muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/1640, Karar No: 2014/18042, Tarih: 04.11.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/1640 E.  ,  2014/18042 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/26608

MAHKEMESİ : İstanbul 6. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 16/03/2010

NUMARASI : 2009/179 (E) ve 2010/88 (K)

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;

Failin bir kimseyi kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçu, TCK’nın 158/1-f maddesinde düzenlenmiştir. Maddenin gerekçesinde de; “Dolandırıcılık suçunun, bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle işlenmesi de birinci fıkranın (f) bendinde bu suçun bir nitelikli unsuru olarak kabul edilmiştir. Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının, özellikle bu kurum ve kuruluşları temsil edenlerin, kurum ve kuruluşları adına hareket eden kişilerin, başkalarını kolaylıkla aldatabilmeleri bir güven kurumu olan bu kuruma güvenin sarsılması bu kurumların araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunu, nitelikli hâl saymıştır.

Bilişim sisteminin aldatılmasından söz edilemeyeceği için, ancak bu sistemin araç olarak kullanılarak bir insanın aldatılması yani dolandırılması halinde bu bendin uygulanması mümkündür. Aksi halde yani sisteme girilerek bir kişi aldatılmayıp sistemden yararlanılarak çıkar sağlanmışsa bilişim suçu veya bilişim sistemi kullanılmak suretiyle hırsızlık suçunun oluşması söz konusu olacaktır.

Bilişim sisteminin aldatılmasından söz edilemeyeceği için, ancak bu sistemin araç olarak kullanılarak bir insanın aldatılması yani dolandırılması halinde bu bendin uygulanması mümkündür. Aksi halde yani sisteme girilerek bir kişi aldatılmayıp sistemden yararlanılarak çıkar sağlanmışsa bilişim suçu veya bilişim sistemi kullanılmak suretiyle hırsızlık suçunun oluşması söz konusu olacaktır.

Bilişim sisteminden maksat, verileri toplayıp yerleştirdikten sonra bunları otomatik işlemlere tâbi tutma olanağını veren manyetik sistemlerdir. Günümüzde bilişim sistemleri ile sesli-görüntülü haberleşme, elektronik imzanın kabulü, yeni ticari ilişkiler, internet bankacılığı hizmeti ile para transferleri ve bunlar gibi pek çok yenilik toplumsal hayata girmiş, bilişim gerek iş gerekse günlük hayatta vazgeçilemeyecek kadar önemli bir noktaya ulaşmış, bilişim teknolojileri daha hızlı ve ucuz bir nitelik arz etmesi nedeniyle klasik yöntemlere nazaran daha fazla tercih edilir duruma gelmiştir. Bu sistemlerin güvenle kullanılması, aynı anda hızlı ve kolayca birçok kişi tarafından ulaşılması ve diğer taraftaki failin kontrol imkanını azaltması nedeniyle nitelikli hal sayılmıştır.

Banka ya da kredi kurumlarının araç olarak kullanıldığından söz edilebilmesi için dolandırıcılık fiili gerçekleştirilirken bankaların olağan faaliyetlerinden ya da bu faaliyeti yürüten sujelerden hileli araçlar kullanılarak yararlanılması veya banka ve kredi kurumlarının olağan faaliyetleri nedeniyle üretmiş oldukları maddi varlıkların suçta araç olarak kullanılarak haksız çıkarın elde edilmesi gerekir. Bankaların ödeme aracı olarak kullanılması halinde bu fıkra uygulanamayacaktır.

Somut olayda; sanığın, katılandan satın aldığı mal karşılığında, mağdur F. T.'ün aracından çalınan ve F. T.'ün yetkilisi olduğu E. Dondurulmuş Gıda Dağıtım Pazarlama Ltd. Şti'ye ait çek yapraklarından, TEB Göztepe şubesine ait ... seri numaralı çeki 31/08/2007 keşide tarihli, 3.600 TL bedelli olarak sahte bir şekilde düzenleyip katılana verdiği, katılanın çeki bankaya ibrazı üzerine sahteliğini öğrendiği anlaşılmakla; eylemin 5237 sayılı TCK'nın 158/1-f maddesinde düzenlenen “Banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık” ve aynı kanunun 204/1. maddesinde yer alan “resmi belgede sahtecilik” suçlarını oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanığın 15/12/2009 tarihli oturumdaki savunmasında, katılana olan borcunun bir kısmını ödediğini, bu çekten dolayı katılana 600 TL borcunun kaldığını beyan etmesi karşısında; katılanın duruşmaya çağrılarak sanık tarafından zararın tamamen veya kısmen giderilip giderilmediği, kısmi ödeme varsa; 5237 sayılı TCK’nın 168/4. maddesi kapsamında, bu kısmi ödemeye rızası olup olmadığının sorularak, sonucuna göre nitelikli dolandırıcılık suçundan kurulan hükümde sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 168/2. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 03.02.2009 tarih ve 2008/250-13 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin 5271 sayılı CMK’nın 231/6-c madde ve bendinde işaret olunan zarar kavramının, kanaat verici basit bir araştırma ile belirlenebilir, ölçülebilir maddi zararlara ilişkin olduğu, manevi zararların bu kapsama dâhil edilmemesi gerektiği, zarar koşulunun ancak zarar suçlarında dikkate alınması gereken bir unsur olduğu, suça konu sahte çekin kullanılması şeklinde gerçekleşen eylemde; sahtecilik suçunun işlenmesi ile oluşmuş somut bir zarardan söz edilemeyeceği gözetilmeden, sanık hakkında 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 6. fıkrasının (b) bendinde belirtilen “kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması” koşulunun oluşup oluşmadığı hususu değerlendirilerek, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, “oluşan zararı tamamen gidermediğinden” biçimindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04/11/2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6661, Karar No: 2019/12077, Tarih: 09.09.2019

**13. Ceza Dairesi         2019/6661 E.  ,  2019/12077 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Müştekiye ait aracın kelebek camını diğer sanıklar ... ve ... ile birlikte kıran sanık; aracın içerisinden spor ayakkabı, eşofman takımı, terlik ve krem bulunan spor çantayı çalmaya çalıştıkları sırada yakalanmaları şeklindeki eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden aynı Yasanın 141/1. maddesi gereğince hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, ceza süresi bakımından 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesinin yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının gözetilmesine,09.09.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1682, Karar No: 2010/1353, Tarih: 26.03.2010

**8. Hukuk Dairesi         2010/1682 E.  ,  2010/1353 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapusuz Taşınmaz Tescil

K A R A R

Davada, kadastro çalışmalarında taşlık ve kayalık olarak tapulama harici bırakılan taşınmazın imar-ihya ve kazanmayı sağlayan zilyetlik nedeni ile tescil isteğinde bulunulduğuna ve dava konusu taşınmazın orman sayılan yerlerden olup olmadığı hususunda orman mühendisi bilirkişi aracılığı ile inceleme yapılarak hüküm kurulduğuna ve davalı ... İdaresi tarafından temyiz talebinde bulunulduğuna göre Yargıtay Başkanlar Kurulunun 26.01.2009 tarihli kararı gereğince, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yüksek Yargıtay (20.) Hukuk Dairesine ait olmakla gereği için dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 26.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/770, Karar No: 2013/4336, Tarih: 11.03.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2013/770 E.  ,  2013/4336 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, meslek hastalığı sonucu maluliyetinden doğan manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava nitelikçe; meslek hastalığına bağlı olarak % 46,2 olan sürekli iş göremezlik oranının 27.10.2011 tarihinde % 78’e yükselmesi nedeniyle sigortalının manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, meslek hastalığının kaçınılmazlık nedenine bağlı olarak ortaya çıktığından bahisle davacının manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne karar verilmişse de, eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidildiği anlaşılmaktadır.

İşverenin, tazminattan sorumlu tutulması giderek, tazminat miktarının belirlenmesinde; meslek hastalığının tespit tarihinde yürürlükte bulunan İş Kanunun 77. ve iş sağlığı ve güvenliği yönetmeliğinin öngördüğü önlemlerin işyerinde olup olmadığının saptanması ile mümkündür. Bu yön ise, başka bir anlatımla, işverenin kusurlu olup olmadığı, varsa kusur oranı, uzman bilirkişiler tarafından düzenlenecek kusur raporu ile, tespit edileceği yönü tartışmasızdır. Oysa, mahkemece hakimlik mesleğinin gerektirdiği, genel ve hukuki bilgi ile çözümlenmesi mümkün olmayan, özel ve teknik bilgiyi gerektiren konuda bilirkişiye gitmeden, tarafların meslek hastalığının ortaya çıkmasında kaçınılmazlık olgusunun varlığına ilişkin beyanları yeterli görülmek suretiyle bilirkişi yerine geçilerek sorunun çözümlediği açık-seçiktir.

Yapılacak iş, işçi sağlığı iş güvenliği konularında uzman bilirkişilerden, İş Kanununun 77. Maddesi ile yönetmelik hükümleri göz önünde tutularak yöntemince rapor alınmak, alınan raporu mevcut delillerle birlikte değerlendirmek ve buna göre karar vermekten ibarettir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 04.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1234, Karar No: 2018/4254, Tarih: 21.02.2018

**22. Hukuk Dairesi         2018/1234 E.  ,  2018/4254 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairemizin 16.10.2017 tarihli geri çevirme kararı ile diğer hususların yanısıra “Öncelikle Av. ...’nın davalı ... İnş. Petrol Ürünleri ve Turizm San. ve Tic. A.Ş. adına düzenlenmiş usulüne uygun vekaletnamesinin dosyaya eklenmesini, eklenmediği takdirde davalı asile gerekçeli kararın tebliğ edilmesini ve temyize muvafakat verip vermediği hususunda gerekli işlemlerin yapılmasını müteakip neticesine göre davalı ... İnş. Petrol Ürünleri ve Turizm San. ve Tic. A.Ş.’nin dava ve harç türlerine de dikkat edilerek temyiz yoluna ilişkin harçları usulünce yatırması için 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi gereğince uygulanmasına devam olunan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 434. maddesi uyarınca gerekli işlemler yerine getirilerek eksiklik giderildikten sonra tekrar Dairemize gönderilmesi” hususu istenilmiş ise de temyiz harçlarına ilişkin bölümden önceki geri çevirme sebebinin gereğinin yerine getirildiği görülmekle birlikte dosya içeriğinden temyiz harçlarına ilişkin geri çevirme sebebinin gereğinin yerine getirilmediği anlaşılmaktadır.

Dosya ile ilgili olarak, eksiklikler sebebiyle ikinci kez geri çevirme kararı verildiğinden, gerekli özen ve ihtimam gösterilerek yeni bir gecikmeye sebebiyet verilmeksizin, davalı ... İnş. Petrol Ürünleri ve Turizm San. ve Tic. A.Ş.’nin dava ve harç türlerine de dikkat edilerek temyiz yoluna ilişkin harçları usulünce yatırması için 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi gereğince uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 434. maddesi uyarınca gerekli işlemler yerine getirilerek eksiklik giderildikten sonra tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine İKİNCİ KEZ GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21/02/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8621, Karar No: 2020/12887, Tarih: 07.10.2020

**3. Ceza Dairesi         2020/8621 E.  ,  2020/12887 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Mağdurun yaralanması hakkında düzenlenen Bursa Yüksek İhtisas Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 10.12.2015 tarihli geçici raporunda, “burunda şekilde bozukluğu olduğunun" belirtilmesine rağmen hem bu raporun hem de Bursa Adli Tıp Şube Müdürlüğünden alınan 10.12.2015 kati raporun sonuç kısmında mevcut şekil bozukluğunun yüzde sabit ize neden olup olmadığı veya yüzün sürekli değişikliği niteliğinde olup olmadığı hususlarında bir değerlendirme yapılmadığı anlaşıldığından, mağdurun tüm tedavi evrakları, raporları, film ve grafileri ile birlikte en yakın Adli Tıp Şube Müdürlüğüne sevkedilerek yaralanmasının yüzde sabit ize veya yüzün sürekli değişikliğine neden olup olmadığı hususlarında duraksamaya yer vermeyecek ve 5237 sayılı TCK’nin 86. ve 87. maddelerindeki tüm unsurları kapsayacak şekilde kesin raporu aldırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ceza miktarı açısından CMUK'un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 07.10.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/21288, Karar No: 2017/4809, Tarih: 06.04.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/21288 E.  ,  2017/4809 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalının 663 sayılı Sağlık Bakanlığı ve Bağlı Kuruluşlarının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin geçici 4. maddesi gereğince şube müdürlüğü kadrosundaki görevinin sona erip, araştırmacı kadrosuna bulunduğu kadro derecesiyle atanmış sayıldığını, mevzuata göre davalının Kasım 2011 yılında araştırmacı kadrosuna geçtiğini, araştırmacı kadrosuna atanmış sayılan personelin önceki kadrosuna ilişkin en son ayda hesaplanan ücretinin dondurulmuş ve araştırmacı kadrosuna ilişkin aylık ve özlük haklarının veya sözleşme ücretlerinin önceki görevde aldığı haklarına erişinceye kadar aradaki farkın davalı personele fark tazminatı olarak ödendiğini, 663 sayılı KHK'ya göre davalının Ekim 2011 tarihindeki Şube Müdürlüğü kadrosu üzerinden almış olduğu maaş + döner sermaye ödeme tutarının net olmaması nedeniyle 663 sayılı KHK'ya göre işlem yapılamadığını,2012/40 sayılı Genelge ile duruma açıklık getirilip Ekim 2011 maaş sabitlemesi yapılırken şube müdürleri için sabit ek ödeme tutarının 407,57 TL olarak belirlendiğini, bu nedenle Kasım 2011 tarihinden itibaren davalının şube müdürlüğü kadrosundan aldığı maaş + ek ödeme tutarının genelgeye göre yeniden hesaplandığını ve sabitlenmesi gereken tutarın belirlendiğini, Ekim 2011 tarihinden genelge tarihi olan Kasım 2012 tarihine kadar alması gereken ve almış olduğu miktarların karşılaştırıldığını ve fazla ödenen miktarların kişiye borç olarak tahakkuk ettirildiğini, genelgede araştırmacı kadrosunda bulunanların ek ödemesine açıklık getirerek net ek ödeme tutarının 407,57 TL olarak belirlendiğini, bu sebeplerle davalıya fazla ödeme yapıldığını, kurumun zarara uğradığını, davalıya zararı ödemesi için borç bildirim belgesinin tebliğ edildiğini, davalı tarafından rızaen ödeme yapılmadığını ileri sürerek, fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla fazla ödeme tutarı olan 4.972,21 TL'nin zararın gerçekleştiği tarihler esas alınarak hesaplanacak kanuni faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-HMK'nın 266 ve devamı maddeleri uyarınca hakim; çözümü özel ve teknik bilgiyi gerektiren hallerde bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar verir. Hâkim, kendisinin sahip olmadığı özel ve teknik bilgiyi gerektiren hallerde bilirkişiye başvurur. Bu nedenle, bilirkişinin kendisinden sorulan husus hakkında, özel ve teknik bir bilgiye sahip olması, başka bir deyişle o konuda uzmanlaşmış olması gerekir.

HMK’nun 281. maddesinde, tarafların, bilirkişi raporunda eksik gördükleri hususların, bilirkişiye tamamlattırılmasını; belirsizlik gösteren hususlar hakkında ise bilirkişinin açıklama yapmasının sağlanmasını veya yeni bilirkişi atanmasını mahkemeden talep edebilecekleri; mahkeme, bilirkişi raporundaki eksiklik yahut belirsizliğin tamamlanması veya açıklığa kavuşturulmasını sağlamak için, bilirkişiden ek rapor alabileceği; ayrıca gerçeğin ortaya çıkması için gerekli görürse, yeni görevlendireceği bilirkişi aracılığıyla, tekrar inceleme de yaptırabileceği açıklanmıştır.

Bilirkişiler, raporlarını hazırlarken raporun dayanağı olan somut ve özel nedenleri bilimsel verilere uygun olarak göstermek zorundadır. Bilirkişi raporu aynı zamanda Yargıtay denetimine de elverişli olacak şekilde bilgi ve belgeye dayanan gerekçe ihtiva etmelidir. Ancak, bu şekilde hazırlanmış raporun denetimi mümkün olup, hüküm kurmaya dayanak yapılabilir.

Bilirkişi raporu kural olarak hâkimi bağlamaz. Hâkim, raporu serbestçe takdir eder. Hâkim, raporu yeterli görmezse, bilirkişiden ek rapor isteyebileceği gibi gerçeğin ortaya çıkması için önceki bilirkişi veya yeniden seçeceği bilirkişi vasıtasıyla yeniden inceleme de yaptırabilir. Bilirkişi raporları arasındaki çelişki varsa hâkim çelişkiyi gidermeden karar veremez.

Mahkemece aldırılan 12.01.2015 tarihli bilirkişi raporunda, davalıya yapılan fazla ödemenin 3.962, 21 TL olduğu bildirilmiştir.

20.03.2015 havale tarihli bilirkişi raporunda ise davacı idare tarafından davalıya yapılmış fazla bir ödemenin söz konusu olmadığı, aksi halde süresinde dava açılmamış olması nedeniyle davalıdan istirdatının talep edilemeyeceği, fazla ödeme söz konusu ise bunun sorumluluğunun ödemelerle ilgili gerçekleştirme görevlileri ile muhasebe yetkililerine ait olması gerektiği bildirilmiş, mahkemece söz konusu rapor hükme esas alınmıştır.

20.03.2015 havale tarihli bilirkişi raporunda ise davacı idare tarafından davalıya yapılmış fazla bir ödemenin söz konusu olmadığı, aksi halde süresinde dava açılmamış olması nedeniyle davalıdan istirdatının talep edilemeyeceği, fazla ödeme söz konusu ise bunun sorumluluğunun ödemelerle ilgili gerçekleştirme görevlileri ile muhasebe yetkililerine ait olması gerektiği bildirilmiş, mahkemece söz konusu rapor hükme esas alınmıştır.

Hükme esas alınan bilirkişi raporu ile önceki rapor arasında çelişki olup, mahkemece, raporlar arasındaki çelişki giderilmemiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda yapılan hesaplamada dava konusu bedele dayanak olan KHK ler kapsamında davalının önceki görevi olan şube müdürü açısından sabitleme yapılmış olup, araştırmacı kadrosu açısından bir sabitleme oranı ve araştırmacı kadrosu açısından ödenmesi gereken bedel tespit edilerek, şube müdür ve araştırmacı kadrosunda alınacak bedeller arasında bir fark olup olmadığı tespit edilmeden , davalıya yapılan ödemelerde fazla bir ödeme yapılmadığı belirtilmiştir.Buna göre, söz konusu bilirkişi raporu hüküm kurmaya ve denetime elverişsiz olduğu anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca, mahkemece; yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular gözetilerek, dava dosyasının önceki bilirkişiler dışında oluşturulacak, konusunda uzman üç kişilik bilirkişi kuruluna verilerek, dosyadaki raporlar arasındaki çelişkileri giderecek ve taraf itirazlarını da karşılayacak şekilde, davaya konu bedelin dayanağı olan ilgili mevzuat hükümleri dikkate alınarak, davacı kurum tarafından istenebilecek bedelin hesaplattırılması suretiyle, hüküm kurmaya ve Yargıtay denetime elverişli bir rapor alınarak, hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, dosyada alınan bilirkişi raporları arasındaki çelişki giderilmeden ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 06.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.