muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/862, Karar No: 2018/7754, Tarih: 10.12.2018

**11. Hukuk Dairesi         2017/862 E.  ,  2018/7754 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada .... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 09/06/2015 gün ve 2008/685-2015/323 sayılı kararı bozan Daire’nin 14/11/2016 gün ve 2015/15708-2016/8807 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davalının ..... San. Tic. A.Ş’nin idare ve temsil yetkisine sahip eski genel müdürü olduğunu, davalının görev yaptığı 2005 yılında yurtdışından üretimde kullanılmak üzere vergi muafiyetiyle ithal edilen ayçiçeği tohumu ve ham ayçiçeği yağlarının davalı tarafından davadışı .... End. Ltd. Şti’ye sözleşme ile satıldığını, bu durumun 2008 yılında tespit edilmesi üzerine Başbakanlık Gümrük Müsteşarlığı tarafından söz konusu şirketten 40.807,76 TL gümrük vergisi ile 91.817.46 TL idari para cezası tahsil edildiğini, davalının genel müdürlük görevini yürütürken yönetim kuruluna danışmadan ve yönetim kurulunun kararı olmadan ithal edilen hammaddenin satım işlemleri sebebiyle şirketi zarara uğrattığını ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile şirket tarafından ödenmek zorunda kalınan toplam 132.624,54 TL’nin ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek en yüksek ticari faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce bozulmuştur.

Bu kez, davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 9,40 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 314,79 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 10/12/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/26700, Karar No: 2013/6505, Tarih: 11.03.2013

**4. Ceza Dairesi         2010/26700 E.  ,  2013/6505 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre ve temyiz dilekçelerinin kapsamından sanıkların kendileri hakkında verilen mahkumiyet hükümlerini temyiz ettikleri sonucuna varılarak dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1-Şikayetçi sanıklar ..., ... ve ... hakkında adli tıp uzmanından usulünce adli rapor alınarak sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Sanık ...’nın kavgada kimseye vurmadığını savunması, şikayetçi ...’nın kavgada burnundan yaralandığını ifade etmesine karşın, sanığın silahtan sayılan herhangi bir alet kullandığından bahsetmemesi karşısında, sanığın bu şikayetçiye yönelik yaralama suçunu ne suretle silahla işlediği kanıtlara dayalı olarak gösterilmeden yetersiz gerekçe ile yazılı biçimde hüküm kurulması,

3-Yerleşmiş yargısal kararlarda kabul edildiği üzere, gerek fail gerekse mağdurun karşılıklı haksız davranışlarda bulunması halinde, genel tahrik uygulamasında kural olarak, haksız bir eylem ile mağduru tahrik eden fail, karşılaştığı tepkiden dolayı tahrik altında kaldığını ileri süremez. Ancak maruz kaldığı tepki, kendi gerçekleştirdiği eylemle karşılaştırıldığında aşırı bir hal almışsa, başka bir deyişle tepkide açık bir oransızlık varsa, bu tepkinin artık başlı başına haksız bir nitelik alması nedeniyle fail bakımından haksız tahrik oluşturduğu kabul edilmelidir. Karşılıklı tahrik oluşturan eylemlerin varlığı halinde, fail ve mağdurun yekdiğeri yönünden tahrik oluşturan bu haksız davranışları birbirlerine oranla değerlendirilmeli, öncelik-sonralık durumları ile birbirlerine etki-tepki biçiminde gelişip gelişmedikleri göz önünde tutulmalı, ulaştıkları boyutlar, vahamet düzeyleri, etkileri ve dereceleri gibi hususlar dikkate alınmalı, buna göre; etki-tepki arasında denge bulunup bulunmadığı gözetilerek, failin başlangıçtaki haksız davranışına gösterilen tepkide aşırılık ve açık bir oransızlık saptanması halinde, failin haksız tahrik hükümlerinden yararlandırılması yoluna gidilmelidir.

Somut olayda sanık ...’nın gece vakti evinin önünde diğer sanıkların alkollü şekilde küfürler edip yüksek sesle müzik dinlemeleri üzerine, rahatsız olup uyardığında kendisine ters cevap verdiklerini savunması, olayın gelişiminde de şahısları korkutmak için kuru sıkı tabancası ile havaya ateş ettikten sonra çıkan kavgada basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek biçimde bıçakla yaralanması karşısında, olayın çıkışında herhangi bir haksız hareketi bulunmayan ve devamında, haksız eylemi bulunsa da yaralanmasının derecesine göre diğer sanıkların eylemiyle kendi eylemi arasında orantısızlık bulunan sanık ... hakkında TCK’nın 29. maddesi uyarınca haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,

4-Suçu kabul etmemenin kanuni bir hak olduğu gözetilmeden, sanık ...’nın suçunu inkar ettiği biçimindeki gerekçe ile TCK’nın 62. maddesindeki takdiri indirimin uygulanmaması,

5-Sanıklar ... ve ...’nın adli sicil kaydındaki ilamlar getirtilerek koşulları varsa TCK’nın 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiğinin dikkate alınmaması,

Kanuna aykırı, sanıklar ..., ... ve ...’nın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesinin gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 11/03/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7441, Karar No: 2019/9662, Tarih: 30.05.2019

**12. Hukuk Dairesi         2019/7441 E.  ,  2019/9662 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının dosyası Dairemize gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İcra mahkemesi kararının borçlu tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 09.03.2017 tarih ve 2016/11863 E.- 2017/3563 K. sayılı kararıyla mahkeme kararının onanmasına karar verildiği, borçlunun karar düzeltme isteminin de Dairemizin 02.05.2018 tarih ve 2017/8585 E. - 2018/4075 K. sayılı ilamıyla reddedildildiği, buna rağmen borçlu tarafından yeniden karar düzeltme başvurusunda bulunulduğu görülmektedir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihine kadar yürürlükte olan 1086 Sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 442/1.maddesinde yer alan; “Aynı ilam aleyhine bir defadan ziyade tashihi karar talebi mesmu olmadığı gibi tashihi karar arzuhalinin reddine veya kabulüyle kararı sabıkın tadiline dair sudur eden hükümlere karşı dahi tashihi karar caiz değildir” hükmü karşısında karar düzeltme talebi üzerine verilen Yargıtay kararına karşı yeniden karar düzeltme yoluna gidilmesi olanağı bulunmamaktadır.

Bu nedenle, borçlunun dilekçesinin reddi gerekmiştir.

SONUÇ : Borçlunun yeniden karar düzeltme istemini içeren dilekçesinin REDDİNE, 30/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/26191, Karar No: 2013/13777, Tarih: 03.06.2013

**6. Ceza Dairesi         2012/26191 E.  ,  2013/13777 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ...’ın yüzüne karşı yasa yolu gösterilmek suretiyle verilen hükümde, temyiz süresinin yüze karşı verilmek ile başladığı, sanığın savunmanına kararın tebliğ edilmesinin, savunmana temyiz hakkı vermeyeceği dikkate alındığında; 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollaması ile 1412 sayılı CMUK.nun 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra sanık ... ve savunmanı temyiz ettiğinden, anılan Yasanın 317. maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak temyiz isteminin REDDİNE, 03.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/7931, Karar No: 2007/8206, Tarih: 18.06.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/7931 E.  ,  2007/8206 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali istemine ilişkin davada 2. Sulh Hukuk ve Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, ... 1. İcra Müdürlüğünün 2005/6354 esas sayılı dosyasındaki takibe itiraz nedeniyle takibin iptali ile % 40 icra inkar tazminatına hükmedilmesi istemine ilişkindir.

Dosya kapsamından, davanın 03.02.2006 tarihinde 2. sulh hukuk mahkemesine açıldığı, ... İlinde H.S.Y.K.'nın 20.07.2006 tarih 352 sayılı kararı ile Müstakil Asliye Ticaret Mahkemesi kurulup, 21.08.2006 tarihinde faaliyete geçmesi sebebiyle dosyanın ticaret mahkemesine gönderilmesine karar verildiği, asliye ticaret mahkemesince de davanın mutlak ticari dava olmadığı, iş bölümü itirazında bulunulmadığı gerekçeleri ile görevsizlik kararı verilip, dosyanın sulh hukuk mahkemesine gönderilmesine karar verildiği anlaşılmaktadır.

T.T.Y.'nın 4. maddesinde mutlak ticari davalar sınırlı olarak belirtilmiş olup, aynı yasanın 5. maddesinde de aksine hüküm olmadıkça, dava olunan şeyin değerine göre asliye hukuk veya sulh hukuk mahkemesinin ticari davalara dahi bakmakla görevli olduğu hüküm altına alınmıştır.

... İlinde H.S.Y.K.'nın 20.07.2006 tarih 352 sayılı kararı ile asliye ticaret mahkemesi kurulup, 21.08.2006 tarihinde faaliyete geçtiği, ancak eldeki davanın mutlak ticari dava olmadığı anlaşılmakla, davanın asliye ticaret mahkemesi kurulmadan önceki açıldığı hukuk mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 18.06.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11222, Karar No: 2015/13125, Tarih: 16.11.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/11222 E.  ,  2015/13125 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KARAMAN 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 08/04/2014

NUMARASI : 2013/194-2014/247

Taraflar arasında görülen davada;Davacı, mirasbırakanları H.. S..' nın, çekişme konusu 1 ada 116 parsel sayılı taşınmazını 1/2 oranındaki paylarla davalılar S.. S.. ve M.. S..'ya satış suretiyle devrettiğini, davalı M.. S..'nın da edindiği 1/2 payın yarısını daha sonra eşi olan diğer davalı S.. S..'ya aktardığını, işlemlerin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürüp tapu kayıtlarının iptali ile payı oranında adına tesciline karar verilmesini istemiştir.Davalı Süleyman, davanın dürüstlük ilkesine aykırı olarak açıldığını, taşınmazı bedel karşılığı satın aldığını, kendi ekonomik durumunun iyi, murisinin ise kötü olduğunu, başka malları da bulunan murisin mal kaçırma kastıyla hareket etmediğini, temlikin muvazaalı olmayıp gerçek iradeye dayandığını davalı Mehmet, davanın dürüstlük ilkesine aykırı olarak açıldığını, babası murisin maddi durumunun iyi olmadığını, düğününde muris tarafından takılan emanet altınların geri verilmesi karşılığında temlikin yapıldığını, başka malları da bulunan murisin mal kaçırma kastıyla hareket etmediğini, hayattayken murise baktığını davalı Seçgül, davanın dürüstlük ilkesine aykırı olarak açıldığını, diğer davalı Mehmet ile evlenirken muris Hüseyin' in kendisine emanet olarak aldığı altınları taktığını, devamında da takılan bu altınların murise iade edildiğini, bu nedenle taşınmazın yarı payının temlik edildiğini belirterek davanın reddini savunmuşlardır.Mahkemece, murisin ekonomik güçlüğe düştüğü için temliki gerçekleştirdiği, mirastan yoksun bırakma kastı ile hareket etmediği gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekilince temyiz edilmiş olmakla, Tetkik Hakimi ......................' ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 2.50.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 16.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7134, Karar No: 2013/12170, Tarih: 10.06.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/7134 E.  ,  2013/12170 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

İ.. İ.. Genel Müdürlüğü İçme Suyu Havzaları Yönetmeliğinin 6. maddesinin 9. fıkrasının g bendinde "derelerin her iki tarafında, kadastral sınırlarından itibaren 100 metre yapı yaklaşma mesafesi bırakılır" hükmü yer almakta iken, 16.01.2013 tarih ve 2 sayılı genel kurul kararı ile "derelerin ıslah kesitinin her iki yanında temizlik, bakım ve onarımlarının yapılması maksadı ile imar planlarında en az 10 metrelik dere işletme bandı ayrılır. Dere ıslah alanı ve dere işletme bandları idarece kamulaştırılır" hükmü getirilmiştir.

Dava konusu taşınmazın imar planında ne kadarlık kısmının dere işletme bandında kaldığı, bu durumun imar planına işlenip işlenmediği, yönetmeliğin değiştirilmesinden önce 100 metre olarak belirlenen yapı yaklaşma mesafesinin değiştirilmesi için karar alınıp, imar planında tadilat yapılıp yapılmadığı İ.. İ.. Genel Müdürlüğünden ve imar planını yapan belediyelerden sorulmasından,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5695, Karar No: 2012/2252, Tarih: 13.03.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/5695 E.  ,  2012/2252 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 209 ada 127 parsel sayılı 1904.67 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle eşit paylarla ... oğulları ... ve ... adına tepit edilmiştir. Davacı Hazine vekili, yasal süresi içinde çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşlık kayalık niteliğindeki yerlerden olduğu iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine ve çekişmeli parselin tespit gibi davalılar adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve çekişmeli taşınmaz üzerinde davalılar yararına edinme koşullarının oluştuğu mahallinde yapılan keşif ve uygulama, dinlenen yerel bilirkişi ve tanık sözleri ile dosyaya sunulan uzman bilirkişi raporlarıyla belirlendiğine göre davacı Hazine vekilinin diğer temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak; dosyaya sunulmuş 20.07.2010 tarihli Muğla Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu Müdürlüğü yazısı ve ekli belgelere göre çekişmeli taşınmazın 1. Derece Doğal Sit Alanı sınırları içinde kaldığı bildirildiği halde, kurulan hükümde bu hususun gözetilmemesi isabetsiz olduğundan hükmün bu nedenle bozulması gerekmekte ise de, bu eksikliğin giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden; kararın hüküm fıkrasının 1. bendinin sonuna "taşınmazın 1. Derece Doğal Sit Alanı sınırları içinde kaldığının tapunun beyanlar hanesinde gösterilmesine" sözcüklerinin eklenmesine ve kararın düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, 13.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10655, Karar No: 2013/2610, Tarih: 11.02.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/10655 E.  ,  2013/2610 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/1-2, 89/3(b), 52, 54. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, Cumhuriyet Savcısı, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hüküm verilmeden önce, son olarak, hazır bulunan sanık müdafiinin değil, katılan vekilinin beyanlarının alınmış olması, 5271 sayılı CMK'nın 216/3. maddesinde, son sözün hükümden önce hazır bulunan sanığa verilmesi gerektiğinin düzenlenmiş bulunması ve sanık müdafine son sözün verileceğine ilişkin bir hüküm bulunmaması karşısında, bu sebeple tebliğnamedeki bozma öneren (1) numaralı görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin, katılan vekilinin ve Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanığın idaresindeki kamyonet ile çift yönlü yolda seyir halinde iken şerit ihlali yaparak karşı yönden gelen katılanın idaresindeki motosiklete çarpması sonucu, katılanın hayati tehlike geçirecek, vücudunda ağır derecede kemik kırıkları oluşacak, yüzünde sabit iz kalacak, organlarından birinin sürekli zayıflamasına ve birinin de işlevinin sürekli kaybına neden olacak şekilde yaralanması şeklinde gerçekleşen olayda; asli kusurlu olarak kazaya sebebiyet veren sanık hakkında temel ceza tayin edilirken, sanığın kusurunun yoğunluğu, meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak asgari hadden daha fazla uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Müsadere kararının ancak kasten işlen suçlarda verilebileceği gözetilmeksizin olay yerinden toplanan far ve plastik parçalarının müsaderesine karar verilmesi,

Kabule göre de;

Katılanın hayati tehlike geçirecek, vücudunda ağır derecede kemik kırıkları oluşacak, yüzünde sabit iz kalacak, organlarından birinin sürekli zayıflamasına ve birinin de işlevinin sürekli kaybına neden olacak şekilde yaralandığı dikkate alındığında; belirlenmiş olan temel cezada 5237 sayılı TCK' nın 89/3-b madde ve bendi gereğince 1 kat artırım yapılması gerektiği gözetilmeksizin, belirlenen temel cezada 89/2-a-b-d-e madde ve bentleri gereğince yarı oranında artırım yapıldıktan sonra bu ceza üzerinden 89/3-b maddesi gereğince yarı oranında artırım yapılması,

Kanuna aykırı, Cumhuriyet Savcısı, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 11.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/11047, Karar No: 2007/10627, Tarih: 09.07.2007

**2. Hukuk Dairesi         2007/11047 E.  ,  2007/10627 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Pendik 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ : 15.11.2005
Yargıtay — Esas No: 2009/13552, Karar No: 2010/7796, Tarih: 25.05.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/13552 E.  ,  2010/7796 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairece 03.05.2010 tarihinde incelenen, aynı mahkemenin bazı dava dosyalarına (Ör:... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2004/288 Esas-2005/173 Karar, Dairenin:2009/13429 Esas) aynı değerlendirme tarihi itibarıyla (2004 yılı) gelen veri listesinin bu dosya içerisinde bulunan veri listesiyle aynı değerleri içermediği anlaşılmıştır.

Mahkemece, her iki dosya içerisinde bulunan veri listesinin birer suretinin İlçe Tarım Müdürlüğüne gönderilerek, veriler arasındaki bu çelişkinin nereden kaynaklandığının ve 2004 yılı itibarıyla münavebeye alınan buğday, kavun, kuru fasulye ve çilek ürünlerinin sulu şartlarda dekar başına ortalama verim, ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderine ilişkin doğru veri listesinin dosya içerisine getirtilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6196, Karar No: 2020/5747, Tarih: 05.11.2020

**12. Ceza Dairesi         2017/6196 E.  ,  2020/5747 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : CMK’nın 223/2-b maddesi uyarınca ayrı ayrı beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların beraatine ilişkin hüküm katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü.

Sanıklar hakkında İzmir II numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulunun 10.12.2003 tarih ve 12225 sayılı kararı ile kentsel ve 3. derece arkeolojik sit alanında yer alan ... adresindeki taşınmazda izinsiz olarak merdiven tadilatı yaptırmak suretiyle 2863 sayılı Kanuna muhalefet suçundan açılan kamu davasında; sit ilanına ilişkin kararın ise mahallinde mutat vasıtalarla duyurulduğu ve buna ilişkin tutanakların dosya kapsamında bulunduğu, ayrıca dava konusu taşınmazda merdiven tadilatı yapmak için izin başvurusunda bulunulduğu, İzmir II numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulunun 09.05.2012 tarih ve 827 sayılı kararı ile hazırlanan tadilat projesinin uygun olmadığına karar verildiği dikkate alınarak sanıkların inşai faaliyette bulunduğu yerin sit alanı içerisinde kaldığını bildiğinin kabulünde zorunluluk bulunduğu,

Mahallinde yapılan keşif sonrası arkeolog bilirkişi tarafından düzenlenen bilirkişi raporunda suça konu yerin kentsel ve 3. derece arkeolojik sit alanında yer aldığı, 292 ada 30 nolu parselde eczane olarak kullanıdığı, merdiven tadilatının tamamlanmış olduğu, merdivenlerin betonarme olarak yapıldığı ve demir korkuluklara sahip olduğu, daha önce tadilat için ilgili Koruma Bölge Kuruluna başvurulduğu, ancak projenin uygun olmaması nedeniyle kurul tarafından izin verilmediği, izin alınmadan inşai ve fiziki müdahalede bulunulduğunun belirtildiği, inşaat mühendisi tarafından düzenlenen raporda ise dava konusu imalatın 292 ada 30 parsel nolu zemin katta batar kata çıkan merdiven olduğu, merdiven imalatının geçici olarak yapıldığının belirtildiği, 20.02.2015 tarihli keşifte yapılan gözlemde dava konusu yerin eczanenin içindeki döner merdiven olduğunun belirtildiği, dosya kapsamında bulunan bilirkişi raporları ve ekli fotoğraflardan da anlaşıldığı üzere dava konusu merdivenin halihazırda kullanılmakta olan eczanenin içindeki batar kata çıkan merdiven olduğu, davaya konu yerin tescilli olmayıp sadece kentsel ve 3. derece arkeolojik sit alanında yer aldığı dikkate alınarak kullanılmakta olan tescilsiz bir binanın iç kısmında yapılıp, dış dünyaya yansımayan müdahalelerin suç teşkil etmeyeceği, “eczanenin içine merdiven yapılması” şeklindeki eylemin binanın içinde yapıldığı, dış dünyaya yansıyan bir eylemin bulunmadığı, ancak;