muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/8879, Karar No: 2007/9817, Tarih: 06.07.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/8879 E.  ,  2007/9817 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen esere tecavüzün tespiti ve tazminat davası sırasında davalı taraf vekili 02.04.2007 günlü dilekçesiyle reddi hakim yoluna başvurmuştur.

Bu konuda verilen kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmiş olmakla, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davalı şirket vekili 02.04.2007 günlü dilekçesinde “ihtiyati tedbir kararı verip ihsası rey de bulunduğu, tarafsızlığından şüphe edildiği” gerekçeleri ile davaya bakan hakim hakkında Reddi Hakim talebinde bulunmuştur.

Red edilen Hakim ... ... (...)’in red talebinin yerinde olmadığı görüşü üzerine dosyayı inceleyen merci hakimliğince reddi hakim talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İncelenen dosya kapsamına göre, hakimin reddi için ileri sürülen hususlar H.Y.U.Y.’nın 29. maddesinde tanımı yapılan sebeplerden değildir. Açıklanan nedenlerle yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 06.07.2007 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6073, Karar No: 2024/7177, Tarih: 08.10.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/6073 E.  ,  2024/7177 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1443 Esas, 2023/368 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Mersin 1. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2018/424 E., 2020/264 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, Yargıtayca duruşma istemli olarak davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne, dava konusu meblağ 358.160,00 TL'nin altında bulunduğundan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin ikinci fıkrası gereğince duruşma isteğinin reddine karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davacı şirkete ait 20.990 kg kemiksiz dondurulmuş kırmızı etin Gürcistan'dan Suriye Bab Al Hawe'ye gönderilmek üzere davalı şirkete ait araçlara yüklendiğini, eti Polonya'dan ithal edip Gürcistan'da müvekkili şirkete satan şirketin dava dışı ... İth. İhr. Uls. Nak. Güm. Müs. Pet. Ürn. San. Tic. Ltd. Şti. olduğunu, söz konusu malların müvekkili şirkete ait olduğunu, taşımacılık işini davalı şirketin yaptığını, davalı şirketin müvekkiline ait malları taşımacılık sözleşmesi çerçevesinde Gürcistan'dan Suriye Bab Al Have sınır kapısına taşıdığını, ancak taşımacılık işlemlerini yapan şirketin aracından ve soğutma sisteminden kaynaklanan nedenlerle müvekkili şirkete ait 20.990 kg kırmızı etlerin bozulduğunu ve Türkiye'ye alınmayarak tekrar Gürcistan'a iade edildiğini ve sonrasında da Gürcistan resmi makamlarınca etin imha edildiğini, müvekkili şirkete ait etin değerinin 14.07.2017 tarihi itibariyle 54.574,00 USD olduğunu, müvekkilinin büyük bir ekonomik kayba uğradığını belirterek fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 10.000,00 TL'nin 14.07.2017 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle müvekkili şirkete ödenmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; dava konusu taşımanın uluslararası taşıma olduğunu, CMR hükümlerinin uygulanması gerektiğini, davaya karşı zamanaşımı ve husumet itirazlarının olduğunu, taşıyıcı aracın yola ve yüke uygun olarak seferini yaptığını, davacının öne sürdüğü hasar miktarının çok fahiş olduğunu ve ispatlanması gerektiğini, hasarın asıl nedeninin malın yüklendiği tarihte bozuk olmasından kaynaklandığını, ambalaj hatasından dolayı nakliyeci firmanın sorumlu olmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, taşıma konusu 23 palet 21.394 kg brüt kesme dondurulmuş sığır etinin taşıma öncesinde bozulduğunu, CMR Konvansiyonu'nun 17 nci maddesi uyarınca taşıyıcının sorumluluğuna gidilebilmesi için zıya, hasar ve gecikmesinin taşıyıcının yükü teslim aldıktan teslim etmesine kadarki taşıma sırasında oluşması gerektiği, taşıma öncesinde bozulmuş hasarlanmış dondurulmuş sığır eti sebebiyle davalı taşıyıcının sorumluluğuna gidilemeyeceği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince, taşımaya konu etlerin bozuk olduğu ve imha edildiği, davalı taşıyıcının etlerin taşıma nedeni ile hasara uğramadığını ispat ile yükümlü olduğu, taşımaya konu etlerin taşıma sırasında bozulmadığı aksine son kullanım tarihi geçmiş olan etlerin etiketlerinin son kullanma tarihleri değiştirilmek sureti ile ihraç edilmek istenildiği, bu hali ile taşıma öncesi bozuk olduğundan davalı taşıyıcının hasardan sorumlu kabul edilmesinin mümkün olmadığı, davanın reddine dair verilen kararın usul ve yasaya uygun bulunduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, hatalı taşıma iddiasına dayalı tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) numaralı alt bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372 nci maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 08.10.2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/30933, Karar No: 2016/3956, Tarih: 26.04.2016

**15. Ceza Dairesi         2013/30933 E.  ,  2016/3956 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Sanık hakkında ...nın 157/1,62,52/2,52/4,53 maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın müşteki ...' ın paket servis dağıtıcısı olarak çalıştığı ...isimli iş yerine 2 köfte 2 ayran sipariş etmesi üzerine müştekinin siparişleri alarak sanık ...'in bulunduğu yere köfteleri götürdüğünde müştekiyi apartmanın önünde karşılayarak telefonla eşiyle konuşuyormuş gibi yaparak "sen köfteciye 200 TL ver ben üstünü buradan alıyorum" diyerek müştekiden sipariş edilen yemeğin üstü olan 186 TL parayı para üstü olarak aldığı ve yine 100 TL bozdurmak gayesiyle müşteki ...' dan 100 TL daha para aldığı, yine telefonla eşi ile görüşüyormuş gibi yaparak "müştekiye 300 TL para vermesini" söyleyip gittikten sonra müştekinin siparişi götürüp parayı alması için tarif ettiği daireye gittiğinde böyle bir siparişin verilmediğini öğrendiği şeklinde gerçekleşen eylemlerinin dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 26/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8604, Karar No: 2013/22668, Tarih: 11.12.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/8604 E.  ,  2013/22668 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 15.11.2012 tarih ve 2011/371-2012/624 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacı tarafından üretilen ve dünya çapında marka olan ürünlerden NEVACOLOR Premium Krem Saç Boyasının, davalı şirket tarafından ambalajının ve kutusunun şekil desen, renk ve dizayn olarak aynen taklit edilmek sureti ile SPECİAL MYCOLOR Krem Saç Boyası adı altında üretilerek piyasaya pazarlandığını, bu ürünü kendisine has, renk, desen, şekil ve dizayn ile piyasada tanıttıklarını, davalı tarafından üretilen taklit ürünün kendilerine ait ürün izlenimi verdiğini, TTK 56-57/5 maddesi uyarınca bunun haksız rekabet oluşturduğunu iddia ederek, davalının saç boyasını üretip piyasaya sürmesinin haksız rekabet oluşturduğunun tespiti ile, haksız rekabetin önlenmesini, davalının kullandığı işaret ve yazıları taklit oluşturmayacak şekilde değiştirmesini, taklit oluşturan ürünlerin toplatılmasını ve imhasını, hükmün gazete yolu ile ilanını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, Fikri ve Sınai Haklar Mahkemesi'nin görevli olduğunu, ürünler arasında iltibas yaratacak benzerlik bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, ürünün endüstriyel tasarım olarak tescilli bulunmadığı, bu sebeple davada Ticaret Mahkemesi'nin görevli olduğu, davalının farklı seçenek özellikleri varken, davacının kullandığı ambalajlarla iltibas yaratacak ambalaj kullanması nedeniyle aynı sektör ve segmentte imalat yapan bir şirket olarak basiretli davranmadığı, karşılaştırılan ambalajların vasat bir tüketiciyi yanıltacak mahiyette olduğu, bu halin TTK 54-55 maddesine göre haksız rekabet oluşturduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile davacının haksız rekabetin tespiti ve önlenmesine ilişkin talebinin kabulüne, davalının “My Color Special Krem Saç Boyası” ürününün ambalaj ve kutusunun şekil, desen, renk ve dizayn olarak, davacıya ait “Neva Color Premium Krem Saç Boyası” ürününe benzetilerek üretilmesi ve satışa sürülmesinin TTK 56 ve 57/5 maddeleri uyarınca davacı aleyhine haksız rekabet oluşturduğunun tespitine, davalının bu şekildeki haksız eyleminin menine, ürünlerin imha ve toplatılması ile ilan istemlerinin reddine karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 11.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7566, Karar No: 2011/11562, Tarih: 17.10.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/7566 E.  ,  2011/11562 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılardan Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, dava dilekçesinde sınırlarını bildirdiği ... beldesi, ... Mahallesi ... mevkiiinde bulunan taşınmazın tapuda kayıtlı olmadığını, kazandırıcı zamanaşımı zilyedliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının yararına oluştuğunu iddia ederek Medeni Yasanın 713. maddesi hükmüne göre adına tescilini istemiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne, krokide (A)= 9056,30 m2 ve (B)= 14715,22 m2'lik taşınmazların davacı adına tapuya tesciline (C) bölümüne yönelik davanın reddine karar verilmiş, hüküm davalılardan Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medeni Yasanın 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazın tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde dava tarihinden önce 1975 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Genel arazi kadastrosu işlemi 28.09.2976 tarihinde kesinleşmiştir. Kesinleşme tarihi ile davanın açıldığı tarih arasında 20 yıllık süre geçmiştir.

Mahkemece yapılan inceleme ve araştırma sonucu, hükme dayanak yapılan orman ve fen bilirkişiler tarafından düzenlenen raporda, yörede 1975 yılında 1744 sayılı Yasaya göre yapılan orman sınırlandırmasında, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerin orman sınırları dışında bırakıldığı, memleket haritasında çalılık rumuzlu yeşil alanda kaldığı, eğiminin yüksek olduğu, 1976 yılında yapılan arazi kadastrosunda 159 ve 160 parsel numarası verilerek Hazine adına tespit edilmişse de kişilerin zilyetliğe dayanarak açtığı dava sonucu Tapulama Mahkemesinin 1979/92 - 1983/28 sayılı kararı ile dava konusu taşınmazın Medeni Yasanın 641 ve Tapulama Yasasının 33/son maddeleri gereğince Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan taşlık, köklü kayalık ve çalılıkların zilyetlikle kazanılması mümkün olmayan yerlerden olması nedeniyle kişilerin davasının reddi ile Tapulama Yasasının 2. maddesi gereğince tapulama dışı bırakılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Dava konusu taşınmazın keşif sırasında çekilen fotoğraflarının incelenmesinde ise üzerinde köklü kayalıklar ve maki türleri bulunduğu, genel görünüm itibarıyla taşlık ve kayalık olup zilyetlikle kazanılamayacak yer görünümünde olduğu anlaşılmaktadır. Hükme dayanak yapılan jeolog ve ziraat bilirkişi tarafından düzenlenen raporlarda çekişmeli taşınmazın öncesinin keletelik arazi olduğu, keşifteki bulgu ve incelemelere göre üzerinde iki adet evin olduğu ve genel görünümünün %75'inin taşlık ve kayalık olduğu, toprağın kayalıklar arasında

cepler halinde bulunduğu, taşınmazın üzerinde belirgin bir imar ve ihya çalışmasının yapılmadığı ve doğal hali ile bulunduğu, içindeki taşlık ve kayalık alanların temizlenmediği, dar kelete alanlarından açığa çıkan kaya parçalarının bir kısmının kenarlara atılması ve üzerinde bulunan delice ve harnup ağaçlarının aşılandığı açıklanmıştır. Bu tür yerlerde 3402 sayılı Yasanın 17. maddesi anlamında imar ve ihyanın tamamlandığı, zilyetlikle taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiğinden söz edilemez. Davacı adına tescile karar verilen ve temyize konu taşınmazın, dava tarihine kadar 20 yıl süreyle ekonomik amacına uygun olarak nizasız fasılasız malik sıfatıyla kullanılmadığı ve taşlık, kayalık ve makilik bölümlerinin taşınmazın büyük bölümü içinde dağınık halde bulunduğu M.Y.'nın 715/2. ve 3402 sayılı Yasanın 16/C maddeleri gereğince Devletin hüküm ve tasarrufu altında kayalık olup, tescil ve sınırlandırmaya hiç bir şekilde özel mülkiyete konu olamayacak taşınmaz hakkında imar ihyasının dahi tamamlanmadığı düşünülerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA 17.10.2011 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6540, Karar No: 2018/22, Tarih: 15.01.2018

**19. Ceza Dairesi         2017/6540 E.  ,  2018/22 K.**

**"İçtihat Metni"**

1072 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonunda mahkumiyetine dair, Antalya 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 11/04/2014 tarih, 2014/66 Esas, 2014/297 Karar sayılı hüküm sanık tarafından temyizi üzerine,

Dairemizin 20/11/2017 gün ve 2015/34286 Esas, 2017/9822 sayılı kararıyla;

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Sanık hakkında hak yoksunluklarına hükmedilmemiş ise de, kasıtlı suçtan hapse mahkûmiyetin kanuni sonucu olarak TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görülmüştür.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, oybirliğiyle karar verilmiştir.

İTİRAZ NEDENLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 22/12/2017 gün ve KD-2014/151429 sayılı yazısı ile; 31/07/2012 tarihli iddianame ile "şüphelilerden ...'in ... adresindeki lokali işlettiği, diğer şüphelilerin bu lokalin çalışanları oldukları, şüpheli ...'in işyerine adli emanetin 2012/7254 sırasında kayıtlı elektrikli üflemeli tombala makinesi koyduğu, bu makine ile otomatik olarak çekiliş düzenlediği, bu çekilişlerin yine aynı emanete kayıtlı televizyonlar kanalı ile izlenmesine olanak sağlandığı, lokale gelen müşterilerin para karşılığı almış oldukları kartlarla tombala oyununa katıldıkları, şüpheli ...'in oynanan tombala oyunlarından kazanç elde ettiği..." iddiasıyla açılan kamu davasının yargılaması sonucunda Antalya 15. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 07/11/2012 gün ve 2012/915 Esas - 2012/931 Karar sayılı kararı ile;

"Sanığın 1072 sayılı kanunun 2, TCK'nın 62/1, 52, 52/4. maddeleri uyarınca 10 ay hapis ve 1.660 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, adli para cezasının 16 taksitte alınmasına,

Sanık hakkında verilen hükmün sabıkasız olması, talebi ve ortada giderilmesi gerekir bir zarar bulunmaması karşısında CMK'nın 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına;

CMK 231/8. maddesi gereğince sanığın 5 yıl süreyle denetim süresine tabii tutulmasına, suç cinsi dikkate alındığında denetim serbestlik tedbiri uygulanmasına takdiren yer olmadığına,

Sanık hakkında verilen hükmün sabıkasız olması, talebi ve ortada giderilmesi gerekir bir zarar bulunmaması karşısında CMK'nın 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına;

CMK 231/8. maddesi gereğince sanığın 5 yıl süreyle denetim süresine tabii tutulmasına, suç cinsi dikkate alındığında denetim serbestlik tedbiri uygulanmasına takdiren yer olmadığına,

CMK 231/10. maddesi gereğince denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlenmediği takdirde açıklanması geriye bırakılan hükmün ortadan kaldırılarak davanın düşeceğinin sanığa ihtarına (yapılamadı),

CMK 231/11. maddesi gereğince denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlediği takdirde hükmün açıklanacağının sanığa ihtarına (yapılamadı)" hükmedilmiştir.

Yokluğunda verilen hükmün sanığa tebliğine dair dosyada mevcut sanığın adres bilgileri ile tebligat belgelerini incelediğimizde;

Sanığın soruşturma aşamasında 24/07/2012 tarihinde alınan beyanında "..." adresini ikamet adresi olarak bildirdiği ve iddianamede de aynı adresin yer aldığı,

02/08/2012 tarihli tensip zaptı ile sanığa iddianamenin tebliği ile meşruhatlı davetiye ile celbine karar verildiği,

Sanığın soruşturma aşamasında bildirdiği adresine çıkarılan açıklamalı duruşma davetiyesi tebligat belgesinin "B lokta 18 numara yoktur. Kapıcı ... ... imzadan imtina ederek verdiği sözlü beyana göre muhatap tanınmıyor. Muhatabın T.C. No'su belirtilmediğinden AKS sorgusu yapılamamıştır." şerhi ile 11/08/2012 tarihinde iade edildiği,

26/09/2012 tarihli ilk duruşmaya gelen sanık ...'ın savunması alınırken kimlik ve adres tespiti sırasında "halen iddianame adresinde oturduğu.." belirtildiği,

Sanığın yokluğunda verilen 07/11/2011 tarihli hükmün aynı adrese gönderilen tebligat belgesinin "B lokta 18 numara yoktur. Kapıcı ... imzadan imtina ederek verdiği sözlü beyana göre muhatap tanınmıyor. Muhatabın T.C. No'su belirtilmediğinden AKS sorgusu yapılamamıştır." şerhi ile 27/11/2012 tarihinde iade edilmesi üzerine aynı adreste "Tebligat Kanunu'nun 35. Maddesine göre 6 nolu örnek formülün parçası adresin kapısına asılmış.." olduğu belirtilerek 11/01/2013 tarihinde tebliğ edildiğinden bahisle sanık ... hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 21/01/2013 tarihinde kesinleştiği ve sanığın denetim süresi içinde 02/08/2013 tarihinde kasıtlı suç işlediği kabul edilerek 11/04/2014 tarihinde sanık hakkındaki hükmün açıklanmasına ve sanığın cezalandırılmasına hükmedilmiş ise de;

Sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi sonrasında denetim süresinin başlaması için yokluklarında verilen hükmün taraflara usulüne uygun olarak tebliğ edilmesi gerekir. Usulüne uygun olarak kesinleşmeyen hükümlerde denetim süresi başlamayacağından, denetim süresi içinde kasıtlı suç işlediğinden bahisle hükümde açıklanamaz.

Bu hususta Yargıtay Ceza Dairelerinin çok sayıda kararı bulunmaktadır.

Yargıtay 4. Ceza Dairesi'nin;

20/03/2017 günlü 2014/19838 Esas - 2017/8508 Karar sayılı,

Bu hususta Yargıtay Ceza Dairelerinin çok sayıda kararı bulunmaktadır.

Yargıtay 4. Ceza Dairesi'nin;

20/03/2017 günlü 2014/19838 Esas - 2017/8508 Karar sayılı,

31/05/2017 günlü 2016/16777 Esas - 2017/16144 Karar sayılı,

04/10/2017 günlü 2014/27821 Esas - 2017/21304 Karar sayılı,

16/10/2017 günlü 2016/10865 Esas - 2017/22446 Karar sayılı,

Yargıtay 7. Ceza Dairesi'nin;

06/02/2017 günlü 2014/33108 Esas - 2017/1423 Karar sayılı,

11/04/2017 günlü 2014/33281 Esas - 2017/3006 Karar sayılı,

03/05/2017 günlü 2014/35033 Esas - 2017/3814 Karar sayılı,

Yargıtay 12. Ceza Dairesi'nin;

28/02/2017 günlü 2016/12989 Esas - 2017/1504 Karar sayılı,

19/04/2017 günlü 2017/1191Esas - 2017/3308 Karar sayılı ilamları benzer niteliktedir.

Sanığın adresi araştırılmadan, daha önce hiç tebligat yapılmayan ve olmadığı bildirilen bir kapı numarasına asılarak Tebligat Kanunu'nun 35. maddesi gereğince 11/01/2013 tarihinde yapılan tebligat işlemi usulsüz bulunduğundan, sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair 07/11/2017 tarihli hükmün henüz kesinleşmediği, denetim süresinin başlamadığı, bu nedenle deneme süresi içinde işlenmiş bir suçtan bahsedilemeyeceği ve Yargıtay Ceza Daireleri arasındaki uygulama birliği de gözetilerek hükmün açıklanamayacağı kanaatindeyiz .

SONUÇ VE İSTEM : Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

I-Dairenizin 20/11/2017 tarihli ve 2015/34286 (E) ve 2017/9822 (K) sayılı onama kararı kaldırılarak, Antalya 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 11/04/2014 Tarih, 2014/66 Esas ve 2014/297 Karar sayılı kararının onanmasına karar verilmesi,

II-İtiraz yerinde görülmediği takdirde, itiraz hakkında bir karar verilmek üzere dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kurulu'na TEVDİİ,

İtirazen arz ve talep olunur.” isteminde bulunulması üzerine dosya Dairemize gönderilmekle, incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR:

1-Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 22/12/2017 tarih ve 2014/151429 sayılı itiraz istemi yerinde görülmüş olduğundan 6352 sayılı Kanun ile değişik CMK'nın 308/3. maddesi gözetilerek itirazın kabulüne,

2-Dairemizin 20/11/2017 tarih ve 2015/34286 Esas, 2017/9822 Karar sayılı onama kararı kaldırılarak yeniden yapılan incelemede;