muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/285, Karar No: 2022/344, Tarih: 11.05.2022

Öte yandan; amacı somut olayda maddi gerçeğe ulaşarak adaleti sağlamak, suç işlediği sabit olan faili cezalandırmak, kamu düzeninin bozulmasını önlemek ve bozulan kamu düzenini yeniden tesis etmek olan ceza muhakemesinin en önemli ve evrensel nitelikteki ilkelerinden birisi de insan haklarına dayalı, demokratik rejimle yönetilen ülkelerin hukuk sistemlerinde bulunması gereken, öğreti ve uygulamada; "suçsuzluk" ya da "masumiyet karinesi" şeklinde, Latince'de ise "in dubio pro reo" olarak ifade edilen "şüpheden sanık yararlanır" ilkesidir. Bu ilkenin özü, ceza davasında sanığın mahkûmiyetine karar verilebilmesi açısından göz önünde bulundurulması gereken herhangi bir soruna ilişkin şüphenin, mutlak surette sanık yararına değerlendirilmesidir. Oldukça geniş bir uygulama alanı bulunan bu kural, dava konusu suçun işlenip işlenmediği, işlenmişse sanık tarafından işlenip işlenmediği ya da gerçekleştiriliş şekli hususunda herhangi bir şüphe belirmesi hâlinde uygulanabileceği gibi suç niteliğinin belirlenmesi bakımından da geçerlidir. Ceza mahkûmiyeti, toplanan delillerin bir kısmına dayanılıp diğer kısmı göz ardı edilerek ulaşılan kanaate veya herhangi bir ihtimale değil, kesin ve açık bir ispata dayanmalı, bu ispat, hiçbir şüphe ya da başka türlü oluşa imkân vermemelidir. Yüksek de olsa bir ihtimale dayanılarak sanığı cezalandırmak, ceza muhakemesinin en önemli amacı olan gerçeğe ulaşmadan hüküm vermek anlamına gelecektir.Bu açıklamalar ışığında inceleme konusu değerlendirildiğinde;Sanığın 1997 model ., 2011 Model . araçları ve .’den 775.000 USD'ye teslim alıp oturduğu ancak ödemeler tamamlanmadığından tapusunu henüz devir almadığı evi mal beyanlarında hiç bildirmediği, ...’de bulunan kooperatif hissesini, 1991 model .marka aracını, 1994 model . marka aracını, . Mah. 27058 ada, 1 parselde bulunan arsayı, ... ili ... ilçesi . Mahallesinde 27202 ada 1 kat irtifaklı taşınmazı, . Etap 1. Kısım . ve .'da bulunan daireleri mal beyanlarında eksik veya yanlış bildirdiğinden sanığın gerçeğe aykırı bildirimde bulunma, haksız mal edinme ve mal kaçırma veya gizleme suçlarını işlediği iddia edilen olayda; sanık, kayınbiraderine ait optik şirketinde gayriresmî ortaklığının bulunduğunu ve kayınbiraderi tarafından her yıl düzenli olarak şirketin gelirinden kendisine verildiğini savunmuş ise de bu husus dosya kapsamından anlaşılamamakla birlikte, sanığın atılı suçu kabul etmemesi ve .’den 775.000 USD'ye teslim alıp oturduğu dairenin suç tarihinde ödemesinin devam ettiğini savunması, sanığın haksız mal edindiği yönünde kanaat bildiren ve soruşturma aşamasında alınan 17.06.2013 tarihli bilirkişi raporu ile kovuşturma evresinde alınan 24.11.2017 tarihli bilirkişi raporu arasında çelişki olması ve raporlar arasındaki çelişkinin giderilmesi amacıyla düzenlenen 28.06.2018 tarihli bilirkişi raporunda; 17.06.2013 tarihli bilirkişi raporunda sanığın 20.03.2013 tarihli mal bildiriminde bulunduğu satışı yapılan taşınmazların (240.000 + 350

.06.2013 tarihli bilirkişi raporu ile kovuşturma evresinde alınan 24.11.2017 tarihli bilirkişi raporu arasında çelişki olması ve raporlar arasındaki çelişkinin giderilmesi amacıyla düzenlenen 28.06.2018 tarihli bilirkişi raporunda; 17.06.2013 tarihli bilirkişi raporunda sanığın 20.03.2013 tarihli mal bildiriminde bulunduğu satışı yapılan taşınmazların (240.000 + 350.000) hâla mal varlığında bulunuyormuş gibi hesaplandığı, 24.11.2017 tarihli bilirkişi raporunda ise 20.03.2013 tarihli mal bildirimindeki 590.000 TL’nin dosya muhteviyatına göre mal varlığında bulunmadığı kanaati ile yapılmasından dolayı söz konusu farkın oluştuğu ile sanığın haksız mal edinme kapsamında değerlendirilebilecek bir gelirinin bulunmadığının tespiti, 2005 yılı ile 2012 yılının Ekim ayı arasındaki suç dönemi içerisinde .’dan 775.000 USD’ye alınan taşınmazın borcunun tamamının ödenmemesi nedeniyle taşınmazın tanık ... adına kayıtlı olması, bu taşınmaz için suç dönemi içerisinde 100.000 USD karşılığı 179.000 TL ödeme yapılması nedeniyle taşınmazın satış bedeli yerine ödenen miktarın nazara alınmasının gerekmesi, suç tarihleri arasında edinilmeyen bir taşınmazın suç tarihi sonrasında ne şekilde edinildiğinin yargılama konusu olmaması, aksinin kabulü hâlinde dahi sanığın avukatlık yaptığını ve buradan geliri olduğunu beyan etmesi ile söz konusu konut borcu için sanığın eşi olan tanık ... adına kredi çekilmesi ve kredi ödemesinin aksaması nedeniyle bankanın icra yoluyla evi satışa çıkarması karşısında; sanığın haksız mal edinme suçunu işlediğine dair, mahkûmiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı kabul edilmelidir.Sanığın gerçeğe aykırı mal beyanında bulunduğu iddia edilmiş ise de; sanığın yükümlü olduğu mal bildirimlerini önceki bildirimlerle uyumlu ve güncel tutması gerekmekle birlikte sanık bu dikkat ve çabayı göstermemiş ise de; sanığın atılı suçu kabul etmemesi, 28.06.2018 tarihli bilirkişi raporuna göre hiç bildirilmeyen ya da usulünce bildirimde bulunulmayan mal varlıklarına konu olan araç ve taşınmazların olduğu tespit edilmiş ise de; söz konusu araç ve taşınmazlara ait bilgilerin devlet tarafından kayıt altında tutulması ve herhangi bir bildirime gerek olmaksızın rahatlıkla tespit edilebilir olması, ayrıca haksız mal edindiği ispatlanamayan sanığın mal varlığını gizlemesinin ve bu amaçla gerçeğe aykırı beyanda bulunmasının herhangi bir menfaat sağlamayacak olması karşısında, sanığın gerçeğe aykırı bildirimde bulunmak kastıyla hareket ettiğine dair delil bulunmadığı kabul edilmelidir.

Bu itibarla usul ve kanuna uygun olan Özel Daire kararının onanmasına karar verilmelidir.

3- Sanık hakkında yargı görevi yapanı, bilirkişiyi veya tanığı etkilemeye teşebbüs suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün isabetli olup olmadığı;

TCK'nın "Yargı görevi yapanı etkileme" başlıklı 277. maddesi;

"Bir davanın taraflarından birinin veya bir kaçının veya sanıkların veya davaya katılanların, mağdurların leh veya aleyhinde, yargı görevi yapanlara emir veren veya baskı yapan veya nüfuz icra eden veya her ne suretle olursa olsun adı geçenleri hukuka aykırı olarak etkilemeye teşebbüs eden kimseye iki yıldan dört yıla kadar hapis cezası verilir. Teşebbüs iltimas derecesini geçmediği takdirde verilecek ceza altı aydan iki yıla kadardır." şeklinde düzenlenmiş iken, 05.07.2012 tarihli ve 28344 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanun'un 90. maddesiyle madde başlığıyla birlikte,

"Yargı görevi yapanı, bilirkişiyi veya tanığı etkilemeye teşebbüs

1) Görülmekte olan bir davada veya yapılmakta olan bir soruşturmada, gerçeğin ortaya çıkmasını engellemek veya bir haksızlık oluşturmak amacıyla, davanın taraflarından birinin, şüpheli veya sanığın, katılanın veya mağdurun lehine veya aleyhine sonuç doğuracak bir karar vermesi veya bir işlem tesis etmesi ya da beyanda bulunması için, yargı görevi yapanı, bilirkişiyi veya tanığı hukuka aykırı olarak etkilemeye teşebbüs eden kişi, iki yıldan dört yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.

2) Birinci fıkradaki suçu oluşturan fiilin başka bir suçu da oluşturması halinde, fikri içtima hükümlerine göre verilecek ceza yarısına kadar artırılır." biçiminde değiştirilmiş; 28.06.2014 tarihli ve 29044 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 18.06.2014 tarihli ve 6545 sayılı Kanun'un 69. maddesi ile "veya yapılmakta olan bir soruşturmada" ve "şüpheli veya" ibareleri fıkra metninden çıkarılmış, "Teşebbüs iltimas derecesini geçmediği takdirde verilecek ceza altı aydan iki yıla kadardır." ibaresi madde metnine eklenmiştir.

Öncelikle maddenin ilk hâlinde suçun işlenebilmesi için görülmekte olan bir davanın bulunması zorunlu, diğer bir ifadeyle sadece kovuşturma aşaması itibarıyla suçun işlenmesi mümkün iken, 05.07.2012 tarihli ve 6352 sayılı Kanun'un 90. maddesiyle kapsam genişletilerek yapılmakta olan herhangi soruşturma da maddenin uygulanma alanına dahil edilmiş, ancak 18.06.2014 tarihli ve 6545 sayılı Kanun'un 69. maddesi ile yapılan değişiklik sonucunda, soruşturmalar suçun konusu olmaktan çıkarılmış ve önceki duruma dönülmüştür. Bu nedenle, soruşturma evresindeki eylemler bu suçu oluşturmaz.Davaların doğruluk, dürüstlük ve gerçeğe ulaşma ilkelerine uygun olarak görülüp yapılmasında ve bu suretle adaletin gerçekleşmesinde bütün tarafların ve nihayetinde toplumu oluşturan her bireyin yararı bulunmaktadır. Bu nedenle, adil yargılanma hakkını ihlâl eden, yargılamanın doğruluk, dürüstlük ve gerçeğe ulaşma ilkelerine uygun olarak yerine getirilmesi yönündeki toplumsal beklentiyi zedeleyen tutum ve davranışlar kanun koyucu tarafından yaptırıma bağlanmıştır.Suç, görülmekte olan dava dolayısıyla işlenmektedir. Bu nedenle haksızlık oluşturmak amacıyla yargı görevini yapanlar veya tanık ve bilirkişi etkilemekten söz edilebilmesi için öncelikle ortada görülen bir dava bulunmalıdır.Yargı görevi yapanı, bilirkişiyi veya tanığı etkilemeye teşebbüs suçunun işlenebilmesi için, yargı görevi yapanlar ile bilirkişi veya tanıkla doğrudan bir ilişki kurulması zorunlu olup, bu ilişkiyle beraber belirli bir yönde karar vermesi veya işlem tesis etmesi hususunda yargı görevi yapandan, gerçeğe aykırı mütalâa veya beyanda bulunması hususunda bilirkişiden veya tanıktan talepte bulunulması gerekmektedir.

Suçun tanımında "hukuka aykırı olarak etkilemeye teşebbüs" unsuruna yer verildiğinden, suçun oluşabilmesi için, yargı görevi yapanı, bilirkişiyi veya tanığı etkileme girişiminin hukuka aykırı olması gerekmektedir.Yargı görevi yapanı, bilirkişiyi veya tanığı hukuka aykırı olarak etkileme teşebbüsünde bulunulmasıyla suç tamamlanmış olup, suçun oluşabilmesi için, yargı görevi yapanın, bilirkişinin veya tanığın hukuka aykırı olarak kendisine iletilen talebi yerine getirerek herhangi bir karar vermesi veya işlem tesis etmesi ya da gerçeğe aykırı mütalaada veya beyanda bulunması gerekmemektedir.Tanımlanan suçun maddi unsurları arasında yer alan hareket (fiil) unsuru, yargı görevi yapanı, bilirkişiyi veya tanığı davanın taraflarından birinin veya sanığın, katılanın veya mağdurun lehine veya aleyhine sonuç doğuracak bir karar vermesi veya bir işlem tesis etmesi ya da beyanda bulunması için hukuka aykırı olarak etkilemeye kalkışmaktır.Bu suçun oluşabilmesi için, kasten hareket edilmesi yetmemekte bunun yanında failin belirli bir amaç doğrultusunda hareket etmesi, diğer bir ifadeyle suçu oluşturan fiili, gerçeğin ortaya çıkmasını engellemek veya bir haksızlık oluşturmak özel saikleri ile gerçekleştirmesi gerekmektedir. Nitekim bu hususa ilişkin madde gerekçesinde; "Bu suçun oluşabilmesi için, failin belirli bir amaç doğrultusunda hareket etmesi gerekmektedir. Failin, söz konusu suçu oluşturan fiili, gerçeğin ortaya çıkmasını engellemek veya bir haksızlık oluşturmak amacıyla, yani görülmekte olan bir davanın taraflarından birinin ya da yapılmakta olan bir soruşturma veya kovuşturmada şüpheli veya sanığın ya da davaya katılanın veya mağdurun leh veya aleyhine sonuç doğuracak bir karar verilmesini veya işlem tesis edilmesini ya da gerçeğe aykırı mütalaa veya beyanda bulunulmasını sağlamak amacıyla işlemesi gerekmektedir." açıklamasına yer verilmiştir.Bu açıklamalar ışığında inceleme konusu değerlendirildiğinde;... 37. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2011/131 değişik ... sayılı dosyasında, yapılan yargılama aşamasında sanığın anılan mahkemenin hâkimi olan tanık ...'in odasına giderek tedbir isteyen tarafın mali açıdan sıkıntıda olduğunu, talebin kabulü hâlinde iyi olacağını ifade ederek yargı görevi yapanı, bilirkişiyi veya tanığı etkilemeye teşebbüs suçunu işlediği iddia ve kabul edilen olayda; sanık suçlamayı kabul etmemiş ise de anılan mahkemenin hâkimi olan tanık ...’in aşamalardaki beyanı, söz konusu dosyada davanın ihtiyati tedbir talebine ilişkin olup tanık ... tarafından 28.11.2011 tarihinde ihtiyati tedbir talebinin reddine karar verilmesi, sanığın tedbir talep eden lehine sonuç doğuracak bir karar verilmesi için tanık ...’den talepte bulunmuş olması birlikte değerlendirildiğinde; sanığın eyleminin sabit olduğu,Sanığın, ... 37. Asliye Ticaret Mahkemesi hâkimi olan tanık ...’in odasına giderek mahkemenin 2012/435 değişik ... sayılı dosyası ile ilgili olarak tanık ..

... tarafından 28.11.2011 tarihinde ihtiyati tedbir talebinin reddine karar verilmesi, sanığın tedbir talep eden lehine sonuç doğuracak bir karar verilmesi için tanık ...’den talepte bulunmuş olması birlikte değerlendirildiğinde; sanığın eyleminin sabit olduğu,Sanığın, ... 37. Asliye Ticaret Mahkemesi hâkimi olan tanık ...’in odasına giderek mahkemenin 2012/435 değişik ... sayılı dosyası ile ilgili olarak tanık ...'den dosyanın taraflarından biri lehine karar vermesi konusunda sohbet eder şekilde ricada bulunduğundan, sanığın yargı görevi yapanı, bilirkişiyi veya tanığı etkilemeye teşebbüs suçunu işlediği iddia ve kabul edilen olayda; sanık suçlamayı kabul etmemiş ise de anılan mahkemenin hâkimi olan tanık ...’in aşamalardaki beyanı, söz konusu ihtiyati haciz talepli dosyada mahkemenin müstemir yetkili hâkimi olan tanık ...'in izinli olması nedeniyle yetkilendirilen sanığın ihtiyati haciz talebine konu senetlerden biri haricindeki senetlerin vadesinin gelmemesine rağmen söz konusu bütün senetleri nazara alarak toplam miktar üzerinden teminat karşılığı ihtiyati haciz kararı vermesi, borçlular tarafından söz konusu karara itiraz edilmesi üzerine müstemir yetkili hâkim olan tanık ... tarafından vadesi gelen senetler yönünden ihtiyati hacze yapılan itirazın reddine, vadesi gelmeyen senetler yönünden ise itirazın kabulüne karar verilmiş olması dikkate alındığında sanığın ihtiyati haciz talebinde bulunan taraf lehine karar verilmesi için tanık ...'dan ricada bulunduğu, tanık ...'nın araya zaman girmesi nedeniyle sanığın hangi taraf lehine ricada bulunduğunu hatırlamayarak sanığın dosyanın taraflarından biri lehine karar verilmesi için ricada bulunduğunu beyan etmiş olması birlikte değerlendirildiğinde; sanığın eyleminin sabit olduğu,Sanığın, ... 42. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2011/392 esas numaralı dosyasında duruşma gününden bir gün önce anılan mahkemenin hâkimi olan tanık ...’in odasına gittiği ve oturduğu koltuktan söz konusu dosyanın esas numarasını ve dosya kapağındaki taraf bilgilerini gördükten sonra tanık ...'e şirket hukukunda bilgi sahibi olduğunu, en sevdiği konunun şirket hukuku olduğunu ifade ettiği, bir süre sonra kalkıp odanın kapısının önünde tanık ...'e yüksek sesle, "Bu dosyanın davacı vekili çok iyi hukukçudur, o ne dediyse doğru söylemiştir." diyerek sanığın yargı görevi yapanı, bilirkişiyi veya tanığı etkilemeye teşebbüs suçunu işlediği iddia ve kabul edilen olayda; sanık atılı suçlamayı kabul etmemiş ise de, tanık ...'in iddiayı doğrulaması, söz konusu dosyada davacının ... Holding A.Ş, davalının ... İletişim Hizmetleri A.Ş, davanın denetçiler kararının iptaline ilişkin olması, yapılan yargılama sonucunda mahkeme hâkimi ... tarafından 07.10.2011 tarihli karar ile davacının davasının reddine karar verilmesi, ... 35. Asliye Ticaret Mahkemesi hâkimi olan tanık ...'ın anlatımı birlikte değerlendirildiğinde; sanığın yargı görevi yapanı, bilirkişiyi veya tanığı etkilemeye teşebbüs suçunu işlediğinin sabit olduğu,

Kabul edilmelidir.Bu itibarla, Özel Daire kararının isabetli olduğuna karar verilmelidir.

4- Sanığın eylemlerinin üç ayrı yargı görevi yapanı, bilirkişiyi veya tanığı etkilemeye teşebbüs suçunu mu yoksa zincirleme şeklinde yargı görevi yapanı, bilirkişiyi veya tanığı etkilemeye teşebbüs suçunu mu oluşturduğu;

İnceleme konusunun isabetli bir biçimde çözümlenebilmesi için "zincirleme suç" hükümleri üzerinde durulmalıdır.

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'na hâkim olan ilke gerçek içtima olduğundan, bunun sonucu olarak, "kaç fiil varsa o kadar suç, kaç suç varsa o kadar ceza" söz konusu olacaktır. Nitekim bu husus ... Komisyonu raporunda; "Ceza hukukunun temel kurallarından birisi, ‘kaç fiil varsa o kadar suç, kaç suç varsa o kadar ceza vardır’ şeklinde ifade edilmektedir. Bunun istisnaları, suçların içtimaı bölümünde belirlenmiştir. Bu istisnalar dışında, işlenen her bir suçla ilgili olarak ayrı ayrı cezaya hükmedilecektir. Böylece verilen her bir ceza, bağımsızlığını koruyacaktır." şeklinde dile getirilmiştir. Bu kuralın istisnalarına ise, 5237 sayılı TCK'nın "suçların içtimaı" bölümünde, 42 (bileşik suç), 43 (zincirleme suç) ve 44. (fikri içtima) maddelerinde yer verilmiştir.Ceza hukukunda kanundaki suç tanımına uygun şekilde gerçekleşen her netice ilke olarak ayrı bir suç oluşturur ve fail kaç netice meydana getirmiş ise o kadar suç işlemiş sayılarak her birinden dolayı ayrı ve bağımsız cezalandırılır. Ancak bazı hâllerde birden fazla netice meydana gelmiş olsa bile, faile meydana gelen netice kadar ceza verilmeyerek tek bir ceza verilmesi ile yetinilir. Birden fazla neticenin meydana gelmesine karşın faile tek ceza verilmesini gerektiren hâllerden biri de zincirleme suçtur.

Zincirleme suç, 765 sayılı Kanun'un 80. maddesinde; "Bir suç işlemek kararının icrası cümlesinden olarak kanunun aynı hükmünün bir kaç defa ihlal edilmesi, muhtelif zamanlarda vaki olsa bile bir suç sayılır. Fakat bundan dolayı terettüp edecek ceza altıda birden yarıya kadar artırılır." şeklinde düzenlenmiştir. Buna karşın 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesinin ilk fıkrasında; "Bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda, bir cezaya hükmedilir. Ancak bu ceza, dörtte birinden dörtte üçüne kadar artırılır. Bir suçun temel şekli ile daha ağır veya daha az cezayı gerektiren nitelikli şekilleri, aynı suç sayılır. Mağduru belli bir kişi olmayan suçlarda da bu fıkra hükmü uygulanır." biçiminde zincirleme suç düzenlemesine yer verilmiş, ikinci fıkrasında; "Aynı suçun birden fazla kişiye karşı tek bir fiille işlenmesi durumunda da, birinci fıkra hükmü uygulanır." denilmek suretiyle aynı neviden fikri içtima kurumu hüküm altına alınmış, üçüncü fıkrasında ise; "Kasten öldürme, kasten yaralama, işkence ve yağma suçlarında bu madde hükümleri uygulanmaz." düzenlemesi ile zincirleme suç ve aynı neviden fikri içtima hükümlerinin uygulanamayacağı suçlar belirtilmiştir.

5237 sayılı TCK'nın 43/1. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanabilmesi için;

a- Aynı suçun değişik zamanlarda birden fazla işlenmesi,

b- İşlenen suçların mağdurlarının aynı kişi olması,

c- Bu suçların aynı suç işleme kararı altında işlenmesi gerekmektedir.

TCK'nın 43/1. maddesinin düzenlemesinden anlaşılacağı üzere, zincirleme suç hükümlerinin uygulandığı hâllerde aslında işlenmiş birden fazla suç olmasına karşın, fail bu suçların her birinden ayrı ayrı cezalandırılmamakta, buna karşın bir suçtan verilen ceza belirli bir miktarda arttırılmaktadır.

Zincirleme suça ilişkin bu genel açıklamalardan sonra, öğretide aynı neviden fikri içtima olarak tanımlanan TCK'nın 43. maddesinin ikinci fıkrasının da değerlendirilmesi gerekmektedir.

TCK'nın 43. maddesinin ikinci fıkrası; "Aynı suçun birden fazla kişiye karşı tek bir fiille işlenmesi durumunda da, birinci fıkra hükmü uygulanır." hükmünü içermekte olup zincirleme suçtan farklı bir müessese olan ve aynı neviden fikri içtima olarak kabul edilen bu durumda, fiil yani hareket tektir ve bu fiille aynı suç birden fazla kişiye karşı işlenmektedir. Burada, hareket tek olduğu için, fail hakkında bir cezaya hükmolunacağı, ancak bu cezanın Kanun'un 43/1. maddesine göre artırılacağı öngörülmüştür.

İnceleme konusunun sağlıklı bir çözüme kavuşturulabilmesi bakımından Kanun'un 43. maddesinin ikinci fıkrasında belirtilen “tek bir fiil” ifadesi ile kast edilen hususun ne olduğunun irdelenmesi gerekmektedir.

İnceleme konusunun sağlıklı bir çözüme kavuşturulabilmesi bakımından Kanun'un 43. maddesinin ikinci fıkrasında belirtilen “tek bir fiil” ifadesi ile kast edilen hususun ne olduğunun irdelenmesi gerekmektedir.

Doğal anlamda gerçekleştirilen her bedensel eylem ayrı bir hareketi oluşturmakta ise de, hukuki anlamda hareketin tek olması ile ifade edilmek istenen husus, doğal anlamda birden fazla hareket bulunsa dahi, bu hareketlerin, hukuki nedenlerden dolayı değerlendirmede birlik oluşturması suretiyle tek hareket olarak kabulüdür. Diğer bir anlatımla, doğal anlamda fiilin tek olduğu her hâlde hukuki anlamda da fiilin tek olduğu söylenebilirse de, doğal anlamda fiilin çok olduğu her hâlde hukuki anlamda da fiilin çok olduğu her zaman söylenemeyecektir. Bazen bir hareketler kümesi, hukuki açıdan tek bir fiil olarak kabul edilecektir. Bu hâlde suç tipinin birden fazla hareketle ihlâl edilebilir olması hareketin hukuken tekliğini etkilemeyecek, doğal hareketler hukuken tek kabul edilecektir. Buna göre Kanun'un 43. maddesinin ikinci fıkrasında belirtilen “tek bir fiil” ifadesi ile kastedilen fiil ya da hareketin doğal anlamda değil hukuki anlamda tek olmasıdır. Bir kısım suçların işlenmesi sırasında doğal olarak birden fazla hareket yapılmakta ise de, ortaya konulan bu davranışlar suçun kanuni tanımında yer alan hukuksal anlamdaki “tek bir fiili” oluşturmaktadır. Örneğin; failin mağduru birden fazla yumruk ve tekme vurmak suretiyle yaralaması, yalan tanıklık yapan failin birden fazla beyanda bulunması, kasten öldürme fiilinin herbiri tek başına öldürücü nitelikte beş bıçak darbesi ile işlenmesi gibi. Failin mağdura birden fazla yumruk vurması suretiyle yaralaması durumunda, failin birden fazla hareketi olmasına rağmen kastı bir kişiyi yaralamaya yönelik olduğundan ortada tek fiil ve neticesi itibarıyla tek suç vardır. Bazı suç tiplerinde ise, kanundaki tanımda belirtilen birbirinin alternatifi olan birden fazla hareketin gerçekleştirilmesiyle suç işlenebilmektedir. Öğretide "seçimlik hareketli suçlar" olarak isimlendirilen bu suç tiplerinde, sayılan seçimlik hareketlerin herhangi birisinin gerçekleştirilmesi suçun oluşumu açısından yeterlidir. Belirtilen seçimlik hareketlerden birkaçının ya da tamamının yapılması hâlinde de birden fazla suç değil, tek suç oluşacaktır. Ancak seçimlik hareketli suçtan söz edebilmek için kanunda sayılan seçimlik hareketlerin aynı konuya ilişkin olması gerekmektedir (İzzet Özgenç, Türk Ceza Hukuku Genel Hükümler, Seçkin Yayınevi, 11. Bası, ..., 2015, .... 169; Mahmut Koca-İlhan Üzülmez, Türk Ceza Hukuku Genel Hükümler, ... Yayınevi, 8. Bası, ..., 2015, .... 114.).