muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2025/1355, Karar No: 2025/2223, Tarih: 24.04.2025

**7. Hukuk Dairesi         2025/1355 E.  ,  2025/2223 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/433 E., 2024/517 K.

Mahkemece bozmaya uyularak verilen karar taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; davacı ile davalıların iştiraken malik olduğu 115 ada 313 parsel ile 121 ada 39 parsel sayılı taşınmazlar hakkında devam eden ortaklığın giderilmesi davası bulunduğunu açıklayarak, her iki taşınmaz üzerindeki muhdesatın davacının emek ve sermayesi ile yapıldığını belirterek, dava konusu çeşitli muhdesatın davacıya ait olduğunun tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili; dava konusu yapıların tarafların murisi tarafından yapıldığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 26.02.2016 tarihli, 2014/439 Esas ve 2016/99 Karar sayılı kararıyla; davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin III nolu başlıkta belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 01.03.2021 tarihli ve 2019/85 Esas, 2021/1708 Karar sayılı ilamında; davalıların sair temyiz itirazları yerinde görülmeyerek reddedildikten sonra, tespiti istenen unsurların kalıcı yapı niteliğini haiz olup olmadığı hususunda bir araştırma ve değerlendirme yapılmaksızın, taleplerin tamamı muhdesat kabul edilerek davanın kabulüne ve muhdesatın aidiyetine karar verilmesinin doğru görülmediği gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve numarası belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulü ile; 115 ada 313 parsel sayılı taşınmazdaki beton kazık ile 100 ocak fındık ve 16 adet ceviz ağacı, 121 ada 39 parselde bulunan beton kazık, 80 adet değişik cinste meyveli ve meyvesiz ağaç ve fidanı, 12 m derinliğinde su kuyusu, kömürlük, kulübe şeklindeki muhdesatın davacı ... tarafından ihdas edilmiş olduğunun tespitine, davacının, muhdesat niteliği olmayan dikenli tel, kafes, plastik yüksek tünel (sera), PVC su deposu, garaj, hidrofor, elektrik panosu, soğutucu pet, fan ve kalorifer kazanından oluşan teferruatlarla ilgili talebinin hukuki yarar yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

Davalılar vekili temyiz dilekçesinde;

a. Mahkemece verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, dava konusu muhdesatın tarafların murisi tarafından yapıldığını, davacının hiçbir katkısı olmadığını,

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

Davalılar vekili temyiz dilekçesinde;

a. Mahkemece verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, dava konusu muhdesatın tarafların murisi tarafından yapıldığını, davacının hiçbir katkısı olmadığını,

b. Taşınmaz üzerinde bulunan tavuk çiftliği nedeniyle davalılara düşen kazancın davacı tarafından ödenmediğini,

c. Reddedilen kısma ait bir temyizlerinin bulunmadığını,

d. Keşif tarihinde beş yaşında olan ağaçlar yönünden kabul kararı verilmesinin de hukuka aykırı olduğunu, zira keşiften beş yıl önce muris sağ iken dikilmiş ağaçların davacıya ait olamayacağını ileri sürmektedir.

Davacı vekili temyiz dilekçesinde;

a. Mahkemece davanın kısmen reddi kararı yönünden temyiz itirazları bulunduğunu,

b. Reddedilen yapıların sökülüp yeniden kullanılamayacağını, bu nedenle asıl kalıcı yapılar ile birlikte değerlendirilmesi gerektiğini ileri sürmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; muhdesat aidiyetinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3. maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428. maddesi ile 439. maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; taraf vekillerince temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Tarafların yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalılara yükletilmesine,

Temyiz karar harcı davacı taraftan tam alındığından harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

24.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/18354, Karar No: 2006/17225, Tarih: 27.12.2006

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2006/18354 E.  ,  2006/17225 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı,... Vekili Av.... Keleş ile davalı ...-Kur Genel Müdürlüğü Vekili Av.... aralarındaki tesbit davası hakkında... İş Mahkemesinden verilen 21/09/2006 günlü ve 741/1593 sayılı hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

1-Davacının tarımsal faaliyetleri nedeniyle, ... Fabrikaları... Şeker Fabrikası, Yağlı Tohumlar Tarım Satış Kooperatifi, ... Tohumu A.Ş ve Toprak Mahsülleri Ofisinden, ürün teslim edip etmediği etmişse ürün teslim ettiği yıllar ve bu nedenle yapılan ... prim kesinti miktar ve tarihlerinin ,

2-Ayrıca davacının, ... Ekicileri Kooperatifi,Ziraat Odası, Tarım Kredi Kooperatifi ve Yağlı Tohumlar Tarım Satış Kooperatifine üye olup olmadığı, üye olmuşsa hangi tarihte üyeliğinin başladığı ve halen devam edip etmediğinin ilgili Kuruluşlardan sorularak alınacak cevapların eklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27/12/2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/17763, Karar No: 2008/21163, Tarih: 28.11.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/17763 E.  ,  2008/21163 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/05/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK.nun 50. maddesi göndermesi ile uygulanması gereken HUMK. 9/2. maddesinde davalının (borçlunan) birden fazla olması halinde davanın (takibin) bunlardan birinin ikametgahı mahkemesinde (icra dairesinde yapılabileceği öngörülmekle diğer davalıların (borçluların) yetki itirazında bulunamayacağı hükme bağlanmıştır.

Somut olayda da diğer borçlu K. Y..'e ödeme emri Tekirdağ'daki adreste tebliğ edildiğine göre mahkemece duruşma açılarak anılan borçlunun yetkiye itiraz edip etmediği, onun yönünden yetkili icra dairesinin Tekirdağ olduğunun kesinleşip kesinleşmediği araştırılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 28.11.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14537, Karar No: 2012/30368, Tarih: 11.10.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/14537 E.  ,  2012/30368 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Aydın ili Çine ilçesi ... köyündeki tescil harici kayalık ve taşlık olarak bırakılmış taşınmaza tecavüz suçundan, Köy muhtarı olan ...'ın tanık olarak dinlendiğinin anlaşılması karşısında; verilen hükmün, suçtan zarar görme olasılığı bulunan ... Köyü köy derneği yetkili temsilcisine tebliğ edildiğine ilişkin bir belgeye rastlanılmadığından, varsa dosyasına konulması, aksi halde gıyabi hükmün CMK.nun 34/2. madde ve fıkrasında belirtilen başvurulabilecek kanun yolu, süresi, mercii ve şekli de belirtilmek suretiyle yöntemine uygun olarak tanık ...'ın muhtarlık görevi sona ermiş ise köy muhtarlığına görevi devam ediyorsa köy derneği temsilcisen ve katılanın 11.06.2012 tarihli tebliğnamenin tebliği sırasında vefat ettiğinin belirtilmesi karşısında; mirasçılarına gerekçeli kararın yöntemine uygun olarak tebliği sağlanıp belgesi ve temyiz edilmesi halinde dilekçeleri de eklenip ek tebliğname düzenlendikten sonra iadesi için dosyanın Yargıtay C.Başsavcılığına (TEVDİİNE), 11.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7101, Karar No: 2016/1836, Tarih: 22.03.2016

**16. Ceza Dairesi         2015/7101 E.  ,  2016/1836 K.**

**"İçtihat Metni"**

TALEP:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21.09.2015 tarih ve 2015/307209 sayılı yazısı ile;

Terör örgütü üyeliği suçundan hükümlü ...'ın ... Ağır Ceza Mahkemesinin 06.12.2011 tarihli ve 2010/32 esas, 2011/267 karar sayılı ilamıyla verilen 1 yıl 6 ay 22 gün hapis cezasının infazı sırasında, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 105/A maddesi uyarınca cezasının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazı talebinin reddine dair ...İnfaz Hakimliğinin 26.12.2014 tarihli ve 2014/1369-1375 sayılı kararına vaki itirazın keza reddine ilişkin ... Ağır Ceza Mahkemesinin 13.01.2015 tarihli ve 2015/293 Değişik İş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Açık İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğinin "Kapalı kurumdan açık kuruma ayrılacaklar" başlıklı 6/2-ç maddesinde, "c) 29/07/2003 tarihli ve 4959 sayılı Topluma Kazandırma Kanunu, 30/07/1999 tarihli ve mülga 4422 sayılı Çıkar Amaçlı Suç Örgütleri ile Mücadele Kanununun 14. maddesi ve 5237 sayılı Kanunun 221. maddesinden yararlananların koşullu salıverilme tarihine iki yıldan az süre kalması" şeklinde düzenleme yapıldığı, 5275 sayılı Kanunun geçici 3. maddesinde "1) Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarih itibariyle koşullu salıverilmelerine bir yıldan az süre kalan;

a)Açık ceza infaz kurumunda bulunan,

b)Kapalı ceza infaz kurumunda bulunup da açık ceza infaz kurumuna ayrılma şartlarını taşıyan, iyi halli hükümlülerin talepleri halinde, cezalarının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına karar verilebilir. Yine aynı kanunun geçici 4. maddesinde de" Bu kanunun 105/A maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde ve ikinci fıkrasında belirtilen altı aylık süre şartı ile birinci fıkrasının (b) bendinde belirtilen cezanın belirli bir süre infaz edilmesine ilişkin şart 31.12.2015 tarihine kadar uygulanmaz.'' şeklinde düzenlemeye yer verildiği, bu düzenlemeler ışığında somut olaya bakıldığında terör örgütüne üye olmak suçundan 1 yıl 6 ay 22 gün hapis cezası infaz edilen hükümlünün, 5237 sayılı Kanunun 221. maddesindeki etkin pişmanlık hükümlerinden istifade ettiği ve 24.12.2014 tarihli müddetnameye göre şartlı tahliye tarihinin 23.08.2015 tarihi olması tibariyle talep tarihinde şartlı tahliye süresine 1 yıldan az süre kaldığı cihetle açık ceza infaz kurumuna ayrılma şartlarını taşıdığı, yukarıda belirtilen geçici 4. madde uyarınca açık ceza infaz kurumunda belirli süre geçirmek ve cezanın belirli bir kısmını infaz etme şartının aranmadığı cihetle 5275 sayılı Kanunun 105/A maddesi uyarınca denetimli serbestlik tedbiri ile infaz koşullarının oluştuğu gözetilmeksizin itirazın kabulü yerine yazılı şekilde karar tesisinde isabet görülmemiştir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü 31.08.2015 gün ve 94660652-105-34-9938-2015-E. 17782/57506 sayılı yazılı istemlerine müsteniden ihbar ve mevcut evrak dairemize gönderilmiştir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

I)Olay:

... Ağır Ceza Mahkemesinin 06.12.2011 tarihli 2010/32 esas, 2011/267 karar sayılı kararıyla silahlı terör örgütü üyeliği suçundan yargılandığı davada hükümlünün 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 314/2, 221/4-5, 62, 53, 58/9 ve 3713 sayılı Kanunun 5. maddesi uyarınca 1 yıl 6 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, mahkumiyet kararının Yargıtay 9. Ceza Dairesi tarafından 22.09.2014 tarihli ve 2013/14388 esas - 2014/9531 karar sayılı karar ile onanarak kesinleştiği, hükümlünün 15.12.2014 tarihinde cezasının infazı için cezaevine alındığı, 24.12.2014 tarihinde hükümlü hakkında "koşullu salıverilme tarihinin 23.08.2015, hakederek tahliye tarihinin 12.01.2016 olduğunun belirtildiği" müddetname düzenlendiği, sanık müdafiinin cezanın infazı sırasında 24.12.2014 tarihli dilekçe ile hükümlünün cezasının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazını talep ettiği, bu talebin ... İnfaz Hakimliğinin 26.12.2014 tarihli kararıyla reddedildiği, bu karara yapılan itirazın da... Ağır Ceza Mahkemesinin 13.01.2015 tarihli ve 2015/293 Değişik İş sayılı kararı ile reddolunduğu anlaşılmıştır.

II)Kanun yararına bozma istemine ilişkin uyuşmazlığın kapsamı:

Silahlı terör örgütü üyeliği suçundan mahkum edilip hakkında TCK'nın 221/4-son maddesinde belirtilen etkin pişmanlık hükümleri uygulanan iyi halli hükümlünün koşullu salıverilme tarihine 1 yıldan az süre kalması durumunda 5275 sayılı Kanunun 105/A maddesinde düzenlenen denetimli serbestlik tedbirinden de istifade edebilmesi için mensup olduğu örgütten ayrıldığının idare ve gözlem kurulu kararı ile tespit edilmiş olmasının gerektiğine dair ... Ağır Ceza Mahkemesinin 13.01.2015 tarihli ve 2015/293 değişik iş sayılı kararı yerinde olmadığından 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi gereğince kanun yararına bozulması istemine ilişkindir.

III ) Hukuksal Değerlendirme:

Denetimli serbeslik uygulanarak cezanın infazı 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Kanuna 05.04.2012 tarih ve 6291 sayılı Kanunun 1. maddesi ile eklenen 105/A maddesi esas alınarak yapılmaktadır. Bu düzenleme ile hükümlülerin dış dünya ile uyumlarını sağlamak, aileleriyle bağlantılarını sürdürmeleri ve güçlendirmeleri amaçlanmıştır.

Hükümlülerin cezalarının denetimli serbestlik tedbirleri ile infaz edilebilmesi için;

1-Açık Ceza İnfaz Kurumunda cezasının son 6 ayını geçirmesi,

2-Çocuk Eğitim Evinde toplam cezalarının 1/5'ini tamamlaması,

3-Açık Ceza İnfaz Kurumuna ayrılma şartları oluşmasına rağmen iradesi dışındaki nedenlerle açık cezaevine sevk edilemeyen veya bu nedenlerle kapalı kuruma gönderilenlerin açık cezaevine ayrılma tarihinden itibaren 6 ay geçmiş olması halinde;

Hükümlülerin cezalarının denetimli serbestlik tedbirleri ile infaz edilebilmesi için;

1-Açık Ceza İnfaz Kurumunda cezasının son 6 ayını geçirmesi,

2-Çocuk Eğitim Evinde toplam cezalarının 1/5'ini tamamlaması,

3-Açık Ceza İnfaz Kurumuna ayrılma şartları oluşmasına rağmen iradesi dışındaki nedenlerle açık cezaevine sevk edilemeyen veya bu nedenlerle kapalı kuruma gönderilenlerin açık cezaevine ayrılma tarihinden itibaren 6 ay geçmiş olması halinde;

Koşullu salıverme tarihine 1 yıl veya daha az süre kalan iyi halli hükümlülerin talepleri halinde cezaevi idaresi tarafından hükümlü hakkında düzenlenen rapor gözönünde bulundurularak İnfaz Hakimliğince karar verilebilir.

24.01.2013 tarih 6411 sayılı Kanun ile Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 4. maddesi gereğince 105/A maddesindeki 6 aylık süre 31.12.2015 tarihine kadar aranmayacaktır.

Yasal düzenlemeden anlaşılacağı üzere, denetimli serbestlik tedbirleri uygulanarak cezanın infazı için; açık ceza infaz kurumuna ayrılma hakkına sahip olunması veya çocuk eğitim evinde cezanın 1/5'inin infaz edilmiş olması zorunludur.

02.09.2012 tarihli 28399 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliği ile yine bu yönetmelikte değişiklik yapan 22.08.2015 tarih ve 29453 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan hükümler göz önünde bulundurulduğunda; açık ceza infaz kurumundaki cezaların infazı 3 şekilde gerçekleşmektedir;

1-Açık cezaevine doğrudan alınacak hükümlüler, yönetmeliğin 5. maddesinde sayılmış olup "terör suçları ve örgüt faaliyeti kapsamında" işlenen suçlar hariç tutulmuştur.

2-Kapalı kurumdan açık kuruma ayrılacak olan hükümlüler yönetmeliğin 6. maddesinde yer almıştır. Terör suçlularının bu haktan yararlanabilmesi için haklarında 4959 sayılı Topluma Kazandırma Kanunu, 4422 sayılı Kanunun 14. maddesi veya 5237 sayılı TCK'nın 221. maddesi uygulanmış olmalıdır. (Yönetmelik 6/2-c maddesi) Ya da terör veya örgütlü suçtan mahkum olup, mensup oldukları örgütten ayrıldıkları idare ve gözlem kurulu kararı ile tespit edilmiş olmalıdır. (Aynı yönetmelik 6/2-ç maddesi)

3-Yönetmeliğin 8. maddesinde ise yönetmeliğin 6/2-c ve ç bendi dışında kalan terör ve örgütlü suçlardan mahkum olanlar açık kuruma ayrılamayacaktır.

Görüldüğü üzere terör ve örgütlü suçlardan mahkum olan kişilerin yönetmelikteki yukarıdaki istisnalar dışında açık ceza infaz kurumuna ayrılma imkanı bulunmamaktadır.

Ancak;

Hükümlü hakkında 5237 sayılı Kanunun 221. maddesindeki pişmanlık hükümleri uygulanmıştır.

Bu durumda hükümlünün açık cezaevi kurumuna ayrılma imkanı bulunduğuna göre 5275 sayılı Kanunun 105/A maddesinde düzenlenen denetimli serbestlik tedbirinden de istifade edebileceği gözetilmeksizin ...İnfaz Hakimliği tarafından farklı gerekçelerle 26.12.2014 tarih ve 201/1369- 1375 sayılı kararda yazılı olduğu şekilde karar verilmesi usul ve kanuna aykırı görüldüğünden kanun yararına bozma talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

Bu durumda hükümlünün açık cezaevi kurumuna ayrılma imkanı bulunduğuna göre 5275 sayılı Kanunun 105/A maddesinde düzenlenen denetimli serbestlik tedbirinden de istifade edebileceği gözetilmeksizin ...İnfaz Hakimliği tarafından farklı gerekçelerle 26.12.2014 tarih ve 201/1369- 1375 sayılı kararda yazılı olduğu şekilde karar verilmesi usul ve kanuna aykırı görüldüğünden kanun yararına bozma talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

IV ) Sonuç ve karar:

HÜKÜM: Yukarıda açıklanan nedenlerle;

1-Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21.09.2015 tarih 2015/307209 sayılı Kanun Yararına Bozma talebinin KABULÜNE,

2-Hükümlü ... hakkında... Ağır Ceza Mahkemesinin 13.01.2015 tarih ve 2013/293 değişik iş sayılı kararının CMK'nın 309. maddesi gereğince BOZULMASINA,

3-Açık Ceza İnfaz Kurumuna ayrılma ve dolayısıyla 5275 sayılı Kanunun 105/A maddesinde düzenlenen denetimli serbestlik tedbirinden faydalanma hakkı bulunan hükümlünün cezasının infazının 5275 sayılı Kanun gereğince yapılması için infaz dosyasının... Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/21815, Karar No: 2018/8866, Tarih: 20.09.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/21815 E.  ,  2018/8866 K.**

**"İçtihat Metni"**

......

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın asıl dava yönünden kısmen kabulüne, karşı dava yönünden reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı/karşı davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı ile nişanlandıklarını, davalı tarafından nişanın bozulduğunu, davalıya taktığı yüzük, küpe, bilezikler, saat ve altınları nişan hediyesi olarak verdiğini, ancak nişanın bozulmasından sonra hediyelerin iade edilmediğini belirterek hediyelerin tutarı olan 15.580 TL maddi tazminatın 10.08.2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, aralık ayının 19 ve 20'sinin düğün günü olarak kararlaştırıldığını, düğüne az bir süre kala davacı tarafça nişanın bozulduğunu, nişanda gelen hediyelerden bir kısmı olan 2 yarım ve 16 çeyrek altının bozdurularak bir bilezik yaptırıldığını, kalan kısmının davacı tarafından alıkonulduğunu, nişanı bozma sebebi olarak davacının istemediğinin söylendiğini, sonradan davacının başkası ile nişanlandığını, davacı nişanı kendisi bozduğundan ve zararını ispat edemediğinden asıl davanın reddi ile karşı davası ile; nişanın davacının kusuru nedeniyle bozulmuş olması ve nişanın bozulması sebebiyle yaşadığı psikolojik çöküntü, duyduğu elem ve ızdırap neticesinde 15.000 TL manevi tazminatın davacıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece; asıl dava yönünden davanın kısmen kabulüne, davalıya takılan 7 adet (19'ar gram) bileziğin, 1 çift küpenin ve 1 adet kol saatinin davalıdan alınarak davacıya aynen iadesine, mümkün olmadığı takdirde bunlara karşılık 12.802,00 TL'nin dava tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya dair talebin reddine, karşı dava yönünden davanın reddine karar verilmiş, hüküm davalı/karşı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

./..

-2-

Uyuşmazlığın, asıl davada nişan hediyelerinin iadesi istemine, karşı davada manevi tazminata ilişkin olduğu görülmüştür.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı/karşı davacı vekilinin karşı davaya yönelen tüm, asıl davaya yönelen davanın sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Nişan hediyelerinin iadesine ilişkin temyiz itirazlarının değerlendirilmesi sonucunda;