muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/3171, Karar No: 2021/4496, Tarih: 01.04.2021

**10. Hukuk Dairesi         2019/3171 E.  ,  2021/4496 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, Alman rant sigorta rejimine giriş tarihi olan 5.1.1983 tarihinin Türkiye’de sigorta başlangıç tarihi olduğunun ve yaşlılık aylığına hak kazandığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde ilamında belirtildiği şekilde 5.1.1983 tarihinin sigorta başlangıcı olduğunun tespitine, davacının yaşlılık aylığına hak kazandığının tespitine ilişkin taleplerinin geri alınmış olması nedeniyle bu hususta karar verilmesinine yer olmadığına karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davanın geri alınması müessesesi, 1086 sayılı HUMK'nın 185 inci maddesinde, 6100 sayılı HMK'nun ise 123 üncü maddesinde düzenlenmiştir. Her iki kanunda da davalının rızası olmaksızın davacının davasından sarfınazar edemeyeceği (davasını geri alamayacağı) hüküm altına alınmıştır. 6100 sayılı HMK'daki düzenlemede davalı rızasının açık olması gerektiği belirtilmişken, 1086 sayılı HUMK'da davalı rızasının açık olması gerektiği yönünde bir hükme yer verilmemiştir. Ancak teoride ve uygulamada, davalı rızasının açık olması gerektiği, zımni rızanın yeterli olmadığı, HUMK döneminde de kabul edilmiştir. Uygulamada davanın geri alınmasına davanın atiye bırakılması dendiği de görülmektedir. Ancak, ne HUMK'da ne de HMK'da "davanın atiye bırakılması" diye bir müessese yoktur. Yine HUMK'da davanın geri alınması için "davayı takipten sarfınazar etmek" terimi, uygulamada ise kanundaki tabir ya da davayı takipten vazgeçmek tabiri de kullanılmakta idi. Davanın geri alınabilmesi için davalının açık muvafakati gerekir. Davacının davasını geri alması ve davalının da bu geri almaya açık muvafakat etmesi durumunda mahkemece "karar verilmesine yer olmadığına dair" karar verilmesi gerektiği gerek teoride gerekse Yargıtay uygulamasında kabul edilmiştir. Davanın geri alınması durumunda, dava hiç açılmamış sayılır, mahkemece geri alma anına kadar yapılan yargılamadaki oluşan kanaate göre haksız olduğu düşünülen tarafa vekâlet ücreti ve diğer yargılama giderleri yüklenir. Davacı, geri aldığı davasını ileride harçlarını yatırmak suretiyle tekrar açabilir.

Buna göre eldeki davada, davalı Kurumun davacının yaşlılık aylığına hak kazandığının tespitine yönelik taleplerini geri almasına yönelik açık rızası bulunmadığından davada karar verilmesine yer olmadığına dair hüküm kurulması isabetsizdir. Bu bağlamda Mahkemece, önceki bozma kararımızda gözetilerek tahsis koşulları irdelenerek sonucuna göre karar verilmelidir.

Buna göre eldeki davada, davalı Kurumun davacının yaşlılık aylığına hak kazandığının tespitine yönelik taleplerini geri almasına yönelik açık rızası bulunmadığından davada karar verilmesine yer olmadığına dair hüküm kurulması isabetsizdir. Bu bağlamda Mahkemece, önceki bozma kararımızda gözetilerek tahsis koşulları irdelenerek sonucuna göre karar verilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 01/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/12262, Karar No: 2007/11358, Tarih: 26.09.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/12262 E.  ,  2007/11358 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat istemine ilişkin davada Denizli Asliye Ticaret ile 3. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, trafik kazasından kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Dosya kapsamından, davanın 30.05.2006 tarihinde asliye hukuk mahkemesine açıldığı, Denizli İlinde H.S.Y.K.'nın 20.07.2006 tarih 352 sayılı kararı ile Müstakil Asliye Ticaret Mahkemesi kurulup, 21.08.2006 tarihinde faaliyete geçmesi sebebiyle dosyanın ticaret mahkemesine gönderilmesine karar verildiği, asliye ticaret mahkemesince de davanın mutlak ticari dava olmadığı, iş bölümü itirazında bulunulmadığı gerekçeleri ile görevsizlik kararı verilip, dosyanın asliye hukuk mahkemesine gönderilmesine karar verildiği anlaşılmaktadır.

T.T.Y.'nın 4. maddesinde mutlak ticari davalar sınırlı olarak belirtilmiş olup, aynı yasanın 5. maddesinde de aksine hüküm olmadıkça, dava olunan şeyin değerine göre asliye hukuk veya sulh hukuk mahkemesinin ticari davalara dahi bakmakla görevli olduğu hüküm altına alınmıştır.

Denizli İlinde H.S.Y.K.'nın 20.07.2006 tarih 352 sayılı kararı ile asliye ticaret mahkemesi kurulup, 21.08.2006 tarihinde faaliyete geçtiği, eldeki davanın mutlak ticari dava olmadığı anlaşılmakla, davanın asliye ticaret mahkemesi kurulmadan önceki açıldığı hukuk mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince Denizli 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 26/09/2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1166, Karar No: 2013/5377, Tarih: 09.05.2013

**20. Hukuk Dairesi         2013/1166 E.  ,  2013/5377 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar Hazine ile .... ve ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... Yönetimi dava dilekçesi ile; .... Köyünde 5304 sayılı Kanun ile değişik 3402 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılan kadastro çalışmalarında orman alanlarının kısmî ilâna çıkartıldığını,.... Köyü sınırları içinde bulunan, ekli krokide 1 ilâ 4 numaralarla gösterilen taşınmazların orman sayılan yerlerden olduğu halde, orman sınırları dışında bırakıldığını belirterek, bu bölümlerin orman niteliğiyle Hazine adına tescilini istemiştir. Dava konusu taşınmazlar, kadastro müdürlüğünce davalı olarak tespit edilerek tutanakları mahkemeye gönderilmiştir.

Mahkemece, parsel çokluğu nedeniyle tefrik kararları verildikten sonra, davanın kabulüne, çekişmeli .... Köyü 108 ada 29, 37, 38 ve 46 parsel sayılı taşınmazların orman vasfı ile Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine ve gerçek kişiler tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, orman kadastrosuna ve kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde orman kadastrosu, 3402 sayılı Kanunun 5304 sayılı Kanun ile değişik 4. maddesi hükümlerine göre yapılmış, çekişmeli taşınmazlar orman sınırları dışında bırakılmıştır.

Mahkemece, davanın kabulüne, .... Köyü 108 ada 29, 37, 38 ve 46 parsel sayılı taşınmazların orman içi açıklık niteliğinde olduğundan bahisle orman vasfıyla Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş ise de; yapılan inceleme ve araştırma ile orman bilirkişi raporu hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki; dosya içersinde yer alan orman bilirkişi raporunda dava konusu 108 ada 37 ve 46 parsel sayılı taşınmazların tamamının, 108 ada 29 ve 38 parsel sayılı taşınmazların ise (A) harfi ile gösterilen bölümlerinin 1953 tarihli hava fotografları ile 1957 tarihli memleket haritasında yeşil renk ile boyalı orman alanında kaldığı belirtilmesi karşısında, yeşil rengin neden kaynaklandığı açıklanmamış, memleket haritasında taşınmazların bulunduğu bölümlerin hangi rumuzla sembolize edildiği de belirtilmemiştir. Komşu taşınmazların kadastro tutanak örnekleri ve dayanak belgeleri getirtilip dava konusu taşınmazları ne olarak sınır gösterdikleri araştırılmamış, davalı taraf kazandırıcı zaman aşımı zilyetliğine de dayanmakta olup, mahkemece, tarım bilirkişisi dinlenmemiştir. Bu şekilde eksik araştırma ve incelemeye dayalı olarak hüküm kurulamaz.

Bu sebeplerle; mahkemece, yöreye ait en  eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında halen

Bu sebeplerle; mahkemece, yöreye ait en  eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında halen

Çevre ve Orman Bakanlığı (Orman ve Su İşleri Bakanlığı) ve bağlı birimlerinde  görev yapmayan bu konuda uzman serbest orman mühendisleri arasından seçilecek iki  orman yüksek mühendisi, bulunamaması halinde 2 orman mühendisi   bir harita mühendisi, bulunamaması halinde bir fen elemanı   aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmazlar ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazların öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 sayılı kanunlar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 sayılı Kanunun 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 3/3/2005  gününde yürürlüğe giren 5304 sayılı Kanunun 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yok edilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli;  fen ve uzman orman bilirkişilerden, taşınmazın konumunu gösteren orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeğini kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de memleket haritası ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazların konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri ayrı renklerle işaretli ve bilirkişilerin onayını taşıyan, duraksamaya yer vermeyecek nitelikte kroki düzenlettirilmeli, taşınmazların memleket haritasında yeşil alana denkgelmesi halinde yeşil rengin neden kaynaklandığı hava fotografları da incelenmek suretiyle belirlenmeli, harita üzerindeki semboller açıklanmalı, taşınmazların gerçek eğimlerini de açıklayan bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı, keşifte, çekişmeli taşınmazlar  hâkim tarafından gözlemlenmeli, üzerlerinde neler bulunduğu (bitki örtüsü, ağaçların cinsi, sayısı vb.) ayrıntılı olarak keşif tutanağına yazılmalı,  komşu parsellerin tutanak ve dayanakları getirtilip uygulanmalı, çekişmeli yerleri sınır olarak nasıl nitelendirdikleri araştırılmalı, taşınmazların orman sayılan yerlerden olup olmadığı  belirlenmeli, 6831 sayılı Kanunun 17/2. maddesi açısından komşu parsel tutanakları da getirtilip denetlenmeli,

Yukarıda açıklanan yöntemle yapılacak araştırma sonucu taşınmazların orman sayılan yerlerden olmadığı belirlendiği takdirde, bu kez, zilyetlik yolu ile kazanma koşullarının araştırılmalıdır. Bu cümleden olarak; yapılacak keşifte tarım uzman bilirkişi olarak ziraat mühendisine inceleme yaptırılıp, zilyetlikle kazanılabilecek kültür arazisi olup olmadıkları belirlenip, bu yolda rapor alınmalı, varsa üzerlerinde bulunan ağaçların cinsi, sayısı özellikle yaşı açıklanmalı; komşu parsellerin tutanak ve dayanakları getirtilip uygulanmalı; bu taşınmazları sınır olarak nasıl nitelendirdikleri araştırılmalı; varsa, zilyetlik tanıkları taşınmazlar başında dinlenmeli; zilyetliğin ne zaman başladığı, kaç yıl, ne şekilde devam ettiği sorulup, kesin tarih ve olgulara dayalı, açık yanıtlar alınıp; tesbit tarihine kadar gerçek kişiler yararına zilyetlikle kazanma koşullarının oluşup oluşmadığı belirlenmeli, oluşacak sonuca göre karar verilmelidir. Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak hüküm kurulması usûl  ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Hazine ve gerçek kişilerin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, alınan temyiz harcının istek halinde iadesine 09.05.2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5305, Karar No: 2015/10384, Tarih: 14.09.2015

**16. Hukuk Dairesi         2015/5305 E.  ,  2015/10384 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANTALYA KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; “çekişmeli taşınmazın beyanlar hanesinde eylemli orman olduğuna dair şerh bulunmadığı açıklanarak davalı Orman İdaresi yönünden davanın husumet yokluğundan reddine karar verilmesi gereğine” değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın davalı Orman İdaresi yönünden husumet yokluğundan, davalı Hazine yönünden ise esastan reddine, çekişmeli 369 ada 6 parsel sayılı taşınmazın 6831 sayılı Kanun'un 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkartıldığının tespitine ve Hazine adına tapuya tesciline, taşınmaz üzerindeki evin ... ait olduğunun tespitine ve tapu kütüğünün beyanlar hanesine gösterilmesine, davacının dava dilekçesinde belirttiği 6 parselin bitişiğindeki 7 parsel olarak tespit edilen zeytin bahçesi niteliğinde olduğu iddia edilen yer kayalık ve çalılık olduğundan davacının bu bölümler için talebinin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı .... tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve davanın esası yönünden önceki hüküm kesinleşmiş olduğuna göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz edenden alınmasına, 14.09.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/37987, Karar No: 2021/6351, Tarih: 01.06.2021

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2017/37987 E.  ,  2021/6351 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK’nın 158/1-g,62,52/2-4,53, CMUK’nın 326/son. maddeleri gereğince mahkumiyet(3 kez)

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanıklar tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sanık ... tarafından yapılan temyiz talebinin incelenmesinde;

Hükmün, duruşmaya katılan sanığın yüzüne karşı 08/12/2016 tarihinde açıklandığı, sanığın yüze karşı verilen mahkumiyet hükmüne yönelik 1412 sayılı CMUK'un 310/1 maddesinde belirtilen 1 haftalık süre geçtikten sonra 16/01/2017 tarihli yapmış olduğu temyiz inceleme başvurusunun 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2-Sanık ... tarafından yapılan temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanığın,... ile fikir ve eylem birliği içerisinde yerel gazeteye işçi aradıkları yönünde ilan verip irtibat numarası olarak ...’a ait telefon numarasını verdikleri, gazetedeki ilanı okuyan mağdurlar ..., ... ve ...’nın ... ve... ile irtibat kurdukları daha sonra mağdurlar ile sanık ile...’un ayrı ayrı buluştukları, mağdurları işe sokacaklarından bahisle masraf adı altında mağdur ...’den 70 TL, diğer mağdurlar ... ve Erkan’dan ise 200’er TL para aldıkları ve daha sonra mağdurlara yeniden görüşmek için buluşma tarihi ve saati söyledikten sonra ortadan kayboldukları iddia ve kabul olunan olayda;

Sanığın dolandırıcılık kastıyla gazeteye verdiği ilan yoluyla mağdurlara ... bulma vaadiyle para alma eyleminin; sanık ile mağdurların yüz yüze görüşmeleri ve menfaat temininin bu yüz yüze görüşme ile gerçekleşmesi sebebi ile gazetenin sağladığı kolaylığın ortadan kalktığı, bu nedenle sanığın eyleminin 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaştırma kapsamına alınan TCK 157. madde basit dolandırıcılık suçunu oluşturduğu gözetilmeyerek suç vasfında hataya düşülmek sureti ile nitelikli dolandırıcılık suçundan hüküm kurulması;

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, bozmanın CMUK'un 325. maddesi gereğince temyiz talebi reddedilen sanık ...’a sirayetine, 01/06/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14187, Karar No: 2013/12352, Tarih: 13.06.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/14187 E.  ,  2013/12352 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 2.FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 2.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 06.10.2011 tarih ve 2011/21-2011/161 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı ile "... , ... , ..., ... ’üm" isimli kitabının basım ve dağıtımı konusunda sözleşme imzaladığını, 30.10.2008 tarihli sözleşmeye göre 2.500 adet kitap için 2.500,00 TL telif ücreti ödeneceğini, 2500 adet kitap basılmasına rağmen davalının sadece 500,00 TL ödediğini, müvekkilinin bakiye alacağın tahsili için başlatılan takibe davalının haksız yere itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptaline ve %40 icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, sözleşmede 2.500 TL telif ücreti ödeneceğinin kararlaştırıldığını ancak bu güne kadar 385 kitap satıldığını, muaccel olan alacağın ise buna göre 385,00 TL olduğunu, davacıya 500,00 TL ödeme yapıldığını, bakiye kısmın kitap satılmadığı için muaccel olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, taraflar arasındaki sözleşmede bir vade öngörülmeksizin ücretin "beş eşit taksitte" ödeneceğinin düzenlendiği, bu düzenlemede vade öngörülmemekte ise de basımı yapılan kitapların satışından sonra ödeneceği hususu açıkça yazılı bulunmadığından, basımdan sonra ödenmesi gerekeceğinin anlaşılması gerektiği, kitabın basımından sonra 30.10.2008 tarihli "Telif hakkı ücreti" başlıklı belge ekindeki ödeme kaydına göre ilk taksitin basımdan hemen sonra 04.11.2008 tarihinde ödenmiş olmasının da bu vadeyi desteklediği, yine sözleşmede 5 eşit taksitin hangi vadelerle ödeneceğinin de yazılmadığı, bu gibi hallerde taksit sürelerinin aylık olarak anlaşılması gerekeceği, buna göre davalı tarafın davacının kalan telif ücreti alacağını 04.12.2008- 04.03.2009 tarihleri arasında 500 TL taksitle ödemesi gerekeceği, takip tarihi itibariyle tüm taksitlerin muaccel hale geldiği, davalının takibe itirazının yerinde olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davalı temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 115,45 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 13.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11896, Karar No: 2015/1967, Tarih: 15.06.2015

**20. Ceza Dairesi         2015/11896 E.  ,  2015/1967 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Değişen niteliğine göre "kullanmak için uyuşturucu madde

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Kolluk görevlilerinin istihbarî çalışmalarında esrar sattığı yönünde bilgi edinilen ve olay tarihinde, saat 18.30 sıralarında, beklemekte olduğu sokakta polisleri görünce elinde bulunan poşeti cebine sokmaya çalıştığı esnada yakalanan sanığın, rızasıyla görevlilere teslim ettiği poşet içerisinde kağıtlara sarılı 24 paketçik halinde esrar ele geçirilmiş olması karşısında; sanığın esrar sattığı yönündeki duyumlara, sokakta beklemekte iken yakalanmasına, suç konusu esrarın ele geçirildiği yer ve zaman ile paketçik sayısına göre, sanığın eyleminin “satmak amacıyla uyuşturucu madde bulundurma” suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç niteliğinde yanılgıya düşülerek “kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçundan mahkûmiyet hükmü kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesinin 1. fıkrası ve 1412 sayılı CMUK’nın 326. maddesinin son fıkrası uyarınca sonuç ceza yönünden sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 15/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15717, Karar No: 2013/13174, Tarih: 24.06.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/15717 E.  ,  2013/13174 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Pınarbaşı (Kayseri) Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 21.06.2012 tarih ve 2011/45-2012/129 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin dava dışı ... isimli kişinin sahibi bulunduğu ... Eğitim ve Rehabilitasyon merkezine 25 11 2009 tarihli adi ortaklık sözleşmesi ile %50 hisse oranında ortak olduğunu, ortaklık sözleşmesi ile işletmenin kurumlardan hak ve alacaklarının yatırıldığı davalı bankanın Pınarbaşı şubesindeki 54028094-5001 nolu hesapta da müşterek hesap sahibi olduğunu, sözleşmenin kurulmasından sonra ...’in müvekkili zararına eylemlerde bulunması nedeniyle sözleşmenin 11. Maddesine dayanarak 03/03/2010 noter ihtarı ile ...’e verilen temsil yetkisini kaldırılarak, sözleşmenin feshinin ihbar edildiğini ve dava dışı üçüncü kişinin müvekkilinin de sahibi olduğu Özel Gözde Rehabilitasyon Merkezi’nin ... ve ortağı ... adına bulunan 54028094-5001 nolu hesaptan tek imza ile istifade etmesine engel olunması amacıyla davalı bankaya ihtar gönderildiğini, buna rağmen dava dışı ...’in müvekkilinin de hesap sahibi sıfatını taşıdığı hesaptan 25/03/2010 tarihinde 17.000 TL ve 21/04/2010 tarihinde ise 19.352 TL tutarındaki meblağı tek imza ile çekerek müvekkilini zarara uğrattığını, davalı bankanın çekilen ihtara rağmen tek imza ile hesap hareketlerine onay vermesi nedeniyle zarardan sorumlu olduğunu iddia ederek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak şartıyla 10.000,00 TL tazminatın davalı bankaca dava dışı 3. kişiye ödeme tarihinden itibaren işletilecek avans faizi ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.