muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/30448, Karar No: 2022/23670, Tarih: 28.11.2022

AİHM her olay için geçerli sayılabilecek bir makul süre belirlememiştir. Makul süre somut olayın özelliklerine göre tespit edilmelidir. AİHM içtihatlar ile yön bulduğu üzere makul sürenin başlangıcı, medeni haklarla ilgili davalarda, davanın yetkili yargı yerine götürüldüğü tarihtir. Ceza davalarında ise başlangıç tarihi suçlamanın isnad edildiği yani kişinin suçu işlediği şüphesi altında olduğu tarihtir.

AİHM, Zimmermann ve Steiner/İsviçre davasında, dava süresinin makul olup olmadığının saptanmasında kullanılacak ölçütleri şu şekilde belirlemiştir:

“6. madde 1. fıkra (madde 6-1) hükümlerinde belirtilen, davaların makul süre içinde görülmesi şartı, her bir davanın özel koşullarına göre değerlendirilmesi gerekir… Mahkeme’nin göz önünde bulundurduğu hususlar arasında, davadaki olaylara veya hukuka ilişkin meselelerin karmaşıklığı, başvurucuların ve yetkili mercilerin davranışları ve başvurucular açısından başvurunun konusunun taşıdığı önem vardır; ayrıca, sadece Devlet’in neden olduğu gecikmeler davanın “makul bir süre içinde” görülmesi şartına uyulmaması sonucunu doğurabilir…"

Anayasa’nın 141. maddesinin son fıkrasında “Davaların en az giderle ve mümkün olan süratle sonuçlandırılması, yargının görevidir.” denilmek suretiyle davaların makul bir süre içinde bitirilmesi gerekliliği açıkça ifade edilmiştir. Bu ilke gereğince devlet, yargılamaların gereksiz yere uzamasını engelleyecek etkin tedbirler almak zorundadır. Bu bağlamda hukuk sisteminin ve özellikle yargılama usulünün yargılamaların makul süre içerisinde bitirilmesini mümkün kılacak şekilde düzenlenmesi ve bu düzenlemelerde davaların nedensiz olarak uzamasına yol açacak usul kurallarına yer verilmemesi, makul sürede yargılanma ilkesinin bir gereğidir. Ancak bu amaçla alınacak kanuni tedbirlerin yargılama sonucunda işin esasına yönelik adil ve hakkaniyete uygun bir karar verilmesine engel oluşturmaması gerektiği de tartışmasızdır. Bu ilkelere uygun olmak kaydıyla yargılama yöntemini belirlemek ise Anayasa’nın 142. maddesi gereğince kanun koyucunun takdir yetkisindedir. Hiç kuşkusuz bu takdir yetkisinin Anayasa’da güvence altına alınmış olan adil yargılanma hakkının özüne dokunmaması gerekir.

Hakkın özü, dokunulduğunda söz konusu temel hak ve özgürlüğü anlamsız kılan çekirdek alanı ifade etmekte olup bu yönüyle her temel hak açısından kişiye dokunulmaz asgari bir alan güvencesi sağlamaktadır. Bu çerçevede hakkın kullanılmasını önemli ölçüde güçleştiren, hakkı kullanılamaz hâle getiren veya ortadan kaldıran sınırlamalar hakkın özüne dokunmaktadır. Savunma hakkı bağlamında da bu hakkın ortadan kaldırılması, kullanılamaz hâle getirilmesi veya kullanılmasının aşırı derecede güçleştirilmesi sonucunu doğuran müdahalelerin, bu hakkın özünü zedeleyeceği açıktır. Kanun koyucunun, yargılamaların mümkün olan en kısa sürede bitirilmesi kapsamında istinaf yargılamasını hızlandıran çeşitli tedbirler öngörmesi takdir yetkisi kapsamındadır. Ancak bu tedbirler adil yargılanma hakkının ve bu kapsamda savunma hakkının özüne dokunmamalıdır. Bu nedenle adil yargılanmanın güvencelerinden olan müdafi yardımından yararlanma hakkını ortadan kaldıran ya da kullanılmasına imkân vermeyen usul kuralları şüphesiz ki adil yargılanma hakkının özüne dokunur.

Bu açıklamalar ışığında somut olayda, Anayasa'nın 90. maddesi ile AİHS'nin adil yargılanmayı düzenleyen 6. maddesine aykırı olarak; ilk derece Mahkemesinde beraat kararı verilen sanık hakkında Bölge Adliye Mahkemesince usulüne uygun şekilde sorgusu yapılmadan mahkumiyetine karar verilmek suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Kanuna aykırı, sanık ... müdafisi ile katılan ... Hizmetler Bakanlığı vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye uygun olarak diğer yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayıp sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın 28/02/2019 tarihinde yürürlüğe giren 7165 Sayılı Kanun’un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 304/2. maddesi gereğince ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi'ne gönderilmesine, 28/11/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/4868, Karar No: 2007/4636, Tarih: 23.11.2007

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2007/4868 E.  ,  2007/4636 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 244 Ada 213 parsel sayılı 229196,75 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunup, tapuda ve vergide kaydına rastlanılmadığı, ekonomik yarar sağlanması mümkün olmayan taşlık, kayalık yerlerden olduğu belirtilerek davalı Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı ..., yasal süresi içinde irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine ve çekişmeli parselin tespit gibi davalı Hazine adına tesciline karar verilmiş; hüküm,davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 23.11.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10831, Karar No: 2013/12684, Tarih: 02.10.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/10831 E.  ,  2013/12684 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dairemizin 05.06.2013 tarihli 2013/6338 E.- 8597 K. Sayılı mahalline iade kararının gereğinin tam olarak yerine getirilmediği anlaşılmaktadır.

Mahalline iade kararı dikkatle okunarak, bir daha yazışmaya sebebiyet verilmemesi için gerekli özenin gösterilmesi; Davacılar ..., ... tarafından Av. ...'e verilen vekaletnamelerde eksik sayfalar bulunduğundan, tüm vekaletname örneklerinin ilgilisinden temin edilerek Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 02.10.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1021, Karar No: 2025/3072, Tarih: 20.02.2025

**2. Ceza Dairesi         2022/1021 E.  ,  2025/3072 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/3020 E., 2019/896 K.

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜMLER : İlk derece mahkemesi kararı kaldırılarak beraat kararı verilmesi

TEMYİZ EDENLER : Katılanlar

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk derece mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e, 143 ve 62. maddeleri gereğince iki kez 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, sanığın istinaf talebi üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesince ilk derece mahkemesinin mahkûmiyet hükümleri kaldırılarak sanığın üzerine atılı hırsızlık suçlarından beraatine karar verildiği anlaşılmakla, hükümlerin temyizi kabil olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

İlk Derece Mahkemesince hırsızlık suçundan verilen hükümleri yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek katılanların temyiz istemlerinin; sanığın, kiraladığı araç ile tanık beyanında geçen plakasız aracın aynı araç olduğuna, Beyşehir Cumhuriyet Başsavcılığının 2017/2338 Soruşturma numaralı dosyasındaki kamera kayıtlarının incelenmediğine, sanığın hırsızlık suçunu meslek haline getirdiğine, sanığın Beyşehir ilçesinde çok sayıda hırsızlık eylemine karıştığına, eksik inceleme ile karar verildiğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

1- 5271 sayılı CMK’nın 280/1-g maddesi uyarınca duruşma açılarak ve taraflar da çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin 2. fıkrasına göre yeniden hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, Bölge Adliye Mahkemesince duruşma açılmaksızın dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda sanığın atılı suçlardan beraatine karar verilmesi,

2- Kabule göre;

1- 5271 sayılı CMK’nın 280/1-g maddesi uyarınca duruşma açılarak ve taraflar da çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin 2. fıkrasına göre yeniden hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, Bölge Adliye Mahkemesince duruşma açılmaksızın dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda sanığın atılı suçlardan beraatine karar verilmesi,

2- Kabule göre;

a) 15.07.2017 tarihinde, Seydişehir ilçesinde, katılan ...'e ait traktör ile katılan ...'e ait iki adet römorkun çalındığı olayda, tanık ...'ın kollukta gece saat 02.00 sıralarında farları kapalı Massey Ferguson marka kırmızı renkli bir traktörün önünden geçtiğini, kar maskeli bir şahsın traktörü kullandığını, arkasında beyaz renkli Peugeot 301 marka plakasız ve sağ arka stop lambası kırık bir aracın takip ettiğini, bu aracı da kar maskeli bir şahsın kullandığını gördüğünü, suça konu traktörün 18.07.2017 tarihinde Hüyük ilçesinde terk halde bulunduğu, katılan ...'in evine 300 metre mesafede, mahalle merkezinde bulunan güvenlik kamerası inceleme tutanağına göre; farları kapalı bir traktör ile arkasında beyaz Peugeot marka aracın görüldüğü, plakalarının okunamadığının belirtildiği, 20.07.2017 tarihinde Hüyük İlçe Emniyet Müdürlüğünde görevli polis memuru ...'ın, Seydişehir İlçe Jandarma Komutanlığını arayarak, 15.07.2017 tarihinde, plakasız beyaz Peugeot 301 marka aracın Hüyük ilçesinde de hırsızlık olayına karıştığını, ... isimli şahsın, 42 BZG 64 plakalı beyaz Peugeot 301 marka bir aracın, polis aracını görünce uzaklaştığını, şüphelenerek polise ihbarda bulunduğunu, Hüyük ilçesinde bulunan petrol istasyonunun kamera kaydını incelediklerinde, arkasına iki römork takılı kırmızı Massey Ferguson marka traktör ve plakasız, beyaz Peugeot 301 marka aracın burada da görüldüğünü bildirdiği,... plakalı aracın, Konya il merkezinde araç kiralama işi yapan ....'a ait olduğunun tespit edildiği, ...'ın, aracı 13.03.2017 tarihinde 7 günlüğüne sanığa kiraladığını, ancak sanığın süre bitiminde aracı getirmeyerek kirayı uzattığını, polisin hırsızlık olayını haber vermesi üzerine sanığı arayarak aracı getirmesini istediğini, bunun üzerine sanığın aracı Selçuklu ilçesine hasarlı şekilde bıraktığını beyan ettiği, 21.07.2017'de Selçuklu'da bulunan aracın dosyada mevcut fotoğraflarına göre, sağ arka farının kırık olduğu, tanık ...'ın aracı teşhis ettiği, sanığın da aracı ....'tan kiraladığını, kira süresince aracı kimseye vermediğini, kendisinin kullandığını, ...'in telefonda aracı getirmesini istemesi üzerine, Karapınar ilçesinde olduğu için aracı Konya'da evinin yakınlarına bıraktığını savunması karşısında; sanık ...'un atılı hırsızlık suçlarını işlediği sabit olmasına rağmen yazılı şekilde ilk derece mahkemesince verilen mahkûmiyet kararlarının kaldırılarak sanığın beraatine karar verilmesi,

b) Katılan ...'e ait traktörü çalması şeklindeki eylemiyle ilgili olarak mahkûmiyet kararı verilirken; suçun niteliğinin açıklığa kavuşturulması için suça konu traktörün anahtarının üzerinde bırakılıp bırakılmadığı ve traktör bulunduğunda, traktör ile birlikte katılana teslim edilen anahtarın kendi anahtarı mı taklit anahtar mı olduğu hususları katılandan sorularak sonucuna göre; suça konu traktörün kontak anahtarının üzerinde bırakıldığının tespiti hâlinde, eylemin 5237 sayılı TCK'nın 141/1.maddesi, düz kontak yapılmak suretiyle çalındığının tespiti halinde; aynı Kanun'un 142/2-h maddesi, taklit ya da haksız şekilde ele geçirilen anahtar kullanılarak çalınması halinde ise eylemin TCK'nın 142/2-d maddesinde düzenlenen suçu oluşturacağı gözetilmeden eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılanların temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı Tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun'un 304/2. maddesi uyarınca bozma nedeni de dikkate alınarak yeniden incelenmek ve hüküm verilmek üzere dosyanın Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/13731, Karar No: 2007/567, Tarih: 22.01.2007

11. Hukuk Dairesi 2005/13731 E., 2007/567 K.

**11. Hukuk Dairesi 2005/13731 E., 2007/567 K.**

**- DERDESTLİK İTİRAZI

- KAYYIM**- 6762 S. TÜRK TİCARET KANUNU [ Madde 536 ]

- 6762 S. TÜRK TİCARET KANUNU [ Madde 537 ]

- 6762 S. TÜRK TİCARET KANUNU [ Madde 556 ]

- 6762 S. TÜRK TİCARET KANUNU [ Madde 559 ]

- 6762 S. TÜRK TİCARET KANUNU [ Madde 435 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davada İzmir Asliye 4.Ticaret Mahkemesi'nce verilen 29.09.2005 tarih ve 2005/478-2005/583 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı Osman Bilge . vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili,müvekkilinin davalı şirketin %90 pay sahibi olduğunu,müdür sıfatı bulunan diğer davalının ise %10 pay sahibi bulunduğunu,üç yıllık temsil yetkisinin 15.08.2005 tarihinde dolduğunu,kayyım atanması için açılan hasımsız davanın husumetten dolayı ret edildiğini,davalı şahsın anasözleşme uyarınca ortaklar kurulunu toplantıya çağırmadığını,şirketi organsız bıraktığını,ayrıca şirket aleyhine icra takibinde bulunduğunu,usulsüz tebliğ ile kesinleşmesini sağlayıp taşınmazın satışını istediğini,TTK'nun 538/4 ncü maddesinden yararlanamayacağını ileri sürerek,Lotte Romao'nun şirkete kayyım olarak tayinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili,aynı konuda derdest dava bulunduğunu,husumetten redde ilişkin kararın kesinleşmediğini,TTK'nun 435/2 nci maddesi anlamında yargıcın müdahalesini gerektirir bir durumun olmadığını,aynı Yasa'nın 540 ncı maddesi uyarınca ortakların müdür sıfatıyla şirketi idare etme haklarının olduğunu,dava dilekçesinde açıklanan alacağın yasal ve gerçek nitelikte bulunduğunu,satış işleminin icra hakimliğince durdurulduğunu,acil bir durumun olmadığını,davacının gerçeğe aykırı beyanlarda bulunduğunu savunarak,davanın reddini istemiştir.

Mahkemece,iddia,savunma,toplanan kanıtlar ve tüm dosya kapsamına göre,her ne kadar daha önce kayyım atanması istemiyle dava açılmış ise de bunun hasımsız açıldığı,derdestlik itirazının yerinde olmadığı,davalı şirket müdürünün temsil yetkisinin 15.08.2005 tarihinde sona erdiği,organsız kaldığı,ortaklar arasında hukuki ihtilaflar bulunduğu,kayyım adayının görevi kabul ettiği gerekçesiyle,davanın kabulüne,davalı şirketi temsil etmek,hak ve çıkarlarını korumak ve davalarda temsil edilmek üzere Lotte'nun kayyım olarak tayinine,istek olmadığından ücret takdirine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararı,davalı Osman Bilge vekili temyiz etmiştir.

Dava,organsız kaldığı iddiasıyla limitet şirkete kayyım atanmasına karar verilmesi istemine ilişkindir.Davacının davalı limitet şirkette %90,davalılardan Osman Bilge'ın ise %10 oranında pay sahibi oldukları,TTK'nun 540 ncı maddesinin aksine anasözleşmede şirketin işlerinin ve

Kararı,davalı Osman Bilge vekili temyiz etmiştir.

Dava,organsız kaldığı iddiasıyla limitet şirkete kayyım atanmasına karar verilmesi istemine ilişkindir.Davacının davalı limitet şirkette %90,davalılardan Osman Bilge'ın ise %10 oranında pay sahibi oldukları,TTK'nun 540 ncı maddesinin aksine anasözleşmede şirketin işlerinin ve

işlemlerinin ortaklar kurulu tarafından seçilecek bir veya birkaç müdür tarafından yürütüleceğinin kararlaştırıldığı,%10 pay sahibi davalının ilk üç yıl için müdür olarak seçildiği ve sürenin 16.08.2005 tarihi itibariyle dolduğu hususları çekişmesizdir.Taraflar arasındaki uyuşmazlık,kayyım atanması koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği noktasında toplanmaktadır.Davacı vekili,davalı diğer ortağın müdür atanması toplantısına katılmadığını,şirketin organsız kaldığını ileri sürerek kayyım atanmasına karar verilmesini istemiştir.Koşulları oluştuğunda TTK'nun 556 ncı maddesi yollamasıyla aynı Yasa'nın 435 nci maddesi uyarınca limitet şirkete kayyım atanması mümkündür.Öte yandan,559 sayılı KHK ile değişik TTK'nun 537 nci maddesi hükmüne göre limitet şirketlerde anasözleşmede aksine hüküm olmadıkça her ortağın oy hakkı koyduğu sermaye miktarına göre hesaplanacaktır.Bu kural,iki ortaklı limitet şirketler için de geçerlidir.Dolayısıyla,iki ortaklı bir limitet şirketle oy çoğunluğunu elinde bulunduran ortağın objektif iyi niyet kuralları çerçevesinde anasözleşmeye dayanarak tek başına ortaklık müdürünü ataması veya değiştirmesi mümkündür.Bu durum karşısında,%90 pay sahibi bulunan davacının müdür tayini için yaptığı çağrıya davalı diğer ortağın katılmadığı,TTK'nun 536 ve 537 nci maddeleri hükümleri uyarınca tek başına müdür ataması kararı vermesinin mümkün bulunduğu,anasözleşmede aykırı bir düzenlemenin olmadığı ve bu davayı açmada hukuki yararının bulunmadığı dikkate alınıp,açıklanan gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi gerekirken,yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş,kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı Osman Bilge vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın anılan davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın istek halinde temyiz eden davalı Osman Bilge'a iadesine, 22.01.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/34012, Karar No: 2014/23813, Tarih: 03.07.2014

**4. Ceza Dairesi         2012/34012 E.  ,  2014/23813 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre gerekçeli karar başlığında 1/10/2009, 03/10/2009, 04/12/2009 ve 05/12/2009 olan suç tarihleri 12.07.2009 olarak yanlış gösterilmiş ise de, bu maddi yanılgının yerinde düzeltilebileceği kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen tehdit ve hakaret eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Sanığın, katılanı “yemin ederim seni sinkaf ettireceğim kazık sokacam ağzından çıkacak” şeklindeki sözlerle tehdit eyleminin, TCK’nın 106/1. maddesinin 1. cümlesinde tanımlanan mağdurun vücut veya cinsel dokunulmazlığına yönelik bir saldırı niteliğinde olduğu gözetilmeden, aynı maddenin 2. cümlesinde düzenlenen sair tehdit kapsamında kaldığı kabul edilerek daha az ceza tayin edilmiş ise de karşı temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,

Cezaların eleştiri dışında kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sanık ... ... müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 03.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6443, Karar No: 2018/10917, Tarih: 20.12.2018

**10. Hukuk Dairesi         2018/6443 E.  ,  2018/10917 K.**

**"İçtihat Metni"**

... Danışmanlık Özel Eğitim Rehabilitasyon Sağlık ve Medikal Hizmetleri İhr. San. ve Tic. Ltd. Şti. adına Av. ... ile 1-... Başkanlığı adına Av. ... 2-... aralarındaki dava hakkında ... 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesinden verilen 19/09/2018 günlü ve 2018/232 E. - 2018/531 K. sayılı hükmün, davalılardan Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Dava konusu prim tahakkuk işleminin iptali için davacı tarafından komisyona yapılan itiraz ve komisyon tarafından verilen karar ve komisyon kararının davacıya tebliğ tebellüğ belgesinin davalı Kurumdan temin edildikten sonra temyiz incelemesi için gönderilmek üzere, dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, temyiz itirazlarının bu noksanlıklar giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine, 20/12/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4936, Karar No: 2012/7172, Tarih: 03.10.2012

**1. Ceza Dairesi         2011/4936 E.  ,  2012/7172 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

MÜŞTEKİ-MAĞDUR : ...

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : TCK.nun 81/1,35/2,29,62,53/1-3,54 ve 63.maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Dosya kapsamına göre; sanık ... ile mağdur ...'in komşu oldukları, olay tarihinde mağdurun evinin bahçesinde alkol alıp oturduğu sırada, mahalledeki çocukların gürültü yapmaları üzerine, sanığın çocukları uyardığı, çocukların oradan uzaklaşmaları için çaba sarf ettiği, mağdurun da, sanığa çocuklara niye laf söylüyorsun diyerek karşılık vererek sanığın üzerine doğru gittiği ve sinkaflı sözlerle sanığa küfür ettiği, bunun üzerine sanığın, öldürmeye elverişli bıçak ile mağdura üç kez vurarak, sağ midklavikular hatta 3. kosta hizasında, sol gluteus medialinde ve sol alt kadranda batına nafiz, bağırsak yaralanmasına, yaşamını tehlikeye sokan duruma neden olarak öldürmeye teşebbüs ettiği olayda;

a) Teşebbüs nedeniyle, 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören TCK.nun 35.maddesinin uygulanması sırasında, mağdurda meydana gelen tehlike ve zararın ağırlığı dikkate alınarak, makul bir ceza ceza yerine, yazılı şekilde 10 yıl hapis cezası verilerek eksik ceza tayini,

b) Haksız tahrik nedeniyle, 1/4'ten 3/4'e kadar ceza indirimi düzenleyen TCK.nun 29. maddesi gereğince, mağdurdan sanığa yönelen haksız hareketin ulaştığı boyut dikkate alınarak makul oranda cezada indirim yapılması gerekirken, yazılı biçimde 1/2 oranında indirim yapılarak,

.../...

Eksik ceza tayin edilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'un "kasten öldürmeye teşebbüs" suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı haksız tahrik ve takdiri indirim nedenlerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin, suçun niteliğine, meşru savunmaya, haksız tahrikin derecesine vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 03/10/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.

...