muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/1311, Karar No: 2013/263, Tarih: 28.05.2013

Yargıtay C.Başsavcılığı ise 06.02.2012 gün ve 17939 sayı ile;

“...Sanık Mehmet  öğretmen olarak görev yapmakta iken Bursa Devlet Hastanesi Acil Polikliniğinin 28.11.2003 tarih ve 186462 protol numarası ile Dr. Erol Bahçe'nin imzasını taklit ederek 7 gün istirahatli olduğuna dair sahte raporu askerlik şubesine ibraz ederek kullanmıştır.

Suça konu belge Bursa Devlet Hastane Acil Polikliniği başlığını taşıması nedeniyle ancak resmi görevli bir doktor tarafından düzenlenebilecek bir belgedir. Bu belge yapılan muayene sonucu teşhis edilen rahatsızlık nedeniyle kişinin belirtilen süre kadar istirahat etmesinin zorunlu olduğunu belgeleyen ve ancak bir doktor tarafından verilmesi zorunlu olan bir belgedir. Bu nedenle resmi belge hükmündedir.

Sahte doktor raporunu kullanan sanığın eyleminin resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturması nedeniyle, Yüksek Yargıtay 11. Ceza Dairesi tarafından sanığın eyleminin 765 sayılı TCK'nun 356. maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu kabul edilerek zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verilmesinin yerinde olmadığı" görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurmuştur.

CMK'nun 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 11. Ceza Dairesince 20.09.2012 gün ve 22286 gün ve 15675 sayı ile, itirazın yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığa atılı sahte doktor raporunu kullanma eyleminin 765 sayılı TCK'nun 356. maddesinde düzenlenen suçu mu yoksa 342/1. maddesinde düzenlenen suçu mu oluşturduğunun belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya içeriğinden;

İngilizce öğretmeni olan sanığın askerlik celp döneminde Bursa Devlet Hastanesi acil polikliniğince düzenlendiği belirtilen 28.11.2003 tarih 186462 sayılı raporu Askerlik Şube Başkanlığına sunduğu, ancak Bursa Devlet Hastanesinin 28.06.2004 tarihli  yazısında sanığın hastanede kaydının bulunmadığının bildirildiği, suça konu raporda imzası bulunan Dr. Erol’un tanık olarak alınan beyanında raporun düzenlendiği tarihte hastanede görevli olmadığı gibi, rapordaki imza ve yazıların kendisine ait olmadığını beyan ettiği, bilirkişi raporunda, suça konu rapordaki yazı ve rakamların tanık Dr. Erol’un elinden çıkmadığının belirtildiği anlaşılmaktadır.

765 sayılı TCK'nun 339. maddesinde, kamu görevlisinin sahte resmi belge düzenleme, gerçek bir belgeyi tağyir ve tahrif etme eylemleri yaptırıma bağlanmış, aynı kanunun 342. maddesinde ise, kamu görevlisi olmayan kişilerin resmi belgede sahtecilik eylemleri düzenlenmiştir.

765 sayılı TCK'nun 339. maddesinde, kamu görevlisinin sahte resmi belge düzenleme, gerçek bir belgeyi tağyir ve tahrif etme eylemleri yaptırıma bağlanmış, aynı kanunun 342. maddesinde ise, kamu görevlisi olmayan kişilerin resmi belgede sahtecilik eylemleri düzenlenmiştir.

Uyuşmazlık konusu ile ilgili olan 765 sayılı TCK'nun 354. maddesi; "Hekim ve eczacı veya sıhhiye memuru Hükümetçe emniyet ve itimat olunacak bir vesikayı hatıra binaen hakikate muhalif olarak verirse on beş günden üç aya kadar hapis ve yüz liradan bin liraya kadar ağır para cezasiyle cezalandırılır. Böyle hakikate muhalif olarak tanzim olunmuş vesikayı kullanan kimse hakkında dahi aynı ceza tertip olunur. Eğer bu gibi hakikate muhalif vesikaya mebni deli olmıyan bir kimse asabi ve akıl hastalıkları müesseselerine kabul ve orada ikamete mecbur edilir veya başkaca fahiş bir zarar husule gelirse failin göreceği ceza altı aydan üç seneye kadar hapistir.

Eğer birinci fıkrada yazılı fiil, failin kendisine yahut başkasına verilmiş veya vait ve temin olunmuş para ve sair menfaat mukabilinde irtikap olunmuş ise göreceği ceza üç aydan iki seneye kadar hapistir.

Eğer vesikadan ikinci fıkrada yazılı olan fahiş zarar zuhura gelmiş ise ceza bir seneden beş seneye kadardır. Her halde bu cezalarla beraber ilk fıkradaki para cezası iki kat olarak hükmolunur.

Para veren veya vait yahut menfaat temin veya vadeden kimse hakkında dahi üç aydan bir seneye kadar hapis cezası hükmolunur ve verilip alınan para vesair eşya da müsadere olunur",

355. maddesi; "Bir memur veyahut vesika itasına selahiyeti olan diğer bir kimse bu vesikaları verdiği kimseler hakkında teveccüh yahut hususi ve umumi emniyet celbine veya hizmete ve memuriyet ve kanunun temin ettiği müsaade ve menfaatlar kazanmağa yahut bazı hizmet ve memuriyetlerden kurtulmağa medar olacak surette hüsnü hareketine ve fakrüzaruretine ve sair hallere dair yalan olarak şahadet eylerse iki aya kadar hapis ve elli liraya kadar ağır cezayı nakdi hükmolunur",

356. maddesi ise; "Bir kimse yukardaki iki maddede yazılı sıfat ve salahiyeti haiz olmadığı halde ilmühaber ve vesikaları taklit eder yahut bunların sahih olanların tahrif eyler ve bir kimse bu yolda tanzim olunmuş ilmühaber ve vesikaları kullanırsa altı aya kadar hapis olunur" şeklindedir.

Buna göre 765 sayılı TCK'nun 354. maddesinde; kamu görevlisi sıfatıyla çalışmayan, bazı meslek mensuplarının düzenledikleri belgelerdeki sahtecilik fiilleri düzenlenmiştir. Bu kapsamda tabip, diş tabibi, eczacı, ebe, hemşire veya diğer sağlık mensubu kişilerin, görevlerinin gereği olarak gerçeğe aykırı belge düzenlemeleri kanun koyucunun tercihi ile ayrı bir suç olarak  yaptırıma bağlanmıştır.

Buna göre 765 sayılı TCK'nun 354. maddesinde; kamu görevlisi sıfatıyla çalışmayan, bazı meslek mensuplarının düzenledikleri belgelerdeki sahtecilik fiilleri düzenlenmiştir. Bu kapsamda tabip, diş tabibi, eczacı, ebe, hemşire veya diğer sağlık mensubu kişilerin, görevlerinin gereği olarak gerçeğe aykırı belge düzenlemeleri kanun koyucunun tercihi ile ayrı bir suç olarak  yaptırıma bağlanmıştır.

Ceza Genel Kurulu’nun 06.11.2007 gün ve 223-224 ile 25.06.1984 gün ve 41-248 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, 765 sayılı TCK'nun 355. maddesinde cezalandırılan eylem failin karşı tarafa yarar sağlamak için yalan yere doğrulama yapmak suretiyle sahte belge düzenleme eylemidir. Fail, maddede sayılan çıkarları sağlamak için belli koşulları yalan yere doğrulamakta ve teyit etmekte, karşı tarafa özel bir yarar sağlamaktadır.

Bu suçla korunan belgeler ise, teveccüh celbine yarayabilecek, genel ya da özel güven sağlayabilecek, hizmet veya memuriyet elde etmeye yarayabilecek, kanunun sağladığı izin ve yararları koruyan ve hizmet veya yükümlülüklerden kurtulmayı sağlayabilecek nitelikteki belgelerdir.

765 sayılı TCK'nun 356. maddesinde ise; yetkisi olmayan kimselerce TCK'nun 354. ve 355. maddelerinde öngörülen belgelerin düzenlenmesi ve tahrif edilmesi ya da bu şekilde düzenlendiğini bildiği belgeyi bilerek kullanan üçüncü kişinin durumu düzenlenmiştir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Kanun koyucu, 765 sayılı TCK'nun 342/1 maddesinde kamu görevlisi olmayanların resmi belgede sahtecilik suçunu daha ağır yaptırıma bağlarken, bazı belgelerdeki sahteciliğin kamu güvenliğini bozmaktaki etkinliğini daha hafif bir yaptırıma bağlamak istemiş, bu nedenle 355 ve 356. maddeleri getirmiştir. Bu nedenle, öğretmen olan sanığın, sahte olarak düzenlenmiş bulunan Bursa Devlet Hastanesi acil polikliniğince verilmiş gibi görünen 7 gün istirahatinin uygun olduğuna dair raporu, askerlik celp döneminde askerlik şubesine ibraz ederek kullanması şeklindeki eylemi 765 sayılı TCK'nun 356. maddesi kapsamında kalmaktadır.

Bu itibarla, yerel mahkeme ve Özel Daire kararında bir isabetsizlik bulunmadığından Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan Genel Kurul Başkanı ve on iki  Genel Kurul Üyesi; "sanığın eyleminin 765 sayılı TCK'nun 342/1 maddesi kapsamında kaldığı ve bu nedenle itirazın kabul edilmesi gerektiği" düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının REDDİNE,

2- Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.05.2013 günü yapılan birinci müzakerede gerekli çoğunluk sağlanamadığından, 28.05.2013 günü yapılan ikinci müzakerede oyçokluğuyla karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2014/3778, Karar No: 2014/12224, Tarih: 03.06.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/3778 E.  ,  2014/12224 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Kahramanmaraş İş Mahkemesi

Tarihi : 10/12/2013

Numarası : 2012/406-2013/842

Taraflar arasındaki dava sonucunda verilen hüküm, süresi içinde davalı taraflarca temyiz edilmekle, Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davalı K.. Enerji A.Ş. ve U.. Enerji A.Ş. vekili tarafından istenilmekle, duruşma için tebliğ edilen 03.06.2014 günü belirlenen saatte temyiz edenler davalı K.. Enerji A.Ş., U.. Enerji A.Ş. vekili Av.C.. K.., davalı D.. İnş. ve Tic.A.Ş. vekili Av.A.. T.. ve karşı taraftan davacı M.. İ.. vekili Av.O.. B.. geldiler, Gelenlerin huzuru ile duruşmaya başlandı. Duruşmada hazır bulunan tarafların sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyadaki belgeler incelendi. Gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2-Davacı vekili, davacının davalılara bağlı HES projelerinde çalıştığını, sözleşmesinin haksız feshedildiğini iddia ederek ödenmeyen kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin, fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil alacaklarının davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalılar davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacı dava dilekçesinde kışın 06:00-18:00 ve yazın 07:00-19:00 saatleri arasında çalıştığını iddia etmiştir. Davalı tarafından davaları bulunduğu ve menfaat birliği içerisinde hareket ettiği belirtilen davacı tanıkları davacının çalışma saatlerini doğrulamışlardır. Davalı tanıkları işyerinde 8 saatten günde 3 vardiya çalıştıklarını ancak işin durumuna göre yetişmediği zamanlarda bazen haftanın tamamında, bazen haftada 2-3 gün 1-2-3-4 saat fazla çalışma yapılabildiğini beyan etmişlerdir. Mahkeme davacı tanıklarına itibarla 06:00-18:00 ve 07:00-19:00 saatleri arasında 1,5 saat ara dinlenmesi yaparak günde 10,5 saat, hafta tatilinde 7,5 saati aşan çalışma da dahil 66 saat çalıştığını, her gün 3 saat fazla çalışma yaptığını kabul etmiştir.

Aynı gün temyiz incelemesi yapılan dosyalarda davacı tanıklarının davalarının bulunduğu görülmekle menfaat birliği içerisinde olmaları nedeniyle davacı tanıkları tek başına hükme esas alınamaz. Ancak davalı tanıklarının işin durumuna göre bazen haftanın tamamında, bazen haftada 2-3 gün 1-2-3-4 saat fazla çalışma yapılabildiğini söylemeleri karşısında ortalama tanık beyanlarına göre davacının haftada 4 gün normal mesai saatleri dışında 8 saati aşan 3 saat fazla çalışma yaptığı kabul edilerek sonuca gidilmelidir.

Bilirkişi raporunda fazla çalışmanın haftalık hesaplanması gerekirken gün üzerinden hesaplandığı, davacının ayda 3 hafta tatilinde çalıştığı belirtilmesine rağmen hesaplamalarında çalışılmayan haftalarda çalışılmış gibi hesaplama yapıldığı, bu günlerin fazla çalışma süresinden düşülmediği görülmüştür. Örneğin davacının bir yılda 39 hafta tatilinde çalıştığı 13 hafta tatilinde çalışılmadığı kabul edilmesine rağmen yılda 360 gün üzerinden fazla çalışma hesaplanmıştır.

Yapılacak iş; davacının 4 gün 11 saat, diğer günler 8 saat çalıştığı dikkate alınarak ara dinlenme süreleri indirildikten sonra haftalık 45 saati aşan fazla çalışmalarının haftalık olarak, hafta tatili, ulusal bayram genel tatil ve yıllık izinde geçen süreleri dışlanarak hesaplanmasıdır.

Mahkemece alınan ve yukarıda açıklanan hususlara aykırı rapora itibarla yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında kendisini vekille temsil ettiren davalılar K.. Enerji A.Ş. ve U.. Enerji A.Ş. yararına takdir olunan 1100,00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalılar K.. Enerji A.Ş. ve U.. Enerji A.Ş.'ye verilmesine, peşin alınan temyiz harçlarının istek halinde davalılara iadesine, 03.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1329, Karar No: 2024/3616, Tarih: 26.02.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/1329 E.  ,  2024/3616 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1160 E., 2023/2394 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 34. ... Mahkemesi

SAYISI : 2018/346 E., 2021/907 K.

Taraflar arasındaki sendika aidat alacağının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili Sendika tarafından 04.04.2017 tarihli yazı ile sendika üyesi 451 işçi adına Sendika Tüzüğü ve işyerinde yürürlükte olan toplu ... sözleşmesi gereğince üyeler adına 1 günlük çıplak ücretlerinin %75'nin sendika üyelik aidatı olarak 2017 yılı Nisan ayından itibaren üyelerin ücretlerinden kesilerek müvekkili Sendikanın bildirilen banka hesabına yatırılmasına dair yazılı talebin işverene bildirildiğini, söz konusu yazıya cevap verilmemesi ve üyelik aidatlarının yatırılmaması üzerine davalı işverene 15.11.2017 ve 19.....2018 tarihlerinde aynı içerikli yazının tekrar gönderildiğini, 2017 yılı Nisan ayı ile 2018 yılı Mayıs ayı arasındaki dönem için aidat alacaklarının talep edilmesine karşılık işverence ödeme yapılmadığını belirterek ödenmeyen sendika üyelik ve dayanışma aidatlarının her ay için en yüksek işletme kredi faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkili Şirkete ... 2. Sulh Ceza Hakimliğinin 05.08.2016 tarihli ve 2016/5027 D. ... ... kararı ile kayyum atandığını, daha sonra 02.09.2016 tarihli ve 2016/5555 D. ... ... kararla kayyumların görev ve yetkilerinin Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonuna (TMSF) devredildiğini, TMSF'nin 08.09.2016 tarihli kararı ile Yönetim Kurulu oluşturulduğunu ve 09.11.2016 tarihli kararı ile Şirketin mal varlıkları hakkında iktisadi bütünlük kararı verildiğini, dava dilekçesinde aidat alacağı olarak 2017 yılı Nisan ayı ile 2018 yılı Mayıs ayı arası dönem için talepte bulunulduğunu, işyerinde yürürlükte olan toplu ... sözleşmesinin 31.12.2017 tarihinde son bulduğunu, yeni dönem toplu ... sözleşmesi görüşmelerinin devam ettiğini belirterek açıklanan sebepler doğrultusunda alacak kaleminin belirlenmesini ve müvekkili Şirketin harçtan muaf tutulmasına karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı Sendika ile davalı işveren arasındaki toplu ... sözleşmesi görüşmelerinin anlaşmazlıkla sonuçlanması üzerine Yüksek Hakem Kurulunca 01.01.2016-31.12.2017 dönemini kapsayan toplu ... sözleşmesinin Kurulun 07.03.2017 tarihli kararı ile yürürlüğe konulduğu, taraf beyanlarına göre davacı Sendikaya Bakanlıkça yeni döneme ilişkin yetki belgesi verildiği ve sürecin devam etmekte olduğu, davacı Sendikanın yeni dönem toplu ... sözleşmesi yetkisi almış olması nedeniyle 2018 yılı için aidat talep edebileceği, davalı Şirkete kayyum atanması ve akabinde TMSF'ye devredilmesinin aidat yükümlülüğünü ortadan kaldırmayacağı, davacı Sendikanın toplu ... sözleşmesi döneminde üyesi olan işçilerin listesini ve banka hesap numarasını davalı işverene 04.04.2017 tarihli yazı ile gönderdiği, davalı Şirket tarafından Sendika Ana Tüzüğü'nde belirtilen 1 günlük çıplak ücretin %75 oranındaki sendika üyelik ve dayanışma aidatlarını işçilerin ücretlerinden her ay kesilerek takip eden bir ay içinde Sendikanın bildirdiği banka hesabına yatırıldığının ispat edilemediği, dolayısıyla tüm bilirkişi raporu ve bilirkişi ek raporlarının dosya kapsamına uygun, denetime ve hüküm kurmaya elverişli bulunduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde; bilirkişi raporlarının denetime elverişsiz olup farazi hesaplamalara dayandığından eksik inceleme ile karar verildiğini, 451 işçinin sendika üyelik tarihi, işçilerin söz konusu sendika üyeliğinden çıkıp çıkmadıkları, üyeliklerin bildiriliş tarihleri, bazı işçilerin talep edilen dönemde işten ayrılıp ayrılmadıklarına ilişkin belgelerin davacı tarafından sunulmadığını, aidatları ödenmediği iddia edilen 303 işçi için detaylı inceleme yapılmadığını, müvekkili yönünden usuli kazanılmış hakkın ihlal edildiğini, dava ve ıslah tarihinden faiz işletilmesi gerekirken faizin alacağın muaccel olduğu ... itibaren işleyecek şekilde hüküm kurulmasının hatalı olduğunu, dava kabul edilmesine rağmen davacı lehine vekâlet ücretine hükmedilmesinin hatalı olduğunu ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; sendika üyesi işçilerin listesi, Sendika Ana Tüzüğü, davacı Sendikanın üyelik aidatı talep bildirim yazıları, Banka hesap döküm cetveli, Yüksek Hakem Kurulunun 07.03.2017 tarihli ve 2016/1853 Esas, 2017/631 Karar ... kararı ile yürürlüğe konulan toplu ... sözleşmesi ile davalı tarafından sunulan ücret bordrolarının bilirkişi incelemesinden geçtiği, bu nedenle davalı vekilinin eksik incelemeye ilişkin istinaf sebebinin yerinde olmadığı, davacı Sendikanın aidat talebinde bulunabileceği ve talep edilen dönemdeki aidatların ödenmediği hususunun davalı tarafın kabulünde olduğu, üye işçilerin listesi ve aidatın ödeneceği banka hesap numarasının davalı işverene 04.04.2017 tarihinde bildirildiği, bilirkişi tarafından yapılan hesaplamada talep döneminde sendika üyesi olan işçiler dikkate alınarak alacak hesabı yapıldığı, hesaplanan alacak miktarı ve faiz başlangıç tarihlerinin kanuna uygun olduğu ve davalı vekilinin bu yöndeki istinaf itirazının yerinde olmadığı, cevap dilekçesinde dava tüm sonuçları ile kabul edilmediğinden karar tarihindeki Tarife uyarınca vekâlet ücretinin hüküm altına alınmasında isabetsizlik bulunmadığı gerekçesi ile davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili, istinaf dilekçesinde belirttiği sebeplerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, sendika aidat alacaklarının tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6356 ... Sendikalar ve Toplu ... Sözleşmesi Kanunu’nun “Üyelik aidatı” kenar başlıklı 18 inci maddesi şöyledir:

"(1) Üyelik aidatının miktarı kuruluşların tüzüklerinde belirtilen usul ve esaslara göre genel kurul tarafından belirlenir.

(2) Üyelik ve dayanışma aidatları, yetkili işçi sendikasının işverene yazılı başvurusu üzerine, işçinin ücretinden kesilmek suretiyle ilgili sendikaya ödenir.

(3) Yukarıdaki hükümlere göre ödenmesi gereken aidatı kesmeyen veya kesmesine rağmen bir ay içinde ilgili işçi sendikasına ödemeyen işveren, bildirim şartı aranmaksızın aidat miktarını bankalarca işletme kredilerine uygulanan en yüksek faiziyle birlikte ödemekle yükümlüdür.

(4) Üye aidatının tahsiline ilişkin usul ve esaslar Bakanlıkça çıkarılacak bir yönetmelikle düzenlenir."

2. Resmî Gazete'nin 09.07.2013 tarihli ve 28702 ... nüshası ile yürürlüğe giren Sendika Üyeliğinin Kazanılması ve Sona Ermesi ile Üyelik Aidatının Tahsili Hakkında Yönetmelik'in 9 uncu maddesi şöyledir:

(4) Üye aidatının tahsiline ilişkin usul ve esaslar Bakanlıkça çıkarılacak bir yönetmelikle düzenlenir."

2. Resmî Gazete'nin 09.07.2013 tarihli ve 28702 ... nüshası ile yürürlüğe giren Sendika Üyeliğinin Kazanılması ve Sona Ermesi ile Üyelik Aidatının Tahsili Hakkında Yönetmelik'in 9 uncu maddesi şöyledir:

"(1) Üyelik ve dayanışma aidatları, yetkili işçi sendikasının işverene yazılı başvurusu üzerine, işçinin ücretinden kesilerek ilgili sendikaya ödenir. Genel kurul kararı ile aidatlarda değişiklik yapıldığı takdirde, en geç bir ay içinde sendika tarafından aidat miktarı işverene bildirilir. (Ek cümle:RG-14/6/2015-29386) Yetkili işçi sendikası, üyelik değişikliklerini de en geç bir ay içerisinde işverene bildirmekle yükümlüdür.

(2) İşyerinde uygulanan toplu ... sözleşmesinin tarafı olan işçi sendikası veya toplu ... sözleşmesi yapılmamışsa ya da sona ermişse yetki belgesi alan işçi sendikası, aidatların işçilerin ücretlerinden kesilmesi için işverene yazılı talepte bulunur.

(3) İşveren aidatları kesmeye, kestiği aidatın türünü belirterek tutarı ile kesinti listesini sendikaya göndermekle yükümlüdür.

(4) Yukarıdaki hükümlere göre ödenmesi gereken aidatı kesmeyen veya kesmesine rağmen bir ay içinde ilgili işçi sendikasına ödemeyen işveren, bildirim şartı aranmaksızın aidat miktarını bankalarca işletme kredilerine uygulanan en yüksek faiziyle birlikte ödemekle yükümlüdür.”

3. 6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Hukukumuzda, sendika aidat alacaklarının tahsili yöntemi bakımından kaynakta kesinti olarak ifade edilebilecek check off sistemi benimsenmiştir. Buna göre, üyelik ve dayanışma aidatları işveren tarafından işçi ücretlerinden kesilerek belirli bir süre içinde sendikaya devredilmektedir (Ünal Narmanlıoğlu, ... Hukuku Toplu ... İlişkileri, ..., 2013, s.206; ... Esener, Yeliz Bozkurt Gümrükçüoğlu, Sendika Hukuku, ..., 2014, s.161).

3. Belirtilen kanuni düzenlemeye göre de bir işyerinde veya işletmede toplu ... sözleşmesi yapmak için yetki belgesi alan işçi sendikasının, yetki belgesine konu işyeri veya işletmede çalışan üyesi işçilerin listesini ve sendika tüzüğüne göre üyelerin sendikaya ödemeyi kabul ettikleri üyelik aidatını işverene bildirmesi ve bu listeye göre üyelik aidatının kesilmesini ve sendikaya ödenmesini istemesi gerekir. Aksi hâlde işverenin yükümlülüğünden söz edilemez (Narmanlıoğlu, s.207).