muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/21594, Karar No: 2017/8580, Tarih: 04.12.2017

**10. Hukuk Dairesi         2015/21594 E.  ,  2017/8580 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Davacı, meslek hastalığı nedeniyle sürekli iş göremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan gelirler ile yapılan ödemelerin 506 sayılı Yasanın 26. maddesi uyarınca tazminine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde davalı ... Dış Tic. Ltd. Şti. hakkındaki davanın kabulüne hükmetmiştir.

Hükmün, davacı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Aleyhine hüküm kurulan; davalıya ait tekstil işyerinde kumlama yöntemiyle kot taşlama işçisi olarak çalışan sigortalının mesleki pnömokonyoz hastalığına yakalanarak %18 oranında sürekli iş göremez duruma girmesi şeklinde gelişen zararlandırıcı sigorta olayında, mahkeme tarafından alınan hükme esas alınan kusur raporunda; İşveren ... Dış Tic. Ltd. Şti.'nin hastalığın oluşmaması için gerekli sağlık ve güvenlik önlemini almadığı için olayda %85 (yüzde seksen beş) oranında kusurlu olduğu, kazalı sigortalı, pnömokonyoz yapabilecek bir ortamda kendi sağlığına gerekli, yeterli özeni göstermemesi, kişisel koruyucuları düzenli kullanmaması, çalışması sürecinde günde bir paket sigara kullanarak hastalık oluşumuna zemin hazırlaması ve hastalığın ilerlemesine neden olduğu için olayda %10 (yüzde on) oranında kusurlu olduğu, işçinin işyerinde yaptığı iş, maruziyet süresi ve işçinin beslenme alışkanlığı vs. gibi sağlık durumundaki bünyesine bağlı diğer faktörler dikkate alındığında olayda %5 (yüzde beş) oranında kaçınılmazlık olduğu sonucuna varılmıştır.

Davanın yasal dayanağı; 5510 sayılı Yasanın 21. maddesiyle yeniden getirilen “sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı” tazmin hükmünün, 5510 sayılı Yasanın yürürlüğü öncesinde gerçekleşen iş kazalarından kaynaklanan rücuan tazminat davalarında uygulanmasına olanak veren bir düzenleme bulunmadığı gözetildiğinde, 506 sayılı Yasanın 26. maddesi olup, bu tür davalar kusur sorumluluğu esasına dayanmaktadır. Kusur durumu saptanırken, iş güvenliği mevzuatına göre hangi önlemlerin alınması gerektiğinin, bu önlemlerin işverence alınıp alınmadığının ve alınmış önlemlere sigortalı işçinin uyup uymadığının 4857 sayılı Kanunun 77. maddesi hükmü doğrultusunda raporda tartışılması gerekir. Kaçınılmazlıktan ise, işveren tarafından tüm bu önlemler alındığı ve kazalı da bu önlemlere uyduğu halde kaza meydana gelmişse söz edilebilecektir.“Kaçınılmazlık sosyal sigortalar uygulamasında, hukuksal ve teknik anlamda, olayın meydana geldiği tarihte geçerli olan bilimsel ve teknik tüm önlemlere rağmen zararın meydana geldiği

ve önlenemediği durumları anlatan bir kavram…”(Prof.Dr. A. Can Tuncay, Kurumun işverene Rücuu-Olayda Kaçınılmazlık Durumu, Sicil İş Hukuku Dergisi, Sayı 4, s. 185) olup; bu halin kabulünün koşulu, “…vuku bulan olaya karşı koyulmazlık hali ve her türlü tedbirin alınmasına rağmen gerçekleşmesi önlenemeyen ve objektif bir kaçınılmazlık durumunun söz konusu olmasıdır. Umulmadık bir hal kaçınılmazlık olarak nitelenemeyecektir. Ummamak, ummayı düşünmemek ve zarar verici olay ile karşılaşmak, kaçınılmazlık olarak değerlendirilemez.”(Prof.Dr. Berin Engin, Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu İşverene Rücuya Nasıl Bakıyor?, Sicil İş Hukuku Dergisi, Sayı 4, s. 139)

Diğer taraftan Anayasamızın 17. maddesinde, herkesin yaşama hakkına, maddi ve manevi varlığını koruma ve geliştirme hakkına sahip olduğu, tıbbi zorunluluklar ve kanunda yazılı haller dışında vücut bütünlüğüne dokunulamayacağı düzenlenmek suretiyle, yaşama hakkı, Anayasal bir hak olarak teminat altına alınmış bulunmaktadır.

Dava konusu somut olayda; sigortalının mesleki pnömokonyoz hastalığına yakalanmasına sebebiyet veren kot taşlama işi, kotların beyazlatılması ve eskitilmiş görünümü verilmesi için, kumun kuru hava kompresörleriyle kotların yüzeyine tutularak aşındırılması işlemi olup, üretimin zorunlu bir parçası olmayıp tamamen estetik kaygılarla uygulanan bir yöntemdir.

Kaldı ki, aynı iş makine kullanılarak laser veya robotlar aracılığıyla da yapılmaktadır. İşyerinde alınması gereken önlemlerin hiçbirinin işveren tarafından alınmadığının bilirkişiler tarafından tespit edilmiş olması, aynı işin makine kullanılarak laser veya robotlar aracılığıyla da yapılması mümkün iken kumlama yöntemiyle üretim yapılmasında ısrar edilmiş olması, Anayasa ile teminat altına alınmış olan yaşama hakkının ihlali niteliğinde olup, bu durumun "kaçınılmaz bir sonuç olarak değerlendirilmesi" isabetli bulunmamaktadır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, meslek hastalığının oluşumunda kaçınılmazlık faktörünün uygulama yeri ve etkisinin bulunmadığı gözetilerek, iş güvenliği konularında uzman tekstil mühendisi, kimya mühendisi ve göğüs hastalıkları uzmanı bilirkişilerden oluşacak heyetten yeniden rapor alınması gerekirken, yetersiz bilirkişi raporuna dayalı olarak karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

O hâlde; davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, 04.12.2017 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/777, Karar No: 2014/10277, Tarih: 15.10.2014

**9. Ceza Dairesi         2014/777 E.  ,  2014/10277 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 9 - 2013/104585

Mahkemesi : Konya 7. Sulh Ceza Mahkemesi

Tarihi : 24.01.2013

Numarası : 2011/958 - 2013/78

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın çalışanı olduğu iş yerinde yapılan haciz işleminden sonra işten ayrıldığını, hacizli malların T.. Koçak Gayrimenkul şirketinden sorularak bulunabileceğini iddia etmesi karşısında; savunmasının doğruluğunun araştırılması ve savunmasının doğruluğunun belirlenmesi halinde beraatine karar verilmesi, aksi halde ise; dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davrandığı kabul edilerek kedisine teslim edilen malların kaybolmasına sebebiyet vermesi nedeniyle eyleminin TCK'nın 289/3. maddesindeki suçu oluşturacağı, hukuki durumunun buna göre takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 15.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5098, Karar No: 2024/17671, Tarih: 24.12.2024

**4. Ceza Dairesi         2024/5098 E.  ,  2024/17671 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi özetle; kamu görevlisine hakaret suçunun oluşmadığına, paylaşımın hakaret içermediğine, ifade özgürlüğü kapsamında olduğuna, matufiyet şartının gerçekleşmediğine bu nedenlerle hükmün bozulmasına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre; dava konusu sözlerin, katılanın kamu görevlisi sıfatı nedeniyle söylendiğinden eylemin kamu görevlisine hakaret suçu kapsamında değerlendirilmesi gerektiği ve bu nedenle Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın temyiz incelemesine tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.10.2008 tarihli ve 170-220 sayılı kararında da belirtildiği üzere; hakaret fiilinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin şeref, haysiyet ve namusu, toplum içindeki itibarı, diğer fertler nezdindeki saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleştirilmesi gerekmektedir. Somut bir fiil ya da olgu isnat etmek veya sövme şeklindeki seçimlik hareketlerden biri ile gerçekleştirilen eylem, bireyin onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte ise hakaret suçu oluşacaktır.

Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kişilere yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövme fiilini oluşturması gerekmektedir.

İnsanın serbestçe haber, bilgi ve başkalarının fikirlerine ulaşabilmesi, edindiği düşünce ve kanaatlerden dolayı kınanamaması ve bunları tek başına veya başkalarıyla birlikte çeşitli yollarla serbestçe ifade edebilmesi, savunabilmesi ve yayabilmesi olarak kabul edilen, ifade özgürlüğü demokratik toplumun temelini oluşturan ana unsurlardan ve toplumun ilerlemesi ve bireyin gelişmesi için gerekli temel şartlardan birini oluşturmaktadır.

İnsanın serbestçe haber, bilgi ve başkalarının fikirlerine ulaşabilmesi, edindiği düşünce ve kanaatlerden dolayı kınanamaması ve bunları tek başına veya başkalarıyla birlikte çeşitli yollarla serbestçe ifade edebilmesi, savunabilmesi ve yayabilmesi olarak kabul edilen, ifade özgürlüğü demokratik toplumun temelini oluşturan ana unsurlardan ve toplumun ilerlemesi ve bireyin gelişmesi için gerekli temel şartlardan birini oluşturmaktadır.

Anayasa'nın 26. maddesinde, "Herkes, düşünce ve kanaatlerini söz, yazı, resim veya başka yollarla tek başına veya toplu olarak açıklama ve yayma hakkına sahiptir.” hükmüne yer verilmiştir. Bunun yanında, bu hak, birçok uluslararası belgeye ve mahkeme kararına da konu olmuştur.

Türkiye'nin de yargılama yetkisini kabul ettiği AİHM, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (Sözleşme) 10. maddesinin 2. paragrafı saklı tutulmak üzere, ifade özgürlüğünün sadece toplum tarafından kabul gören veya zararsız veya ilgisiz kabul edilen "bilgi" ve "fikirler" için değil, incitici, şoke edici ya da endişelendirici bilgi ve düşünceler için de geçerli olduğunu pek çok kararında yinelemiştir. AİHM'e göre ifade özgürlüğü, yokluğu halinde "demokratik bir toplum"dan söz edemeyeceğimiz çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin bir gereğidir.

Bununla birlikte, ifade özgürlüğü de mutlak ve sınırsız değildir. Bu hak kullanılırken bireylerin hak ve özgürlüklerini ihlal edecek tutum ve davranışlardan kaçınılması hem ulusal hem de uluslar arası mevzuatlarda yer almaktadır.

Nitekim Anayasa'nın 26. maddesinde koruma altına alınan ifade özgürüğü, aynı maddenin 2. fıkrasında belirtilen sebeplerle sınırlandırılabilir. Dolayısıyla anılan madde ile Anayasanın 13. maddesine göre, ifade özgürlüğüne yönelik sınırlamalar ancak kanunla yapılabilir ve demokratik toplum düzeninin gereklerine ve ölçülülük ilkesine aykırı olamayacağı gibi hak ve özgürlüklerin özlerine de dokunamaz.

Siyasetçilere yönelik eleştirilerin izin verilen sınırlarının özel kişilere nazaran daha geniş olduğu gerek iç hukukumuzda gerekse uluslararası mahkeme kararlarında yerleşmiş bir ilkedir. Bu ilkenin gerekçesi, siyasetçilerin, özel kişilerden farklı olarak, gazetecilerin ve halkın yakın denetimine açık olan, kamuoyuna mal olmuş kişi haline gelmeyi bilerek tercih etmeleridir.

Açıklamalar ışığında, somut olayda; sanığın katılana yönelik eyleminin, muhatabın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta bulunmayıp, siyasi ağır eleştiri niteliğinde olduğu dolayısıyla hakaret suçunun unsurları itibarıyla oluşmadığı gözetilmeden, sanığın beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesi,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 10. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3846, Karar No: 2011/2736, Tarih: 21.12.2011

**(Kapatılan)23. Hukuk Dairesi         2011/3846 E.  ,  2011/2736 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

- KARAR -

Heyetçe incelenmesine gerek görülen,

1- Pendik 1.İcra Müdürlüğü' nün 2008/9381 sayılı dosyası ile,

2-Davacı kooperatifin 12.06.2005, 25.06.2006 ve 07.06.2008 tarihli genel kurul tutanaklarının onaylı örneklerinin,

Dosya içerisine konulmasından sonra Dairemize gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1362, Karar No: 2020/5381, Tarih: 20.10.2020

**12. Ceza Dairesi         2020/1362 E.  ,  2020/5381 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/2, 31/3. maddeleri gereğince mahkumiyet

Temyiz Edenler : Katılan ... vekili, katılan ... vekili ile suça sürüklenen çocuk müdafii

Taksirle öldürme suçundan suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine ilişkin hüküm katılan ... vekili, katılan ... vekili ile suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yerel Mahkemece hükmün gerekçe kısmında “Verilen kararın süresinde temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 23/11/2017 gün ve ... sayılı ilamı ile mahkememiz kararının eksik inceleme gerekçesi ile bozulduğu, mahkememizce usul ve yasaya uygun bulunan bozma ilamına uyularak yargılamaya devam edildiği anlaşılmıştır.

Yargıtay bozma ilamı doğrultusunda yapılan araştırma neticesinde, mahkemenin 21/02/2019 tarihli celsesinde ... ve ... hakkında suç duyurusunda bulunulduğu, Konya Cumhuriyet Başsavcılığının 05/08/2019 gün ve ... sayılı kararı ile şüpheliler hakkında kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği anlaşılmıştır.

Söz konusu karar, sanığın ikrara dayalı beyanı, alınan bilirkişi raporları, konuyla ilgili düzenlenen tutanaklar, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamı dikkate alınarak sanığın işlediği sabit olan suçtan dolayı cezalandırılmasına karar verilmiş ve aşağıdaki şekilde hüküm tesis edilmiştir” şeklindeki ifadelere yer verilerek bozma ilamı sonrası da yapılan araştırmalar neticesinde suça sürüklenen çocuğun atılı suçu işlediğine kanaat getirildiği biçiminde gerekçelendirildiğinden, tebliğnamede hükmün uygun gerekçe içermediğinden bahisle bozulması gerektiği yönündeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Suça sürüklenen çocuğun sevk ve idaresindeki kamyonet tipi aracıyla geceleyin meskun mahal içerisindeki aydınlatma bulunmayan bölünmüş yolda seyri sırasında kendisiyle aynı istikamette yolun sağ kenarında yürümekte olan yayalar ... ile ...’a aracının sağ ön kısmı ile çarpması sonucu ...’ün vefatına, ...’ın basit tıbbi müdahale ile giderilecek şekilde yaralanmasına hızını mahal şartlarına ve far ışığı altındaki görüşüne göre ayarlamaması ile dikkatsiz seyretmesi nedeniyle tali kusurlu olarak sebebiyet verdiği, kaza mahallinden kaçan suça sürüklenen çocuğun kazadan 18 gün sonra teslim olduğu olayda,

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre suça sürüklenen çocuk müdafinin bozma ilamı öncesi bozma konusu yapılmayan hususların kesinleşmiş olduğuna, mahkemenin bundan farklı bir karar veremeyeceğine, katılan ... vekili ve katılan ... vekilinin temel cezanın yetersiz olduğuna, sanık müdafinin ise cezanın fazla olduğuna yönelik yerine görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 20/10/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/32755, Karar No: 2019/10058, Tarih: 16.10.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/32755 E.  ,  2019/10058 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Açığa İmzanın Kötüye Kullanılması

HÜKÜM : Sanık hakkında; TCK’nun 209/1, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet

Açığa imzanın kötüye kullanılması suçunda sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın üzerine atılı açığa imzanın kötüye kullanılması suçunun gerektirdiği cezanın miktar ve nevi itibariyle, TCK'nın 209/1, 66/1-e ve 67/3 maddelerine göre hesaplanan 12 yıllık dava zamanaşımı süresinin, 06/07/2005 suç tarihi ile inceleme tarihi arasında gerçekleştiği anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 16.10.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5700, Karar No: 2019/9815, Tarih: 19.12.2019

**11. Ceza Dairesi         2019/5700 E.  ,  2019/9815 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür Bozma

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşme tarihinin 24/02/2011, denetim süresi içerisinde yeniden işlediği suç tarihinin ise 29/03/2011 olduğu, 5271 sayılı Kanun'un 231/8-son cümlesi gereğince 24/02/2011 ile 29/03/2011 tarihleri arasında dava zamanaşımı süresinin durduğu, sanığa atılı mühür bozma suçuna ilişkin 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık dava zamanaşımı süresinin yeniden işlemeye başladığı ikinci suçun işlendiği 29/03/2011 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmakla, Cumhuriyet savcısının temyiz talebi bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesi gereğince sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddeleri gereğince DÜŞMESİNE, 19.12.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8178, Karar No: 2019/10752, Tarih: 18.11.2019

**5. Ceza Dairesi         2019/8178 E.  ,  2019/10752 K.**

**"İçtihat Metni"**

Silahlı terör örgütüne üye olma suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Samsun 3. Ağır Ceza Mahkemesiyle Tekirdağ 3. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Tekirdağ 3. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Samsun 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 20/09/2019 gün ve 2019/220 E. 2019/214 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 18/11/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4686, Karar No: 2023/11717, Tarih: 27.12.2023

**7. Ceza Dairesi         2021/4686 E.  ,  2023/11717 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

KARAR TARİHİ : 23.02.2016

SAYISI : 2015/832 E., 2016/168 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

KARAR : Mahkûmiyet, kaçak eşya ile nakil aracının müsaderesi

TEMYİZ EDENLER : Katılan ... İdaresi vekili, sanık

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin kararı temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Altınözü 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.03.2015 tarihli ve 2014/1126 Esas, 2015/391 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanun'a (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan 5 ay hapis ve 1.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, kaçak eşya ile nakil aracının müsaderesine karar verilmiştir.

2.Anılan karara karşı katılan ... İdaresi vekili ile o yer Cumhuriyet savcısı tarafından itiraz yasa yoluna başvurulması üzerine Hatay 2.Ağır Ceza Mahkemesinin 21.10.2015 tarihli ve 2015/1940 Değişik iş sayılı kararı ile zararın ödendiğine dair belge bulunmaması nedeniyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinin hukuka aykırı olduğu gerekçesiyle itirazın kabulüne, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kaldırılmasına karar verilmiştir.

3.Altınözü 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.02.2016 tarihli ve 2015/832 Esas, 2016/168 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan neticeten hapisten çevrili 3.000,00 TL ve doğrudan verilen 1.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, kaçak eşya ile nakil aracının müsaderesine karar verilmiştir.

4.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 30.04.2021 tarihli, 2016/386600 sayılı Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan ... İdaresi Vekilinin Temyiz Sebepleri

Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz isteği; hükmedilen cezanın 5607 sayılı Kanun'un ilgili hükümleri uyarınca 3 yılın altında olmaması gerektine ve re'sen tespit edilecek nedenlerle hükmün bozulması talebine ilişkindir.

B. Sanığın Temyiz Sebepleri

Sanığın temyiz isteği; suça konu eşya ve aracın kendisine ait olmadığına, atılı suçla ilgisinin bulunmadığı gerekçeleri ile hükmün bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR