muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/11099, Karar No: 2013/23177, Tarih: 19.11.2013

**6. Ceza Dairesi         2011/11099 E.  ,  2013/23177 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yakınanın akaryakıt istasyonunda pompacı olarak çalıştığı, suç tarihinde güneşin saat 05:38'de doğduğu, sanıkların saat 05:00 sularında yakınanın çalıştığı işyerindeki pompaya yaklaşıp silah tevcih ederek yağma eylemini silahla birden ziyade kimseyle işyerinde gerçekleştirdikleri olayda; yasal koşulları oluşmadığı halde TCK'nın 149. maddesinin (d) bendi yerine (h) bendi olarak yazılması, mevcut gerekçe karşısında yerinde düzeltilmesi olanaklı yazım hatası kabul edilerek bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu'nun takdirine göre; sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, 19.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12329, Karar No: 2010/14814, Tarih: 28.12.2010

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2010/12329 E.  ,  2010/14814 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 13.01.2005 gününde verilen dilekçe ile kişisel hakka dayalı tapu iptali ve tescil, olmadığı takdirde tazminat istenmesi üzerine bozmaya uyularak yapılan muhakeme sonunda; tescil talebinin reddine, tazminat isteminin davalı ... yönünden kabulüne dair verilen 13.05.2010 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 21.12.2010 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Av......geldi. Karşı taraftan gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, yüklenicinin temliki işlemine dayalı tapu iptali ve tescil, ikinci kademedeki istek ise tazminat taleplerine ilişkindir.

Davalı arsa sahibi ..., yüklenicinin edimlerini yerine getirmediğini, diğer davalı ..., tapuya iyiniyetle malik olduğunu, açılan davanın reddini savunmuştur. Davalı yüklenici ..., davacının dayandığı temlik işleminin doğru olduğunu bildirmiştir.

Mahkemece, davacıya yapılan satış biçim koşuluna uygun düşmediğinden, davacının mülkiyet aktarımı istemi reddolunmuş, ikinci kademedeki istek olan tazminat talebi kısmen kabul edilerek 11.687,10 TL’nin davalı yüklenici İmdat’tan tahsiline karar verilmiştir.

Hükmü, davacı temyiz etmiş, karar Dairemizin 25.06.2009 tarihli ilamıyla ve ilamda yazılı nedenlerle bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda, davalılardan ...’in iyiniyetle tapu maliki olduğu nedeniyle mülkiyet aktarımı istemi reddolunmuş, davalı yüklenici ...’ten 62.807,00 TL tazminatın tahsiline karar verilmiştir.

Hükmü, davacı temyiz etmiştir.

Hükmü, davacı temyiz etmiş, karar Dairemizin 25.06.2009 tarihli ilamıyla ve ilamda yazılı nedenlerle bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda, davalılardan ...’in iyiniyetle tapu maliki olduğu nedeniyle mülkiyet aktarımı istemi reddolunmuş, davalı yüklenici ...’ten 62.807,00 TL tazminatın tahsiline karar verilmiştir.

Hükmü, davacı temyiz etmiştir.

Burada özellikle, muvazaa hukuksal nedeni üzerinde durulması gerekecektir. Muvazaanın ne olduğu Borçlar Kanununun 18.maddesinde açıklanmıştır. Bir tanımlama yapmak gerekirse muvazaa, kısaca “iradeyle beyan arasında kasten yaratılmış ayrılıktır.” Yargıtay Hukuk Genel Kurulu kararında ise muvazaa “tarafların üçüncü kişileri aldatmak amacıyla ve fakat kendi gerçek iradelerine uymayan ve aralarında hüküm ve sonuç doğurmayan bir görünüş yaratmak hususunda anlaşmaları” şeklinde tarif edilmiştir. Tanımlamadan anlaşılacağı üzere burada, irade açıklamasında bulunan tarafla diğer taraf yani kendisine irade açıklanan taraf, irade açıklamasının hüküm ve sonuç doğurmaması hususunda anlaşmış, yalnız üçüncü kişilere karşı gerçek bir hukuki işlemin var olduğu görünüşü yaratmak istemiştir. Muvazaada görünürdeki işlemin, her türlü hukuki sonuçtan yoksun olması tarafların ortak iradelerinin bu yolda birleşmemelerinden dolayıdır. Çünkü muvazaada, taraflar görünürdeki işlemin altında muhteva ve sonuçlarıyla gerçekleşmesini arzu ettikleri (gizli sözleşme) işlemini gizlerler. Bir sözleşmenin muvazaalı olarak yapıldığı iddiasını bizzat sözleşmenin tarafları ileri sürebilecekleri gibi ilgili üçüncü kişiler de ileri sürebilir. Muvazaanın ispatı, bu kişilerin durumuna göre değişiklik gösterir. Muvazaa iddiasında bulunan, muvazaalı olduğunu ileri sürdüğü sözleşmenin tarafı ise iddiası senede karşı bir iddia sayılacağından, bunu ancak aynı nitelikte belge ile kanıtlayabilir. Fakat muvazaa iddiasında bulunan, muvazaalı olduğunu ileri sürdüğü sözleşmenin tarafı değil ise, muvazaayı her türlü delille kanıtlayabilir.

Kural belirtildiği şekilde olmakla beraber Türk Medeni Kanununun 3.maddesinde belirtildiği üzere, durumun gereklerine göre kendisinden beklenen özeni göstermeyen kimse iyiniyet iddiasında bulunamaz. 14.02.1951 tarihli ve 17/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı gibi, vaka ve karinelerden olayda kanunen iyiniyet iddiasında bulunamayacak durumu belirlenen bir kimsenin de kötüniyetinin diğer tarafa ispat ettirilmesi gerekmez.

Muvazaaya ilişkin bu genel açıklamalardan ve muvazaanın ispatıyla ilgili kurallara değinildikten sonra somut olaya gelince;

Muvazaaya ilişkin bu genel açıklamalardan ve muvazaanın ispatıyla ilgili kurallara değinildikten sonra somut olaya gelince;

Dosya kapsamında yer alan bilgi ve belgelerden; davanın arsa sahibi ...’ın diğer davalı kayıt maliki ...’e 10.09.1999 tarihinde 193 ada 5 sayılı parselde kat irtifakı kurulan 3, 5, 10, 20, 23 ve 26 numaralı bağımsız bölümleri tapuda sattığı görülmektedir. Tapu kayıtlarına göre, depo niteliğindeki 3 numaralı yer daha sonra arsa sahibinin eşi olan Faris Kızıltan’a, 20 numaralı bağımsız bölüm ise yine davalı ... tarafından 05.09.2002 tarihinde davalı ...’a satılmıştır. Keza, davalı ...’in bu tarihte arsa sahibi Reyhan’dan bu defa 21 numaralı bağımsız bölümü de satın aldığı anlaşılmaktadır. Dosyada bulunan 24.05.2000 tarihli toplantı tutanağında davalı ... ve davacı ...’ın imzalarının bulunduğu, davalı arsa sahibi Reyhan’ın davacı ...’ı çekişme konusu 5 numaralı bağımsız bölümünün maliki olarak kabul ettiği izlenmektedir. Bunların dışında, davacı 5 numaralı bağımsız bölümde ikamet etmektedir. Davalı tapu maliki ...’in 10.09.1999 tarihinde diğerleriyle birlikte 5 numaralı bağımsız bölüme malik olduğu halde, davacıdan kira talebinde bulunmadığı gibi, hakkında herhangi bir elatmanın önlenmesi davası açarak hukuki işlemde de bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Yapılan bu saptamalar uyarınca, davalı ...’in hukuki durumunun Türk Medeni Kanununun 3.maddesi ve 14.02.1951 tarihli ve 17/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı doğrultusunda değerlendirilmesi gerekirken, davacının ayrıca delil vererek davalı ...’in kötüniyetini kanıtlamadığından bahisle iyiniyetli olduğunun kabulü doğru değildir.

Mahkemece yapılması gereken iş, davalı ...’in kayda kötüniyetle malik olduğunun kabulü suretiyle hükmüne uyulan Dairemizin 25.06.2009 tarihli bozma ilamında belirtilen diğer hususları araştırmak, isteği bunun sonucuna uygun hükme bağlamak olmalıdır.

Eksik inceleme ve araştırma ile delillerin yanılgılı değerlendirilmesi sonucu davacının mülkiyet aktarımı istemi reddedildiğinden karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 825,00 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 28.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9359, Karar No: 2013/12195, Tarih: 28.06.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/9359 E.  ,  2013/12195 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki dava sonucunda verilen hükmün, süresi içinde her iki davalı vekili tarafından temyiz edilmesi ve davalı ... Enerji Elektrik Üretim A.Ş. tarafından Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi istenilmekle, duruşma için tebliğ edilen 28.06.2013 günü belirlenen saatte temyiz eden davalı ... Enerji Elektrik Üretim A.Ş. vekili Av.... ve karşı taraftan davacı ... vekili Av.... geldiler, temyiz eden diğer davalı taraftan gelen olmadı, gelenlerin huzuru ile duruşmaya başlandı. Duruşmada hazır bulunan tarafların sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyadaki belgeler incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2-Davacı vekili, iş sözleşmesinin işverence haklı bir nedene dayanmaksızın feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma, yıllık izin, genel tatil, hafta tatili ve işçilik ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı ... Enerji Elektrik Üretim A.Ş. vekili, davalı şirketin ihale makamı olup husumet yöneltilemeyeceğini, davalı ... Tic.İnş. ve San.Ltd.Şti. vekili, talebe konu alacakların zamanaşımına uğradığını, davacının davalı şirketten herhangi bir alacağı bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davalılar yararına redde konu tutarlar üzerinden nispi avukatlık ücretine hükmedilmesi gerekirken 400,00 TL avukatlık ücretine hükmedilmesi hatalı olup bu durum bozma sebebi ise de, bu eksikliğin giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden karar bozulmamalı HMK’nun 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın hüküm fıkrasının 11. bendinin silinerek yerine “11-Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre redde konu tutarlar üzerinden hesap edilen 1.861,00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, Yargıtay duruşmasında kendisini vekille temsil ettiren davalı ... Enerji Elektrik Üretim A.Ş. yararına takdir olunan 990,00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalı ... Enerji Elektrik Üretim A.Ş.'ne verilmesine, temyiz harcının istek halinde davalılara iadesine, 28.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3830, Karar No: 2016/1285, Tarih: 10.02.2016

**8. Ceza Dairesi         2015/3830 E.  ,  2016/1285 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Köylünün ortak kullanımında bulunan dere yatağına tecavüzden açılan davada niteliğine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen ve köy halkından olan ...’ın davaya müdahale hakkı bulunmadığı ve mahkeme tarafından müdahale kararı verilmiş olmasının hükmü temyiz hakkı vermeyeceği cihetle; şikayetçinin vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 317. maddesi gereğince oybirliğiyle (REDDİNE),

2- Şikayetçi İncesu Belediyesi vekilinin temyizine hasren yapılan ince- lemede;

Köylünün ortak kullanımında bulunan dere yatağına tecavüzden açılan davada; 6360 sayılı Yasanın geçici 1. maddesinin 13. fıkrasındaki "1. maddeye göre tüzel kişiliği kaldırılan belediye ve köylerin mahkemelerde süren davalarında katıldıkları ilçe belediyesi taraf olur" hükmü uyarınca, suçtan doğrudan zarar görme ihtimali bulunan İncesu Belediyesi vekilinin 5271 sayılı CMK.nun 233. ve devamı maddeleri gereğince usulen duruşmadan haberdar edilip delillerini sunma imkanı tanınmadan yokluğunda yargılamaya devam edilerek yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, şikayetçi İncesu Belediyesi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün sair yönleri incelenmeksizin bu sebepten dolayı 5230 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 10.02.2016 gününde 1 no'lu karar yönünden oyçokluğuyla, 2 no'lu karar yönünden oybirliğiyle karar verildi.

KISMİ KARŞI DÜŞÜNCE

Sanık ... hakkında, kuru dere yatağına tecavüz etmesi nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 154/2. maddesinden cezalandırılması için dava açılmıştır.

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda sanığın beraatine karar verilmiştir.

Mahkemenin beraate ilişkin kararı, süresi içerisinde köy halkından olan şikayetçi ... ile ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Şikayetçi ...’ın temyiz isteminin reddine ilişkin sayın çoğunluğun kararı yerinde değildir. Şöyle ki;

Kuru dere yatağına tecavüz suçunda suçun mağduru o köyde oturan herkes, köy tüzel kişiliği ile kuru dere yatağının sahibi Hazinedir. Kuru dere yatağını kullanma hakkı sahibi köy halkının suçtan zarar gören konumunda olduğu gözönüne alındığında, köyde oturup yol olarak kullandığı dere yatağına tecavüz edilen şikayetçi ...’ın kuru dere yatağına tecavüz suçunda doğrudan zarar gördüğü ve buna bağlı olarak davaya katılma ve hükmü temyiz etme hak ve yetkisinin bulunduğu gözetilerek, dosyanın esasına ilişkin temyiz incelemesi yapılması yerine, köy halkından ...’ın davaya katılma hakkı bulunmadığından temyiz isteminin reddine ilişkin sayın çoğunluğun kararına katılmıyorum. 10.02.2016
Yargıtay — Esas No: 2013/9319, Karar No: 2014/1842, Tarih: 13.02.2014

**20. Hukuk Dairesi         2013/9319 E.  ,  2014/1842 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Dicle Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/01/2013

NUMARASI : 2010/33-2013/3

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar Hazine, Orman Yönetimi ve D.. M.. tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, 15/02/2010 tarihli dava dilekçesinde sınırlarını bildirdiği ... Köyünde bulunan yaklaşık 8000 m² yüzölçümündeki taşınmazın bağ vasfında, 40 dönüm kadarının da tarla vasfında olup tapuda kayıtlı olmadığını, kazandırıcı zamanaşımı zilyedliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının müvekkili yararına oluştuğunu iddia ederek, Medenî Kanunun 713. maddesi hükmüne göre müvekkili adına tescilini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile ... Köyünde bulunan kuzeyi ve doğusu 1191, 1192 ve 694 parsel sayılı taşınmazlar ile güneyi ve batısı ise, tescil harici taşınmazlarla çevrili dava konusu taşınmazın, 20/04/2012 tarihli krokide (C-K3) sembolü ile gösterilen 16.584,68 m²'lik kısmının tarla vasfı ile, (B2-KD) sembolü ile gösterilen 887,33 m²'lik kısmının ise bağ vasfı ile davacı Faris oğlu H.. K.. adına tapuya kayıt ve tesciline,"C-K1" sembolü ile gösterilen tarla vasfındaki 10.516,43 m²'lik kısmı, (C-K2) sembolü ile gösterilen tarla vasfındaki 121,04 m²'lik kısmı ve (B2-K) sembolü ile gösterilen bağ vasfındaki 1.912,94 m²'lik kısmında davacının mülkiyet hakkı kazandığının tesbitine karar verilmiş; hüküm davalılar Hazine, Orman Yönetimi ve D.. M.. tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medenî Kanunun 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazların tescili istemine ilişkindir. Genel arazi kadastrosu işlemi ise 31/12/1987 tarihinde kesinleşmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medenî Kanunun 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazların tescili istemine ilişkindir. Genel arazi kadastrosu işlemi ise 31/12/1987 tarihinde kesinleşmiştir.

Mahkemece çekişmeli taşınmazın tarım arazisi niteliğinde bulunduğu, kamu yararına tahsis edilen, devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan veya kanunlar gereğince devlete intikal eden yerlerle ilgisinin olmadığı, davacı lehine zilyetlikle mülk edinme şartlarının gerçekleştiği kabul edilmek suretiyle hüküm kurulmuş ise de; yapılan araştırma, inceleme ve uygulama karar için yeterli bulunmamaktadır. Dava konusu taşınmaz, kadastro müdürlüğünden gönderilen cevaba göre 766 sayılı Kanunun 2. maddesi gereğince tarıma elverişli olmayan sahipsiz yerlerden olması sebebiyle tesbit dışı bırakılmıştır. Davacı vekili, imar ve ihya ile kazandırıcı zamanaşımı zilyetlik hukukî nedenlerine dayanarak tescil isteğinde bulunmuştur. Böyle bir yerin emek ve masraf sarfı suretiyle imar ve ihya işlemlerinin tamamlanarak tarıma elverişli hale getirilmesine müteakip, kazanmayı sağlayacak zilyetlik süresinin geçmesi suretiyle 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14 ve 17. maddeleri hükümlerine göre kazanılması mümkündür. Bir arazinin kullanım süresi ile niteliğini ve üzerindeki imar ve ihya işlemlerinin tamamlandığı tarihi en iyi belirleme yöntemi, hava fotoğraflarıdır. Hava fotoğraflarının en az iki ayrı zamana ilişkin olması gerekir. Bu konuda sağlıklı bir yargıya ulaşmak için dava tarihinden geriye doğru 20-30 yıl öncesine ait (1985, 1990 ve 1995 yılları) stereoskopik hava fotoğraflarını dosya arasına konulması ve bu fotoğrafların stereoskopla incelenmesi gerekir. Mahkeme tarafından böyle bir inceleme ve araştırma yapılmamıştır. Eksik inceleme ve araştırma ile hüküm kurulamaz.

3402 sayılı Kadastro Kanununun 17. maddesi gereğince orman sayılmayan, Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan ve kamu hizmetine tahsis edilmeyen ve il, ilçe ve kasabaların imar planları kapsamında kalmayan araziden masraf ve emek sarfı ile imar ve ihya edilip tarıma elverişli hale getirilen, imar ve ihyanın tamamlandığı tarihten tescil davasının açıldığı güne kadar 20 yıl süreyle zilyet edildiği ileri sürülen taşınmazların, Kadastro Kanununun 14. maddesinde yazılı diğer koşulların yanında niteliğinin, imar ve ihya edildiğinin ve üzerinde sürdürülen zilyetliğin, başlangıç ve süresinin, kullanılıp kullanılmadığının ve tasarruf sınırlarının ne olduğunun takdiri delil olan yerel bilirkişi ve tanık sözleri yanında, gerçeğin bir resmi olan en eski tarihli hava fotoğrafı ile gerçeğin modeli olan memleket haritaları ile davanın açıldığı tarihten 15 - 20 yıl önce en az iki zamanda birbirini izleyen bindirmeli olarak çekilen çiftli hava fotoğrafları ve bu fotoğrafların yorumlanması ile üretilen memleket haritaları ve standart topografik fotogrametri yöntemi ile düzenlenen kadastro haritalarının, özellikle ön bindirmeli çekilen ve birbirini izleyen stereoskopik çift hava fotoğraflarının stereoskop aletiyle ve üç boyutlu olarak incelenip taşınmazın niteliğinin, konumunun ve kullanım durumunun anlatılan bilimsel yöntemle kesin olarak belirlenmesi gerekir.

O halde; dava konusu taşınmaz ve etrafını gösterir ve ilk defa o yerde grafik ya da fotogrametri yöntemiyle düzenlenen 1/5000 ölçekli arazi kadastro paftasının orijinal fotokopi örneği ile taşınmaza bitişik ya da yakın komşu parsellerin, kadastro tesbit tutanak örnekleri ve bu parsellere uygulanan tapu ve vergi kayıtları ilk oluşturulduğu günden itibaren tüm gittileri ile, yine en eski tarihli memleket haritası ve hava fotoğrafları ile dava tarihinden önce iki ayrı tarihte çekilmiş stereoskopik hava fotoğrafları ve bu fotoğraflara dayanılarak üretilmiş orijinal renkli memleket haritaları bulunduğu yerlerden istenerek, bu belgeler ziraat fakültelerinin toprak bölümünden mezun olan bir ziraat mühendisi, bir harita ve kadastro mühendisi ile bir orman yüksek mühendisinden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle, dava konusu taşınmaz ile çevresine uygulanıp taşınmazın niteliğinin bu belgelerde ne şekilde görüldüğü, imar ve ihya ile zilyetliğin hangi tarihte başlayıp tamamlandığı belirlenmeli, bu belgeler ile kadastro paftası 1/5000 ve 1/25000 ölçeklerinde eşitlenerek komşu ve yakın komşu taşınmazları da içine alacak şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle çekişmeli taşınmazın konumu belirlenmeli, orman sayılmayan ve zilyetlikle kazanılacak yerlerden ise, öncesinin ne olduğu, imar ve ihya yapılmışsa hangi tarihte başlayıp bitirildiği, kimden kime kaldığı, zilyetliğin ne zaman başlayıp nasıl sürdürüldüğü ve ekonomik amacına uygun olup olmadığı, tespit harici bırakılma tarihi ile su altında kalma tarihi arasında 20 yıl geçip geçmediği maddi olaylara dayalı ve ayrıntılı olarak, taşınmaz başında dinlenecek yerel bilirkişiler ile taraf tanıklarından sorularak saptanmalı, keşif sırasında taşınmazı çeşitli yönlerinden hâli hazır durumunu gösterir renkli fotoğrafları çektirilip onaylanarak dosya içine konulmalı, 3402 sayılı Kanunun 14/1. maddesinde yazılı 40 ve 100 dönüm kısıtlama araştırmasının aynı maddenin 3/7/2005 tarihli ve 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanunu ile değiştirilen ikinci fıkrası hükümleri gözönünde bulundurularak adına tescil kararı verilecek kişi ya da kişiler ile diğer mirasçılar ve onların miras bırakanları yönünden belgesizden zilyetliğe dayalı olarak tesbit ve tescil edilen taşınmaz olup olmadığı, varsa cinsi, parsel numaraları ve miktarı, tapu ve kadastro müdürlüklerinden ve yine, aynı kişiler tarafından açılan tescil davası olup olmadığı hukuk mahkemesi yazı işleri müdürlüklerinden ayrı ayrı sorularak, gerektiğinde tesbit tutanak örnekleri ve tapu kayıtları ya da tescil dava dosyaları getirtilip incelenerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalılar Hazine, Orman Yönetimi ve D.. M.. tarafından hükme yöneltilen tüm temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 13/02/2014 günü oy birliği ile karar verildi.