muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/12252, Karar No: 2018/8817, Tarih: 11.09.2018

**8. Ceza Dairesi         2017/12252 E.  ,  2018/8817 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Muhafaza görevini kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Muhafaza altına alınan malların yeni adresinde mevcut olduğunu beyan eden sanığın savunmasının doğruluğu da araştırılarak, mallar üzerinde teslim amacı dışında tasarrufta bulunup bulunmadığı, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranması nedeniyle kaybolmasına veya bozulmasına neden olup olmadığı belirlendikten sonra hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma ile yazılı gerekçe ile karar verilmesi,

Kabule göre de, katılan vekilinin temyiz aşamasında şikayetten vazgeçmesi nedeniyle katılan sıfatı kalmadığından katılan lehine tayin edilen vekalet ücretinin hükümden çıkarılmasının gerekmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 11.09.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16154, Karar No: 2013/2465, Tarih: 12.02.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/16154 E.  ,  2013/2465 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık hakkında hakaret suçundan kamu davası açılmasına rağmen bu suçla ilgili bir karar verilmemiş ise de zamanaşımı süresi içerisinde karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan,söz konusu suç,seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma,yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanık ile katılanın kardeşi ...'un resmi olarak boşanmalarından sonra çocuğun velayetinin anneye verildiği, olay günü sanığın geçici olarak aldığı çocuğu tekrar annesine teslim etmek üzere katılanın evine, babası ve amcalarıyla birlikte gittiği, katılanın, ...'ın evde olmadığını söyleyerek çocuğu teslim aldığı, bu sırada sanığın katılana hakaret ve tehditte bulunduğu, katılanın, ... plaka sayılı aracına binerek olay yerinden uzaklaşmak istediği sırada, sanığın araca saldırdığı ve aracın camı ile farlardan birinin kırdığı, bu şekilde sanığın mala zarar verme suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda, dosyadaki hasar tutanağı, katılan ve tanık beyanları kapsamında suçun işlendiği sabit olmakla mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Hapis cezası ile adli para cezası yaptırımlarının seçenek olarak düzenlendiği TCK'nın 151/1. maddesi gereğince hapis cezası tercih edilerek uygulama yapılmasına rağmen aynı Kanunun 50/2. maddesi hükmü gereğince hapis cezasının adli para cezasına çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından; kabule göre de; hapis cezası para cezasına çevrilirken TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince uygulama yapılması gerekirken, uygulama maddesinin karar yerinde gösterilmemesindeki eksikliğin mahallinde tamamlanması mümkün görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 12/02/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10657, Karar No: 2023/1332, Tarih: 23.03.2023

**2. Hukuk Dairesi         2022/10657 E.  ,  2023/1332 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın her iki taraf vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı her iki taraf vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı erkek vekili dava dilekçesinde özetle; 1989 yılında evlenen tarafların ergin iki çocuklarının olduğunu, taraflar ...'de ikamet ediyorlarken erkeğin tayininin ... ilçesine çıktığını, davalının eşiyle birlikte ...'e gelmediğini, daha sonra erkeğin tayini Akşehir ilçesine çıktığında bu sefer de Akşehir'de bulunan eşinin yanına gelmek istemediğini, ...'de arkadaşlarım var diyerek arkadaşlarının lafına baktığını, umursamaz, aldırmaz, soğuk ve ilgisiz tavırlar sergilediğini, müvekkilinin akrabaları hakkında haksız ve asılsız iftiralarda bulunduğunu, müşterek çocukların da anneden yana tavır aldıklarını beyanla tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı kadın vekili süresinde sunduğu cevap dilekçesinde özetle; davacının sürekli müvekkiline hakaret ettiğini, aşağıladığını, sürekli tehdit ettiğini, cimri davrandığını, ekonomik şiddet uyguladığını, eşi ve çocukların ihtiyaçlarıyla ilgilenmediğini, sorumsuz davrandığını, eşinin onayı ve bilgisi olmadan müşterek konutun bulunduğu ...'den ilk önce ... ilçesine sonrasında ise Akşehir ilçesine tayin istediğini, müvekkilinden ayrı yaşamak istediğini belirttiğini, evi terk ettiğini, sürekli sadakat yükümlülüğünü ihlal ettiğini, eş ve çocuklarıyla ilgilenmediğini, hastalıklarıyla ilgilenmediğini, arayıp sormadığını, annesine bakma bahanesi ile gittiği Akşehir'de annesinin yanında değil halasının bayan torununun yanında kaldığını beyanla öncelikle açılan davanın reddine karar verilmesini, mahkeme aksi kanaatte ise, müvekkili lehine aylık 3.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile 100.000,00 TL maddî, 100.000,00 TL de manevî tazminata karar verilmesini talep ve beyan etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, davacı erkeğin ailesine haber vermeden sürekli tayin istediği, en son annesinin hastalığını gerekçe göstererek tayin olduğu Akşehir'de de annesi ile değil sürekli halasının kızı ile görüldüğü ve halasının kızı ile birlikte yaşadığı, davalı kadının ise ispatlanan bir kusurunun bulunmadığı, her ne kadar davalı kadın davanın reddini istemiş ise de birliğin temelinden sarsıldığı ve devamında yarar görülmediği, kusursuz kadın yararına yoksulluk nafakası ve tazminat koşullarının somut olayda gerçekleştiği gerekçesiyle davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, davacı kadın yararına ara kararla hükmedilen aylık 500,00 TL tedbir nafakasının kararın kesinleşmesine kadar devamına, kararın kesinleşmesinden itibaren kadın yararına aylık 1.000,00 TL yoksulluk nafakası takdiri ile kadın yararına boşanmanın eki niteliğinde 60.000,00 TL maddî ve 60.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde her iki taraf vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; müvekkiline yüklenen kusurları kabul etmediklerini, asıl ve tam kusurlu olanın davalı olduğunu, lehine hükmedilen miktarların da fahiş olduğunu beyanla, kusur belirlemesi, kadın yararına hükmedilen nafakalar ve tazminatları yönünden istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

2.Davalı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; İlk Derece Mahkemesince birliğin sarsılmasına neden olan olaylarda müvekkilinin kusursuz, davacının ise ağır kusurlu olduğunun tespit edildiğini, bu tespite rağmen davacının davasının kabulüne karar verilmesinin açıkça hukuka aykırı olduğunu, boşanma kararı verilebilmesi için müvekkilinin az da olsa kusurunun varlığının kanıtlanması gerektiğini, mahkemenin de kabulünde olduğu üzere müvekkilinin kusursuz olduğunu, davanın reddi gerektiğini, aksi görüş halinde ise lehine hükmedilen nafaka ve tazminat miktarlarının da düşük olduğunu beyanla kabul edilen davanın tamamı yönünden istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; tarafların ilk başta ...'de yaşadıkları, sonrasında erkeğin ...'e tayin olduğu, ilerleyen zamanda erkeğin Akşehir'e tayin olduğu, bu zaman zarfında kadın ve çocukların ...'de ikamet etmeye devam ettikleri, İlk Derece Mahkemesince erkeğe yüklenen kusurların sabit olduğu, erkeğin daha öncesinde de güven sarsıcı davranışlarının olduğu halde bu hususta erkeğe kusur verilmemesinin hatalı olduğu, kadın ve müşterek çocuğun hastalıklarıyla ilgili ...'de tedavilerinin devam etmesi, erkeğin kadın ve çocuklardan habersiz ilk önce ...'e sonra Akşehir'e tayinini çıkarttırması karşısında kadının erkeğin yanına gitmek istememesi hususunda kadına kusur verilmemesinin doğru olduğu, kadının herhangi bir kusurunun ispatlanamadığı, tarafların dilekçeler aşamasında kadının eve dön ihtarı çektirmesinden bahsetmediği, bu konuda taraflarca her hangi bir mahkeme kararının da dosyaya sunulmadığı, bu nedenle tanık Ümit'in, kadının terk ihtarı çekmesine rağmen erkeğin eve dönmediği hususundaki soyut ve duyuma dayalı beyanına itibar edilemeyeceği, tam kusurlu erkeğin boşanma hakkı elde edemeyeceği anlaşıldığından davanın reddi gerekirken kabulünün hatalı olduğu, kadın lehine tedbir nafakasına hükmedilmesinin ve miktarının da doğru olduğu gerekçesiyle, davalı kadın vekilinin davanın kabulüne yönelik istinaf talebinin kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak yerine yeniden hüküm tesisine, buna göre, davacının davasının reddine, İlk Derece Mahkemesince kadın yararına takdir edilen tedbir nafakası ile tahsilde tekerrüre sebebiyet verilmemek kaydı ile dava tarihinden kararın kesinleşme tarihine kadar devam etmek üzere aylık 500,00 TL tedbir nafakasının davacı erkekten alınarak davalı kadına ödenmesine, harç, yargılama giderleri ve vekâlet ücretinin davada haksız çıkan taraf olan davacı erkek üzerinde bırakılmasına, davacı erkeğin tüm, davalı kadının ise tedbir nafakasının miktarına yönelik istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde her iki taraf vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde her iki taraf vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; Bölge Adliye Mahkemesince delillerin taktirinde yanılgıya düşüldüğünü, eksik inceleme ile karar verildiğini, müvekkile atfedilen kusuru kabul etmediklerini, müvekkil ...'te çalışırken eşinin yanına gelmediğini, aynı şekilde müvekkilin Akşehir'e tayini çıktığında da yanına gelmediğini, ...'de arkadaşları olduğunu söyleyerek onların lafına bakmış, umursamaz aldırmaz ve soğuk ve ilgisiz tavırlar sergilemiş olduğunu, akrabaları hakkında haksız yere iftiralarda bulunmuş olduğunu, davanın kabulü gerekirken reddinin hatalı olup davalının iddia ve savunmalarının gerçek dışı olduğunu, yargılama giderlerinin tamamının müvekkiline yüklenmesinin de hatalı olduğunu, müvekkil aleyhine hükmedilen tedbir nafakasını da kabul etmediklerini beyanla, davasının reddi, kusur belirlemesi ve kadın yararına hükmedilen tedbir nafakası yönünden temyiz isteğinde bulunmuştur.

2.Davalı kadın vekili temyiz dilekçesinde özetle; Bölge Adliye Mahkemesince davanın reddine dair verilen karar hukuka uygun olduğundan davanın reddi kararı yönünden herhangi bir itirazlarının olmadığını, ancak istinaf incelemesinde tedbir nafakası miktarına yönelik istinaf taleplerinin gerekli ve yeterli bir şekilde incelenmediğini, miktarın günümüz koşullarında çok düşük kaldığını beyanla, yararına hükmedilen tedbir nafakasının miktarı yönünden temyiz isteğinde bulunmuştur.

C. Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı erkek tarafından 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen evlilik birliğinin sarsılması hukuki sebebine dayalı olarak açılan boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatın devamına engel olacak nitelikte bir geçimsizlik ve davalı kadından kaynaklanan kusurun bulunup bulunmadığı, davanın reddi kararının doğru olup olmadığı, kadın yararına tedbir nafakası hükmedilmesi ve miktarı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 166 ıncı maddesinin birinci ve ikinci, 169 uncu maddesi, 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

23.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15543, Karar No: 2016/6689, Tarih: 18.04.2016

**19. Hukuk Dairesi         2015/15543 E.  ,  2016/6689 K.**

**"İçtihat Metni"**

TARİHİ : 18/06/2015

NUMARASI : 2012/152-2015/338

DAVACI : Temlik E..Y.. ve K.. B...A.Ş Temlik Alan L.. A.. (Y.. A.Ş.) vek. Av.Y..G..

DAVALILAR : 1-Ö.. S.. 2-İ.. S..

3-E.. Ş..

4-O.. S.. vek. Av. S.. D..

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabul,kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde temlik alan-davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Temlik alan-davacı vekili, yargılama sırasında alacağını müvekkiline temlik eden banka ile davalı E...T..L. Ş. arasında akdedilen genel kredi sözleşmesinin diğer davalılarca kefil sıfatıyla imzalandığını, sözleşmeye istinaden kullandırılan krediye ilişkin borcun ödenmediğini, alacağın tahsili amacıyla başlatılan icra takibinin davalıların haksız itirazları ile durduğunu ileri sürerek itirazların iptaline ve %40 icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, genel kredi sözleşmesinde kefil olan müvekkili İ.. S..'in aynı zamanda bir taşınmazını gerek kendi kefaletinin gerekse müvekkili E... T.. L.. Ş...nin borcunun teminatı olarak banka lehine ipotek ettiğini, dolayısıyla haklarında ipotekli takip başlatılan müvekkilleri İ.. S.. ve E... T.... L. Ş. hakkında aynı zamanda ilamsız icra takibi başlatılmasının İİK'nun 45.maddesine aykırı olduğunu, ayrıca müvekkillerine usulüne uygun olarak ihtarname tebliğ edilmediğini, faiz oranının da fahiş olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece toplanan delillere göre; davacının takip tarihi itibariyle asıl alacak tutarının 116.373,96 TL, işlemiş faiz tutarının 21.180,06 TL, faizin gider vergisinin 1.059,00 TL, ihtarname masrafının ise 300,93 TL olarak hesaplandığı, ancak TBK'nun 138.maddesi gereğince faiz oranlarında % 50 oranında indirim yapılması gerektiği gerekçesiyle davalı asıl borçlu Egem Turizm Ltd. Şti. ve davalı ipotek veren İ.. S.. aleyhine açılan davaların reddine, davalılar Ö.. S.. ve O.. S.. aleyhine açılan davaların kısmen kabul,kısmen reddi ile, davalıların icra takibine itirazlarının kısmen iptaline, takibin 116.373,96 TL asıl alacak, 10.590,03 TL işlemiş faiz(% 31,50 üzerinden hesaplanan), 529,50 TL gider vergisi, 300,93 TL ihtarname masrafı olmak üzere, asıl alacağa takip tarihinden itibaren % 47,25 temerrüt faizi işletilmek suretiyle devamına, fazlaya ilişkin talebin ve icra inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiş, hüküm temlik alan-davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

.../...

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, temlik alan-davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

.../...

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, temlik alan-davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Davalı İ.. S..'in, alacağını temlik eden banka ile davalı asıl borçlu Egem Turizm Ltd. Şti arasında akdedilen genel kredi sözleşmesinde müşterek borçlu müteselsil kefil olduğu , aynı zamanda taşınmazını banka lehine ipotek ettiği, ipoteğin asıl borçlu şirketin bankaya olan borçlarının teminatı olarak tesis edildiği, davalı İ.. S..'in kefaletinin teminatı olmadığı anlaşılmaktadır. Bu durumda mahkemece davalı İ.. S.. hakkında ilamsız icra takibi başlatılmasının İİK'nun 45.maddesine aykırılık teşkil etmediği dikkate alınarak davalı kefilin sorumlu olduğu borç miktarı tespit edilip sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, gerekçesi belirtilmeden bu davalı hakkındaki davanın reddi doğru olmamıştır.

3- Dava, genel kredi sözleşmesinden kaynaklanıp ticari nitelikte olduğundan, somut olayda faize ilişkin olarak TTK'nun 8. maddesi uygulanacağı, 6098 sayılı TBK'nun 88. ve 120. maddelerinin uygulama yeri bulunmadığı dikkate alınmadan karar verilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir. Kabule göre ise somut olayda TBK'nun 138.maddesi şartları oluşmadığının gözetilmemiş olması da doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle temlik alan-davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) ve (3) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 18/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/314, Karar No: 2012/10100, Tarih: 16.04.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/314 E.  ,  2012/10100 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 6.000 TL alacağın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüyle 4.086,50 TL nin davalıdan tahsili cihetine gidilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davada; davalıya ait tarlalara ... ve ... kaldırıldığında da buğday ekmek üzere ortaklık sözleşmesi yapıldığı, ortaklığın 2008 yılı hasat sonunda biteceği, ancak anlaşma ve yöredeki örf ve adete göre tohum, sulama, mazot, gübre gibi masraflardan davalının hissesine düşen kısmın davalı tarafından ödenmediği gibi davalının tarlasında 15 tabancalık su olduğunu beyan etmesine rağmen suyun çıkmadığı, bu nedenle ... zayiatı olduğu ileri sürülerek, bu zayiatla birlikte toplam 6.000 TL alacağın tahsiline karar verilmesi istenilmiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüyle 4.086,50 TL alacağın davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalıya ait tarlalara buğday ve ... ekimine dair davacıyla yapılan 12.08.2006 tarihli sözleşme dosyaya sunulmuş olup, sözleşmenin ilk üç bölümü kiraya, dördüncü kısmı ise adi ortaklığa ilişkindir. Ancak, sözleşmede yapılan masrafların yanlar arasında eşit olarak bölüşüleceğine dair bir hüküm bulunmamakta olup, Mahkemece tanık beyanları doğrultusunda yapılan masraflardan davalının sorumluluğuna hükmedilmiş ise de; sözleşme şartları ve yapılan masrafların bu tür ortaklıklarda kime ait olacağı hususunda o yöredeki örf ve adetin ne şekilde olduğu ilgili ziraat odasından sorulup tespit edilerek varılacak sonuca göre hüküm tesisi gerekirken eksik inceleme ile karar verilmiş olması doğru değildir.

Ayrıca, mevcut sözleşmede davalıya ait tarladaki suya ilişkin herhangi bir açıklık bulunmamakta olup, davacının tarla ve mevcut suyun ne halde olduğunu görerek sözleşmeyi yaptığı kabul edilerek, suyun kafi gelmemesine dayalı alacak isteminin reddi gerekirken kabulü doğru değildir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 16.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.