muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/3089, Karar No: 2023/6547, Tarih: 25.09.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/3089 E.  ,  2023/6547 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/137 E., 2016/44 K.

SUÇLAR : Hakkı olmayan yere tecavüz etme, tehdit

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usûl hükümlerine göre temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Digor Cumhuriyet Başsavcılığının 02.12.2014 tarihli iddianamesi ile,

1. Sanık ... hakkında hakkı olmayan yere tecavüz etme, basit yaralama, tehdit suçlarından,

2. Sanık ... hakkında tehdit suçundan,

Cezalandırılmaları istemiyle dava açılmıştır.

B. Digor Asliye Ceza Mahkemesinin 11.02.2016 tarihli kararı ile,

1.. Sanık ...'in tehdit suçundan 3.000,00 TL adli para cezası ile,

2. Sanık ...'in hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan 3.000,00 TL adli para cezası ve 80,00 TL adli para cezası ile,

3. Sanık ...'in tehdit suçundan 3.000,00 TL adli para cezası ile,

cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanıkların temyiz isteği, atılı suçları işlemediklerine,, para cezasını ödeme güçleri olmadığına,

2. Sanık ...'nin herhangi bir taşınmaz mal ve eklentilerini işgal etmediği, sınırlarını değiştirmediği ve bozmadığı, ayrıca hak sahibinin taşınmazdan yararlanmasına engel olmadığı, esasen sanığın üzerine atılı eylemin "kamu malına zarar verme" suçu açısından irdelenmesi gerektiğine, sanıkların iletme kastlarının tartışılmadığı, sanıkların "tehdit" suçu yönünden beraatlerine hükmedilmesi gerektiğine ...vs.

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanık ...'in suça konu mülkiyeti Türkiye Diyanet Vakfı adına kayıtlı bulunan taşınmaza Digor İlçe Müftülüğü görevlilerince şadırvan inşaatı yapılmasına engel olmak suretiyle Digor İlçe Müftülüğünün bahse konu alandan yararlanmasına mani olduğu, katılan ...'u kastederek ve gıyabında ''ben adama silah dayadım birşey olmadı, şimdi ne yapacaklar, onu öldürüp mezara sokacağım, bende içerde rahat rahat yatacağım, sen benim iki ağacımı kestin bende senin iki çocuğunu keseceğim, kime güveniyorsunuz, arkanızda kimse yok'' şeklinde tehdit ettiğine, daha sonra olay yerine gelen sanık ...'in de; katılanlar ... ve ...'i kastederek ve gıyaplarında '' sen benim ağaçlarımı nasıl kesersin, seni öldüreceğim '' diyerek tehdit ettiği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hükme Yönelik,

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hükme Yönelik,

Sanık hakkında kurulan hükümde, katılan ...'un eşi tanık ....'nin ve mağdur ... ...'ın, sanığın daha önceden husumetleri olan katılanlar ... ve ...'i kastederek iletme kastıyla'' benim ağaçlarımı nasıl kesersiniz, sizi öldüreceğim'' diyerek tehdit ettiğini beyan ettikleri anlaşıldığından sanığın atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Sanık ... Hakkında Hakkı Olmayan Yere Tecavüz Suçundan Kurulan Hükme Yönelik,

1. Sanık hakkında kurulan hükümde, tüm dosya kapsamına göre, sanığın suça konu mülkiyeti Türkiye Diyanet Vakfı adına kayıtlı bulunan taşınmaza Digor İlçe Müftülüğü görevlilerince şadırvan inşaatı yapılmasına engel olmak suretiyle Digor İlçe Müftülüğünün bahse konu alandan yararlanmasına engel olduğu anlaşıldığından sanıkların atılı suçtan mahkumiyetlerine karar verilmesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Sanık ... Hakkında Tehdit Suçundan Kurulan Hükme Yönelik,

Sanık hakkında kurulan hükümde, katılan ...'un eşi tanık ...'nin ve mağdur ... ...'ın, sanığın daha önceden husumetleri olan katılanlar ... ve ...'i kastederek iletme kastıyla ''sen benim ağaçlarımı nasıl kesersin, seni öldüreceğim'' diyerek tehdit ettiğini beyan ettikleri anlaşıldığından sanığın atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

C. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıkların ve Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Digor Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.02.2016 tarihli kararında sanıklar ve Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanıkların ve Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18675, Karar No: 2014/36973, Tarih: 12.11.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/18675 E.  ,  2014/36973 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/10078

MAHKEMESİ : Midyat Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/03/2012

NUMARASI : 2011/342 (E) ve 2012/92 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Mağdur, tüm aşamalarda sanığın burnuna muşta ile vurduğunu söylediği, mağdurdaki yaralanmanın niteliği ile ilgili adli rapor gözönüne alındığında sanığa TCK'nin 86/3-e maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 12.11.2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7531, Karar No: 2011/17606, Tarih: 23.12.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/7531 E.  ,  2011/17606 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 11.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 10/11/2009 tarih ve 2007/183- 2009/607 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalının Bodrum'dan İtalya'ya dondurulmuş deniz ürünü taşınması hususunda anlaşmaya vardıklarını, navlun bedelinin 6.025,92 TL belirlendiğini, malın normal süresi içinde ulaştırılmasına rağmen alıcının malı istenilen kalitede olmaması nedeni ile kabul etmediğini, davalının talebi üzerine malın geri getirildiğini, müvekkilinin dönüş navlun bedeli olarak 5.883,84 TL'ye hak kazandığını, davalının malı gümrükten çıkarmaması nedeni ile müvekkilinin 2420 TL analiz ücreti, 1.034 TL tır bekleme ücreti ödediğini, tüm bu alacakları için davalıya takip başlattığını ancak itiraz üzerine takibin durduğunu, davalının itirazlarının haksız ve kötü niyetli olduğunu ileri sürerek davalının itirazının iptaline ve icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı ile arasındaki ilişkinin doğru olduğunu, ancak malların alıcı tarafından, bozulmuş olması nedeni ile alınmadığını, malın -18 derecede taşınması gerekirken 0 derecede taşındığını, davanın haksız olduğunu savunarak davanın reddine ve kötü niyet tazminatı hükmedilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, olayın CMR hükümlerine tabi olması, davacı şirketin ticari defter ve kayıtlarında 2.400 TL analiz bedeli ile 20 günlük bekleme bedeli 6.789,84 TL yönünden kayda rastlanılmamış olması, CMR'nin 17. maddesi gereğince taşıyıcının yükü teslim aldığı tarihten teslim tarihine kadar meydana gelecek hasarlardan sorumlu olması gerekçeleri ile davacının gidiş navlun ücretini talep hakkı bulunduğu ancak diğer taleplerinde haklı olmadığı belirtilerek davalının itirazının 6.025,92 TL navlun ücreti yönünden iptali ile takibin bu bedel üzerinden takip tarihinden itibaren %32 oranını geçmeyecek şekilde değişen oranlardaki yasal faiziyle devamına, 2.410,37 TL icra inkar tazminatının davalıdan alınmasına, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 276,60 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 23.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4442, Karar No: 2014/4128, Tarih: 16.06.2014

**15. Hukuk Dairesi         2013/4442 E.  ,  2014/4128 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... İnş.Tes.Taah.San.Tic.Ltd.Şti. ile davalı ... İnş.ve Tic.Ltd.Şti. arasındaki davadan dolayı ... 11. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 25.02.2013 gün ve 2011/11-2013/51 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Mahalli mahkemesince verilen karar davalı (birleşen dosya davacısı) ... İnş. Ce Tic. Ltd. Şti. vekilince temyiz edilmekle dairemize gönderilmiş ise de, yapılan incelemede;

1-Kararı temyiz eden davalı (birleşen dosya davacısı) vekili hem asıl hem de birleşen dosyada verilen kararı temyiz ettiğinden ayrı ayrı 119,00'ar TL maktu temyiz yoluna başvurma harcı yatırması gerekirken sadece tek bir 119,00 TL temyiz karar harcı yatırdığı anlaşıldığından 6100 sayılı HMK'nın geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nın 434/III maddesinde gösterilen prosedürün uygulanması suretiyle 119,00 TL noksan temyiz yoluna başvurma harcının davalı (birleşen dosya davacısı) vekiline tamamlattırılması,

2-... 2. etap 1. bölge 278 adet konut inşaatı ile genel ada içi altyapı ve çevre düzenlemesi ikmâl inşaatı işi mekanik tesisat işine ait ihale işlem dosyası ile,

3-... 2. etap 2. bölge 250 adet konut ve sosyal donatısı (24 derslikli ilköğretim okulu, cami, şadırvan, ticaret merkezi) ada içi ve genel altyapıyla çevre düzenlemesi işine ait ihale işlem dosyalarında bulunan geçici ve kesin kabul tutanakları, kesin hesap tutanağı ve ekleri, ara ve kesin hakediş tutanakları ve bunların dayanağı pursantaj listelerinin onaylı örneklerinin ...den getirtilerek dava dosyası içine alınması, bu eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılması için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/15292, Karar No: 2009/13829, Tarih: 27.10.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2008/15292 E.  ,  2009/13829 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 1.2.1996-17.4.2002 tarihleri arasındaki çalışmalarının sigortalı olarak çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılardan Kurum vekili ile dahili davalı vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının 1.2.1996-17.4.2002 tarihleri arasında davalı işverenlere ait işyerinde hizmet akdine dayalı olarak geçen ve Kuruma kayıt ve tescil edilmeyen hizmetlerinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davalı ... aleyhine açılan davanın husumet yokluğundan reddine diğer davalılar yönünden ise davanın kabulüne karar verilmiştir.

K A R A R

Dava, davacının 1.2.1996-17.4.2002 tarihleri arasında davalı işverenlere ait işyerinde hizmet akdine dayalı olarak geçen ve Kuruma kayıt ve tescil edilmeyen hizmetlerinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davalı ... aleyhine açılan davanın husumet yokluğundan reddine diğer davalılar yönünden ise davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bu tür hizmet tesbitine yönelik davaların kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi icabettiği, Yargıtay’ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir. Yasal dayanağı 506 sayılı Yasa’nın 79/10. maddesi olan bu tür davalarda, öncelikle davacının çalışmasına ilişkin belgelerin, işveren tarafından verilip verilmediği ya da çalıştıklarının Kurum tarafından tespit edilip edilmediği yöntemince araştırılmalıdır. Bu yasal koşul oluşmuşsa işyerinin o dönemde gerçekten var olup olmadığı, Yasanın kapsamında veya kapsama alınacak nitelikte bulunup bulunmadığı eksiksiz bir şekilde belirlenmeli, daha sonra çalışma iddiasının gerçeğe uygunluğu özel bir duyarlılıkla araştırılmalıdır. Çalışma olgusu her türlü delille ispatlanabilirse de, çalışmanın konusu, sürekli, kesintili, mevsimlik mi olduğu, başlangıç ve bitiş tarihleri ve alınan ücret konularında tanıkların sözleri değerlendirilirken bunların inandırıcılığı üzerinde durulmalı, verdikleri bilgilere nasıl vakıf oldukları, işveren ve işçiyle, işyeriyle ilişkileri, bazen uzun yılları kapsayan bilgilerin insan hafızasında yıllarca eksiksiz nasıl taşınabileceği düşünülmeli ve tanıklar buna göre isticvap olunmalı, işyerinin kapsam, kapasite ve niteliği ile bu beyanlar kontrol edilmeli, mümkün oldukça işyerinin müdür, amir, şef, ustabaşı ve postabaşı gibi görevlileri ve o işyerinde çalışan öteki kişiler ile o işyerine komşu ve yakın işyerlerinde bu yeri bilen ve tanıyanlar dahi dinlenerek tanık beyanlarının sağlığı denetlenmeli ve çalışma olgusu böylece hiç bir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak sağlıklı bir biçimde belirlendikten sonra ücret konusu üzerinde durulmalı tesbiti istenilen sürenin evvelinde ve sonrasında beyyine başlangıç sayılabilecek ödeme belgeleri ve sair bu nitelikte bir belge yoksa Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 288. maddesinde yazılı sınırları taşan ücret alma iddialarında yazılı delil aranmalı bu sınırlar altında kalan ücret alma iddialarında ücret miktarları tanıklardan sorulmalı, 506 sayılı Yasa’nın 3. maddesinin B ve D bentlerinde olduğu gibi ücretin sigortalı sayılmanın koşulu olan durumlarda ücret alma olgusunun var olup olmadığı özellikle saptanmalıdır. Bu davalarda işverenin kabulünün tek başına hukuki bir sonuç doğurmayacağı gözönünde tutulmalıdır.

Somut olayda, davacı Kemer İlköğretim okulu ana sınıfında öğrencilerin temizlik ve beslenme ihtiyaçları ile ilgilenerek bakıcı abla olarak çalıştığını iddia etmekte olup davacının çalıştığı iddia edilen işyerinden tesbiti istenilen 1996-2002 yılları arası dönem bordrolarının davalı Kuruma verilmediği, dolayısıyla davacı ile birlikte çalışan bordro tanığı olmadığı dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır.Mahkemece ihtilaflı dönemde öğrenim gören öğrenci velilerinin beyanları ile sonuca gidilmişse de yapılan araştırma yeterli değildir.

Yapılacak iş, davanın nitelikçe kamu düzenine ilişkin olduğu göz önünde tutularak, davacının tesbitini istediği tarihlerde çalıştığını iddia ettiği İlköğretim okulunda idareci olarak görev yapan müdür, müdür muavini ve anaokulu öğretmenleri tesbit edilerek davacının çalışmaları hakkında bilgilerine başvurulmak ve sonucuna göre karar vermekten ibarettir. Bu yön, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 16.9.1999 gün 1999/21-510-527, 30.6.1999 gün 1999/21-549-555, 5.2.2003 gün 2003/21-35-64, 15.10.2003 gün 2003/21-634-572, 3.11.2004 gün 2004/21-480-579 ve 2004/21-479-578, 10.11.2004 gün 2004/21-538 ve 1.12.2004 gün 2004/21-629 sayılı kararlarında da vurgulanmıştır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalılardan Kurumun ve İlköğretim Okulu Koruma derneğinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 27.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2469, Karar No: 2020/2047, Tarih: 25.02.2020

**11. Hukuk Dairesi         2019/2469 E.  ,  2020/2047 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 20/12/2017 tarih ve 2016/405 E. - 2017/501 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 22/03/2019 tarih ve 2018/943 E. - 2019/319 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin mor renk kombinasyonlu “Seredite” farmasötik ürününün 1998 yılından beri piyasada olduğunu, mor renk kombinasyonlu solunum cihazının müvekkili GSK ile özdeşleştiğini, 556 sayılı KHK'nın 7/1-a,c kapsamında müvekkilinin başvurusunun reddedildiğini, mor renk kombinasyonunun solunum cihazı üzerinde ilk defa müvekkili tarafından kullanıldığını, burada tescil edilmek istenenin ürünün şekli değil morun iki tonuna ilişkin kombinasyon olduğunu, mor rengi içeren başvurularının OHIM tarafından kabul edildiğini ancak başvurulara karşı hükümsüzlük davaları açıldığını, solunum cihazlarında belli bir rengin kullanılmasının zorunlu olmadığını ve çeşitli renklerin kullanılmakta olduğu, feri müdahil Deva’nın mavi renkli solunum cihazını mor renkte kullanmasından öncesine kadar solunum cihazında mor rengini kullananın sadece müvekkili olduğunu, başvurunun kullanım yoluyla ayırt edicilik kazandığını, Avrupa ülkelerinde yapılan araştırma sonucunda doktor ve eczacıların çoğu açısından markanın ayırt edicilik kazandığını ileri sürerek marka başvurusunun reddi yönündeki TPMK YİDK kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Türk Patent ve Marka Kurumu vekili, müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Fer'i müdahil DEVA HOLDİNG A.Ş. vekili, rengin ticari kaynak belirten bir faktör olamayacağını, renklerin inhaler açısından bir tek teşebbüse verilmesinin hastalar nezdinde karışıklığa neden olacağını savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı Türk Patent ve Marka Kurumu vekili, müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Fer'i müdahil DEVA HOLDİNG A.Ş. vekili, rengin ticari kaynak belirten bir faktör olamayacağını, renklerin inhaler açısından bir tek teşebbüse verilmesinin hastalar nezdinde karışıklığa neden olacağını savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, başvuruya bakıldığında renklerin 05 ve 10. sınıftaki başka bir mala nasıl uygulanacağını öngörmenin oldukça güç olduğu, zira markanın renk kodlarıyla açıklanmış bir renk markası olduğunu, figüratif bir marka için yapılmadığını gösterdiğini, başvurunun marka görselindeki şekil ile sınırlı olarak yapılmayarak, 05 ve 10. sınıf kapsamında kullanılmak üzere renkler için yapıldığı, markaya bakan için neyin korunduğunu kestirebilmenin çok zor bulunduğu, “solunum ile ilgili cihazlar” ve “solunum ile alakalı ilaçlar” emtiası için başvurulan renk kombinasyonunun ayırt edici olmadığı, davacının marka başvurusunun 556 sayılı KHK'nın 5. maddesine uygun bir işaret olmadığı ve 7/1-a maddesi anlamında tescil engeli bulunduğu, 556 sayılı KHK'nın 7/son maddesinin şartlarının gerçekleşmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili istinaf etmiştir.

Bölge adliye mahkemesince tüm dosya kapsamına göre, mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 10,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 25/02/2020 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11573, Karar No: 2014/13755, Tarih: 18.09.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/11573 E.  ,  2014/13755 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

- K A R A R -

Uyuşmazlığın temelde, inşaatta kazık çakma işini konu alan eser sözleşmesinden kaynaklanmasına ve kambiyo hukukuna ilişkin bir ihtilaf bulunmamasına göre, kararın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 15.Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 18.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/188, Karar No: 2006/579, Tarih: 31.01.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/188 E.  ,  2006/579 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen menfi tespit davası sırasında davalı taraf vekili 09/11/2005 günlü dilekçesiyle reddi hakim yoluna başvurmuştur.

Bu konuda verilen kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmiş olmakla, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı 19.11.2005 günlü dilekçesinde “Mahkemenin 2004/466 esas sayılı dosyada mahkeme başkanının "görelim bakalım sansasyonel dosyayı, nerden çıkartıyorsunuz böyle bir karar vereceğimizi" şekilde ihsası reyde bulunduğu gerekçeleri ile davaya bakan hakim hakkında Reddi Hakim talebinde bulunmuştur.

Red edilen Hakim M. ... ... (21102)’in red talebinin yerinde olmadığı görüşü üzerine dosyayı inceleyen merci hakimliğince reddi hakim talebinin reddine ve H.Y.U.Y.’nın 36. maddesi gereğince 85.715.000 TL para cezasının red talebinde bulunandan alınmasına karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İncelenen dosya kapsamına göre, hakimin reddi için ileri sürülen hususlar H.Y.U.Y.’nın 29. maddesinde tanımı yapılan sebeplerden değildir. Açıklanan nedenlerle yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 31/01/2006 günü oybirliği ile karar verildi.