muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/943, Karar No: 2023/288, Tarih: 29.03.2023

20. 554 sayılı KHK’nın 7 nci maddesi gereğince, bir tasarımın bilgilenmiş kullanıcı üzerinde bıraktığı genel izlenim ile diğer bir tasarımın böyle bir kullanıcıda bıraktığı genel izlenim arasında belirgin bir farklılık varsa o tasarım ayırt edici niteliğe sahiptir. Başka bir deyişle koruma talep edilen tasarımın ayırt edici niteliğinden bahsedilebilmesi için tasarımın bütününün önceki tasarımlara nazaran genel izlenim itibariyle farklı olduğu hissini uyandırması gerekir. Ayırt edicilik değerlendirmesinde markalardaki hedef tüketici kitlesinden farklı olarak “bilgilenmiş kullanıcı” kitlesinin görüşleri dikkate alınır. Bilgilenmiş kullanıcı o ürün grubunda uzman olan kişiler değil, ancak tasarıma konu ürünün kullanıcıları arasında bulunan ve genel kitleye nazaran ürünlerin dış görünüşüne değer veren yeteri kadar bilgi sahibi, titiz ve dikkatli kişilerdir.

21. Ayırt edici nitelik incelemesi, bir kalite testi olmayıp farklılık testidir. Bu nedenle bir tasarımın teknolojik ya da sanatsal açıdan diğerlerine göre daha düşük düzeyde olması onun ayırt ediciliğini etkilemez. Ayrıca ayırt edici nitelik araştırması yapılırken farklılıklara bakılmakla birlikte ağırlık, kıyaslanan tasarımların ortak özelliklerine verilecektir.

22. Her ne kadar mutlak yenilik ve ayırt edicilik unsurları tasarımı oluşturan temel şartlar olsa da 554 sayılı KHK döneminde tasarım başvuruları bu unsurlar incelenmeksizin yayımlanmaktaydı. Başka bir deyişle 554 sayılı KHK döneminde tasarım başvurularında TÜRKPATENT sadece şekli bir inceleme yapmakta; 554 sayılı KHK'nın 26 ve 28 inci maddelerinde gösterilen şekli bilgi ve belgelerin eksik olup olmadığını ve başvurunun 554 sayılı KHK'nın 3 üncü maddesinde belirtilen tasarım tanımına uygun olup olmadığını incelemekteydi. Tasarımın tesciline itiraz edilmesi üzerine ise TÜRKPATENT YİDK tarafından esasa ilişkin olarak inceleme yapılmakta, tescil edilen tasarımın mutlak yenilik ve ayırt edicilik unsurunun bulunup bulunmadığı araştırılmaktaydı. 6769 sayılı SMK’nın yürürlüğe girmesiyle birlikte TÜRKPATENT tarafından artık başvuru sırasında yenilik incelemesi resen yapılacaktır. Başka bir deyişle 6769 sayılı SMK’nın 64/6 maddesi gereğince TÜRKPATENT resen yaptığı araştırmada tasarımın yeni olmadığını belirlerse başvuruyu reddedecektir.

23. Hem 554 sayılı KHK döneminde tasarımın tesciline itiraz üzerine hem de 6769 sayılı SMK döneminde başvuru sırasında TÜRKPATENT'in yapması gereken yenilik incelemesi mutlak yenilik incelemesidir. Başka bir deyişle TÜRKPATENT itiraz dilekçesinde sunulan belge ve bilgiler haricinde resen mutlak yenilik incelemesi yapacak ve tasarımın aynısının, başvuru veya rüçhan tarihinden önce dünyanın herhangi bir yerinde kamuya sunulmuş olup olmadığını kendiliğinden araştıracaktır. Aynı şekilde hem TÜRKPATENT YİDK kararına itiraz davasında hem de 554 sayılı KHK'nın 43 üncü maddesi kapsamında açılan tasarımın hükümsüzlüğüne yönelik davalarda bilirkişiler dosya kapsamında yer alan bilgi ve belgeler haricinde de araştırma yaparak dava konusu tasarımın mutlak yenilik unsuruna sahip olup olmadığını belirleyeceklerdir. Zira patent, faydalı model ve tasarımlarda mutlak yenilik unsuru kamu düzenine ilişkin olduğundan hem TÜRKPATENT hem de mahkemeler tarafından mutlak yenilik incelemesinin resen yapılması zorunludur.

24. Öte yandan yukarıda da bahsedildiği üzere tasarımlar için mutlak yenilik unsurunun resen dikkate alınması gerekli ise de ayırt edicilik unsuru yönünden resen inceleme yapılması mümkün değildir. Zira tasarımlarda ayırt edicilik unsurunun kamu düzeniyle ilgisi bulunmamaktadır. Bu itibarla tasarımlar için mutlak yenilik kriteri benimsenmesi nedeniyle hem itiraz üzerine TÜRKPATENT hem de mahkeme tarafından bu yönün resen dikkate alınması gerekir ise de ayırt edicilik yönünden hem TÜRKPATENT'in hem de mahkemenin resen inceleme yapması mümkün değildir. Dolayısıyla ayırt edicilik unsuru yönünden yapılacak incelemede tarafların getirdiği bilgi ve belgeler kapsamında değerlendirme yapılabilecektir.

25. Hemen belirtilmelidir ki yenilik ve ayırt edicilik incelemesi, özel veya teknik bilgiyi gerektiren bir husus olması nedeniyle bilirkişi marifetiyle yapılması gerekmektedir. Başka bir deyişle yenilik ve ayırt edicilik unsurunun incelemesi genel bilgi veya tecrübeyle ya da hâkimlik mesleğinin gerektirdiği hukuki bilgiyle çözümlenmesi mümkün olmayan bir durumdur.

26. Yapılan açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; davacının 2013/05583 sayılı tasarım başvurusuna davalı şirket tarafından dava dışı ... Kapak Kalıp Ambalaj Makine ve San. Tic. Ltd. Şti.ye ait 2003/00329-1 sayılı tasarım dayanak gösterilerek yeni ve ayırt edici nitelikte olmadığından bahisle itiraz edildiği, itiraz üzerine YİDK kararı ile davacının başvuru konusu tasarımı ile davalı şirket tarafından itiraza gerekçe gösterilen tasarımın genel izlenim olarak benzer olduğu ve ayırt edici niteliğinin bulunmadığı gerekçesiyle tasarım tescilinin iptaline karar verildiği anlaşılmaktadır.

27. Mahkemece aldırılan bilirkişi raporunda, dava konusu tasarımın itiraza mesnet 2003/005583 sayılı tasarım karşısında ayırt edici olarak nitelenebileceği, ancak mutlak yenilik ölçüsü kapsamında yapılan araştırma ve değerlendirmeler sonucu dava konusu tasarımın yeni olmadığı yönünde görüş bildirilmiştir. Açıkça belirtilmemiş ise de bilirkişi raporunda, dava konusu tasarımın itiraz dilekçesinde sunulan bilgi ve belgeler karşısında yeni ve ayırt edici niteliğinin bulunduğu, ancak dosya kapsamı haricinde imkânlar ölçüsünde çeşitli internet sitelerinde yapılan mutlak yenilik araştırması neticesinde dava konusu tasarımın bu internet sitelerinde yer alan tasarımlar karşısında yeni olmadığı kanaatine varılmıştır.

28. Yukarıda da belirtildiği üzere bir tasarımın tescil edilebilmesi için 554 sayılı KHK'nın 6 ncı maddesi gereğince mutlak yenilik unsurunu taşıması ve 554 sayılı KHK'nın 7 nci maddesi gereğince ayırt edicilik unsurunun bulunması gerekmektedir. Dolayısıyla sadece YİDK kararına itiraz davasında değil, tasarım başvurusuna itiraz üzerine de YİDK tarafından mutlak yenilik incelemesi yapılması gerekir. Aksine itiraz üzerine YİDK tarafından sadece muteriz tarafından sunulan bilgi ve belgeler kapsamında yenilik incelemesi yapılacağına dair kabul, tasarım hukukunda mutlak yenilik unsurunun kamu düzenine ilişkin olması ilkesiyle bağdaşmaz.

29. Bu itibarla mahkemece, bilirkişi raporunda 554 sayılı KHK'nın aradığı şekilde mutlak yenilik incelemesi yapıldığı ve tasarımın mutlak yenilik unsuruna sahip olmadığının tespit edildiği gözetilerek esasında itiraz üzerine YİDK tarafından da mutlak yenilik incelemesinin muteriz tarafından sunulan bilgi ve belgeler haricinde de yapılması gerektiği kabul edilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekmektedir.

30. Hâl böyle olunca Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uymak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

IV. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı TÜRKPATENT vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3 üncü maddesi atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 429 uncu maddesi gereğince BOZULMASINA,

İstek hâlinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine,

Aynı Kanun’un 440 ıncı maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren on beş gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

29.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5199, Karar No: 2012/15295, Tarih: 17.09.2012

**11. Ceza Dairesi         2011/5199 E.  ,  2012/15295 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullaılması

HÜKÜM : Sanıkların, 5237 sayılı Yasanın 245/1, 35/2. maddelerine göre 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına

29.05.2006 tarihinde yakalanan sanık ...'nun kendisini ...olarak tanıttığı ve bu isim ile hakkında soruşturma işlemlerinin yürütülmesine, Pendik Cumhuriyet Başsavcılığının 03.08.2006 tarih ve 2006/1816 Esas sayılı iddianamesi ile diğer sanık ... ile kimlik bilgileri kullanılan ... hakkında kamu davasının açılmasına sebebiyet verdiği, yargılama devam ettiği sırada sanık ...'ın ...'a ait kimlik bilgilerini kullandığının anlaşılması üzerine Pendik Cumhuriyet Başsavcılığının 14.03.2007 gün ve 2006/1816 Esas sayılı ek iddianamesi ile sanık ... hakkında da aynı mahkemeye kamu davasının açıldığı mahkemece kimlik bilgileri kullanılan ...'ın 13.03.2007 tarihinde savunmasının alındığı ancak, hakkında 03.05.2007 tarihli celsede yakalama kararı verilen sanık ... ve 07.03.2007 tarihli celsede zorla getirilmesine karar verilen sanık ... ...'nun savunmaları alınmadan yargılamaya devam ile mahkumiyetlerine karar verilmek suretiyle 5271 sayılı CMK.nun 193 ve 147. maddelerine aykırı davranılması,

Yasaya aykırı, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 17.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19325, Karar No: 2014/4359, Tarih: 10.03.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/19325 E.  ,  2014/4359 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak ya da bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

Sanıklar ..., ..., ...’ın, ...’nde faaliyet gösteren ... Rehabilitasyon Merkezinde eğitim gören ve sanıklardan ... ile

Sanıklar ..., ..., ...’ın, ...’nde faaliyet gösteren ... Rehabilitasyon Merkezinde eğitim gören ve sanıklardan ... ile

...’in oğlu olan ...'ın, 16.02.2009 ile 03.03.2009 tarihleri arasında ...Askeri Deniz Hastanesi'nde tedavi olmasına rağmen, bu süre içerisinde rehabilitasyon merkezinde eğitim görmüş gibi adına fatura düzenleyerek haksız menfaat temin ettiklerinin iddia edildiği olayda; sanıklardan ..., ... ve ...’in birbirleriyle tutarlı aşamalardaki tüm savunmalarında ay sonunda toplu imza atılması nedeniyle o tarihler arasında...’ın eğitim görmediğinin gözden kaçırılarak sehven imzaladıklarını, daha sonra fark ettiklerinde eğitim merkezine ödenen parayı iade ettiklerini,...’ın normalde haftada iki gün ders alması gerekirken, ücret almadan diğer mesai günlerinde de derslere katılımını sağladıklarını belirterek suçlamaları kabul etmedikleri, aynı şekilde hiçbir menfaati bulunmayan ve ...’ın velisi sıfatıyla imza atan sanık ...’nin de günlere dikkat etmeden imzaladığını beyan ettiği, dosya kapsamından ...’ın 2009 yılının Şubat ayında on dersten üçünde, Mart ayında ise on dersten sadece birisinde olmadığı, imzaların toplu atılmış olması nedeniyle gözden kaçırılmasının normal olduğu, suçun ihbar edilmesinden önce alınan paranın kuruma iade edildiği, ...’a alması gerekenden ve devlet tarafından ödenen gün sayısından fazla eğitim verildiği hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanıkların suç işleme kastıyla hareket ettiklerine dair, cezalandırılmalarına yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gerekçesine dayanılarak verilen beraat kararlarında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 10.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2625, Karar No: 2015/28698, Tarih: 15.09.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/2625 E.  ,  2015/28698 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Edirne 3. Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur.Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda; Edirne İl Emniyet Müdürlüğü Asayiş Şubede görevli mağdurların sanığın eşini ve çocuklarını yaralandığını, olay çıkardığını haber almaları üzerine ........ plakalı resmi ekip aracı ile olay yerine gittikleri, bu esnada sanığın kendi evinin çatısına çıkarak eline geçirdiği kiremitleri aşağıda bulunan insanların üzerine fırlattığı, ekip otosunun geldiğini gören sanığın otonun üzerine çatıda bulunan bir kaç tane kiremidi fırlattığı, sanığın eylemi neticesinde ekip otosunun camlarında ve farında hasar meydana geldiği, bu suretle mala zarar verme suçunu işlediği anlaşılmakla, mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 15.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1877, Karar No: 2016/1667, Tarih: 22.02.2016

**23. Ceza Dairesi         2016/1877 E.  ,  2016/1667 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

... Tarım Kredi Kooperatifi üyesi olan katılanın, borcunu öğrenmek amacıyla anılan kooperatife gittiğinde, kendisi tarafından 2006 yılında 4910 litre mazot, 26 ton gübre ve 61 torba mısır tohumu satın aldığının göründüğü, ancak satın aldığı bu ürünlerin fazla gösterilmek suretiyle hesaplama yapıldığını iddia etmesi üzerine yürütülen soruşturma sonucunda; kooperatif müdürü olan sanığın, yapılamayan ürün satışlarına ilişkin katılanı borçlu göstermek suretiyle nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda;

Oluşa, sanığın savunmalarına, tanık anlatımlarına ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın, üzerine atılı olan suçu işlediğine ilişkin katılanın iddiasından başkaca, somut ve kesin bir delil elde edilememesi karşısında, kuşkudan sanık yararlanır ilkesi dikkate alınarak; sanığın beraatine dair kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 22.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6652, Karar No: 2017/8381, Tarih: 03.07.2017

**8. Ceza Dairesi         2017/6652 E.  ,  2017/8381 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Parada sahtecilik

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Hükmün sanığın yüzüne karşı usulüne uygun tefhim edildiği, gerekmediği halde 20.01.2017 tarihinde yapılan tebligatın sanığa yeni bir hak bahşetmeyeceği cihetle; yüzüne karşı verilen hükmü, CMUK.nun 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 23.01.2017 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince REDDİNE, 03.07.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/7129, Karar No: 2005/9405, Tarih: 12.12.2005

9. Ceza Dairesi 2005/7129 E., 2005/9405 K.

**9. Ceza Dairesi 2005/7129 E., 2005/9405 K.**

**- DENETİMLİ SERBESTLİK TEDBİRİNİN UYGULANMASI

- LEHE KANUN UYGULANMASI**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 314 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 53 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 58 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 62 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 63 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 221 ]

- 5252 S. TÜRK CEZA KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ŞEKLİ ... [ Madde 9 ]

- 5275 S. CEZA VE GÜVENLİK TEDBİRLERİNİN İNFAZI HAKKINDA ... "KANUN NO" - "R.G.NO" - "YAYIM TARİHİ"

**"İçtihat Metni"**

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCY.nın uygulama şekline ilişkin 5252 sayılı Yasa'nın 9. maddesi ile lehe hükümlerin derhal uygulanabileceği hallerde duruşma yapılmaksızın da karar verilebileceği hükmü getirilmiş ise de;

1- Yerel Mahkemece hükümlünün 5237 sayılı TCK.nun 314/2,53/1, 58/9, 62, 63, 3713 sayılı Kanun'un 5 ve 5275 sayılı Kanun'un 108/4. maddeleri gereğince 6 yıl 3 ay hapis cezası ile mahkumiyetine ilişkin temyiz konusu kararda takdirde kullanılmak suretiyle 5237 sayılı TCK.nun 221. maddesinin sanık hakkında uygulanmasına yer olmadığı hükmü tesis edildiği de nazara alındığında, somut olayda 5252 sayılı Yasa'nın 9. maddesinde öngörülen koşulların oluşmadığı gözetilmeden, taleple ilgili olarak duruşma açılarak karar verilmesi gerekirken, evrak üzerinden yapılan inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

2- Kabule göre;

Mükerrirlere özgü infaz rejimi ve denetimli serbestlik tedbirinin ne şekilde uygulanacağı süresi ve bu konuda karar verecek merci 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 108. maddesinde düzenlenmiş olup aynı maddenin 5. fıkrası ile de tekerrür dolayısıyla belirlenen denetim süresinde koşullu salıverilmeye ilişkin hükümlerin uygulanacağı hükme bağlanmıştır. Bu nedenlerle denetimli serbestlik tedbirinin süresinin infaz aşamasında 5275 sayılı Yasa hükümleri uyarınca tayin ve tesbiti gerektiği gözetilmeden, infazı kısıtlar biçimde 1 yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, hükümlü müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı (BOZULMASINA), 12.12.2005 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18338, Karar No: 2013/18100, Tarih: 02.12.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/18338 E.  ,  2013/18100 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Elatmanın önlenmesi

... ile ... aralarındaki elatmanın önlenmesi davasının reddine dair ... Anadolu 12. Sulh Hukuk Mahkemesi'nden verilen 28.03.2012 gün ve 474/375 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili, vekil edenine ait taşınmazın güney sınırının eski ... yolu olarak bilinen 27 nolu yerin 366 m2'lik bölümünü haricen satın ve devraldığını, bu yeri tel örgü ile çevirdiğini, davalının ise tel örgüye müdahale ederek kaldırdığını, bu alanı kendi arsasına dahil ettiğini açıklayarak vekil edenine ait yerinin zeminde tespit edilerek davalının o kısma müdahalesinin önlenilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, dava konusu yere davacının hiç zilyet olmadığını, TMK.nun 984. Maddesi uyarınca 2 ay ve her halde 1 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiğini açıklayarak davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, ispat edilmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Hüküm, davacı vekili tarafından dilekçesinde yazılı nedenlerle temyiz edilmiştir.

Toplanan deliller ve tüm dosya kapsamından; dava konusu taşınmaz 3116 numaralı parsel kapsamında kalmakta olup, 3156 nolu parselin ifrazı sonucu 21.4.2010 tarihinde ... adına tapuya tescil edilen bir yerdir. 3156 parsel ise 19.12.1996 tarihinde "hali arazi" olarak ... adına 6831 sayılı Orman Kanununun 2/B maddesi uyarınca yazılmıştır. Bu durumda; eldeki dava TMK'nun 984 ve devamı maddeleri kapsamında açılan zilyetliğin korunması isteğine ilişkindir. Dinlenen davalı tanıkları, davacının ileri sürdüğü müdahale olayının dava tarihinden 3-4 yıl önce gerçekleştiğini, davacının, davalıya ait yere kazık çaktırdığını bildirmişlerdir.

Dava dilekçesi kapsamı, dinlenen tanık beyanları bir bütün halinde birlikte değerlendirildiğinde: teknik bilirkişilerin krokisinde 1 numara ile gösterilen kısım hakkında zilyetliğin korunması isteği bakımından; davanın, 4721 sayılı TMK'nun 984. maddesinde öngörülen 2 ay ve 1 yıllık hak düşürücü süreler geçirildikten sonra açıldığı anlaşılmaktadır. Bu durumda, isteğin anılan sebeple reddine karar verilmesi gerekirken, işin esasına girilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz ise de; hüküm redde ilişkin olup sonucu itibariyle doğru görülmüştür.

Açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile sonucu itibariyle Usul ve Yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, HUMK'nun 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna ve 21,15 TL peşin harcın istek halinde davacıya iadesine 02.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi

NE