muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/1481, Karar No: 2012/7942, Tarih: 18.12.2012

**15. Hukuk Dairesi         2012/1481 E.  ,  2012/7942 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... arasındaki davadan dolayı ... 20. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 23.09.2010 gün ve 2010/80-397 sayılı hükmü onayan Dairemizin 28.11.2011 gün ve 2010/7008-2011/6969 sayılı ilamı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, tapu iptâli, tescili ve alacağın tahsili istemleriyle açılmış; mahkemece, davanın reddine karar verilmiş ve verilen karar Dairemizin 2010/7800 Esas ve 2011/6969 Karar sayılı ilâmı ile onanmış; ancak, davacı kooperatif vekilince onama kararının kaldırılarak yerel mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesi istenmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilâmında benimsenen gerektirici sebeplere göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair karar düzeltme istemlerinin reddi gerekmiştir.

2-Davacı vekilinin diğer itirazlarının incelenmesine gelince;

Yanlar arasında ... 14. Noterliği’nce doğrudan düzenlenen 17.11.1996 tarihli ve 26805 yevmiye numaralı Arsa Payı Karşılığı İnşaat Sözleşmesi yapılmıştır. Davacı kooperatif yüklenici; davalı ... ise arsa sahibidir. Ayrıca; yanlar arasında 12.06.2006 tarihli ve “Ek Sözleşme ve Sulhname” başlıklı ek sözleşme yapılmıştır.

Davacı yüklenici vekili, ek sözleşmenin bir ve ikinci maddeleri hükümleri gereğince, kararlaştırılan kira parası ile eksik işler bedelinin arsa sahibi davalı tarafından, davacıdan tahsil edilmiş olduğunu ve dolayısıyla ek sözleşmenin dördüncü maddesinde kararlaştırılan ceza koşulu kapsamındaki davacıya ait bir dairenin davalı arsa sahibi tarafından iktisap olunamayacağını ileri sürerek; 43166 ada, 2 numaralı parselde bulunan (A) bloktaki bir numaralı bağımsız bölümün davalı adına olan tapu kaydının iptâli ile davacı adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Yanlar arasındaki ek sözleşmesinin 1. maddesi; “İnşaatın yapım süresi olarak önceki sözleşmelerde belirtilen 30.10.2005 tarihinde inşaatın bitmemesi nedeniyle ödenmesi gerekir kira parası beş ay ve 43500 USA dolar olarak belirlenmiş ve dondurulmuştur. Bu kira parasının dışında kooperatif gecikmeye dayalı olarak başkaca bir kira veya gecikme bedeli ödemeyecektir.” ikinci maddesi ise “ekli ve taraflarca imzalı listede bulunan iş ve imalâtların yapılmasından ... vazgeçmiş olup, bunların yerine listede yer alan bedeli, kooperatifçe ...’e nakden ödenecektir.” hükümlerini içermektedir. Sözleşmenin 4. maddesi hükmü ise “Kat irtifâkının resmen tesisini takiben ... gecikmeksizin kooperatife ait tapuları, teminat olarak tutulacak bir daire dışında kooperatife verecektir. Bu daire yukarıda 1 ve 2 numaralarda belirtilen alacakların teminatı olarak ... uhdesinde tutulacak, anılan paralar ödendiğinde kooperatife verilecektir. Ödeme kredi alımını

takiben derhal yapılacak bir yıl içinde tamamlanmadığı takdirde, kooperatif daireyi istemekten vazgeçmiş sayılacaktır.” şeklinde düzenlenmiştir. Görüldüğü üzere; ek sözleşmenin 1 ve 2. maddeleri hükümlerinde kararlaştırılan edimlerin yüklenici kooperatif tarafından, sözleşmenin 4. maddesinde öngörülen bir yıl içinde yerine getirilmemesi halinde, 4. maddesi hükmüyle arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince, davacı yükleniciye verilmesi gereken; ancak, arsa sahibi adına tescilli olan bir adet dairenin ceza koşulu olarak arsa sahibi davalıya bırakılması kararlaştırılmıştır. Ek sözleşmenin az yukarıda hükmü yazılı 4. maddesi incelendiğinde; yanlarca kararlaştırılan ceza koşulunun niteliğince, somut olayda uygulanması gereken 818 Sayılı Borçlar Kanunu’nun 158/1. maddesi hükmünde tanımlanan “seçimlik ceza” olduğu sonucuna varılmaktadır. Ek sözleşmede aksine hüküm bulunmadığından arsa sahibi davalı, ya ek sözleşmenin aynen ifasını isteme ya da seçimlik cezanın verilmesini talep etmek durumundadır. Somut olayda ise; davalı arsa sahibi, ek sözleşmenin 1. maddesinde kararlaştırılan 43.500,00 USD kira parası ile 2. maddesinde kararlaştırılan eksik işler bedelini davacı kooperatiften tahsil etmiştir. Böylece davalı, seçimlik hakkını ek sözleşmenin ifası yönünde kullanmıştır. O halde, davalının ceza koşulunu isteyemeyeceğinin kabulü gerekmektedir.

Mahkemece yapılacak iş; yanlar arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi koşulları da incelenmek suretiyle dava konusu (A) bloktaki 1 numaralı bağımsız bölümün, davalı adına olan tapu kaydının iptâli ile davacı adına tesciline karar verilmesi isteminin değerlendirilerek, uyuşmazlığın çözüme bağlanmasından ibaret olmalıdır.

Yukarıda açıklanan sebeplerle, yerel mahkeme kararının bozulması gerekirken; yanılgı sonucu mahkeme kararının onanmasına karar verilmesi doğru olmamıştır. Dairemizin onama kararının kaldırılarak yerel mahkeme kararının bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair karar düzeltme istemlerinin reddine; 2. bentte açıklanan sebeplerle Dairemizin 2010/7008 Esas ve 2011/6969 Karar sayılı onama kararının kaldırılmasına ve yerel mahkemece verilen 2010/80 Esas ve 2010/397 sayılı kararın BOZULMASINA, ödediği temyiz ve karar düzeltme peşin harçlarının istek halinde karar düzeltme isteyen davacıya geri verilmesine, 18.12.2012 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Mahkemenin gerekçesi ile usul ve yasaya uygun bulunan kararın onanması gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluğun bozma kararına katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2015/9362, Karar No: 2017/1689, Tarih: 04.04.2017

**(Kapatılan)21. Ceza Dairesi         2015/9362 E.  ,  2017/1689 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Her iki suçtanda sanıkların ayrı ayrı mahkumiyetlerine

SUÇ : Dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Her iki suçtanda sanıkların ayrı ayrı mahkumiyetlerine

1) Sanıklar hakkında fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ederek, sanıklardan ...'in 09.03.2007 ve 01.04.2008 tarihleri arasında Özel Genç Kozan (Fidanlar) Özel Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezinde fiilen çalışmadığı halde çalışmış gibi aylık bireyselleştirilmiş çalışma, eğitim ve rehabilitasyon (ABEP) ve aylık meslek elemanı çizelgeleri düzenlendiği, aylık bireyselleştirilmiş eğitim ve rehabilitasyon planlarında sanık ... yerine atılan bir kısım imzaların kendisine ait olmadığının saptandığı, Mücahit'in çalışmasından dolayı sanıklardan Bilal'in sahibi ve müdürü olduğu Özel Genç Kozan (Fidanlar) Özel Eğitim ve Rehabilitasyon Merkeze hazine tarafından 62.300,88 TL ücret ödendiğinin iddia ve kabul edildiği somut olayda; Dosyanın incelenmesinde, suça konu ABEP belgelerini dosya içerisinde olmadığı anlaşıldığından, belgelerin dosya arasına alınması ve belgelerde sahtecilik suçlarında aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının takdiri hakime ait olduğu cihetle, suça konu sahte belge asıllarının duruşmaya getirtilip incelenmek suretiyle, özelliklerinin duruşma tutanağına yazılması, aldatıcı nitelikte olup olmadığının kararda tartışılması ayrıca yapılan UYAP kontrolünde sanıklardan ... hakkında resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarından Afyonkarahisar 1. Ağır Ceza 2010/7, Uşak 1. Ağır Ceza 2010/52, Sakarya 2. Ağır Ceza 2010/74 ve 2016/159 Esas, Batman 2. Ağır Ceza 2012/131 Esas, Mardin 1. Ağır Ceza 2014/56 ve 2015/108 Esas ve Kozan Ağır Ceza 2016/247 Esas sayılı, temyiz incelemesi sırası bekleyen veya halihazırda derdest bulunan kamu davalarının bulunduğu anlaşılmakla, ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 22.04.2014 gün ve 2013/11-397-2014/202 sayılı kararında açıklandığı üzere, belgelerde sahtecilik suçunun hukuki konusunun kamu güveni olduğu ve fiil tarihleri de dikkate alınarak; sanığın fiillerinin her biri yenilenen kasıtla işlenmiş ayrı suçları mı, yoksa bir suç işleme kararıyla kanunun aynı hükmünün kısa zaman aralıkları içerisinde, birkaç kez ihlal etmek suretiyle zincirleme biçimde işlenmiş tek suçu mu oluşturduğunun değerlendirilmesi ve fazla ceza verilmesinin önlenmesi açısından, sanık hakkında UYAP ortamından, tevzi bürosu ve sair surette tespit edilebilecek benzer suçlara ilişkin dosyaların araştırılarak, mümkünse mevcut dava ile birleştirilmesi, aksi halde özetlerinin duruşma tutanağına geçirilip, bu davayı ilgilendiren onaylı örneklerinin dosya içerisine alınması, ayrıca dosya içerisinde sureti bulunan Adana 2. İdare Mahkemesi'nin 2011/111 Esas ve 2011/95 sayılı Kararı incelendiğinde, olay nedeniyle gerçekleşen kamu zararın yeniden tespit edilmesi gerektiği de dikkate alındıktan sonra toplanan tüm delillerin birlikte değerlendirilerek sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiğinin gözetilmeden eksik inceleme ile her iki suçtan mahkumiyetlerine hükmolunması;

Kabule göre de;

Kabule göre de;

2) 5237 sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f) (i) ve (k )bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde tespit olunacak temel gün sayısının, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezasının belirlenmesi gerektiği gözetilmeksizin TCK'nın 158/1-f son maddesi gereğince temel ceza belirlenirken yazılı şekilde uygulama yapılması,

3) Sanıklar hakkında nitelikli dolandırıcılık suçunda hüküm kurulurken, 5237 sayılı TCK.nun 158/1-e, 43. ve 168/2. maddeleri uyarınca hükmedilen 2 yıl 6 ay hapis cezasından aynı Kanunun 62. maddesi gereğince 1/6 indirim yapılması sırasında 2 yıl 1 ay yerine 1 yıl 13 ay hapis cezasına hükmedilerek eksik ceza tayin edilmesi;

4) Sanık hakkında, resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı TCK’nun 204/2 ve 43. maddeleri uyarınca hükmedilen 3 yıl 9 ay hapis cezasından, 5237 sayılı TCK’nun 62. maddesi gereğince 1/6 indirim yapılması sırasında 3 yıl 1 ay 15 gün yerine 2 yıl 13 ay 15 gün hapis cezasına hükmedilerek eksik ceza tayin edilmesi;

Yasaya aykırı;

5) T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK’nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk,

Bozmayı gerektirmiş olup; Cumhuriyet savcısının sanık ...'in ve sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı, 6723 sayılı yasayla değişik 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.04.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15571, Karar No: 2013/228, Tarih: 09.01.2013

**11. Hukuk Dairesi         2011/15571 E.  ,  2013/228 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Hukuk (... Asliye Hukuk Mahkemesi) Mahkemesi’nce verilen 25.03.2011 tarih ve 2009/49-2011/113 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava konusu meblağ 15.620 TL'nin altında bulunduğundan HUMK'nun 3156 sayılı kanunla değişik 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin reddiyle tetkikatın evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında güvenli gelecek sigorta poliçesi düzenlendiğini, TSK'da uzman çavuş olarak görev yapan müvekkilinin OSAS hastalığına yakalandığını ve bu nedenle malulen emekli edildiğini, poliçe kapsamında kalan bu hastalığı için müvekkilinin davalı şirkete müracaat etmesine rağmen kendisine herhangi bir ödeme yapılmadığını ileri sürerek, 10.000 TL'nin 28.03.2007 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının hastalığı için ilgili yönetmelikte maluliyet takdir edilmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının 5434 sayılı Kanun'un 44. maddesi uyarınca TSK’da görev yapamaz olarak belirlendiği ve “adi malul” olarak emekli edildiği, Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmenlik'in eki listelerde uyku apnesi hastalığının değerlendirmeye alınmadığı, ancak “uyku ile ilgili bozukluklar” başlığı altındaki düzenlemenin, vaki malullük niteliği dikkate alındığında davacının konumuna uygun düşeceği, aynı yönetmeliğin uyku ile ilgili bozukluklarda “ağır” nitelikli olanlara verdiği %35 oranında davacının tazminata hak kazandığı gerekçesiyle 8.050 TL’nin 28/03/2007 tarihinden işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davacının yakalandığı hastalığın taraflar arasında düzenlenen güvenli gelecek sigorta poliçesi kapsamında kaldığı iddiasına dayalı tazminat istemine ilişkin olup, mahkemece yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davacının yakalandığı hastalığın taraflar arasında düzenlenen güvenli gelecek sigorta poliçesi kapsamında kaldığı iddiasına dayalı tazminat istemine ilişkin olup, mahkemece yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan HUMK'nun 275. maddesinde, mahkemenin çözümü özel veya teknik bir bilgiyi gerektiren hallerde bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar vereceği düzenlenmiştir. Temyiz incelemesi sırasında yürürlüğe giren HMK’nun 266. maddesinde de aynı düzenleme mevcuttur. Somut uyuşmazlıkta da, davacının yakalandığı hastalığın poliçe kapsamında bulunup bulunmadığının tespiti gerekli olup açıklanan bu uyuşmazlığın çözümü özel ve teknik bilgiyi gerektirmektedir. Oysa, bu konuda hükme esas alınan bilirkişi raporu anılan hususta teknik bilgiye sahip olması mümkün bulunmayan avukat bilirkişi tarafından düzenlenmiştir. Bu itibarla, mahkemece doktor ve sigorta uzmanı bir bilirkişiden oluşturulacak bilirkişi heyetinden, dava konusu poliçedeki "% 67 ve üstü oranlara karşılık gelen hallerde tazminat ödenir" hükmü de değerlendirilmek suretiyle davacının hastalığının poliçe kapsamında bulunup bulunmadığı hususunda rapor aldırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik incelemeye dayalı olarak hüküm tesisi doğru olmamış, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 09.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8150, Karar No: 2010/11856, Tarih: 06.10.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/8150 E.  ,  2010/11856 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 23.06.2009 gün 8421-10577 sayılı bozma kararında özetle: "... Beldesinde Hazine tarafından aynı nedenlerle açılan davaların dairece aynı gün yapılan temyiz incelemesinde; hükme esas alınan orman bilirkişi ... ... tarafından hazırlanan raporlardan çekişmeli taşınmazların, üzerinde 20-25 yaşlarında fındık plantasyonları bulunduğu, 1959 baskı tarihli memleket haritasında kısmen veya tamamen yeşil alanda kaldığı, 1978 tarihli haritada bu yeşil rengin daha da artmış olduğunun anlaşıldığı,uzman bilirkişi tarafından çekişmeli taşınmazların 1954 tarihli hava fotoğraflarında açık alanda kaldıkları bildirilmek suretiyle orman sayılmayan yerlerden oldukları açıklanmışsa da rapora ekli hava fotoğraflarının incelenmesinde taşınmazların koyu renkli alanda yeraldığı, fındık ağaçlarının yaşları dikkate alındığında hava fotoğrafındaki koyu rengin, hangi tarım ya da orman bitkisini temsil ettiği anlaşılamadığı gibi, çekişmeli taşınmazları geniş çevresi ile gösteren kadastro paftalarının getirtilmediği, dosyaların bütünü göz önüne alınarak yapılan incelemede, birbirlerine yakın komşu durumundaki taşınmazların hava fotoğrafında birbirinden uzak konumda; birbirinden uzakta bulunan yerlerin de aksine, birbirlerine yakın mesafelerde işaretlendiğinin anlaşıldığı, ayrıca çekişmeli taşınmazlardan bir kısmının vergi kaydı bulunduğu halde, kayıtların getirtilerek uygulanmadığı, kapsamlarının belirlenmediği, bu nedenle 1954 tarihli hava fotoğrafı ve varsa bundan hemen sonraki bir tarihte düzenlenen hava fotoğrafı, memleket haritası ve amenajman planı, taşınmazları geniş çevresiyle gösteren kadastro pafta fotokopi örneği ilgili yerlerden getirtilip, aynı adada bulunan davaya konu parsel dosyalarından biri kılavuz dosya seçilmek suretiyle yeniden inceleme yapılması" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma kararına uyulduktan sonra davanın kısmen kabulüne, 121 ada 47 sayılı parselin (B)=3703 m2 ve (C)=4242 m2 bölümlerinin orman niteliğiyle Hazine adına, (A)=8155 m2 bölümünün davalı adına tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 03/05/1982 tarihinde ilan edilip kesinleşen orman kadastrosu vardır.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 03/05/1982 tarihinde ilan edilip kesinleşen orman kadastrosu vardır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 06.10.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9616, Karar No: 2013/8444, Tarih: 29.04.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/9616 E.  ,  2013/8444 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... .... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen ....03.2012 tarih ve 2009/199-2012/62 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi...tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin temsilcisi ... tarafından ... ilinde yapılan ihalelere katılabilmek amacıyla ....09.2007 tarihli noter vekaletnamesi ile dava dışı ...'a resmi işler için yetki verildiğini, vekil tayin edilen bu şahsın müvekkili şirketle ilişkisini sonlandırmasını müteakip şirket hesaplarının incelenmesi sonucunda ...'ın, vekaletnameye para çekme yetkisini ekleyerek davacı şirketin banka hesabındaki paraları çektiğinin anlaşıldığını, gerekli dikkat ve özeni göstermeyen davalı bankanın sorumluluğunun bulunduğunu ileri sürerek, muhtelif tarihlerde davalı bankadan çekilen toplam ....141,40 TL’nın paraların çekildiği tarihlerden itibaren işleyecek reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının kendi ihmali sonucu hesaplarından çekilen paranın müvekkiline fatura edilmesinin adil olmadığını, davacı tarafından tazminat talep edilebilmesi için ortada bir zarar bulunması ve bunun da davacı tarafça ispat edilmesi gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, dava dışı ...'ın dava konusu paraları şirket kasasına aktarmadığı, banka konumundaki davalının vekaletnameyle yapılan işlemlerde vekaletnamenin geçerliliğini, ekleme yapılıp yapılmadığını ve diğer bütün hususları kontrol etmesinin zorunlu olduğu, kontrolün yapılmadığı veya eksik yapıldığı durumlarda oluşacak zararlardan bankanın sorumlu olacağı gerekçesiyle, davanın kabulü ile toplam ....140,40 TL’nın paraların banka hesabından çekildiği tarihlerden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

...- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde değildir.

...- Dava, bankacılık işleminden kaynaklanan zararın tazmini istemine ilişkindir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

...- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde değildir.

...- Dava, bankacılık işleminden kaynaklanan zararın tazmini istemine ilişkindir.

Davacı tarafça, dava dışı ...'ın şirketin resmi işlerini takip etmesi için vekil tayin edildiği, anılan şahsın kendisine verilen vekaletnamede tahrifat yaparak para çekme yetkisini de eklemek suretiyle şirketin davalı banka nezdindeki hesabında bulunan paraları çektiği ve gerekli dikkat ve özeni göstermeyen davalı bankanın sorumluluğunun bulunduğu ileri sürülmüş olup mahkemece, davalı bankanın zarardan sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. Ancak, davacı şirketin de vekil tayin ederken, vekilini seçmede gerekli dikkat ve özeni gösterip göstermediği ve dolayısıyla meydana gelen zararda davalı banka ile birlikte müterafik kusurunun bulunup bulunmadığı tartışılmadan ve gerektiğinde kusur oranının tespiti hususunda bilirkişi raporu alınmadan eksik incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (...) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, (...) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 29.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/327, Karar No: 2012/7992, Tarih: 13.03.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/327 E.  ,  2012/7992 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

Suça konu yerin tapulama harici kayalık yer olup, öteden beri köylünün ortak kullanımında olduğu kuşkuya yer bırakmayacak şekilde saptanmış olması karşısında, sanığa yüklenen suçun yasal unsurları oluştuğu halde yazılı gerekçe ile mahkumiyeti yerine beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 13.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.