muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/12091, Karar No: 2014/15714, Tarih: 13.11.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/12091 E.  ,  2014/15714 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kazan Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/03/2013

NUMARASI : 2011/47-2013/95

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili ile davalılar Z.. Ş.. ve H.. Ecza Deposu Tic. A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili; davalıların sürücüsü ve işletenleri oldukları 06 J... plakalı araç ile 34 Y... plakalı aracın karıştığı trafik kazasında yolcu olan müvekkili H.. B..'ın kemik kırıkları olacak şekilde yaralandığını, yaralanma sebebiyle aylarca hareketsiz yatağa mahkum kaldığını, çalışamadığından gelir kaybına uğradığını, kaza sebebiyle müvekkillerinin derin elem ve keder duyduğunu, kazanın meydana gelmesinde davalıların tam kusurlu olduğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla ıslah neticesinde 1.723,70 TL maddi tazminat ile müvekkili H.. B.. için 30.000,00 TL, diğer müvekkili Z.. B.. için 20.000,00 TL olmak üzere toplam 50.000,00 manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalı Z.. Ş.. ve H.. Ecza Deposu Tic. A.Ş. vekili; müvekkillerinin kusursuz olduğunu, müvekkillerinin kaza sebebiyle mağdur olduğunu, ticari faiz istenemeyeceğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Davalı İ.. P.. ve N.. K.. vekili; iddia edilen alacağa ilişkin zamanaşımı süresinin dolduğunu, müvekkillerinin kusursuz olduğunu, davacı H.. B..'ın çalışamadığı dönemde maaşını aldığını, yolluk-fazla mesai ve havuz parası taleplerini varsayımsal olduğundan maddi zarar bulunmadığını, davacı Z.. B.. için manevi tazminat istenemeyeceğini, manevi tazminat talebinin fahiş olduğunu ve ticari faiz istenemeyeceğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece; iddia, savunma, toplanan kanıtlara ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kısmen kabulü ile, 1.723,70 TL maddi tazminatın 1.292,78 TL'sinin davalılar İ.. P.. ve N.. K..'tan, 430,92 TL'sinin ise davalılar Z.. Ş.. ve H.. Ecza Deposu Tic. A.Ş'den, 5.000,00 TL manevi tazminatın 3.750,00 TL'sinin davalılar İ.. P.. ve N.. K..'tan, 1.250,00 TL'sinin ise davalılar Z.. Ş.. ve H.. Ecza Deposu Tic. A.Ş'den kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili ile davalılar Z.. Ş.. ve H.. Ecza Deposu Tic. A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve maddi tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına ve manevi tazminatın takdirinde 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 47. maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nesafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasına göre, davalılar Z.. Ş.. ve H.. Ecza Deposu Tic. A.Ş. vekilinin tüm, davacılar vekilinin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine yöneliktir.

818 sayılı BK'nın 50, 51 ve 142 vd. (6098 Sayılı TBK 60-61,163 vd.) maddelerinde bir zararın meydana gelmesine birden fazla kimsenin birlikte neden olması halinde bu kimselerin müteselsil sorumluluk esaslarına göre sorumlu olacakları düzenlenmiştir. Yine 2918 sayılı KTK'nın 88. maddesinde bir motorlu aracın katıldığı bir kazada üçünçü kişilerin uğradığı zarardan dolayı birden fazla kişi tazminatla yükümlü bulunuyorsa bu kişilerin müteselsil olarak sorumlu tutulacağı belirtilmiştir. 818 sayılı BK'nın 142.(6098 Sayılı TBK 163) maddesinde ise alacaklının, borcu dilerse müteselsil borçluların birinden dilerse hepsinden talep edebileceği düzenlenmiştir. 818 sayılı BK'nın 146. maddesi uyarınca müteselsil sorumluların iç ilişkide ödenen tazminat nedeniyle birbirlerine kusur oranına göre rücu haklarının mevcut bulunduğu açıktır.

Somut olayda, davacılar vekili tarafından kazaya karışan her iki aracın sürücü ve işletenlerine husumet yöneltilmiş olup, zararın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili talep edilmiştir.

Buna göre, mahkemece davalıların meydana gelen zarardan müştereken ve müteselsilen sorumlu oldukları gözetilerek zararın tüm davalılardan müşterekenen ve müteselsilen tahsiline karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kusur oranına göre sorumlu tutularak hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılar Z.. Ş.. ve H.. Ecza Deposu Tic. A.Ş. vekilinin tüm, davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün davacılar yararına BOZULMASINA, aşağıda dökümü yazılı 365,36 TL kalan harcın temyiz eden davalılar Z.. Ş.. ve H.. T.. alınmasına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 13.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/17165, Karar No: 2012/22113, Tarih: 29.05.2012

**3. Ceza Dairesi         2010/17165 E.  ,  2012/22113 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Niğde devlet hastanesi 26.4.2007 tarihili raporda mağdurun yüzündeki yaranın, yüzde sabit ize neden olup olmayacağı 6 ay geçtikten sonra yapılacak muayene ile karar verilebileceği belirtmesine göre, raporun gereği yerine getirilmeden yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca talep gibi BOZULMASINA, 29.5.2012 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15850, Karar No: 2016/4028, Tarih: 04.04.2016

**1. Hukuk Dairesi         2014/15850 E.  ,  2016/4028 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, kayden paydaş oldukları 244 parsel sayılı taşınmazla, komşu 254 parsel sayılı taşınmaz arasında kadimden beri Hamamdere deresinin mevcut olduğunu ancak davalı tarafından dere yatağı değiştirilerek derenin taşınmazından geçirildiğini ileri sürerek elatmanın önlenmesine dere yatağının eski hale getirilmesine karar verilmesini istemiş, yargılama aşamasında 253 parsel sayılı taşınmazın maliklerini de davaya dahil etmiştir.

Davalı, dere yatağını eski sınırlarına getirdiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dere yatağı değiştirilerek davacı taşınmazına müdahalenin keşfen sabit olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle, kayden davacılara ait 244 sayılı parsele davalı ...'un derenin akış yönünü değiştirerek müdahalesi saptanmak suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi doğru olduğuna göre; davalıların temyiz itirazları yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 512.30.-TL bakiye onama harcının temyiz eden davalı ve dahili davalılardan alınmasına, 04.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12430, Karar No: 2017/9728, Tarih: 03.07.2017

**8. Hukuk Dairesi         2017/12430 E.  ,  2017/9728 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İstihkak

KARAR

Dairemize ait 16.01.2017 gün, 2014/25834 Esas, 2017/203 K. sayılı geri çevirme kararının 1 nolu bendinin gereğinin yerine getirilmediği, geri çevirme kararında vurgulandığı üzere gerekçeli kararın davacı vekiline tebliğ edilmesi gerektiği halde buna dair herhangi bir işlem ve tebligat yapılmadığı, bu haliyle 16.01.2017 tarihli geri çevirme gereklerinin tam olarak yerine getirilmediği anlaşıldığından bu kez bizzat hakim denetiminde gerekli dikkat ve özenin gösterilerek yeni bir iade kararına mahal verilmeden;

Gerekçeli kararın davacıya tebliğ edilip edilmediğinin araştırılması, tebliğ edilmiş ise tebligat parçasının dosya arasına konulması; tebliğ edilmemiş ise, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun ilgili hükümleri uyarınca tebliğ edilerek temyiz süresinin beklenilmesi; ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahal Mahkemesi'ne GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.07.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8256, Karar No: 2011/8107, Tarih: 29.11.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/8256 E.  ,  2011/8107 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi istenilmekle; duruşma için belli edilen gün ve saatte temyiz eden davalı ... vekili Avukat ... ile aleyhine temyiz istenilen Hazine vekili Avukat... geldiler. Gelenlerin yüzlerine karşı duruşmaya başlandı. Tarafların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmanın bittiği bildirildi. Süresi içinde inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 150 ada 11 parsel sayılı 754.04 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, irsen intikal, ifraz, pay satın alma ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle payları oranında ... ve müşterekleri adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine vekili, yasal süresi içinde çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşlık ve kayalık niteliğindeki yerlerden olduğu iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne ve çekişmeli parselin Hazine adına tesciline (taşınmazın 1. derece doğal sit alanında kaldığının tapu kütüğünün beyanlar hanesinde gösterilmesine) karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Yargıtay duruşması için belirlenen 825.00 TL. vekalet ücretinin davalı taraftan alınarak kendisini duruşmada vekil ile temsil ettiren davacı tarafa verilmesine, 29.11.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1496, Karar No: 2020/853, Tarih: 06.02.2020

**16. Ceza Dairesi         2019/1496 E.  ,  2020/853 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

2) Sanık ... yönünden 07.09.2016

3) Sanık ... yönünden 26.08.2016

4) Sanık ... ... yönünden 29.08.2016

Hüküm : Sanıklar ... ve ... hakkında TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1 maddesi, TCK’nın 62, 53, 58/9, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddi, sanık ... hakkında TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1 maddesi, TCK’nın 62, 53, 58/9, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet kararına karşı istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi, sanık ... hakkında TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1 maddesi, TCK’nın 53, 58/9, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet kararına karşı istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve

gerekçe içeriğine göre, sanık ...’nün Bank Asya nezdindeki mutad hesap kayıtlarının müsnet suç yönünden delil ya da örgütsel faaliyet kabul edilemeyeceği belirlenerek yapılan inceleme sonunda;

06.07.2017 tarihli duruşma tutanağının ve gerekçeli kararın 5070 sayılı Elektronik İmza Kanununun 5 ve 22. maddeleri gereğince elektronik imza ile imzalandığı belirtildiği halde, duruşma tutanağının 100978 sicil numaralı kâtip, gerekçeli kararın ise 190057 sicil numaralı hakim ve 122784 sicil numaralı kâtip tarafından elektronik olarak imzalanmaması, sanık ...’ün, istinaf karar başlığında “suç”, “suç yeri”, “suç tarihi” ve “hüküm” başlıklarına yer verilmemesi mahallinde ikmal edilebilir noksanlık kabul edilmiştir.

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükümlere esas alınan delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanıklar müdafilerinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddine, ancak;

1)Örgüt mensubu olduğu kabul edilen sanıklar hakkında verilen hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilirken uygulama maddesi olarak doğrudan ve yalnızca TCK'nın 58/9 maddesinin gösterilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde 58/6 maddesinin yazılması,

2)Sanık ...’nün suç tarihinin yakalama tarihi olan “26.08.2016” yerine “27.08.2016” olarak yazılması,

1)Örgüt mensubu olduğu kabul edilen sanıklar hakkında verilen hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilirken uygulama maddesi olarak doğrudan ve yalnızca TCK'nın 58/9 maddesinin gösterilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde 58/6 maddesinin yazılması,

2)Sanık ...’nün suç tarihinin yakalama tarihi olan “26.08.2016” yerine “27.08.2016” olarak yazılması,

3)Adli emanetin 2017/26 sırasında kayıtlı, sanıklar ...’ın ve ...’nün ikametlerinde yapılan aramada ele geçirilen örgüt liderine ait kitapların dosyada delil olarak saklanmasına karar verilmesi gerekirken TCK'nın 54. maddesinde öngörülen şartlar oluşmadığı halde müsaderesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların CMK’nın 303/1-c maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan hükümlerin beşinci fıkralarındaki “58/9 maddesi yollamasıyla hakkında hükmolunan cezanın TCK'nın 58/6 maddesi” ibaresinin çıkarılarak yerine “58/9. maddesi” ibaresinin yazılması, gerekçeli karar başlığında ...’nün suç tarihi bölümünden “27.08.2016” ibaresi çıkartılarak “26.08.2016” ibaresinin eklenmesi, yine hüküm fıkrasının G-1. bendinin ikinci paragrafından sanık ...'ın isminin çıkartılarak hükmün G-1 bendinin 2. paragrafından sonra gelmek üzere “Havza C. Başsavcılığı Adli Emanetin 2017/26 sırasında kayıtlı 1 adet Nil Yayınlarına ait yazarı M.Fetullah Gülen olan İnancın Gölgesinde 2 isimli kitap, 3 adet Nil Yayınlarına ait yazarı M. Fetullah Gülen olan Sonsuz Nur 2 isimli kitap, 3 Adet Nil Yayınlarına ait karton kapaklı yazarı M. Fetullah Gülen olan Sonsuz Nur 2 isimli kitap, 4 Adet Nil Yayınlarına ait yazarı M.

Fetullah Gülen olan Sonsuz Nur 2 isimli kitap, 3 Cilt Nil Yayınlarına ait yazarı M. Fetullah Gülen olan Kalbin Zümtür Tepeleri 1-2-3 olan kitap, 1 Adet Nil Yayınlarına ait yazarı M. Fetullah Gülen olan Kalp İbresi isimli kitap, 1 Adet Nil Yayınlarına ait yazarı M. Fetullah Gülen olan İnancın Gölgesinde 2 isimli kitap, 1 Adet Nil Yayınlarına ait yazarı M. Fetullah Gülen olan Yenilenme Cehdi Kırık Testi-12 isimli kitap, 1 Adet Nil Yayınlarına ait yazarı M. Fetullah Gülen olan Zihnin Harmanı isimli kitap, 2 Adet Çağ Nesil Yayınlarına ait 1 yazarı M. Fetullah Gülen olan Sükutun Çığlıkları isimli kitapların DELİL OLARAK SAKLANMASINA, bulundurulması suç olmayan ve hakkında toplama kararı bulunmayan diğer kitap, soru bankasının karar kesinleştiğinde sahibine İDAESİNE” ve hüküm fıkrasının G-1. bendinin ikinci paragrafından sanık ...'nün isminin çıkartılarak hükmün G-1 bendinin 2. paragrafından sonra gelmek üzere “Havza C. Başsavcılığı Adli Emanetin 2017/26 sırasında kayıtlı 1 adet yazarı ... olan ... isimli kitabın DELİL OLARAK SAKLANMASINA, suçta kullanılmayan diğer kitap, dergi, sözlük, not defteri, nt kart, kağıt ve madeni paraların karar kesinleştiğinde sahibine İDAESİNE” ifadelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Samsun 2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3952, Karar No: 2007/4614, Tarih: 09.04.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/3952 E.  ,  2007/4614 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit istemine ilişkin davada Denizli Asliye Ticaret ile 3. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, kambiyo senedinin iptali ve menfi tespit istemine ilişkindir.

Dosya kapsamından, davanın 28.11.2005 tarihinde asliye hukuk mahkemesine açıldığı, Denizli İlinde H.S.Y.K.'nın 20.07.2006 tarih 352 sayılı kararı ile Müstakil Asliye Ticaret Mahkemesi kurulup, 21.08.2006 tarihinde faaliyete geçmesi sebebiyle dosyanın ticaret mahkemesine gönderilmesine karar verildiği, asliye ticaret mahkemesince de davanın mutlak ticari dava olmadığı, iş bölümü itirazında bulunulmadığı gerekçeleri ile görevsizlik kararı verilip, dosyanın asliye hukuk mahkemesine gönderilmesine karar verildiği anlaşılmaktadır.

T.T.Y.'nın 4. maddesinde mutlak ticari davalar sınırlı olarak belirtilmiş olup, aynı yasanın 5. maddesinde de aksine hüküm olmadıkça, dava olunan şeyin değerine göre asliye hukuk veya sulh hukuk mahkemesinin ticari davalara dahi bakmakla görevli olduğu hüküm altına alınmıştır.

Denizli İlinde H.S.Y.K.'nın 20.07.2006 tarih 352 sayılı kararı ile asliye ticaret mahkemesi kurulup, 21.08.2006 tarihinde faaliyete geçtiği, ancak eldeki davanın mutlak ticari dava olmadığı anlaşılmakla, davanın asliye ticaret mahkemesi kurulmadan önceki açıldığı hukuk mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince Denizli 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 09/04/2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12924, Karar No: 2025/4770, Tarih: 12.03.2025

**4. Ceza Dairesi         2022/12924 E.  ,  2025/4770 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/210 E., 2021/1092 K.

SUÇ : Cumhurbaşkanına hakaret

HÜKÜM : Hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan verilen mahkûmiyet kararına yönelik olarak Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi özetle; hakaret ettiğine dair şahidin bulunmadığına, dilekçe hakkını kullandığına, akli sorunlarının olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1.Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.10.2008 tarihli ve 170-220 sayılı kararında da belirtildiği üzere; hakaret fiilinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin şeref, haysiyet ve namusu, toplum içindeki itibarı, diğer fertler nezdindeki saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleştirilmesi gerekmektedir. Somut bir fiil ya da olgu isnat etmek veya sövme şeklindeki seçimlik hareketlerden biri ile gerçekleştirilen eylem, bireyin onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte ise hakaret suçu oluşacaktır.

Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kişilere yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövme fiilini oluşturması gerekmektedir.

İnsanın serbestçe haber, bilgi ve başkalarının fikirlerine ulaşabilmesi, edindiği düşünce ve kanaatlerden dolayı kınanamaması ve bunları tek başına veya başkalarıyla birlikte çeşitli yollarla serbestçe ifade edebilmesi, savunabilmesi ve yayabilmesi olarak kabul edilen, ifade özgürlüğü demokratik toplumun temelini oluşturan ana unsurlardan ve toplumun ilerlemesi ve bireyin gelişmesi için gerekli temel şartlardan birini oluşturmaktadır.

Anayasa'nın 26. maddesinde, "Herkes, düşünce ve kanaatlerini söz, yazı, resim veya başka yollarla tek başına veya toplu olarak açıklama ve yayma hakkına sahiptir.” hükmüne yer verilmiştir. Bunun yanında, bu hak, birçok uluslararası belgeye ve mahkeme kararına da konu olmuştur.