muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/6024, Karar No: 2014/21699, Tarih: 02.06.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/6024 E.  ,  2014/21699 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanıkların ...'i yaralamadan mahkumiyetlerine, İbrahim'i yaralamadan beraatlerine dair.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanıklar hakkında katılan ...'i yaralamadan kurulan beraat hükümlerine yönelik katılan ... vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Katılan ... vekilinin katılan ... hakkındaki hükmü temyize hak ve yetkisi bulunmadığından temyiz isteminin CMUK'un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

2) Sanıklar hakkında katılan ...'i yaralamadan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik katılan ... vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,

a) Katılan ...'in 30/05/2012 tarihinde talimat mahkemesinde; yaralanma eylemi nedeniyle burnuna dikiş atıldığını ve burnunda iz kaldığını beyan ettiği halde, katılanın yüzünde sabit iz oluşup oluşmadığının belirlenmesine yönelik adli raporunun aldırılmasının ardından sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

b) Kendisini duruşmalarda bir vekil aracılığı ile temsil ettiren katılan ... lehine Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/1. maddesi uyarınca maktu vekalet ücreti tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 02.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2706, Karar No: 2010/9908, Tarih: 07.10.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/2706 E.  ,  2010/9908 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Kayseri Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 25.12.2008 tarih ve 2008/629 - 2008/731 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Asıl ve birleşen davalarda davacılar vekili, müvekkillerinin davalı kooperatif ana sözleşmesinin 9/3-d maddesinin "kooperatifin menfaatlerine uygun olmayan, maddi ve manevi varlığına zarar verecek ve ortaklar arasında birlik ve beraberliği bozacak davranışta bulunanların ortaklığı sona erer" hükmüne istinaden ihraç edildiğini, oysa müvekkillerinin kooperatifin menfaatine uymayan maddi ve manevi varlığına zarar verecek ve ortaklar arasında birlik ve beraberliği bozacak hiçbir davranışta bulunmadığını, aksine, yönetim kurulunun muhalefet haklarını kullanmak isteyen çiftçileri engelleyebilmek için ortakları üzerine biber gazı sıktırdığını, yandaşı olan çiftçileri diğerleri üzerine kışkırttığını, linç ettirecek derecede dövdürtüğünü, genel kurula katılımları engellediğini, yandaşı olan çiftçileri diğerlerine karşı hasmane tutum ve davranışlara tahrik ederek birlik ve beraberliği bozduğunu, yönetime muhalif olan çiftçilerin sindirilmeye çalışıldığını ileri sürerek, hiçbir haklı ve yasal gerekçesi olmayan ihraç kararlarının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı kooperatif vekili, davaların reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, davacılar hakkında verilen ihraç kararı öncesinde davacılara çıkarılmış herhangi bir ihtarın bulunmadığı ve doğrudan ihraç kararı verildiği, davacılara isnat edilen suçlamalarla ilgili verilmiş ve kesinleşmiş bir mahkumiyet kararı bulunmadığı gibi bu konuda düzenlenmiş bir iddianame dahi olmadığı, kaldı ki, bir an için iddianame düzenlenmiş olsa dahi kamu davasında karar verilmesinin beklenmesi, kararın temyiz aşamalarından geçerek kesinleşmiş olması ve isnat edilen eylemlerden dolayı üyeler hakkında mahkumiyet kararı verilerek, mahkumiyet kararının kesinleşmesi halinde ihraç kararı verilmesinin gerektiği, davacılar ile davalı kooperatifin

Genel kurulu öncesinde görev başında olan yönetim ve seçilen yönetim arasında karşılıklı bir takım sözlü sataşma ve fiili hareketlerin bulunduğu, bu durumun tek başına çıkarma nedeni olamayacağı, aksinin kabulü halinde, kooperatif yönetimini ele geçiren grubun muhalif grup olarak hareket eden grup hakkında çıkarma kararı verebileceğinin bir başka deyişle yönetimi kim ele geçirir ise karşı tarafı ihraç etme hakkı olduğunun kabulünün mümkün olamayacağı, davalı anasözleşmesinin 9/3-d bendi incelendiğinde "kooperatifin menfaatlerine uygun olmayan maddi ve manevi varlığına zarar verecek ve ortaklar arasında birlik ve beraberliği bozacak davranışlarda bulunanların ortaklığı sona erer" şeklinde düzenleme içeriyorsa da madde metninde, ortaklıktan çıkarılmayı gerektirecek davranışların soyut ve yoruma açık şekilde ifade edildiği, 1163 sayılı Kooperatifler Kanununun 16. maddesi uyarınca "ortaklar Ana Sözleşmede açıkça gösterilmeyen sebeplerle ortaklıktan çıkarılamaz" hükmünün emredici olduğu, 3476 Sayılı Yasa ile 1163 Kooperatifler Kanunununda yapılan değişiklik ile daha önce mevcut olan haklı sebep kavramına dayalı olarak ortaklıktan çıkarmanın sınırlandırıldığı, ana sözleşmede açıkça gösterilmeyen kavramının dar yorumlanması gerektiği, ana sözleşmede ortaklıktan çıkarmayı gerektiren nedenlerin açıkça sayılması, genel içeriği ve sınırları belirsiz nedenlerin, ihraç gerekçesi olarak kabul edilmemesi gerektiği, somut olayda ana sözleşmenin 9/3-d maddesi hükmünün 1163 Kooperatifler Kanununun 16. maddesindeki “açıkça” kavramıyla kastedilen hukuki amaca uygun olmadığı, her türlü yorum ve değerlendirmeye müsait genel içeriği ve sınırları belirsiz bir ihraç nedeni olduğu, dolayısıyla ana sözleşmenin bu hükmünün Kooperatifler Kanununun emredici 16. maddesine aykırı olduğu, diğer yandan, kooperatifin ihraç kararı verebilmesi için, diğer üyelik yükümlükleri yasa ve ana sözleşmeye aykırı davranışların tespitinden sonra, kooperatif yönetim kurulu tarafından ihlal edilen yükümlülük ile ilgili ortağın uyarılması, ihlal edilen yükümlülüğün niteliği ve türüne göre hayatın olağan akışına uygun makul ve hakkaniyete uygun bir süre verilerek, ortağın yapması gereken veya yapmaması gereken bir başka deyişle kaçınması gereken davranışları konusunda uyarılması, bu uyarıya uygun hareket edilmemesi halinde ortağın kooperatiften ihracı gerektiği, somut olayda olduğu gibi, üyelere kaçınılması gereken davranışlarla ilgili herhangi bir ihtarda bulunulmaksızın ihraç kararı verilmesinin yasa koyucunun amacına aykırı olduğu gerekçesiyle asıl ve birleşen davaların kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 01,55 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 07.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/14233, Karar No: 2007/2558, Tarih: 23.02.2007

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2006/14233 E.  ,  2007/2558 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki ayıplı mal davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalı şirketten 29.12.1999 tarihinde ... ... marka otomobil satın aldığını, ilk günlerden itibaren aracın ön düzeninde titremeler olduğunu, birçok defa yetkili serviste tamir edildiğini, aracın normal olduğu belirtilmesine rağmen arızaların giderilemediğini, kendinin oyalandığını ileri sürerek, aracın değiştirilmesine, olmadığı takdirde bedelinin ödetilmesine, bu da mümkün olmazsa bedelsiz tamir edilmesine ve uğranılan manevi zarar nedeniyle 2.000 YTL manevi tazminatın tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın zamanaşımına uğradığını, değiştirme koşullarının oluşmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın iki yıllık zamanaşımı süresinde açılmadığı gerekçesi ile reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 4077 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanuna dayanılarak açılmış olup, satılan aracın ayıplı imal edilmesinden ve tamiri ile ilgili olarak da ayıplı hizmet verilmesinden kaynaklanan aracın değiştirilmesi veya bedel iadesi veya bedelsiz tamir ile manevi tazminat istemine ilişkindir. Davalının zamanaşımı savunması ve mahkemece de davanın zamanaşımı nedeniyle reddedilmiş olması karşısında, öncelikle somut olayda zamanaşımının gerçekleşip gerçekleşmediğinin incelenmesi gerekir. 4077 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanunun dördüncü maddesinin

birinci fıkrasında; "ambalajında etiketinde, tanıtma ve kullanma kılavuzunda yer ... veya satıcı tarafından vaat edilen veya standardında tespit edilen nitelik ve/veya niceliğine aykırı olan ya da tahsis veya kullanım amacı bakımından değerini veya tüketicinin ondan beklediği faydaları azaltan veya ortadan kaldıran maddi, hukuki veya ekonomik eksikliler içeren mal veya hizmetler, ayıplı mal veya ayıplı hizmet kabul edilir." denildikten sonra, maddenin dördüncü fıkrasında da; satıcının/ayıba karşı sorumlu tutulanların daha uzun bir ... süresi vermemesi/daha uygun bir süre sorumluluk üstlenmemeleri halinde ayıplı maldan doğan davaların/ sorumluluğun ayıp daha sonra ortaya çıkmış olsa bile malın tüketiciye teslimi tarihinden itibaren 2 yıllık zamanaşımına tabi olduğu, ancak satılan malın ayıbı tüketiciden satıcının hile ile/ ağır kusuru veya hile ile gizlenmişse 2 yıllık zamanaşımı süresinden yararlanamayacağı hükmü yer almaktadır. Davalı tarafından satışa sunulan aracın satın alma tarihi olan 29.12.1999 tarihinden itibaren kısa bir süre sonra direksiyonda ve ön düzende titreme şikayeti ile davalının yetkili servisine başvurulduğu ve yetkili servis tarafından balans ayarı ile lastik rotasyonlarının yapıldığı, ancak, araçtaki sorunun devam etmesi üzerine davacının aynı nedenlerle müteaddit defalar servise başvurduğu ve servis tarafından ön düzen ayarı ve balans ayarı gibi geçici tedbirlerle sorunun giderilmeye çalışıldığı, nihayet 18.3.2005 tarihli ... emrinde de motor takozlarının değiştirildiği, ancak müşterinin isteği ile aks'ın değiştirilmediğinin belirtildiği anlaşılmaktadır.

Olayın açıklanan gelişimi ve dosyadaki deliller karşısında araçta üretim hatası bulunup, bunun gizli ayıp olduğunda şüphe edilmemelidir. 18.2.2004 tarih ve 2004/4-29-83 Sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında da benimsendiği gibi, davalı satıcı onarımı yetkili servis istasyonları eliyle yapmaktadır. Bu istasyonlar satılan araçların teknik özellikleri itibariyle arıza ve ayıbı doğru ve tam teşhis edebilecek, en kısa sürede ve tam anlamıyla giderebilecek elemanlar bulundurmak zorundadır. Deneme yanılma yoluyla aracı tamire çalışan servis elemanları istihdam edilmesinin sonuçlarının tüketiciye mal edilmesi düşünülemez. Öte yandan ve asıl önemlisi, üretim hatasının varlığını rahatlıkla tespit edebilecek nitelikte olması gereken bir yerde ifa yardımcısı durumunda olan servislerin tüketiciyi sonuç alınamayan tamirlerle oyalaması ve arızanın belli aralıklarla tekrarlaması karşısında davada zamanaşımı varlığından da söz edilemez. M.K.nun 2. maddesi hükmü gereğince, herkes hakkını iyiniyet kuralları çerçevesinde kullanmak zorundadır.

Öyle olunca mahkemece, işin esası incelenip hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, aksine gerekçelerle davanın zamanaşımı nedeniyle reddi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün davacı yararına BOZULMASINA, 23.2.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15176, Karar No: 2020/3657, Tarih: 04.03.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/15176 E.  ,  2020/3657 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

1-Davalı ... Radyo Ve ... Yayıncılığı A.Ş. nin davadan önce 10.12.2012 tarihinde tüm aktif ve pasifi ile Işıl ... Yayıncılık A.Ş. ile birleşerek ticaret sicilinden terkin edilmesine rağmen yargılamaya ... Radyo Ve ... Yayıncılığı A.Ş. adı altında devam edilmesi, duruşmaların Işıl ... Yayıncılık A.Ş. vekili tarafından, bu durumda belirtilerek yürütülmesi karşısında sonuca etkili görülmemiş, karar başlığında birleşmeden önceki ünvanın yazılması da mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edilmiştir.

2-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalılar vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

3- Davacı vekilinin dava ve ıslah dilekçelerinde ulusal bayram ve genel tatil ücret alacağına yasal faiz uygulanmasını talep ettiği, Mahkemece gerekçeli kararın hüküm kısmında ulusal bayram ve genel tatil ücret alacağına ilişkin olarak ‘’en yüksek yasal faizi ile birlikte ‘’ ödenmesine karar verilmiş ise de, hukukumuzda böyle bir faiz türü olmadığının ve hukuki olmayan bu faize karar verilmesinin infazda tereddüt yaratacağının düşünülmemesi hatalı olup bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı HMK.nın geçici 3/2. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK.nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

SONUÇ:

Hüküm fıkrasının 3.bendinin tamamen çıkarılarak, yerine;

‘’3- Bilirkişi raporu da dikkate alınarak resen yapılan hesaba göre net 2.874,79 TL genel tatil alacağından işçinin raporlu, mazeretli, izinli olduğu günler ile çalışılmayan günler göz önünde bulundurularak takdiren %30 indirim yapıldıktan sonra genel tatil alacağı talebinin KISMEN KABULÜ ile net 2.012,35 TL’den 100,00 TL’ sinin dava tarihi olan 30/01/2015 tarihinden itibaren, bakiyesinin ıslah tarihi olan 08/01/2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi aşmamak üzere bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya ödenmesine,” bendinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 28/09/2018 tarih ve 2018/2 E. 2018/8 K. Sayılı İBK. uyarınca onama harcı alınmasına yer olmadığına, nispi temyiz harcının isteği halinde davalılara iadesine, 04/03/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2357, Karar No: 2022/12436, Tarih: 15.06.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/2357 E.  ,  2022/12436 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mala zarar verme suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 2.000,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair Adana 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 21/11/2019 tarihli ve 2018/590 esas, 2019/670 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 26/01/2022 gün ve 24898-2021 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 04/03/2022 gün ve 2022/14808 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 15/12/2017 tarihli ve 2017/19084 esas, 2017/28185 karar sayılı ilâmında; "...uzlaştırmaya tabi olan bir suçla uzlaştırmaya tabi olmayan bir suçun yargılaması devam ederken, hakimin uzlaştırmaya tabi olacağını öngördüğü suçla ilgili olarak dosyayı soruşturma bürosuna göndermesi veya bu düşünceyle tefrik kararı vermesi durumunda uzlaştırma kapsamında olmayan suç açısından ihsası reyde bulunduğundan bahsedilemeyecektir.Yapılan yargılama neticesinde ise, sanığın kamu görevlisine hakaret suçundan beraatine hükmolunup, mercii kararından ve kanun yararına bozma talebinden önce kesinleşmesi nedeniyle bu suçun işlendiğinden bahsedilemeyeceği için, sair tehdit suçu yönünden de uzlaştırmaya engel olan CMK'nın 253/3. maddesinin uygulanma olanağı kalmayacak ve bu suç yönünden CMK'nın 254. maddesi gereğince uzlaştırma işlemlerinin yapılması gerekecektir…" şeklinde yer alan açıklamalar kapsamında, hüküm kurulurken uzlaştırma hükümlerine tabi olmayan suçtan beraat kararı verilmesi halinde, uzlaştırma kapsamında bulunan suç yönünden dosyanın soruşturma bürosuna gönderilebileceği, bu durumun ise ihsası rey olarak nitelendirilmeyeceği;

Somut olayda, sanık hakkında katılana yönelik eylemleri nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 86/2, 86/3-e ve 151. maddesi uyarınca silahla kasten yaralama ve mala zarar verme suçlarından kamu davası açıldığı, yapılan yargılama neticesinde sanığın silahla kasten yaralama suçundan beraatine, mala zarar verme suçundan ise mahkûmiyetine hükmedildiği anlaşılmış ise de, sanık hakkında silahla kasten yaralama suçundan beraat kararı verilmesi sebebiyle, mala zarar verme suçu yönünden uzlaştırmaya engel olan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 'uzlaşma' başlıklı 253/3. maddesinde yer alan "...Uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte işlenmiş olması hâlinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz.” şeklindeki düzenlemenin uygulama olanağının kalmadığı, bu hâli ile mala zarar verme suçu yönünden 5271 sayılı Kanunu’nun 253. maddesindeki esas ve usullere göre uzlaştırma işlemlerinin yerine getirilmesi için yargılama dosyasının uzlaştırma bürosuna gönderilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Hüküm kurulurken uzlaştırma hükümlerine tabi olmayan suçtan beraat kararı verilmesi halinde, uzlaştırma kapsamında bulunan suç yönünden dosyanın soruşturma bürosuna gönderilebileceği, bu durumun ise ihsası rey olarak nitelendirilmeyeceği;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Hüküm kurulurken uzlaştırma hükümlerine tabi olmayan suçtan beraat kararı verilmesi halinde, uzlaştırma kapsamında bulunan suç yönünden dosyanın soruşturma bürosuna gönderilebileceği, bu durumun ise ihsası rey olarak nitelendirilmeyeceği;

Somut olayda, sanık ... hakkında katılana yönelik eylemleri nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 86/2, 86/3-e ve 151. maddesi uyarınca silahla kasten yaralama ve mala zarar verme suçlarından kamu davası açıldığı, yapılan yargılama neticesinde sanığın silahla kasten yaralama suçundan beraatine, mala zarar verme suçundan ise mahkûmiyetine hükmedildiği anlaşılmış ise de, sanık hakkında silahla kasten yaralama suçundan beraat kararı verilmesi sebebiyle, mala zarar verme suçu yönünden uzlaştırmaya engel olan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 'uzlaşma' başlıklı 253/3. maddesinde yer alan "...Uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte işlenmiş olması hâlinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz.” şeklindeki düzenlemenin uygulama olanağının kalmadığı, bu hâli ile mala zarar verme suçu yönünden 5271 sayılı Kanunu’nun 253. maddesindeki esas ve usullere göre uzlaştırma işlemlerinin yerine getirilmesi için yargılama dosyasının uzlaştırma bürosuna gönderilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, (ADANA) 4. Asliye Ceza Mahkemesinden kesin olarak verilen 21.11.2019 tarihli ve 2018/590 E., 2019/670 K. sayılı kararının belirtilen nedenle 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkra (b) bendi uyarınca sonraki işlemlerin yerel mahkemece yerine getirilmesine, 15/06/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6481, Karar No: 2021/9055, Tarih: 23.09.2021

**3. Ceza Dairesi         2021/6481 E.  ,  2021/9055 K.**

**"İçtihat Metni"**

I- TALEP:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 17.03.2021 tarih ve 2021/26529 sayılı tebliğnamesi ile; Fetö/Pdy silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan şüpheliler ..., ..., ... ve ... haklarında yapılan soruşturma evresi sonunda Edirne Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 30/01/2020 tarihli ve 2016/13621 soruşturma, 2020/617 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin Edirne 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 12/03/2020 tarihli ve 2020/1223 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Müşteki kurum tarafından sunulan 28/12/2016 tarihli dilekçe ile şüpheli ... Gıda Sağlık Hizmetleri Ticaret Anonim Şirketi hakkında atılı suçtan şikayette bulunulmasına rağmen, Edirne Cumhuriyet Başsavcılığınca bir karar verilmemiş ise de, söz konusu eksikliğin zamanaşımı süresi içerisinde mahallinde giderilebileceği düşünülerek yapılan incelemede;

5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,