muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/22001, Karar No: 2014/14600, Tarih: 09.07.2014

Davalı vekilinin harç yönünden temyiz itirazlarına gelince; dava değeri uzman bilirkişilerce 5.093.550 TL olarak belirlenmiştir. Buna göre dava tarihi itibariyle yürürlükte

bulunan Harçlar Yasası ve buna bağlı bir ... harçlar tarifesi uyarınca nispi harcın hesaplanması gerekirken Mahkemece, davalı aleyhine yazılı olduğu üzere fazla harcın hüküm altına alınması doğru olmamıştır.

Davalı vekilinin harç yönünden temyiz itirazları açıklanan nedenle yerinde olduğundan kabulü ile Yerel Mahkeme kararının harç bölümünün 6100 ... HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 ... HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 3402 ... Kanunun 36/A maddesi gereğince harç alınmasına mahal olmadığına, 09.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11637, Karar No: 2014/1514, Tarih: 03.02.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/11637 E.  ,  2014/1514 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Katılanlar ... ve ... karşı resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı TCK'nun 204/1, 204/3, 43. maddelerinin 2'şer kez uygulanarak sanığın 2 kez olmak üzere 5 yıl 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına

Katılanlar ... ve ... karşı dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı TCK'nun 157 maddesinin 2 kez uygulanarak sanığın 2 kez olmak üzere 1 yıl 6 ay hapis ve 200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına

Sanığın savunmasının gıyabi tutuklama kararı üzerine istinabe yoluyla 11.02.2005 tarihinde alındığı, 16.06.2005 günlü oturumda CMK’nun 150. maddesi gereğince zorunlu müdafii atanıp sanığın yokluğunda yargılama yapılıp müdafii huzuruyla hüküm kurulduğu, müdafiinin temyiz yasa yoluna başvurmaması üzerine mahkumiyet hükmünün kesinleştirilip infaza verildiği, ancak sanığın 02.04.2007 tarihli müddetnamenin tebliğinden sonra 11.04.2007 tarihli dilekçesi ile kararı temyiz ettiği, mahkemesince bu temyiz istemi ile ilgili bir karar verilmediği, Dairemizin 17.03.2011 tarih 2011/2495 Esas ve 2011/1501 Karar sayılı ilamı ile ceza infaz kurumuna giren sanığa yokluğunda verilen gerekçeli kararın tebliğ edilip edilmediğinin araştırılmasının istenildiği, Vize Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünün 11.05.2011 tarihli yazısına göre gerekçeli kararın sanığa tebliğ edilmediğinin bildirildiği ve kararın 18.05.2011 tarihinde sanığa tebliğ edildiği sanığın ise 20.05.2011 tarihli dilekçesi ile süresinde bu kararı temyiz ettiği, ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 24.11.2009 gün ve 2009/11-164 Esas, 2009/275 sayılı kararında da belirtildiği üzere, hüküm fıkrasında kanun yollarının süresi, mercii ve şeklinin CMK'nun 232/6. madde ve fıkrasına uygun olarak ve tereddüte mahal vermeyecek biçimde gösterilmesi gerektiği, somut olayda hüküm fıkrasında kanun yoluna başvuru süresinin başlangıcı “tefhim ve tebliğ tarihinden itibaren 7 gün” şeklinde tereddüte yer verecek biçimde gösterildiği gibi temyiz başvuru şekli ve mercisininde gösterilmediği ayrıca sanığın yokluğunda, CMK.nun 150/3. maddesi gereğince sanık müdafii olarak atanan Av. ... ... yüzüne karşı tefhim olunan hüküm, adı geçen müdafii tarafından temyiz edilmemiş ise de; Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 18.03.2008 gün ve 7/56 sayılı kararında açıklandığı üzere, kendisine zorunlu müdafii atandığından sanığın haberdar

edilmediği durumlarda zorunlu müdafiiye yapılmış bulunan tefhim ve tebliğ kendisine bağlanan hukuki sonuçları doğurmayacağı cihetle; sanığın öğrenme üzerine verdiği 11.04.2007 ve 20.05.2011 tarihli temyiz dilekçelerinin süresinde olduğunun kabulü ile yapılan temyiz incelenmesinde gereği görüşüldü:

I- Sanığın “dolandırıcılık” suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

edilmediği durumlarda zorunlu müdafiiye yapılmış bulunan tefhim ve tebliğ kendisine bağlanan hukuki sonuçları doğurmayacağı cihetle; sanığın öğrenme üzerine verdiği 11.04.2007 ve 20.05.2011 tarihli temyiz dilekçelerinin süresinde olduğunun kabulü ile yapılan temyiz incelenmesinde gereği görüşüldü:

I- Sanığın “dolandırıcılık” suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “dolandırıcılık” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 22.01.2003 ve 06.02.2003 tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken, 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri gereğince istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE,

II- Sanığın “resmi belgede sahtecilik” suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise:

1-Hükmün gerekçesinde suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK'nun 342/2, 80. maddeleri ile suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı Yasasının 204/1-3 ve 43. maddeleri uygulamalı şekilde karşılaştırılarak lehe yasanın tespiti sırasında her iki Yasa uyarınca hükmolunacak temel hapis cezalarının asgari hadden uygulanması halinde netice hapis cezası yönünden 5237 sayılı TCK'nun sanığın lehine olduğu kabul edilmesine karşın, hüküm fıkrasında anılan Yasanın 204/1. maddesi uyarınca hükmolunan temel hapis cezasının alt sınırdan uzaklaşılıp 3 yıl olarak tayin edilmesi suretiyle gerekçe ile hüküm fıkrası arasında çelişkiye neden olacak ve CMK'nun 232. maddesine aykırı şekilde hüküm kurulması,

2-Sanığın sorgusunun yapıldığı 01.02.2005 tarihli duruşma tutanağının ilk sayfasının aslı ya da onaylı suretinin dosyada bulunmaması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nun 219/1. maddesine aykırı davranılması,

Yasaya aykırı; sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.02.2014 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

2-Sanığın sorgusunun yapıldığı 01.02.2005 tarihli duruşma tutanağının ilk sayfasının aslı ya da onaylı suretinin dosyada bulunmaması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nun 219/1. maddesine aykırı davranılması,

Yasaya aykırı; sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.02.2014 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Mahkeme gerekçesinde açıkça; sanığın üzerine atılı zincirleme biçimde sahtecilik suçundan dolayı suç tarihinde yürürlükte bulunan ve olaya uygulanacak olan 765 sayılı TCK'nun 342/2, 80. maddelerinin alt sınırdan uygulanması halinde sonuç cezanın 4 yıl 8 ay hapis cezası olacağı, sonradan yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nun olaya uygulanacak olan 204/1-3, 43. maddelerinin asgari hadden uygulanması halinde sonuç cezanın 3 yıl 9 ay hapis cezası olacağı, 765 sayılı TCK'nun 342/2, 80. maddelerinin üst seviyeden uygulanması halinde 15 yıl hapis cezası olacağı, 5237 sayılı TCK'nun 204/1-3-43. maddelerinin üst seviyeden uygulanması halinde ise sonuç cezanın 13 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası olacağı, her durumda sonradan yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nunun açıkça sahtecilik suçu yönünden sanık lehine olduğundan, her iki mağdur katılana karşı nitelikli ve zincirleme biçimde sahtecilik eylemleri nedeniyle 204/1-3-43. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verildiğini belirtmiştir.

Buna göre; mahkemenin gerekçesinde olaya uygulanacak eski ve yeni TCK'nun ilgili hükümlerinin alt ve üst sınırlarında artırım maddeleri ile birlikte ayrı ayrı uygulamalar yapılmak suretiyle her halukarda yeni yasanın lehe olduğu tespit edilmiştir. İlgili maddeler üzerinden denetim amacıyla basit bir uygulama yapıldığında bu durum açıkça anlaşılmaktadır. Mahkemenin gerekçesinde geçen “her durumda yeni Yasanın lehe olduğu” ifadesinden de nihai hüküm kurarken alt sınırdan ayrılmak istediğini ihsas ettiğini anlamak gerekir. Nitekim mahkemece temel cezanın yanında ceza artırımı içeren maddelerde uygulanarak her iki yasanın alt ve üst sınırlarındaki ceza uygulamaları gösterilmek suretiyle yeni yasanın üst sınırının eski yasaya göre daha az ceza öngördüğünü bu nedenle, teşdit uyguladığında eski yasa uyarınca daha fazla teşdit yapması gerekeceğini (zımmen) ifade etmiştir. Ayrıntılı uygulama yapılması gerekçesiyle bozma düşüncesi denetim mercii olan Yüksek Yargıtay'ı basit hesap ve mantık kurallarını kullanamayan bir mercii konumuna düşürür.

Mahkemenin, hüküm kurarken, artırım hükümlerini de gözönünde bulundurarak, üst sınırı daha az olan yasayı tercih ederek teşdit uygulaması yaptığı, aksi halde üst sınırı daha yüksek olan yasayı tercih etmesi durumunda teşditin de daha fazla olacağı bu takdirde de eski yasanın aleyhe sonuç doğuracağının açık olduğu, bunu da gerekçede “her durumda yeni yasa lehe sonuç doğurur” ifadesi ile belirttiği, bu hali ile mahkemenin gerekçesinin yeterince açık ve anlaşılır olduğu, gerekçe ile hüküm fıkrası arasında bir çelişkiden bahsedilemeyeceği, belki gerekçenin yeterince ayrıntılı yazılmadığının söylenebileceği, ancak salt bu gerekçeyle bozma yapmanın da davaların gereksiz yere uzamasına sebebiyet vereceği, nitekim bu davada da bu durumun söz konusu olduğu nazara alındığında sayın çoğunluğun bozma gerekçesine katılmak mümkün olmamıştır.

...
Yargıtay — Esas No: 2014/3396, Karar No: 2014/22811, Tarih: 09.06.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/3396 E.  ,  2014/22811 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/236652

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 12. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 18/04/2012

NUMARASI : 2012/75 (E) ve 2012/399 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Suç tarihi itibariyle 65 yaşından büyük olan sanığın daha önce mahkumiyeti bulunmamasına göre, sanık hakkında verilen kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nin 50/3. maddesi gereğince aynı maddenin birinci fıkrasındaki seçenek yaptırımlara çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesi,

2) Kabule göre de; 5237 sayılı TCK'nin 87/3. maddesinde "kasten yaralamanın vücutta kemik kırılmasına veya çıkığına neden olması halinde, yukarıdaki maddelere göre belirlenen ceza, kırık vaya çıkığın hayat fonksiyonlarındaki etkisine göre, yarısına kadar artırılır." şeklinde düzenlendiği, Üsküdar Adli Tıp Şube Müdürlüğünün raporunda olay nedeniyle mağdurda meydana gelen kırığın hayat fonksiyonlarını hafif (1.) derecede etkiler nitelikte olduğunun belirtildiği, mağdurun burnundaki kırığın hafif derecede olmasına karşın, orantılılık ilkesine aykırı olarak mahkeme tarafından cezanın 1/2 oranında artırılarak sanık hakkında fazla ceza tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 09.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1074, Karar No: 2024/6792, Tarih: 25.09.2024

**11. Hukuk Dairesi         2024/1074 E.  ,  2024/6792 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11.Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/743 Esas, 2023/1487 Karar

HÜKÜM : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen taşıma sözleşmesinden kaynaklanan alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin ..., kayısı ve şeftali ürününün Rusya' ya karayoluyla nakliyesi için davalının dört adet aracına yüklendiğini, ürünlerin +3oC ısıda ve aralıksız nakliyesinin talimat verilmesine rağmen, davalı şirketin talimatlara uymayarak +11-12 oC ısıda taşınması nedeniyle ürünlerin bozulduğunu, bozulan mal bedelinin ödenmesi için davalıya gönderilen 21.07.2015 tarihli ihtarnameninde sonuçsuz kaldığını ileri sürerek, bozulan ürün bedeli 96.609,00 USD'nin fiil ödeme tarihindeki kur üzerinden ve 27.07.2015 tarihinden itibaren CMR'nin 27/1. maddesi uyarınca yıllık %5 oran üzerinden faiziyle davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin haklarının saklı tutulmasını talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; taşınmanın talimatlara uygun sıcaklıkta ve koşullarda geçekleştiğini, öngörülen süreden evvel varış yerine ulaştırdıklarını ancak davacı ile dava dışı ürün alıcısı arasında uyuşmazlık çıkması nedeniyle ürünlerin gümrükte bekletildiğini ve 21.07.2015 tarihinde alıcı tarafından teslim alındığını, davacının ürün bedelini Rusya firmasından eksiksiz olmasına rağmen bir de davalıdan tahsil etmeye çalıştığını, faturalara göre ürünlerin toplam bedelinin 77.408,50 USD olduğunu, davacının talebinin fahiş olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

III. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde, davacının davalıya taşıttığı meyve ürünlerinin 7 günlük sürede taşınması gerekirken 15 günde taşındığı, taşıma sırasında sıcaklığın +3oC olması gerekirken davalının +5,8oC ila +13,8oC ısıda taşınmış olduğu, bu ısının ürünlerde bozulmalara yol açtığı, her ne kadar davacının sunmuş olduğu faturayı ile davalının sunmuş olduğu fatura arasında fark oluşmuş ise de, davacının 96.609,40 USD olarak kesmiş olduğu faturasını daha sonra 77.409,40 USD'ye revize ettiği ve defterlerine işlediği, revize edilen fatura bedelinin kadri maruf olduğu ve taleple bağlılık nazara alındığında, ilk derece mahkemesince 77.409,40 USD üzerinden davanın kabulüne karar verilmesinin doğru olduğu, ancak davalıya gönderilen Mersin 3. Noterliğinin 21.07.2015 tarihli ihtarnamesinin davalıya 27.07.2017 tarihinde tebliğ edildiği nazara alındığında davalı temerrüdünün bu tarihte oluştuğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 77.409,40 USD alacağın 27.07.2015 tarihinden itibaren CMR'nin 27. maddesi uyarınca yıllık %5 oranında işleyecek faizi ile birlikte fiili ödeme tarihindeki kuru üzerinden Türk Lirasına çevrilerek davalıdan alınıp davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

IV. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, CMR Konvasiyonu kapsamında Mersin'den Rusya'ya gerçekleştirilen taşımada zarar gören ürün bedellerinin tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, Eşyaların Karayolundan Uluslararası Nakliyatı İçin Mukavele Sözleşmesi (CMR- Convention Marchandise Routier)

3. Değerlendirme

Dosyadaki yazılara, Bölge Adliye Mahkemesince 6100 sayılı Kanun'un 373 üncü maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

V. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372 nci maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı

temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 25.09.2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/12487, Karar No: 2020/3826, Tarih: 16.04.2020

**15. Ceza Dairesi         2019/12487 E.  ,  2020/3826 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından kurulan beraat hükümleri O yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın suça konu 30.08.2008 keşide tarihli 5.500 TL bedelli, 06.10.2008 keşide tarihli 6.200 TL bedelli, 30.10.2008 keşide tarihli 4.000 TL bedelli ve keşidecisi .... Tic. Ltd.Şti olan çeklerden 30/08/2008 keşideli 5500.00 TL bedelli çekin ön yüzündeki tanzim ile ilgili el yazıları, keşideci imzası, arka yüz 1. ciranta hanesindeki " ... " ibareli el yazıları ve 1. ciranta imzası ile 06/10/2008 keşideli, 6200.00 TL bedelli çekin ön yüzündeki tanzim ile ilgili el yazıları ve keşide imzasını sahte olarak düzenleyerek ... ile ticari ilişkisi nedeniyle ...’e verdiği, çeklerin ibrazında 4.000 TL bedelli çek ile ilgili ödemeden men yasağı bulunduğu, suça konu 6.200 TL ve 5.500 TL bedelli çeklerin ise karşılıksız kaldığı, sanığın bu şekilde üzerine atılı nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediğinin iddia edildiği olayda,

1- Sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik incelemede,

Suça konu çeklerde keşideci olarak yer alan .... Tic. Ltd. Şti yetkilisi ...’nın yargılama aşamasında alınan beyanında, suça konu çekleri çalışanı aracılığıyla sanığa kendisinin verdiğini beyan etmesi karşısında, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 30.03.1992 gün ve 80/98 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, hesap sahibinin önceden verdiği açık ya da örtülü rıza üzerine onun imzasını taklit ederek kullanan failde zarar verme bilinci bulunmayacağından kastın varlığının ileri sürülemeyeceği, bu rızaya dayanarak başkasının imzasını atan kimsede suç kastının varlığı kabul edilemeyeceğinden hareketle, sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan beraat hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, O yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2- Sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik incelemede,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, O yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2- Sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik incelemede,

28/08/2012 tarihli ayrıntılı bilirkişi raporuna göre; 5.500 TL bedelli çek aslının ön yüzündeki tanzimle ilgili el yazıları ve keşideci imzası ile arka yüzündeki birinci ciro imzasının ...'in eli ürünü olduğu ve 6.200 TL bedelli çekin ön yüzündeki tanzimle ilgili yazılar ve keşideci imzasının ...'in eli ürünü olduğuna yönelik tespit, sanığın çekleri ön yüzünü ve ciranta kısmını kendisinin doldurduğuna yönelik tevil yollu savunmaları, sanığın son aşamaya kadar keşideci ...’yı tanımadığına ve ticari ilişkisi bulunmadığına ve suça konu çekleri ...’e kendisinin vermediğine ilişkin gerçeğe aykırı beyanları ve dosya kapsamından baştan itibaren dolandırıcılık kastı ile hareket ettiği anlaşılmakla, nitelikli dolandırıcılık suçundan mahkumiyetine hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde beraat hükmü kurulması,

Kanuna aykırı olup, O yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, hükmün BOZULMASINA 16/04/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5214, Karar No: 2021/1368, Tarih: 02.02.2021

**6. Ceza Dairesi         2020/5214 E.  ,  2021/1368 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sair temyiz itirazlarının reddi ile;

Sanığın 04/05/2015 tarihli kolluk ifadesinde psikolojik rahatsızlığı ve davranış bozukluğunun olduğunu, bundan dolayı 15 gün Manisa Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinde tedavi gördüğünü belirmesi karşısında 28/01/2013 tarihli raporla yetinilerek, TCK'nın 32. maddesi gereğince "akıl hastalığı nedeniyle, işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olup olmadığı" hususunda rapor aldırılmadan eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 02/02/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1488, Karar No: 2009/1255, Tarih: 22.01.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/1488 E.  ,  2009/1255 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/11/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Pendik İcra Mahkemesi'nin 25.11.2008 tarih ve 2008/880-983 sayılı kararının süresi içinde alacaklı vekili tarafından temyiz edilmesinden sonra, borçlu şirket yetkilisi H. U.'nun 07.01.2009 tarihli kimliği tespit edilen dilekçesi ile davadan feragat ettiklerini bildirdiği, adı geçenin şirket yetkilisi olduğuna dair imza sirkülerinin ekli olduğu anlaşılmakla, borçlunun şikayetinden feragat hakkında bir karar verilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ  : Borçlunun şikayetten feragatı hakkında bir karar verilmek üzere mahkeme kararının  İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 22.01.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.