muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/4983, Karar No: 2015/34141, Tarih: 01.12.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/4983 E.  ,  2015/34141 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/228732

MAHKEMESİ : Samsun 5. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 06/05/2013

NUMARASI : 2013/37 (E) ve 2013/378 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1)6136 SK'na muhalefet suçundan verilen hükmün incelenmesinde;

Tayin edilen cezanın tür ve miktarına göre; 6217 sayılı Kanunun 26. maddesi ile yapılan değişiklik ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek geçici 2. maddesi ile “..hapis cezasından çevrilenler hariç olmak üzere, sonuç olarak belirlenen 3.000 TL. (dahil) ve altındaki adli para cezalarına ilişkin mahkumiyet hükümleri kesindir" hükmü gereğince, sanığa verilen cezanın türü ve miktarı itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi ve C.M.U.K. Un 317. maddesi uyarınca, sanık müdafiinin temyiz talebinin istem gibi REDDİNE,

2)Yaralama suçundan verilen hükmün incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine; Ancak;

a)Kavgaya ilişkin tarafların farklı beyanda bulundukları, bir tarafta sanık ve arkadaşı olan diğer sanık P. D. ile karşı tarafta mağdur Hüseyin ve kardeşi olan diğer müşteki Hasan'ın olduğu, kavga olayına ilişkin tarafsız tanığın bulunmadığı, sanığın aşamalarda önce mağdur Hüseyin'in kendisine burnuna yumrukla vurduktan sonra bıçağını çıkardığını ve savurduğunu bildirmesi ayrıca sanığın adli raporunda "burunda palpasyonla ağrı ve durmuş kanamaya bağlı kurutlar" olduğunun anlaşılmasına rağmen mahkemece "sanığın kendisini hiç ilgilendirmediği halde tartışmaya karıştığı" denilerek yetersiz gerekçe ile sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması,

b)Sanık hakkında TCK'nin 53.maddesi gereğince hak yoksunları uygulanırken, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas - 2015/85 Kararının gözetilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 01.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14690, Karar No: 2014/4894, Tarih: 03.04.2014

**17. Hukuk Dairesi         2012/14690 E.  ,  2014/4894 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Mersin 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/02/2010

NUMARASI : 2009/230-2010/94

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı S.. Ş.. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili dava dışı Özel E.Test Danışma ve Eğitim Hiz. Tic. Ltd. Şti'nin müvekkiline olan borcu nedeniyle davalı A.. Ş..'ün kendisine ait taşınmazı teminat olarak gösterdiğini, taşınmaza haciz konulması istenildiği zaman taşınmazın davalı S.. Ş..'e satıldığını, onun tarafından diğer davalı Ç.. İ..'a satıldığını, Çetin'in de tekrar davalı Suna'ya sattığını öne sürerek yapılan tasarrufların iptali talep etmiştir.

Davalı S.. Ş.. davanın reddini savunmuş, diğer davalılar cevap vermemiştir.

Mahkemece davalılar arasındaki akrabalık nedeniyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı S.. Ş.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava 6183 sayılı yasanın 24 ve devamı maddeleri uyarınca açılan tasarrufun iptali isteğine ilişkindir. Bu tür davaların açılabilmesinin ön şartı borçlu hakkında yapılıp kesinleşen bir icra takibinin bulunmasıdır. Somut olayda tasarrufu yapan A.. Ş.. hakkında yapılıp kesinleşen bir icra takibi bulunmamaktadır. Davalı Atıl kendisine ait taşınmazı borçlu şirketin borcuna teminat olarak davacı idareye bildirmiştir. Bu durumda davaya konu edilen tasarrufu yapan A.. Ş.. hakkında kesinleşen bir icra takibinin olmaması nedeniyle davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanlış değerlendirme sonucu davanın kabulüne karar verilmiş olması doğru bulunmamıştır.

SONUÇ : Yukarda açıklanan nedenlerle davalı S.. Ş.. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı S.. Ş..'e geri verilmesine 3.4.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12939, Karar No: 2013/15716, Tarih: 11.12.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/12939 E.  ,  2013/15716 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

04.02.2009 tarihinde borçlu Metin Pusatlıoğlu'nun evinde haczedilerek yediemin olarak aynı konutta eşi olan sanığa teslim edilen malların sanıkta bulunmadığının 17.05.2011 tarihli tespit tutanağı ile belirlenmesi, sanığın borçlu olan eşinin eşyaları alacaklılara verdiği şeklindeki tutanağa yansıyan beyanı ve tüm dosya kapsamına göre dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranması nedeniyle mahcuzların kaybolmasına neden olduğu anlaşılan sanığın hukuki durumunun TCK'nın 289/3. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı gerekçeyle beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 11.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/37813, Karar No: 2015/5915, Tarih: 12.02.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/37813 E.  ,  2015/5915 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin davalı ... çalışmakta iken iş akdinin 02.02.2012 tarihinde kıdem ve ihbar tazminatları ödenmek suretiyle feshedildiğinin, iş akdinin fesih gerekçesinin ücrette indirim içeren işveren teklifinin kabul edilmemesi olduğunu, davalı işverenin 4857 sayılı İşe Kanunu'nun 22. maddesi kapsamında kaleme aldığı değişiklik teklifi yazısında yıllardan beri uygulanmakta olan yüzde puan ücretlendirme sisteminin 02.02.2012 tarihiden geçerli olmak üzere kaldırdığını, değişiklik önerisini ve yeni ücretini kabul etmediği takdirde iş akdini 02.02.2012 tarihinde feshedeceğini açıkladığını, müvekkilinin değişiklik önerisini kabul etmediğini açıklaması üzerine iş akdinin feshedildiğini, feshin geçerli neden dayanmadığını belirterek fesih işleminin geçersiz sayılarak müvekkilinin işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın 4857 yasının 20 maddesine göre 1 aylık hak düşümü süresinde açılmadığını, esas bakımından da davalı otelde yıllardan beri iki farklı ücret sistemi uygulandığını, çalışanların aylık maktu ücrete tabi çalışanlar ve yüzde/puan usulüne göre çalışanlar olduğu, davalı iş yerinde ödenen ücretlerin piyasada ödenen ücretlerden % 100 ve daha fazla yukarıda olduğunu, davacıya değişiklik teklifinde bulunulduğunu ve bununda "gerek ekonomik nedenler, gerekse yapısal vb. işletme, işyeri ve işin gerekleri ile davalı işyerinde uygulanan yüzde/puan esaslı ücret sistemi, istihdamın devamı açısından ve feshin son çare olması ilkesinin bir gereği olarak 02/02/2012 tarihinden kaldırılmasına karar verildiği, kabul edilmesi halinde uygulanacak ve ilk kez 05/03/2012 tarihinde yatacak ücretin aylık 2.938,00 TL olacağını ve dolayısı ile 10/01/2012 tarihinde maktu ücret ile çalışan personele yapılan bildirimlere konu zamlı ücretlerin 05/02/2012 tarihinde personelin banka hesabına yatırılacağının" açıklandığı, teklife konu hususların işyerindeki bir kısım işçilerin üye olduğu sendika ile de paylaşıldığını, feshin geçerli olduğunu belirterek davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Dairemizin bozma kararı sonrası mahkemece feshin geçerli olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Dairemizin bozma kararı sonrası mahkemece feshin geçerli olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

4857 Sayılı Kanunun 22. maddesine göre “İşveren, iş sözleşmesiyle veya iş sözleşmesinin eki niteliğindeki personel yönetmeliği ve benzeri kaynaklar ya da işyeri uygulamasıyla oluşan çalışma koşullarında esaslı bir değişikliği ancak durumu işçiye yazılı olarak bildirmek suretiyle yapabilir. Bu şekle uygun olarak yapılmayan ve işçi tarafından altı işgünü içinde yazılı olarak kabul edilmeyen değişiklikler işçiyi bağlamaz. İşçi değişiklik önerisini bu süre içinde kabul etmezse, işveren değişikliğin geçerli bir nedene dayandığını veya fesih için başka bir geçerli nedenin bulunduğunu yazılı olarak açıklamak ve bildirim süresine uymak suretiyle iş sözleşmesini feshedebilir. İşçi bu durumda 17 ila 21 inci madde hükümlerine göre dava açabilir.”

Somut olayda davacı yüzde usulü ücretle çalışmaktayken, davalı işverenlikçe yüzde usulünün kaldırıldığı belirtilerek davacıya maktu bir ücret önerildiği ancak davacının bunu kabul etmemesi üzerine iş sözleşmesinin davalı tarafından sonlandırıldığı görülmektedir.

Değişiklik teklifinin kabul edilmemesi üzerine İş Kanunu’nun 22. maddesi uyarınca işveren değişikliğin geçerli bir nedene dayandığını veya fesih için başka bir nedenin bulunduğunu yazılı olarak açıklamak suretiyle iş sözleşmesini feshedebilir. İşçi de bu durumda 18 ile 21.madde hükümlerine göre dava hakkına sahiptir. Eldeki dava da bu gerekçeyle ikame edilmiştir. Değişiklik feshinin yargısal denetimi ayrı bir işleyişe tabi tutulmamış konu iş güvencesi hükümlerine atıfla düzenlenmiştir. Bu durumda yasada 22.madde ile yeni bir geçerli neden olgusu ihdas edildiğinden söz edilemez. İspat yükü işverende olmak üzere 18.madde de sıralanan geçerli nedenler burada da geçerli feshin bir unsuru olarak araştırılacaktır.

Davalı tarafından 15 Mayıs 2013 tarihli dilekçesi ekinde Ocak 2007 – Şubat 2012 arasında yüzde sisteminde davacı gibi 19 puan ile çalışan kişinin aldığı ücretleri gösteren tablo sunulmuştur. 19 puan ile çalışan işçi 2011 yılında 3.360,18 TL aylık ortalama ücretle çalışmıştır. 2010 yılında 19 puan ile çalışan işçiye ödenen ortalama aylık ücret ise 2.736,01 TL’dir. Yine 2009 yılında ortalama aylık ödenen ücret 2.520,25 TL’dir. Görüleceği üzere son 3 yıl boyunca yüzde usulüne göre alınan ücretlerde sürekli artış bulunmaktadır. Kaldı ki davacıya önerilen ücret ortalama alınan ücretten de düşüktür. Davacının 01.07.2011 tarihinden itibaren 19 puana geçtiği ondan önce 18 puanla çalıştığı belirtilmekteyse de davalı tarafından sunulan bordrolara göre davacının 2011 yılında aldığı ortalama aylık ücret 3.140,34 TL’dir. Ancak davacıya önerilen ücret ise brüt 2.938 TL olup hem 2011 yılında 19 puanla çalışan işçinin aldığı ortalama aylık ücretten hem de davacının 2011 yılında aldığı ortalama aylık ücretten düşüktür.

Mahkemenin hükme esas aldığı emsal bilirkişi raporunda 2012 yılında alabileceği ortalama ücretin davacıya önerilen ücretten düşük olduğu belirtilmişse de, söz konusu 2012 yılında alabileceği ücretin yalnızca 2012 yılı ocak ve şubat ayına ilişkin ücretin ortalaması olduğu, davacının son bir yıllık ücretinin aylık ortalamasının dikkate alınmadığı, bu nedenle hükme esas alınamayacağı dikkate alınmadan söz konusu rapora göre karar verilmesi hatalıdır.

Mahkemenin hükme esas aldığı bilirkişi raporunda 2012 yılında alabileceği ortalama ücretin 2.113,16 olduğu belirtilmekteyse de, söz konusu rakam davalı tarafından 15 Mayıs 2013 tarihli sunulan tabloda 2012 yılında yalnızca ocak ve şubat ayında ödenen ücretin ortalamasıdır. Bu nedenle bilirkişi raporunda davacının 2012 yılı için alabileceği ortalama ücretin 2.113,16 TL olduğu yönündeki tespit hatalı olduğu gibi davacının son bir yıllık ücretinin aylık ortalamasının dikkate alınmadığı, bu nedenle raporun hükme esas alınamayacağı dikkate alınmadan söz konusu rapora göre karar verilmesi hatalıdır.

Aynı işyerinde çalışan aynı nedenle işten çıkarılan maktu ücret + yüzde usulüne göre çalışan başka bir işçinin işe iade dosyasında yerel mahkemece davanın reddine karar verilmiş, ancak Dairemizin 02.07.2014 T. 2014/1898 E. 2014/23026 K. sayılı kararında 2010 yılında alınan yüzde usulüne göre alınan ortalama ücretle 2011 yılında alınan ücret dikkate alındığında ciddi bir artış görüldüğü, davalı tarafından da değişiklik teklifinde ve fesih bildiriminde yüzde usulündeki ücret artışının yüksek olduğu kabul edildiği, bu nedenle bunun 4857 Sayılı İş Kanunu’nun 22. maddesine uygun yapılması, değişikliğin geçerli bir nedene dayanması gerektiği fesih bildiriminde maliyet artırıcı olarak kabul edilen yüzde ücret usulü ile devam edilmesinin ekonomik açıdan işletmeye zarar verdiği ve ayrıca aynı işyerinde iki farklı ücret sisteminin uygulanmasının ücret adaletsizliğine neden olduğu belirtilmekteyse de, bilirkişi raporunda işverenliğin mali verilerinin koruyucu bir tedbir almasını gerektiren zorlayıcı ekonomik durumun olduğunun bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddi kararı ortadan kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Somut olayımızda da ücret sisteminin değiştirilmek istenmesinin çalışma koşullarında esaslı değişiklik oluşturduğu, davacıya önerilen ücretin 2011 yılında alınan ortalama ücretten düşük olduğu, son üç yıl boyunca yüzde esasına göre alınan ücretlerde artış bulunduğu, nitekim davalı tarafından da değişiklik teklifinde ve fesih bildiriminde yüzde usulündeki ücret artışının yüksek olduğunun kabul edildiği davalının herhangi bir zorlayıcı ekonomik durumunun bulunduğunu kanıtlamadığı, buna göre feshin 4857 Sayılı İş Kanunu’nun 22. maddesine uygun olmadığı, feshin geçersiz olduğu anlaşıldığından davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde ret kararı verilmesi hatalıdır.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM:

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM:

Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1.Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2.Feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının İŞE İADESİNE,

3.Davacının yasal süre içinde başvurusuna rağmen davalı işverence süresi içinde işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının davacının kıdemi, fesih nedeni dikkate alınarak takdiren davacının 5 aylık brüt ücreti tutarında BELİRLENMESİNE,

4.Davacı işçinin işe iadesi için işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalıdan tahsilinin GEREKTİĞİNE,

5.Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

6.Davacının yaptığı 136.00 TL yargılama giderinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

7.Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.500 TL ücreti vekaletin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

8.Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine,

Kesin olarak 12.02.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7868, Karar No: 2022/10590, Tarih: 15.09.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/7868 E.  ,  2022/10590 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, yaşlılık aylığının 01.08.2011 tarihinden itibaren bağlanması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacının İngiltere’de geçen çalışma sürelerini borçlanarak davalı Kurumdan 1.8.2011 tarihi itibariyle yaşlılık aylığı bağlanmasını talep ettiği, talebin kesin dönüş şartının yerine getirilmediğinden bahisle reddedilmesi ve kesin dönüş şartının gerçekleştiğinin kabul edildiği 01.05.2012 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı bağlanması üzerine eldeki davanın açıldığı, Mahkemece verilen 27.2.2014 tarihli kararın Dairemiz 19.12.2014 günlü bozma ilamında “...Dava konusu somut olayda; ... Londra Başkonsolosluğu Çalışma ve Sosyal Güvenlik Ataşeliğinin yazısıyla; davacının Ateşeliğe ibraz ettiği belgelerin incelenmesinden kesin dönüş şartını yerine getirdiğinin tespit edilmesi, bu belgenin, davacının Ataşeliğe ibraz ettiği belgeler üzerine düzenlenmiş olması, İngiltere Sigorta Merciine ait bulunmaması ve İngiltere yaşlılık sigorta rejimi bilgilerini içermemesi karşısında hükme esas alınamaz. Şu halde, yapılması gereken iş; yukarıdaki açıklamalar çerçevesinde, öncelikle, davacıya ait İngiltere yaşlılık sigorta rejimine tabi sigortalılık sürelerini gösterir İngiltere Sigorta Mercii hizmet cetvelleri gibi ilgili kayıt ve belgeler davalı Kurum’dan usulünce celbedilip, gerekirse, tercümesi de yaptırılarak, yurda kesin dönüş usulünce belirlenmeli, ve sonuca göre talep hakkında bir hüküm verilmelidir...” gerekçesi ile bozulduğu, Mahkemece bozmaya uyularak davanın kabulüne karar verildiği görülmektedir. Karar eksik araştırma ve incelemeye dayalıdır.

Mahkemece yapılacak iş, uyulan bozma ilamında açıkça belirtildiği üzere, yurtdışı borçlanması yaparak yaşlılık aylığı tahsis talebinde bulunan davacının, yurda kesin dönüş koşulunun gerçekleşip gerçekleşmediğinin ve Kurum işleminin denetlenmesi açısından İngiltere sosyal güvenlik merciinden son tarihli hizmet cetvelinin celbi ile kesin dönüş şartının gerçekleşip gerçekleşmediği usulüne uygun olarak belirlenmeli ve yine 27.2.2014 tarihinde verilen ve davacı tarafından temyiz edilmeyen kararda davacıya 1.12.2011 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı bağlanmasına karar verildiğinden bozma sonrası verilecek kararda davalı Kurum lehine oluşan usuli kazanılmış hak gözetilerek bir hüküm tesis edilmelidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, eksik inceleme ve araştırmayla yazılı şekilde karar tesisi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, eksik inceleme ve araştırmayla yazılı şekilde karar tesisi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 15.9.2022 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1169, Karar No: 2014/7915, Tarih: 28.04.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/1169 E.  ,  2014/7915 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 1. FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 19/09/2013

NUMARASI : 2008/76-2013/199

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 19.09.2013 tarih ve 2008/76-2013/199 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilince hazırlanan coğrafya konusundaki 4 adet kitabın davalı şirketçe diğer davalı tarafından hazırlandığı belirtilerek yayınlandığını, müvekkilinin çektiği bir kısım fotoğrafların da bu kitaplarda izinsiz kullanıldığını, müvekkiline telif bedeli ödenmediğini ileri sürerek müvekkilinin eser sahipliğinin tespitini, FSEK'nin 68'inci maddesi uyarınca her bir eser yönünden 1.000 TL olmak üzere 4.000 TL maddi tazminatın, FSEK'nin 70'inci maddesi uyarınca her bir kitap için 5.000 TL'den 20.000 TL manevi tazminatın, yine müvekkilinden izinsiz yayınlanan 35 adet fotoğraf için 10.000 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, kitapların sadece davacı tarafından değil bir heyet tarafından hazırlandığını ve telif haklarının eser sahiplerine ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalılar vekili, kitapların sadece davacı tarafından değil bir heyet tarafından hazırlandığını ve telif haklarının eser sahiplerine ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, alınan bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, davacı tarafın kendisine ait olduğunu iddia ettiği metinlerin FSEK'nin 2'nci maddesi kapsamında korunan ilim ve edebiyat eseri oldukları kanaatine varıldığı, 9. Sınıf Coğrafya Konu Anlatımlı kitap için 95 sayfa ve ÖSS Konu Anlatımlı kitap için 346 sayfa telif bedeli tahakkukunun yapılmayıp hak sahibi davacıya ödenmediği, 28 adet fotoğrafın davacıya ait olduğunun tespit edildiği, bunların davacının izni olmadan davalı tarafından yayınlandığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 9. Sınıf Konu Anlatımlı Coğrafya, 10. Sınıf Konu Anlatımlı Coğrafya, ÖSS Coğrafya Soru Bankası ve ÖSS Konu Anlatımlı Coğrafya kitaplarının eser sahipliğinin tespitine, davacının fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla FSEK 68'inci maddesinden kaynaklı olarak 9. Sınıf Konu Anlatımlı Coğrafya kitabı için 1.000 TL, ÖSS Konu Anlatımlı Coğrafya kitabı için 1.000 TL telif tazminatının dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, diğer kitaplar bakımından bu yöndeki talebin reddine, FSEK 70'inci maddesi gereğince her bir kitap bakımından 2.500'er TL'den 10.000 TL, izinsiz basılan fotoğraflar bakımından 3.000 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemine reddine karar verilmiştüir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekilinin tüm, davacı vekilinin ise aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.