muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/4723, Karar No: 2024/968, Tarih: 12.02.2024

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı şirket vekili ve davalı TÜRKPATENT vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davalı Şirket vekili temyiz dilekçesinde özetle; ortada tescil edilmiş bir marka bulunmadığını, hükümsüzlük davasını açmayı gerektirecek hukuki yarar bulunmadığını, mahkemece bu husus dikkate alınarak karar verilmesine yer olmadığına karar verildiğini, buna rağmen müvekkilini vekalet ücretinden sorumlu tuttuğunu, bu işlemin yasaya aykırı kısmının TÜRKPATENT tarafından gerçekleştirildiğini, davanın açılmasına müvekkilin sebebiyet vermediğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

2.Davalı TÜRKPATENT vekili temyiz dilekçesinde özetle; 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin birinci fıkrası kapsamında tescil engelinden söz edebilmek için mal ve hizmetlerin benzer olması ve iltibas koşullarının bir arada yer alması gerektiğini, davalının markası ile davacı markası arasında ortalama tüketici nezdinde markalar arasında görsel, işitsel ve kavramsal düzeyde karıştırılma ihtimalinin bulunmadığını, her iki marka arasında farklılıklar bulunduğunu, markalar arasında bütüncül algı çerçevesinde farklı kaynaklardan gelen birbirinden farklı markalar olarak algılanabileceğinin açıkça görüldüğünü, somut olayda 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin beşinci fıkrası koşullarının da oluşmadığını, verilen Kurum kararının usule uygun olduğunu belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, YİDK kararının iptali ve markanın hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 ... maddeleri.

2. 6769 sayılı Sınai ve Mülkiyet Kanunu'n 6 ncı maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 ... maddesinde yer ... sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı şirket ile davalı Kurum vekillerince temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

12.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2306, Karar No: 2020/2462, Tarih: 03.06.2020

**20. Ceza Dairesi         2019/2306 E.  ,  2020/2462 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : YALVAÇ Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kişilerin hayatını ve sağlığını tehlikeye sokacak biçimde ilaç yapma veya satma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; sanık tarafından, epilepsi hastası olan ve olay tarihinde evinde sıcak su borusunun patlaması sonucu vücudunda 2. ve 3. derece yanıklar oluşan ve buna bağlı olarak ölen ...’ın vücuduna sürdüğü iddia edilen kremin insan sağlığa zararlı olduğuna dair “Kişilerin hayatını ve sağlığını tehlikeye sokacak biçimde ilaç” niteliğinde olup olmadığı hususunda uzman kişi ya da kurumlar tarafından düzenlenmiş bir rapor bulunmadığı, soruşturma aşamasında krem bulunamadığı için rapor aldırma imkanının da olmadığı, sanığın savunmasının aksine atılı suçu işlediğine ilişkin kuşku sınırlarını aşan yeterli ve kesin delil bulunmadığı gözetilmeden, atılı suçtan beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 03.06.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25291, Karar No: 2014/18759, Tarih: 10.06.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/25291 E.  ,  2014/18759 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANTALYA 2. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 22/02/2012

NUMARASI : 2006/1083-2012/66

DAVA :Taraflar arasındaki, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, 4 aylık ücret, işe başlatmama tazminatı, izin ücreti, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti ile genel tatil ücreti, % 5 fazla ödeme alacağı, ikramiye ile prim alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hüküm süresi içinde temyizen incelenmesi taraflar avukatlarınca istenilmesi ve davalı avukatınca da duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 10.06.2014 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına Avukat B. K. ile karşı taraf asil H.. D.. ile adına Avukat M.T. geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı gazeteci açmış olduğu bu davada, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, dört aylık ücret alacağı, işe başlatmama tazminatı, izin ücreti alacağı, fazla mesai ücreti, hafta tatili ve genel tatil ücreti alacağı, %5 fazla ödeme alacağı, ikramiye ve prim alacağının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı işveren, işe iade kararı üzerine çağrıya rağmen davacının işe başlamadığını savunmuş, diğer işçilik alacaklarına da hak kazanılamadığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, ikramiye ve prim dışındaki alacakların kabulüne karar verilmiştir.

Kararı yasal süresi içinde taraflar temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Basın İş Kanununda bazı işçilik alacakları için öngörülen günlük yüzde beş fazla ödeme tutarlarından indirim konusunda taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

5953 sayılı Basın Mesleğinde Çalışanlarla Çalıştıranlar Arasındaki Münasebetlerin Tanzimi Hakkında Kanunun 14 üncü maddesinde bahsedilen ücret ile Ek 1 inci maddesinde sözü edilen hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatillerle yapılan çalışma ücretlerinin gününde ödenmemesi halinde günlük yüzde beş fazlasıyla ödeneceği hükme bağlanmıştır. Anılan düzenlemelerde sözü edilen alacaklar için ödeme tarihi de belirlenmiş olmakla, yüzde beş fazla ödemeye hak kazanmak için işverenin ayrıca temerrüde düşürülmesi de gerekmez.

5953 sayılı Yasada bir kısım işçilik alacakları için öngörülen günlük yüzde beş fazlasıyla ödeme kuralının mahiyeti tartışmalara neden olmuş ve özellikle indirim uygulanıp uygulanamayacağı sorunu ortaya çıkmıştır. Konu, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kuruluna intikal ettirilmiş ve 1973/4-6 sayılı içtihadı birleştirme kararında yüzde beş fazla ödeme parasının önce niteliği üzerinde durulmuş, faiz ya da tazminat olmadığı, uyulması zorunlu bir kamu hükmü olduğu kararda belirtilmiştir. Bahsi Geçen Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu Kararında, günlük yüzde beş fazlasıyla ödeme kuralının yüksek oran bir oran içermesi sebebiyle vaktinde ödenmeyen ücretler bakımından karşılıklı kusur durumları gözetilerek Borçlar Kanununun 44 üncü maddesi uyarınca bir indirime gidilmesi gerektiği kabul edilmiştir.

Borçlar Kanunun 44 üncü maddesinde, “Mutazarrır olan taraf zarara razı olduğu yahut kendisinin fiili zararın ihdasına veya zararın tezayüdüne yardım ettiği ve zararı yapan şahsın hal ve mevkiini ağırlaştırdığı takdirde hakim, zarar ve ziyan miktarını tenkis yahut zarar ve ziyan hükmünden sarfınazar edebilir. Eğer zarar kasden veya ağır bir ihmal veya tedbirsizlikle yapılmamış olduğu ve tazmini de borçluyu müzayakaya maruz bıraktığı takdirde hakim, hakkaniyete tevfikan zarar ve ziyanı tenkis edebilir” şeklinde düzenlemeye yer verilmiş olmakla, Dairemiz anılan hüküm paralelinde günlük yüzde beş fazla ödemelerden indirime gitmektedir. İndirim oranının tespitinde gazetecinin fazla çalışma saatleriyle ilgili talepleri yönünden gecikilen süre, hesaplamaya konu olan asıl alacak tutarları ve günlük yüzde beş fazlasının belirlenen miktarı da gözetilmektedir.

5953 sayılı Kanunda bazı alacakların gününde ödenmemesi halinde günlük yüzde beş fazlasıyla ödenmesi gerektiği yönündeki düzenlemenin amacı, gazetecinin ücret ve diğer bazı işçilik alacaklarını güvence altına almak ve kitleleri doğru bilgilendirme gibi önemli bir görevi de olan gazeteciye belli bir oranda iş güvencesi sağlamaktır. Gerçekten gazetecinin emeğinin karşılığı olan hakları yeterince güvence altına alınmadığı taktirde, göreviyle ilgili konularda bağımsızlığı ve hatta tarafsızlığından söz edilemez. Bu nedenle yasakoyucu gazeteciler yönünden ücret ve bazı diğer hakları koruma çabası içine girmiştir. Düzenleme ile hedeflenen amaç, gazetecinin ücret ve diğer işçilik haklarının gününde ödenmesini sağlamaktır. İşverenin yasa hükmüne uyması durumunda günlük yüzde beş fazla ödeme bakımından bir yaptırım gündeme gelmez. Buna karşın ödemelerin gecikmesi halinde günlük yüzde beş fazla ödeme kuralı yıllık % 1825 oranına karşılık geldiğinden, kısa süre içinde önemli miktara ulaşabilmektedir. Söz konusu hüküm gazeteci yönünden de bir zenginleşme aracı olarak kullanılmamalıdır.

5953 sayılı Kanunda öngörülen bazı alacakların gününde ödenmemesi halinde günlük yüzde beş fazlasıyla ödeneceğine dair kuralın Anayasa’ya aykırılığı itiraz olarak ileri sürülmüştür. Anayasa Mahkemesinin 12.8.2008 gün ve 2005/28 E, 2008/122 K. sayılı kararında, ücret ve fazla çalışma ücretlerin gününde ödenmeme koşuluna bağlı olan söz konusu yaptırımın, kamuoyunu doğru bilgilendirme görevi olan gazetecileri işverene karşı koruma amacını taşıdığı ve gazetecilerin basın özgürlüğünün sağlanması noktasında önemli bir işlev gördüğü açıklanmış ve aykırılık istemi oybirliği ile reddedilmiştir.

Fazla saatlerde çalışma karşılığı olan asıl alacaklardan yapılan indirim oranında günlük yüzde beş fazla ödeme miktarlarının da indirilmesi gerektiği açıktır. Günlük yüzde beş fazla ödeme miktarları, gerçekleşen ve kabulü gereken asıl alacak miktarlarının gününde ödenmemesinden kaynaklanmış olmakla, günlük yüzde beş fazlasının da doğrudan hüküm altına alınan asıl alacak miktarlarına göre tespiti gerekir. Bundan başka yukarıda sözü edilen gerekçelerle günlük yüzde beş fazla ödeme tutarlarından oransal indirime gidilmelidir.

Somut olayda davacının hak kazandığı fazla çalışma ücreti 15.922,91 TL, hafta tatili ücreti ise 11.688,75 TL olarak belirlenerek sözü edilen miktarlar hükme esas alınmıştır. Aynı alacakların gününde ödenmemesinden kaynaklanana yüzde beş fazla ödeme tutarları ise % 80 oranında yapılan indirimden sonra 126.694,96 TL olarak hüküm altına alınmıştır. Hesaplamaya esas olan yıllar ve buna göre gecikme süresi ile alacak miktarları dikkate alındığında yüzde beş fazla ödeme tutarlarından yapılan indirim yetersizdir. İndirim oranı % 85 olarak belirlenmeli ve sonucuna göre yüzde beş fazla ödemeye dair istek yönünden karar verilmelidir.

Dört aylık boşta geçen süre ücreti bakımından günlük yüzde beş fazla ödeme tutarından da % 85 oranda indirime gidilerek hüküm kurulmalıdır.

3-Yüzde beş fazla ödemeye dair alacaklar bakımından faiz istendiği halde bu yönde karar verilmemiş olması hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, davalı yararına takdir edilen 1.100.00 TL.duruşma avukatlık parasının davacıya, davacı yararına takdir edilen 1.100.00 TL.duruşma avukatlık parasının da davalıya yükletilmesine peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 10.06.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10949, Karar No: 2018/5292, Tarih: 19.11.2018

**20. Ceza Dairesi         2015/10949 E.  ,  2018/5292 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARLA

İLGİLİ BİLGİLER

Mahkeme ... Ağır Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi – Numarası : 12/11/2012-2012/122 esas ve 2012/163 karar

Suç : Uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1-) 26/04/2012 tarihli olayda, sanığın ele geçen uyuşturucu maddenin kendisine ait olmadığını savunması, uyuşturucunun paketlendiği mavi renkli naylon poşet dış yüzeyinde tespit edilen F8 numaralı parmak izinin otobüs muavini olan ve tanık olarak dinlenen.... 'un sağ el baş parmağına, dosya arasında bulunan arama ve el koyma tutunağında belirtildiği üzere, otobüs muavini tarafından çöpte bulunan ve sonradan getirilen şeffaf naylon poşet dış yüzeyinde tespit edilen F1ve F2 numaralı parmak izlerinin sanığın sol el orta parmağına, F4 numaralı parmak izinin sanığın sol el baş parmağına ait olduğunun dosya kapsamında bulunan .... Jandarma Bölge Kriminal Laboratuvar Amirliği'nce düzenlenmiş 04.05.2012 tarihli uzmanlık raporunda belirtilmiş olması karşısında; suçun sübutuna gerekçe gösterilen ve kollukta dinlenen otobüs şoförü... , muavin ... ve otobüste yolcu olarak bulunan .... 'nün duruşmaya çağrılıp, bilgi ve görgülerine başvurularak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-) Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 19.11.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/26280, Karar No: 2022/4757, Tarih: 16.03.2022

**2. Ceza Dairesi         2020/26280 E.  ,  2022/4757 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve nitelikli hırsızlık suçundan verilen 1 yıl hapis cezasına ilişkin Trabzon 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 19/03/2013 tarihli ve 2013/154 Esas, 2014/156 Karar sayılı ilamı tekerrüre esas olduğu halde, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Caminin şadırvanında bulunan parfüm, kolonya ve tespihin çalınması şeklinde gerçekleşen eylemde, dosya kapsamından anlaşılamaması nedeniyle mahallinde keşif yapılarak şadırvanın bulunduğu yerin etrafı çevrili eklenti niteliğinde bir yer olup olmadığı tespit edilerek eklenti olduğunun tespiti halinde sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h maddesinde düzenlenen suçu, eklenti olmadığının tespiti halinde ise aynı Kanun'un 142/1-a maddesine uyan suçu oluşturacağı gözetilmeden eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Suça konu tespih, parfüm ve kolonyanın değerine ilişkin dosya içerisinde herhangi bir değer tespit tutanağının bulunmadığının anlaşılması karşısında; çalınan eşyaların suç tarihindeki değeri araştırılıp tespit edilerek, sonucuna göre sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3- Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan kısa kararda TCK’nın 142/1-b maddesinden mahkumiyet hükmü kurulması, gerekçeli kararda ise aynı yasanın 142/1-a maddesinden mahkumiyet hükmü kurması karşısında;kısa karar ve gerekçeli kararın arasında çelişki oluşturulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 16/03/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4968, Karar No: 2024/1277, Tarih: 20.02.2024

**11. Hukuk Dairesi         2022/4968 E.  ,  2024/1277 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/956 Esas, 2022/364 Karar

DAVA TARİHİ :

HÜKÜM : Davanın kısmen kabulü

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/215 E., 2020/115 K.

Taraflar arasındaki marka hükümsüzlüğü davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili Şirketin yaklaşık 40 yıl önce kurulduğunu, önceleri "CEBECİ" ismi ve markası altında projeler üreten müvekkilinin, yatırımların artması ve çeşitlenmesiyle birlikte "AZURA" ismi ve markası altında da projeler üretmeye başladığını, müvekkilinin son dönemde imza attığı en büyük projenin ... İncekum bölgesinde inşa ..., işlettiği "Azura Deluxe Spa Hotel” olduğunu, 2011 yılında müvekkili tarafından "AZURA ..." adıyla büyük bir inşaat projesine başlanıldığını, müvekkili adına tescilli "CEBECİ CONSTRUCTION" (2007/42530), "AZURA ... ..." (2010/45686), "AZURA DELUXE RESORT & SPA HOTEL" (2014/45957), "CEBECİ GROUP A.Ş." (2014/9486) markaları bulunduğunu, "AZURA" markasının ... yıllardır müvekkili tarafından kullanılan tescilli bir marka olduğunu, davalı tarafın 2017 yılında yaptığı marka başvurusu sonucu 2017/46459 sayılı "AZURA" markasının tescilini aldığını, müvekkilinin tescilli markaları dikkate alındığında, davalı adına tescil edilen 2017/46459 sayılı "AZURA" markasının tescilinin yolsuz olduğunun anlaşılacağını, dava konusu edilen ve davalı tarafından tescil alınan "AZURA" markasında kullanılan asli unsurun "AZURA" ibaresi olduğunu ve müvekkiline ait tescilli markayla birebir aynı bulunduğunu, davalı markasının ayırt edicilik kriterini sağlamadığını, müvekkili markasının tescilli olduğu sınıf ile davalının markasının tescilli olduğu sınıfın aynı olduğunu ileri sürerek, davalı adına tescilli 2017/46459 sayılı "AZURA" ibareli markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; kendi ocaklarından çıkan mermer ve doğal taşların tesislerinde işlenerek değişik isimlerle piyasaya arz edildiğini, bu şekilde müvekkili adına marka tescili yapılmış olan yirmiye yakın ürünün bulunduğunu, müvekkilinin 2012 yılından bu yana sadece ... bir ocaktan çıkarttığı mermer için "AZURA" ibaresini kullandığını, davacı tarafın kullandığı "AZURA ...", "AZURA DELUXE" markalarının ise tamamen farklı bir sektör olan inşaat ve turizm-otelcilik alanlarında kullanılan markalar olduklarını, davacının, müvekkili şirket gibi madencilik, mermer ve doğaltaş alanında faaliyette bulunduklarına dair bir delilin dava dosyasına sunulmadığını, müvekkili Şirketin davacının faaliyet gösterdiği inşaat, otelcilik ve turizm alanlarında hiçbir zaman faaliyet göstermediğini, müvekkili şirketin, “AZURA” markasını sadece satış esnasında talep edilen ürünün markası olarak kullandığını, faturalarda ve davacı tarafın iddialarının aksine piyasada yaygın olarak kullanılan ismin ise "... Bekişoğlu Mermer” olduğunu, bu nedenle kendi tescilli markaları ile karıştırılmasının söz konusu olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile 2017/46459 sayılı davalı markası ile davacının 2010/45686 sayılı markası arasında, 19 uncu sınıfta yer ... “Bu sınıfa dahil biçimlendirilmemiş halde malzemeler: kum, çakıl, mıcır, asfalt, zift, çimento, kireç, alçı, sıva, beton, blok mermer. Beton, alçı, ..., kil, taş, mermer, ahşap, plastik veya sentetik malzemelerden imal edilmiş ve şekil almış yapı/inşaat/yol yapımı ve benzer amaçlı malzemeler: metalden olmayan binalar/yapılar, yapı elemanları, direkler, bariyerler, tabii veya sentetik ısı ile yapıştırılabilen kaplamalar, çatılar için ziftli kartonlar, ziftli kaplamalar, ahşap ve sentetik malzemeden kapı ve pencereler. Yollar için metal, mekanik ve aydınlatmalı olmayan trafik işaretleri. İnşaatlar için cam ürünleri..” malları ile 37 nci sınıfta yer ... “İnşaat hizmetleri, inşaat araç - gereçlerinin ve iş makinelerinin kiralanması hizmetleri. Temizlik hizmetleri, dezenfeksiyon hizmetleri, haşere ilaçlama hizmetleri, temizlik araçları ve makinelerinin kiralanması hizmetleri. ... araçları servis istasyonu hizmetleri (bakım, tamir ve akaryakıt dolumu). ... araçlarının bakımı ve tamiri hizmetleri; gemi inşaatı hizmetleri. ... taşıtlarının bakım ve tamiri hizmetleri. Mobilyalara ilişkin döşeme, tamir, restorasyon hizmetleri. Isıtma, havalandırma ve su tesisatının kurulması (tesis edilmesi), bakımı ve tamiri hizmetleri. Giysilerin temizliği, bakımı ve tamiri hizmetleri. Sınai makinelerin ve cihazların, büro makinelerinin ve cihazlarının, haberleşme cihazlarının, elektrikli ve elektronik cihazların tesisi, bakımı ve tamiri hizmetleri, Asansör tamiri ve bakımı hizmetleri, Saat tamiri hizmetleri, Madencilik, ... çıkarma hizmetleri, Ayakkabı, çanta, ... tamiri hizmetleri,” yönünden 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu’nun(6769 sayılı Kanun) 6 ncı maddesi anlamında karıştırılma tehlikesinin bulunduğu, ancak davacıya ait 2010/45686 sayılı markanın, tescilli olduğu 37 nci sınıftaki “İnşaat hizmetleri, inşaat araç-gereçlerinin ve iş makinelerinin kiralanması hizmetleri,” açısından ciddi şekilde kullanıldığı, ciddi kullanım kapsamında kalmayan ve ciddi kullanıma konu hizmetler ile benzer/bağlantılı görülmeyen davaya konu markanın 19 uncu sınıfta yer ... “Beton, taş veya mermerden yapılmış anıtlar, heykeller, Metalden olmayan prefabrik yüzme havuzları, Akvaryum kumları” malları ile 37 nci sınıfında yer ... “Temizlik hizmetleri, dezenfeksiyon hizmetleri, haşere ilaçlama hizmetleri, temizlik araçları ve makinelerinin kiralanması hizmetleri, ... araçları servis istasyonu hizmetleri (bakım, tamir ve akaryakıt dolumu), ... araçlarının bakımı ve tamiri hizmetleri, gemi inşaatı hizmetleri, ..