muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/200, Karar No: 2016/250, Tarih: 10.05.2016

Uyuşmazlık konusunda isabetli bir hukuki çözüme ulaşılabilmesi için; kast, olası kast, taksir ve bilinçli taksir kavramları üzerinde durulmasında fayda bulunmaktadır.

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 21. maddesi;

"1) Suçun oluşması kastın varlığına bağlıdır. Kast, suçun kanuni tanımındaki unsurların bilerek ve istenerek gerçekleştirilmesidir.

2) Kişinin, suçun kanuni tanımındaki unsurların gerçekleşebileceğini öngörmesine rağmen, fiili işlemesi halinde olası kast vardır" şeklinde düzenlenerek, birinci fıkranın ikinci cümlesinde doğrudan kast tanımlanmış, ikinci fıkrasında; öğreti ve uygulamada "dolaylı kast, belirli olmayan kast, gayrimuayyen kast, olursa olsun kastı" olarak da adlandırılan "olası kast" tanımına yer verilmiştir.

Buna göre, doğrudan kast; öngörülen ve suç teşkil eden fiili gerçekleştirmeye yönelik irade olup, kanunda suç olarak tanımlanmış eylemin bilerek ve istenerek gerçekleştirilmesi ile oluşur. Fail hareketinin kanuni tipi gerçekleştireceğini bilmesi ve istemesi halinde doğrudan kastla hareket etmiş olacak, buna karşın işlemiş olduğu fiilin muhtemel bazı neticeleri meydana getirebileceğini öngörmesine ve bu neticelerin gerçekleşmesini mümkün ve muhtemel olarak tasavvur etmesine rağmen muhtemel neticeyi kabullenerek fiili işlemesi halinde olası kast söz konusu olacaktır.

Olası kast ile doğrudan kast arasındaki farkı ortaya koyan en belirgin unsur, doğrudan kasttaki bilme unsurudur. Fail hareketinin kanuni tipi gerçekleştireceğini biliyorsa doğrudan kasıtla hareket ettiğinin kabulü gerekmektedir. Yine failin hareketiyle hedeflediği doğrudan neticelerle birlikte, hareketin zorunlu veya kaçınılmaz olarak ortaya çıkan sonuçları da, açıkça istenmese dahi doğrudan kastın kapsamı içinde değerlendirilmelidir. Belli bir sonucun gerçekleşmesine yönelik hareketin, günlük hayat tecrübelerine göre diğer bir kısım neticeleri de doğurması muhakkak ise, failin bu sonuçlar açısından da doğrudan kastla hareket ettiği kabul edilmelidir.

Olası kastı doğrudan kasttan ayıran diğer ölçüt; suçun kanuni tanımındaki unsurların gerçekleşmesinin muhakkak olmayıp, muhtemel olmasıdır. Fail, böyle bir durumda muhakkak değil ama, büyük bir ihtimalle gerçekleşecek olan neticenin meydana gelmesini kabullenmekte ve "olursa olsun" düşüncesi ile göze almakta; neticenin gerçekleşmemesi için herhangi bir çaba göstermemektedir. Olası kastta fiilin kanunda tanımlanan bir sonucun gerçekleşmesine neden olacağı muhtemel görülmesine karşın, bu neticenin meydana gelmesi fail tarafından kabul edilmektedir.

Kural olarak suç; ancak kastla, kanunda açıkça gösterilen hallerde ise taksirle işlenir. İstisnai bir kusurluluk şekli olan taksirde, failin cezalandırılabilmesi için mutlaka kanunda açık bir düzenleme bulunması gerekmektedir. TCK'nun 22/2. maddesinde taksir; "dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla bir davranışın, suçun yasal tanımında belirtilen neticesi öngörülmeyerek gerçekleştirilmesidir" şeklinde tanımlanmıştır.

Kural olarak suç; ancak kastla, kanunda açıkça gösterilen hallerde ise taksirle işlenir. İstisnai bir kusurluluk şekli olan taksirde, failin cezalandırılabilmesi için mutlaka kanunda açık bir düzenleme bulunması gerekmektedir. TCK'nun 22/2. maddesinde taksir; "dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla bir davranışın, suçun yasal tanımında belirtilen neticesi öngörülmeyerek gerçekleştirilmesidir" şeklinde tanımlanmıştır.

Ceza Genel Kurulunun birçok kararında vurgulandığı ve öğretide benimsendiği üzere, taksirin unsurları;

1- Fiilin taksirle işlenebilen bir suç olması,

2- Hareketin iradi olması,

3- Sonucun istenmemesi,

4- Hareket ile sonuç arasında nedensellik bağının bulunması,

5- Sonucun öngörülebilir olmasına rağmen öngörülmemiş olması,

Şeklinde kabul edilmektedir.

Taksirli suçlarda, gerek icrai, gerekse ihmali hareketin iradi olması ve meydana gelen neticenin öngörülebilir olması gerekmektedir. İradi bir davranış bulunmadığı takdirde taksirden bahsedilemeyeceği gibi, öngörülemeyecek bir sonucun gerçekleşmesi halinde de failin taksirli suçtan sorumluluğuna gidilemeyecektir.

Sonucun gerçekleşmesinde mağdurun taksirli davranışının da etkisinin olması halinde, diğer taksirli davranış nedensellik bağını kesmediği sürece bu durum, failin sorumluluğunu ortadan kaldırmayacağı gibi, taksirin niteliğini de değiştirmeyecektir. Türk Ceza Kanununda kusurun derecelendirilmesi suretiyle herhangi bir ceza indirimi söz konusu olmadığından, bu hal ancak temel cezanın tayininde dikkate alınabilecektir.

Türk Ceza Kanununda taksir; "basit" ve "bilinçli" taksir olarak ikili bir ayrıma tâbi tutulmuş, 22. maddesinin üçüncü fıkrasında bilinçli taksir; "kişinin öngördüğü neticeyi istememesine karşın, neticenin meydana gelmesi" şeklinde tanımlanmış, bu halde taksirli suça ilişkin cezanın üçte birden yarıya kadar arttırılacağı öngörülmüştür.

Basit taksir ile bilinçli taksir arasındaki ayırt edici ölçüt; basit taksirde failin öngörülebilir nitelikteki neticeyi öngörmemesi, bilinçli taksir halinde ise bu neticeyi öngörmüş olmasıdır.

Bilinçli taksirde gerçekleşen sonuç, fail tarafından öngörüldüğü halde istenmemiştir. Gerçekten neticeyi öngördüğü halde, şansına veya başka etkenlere, hatta kendi beceri veya bilgisine güvenerek hareket eden kimsenin tehlikelilik hali, bunu öngörememiş olan kimsenin tehlikelilik hali ile bir tutulamayacaktır. Neticeyi öngören kimse, ne olursa olsun bu sonucu meydana getirecek harekette bulunmamakla yükümlüdür.

Bilinçli taksirde gerçekleşen sonuç, fail tarafından öngörüldüğü halde istenmemiştir. Gerçekten neticeyi öngördüğü halde, şansına veya başka etkenlere, hatta kendi beceri veya bilgisine güvenerek hareket eden kimsenin tehlikelilik hali, bunu öngörememiş olan kimsenin tehlikelilik hali ile bir tutulamayacaktır. Neticeyi öngören kimse, ne olursa olsun bu sonucu meydana getirecek harekette bulunmamakla yükümlüdür.

Türk Ceza Kanununun 21. maddesinin ikinci fıkrasında; "öngörmesine rağmen, fiili işlemesi" şeklinde tanımlanıp başkaca ayırıcı unsura yer verilmeyen olası kast ile aynı kanunun 22. maddesinin üçüncü fıkrasında; "öngördüğü neticeyi istememesine karşın neticenin meydana gelmesi halinde bilinçli taksir vardır" biçiminde tanımlanan bilinçli taksirin karıştırılacağı hususu öğretide dile getirilmiş, kanun koyucu da madde metninde yer vermediği "kabullenme" ölçüsünü aynı maddenin gerekçesinde; "olası kast halinde suçun kanuni tanımında yer alan unsurlardan birinin somut olayda gerçekleşeceği öngörülmesine rağmen, kişi fiili işlemektedir, diğer bir deyişle, fail unsurların meydana gelmesini kabullenmektedir" şeklinde açıklamak suretiyle, olası kastı bilinçli taksirden ayıracak kıstası ortaya koymuştur.

Kast, olası kast, taksir ve bilinçli taksir arasındaki ilişkiyi kısaca özetlemek gerekirse; gerçekleşmesi muhakkak görünen neticenin failce bilinmesi ve istenmesi halinde doğrudan kast, öngörülen muhtemel neticenin meydana gelmesine kayıtsız kalınması durumunda olası kast, öngörülen muhtemel neticenin meydana gelmesinin istenmemesine rağmen objektif özen yükümlülüğüne aykırı hareket edilmek suretiyle sonucun meydana gelmesinin engellenemediği ahvalde bilinçli taksir, öngörülebilir neticenin objektif özen yükümlülüğüne aykırı hareket edilmiş olması nedeniyle öngörülmediği hallerde ise basit taksir söz konusu olacaktır.

Olası kast ile bilinçli taksir arasındaki ayırıcı ölçüleri ise yargısal kararlar ve öğretideki görüşlerden yararlanmak suretiyle şu şekilde belirlemek mümkündür: Gerek olası kast, gerekse bilinçli taksirde netice fail tarafından öngörülmektedir. Bilinçli taksirde, öngörülen neticenin gerçekleşmeyeceği ümit edilmekte, olası kastta ise bu netice fail tarafından göze alınmakta ve kabullenilmektedir. Olası kastta fail öngördüğü neticenin meydana gelmesini kabullenerek, sonucun meydana gelmemesi için herhangi bir önlem almazken, bilinçli taksirde fail neticeyi öngörmesine rağmen, şansa veya başka etkenlere, hatta kendi bilgi veya becerisine güvenerek öngörülen sonucun gerçekleşmeyeceği inancıyla hareket etmektedir.

Nitekim Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 31.03.2015 gün ve 619-80; 07.06.2011 gün ve 54-120 ile 06.07.2010 gün ve 51-162 sayılı kararlarında da bu hususlar vurgulanmıştır.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Nitekim Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 31.03.2015 gün ve 619-80; 07.06.2011 gün ve 54-120 ile 06.07.2010 gün ve 51-162 sayılı kararlarında da bu hususlar vurgulanmıştır.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Olay gecesi Trabzon-Giresun karayolu üzerinde seyir halindeyken Beşikdüzü ilçesi Adacık mahallesinde yer alan bölünmüş yolda ters yöne girerek emniyet şeridinde farları açık biçimde seyreden ve 2,70 promil alkollü olan sanığın, aynı yolda kendilerine ayrılmış kısımda seyreden katılan ...'ın aracına çarparak araçta bulunan katılanların yaralanmasına, ve Serpil'in ölümüne neden olduğu olayda; sanığın uyarıcı yön levhaları ve çizgilerin usulüne uygun olarak bulunduğu yolda, karşı yönden gelen trafik araçlarının kullandığı bölüme bilerek girdiği, ters yönde olduğunu bilmesine rağmen aracını sürmeye devam ettiği, karşı istikametten gelen bir araca çarparak yaralama ya da ölüme neden olabileceğini öngördüğü halde tecrübesine, şoförlük yeteneklerine, gece olması nedeniyle trafiğin az olacağına, özellikle de şansına ve karşı yönden gelenlerin kendilerini koruma yönünde dikkatli davranacaklarına güvendiği, böyle bir zanla objektif dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı hareket ederek öngördüğü ancak istemediği neticeye neden olduğu, meydana gelen sonucu kabullenmediği ve arzulamadığı anlaşılmaktadır.

Bu nedenle, gerçekleşmesini istemediği ancak öngördüğü sonucun meydana gelmesini engelleyecek şekilde objektif özen yükümlülüğüne uygun davranmayan sanığın bir kişinin ölümüne birden fazla kişinin yaralanmasına neden olma eyleminde bilinçli taksirle hareket ettiğinin kabulü gerekmektedir.

Bu itibarla, yerel mahkeme direnme gerekçesinin isabetli olduğuna, suç niteliği yönünden isabetli bulunan hükmün incelenmesi için dosyanın Özel Daireye gönderilmesine karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan sekiz Genel Kurul Üyesi; "sanığın eyleminin olası kastla öldürme ve olası kastla yaralama niteliğinde olduğundan yerel mahkeme direnme hükmünün bozulması gerektiği " düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Trabzon 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.09.2013 gün ve 115-125 sayılı direnme hükmünün suç niteliğinin belirlenmesi yönünden İSABETLİ OLDUĞUNA,

2- Hükmün sair yönlerinin incelenmesi için dosyanın Yargıtay 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.04.2016 tarihinde yapılan ilk müzakerede yasal çoğunluk sağlanamadığından 10.05.2016 tarihinde yapılan ikinci müzakerede oyçokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/981, Karar No: 2011/5190, Tarih: 17.10.2011

**8. Hukuk Dairesi         2011/981 E.  ,  2011/5190 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil

KARAR

Uyuşmazlık konusu ve tescili istenen taşınmazın dosya arasında bulunan orijinal kadastro paftasına göre orman zabıtlı yer olarak gösterildiğine, Hazine de cevap dilekçesiyle temyiz dilekçesinde dava konusu yerin taşlık-kayalık-çalılık yerlerden olduğunu savunduğuna göre hükme yöneltilen temyiz itirazlarını inceleme görevi Yüksek Yargıtay (20.) Hukuk Dairesine ait olmakla dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 17.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9674, Karar No: 2012/9513, Tarih: 18.09.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/9674 E.  ,  2012/9513 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı ve davalılar ..., ..., ..., ... Zirai İlaç Tohum Gübre Ziraat Pet. Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Hükmüne uyulan Dairemizin bozma ilamında özetle; dava konusu 7109 ada 16 parselde kayıtlı taşınmazla ilgili açılan tasarrufun iptali davasında iptal koşullarının ispatlanamaması nedeniyle davanın reddinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre bu parsele yönelik hükmün onanmasına, somut olayda ...'in ... ... Ltd. Şti.nin 1999-2006 yılları arasındaki vergi borcu nedeniyle ortak sıfatıyla sorumlu olduğu, hakkındaki takiplerin kesinleştiği, dava konusu 150 parselin 1/2 hissesinin 26/9/2009, 509 parselin 1/2 hissesinin 22/8/2002 tarihinde borçlarına karşılık... tarafından davalı ...'ya, onun tarafından ... Ltd. Şti'ne , şirket tarafından da davalı ...'a satıldığı, yapılan satışlara yönelik davanın reddinin isabetli olmadığı mevcut delillerden davalı ...'nın borçlunun durumunu ve amacını bilebilecek kişilerden olduğu dolayısıyla lehine yapılan tasarrufun, tasarruf tarihine kadar olan alacak ve ferileriyle sınırlı olarak 6183 sayılı yasanın 30. maddesine göre iptaline, yine ... ile ... Ltd. Şti., şirket ile davalı

... arasındaki tasarruflarında aynı madde kapsamında değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gereğine değinilmiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan deliller ve bozma ilamı doğrultusunda, Adana Vergi Dairesinin 26/5/2011 tarihli yazısında davalı borçlu ...'in davacı kuruma borcu kalmadığı anlaşıldığından davanın konusuz kaldığı gerekçesiyle davaya konu 150 ve 509 parsellerle ilgili dava konusuz kaldığından bu konuda karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalılar ..., ..., ..., ... Zirai İlaç Tohum Gübre Ziraat Pet. Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, İİK 277 ve devamı maddeleri gereğince açılmış tasarrufun iptali istemine ilişkindir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün, davalılar ..., ..., ..., ... Zirai İlaç Tohum Gübre Ziraat Pet. Tic. Ltd. Şti. vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

Dava, İİK 277 ve devamı maddeleri gereğince açılmış tasarrufun iptali istemine ilişkindir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün, davalılar ..., ..., ..., ... Zirai İlaç Tohum Gübre Ziraat Pet. Tic. Ltd. Şti. vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Gelir İdaresi Başkanlığı Adana Vergi Dairesi Başkanlığı Yüreğir Vergi Dairesi Müdürlüğünün 26.5.2011 tarihli yazısından davalı borçlu ...'in kanuni temsilciliğinden ve % 30 hissesi oranında ki vergi borcunu ödediği, ...'in ... ... Tarım Ürünleri Ltd.Şti ortaklığı ve temsilciliğinden dolayı 25.5.2011 tarihi itibarıyla vadesi geçmiş vergi borcunun bulunmadığı belirtildiğinden konusu kalmayan dava hakkında karar verilmesine yerolmadığına hükmedilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak bu durumda maktu karar ilam harcı alınması ve ayrıca 1136 Sayılı Avukatlık Kanununun 168.maddesinde değişiklik yapan 5904 Sayılı Yasanın 35.maddesi “6183 sayılı Yasanın uygulanmasından doğan her türlü davalar için avukatlık ücreti tutarı maktu olarak belirlenir”. Hükmü gereğince davacı yararına maktu vekalet ücreti takdiri gerekirken karar ilam harcının nisbi hesaplanması ve davacı yararına nisbi vekalet ücreti takdir edilmesi doğru değil bozma nedeni ise de yapılan yanlışlığının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden hükmün harç ve vekalet ücreti yönün-

den 6100 sayılı HMK'nın geçici 3/2 maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK'nun 438/7. maddesi gereğince düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm, hükmü temyiz eden davalılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün 2 nolu bendinin tamamen hükümden çıkarılarak yerine “21,15 TL maktu karar ilam harcının davalılar ..., ..., ... Ltd. Şti. ve ...'den müşterek ve müteselsilen tahsili ile Hazineye irat kaydına” ibaresinin yazılmasına ve 3.bendindeki “...9.503,44 TL nispi vekalet ücretinin ...”ibaresinin çıkarılarak yerine “...1.200,00 TL maktu vekalet ücretinin..." ibaresinin yazılmasına hükmün değiştirilmiş bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi uyarınca davacıdan harç alınmamasına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden ..., ..., ..., ... Zirai İlaç Tohum Gübre Ziraat Pet. Tic. Ltd. Şti.'ne geri verilmesine 18.9.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10405, Karar No: 2011/2752, Tarih: 15.03.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/10405 E.  ,  2011/2752 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

VEKİLİ: AV.AHMET KARAKURT

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 2.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 15.05.2009 tarih ve 2008/364 - 2009/260 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin, davalı kooperatifin ortağı ...'ndan 27.12.2007 tarihli kooperatif hisse devir sözleşmesi ile kooperatif ortaklığını devraldığını, bu durumun ihtarname ile davalı kooperatife bildirildiğini ve kooperatif ortaklığına kabul ve tescilinin talep edildiğini, bu talebinin davalı tarafından devir işlemlerinde muvazaalı bir durumun söz konusu olduğu, hissesi devralınan ...'na hissesini devreden ...'in devir sözleşmesini feshettiği, bu nedenle ortada hukuki bir sorun olduğu gerekçesiyle reddediğini, kooperatif ortaklığını usulüne uygun bir şekilde devrala vu bu durumu kooperatife bildiren, kooperatif anasözleşmesine göre ortak olma şartlarını taşıyan müvekkilinin ortaklığa kabul edilmemesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek, müvekkilinin davalı kooperatifin ortağı olduğunun tespitine, ortaklığının pay defterine işlenmesine ve kooperatif kayıtlarına tescili ile ortaklık haklarından faydalandırılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacının davalı kooperatifin ortaklığını, 5 nolu ortak ...'ndan 27.12.2007 tarihli noterde düzenlenmiş hisse devir sözleşmesi ile devraldığı, bu hususta davalı kooperatife ihtarname gönderdiği, kooperatifin ise hisseyi devreden ...'nun ortaklığı 11.12.2007 tarihinde ...'den devralmış olduğunu, 13.12.2007 tarihinde ...'in kendilerine Hakan'la olan devir sözleşmesini feshettiğine ilişkin ihtarname çektiğini, davacıya devir yapan kişinin hukuken üye olmaması nedeni ile davacıya yaptığı devir sözleşmesinin geçersiz olduğunu bildirdiği, ancak ...'nun davalı kooperatifin ortağı olduğu ve bu ortaklığını geçerli bir devir sözleşmesi ile davacıya devrettiği, pay devir sözleşmesinin noterden düzenlendiği ve aksi kanıtlanıncaya kadar geçerli resmi belge niteliğinde bulunması karşısında pay devredenin davada taraf olmasının gerekmediği, mevcut

devir sözleşmesi gereğince davacının davalı kooperatifin ortağı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, davacının davalı kooperatifin 5 nolu ortağı olduğunun tespitine, ortaklık haklarından faydalandırılmasına, ortaklığın kooperatif kayıtlarına tesciline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

devir sözleşmesi gereğince davacının davalı kooperatifin ortağı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, davacının davalı kooperatifin 5 nolu ortağı olduğunun tespitine, ortaklık haklarından faydalandırılmasına, ortaklığın kooperatif kayıtlarına tesciline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, davacının kooperatif ortaklığını davalı kooperatifin yönetim kurulu kararıyla ortaklığa kabul edilen ...'ndan devralmasına, sözkonusu ortaklığı ilk devreden ortak ...'in, davacıya ortaklığı devreden kişiye karşı devir sözleşmesinin feshi davası açtığının savunulmamasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 02,80 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 15.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21954, Karar No: 2013/26811, Tarih: 31.10.2013

**4. Ceza Dairesi         2012/21954 E.  ,  2013/26811 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Düşme

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın müştekiyi "ağzını burnunu dağıtırım" biçimindeki sözlerle tehdit ettiğinin kabul edilmesi karşısında, tehdit sözlerinin kişinin vücut dokunulmazlığına yönelik ve TCK'nın 106/1-1. cümlesine ... nitelikte olduğu, kovuşturulmasının şikayete bağlı olmadığı gözetilmeden, şikayetten vazgeçme nedeniyle düşme kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 31/10/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7484, Karar No: 2016/7284, Tarih: 06.09.2016

**5. Ceza Dairesi         2016/7484 E.  ,  2016/7284 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kasten yaralama suçundan sanıklar ... ve ...'nın yapılan yargılanmaları sırasında; Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesiyle Tekirdağ 4. Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanıkların üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Tekirdağ 4. Asliye Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 31/03/2016 gün ve 2016/69 E. 2016/100 K. sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 06/09/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.