muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/15857, Karar No: 2013/10682, Tarih: 03.04.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/15857 E.  ,  2013/10682 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın suça konu kazıkları ve telleri kendinin çekmediği, tanık olarak dinlenen ...'in çektiğini ifade etmesi ve tanık ...'in de bu hususu doğrulaması karşısında; yöreyi iyi bilen mahalli bilirkişi ve soruşturma evrakında adı geçen tanık- lardan sorularak, sözkonusu tecavüzü kimin gerçekleştirdiği tespit edildikten sonra sanı- ğın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik soruşturmayla beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZUL- MASINA), 03.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/983, Karar No: 2013/2541, Tarih: 28.02.2013

**17. Hukuk Dairesi         2013/983 E.  ,  2013/2541 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Pendik 1. Sulh Hukuk ve Kadıköy 2. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, TMK.nun 432. maddesi uyarınca ... hakkında koruma kararı verilmesi istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir. Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümlerine yer verilmiştir.

Dosya kapsamındaki, 07.06.2012 tarihli kolluk araştırma tutanağı ile vasi adayının beyanına göre kısıtlı adayının ... adresinde ikamet ettiğinin anlaşılmasına göre, uyuşmazlığın Pendik 1. Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nın 21. ve 22. maddeleri gereğince Pendik 1. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 28.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/925, Karar No: 2011/1702, Tarih: 24.02.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/925 E.  ,  2011/1702 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi Hazine vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

5831 sayılı Yasanın 8 ve 3402 sayılı Yasanın Ek-4 maddesine göre yapılan kadastroda, ... köyü ... Mevkii 102 ada 34 parsel sayılı 2553,79 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, beyanlar hanesine “6831 sayılı Yasanın 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığına ve eşit paylar ile 1955 doğumlu ... ve 1947 doğumlu ...’ın kullanımında olduğu beyanlara yazılarak Hazine adına tesbit edilmiştir. Davacı ... 24.05.2010 tarihli dilekçesiyle, parselin tek başına kendi kullanımındayken, hata ile kardeşi ... ... ile müşterek kullanımında olduğuna ilişkin şerh yazıldığı, bu şerhin iptali ile tek başına kendi kullanımında olduğunun yazılması istemiyle davalı olarak Kadastro Müdürlüğünü göstererek dava açmıştır. Davalı ... ... 13.07.2010 tarihli celsede, aralarında taksim yaptıkları çekişmeli parselin tek başına davacı kardeşi Melahat Kocaya düştüğü ve tek başına onun zilyetliğinde olduğunu, davayı kabul ettiğini bildirmiştir. Mahkemece davanın kabul nedeniyle KABULÜNE, çekişmeli Alıylı köyü 102 ada 34 sayılı parselin tesbit gibi Hazine adına tapuya tesciline, 102 ada 34 sayılı çekişmeli parselin tamamının davacı ... kızı ... nın kullanımında olduğuna ilişkin şerh yazılmasına beyanlar hanesinde ... olan ... oğlu ... ... kullanımında olduğuna ilişkin şerhin silinmesine karar verilmiş, hüküm Kadastro Müdürlüğüne vekaleten Hazine vekili tarafından, davalı sıfatlarının bulunmadığı, bu nedenle davanın reddine karar verilmesi gerektiğine değinerek temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, 3402 sayılı Yasanın Ek-4 maddesi gereğince yapılan kadastroya itiraza ilişkindir.

Çekişmeli parselin kesinleşmiş orman kadastrosu sınırları içindeyken 683 Sayılı Yasanın 1744, 2896 yada 3302 sayılı Yasa ile değişik 6831 sayılı Yasanın 2/B maddesi gereğince Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan yerlerden olduğu, 6831 Sayılı Yasanın 2/2 maddesi gereğince bu niteliğiyle Hazine adına tapuya tescil edildikten sonra 5831 Sayılı Yasa ile değiş 3402 sayılı Yasanın Ek 4. maddesine göre kullanım durumuna göre kadastrosunun yapıldığı yönünde taraflar arasında uyuşmazlık yoktur. Uyuşmazlık taşınmazı kimin kullandığına ve beyanlar hanesine taşınmazı kullanan olarak kimin yazılacağına ilişkindir.

5831 sayılı Yasa ile 3402 sayılı Yasaya eklenen EK 4/1 madde gereğince “ 6831 sayılı Orman Kanununun 20/6/1973 tarihli ve 1744 sayılı Kanunla değişik 2'nci maddesi ile 23/9/1983 tarihli ve 2896 sayılı, 05/06/1986 tarihli ve 3302 sayılı Kanunlarla değişik 2'nci maddesinin (B) bendine göre orman kadastro komisyonlarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan

yerler, fiili kullanım durumları dikkate alınmak ve varsa üzerindeki muhdesatın kime veya kimlere ait olduğu ve kim veya kimler tarafından ne zamandan beri kullanıldığı kadastro tutanağının beyanlar hanesinde gösterilmek suretiyle, bu Kanunun 11'inci maddesinde belirtilen askı ilanı hariç diğer ilanlar yapılmaksızın öncelikle kadastrosu yapılarak Hazine adına tescil…” edilir.

Kadastro tesbit tutanağının beyanlar hanesine yazılan muhdesata ve kullanıma ilişkin şerhlerin silinmesi yada değiştirilmesi istemiyle açılan davalarda davalı sıfatı, tesbit malikinin yanı sıra yararına şerh konulan kişiye ait olup, aralarında mecburi dava arkadaşlığı vardır. Bu tür davalarda Kadastro Müdürlüğünün davalı sıfatı yoktur. Davanın tesbit maliki ile yararına şerh yazılan kişiye karşı birlikte açılması gerekli ve yeterlidir. Davanın tesbit maliki yada muhdesat sahibi yada kullanıcı olarak gösterilen kişilerden sadece biri aleyhine açılması halinde, davalı sıfatının bulunmadığından değil, davalı tarafın eksikliğinden söz edilebileceğinden, davacı tarafa davasını eksik olan davalıya yönlendirilmesi için olanak tanınmalıdır. Bu davanın genişletilmesi anlamına gelmez. Beyanlar hanesindeki kullanıcının yanlış olduğu iddiasıyla açılan davada Kadastro Müdürlüğünün taraf sıfatı bulunmayıp, Kadastro Müdürlüğü aleyhine açılan davanın husumetten reddine karar verilmelidir.

Diğer taraftan, açılan dava nedeniyle çekişmeli parselin kadastro tesbiti kesinleşmemiş, tesbit tutanağı mahkemeye gönderilmiştir. 3402 sayılı Yasanın 1. Maddesi gereğince Kadastro Mahkemesinin, Medeni Yasanın öngördüğü biçimde doğru sicil oluşturma görevi vardır. Başka bir deyişle, uyuşmazlığın esası hakkında karar verirken, çekişmeli parselin hangi nitelikte, miktarda ve kimin adına tapuya tescil edileceğine, beyanlar hanesinde hangi şerhlere yer verileceğine tereddüte yer bırakmayacak biçimde karar vermelidir.

Bu hususlar gözetilerek, mahkemece davacı tarafa davasını tesbit maliki Hazineye yönlendirmesi için olanak tanınması, davanın Hazineye yaygınlaştırılması halinde davaya devamla, tarafların iddia ve savunmaları sorularak, oluşacak sonuca göre çekişmeli parsel için sicil oluşturulması, diğer bir ifadeyle tapuya tesciline ilişkin hüküm kurulması gerekirken, hazine taraf edilmeden davanın görülüp bitirilmesi ve çekişmeli parsel hakkında sicil oluşturulmaması, usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı ... Müdürlüğünün temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesin yer olmadığına 24/02/2011 günü oybirliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2021/4152, Karar No: 2021/6050, Tarih: 21.09.2021

**12. Ceza Dairesi         2021/4152 E.  ,  2021/6050 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Taksirle bir kişinin yaralanmasına neden olma suçundan sanık ...'un, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 89/1, 62 ve 52/2. maddeleri gereğince 1.500,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Erzurum 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 25/02/2021 tarihli ve 2019/461 esas, 2021/389 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03/02/2009 tarihli ve 2008/11-250 esas, 2009/13 sayılı kararında da belirtildiği üzere, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 6. fıkrasının (c) bendinde belirtilen zararın, maddî zarar olduğu, manevî zararı kapsamadığı, ancak söz konusu maddî zararın da hâkimin basit bir araştırma ile saptayabileceği zarardan ibaret bulunduğu ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının sanık hakkında uygulanabilmesi için, diğer koşulların varlığının yanında, “Suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın, aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi” gerektiği nazara alınarak yapılan değerlendirmede;

Somut olayda, sanığın 03/10/2019 tarihli duruşmada katılanın zararını karşılamak amacıyla 20,00 Türk Lirası ödeyerek krem alıp müştekiye verdiği, ayrıca müştekiden aldığı 25,00 TL ücreti iade ettiği, sanığın hüküm verilmeden önce zararı giderme hususunda bir çaba içerisinde olduğu, katılanın da 25,00 TL Kuaför ücretini ve kremi aldığını kabul etmesi karşısında, katılanın zararının giderildiği, 5271 sayılı Kanunun 231. maddesindeki diğer koşullar dahilinde hükmün açıklanmasının geri bırakılması hususunda sanığın hukuki durumun takdir ve tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 07/04/2021

gün ve 94660652-105-25-6588-2021-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden ihbar ve mevcut evrak tevdi kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 07/04/2021

gün ve 94660652-105-25-6588-2021-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden ihbar ve mevcut evrak tevdi kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü kuaför olan sanığın katılana ağda yaptığı sırada ağdanın sıcak olması nedeniyle katılanın sol yanak kısmının elmacık kemiğinin üzerinde yanık oluşmasına sebebiyet verdiği olayda, katılana işlem ücreti 25 TL'yi geri ödeyen ve 20 TL değerinde krem alan sanığın zarar giderme hususunda bir iradesinin bulunduğu anlaşılmakla, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.02.2009 tarih ve 2009/250-13 sayılı Kararına göre CMK'nın 231. maddesinde değinilen zararın manevi değil maddi zarar olduğu, bu karar doğrultusunda katılan tarafın olay nedeniyle uğradığı zararın basit bir araştırmayla tespit edilerek, sanığın bu zararı karşılamasına imkan tanınıp, 5271 sayılı Yasanın 231. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin hükümlerin suçun niteliği, hükmolunan cezanın türü ve adli sicil kaydı da değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun yeniden takdir ve tayini yerine yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden;

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak düzenlenen ihbarnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına nazaran yerinde görüldüğünden, Erzurum 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 25/02/2021 tarihli ve 2019/461 esas, 2021/389 sayılı kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yapılmasına, dosyanın mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.09.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6912, Karar No: 2013/9179, Tarih: 27.05.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/6912 E.  ,  2013/9179 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kiralananın tahliyesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davacılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, temerrüt nedeni ile kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmesi üzerine, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davaya dayanak yapılan ve hükme esas alınan 15/12/2009 başlangıç tarihli 10 yıl süreli kira sözleşmesine göre kiralananın kullanım şekli otel olarak belirtilmiş, yıllık kira miktarı ise 65.000,00 Euro olarak kararlaştırılmıştır. Mahkemece kiralananın turistik tesis olduğu bu sebeple taraflar arasındaki ilişkinin hasılat kirası niteliğinde olup, ihtarname ile 60 günlük ödeme süresi verilmesi gerekirken 30 günlük süre verilmiş olması nedeniyle davanın reddine karar verilmesi üzerine hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Kiralananın Borçlar Kanunu’nun hasılat kirası hükümlerine tabi olabilmesi için işletme ruhsatnamesi ile kiraya verilmesi gerekir. Kira sözleşmesinde taşınmazın kullanım şeklinin otel olarak gösterilmiş olması tek başına kira ilişkisinin hasılat kirası olduğunu göstermez. Dosyada taşınmazın işletme ruhsatı ile kiralandığına dair herhangi bir beyan ve iddia bulunmamakla birlikte davacı vekili tarafından temyiz dilekçesi ekinde davalı kiracı adına alınmış işyeri açma ve çalışma ruhsatını dosyaya sunulmuştur. Bu durumda mahkemece işletme ruhsatının kimin adına olduğu araştırılmaksızın kiralananın turistik tesis olarak işletilmek üzere kiralandığı ve bu sebeple hasılat kirası hükümlerine tabi olduğu gerekçesi ile tahliye isteminin reddine karar verilmesi doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edenlere iadesine, 27.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6713, Karar No: 2017/474, Tarih: 27.02.2017

**6. Ceza Dairesi         2016/6713 E.  ,  2017/474 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Yağma, hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Sanık ... hakkında katılanlar ... ve ...'ya yönelik yağma suçundan verilen hükümlere yönelik incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye kısmen uygun olarak ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında katılan ...'ya yönelik hakaret suçundan verilen hükme yönelik incelemede;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın katılan ...'ya yönelik yağma suçunu işlediği sırada katılana yönelik olarak “benim lafımı dinlemiyor musun, seni burada s.ker öldürürüm, o.spu çocuğuyum ki yaparım” şeklindeki sözleri ilgili olarak hakaret suçundan kamu davası açılmış ise de; sarf edilen cümlelerin bütünüyle yağma suçunun tehdit unsuru kapsamında olup hakaret niteliğinde olmadığının anlaşılması karşısında, bu suçtan sanığın mahkumiyetine karar verilmesi; Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmüş olduğundan,hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 27.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8165, Karar No: 2017/1822, Tarih: 23.02.2017

**3. Ceza Dairesi         2016/8165 E.  ,  2017/1822 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine. Ancak;

1) Sanığın mağdurun başına şişe ile vurması sonucu mağdurun panikleyerek kayalıklardan atladığı ve ayaklarının kırıldığı, sanığın mağdurun başına vurduğu yer ile mağdurun atladığı kayalıklar arasındaki mesafe ve tanık beyanı gözetilerek sanık hakkında TCK'nın 87/3. maddesinin uygulanmamasına karar verildiği, dosya kapsamına ve mahkemenin kabulüne göre sanığın mağdurun başına şişe ile vurması eyleminden sorumlu olduğu, mağdurun yaralanmasına ilişkin.....Üniversitesi Hastanesince düzenlenen 02.07.2012 tarihli raporda, başına şişe ile vurulması nedeni ile pediküllü olarak tarif edilmeyen flep tarzında yumuşak doku lezyonuna neden olan yaralanmasının basit tıbbi müdahalale ile giderilebilecek ölçüde hafif olduğu belirtildiği, sanığın TCK'nın 86/2, 86/3-e, 29 maddeleri gereğince cezalandırılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı resmi gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas- 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde belirilen hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321 maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23.02.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1628, Karar No: 2015/16187, Tarih: 06.05.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/1628 E.  ,  2015/16187 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Çocuk Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Dosya içeriğine göre, suça sürüklenen çocuğun mağdur ...'ın yüzüne yumruk atarak, mağdurun basit tıbbi müdahale ile giderilemiyecek ve burnunda kemik kırığı oluşacak şekilde yaralanmasına neden olduğu olayda, sanığın eyleminin kasten yaralama suçunu oluşturduğu gözetilmeden, dosya kapsamına uygun düşmeyecek şekilde ve yerinde olmayan gerekçeyle eylemin taksirle yaralama olarak kabulü ile şikayetten vazgeçme nedeniyle yazılı şekilde düşme kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 06/05/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8516, Karar No: 2015/8313, Tarih: 21.12.2015

**9. Ceza Dairesi         2015/8516 E.  ,  2015/8313 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Asliye Ceza

Suç : Kenevir ekme

Hüküm : 2313 sayılı Kanunun 23/son, TCK'nın 53/1-2-3 ve 54/4. maddeleri uyarınca mahkumiyet, müsadere

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren ve TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerini iptal eden Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarih ve 2014/140-2015/85 sayılı kararının infaz aşamasında dikkate alınması mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılama sonunda aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda tartışılıp sanığın suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde aşağıdaki hususlar dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, Cumhuriyet savcısı ile sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- ...Kriminal Polis Laboratuvarı'nca suça konu kenevirlerden alınan numunenin de müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Bizatihi bulundurulması suç oluşturmayan tohumların sanığa iadesi yerine müsaderesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle BOZULMASINA, bu hususların yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasının müsadereye ilişkin bölümünün çıkarılarak yerine “Adli emanetin 2009/176 sırasında kayıtlı kenevirler ile ... Kriminal Polis Laboratuvarı'nca suça konu kenevirlerden alınan numunenin TCK'nın 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine, aynı sırada kayıtlı tohumların ise, sanığa iadesine” ibaresinin yazılması suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2782, Karar No: 2021/577, Tarih: 28.01.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/2782 E.  ,  2021/577 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Mersin 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 24.10.2013 tarih ve 2000/897-2013/648 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesinin davacı vekili ve davalılar ..., ... vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacı banka ile davalılar Yelken Turzim İnş.İth. ve Tic. Ltd. Şti. ve ortakları ... ve ... arasında Visa/Master card, Eurocard ve Amerikan Expres kartlı ödemeler sözleşmesi imzalandığnı, davalıların, 26/03/2000-27/04/2000 tarihinde firmada mevcut imprinter cihazından 5 adet sahte kredi kartı ile 13 adet slip vasıtasıyla toplam 2.623.000.000.- TL'lik sahte işlem yaptıklarını, söz konusu işlemler sonucunda firma ortakları ... ve ...'nın bankadaki ... nolu hesaplarının müşterek hesap olduğunu ve parayı ortak kullandıklarını, hesaplarına 2.563.680.000.-TL alacak kaydedildiğini, söz konusu tutarın tümünün firmanın aynı hesabına bağlı 2.000.000.000.-TL limitli acil ihtiyaç kredisi borcunun tasfiyesinde ve çeklerin ödenmesinde kullanıldığını ,söz konusu firmaya ait imprinter cihazından farklı tarihlerde gerçekleştirilen 13 adet toplam 2.623.000.000 TL'lik işlemler karşılığı 2 adette toplam 1.377.500,00 TL tutarında fatura düzenlendiğini, düzenlenen faturaların hayali olduğunu ileri sürerek, davalı Yelken Turizm İnş. İth. İhr. Tic. ve San. Ltd. Şti.’ne davacı bankanın pos cihazı verdiğini, davalı şirketin yetkililerinin ve ortaklarının basiretli bir tüccar gibi hareket etmediklerini ve sahte kredi kartı ile davacı bankanın dolandırıldığını, diğer davalılar ile birlikte 2.623.000.000.- TL alacağın Merkez Bankasının kısa vadeli kredilere uyguladığı reeskont faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar ..., ..., Yelken Turizm İnş. İth. İhr. Tic. ve San. Ltd. Şti. vekili, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalılar davaya yanıt vermemiştir.