muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/8031, Karar No: 2009/11733, Tarih: 19.10.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/8031 E.  ,  2009/11733 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat .... ile TEDAŞ Müessese Müdürlüğü vekili avukat Işıl Açar aralarındaki dava hakkında ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 11.5.2006 tarih ve 31-191 sayılı hükmün Dairenin 11.2.2009 tarih ve 11397-1575 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Davacı, tarımsal sulama abonesi olan ... ’ün aboneliğinden bir süre elektrik kullanan dava dışı ...’ın davalı kuruma olan 3.531-YTL’lik borcuna kefil olduğunu, taraflar arasında yapılan 30.04.2002 tarihli protokol ile borcun taksitlendirildiğini, ödenmeyen taksitlerin toplamı olan 1.471,25-YTL’den sorumlu tutulması gerekirken, hakkında ... İcra Müdürlüğü’nün 2005/12011 esas sayılı dosyası ile abonenin bütün borçları nedeniyle takip başlatıldığını ileri sürerek, bu takip nedeniyle 111.834,63-YTL borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile, davacının ... İcra Müdürlüğü’nün 2005/12011 esas sayılı dosyasında yapılan icra takibindeki borcun yalnızca 1.471,25-YTL’si yönünden borçlu olup, bu kısmın mahsubu ile, bakiye takibe konu borç yönünden borçlu olmadığının tespitine dair verilen kararın, davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 11.02.2009 tarih ve 2008/11397 esas, 2009/1575 karar sayılı ilamı ile hükmün onanmasına karar verilmiş, davalı taraf karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

1-4822 sayılı yasa ile değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun Amaç başlıklı 1. maddesinde yasanın amacı açıklandıktan sonra kapsam başlıklı 2. maddesinde "Bu kanun, birinci maddesinde belirtilen amaçlarla mal ve hizmet piyasalarında tüketicinin taraflardan birini oluşturduğu her türlü tüketici işlemini kapsar" hükmüne yer verilmiştir. Yasanın 3. maddesinde mal; alışverişe konu olan taşınır eşyayı, konut ve tatil amaçlı taşınmaz malları ve elektronik ortamda kullanılmak üzere hazırlanan yazılım, ses, görüntü ve benzeri gayri maddi malları, hizmet; bir ücret veya menfaat karşılığında yapılan mal sağlama dışındaki her türlü faaliyeti ifade eder. Satıcı; kamu tüzel kişileri de dahil olmak üzere ticari veya mesleki faaliyetleri kapsamında tüketiciye mal sunan gerçek veya tüzel kişileri kapsar. Tüketici ise bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen kullanan veya yararlanan gerçek yada tüzel kişiyi ifade eder şeklinde tanımlanmıştır.

Bir hukuki işlemin 4077 sayılı yasa kapsamında kaldığının kabul edilmesi için yasanın amacı içerisinde yukarıda tanımları verilen taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gerekir. Somut uyuşmazlıkta borcun, tarımsal sulama aboneliğine ilişkin olduğu, eş söyleyişle elektrik aboneliğinin ticari ve mesleki amaçlarla kullanıldığı dosya içerisindeki bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca taraflar arasındaki ilişkinin 4077 sayılı yasa kapsamında kalmadığı anlaşılmaktadır. Görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında resen gözetilir. Görevle ilgili hususlarda kazanılmış hak söz konusu olmaz. Bu nedenle ve dava olunan miktara göre davaya bakmaya Asliye Hukuk Mahkemesi görevli olup, Tüketici Mahkemesi sıfatıyla davaya bakılması usul ve yasaya aykırı bulunduğundan, kararın bu gerekçe ile bozulmasına karar verilecek yerde zuhulen onandığı bu kez yapılan inceleme ile anlaşıldığından, davalının bu yöne ilişkin karar düzeltme isteminin kabulüne, Dairemizin 11.02.2009 tarih ve 2008/11397 esas, 2009/1575 karar sayılı onama kararının kaldırılmasına, hükmün yukarıda açıklanan gerekçe ile BOZULMASINA karar vermek gerekmiştir.

2-Bozma nedenine göre davalının sair karar düzeltme itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalının karar düzeltme talebinin kabulü ile Dairemizin 11.02.2009 tarih ve 2008/11397 esas, 2009/1575 karar sayılı onama ilamının kaldırılmasına, mahkeme hükmünün yukarıda açıklandığı şekilde BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalının sair karar düzeltme itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 19.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4023, Karar No: 2015/26008, Tarih: 17.09.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/4023 E.  ,  2015/26008 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/221486

MAHKEMESİ : Çeşme 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 31/01/2013

NUMARASI : 2010/494 (E) ve 2013/52 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak ;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine; ancak;

1)Sanıkların savunmalarında; mağdurun sanıklardan Aziz'in kız arkadaşına laf attığını 'önce mağdurun kendilerine hakaret edip saldırdığını' beyan etmeleri, tanık Murat'ın kavga sırasında önce mağdurun sanıklara küfrettiğini ve sanıklardan Aziz'e saldırdığını beyan etmesi,sanıklarında olayda yaralandığının adli raporlarından anlaşılması karşısında, sanıklar lehine 5237 sayılı TCK’nin 29. maddesi gereğince haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılmaması

2)Sanıkların üzerine atılı suç için 5237 sayılı TCK'nin 53/1-c maddesi hükmünün 5237 sayılı TCK'nin 53/3 maddesine göre 'kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri' bakımından şartla tahliye tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde tümüyle infazın tamamlanmasına kadar uygulanmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 Sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 Sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun BOZULMASINA, 17/09/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2854, Karar No: 2019/13310, Tarih: 30.10.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/2854 E.  ,  2019/13310 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme, suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık ... hakkında müştekiler ..., ..., ..., ... ve katılan ...’e karşı hırsızlık suçlarından, katılan ..., müşteki...’a karşı iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve katılan ...’e karşı mala zarar verme suçlarından verilen hükümler ile sanıklar ..., ... hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I)Sanık ... hakkında müştekiler ..., ..., katılan ...’e karşı hırsızlık, müşteki ...’a karşı iş yeri dokunulmazlığının ihlali , katılan ...’e karşı mala zarar verme suçlarından verilen hükümlerin temyiz incelemesinde;

Anayasa Mahkemesinin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre, sanık ...’nın temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usûl ve kanuna uygun bulunan hükümlerin, tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II)Sanık ... hakkında müştekiler ... ve ...’a karşı hırsızlık, katılan ...’e karşı iş yeri dokunulmazlığının ihlali, sanıklar ..., ... hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçlarından verilen hükümlerin temyiz incelemesinde;

Dosya kapsamına göre, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)Sanık ...’nın katılan ...’e karşı iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan yapılan incelemede, sanığın mağdura ait depodan hırsızlık eylemi nedeni ile olay yeri inceleme tutanağında, suç yerinin depo olarak nitelendirilmesi, mağdurun aşamalarda alınan beyanlarında da olay yerinin depo olduğunu belirtmesi karşısında; deponun iş yeri eklentisi niteliğinde olup olmadığı gerektiğinde mahallinde keşif icra edilerek kesin surette belirlendikten sonra sonucuna göre deponunun iş yeri eklentisi olmadığının tespiti halinde iş yeri dokunulmazlığı suçunun oluşmayacağı da gözetilerek sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik kovuşturma ile atılı suçun unsurlarının ne şekilde oluştuğu açıklanmadan yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

2)Sanık ... hakkında müşteki ...’a karşı hırsızlık suçundan yapılan incelemede; 5237 sayılı TCK'nun 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nun 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nun 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. TCK'nun 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nun 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nun 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nun 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; sanığın, müştekiye ait iş yerinden 72,00 TL değerindeki bakır davlumbazın çalınması karşısında; sanık hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması karşısında TCK'nun 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3) Sanık ... hakkında müşteki ...’ya karşı hırsızlık suçundan verilen hükümde; sanığın müştekinin imamı olduğu caminin eklentisi niteliğindeki şadırvandaki muslukları çalması şeklindeki olayda, suç tarihi itibarıyla TCK’nun 142/2-h maddesi uygulanması gerektiği gözetilmeden, TCK’nun 142/1-a maddesinden uygulama yapılması,

4)Sanıklar ..., ... hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde; Hükümden sonra 24.10.2019 tarihinde 30928 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğü giren 7188 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 26. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nın 165. maddesinde tanımı yapılan suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçunun da uzlaşma kapsamına alındığını anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi uyarınca, "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile

sonradan yürürlüğü giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur." hükmü de gözetilerek 7188 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile değişik CMK'nın 254. maddesi uyarınca aynı Kanun'un 253 maddesinde belirtilen esas ve usullere göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra, sonucuna göre sanıklar ..., ...’ın hukuki durumlarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... müdafiilerinin ve sanık ...’nın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri sanıklar...., ... yönünden incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca sanık ...'nın müşteki ...'ya yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükümde kazanılmış hakkın gözelitmesine, 30.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1334, Karar No: 2011/2940, Tarih: 14.03.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/1334 E.  ,  2011/2940 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MİDYAT ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 02/12/2009

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, taşlık kayalık niteliği nedeniyle Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunması gereken taşınmazın kadastro çalışmaları sırasında davalı adına tespit görüp tescil edildiğini ileri sürerek dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile Hazine adına tesciline karar verilmesi isteğinde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Davanın kabulüne ilişkin kararın Dairece; “… çekişme konusu taşınmazın tamamının tarım arazisi niteliğinde olmadığı, sadece A harfi ile işaretli bölümün kısa bir süre önce sürülmüş olduğu belirlenmiştir. Bu nedenle davalı adına olan tapu kaydının iptal edilmiş olması kural olarak doğrudur. Ancak mahkemece niza konusu yerin tarım alanına dönüştürülmesi veya ekonomik yarar sağlanması mümkün olan yerlerden olup olmadığı konusunda bir araştırma yapılmaksızın Hazine adına tescil kararı verilmiştir. Oysa, 3402 Sayılı Kadastro Yasasının 18. maddesine göre Hazine adına tescil kararı verilebilmesi için bilirkişi aracılığıyla bu yönlerin belirlenmesi gerekmektedir. Hal böyle olunca niza konusu yerin 3402 Sayılı Kadastro Yasasının 18. maddesine göre tarım alanına dönüştürülebilecek veya ekonomik yarar sağlayacak ve ayrıca niteliği itibariyle özel mülkiyete konu olabilecek yerlerden olup olmadığı belirlenerek ondan sonra bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yetinilerek Hazine adına tescil kararı verilmesi doğru değildir..” gerekçesiyle bozulması üzerine mahkemece bozmaya uyularak tamamlanan soruşturma sonucunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi . .raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; davacı Hazine’nin Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunması gereken çekişmeli 427 parsel sayılı taşınmazın kadastro sırasında davalı adına tespit ve tescil gördüğü, taşınmazın taşlık ve kayalık olduğu zilyetlik koşullarının oluşmadığı, taşınmazın 3402 sayılı Yasanın 18. maddesi uyarınca Hazine adına tescilinin gerektiği  iddiasıyla eldeki davayı açtığı, davanın kabulüne ilişkin mahkeme kararının, Dairenin önceki kararı ile “..çekişme konusu yerin 3402 sayılı Kadastro Yasasının 18. maddesine göre tarım alanına dönüştürülebilecek veya ekonomik yarar sağlayacak ve ayrıca niteliği itibariyle özel mülkiyete konu olabilecek yerlerden olup olmadığı belirlenerek ondan sonra bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yetinilerek Hazine adına tescil kararı verilmesi doğru değildir.” gerekçesiyle bozulduğu anlaşılmaktadır.

Ne var ki mahkemece yukarıda değinilen bozma kararına uyulduktan sonra temin edilen bilirkişi raporunda; “dava konusu parselin tamamının taşlık ve kayalık tarıma elverişli olmayan kıraç arazi niteliğinde olduğu ve 3402 sayılı Yasanın 18. maddesine göre tarım alanına dönüştürebilecek veya zirai olarak ekonomik yarar sağlayacak, ayrıca niteliği itibariyle özel mülkiyete konu edilebilecek yerlerden olmadığı” belirtilmiş olmasına karşın çekişmeli taşınmazın Hazine adına tesciline karar verildiği görülmektedir.

Oysa, bilirkişi raporu ile de çekişmeli taşınmaz yönünden 3402 sayılı Yasanın 18. maddesi koşullarının oluşmadığı belirlenmiş olduğuna göre çekişmeli taşınmazın tapu kaydının iptaliyle yetinmek ve tescil isteğinin reddine karar vermek gerekirken mahkemece yanılgılı gerekçeyle Hazine adına tescil kararı verilmesi isabetsizdir.

Öyleyse davalının değinilen temyiz itirazının kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin  harcın temyiz  edene  geri  verilmesine, 14.03.2011  tarihinde  oybirliğiyle  karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4863, Karar No: 2013/19812, Tarih: 12.12.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/4863 E.  ,  2013/19812 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Uyuşmazlığın davacının teslim ettiği tohumların; davalı şirket tarafından fide haline getirilmesine dair eser sözleşmesi niteliğindeki "Fide Sipariş Sözleşmesinden" kaynaklanmasına göre, kararın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 15. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 12.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12885, Karar No: 2012/14268, Tarih: 01.06.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/12885 E.  ,  2012/14268 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıya temizlik hizmeti verdiğini,5510 Sayılı kanunun 81.maddesine göre hazine tarafından karşılanan %5 SSK priminin haksız olarak hak edişlerinden kesildiğini belirterek 32.991,84 TL.nin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne, 32.991,84 TL alacağın kesinti tarihlerinden itibaren yasal faiziyle davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, davalı tarafından hak edişlerinden kesilen miktarların kendisine iadesi için dava tarihinden önce herhangi bir ihtarda bulunmamıştır.Bu durumda, davalının dava tarihi itibariyle temerrüte düştüğünün kabulü gerekir.Buna göre dava tarihinden itibaren yasal faize hükmedilmesi gerekirken,kesinti tarihlerinden itibaren yasal faize hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, usulün 438/7.maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

2012/12885-19268

SONUÇ; Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine,hüküm fıkrasının birinci bendinde yer alan “bu bedelin; 2.136,67-TL sine 03/12/2008 tarihinden, 2.804,71-TL sine 31/12/2008 tarihinden, 2.585,51-TL sine 04/02/2009 tarihinden, 2.554,68-TL sine 02/03/2009 tarihinden, 2.559,53-TL sine 01/04/2009 tarihinden, 2.526,64-TL sine 05/05/2009 tarihinden, 2.524,34-TL sine 03/06/2009 tarihinden, 2.509,82-TL sine 03/07/2009 tarihinden, 2.560,48-TL sine 04/08/2009 tarihinden, 2.679,24-TL sine 02/09/2009 tarihinden, 2.654,16-TL sine 02/10/2009 tarihinden, 2.713,37-TL sine 02/11/2009 tarihinden, 2.182,66-TL sine (2009/10 un bir kısmı) 02/12/2009 tarihinden) rakam ve kelimelerinin karardan çıkartılarak yerine “hükmedilen alacağa dava tarihinden” cümlesinin yazılmasına, kararın düzeltilen bu şekli ile ONANMASINA, 1.6.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13395, Karar No: 2011/30328, Tarih: 23.12.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/13395 E.  ,  2011/30328 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik(Kapatılan) 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/02/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Pendik 1. İcra Müdürlüğü'nün 2009/13360 Esas sayılı dosyası ile takibin dayanağı olan bono asıllarının birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23/12/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/752, Karar No: 2021/5849, Tarih: 26.04.2021

**10. Hukuk Dairesi         2020/752 E.  ,  2021/5849 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, pnömokonyoz meslek hastalığı sonucu sürekli iş göremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan gelir ve yapılan masraflar nedeniyle uğranılan Kurum zararının davalı işverenden rücuan tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, pnömokonyoz meslek hastalığı sonucu sürekli iş göremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan gelir ve yapılan masraflar nedeniyle uğranılan Kurum zararının davalı işverenden rücuan tahsili istemine ilişkin olup, davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Kanunun 21 ve 76. maddeleridir.

01.11.1996 - 31.03.1998, 01.08.1998 - 14.09.2002 ve 01.02.2006 halen devam şeklinde davalı işverene ait 13285 no’lu diş lojistik destek faaliyetleri işyerinden tam bildirimli çalışması, 01.04.1998 - 15.07.1998 arası dava dışı ...Laboratuvar.... Ltd.Şti.’ne ait 1118366 no’lu diş laboratuarı, 01.08.2003 - 08.10.2004 arası Beşir Ceviz’e ait 1211206 no’lu diş ürünleri pazarlama ve 02.11.2004 - 31.01.2006 arası ...’e ait 1242385 no’lu diş lojistik destek işi işyerlerinden sigortalı çalışmaları bildirilen davacıya; ... Meslek Hastalıkları Hastanesinin 18.11.2011 Tarihli sağlık kurulu raporu ve epikrizi uyarınca 01.12.2011 tarihinden itibaren % 19,20 sürekli iş göremezlik oranı üzerinden gelir bağlanıştır.

Mahkemece verilen 05.10.2015 tarihli karar, Dairemizin 26.06.2018 tarih ve 2016/21 E., 2018/6118 K. sayılı ilamı ile “…yapılması gereken iş; sigortalıda meydana gelen meslek hastalığının vuku bulduğu iş kolunda işçi sağlığı ve iş güvenliğinde uzman bilirkişi ile göğüs hastalıkları uzmanı ve kimya mühendisinden oluşan bilirkişilerden rapor alınarak; işyeri koşulları, işin niteliği, yürütüm şartları, sigortalıda ki bünyesel faktörler ve dava dışı işverenler nezdinde geçen çalışmalar da dikkate alınarak, yukarıdaki ilkeler kapsamında yapılacak değerlendirmeyle kaçınılmazlık durumu irdelenmeli ve varılacak sonuca göre bir karar verilmelidir.” şeklinde açıklama yapılarak bozulmuş; Mahkemece bozma ilamına uyularak karar verilmiş ise de, bozma gereği yerine getirilmemiştir.