muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/28665, Karar No: 2015/34338, Tarih: 14.12.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/28665 E.  ,  2015/34338 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti, yıllık izin ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, işçilik alacaklarının ödenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Fazla çalışma ücretlerinin hesabı yönünden taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Fazla çalışma saat ücreti, normal çalışma saat ücretinin yüzde elli fazlasıyla ödenir (4857 sayılı İş Kanunu m.41/2). İşçiye fazla çalışma yaptığı saatler için normal çalışma ücreti ödenmişse, bu halde sadece kalan yüzde elli zamlı kısmı ödenir.

Kanunda öngörülen yüzde elli fazlasıyla ödeme kuralı, nispi emredici bir nitelik taşır. Tarafların bunun altında bir oran belirlemeleri mümkün değilse de, sözleşmelerle daha yüksek bir oran tespiti mümkündür.

Fazla çalışma ücreti ait olduğu dönem ücretiyle hesaplanır. Son ücrete göre hesaplama yapılması doğru olmaz. Yargıtay kararları da bu yöndedir. Bu durumda fazla çalışma ücretlerinin hesabı için işçinin son ücretinin bilinmesi yeterli olmaz. İstek konusu dönem içinde işçi ücretlerinin miktarı da belirlenmelidir. İşçinin geçmiş dönemlere ait ücretinin belirlenememesi halinde bilinen ücretin asgari ücrete oranı yapılarak bilinmeyen ücretin buna göre tespiti de Dairemiz tarafından kabul görmektedir. Ancak işçinin iş yerinde çalıştığı süre içinde terfi ederek çeşitli unvanlar alması veya son dönemlerde toplu iş sözleşmesinden yararlanması gibi durumlarda, bilinen son ücretin asgari ücrete oranının geçmiş dönemler yönünden dikkate alınması doğru olmaz. Bu gibi hallerde ilgili meslek kuruluşundan bilinmeyen dönemler ücretleri sorulmalı ve dosyadaki diğer deliller bir değerlendirmeye tabi tutularak bir karar verilmelidir.

İşçinin normal çalışma ücretinin sözleşmelerle haftalık kırkbeş saatin altında belirlenmesi halinde, işçinin bu süreden fazla, ancak kırkbeş saate kadar olan çalışmaları, fazla sürelerle çalışma olarak adlandırılır (4857 sayılı Kanun 41/3.). Bu şekilde fazla saatlerde çalışma halinde normal çalışma saat ücreti yüzde yirmibeş yükseltilerek ödenir.

İşçinin normal çalışma ücretinin sözleşmelerle haftalık kırkbeş saatin altında belirlenmesi halinde, işçinin bu süreden fazla, ancak kırkbeş saate kadar olan çalışmaları, fazla sürelerle çalışma olarak adlandırılır (4857 sayılı Kanun 41/3.). Bu şekilde fazla saatlerde çalışma halinde normal çalışma saat ücreti yüzde yirmibeş yükseltilerek ödenir.

4857 sayılı Kanun işçiye isterse ücreti yerine serbest zaman kullanma hakkı tanımıştır. Bu süre, fazla çalışma için her saat karşılığı bir saat otuz dakika, fazla süreli çalışmada ise bir saat onbeş dakika olarak belirlenmiştir. Bu sürelerin de sözleşmelerle attırılması mümkündür.

Parça başına veya yapılan iş tutarına göre ücret ödenen işlerde, fazla çalışma süresince işçinin ürettiği parça veya iş tutarının hesaplanmasında zorluk çekilmeyen hallerde, her bir fazla saat içinde yapılan parçayı veya iş tutarını karşılayan ücret esas alınarak fazla çalışma veya fazla sürelerle çalışma ücreti hesaplanır. Bu usulün uygulanmasında zorluk çekilen hallerde, parça başına veya yapılan iş tutarına ait ödeme döneminde meydana getirilen parça veya iş tutarları, o dönem içinde çalışılmış olan normal ve fazla çalışma saatleri sayısına bölünerek bir saate düşen parça veya iş tutarı bulunur. Bu şekilde bulunan bir saatlik parça veya iş tutarına düşecek bir saatlik normal ücretin yüzde elli fazlası fazla çalışma ücreti, yüzde yirmibeş fazlası ise fazla sürelerle çalışma ücretidir. İşçinin parça başı ücreti içinde zamsız kısmı ödenmiş olmakla, fazla çalışma ücreti sadece yüzde elli zam miktarına göre belirlenmelidir.

Otel, lokanta, eğlence yerleri gibi iş yerlerinde müşterilerin hesap pusulalarında belirli bir yüzde olarak eklenen paraların işverence toplanarak işçilerin katkılarına göre belli bir oranda dağıtımı şeklinde uygulanan ücret sistemine “yüzde usulü ücret” denilmektedir. Yüzde usulünün uygulandığı işyerlerinde fazla çalışma ücreti, 4857 sayılı Kanun'un 51. maddesinde öngörülen yönetmelik hükümlerine göre ödenir. İşveren, yüzde usulü toplanan paraları iş yerinde çalışan işçiler arasında, Yüzdelerden Toplanan Paraların İşçilere Dağıtılması Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre eksiksiz olarak dağıtmak zorundadır. Fazla çalışma yapan işçilerin fazla çalışma saatlerine ait puanları normal çalışma puanlarına eklenir (Yönetmelik m. 4/1.) Yüzdelerden ödenen fazla saatlerde çalışmanın zamsız karşılığı ile zamlı olarak ödenmesi gereken ücret arasındaki fark işverence ödenir. Zira yüzde usulü ödenen ücret içinde fazla çalışmaların zamsız tutarı ödenmiş olmaktadır.

Yapılan bu açıklamalara göre yüzde usulü ya da parça başı ücret ödemesinin öngörüldüğü çalışma biçiminde fazla çalışmalar, saat ücretinin % 150 zamlı miktarına göre değil, sadece % 50 zam nispetine göre hesaplanmalıdır.

Yapılan bu açıklamalara göre yüzde usulü ya da parça başı ücret ödemesinin öngörüldüğü çalışma biçiminde fazla çalışmalar, saat ücretinin % 150 zamlı miktarına göre değil, sadece % 50 zam nispetine göre hesaplanmalıdır.

Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtay’ca son yıllarda takdiri indirim yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır. Ancak fazla çalışmanın taktiri delil niteliğindeki tanık anlatımları yerine yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir.

3-Somut olayda davacı parça başı ücretle çalışmakta olup günlük ortalama ara dinlenme süresi düşüldükten sonra 10,5 saat karşılığı günde 60 damacana su dağıtımı yapmaktadır. Bu durumda davacının günlük 7,5 saat karşılığı dağıtım yaptığı damacana tutarı aldığı ücreti, günlük ücreti olduğu dikkate alındığında, tüm alacaklarının bu miktar dikkate alınarak hesaplanması gerekir.

4-Fazla mesai çalışmaları yönünden 7,5 saat üzeri olan günlük 3 saat için davacı parça başı ücretle çalıştığı için zamsız miktarı almakta olup, günlük 3 saate düşen ücretin %50 zamlı kısmı hesaplanmalıdır.

Davacı günde 60 damacana taşıyarak damacana başına 70 kuruş aldığına göre, hesaplama yukardaki açıklamalar doğrultusunda şu şekilde yapılmalıdır;

- 60 (taşınan damacana) \* 70 kuruş (bir damacana ücreti) = 42 TL (10,5 saat karşılığı günlük ücret)

- 42 : 10,5 = 4 TL (bir saat karşılığı ücreti)

- 4 \* 7,5 = 30 TL (günlük yevmiye)

- 42 – 30 = 12 TL (günlük 3 saat fazla mesai karşılığı zamsız ücret)

-12 TL %50 = 6 TL (günlük fazla mesai hesaplanması gekeren ücret)

Belirtilen hesap formülüne göre fazla mesai ücretinin tespit edilmesi gerektiği düşünülmeden yanılgılı değerlendirme ile karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 14.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4752, Karar No: 2014/6999, Tarih: 01.07.2014

**20. Hukuk Dairesi         2014/4752 E.  ,  2014/6999 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sırasında davacılar vekili tarafından reddi hâkim yoluna başvurulmuştur.

Red talebini inceleyen merci tarafından verilen kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili ve davalı vekili tarafından istenilmiş olmakla, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Taraflar arasında görülen dava sırasında davacılar vekili tarafından 30.09.2013 havale tarihli dilekçe ile; "...İhtiyati tedbir taleplerine ilişkin verilen ret kararının Yargıtay 11. Hukuk Dairesi tarafından 08.07.2013 tarih ve 2013/9223 - 14413 sayılı karar ile bozulmasına rağmen, mahkemece bozmaya uyulup uyulmayacağı konusunda karar verilmediği gibi, kendisine ait olmayan beyanların kendi beyanları gibi zapta yazılarak imzasının alındığı, bir başka mahkeme tarafından istenen tedbire karar verildiği gerekçesiyle tedbir istemlerinin reddedildiği, ayrıca, davalı vekilince dosyaya ibraz edilen hukukî mütalaadaki davacı tarafın aleyhine olan hususların altının çizilmesi suretiyle ihsası reyde bulunulduğu...” gerekçesiyle reddi hâkim yoluna başvurulmuştur.

Reddedilen, talebin reddinin gerektiği yönündeki görüşü üzerine dosyayı inceleyen merci tarafından reddi hâkim talebinin reddine ve ret talebinde bulunan tarafın H.M.K. 42/4. maddesi uyarınca 500.-TL disiplin para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin verilen karar davacı vekili Av... tarafından temyiz edilmesi hüküm, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 11.02.2014 gün 2013/10710 - 1624 sayılı kararı ile bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma kararında özetle; "... davacı vekili Av. ...düzenlenen 25/09/2012 gün 43051 yevmiye ve 43052 yevmiye nolu vekâletnamelerinde reddi hâkim yetkisinin bulunmadığı...” gereğine değinilmiştir.

Merci tarafından, bozma kararına uyulduktan sonra, davacılar vekilinin reddi hâkim yetkisi bulunmadığından talebin reddine karar verilmiş, merci kararı davacılar vekili Av. ... ve davalı vekili Av. ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere ayrı ayrı yükletilmesine 01/07/2014 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/37906, Karar No: 2015/14416, Tarih: 22.04.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/37906 E.  ,  2015/14416 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/154081

MAHKEMESİ : Turgutlu 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/12/2012

NUMARASI : 2010/493 (E) ve 2012/857 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Şikayetçinin 29/12/2010 tarihli ifadesinde sanıklardan şikayetçi olduğunu, davaya katılma hususunda gerekirse daha sonra beyanda bulunacağını beyan ettiği görülmekle, tebliğnamedeki aksi yöndeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Tanık beyanları, temyize konu olmayan diğer sanıkların savunmaları ve tüm dosya kapsamına göre, ilk haksız hareketin şikayetçiden geldiği anlaşıldığına göre, sanık hakkında TCK'nin 29. maddesindeki haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2) Katılanın burnundaki kemik kırığının, hayati fonksiyonlarına etkisinin hafif (1. derece) olduğunun belirtilmesine rağmen TCK'nin 87/3. maddesi uyarınca ¼ oranında artırılarak sanığa fazla ceza tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 22/04/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9296, Karar No: 2013/12411, Tarih: 13.06.2013

**21. Hukuk Dairesi         2013/9296 E.  ,  2013/12411 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

Kurumun emsal dosyalara gönderdiği yazılardan, 04.05.2012 tarihli Başkanlık Makam Onayına istinaden davacı ile benzer durumdaki sigortalıların aylıklarının yeniden hesaplanıp,bu şekilde hesaplanacak aylık tutarları ile daha önce sigortalıya talep tarihi itibariyle bağlanmış olan aylıklar arasındaki fark tutarlarının yeniden hesaplanan aylıkları ile birlikte defaten ödeneceği, bu nedenle sigortalı hakkında da yukarıda belirtilen hususlar doğrultusunda Ağustos 2012 döneminde ödenecek şekilde yeniden aylık hesaplamalarının yapıldığı ve talep tarihinden itibaren oluşan fark tutarların ödenmesi için ilgili banka şubesine gönderildiği bildirildiğinden, Kurumca sigortalının tahsis talep tarihi itibariyle yeniden hesaplanan aylığının ve 07.07.2008 dava tarihi itibariyle hesaplanan fark tutarın miktarı ile hesaplanan bu fark tutarların davacıya ödenip ödenmediğinin, ödenmiş ise hangi tarihler arasındaki dönem için ne kadar fark tutar ödendiğinin sorularak buna ilişkin dekontun ilgili Kurumdan getirtilip eklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13/06/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8567, Karar No: 2014/2701, Tarih: 13.02.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/8567 E.  ,  2014/2701 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli,kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; Çay ilçesi ... kasabasına yanında bir kaç kişi olduğu halde iki ayrı araçla gelen tanıklar ..., ...'den yonca tohumu alıp paralarını peşin vererek güven ortamı sağlayan ve kendini çevreye ... olarak tanıtan sanığın, tanık ... vasıtasıyla diyalog kurduğu katılan ... ve onun da vasıtasıyla tanıştğı katılan ...'dan yonca tohumu satın alması, aldıklarını tanık ... işciliğinde orada bulunan kamyonete yükletmesi, henüz şikayetçilere paralarını ödemeden aralarında... adlı bir kişinin de bulunduğu diğer şahıslarla yüklü aracı göndermesi, katılanlardan ... ile yemek yerlerken gelen telefondan bahsederek "... aradı, araç hava yapmış kalk tamirci bulalım... " deyip onunla Çay'a gelmesi, katılanın tamirci aramak için kullandığı araçtan inmesini fırsat bilen sanığın uzaklaşması eylemlerinin "dolandırıcılık" suçlarını oluşturduğunu takdir eden mahkemenin kabul ve uygulamalarında aşağıdaki bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hapis cezaları alt sınırdan takdir ve tayin olunduğu halde aynı gerekçeye dayanılarak adli para cezasının belirlenmesine esas alınan temel gün birim sayısının asgari hadden uzaklaşılarak tayini suretiyle çelişkiye neden olunması,

Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hapis cezaları alt sınırdan takdir ve tayin olunduğu halde aynı gerekçeye dayanılarak adli para cezasının belirlenmesine esas alınan temel gün birim sayısının asgari hadden uzaklaşılarak tayini suretiyle çelişkiye neden olunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının 1 no'lu paragrafında yer alan "30", 2. paragrafındaki "25", üçüncü paragrafında yazılı "25" ve "500" rakamlarının çıkartılarak yerlerine sırasıyla "5" ; "4" "4" ve "80" rakamları yazılmak suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13/02/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/31095, Karar No: 2013/20447, Tarih: 04.07.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/31095 E.  ,  2013/20447 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, ücret alacağı, fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti ile izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi M.Başbayraktar Taşkıntarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı,.... Kooperatifi işyerinde 01.11.1999'da büro elemanı olarak çalışmaya başladığını, işyerinin 25.04.2005'te ....Kooperatifine devredildiğini, davalı ... Kooperatifinin 2007'de işyerini kapatarak davacının işine son verdiğini ileri sürerek, kıdem, ihbar tazminatları ile fazla çalışma, genel tatil, ücret ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının 03.08.2000'de işe başladığını, davalı kooperatifin devredilmediğini sadece adresinin değiştiğini, davacının aynı dairede faaliyet gösteren diğer davalı yanında çalışmak istediğini ve .... Kooperatifi'nin yeni adresinde çalışmaya gelmemesi nedeniyle kendi isteğiyle işten ayrıldığını, davacının 24.04.2005'ten sonra diğer davalının yanında çalışmaya başladığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının önce.... çalışmaya başladığı, işyerinin 25.04.2005 tarihinde ...'ne devredildiği, 4857 Sayılı İş Kanununun 6.maddesi uyarınca devralan firmanın davacının tüm çalışma süresindeki işçilik haklarından, devreden firmanın ise işçiyi çalıştırdığı süre ve son ücret esas alınarak feshe bağlı olan ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti gibi haklar dışındaki ücret alacaklarından devir tarihinden itibaren iki yıl süre ile sorumlu olduğu, buna göre devir tarihi olan 25.04.2005 tarihinden itibaren 2 yıllık süre geçtiğinden devreden....ı Kooperatifi'nin davacıya karşı herhangi bir sorumluluğu bulunmadığı, ...'nin ise davacının tüm alacaklarından sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasındaki uyuşmazlık, işyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından kimin sorumlu olduğu noktasında toplanmaktadır

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasındaki uyuşmazlık, işyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından kimin sorumlu olduğu noktasında toplanmaktadır

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanununun 6 ncı maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı yasanın üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

Değinilen Yasanın 120 nci maddesi hükmüne göre, 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesi halen yürürlükte olduğundan, işyeri devirlerinde kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından belirtilen madde hükmü uygulanmalıdır. Anılan maddeye göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde, işçinin kıdemi işyeri veya işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

Bu açıklamalar ışığında, iş hukukunda işyeri devrinin işçilik alacaklarına etkileri üzerinde ayrıca durulmalıdır. İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanunun 6 ncı maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumlu olacaktır.

Somut olayda, davacının önce davalı..... Kooperatifi'nde çalıştığı, sonra işyerinin devredilerek diğer davalı yanında çalışmaya devam ettiği anlaşılmaktadır. Yukarıdaki açıklamalar ışığında kıdem tazminatı bakımından devreden .... Kooperatifinin davacıyı kendi çalıştırdığı dönem ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumlu olacağından kıdem tazminatı yönünden sorumluluğunun 2 yılla sınırlı tutulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 04.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.