muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/5280, Karar No: 2022/9444, Tarih: 26.12.2022

Karara karşı davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı ve davacının eser sahibi olduğunu iddia ettiği "10. Sınıf Fizik Soru Bankası" kitabının üzerinde herhangi bir eser sahibinin adına veya müstear adına yer verilmediği, sadece kitabın iç kapağında yer alan ve içinde davacının da bulunduğu bir takım kişilere yazılan teşekkür metninin, FSEK 11. maddesinde düzenlenen eser sahipliği karinesini oluşturmasının mümkün bulunmadığı, davacının anılan eserin kendisi tarafından yazıldığının ispatına ilişkin olarak gösterdiği tanık beyanında da "davacı ile aynı lisede beden eğitimi öğretmeni olduğunun, davacının davalı şirketin sahibi ... ile akraba bulunduğundan, sürekli Zafer Dershanelerine gidip soru hazırladığının, daha sonra da fizik kitabı yazdığının, bu kitabın basıldığı halde davacıya telif ücreti ödenmediğinin" beyan edildiği, ancak davacının incelenen başka dosyalarda da davalı şirkete Lise 2. Sınıf Soru Kitapları dolayısıyla benzer davalar açtığı ve telif ücretlerine hükmedildiği, dolayısıyla işbu davanın konusu olan kitabın davacı tarafından yazıldığına ilişkin doğrudan bir bilgi içermeyen anılan tanık beyanına dayanılarak, davacının "10. Sınıf Fizik Soru Bankası" kitabının yazarlarından birisi olduğunun kabul edilemeyeceği, bu konuda davacı tarafından başkaca bir delil de sunulmadığı, bu bağlamda davacının "10. Sınıf Fizik Soru Bankası’nın" eser sahibi olduğunu ispatlayamadığından, bu esere dayanılarak "11. Sınıf Fizik Soru Bankası" adlı kitap bakımından mali ve manevi hak ihlali olduğunu ileri süremeyeceği, yine FSEK 10/3. maddesinde öngörülen “Bir eserin vücuda getirilmesinde yapılan teknik hizmetler veya teferruata ait yardımlar, iştirake esas teşkil etmez” hükmü uyarınca, davacının

"11. Sınıf Fizik Soru Bankası" kitabı üzerinde yaptığı düzeltmelerin de eser sahipliğini gösterir nitelikte olmadığı ve eser sahipliğinin ilk koşulu olan hususiyet koşulunu sağlayacak mahiyette bulunmadığı, davacının davalı şirket ile arasında görülen bir kısım davalara ilişkin olarak sunulan başka olaylarda davacı lehine düzenlenen bilirkişi raporlarının veya verilen kararların, davacının eser sahipliğinin kanıtlandığı veya tartışma konusu olmadığı başka kitaplara dayandığı, dolayısıyla anılan bilirkişi raporlarının veya yargı kararlarının, işbu davada davacı lehine emsal alınamayacağı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 21,40 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 26.12.2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1813, Karar No: 2023/2519, Tarih: 27.04.2023

**11. Hukuk Dairesi         2023/1813 E.  ,  2023/2519 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2013/244 Esas, 2016/450 Karar

BİRLEŞEN DAVADA

HÜKÜM : Asıl davada davalılar ...., İstanbul Vatan Sağlık Hizmetleri A.Ş., Vatan Sağlık Kompleksi San. ve Tic. Ltd. Şti, Güneydoğu Anadolu Üniversal Sağlık Hizmetleri A.Ş., Universal Hospitals Group Sağlık Hizm. Tic. ve San. Ltd. Şti, Vatan Hastaneleri Sağlık Yatırımları A.Ş., Ege Sağlık Tesisleri ve Eğitim Müesseseleri A.Ş., Manisa Özel Sağlık Tesisleri San. ve Tic. A.Ş. hakkında karar verilmesine yer olmadığına, davalı ... Hold CO B.V yönünden davanın usulden reddine, davalı ... Tic. Ltd. Şti. yönünden davanın kısmen kabulüne, birleşen davada davalılar Üniversal Sağlık Yatırımları Holding A.Ş, Manisa Özel Sağlık Tesisleri San ve Tic. A.Ş, ..., İstanbul Vatan Sağlık Hizmetleri A.Ş., Vatan Hastaneleri Sağlık Yatırım A.Ş, Güneydoğu Anadolu Üniversal Sağlık Hizm. A.Ş, Vatan Sağlık Kompleksi San. ve Tic. Ltd. Şti, Universal Hospitals Group Sağlık Hizm. Tic. ve San. Ltd. Şti, Ege Sağlık Tesisleri ve Eğitim Müesseleri A.Ş hakkında karar verilmesine yer olmadığına, davalı ... Hold CO B.V yönünden davanın usulden reddine, davalılar ..., Kadıköy Vatan Sağlık Kompleksi Tic. Ltd. Şti. Universal İnşaat San. ve Tic. A.Ş yönünden davanın kısmen kabulüne

Alev Oğluoğlu, Azmi Oğluoğlu, Universal İnşaat San. ve

Tic. A.Ş. vekili

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Mahkeme kararının asıl ve birleşen davanın davalısı Kadıköy Vatan Sağlık Kompleksi Tic. Ltd. Şti. ve birleşen davanın davalıları ..., ..., Universal İnşaat San ve Tic. A.Ş. vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir.

Adli yardım talebi temyiz yoluna başvuru sırasında istendiğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, asıl ve birleşen davanın davalısı Kadıköy Vatan Sağlık Kompleksi Tic. Ltd. Şti. ve birleşen davanın davalıları ..., ..., Universal İnşaat San. ve Tic. A.Ş. vekilinin adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

Adli yardım 6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

1.Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebini içeren dilekçe ile ekindeki belge ve bilgiler ile dava dosyası birlikte incelendiğinde; Mahkemece verilen hükmün adli yardım talebinde bulunan asıl ve birleşen davanın davalısı Kadıköy Vatan Sağlık Kompleksi Tic. Ltd. Şti. ve birleşen davanın davalıları ..., ..., Universal İnşaat San. ve Tic. A.Ş. vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, adli yardım talebinin Yargıtay (kapatılan) 19. Hukuk Dairesinin 07.12.2016 tarihli ve 2016/19555 E., 2016/15516 K. sayılı kararıyla reddedildiği ve kesinleştiği, daha sonra Mahkemece verilen 04.01.2022 tarihli ara karar ile asıl ve birleşen davanın davalısı Kadıköy Vatan Sağlık Kompleksi Tic. Ltd. Şti. ve birleşen davanın davalıları ..., ..., Universal İnşaat San. ve Tic. A.Ş. vekilinin yeniden yaptığı adli yardım yardım başvurusunun Yargıtayca değerlendirilmesine karar verildiği, Dairemizin 14.02.2022 tarihli ve 2022/827 E., 2022/1076 K. sayılı kararıyla kanun yoluna ilişkin yeniden adli yardım talebinin reddine karar verildiği ve kesinleştiği, Mahkemece asıl ve birleşen davanın davalısı Kadıköy Vatan Sağlık Kompleksi Tic. Ltd. Şti. ve birleşen davanın davalıları ..., ..., Universal İnşaat San. ve Tic. A.Ş. vekili 07.11.2022 tarihli muhtıra gönderilerek eksik harcın ödenmesi istenildiği, asıl ve birleşen davanın davalısı Kadıköy Vatan Sağlık Kompleksi Tic. Ltd. Şti. ve birleşen davanın davalıları ..., ..., Universal İnşaat San. ve Tic. A.Ş. vekili 21.11.2022 tarihli dilekçesiyle davalılar ... ve ... hakkında ödeme gücünde sonradan meydana gelen azalma nedeniyle yeniden adli yardım talebinde bulunduğu ve kararı adli yardım talepli olarak temyiz ettiği, Mahkemenin 30.11.2022 tarihli ek kararıyla Kadıköy Vatan ... Ltd. Şti. ve Üniversal ... A.Ş. adına temyizin yapılmamış sayılmasına, ... ve ... yönünden adli yardım talebinin Yargıtayca değerlendirilmesine karar verildiği, asıl ve birleşen davanın davalısı Kadıköy Vatan Sağlık Kompleksi Tic. Ltd. Şti. ve birleşen davanın davalısı Universal İnşaat San. ve Tic. A.Ş. vekilinin tarafından Yargıtay 1. Başkanlığına hitaben düzenlediği dilekçesiyle şirketler yönünden adli yardım konusunda içtihatların birleştirilmesini talep ettiği ve içtihadı birleştirme kararının bekletici mesele yapılması gerektiğini bildirerek, şirketler yönünden adli yardım talebinin kabulünü istediği ve temyizin esas yönünden incelenmesini talep ettiği anlaşılmıştır.

Adli yardım talebinde bulunan şahıslar yönünden, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşturacak yeni delil sunulmadığından, adli yardım talebinde bulunan şirketler yönünden ise adli yardımdan yararlanabilecek tüzel kişilerden olmadığından ve ayrıca adli yardım talebinde bulunanlar hakkında daha önce iki kez adli yardım talebinin reddine karar verildiğinden ve bu kararlar kesinleştiğinden adli yardım taleplerinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2.Asıl ve birleşen davanın davalısı Kadıköy Vatan Sağlık Kompleksi Tic. Ltd. Şti. ve birleşen davanın davalıları ..., ..., Universal İnşaat San. ve Tic. A.Ş. vekili tarafından temyiz dilekçesi verilmiş ise de temyiz harcı yatırılmamış, Mahkemece asıl ve birleşen davanın davalısı Kadıköy Vatan Sağlık Kompleksi Tic. Ltd. Şti. ve birleşen davanın davalıları ..., ..., Universal İnşaat San. ve Tic. A.Ş. vekili kesin süre verilerek ihtarat yapılmış olup, bu süre zarfında temyiz harçları yatırılmadığından usulünce yapılmış temyiz istemi bulunmadığı anlaşıldığından asıl ve birleşen davanın davalısı Kadıköy Vatan Sağlık Kompleksi Tic. Ltd. Şti. ve birleşen davanın davalıları ..., ..., Universal İnşaat San. ve Tic. A.Ş. vekili temyiz istemlerinin reddine karar vermek gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Asıl ve birleşen davanın davalısı Kadıköy Vatan Sağlık Kompleksi Tic. Ltd. Şti. ve birleşen davanın davalıları ..., ..., Universal İnşaat San. ve Tic. A.Ş. vekilinin adli yardım talebinin ayrı ayrı REDDİNE,

2.Asıl ve birleşen davanın davalısı Kadıköy Vatan Sağlık Kompleksi Tic. Ltd. Şti. ve birleşen davanın davalıları ..., ..., Universal İnşaat San. ve Tic. A.Ş. vekilinin temyiz dilekçelerinin ayrı ayrı REDDİNE,

Peşin alınan temyiz karar harcının istekleri halinde ilgililere iadesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

27.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4682, Karar No: 2012/4682, Tarih: 24.04.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/4682 E.  ,  2012/4682 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçlarından sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan beraatine dair Kocaeli 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 29.09.2010 gün ve 2010/14 Esas, 2010/331 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi mağdurlar vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihinde Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumuna bağlı Kocaeli Erkek Koruma Bakım ve Rehabilitasyon Merkezinde kalmaları nedeniyle mağdurların 2828 sayılı Kanun uyarınca koruma altına alınıp alınmadıkları ve anılan Kanunun 22 ve 24. maddeleri uyarınca koruma kararının sayılan istisnalar hariç, çocuk reşit olana kadar devam edeceği şeklindeki düzenleme de nazara alınarak, koruma kararlarının hüküm tarihi itibarıyla devam edip etmediğinin araştırılması, varsa koruma kararlarının onaylı örneklerinin getirtilip ve yokluğunda verilen hükmün Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumuna tebliğinin yapılarak, verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden ve bu temyizlerle ilgili Ek Tebliğname düzenlenerek bu noksanlıkların tamamlanmasından sonra Dairemize iade edilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19266, Karar No: 2017/12067, Tarih: 01.11.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/19266 E.  ,  2017/12067 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Evlenmenin iptali

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı; 27.03.2015 tarihinde ölen babası ... ile davalı ... arasında 12.02.2015 tarihinde yapılan evlenme aktinin mutlak butlanla sakat olduğunu belirterek Türk Medeni Kanununun 129/2, 145/4 ve 146/2. maddeleri gereğince evliliğin mutlak butlan ile batıl olduğunun karar altına alınması ile evliliğin iptalini istemiştir. Sona ermiş bir evliliğin mutlak butlanı Cumhuriyet Savcısı tarafından re'sen dava edilemez; fakat her ilgili, mutlak butlanın karar altına alınmasını isteyebilir (TMK m.147). Dava sadece davalı ...’ya karşı açılmıştır. Bu davanın sağ iseler her iki eşe, eşler ölmüşse onların mirasçısına karşı açılması gerekir. Butlanına karar verilmesi istenen evliliğin taraflarından ...’un dava açıldığı sırada ölü olduğuna göre; ...’un davalı eş ... dışındaki diğer mirasçılarının tespit edilip, davanın bunlara yöneltilmesi, bunlar tarafından delil bildirildiği takdirde delillerinin toplanması ve gerçekleşecek sonucuna göre karar verilmesi gerekir. Durum böyleyken, mahkemece usulünce taraf teşkili sağlanmadan, eksik hasımla davanın esasına girilip yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 01.11.2017
Yargıtay — Esas No: 2012/25701, Karar No: 2014/4669, Tarih: 17.02.2014

**13. Ceza Dairesi         2012/25701 E.  ,  2014/4669 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hayvan hırsızlığı, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre o yer Cumhuriyet Savcısının ve sanıklar ... ve ... müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Sanık ... hakkında kurulan hükümlerin temyiz incelmesine gelince;

Dairemizce de benimsenen ve Yargıtay CGK'nın 05.03.2013 günlü, 2012/1-1560 esas ve 2013/81 karar sayılı ve aynı günlü 2013/8-131 esas ve 2013/75 karar sayılı içtihatlarında da belirtildiği üzere, temyiz incelemesinden önce sanığın ölmesi hâlinde, müsadereye tâbi eşya olsa bile 5237 sayılı TCK'nın 64. maddesi uyarınca, hükmün bozulmasıyla yetinilmesi, müteakip işlemlerin ise; mahkemesince yapılması gerekir.

UYAP'tan alınan nüfus kaydına göre, sanığın 21.03.2011 tarihinde öldüğünün belirtilmiş olması karşısında 5271 sayılı CMK'nın 223/8 ve TCK'nın 64/1. maddeleri uyarınca sanığın öldüğünün anlaşılması hâlinde kamu davasının düşürülmesine karar verilmesinde zorunlululuk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının ve sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 17.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14894, Karar No: 2022/561, Tarih: 13.01.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/14894 E.  ,  2022/561 K.**

**"İçtihat Metni"**

4915 sayılı Kara Avcılığı Kanunu’na muhalefet eyleminden dolayı kabahatli ...'e ait avda kullanılan ... plakalı aracın mülkiyetinin 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 18. maddesi uyarınca kamuya geçirilmesine ilişkin ...'nın bila tarih ve ... sayılı idarî yaptırım kararına yönelik başvurunun reddine dair Sarıveliler Sulh Ceza Hâkimliğinin 25/06/2020 tarihli ve 2020/9 değişik iş sayılı kararına karşı kabahatli vekili tarafından yapılan itirazın reddine ilişkin mercii ... Sulh Ceza Hakimliğinin 19/08/2020 tarihli ve 2020/206 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 07.12.2020 tarihli kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 08.01.2021 tarihli ve KYB.2020/113804 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, kabahatli ... hakkında, kendisine ait olup olay esnasında kullandığı ... plakalı aracın içerisinden etrafa projektör ve araç farı ile ışık tutarak far avı yapması sebebiyle tanzim edilen 12/10/2019 tarihli Av Kabahat/Suç Tutanağına istinaden düzenlenen idarî yaptırım kararı ile bahse konu aracın mülkiyetinin kamuya geçirilmesine karar verildiği anlaşılmış ise de;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 3. maddesinde yer alan ''suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur'' şeklindeki, aynı Kanun'un 54/3. maddesinde yer alan ''Suçta kullanılan eşyanın müsadere edilmesinin işlenen suça nazaran daha ağır sonuçlar doğuracağı ve bu nedenle hakkaniyete aykırı olacağı anlaşıldığında, müsaderesine hükmedilmeyebilir'' şeklindeki ve 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun "mülkiyetin kamuya geçirilmesi" başlıklı 18. maddesinde yer alan "(1) Kabahatin konusunu oluşturan veya işlenmesi suretiyle elde edilen eşyanın mülkiyetinin kamuya geçirilmesine, ancak kanunda açık hüküm bulunan hallerde karar verilebilir." şeklindeki düzenlemeler birlikte değerlendirildiğinde,

5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 18. maddesi gereğince kabahatliye ait aracın mülkiyetinin kamuya geçirilebilmesi için kabahatin konusunu teşkil etmesi veya kabahatin işlenmesi suretiyle elde edilen eşya niteliğinde olması gerektiği nazara alındığında, bu şartları taşımayan bahse konu araca ilişkin olarak suçta ve cezada orantılılık ilkesine de aykırı olacak şekilde mülkiyetinin kamuya geçirilmesine karar verilemeyeceği gözetilmeksizin, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

4915 sayılı Kanunun 6/2. maddesinde yer verilen “… kullanım yeri, şekli ve özellikleri Merkez Av Komisyonunca belirlenecekler dışında kara, hava araçları ve yüzer araçlarla, … avlanılamaz.” şeklindeki yasaklama ile aynı Kanun’un 20/2. maddesindeki “Genel kolluk ile, av yasaklarının takibi ile görevli olan av koruma memurları ve saha bekçileri, bu Kanunda belirtilen yasaklara aykırı hareket edenleri avlanmadan men etmeye, haklarında tutanak düzenlemeye; yasaklanan fiillerin konusunu oluşturan veya bu fiillerin işlenmesi suretiyle elde edilen canlı veya cansız hayvanlar ve bunların türevleri ile avlanmada kullanması veya avlaklarda, pazaryeri ve ticarethanelerde bulundurulması yasak olan eşya ve vasıtalara elkoymaya ve bu amaçla yakalamaya görevli ve yetkilidir. …” şeklindeki ve yine aynı Kanun’un 28/2. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 20 nci maddesi kapsamında elkonulan av hayvanları ve türevleri ile sair eşyanın mülkiyetinin kamuya geçirilmesine mahallî mülkî amir tarafından karar verilir.” şeklindeki düzenlemeler birlikte değerlendirildiğinde, anılan Kanun’un 6/2. maddesindeki yasaklama kapsamına giren vasıtaların, avda kullanılması halinde, aynı Kanun’un 28/2. maddesi uyarınca mülkiyetinin kamuya geçirilmesine karar verilebileceğinin açıkça düzenlendiği,

Öte yandan Anayasa Mahkemesinin “... ve ... Başvurusu” ile ilgili 28/09/2016 tarih ve 2014/5167 Başvuru sayılı kararında da işaret edildiği üzere, kabahatle korunan menfaatin ekonomik nitelikte ve parasal değerlendirme ile ölçülebilecek nitelikte olmadığı, bu itibarla da hakkaniyet ölçütüyle değerlendirme yapılacak olduğunda, ortada, mülkiyetinin kamuya geçirilmesine karar verilen aracın değeri ile kıyaslamaya yarar maddi bir değer bulunmadığı, 4915 sayılı Kanunun yukarıda alıntılanan düzenlemelerinden de açıkça görüldüğü üzere, kabahat düzenlemesi ile korunması amaçlanan kamu menfaatinin, ülkenin av ve yaban hayatı kaynakları olduğu, atfedilen öneme binaen de kabahatin işlenmesinde kullanılan kara, deniz ve hava vasıtalarının mülkiyetinin kamuya geçirilmesinin öngörüldüğü, bu itibarla da kabahatin işlenmesinde kullanılan ve 4915 sayılı Kanunun 6/2. Maddesi ile kullanımı yasaklanan aracın, aynı Kanun’un 20. ve 28. maddeleri uyarınca mülkiyetinin kamuya geçirilmesinin hakkaniyete aykırı olduğundan bahsedilemeyeceği cihetle,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriğindeki hususlar yerinde görülmediğinden, CMK'nun 309. maddesi uyarınca kanun yararına kararın bozulmasına dair talebinin REDDİNE, 13.01.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.