muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/5699, Karar No: 2014/2765, Tarih: 05.02.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/5699 E.  ,  2014/2765 K.**

* TAKSİRLE ÖLDÜRME

* BİLİNÇLİ TAKSİR

* TEMEL CEZANIN BELİRLENMESİ

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 3

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 22

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 61

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 85

**"İçtihat Metni"**

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii, katılanlar E.. A.. ve A.. A.. ile diğer katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, kusur durumuna, eksik incelemeye ve teşdidin yersiz olduğuna ilişkin, yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Olay günü gece saat 21:30 sıralarında, meskun mahal dışı, orta refüjle bölünmüş, tek yönlü, 7 metre genişliğinde, görüşü far ışığında açık, sanığın yönetimindeki kamyon ile seyir halinde iken, yolun sağ tarafında bulunan petrol istasyonundan yakıt aldıktan sonra tekrar yola girip sola yönelerek soldaki orta refüjün doldurulduğu yerden yolun karşı yön bölümüne geçmek için iki şeritli yolun sol şeridini tamamen, sağ şeridini de kısmen kapatacak şekilde dikey olarak, diğer yol bölümünden gelen araçların geçişini beklediği sırada, sanıkla aynı yönde seyir halinde olan ölenler ve yaralı yolcunun içinde bulunduğu ve mahal şartlarının üzerinde hızla seyreden otomobilin, kamyonun kasasının sol yan arka kısmına sağ şerit ortalarında çarpması neticesi, sürücü Y.. A.. ile aracında bulunan iki yolcunun ölmesine ve yine aynı araçta bulunan müştekinin de basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralanmasına asli kusurlu şekilde neden olması şeklinde gerçekleşen olayda,

1-İki sınır arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş biçimi, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu, meydana gelen zararın ağırlığı ve bu bağlamda olayda 3 kişinin ölmüş olması, maddede öngörülen cezanın üst sınırı ve sanığın, asli kusurlu oluşu nazara alınmak suretiyle, adalete ve hakkaniyet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilerek asgari hadden daha fazla uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Geceleyin, görüşü far ışığında açık kanalla bölünmüş yolda, 500 metre kadar ilersindeki nizami dönel kavşak yerine, kurallara aykırı şekilde, belirlenemeyen kişilerce orta ayırıcı kanalın bir bölümünün içi doldurularak oluşturulmuş bölümü kullanarak diğer yol bölümüne geçmek için ve iki şeritli yolun sol şeridinin tamamını, sağ şeridinin ise yarısını kapatır şekilde yola dik olarak diğer yol bölümünden gelen araçları beklemek suretiyle sol gerisinden gelen ölenlerin içinde bulunduğu otonun seyir yolunu kapatmak suretiyle olaya sebebiyet veren sanık kamyon sürücünün eyleminde bilinçli taksirin uygulama koşullarının oluştuğunun dikkate alınmaması,

Kanuna aykırı olup, katılanlar E... ve A.. A..'ın ve bir kısım katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 5/2/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2084, Karar No: 2015/8526, Tarih: 25.05.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/2084 E.  ,  2015/8526 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... Köyü 60,61 ve 62 parsel sayılı taşınmazların kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Yargıtay uygulamalarına göre, dikkate alınması gereken özel bir neden veya yanlış bulunmadığı takdirde ciddi istatistiki bilgilere dayandığı bilinen gıda, tarım ve hayvancılık il müdürlüğü verilerinin (dekar başına verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatı) değerlendirmeye esas alınması gerekir. Şu kadar ki, üretim giderlerinin içerisine tarla kirası, masrafların faiz karşılığı ve genel idari giderler gibi giderler dahil edilmemelidir.

Geri çevirme kararı üzerine dosyaya gönderilen gıda, tarım ve hayvancılık il müdürlüğü veri cetveline göre bağday ve arpanın masraflar toplamı içinde tarla kirası ve sulama bedeli ile sulama işçilik bedelleri olduğu anlaşıldığından, tarla kirası ile dava konusu taşınmazın kuru olması nedeniyle sulama ve sulama işçilik bedellerinin düşülerek hesaplama yapılması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Dava konusu taşınmazın konumu, ulaşım imkanlarının iyi olması, yerleşim ve pazar yerlerine yakınlığı, belediye hizmetlerinden yararlanma imkanı, dikkate alındığında taşınmazın değerinde %400 objektif artışa neden olabileceği düşünülmeden, %40 oranında objektif artış uygulayan bilirkişi raporuna göre karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 25.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16289, Karar No: 2013/17550, Tarih: 15.07.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/16289 E.  ,  2013/17550 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, cezai şart, kıdem tazminatı, ek ders ücret, ek ders alacağının günlük %1 fazlası, hazırlık ve planlama ücretleri alacağı, bu alacakların günlük %1 fazlasına ilişkin alacakları, mazeretli öğretmenlerin yerine girdiği ders ücreti alacakları ile bu alacakların günlük %1 fazlasına ilişkin alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, 23.08.2003 tarihinden itibaren sınıf öğretmeni olarak davalıya ait işyerinde çalışmaya başladığını, davalı tarafın eğitime başlama ve öğretime hazırlık tazminatını ödemediğini, ek ders ücretlerini, hazırlık ve planlama görevi sebebiyle ödenmesi gereken ek ders ücretini ödemediğini, bu sebeple iş sözleşmesini haklı sebebe dayanarak 30.06.2009 tarihinde gönderdiği ihtarname ile 4857 sayılı İş Kanunu'nun 24. maddesi uyarınca feshettiğini, bu ihtarnamede davalıya alacaklarının 3 gün içerisinde ödenmesi için süre verildiğini, ancak davalı tarafça alacaklarının ödenmediğini belirterek öğretime hazırlık tazminatı, cezai şart, kıdem tazminatı, ek ders ücretleri alacağı ve bu alacağının günlük %1 fazlası, hazırlık ve planlama ücretleri alacağı ve bu alacağının günlük %1 fazlası ile mazeretli öğretmenlerin yerine girdiği derslerden doğan ek ders ücretleri alacağı ve bu alacağının günlük %1 fazlası alacaklarının faizleriyle birlikte tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının iş sözleşmesine haklı bir sebep olmadan son verdiğini, bu sebeple kıdem tazminatı hakkının bulunmadığını, davacının bir takım taleplerinin Devlet Memurları Kanuna tabi çalışan öğretmenlere ödendiğini, davacının Milli Eğitim Bakanlığına bağlı öğretmenlere ödenen ücretten daha fazla ücret aldığını ve 5580 sayılı Kanun kapsamında çalıştığını, okuldaki haftalık çalışmasının kırkbeş saati aşmadığını, ayrıca hiçbir haklı ve yasal sebep olmadan görevinden istifa eden davacının sözleşmede yer alan cezai şartı talep edemeyeceğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iş sözleşmesinin davacı tarafından 30.06.2009 tarihli ihtarname ile eğitim ödeneğinin, ek ders ücretinin, egzersiz görev ücretinin, sınıf öğretmenliğine özgülenen ek ders ücretinin ödenmediği iddiası ile sonlandırıldığı ve davacının iş sözleşmesini haklı .

olarak feshettiği gerekçesi ile alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davacı ve davalı avukatları tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshinin haklı sebebe dayanıp dayanmadığı ve davacının talep ettiği alacaklara hak kazanıp kazanmadığı hususları uyuşmazlık konusudur.

olarak feshettiği gerekçesi ile alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davacı ve davalı avukatları tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshinin haklı sebebe dayanıp dayanmadığı ve davacının talep ettiği alacaklara hak kazanıp kazanmadığı hususları uyuşmazlık konusudur.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının hüküm altına alınan alacakları yönünden faizin hangi tarihten itibaren başlatılacağı hususunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı, 30.06.2009 tarihinde davalıya gönderdiği ihtarname ile iş sözleşmesini feshettiğini, kıdem tazminatı, ücret, cezai şart, öğretim yılına hazırlık ödeneği, ek ders ücreti ve egzersiz görev ücretine ilişkin alacaklarının ihtarname tebliğinden itibaren üç gün içinde ödenmesini talep ettiğini bildirmiştir. İhtarname davalıya 01.07.2009 tarihide tebliğ edilmiş olmakla, davalı adı geçen alacaklar yönünden 04.07.2009 tarihinde temerrüde düşürülmüştür. Dava dilekçesinde de kıdem tazminatı dışındaki alacak kalemleri için temerrüt tarihinden itibaren faize hükmedilmesi talep edilmiştir. Kıdem tazminatı dışındaki alacaklar yönünden temerrüt tarihi olan 04.07.2009 tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde dava ve ıslah tarihinden faize hükmedilmesi hatalıdır.

3-Davalı tarafın temyizi yönünden ise;

a-Öğretim yılına hazırlık ödeneği sosyal hak kapsamında olup, her yıl bütçe kanunlarıyla miktarı belirlenen bir alacak olmakla gerek 625 sayılı Kanun'un 33 ve gerek 5580 sayılı Kanun'un 9. maddesi hükümleri gereğince işveren tarafından özel okullarda görev yapan öğretmenlere işverenler tarafından ödenmelidir. Sözü edilen ödeneğin sözleşmeden doğan bir alacak olmayıp yasadan doğan sosyal yardım niteliğinde bir alacak olması, dolayısı ile günlük %1 fazlaya tabi olmadığı dikkate alınmadan bu alacak için bilirkişi tarafından hesaplanan günlük %1 fazlaya hükmolunması doğru olmamıştır.

b-Diğer yandan, davacının gereçekleşen ek dersten kaynaklanan ücret alacağı için hesaplanmış olan günlük %1 fazlasının, Borçlar Kanunu'nun 43 ve 44. maddesine göre indirime tabi tutulmasının gerekip gerekmediği yönünde herhangi bir inceleme yapılmaması da isabetli bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 15.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2520, Karar No: 2008/2299, Tarih: 10.04.2008

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2008/2520 E.  ,  2008/2299 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Dava tarla niteliği ile davalılar adına tespit edilmiş taşınmazın zilyetlikle kazanılamayacak taşlık ve kayalık nitelikli yerlerden olduğu iddiasıyla Hazine adına tescil isteğine ilişkin olması, 183 ada 1 parsel sayılı orman niteliğiyle tespit edilmiş taşınmaza eylemli olarak sınır olan taşınmazın bulunduğu bölgede tespit günü itibariyle kesinleşmiş orman tahdidinin bulunmaması, orman araştırmasının zorunlu olmasına göre kararın temyizen incelenmesi görevi Yargıtay 20.Hukuk Dairesine aittir. Bu nedenlerle dosyanın Yargıtay Yüksek 20.Hukuk Dairesi Başkanlığı’na GÖNDERİLMESİNE 10.4.2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1059, Karar No: 2008/4602, Tarih: 17.04.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/1059 E.  ,  2008/4602 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde itirazın iptali istenilmiştir. Mahkemece davanın pasif dava ehliyeti bulunmadığından reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Yelken Apartmanı A ve B Blokların üzerinde bulunduğu parselin (veya parsellerin) numarası davacı vekilinin açıklamalarına başvurulmak suretiyle tespit edilip buna göre ilgili Tapu Sicil Müdürlüğünden bu parselde (veya parsellerde) kat irtifakı ya da kat mülkiyeti kurulu olup olmadığının bildirilmesi, kurulmuş ise her iki bloka ait tüm bağımsız bölüm maliklerini gösteren tapu kayıtlarının çıkartılıp gönderilmesi istenilerek alınacak cevap ve tapu kayıtlarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.04.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25635, Karar No: 2015/30994, Tarih: 18.11.2015

**11. Ceza Dairesi         2013/25635 E.  ,  2015/30994 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/244070

MAHKEMESİ : Diyarbakır 3. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 05/06/2012

NUMARASI : 2009/277 (E) ve 2012/276 (K)

SUÇ : Kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği

Sanıklara yüklenen suçtan kamu davasına katılma hakkı bulunan ve duruşmada şikayetçi olduğunu beyan eden şikayetçi vekiline kurumu adına davaya katılmak isteyip istemediği sorulmamış ise de; şikayetçi vekilinin duruşmalara gelerek davayı takip etmesi ve şikayetçi olduğunu belirterek hükmü temyiz etmesi hususları dikkate alındığında davayı takip etme ve katılma arzusunda olduğu değerlendirilmekle, katılan sıfatını alabilecek olan şikayetçi vekilinin 5271 sayılı CMK'nun 260/1. maddesi gereğince yasa yoluna

başvurma hakkı bulunduğu kabul edilip aynı Yasanın 237/2. maddesi uyarınca kurumun davaya katılan ve Av. P.. S..'ın da katılan vekili olarak davaya kabullerine karar verilerek yapılan incelemede;

I) Sanıklar G.. B.., M.. Ö.., M.. Y.., C.. K.., Ş.. Ö.., R.. Y.., C.. B.., Ö.. K.., K.. A.., S.. S.., E.. S.., M.. S.., C.. A.., A.. S.., B.. S.., E.. S.., M.. S.., M.. S.., N.. S.., N.. A.., E.. Ç.., E.. A.., H.. Ç.., M.. T.., V.. A.., İ.. A.., M.. D.., Y.. A.., A.. A.., C.. Ö.., H.. Ç.., M.. A.., M.. A.., M.. Ö.., M.. Ö.., H.. Ö.., M.. Y.., B.. A.., O.. İ.., M.. Ç.., M.. Ç.., Ş.. D.., A.. Ö.., A.. D.., H.. D.., S.. A.., Ö.. A.., M.. Ö.., S.. G.. hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yüklenen suçun yasal unsurları itibariyle oluşmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II) Sanıklar M.. S.., A.. İ.. ve M.. Ç.. hakkında verilen kararlara karşı temyiz itirazlarına gelince;

1) UYAP kanalı ile mernis üzerinden alınan güncellenmiş nüfus kayıt örneğinden sanık M.. S..'in 28.07.2010, A.. İ..'in de 20.08.2010 tarihinde hükümden önce vefat ettikleri gözetilmeden, 5237 sayılı TCK'nun 64. maddesi uyarınca hakkındaki kamu davasının

düşürülmesi yerine yargılamaya devamla beraat kararı verilmesi, yasaya aykırı,

2) Sanık M.. Ç..'nin ise hükümden sonra 25.10.2013 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından 5237 sayılı TCK'nun 64. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi

BOZULMASINA, 18.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4482, Karar No: 2016/301, Tarih: 29.01.2016

**10. Ceza Dairesi         2014/4482 E.  ,  2016/301 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2013/260711

Mahkeme : MANİSA 2. Ağır Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi- Numarası : 29.04.2013 – 2013/64 esas ve 2013/123 karar

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içerisindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eylemlere uyan suç tipi ile aşağıda belirtilenler dışındaki yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sivil giyimli kolluk görevlilerinin sanıktan 15.10.2012 tarihinde 20 TL verip, 2 parça halinde, toplamda net 720 miligram esrar aldıkları, 05.11.2012 tarihinde ise görevlilerin tekrar sanıktan 30 TL verip net 1 gram esrar aldıkları; kolluk görevlilerinin gerçek iradelerinin uyuşturucu madde satın alma değil, suç delilini elde etme olduğundan, somut olayda “uyuşturucu madde satma”nın gerçekleşmediği; böylece sanığın hareketlerinin bütünüyle “uyuşturucu maddeyi satışa arzetme” suçunu oluşturduğu gözetilmeden, birden fazla uyuşturucu madde sattığı kabul edilerek sanık hakkında zincirleme suçla ilgili TCK'nın 43. maddesinin uygulanması,

2- Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve hükmün iptal edilen yoksunlukları da kapsaması nedeniyle, sözü edilen maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 29.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/25842, Karar No: 2016/5108, Tarih: 01.03.2016

**3. Ceza Dairesi         2015/25842 E.  ,  2016/5108 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Dosya kapsamındaki sanığın adli sicil kaydına ve getirtilen ilama göre mükerrir olan sanık hakkında TCK'nun 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığına göre bozma sebebi yapılmamıştır.

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1)Sanık ile mağdurun kardeş olduğu, olay günü aralarında çıkan tartışma sonucu sanığın kardeşini yaraladığı ve bu suçunu tüm aşamalarda ikrar ettiği, kovuşturma aşamasında talimat ile alınan beyanında kardeşinin tartışma sırasında kendisine "sana ne, lanlı lunlu" laflar söylediğini belirtmesi ile mağdurun koğuşturma aşamasındaki ifadesinde kendisinin de sanık abisine vurduğunu beyan etmesi karşısında, sanık hakkında TCK.nın 29. maddesince haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

2)Sanık hakkında TCK 53.maddesi gereğince hak yoksunları uygulanırken, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas - 2015/85 Kararının gözetilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı saklı tutulmak kaydıyla hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 01.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10376, Karar No: 2012/9100, Tarih: 28.05.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/10376 E.  ,  2012/9100 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Pendik 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 14/10/2010 tarih ve 2008/31-2010/365 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi...... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin verdiği andaki kurundan geri almak üzere davalıya döviz verdiğini, davalının dövizi iade etmediğini ileri sürerek 13.222.38 TL'nın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davaya temel teşkil eden belgede ve tanık beyanlarında müvekkilinin borçla bir ilişkisinin bulunmadığının ispatlandığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm kanıtlara göre, Pendik 2.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2007/305 Esas sayılı dosyası ile ... aleyhine açılan itirazın iptali davasında kabul edilen 13.222,38 TL'nin davalıdan tahsilinin istediği, Pendik 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2007/305 Esas sayılı dosyasında davacının dayandığı kuyumcu kartındaki imzanın ...'e ait olduğu, kartvizit arkasında davalı ...'in imzası olmadığı, bu davada dinlenen tanık beyanlarına göre parayı alanın ... olup, parayı teslim almayan ...'in sorumlu tutulamayacağı, ayrıca Pendik Vergi Dairesinin cevabına göre ...'le ...'in ortak olmadıkları, alınan paranın kuyumculuk ortaklığı için alındığı kanıtlamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,00TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 28/05/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.