muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/7082, Karar No: 2013/5438, Tarih: 21.05.2013

**5. Ceza Dairesi         2013/7082 E.  ,  2013/5438 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dolandırıcılık suçundan sanıklar ... ve ...'in yapılan yargılanmaları sırasında; Pendik 5. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararından sonra yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine göre; Pendik 5. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararına karşı sanıklar tarafından 21/01/2013 havale tarihli dilekçeyle itiraz edilmiş olduğu bu itirazın usulünce incelenerek kararın kesinleşmesi sağlanmadan Yargıtaya gönderildiği, bu haliyle henüz görev ihtilafı oluşmadığı anlaşıldığından, incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 21/05/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7564, Karar No: 2017/1977, Tarih: 16.02.2017

**9. Hukuk Dairesi         2015/7564 E.  ,  2017/1977 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile ücret, fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti, yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalılardan ... avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, davacının ihbar süresine uyulmadan işten çıkarıldığını, davalılar arasında organik bağ bulunduğunu, ... Şirketi'nin kumaşların boyanması, şardon ve sanfor yapılması, silikon ve enzim yapılması, diğer kimyasal ve kumaş tekstil konusundaki işçiliklerinin tamamlanması, kesilerek dikime hazır hale getirilmesi ve yıkama ve paketleme işlemlerini tamalayarak yarı madde halindeki kumaşları kesim, dikim, baskı, nakış, ütü, paketleme gibi kanfeksiyon işlerini yapmak ve ihracaata hazır hale getirmek için diğer davalı ... Şirketi'ne sevkettiğini, ... Şirketi tarafından ihracaata hazır hale getirilen ürünlerin yeniden ... Şirketi'ne sevkedildiğini, ve bu Şirket tarafından ihracaatın yapıldığını, bu şirketler arasında asıl-alt işverenlik de bulunduğunu, bir kısım işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, ücret, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti alacaklarını istemiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, şirketler arasında asıl-alt işverenlik veya organik bağ bulunmadığını, davalıların tekstil sektörünün birbirinden farklı alt kollarında faaliyet gösterdiklerini, ... Şirketi'nin, tekstil firmalarına ait ham kumaşları yıkamak ve işlemek şeklinde alt hizmet verdiğini, ... Şirketi'nin sadece tekstil firmalarına ait ürünlerin parça başı fason dikim işini yaptığını, bu iki firmadan herhangi birinin nihai ürün ortaya koymak amacı ile bir diğeri ile alt hizmet ilişkisine girmesinin teknik açıdan mümkün olmadığını, zira her 2 şirketin de teknik ve ticari alt yapısı itibari ile sıfırdan nihai ürün ortaya koymadığını, davalı ... Şirketi'nin 2010 yılından itibaren krize girdiğini, 2012 yılı sonlarında faaliyetini durdurduğunu, ... Şirketi'nin ise ara vermedeen devam ettiğini, demek ki 2 şirket arasında hiç bir ilgi bulunmadığını, davacının ... Şirketi'nin çalışanı olduğunu, davacının ... Şirketi'nin mali krize girmesi nedeni ile işten çıkarıldığını, iddia ve taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davacının 26/01/2006 - 13/02/2012 tarihleri arasında davalılara ait işyerinde çalıştığı, iş akdinin 13/02/2012 tarihinde davalılar tarafından feshedildiği, davacının aylık ücretinin yemek vs. sosyal yardımların ilavesi ile brüt 2.109,59 TL olduğunun mevcut delil ve tanık beyanları ile anlaşıldığı, iş aktinin feshinin ekonomik sebeplerle davalılar tarafından haksız olarak yapıldığı, davalı şirketlerin ortaklarının aynı olması ve ortaklar arasında akrabalık ilişkilerinin bulunması, aynı adreste faaliyette bulunmaları, işyerlerinin aynı binada bulunması, her iki şirket işçilerinin aynı yemekhane ve servis hizmetinden birlikte yararlanmaları, her iki davalı şirketin aynı iş organizasyonu kapsamında birlikte çalıştığı, davacının da her iki davalı şirkete hizmetini tahsis etmesi, davalı şirketler arasında organik bağ bulunduğu sonucunu doğurduğundan davalıların birlikte sorumlu oldukları kanaatine varıldığı, nitekim organik bağ konusunda Bakırköy 31.İş Mahkemesinin 2013/497 E 2013/117 K sayılı kesinleşen kararının da mevcut olduğu, iş akdinin feshinde yasal bildirim sürelerine uyulmadığı, davacının yıllık izinlerini kullandığının davalı tarafından yazılı belge ile ispatı gerekmekte olup, davalı bu hususu ispat edecek belgeler ibraz etmediği, davacının aylık ücretinin ödendiğinin davalı tarafından yazılı belge ile ispatı gerekmekte olup, davalı bu hususu ispat edecek belgeler ibraz etmediği, davacının bu süreyi aşar şekilde haftada 2 saat fazla mesai yaptığı mevcut delil ve tanık beyanları ile anlaşıldığı, bu ücretin ödendiğini gösteren belgeler davalı tarafından sunulmadığı, bilirkişi raporu ile belirlenen fazla mesai alacağından işçinin raporlu, mazeretli, izinli olduğu günler ile çalışılmayan günler göz önünde bulundurularak Türk Borçlar Kanunu 51-52 ( eski Borçlar Kanunu 43-44 ) maddeleri gereğince takdiren %30 oranında indirim yapıldığı, davacının dini bayramlar ve yılbaşı hariç diğer ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığının mevcut delil ve tanık beyanları ile anlaşıldığı, bu günlere ilişkin ücretin ödendiğini gösteren belgelerin davalı tarafından sunulmadığı, bilirkişi raporu ile belirlenen genel tatil alacağından işçinin raporlu, mazeretli, izinli olduğu günler ile çalışılmayan günler göz önünde bulundurularak Türk Borçlar Kanunu 51-52 ( eski Borçlar Kanunu 43-44 ) maddeleri gereğince takdiren %30 oranında indirim yapıldığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davalı ... Şirketi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı ... Şirketi'nin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davalı ... Şirketi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı ... Şirketi'nin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Somut uyuşmazlıkta, dava dilekçesinde davacının 48 gün yıllık izin hakkı kaldığı belirtilmiştir. Davacı bu beyan ile bağlı olduğundan yıllık izin ücreti 48 gün üzerinden hesaplanmalıdır.

3-Dava dilekçesinde davacının yıllık 5 gün ulusal bayram genel tatil çalışması yaptığı belirtilmiştir. Ancak hükme esas bilirkişi raporunda 2010 ve 2011 yılları için 5,5'ar gün üzerinden bu alacak kalemi hesaplanmıştır. Dava dilekçesindeki bu beyan davacıyı bağlayacağından, 2010 ve 2011 yılları için de 5'er gün üzerinden hesaplama yapılmalıdır. HMK'nun 26. maddesindeki taleple bağlılık kuralının ihlali hatalıdır.

F)SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 16/02/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5068, Karar No: 2018/5256, Tarih: 10.12.2018

**1. Ceza Dairesi         2018/5068 E.  ,  2018/5256 K.**

**"İçtihat Metni"**

(KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ)

Tekirdağ 2 Nolu T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunan ...'ın, rahatsızlığı nedeniyle sevk edildiği Tekirdağ Devlet Hastanesi Kardiyoloji Polikliniğinde yapılan muayenesi esnasında doktora sarf ettiği sözler sebebiyle, 5275 sayılı Cezaların İnfazı Hakkında Kanunun 44/2-j maddesinde belirtilen, “kurum görevlilerine hakaret veya tehditte bulunmak” eylemini işlediği gerekçesiyle 15 gün hücreye koyma cezası ile cezalandırılmasına dair anılan Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü Disiplin Kurulu Başkanlığının 18/05/2016 tarihli ve 2016/353 sayılı kararına yönelik şikâyetin reddine dair Tekirdağ 1. İnfaz Hâkimliğinin 25/07/2016 tarihli ve 2016/788 esas, 2016/1002 sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 22/08/2016 tarihli ve 2016/920 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 02/04/2018 tarihli ve 2018/1322 esas, 2018/1491 karar sayılı ilâmında belirtildiği üzere, hükümlünün rahatsızlığı nedeniyle sevk edildiği Tekirdağ Devlet Hastanesi Kardiyoloji Polikliniğinde yapılan muayenesi esnasında doktora sarf ettiği sözlerinden dolayı 5275 sayılı Cezaların İnfazı Hakkında Kanunun 44/2-j maddesi uyarınca hakkında disiplin cezası uygulanmış ise de, hükümlünün Tekirdağ Devlet Hastanesinde cezasının infazı nedeniyle bulunmadığı, Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Tüzüğün 18 ve devamı maddelerinde kurum personelinin kimlerden oluşacağının belirtildiği, Tekirdağ Devlet Hastanesinde görev yapan ilgili doktorun da kurum görevlisi olmadığı, hükümlünün kurum dışında, kurum personeli olmayan kamu görevlisine karşı gerçekleştirdiği eylem nedeniyle 5275 sayılı Kanunun 44/2-j maddesi uyarınca ceza verilemeyeceği gözetilmeden itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 09/10/2018 gün ve 94660652-105-59-8247-2018-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına göre yerinde görüldüğünden, Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 22/08/2016 tarihli ve 2016/920 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZULMASINA, diğer işlemlerin yapılabilmesi için dosyanın Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10/12/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1704, Karar No: 2022/8164, Tarih: 08.11.2022

**12. Ceza Dairesi         2022/1704 E.  ,  2022/8164 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi:Asliye Ceza Mahkemesi

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 17/10/2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanunun 24.maddesi yeniden düzenlenmiş olan ''Basit Yargılama Usulü'' başlıklı 251. maddenin 1. fıkrasında yer alan ''Asliye Ceza Mahkemesince iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı 2 yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir'' şeklindeki düzenlemeye göre basit yargılama usulünün uygulanıp uygulanmama takdirinin mahkemeye bırakıldığı, bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada mahkemece basit yargılama hükümlerinin uygulanmasına karar verilmişse de, bu usule uygun şekilde verilen hükme CMK'nın 252.maddesince itiraz edilmesi üzerine genel hükümlere göre yargılamaya devam edilip karar verildiği anlaşılmakla yapılan incelemede;Olay günü Hizan Devlet Hastanesine baş ağrısı şikayeti ile müracaat eden 1933 doğumlu katılanı muayene eden tanık Dr. .’nın, katılanı ... Devlet Hastanesi nöroloji polikliniğine sevk edip, ağrıları için novaljin ampul uygulanması için acil servise yönlendirdiği, aynı hastanede hemşire olan sanığın da katılanın sol kalçasına iğne yapması sonucu, katılanın siyatik sinir yaralanmasına bağlı olarak duyu veya organlarından birinin işlevinin yitirilmesi derecesinde yaralanmasına neden olduğu iddiası ile başlatılan soruşturma kapsamında, 21/01/2013 tarihli Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Kurulu raporunda “enjeksiyonun yapılış tekniği ve uygulanan bölgenin uyumsuzluğu yönünden tıbbi bir delil tanımlanmadığı, dava konusu olayda kişiye sol gluteal bölgeden intramuskuler enjeksiyon yapıldığının belirlendiği, enjekte edilen ilaçların doku içi yayılımı ile sinir hasarına neden olabileceklerinin tıbben bilindiği, bu durumun enjeksiyonların tekniğine uygun yapılması durumunda da daha önceden öngörülemeyecek ve önlenemeyecek arazlara sebep olabildiği, mevcut tablonun her türlü özene rağmen oluşabilecek, herhangi bir kusur ve ihmalden kaynaklanmayan komplikasyon” olduğunun mütalaa edildiği,

20/04/2021 tarihli ... .Üniversitesi uzman doktorlarından oluşan 5 kişilik heyet raporunda da, ''enjeksiyonun yapılış tekniği ve uygulanma pozisyonu yönünden tıbbi bir delil tanımlanmadığı, enjekte edilen ilaçların doku içi yayılımı ile sinir hasarına neden olabileceğinin tıbben bilindiği, bu durumun enjeksiyonların uygun teknik ve uygun pozisyonda yapılması durumunda bile daha önceden öngörülemeyecek ve önlenemeyecek arazlara sebep olabildiği, mevcut tablonun her türlü özene rağmen oluşabileceği değerlendirilmek ile herhangi bir kusur veya ihmalden kaynaklanmayan komplikasyon olarak nitelendirilebileceği, bu bağlamda enfeksiyon uygulayan şüpheliye kusur yüklenemeyeceğinin'' bildirildiği gözetildiğinde sanığın tıp kurallarına aykırı eyleminin bulunmadığı ve neticenin de kendisine objektif olarak isnat edilmesinin mümkün olmadığının anlaşılması karşısında mahkemece sanık hakkında kusuru bulunmadığından bahisle beraat kararı verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç açısından failin taksirinin bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin bir sebebe dayanmayan ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 08/11/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1194, Karar No: 2010/7079, Tarih: 21.06.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/1194 E.  ,  2010/7079 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Sarıgöl Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 08.05.2008 tarih ve 2006/128-2008/76 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait üzüm bağı vasıflı taşınmazların ‘don’ rizikolarına karşı davalı tarafından 21.01.2006 tarihinden geçerli olmak üzere sigorta örtüsüne alındığını, 08.03.2006 tarihinde meydana gelen don olayı nedeniyle her iki bağın zarar gördüğünü, davalının taraflar arasında imzalanan ön bilgi formuna aykırı poliçe düzenleyerek sigorta tazminatını sözleşmede olmayan nedenleri gerekçe göstererek ödemediğini ileri sürerek ve ıslah isteminde bulunarak, toplam 16.170.00 YTL’nin temerrüt tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, görev ve husumet itirazında bulunarak, hasar ihbarı sonrasında 10.03.2006 tarihinde yapılan incelemede henüz bağ bitkilerinin gözlerinde uyanma olmadığını, zira teminatın genel şartlar uyarınca tomurcuklanma ve gözlerde uyanma ile başlayacağını, esasen davacının dayandığı önbilgi formunun poliçe yerine geçmeyeceğini, hasarın meydana geldiği iddia edilen tarihte hava sıcaklığının -1,51 derece olduğunu, bu sıcaklığın uyanmamış asmada zarara sebep olmayacağını, tespit raporunu ve iddia edilen zarar tutarının kabul edilmediğini, filizlenme ve salkımlar oluşmadan zararın belirlenemeyeceğini, hasar üzerinden değil, ancak sigorta bedeli üzerinden muafiyet uygulanacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, taraflar arasında düzenlenen sigorta poliçesinin özel şartlarının 4 ncü maddesinde ısının 0 derecenin altına düşmesi durumunda meydana gelen donun asmadaki tomurcuk ve sürgünlere zarar vermesi yoluyla ürün miktarında sebep olduğu azalmaları teminat altına aldığı, rizikonun meydana geldiği 08-09-10 Mart tarihlerinde sıcaklıkların 0 derecenin altına düştüğü, davalının primin ödenmediğini savunduğu, ancak TTK.nun 1295 nci maddesinin TTK.nun 1264/4 ncü maddesi uyarınca sigorta ettiren yararına değiştirilebileceği, poliçede ‘poliçe peşin olarak tanzim edilmiş olup tamamı 15.10.2006 tarihinde tahsil edilecektir’ açıklamasına yer verildiği, davacının anılan tarihte primini ödediği, yine aynı özel şartlarda don sigortasında teminatın bağlarda budamanın sona ermesiyle veya her şartta 28 Şubat itibariyle başlayacağının ve ürün hasadı ile son bulacağının kararlaştırıldığı, önbilgi formunda da aksine bir karar alınmadıkça önbilgi formunun şirket merkezine fakslanmasından üç gün sonra başlayacağı açıklamasına yer verildiği, bunu davalının acentesinin imzalayacağı ve fakslayacağının kararlaştırıldığı, davacıya bu külfetin

yüklenemeyeceği, üç gün sonra teminatın başladığının kabulünün gerektiği, zararın belirlendiği, ekspertiz tarihinde davalının temerrüde düştüğü gerekçesiyle davanın kabulüne, 16.170.00 YTL’nin 24.03.2006 tarihinden işleyecek avans faiziyle tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, Tarım Sigorta Poliçesine dayalı tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davalının ekspertiz raporu tanzim tarihinde temerrüde düştüğü kabul edilerek yazılı şekilde hüküm kurulmuştur. Ancak, taraflar arasındaki sigorta sözleşmesinin zorunlu bir unsuru olan Dolu Sigortası Genel Şartları’nın B.6.1 nci maddesine göre sigortacı, kesinleşmiş tazminat miktarını en kısa zamanda ve herhalde 30 gün içinde ödemek durumundadır. Bu durum karşısında, davalının zarar miktarını ekspertiz raporu tanzim tarihinde öğrendiği, en geç 30 gün içinde davacıya tazminatı ödemesi gerektiği hususu dikkate alınıp, ekspertiz raporu tanzim tarihinden 30 gün sonrası olan 22.04.2006 tarihi itibariyle temerrüde düştüğü kabul edilerek karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş ve kararın bu nedenle bozulması gerekmiş ise de yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile kararın hüküm fıkrasının 1 nci maddesindeki ‘...24.03.2006 ...’ ibaresinin hükümden çıkarılarak yerine ‘...22.04. 2006...’ ibaresinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve kararın düzeltilmiş bu durumu ile ONANMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 21.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6855, Karar No: 2023/464, Tarih: 20.02.2023

**12. Ceza Dairesi         2022/6855 E.  ,  2023/464 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

Sanık hakkında Dairemizce verilen bozma kararı üzerine kurulan hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.06.2018 tarihli ve 2015/107 Esas, 2018/510 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 136 ncı maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2.... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 12.11.2019 tarihli ve 2019/1495 Esas, 2019/2896 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik o yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca duruşma açılmaksızın yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.