahit numunenin orijinal Deflin F1 domates çeşidi olarak kabul edilemeyeceği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş,hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davalının orijinal paketi ile tohum üreticisinden tohumları satın alarak fide haline getirip davacıya teslim ettiği,tohumların orijinal olmamasından dolayı sorumluluğu olmayacağı gibi davacının yaptırdığı tesbitte şahit numunenin usulüne uygun elde edilmemesi nedeniyle şahit numunenin orijinal Deflin F1 domates çeşidi olarak kabul edilemeyeceği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş,hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacının 2005 yılı ihracat birincisi seçilen Deflin F1 Domates fidelerini 4.8.2006 tarihli fatura ile 6.048 adet olarak davalıdan satın alarak serasına diktiği,uygun koşullarda yetiştirdiği halde kalitesiz ve az ürün aldığı hususları dosya kapsamından analaşılmaktadır.Dava konusu domates çeşidi 9.10.2002 tarihinde ithalatçı firma olan Elitra Tohumculuk Limited Şirketi adına Tarım ve Köyişleri Bakanlığı Tarımsal Üretim ve Geliştirme Genel Müdürlüğü kayıtlarına cam ve plastik seralarda üretiminin uygun ,meyve az yassı parlak kırmızı,yeşil yaka yok, meyve et rengi kırmızı, orta erkenci ve ticari vasıflarla tescil edilmiş ve deneme üretimi sonucu üretim şekline göre dekara verimi ve şekil özellikleri de belirlenmiştir.Hernekadar şahit numune alma şekli usulüne uygun değilse de davacının serasında yapılan tesbit ve dosyada ki bilirkişi incelemelerinde davacının serasındaki ürünün bu tescil edilen vasıflarla benzerlik göstermediği anlaşılmaktadır.Bu duruma göre davacıya orijinal Deflin F1 marka olarak davalı tarafından satılan fidelerin orijinal tohumdan üretilmediğinin kabulü gerekir.Davalı kendisinin tohum üreticisi olmadığı,davacının siparişi üzerine dava kendisine ihbar olunan ... Tarım Limited Şirketinden orijinal paketler halinde aldığı tohumları fide haline getirerek davacıya teslim ettiğini, tohumun orijinal olmamasından dolayı sorumluluğu olmadığını savunmuştur. Satıcının hiçbir kusuru bulunmasa dahi ayıplı mal satmış olmasından dolayı alıcıya karşı sorumludur. Ayrıca davalının bu ve başka tür domates tohumlarının fide yetiştiricisi olup yetiştirdiği tohumların ve fidelerin orijinal olup olmadığını bilecek durumdadır. Tarım il müdürlüğüne davalı tarafından verilen yetiştirdiği ve sattığı fidelerin üreticileri ile beraber beyan ettiği belgelerde ve tohum alım faturalarında satın alıp yetiştirebileceğinden daha fazlasını beyan ettiği de anlaşılmaktadır. Kaldı ki 5553 sayılı Tohumculuk Kanununun 11. Maddesi hükmüne göre kusurlu tohumluğu satan, üreten, dağıtan, ithal eden yada başka şekilde piyasaya sürenler meydana gelen Zarardan müteselsilen sorumludurlar.Bu açıklamalar ışığında mahkemece davacının orijinal olmayan tohumdan üretilen fide nedeniyle uğradığı zararı hesaplanarak,bulunacak miktar üzerinden davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.