muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/113, Karar No: 2023/1440, Tarih: 13.03.2023

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; müvekkili şirketin dava konusu alanı ilgili mevzuat hükümlerine uygun şekilde ve Bodrum Milli Emlak Müdürlüğü adına Bodrum Kaymakamlık Makamı ile imzalanan ön izin sözleşmesi ile teslim aldığını, müvekkili şirketin alandaki varlığının mevzuata ve idari kararlara istinaden olduğunu, bu süreçte gerekli prosedürlerin yerine getirilmesi ve işlemlerin tamamlanabilmesi için ön iznin uzatılmasını talep etme zorunluluğu doğduğunu, uzatma taleplerine usul ve yasaya aykırı olarak "ön izin uzatma talebinin uygun görülmediği" şeklinde karar verildiğinin belirtildiğini, Milli Emlak Müdürlüğü'nün yönetmeliğin kendisine verdiği ön izni uzatma yetkisini Çevre ve Şehircilik Bakanlığını bahane ederek uzatmadığını, Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerler üzerinde hat ve yetkinin Çevre ve Şehircilik Bakanlığında olmayıp Maliye Bakanlığında olduğunu, müvekkilinin konuyu TBMM Kamu Denetçiliği Kurumuna taşıdığını, başvurunun neticelenmesinin beklenildiğini, bu beyanı mahkemeye sunmalarına rağmen mahkemenin bekletici mesele talepleri ile ilgili olumlu ya da olumsuz karar vermediğini, husumete dair değerlendirmenin sadece ön izin sürecine dair olmak üzere değerlendirilmemesi gerektiğini, fiili kullanımın da aynı zamanda dikkate alınması gerektiğini, müvekkilinin davada aktif husumeti bulunduğunu ileri sürerek, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü nedenlere ek olarak; dava konusu taşınmaz için artık yapı kayıt belgesi aldığını ve hak sahibi olduğunu iddia etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davanın reddi kararının eksik incelemeye ve hatalı değerlendirmeye dayalı olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 50 nci, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davanın reddi kararının eksik incelemeye ve hatalı değerlendirmeye dayalı olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 50 nci, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7071, Karar No: 2016/9086, Tarih: 28.09.2016

**8. Ceza Dairesi         2016/7071 E.  ,  2016/9086 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hakkı olmayan yere tecavüz suçundan sanık Abdullaziz Yapar hakkında 22.10.2008 tarihli verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar kaldırılarak hükmün açıklanmasına ve 5237 sayılı TCK.nun 154/1. madde ve fıkrası uyarınca hükümlülüğüne dair; .... Asliye Ceza Mahkemesinin 14.01.2016 gün ve 2015/302 esas, 2016/80 karar sayılı hükmün süresi içinde Yar- gıtay'ca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi:

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suça konu taşınmazın tapuda ... adına "hali kayalık tarla vs." vasfıyla kayıtlı olduğu anlaşıldığından, hükümden önce 14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 sayılı Kanun'un 1. maddesiyle 5237 sayılı TCK.nun 154/1. madde ve fıkrasında yapılan değişiklik karşısında, sanığın eyleminin suç olmaktan çıkarıldığı gözetilmeden, beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygu- lanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 28.09.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9115, Karar No: 2019/17693, Tarih: 03.10.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/9115 E.  ,  2019/17693 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Oluşa, tüm dosya kapsamına, mağdurun olayın sıcaklığı ile soruşturma aşamasında 18.05.2014 tarihli beyanında kendisini yaralayanın sanık olduğunu beyan etmesine ve bu beyanlarını doğrulayan 19.05.2014 tarihli canlı teşhis tutanağına, mağdurun kovuşturma aşamasındaki ifadesinde sanığın elinde bıçak gördüğünü beyan etmesine ve kapsam dışı suça sürüklenen çocuklar ..., ..., ...'un soruşturma aşamasında alınan beyanlarına göre, sanıkların fikir ve eylem birliliği içerisinde hareket ettikleri anlaşıldığından tebliğnamenin bu husustaki bozma düşüncesi iştirak edilmemiştir.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1) Soruşturma ve kovuşturma evrakları ile tüm dosya içeriği göz önünde bulundurulduğunda hükmün gerekçesiyle dosya içeriğinin örtüşmemesi sebebiyle 5271 sayılı CMK'nin 34. ve 230. maddelerine aykırı davranılması,

2) Sanık hakkında hüküm kurulurken, 5237 sayılı TCK'nin 86/1 ve 86/3-e maddeleri uyarınca hükmolunan "1 yıl 15 ay" hapis cezası üzerinden, TCK'nin 29. maddesi gereğince (1/4) oranında indirim yapıldığında cezanın "1 yıl 8 ay 7 gün" yerine "1 yıl 8 ay 8 gün" olarak belirlenmesi, yine bu ceza miktarı üzerinden TCK'nin 62. maddesi gereğince (1/6) oranında indirim yapıldığında sonuç cezanın "1 yıl 4 ay 25 gün" yerine "1 yıl 4 ay 26 gün" olarak hatalı hesaplanması suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini,

Kabule göre de;

3)5237 sayılı TCK'nin 53. maddesi gereğince hak yoksunları uygulanırken, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas - 2015/85 Kararının gözetilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerden  6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 03.10.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/12436, Karar No: 2009/2493, Tarih: 26.02.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/12436 E.  ,  2009/2493 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tesbit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı işhanının 11.8.1989 tarihinde otomat aboneliğinin yapıldığını, 21.8.2006 tarihinde sayaç üzerinde inceleme yapıldığını ve düzgün çalıştığının tesbit edildiğini ancak işhanlarının otomat aboneliğinin ticarethane kapsamında değerlendirilmesi gerekirken mesken tarifesi üzerinden tahakkuk yapılması nedeniyle 1.151,05 YTL fark faturası çıkarıldığı ayrıca Reaktif ölçüm sayacının kurulmamış olması nedeniyle de aktif tüketimin % 90 oranında reaktif kullanım bedeli adı altında 15.806,22 YTL lik fatura gönderildiğini, her iki fatura nedeniyle borçlu olmadığının tesbitine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş,hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

Davalı davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş,hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı ... 21.8.1989 tarihinde otomat abonesi yapılmış,ve faturalarını düzenli olarak öderken yapılan 21.8.2006 günlü kontrolde reaktif ölçüm yapan düzeneğin olmaması nedeniyle 1996-5.9.2006 dönemi için aktif kullanım miktarının % 90 ‘ı oranında reaktif tüketim hesaplanarak fatura düzenlenmiştir.Davacı bu fatura nedeniyle borçlu olmadığının tesbiti için eldeki davayı açmıştır. 9.11.1995 günlü Resmi Gazetede yayınlanan Elektrik Tarifeleri Yönetmeliğinin 5.maddesi E/a bendinde ... merkezleri ve işhanlarındaki ortak kullanım yerleri, ticarethane ve yazıhane grubunda sayılacağı belirtilmiştir.Elektrik Tarifeleri Yönetmeliğinde reaktif tüketimden bahsedilmekte ise de kimlerin reaktif sayaç kullanım mecburiyetinde olduğu ve düzeneği kurma yükümlülüğüne ilişkin açık bir düzenleme bulunmamaktadır. 1.3.2003 tarihinde yürürlüğe giren Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliğinde 16. Maddede reaktif enerji ölçme düzeneğinin mesken aboneleri hariç müşteriler tarafından kurulacağı ve kimlerin reaktif enerji bedeli ile sorumlu oldukları belirtilmiştir. Ancak bu belirleme yapılırken abone gruplarına göre değil, bağlantı gücü ve çekilen aktif enerjinin belirli bir yüzdesinin aşılması halinde reaktif enerji bedeli ile sorumlu tutulmuşlardır. Davalı ise aktif tüketim bedelinin % 90’ ı oranında reaktif enerji bedeli hesaplanmış ve bu doğrultudaki bilirkişi raporuna göre davanın reddine karar verilmiştir. 1995 tarihinde yürürlüğe giren elektrik tarifeleri yönetmeliğine göre ticarethane kapsamına alınan davacı işhanının bu kapsam dahilinde reaktif ölçüm düzeneği kurma yükümlülüğünün yasal dayanağı açıkça ortaya konulmamıştır. MAhkemece ticarethanelerin reaktif ölçüm düzeneği kurma yükümlülüğünün hangi tarihte başladığına ilişkin yönetmelik ve enerji piyasası kurul kararları da incelenerek ve enerji piyasası müşteri hizmetleri yönetmeliğinin 16.maddesi hükmüde gözetilerek taraf ve yargı denetimine açık bilirkişi raporu aldırılarak, uygulamanın yürürlüğe girdiği tarih esas alınarak hesaplama yapılması gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenle kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 26.2.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2262, Karar No: 2013/5594, Tarih: 08.10.2013

**1. Ceza Dairesi         2013/2262 E.  ,  2013/5594 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : TCK'nun 81, 29, 62, 53, 63 maddelerince 12 yıl 6 ay hapis cezası

TÜRK MİLLETİ ADINA

Suçtan zarar gören ..., ... ve ...'a velayeten davaya katılmasına karar verilen müşteki Mukaddes'in 22/06/2011 tarihli duruşmada şikayetçi olduğunu, davaya katılmak istediğini bildirmiş olması karşısında, davaya katılma talebi konusunda herhangi bir karar verilmemiş olması usule aykırı ise de; Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 19/10/2010 tarih ve 2010/149-205 sayılı kararında belirtildiği üzere, ilk derece mahkemesinde ileri sürülüp karara bağlanmayan katılma isteği, temyiz incelemesi sırasında herhangi bir inceleme ve araştırma yapılmasını gerektirmiyorsa, karara bağlanması mümkün olduğundan, 5271 sayılı CMK'nun 237/2 maddesi gereğince, suçtan zarar gören müşteki Mukaddes'in sanık hakkında kasten öldürme suçundan açılan kamu davasına katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

1-a-) Katılanların hak ve yetkisi bulunmadığından, katılanlar vekilinin duruşmalı inceleme isteminin CMUK'nun 318. maddesi gereğince,

b-) Sanık ... müdafiinin 18/07/2012 tarihli dilekçesi ile temyizden feragat ettiğini beyan ettiği anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz isteminin CMUK’nun 317. maddesi gereğince,

Reddine karar verilmiş, inceleme katılanlar vekilinin temyiz istemi üzerine yapılmıştır.

2-) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ve tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılanlar vekilinin eksik soruşturmaya, suçun niteliğine, haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün, tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 08/10/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9688, Karar No: 2013/5023, Tarih: 01.03.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/9688 E.  ,  2013/5023 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/2, 62, 51, 51/3, 63. maddeleri gereğincemahkumiyet, erteleme

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekilleri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık müdafinin ve katılan vekillerinin duruşmalı inceleme istemlerinin, hükmedilen cezanın on yıl hapis cezasından aşağı olması nedeniyle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 318 ve 5271 sayılı CMK'nın 299. maddeleri gereğince reddine karar verilerek yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, bir nedene dayanmayan; katılan vekillerinin ise, eksik inceleme ile karar verildiğine, iddia haklarının kısıtlandığına ve tanık ...'ın kazayı görmediğine ilişkin, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

İki sınır arasında temel ceza belirlenirken, cezanın alt ve üst sınırını oluşturan ceza miktarları, suçun işleniş şekli, kusur durumu, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığının dikkate alınması esas olup, 06/03/2009 tarihinde, gece saat 20:00 sıralarında, kaza tespit tutanağı ve olay yeri resimlerinde görülen yolun her iki kenarında siteler ve şehir içi otobüs durakları dikkate alındığında meskun mahal içi , 7 mt genişliğinde, tek yönlü, Karayolları 14. Bölge Müdürlüğünce dosyaya gönderilen 28/5/2009 tarihli yazı içeriği ve Karayolları Trafik Yönetmeliğinin 100. maddesi birlikte değerlendirildiğinde azami hız sınırının sanığın aracının türüne göre 70 km olduğu anlaşılan, aydınlatmanın olmadığı, görüşün far ışığı altında açık ve en fazla 75 metre olduğu , tepe üstü ve tepe üstünden sonra inişe hafif eğimli, çarpma noktasının 150 m. gerisinde hız düşürmeyi gerektiren B-1 a kavşak öncesi yön levhası bulunan yolda, sanığın yönetimindeki kamyonetle, iki şeritli yolun sol şeridinde, olayın tanığı olan ve olaydan kısa süre önce sanık tarafından arkadan sellektör yapılarak geçildiğini ve geçme anında kendi hızının 90 km olmasına göre sanığın aracının hızının

110-120 km olduğunu beyan eden tanık ...'ın ifadesine göre mahal şartlarının oldukça üzerindeki hızıyla seyir halinde olan sanığın , yolun sağından soluna yaya olarak yoldan geçen ve 7 metrelik yolun 4.5 metresini geçmiş olan katılan ...' nun ayağında kemik kırığı oluşacak şekilde yaralanmasına ve onun elini tutarak birlikte karşıya otobüs durağına geçmeye çalışan müteveffa eşi ...' na çarpması neticesi, çarpma sonrası olay yerinde kolluk görevlileri tarafından çekilen ölenin fotoğraflarından gövdesi iki parçaya ayrılarak belden yukarısı sanığın aracının ön camından içeri girip sağ ön koltukta kalacak, belden aşağı bölümü çarpma noktasından 87 mt ileride sağ bankette kalacak şekilde olay yerinde ölümüne neden olduğunun ve sanığın çarpma noktasından ancak 173 m sonra durabildiğinin anlaşılması karşısında, her ne kadar sanık olayda tali kusurlu ise de, sanığın eylemi sonucu oluşan zararın büyüklük ve vehameti ve TCK'nın 61. maddesindeki kusur dışındaki diğer ölçütlerin de temel cezanın tayininde dikkate alınması suretiyle, adalet, hakkaniyet ve nasafet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden asgari hadden temel ceza tayini suretiyle eksik cezaya hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince, isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 01/03/2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7068, Karar No: 2012/2572, Tarih: 28.02.2012

**9. Ceza Dairesi         2010/7068 E.  ,  2012/2572 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Mala zarar verme, tehdit, kasten yaralama

Hüküm : 1- Sanık ... hakkında; TCK'nın 86/2, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet, (1800 TL adli para cezası) temyiz isteminin reddi

2- Sanık ... hakkında;

a- TCK'nın 106/2-a, 53/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet

b- TCK'nın 152/1-a, 53/1, 54. maddeleri uyarınca mahkumiyet, müsadere

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükmün kesin olması nedeniyle, temyiz dilekçesinin reddine ilişkin karar usul ve yasaya uygun bulunduğundan, sanık ... müdafiinin anılan karara karşı yaptığı başvurunun reddiyle yerel mahkemenin redde ilişkin kararının ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinin a, b, d, e bentlerindeki hak yoksunluğunun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, (c) bendinde yer alan hak yoksunluğunun ise koşullu salıverme tarihine kadar olabileceği gözetilmeden, sanığın hapis hali süresince hak yoksunluğuna tabi tutulmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle BOZULMASINA, bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, mala zarar verme suçundan kurulan hükümdeki TCK'nın 53/1. maddesinin uygulandığı bölümün karardan çıkarılarak yerine "5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinin a, b, d, e bentlerindeki haktan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, (c) bendinde yer alan haktan ise koşullu salıverme tarihine kadar yoksun bırakılmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulanan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

3- Sanık ... hakkında tehdit suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a- Sanığın, kızkardeşine şikayetçinin laf atmasına kızarak atılı tehdit suçunu işlediğini savunması karşısında, bu hususta tanık olarak, sanığın kızkardeşi ...'ın dinlenilmesinden sonra sanık lehine haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

b- Kabul ve uygulamaya göre de;

5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinin (c) bendinde yer alan hakkın kullanılmasının, anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca koşullu salıverme tarihine kadar kısıtlanabileceğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, tehdit suçundan kurulan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 28.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1182, Karar No: 2009/4496, Tarih: 12.03.2009

**2. Hukuk Dairesi         2009/1182 E.  ,  2009/4496 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Akhisar 2. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :7.6.2007
Yargıtay — Esas No: 2012/14323, Karar No: 2014/11423, Tarih: 21.10.2014

**10. Ceza Dairesi         2012/14323 E.  ,  2014/11423 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2011/182221

Mahkeme : OSMANİYE 2. Sulh Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi- Numarası : 22/12/2010 - 2010/1099 esas ve 2010/764 karar

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Kendisinde uyuşturucu madde ele geçirilemeyen ve uyuşturucu madde kullandığı teknik yöntemlerle de belirlenmeyen sanığın; Osmaniye Valiliği İl Sağlık Müdürlüğünün 23.11.2009 tarihli suç duyurusunda ve sanığın savunmalarında belirttiği Adana Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesi kayıtları incelenerek, sanığın uyuşturucu veya uyarıcı madde kullandığının anlaşılması halinde sanık hakkında TCK'nın 192/4. maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına, uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanmadığının tespit edilmesi halinde beraatine karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 21/10/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5571, Karar No: 2019/3030, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/5571 E.  ,  2019/3030 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5924, Karar No: 2013/9858, Tarih: 30.09.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2013/5924 E.  ,  2013/9858 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Pendik 5. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 22.01.2013 gün ve 2012/325 Esas, 2013/41 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın kolluk ve sulh ceza mahkemesindeki sorgu beyanları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma eylemini cinsel amaçla gerçekleştirmiş olduğu anlaşılması karşısında, TCK.nın 109/5. maddesi gereği cezasında artırım yapılmaması, karşı temyiz bulunmaması nedeniyle bozma sebebi yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin eleştiri dışında unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazının reddiyle hükmün ONANMASINA, Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 30.11.2012 tarih ve 2891 sayılı kararı ile Pendik 5. Asliye Ceza Mahkemesi kapatıldığından, dosyanın İstanbul Anadolu 29. Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.