muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/5753, Karar No: 2023/11504, Tarih: 23.11.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/5753 E.  ,  2023/11504 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2014/146 Esas, 2015/385 Karar

KARAR : Kabul

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Mahkeme kararının davalı vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir.

Adli yardım talebi temyiz yoluna başvuru sırasında istendiğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, davalı vekilinin adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

Adli yardım 6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebini içeren dilekçe ile ekindeki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; adli yardım talebinde bulunan davalının ödeme gücünden yoksun olduğuna ilişkin belge sunulmadığından adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme

gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığından, adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bu itibarla;

1. Hükmü veren Mahkeme tarafından 6100 sayılı Kanun’un 337 nci maddesi uyarınca;

a) Adli yardım talebinin reddine dair kararın, talebi reddedilen tarafa “6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 337 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tebliğinden itibaren bir hafta içinde mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edebileceği” şerhini içeren davetiye ile tebliğ edilmesi,

b) Adli yardım talebinde bulunan tarafın, ret kararına karşı itiraz etmesi hâlinde dosyanın itirazı incelemekle görevli Yargıtay 6. Hukuk Dairesine gönderilmek üzere Dairemize gönderilmesi,

2. Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 sayılı Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi uyarınca;

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

b)Temyiz harçlarının tamamlanmaması sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren bir hafta içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra,

Dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

23.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1304, Karar No: 2024/3039, Tarih: 03.04.2024

**8. Ceza Dairesi         2022/1304 E.  ,  2024/3039 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/149 E., 2021/857 K.

SUÇ : Sahte banka veya kredi kartı kullanmak suretiyle yarar sağlama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan usul hükümleri gereği temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Denizli Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, 09.03.2009 tarihli iddianamesi ile sanığın, başkasına ait banka veya kredi kartını rıza dışı kullanma suçundan cezalandırılması talep olunmuştur.

2. Denizli 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 2009/145 Esas ve 2014/391 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, başkasına ait banka veya kredi kartını rıza dışı kullanma suçundan, kartın eşine ait olması ve olayda şahsi cezasızlık sebebi bulunması sebebiyle, ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

3. İlgili kararın, sanık müdafii ve tevdi kararı üzerine duruşmadan haberdar edilen Yapı Kredi Bankası vekili tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 2016/10595 Esas, 2017/2172 Karar sayılı kararı ile "Şikayetçi kurumun duruşmadan haberdar edilip iddia ve delillerini sunma ve davaya katılma olanağı sağlanarak sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, iddia hakkı kısıtlanmak suretiyle CMK.nun 233 ve 234. maddelerine aykırı davranıldığı" gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma sonrası, yapılan yargılamada; Denizli 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 2017/361 Esas ve 2018/69 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, aynı şekilde başkasına ait banka veya kredi kartını rıza dışı kullanma suçundan, kartın eşine ait olması ve olayda şahsi cezasızlık sebebi bulunması sebebiyle, ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

5. İlgili kararın, katılan Yapı Kredi Bankası vekili tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 2018/6273 Esas, 2018/9472 Karar sayılı kararı ile "Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucu, TCK.nun 245/4. madde ve fıkrası sadece aynı Kanunun 1. fıkrasında düzenlenen eyleme uygulanabileceği, TCK.nun 245/3. maddesi kapsamındaki sahte oluşturulan kartı kullanmak suçu yönünden uygulama alanı bulunmadığı anlaşılmakla, toplanan deliller mahkemece değerlendirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken yazılı şekilde hükümler kurulmasının hukuka aykırı olduğu" gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiştir.

6. Bozma sonrası, Denizli 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 2018/798 Esas ve 2019/463 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, sahte banka veya kredi kartını kullanarak yarar sağlama suçundan, 3 yıl 4 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, karar verilmiştir.

6. Bozma sonrası, Denizli 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 2018/798 Esas ve 2019/463 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, sahte banka veya kredi kartını kullanarak yarar sağlama suçundan, 3 yıl 4 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, karar verilmiştir.

7. Kararın, bu kez de sanık müdafii tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 2020/5286 Esas, 2021/1927 Karar sayılı kararı ile,

a. "Sanık hakkında katılan ... ... adına sahte belgelerle üretilen kredi kartını kullandığından bahisle açılan davada: suça konu kredi kartıyla yapılan harcamaların şifre kullanılarak mı yoksa imza karşılığı mı yapıldığı, şifre kullanılarak yapılmış ise bankasından sorulmak suretiyle şifrenin nasıl oluşturulduğu, harcamalar imza karşılığı yapılmış ise varsa fatura ve sliplerin temin edilerek üzerlerinde atılı bulunan imzaların sanığın eli ürünü olup olmadığının saptanması, mümkün olması halinde harcamaların yapıldığı işyeri sahipleri belirlenerek tanık sıfatıyla beyanlarının alınıp varsa güvenlik kamera görüntülerinin temin edilerek görüntülerdeki kişinin sanık olup olmadığının belirlenmesi ve sonucuna göre tüm delillerin birlikte değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, eksik araştırmayla yazılı şekilde karar verilmesinin,

b. Kabule göre de; TCK.nın 245/1. maddesi gereğince cezalandırılması istemiyle açılan davada sanığa ek savunma hakkı verilmeden, TCK.nın 245/3. maddesi uyarınca ceza verilmesi suretiyle CMK.nın 226. maddesine aykırı davranılmasının,"

Hukuka aykırı olduğu gerekçeleri ile bozulmasına karar verilmiştir.

8. Bozma sonrası Denizli 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.12.2021 tarihli, 2021/149 Esas ve 2021/857 Karar sayılı kararı ile sanığın, sahte banka veya kredi kartını kullanarak yarar sağlama suçundan, 3 yıl 4 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri

Suça konu kart sahte olmamasına ve atılı suç sanık tarafından işlememesine rağmen, eksik araştırma ile mahkumiyet kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın, eşi adına sahte kart başvurusunda bulunduğu ve akabinde tahsis edilen kartı teslim alarak kullandığı iddiasına ilişkindir.

2.Yapılan başvuru üzerine, ...adına Yapı Kredi Bankası 4506 \*\*\*\* \*\*\*\* 0280 numaralı kredi kartının tahsis edildiğine, 09.01.2008 tarihinde kart kayıp başvurusuna bulunulması sonucu kredi kartı hesabının, 4506 \*\*\*\* \*\*\*\* 1477 numaralı kartı üzerinden devam edildiğine, her iki kartın da adreste ...in eşi olan sanığa teslim edildiğine ve kart ile 07.10.2006 ve 06.03.2008 tarihleri arasında bir çok harcama yapıldığına, kart ekstrelerinin 01.06.2008'e kadar ... Mahallesi adresine gönderildiğine dair banka yazı cevapları ve hesap özeti dökümleri dosyada mevcuttur.

3. Bankacılık Hizmetleri ve Kredi Kartı Sözleşmesi ile teslim belgesindeki imzaların ...'a ait olmadığı, sanığa ait olmasının ise muhtemel olduğu İzmir Kriminal Polis Laboratuvarının 24.12.2008 ve 25.10.2013 tarihli raporları ile tespit edilmiştir.

4. Sanık adına kayıtlı 0537\*\*\*\*\* 67 numaralı hattan 28.05.2008 ve 31.05.2008 tarihleri arasında ilgili bankanın arandığı HTS raporu ile sabittir.

5. Adli Tıp Kurumu'nun 02.12.2012 tarihli raporu ile, sahte olduğu iddia edilen diğer suça konu kart ile ilgili HSBC Bankası ile yapılan görüşmelerdeki sesin katılana ait olduğunun kuvvetle mümkün ve muhtemel olduğu belirlenmiştir.

6. Bozma sonrası banka ile yapılan yazışma neticesinde, bahsi geçen harcamaların ne şekilde yapıldığının belirlenemediği konusunda bilgi verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri Yönünden

Sanığın, olay tarihinde eşi olan katılan ... adına Yapı Kredi Bankasına kredi kartı başvurusunda bulunarak, tahsis ettirdiği kredi kartını teslim almak suretiyle farklı tarihlerde kullandığı iddiasına dayanan olayda;

Sanığın savunmasında "Yeliz ...'ın eski eşi olduğunu, evlilik süresinde beraber kullandıkları kartlar olduğunu, eşinin kimlik kartını alarak bankaya kredi kartı talebinde bulunmadığını, Yeliz ... ile boşandıktan sonra, eşinin kendisi hakkında şikayetçi olduğunu, oysa ki kartı birlikte kullandıklarını" beyan ederek suçlamaları kabul etmemesi, suça konu kartın sanık tarafından teslim alındığı sabit ise de, kartın ortak ikamette olay tarihinde eş olan sanığa teslim edilmesinin yasal mevzuata uygun olması, suça konu kart ile 07.10.2006 ve 06.03.2008 tarihleri arasında yaklaşık iki yıl süre ile bir çok harcama yapılması ve kart ekstrelerinin tarafların ortak ikameti olan, ... Mahallesi adresine gönderilmesi karşısında, katılanın bu süre boyunca karttan bilgisi olmamasının mümkün olamayacağı, ayrıca dosyada bahsi geçen ancak temyiz dışı olan, katılan adına yine sanık tarafından yapılan başvuru sonucu HSBC Bankasından kredi kartı tahsis edildiği iddiasına ilişkin yapılan araştırmalar neticesinde; Adli Tıp Kurumunun 02.12.2012 tarihli raporu ile HSBC Bankası müşteri hizmetleri ile yapılan görüşmelerdeki sesin, kuvvetle mümkün ve muhtemel derecesinde katılana ait olduğunun, dolayısıyla aynı iddiaya konu HSBC Bankası kredi kartından katılanın bilgisi olduğunun belirlenmesi, yine suça konu kart ile ilgili Ocak 2008'de kayıp başvurusunda bulunan katılanın, 02.06.2008 tarihinde şikayetçi olmasının çelişki oluşturması ve bozma ilamında belirtildiği üzere, suça konu kart ile yapılan harcamaların, aradan geçen süre itibariyle ne şekilde ve kim tarafından yapıldığının da tespit edilememesi hususları birlikte değerlendirildiğinde, dosya içinde sanığın atılı suçu işlediğine dair, savunmasının aksini kanıtlar kesin ve somut herhangi bir delil olmadığı anlaşılmakla, sanığın atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Denizli 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.12.2021 tarihli, 2021/149 Esas ve 2021/857 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.04.2024 tarihinde karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2013/15218, Karar No: 2013/14987, Tarih: 04.11.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/15218 E.  ,  2013/14987 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacılar vekili, davalıya trafik sigortalı aracın, karıştığı kaza sonucu müvekkillerinin oğlu olan Mehmet Akgün'ün vefat ettiğini belirterek müvekkili baba Halef Akgün için 500,00 TL, müvekkili anne ... için 500,00 TL olmak üzere toplam 1.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının temerrüt tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 08/06/2012 tarihli ıslah dilekçesi ile destekten yoksun kalma tazminatı taleplerini toplam 21.865,28 TL'ye yükselttiklerini bildirmiştir.

Davalı vekili, davacı tarafça müvekkili şirkete bir başvuru yapılmadığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davacı ... Aygün için 13.157,33 TL, davacı Halef Akgün için 8.707,95 TL olmak üzere toplam 21.865,28 TL destekten yoksun kalma tazminatının 31.05.2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, davacı ...'ün ölenin salt mirasçısı sıfatıyla değil, destekten yoksun kalan üçüncü kişi sıfatıyla dava açmış olmasına, ölüm nedeniyle doğrudan davacı üzerinde doğan destekten yoksunluk zararının oluşumundaki kusurun davacıya yansıtılamayacağına; dolayısıyla araç sürücüsünün veya işletenin tam kusurlu olmaları halinde, desteğinden yoksun kalan davacıyı etkilemeyeceğine; 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu ve Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları’na göre, aracın zorunlu mali sorumluluk sigortacısı davalı ... şirketinin, işletenin üçüncü kişilere verdiği zararları teminat altına aldığına ve olayda işleten veya sürücü tam kusurlu olsalar bile, destekten yoksun kalan davacının da zarar gören üçüncü kişi konumunda bulunduğundan, davalı ... şirketinin sorumlu olacağına (HGK'nun 15.6.2011 gün ve 2011/17-142 esas-411 karar, HGK'nun 22.2.2012 gün 2011/17-787 esas 2012/92 karar, 16.1.2013 gün ve 2012/17-1491 Esas 2013/74 Karar sayılı sayılı ilamları uyarınca) göre, davalı vekilinin davacı ...'e yönelik temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davalının, davacı Halef Akgün'e yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

2-Davalının, davacı Halef Akgün'e yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 92/a maddesinde, işletenin bu kanun uyarınca eylemlerinden sorumlu tutulduğu kişilere karşı yöneltebileceği taleplerin Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası teminatı dışında kaldığı öngörülmüştür. Davacı Halef Akgün, desteğin sürücüsü olduğu aracın işleteni olup, anılan yasal düzenleme gereğince adı geçen davacının davalı ... şirketinden tazminat talep etme hakkı bulunmadığından davacı Halef Akgün tarafından açılan davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde adı geçen davacı yönünden de davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin davacı ...'e yönelik tüm temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin davacı Halef Akgün'e yönelik temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, aşağıda dökümü yazılı 573,78 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan tahsiline 04/11/2013 üye ...'ın karşı oyu ve oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Uyuşmazlık, 2918 sayılı KTK.dan doğan, tehlike sorumluluğu nedeniyle sürücünün vefatı halinde desteğinden yoksun kalanların tazminat taleplerinde, ölen desteğin müterafik kusurunun tazminattan indirim sebebi teşkil edip etmeyeceği, desteğin kusurunun işleten ve araç ZMSS.ini düzenleyen sigorta şirketini ne şekilde etkileyeceğine ilişkindir.

Konu ile ilgili yasal düzenlemeler gözden geçirildiğinde;

6098 sayılı TBK.nun 51/1 maddesinde "Hakimin tazminatın kapsamını ve ödenme biçimini, durumun gereğini ve özellikle kusurun ağırlığını gözönüne alarak belirleyeceği" ,

TBK. 52/1 maddesinde " zarar görenin zararı doğuran fiile razı olması veya zararın doğmasında ya da artmasında etkili olması veya tazminat yükümlüsünün durumunu ağırlaştırması halinde hakim tazminatı indirebileceği veya tamanen kaldırabileceği",

TBK 53/3 maddesinde "ölenin desteğinden yoksun kalan kişilerin bu sebeple uğradıkları kayıpların" ölüm halinde uğranılan zararlardan bulunduğu,

2918 sayılı KTK 85/1 maddesinde "Bir motorlu aracın işletilmesinin bir kimsenin ölümüne veya yaralanmasına yahut bir şeyin zarara uğramasına sebep olması durumunda motorlu aracın bir teşebbüsün ünvanı veya işletme adı altında veya bu teşübbüs tarafından kesilen biletle işletilmesi halinde, motorlu aracın işleteni ve bağlı olduğu teşebbüsün sahibinin doğan zarardan müştereken ve müteselsilen sorumlu tutulacağı",

2918 sayılı KTK 85/son maddesinde " işleten ve araç işleticisi teşebbüs sahibinin, aracın sürücüsünün veya aracın kullanılmasına katılan yardımcı kişilerin kusurundan kendi kusuru gibi sorumlu", olduğu,

2918 sayılı KTK 85/son maddesinde " işleten ve araç işleticisi teşebbüs sahibinin, aracın sürücüsünün veya aracın kullanılmasına katılan yardımcı kişilerin kusurundan kendi kusuru gibi sorumlu", olduğu,

2918 sayılı KTK 86/2 maddesinde " sorumluluktan kurtulamayan işleten veya araç işleticisinin bağlı olduğu teşebbüs sahibinin, kazanın oluşumunda zarar görenin kusurunun bulunduğunu ispat ederse hakimin durum ve şartlara göre tazminat miktarını indirebileceği",

2918 sayılı KTK 91/1 maddesinde "İşletenlerin, bu Kanununun 85. maddesinin 1 fıkrasına göre olan sorumluluklarının karşılanmasını sağlamak üzere mali sorumluluk sigortası yaptırmalarının zorunlu" bulunduğu,

Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumlluluk Sigortası Genel Şartlarının, "Sigortanın Kapsamı" başlıklı A.1 maddesinde "sigortacının poliçede tamınlanan motorlu aracın işletilmesi sırasında bir kimsenin ölümüne veya yaralanmasına veya bir şeyin zarara uğramasına sebebiyet vermiş olmasından dolayı 2918 sayılı KTK ya göre işletene düşen hukuki sorumluluğu zorunlu sigorta limitlerine kadar temin edeceği... " öngörülmüştür.

Destekten yoksunluk tazminatı, ölüm nedeniyle ortaya çıkan, miras hukukundan bağımsız, yansıma yolu ile uğranılan maddi zararın tazmini amacını güden bir taleptir.(Emre Gökyayla S:46 vd)

Kusursuz sorumlulukta tazminat belirlenirken aksi öngörülmemişse (TBK 49 vd) kusura dayanan sorumluluk hükümlerinin uygulanacağı doktrinde ve yargısal içtihatlarda benimsenmektedir. Tazminatta indirime sebep olan TKB 51, 52 madde hükümleri, kusursuz sorumluluk hallerinde takdir edilecek tazminatlarda da indirim sebebi teşkil edecektir (K.Oğuzman- T.Öz Borçlar Hukuk Genel Hükümler S:131, F.Eren Borçlar Hukuku Genel Hükümler S:7, 728, H.Nomer Haksız Fiil Sorumluluğundan maddi tazminatın belirlenmesi S:77).

Sorumluluğun tehlike esasına dayanmasında da müterafık kusurun indirime engel teşkil etmeyeceği, zarar görenin müterafik kusurunun dikkate alınacağı 2918 sayılı Yasanın 86/2 maddesinde de açıkça vurgulanmıştır.

TBK 52. maddesinde öngörülen müterafik kusur, zarar görenin zararın doğmasına veya artmasına yaptığı katkı olup mağdur, zarar veren şahsın hal ve mevkini ağırlaştırdığı için hakim tazminatı indirmekte veya kaldırmaktadır.

Nitekim, Federal Mahkeme de sigorta şirketinin, ölen desteğin kazanın oluşumundaki kusur oranında ödemesi gereken tazminat tutarında indirimi uygulamıştır.

Bu noktada destekten yoksunluk tazminatının bağımsız hak niteliğinin, müterafik kusur uygulamasına etkisinin ne olduğu önem kazanmaktadır.