muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/16738, Karar No: 2023/3752, Tarih: 01.06.2023

B. Katılanlar Vekillerinin Temyiz İstemi

Özetle; sanık ve suça sürüklenen çocuğun atılı suçları işlediklerinin sabit olduğuna, raporlar arasındaki çelişkinin giderilmediğine, kararın bozulması istemine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

''...Sanık ... \*\*\* ile davaya katılan mağdure ... \*\*\*'ın olay tarihinden yaklaşık 2 yıl önce facebook isimli sosyal paylaşım sitesinde tanıştıkları, uzun bir süre bu site üzerinden karşılıklı sohbetlerde bulunarak bu suretle görüştükleri, bunun dışında sanık ... ile mağdurenin herhangi bir şekilde yüzyüze görüşmedikleri, bu süre içerisinde sanık ...'in vatani görevini yaparak Balıkesir iline geri döndüğü, yeniden facebook sitesi üzerinden sanık ... ile mağdurenin görüşmeye başlayarak ilk olarak olay tarihinden iki ay önce ilimiz çarşı merkezinde bulunan Şadırvan önünde buluşarak bir saat süreyle birlikte çarşıda gezdikleri, bu görüşmeden sonra sanık ...'in taksi şöförü olarak çalışmaya başlaması nedeniyle tarafların yine uzun bir süre birbiriyle görüşmedikleri, olay tarihi olan 2015 yılı Kasım ayı içerisinde tarafların beyanlarına göre tam olarak tespit edilemeyen bir günde yine sanık ... ile mağdure ...'in ilimiz çarşı merkezinde bulunan Paşa Cami civarında ikinci kez buluştukları, bir süre birlikte çarşı merkezinde gezdikten sonra hep birlikte kendi istekleriyle sanık ...'in yeğeni olan SSÇ ...'ın çarşı merkezinde Onur Düğün salonu yakınlarında bulunan eve gittikleri, evde SSÇ ...'ın da bulunduğu ve başka bir odada tek başına televizyon seyrediyor olduğu, sanık ... ile mağdure ...'in evde başka bir odaya geçerek yalnız başlarına sohbet ettikleri, ...'in rızasıyla Selim ile cinsel ilişkiye girdiği, Selim ile olan cinsel ilişkisi sona erdikten sonra ... ile rızasıyla cinsel ilişkiye girdiği mahkememizce kabul edilmiştir.

...

...

Mağdurenin celp edilen nüfus kaydına göre olay tarihinde 21 yaşında olduğunun anlaşıldığı, mağdure olay tarihlerinde sanık ...'in yalnız kaldıkları odada zorla kendisiyle organ sokmak suretiyle cinsel ilişkide bulunduğunu ifade etmiş ise de, olayın meydana geldiği evin il çarşı merkezinde çevresinde başkaca meskenlerin de bulunduğu işlek bir cadde üzerinde bir apartman dairesi olmasına göre mağdurenin çığlık atması-yardım talebinde bulunması-fereyan etmesi halinde çevrede olaya müdahale edecek insanlar bulunuyor olmasına göre mağdurenin olay esnasında böyle bir yardım çabası içerisine girmemiş olması, zorla kendisiyle cinsel ilişkide bulunulduğunu iddia eden mağdurenin bu olaydan anne ve babasına uzunca bir süre hiçbir şekilde bahsetmemesi ve sanık ... ile SSÇ ... ile görüşmeye devam ederek tecavüze uğradığını iddia ettiği eve tekrardan gitmesi, iddia konusu cebir yoluyla cinsel saldırı eyleminden sonra olaya ilişkin deliller henüz kaybolmamışken kolluk güçlerine başvurarak şikayette bulunması ve olaya ilişkin maddi delillerin toplanmasını sağlama imkanı varken olaydan çok uzun bir süre sonra şikayette bulunmaması, cinsel saldırı esnasında giydiği iç çamaşırlarını-elbiselerini olaydan sonra çamaşır makinasına atarak yıkamış olduğunu beyan etmiş olması, hususları hep birlikte değerlendirildiğinde;

Mağdure ...'in isnada konu anlatımlarının genel hayat tecrübelerine-hayatın olağan akışına uygun olmaması nedeniyle mahkememizce kabule şayan beyanlar olarak muteber görmemiş, bu nedenle mağdurenin beyanlarına itibar etme imkanı olayın oluş şekliyle örtüşür aksi yöndeki sanık-ssç savunmaları ve bu savunmalarla örtüşür tanık beyanları da (tanıklar ... \*\*\* ve ... \*\*\*) dikkate alındığında mümkün olmamıştır.

Mağdure ... olaydan uzunca bir zaman geçtikten sonra hamile olduğunu öğrenmesi üzerine şikayette bulunmuş ve cinsel ilişkinin/ilişkilerin zorla gerçekleştirildiğine beyan etmiştir. Sanık ... ve SSÇ ... ise, aşamalarda değişmeyen istikrarlı savunmalarında mağdurenin rızası dahilinde evlerine geldiğini ve mağdurenin kendi isteğiyle-herhangi bir şekilde zor kullanılmadan onunla cinsel ilişkiye girdiklerini savunmuşlardır ve olayın oluş şekline, isnat edilen suçun vehametine göre, suç delilleri ortadan kalktıktan uzunca bir zaman sonra şikayetin gerçekleştirilmiş olması hususları hep birlikte değerlendirildiğinde, sanıkların istikrarlı savunmalarının aksine ortada herhangi bir delil-somut kanıt bulunmadığı, tanıklar ... ve ...'in beyanlarının da aynı istikamette olduğu değerlendirilmekle, olay tarihlerinde sanık ... ve SSÇ ...'ın mağdurenin açık rızası dahilinde mağdure ile organ sokmak suretiyle cinsel ilişkide bulundukları sonucuna, mahkememizce varılmıştır.

Mağdure-davaya katılan ...'in sınırlı düzeyde zeka geriliğinin bulunduğu iddiasıyla ilgili yapılan mahkememiz incelemesinde;

Mağdure-davaya katılan ...'in sınırlı düzeyde zeka geriliğinin bulunduğu iddiasıyla ilgili yapılan mahkememiz incelemesinde;

Mağdure ...'in duruşmadaki kendi beyanı ile sanıklara bu rahatsızlığından herhangi bir şekilde bahsetmemiş olduğunun sabit olduğu, ATK 5.İhtisas Kurulunun 13/05/2016 tarihli nihai raporunda; 'mağdure ...'in sınır-hafif düzeyde zeka geriliği ve kısmi remisyonda affektif bozukluk tespit edildiği, tespit edilen bu psikiyatrik tablonun hekim olmayan tarafından anlaşılamayacağı,' tespit edilmiş olmakla tarafların beyanlarına göre sanık ...'in mağdure ... ile olay öncesinde sadece bir kez yüzyüze buluştuğu ve bir saat süreyle tarafların gezip sohbet ettikleri SSÇ ...'ın ise mağdure ...'i sadece olay günü evde görmüş olması hususu birlikte değerlendirildiğinde ve SSÇ - Sanığın aksi sabit olmamış savunmalarına göre, mağdure ...'in sınır düzeydeki zeka geriliğinin hekim olmayanlarca anlaşılamayacağı tespiti de dikkate alınarak, sanık ... ile SSÇ ...'ın olay esnasında mağdure ...'te zeka geriliği bulunuyor olduğunu bilmedikleri, sonucuna mahkememizce varılmıştır.

Olayın oluş şekline, mevcut delil durumuna göre, yargılama konusu cinsel ilişkinin tarafların karşılıklı rızalarıyla herhangi bir cebir-tehdit veya hile kullanılmadan özgür iradeleri dahilinde meydana geldiği sonucuna varılmakla, sanık ... ve SSÇ ...'ın üzerlerine atılı nitelikli cinsel saldırı suçunu yasal unsurlarının oluşmadığı kanaatine varılarak ayrı ayrı beraatlerine karar vermek gerekmiştir.

Sanık ... ile olay tarihinde 21 yaşında olan mağdure ...'in olay günü çarşı merkezinde buluştukları ve kendi istekleriyle - özgür iradeleriyle eve gittikleri, sanık ... ve SSÇ ...'ın mağdure ... ile karşılıklı rıza dahilinde bu evde cinsel ilişkide bulundukları mahkememizce sabıt kabul edilmekle, SSÇ ... hakkında cebir-tehdit ile kişiyi hürriyetinden alıkoymak suçundan açılmış kamu davasında, atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığı anlaşılmakla SSÇ ...'ın bu suçtan da ayrıca beraatine karar vermek gerekmiştir.

Sanık ... hakkında fuhuşa teşvik suçundan açılmış kamu davasında olay günü sanık ...'in mağdure ... ile rıza dahilinde cinsel ilişkide bulunduktan sonra saatin geç olması nedeniyle şöförlüğünü yaptığı takside çalışmak üzere evden dışarı çıktığı, mağdure ...'in evden ayrılmayarak SSÇ ... ile evde kalmaya devam ettiği sabit ise de, bunun dışında sanık ...'in olay günü mağdureyi veya SSÇ'yi fuhuşa teşvik ettiği yada onlara yer temin ettiği şeklinde yorumlanabilecek-atılı suçu oluşturabilecek herhangi bir eylem gerçekleştirildiğine dair sanığın savunmasının aksine herhangi bir somut delile ulaşılamadığı, bu haliyle sanığın eyleminin kuşkuda kaldığı, 'şüpheden sanık yararlanır' ilkesi doğrultusunda mevcut durumun sanık lehine yorumlanması gerektiği, bu haliyle sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair mahkumiyetine yeter derecede her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delillere ulaşılamadığı anlaşıldığından CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince sanığın beraatine karar vermek gerekmiş ve aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur. ''

şeklindedir.

IV. GEREKÇE

1. Olayın intikal şekli ve zamanı, savunma ile tüm dosya kapsamı karşısında sanık ve suça sürüklenen çocuk haklarında kurulan hükümlere yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde, hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan Bakanlık vekili ile katılanlar vekillerinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

3. Manisa Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi tarafından düzenlenen 01.04.2016 tarihli raporun içerik itibarıyla yetersiz oluşu nedeniyle Adli Tıp Kurumundan aldırılan 13.05.2016 tarihli raporun usulüne uygun olarak düzenlenmiş olması karşısında anılan rapora üstünlük tanınarak Tebliğname'deki düşünceye iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Balıkesir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.06.2016 tarihli ve 2016/89 Esas, 2016/188 Karar sayılı kararında katılan Bakanlık vekili ile katılanlar vekilleri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan Bakanlık vekili ile katılanlar vekillerinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15025, Karar No: 2014/11856, Tarih: 16.09.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/15025 E.  ,  2014/11856 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; davalının 27/10/2010 tarihinde... plakalı traktörü ile sol farı bozuk olduğu halde arkasına traktör römorku ve römorkunun arkasına da mibzer takarak trafiğe çıktığını, o sırada karşı yönden gelen müvekkilinin kullandığı ... plakalı aracın sol farı yanmayan traktörün şeridinin dışına taşan ve traktörden daha geniş mibzeri karanlıkta fark edemediğini, aracının sol ön tarafı ile mibzere çarptığını, Jandarma tarafından tutulan kaza tespit tutanağında asli kusurun müvekkiline verildiğini, ancak mibzerin genişliği düşünüldüğünde tespit tutanağının gerçeği yansıtmadığını, bu çarpma sonucu müvekkilinin aracında 3.894,40 TL maddi hasar ve 2000 TL değer kaybının meydana geldiğini, müvekkilinin yaralandığını hastaneye kaldırıldığını, müvekkilinin kazanın şokunu uzun süre atamadığını, psikolojik olarak çok yıprandığını, araçtaki değer kaybı olan 2.000 TL'nin, 3984,40 TL maddi hasarın, 2.000 TL manevi zarar olmak üzere 7.894,40 TL'nin tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili; hasara ve kusura itiraz ederek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlara ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kısmen kabulü ile dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte 1684,87 TL'nin maddi tazminatın ve 750 TL'nin manevi tazminatın tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 84,00 TL fazla alınan temyiz harcının temyiz eden davacıya geri verilmesine 16.9.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1201, Karar No: 2021/134, Tarih: 19.01.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/1201 E.  ,  2021/134 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 22.05.2019 tarih ve 2018/463 E. - 2019/177 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı ve davalı kurum vekilleri tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin tanınmış "Marea" ibareli, 29. sınıfta tescilli markanın sahibi olduğunu, davalı şirketçe 05.04.2013 tarihinde yapılan "MARE" ibareli, 29. ve 35. sınıf ürünleri içeren 2013/31508 başvuru numaralı marka tescil başvurusuna müvekkilinin anılan 2011/14478 nolu markası ile iltibas oluşturduğu gerekçesiyle yapılan itirazın nihai olarak Türk Patent YİDK tarafından, başvuru konusu 29. sınıf emtialar yönünden kısmen kabul edildiğini, ancak 35. sınıf emtialar yönünden reddedildiğini, kararın haksız ve hukuka aykırı olduğunu, başvuru konusu marka ile müvekkiline ait markanın, benzer emtialar için tescile konu edilmiş olduğunu, başvurunun tescilinin müvekkilinin markası ile iltibasa sebebiyet vereceğini ileri sürerek, Türk Patent YİDK’nın 2015/M-531 nolu kararının iptali ile başvuru markasının tescil edilmesi halinde hükümsüzlüğüne karar verilerek sicilden terkinini talep etmiştir.

Davalı Türk Patent vekili; davacıya ait marka ile dava konusu marka arasında YİDK kararı sonrasında 35. sınıftaki hizmetler yönünden iltibas oluşturacak nitelikte benzerliğin bulunmadığını, bu anlamda YİDK kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, ilk olarak davanın reddine dair verilen karar davacı vekilinin kararı istinaf etmesi üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesince incelenerek, istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiş; akabinde anılan karar yine davacı vekilince temyiz edilmekle Dairemizin 08.10.2018 tarih, 2017/761 E.- 2018/6101 K. sayılı ilamıyla bozulmuştur.

İlk derece mahkemesince, ilk olarak davanın reddine dair verilen karar davacı vekilinin kararı istinaf etmesi üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesince incelenerek, istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiş; akabinde anılan karar yine davacı vekilince temyiz edilmekle Dairemizin 08.10.2018 tarih, 2017/761 E.- 2018/6101 K. sayılı ilamıyla bozulmuştur.

İlk derece mahkemesince bozma ilamına uyularak yapılan yargılama ve tüm dosya kapsamına göre; davacının 29. sınıfta tescilli “MAREA” markalı mallarının davalının başvurusundaki gibi “MARE” hizmet markası ile satışa sunulması halinde ortalama tüketici kitlesinin her iki marka arasında idari, ekonomik veya işletmesel bir bağlantı bulunduğunu düşünme ve markaları karıştırma ihtimali bulunduğundan dava konusu edilen 2013/31508 sayılı markanın kapsamında yer alan 35.06 sınıftaki mağazacılık hizmetleri yönünden davanın kısmen kabulünün gerektiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, dava konusu 2015-M-531 sayılı YİDK kararının dava konusu edilen 2013/31508 sayılı markanın kapsamında yer alan 35.06 grup “Et, balık, kümes ve av hayvanlarının etleri ile her nevi işlenmiş et ürünleri. Kuru bakliyat. Hazır çorbalar, bulyonlar. Zeytin, zeytin ezmeleri. Süt ve süt ürünleri (tereyağı dahil). Yenilebilir bitkisel yağlar. Kurutulmuş, konservelenmiş, dondurulmuş, pişirilmiş, tütsülenmiş, salamura edilmiş her türlü meyve ve sebzeler. Kuru yemişler. Fındık ve fıstık ezmeleri, tahin. Yumurtalar, yumurta tozları... Patates cipsleri mallarının biraraya getirilmesi hizmetleri (belirlenen hizmetler parekende, toptan satış mağazaları, elektronik ortamlar, katalog ve benzeri diğer yöntemler ile sağlanabilir)” yönünden iptaline, dava konusu marka tescilli olmadığından hükümsüzlük talebi yönünden karar verilmesine yer olmadığına, diğer kısımlar yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı ve davalı Kurum vekilleri temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davacı ve davalı Kurum vekillerinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı ve davalı Kurum vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacı ve davalı Kurum'dan ayrı ayrı alınmasına, 19.01.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/27542, Karar No: 2013/7766, Tarih: 27.03.2013

**13. Hukuk Dairesi         2012/27542 E.  ,  2013/7766 K.**

**"İçtihat Metni"**

... Tohum A.Ş vekili avukat ... ile Tarım ve Köy İşleri Bakanlığı vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 9. Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 10.1.2012 tarih ve 650-514 sayılı hükmün Dairenin 3.10.2012 tarih ve 9937-21862 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK.nun 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, ve aynı kanunun 442 maddesi hükmünce 220.00 (ikiyüzyirmi) Lira para cezasının karar düzeltme isteyene yükletilmesine, 27.3.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/18198, Karar No: 2022/19719, Tarih: 13.10.2022

**4. Ceza Dairesi         2020/18198 E.  ,  2022/19719 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sanık ...’nın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 13/10/2022 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

(Muhalif)

KARŞI OY

Sayın çoğunluk ile aramızdaki uyuşmazlık sanığın yazı içeriğinin hakaret suçunu oluşturup oluşturmayacağı noktasındadır.

...’ta yaşayan, havadis ... isimli bir internet haber sitesinin yetkilisi olan, aynı sitede köşe yazarlığı yapan sanığın, ... Üniversitesi rektörü olan katılanın Ticaret Odasında yaptığı konuşmadan duyduğu rahatsızlık üzerine yargılama konusu yazıyı yazdığı anlaşılmaktadır.

5237 sayılı yasa 6. madde (g) bendinde basın ve yayın yolu deyiminin her türlü yazılı görsel işitsel ve elektronik kitle iletişim aracıyla yapılan yayınları kapsadığı belirtilmiştir. Bu nedenle sanık basın mensubu olup, söylenen sözlerin suç oluşturup oluşturmadığı ifade özgürlüğü ve katılanın şöhret ve haklarının korunması dengesi perspektifinde, basın özgürlüğü de gözetilerek Anayasa ve aihs hükümleri çerçevesinde değerlendirilmelidir.

Anayasa’nın “Düşünceyi açıklama ve yayma hürriyeti” kenar başlıklı 26. maddesi

“Herkes, düşünce ve kanaatlerini söz, yazı, resim veya başka yollarla tek başına veya toplu olarak açıklama ve yayma hakkına sahiptir. Bu ... resmi makamların müdahalesi olmaksızın haber veya fikir almak ya da vermek serbestliğini de kapsar. Bu fıkra hükmü, radyo, televizyon, sinema veya benzeri yollarla yapılan yayımların izin sistemine bağlanmasına engel değildir.

Anayasa’nın “Düşünceyi açıklama ve yayma hürriyeti” kenar başlıklı 26. maddesi

“Herkes, düşünce ve kanaatlerini söz, yazı, resim veya başka yollarla tek başına veya toplu olarak açıklama ve yayma hakkına sahiptir. Bu ... resmi makamların müdahalesi olmaksızın haber veya fikir almak ya da vermek serbestliğini de kapsar. Bu fıkra hükmü, radyo, televizyon, sinema veya benzeri yollarla yapılan yayımların izin sistemine bağlanmasına engel değildir.

Bu hürriyetlerin kullanılması, millî güvenlik, kamu düzeni, kamu güvenliği, Cumhuriyetin temel nitelikleri ve Devletin ülkesi ve milleti ile bölünmez bütünlüğünün korunması, suçların önlenmesi, suçluların cezalandırılması, Devlet sırrı olarak usulünce belirtilmiş bilgilerin açıklanmaması, başkalarının şöhret veya haklarının, özel ve aile hayatlarının yahut kanunun öngördüğü meslek sırlarının korunması veya yargılama görevinin gereğine uygun olarak yerine getirilmesi amaçlarıyla sınırlanabilir.

Düşünceyi açıklama ve yayma hürriyetinin kullanılmasında uygulanacak şekil, şart ve usuller kanunla düzenlenir.”

Anayasa’nın “Basın hürriyeti” kenar başlıklı 28. maddesinin ilgili kısmı:

“Basın hürdür, sansür edilemez… …

Devlet, basın ve haber alma hürriyetlerini sağlayacak tedbirleri alır.

Basın hürriyetinin sınırlanmasında, Anayasa'nın 26 ve 27 nci maddeleri hükümleri uygulanır.

Anayasa’nın 26. maddesinde ifade özgürlüğünün kullanımında başvurulabilecek araçlar “söz, yazı, resim veya başka yollar” olarak ifade edilmiş ve “başka yollar” ifadesiyle her türlü ifade aracının anayasal koruma altında olduğu gösterilmiştir. İfade özgürlüğü, Anayasa’da yer alan diğer hak ve özgürlüklerin önemli bir kısmını doğrudan etkiler. Gerçekten de gazete, dergi veya kitap biçiminde basın yayın yoluyla düşüncenin yayılmasının başlıca aracı olan TV de ifade özgürlüğünün kullanılma biçimlerinden biridir.