muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/7886, Karar No: 2022/3384, Tarih: 25.04.2022

**11. Hukuk Dairesi         2020/7886 E.  ,  2022/3384 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 21. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 14. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 06.02.2020 tarih ve 2019/504 E- 2020/98 K. sayılı kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi'nce verilen 06.10.2020 tarih ve 2020/603 E- 2020/925 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilleri ile davalının dava dışı Yeni Çağdaş İhtiyaç ve Gıda Maddeleri İnşaat Limited Şirketi'nin ortakları olduklarını, şirketin 2018 yılı hesap dönemine ilişkin olağan genel kurulunun 06/04/2019 günü yapıldığını, müvekkili davacı ...'ın şirketin müdürler kurulu başkanı, davacı ...'un ise başkan yardımcısı olarak görev yaptığını, müvekkillerinin üstün gayretleri sonucu şirketin Türkiye'de zincir marketler olarak anılan market zincirleri arasında haklı ve hak ettiği yerini aldığını, müvekkillerinin bunca emek ve sınırsız mesailerini hiçe sayar şekilde dayanakları da gösterilmeden gündemin 6. maddesinde yapılan davacı müdürler kurulu ibrasında dava dışı ortaklar ... ve ...'ın kabul oylarına karşılık davalı ortağı temsilen genel kurula katılanların ret oyları ve oy çokluğuyla ibra edilmediklerini, müvekkilleri hakkında alınan ibra edilmemeye ilişkin kararın henüz uygulanabilir nitelikte olmadığını, zira salt böyle bir karara dayanılarak müdürler kurulu üyeleri hakkında sorumluluk davası açılabilmesinin mümkün olmadığını, müvekkillerinin ibra edilmemeleri için hiçbir geçerli sebebin bulunmadığını, şirket işlemlerinin usulüne uygun yapıldığını ileri sürerek müvekkillerinin sorumlu olmadıklarının tespiti ile dava dışı şirketin 06/04/2019 günü yapılan 2018 hesap yılına ilişkin genel kurulun 6 nolu gündemi ile müdürler kurulu üyeleri olan davacıların ibra edilmemelerine ilişkin gündemin kararın iptali ile müdürler kurulu üyesi olan müvekkili davacıların hükmen ibralarına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, TTK'nın 617/3. maddesi ile yapılan yollama gereğince, limited şirket genel kurul kararının iptali için TTK'nın 445 vd. hükümlerinin uygulanacağını, iptali talep edilen 6 nolu kararın 06/04/2019 tarihinde alındığını, davanın ise 11/10/2019 tarihinde yasada ön görülen üç aylık hak düşürücü süre sona erdikten sonra açıldığını, davanın bu nedenle reddi gerektiğini, genel kurul kararlarının iptali davasının, şirket tüzel kişiliğine karşı açılacağını, genel kurul kararı iptali istemi ile açılan iş bu davada müvekkilinin taraf sıfatının bulunmadığını, kaldı ki müvekkilinin genel kurul toplantısının gündem maddelerinin oylanması aşamasına hastalandığı için katılamadığını, toplantıya oylarını temsilen temsilcilerinin katıldığını, TTK'nın 450. maddesi uyarınca oylamada hangi yönde oy kullanacaklarına ilişkin olarak müvekkili tarafından temsilcilere verilmiş bir talimat bulunmadığını, oylamaya katılan temsilcilerin müdürler kurulu tarafından kendilerine sunulan bilgi ve belgeler ışığında iradeleri doğrultusunda oy kullandıklarını, davanın öncelikle taraf sıfatı yokluğundan reddine karar verilmesini talep ettiklerini, haklarında açılmış bir sorumluluk davası bulunmadığından davacıların işbu davayı açmakta hukuki yararlarının olmadığını, müvekkilinin pay sahibi olarak bilgi alma ve inceleme hakkını kullanmasına da çeşitli şekillerde engel olunduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk derece mahkemesince iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davanın dava dışı şirketin genel kurulunda alınan genel kurul kararının iptali ve hükmen ibra istemine ilişkin olduğu, şirket genel kurulunda alınan kararın iptali davasında, şirket tüzel kişiliğinin yasal hasım olduğu, genel kurulda ibra etmeme yönünde oy kullanan ortağın hasım gösterilemeyeceği gerekçesiyle davanın taraf ehliyeti (pasif husumet) dava şartı nedeniyle usulden reddine karar verilmiştir.

Karara karşı davacılar vekilince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, somut olayda talebin dava dışı şirketin genel kurulunda alınan genel kurul kararının iptali ve hükmen ibra istemine ilişkin olduğu, anılan işlemle açılan davada davalı taraf sıfatının şirkete ait olacağı, bu nedenle ilk derece mahkemesince şirket genel kurulunda alınan kararın iptali davasında, şirket tüzel kişiliği yasal hasım olduğu, genel kurulda ibra etmeme yönünde oy kullanan ortağın hasım gösterilemeyeceği gerekçeleriyle davanın taraf ehliyeti (pasif husumet) dava şartı nedeniyle usulden reddine karar verilmesinin usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davacılar vekilinin istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

Karar, davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Karar, davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 26,30 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, 25/04/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6592, Karar No: 2019/8034, Tarih: 23.05.2019

**17. Ceza Dairesi         2018/6592 E.  ,  2019/8034 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanıklar hakkında hırsızlık suçundan verilen hükümler ve malen sorumlu Aytuğ Gölçe vekilinin araç müsaderesine yer olmadığına ilişkin hüküm temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü,

I-01 AN 95 Plakalı aracın müsaderesine ilişkin kurulan hükmün temyiz incelmesinde;

04.02.2015 tarihinde öğrenilen hükmü 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süresinden sonra 18.02.2015 tarihinde temyiz isteminde bulunan malen sorumlu Aytuğ Gökçek vekilinin temyiz talebinin anılan Yasa'nın 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; hırsızlık suçunun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Bir kısım sanıkların savunmalarına göre, olay günü saat 22.00'de kablo çalmaya karar verdikleri bir bucuk saat sonra suça konu kabloları kestikleri, suç tarihinde, güneşin saat 16.29 da battığı, 5237 sayılı TCK’nun 6-e maddesine göre saat 17.29'da gece sayılan zaman diliminin başladığı bu nedenle, hırsızlık suçunun gece vakti işlendiğinin anlaşılması karşısında; sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde 5237 sayılı TCK'nun 143. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeyerek eksik ceza tayini,

2-T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nun 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ..., sanık ... müdafii ve o yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 23.05.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1861, Karar No: 2024/2374, Tarih: 25.03.2024

**11. Hukuk Dairesi         2024/1861 E.  ,  2024/2374 K.**

**"İçtihat Metni"**

Esas No : 2024/1861

Karar No : 2024/2374

Esas No : 2024/1861

Karar No : 2024/2374

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi

HÜKÜM : Davanın reddi

TEMYİZ EDEN : Davacılar vekili

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 1. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 03.10.2019

SAYISI : 2017/19 E., 2019/797 K.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacılar vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir.

Adli yardım talebi temyiz yoluna başvuru sırasında istendiğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, davacılar vekilinin adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

Adli yardım 6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebini içeren dilekçe ile ekindeki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığı gibi adli yardım talebinde bulunan taraflardan bir kısmının şirket olup adli yardımdan yararlanabilecek tüzel kişilerden olmadığından, adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bu itibarla;

1.Hükmü veren Mahkeme tarafından 6100 sayılı Kanun’un 337 nci maddesi uyarınca;

a)Adli yardım talebinin reddine dair kararın, talebi reddedilen tarafa “6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 337 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tebliğinden itibaren bir hafta içinde mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edebileceği” şerhini içeren davetiye ile tebliğ edilmesi,

b)Adli yardım talebinde bulunan tarafın, ret kararına karşı itiraz etmesi hâlinde dosyanın itirazı incelemekle görevli Yargıtay 12. Hukuk Dairesine gönderilmek üzere Dairemize gönderilmesi,

2.Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 sayılı Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi uyarınca;

b)Adli yardım talebinde bulunan tarafın, ret kararına karşı itiraz etmesi hâlinde dosyanın itirazı incelemekle görevli Yargıtay 12. Hukuk Dairesine gönderilmek üzere Dairemize gönderilmesi,

2.Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 sayılı Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi uyarınca;

a)Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b)Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3.Verilen kesin süre içinde;

a)Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

b)Temyiz harçlarının tamamlanmaması sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren bir hafta içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra, dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

25.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20704, Karar No: 2016/13875, Tarih: 08.11.2016

**21. Hukuk Dairesi         2015/20704 E.  ,  2016/13875 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, Türkiye'deki sigortalılığı dikkat alınarak başvuru tarihi olan 05.11.2013 tarihinde emekliliğe ve yaşlılık aylığı bağlanmasına hak kazandığının tespitine, hak kazandığı tarihten itibaren ödenmeyen maaşlarının faiziyle tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 08/11/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

C.C
Yargıtay — Esas No: 2015/12173, Karar No: 2017/143, Tarih: 10.01.2017

**11. Hukuk Dairesi         2015/12173 E.  ,  2017/143 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 2.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 18/11/2014 tarih ve 2014/205-2014/256 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin üye yayınevlerinin haklarını korumak amacıyla, birliğe yapılan ihbar üzerine davalılara ait iş yerinde yapılan denetimde korsan kitap satışının yapıldığının tespit edildiğini, bu tespite rağmen davalıların korsan kitap satışına devam ettiğini, davalıların sahibi ve işleteni oldukları iş yerinde toplam 4 kez arama yapıldığını, her defasında korsan kitap tespit edildiğini ileri sürerek devam eden tecavüzlerin ref'i ile muhtemel tecavüzlerin men'ini, davalının korsan kitap satmak için açtığı iş yerlerinin kapatılmasına dair ihtiyati tedbir kararı verilmesini ve fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 1.000,00 TL maddi tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiş, yargılama sırasında talebini 48.645,00 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı ... vekili ve davalı ..., korsan kitap satmadıklarını, korsan olduğu tespit edilen kitapların okumak için iş yerinde bulundurulduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili ve davalı ..., korsan kitap satmadıklarını, korsan olduğu tespit edilen kitapların okumak için iş yerinde bulundurulduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacı tarafça Eroinle Dans, İz, Lüsyen, Serenad ve İsim Şehir Hayvan isimli eserlere ilişkin eser bildirim formunun sunulduğu ve yetki belgelerine ek olarak verilmiş eser formları ile davacı ... birliğinin yetkili kılındığının tevsik edildiği, davacının aktif dava ehliyetinin bulunduğu sabit olup, yapılan ihbar sonrasında davalılara ait iş yerinde korsan kitap satışının yapıldığının tespit edildiği, iş yerinde toplam dört kez yapılan aramada her defasında söz konusu kitapların bulunduğu, davacının...’in 22 ve 23. m. uyarınca çoğaltma ve yayma haklarının ihlal edildiği, ...’in 52. m. gereğince bu hakkın devralan davacı tarafından kullanılabileceği, 5 adet esere ilişkin davalı iş yerinin konumu, hitap ettiği kitle, bulunulan beldenin özellikleri, kitapların ve yazarların popülerliği, yasal baskı adetlerinin miktarı, davalı iş yerinde yakalanan kitapların sayıları ve dosyaya sunulan sözleşmeler ışığında Lüsyen isimli kitap için 11,799,00TL, ... isimli kitap için 11.178,00 TL, Eroinle Dans eseri için 7.866,00 TL, İsim Şehir Hayvan isimli eser için 10.350,00 TL, İz isimli eser için 7.452,00 TL telif bedeli hesaplandığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile 48.645,00 TL’nin dava tarihinden itibaren avans faiziyle davalılardan tahsiline, davalıların vaki tecavüzünün men’ine taraflar arasında farazi sözleşme kurulması nedeniyle sair taleplerin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı ...'in bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı ...'in bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2.700,31 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 10/01/2017 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

5846 sayılı Fikri ve Sanat Eserleri Kanun'un 68/1 maddesinde "Eserin, eser sahibinin izni olmadan çevrilmesi, sözleşme dışı veya sözleşmede belirtilen sayıdan fazla basılması diğer biçimde işlenmesi veya radyo, televizyon gibi araçlarla yayınlanması veya temsil edilmesi halinde, izni alınmamış eser sahibinin sözleşme yapılmış olması halinde isteyebileceği bedelin veya rayiç bedel itibariyle uğradığı zararın en çok üç kat fazlasını isteyebileceği" düzenlenmiş,

Aynı Yasa'nın 66/son maddesinde "tecavüzün şümulü, kusurun olup olmadığı ve ağırlığının takdir edileceği" öngörülmüş,

6088 sayılı Türk Borçlar Yasası'nın 51/1 maddesinde "Hakimin tazminatın kapsamını ve ödenme biçimini, durumun gereğini ve özellikle kusurun ağırlığını gözönüne alarak belirleyeceği" vaz'edilmiş,

Aynı Yasa'nın 66/son maddesinde "tecavüzün şümulü, kusurun olup olmadığı ve ağırlığının takdir edileceği" öngörülmüş,

6088 sayılı Türk Borçlar Yasası'nın 51/1 maddesinde "Hakimin tazminatın kapsamını ve ödenme biçimini, durumun gereğini ve özellikle kusurun ağırlığını gözönüne alarak belirleyeceği" vaz'edilmiş,

4721 sayılı Türk Medeni Kanun'un 4. maddesinde de "Kanun'un takdir yetkisi tanıdığı veya durumun gereklerini yada haklı sebepleri gözönünde tutmayı emrettiği konularda hakimin hukuka ve hakkaniyete göre karar vereceği" belirtilmiştir.

5846 sayılı Yasa'nın 68/1 maddesinde öngörülen sınırlama, mali haklara tecavüz halinde hak sahiplerinin dava yolu ile talep edebilecekleri azami had olup, yasa hükmü hakimin bu üst sınır ile bağlı olduğuna ilişkin bir düzenleme veya takdir yetkisine yönelik bir olumsuzluk taşımamaktadır.

Hakim, bu sınır içinde kalmak kaydıyla, açıklanan yasa hükümlerine göre somut gerekçelerle tazminatı takdir edecek ve gerekçesini de karar yerinde gösterecektir.

Somut uyuşmazlıkta, hakim, 5846 sayılı Yasa'nın 68/1 maddeleri gereğince, hiçbir değerlendirme yapmaksızın ve gerekçesini karar yerinde somut bir şekilde tartışmaksızın 3 katı maddi tazminata hükmetmiş olup mahkemenin bu şekilde gerçekleşen kabulü, 5846 sayılı Yasa'nın 68/1, 66/son, TBK 51/1 ve TMK 4. maddesi hükümlerine aykırı olduğundan bu yönden davalının temyiz isteminin kabulü ile kararın bozulması gerekirken yazılı şekilde onanmasına ilişkin sayın çoğunluk görüşüne karşıyım.
Yargıtay — Esas No: 2015/25655, Karar No: 2016/6625, Tarih: 04.04.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/25655 E.  ,  2016/6625 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Katılan ve tanığın ifadesi ile sanık savunmasına göre, sanığın, işletmiş olduğu büfenin önünde bir müşterisinin aracının trafik akışını engellediğini gören jandarma görevlisi katılanın uyarısı üzerine, araç sahibinin aracını kaldırdığı, devamında sanığın, bu duruma duyduğu sinirle ve önceye dayalı husumetlerinin varlığı nedeniyle tartıştığı katılana iddianamede belirtilen tehdit sözlerini söylediğinin anlaşılması karşısında, söylenen sözlerin, katılanın görevini engellemeye yönelik olmadığı ve eylemin TCK'nın 106/1. maddesinin son cümlesinde yer alan sair tehdit kapsamında kaldığı gözetilmeden, yerinde olmayan gerekçeyle görevi yaptırmamak için direnme soçundan hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve sanık ...'nın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 04/04/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16117, Karar No: 2014/28031, Tarih: 26.11.2014

**8. Ceza Dairesi         2013/16117 E.  ,  2014/28031 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Katılan vekilinin temyiz istemi üzerine yapılan incelemede;

Köy yoluna tecavüz suçundan açılan davada, suçun mağduru köy tüzel kişiliği olup suçtan doğrudan zarar görmeyen ...'ın davaya katılma hakkı bulunmadığı ve mahkeme tarafından katılma kararı verilmiş olmasıda hükmü temyiz hakkı vermeyeceği cihetle; yerel mahkeme tarafından aynı kanunun 315. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden, temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan temyiz isteminin reddine ilişkin kararın oybirliğiyle (ONANMASINA),

2- C.Savcısının temyiz istemi üzerine yapılan incelemede;

... ili Çine ilçesi .... Köyü ... parsel ile ... no'lu parseller arasında bulunan ve demir kapı konulmak suretiyle tecavüz edilen yolun kadastro paftasında kayalık ve çalılık olarak tescil harici bırakıldığı ve keşifte dinlenilen mahalli bilirkişi beyanlarından öteden beri köylünün ortak kullanımında olduğunun anlaşılması, ayrıca keşifte tanık sıfatıyla dinlenilen ... kapıyı kendisinin yaptırdığını beyan etmesi karşısında; ... hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan kamu davası açıldıktan sonra sanıkların hukuki durumlarının birlikte tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, C.Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş

olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 26.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.