muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/1573, Karar No: 2020/290, Tarih: 13.01.2020

Davalı TPMK vekili; müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı şirket vekili, benzerlik oluşmadığını ve markanın tescil edilmediğini savunmuştur.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre; davacıların markalarının asıl ve ayırt edici unsurunun "AÇBİTİR" ibaresi olduğu, davalı markasındaki "AÇ BİTİR" ibaresinin, markanın asıl ve ayırt edici unsuru olduğu, taraf markalarının anlamsal, görsel ve sescil olarak bıraktığı umumi intiba itibariyle bağlantı kurulabilecek derecede benzer bulunduğu, davalı markasında yer alan "İKBAL 1922" ibaresinin ayırt edicilikte yeterli farklılık yaratmadığı, markaların "30.Sınıftaki; Kahve, kakao, kahve veya kakao esaslı içecekler, çikolata esaslı içecekler. Makarnalar, mantılar, erişteler. Pastacılık ve fırıncılık mamulleri, tatlılar: Ekmek, simit, poğaça, pide, sandviç, katmer, börek, yaş pasta, baklava, kadayıf, şerbetli tatlılar, puding, muhallebi, kazandibi, sütlaç, keşkül Bal, arı sütü, propolis. Yiyecekler için çeşni/lezzet vericiler, vanilya, baharatlar, domates sosları dahil olmak üzere soslar. Mayalar, kabartma tozlan. Her türlü un, irmikler, nişastalar. Toz şeker, kesme şeker, pudra şekeri. Çaylar, buzlu çaylar. Şekerlemeler, çikolatalar, bisküviler, krakerler, gofretler. Sakızlar. Dondurmalar, yenilebilir buzlar. Tuz. Hububattan (tahıl) imal edilmiş çerezler, patlamış mısır, yulaf ezmeleri, mısır cipsleri, kahvaltılık hububat ürünleri, işlemden geçirilmiş

buğday, arpa, yulaf, çavdar, pirinç. Pekmez.; 35.Sınıftaki; Müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için malların; Et, balık, kümes ve av hayvanlarının etleri ile her nevi işlenmiş et ürünleri. Kuru bakliyat. Hazır çorbalar, bulyonlar. Zeytin, zeytin ezmeleri. Süt ve süt ürünleri (tereyağı dahil). Yenilebilir bitkisel yağlar. Kurutulmuş, konservelenmiş, dondurulmuş, pişirilmiş, tütsülenmiş, salamura edilmiş her türlü meyve ve sebzeler, salçalar. Kuru yemişler.Fındık ve fıstık ezmeleri, tahin. Yumurtalar, yumurta tozları. Patates cipsleri. Kahve, kakao; kahve veya kakao esaslı içecekler, çikolata esaslı içecekler. Makarnalar, mantılar, erişteler. Pastacılık ve fırıncılık mamulleri, tatlılar: Ekmek, simit, poğaça, pide, sandviç, katmer, börek, yaş pasta, baklava, kadayıf, şerbetli tatlılar, puding, muhallebi, kazandibi, sütlaç, keşkül. Bal, arı sütü, propolis. Yiyecekler için çeşnı/lezzet vericiler, vanilya, baharatlar, domates sosları dahil olmak üzere soslar. Mayalar, kabartma tozları. Her türlü un, irmikler, nişastalar. Toz şeker, kesme şeker, pudra şekeri. Çaylar, buzlu çaylar. Şekerlemeler, çikolatalar, bisküviler, krakerler, gofretler. Sakızlar. Dondurmalar, yenilebilir buzlar. Tuz, Hububattan (tahıl) imal edilmiş çerezler, patlamış mısır, yulaf ezmeleri, mısır cipsleri, kahvaltılık hububat ürünleri, işlemden geçirilmiş buğday, arpa, yulaf, çavdar, pirinç. Pekmez, bir araya getirilmesi hizmetleri (belirtilen hizmetler perakende, toptan satış mağazaları, elektronik ortamlar, katalog ve benzen diğer yöntemler ile sağlanabilir).; 43.Sınıftaki; Yiyecek ve içecek sağlanması hizmetleri." emtiaları yönünden benzer olduğu, tanınmışlığın ve kötüniyetin ispat edilemediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davalı TPMK YİDK'nın 2016/M-6945 sayılı kararının, benzer bulunan hizmet ve emtia sınıfları bakımından iptaline, sair yönlerden iptal isteminin reddine, davalı başvurusu marka olarak tescil edilmediğinden hükümsüzlük istemi hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Karara karşı, davacılar vekili ile davalı TPMK vekili istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, dosya üzerinden yapılan istinaf incelemesinde; mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı ve 556 sayılı KHK.'nın 8/4. maddesinde belirtilen koşulların davacılar yararına oluşmadığı, esasen ticaret unvanı ve çatı markalarının tescilindeki temel amacın, bu şemsiye markanın yanına eklenen ibarelerin tescili bulunduğu, dolayısıyla davalı başvurusunun asıl unsurunun "Aç Bitir" ibaresinden oluştuğu, davacı şirketin itiraza dayanak markalarının da asıl unsurunun "Aç Bitir" ibaresi olduğu gerekçesiyle davacılar ve davalı TPMK vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili ile davalı TPMK vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacılar vekili ile davalı TPMK vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacılar vekili ile davalı TPMK vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 10,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacılar ve davalı TPMK'dan ayrı ayrı alınmasına, 13/01/2020 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22297, Karar No: 2017/3070, Tarih: 01.06.2017

**1. Hukuk Dairesi         2014/22297 E.  ,  2017/3070 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, murisi Hasan Yel’in kayden maliki olduğu dava konusu 187 ada 25 parsel sayılı taşınmazdaki ½ payını 08.02.1985 tarihinde bağış sözleşmesi ile, geri kalan ½ payını da 18.01.2007 tarihinde davalı eşi H...’ye ölünceye kadar bakma akdi ile temlik ettiğini, davalı ...’nin de taşınmazın tamamını murisin yeğeni olan diğer davalı ...’e devrettiğini, ölünceye kadar bakım akdi yapılırken muris hakkında yeterli sağlık raporunun alınmadığını, murisin yanıltıldığını, yapılan işlemlerin mirasçıdan mal kaçırmaya yönelik muvazaalı olduğunu ileri sürerek akitlerin ve kaydın iptali ile tesciline karar verilmesini, mümkün olmazsa tenkisini istemiş, ıslahla dava konusu taşınmazın tapusunun iptali ile davalı ... adına tescilini, olmadığı takdirde tenksini istemiştir.

Davalı ..., tenkis istemi yönünden zamanaşımı itirazında bulunup, yapılan temliklerin gerçek ve geçerli olduğunu, bakım borcunu yerine getirdiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...’nin raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 6.20 .-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 01.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/31060, Karar No: 2015/31694, Tarih: 09.11.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/31060 E.  ,  2015/31694 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 5. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 18/03/2015

NUMARASI : 2013/332-2015/117

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalılardan .. Kanal Temizleme Görüntüleme Rehabilitasyon Taah. ve Tic. Ltd.Şti.'ne yükletilmesine, 09/11/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5948, Karar No: 2011/5357, Tarih: 09.05.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/5948 E.  ,  2011/5357 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 21/01/2008 gününde verilen dilekçe ile rücuen alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 29/12/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Davacı; polis memuru davalının, 'dur' uyarısına uymayan araca birkaç el ateş etmesi nedeniyle, o sırada kırmızı ışıkta bekleyen araçta yolcu olarak bulunan kişinin yaralanmasına yol açtığını, yaralanan kişinin açtığı dava sonunda kabul edilen tazminat ve yargılama giderlerini ödemek zorunda kaldığını belirterek, ödediği tutarların davalıdan alınmasını istemiştir.

Davalı ise, görevini yerine getirirken meydana gelen olayda kusur ve sorumluluğu bulunmadığını ileri sürerek, istemin reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Yerel mahkemece, davalının görevini yaparken gerekli dikkat ve özeni gösterdiği, olayda kişisel kusurunun bulunmadığı gerekçesiyle istem reddedilmiş; karar, davacı tarafından temyiz olunmuştur.

Dosya içeriğinden; davalı polis memurunun silahını kullanırken gerekli dikkat ve özeni göstermemesi nedeniyle o sırada kırmızı ışıkta bekleyen ve bir başka araçta bulunan dava dışı bir kişinin yaralanmasına yol açtığı ve bu eylemi nedeniyle cezalandırılmasına ilişkin Bakırköy 7. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 14.07.1999 gün ve 1999/60-712 sayılı kararının 10.09.1999 günü kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Borçlar Yasası'nın 53. maddesi uyarınca ceza mahkemesinin beraet kararı hukuk yargıcı yönünden dağlayıcı değil ise de, eylemin hukuka aykırılığının ve nedensellik bağının saptanmasına ilişkin sonuç hukuk yargıcı yönünden de bağlayıcı olup davalının tamamen kusursuz olduğu benimsenemez.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, davacının uğradığı zararın kapsamı belirlenip varılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan yazılı gerekçeyle istemin tümden reddedilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA 09/05/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10935, Karar No: 2012/8205, Tarih: 26.06.2012

**9. Ceza Dairesi         2011/10935 E.  ,  2012/8205 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme, kasten yaralama

Hüküm : 1- Sanık ... hakkında: Konut dokunulmazlığının ihlali ve kasten yaralama suçlarından; beraat 2- Sanık ... hakkında: Konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme ve kasten yaralama suçlarından; beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Müşteki'nin 05.02.2009 tarihli oturumda sanıklardan şikayetçi olduğunu ve davaya katılmak istediğini bildirmesi karşısında, katılma istemi hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemişse de, suçtan zarar gördüğü anlaşılan ve süresinde verdiği temyiz dilekçesi ile katılma isteğini ortaya koyan müştekinin CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Katılan ile tanık ...'ün beyanları, katılana ait genel adli muayene raporu, 25.02.2008 tarihli olay yeri tespit tutanağı, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre sanıkların, katılana ait bahçeye girerek, burada bulunan kazık ve telleri söküp, katılanı dövmek suretiyle üzerlerine atılı suçları işlediklerinin anlaşılması karşısında, sanık ...'ün konut dokunulmazlığını ihlal ve kasten yaralama, sanık ...'ın ise konut dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme ve kasten yaralama suçlarından mahkumiyetleri yerine yazılı gerekçe ile beraatlerine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 26.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/607, Karar No: 2019/8496, Tarih: 17.04.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/607 E.  ,  2019/8496 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Mağdurun yaralanmasına ilişkin olarak Dokuz Eylül Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı tarafından düzenlenen 08.01.2013 tarih ve 622 sayılı raporda mağdurun yaralanmasının "yüzde sabit iz/yüzün sürekli değişikliği niteliğinde” olduğunun belirtildiği görülmekle, raporda yer alan ifadenin neden olduğu tereddütün giderilmesi için mağdurun en yakın Adli Tıp Şube Müdürlüğüne sevk edilerek, yaralanmasının yüzde sabit iz niteliğinde mi yoksa yüzünde sürekli değişikliğe mi neden olduğu ve yaralanmasının niteliği konusunda duraksamaya yer vermeyecek şekilde kesin raporunun alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken, hükme esas alınacak yeterlilikte olmayan rapora dayanılarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, CMUK’un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 17.04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/19316, Karar No: 2011/6490, Tarih: 28.11.2011

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/19316 E.  ,  2011/6490 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanık ...'in olay günü mağduru yanına çağırıp önce konuşmak, sonrada numara kaydetmek için istediği telefonunu aldıktan sonra kendi telefonu ile konuşup mağdurun telefonuna kayıt yapıyor gibi davranarak, olay yerinden kaçması ve bu sırada diğer sanık ...'un da mağduru "kardeş önemli bir görüşme yapıyor acele etme" gibi laflar söyleyerek oyalamak şeklinde gerçekleşen sanıkların eylemlerinin, 5237 sayılı TCK'nın 141/1.maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğunun gözetilmemesi,

2-Sanıkların yakalandığında atılı suçu kabul ederek yer göstermek suretiyle, suça konu cep telefonunun iadesini sağlayıp mağdurun zararını gidermiş olmaları karşısında; sanıklar hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 168.maddesi uyarınca uygulama yapılması gerektiğinin düşünülmemesi,

3-Sanık ... hakkında, hükümden sonra 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 231.maddesi uyarınca ve bu maddenin 6.fıkrasına 25.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 sayılı Yasanın 7.maddesi ile eklenen cümle de gözetilerek; hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... müdafiin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye kısmen aykırı olarak BOZULMASINA, 28.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5235, Karar No: 2017/1057, Tarih: 04.04.2017

**1. Ceza Dairesi         2015/5235 E.  ,  2017/1057 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tasarlayarak öldürme

HÜKÜM : Sanıklar hakkında ayrı ayrı; beraat

TÜRK MİLLETİ ADINA

Maktul ...'in eşi İslim'den boşanması nedeniyle akrabası olan sanıklar ..., 1976 doğumlu ... ve 1956 doğumlu ... ile husumetli olduğu, bu husumetin suç tarihinden 5 ay öncesinde karşılıklı silahlı çatışmaya girecek kadar büyüdüğü, maktulün 25.08.2005 tarihinde Birecik İlçesi Tüten köyündeki evinden sanıklardan Fehmi ile görüşeceğini söyleyerek ayrıldığı, sanık ... ile 4 kez telefon görüşmesi yaptığı, son telefon görüşmesi aynı gün kendisini arayan 04146523893 nolu hat ile saat 11:18:28 de yaptığı, maktulün 26.08.2005 günü saat 04:20 de Nizip İlçesinde kendi aracının bagajında ölü olarak bulunduğu olayda;

1-Dairemizin 23.01.2012 ve 29.12.2014 tarihli bozma kararlarında sanıkların kullandığı tespit edilen cep telefonu numaralarının baz istasyonu itibari ile değerlendirilmesi gerektiğinin belirtildiği halde hangi numarayı kimin kullandığı, baz istasyonlarının konumu, maktulün cesedinin bulunduğu konum, sanıkların olayın sıcaklığı ile verdikleri ilk ifadelerde suç tarihinde bulunduklarını bildirdikleri konum değerlendirilmeksizin yetersiz ve denetime imkan sağlamayan bilirkişi raporu ile hüküm kurulması,

2-Sanıklardan 1959 doğumlu ... olayın sıcaklığı ile 26.08.2005 günü Asayiş Büro Amirliğinde verdiği ifadede olay günü ikamet adresi olan Tüten Köyünde olduğunu, hayvanlarının bakımını yaptığını, 10:30 sıralarında kardeşi olan diğer sanık ...'in evine geldiğini ve birlikte öğle yemeğini yediklerini beyan etttiği, aynı tarihte aynı büroda ifadesine başvurulan sanık ...'in ise Yeşilkart işlemleri nedeni ile saat 12:00 ye kadar Birecik de olduğunu, saat 12:00 de köye

evine döndüğünü ve akşama kadar evinde kaldığını beyan ettiği, 1976 doğumlu ... ise amcası olan sanık ...'in akşam saatlerinde evlerine geldiğini beyan ettiği, yine bu sanıkların eylemine iştirak ettiği iddia olunan sanık ...'nin ise ifadesinde olay tarihinde tüm gün işyerinde müşterilerinin getirdikleri buğdayları una çevirdiğini beyan ettiği halde bu beyanlar arasındaki çelişkinin giderilmediği, sanık ...'in Yeşilkart için hangi kurumda işlem yaptığı irdelenmeksizin eksik inceleme ile hüküm kurulması,

3-Ölenin, Nizip İlçesi Fatih mahallesinde kendi aracının bagajında bulunduğu göz önüne alındığında sanık ...'nin kullandığı 05364959957 nolu telefonun suç tarihi olan 25.08.200 günü ''UFBIRTESİSLER'' isimli baz istasyonundan sinyal aldığı, bu istasyonun sanığın işyerine olan konumunun tespit edilmediği, sanık ...'in ifadesinde Bilecikte olduğunu beyan etmesine rağmen kullandığı 05427705336 nolu telefonun ''NİZİP TT'' ve ''NİZİP MERKEZ'' isimli baz istasyonlarından sinyal aldığının tespit edildiği, diğer sanıkların ve maktulün cep telefonlarının olay tarihinde hangi baz istasyonundan sinyal aldığının tespit edilmediği, bu kapsamda eksik baz istasyonu bilgilerinin temini ile konusunda uzman bir bilirkişiden maktulün ve sanıkların bulunduklarını bildirdikleri yerleri de içerecek ve harita üzerinde gösterilecek şekilde bir bilirkişi incelemesi yapılarak karar verilmesi yerine eksik inceleme ile karar verilmesi,

4-Katılan ...'in dosyaya sunduğu 04.06.2007 havale tarihli dilekçede sanıklardan Cemal'in oğlu olan 1983 doğumlu ...'in maktulü taşıdığına dair duyum aldıklarını, maktulün arabasından ve cesetteki poşetten alınan DNA'nın bu kişiye ait olabileceğini beyan etmesine rağmen bu hususta bir araştırma yapılmaksızın ve yine katılan ...'nin 16.04.2007 havale tarihli dileçesinde ismi geçen Birecik Bağlarbaşı köyünde ikamet eden Abdullah ve Fatma'dan olma Mehmet Kaya'nın tanık olarak dinlenmeksizin ve maktul'ün telefonunu arayan son numara olan 04146523893 nolu telefon numarasının araştırılmaksızın ''sanıkların aleyhine delil teşkil edecek bulguya rastlanılmadığı'' gerekçesi ile eksik inceleme ve soruşturma ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin tebliğnamdeki onama düşüncesine aykırı olarak BOZULMASINA, 04.04.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9418, Karar No: 2017/11883, Tarih: 30.10.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/9418 E.  ,  2017/11883 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İpoteğin Kaldırılması

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı, aile konutu olduğunu ileri sürdüğü taşınmaz üzerindeki ipoteğin kaldırılmasını talep etmiş, mahkemece, taşınmazın tapu kaydında aile konutu şerhi bulunmadığı ve davalı şirketin iyiniyetinin Türk Medeni Kanununun 1023. maddesi uyarınca korunacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 194/1. maddesine göre, “Eşlerden biri, diğer eşin açık rızası bulunmadıkça, aile konutu ile ilgili kira sözleşmesini feshedemez, aile konutunu devredemez veya aile konutu üzerindeki hakları sınırlayamaz." Bu madde hükmü ile aile konutu şerhi “konulmuş olmasa da” eşlerin birlikte yaşadıkları aile konutu üzerindeki fiil ehliyetleri sınırlandırılmıştır. Sınırlandırma, aile konutu şerhi konulduğu için değil, zaten var olduğu için getirilmiştir. Bu sebeple tapuya aile konutu şerhi verilmese bile o konut aile konutu özelliğini taşır. Zira dava konusu taşınmaz şerh konulmasa da aile konutudur. Eş söyleyişle şerh konulduğu için aile konutu olmamakta, aksine aile konutu olduğu için şerh konulabilmektedir. Bu nedenle aile konutu şerhi konulduğunda, konulan şerh “kurucu” değil “açıklayıcı” şerh özelliğini taşımaktadır. Anılan madde hükmü ile getirilen sınırlandırma, “emredici” niteliktedir. Dolayısıyla bu haktan önceden feragat edilemeyeceği gibi eşlerin anlaşmasıyla da ortadan kaldırılamaz ve açık rıza ancak “belirli olan” bir işlem için verilebilir.

Türk Medeni Kanununun 193. maddesi hükmü ile eşlerin birbirleri ve üçüncü kişilerle olan hukuki işlemlerinde özgürlük alanı tanınmış olmakla birlikte Türk Medeni Kanununun 194. madde hükmü ile eşlerin aile konutu ile ilgili bazı hukuksal işlemlerinin diğer eşin rızasına bağlı olduğu kuralı getirilerek eşlerin hukuki işlem özgürlüğü, “aile birliğinin korunması” amacıyla sınırlandırılmıştır. Buna göre, eşlerden biri diğer eşin “açık rızası bulunmadıkça” aile konutu ile ilgili kira sözleşmesini feshedemez, aile konutunu devredemez ve aile konutu üzerindeki hakları sınırlayamaz. Bu cümleden hareketle, aile konutunun maliki olan eş, aile konutundaki yaşantıyı güçlüğe sokacak biçimde, aile konutunun ipotek edilmesi gibi “tek başına” bir ayni hakla sınırlandıramaz. Bu sınırlandırma “ancak diğer eşin açık rızası alınarak” yapılabilir.

Türk Medeni Kanununun 194. maddesi yetkili eşin izni için bir geçerlilik şekli öngörmemiştir. Bu nedenle söz konusu izin bir şekle tabi olmadan, sözlü olarak da verilebilir. Ancak maddenin ifadesinden de anlaşılacağı üzere, iznin "açık” olması gerekir.