muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/11278, Karar No: 2013/19322, Tarih: 14.11.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/11278 E.  ,  2013/19322 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı, 30.06.2008 tarihinde işçilik alacaklarının ödenmemesi nedeniyle sözleşmeyi feshettiğini davalılardan ... Tekstil’in işyerini muvazaalı olarak , daha önceden işyerinde çalışan ve yetkili olan ...’a devrettiğini, diğer davalının söz konusu işyerini ... ünvanı ile açtığını, işçilik alacaklarının noter ihtarı ile talep edilmesine rağmen ödenmediğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalı ...Ş. usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen cevap dilekçesi vermemiştir.

Davalı ... A.Ş. vekili, müvekkilinin hiçbir zaman davacının işvereni olmadığını, bu nedenle açılan davanın husumetten reddi gerekeceğini, olayda hiçbir şekilde işyeri devri olmadığını, müvekkil davalı şirketin yanında çalışırken bu işinden ayrıldığını ve ... Tekstil ile 01.01.2008 tarihli bir sözleşme yaptığını, bu sözleşmede şirketin makineleri ve işyerinin bir kısmı kiralanarak kendi evinde dikiş diken ancak işçi olmayan kişilerle şirketin sipariş edeceği hazır giyim işlerini fason olarak imal etme taahhüdü altına girildiğini, müvekkilin kendi işyeri kaydını 07.01.2008 tarihinde Sosyal Güvenlik Kurumuna bildirdiğini beyan ederek davanın reddini istemiştir.

Mahkeme, davacı tanıklarının davacının ... Tekstilde çalışmasını sürdürdüğüne dair somut ve inandırıcı beyanda bulunmadıkları, iş makinelerinin ve işyerinin bir kısmının 2008 yılı başından itibaren diğer davalıya kiralanması ve diğer davalı tarafından davacının çalıştırılmaması sonucu ... Tekstil A.Ş adlı işverence faaliyetinin sona ermesi sebebiyle feshedildiği, davacının ... Tekstilde çalışmasının olmaması nedeniyle de işyeri devri kapsamında bu davalının sorumluluğuna gidilemeyeceği, bu nedenle ... yönünden davanın husumet yokluğundan reddine, diğer davalı açısından ise davanın kabulüne karar verilmiştir

İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanunu’nun 6. maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı yasanın üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

4857 sayılı Kanun'un 120. maddesi uyarınca yürürlüğü devam eden, 1475 sayılı Kanun'un 14. maddesi gereğince, işyeri devirlerinde kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından belirtilen madde hükmü uygulanmalıdır. Anılan maddeye göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde, işçinin kıdemi işyeri veya işyerlerindeki iş sözleşmeleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

İşyeri devrinin temel ölçütü, ekonomik birliğin kimliğinin korunmasıdır. Avrupa Adalet Divanı kararlarına göre, maddî ve maddî olmayan unsurların devredilip devredilmediği ve devir anındaki değeri, işgücünün devri, müşteri çevresinin devri, işyerinde devirden önce ve sonra yürütülen faaliyetlerin benzerlik derecesi, işyerinde faaliyete ara verilmişse bunun süresi, işyeri devrinin kriterleri arasında kabul edilmektedir.

Devirden sonra işyerindeki ekonomik birliğin kimliğini koruyup korumadığının saptanabilmesi için, yürütülen faaliyetin devirden sonra yeni işveren tarafından aynı veya özdeş biçimde sürdürülmesi ölçütü yanında, işyerinin taşınmaz ve taşınır malları ile maddî olmayan varlıkların, işyerinde çalışan işçilerin sayı ve uzmanlık bakımından çoğunluğunun, bunun yanı sıra müşteri çevresinin devredilip devredilmediği, devir öncesi ve sonrasındaki faaliyetler arasında benzerlik olup olmadığı, devir sebebiyle işyerinde faaliyet askıya alınmışsa askı süresi gibi koşullar da gözönünde tutulmalıdır.

4857 sayılı Kanun'un 6. maddesinde yazılı olan “hukukî işleme dayalı” ifadesi geniş şekilde değerlendirilmeli, yazılı, sözlü ve hatta zımnî bir anlaşma da yeterli görülmelidir.

Bu açıklamalar ışığında, iş hukukunda işyeri devrinin işçilik alacaklarına etkileri üzerinde ayrıca durulmalıdır. İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Kanunun 14. maddesinin 2. fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Kanun’un 6. maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından sözkonusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanun'un 6. maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumlu olacaktır.

Dosya kapsamından davacının davalı ...Ş.’ne ait işyerinde 05.07.2000-31.12.2007 tarihleri arasında çalıştığı, iş sözleşmesinin ücret alacaklarının ödenmemesi sebebi ile davacı tarafından 30.06.2008 tarihi itibari ile feshedildiği, davalı ...Ş. ile 01.01.2008 tarihinde diğer davalı şirketin ortağı olan ... adlı şahısla yapılan 01.01.2008 tarihli sözleşmede davalıların faaliyet konusunun konfeksiyon-tekstil işi olmakla aynı iş olduğu, sözleşme uyarınca davalı şirketin icarında bulunan işyeri ve davalı şirkete ait makinelerin, davalı şahsın kullanımına verildiği, davalı şahsın, davalı şirketten kendi kadrosuna işçi alabileceğinin kararlaştırıldığı anlaşılmaktadır. Mahkemece davalılara ait tüm vergi kayıtları, ticaret sicil kayıtları, davalı işyerlerine ait Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtları getirtilmeden mütalaasına başvurulan bilirkişinin düzenlediği rapora itibarla karar verilmesi isabetli olmamıştır. Bu itibarla öncelikle davalı işverenlere ait şirket kayıtları, vergi kayıtları, Sosyal Güvenlik Kurumu işyeri kayıtları getirtilerek iki davalı şirket arasında fiili yada ticari bir birliktelik olup olmadığı belirlenip yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda araştırma yapılarak davalı işverenler hakkında diğer işçiler tarafından açılan dava dosyaları da dikkate alınarak yapılacak araştırma sonucunda davalı şirketler arasındaki hukuki ilişkide işyeri devri, iş sözleşmesi devri ve muvazaa olup olmadığı belirlenerek, gerekirse ek rapor alınması suretiyle karar verilmelidir.

Mahkemece eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacı tarafa iadesine, 14.11.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7242, Karar No: 2018/1168, Tarih: 19.02.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/7242 E.  ,  2018/1168 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 26/02/2016 tarih ve 2014/264-2016/203 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı, davalı şirketin diğer davalı ile birlikte ortağı olduğunu, dava dışı . ... şirketin müdürlüğünü yaptığını, kendisinin 5 yıllık dönem için genel kurul toplantısına çağrıldığını, defter ve belgelerin şirket merkezinde incelemeye hazır bulundurulduğunun tarafına bildirildiğini, görevlendirdiği bağımsız denetçinin davalı ... tarafından şirkete sokulmadığını, şirket belgelerinin kendisine incelettirilmediğini, müdürlük vasfı olmamasına rağmen davalı ...'in fiilen şirketi idare ettiğini, şirket müdürü .... sadece diğer ortağın menfaatine hareket ettiğini, TTK'nin 623. maddesi uyarınca şirket ortakları dışında müdür atanabilmesi için en azından bir ortağın da temsille yetkilendirilmesi gerektiğini ileri sürerek ortaklar arasındaki ihtilaflar nedeniyle genel kurulun toplanıp karar alabilmesi, şirket kayıtlarının incelenebilmesi, genel kurulların yapılabilmesi ve şirketin faaliyetine devam edebilmesi için şirkete kayyım atanmasını talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davanın derdest olduğunu, davacının sürekli kayyım atanmasını talep etmekle müvekkili şirketin çalışamaz hale gelmesini ve ortağı olduğu diğer şirketlerinin daha fazla kazanç sağlamasını amaçladığını, 28.06.2014 tarihli genel kurulda .. ... ve ...'in müdür olarak seçildiğini, şirketin yetkili temsilcisinin bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı şirketin ortaklar kurulunca alınan 28.06.2014 tarihli karar uyarınca önceki müdür ... ... ve şirket ortağı davalı ...'in 10 yıl süre ile müdür olarak atandığı, bu kararın ticaret siciline geçici olarak tescil edildiği, davalı şirketin organsız kalmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

-/-

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 6,70 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 19/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

....
Yargıtay — Esas No: 2013/18597, Karar No: 2014/1428, Tarih: 23.01.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/18597 E.  ,  2014/1428 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki uyuşmazlık ticari nitelikteki hasılat kirası sözleşmesinden kaynaklanan rücuen alacak olup mahkemece de bu şekilde nitelendirilmiştir.

Uyuşmazlığın niteliğine ve tarafların sıfatına göre, dosyanın temyiz incelemesi Yargıtay 6. Hukuk Dairesi'nin görevine girmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeplerle, dosyanın görevli Yargıtay 6. Hukuk Dairesi Başkanlığı’na GÖNDERİLMESİNE, 23.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2126, Karar No: 2013/2996, Tarih: 25.02.2013

**11. Ceza Dairesi         2011/2126 E.  ,  2013/2996 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, iftira

HÜKÜM : 1-Sahtecilik suçundan; 5237 sayılı TCK.nun 204/1. mad.ce 4 yıl H.C. (ayrıca TCK.nun 53/1 mad.si) 2-İftira suçundan; 5237 sayılı TCK.nun 268/1. mad.si delaletiyle 267/1. mad.ce 3 yıl H.C. (ayrıca TCK.nun 53/1 mad.si)

Sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma konusu yapılmamıştır.

Olay tarihinde, sanığın kolluk görevlilerine ibraz ettiği sürücü belgesinde mührün belli olmaması ve renginin farklı olması nedeniyle sahte olabileceğinden şüphenilmesi üzerine olay yerinden kaçtıktan sonra yakalandığı, attığını belirtiği esrar maddesinin bulunduğu, bu soruşturma sırasında gerçek kişiye ait kimlik bilgilerini kullanması şeklinde oluşan eylemde belgenin aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının takdir ve tayini hakime ait olup suça konu sürücü belgesi celp edilerek belgede bu konuda gözlemde bulunulmadan ve denetime olanak sağlayacak şekilde aslı dosya içinde bulundurulmadan eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması yasaya aykırı,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 25.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7400, Karar No: 2013/10907, Tarih: 09.09.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/7400 E.  ,  2013/10907 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahcuzların deposunda bulunduğunu beyan eden sanığın savunmasının doğruluğunun tespiti bakımından mahcuzlar üzerinde teslim amacı dışında tasarrufta bulunup bulunmadığı, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranarak kaybolmasına veya bozulmasına neden olup olmadığı, suç tarihi itibariyle mevcut olup olmadığı araştırılıp belirlenmeden eksik soruşturma ve temyiz denetimine imkan vermesi bakımından dosya kapsamıyla uyumlu şekilde belgelendirme yapılmayan yazılı gerekçe ile beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 09.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/11100, Karar No: 2025/1614, Tarih: 06.02.2025

**10. Hukuk Dairesi         2024/11100 E.  ,  2025/1614 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/852 E., 2024/1270 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Akçaabat 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

SAYISI : 2021/359 E., 2023/778 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılardan ..., ... ve davalı Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının 02.09.2010 tarihinde geçirdiği trafik kazasının sonucunda malul kaldığının tespiti ile söz konusu olayın iş kazası olarak tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

1- Davalı ... vekili, davacı, 02.09.2010 tarihinde meydana gelen bu kazanın trafik iş kazası olduğunun tespiti amacıyla Trabzon Sosyal Güvenlik Kurumu İl Müdürlüğüne başvurmuş ise de bu taleplerinin Kurumlarınca reddolunduğunu, davacının haksız ve yersiz iddialarını kabul etmediklerini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

2- Diğer davalılar davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kazazede ...’nun ... ile gittikleri Hıdırnebi Yayla kentindeki kirli çamaşırları alıp, işyerine dönerken geçirdikleri trafik kazası olayının, [5510 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu'nun 13/1. maddesinin (a) bendinde "Sigortalının işyerinde bulunduğu sırada meydana gelme" haline (b) bendinde "işveren tarafından yürütülmekte olan iş dolayısıyla meydana gelme" haline ve (c) bendinde, “işveren, tarafından görev ile bir yere gönderilmesi dahil olmak üzere” (e) bendinde belirtildiği üzere, “meydana gelen ve sigortalıyı hemen veya sonradan bedenen ya da ruhen engelli hâle getiren olay” olarak,] işveren emrinde meydana gelmesi haline, uygun olay olması nedeniyle, iş kazası sayılması gerektiği değerlendirilmiş, davalı Kurumun 28.03.2017 tarih 18 karar numaralı 02.09.2010 tarihinde meydana gelen olayın iş kazası sayılmamasına ilişkin kararının iptaline, davacı ...'nun 02.09.2010 tarihinde geçirdiği trafik kazasının iş kazası olduğunun tespitine,

Sürekli iş göremezlik oranının belirlenmesi talebi yönünden ise maluliyet oranı öncelikle Kurumca düzenlenen rapor akabinde itiraz olması halinde ATK'dan aldırılacak rapor üzerine belirleneceğinden, yani öncelikle iş kazası haricinde maluliyet için de davacının Kuruma başvurması gerekeceğinden, iş kazasının tespitine yönelik karar kesinleşmeden maluliyete ilişkin dava konusu ve muaraza bu aşamada doğmayacağından, yargılama aşamasında davacıya maluliyete ilişkin Kuruma başvurması için önel verilmesi durumunda ise, iş kazasının tespiti yönünden ihsas-ı rey niteliğinde olacağından bu aşamada karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılardan ..., ... ve Kurum vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararına yönelik davalıların istinaf başvurularının Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353-(1)-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1.Davalı ... vekili, davanın hak düşürücü süre yönünden reddi gerektiğini, tanıkların ifadelerindeki aleyhe hususları kabul etmediklerini, olay 5510 sayılı Kanun'un 13. maddesi hükümler dahilinde meydana gelmediğinden iş kazası sayılmasının mümkün olmadığını, Kurum tarafından yapılan incelemede kazanın iş kazası olmadığının tespit edildiğini, davacının şahsın Pazarcık J.Krk.K.lığınca düzenlenen mağdur ifade tutanağında da ‘’… aracı ... isimli arkadaşım kullanıyordu. Ben sadece gezmek amacı ile arkadaşımın yanında bulunuyordum.’’ şeklinde beyanda bulunduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

2.Dahili davalılar ... ve ... vekili, kazanın 02.09.2010 tarihinde meydana geldiğini, davanın ise 27.07.2021 tarihinde açıldığını, davanın hak düşürücü süre yönünden reddi gerektiğini, davacının kaza sonrası ''Ben sadece gezmek amacıyla arkadaşımın yanında bulunuyordum.'' şeklinde beyanda bulunduğunu, sigortalı olmadığını, Kurum tarafından olayın iş kazası olmadığının tespit edildiğini, davanın reddi gerektiğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davacının 02.09.2010 tarihinde geçirdiği trafik kazası olayının iş kazası olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalılar ..., ... ve Kurum vekilleri tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden ilgililerden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6823, Karar No: 2013/6067, Tarih: 02.04.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/6823 E.  ,  2013/6067 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı .... ve diğerleri aleyhine 12/11/2008 gününde verilen dilekçe ile haksız eylem nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 25/10/2011 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davalılar .... vekili, duruşmasız olarak incelenmesi de ... Belediye Başkanlığı,...parsel ...vekilleri tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 02/04/2013 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı ..... vekili Avukat ... ile karşı taraftan davacı vekili Avukat ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra taraflara duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalılar .... (ortak girişim) nin temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalı ... Belediye Başkanlığı'nın temyizi yönünden:

Dava, davalı ... Başkanlığı tarafından diğer davalı ... Şirketi'ne (ortak girişim) ihale edilen ... çalışması sırasında davacıya ait ....Bakanlığı tarafından koruma altına alınan evin hasara uğraması ve bu nedenle kiraya verilememesinden doğan kira kaybı ile uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir.

Yerel mahkemece, manevi tazminat istemi yönünden koşulları oluşmadığından reddine, maddi tazminat istemi yönünden ise kısmen kabulüne dair verilen karar, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Eldeki davada; davalı ... Belediye Başkanlığı tarafından diğer davalı ortak girişim'e ihale edilen ... Banliyö Sistemi Geliştirilmesi Projesinin 2. Etap çalışması sırasında davacıya ait taşınmaza zarar verilmesi nedeniyle oluşan maddi ve manevi zararın tahsili istenmiştir