muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/4209, Karar No: 2025/2965, Tarih: 30.04.2025

2.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; müvekkili kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı markalarının büyük çoğunluğunun herhangi bir şekil unsuru içermeden düz yazı ile, bir kısmı ise uyuşmazlığın temelinde yer alan mavi ve kırmızı renkli altı çizili olarak “...”, “...”, “...”, “...” ya da şekil unsuru ile birlikte kullanıldığı, dava konusu marka başvurusunun sahip olduğu görsel unsurların, davacı markalarındaki renk unsurlarının içermesi haricinde ilişkili olarak değerlendirilemeyeceği, her iki markanın da sahip olduğu renk unsurlarının kendine özgü karakteristik bir yapısının olduğu ve sahip olduğu ibarelerinde tamamen farklılık içerdiği, başvuru markasının kelime unsurları olan “inter turk” ibarelerinin, birbirlerinden bağımsız ve varlıklarını koruyacak şekilde konumlandırıldıkları, davaya konu olan markanın küçük ve standart harf karakteri ile aynı sırada önce mavi renkle “inter” ibaresi ve bu ibarenin altında kırmızı çizgi, devamında kırmızı renk ile “turk” ibaresi ve altında mavi çizgiden meydana geldiği, davaya mesnet gösterilen markalarının hiçbirinde bu sözcük unsurlarının yer almadığı, tüketicinin başvurunun sadece renklerine odaklanacağı yönünde bir iddianın zorlama olduğu, olağan tüketici alışkanlıkları ile örtüşmediği, tüketicinin bu markayı bir bütün olarak algılayacakları, belirtilen bütünsel algıda dava konusu markada bulunan sözcük unsurlarının veya benzerlerinin davacının dayanak markalarında bulunmaması karşısında marka işaretleri arasında benzerlik bulunduğundan söz edilemeyeceği, taraf markaları benzer olmadığından 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun 6/5 hükmünün uygulanma koşullarının oluşmadığı, başvurunun kötüniyetle yapıldığının ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taraf markaları arasında ilişkilendirilme ihtimali de dahil karıştırılma ihtimalinin bulunmadığı, dava konusu markanın görsel unsurlarının, davacı markalarındaki renk unsurlarını içermesi haricinde ilişkili olarak değerlendirilemeyeceği, markaları oluşturan ibarelerin tamamen farklı olduğu, dava konusu markanın davacının markalarına yakınlaşma çabasına girmediği, başvurunun kötüniyetle yapıldığının ispatlanamadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, YİDK kararının iptali ile marka hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, YİDK kararının iptali ile marka hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 30.04.2025 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7220, Karar No: 2019/238, Tarih: 16.01.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/7220 E.  ,  2019/238 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Taksirle Yaralama

HÜKÜMLER : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre, dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Sanıklar hakkında 1219 sayılı Kanuna muhalefet eyleminden de dava açılmasına karşın bu konuda herhangi bir hüküm kurulmamış ise de, her zaman karar verilebileceği olanaklı kabul edilmiş ve bu aşamada temyiz denetimine konu bir hüküm bulunmadığı anlaşılmıştır.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

I- Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlere ilişkin yapılan incelemede;

Eylemlere ve yükletilen suçlara yönelik katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

II- Sanık ... hakkında kurulan hükme ilişkin temyiz incelemesinde ise;

Katılan ...’nin Epilazyum .... Polikliniği’ne yanında arkadaşı tanık...,.... im ile birlikte gittiği, burada üzerinde beyaz önlükle çalışan sanık ...'ın katılanın yüzüne iğne ile kortizon içerdiği belirtilen ilacı enjekte ettiği, katılanın 600 TL ücreti kredi kartı ile ödeyerek faturasını aldığı, bir iki gün sonra katılanın yüzünde çöküntüler oluşmaya başlayınca yine arkadaşı .... ile aynı iş yerine gittikleri, sanık ...'ın katılanın yüzündeki çöküntüleri gidereceğinden bahisle katılanın yüzüne silikon enjekte ettiği, sonrasında katılanın yüzündeki çöküntüler iyileşmediği gibi ciddi yaralar meydana gelmesi üzerine .... Hastanesi’nde tedavi olmak zorunda kaldığı dosya arasında bulunan tedavi evrakları, Adli Tıp Kurumu’nun 20.12.2012 tarihli raporu, katılana ait kredi kartı hesap özeti ile .... Polikliğince verilen fatura içeriği, aşamalarda değişiklik göstermeyen ve birbirleri ile uyumlu katılan ve tanık .... in beyanları ve tüm dosya kapsamı itibariyle anlaşılmış olması karşısında sanığın üzerine atılı taksirle yaralama suçundan mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 16/01/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/24687, Karar No: 2024/3533, Tarih: 19.03.2024

**4. Ceza Dairesi         2021/24687 E.  ,  2024/3533 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/598 E., 2016/896 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Yukarıda adı belirtilen Mahkemenin 28.05.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ve dördüncü fıkraları ile 62 nci, 53 üncü maddeleri uyarınca neticeten hükmolunan 11 ay 20 gün hapis cezasının 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

2. Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkeme kararı ile sanık hakkında açıklanması geri bırakılan hükmün denetim süresi içinde suç işlediğinden bahisle aynen açıklanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; atılı suçu işlemediği, hükmün bozulmasına ve vesaireye yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Katılanın olay tarihinde polis memuru olarak sivil giyimli bir şekilde devriye görevi yaptığı sırada, sanığın katılana yönelik olarak "Burnu büyük ama gideri var." diyerek hakaret ettiği, katılanın beyanı, tanık anlatımı ve tüm dosya kapsamı karşısında eyleminin sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesi uyarınca sanık hakkında verilen hükmün açıklanabilmesi için sanığın denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlemesi gerektiği, incelemeye konu dosyada sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 16.07.2015 tarihinde kesinleştiği ve denetim süresinin bu tarih itibariyle başladığı ancak ihbara konu suçun denetim süresi başlamadan önce 18.04.2015 tarihinde işlendiği anlaşılmakla, bu ihbara dayanılarak sanık hakkında kurulan hükmün açıklanması nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkeme kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden başkaca yönleri incelenmeyen hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkeme kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden başkaca yönleri incelenmeyen hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4059, Karar No: 2025/2855, Tarih: 15.05.2025

**3. Hukuk Dairesi         2024/4059 E.  ,  2025/2855 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI: 2024/804 E., 2024/1466 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ: Ankara 3. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI: 2023/458 E., 2023/772 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkili Borsanın üyesi olan davalının, 5174 sayılı Türkiye Odalar ve Borsalar Birliği ile Odalar ve Borsalar Kanunu'nun ( 5174 sayılı Kanun) 46. maddesi gereği satım işlerini müvekkiline bildirerek tescil ettirmekle yükümlü olduğunu, Ticaret Borsalarına Tabi Maddeler ve Bu Maddelerin Alım veya Satımlarının Tescili Hakkında Yönetmeliği'nin (Yönetmelik) 15. maddesi uyarınca müvekkilinin üyelerinin alım satımlarının tamamını tescil ettirip ettirmediklerini denetlemeye yetkili olup, bu amaçla hâkim kararıyla üyelerinin ilgili defter ve evraklarını inceleyebileceğini, 09.02.2023 tarih ve 139 sayılı yazı ile 2022-2023 yıllarına ait tüm ticari defterler ile alım satıma ait e-fatura, e-arşiv fatura, kağıt fatura vb belgelerin ile kayıtların incelenmesinin talep edilmesine rağmen davalının verilen 3 günlük süre içinde istenilen evrakları sunmadığını, buna ilişkin 20.02.2023 tarihli tutanak tutulduğunu, ileri sürerek davalının 2022-2023 yıllarına ait ticari defter/evrak ve alım satım faturalarının incelenip iade edilmek üzere, müvekkiline teslim edilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; 5174 sayılı Kanun'un 45. maddesine göre yumurtanın dayanıklı ve stoklanabilir olmadığı için borsaya tabi olmadığını, borsa yeri kurulmadığını, davacı tarafından 01.06.2014 tarihinde yayımlanan kotasyon listesinde yumurta borsaya tabi maddelerden sayılmış ise de, Türk Gıda Kodeksi Yumurta Tebliği'nin 20.12.2014 tarihinde yayınlandığını, söz konusu tebliğde yumurtanın muhafaza ve tüketim koşullarının belirlendiğini buna göre yumurtanın 28 gün içinde tüketilmesi gerektiğini ve stoklanmasının mümkün olmayacağını, tebliğ ile birlikte kotasyon listesinin kadük kaldığını, borsa yeri olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; her ne kadar davalı taraf 23.10.2023 tarihli dilekçesi ve 01.11.2023 tarihli celsede Ankara 22. İdare Mahkemesinin 2023/982 E. sayılı dosyasının bekletici mesele yapılmasını talep etmiş ise de; 5174 sayılı Kanunun 46/6 maddesi uyarınca, davacının, üyesi olan davalının kotasyona tabi olan alım satımlarının tamamını tescil ettirip ettirmediğini denetlemeye yetkisi bulunduğu ve bu amaçla hâkim kararıyla üyelerinin ilgili defter ve kayıtlarını inceleyebileceği, bu hüküm kapsamında hâkimin yalnızca izin verme yetkisi bulunduğu gerekçesiyle; "davacıya 5174 sayılı Türkiye Odalar ve Borsalar Birliği ile Odalar ve Borsalar Kanunu'nun 46. maddesi gereğince işbu karar kesinlneştiğinde davalının 2022-2023 yıllarına ait ticari defterler ile alım satıma ait e-fatura, e-arşiv fatura, kağıt fatura ve ilgili evrakları inceleme izni verilmesine" karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davalı vekilinin istinaf başvurusunun reddine karar verilmiş; karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; 5174 sayılı Kanunun 45. maddesine göre yumurtanın dayanıklı ve stoklanabilir olmadığı için borsaya tabi olmadığını, bununla ilgili olarak idari yargıda açtıkları iptal davasının bekletici mesele yapılmadığını, İlk Derece Mahkemesince alanında uzman bir bilirkişi görevlendirmek suretiyle “yumurta” maddesinin “dayanıklı ve stoklanabilir” olup olmadığı ve “yumurta” maddesi yönünden borsa yerinin var olup olmadığı hakkında ilgili mevzuat dikkate alınarak, kapsamlı bir rapor tanzim edilmesi gerektiğini belirterek, kararı temyiz etmiştir

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, 5174 sayılı Kanunun 46. maddesine dayalı defter ve belgelerin incelenmesine izin verilmesi istemine ilişkindir.

Temyizen incelenen kararda belirtilen gerekçeye ve özellikle 5174 sayılı Kanunun uygulanmasına yönelik Yönetmeliğin 5/1 maddesi hükmüne göre, ilgili bakanlığın kotasyona alınacak mallar yönünden karar verme yetkisine sahip olduğu, ilgili borsa tarafından da buna istinaden ilan edilen listede "yumurta" ürününe yer verildiği, İlk Derece Mahkemesi ve Yönetmeliğin 15/1 maddesi hükmünde yer alan "Borsalar, üyelerinin alım satımlarının tamamını tescil ettirip ettirmediklerini denetlemeye yetkilidir. Bu amaçla hâkim kararıyla üyelerinin ilgili defter ve evrakını inceleyebilir." düzenlemesine uygun olarak karar verildiğinin anlaşılmasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın onanmasına karar verilmiştir

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/1 maddesi uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/1 maddesi uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

15.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/14274, Karar No: 2020/3768, Tarih: 05.03.2020

**9. Hukuk Dairesi         2017/14274 E.  ,  2020/3768 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait işyerinde 2004 yılı Nisan ayından 06/01/2010 tarihine kadar aralıksız elektrik yüksek gerilim ustası olarak çalıştığını, iş akdinin işverence haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiğini, en son aldığı aylık ücretinin 2.750,00 TL olduğunu, bir kısım işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarını istemiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, iddia ve taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, iş akdinin haklı nedenle feshedildiğine ilişkin dosya kapsamına herhangi bir bilgi ve belge sunulmadığından taraflar arasındaki iş ilişkisinin davalı işverence haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiği sonucuna varıldığı, iş akdi haksız ve bildirimsiz olarak feshedilen davacı lehine ihbar ve kıdem tazminatına hükmolunduğu, davacının haftada 6 gün çalışıp 1 gün izin yaptığı tanık beyanlarından anlaşıldığından davacının hafta tatili ücreti alacağı talebinin reddine karar verildiği, uzun yıllar sürekli aynı şekilde fazladan çalışma yapılması hayatın olağan akışına aykırı olduğundan, işçinin mazeretli, izinli veya hasta olabileceği günler dikkate alınarak mahkememizce takdiri indirim yapıldığı, davacının çalıştığı süre içerisinde tanık beyanları ile ispatlanan fazla mesaisinin ve genel tatil çalışmasının bulunduğu anlaşıldığından hayatın olağan akışına uygun olarak %30 oranında takdiri indirim yapıldığı, yıllık ücretli izinlerin kullandırıldığının veya ücretlerinin ödendiğinin ispatı davalı işverendedir.İşveren izin kullandırıldığına ilişkin herhangi bir belge sunmadığı, hizmet süresine göre kullandırılması gereken izin süresi 56 gün olduğu, davalı tarafça kullandırıldığı ispat edilemeyen yıllık ücretli izin alacağına hükmedildiği gerekçesi ile hafta tatili ücreti haricindeki taleplerin kabulüne karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

Taraflar arasında Afyonkarahisar 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin Yargıtay 13. Hukuk Dairesi’nin 2012/17717 Esas sayılı bozma ilamı sonrasında 2013/558 Esas sayısını alan dosyasının da bulunduğu, gerek dosya kapsamındaki bir kısım belgelerden gerek Uyap sisteminden görülen Mahkeme kararı ve Yargıtay 13. Hukuk Dairesi’nin 2012/17717 Esas sayılı bozma ilamı kapsamından, Afyonkarahisar 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2013/558 Esas sayılı dosyasının eldeki davanın neticesini etkileyebileceği anlaşılmaktadır.

Eldeki İş Mahkemesi dosyasında Mahkeme’nin 30/10/2014 tarihli celsedeki ara kararı ile Afyonkarahisar 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2013/558 Esas sayılı dosyasındaki davanın 06/09/2010 tarihinden sonraki döneme ilişkin olması hususu dikkate alınarak o dosyanın bekletici mesele yapılma talebinin reddine karar verilmiş ise de Yargıtay 13. Hukuk Dairesinin bozma ilamına konu olan 2010/39 Esas sayılı gerekçeli karar başlığından ve Uyap sistemindeki “tevzi formundan” o dosyadaki dava tarihinin 10/02/2010 olduğu, yani, eldeki dosyadaki İş Mahkemesi’ne ait bahsolunan ara kararının hatalı olduğu anlaşılmaktadır.

Bu nedenler ile taraflar arasında İş Kanunu kapsamında değerlendirilmesi gereken işçi-işveren ilişkisi mi, eser sözleşmesi mi yoksa başka bir ilişki mi bulunduğu, bir diğer deyişle, İş Mahkemesi’nin görevli olup olmadığı konusunda yukarda bahsi geçen dosya bir bütün olarak incelenmeli ve neticesine göre karar verilmelidir. Taraflar arasında başka dosyaların da bulunması ihtimaline nazaran, var ise diğer dosyalar da celbedilerek sonuca etkisi irdelenmelidir.

Davanın kısmen ya da tamamen İş Mahkemesi’nin görevi kapsamına girdiğinin anlaşılması halinde yukarda bahsedilen dosyadaki / tüm dosylardaki bilgi, belge ve beyanlarının işçilik alacaklarına etkisi de ayrıca irdelenmelidir.

Bilirkişi raporu ile tarafların tüm iddia ve savunmaları denetime elverişli ve net bir şekilde karşılanmalıdır. Mahkeme gerekçesi de denetime elverişli olmalıdır.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda açıklanan sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 05/03/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17234, Karar No: 2014/12479, Tarih: 24.09.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/17234 E.  ,  2014/12479 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tahkim davası hakkında Sigorta Tahkim Komisyonu Hakem Heyetince verilen, 20.11.2013 gün, 2013/E.3619.14 ve 4.4.2014 gün, K-2014/1002 sayılı talebin kabulüne yönelik kararın süresi içinde davalı ... AŞ. vekili tarafından temyiz edilip mahkemece Dairemize gönderilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili Sigorta Tahkim Komisyonuna başvuru dilekçesinde özetle; davalının trafik sigortacısı olduğu aracın sebebiyet verdiği trafik kazası sonucu davacının eşi olan Ahmet Ekdi'nin vefat ettiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, 50,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 17.01.2014 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 99.422 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, davacının desteğinin kazada tam kusurlu olduğunu, hiç kimsenin kendi kusurundan yararlanamayacağını, davacı mirasçının da yansıma yoluyla yararlanmasının mümkün olmadığını öne sürerek, talebin reddi gerektiğini savunmuştur.

Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyetince, iddia, savunma, toplanan kanıtlara ve benimsenen bilirkişi raporuna göre talebin kabulü ile 99.422 TL tazminata karar verilmiş; bu karara yönelik olarak davalı vekilinin itirazı İtiraz Hakem Heyetinin 26.05.2014 tarihli kararıyla reddedilmiş ve hüküm davalı ... AŞ. vekili tarafından temyiz edilmiştir.Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, hakem kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin Sigorta Tahkim Komisyonu kararına vaki temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan kararın ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 6.766,32 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 24.9.2014 günü üye ...'ın karşı oyu ve oyçokluğuyla karar verildi.

(Karşı Oy)

KARŞI OY

Uyuşmazlık, 2918 sayılı KTK.dan doğan, tehlike sorumluluğu nedeniyle işleten-sürücü vefatı halinde desteğinden yoksun kalanların tazminat taleplerinde, ölen desteğin müterafik kusurunun tazminattan indirim sebebi teşkil edip etmeyeceği, desteğin kusurunun araç ZMSS.ini düzenleyen sigorta şirketini ne şekilde etkileyeceğine ilişkindir.

Konu ile ilgili yasal düzenlemeler gözden geçirildiğinde;

6098 sayılı TBK.nun 51/1 maddesinde "Hakimin tazminatın kapsamını ve ödenme biçimini, durumun gereğini ve özellikle kusurun ağırlığını gözönüne alarak belirleyeceği" ,

TBK. 52/1 maddesinde " zarar görenin zararı doğuran fiile razı olması veya zararın doğmasında ya da artmasında etkili olması veya tazminat yükümlüsünün durumunu ağırlaştırması halinde hakim tazminatı indirebileceği veya tamanen kaldırabileceği",

TBK 53/3 maddesinde "ölenin desteğinden yoksun kalan kişilerin bu sebeple uğradıkları kayıpların" ölüm halinde uğranılan zararlardan bulunduğu,