muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/17725, Karar No: 2016/3101, Tarih: 22.02.2016

Bu nedenle inceleme konusu olayda CYY’nın 23. maddesine aykırılık bulunmadığı kabul edilmelidir.

Anılan Yasanın 24. maddesinde belirtilen tarafsızlığı şüpheye düşüren hallerin varlığı düşünülebilirse de; aynı Yasanın 25. maddesi uyarınca, tarafsızlığını şüpheye düşürecek sebeplerden dolayı bir hâkimin reddinin istenmesi, ilk derece mahkemelerinde sanığın sorgusu başlayıncaya kadar, sonradan ortaya çıkan veya öğrenilen sebeplerde ise ret sebebinin öğrenilmesinden itibaren yedi gün içinde yapılması ile sınırlı olduğundan ve sanığın 26.09.2008 tarihinde yapılan sorgusundan sonra 06.03.2009 tarihinde sanık müdafileri tarafından talepte bulunulduğundan, istem süresinden sonra yapılmıştır.

Kaldı ki, Yasanın 25. maddesinde öngörülen süre geçirilmemiş olsa dahi, hakimin görevsizlik kararının itiraz üzerine değerlendirilmesi gibi bazı kararlara katılmış olması onun taraflı olduğunu kabul etmek için tek başına yeterli de değildir.” görüşlerine yer verilmiştir.

İnceleme konusu somut olayda, Sulh Ceza Mahkemesi Hakiminin, Asliye Ceza Mahkemesine karşı görevsizlik kararı verirken yazdığı gerekçesinde : “ ...sanığın tarif edilen eylemlerinin TCK'nın 265. maddesinde düzenlenen suçun maddi unsuru olan kamu görevlisine karşı ifa ettiği görevini engellemek amacıyla cebir veya tehdit ile direnilmesini oluşturduğu, somut olayda da sanık, kamu görevlisi olan müştekinin görevini yapmasına cebir ve tehditte bulunarak engel olmuştur. Bu haliyle sanığın eylemi kül halinde TCK'nın 265/1 maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu kanaatine varılmıştır. Bu nedenlerle delillerin takdir ve tartışılmasının asliye ceza mahkemesince yapılması gerektiği...” ifadelerini kullandığı, dosyanın Asliye Ceza Mahkemesi'nde görülmeye devam edilmesi sırasında bu mahkemede görevlendirilen görevsizlik kararını veren hakimin “görevsizlik kararının iddianamenin hukuki sonuçlarını doğurduğu ve kararı veren hakimin soruşturma yapmış sayılacağı, bu nedenle davaya katılamayacağı” gerekçesiyle, CMK'nın 23. maddesi uyarınca çekinme kararı verilmekle, bu hususta karar verilmek üzere dosyanın ağır ceza mahkemesine gönderilmesine karar verdiği, mercii Ağır Ceza Mahkemesi'nin de “ görevsizlik kararında ihsası reyde bulunulmadığı, tarafsızlığa gölge düşürecek hal olmadığı, karar veya hükmü veren hakimin yüksek görevli mahkemede verilecek karara katılma hali bulunmadığı” gerekçeleriyle çekinme talebini reddettiği görülmektedir.

Somut olayda, CMK'nın 23. maddesi uyarınca, görevsizlik kararı verilmesi nedeniyle davanın görüleceği üst dereceli mahkemede davaya aynı hakimin bakamayacağına ilişkin genel olarak bir yasaklılık hali söz konusu değilse de; görevsizlik kararında, sanığın görevi yaptırmamak için direnme suçunu işlediği kanaatiyle, suçun nitelendirilmesi konusunda dosyanın esas olarak incelenmesi sonucunda oluşan bir görüş açıklaması bulunduğundan, görevsizlik kararı veren hakimin önceden belirlenmiş bir kanaate ulaştığı kabul edilerek, merciince hakimin çekinme talebinin kabul edilmesi yerine, reddine karar verilmesi hukuka uygun bulunmamıştır.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın kanun yararına bozma isteği doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1- Ağır Ceza Mahkemesinin 23/10/2013 tarihli ve 2013/1352 değişik iş sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2- Aynı Kanun maddesinin 4-a fıkrası gereğince, sonraki işlemlerin mahallinde tamamlanmasına, 22.02.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4774, Karar No: 2021/527, Tarih: 08.02.2021

**1. Ceza Dairesi         2018/4774 E.  ,  2021/527 K.**

**"İçtihat Metni"**

(KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ)

Muhtelif suçlardan hükümlü ...’nın, cezalarının 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 99. maddesi uyarınca 1 yıl 21 ay 31 gün olarak toplanmasına dair Boyabat Asliye Ceza Mahkemesinin 04/04/2014 tarihli ve 2014/122 değişik iş sayılı kararını müteakip, hükümlünün Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğinin 8. maddesinin 1-b. maddesi gereğince açık ceza infaz kurumuna ayrılamayacağına ilişkin Çorum L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü Disiplin Kurulu Başkanlığının 03/03/2015 tarihli ve 2015/242 sayılı kararına yönelik itirazın reddine dair Çorum İnfaz Hâkimliğinin 05/03/2015 tarihli 2015/285 esas, 2015/280 sayılı kararına yönelik itirazın kabulü ile İnfaz Hâkimliğinin anılan kararının ortadan kaldırılmasına ilişkin Çorum 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 12/03/2015 tarihli ve 2015/159 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre, hükümlünün ikinci kez mükerrirlik hâlinin bulunduğu, Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğinin Açık Kuruma Ayrılamayacak Hükümlüler başlıklı 8/1-b maddesinde, “Kapalı kurumlarda bulunan hükümlülerden; haklarında ikinci defa tekerrür hükümleri uygulananlar, açık kurumlara ayrılamaz.” şeklindeki hükmü karşısında hükümlünün açık ceza infaz kurumuna ayrılmaması gerektiği hâlde, buna olanak tanıyacak şekilde itirazın kabulüne karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 31/08/2015 gün ve 94660652-105-19-4935-2015-17698/57241 sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına göre yerinde görüldüğünden, Çorum 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 12/03/2015 tarihli ve 2015/159 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZULMASINA, diğer işlemlerin yapılabilmesi için dosyanın Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08/02/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1998, Karar No: 2025/984, Tarih: 20.02.2025

**3. Hukuk Dairesi         2024/1998 E.  ,  2025/984 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 46. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1907 E., 2024/69 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 7. Tüketici Mahkemesi

SAYISI : 2019/252 E., 2022/275 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle: kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, müvekkilinin 13.09.2018 tarihinde nefes almaktaki güçlük ve burun tıkanıklığı şikayetiyle ve ayrıca estetik müdahale isteği ile davalı şirketin işlettiği ... Hastanesine başvurduğunu, davalı doktorların birlikte müvekkilini muayene ettiğini ve şikayetlerinin giderilmesi ve estetik yapılması için ameliyat kararı aldıklarını, her iki ameliyatın da iki hekimin katılmasıyla aynı anda yapılmasına karar verildiğini, ancak müvekkilinin ameliyattan sonra ameliyata yalnızca davalı ...'ın girdiğini ve estetik müdahalenin davalı ... tarafından yapılacağının söylenmesine rağmen bu işlemin de davalı ... tarafından yapıldığını öğrendiğini, kendisini estetik doktoru olarak tanıtmış davalı ... de estetik doktoru olmadığını genel cerrah olduğunu sonradan öğrendiğini, müvekkilinin ameliyattan sonra rahatsızlıklarının geçmediği gibi kötüleştiğini üstelik burnunun yamuk hale geldiğini, ameliyatların ikisinin de başarısız olduğunu, 5.000,00 TL ameliyat ücreti ödediğini ileri sürerek hastaneye ödenen 5.000,00 TL’nin iadesini yeniden ameliyat olmak zorunda olduğu için 15.000,00 TL maddi tazminat ile 20.000 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 13.09.2018 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı Şirket ve ... vekili, davacının belirtilen şikayetleriyle kulak burun boğaz polikliniğine gelmesi üzerine diğer davalı tarafından muayene edildikten sonra ameliyatla davacıda mevcut bulanan septum deviasyonunun düzeltildiğini ve radyofrekans yöntemiyle burun etlerinin küçültüldüğünü, herhangi bir hata yapılmadığını, iddia edildiği gibi bir burun estetiğinin yapılmadığını, müvekkili olan doktor ...'in hastane sahibi şirketin ortağı olduğunu davacıyla hiçbir şekilde görüşmediğini ve ameliyatına girmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

2. Davalı ... vekili, müvekkilinin kulak burun boğaz doktoru olduğunu, hem burun sağlığı ile ilgili olarak burun iç ameliyatında hem de burun şekliyle ilgili olarak rinoplasti adıyla anılan dış estetik burun ameliyatlarında yetkin olduğunu, davacının geldiğinde burnunun yamukluğundan sırtındaki çıkıntıdan ve burun ucunun düşük olmasından ve nefes alamamaktan şikayetçi olduğunu bunların düzeltilmesini istediğini, yapılan muayenesinde burnun içindeki kemikte de yamukluk, burun içi etlerinde büyüklük tespit edildiğini, müvekkilinin 13.09.2018 tarihinde ameliyat ettiğini, davacıya diğer davalı doktorun da ameliyata gireceği taahhüdü verildiğini bilmediğini, bir hafta sonra davacı kontrole geldiğinde hem şekil olarak hem de nefes alabilme anlamında ameliyatın başarılı olduğunun görüldüğünü, davacının da halinden memnun olduğunu, 20.12.2018 tarihinde davacının burnunun yamuk olduğunu söyleyince kontrol ayarladığını, ancak davacının randevuya gelemediğini, ameliyattan sonra burnunda yamukluk olmadığını sonradan kontrollerini aksatmış olması, çarpma, uykuda yüz üstü yatma vb sebeplerle yamukluğun meydana gelmiş olabileceğini, kıkırdak ve yumuşak doku hafızasının bulunduğunu, şekil bozukluğunun tümüyle doktor hatası olarak kabul edilemeyeceğini, ameliyattan sonra burnun yaklaşık 6 hafta tam sertleşmemiş, son şeklini almamış olduğunu, gerekli bandaj tedavisinin kontrole gelmediği için yapılamadığını, diğer davalı şirkettin ücretini ödemediğini, onam formunda burunda şekil ve fonksiyon meydana gelebileceği ve bu nedenle ek bir düzeltme ameliyatına gereksinim olabileceği bilgisinin verildiğini, davacının da bunu bilerek risklere rıza gösterdiğini, davalı hastanenin ameliyattan sonra davacıya gereken ilgiyi göstermediğini, müvekkilinin gerekli düzeltme ameliyatını bizzat ya da hastanın onaylayacağı bir plastik cerrah tarafından yapılmasına her türlü desteği vermeyi ve üzerine düşeni yapmayı kabul ettiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayılı belirtilen kararıyla; Adli Tıp Kurumundan ve Marmara Üniversitesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığından alınan raporlarda iddia edilen burun eğriliğinin komplikasyon olduğu ve davalıların kusurunun bulunmadığının belirtildiği, davacının ameliyat öncesinde onamının alındığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayılı belirtilen kararıyla; Adli Tıp Kurumundan ve Marmara Üniversitesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığından alınan raporlarda iddia edilen burun eğriliğinin komplikasyon olduğu ve davalıların kusurunun bulunmadığının belirtildiği, davacının ameliyat öncesinde onamının alındığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; mübrez ATK raporları ile üç kişilik akademisyen bilirkişi heyeti raporunun birbirini teyit ettiği, raporların denetime açık ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, davacıda gelişen durumun komplikasyon mahiyetinde olup tedavi uygulamasının tıp kurallarına uygun olduğu, organizasyonel kusur olarak değelendirilemeyeceği, dosya kapsamı itibariyle tıbbi hatanın bulunmadığı, İlk Derece Mahkemesince delillerin takdirinde ve hukuki mevzuatın olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle, başvurunun reddine karar verilmiş; karara karşı, davacı vekili temyiz başvurusunda bulunmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; estetik ameliyatının davalı ... tarafından yapılacağının kararlaştırıldığını, davalının sosyal medyada kendisini estetik cerrahı olarak tanıttığını, müvekkilinin buradaki tanıtımına bakarak bulunduğu hastaneye gittiğini, genel cerrahın estetik ameliyat yapması mümkün olmadığı bilirkişi tarafından belirtilmiş olması karşısında, davalı hastanenin ve Mehmetin kusurunun ve sorumluluğunun bulunduğunun kabul edilmesi gerektiğini, raporlarda itirazlarının karşılanmadığını, raporların hükme esas alınmaya elverişli olmadığını, ortaya çıkan sonuç komplikasyon ise hekimin bu komplikasyonun ortaya çıkmaması için gereken özeni gösterip göstermediğinin tespit edilmesi gerektiğini, müvekkilinin 2018 yılında 5.000,00 TL bedelle ameliyat olmayı, bu iki doktorun birden ameliyata girecek olması sebebiyle kabul ettiğini, aldatıldığını, eser sözleşmesinde sonuç taahhüdünün olduğunu, sonucun gerçekleşmemesi halinde edimin ifa edilmiş sayılmayacağını, doktorun eserini hastaya beğendirmesi gerektiğini, ayrıca ameliyat öncesinde müvekkile imzalatılan ameliyat onam formunda deviasyonun giderilemeyeceği yönünde bir ibare bulunmamakla birlikte doktor tarafından da ameliyatın başarısız sonuçlanabileceği şeklinde hastaya herhangi bir açıklamada bulunulmadığını onam formlarının matbu olup müvekkilinin mevcut durumdaki sonuca rızası olduğunu gösterir bir ibare bulunmadığını belirterek kararı temyiz etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, vekalet ve eser sözleşmesinden kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, vekalet ve eser sözleşmesinden kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Dosyanın incelenmesinde, epikriz raporuna göre davacının burunda tıkanıklık sebebiyle nefes almada güçlük şikayeti üzerine davalı kulak burun boğaz uzmanı Hakan tarafından yapılan muayenesi sonucunda burun orta duvarında yamukluk (nazal septum deviasyonu) ile burun içi etlerinde büyüklük (konka hipertrofisi) tanılarının konulduğu ve Hakan tarafından 13.09.2018 tarihinde gerçekleştirilen ameliyatta septorinoplasti (burun içindeki ve dışındaki yamukluğun düzeltilmesi) ile birlikte konka radyofrekans (burun etlerinin radyofrekans yöntemiyle küçültülmesi) işleminin yapıldığı anlaşılmıştır.

Davacının Marmara Üniversitesi Tıp Fakültesinde 03.12.2021 tarihinde bilirkişi heyeti tarafından yapılan muayenesinde hastanın mevcut fotoğraflarından ameliyat öncesinde burun ucunun geniş ve düşük burun sırtının kemerli burun deliklerinin asimetrik ve septumun sol burun deliğinden lükse görünümünde olduğu, muayene tarihinde ise burun sırtının düz ucunun güzel ve düzgün olup daraltılmış ve dikleştirilmiş olduğu, önden bakışta burun sağ tarafının minimal yatık olduğu 1 metre mesafeden belirgin deformitesinin bulunmadığı, septumun önde sola deviye olduğu ve hava pasajını daralttığı tespit edilmiş, davacının ameliyat öncesine göre daha rahat nefes aldığını ifade ettiği belirtilmiştir.

Davacı, yapılan ameliyat sonucunda burnunda yamukluk meydana geldiğini ve nefes almaya yönelik şikayetlerinin geçmediğini iddia etmiştir.

Mahkemece, Adli Tıp Kurumu 7. İhtisas Kurulu ile Marmara Üniversitesi Tıp Fakültesi öğretim üyelerinden alınan raporlarda, burun aksının minimal sola deviye olması ile sağ burun kemiğindeki minimal çökmenin her türlü özen ve dikkate rağmen gelişebilecek bir komplikasyon olduğu, kişinin davalı ... tarafından takibinin yapıldığı ve revizyon ameliyatı önerildiği davalının uygulamalarının tıp kurallarına uygun olduğu bildirilmiştir.

Mahkemece, Adli Tıp Kurumu 7. İhtisas Kurulu ile Marmara Üniversitesi Tıp Fakültesi öğretim üyelerinden alınan raporlarda, burun aksının minimal sola deviye olması ile sağ burun kemiğindeki minimal çökmenin her türlü özen ve dikkate rağmen gelişebilecek bir komplikasyon olduğu, kişinin davalı ... tarafından takibinin yapıldığı ve revizyon ameliyatı önerildiği davalının uygulamalarının tıp kurallarına uygun olduğu bildirilmiştir.

Sonuç olarak, davacının tedavi ve estetik amaçlarla yapılan ameliyatında hem nefes almasını engelleyen burun orta duvarındaki yamukluğa ve burun içi etlerine müdahale edildiği, hem de burun sırtındaki kemerin giderildiği ve burun ucunun düzeltildiği, davacının davaya konu iddialarının tedavi amacıyla yapılan septoplasti (burun içindeki yamukluğun düzeltilmesi) sonucunda meydana geldiği, dolayısıyla davaya konu uyuşmazlığa eser sözleşmesine değil vekalete ilişkin hükümlerin uygulanması gerektiği, vekalet ilişkisinde sonucun taahhüt edilmediği, vekilden hedeflenen sonucun gerçekleşmesi için edimini vekil edenin menfaatlerini gözeterek özenle ifa etmesinin beklendiği, bilirkişi raporlarıyla ameliyatı yapan davalı ...'ın uygulamalarının tıp kurallarına uygun olup, gerçekleşen istenmeyen sonucun her türlü özen ve dikkate rağmen meydana gelebilecek komplikasyon olarak değerlendirildiği, davacının aydınlatılmış onama ilişkin iddialarını iddia ve savunmanın değiştirilmesi ve genişletilmesi yasağı başladıktan sonra ileri sürdüğü, diğer davalı ...'in genel cerrah olup, belirtilen ameliyatı yapma yetkisinin olmadığı, ameliyatın estetiğe ilişkin kısmının davalı ... tarafından yapacağının taahhüt edildiği ve aldatıldığı yönündeki iddianın mevcut delillerle ispatlanamadığı anlaşılmakla davacının yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunun kararın onanmasına karar verilmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 maddesi uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,20.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/593, Karar No: 2014/8373, Tarih: 28.05.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/593 E.  ,  2014/8373 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SİLİFKE 3. ASLİYE HUKUK(TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

TARİHİ : 18/09/2013

NUMARASI : 2013/188-2013/107

Taraflar arasında görülen alacak davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dilekçesi ile; müvekkilinin davaya konu işyerinde elektrik abonesi olduğunu, davalı tarafından 25.04.2011 ile 28.11.2011 tarihleri arasında gönderilen faturalarda Kayıp/Kaçak bedeli altında toplam 2.712 TL'lik kesinti yapıldığını, bu bedellerin faturalara yansıtılmasının hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğunu iddia ederek, müvekkiline iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesi ile; müvekkilinin EPDK'nın belirlediği tarifelere uymak zorunda olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; aboneler ile davalı şirket arasında akdedilen Elektrik Enerjisi Satışına ilişkin perakende satış sözleşmelerinde taraflar 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu, Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği, Elektrik piyasası tarifeler yönetmeliği, elektrik piyasasında perakende satış sözleşmesi düzenlenmesi hakkında tebliği, elektrik piyasası düzenleme kurulu kararları ile diğer mevzuat ve mevzuatta yapılan tüm değişiklere uymayı kabul ve taahhüt ettiğinden şikayet konusu kayıp-kaçak bedeli de ilgili mevzuatlar doğrultusunda tespit edildiğinden davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Somut olayda uyuşmazlık; davalı Kurum'un abonelerinden kayıp-kaçak bedeli isteyip isteyemeyeceği noktasında toplanmaktadır.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 2013/7-2454 E.-2014/679 K.sayılı kararında belirtildiği üzere; ' 'Kayıp-kaçak miktarı, dağıtım sistemine giren enerji ile dağıtım sisteminde tüketicilere tahakkuk ettirilen enerji miktarı arasındaki farkı göstermektedir. Yani kayıp-kaçak bedeli elektrik sisteminde ortaya çıkan teknik ve teknik olmayan kaybın maliyetinin kayıp-kaçak bedeli oranları ölçüsünde karşılanabilmesi amacıyla belirlenen bir bedeldir.

Davacı Kurum tarafından elektrik enerjisinin üretiminden, tüketicilere ulaştırılıncaya kadar oluşan elektrik eksikliği kayıp bedeli olarak; enerji nakil hatlarından çeşitli sebeplerle sayaçtan geçirilmeksizin, herhangi bir bedel ödemeden kullanılan elektrik bedeli de kaçak bedeli olarak diğer kullanıcı abonelere yansıtılmaktadır.

Davacı Kurum tarafından elektrik enerjisinin üretiminden, tüketicilere ulaştırılıncaya kadar oluşan elektrik eksikliği kayıp bedeli olarak; enerji nakil hatlarından çeşitli sebeplerle sayaçtan geçirilmeksizin, herhangi bir bedel ödemeden kullanılan elektrik bedeli de kaçak bedeli olarak diğer kullanıcı abonelere yansıtılmaktadır.

4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu’nun 4.maddesinin 1.fıkrasında, bu Kanun ile verilen görevleri yerine getirmek üzere Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu’nun kurulduğunu belirtmiş, aynı maddenin 2.fıkrasında ise; “Kurum, tüzel kişilerin yetkili oldukları faaliyetleri ve bu faaliyetlerden kaynaklanan hak ve yükümlülüklerini tanımlayan Kurul onaylı lisansların verilmesinden, işletme hakkı devri kapsamındaki mevcut sözleşmelerin bu Kanun hükümlerine göre düzenlenmesinden, piyasa performansının izlenmesinden, performans standartlarının ve dağıtım ve müşteri hizmetleri yönetmeliklerinin oluşturulmasından, tadilinden ve uygulattırılmasından, denetlenmesinden, bu Kanunda yer alan fiyatlandırma esaslarını tespit etmekten, piyasa ihtiyaçlarını dikkate alarak serbest olmayan tüketicilere yapılan elektrik satışında uygulanacak fiyatlandırma esaslarını tespit etmekten ve bu fiyatlarda enflasyon nedeniyle ihtiyaç duyulacak ayarlamalara ilişkin formülleri uygulamaktan ve bunların denetlenmesinden ve piyasada bu Kanuna uygun şekilde davranılmasını sağlamaktan sorumludur…” hükmüne yer verilmiştir.

Madde metninden de açıkça anlaşılacağı üzere, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu’na tüketicilere yapılacak elektrik satışlarında uygulanacak fiyatlandırmaya esas unsurları tespit etme görevi verilmiştir.

Bu maddede de anlatılmak istenilen hususun 1 kw elektrik enerjisinin tüketicilere ulaşıncaya kadarki maliyet ve kar payı olup, yoksa Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu’na sınırsız bir fiyatlandırma unsuru belirleme yetkisi ve görevi vermediği açıktır.

Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu bu maddeye dayanarak 11.08.2002 gün ve 24843 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan “Perakende Satış Hizmet Geliri ile Perakende Enerji Satış Fiyatlarının Düzenlenmesi Hakkında Tebliğ”i yayımlamış ve lisans sahibi şirketlerde bu tebliğe uygun olarak tüketiciden kayıp-kaçak bedeli adı altında bedel tahsil etmişlerdir.

Ancak yukarıda açıklandığı üzere tebliğin dayanağı olan 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu’nun 4.maddesinde,

Elektrik Piyasası Düzenleme Kurumu’na sınırsız bir fiyat belirleme hak ve yetkisi verilmemiştir.

Elektrik enerjisinin nakli esnasında meydana gelen kayıp ile başka kişiler tarafından hırsızlanmak suretiyle kullanılan elektrik bedellerinin, kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmek hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmamaktadır.