muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/4881, Karar No: 2012/10835, Tarih: 25.06.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/4881 E.  ,  2012/10835 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 11. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 24.11.2010 tarih ve 2009/120-2010/426 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı-karşı davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı-karşı davalı vekili, müvekkili ile davalı arasında 24.11.2008 tarihli franchise sözleşmesi tanzim edildiğini, ancak davalının sözleşme hükmüne aykırı olarak iş yerini 3 günden fazla kapalı tuttuğunu, aynı işletmede bir başka çiğ köfte firması ile çalışmaya başladığını, bu durumun haksız rekabet oluşturduğunu, sözleşmenin 06.03.2009 tarihinde feshedildiğini, maddi ve manevi zarara uğradığını ileri sürerek, 1.000 TL maddi ve 10.000 TL manevi tazminatın davalıdan avans faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı-karşı davacı vekili, davacının 150-200 metre yakınlarına başka bir bayi açtığını, siparişlerini yerine getirmediğini, bu nedenle sözleşmenin 06.03.2009 tarihinde feshedildiğini, dükkana masraf yaptığını, elde etmeyi düşündüğü menfaatlerin boşa çıktığını, sözleşme tanzimi sonrası 15.000 TL ürün karşılığı ödeme yaptığını, manevi üzüntüye kapıldığını ileri sürerek, asıl davanın reddini, karşı dava talebi olarak ise şimdilik 11.000 TL maddi ve 10.000 TL manevi tazminatın davacıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davalının 12,5 kg çiğ köfte alımı yaptığı halde 100 kg siparişte bulunmasının hayatın olağan akışına aykırı düştüğü, davalının iş yerini 3 günden fazla kapalı tutup akabinde başka bir firmaya ait köfte satışı yapmasının davacı için haklı neden oluşturduğu, davacının sözleşmenin feshi sonrası başka bir kişiyle sözleşme imzaladığı, maddi zararının oluşmadığı, ancak davacının tabelası ile faaliyette bulunulup sonradan bunun indirilmesinin marka itibarını zedelediği, başka markaya ait ürün satmasının haksız rekabet teşkil ettiği, davacının manevi tazminat talep etmekte haklı olduğu gerekçesiyle, asıl davanın kısmen kabulüne, 3.000 TL manevi tazminatın davalı-karşı davacıdan tahsiline, diğer istemlerin ve karşı davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı-karşı davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı-karşı davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

Kararı, davalı-karşı davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı-karşı davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Asıl dava sözleşme hükümlerinin ihlali ve haksız rekabetten kaynaklanan maddi ve manevi tazminat, karşı dava sözleşmenin haksız olarak feshinden kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkin olup, mahkemece yukarıda açıklanan gerekçelerle asıl davanın kısmen kabulüne, manevi tazminatın davalı-karşı davacıdan tahsiline, karşı davanın ise reddine karar verilmiştir.

TTK’nun 58/e maddesinde haksız rekabet nedeniyle zarar görenin Borçlar Kanunu 49. maddesinde gösterilen şartların mevcudiyeti halinde manevi tazminat verilmesini isteyebileceği belirtilmiştir.

Somut olayda, davalının sözleşme hükmüne aykırı olarak iş yerini 3 günden fazla kapalı tuttuğu, sonradan başka firmaya ait çiğ köfteleri sattığı, sözleşmenin davacı tarafından haklı olarak feshedildiği belirlenmiş olup, sırf sözleşme hükmünün ihlali tek başına manevi tazminata hükmedilmesi için yeterli değildir. Ayrıca, yukarıda anılan TTK’nun 58/e maddesi delaletiyle BK’nun 49. maddesi uyarınca manevi tazminat şartlarının da olayda gerçekleşmesi gerekir.

Bu itibarla, mahkemece manevi tazminat şartları oluşmadığı halde, yanılgılı değerlendirmelerle yazılı olduğu şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı-karşı davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine; (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı-karşı davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın anılan taraf yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalı-karşı davacıya iadesine, 25.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/872, Karar No: 2011/837, Tarih: 15.02.2011

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2010/872 E.  ,  2011/837 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, icra takibine itirazın iptâli, takibin devamı, ve %40 icra inkâr tazminatı istemiyle açılmış, mahkemece davanın reddine dair verilen karar davacı iş sahibi tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı yüklenici davacıya ait otelin kapalı devre kamera güvenlik sistemi kurulumu yapılması konusundaki gerekli donanım ve bilgisayar sistemi sağlanması işini sözlü anlaşma ile üstlenmiş, işin bedeli 14.03.2005 tarihli faturayla davalıya ödenmiştir. Kamera sisteminin kurulumundan sonra kurulum içinde bulunan yazılım kontrol kartı ve sistem ayarları arıza yaptığından ve kapalı devre kamera güvenlik sistemi çalışmadığından durum derhal davalıya bildirilmiş, davalı mevcut arızanın giderilmesi için sistemi tamir etmek amacıyla teslim almış, daha sonra keşide edilen 18.08.2006 tarihli ihtara rağmen arıza giderilmemiş sistem yeniden arızalanmıştır. Davacı iş sahibi talebiyle yaptırılan tespitte alınan bilirkişi raporuna göre sistemin kurulduğu tarihten itibaren sağlıklı çalışmaması sürekli bilgisayarların kitlenerek izleme ve kayıt imkânı vermemesi, kullanıcı hatasından kaynaklanmış olmayıp, sorunların sebebi tamamen yüklenici firmanın sistemde kullanılan bilgisayarların konfigrasyonunun iyi yapılmamasıdır. 32 adet kamera görüntüsünün tek bir bilgisayara yüklenmesi hatala olup, en iyi randıman bir bilgisayara 16 adet kamera bağlanarak sağlanabilmektedir. Kullanılan kamera kartları da lisanssız ürünler olup, kurulu olan sistemin sağlıklı çalışması için gerekli olan malzeme ve işçilik tutarı 13.554,00 TL'dir.

Davacı iş sahibi tamamen davalı yüklenici kusurundan kaynaklanan arızalar nedeniyle sistemin yeniden kurulması için 3. kişiye fatura mukabili 12.765,19 TL ödeme yapmış, bu miktar alacağın tahsili için girişilen icra takibine davalının itirazı üzerine eldeki dava açılmıştır.

Davalı yüklenicinin taahhüt konusu işi kabule icbal edilemeyecek derecede kusurlu yaptığı sistem ve cihazların onarılması mümkün olmayıp, sağlıklı çalışması için, yeniden sistem kurulması gerektiği tespit bilirkişi raporuyla saptandığından, davalının tespitte alınan bilirkişi raporuna itarazları da gözetilerek yeniden tayin edilecek uzman bilirkişiden rapor alınmak suretiyle sistemin sözleşmeye uygun ve sağlıklı çalışması için gerekli olan masraf tutarı belirlenmek suretiyle davanın sonuçlandırılması gerekirken 14.03.2005 tarihinde teslim edilen iş nedeniyle süresinden çok sonra 09.02.2007 tarihli ihtarla ayıpsız misliyle değiştirmesi talebinin süresinde olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davacı iş sahibi yararına BOZULMASINA, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 15.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11238, Karar No: 2022/9312, Tarih: 30.11.2022

**12. Ceza Dairesi         2020/11238 E.  ,  2022/9312 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Gizliliğin ihlali

Gizliliğin ihlali suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gizliliğin ihlali suçu, TCK'nın ikinci kitabının “Millete ve Devlete Karşı Suçlar ve Son Hükümler” başlığını taşıyan dördüncü kısmının “Adliyeye Karşı Suçlar” başlıklı ikinci bölümünün 285. maddesinde, 05.07.2012 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yayın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun 92. maddesi ile değiştirilerek yeniden düzenlenmiş; maddenin 1. fıkrasında, “(1) Soruşturmanın gizliliğini alenen ihlal eden kişi, bir yıldan üç yıla kadar hapis veya adli para cezası ile cezalandırılır. Bu suçun oluşabilmesi için; a) Soruşturma evresinde yapılan işlemin içeriğinin açıklanması suretiyle, suçlu sayılmama karinesinden yararlanma hakkının veya haberleşmenin gizliliğinin ya da özel hayatın gizliliğinin ihlal edilmesi, b) Soruşturma evresinde yapılan işlemin içeriğine ilişkin olarak yapılan açıklamanın maddi gerçeğin ortaya çıkmasını engellemeye elverişli olması, gerekir.” hükmüne yer verilmiş, 6352 sayılı Kanunun genel gerekçesinde, suçun düzenlenme nedenleri; ceza adaletinin doğruluk, dürüstlük, gerçeğe ulaşma ilkelerini olanaklı kılmak, soruşturma ve kovuşturma görevlilerinin her türlü baskı ve etkiden korunmalarını sağlamak ve asıl olarak da suçsuzluk karinesinin ihlalini önlemek olarak açıklanmıştır.

Maddenin 6. fıkrasındaki, “Soruşturma ve kovuşturma işlemlerinin haber verme sınırları aşılmaksızın haber konusu yapılması suç oluşturmaz.” hükmü ile de açıkça vurgulandığı üzere, bu suçla basın özgürlüğü ortadan kaldırılmamış, sadece sınırlandırılmıştır. Maddenin gerekçesinde de; kişilerin masumiyet karinesinden yararlanma hakkını ihlal etmemek, maddi gerçeğin ortaya çıkarılmasını engellememek ve özel hayatın veya haberleşmenin gizliliğini ihlal etmemek kaydıyla, soruşturma evresindeki işlem içeriklerinin haber konusu yapılmasının haber verme hakkı çerçevesinde değerlendirilmesi gerektiği ifade edilmiştir.

Bu açıklamalar ışığında incelenen dosyada;

Bu açıklamalar ışığında incelenen dosyada;

... Barosuna kayıtlı avukat olarak görev yapan ve 15.01.2014 tarihli yetki belgesi ile şüpheli Fetullah Gülen’in vekilliğini üstlenen sanık ...’ın, şüpheli Fetullah Gülen müdafii sıfatıyla, müvekkili hakkında şikayetçi ... O.nun şikayeti üzerine başlatılan ve ... Cumhuriyet Başsavcılığının 2014/49356 sayılı dosyası üzerinden yürütülen soruşturma dosyasından, 30.04.2014 tarihli dilekçe ile talep etmek suretiyle aldığı bilgi ve belgeleri, etkili ve adil soruşturma yürütülmesini engellemek amacıyla olduğu gibi basın yayın kuruluşlarına verip, Hürriyet, Milliyet, Vatan, Zaman ve Radikal gazetelerinin 01.05.2015 ilâ 02.05.2015 tarihli nüshalarında “Asılsız ihbar, medyatik linç dönemi, Gülen'e gizli soruşturma, Savcının soruşturma için ciddiye aldığı C.o.:, C.O.'nun dosyası hakaret dolu, çift koldan soruşturma, soruşturma savcı ... C.de” başlıkları ile haber yapılmasını sağlayarak, görevinin sağladığı kolaylıktan yararlanıp, soruşturmanın gizliliğini ihlal ederek, 2014/49356 sayılı soruşturma dosyasının şikayetçisi ... O.nun üzerinde baskı oluşmasına da sebebiyet vermesi nedeniyle TCK’nın 285/1-4. madde ve fıkralarında düzenlenen gizliliğin ihlali suçunu işlediği iddiasıyla sanık hakkında kamu davası açıldığı olayda;

Yayımlanan haberlerin, ... Cumhuriyet Başsavcılığının 2014/49356 sayılı dosyasında mevcut olup, sanık tarafından verilen belgelere dayanılarak ya da soruşturma evresinde yapılan işlemlerin içeriğinin açıklanması suretiyle hazırlandığına dair hiçbir delil bulunmadığı gibi, sanığın muhabirlere müvekkili hakkında adli soruşturma başlatıldığını öğrendiklerine dair açıklamalarına dayanılarak hazırlandığı kabul edilse dahi, söz konusu soruşturma dosyasında ihbarda bulunan kişiye yönelik baskı ve korku yaratmaya ve maddi gerçeğin ortaya çıkmasını engellemeye elverişli nitelikte olmayan soruşturma sürecine ilişkin genel bilgilerin haber verme sınırları aşılmaksızın haber konusu yapıldığı gerekçesine dayalı olarak, sanığa yüklenen gizliliğin ihlali suçunun yasal unsurlarının oluşmamasından dolayı sanık hakkında beraat kararı verilmesine ilişkin yerel mahkemenin kabulünde dosya kapsamına göre bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmamış olduğu gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, mahalli Cumhuriyet savcısının sanık hakkında mahkumiyet yerine beraat kararı verilmesinin isabetsiz olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 30.11.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/14372, Karar No: 2008/381, Tarih: 17.01.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/14372 E.  ,  2008/381 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ... ... ltd. Şti.nin ürettiği karpuz tohumlarını bayisi olan diğer davalıdan satın alarak tarlasına ektiğini, gerekli bakımı yapmış olmasına rağmen karpuzların kırık, yamuk ve karpuz teveklerinin hastalıklı olduğunu mahkemece zararın tespit edildiğini ileri sürerek, 2 821 533 120 TL ekim masrafı ile 5 722 418 880 TL kar kaybı toplamı 8 543 952 000 TL nin fazlasını saklı tutarak tespit tarihinden faizi ile tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacı ile aralarında ticari ilişki olmadığını, tohumların kalitesi ve veriminin yüksek olduğunu ,davacının bakım yapamadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, bozma sonrası yapılan yargılama sonucunda bilirkişi raporuna dayanılarak aynı tarlaya ekilen 2 karpuz çeşidinde de benzer problemlerin görülmesi sebebiyle şekil bozukluğu ve verim düşüklüğünün tohumdan kaynaklanmadığına dayanılarak davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalıların üreticisi ve satısıcı olduğu karpuz tohumlarını tarlasına ektiğini, gereği gibi bakım yaptığını , ancak verim alamadığını bildirerek zararının tazmini için eldeki davayı açmıştır.Dosyada mevcut 22.8.2001 tarihli faturadan davacının aldığı 2 ayrı karpuz çeşidi tohumun davalı ... Tohumculuğa ait olduğu anlaşılmaktadır. Davacı tarafından yaptırılan tespitte alınan bilirkişi raporunda zararın tohumdan kaynaklandığı, mahkemece yaptırılan bilirkişi raporunda ise aynı tarlada üretimi yapılan iki karpuz çeşidinde de benzer proplem görüldüğünden karpuzdaki şekil bozukluğu ve verim düşüklüğünün tohumdan kaynaklanmadığı görüşü bildirilmiştir. Tespit raporu ile mahkemece aldırılan bilirkişi raporunun çeliştiği gibi, esasen ekilen tohumların her iki çeşidinin de davalı şirkete ait tohumlardan olduğu anlaşıldığı halde bu husus göz ardı edilerek ve raporlar arasındaki mübayenet giderilmeksizin mahkemece alınan bilirkişi raporuna itibar edilerek hüküm kurulduğu görülmüştür. Mahkemece yeniden konusunda uzman bilirkişiden taraf ve yargı denetimine elverişli rapor alınarak raporlar arasındaki çelişkide giderilerek sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 17.1.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8072, Karar No: 2014/14612, Tarih: 08.07.2014

**6. Ceza Dairesi         2012/8072 E.  ,  2014/14612 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2009/228745

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 30. Asliye Ceza Mahkemesi (Kapatılan Kadıköy 5. Asliye Ceza Mahkemesi)

TARİHİ : 16/04/2009

NUMARASI : 2008/306 (E) ve 2009/771 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Yakınanın, sanığın kullandığı ticari taksiden inebilmek için bilgisi dahilinde çantasını bıraktığı ya da sanığa verip ardından çantasını tekrar sanıktan aldıktan sonra yaptığı kontrolde hırsızlık eyleminin farkına vardığının anlaşılması karşısında; sanığın eyleminin, 5237 sayılı TCK’nın 141/1.maddesinde tanımlanan hırsızlık suçunu oluşturduğu ve aynı Yasanın 142/2-b maddesinde tanımlanan hırsızlık suçunun elde veya üstte taşınan eşyanın özel beceri ile alınması durumunda uygulanabileceği gözetilmeden, yazılı biçimde uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık S.. T..'nin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 08.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6265, Karar No: 2011/8118, Tarih: 23.09.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/6265 E.  ,  2011/8118 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, kısıtlı adayının vesayet altına alınması istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir. “Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümlerine yer verilmiştir.

Dosya kapsamındaki, kısıtlı adayının yerleşim yeri olarak adrese dayalı nüfus kayıt sistemine göre bildirilen "... Mahallesi, Cumhuriyet Caddesi, No:4 .../... " adresinin Rehabilitasyon Merkezi Müdürlüğünün adresi olduğu, kısıtlı adayının rehabilitasyon merkezine girmeden önceki ikamet ettiği yerin " ... Mahallesi, Değirmenönü Sokak, NO:28 ..." adresi olduğu, 07.02.2011 günlü ihbar dilekçesi ile 28.03.2011 günlü rehabilitasyon merkez müdürlüğünün ve 30.03.2011 günlü ... Polis Merkez Amirliğinin cevabi yazılarıyla anlaşılmıştır. Bu durumda uyuşmazlığın,... Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 23.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/11820, Karar No: 2025/525, Tarih: 13.01.2025

**6. Ceza Dairesi         2023/11820 E.  ,  2025/525 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/480 E., 2021/1035 K.

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Mahkemece; sanık hakkında, şikayetçi evli olduğu, aynı evde birlikte yaşadıkları, aralarında hukuki ihtilaf olup geçimsizlik bulunduğu, bu neden ile şüpheli şikayetçiye birlikte yaşadıkları evden kovup çıkarmaya çalıştığı, değişik zamanlarda şikayetçiye hitaben "... a... k... , köpek, s.ktir olup git, sana hayatı zindan edeceğim, en yakın zaman da senin şu ölünü göreyim, ölünü , b... çingenesin, sokak çocuğumusun, sokak beslemesi, sinkaf edeceğim, iki tane erkek alırım, yatağına yatırırım .... , bu akşam iki tane erkek sokmuyor muyum o odaya, yüzsüz " sözlerini bir çok kez söylediği, belirtilerek tehdit suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında, sanık savunması, katılan beyanı, ses kaydının çözümüne ilişkin 29.09.2015 tarihli bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, katılan ile sanık arasında meydana gelen tartışmayı başka bir delille ispat imkanı bulunmadığından, katılanın almış olduğu ses kaydının yasal delil kapsamında olduğu değerlendirilerek, katılan beyanı ile bilirkişi raporu doğrultusunda sanığın üzerine atılı suçu işlediği kabul edilerek mahkûmiyetine karar verilmiştir.

1.Şikayetçinin kolluktaki beyanında, olay günü sanığın arayarak tehdit sözleri söylemesi üzerine konuşmalarını kaydettiğini beyan ettiği, sanığın suçlamayı kabul etmeyerek telefonla ilk arayanın kendisi olup olmadığına ilişkin bir beyanının olmadığı, buna ilişkin dosyada HTS kaydının olmadığından ilk arayanın tespitinin yapılamadığı, taraflar arasında ihtilaf da bulunduğu, tek delilin de ses kaydı olduğu anlaşılmakla, şikayetçinin bu konuşmayı planlayarak yapıp yapmadığının tespiti için ayrıntılı HTS kayıtlarının temin edilip, telefonla ilk arayanın sanık olduğunun tespiti halinde;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 21.05.2013 tarih, 2012/1270 Esas, 2013/248 Karar sayılı kararı ve yerleşik içtihatlara göre (Yargıtay içtihatlarında vurgulandığı üzere (Yargıtay 4.CD 2019/5283 E 2021/27483 K, Yargıtay 12.CD 2019/2121 E 2019/5170 K) kişinin kendisine karşı işlenmekte olan bir suçla ilgili olarak, bir daha kanıt elde etme ve yetkili makamlara başvurma imkanının olmadığı durumlarda karşı tarafla yaptığı konuşmaları kayda alması halinin hukuka uygun olduğunun kabulünün gerekeceği,

Bu bilgiler ışığında somut olay değerlendirildiğinde, şikayetçinin oldukça uzun süren karşılıklı ses kayıtlarını alması ve bunun iddiaya göre bir kısmının dosyaya sunulması da dikkate alınarak ses kaydının yasak delil kapsamında olup olmadığı tartışılarak, sonucuna göre delillerin bir bütün halinde değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

2.Kabule göre de;

Tehdidin karşılıklı olduğu iddiası nazara alınarak sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 29 uncu maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

Açıklanan nedenle Ankara Batı 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.12.2021 tarihli ve 2021/480 Esas, 2021/1035 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak oybirliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

13.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.