muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/10541, Karar No: 2018/6083, Tarih: 22.03.2018

**9. Hukuk Dairesi         2015/10541 E.  ,  2018/6083 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin davalı işyerinde 09/09/2008 - 31/05/2013 tarihleri arası beton mikser operatörü olarak çalıştığını, sigorta prim gün sayısı ve kıdemi dolduğu için işten ayrıldığını,ancak kıdem tazminatının eksik ödendiğini, en son net 2.000.00.-TL. ücret aldığını iddia ederek; bakiye kıdem tazminatı, fazla mesai, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının 09/09/2008 tarihinde şoför olarak işe başladığını, çalışmasının 31/05/2013 tarihine kadar sürdüğünü, bu tarihte emeklilik belgesi ibraz ederek istifa ettiğini, davacıya 6.455.61-TL. kıdem tazminatı ödendiğini, davacının en son maaşının 1.100-TL. olduğunu, fazla mesai yaptığı ayların ücret bordrolarına yansıtıldığını, talep edilen alacakların zamanaşımına uğradığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Parça başına veya yapılan iş tutarına göre ücret ödenen işlerde, fazla çalışma süresince işçinin ürettiği parça veya iş tutarının hesaplanmasında zorluk çekilmeyen hallerde, her bir fazla saat içinde yapılan parçayı veya iş tutarını karşılayan ücret esas alınarak fazla çalışma veya fazla sürelerle çalışma ücreti hesaplanır. Bu usulün uygulanmasında zorluk çekilen durumlarda, parça başına veya yapılan iş tutarına ait ödeme döneminde meydana getirilen parça veya iş tutarları, o dönem içinde çalışılmış olan normal ve fazla çalışma saatleri sayısına bölünerek bir saate düşen parça veya iş tutarı bulunur. Bu şekilde bulunan bir saatlik parça veya iş tutarına düşecek bir saatlik normal ücretin yüzde elli fazlası fazla çalışma ücreti, yüzde yirmibeş fazlası ise fazla sürelerle çalışma ücretidir. İşçinin parça başı ücreti içinde zamsız kısmı ödenmiş olmakla, fazla çalışma ücreti sadece yüzde elli zam miktarına göre belirlenmelidir.

Otel, lokanta, eğlence yerleri gibi işyerlerinde müşterilerin hesap pusulalarına belirli bir yüzde olarak eklenen paraların, işverence toplanarak işçilerin katkılarına göre belli bir oranda dağıtımı şeklinde uygulanan ücret sistemine “yüzde usulü ücret” denilmektedir. Yüzde usulünün uygulandığı işyerlerinde fazla çalışma ücreti, 4857 sayılı Kanunun 51 inci maddesinde öngörülen yönetmelik hükümlerine göre ödenir. İşveren, yüzde usulü toplanan paraları işyerinde çalışan işçiler arasında, Yüzdelerden Toplanan Paraların İşçilere Dağıtılması Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre eksiksiz olarak dağıtmak zorundadır. Fazla çalışma yapan işçilerin fazla çalışma saatlerine ait puanları normal çalışma puanlarına eklenir (Yönetmelik Md. 4/1.). Yüzdelerden ödenen fazla saatlerde, çalışmanın zamsız karşılığı ile zamlı olarak ödenmesi gereken ücret arasındaki fark ödenir. Zira yüzde usulü ödenen ücret içinde fazla çalışmaların zamsız tutarı ödenmiş olmaktadır. Yapılan bu açıklamalara göre; yüzde usulü ya da parça başı ücret ödemesinin öngörüldüğü çalışma biçiminde fazla çalışmalar, saat ücretinin % 150 zamlı miktarına göre değil, sadece % 50 zam nispetine göre hesaplanmalıdır.

Hasılata bağlı günlük yevmiyeli olarak çalışan işçilerin yevmiyelerinin miktarı günlük çalışma süresine bağlı olup, ne kadar çok çalışırsa yevmiye artacağından çalışılan tüm saatlerin normal ücreti yevmiye içerisinde alındığından fazla çalışma ücretinin zamsız tutarının yevmiyenin içinde ödendiği kabul edilerek fazla çalışma ücretinin sadece %50 zamlı kısmı hesaplanıp hüküm altına alınmalıdır.

Somut uyuşmazlıkta, davacıya sefer başına prim verilmesi nedeniyle fazla mesai alacağının sadece %50 zamlı kısmının hesaplanıp hüküm altına alınması gerekirken, %150 zam oranına göre hesaplama yapılan bilirkişi raporuna itibarla hüküm kurulması hatalıdır.

3-Mahkemece, fazla çalışma ücretinden taktiri indirim yapılması yerinde ise de, fazla mesai ücretinden yapılan %50 oranındaki karineye dayalı makul indirim hakkın özünü etkileyecek şekilde fazla olup, daha makul oranda indirim yapılmalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 22.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2335, Karar No: 2025/10443, Tarih: 02.06.2025

**4. Ceza Dairesi         2023/2335 E.  ,  2025/10443 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/2957 E., 2022/510 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM: Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen beraat hükmüne yönelik olarak, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince karar kaldırılıp sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle; istinaf mahkemesince ihsas-ı reyde bulunulup, eksik incelemeyle hukuka, adalete ve hakkaniyete aykırı karar verildiğine, katılanın birden fazla defa zina yaptığına ilişkin Aile Mahkemesi kararının bulunduğuna, sanığın tanık sıfatıyla sorulan sorulara cevap verdiğine, tanıklığa engel hali olduğunun sanığa hatırlatılmadığına, suçun unsurlarının oluşmadığına ve katılanın şikayeti alışkanlık haline getirdiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanık müdafiinin belirttiği hukuka aykırılık nedenleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri de gözetilerek maddi ceza hukukuna ilişkin sair yönlerden yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın aşamalardaki savunmalarında, Mahkeme hakiminin soruları üzerine verdiği cevapların tutanağa iddianamede belirtildiği şekilde geçirildiğine yönelik savunması, taraflar arasında suç tarihinde henüz kesinleşmemiş ve farklı hukuki sebeplere dayalı olarak açılmış karşılıklı birden fazla boşanma davasının bulunması, bu davalar arasında zina sebebine dayalı dava da bulunması karşısında; hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, yasal olmayan ve yerinde görülmeyen gerekçeyle yazılı şekilde karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği, tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

02.06.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13210, Karar No: 2019/9092, Tarih: 16.10.2019

**8. Hukuk Dairesi         2016/13210 E.  ,  2019/9092 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş olup hükmün davacı üçüncü kişi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Dava, üçüncü kişinin İİK'nin 96. vd. maddelerine dayalı istihkak iddiasına ilişkindir.

Mahkemece, dava 22.01.2015 tarihinde takipsiz bırakıldığından, dosyanın işlemden kaldırıldığı, davacı vekilinin yenileme talebi üzerine taraflara duruşma günü tebliğ edildiği ancak 02.02.2016 tarihli oturumda da dosya takipsiz bırakıldığından, HMK'nin 150/4 ve 320/son maddeleri gereğince davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş, karar davacı üçüncü kişi vekilince temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK’nin 150. maddesinde "Tarafların duruşmaya gelmemesi, sonuçları ve davanın açılmamış sayılması" düzenlenmiştir.

6100 sayılı HMK'nin 150/1 maddesinde, "Usulüne uygun şekilde davet edilmiş olan taraflar, duruşmaya gelmedikleri veya gelip de davayı takip etmeyeceklerini bildirdikleri takdirde dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilir" düzenlemesi getirilmiş olup, aynı maddenin ikinci fıkrasında ise, “Usulüne uygun şekilde davet edilmiş olan taraflardan biri duruşmaya gelir, diğeri gelmezse, gelen tarafın talebi üzerine, yargılamaya gelmeyen tarafın yokluğunda devam edilir veya dosya işlemden kaldırılır. Geçerli bir özrü olmaksızın duruşmaya gelmeyen taraf, yokluğunda yapılan işlemlere itiraz edemez" hükmüne yer verilmiştir.

Somut olayda, davanın açılmamış sayılmasına karar verilen 02.02.2016 tarihli oturuma davacı vekilince 01.02.2016 tarihli UYAP sistemi üzerinden elektronik imza ile imzalanarak gönderilen mazaret dilekçesi ile ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinde duruşması olduğundan bahisle 02.02.2016 tarihli duruşmada mazeretli sayılması talep edilmiş ve dilekçe ekine ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin eldeki dava ile aynı günde duruşması olduğunu gösterir duruşma tutanağı eklenmiştir. Mahkemece her ne kadar 02.02.2016 tarihli duruşmada davacı vekilinin mazeret talebi “dosyaya müteaddit defalar mazeret sunulduğu anlaşılmakla mazeretin reddi..,'" şeklinde karar verilerek dosyanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş ise de mazeret dilekçesine eklenen ... 1. Ağır Ceza Mahkemesi duruşma tutanağına göre 02.02.2016 tarihli duruşma ile aynı tarihte duruşmanın olduğu anlaşılmakla yazılı gerekçe ile mazeret talebinin reddi kararı verilerek davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenler ile temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün İİK'nin 366. ve 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca İİK'nin 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 16.10.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1181, Karar No: 2019/16738, Tarih: 30.10.2019

**4. Ceza Dairesi         2019/1181 E.  ,  2019/16738 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, ceza verilmesine yer olmadığı

TEBLİĞNAMEDEKİ İSTEK : Bozma

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

İddianamede ve hükmün gerekçesinde, sanık ...’ün katılan ...’ü telefonla arayarak, “ben senin işyerine gelip seni rezil edeceğim, paramı veriyorsan güzellikle ver, vermiyorsan emdiğin sütü burnundan getiririm, çocuğunu elinden alacağım, seni de senin güvendiğini de s....ceğim" şeklinde tehdit ve hakarette bulunduğu şeklinde açıklanan ve kabul edilen eylemlere, Yargıtay Kanunu’nun 14. maddesine, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun kararına, sanık hakkında hukuki alacağın tahsili amacıyla tehdit ile hakaret suçlarından hükümler kurulmasına, Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu'nun 27/12/2016 tarihli ve 2016/215, 19/04/2017 tarihli ve 2017/110 sayılı kararlarının içeriğine, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun13/12/2018 tarihli ve 2017/402 esas, 2018/644 sayılı kararına ve temyizin kapsamına göre, işin incelenmesi Yüksek 6. Ceza Dairesinin görevine girdiğinden, Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili Daireye gönderilmesine, 30/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3668, Karar No: 2018/1373, Tarih: 26.03.2018

**1. Ceza Dairesi         2017/3668 E.  ,  2018/1373 K.**

**"İçtihat Metni"**

(KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ)

Kasten öldürme suçundan Bakırköy 14. Ağır Ceza Mahkemesinin 07/03/2012 tarihli ve 2009/246 esas, 2012/42 sayılı kararı ile müebbet hapis cezasına hükümlü ...’nun, bu cezasını ...Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda infazı sırasında, hükümlünün açık ceza infaz kurumuna ayrılma talebinin reddine ve açık ceza infaz kurumuna ayrılma koşullarını taşımadığının tespitine dair anılan Ceza İnfaz Kurumu İdare ve Gözlem Kurulu Başkanlığının 07/07/2017 tarihli ve 2017/3246 sayılı kararına karşı yapılan şikayetin kabulüne, anılan kararın kaldırılmasına ilişkin Balıkesir İnfaz Hakimliğinin 24/07/2017 tarihli ve 2017/1212 esas, 2017/1228 sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine dair Balıkesir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 10/08/2017 tarihli ve 2017/1222 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğinin 6/1-b maddesine göre, müebbet hapis cezasına mahkum olup koşullu tahliyesine beş yıl veya daha az süre kalanların Açık Kurumlara ayrılabileceği hükmüne yer verilmiş ise de; aynı yönetmeliğin 6/1-a maddesinde belirtildiği üzere toplam cezaları on yıldan az olanlar bir ayını, on yıl ve yukarı olanların ise onda birini kurumlarda infaz edip iyi halli olan ve koşulllu salıverilme tarihine yedi yıl veya daha az süre kalanların açık kurumlara ayrılabileceği hükmüne yer verildiği, hükümlünün Ceza İnfaz Kurumunda cezasının infazına 06/04/2017 tarihinde başlandığı, hükümlünün Açık Ceza İnfaz Kurumuna Ayrılma Yönetmeliğinin 6/1-b maddesine göre toplam cezasının onda birini kapalı kurumda infaz etmesinin gerektiği ve bu sürenin henüz dolmadığı cihetle, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 12/12/2017 gün ve 94660652-105-10-10026-2017-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hükümlü ...'nun, 27.10.1997 tarihinde işlemiş olduğu tasarlayarak öldürmeye azmettirme suçundan Bakırköy 14. Ağır Ceza Mahkemesinin 07/03/2012 tarihli ve 2009/246 esas, 2012/42 sayılı kararı ile TCK'nun 38/1. maddesi delaletiyle 82/1-a, 62. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verildiği, verilen bu kararın Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 19.03.2013 tarihli, 2012/5468 esas, 2013/2242 karar sayılı ilamı ile onanarak kesinleştiği, cezanın infazı aşamasında Balıkesir Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen 05.07.2017 tarihli müddetnamede koşullu salıverilme tarihinin 26.05.2022, bihakkın tahliye tarihinin 25.05.2052 olarak gösterildiği,

Hükümlünün 07.07.2017 tarihli dilekçe ile açık ceza infaz kurumuna ayrılma talebinde bulunduğu,... Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü İdare ve Gözlem Kurulu Başkanlığının 07.07.2017 tarihli ve 2017/3246 sayılı kararı ile talebin reddine karar verildiği, bu kararın aynı gün hükümlüye tebliğ edildiği,

Hükümlü vekilinin yasal süresi içerisinde bu karara karşı şikayette bulunduğu, Balıkesir İnfaz Hakimliğinin 24.07.2017 tarihli, 2017/1212 esas ve 2017/1228 sayılı karar ile şikayetin kabulüne ve ... Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü İdare ve Gözlem Kurulu Başkanlığının 07.07.2017 tarihli ve 2017/3246 sayılı kararının kaldırılmasına karar verdiği,

Balıkesir Cumhuriyet Başsavcılığı İlamat ve İnfaz Bürosunun bu karara karşı hükümlünün açığa ayrılma tarihinin 26.05.2019 olduğu gerekçesiyle yasal süresi içerisinde yaptığı itirazın Balıkesir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.08.2017 tarihli ve 2017/1222 değişik iş sayılı kararı ile reddine karar verildiği,

Bu karara karşı Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün, hükümlünün Ceza İnfaz Kurumunda cezasının infazına 06.04.2017 tarihinde başlandığı, hükümlünün Açık Ceza İnfaz Kurumuna Ayrılma Yönetmeliğinin 6/1-b maddesine göre toplam cezasının onda birini kapalı kurumda infaz etmesinin gerektiği ve bu sürenin henüz dolmadığı gerekçesiyle kanun yararına bozma isteminde bulunulduğu,

Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğinin, kapalı kurumdan açık kuruma ayrılacak hükümlüler başlıklı 6. maddesinde kapalı ceza infaz kurumundan açık ceza infaz kurumuna ayrılmanın şartlarının düzenlendiği, bu maddeye göre;

(1) Hükümlülerden;

a)(Değişik:RG-22/8/2015-29453) Toplam (Değişik ibare:RG-22/2/2017-29987) cezaları on yıldan az olanlar bir ayını, on yıl ve yukarı olanlar ise onda birini kurumlarda infaz edip, iyi hâlli olan ve koşullu salıverilme tarihine yedi yıl veya daha az süre kalanlar,

b) Müebbet hapis cezasına mahkûm olup, koşullu salıverilme tarihine beş yıl veya daha az süre kalanlar,

c) Cezaları yüksek güvenlikli kapalı kurumlar veya diğer kapalı kurumların yüksek güvenlikli bölümlerinde infaz edilenlerden toplam cezalarının üçte birini bu kurumlarda iyi hâlli olarak geçiren ve koşullu salıverilme tarihine üç yıl veya daha az süre kalanlar,

Açık kurumlara ayrılabilir.

(2) Açık kurumlara ayrılabilmek için, ayrıca;

a) (Değişik:RG-18/8/2016-29805) 26/9/2004 tarihli ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 142, 148, 149, 188 ve 190 ıncı maddeleri ile 1/3/1926 tarihli ve mülga 765 sayılı Türk Ceza Kanununun 403, 404, 491/3-4, 492, 493, 494, 495, 496, 497, 498 ve 499. maddelerinden mahkûm olanların koşullu salıverilme tarihine beş yıldan az süre kalması,

Açık kurumlara ayrılabilir.

(2) Açık kurumlara ayrılabilmek için, ayrıca;

a) (Değişik:RG-18/8/2016-29805) 26/9/2004 tarihli ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 142, 148, 149, 188 ve 190 ıncı maddeleri ile 1/3/1926 tarihli ve mülga 765 sayılı Türk Ceza Kanununun 403, 404, 491/3-4, 492, 493, 494, 495, 496, 497, 498 ve 499. maddelerinden mahkûm olanların koşullu salıverilme tarihine beş yıldan az süre kalması,

b) (Değişik:RG-18/8/2016-29805) 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 102 ve 103. maddeleri ile eşe karşı işlenen 82/1-d, 86/3-a ve 96/2-b maddeleri ve 1/3/1926 tarihli ve mülga 765 sayılı Türk Ceza Kanununun 414, 416/1, 418/1. maddeleri ile eşe karşı işlenen 449/1, 456 ve 457/1. maddelerinden mahkûm olanlar ile adli suçlardan hükümlü olup yabancı uyrukluların koşullu salıverilme tarihine üç yıldan az süre kalması,

c) 29/07/2003 tarihli ve 4959 sayılı Topluma Kazandırma Kanunu, 30/07/1999 tarihli ve mülga 4422 sayılı Çıkar Amaçlı Suç Örgütleri ile Mücadele Kanununun 14. maddesi ve 5237 sayılı Kanunun 221. maddesinden yararlananların koşullu salıverilme tarihine iki yıldan az süre kalması,

ç) Terör ve örgütlü suçlardan hükümlü olup, mensup oldukları örgütten ayrıldıkları idare ve gözlem kurulu kararıyla tespit edilenlerin koşullu salıverilme tarihine bir yıldan az süre kalması,

Şartı aranır.

(3) Birden fazla cezanın toplanarak infazı hâlinde, açık kuruma ayrılmada esas alınacak suç, koşullu salıverilme tarihine en az sürenin arandığı suçtur.

(4) Açık kuruma ayrılma süresini dolduranlar hakkında altı aylık deneme süresinin tamamlanması beklenmeden açık kuruma ayrılma kararı alınabilir.

Şeklindeki yasal düzenleme değerlendirildiğinde müebbet hapis cezasına mahkûm olup, koşullu salıverilme tarihine beş yıl veya daha az süre kalanlar diğer koşullarında gerçekleşmesi durumunda kapalı ceza infaz kurumundan açık ceza infaz kurumuna ayrılmaya hak kazanırlar;

(4) Açık kuruma ayrılma süresini dolduranlar hakkında altı aylık deneme süresinin tamamlanması beklenmeden açık kuruma ayrılma kararı alınabilir.

Şeklindeki yasal düzenleme değerlendirildiğinde müebbet hapis cezasına mahkûm olup, koşullu salıverilme tarihine beş yıl veya daha az süre kalanlar diğer koşullarında gerçekleşmesi durumunda kapalı ceza infaz kurumundan açık ceza infaz kurumuna ayrılmaya hak kazanırlar;

Somut olayda tasarlayarak kasten öldürmeye azmettirme suçundan müebbet hapis cezasına hükümlü ...'nun, Balıkesir Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen 05.07.2017 tarihli müddetnameye göre koşullu salıverilme tarihinin 26.05.2022 olarak belirlendiği ve talep tarihi itibariyle hükümlünün Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğinin 6. maddesinin 1. fıkrasının b bendi uyarınca koşullu salıverilme tarihine beş yıldan az bir süre kaldığından kapalı ceza infaz kurumundan açık ceza infaz kurumuna ayrılmasına dair infaz hakimliği ve itiraz merci tarafından verilen kararlarda isabetsizlik bulunmadığı, 6. maddenin 1. fıkrasının a bendinin somut olayda uygulanmasının mümkün olmadığı, bu bend hükmünün süreli hapis cezalarının infazı ile ilgili bir düzenleme olduğu değerlendirilmekle; Balıkesir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 10/08/2017 tarihli ve 2017/1222 değişik iş sayılı kararı usul ve yasaya uygun olduğundan, 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca kanun yararına bozma istemi yerinde görülmediğinden, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesine bağlı Yüksek Adalet Bakanlığının KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN REDDİNE, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1222, Karar No: 2010/8444, Tarih: 15.07.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/1222 E.  ,  2010/8444 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Sarıgöl Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 08.05.2008 tarih ve 2006/146-2008/89 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait üzüm bağlarının 2006 yılı mahsulünün 23.01.2006 tarihinden geçerli olmak üzere dolu, don gibi olumsuz hava şartlarına karşı davalı nezdinde sigortalandığını, 08.03.2006 tarihinde meydana gelen don olayı nedeniyle müvekkilinin ürünlerinin zarar gördüğünü, davalının taraflar arasında imzalanan ön bilgi formuna aykırı poliçe düzenleyerek sigorta tazminatı ödemediğini, davalı ... adına yetkili acentesinin müvekkiline poliçe yerine geçmek üzere “ön bilgi formu” adı altında muvakkat ilmühaberi düzenleyerek verdiğini, bu belge içeriğine göre davaya konu zararın sigorta kapsamı içinde kaldığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla açılan davada yargılama sırasında yapılan ıslah sonucu 11.662,00 YTL’nin temerrüt tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, hasar tarihlerinde bağ bitkilerinin gözlerinde uyanma olmaması nedeniyle teminat kapsamında bir hasarın bulunmadığını, davacının dayandığı ön bilgi formunun poliçe yerine geçmeyeceğini, hasarın meydana geldiği iddia edilen tarihte hava sıcaklığının -1,51 derece olduğunu, bu sıcaklığın gözler uyanmamış asmada zarara sebep olmayacağını, tespit raporunu ve iddia edilen zarar tutarının kabul edilmediğini, filizlenme ve salkımlar oluşmadan zararın belirlenemeyeceğini, hasar üzerinden değil, ancak sigorta bedeli üzerinden muafiyet uygulanacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.