muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/22220, Karar No: 2019/12189, Tarih: 30.05.2019

6111 sayılı Yasanın 166/6. maddesinin “(6) Devredilen işçilerin ücret ile diğer malî ve sosyal hakları; toplu iş sözleşmesi bulunan işçiler bakımından yenileri düzenleninceye kadar devir işleminden önce tabi oldukları toplu iş sözleşmesi hükümlerine göre, toplu iş sözleşmesi olmayan işçiler bakımından 2010 yılı Kasım ayında geçerli olan bireysel iş sözleşmesi hükümlerine göre belirlenir. Devre konu işçiler bakımından devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlardan devralan kurum sorumlu tutulamaz. Kıdem tazminatına ilişkin hükümler saklıdır.” şeklindeki hükmü uyarınca "devirden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken kıdem tazminatı dışındaki borçlardan devralan kurum değil devreden kurum sorumludur" denilmektedir

Somut olayda, davacı, davalı ... Belediyesinde 30/06/2014 tarihine kadar çalışmış, ardından hizmet alım sözleşme süresinin sona ermesi nedeni ile iş sözleşmesi feshedilmiştir. 6360 sayılı "Onüç İlde Büyiikşehir Belediyesi ve Yirmialtı İlçe Kurulması ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmündeki Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun" uyarınca, İzmir Valiliği bünyesinde oluşturulan Devir, Tasfiye ve Paylaşım Komisyon kararı gereği 01/07/2014 tarihinde bir grup personel devir alınmıştır. Davacı...Büyükşehir Belediye Başkanlığının alt işvereni olarak faaliyet gösteren ...A.Ş bünyesinde 01/07/2014 tarihinde çalışmaya başlamıştır. Mahkemece davacının devralınan işçiler arasında olmadığı, 01/07/2014 tarihinde yeni bir iş ilişkisi kurulduğu gerekçesi ile feshe bağlı haklardan olan kıdem, ihbar tazminatı ve yıllık izin ücretlerinin kabulüne karar verilmiştir. 4857 sayılı İş Kanunu’nun 6. maddesi gereğince işyeri devri ile birlikte iş sözleşmesi de devralana geçer, 6111 sayılı yasa gereği iş sözleşmesinin herhangi bir işleme gerek kalmaksızın devralana geçtiğinin kabulü gerekir. Her ne kadar Devir, Tasfiye ve Paylaşım Komisyon kararı ekli listesinde yer alan devredilen işçiler arasında davacı işçi yer almamakta ise de 30/06/2014 tarihine kadar devreden işveren Yıldızefe Bilgi Yem. San. Ltd. Şti.'nde çalıştığı bu şirket tarafından herhangi bir fesih bildirimi yapılmadığı, davacının ara vermeden 01/07/2014 tarihinden itibaren devralan işveren nezdinde çalışmaya başladığı dikkate alındığında iş sözleşmesinin belirtilen hükümler uyarınca işyeri devri ile birlikte devralan dava dışı...Büyükşehir Belediye Başkanlığına geçtiği anlaşılmaktadır. Bu durumda devir ile birlikte iş sözleşmesi sona ermediğinden buna bağlı kıdem, ihbar tazminatı ve yıllık izin alacaklarının da talep edilmesi mümkün değildir. Söz konusu taleplerin reddi yerine kabulüne karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebeple BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek olması halinde ilgiliye iadesine, 30/05/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2438, Karar No: 2023/1115, Tarih: 05.04.2023

**12. Ceza Dairesi         2021/2438 E.  ,  2023/1115 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

Sanık hakkında, Dairemizce verilen bozma kararı üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.... 15. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.04.2016 tarihli ve 2014/675 Esas, 2016/1304 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 89 uncu maddesinin birinci fıkrası, 89 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (b) bendi 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ile dördüncü fıkrası ve 53 üncü maddesinin altıncı fıkrası uyarınca doğrudan verilen 10.000,00TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve 1 yıl süreyle ehliyetinin geri alınmasına karar verilmiştir.

2. ... 15. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.04.2016 tarihli ve 2014/675 Esas, 2016/1304 Karar sayılı kararının, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 12. Ceza Dairesinin, 08.09.2020 tarihli ve 2019/6665 Esas, 2020/4340 Karar sayılı ilâmıyla; basit yargılama hükümlerinin değerlendirilmesi gerektiğinden bahisle bozulmasına karar verilmiştir.

3.... 15. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.02.2021 tarihli ve2020/562 Esas, 2021/62 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında basit yargılama usulü hükümlerinin tartışılarak uygulanmamasına karar verildiği ve taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 89 uncu maddesinin birinci fıkrası, 89 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (b) bendi 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ile dördüncü fıkrası ve 53 üncü maddesinin altıncı fıkrası uyarınca doğrudan verilen 10.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve 1 yıl süreyle ehliyetinin geri alınmasına karar verilmiştir.

4.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 22.04.2021 tarihli ve 2021/33923 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdii olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz nedenleri;

1.Kusur yönünden bilirkişi incelemesi yapılmaksızın eksik inceleme ile karar verilmesine,

2.Diğer temyiz nedenlerine,

ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemenin Kabulü

4.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 22.04.2021 tarihli ve 2021/33923 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdii olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz nedenleri;

1.Kusur yönünden bilirkişi incelemesi yapılmaksızın eksik inceleme ile karar verilmesine,

2.Diğer temyiz nedenlerine,

ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemenin Kabulü

1.Olay günü saat 20:00 sıralarında sanığın sevk ve idaresindeki otomobil ile Fener kavşağı istikametinden . caddesini takiben seyri sırasında, olay mahalli üç yönlü (T) kavşağına geldiğinde, gidiş istikametine göre yolun sol tarafında bulunan sokağa gitmek için sola yönelip doğrultu değiştirmesi sonucu aracının sağ ön ve sağ yan kısımları ile karşı yönden gelen doğru seyreden sürücü katılanın yönetimindeki motosikletin ön kısımları ile kavşak içinde çarpışmaları sonucu, katılanın adli raporda belirtildiği gibi duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli yitirilmesine neden olacak şekilde yaralandığı olayda, sanığın asli kusurlu olarak taksirle yaralama suçunu işlediğini kanaatine varılarak, buna göre uygulama yapıldığı belirlenmiştir.

2.Sanığın üzerine atılı suçlamaları kabul etmediği ve savunmasında; ''... olay tarihinde saat 20:00-20:15 sıralarında karanlık fakat yağışsız havada Fener caddesi üzerinde evine gittiğini, sola dönmek için sinyal verdiğini, durup yolu kontrol ettiğini, yavaşça ilerlemeye başladığını, bir anda sağından bir motosikletin gelerek sağ ön çamurluğa çarptığını, farı yanmadığı için öncesinde motorsikletin geldiğini farketmediğini, anında durup arabadan indiğini, kazazedenin yanına gittiğini, ismini söyletmek istediğini, cevap vermediğini, üzerine gitmediğini, ilk yardım yapacak birisinin geldiğini, “ellemeyin” şeklinde konuşunca ambulansa haber verdiğini...'' şeklinde beyanda bulunmuştur.

3.Katılan kovuşturma aşamasında; ''.'de çalıştığını, sipariş paketini götürmek için kullanmış olduğu motosikletle saat 19:30-20:00 sıralarında yaz olduğu için aydınlık, yağışsız bir havada bildiği adrese paketi teslim ettiğini, . Bulvarı istikametinde seyir halinde işyerine dönerken, önündeki aracın sola sinyal vererek sola döndüğünü, kendisinin istikametine devam ettiğini, kavşağa gelirken normal hızla seyrettiğini, solda bekleyen bir araba olduğunu, geçmek için ilerlediği sırada beklemediği bir şekilde sol tarafta bekleyen aracın aniden önüne sağ tarafa kırdığını, kurtarmak için sağa doğru yöneldiğini, fakat kurtaramadığını, kullandığı motosikletin sanığın kullandığı aracın sağ tarafında iki kapının arasına ortadan çarptığını, yaralandığını, Larada bir özel hastaneye .Acil servisine kaldırıldığını, hayati tehlike geçirdiğini, akciğerinin yırtıldığını, suratı ve çenesinin dağıldığını, kanaması olduğunu, 3-4 gün Medical Parkta tedavi gördükten sonrada .Hastanesinde tedavi gördüğünü, halen de tedavisinin devam ettiğini, tedavi için masrafı olduğunu, bu masrafının giderilmediğini...''şeklinde beyanda bulunmuştur.

4.Tanık ...; ''olay tarihinde havanın kararmak üzere olduğunu, 15 dakika sonra tamamen kararmış durumda olduğunu, sanığı mahalleden tanıdığını, .'nin olduğu mıntıkada olduğunu, evine gidip sanığın kullandığı aracın yolun sağından gittiğini, sola dönmek için sinyal verdiğini, kaza olduğunda da sinyali ve farları yandığını, sola doğru durduğunu, dönerken bir anda kaza olduğunu, motosikleti çok net görmediğini, bir anda sağ ön çamurluğa çarptığını gördüğünü, motosikletin farını görmediğini, yanmıyor gibi olduğunu, motosiklet yere düştüğünde de yanmadığını ifade etmiştir'' şeklinde beyanda bulunmuştur.

5.Tanık ...; ''kaza anını görmediğini, müştekiyle aynı işyerinde çalıştıklarını, kendisinin de paket servisi yaptığını, kazayı gören birinin haber vermesi üzerine işyerlerine 20-30 metre uzakta olan kaza yerine gittiğini, gittiğinde müştekinin yerde yattığını, motorun bir tarafa müştekinin bir tarafa düşmüş olduğunu, araba sola dönmek için hamle yapınca müştekinin de caddeden gelirken arabanın sağ tarafına çarptığını, motorunun farlarının yanmadığını, çünkü kaza sırasında hasar gördüğünü, fakat öncesinde yandığını, motosikletin şirketin motosikleti olup, herhangi bir arızası olmadığını, farlarının da yandığını ifade etmiştir.'' şeklinde beyanda bulunmuştur.

6.... Eğitim ve Araştırma Hastanesi tarafından tanzim edilen kati hekim raporuna göre; katılanda meydana gelen yaralanmanın, hayati tehlike geçirecek, basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek, vücudunda 4. derecede kemik kırığı oluşacak ve organlarından birinin işlevinin sürekli yitirilmesi şeklinde yaralandığı belirtilmiştir .

7.Kaza tespit tutanağına göre; sanığın sola dönüş kurallarına riayet etmemesi sebebiyle asli kusurlu olduğu, katılanın ise aracın hızını kavşaklara yaklaşırken azaltmaması sebebiyle tali kusurlu olduğu belirtilmiştir.

7.Kaza tespit tutanağına göre; sanığın sola dönüş kurallarına riayet etmemesi sebebiyle asli kusurlu olduğu, katılanın ise aracın hızını kavşaklara yaklaşırken azaltmaması sebebiyle tali kusurlu olduğu belirtilmiştir.

8.Adli Tıp Kurumu ... Trafik İhtisas Dairesi tarafından tanzim edilmiş olan 18.03.2015 tarihli raporda; sanığın sevk ve idaresindeki otomobil ile Fener caddesini takiben seyri sırasında olay mahalli üç yönlü (T) 1968 sokak kavşağına geldiğinde, yola gereken dikkatini vermemiş, yeterli kontrolü yapmadan sola yönelip doğrultu değiştirmesi sonucu karşı yönden gelen doğru seyreden diğer sürücü idaresindeki aracın şeridinde çarpışmaları ile mevcut şartlarda meydana gelen olaya sebebiyet vermiş, hatalı doğrultu değiştirmiş, karşı yönden gelen doğru seyreden diğer sürücüye ilk geçiş hakkını bırakmamış, sürücü asli kusurlarından "Kavşaklarda geçiş önceliğine uymama" kuralını ihlal ettiği anlaşılmış olup olayda dikkat ve özen yükümlülüğünü yerine getirmemesi sebebiyle asli kusurlu olduğu, katılanın ise sevk ve idaresindeki motosiklet ile çift yönlü yolda seyri sırasında olay mahalli kavşağa yaklaştığını dikkate alıp hızını asgari düzeye düşürmesi, diğer sürücüye karşı ikazda bulunup etkili fren tatbiki ve uygun direksiyon manevrası ile kazayı önlemeye çalışması gerektiği halde anılan bu hususlara riayet etmeyip, mevcut seyir hızıyla kavşağa gelmiş, KTK.madde.52/1-a kuralını ihlal etmesi sebebiyle tali kusurlu olduğu belirtilmiştir.

9.Sanığa ait güncel adli sicil kaydı ve nüfus kaydı, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temin olunarak dava dosyasına eklenmiştir.

10.Mahkemece, Hukuki Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereklerinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

01.09.2014 günü saat 20:00 sıralarında sanığın sevk ve idaresindeki otomobil ile meskun mahal içi, iki yönlü, aydınlatmanın mevcut olduğu düz ve eğimsiz yolda seyir halindeyken, kaza mahalli olan üç yönlü kavşağa geldiğinde, kavşaktan sola doğru yaptığı esnada karşı istikametten gelmekte olan katılanın idaresindeki motosiklete çarpması şeklinde meydana gelen ve sanığın asli kusurlu olarak katılanın nitelikli şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiği olayda,

Sanık Müdafiinin Temyiz Talebi Yönünden Yapılan İncelemede;

1.Kusur yönünden bilirkişi incelemesi yapılmaksızın eksik inceleme ile karar verilmesine,

Otomobil sürücüsü olan sanığın, kaza mahalli olan kontrolsüz üç yönlü kavşaktan, geçiş önceliği kuralını uymayarak kontrolsüzce katılanın şeridine girmesi neticesinde kazaya sebebiyet verdiği olaya ilişkin, dosya içerisinde kaza tespit tutanağı ile ... Trafik İhtisas Dairesi tarafından tanzim edilen bilirkişi raporun mevcut olduğu anlaşıldığından, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Diğer Temyiz Sebepleri Yönünden,

Otomobil sürücüsü olan sanığın, kaza mahalli olan kontrolsüz üç yönlü kavşaktan, geçiş önceliği kuralını uymayarak kontrolsüzce katılanın şeridine girmesi neticesinde kazaya sebebiyet verdiği olaya ilişkin, dosya içerisinde kaza tespit tutanağı ile ... Trafik İhtisas Dairesi tarafından tanzim edilen bilirkişi raporun mevcut olduğu anlaşıldığından, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Diğer Temyiz Sebepleri Yönünden,

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 15.Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.02.2021 tarihli ve 2020/562 Esas, 2021/62 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14026, Karar No: 2015/16932, Tarih: 28.10.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/14026 E.  ,  2015/16932 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 10. AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 20/11/2014

NUMARASI : 2013/852-2014/810

Taraflar arasındaki yoksulluk nafakasının artırılması davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; tarafların 5 yıl önce boşandığını, davalı hakkında Pendik 2. İcra Müdürlüğünün 2009/7781 esas sayılı dosyası ile nafaka alacağının tahsili amacıyla icra takibi başlatıldığını, maaş haczi suretiyle aylık 300,00 TL nafakanın icra dosyasıyla tahsil edildiğini, 5 yıl önce bağlanan aylık 300,00 TL yoksulluk nafakasının yetersiz olduğunu, davacının zor şartlar içerisinde yaşadığını, davalının refah içinde olduğunu belirterek 300,00 TL olan yoksulluk nafakasının aylık 1.000,00 TL'ye yükseltilmesine, her yıl TÜFE TEFE ortalamasına göre artırılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı cevap dilekçesinde; 5 yıl önce boşandıklarını, boşanmada 300,00 TL yoksulluk nafakası bağlandığını, nafakayı halen ödediğini, 950,00 TL emekli maaşı dışında başka bir gelirinin bulunmadığını, davacının talep ettiği nafakayı ödeyecek durumunun olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; nafakanın belirlendiği tarihten itibaren 4 yıl geçtiği, her hangi bir artışın yapılmadığı, paranın satın alma gücü, ekonomik şartlar gereği yoksulluk nafakasının artırılması gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile Pendik 2. Aile Mahkemesi'nin 2008/1027 Esas sayılı dosyası ile belirlenen aylık 300,00 TL yoksulluk nafakasının dava tarihinden itibaren aylık 500,00 TL'ye artırılmasına belirlenen yoksulluk nafakasının her yıl kararın kesinleşme tarihinden itibariyle ÜFE+TEFE ortalaması oranında artırılmasına, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, hüküm süresi içerisinde davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Somut olayda; daha önce davacı H. K. tarafından davalı Y.. K.. aleyhine ayrı yaşamaya dayalı tedbir nafakası davası açıldığı, Pendik 2. Aile Mahkemesinin 2008/732 esas 2009/418 karar sayılı 01/05/2009 tarihli ilamıyla davanın kısmen kabulü ile aylık 260,00 TL tedbir nafakasına hükmedildiği, verilen hükmün taraflarca temyiz edildiği, temyiz incelemesi neticesinde Dairemizin 2009/21152 esas 2010/643 karar sayılı 22/01/2010 tarihli ilamıyla nafaka miktarının aylık 300,00 TL olarak belirlenmesi suretiyle düzelterek onanmasına karar verildiği görülmektedir.

Taraflar arasında görülen Pendik 2. Aile Mahkemesinin 2008/1027 esas 2009/959 karar sayılı boşanma davasında, davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına karar verildiği, ancak yoksulluk nafakasına ilişkin hüküm kurulmadığı anlaşılmaktadır.

6100 sayılı HMK'nun 31.maddesi hükmü gereğince, davanın hukuki niteliğini belirlemek ve davayı aydınlatmak görevi hakime aittir. Buna göre davadaki iddia, davacının talebine münhasır olup, belirtilen madde hükümleri gereğince hukuki nitelendirme hakime aittir.

Hal böyle olunca; her ne kadar taraflar arasında gerçekleşen Pendik 2. Aile Mahkemesinin 2008/1027 esas 2009/959 karar sayılı boşanma davasında boşanma davasında yoksulluk nafakasına karar verilmemiş ise de hukuki nitelendirme mahkemeye ait olmakla, davacının talebinin yoksulluk nafakasına ilişkin olduğu belirlendiğinden; hükümde davacı adına, sadece belirlenen yoksulluk nafakasına hükmedilmesi ve Yargıtay Uygulamaları gözönünde bulundurularak "ÜFE" oranında artışa hükmedilmesi gerekirken; bu husus nazara alınmayarak boşanma ilamında hükmedilmeyen yoksulluk nafakasının artırılmasına ve yoksulluk nafakasının ÜFE+TEFE oranında artırılmasına karar verilmesi doğru değil ise de; bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 2. maddesindeki “Pendik 2. Aile Mahkemesi'nin 2008/1027 Esas sayılı dosyası ile belirlenen aylık 300,00 TL yoksulluk nafakasının dava tarihinden itibaren aylık 500,00 TL'ye çıkartılmasına” ifadesinin ve “ ÜFE+TEFE oranında” ifadesinin hükümden çıkartılarak yerlerine sırasıyla “ aylık 500,00 TL yoksulluk nafakasının dava tarihinden itibaren” ve “ ÜFE” ifadelerinin yazılması suretiyle hükmün 2 maddesinin “davacı için aylık 500,00 TL yoksulluk nafakasının dava tarihinden itibaren davalıdan alınarak davacıya verilmesine, belirlenen yoksulluk nafakasının her yıl kararın kesinleşme tarihi itibariyle ÜFE oranında artırılmasına, fazlaya ilişkin reddine” şeklinde düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, fazla alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 28.10.2015 günü oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2009/8312, Karar No: 2010/1576, Tarih: 23.03.2010

**7. Hukuk Dairesi         2009/8312 E.  ,  2010/1576 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalılar tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, dosyadaki belgeler okundu. Tetkik hakiminin açıklamaları dinlendi. Gereği görüşüldü:

1-Dava, haksız fiilden kaynaklanan maddi tazminat alacağının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir. Anılan hükme yönelik davalı Ankara Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davalı ASKİ Genel Müdürlüğü vekilinin zamanaşımı def'ine yönelik temyiz itirazlarına gelince; öğretide ve uygulamada kararlılık kazanan görüşlere göre tüzel kişiler yönünden zamanaşımı süresinin işlemeye başlayabilmesi için, o tüzel kişi veya kurumun dava açma konusunda emir vermeye yetkili organı tarafından zararın ve zarar sorumlusunun öğrenilmiş olması gerekir. Yasal olarak yapılmış bir yetki devri söz konusu olmadıkça daha alt birimlerin zararı ve zarar sorumlusunu öğrenmeleri zamanaşımı süresinin başlayabilmesi için yeterli değildir.

Somut olayda davacı Türksat Uydu Haberleşme Kablo TV ve İşletme A.Ş. adına dava açma konusunda emir vermeye yetkili organ olan genel müdür veya yetki verilmiş ise ilgili genel müdür yardımcısının zararı ve zarar sorumlusunu ne zaman öğrendiği konusunda dosya içeriğinde herhangi bir belge ve bilgi bulunmamaktadır. Mahkemece de bu hususta bir araştırma yapılmadığı halde haksız fiil tarihi ile dava tarihi arasında B.K.’nun 60. maddesinde yer alan 1 yıllık süre geçtikten sonra dava açıldığı gözetilmeden ve bu hususta gerekçe dahi gösterilmeksizin davalı ASKİ Genel Müdürlüğü’nün zamanaşımı definin reddine karar verildiği anlaşılmaktadır. Ne var ki bu savunma üzerinde durulmamış, eksik inceleme ve soruşturmayla karar verilmiştir.

Hal böyle olunca; davaya konu zarar ve zarar sorumlusu hakkında davacı şirketin genel müdürü veya yetki vermiş ise ilgili genel müdür yardımcısının nasıl ve ne zaman bilgilendirildiğine, genel müdür veya genel müdür yardımcısının dava açma konusunda ne zaman olur ve talimat verdiğine ilişkin bilgi ve belgeler ve bu tarihleri kanıtlayacak defter kayıtları davacı taraftan istenilerek dosya içerisine konulmalı, taraflardan bu konuda başkaca delilleri varsa sorulup saptanmalı, gösterecekleri deliller toplanmalı, davacı şirket adına dava açma konusunda emir ve talimat vermeye yetkili organın zarardan ve zarar sorumlusundan haberdar olma tarihi duraksamasız belirlendikten sonra davalı ASKİ Genel Müdürlüğünün zamanaşımı def'i konusunda sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde zamanaşımı def'inin reddi doğru görülmemiş kararın bu nedenle davalı ASKİ Genel Müdürlüğü yararına bozulması gerekmiştir.

3-ASKİ Genel Müdürlüğü vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince; 2 numaralı bentte açıklanan bozma neden ve şekline göre davalı ASKİ Genel Müdürlüğü vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı Ankara Büyükşehir Belediyesi Başkanlığı vekilinin temyiz itirazlarının REDDİNE, davalı Ankara Büyükşehir Belediyesi Başkanlığı'ndan harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 2 numaralı bentte açıklanan nedenlerle kararın davalı ASKİ Genel Müdürlüğü yararına BOZULMASINA, 3 numaralı bentte açıklanan nedenlerle ASKİ Genel Müdürlüğü vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde davalı ASKİ Genel Müdürlüğüne iadesine, 23.03.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.