muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/4942, Karar No: 2008/11439, Tarih: 25.11.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/4942 E.  ,  2008/11439 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Tarih : 21.02.2008

Nosu : 382-55

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı ve davalı Türkiye Elekt.Tic.ve Taah.A.Ş. vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, enerji kullanımı olmamasına rağmen, ödenen enerji bedelinin iadesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davalı ... Enerji Elektrik Üretim A.Ş. aleyhine açılan davanın husumet yokluğundan reddine, davalı Türkiye Elektrik Tic.ve Taah.A.Ş.aleyhine açılan davaya bakmanın mahkemenin yetki alanı haricinde Ankara Asliye Ticaret Mahkemesi’nin yetki alanı içerisinde kaldığından, mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiş, hüküm davacı vekili ve davalılardan TETAŞ vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu 12.03.1999 tarihli enerji alışverişine ilişkin sözleşme Mülga Körfez Elektrik Dağıtım A.Ş.Genel Müdürlüğü ile ... Çimento San.A.Ş.arasında akdedilmiş ise de davalı ... Enerji Elektrik Üretim A.Ş.vekili tarafından davaya karşı verilen 08.10.2007 tarihli cevap dilekçesinde husumet itirazıyla ilgili bölümün 3. bendinde 2004 yılında davaya konu edilen elektrik tesisinin davalı şirkete devredildiği belirtilmiştir.

B.K.nun 179. maddesinde “Bir mameleki veya bir işletmeyi aktif ve pasifleriyle birlikte devralan kimse, bu alacaklılara ihbar veya gazetelerde ilan ettiği tarihten itibaren onlara karşı mamelekin veya işletmenin borçlarından mesul olur” hükmü yer almaktadır.

Dava dilekçesinde davaya konu sözleşmeye atıf yapılmıştır. Her ne kadar sözleşmenin tarafı ... Çimento San.A.Ş. ise de, davacının 02.11.2007 havale tarihli dilekçesinde ... Çimento San.A.Ş. ve ... Enerji Elektrik Üretim A.Ş.; ... Şirketler Grubu içerisinde yer alan şirketler olup, ... Çimento San.A.Ş., ... Enerji Elektrik Üretim A.Ş.nin ortağı ve sermayesinin % 99’na sahip olduğunu belirtmiştir.

Bu durumda ünvanının bir kısmı aynı olan şirketler arasında davacının hangi şirkete yönelik olarak dava açtığı belli olduğundan ve esasen davacıda sözleşmeyi yapan şirkete yönelik olarak davalıyı da tashih talebinde bulunduğundan, mahkemece yukarıda anılan B.K.nun 179. maddesi de gözetilerek gerçek hasım belirlenip, usulen taraf teşkili sağlanarak davanın gerçek hasma yönelik olarak devamı gerekirken, davanın davalı ... Enerji Elektrik Üretim A.Ş. hakkında husumet yönünden reddi doğru görülmemiştir.

HUMK.nun 9/2. maddesi “… davalı birden fazla ise, dava bunlardan birinin ikametgahı mahkemesinde açılır. Şu kadar ki kanunda dava sebebine göre davalıların tamamı hakkında ortak yetkiyi taşıyan bir mahkeme belli edilmiş ise, davaya o mahkemede bakılır…” hükmünü içermektedir. Bu hüküm gözetilmeden davalı TETAŞ hakkında da mahkemenin yetkisizliğine karar verilmesi de isabetli değildir.

HUMK.nun 9/2. maddesi “… davalı birden fazla ise, dava bunlardan birinin ikametgahı mahkemesinde açılır. Şu kadar ki kanunda dava sebebine göre davalıların tamamı hakkında ortak yetkiyi taşıyan bir mahkeme belli edilmiş ise, davaya o mahkemede bakılır…” hükmünü içermektedir. Bu hüküm gözetilmeden davalı TETAŞ hakkında da mahkemenin yetkisizliğine karar verilmesi de isabetli değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın davacı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı TETAŞ vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 25.11.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2105, Karar No: 2009/2282, Tarih: 10.04.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/2105 E.  ,  2009/2282 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlının yerleşim yerinin değiştirilmesi istemine ilişkin olarak yapılan yargılamada Ankara 3. Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kısıtlının yerleşim yerinin değiştirilmesi istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir. “Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümlerine yer verilmiştir.

Somut olayda, vasi ..., kısıtlıyı bakım ve rehabilitasyon merkezlerinden birine yerleştirmek için mahkemeden izin almış; kısıtlı, ... Bakım ve Rehabilitasyon Merkezine yerleştirilmiş, vesayet makamı olan Ankara 3. Sulh Hukuk Mahkemesi kısıtlının yerleşim yerinin değiştirilmesine karar vermiş, vesayet makamınca ikametgah değiştirilmesine izin verilmesi üzerine dosya, TMK’nun 412/2. maddesi uyarınca yeni ikametgah yeri olan ... Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmiş, ... Sulh Hukuk Mahkemesi de, kısıtlının son ikametgahı mahkemesi olarak Ankara 3. Sulh Hukuk Mahkemesine yetkisizlik kararı vermiştir. TMK’nun 412. maddesinde, “yerleşim yerinin vesayet makamının izni ile değişmesi halinde yetkinin yeni vesayet makamlarına geçeceği” belirtilmiştir. Bu durumda, ikametgahının değiştirilmesine

../...

izin verilen kısıtlının yeni yerleşim yeri ... olduğundan, uyuşmazlığın ... Sulh Hukuk Mahkemesinde görülerek çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 10.04.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15606, Karar No: 2017/17501, Tarih: 25.12.2017

**8. Hukuk Dairesi         2015/15606 E.  ,  2017/17501 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Takibin Taliki veya İptali

KARAR

Şikayete konu ... 29. İcra Müdürlüğü'nün 2015/4142 Esas sayılı takip dosyasının eksiksiz (haciz tutanaklarının da olmasına dikkat edilerek) ve sıralı bir şekilde aslının veya onaylı örneğinin gönderilmesi için mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14456, Karar No: 2014/14596, Tarih: 06.05.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/14456 E.  ,  2014/14596 K.**

* FAZLA ÇALIŞMA

* FAZLA ÖDEME ALACAKLARINDA GECİKME SÜRESİ

* MÜKERRER YARARLANMA

* BASIN MESLEĞİNDE ÇALIŞANLARLA ÇALIŞTIRANLAR ARASINDAKİ MÜNASEBETLERİN TANZİMİ HAKKINDA KANUN (5953) Ek Madde 1

**"İçtihat Metni"**

Davacı işçi, Kanal ... Televizyonu'nda 01.01.2003-01.06.2007 tarihleri arasında haber kameramanı olarak 5953 sayılı yasa kapsamında çalıştığını, sürekli fazla mesai yaptığını, genel tatillerde ve çoğu kez hafta tatillerinde çalıştığını, alacaklarının ödenmediğini, Basın İş Kanunu'nun 14/son maddesinde "gazeteciler her hizmet yılı sonunda işverenin sağladığı karın, emeklerine düşen nispi karşılığında asgari birer aylık ücret tutarında ikramiye alırlar" hükmü gereğince, ikramiye alacağının da ödenmediğini, yıllık izinlerini tam olarak kullanmadığını belirterek, yıllık izin, ikramiye, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti,bayram ve genel tatil ücreti ve yüzde beş faza ödeme alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı işveren, davacının 01.02.2003-30.05.2007 tarihleri arasında çalışarak, istifa etmek suretiyle işten ayrıldığını, taleplerin yersiz olduğunu, yıllık izinlerini kullandığını, herhangi bir ikramiye alacağının bulunmadığını, fazla mesai yaptığı zamanlarda ücret pusulaları ile kendisine ödeme yapıldığını belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının davalı işyerinde 01.02.2003 tarihinde haber kameramanı olarak 5953 sayılı yasa kapsamında çalışmaya başladığı, en son 30.05.2007 tarihine kadar çalıştığı davaya konu alacaklardan hafta tatili ile yüzde beş fazlası hariç diğer alacaklara hak kazandığı gerekçesiyle isteklerin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı yasal süresi içinde davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Hükme esas alınan bilirkişi raporunda taraflar arasında imzalanmış iş sözleşmesi hükümlerine göre fazla çalışma ücretinin aylık ücret içinde ödendiği gerekçesiyle yıllık 270 saatin karşılığı aylık 22,5 saat indirilmek suretiyle fazla çalışma ücreti hesaplanmıştır. Fazla çalışma bakımından yıllık 270 saatle ilgili sınırlama 4857 sayılı İş Kanunu’nda öngörülmüş olup, davacının tabi olduğu 5953 sayılı Yasada bu yönde sınırlamaya yer verilmemiştir. 5953 sayılı Yasanın ek 1. maddesinde fazla çalışanın günde 3 saati aşamayacağı yönünde kurala yer verilmiş olup iş sözleşmesi hükmünün günde 3 saate kadar fazla çalışmayı kapsadığı kabul edilmelidir. Somut olayda davacının haftalık fazla çalışma süresi 9 saat olup günlük 3 saatlik sınır aşılmamıştır. Böyle olunca davacı gazetecinin fazla çalışma ücretine hak kazanması söz konusu olmaz. Mahkemece fazla çalışma ücreti ile yüzde beş fazlasına dair taleplerin reddi gerekirken yazılı şekilde kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3- Davacı işçi bu davadan önce davalı işvereni 19.06.2008 tarihinde temerrüde düşürmüştür. Daha sonra açılan 16.07.2008 tarihli davada fazla çalışma ücreti ile bayram ve genel tatil ücretleri ve yüzde beş fazla ödeme tutarları talep edilmiştir. Davacı vekili bakiye haklar bakımından 12.02.2010 tarihinde yeni bir dava açmış ve bu dava ile birleştirilmiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda yüzde beş fazla ödeme alacakları bakımından gecikme süreleri ilk dava tarihine kadar 1. dönem adı altında hesaplanmış, birleşen dava tarihine kadar olan gecikme süreleri için 2. dönem adı altında ayrı bir hesaba yer verilmiştir. Mahkemece her iki dönem için ayrı ayrı yüzde beş fazla ödeme alacakları kabul edilmiştir. Belirtmek gerekir ki yüzde beş fazla ödeme alacaklarında gecikme süresi işverenin temerrüde düşürüldüğü tarihe kadar hesaplanmalıdır. Aksi halde asıl alacaklar bakımından hem faiz hem de yüzde beş fazla ödeme uygulamasının işletildiği bir dönem söz konusu olur. Bu da mükerrer yararlanma anlamına gelir. Yüzde beş hesabı bakımından ek davanın açıldığı tarihe kadar ikinci bir gecikme süresi belirlenmesi ise de hatalıdır.

Yukarıda geçen bozma nedeni sebebiyle davacının fazla çalışma ücretine hak kazanması söz konusu değilse de, bayram ve genel tatil yüzde beş fazla ödeme hesabı, belirtilen esaslara göre işverenin temerrüde düşürüldüğü tarihe kadar gecikme süresi dikkate alınarak yapılmalıdır. İndirim hususu alınacak hesap raporuna göre yeniden belirlenmeli ve takdiri indirim dışındaki sebeplerle reddedilen miktarlara göre vekalet ücreti ile yargılama giderleri paylaştırılmalıdır.

Sonuç:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, davalı yararına takdir edilen 1.100.00 TL duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 06.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8874, Karar No: 2010/10540, Tarih: 14.09.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/8874 E.  ,  2010/10540 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ORMAN KADASTROSUNUN İPTALİ davasının yapılan yargılaması sonunda kurulan 13/02/2008 günlü hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davacı ... mirasçıları ... ve arkadaşları vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 14/09/2010 günü için yapılan tebligat üzerine, duruşmalı temyiz eden gelmedi, karşı taraftan, ORMAN YÖNETİMİ vekili avukat IŞIL HİLAL SOYLUKURT geldi, başka gelen olmadı, açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Daha sonra dosya içindeki tüm belgeler incelenip, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar, ... Mevkiinde bulunan ve 3573 Sayılı Yasa uyarınca oluşturulan, 27 numaralı zeytincilik parseli olarak 09/08/1973 tarih 15 sayılı tapu ile miras bırakanları ... adına tapuda kayıtlı olan 18.060 m² yüzölçümündeki taşınmazın orman olmadığı halde yörede yapılan orman kadastrosu çalışmaları sırasına orman sınırları içerisine alındığını ileri sürerek, dava konusu taşınmaz ile ilgili yapılan orman kadastrosunun iptali istemiyle dava açmışlardır. Mahkemece davanın REDDİNE karar verilmiş, hüküm davacı ... mirasçıları ... ve arkadaşları vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, 6831 Sayılı Yasanın 11 maddesine göre tapuya dayalı olarak 10 yıllık süre içinde açılmış orman kadastrosunun iptaline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 6831 Sayılı Yasaya göre yapılarak 20/12/1996 tarihinde ilan edilen orman kadastrosu bulunmaktadır.

İncelenen dosya kapsamından, yörede yapılan genel arazi kadastro çalışmaları sırasında çekişmeli taşınmazın kesinleşen orman kadastrosu sınırları içinde bulunması nedeniyle kadastro tespit tutanağı düzenlenmeyerek 3402 Sayılı Yasanın 22/4. Maddesi gereğince kayıt ve belgelerin olduğu gibi tapu kütüğüne aktarılması sonucu orman parseli içinde kaldığı ve davacının tutunduğu 3573 Sayılı Yasa uyarınca oluşan 09/08/1973 tarih 15 sıra numaralı tapu kaydı kapsamının kadastro çalışmaları sırasında orman parseli içinde kaldığından herhangi bir parsele revizyon görmediği anlaşılmaktadır.

1961 Anayasasının 131. maddesindeki orman sınırlarında hiç bir türlü daraltma yapılamaz hükmü 1970 yılında 1255 Sayılı Yasa ile değiştirilmiş ve “orman niteliğini yitiren yerler dışında orman sınırlarında daraltma yapılamaz” şeklini almıştır. Yine aynı Anayasanın 37. maddesinin son fıkrasında "toprak dağıtımı, ormanların küçülmesi ve diğer toprak servetlerinin azalması sonucunu doğuramaz." hükümleri mevcuttur. Aynı bölgede temyiz incelemesi için Daireye gönderilen dava dosyaları içindeki ... imzalı, Tarım Bakanlığının 24.10.1962 gün ve 5876/5-3012 sayılı yazı da eklenerek il makamına gönderilen Tarım Bakanlığının 12.04.1963 gün ve 426/28510 sayılı yazısında “1961 Anayasasının yürürlüğe girmesinden sonra yürürlükteki yasaların Anayasaya aykırı hükümlerinin tesbiti ile görevlendirilen Bakanlıklar Arası Komisyon tarafından yapılan incelemede Devlet Ormanlarından zeytinlik tesbit ve tefrikinin Anayasanın 37 ve 131.

-2- 2010/8874-10540

maddelerine aykırı olup, yabani zeytinlik, harnupluk ve fıstıklıkların 3573 ve 6777 Sayılı Yasalara göre yeniden tefrik, tesbit ve tevzi yapılamayacağı” konularındaki genel tamimler eklenerek Tüm Vali ve Kaymakamlıklara gönderilen 08.05.1963 gün ve 1329/1 sayılı yazıda Anayasanın 37 ve 131. maddeleri karşısında “3573 ve 6777 Sayılı Yasalar gereğince Devlet Ormanlarından Yabani Zeytinlik, Menengiçlik, Harnupluk sahaların ayrılmayacağının” bildirildiği görülmektedir.

Anayasanın bu açık hükmü sözü edilen genelge karşısında 1961 Anayasasının yürürlüğe girmesinden sonra 3573 Sayılı Yasa zımnen yürürlükten kalkmıştır. Davacı kişinin tutunduğu tapu kaydı Anayasanın yürürlüğe girdiği 15 Ekim 1961 gününden sonra 3573 Sayılı Yasanın uygulama olanağı kalmamıştır.

11.06.1958 gün ve 1958/8-7 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı ile "deliceliklerin (yabani zeytinliklerin) para ve emek harcanarak zeytinlik durumuna getirilmesinin imar-ihya sayılacağı kabul edilmişse de, sözü edilen içtihadı birleştirme kararının öncesi orman olmayan başka bir anlatımla orman sınırları dışındaki taşınmazlar hakkında uygulanma olanağı vardır.

27 numaralı zeytincilik parselinin imar ihya işlemi tamamlanmadan 3573 Sayılı Yasa uyarınca tapu kaydı oluşturulduğu, Medeni Yasanın sistemine göre tescilin geçerli olabilmesi ve mülkiyet hakkının doğması için geçerli bir hukuksal nedene dayanması zorunlu olduğu,aksi halde, yolsuz tescil söz konusu olup bu tür tapuların iptali her zaman mümkün olduğu, (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 30.05.2001 gün 2001/1-464 Esas ve 2001/470 sayılı kararı ve 19.02.2003 gün 2003/20-102 esas -2003/90 sayılı kararı vb). orman içindeki deliceliklerin 3573 Sayılı Yasa hükümlerine göre tahsis ve temlik edileceğine ilişkin hükümlerin 1961 Anayasasının yürürlüğe girmesinden sonra zımmen yürürlükten kalkmış ve uygulanağı olanağı kalmamış olduğu gibi, çekişmeli taşınmazın imar-ihya işlemleri tamamlanmadan hatalı işlem sonucu 1969 yılında yolsuz tescil olarak oluşturulduğundan Medeni Yasanın 1025. (E.M.Y. 933 - İsviçre M.Y. 975) maddesi gereğince tapu kaydına değer verme olanağı bulunmadığı ve yolsuz tescile dayalı olarak ayni hak kazanılmayacağı. (Prof. Kemal Oğuzman, Prof. Ömer Seliçi Eşya Hukuku 5. bası 1998 sayfa 141) ,kamu malı olan orman niteliğindeki taşınmazlar hakkında, özel mülklerin bağlı olduğu yasa hükümleri uygulanamayacağı nedeniyle, aslında orman olan taşınmazı tapu kaydı ile satın alan kişi, 4721 Sayılı Medeni Yasanın 1023. maddesindeki iyiniyet kurallarından yararlanamayacağı gibi, tapu kaydı geçerli hukuki sebepten yoksun olduğundan, yasanın koruyuculuğu altında bir kayıt olarak değerlendirilmeyeceği,baştan beri yolsuz tescil niteliğinde oluşturulan bir kayıt olması nedeniyle davacıya hiç bir zaman mülkiyet hakkı kazandırmayacağı ve başlangıcından itibaren yolsuz ve geçersiz olan tapu kaydının iptaline ilişkin mahkeme kararının yenilik doğuran (inşai) mülkiyet hakkını sona erdiren bir hüküm olmayıp, mevcut durumu saptayıp hukuksallaştıran, açıklayıcı başka bir anlatımla; mülkiyet hakkının baştan beri doğmadığını belirleşen bir hüküm olduğu, bu tür kayıtlarda T.M.Y.'nın 1023. (E.M.Y. İsviçre - M.Y.974) maddesindeki "iyi niyetle edinme" kuralının da uygulanamayacağı; hal böyle olunca, davacının kesinleşen orman kadastrosunu iptal ettireceği, 6831 Sayılı Yasanın 11/1. Maddesinde anılan geçerli bir tapu kaydının bulunduğu kabul edilemeyeceğinden , yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, ve yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre belirlenen 750.00.-TL vekalet ücretinin davacı ... mirasçıları ... ve arkadaşlarından alınarak, davalı ... YÖNETİMİ’ne verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine 14/9/2010 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5352, Karar No: 2021/12522, Tarih: 13.10.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/5352 E.  ,  2021/12522 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

Bölge Adliye mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Arama ve el koyma tutanağı ile dosya kapsamına göre, ...Köyü yol ayrımında durdurulan ... plakalı yolcu otobüsünde önleme araması kararına istinaden yapılan aramada otobüsün bagajında toplam 300 karton kaçak sigara ele geçirilmesi şeklinde gerçekleşen olayda; sanığın mahkemede alınan savunmasında, kendisinin otobüste muavin olduğunu, otobüste Mahfuz isimli bir muavinin daha bulunduğunu, otobüs şoförlerinin ise .... isimli şahıslar olduğunu ve kaçak sigaraların kendisine ait olmayıp, Mahfuz isimli diğer muavine ait olduğunu tahmin ettiğini beyan etmesi karşısında, sigaraların sanığa ait olduğuna dair tespiti içeren 23.02.2015 tarihli arama ve el koyma tutanağı düzenleyicisi tanıkların beyanlarının alınması ile sanığın mahkeme savunmasında belirttiği isimlerin otobüs firmasıyla gerekli yazışmaların yapılarak açık kimlik bilgilerinin tespitinden sonra dinlenilmesi, gerektiğinde Mahfuz isimli şahıs hakkında suç duyurusunda bulunulması, dava açılması halinde dosyaların birleştirilmek ve duruşma açılmak suretiyle sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet Savcısı ve katılan ... İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5271 sayılı CMK'nun 302/2. maddesi gereğince BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Yasanın 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nun 304. maddesi uyarınca dosyanın...Bölge Adliye Mahkemesi ... Ceza Dairesi'ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 13/10/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14879, Karar No: 2014/4225, Tarih: 15.04.2014

**5. Ceza Dairesi         2012/14879 E.  ,  2014/4225 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2012/219602

MAHKEMESİ : Mersin 1.Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 03/03/2011

NUMARASI : 2009/528 Esas, 2011/65 Karar

SUÇ : İrtikap, güveni kötüye kullanma, görevi kötüye kullanma

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanıklar T.. T.. ve M.. Ö.. hakkında irtikap suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

M.. Ö..'nın Mersin İ.. M..'nde Proje ve İstatistik Şube Müdürü, T.. T..'ın ise aynı Şubede ziraat mühendisi olarak görev yaptığı, İ.. M..'nce 2004 yılında su hasadı projesi kapsamında ücretsiz naylon dağıtımı hususunda hazırlanan projenin uygulanmasında görevlendirildikleri, ücretsiz dağıtılması gereken naylonların mağdurlar Deynek Köyü muhtarı Z.. D.., Ş.. Köyü Muhtarı E.. T.., K.. Köyü Muhtarı M.. K.., D.. Köyü Muhtarı G.. K.., Muhtarı M.. K.., A.. Köyü Muhtarı M.. Ö..ve S.. Köyü Sulama Kooperatifi Başkanı H.. S..'nın beyanlarından anlaşılacağı üzere, sanıkların bu kişileri arayarak dağıtılacak olan naylonun metresi için, talep eden çiftçilerden destekleme adı altında 3 TL toplamalarını istedikleri, bu kapsamda toplanan paraların sanıklara ya da onların bilgisi dahilinde üçüncü bir kişiye teslim edildiği bu suretle zincirleme şekilde ikna suretiyle irtikap suçunu işleyen sanıkların mahkumiyetleri gerektiği gözetilmeden oluşa uygun düşmeyen gerekçelerle yazılı şekilde beraetlerine karar verilmesi,

Sanık A.. D.. hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma, M.. Ö.. hakkında görevi kötüye kullanma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;