muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/83, Karar No: 2022/697, Tarih: 18.05.2022

İlk Derece Mahkemesi Kararı:

6. İstanbul Anadolu 3. Asliye Ticaret Mahkemesinin 01.04.2016 tarihli ve 2014/897 E., 2016/211 K. sayılı kararı ile; davacı tarafından dava dışı şirketten kiralanan aracın davalı ... şirketine kasko sigorta poliçesiyle sigortalı olduğu, aracın kasko sigortası kapsamında iken çalınması ve hasarlı olarak bulunması sonrası aracın kasko sigortacısı tarafından hasar bedelinin ödenmemesi nedeniyle kesinleşmiş mahkeme kararına istinaden kiracı olan davacıdan tahsil edildiği, İstanbul 4. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2009/418 E., 2010/353 K. sayılı kararının Yargıtay 6. Hukuk Dairesinin kararı ile onanarak kesinleştiği, davacının bu hükmün kesinleşmesinden sonra iki yıllık süre dolmadan davayı açtığı, davalının poliçe kapsamında ödemesi gereken tazminatı araç malikine ödememesi nedeniyle aracı kiralayan davacının araç malikine ödemiş olduğu zarar ziyandan dolayı kasko poliçesi ile meydana gelecek hasarları teminat altına alan davalı ... şirketine karşı aktif dava açma ehliyetinin de (aktif husumet ehliyeti) bulunduğu gerekçesiyle, davanın kabulü ile 17.130TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, davacının fazlaya ilişkin haklarının saklı tutulmasına karar verilmiştir.

Özel Daire Bozma Kararı:

7. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

8. Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesinin 19.06.2017 tarihli ve 2016/13156 E., 2017/6928 K. sayılı kararı ile;

“…Dava, dava dışı ... Otomotiv Tur. San. ve Tic. AŞ.'ne ait, davacı Vip Toplu Yemek Gıda ve Temizlik Hiz. Tur. İnş. San. ve Tic .Ltd. Şti. tarafından kira sözleşmesine istinaden kiralanan, davacı firma çalışanı tarafından kullanılan araçta meydana gelen ve mezkur kira sözleşmesi hükmü uyarınca dava dışı ... Otomotive davacı tarafından ödenen hasar bedelinin, dava dışı ... Otomotivin kasko sigortacısı davalı Eureko Sigorta AŞ.den tazmini istemine ilişkindir.

TTK 1283. madde, “Sigortacı, sigorta ettirenin veya sigortadan faydalanan kimsenin ancak hakikaten uğradığı zararı tazmine mecburdur.” hükmünü ihtiva etmekte olup, somut olayda; sigortalı dava dışı ... Otomotiv Tur. San. ve Tic. AŞ.nin uğradığı zararın, davacı şirket tarafından aralarındaki araç kira sözleşmesi hükümlerine istinaden mahkeme kararı sonucu tazmin edildiği, davalı ... şirketine karşı ancak kendi akidi tarafından dava açılabileceği, alacağın davacıya temliki veya devrine dair dosyada herhangi bir belge-bilgi bulunmadığı ve bu hususun davacı tarafından da ileri sürülmediği, bu nedenle dava şartlarının düzenlendiği HMK 114/d. madde hükmü gereği aktif husumet ehliyetine sahip olmadığı anlaşılan davacının davasının, usulden reddi gerekirken, yazılı olduğu şekilde karar verilmiş olması doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir…” gerekçesiyle karar bozulmuştur.

Direnme Kararı:

Direnme Kararı:

9. İstanbul Anadolu 3. Asliye Ticaret Mahkemesinin 13.03.2018 tarihli ve 2018/156 E., 2018/204 K. sayılı kararı ile; davalı ... şirketinin dava dışı şirket tarafından kiraya verilen aracın kira dönemi içerisinde meydana gelecek maddi hasarları karşılamak durumunda olduğu, davalı ... şirketi aleyhine açılan rücu davasında, hasar bedelini araç malikine ödeyen araç kiracısının davasının kabulünün gerektiği gerekçesi ile direnme kararı verilmiştir.

Direnme Kararının Temyizi:

10. Direnme kararı süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

II. UYUŞMAZLIK

11. Direnme yolu ile Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; araç kira sözleşmesi ve kesinleşmiş mahkeme kararı uyarınca davacı kiracı tarafından, sigortalı olan dava dışı şirkete ödenen hasar bedelinin aracın kasko sigorta şirketinden tahsili istemi ile açılan eldeki dava dosyasında, davacı kiracının taraf sıfatının bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

III. GEREKÇE

12. Uyuşmazlığın çözümü için öncelikle konu ile ilgili kavramların ve yasal mevzuatın irdelenmesinde fayda bulunmaktadır.

13. Türk Ticaret Kanunu’nda ayrıca düzenlenmemiş olan kasko sigortası, mal sigorta türlerinden bir kısmının karma olarak motorlu kara taşıtlarında uygulanması olarak karşımıza çıkmaktadır. Kasko sigorta sözleşmesi niteliği itibari ile mal sigortası türlerinden olduğundan kazanın meydana geldiği tarihte yürürlükte bulunan ve somut olaya uygulanması gereken mülga 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun (TTK) 1278. maddesi [6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu (6102 sayılı TTK), m. 1429] uyarınca sigortacı kural olarak sigorta ettiren, sigortadan yararlanan veya eylemlerinden hukuken sorumlu olduğu kişilerin kusurlarından doğan zararları karşılamakla yükümlüdür (Ulaş, Işıl: Uygulamalı Zarar Sigortaları Hukuku, Ankara 2012, s. 582).

14. Zararın tazmin esasını düzenleyen 6762 sayılı TTK’nın 1283. maddesine göre sigortacı, sigorta ettiren veya sigortadan faydalanan kimsenin ancak gerçek zararını tazmine mecburdur. Yine kazanın meydana geldiği ve poliçenin yürürlükte bulunduğu tarihte uygulanması gereken Kara Taşıtları Kasko Genel Şartları’nın B.3.3.1. maddesinde de benzer bir düzenleme getirilmiş ve rizikonun gerçekleşme anındaki gerçek tazmin değerinin esas alınacağı benimsenmiştir.

14. Zararın tazmin esasını düzenleyen 6762 sayılı TTK’nın 1283. maddesine göre sigortacı, sigorta ettiren veya sigortadan faydalanan kimsenin ancak gerçek zararını tazmine mecburdur. Yine kazanın meydana geldiği ve poliçenin yürürlükte bulunduğu tarihte uygulanması gereken Kara Taşıtları Kasko Genel Şartları’nın B.3.3.1. maddesinde de benzer bir düzenleme getirilmiş ve rizikonun gerçekleşme anındaki gerçek tazmin değerinin esas alınacağı benimsenmiştir.

15. Sigorta sözleşmelerinde nispilik ilkesi geçerlidir. Sigorta sözleşmesinden doğan haklar, ayni haklarla kişilik haklarının aksine, niteliği itibari ile nispi bir haktır. Bu nedenle sigorta sözleşmesinin tarafları kural olarak, haklarını sözleşmenin karşı tarafında yöneltebilir. Ancak bu kural mutlak bir kural değildir. Sigorta sözleşmesinden doğan talep hakkı, her zaman sigorta sözleşmesinin tarafına ait değildir. Zarar sigortalarında talepte bulunabilecek ilgili kişiler; başkası lehine sigortada sigortalı, sigorta edilen menfaat sahibinin değişmesi hâlinde menfaat sahibi [6102 sayılı TTK’nın 1470. maddesi 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun (KTK) 94. maddesi uyarınca], taşınmaz rehni ve gemi ipoteği hakkı sahipleridir. Sorumluluk sigortasında zarar gören üçüncü kişilerin talep hakkı da ayrıca düzenlenmiştir (6102 sayılı TTK’nın 1478. ve KTK’nın 97. maddeleri) (Ayhan,Rıza/ Çağlar, Hayrettin/Özdamar Mehmet: Sigorta Hukuku, Ankara 2019, s. 151vd).

16. Yukarıdaki bilgiler ışığında somut olay değerlendirildiğinde; sigortalı dava dışı ... Otomotiv Tur. San. ve Tic. A.Ş.'nin uğradığı zararın, davacı şirket tarafından aralarındaki araç kira sözleşmesi hükümlerine istinaden mahkeme kararı sonucu tazmin edildiği, davacının kira sözleşmesi ve kesinleşmiş mahkeme kararına istinaden davalı kasko şirketinden tazminat talebinde bulunduğu anlaşılmaktadır. Dosya kapsamında alacağın davacıya temliki veya devrine dair dosyada herhangi bir belge-bilgi bulunmadığı gibi bu husus davacı tarafından da ileri sürülmemiştir. Bu durumda nispilik ilkesi ve yukarıda açıklanan kanun maddeleri uyarınca davalı ... şirketine karşı ancak kendi akidi tarafından dava açılabileceğinden davacı kiracının taraf sıfatı bulunmamaktadır.

17. Bir davada taraf olarak gösterilen kişiler, taraf ve dava ehliyetine ve davayı takip yetkisine sahip olsalar bile, taraflardan birinin o davada gerçekten davacı ve davalı sıfatı yoksa, davanın esası hakkında bir karar verilemeyeceğinden, dava sıfat yokluğundan (husumetten) reddedilir. Taraf sıfatı usul hukuku sorunu olmayıp, dava konusu sübjektif hakkın özüne ilişkin bir maddi hukuk sorunu olduğundan taraf sıfatının yokluğu, davada taraf olarak gözüken kişiler arasında dava konusu hakkın doğumuna engel olduğu için def'î değil, yargılamanın her aşamasında taraflarca ileri sürülmesi mümkün ve mahkemece de kendiliğinden nazara alınması zorunlu bir olgudur. Bu nedenle açılan davanın 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (HMK) 114/d maddesi uyarınca değil, taraf sıfatı yokluğundan reddine karar verilmesi gerekmektedir.

18. Hâl böyle olunca direnme kararı yukarıda açıklanan değişik gerekçe ve nedenlerle dolayı bozulmalıdır.

IV. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının yukarıda belirtilen değişik gerekçe ve nedenlerden dolayı 6217 sayılı Kanun’un 30. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici Madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA,

İstek hâlinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine,

Aynı Kanun'un 440-III/1. maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 18.05.2022 tarihinde, oy birliği ile kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/31021, Karar No: 2024/12223, Tarih: 25.12.2024

**7. Ceza Dairesi         2021/31021 E.  ,  2024/12223 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/84 E., 2016/138 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz nedenleri; sanığın cezalandırılması gerektiğine, re’sen dikkate alınacak nedenlerle hükmün bozulması talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre, önleme araması kararına istinaden uygulama noktasında durdurulan yolcu otobüsünün bagaj kısmında üzerinde "gönderen..., alıcı .... yazılı, bagaj kuponu yapıştırılan çantalarda 2050 paket gümrük kaçağı sigara ele geçirilmiştir.

Muavin olan sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmıştır.

Sanık savunmasında, otogardan çıktıktan sonra tanımadığı biri tarafından suça konu eşyanın emanet olarak otobüse verildiğini, bunun için ücret almadığını, kimlik fotokopisinin eşyanın üzerinde olduğunu, kaybolmuş olabileceğini ifade ederek suça konu eşyanın kendisine ait olmadığını ifade etmiştir.

Tüm dosya kapsamının incelenmesinde, sanığın muavin olarak bulunduğu yolcu otobüsünde yapılan aramada otobüsün bagaj bölümünde toplam 2050 paket gümrük kaçağı sigaranın ele geçirildiği olayda; sanığın yol üzerinde tanımadığı şahıslardan herhangi bir kimlik, iletişim bilgisi almaksızın teslim aldığı sigaraların ele geçirildiği çantaların üzerinde, "gönderen..., alıcı ..." bilgisinin yer aldığı, bu şahısların açık kimliklerinin tespiti halinde tanık sıfatıyla dinlenilmeleri, ayrıca hazırlık aşamasında dinlenen sanığın ağabeyleri olan ...ve ...adlı otobüs şoförleri 5271 sayılı Kanun'un 45. maddesi uyarınca tanıklıktan çekilme hakları da hatırlatılarak tanık sıfatıyla beyanlarının tespitinden sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri yerine, eksik inceleme ile sanık hakkında beraat hükmü tesis edilmesi,

İddianamede müsaderesi talep edilen suça konu eşya hakkında hüküm kurulmaması,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık hakkında kurulan beraat hükmüne yönelik katılan ... İdaresi vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 25.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/4713, Karar No: 2007/4342, Tarih: 12.11.2007

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2007/4713 E.  ,  2007/4342 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 101 ada 558 parsel sayılı 2454.81 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine, yasal süresi içinde taşınmazın taşlık ve kayalık niteliğinde Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine ve çekişmeli parselin tespit gibi davalı ... adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 12.11.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/27168, Karar No: 2013/30710, Tarih: 23.12.2013

**2. Ceza Dairesi         2012/27168 E.  ,  2013/30710 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2009/85105

MAHKEMESİ : Adana 5. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 30/10/2008

NUMARASI : 2008/25 (E) ve 2008/1074 (K)

SUÇ : Görevli memura hakaret ve kasten yaralama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıkların yargılama sürecindeki davranışları lehlerine yorumlanıp 5237 sayılı TCK.nun 62.maddesinin uygulanması ile “suç kastı yoğunluğu ve CMK.nun 231.maddesinin uygulanması halinde bir daha suç işlemeyecekleri hususunda mahkemece olumlu kanıya varılmadığından CMK.nun 231.maddesinin uygulanmasına takdiren yer olmadığına” şeklinde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, sanıklar hakkında görevli memura hakaret suçundan 5237 sayılı TCK.nun 125/3-a maddesinde öngörülen seçimlik cezalardan hapis cezasının tercih edilmesi karşısında aynı kanunun 50/2. maddesi uyarınca artık bu cezanın adli para cezasına çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Oluşa, dosya içeriğine, tutanak düzenleyicisi tanık K.. A..'nin 29.04.2008 tarihli duruşma ile soruşturma aşamasındaki beyanlarına göre, katılan polis memurlarının sivil araçla ve sivil giyimli olarak başka bir göreve giderken olay mahallinde karşıdan gelen sanık A.. G..'in kullandığı araçla yol verme meselesi yüzünden birbirlerine el kol hareketi yapmaları sonucu çıkan kavgada sanıkların, katılanların polis olduklarını bilmediklerini savunmuş olmaları, olay sırasında katılanların polis olduklarını sanıkların bildiğine dair iddia dışında delil bulunmadığı, olaydan sonra polis olduklarını öğrendiklerinin anlaşılması karşısında sanıkların eylemlerinin basit kasten yaralama ve hakaret suçlarını oluşturacağı gözetilmeden sanıkların memura hakaret ve sanık Orhan'ın da memura kasten yaralama suçundan mahkumiyetine karar verilmesi,

2-Kabule göre de

a-Sanıklar hakkında sonuç olarak adli para cezasına karar verildiği halde, “sanık hakkında hükmedilen hürriyeti bağlayıcı ceza ertelendiğinden 5237 sayılı TCK.nun 53/1.maddesinin uygulanmasına yer olmadığına” karar verilerek çelişkiye sebebiyet verilmesi,

b-Sanık Orhan hakkında hükmün gerekçe kısmında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verildiği halde hüküm fıkrasında ”sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiğinden CMK.nun 231/7. maddesi gereğince 5237 sayılı TCK.nun 50 ve 51.maddelerinin uygulanmasına yer olmadığına” karar verilerek hükümde çelişki yaratılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 23.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7044, Karar No: 2014/12258, Tarih: 05.12.2014

**9. Ceza Dairesi         2014/7044 E.  ,  2014/12258 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KD - 2014/313728

İtiraz Edilen Daire Kararı : 04.04.2013 tarih ve 2013/1559 – 2013/5254 sayılı onama kararı

İtirazla İlgili Mahkeme Kararı : Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.11.2010 tarih 2006/720-2010/602 sayılı kararı

Suç : Başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı ve ekindeki dava dosyası, 05.07.2012 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun 99. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesine eklenen 2 ve 3. fıkralar kapsamında bir bütün olarak incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında “başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması” suçundan açılan davanın yargılaması sonunda kurulan mahkumiyet hükmü sanık tarafından temyiz edilmiş ve Dairemizin 04.04.2013 tarih ve 2013/1559 – 2013/5254 sayılı kararı ile “Onanmasına” karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı 24.09.2014 tarihli itiraz dilekçesinde;

“Sanık hakkında; 14.09.2005 tarihinde içerisinde üç kişinin bulunduğu plakasız bir aracın İsmail Şahin'in kullandığı Audi marka araca kaza süsü vermek amacıyla çarparak şoförün hasar tespiti amacıyla araçtan inip etrafa bakmasını fırsat bilen sanıklardan birisinin ilgiliyi oyaladığı sırada diğerinin kontak anahtarı üzerinde olan aracı çalıştırarak yapılan hırsızlık eylemi sonrasında bir benzinciden bedelini vermeden benzin alıp kaçmalarını takiben yapılan ihbar üzerine yakalanan sanığın, gerek zabıta işlemleri sırasında gerekse Cumhuriyet Savcılığında alınan 15.09.2005 tarihli savunmasında ve aynı tarihli sorgu sırasında mahkemede ismini gerçekte amcası olan Kürşat Gül olarak beyan ettiği, yapılan soruşturma sonrasında gerçek kimliğinin F.. G.. olduğunun anlaşılması üzerine diğer sanık Erdal Güvenç ile birlikte haklarında Tekirdağ Cumhuriyet Başsavcılığının 24.11.2005 tarih ve 2005/663 sayılı iddianamesi ile "resmi belgenin düzenlenmesi sırasında kimliği hakkında yalan beyanda bulunmak" suçundan TCK'nın 206, 43, 53. maddeleri

uyarınca sulh ceza mahkemesine dava açılıp yargılama sonrasında verilen hükmün, eylemin TCK'nın 268 maddesi delaletiyle 267/1. maddesini ihlal ettiği gerekçesi ile bozulması sonrasında görevsizlikle Asliye Ceza Mahkemesine intikal eden dosya üzerinden verilen mahkumiyet hükmü 11.Ceza Dairesinin 14.04.2014 tarihli hükmü ile onanarak kesinleşmiştir.

uyarınca sulh ceza mahkemesine dava açılıp yargılama sonrasında verilen hükmün, eylemin TCK'nın 268 maddesi delaletiyle 267/1. maddesini ihlal ettiği gerekçesi ile bozulması sonrasında görevsizlikle Asliye Ceza Mahkemesine intikal eden dosya üzerinden verilen mahkumiyet hükmü 11.Ceza Dairesinin 14.04.2014 tarihli hükmü ile onanarak kesinleşmiştir.

Ayrıca sanık hakkında başka bir dosya üzerinden hırsızlık suçundan yapılan yargılama sırasında yapılan ihbar üzerine önceki yargılamadan habersiz olarak 29.09.2006 tarih ve 2006/1099 sayılı iddianame ile "başkasına ait kimlik bilgilerini kullanmak" suçundan TCK'nın 268. maddesi delaletiyle 267/1, 53 maddeleri uyarınca açılan davanın itiraza konu Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2006/720 esas ve 2010/602 karar sayılı dosyası üzerinden yürütülerek verilen mahkumiyet hükmü Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 04.04.2013 tarih ve 2013/1559 Esas, 2013/5254 Karar sayılı ilamı ile onanarak kesinleşmiş olup, sanık hakkında aynı fiil nedeniyle açılmış bir dava bulunduğundan ikinci kez açılan ve mükerrer olduğu anlaşılan bu davanın CMK'nın 223/7. maddesi uyarınca reddine karar verilmesi gerekçesi ile” Dairemiz onama kararına karşı itirazda bulunmuştur.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ile Dairemiz arasındaki uyuşmazlık, sanık hakkında mükerrer dava bulunup bulunmadığına ilişkindir.

İtiraz, 6352 sayılı Kanunun 99. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesine eklenen 2 ve 3. fıkralar kapsamında bir bütün olarak incelendiğinde;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ile Dairemiz arasındaki uyuşmazlık, sanık hakkında mükerrer dava bulunup bulunmadığına ilişkindir.

İtiraz, 6352 sayılı Kanunun 99. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesine eklenen 2 ve 3. fıkralar kapsamında bir bütün olarak incelendiğinde;

Sanık hakkında Tekirdağ Cumhuriyet Başsavcılığının 24.11.2005 tarih ve 2005/663 sayılı iddianamesi ile "resmi belgenin düzenlenmesi sırasında kimliği hakkında yalan beyanda bulunma" suçundan TCK'nın 206, 43, 53 maddeleri uyarınca Tekirdağ Sulh Ceza Mahkemesine dava açıldığı, yargılama sonrasında verilen mahkumiyet hükmünün temyizi üzerine, Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 06.12.2011 tarihli kararı ile eylemin TCK'nın 268. maddesi delaletiyle 267/1 maddesi kapsamında kaldığı gerekçesiyle bozulduğu ve anılan dosyanın bozma sonrası görevsizlikle Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesine gönderildiği, sanık hakkında Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.10.2012 tarih 2012/353-366 sayılı kararı ile TCK’nın 268. maddesi delaletiyle 267/1. maddesince hükmolunan mahkumiyet hükmünün 11.Ceza Dairesinin 14.04.2014 tarihli kararı ile onanarak kesinleştiği, ayrıca sanık hakkında aynı olaya ilişkin olarak Tekirdağ Cumhuriyet Başsavcılığının 29.09.2006 tarih ve 2006/1099 iddianamesi ile "başkasına ait kimlik bilgilerini kullanma" suçundan TCK'nın 268. maddesi delaletiyle 267/1, 53 maddeleri uyarınca Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesine dava açıldığı ve yapılan yargılama neticesinde Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.11.2010 tarih ve 2006/720 esas 2010/602 sayılı kararı ile TCK’nın 268. maddesi delaletiyle 267/1, 62. maddesi uyarınca mahkumiyetine hükmedildiği ve mükerrer dava nedeniyle sanık hakkında açılan davanın reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmakla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı yerinde görülerek aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

KARAR:

1- Sanık hakkında Dairemizin itiraz edilen “onama” kararının kaldırılmasına,

2- Sanığın temyizine ilişkin incelemede;

Aynı fiil nedeniyle sanık hakkında Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/353 esasına kayıtlı davanın açıldığı ve anılan Mahkemenin 18.10.2012 tarih ve 2012/366 sayılı kararıyla hükmolunan mahkumiyetin Yargıtay 11.Ceza Dairesinin 14.04.2014 tarihli onama kararıyla kesinleştiği anlaşıldığından, mükerrer dava nedeniyle CMK'nın 223/7. maddesi uyarınca davanın reddine karar verilmesi yerine yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Kanuna aykırı sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 05.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7405, Karar No: 2013/10915, Tarih: 09.09.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/7405 E.  ,  2013/10915 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Satış tarihini yanlış hatırladığını, haczedilen ineği hala tasarruf etmediğini beyan eden sanığın savunmasının doğruluğu araştırılıp mahcuz büyükbaş hayvan üzerinde teslim amacı dışında tasarrufta bulunup bulunmadığı, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranması nedeniyle kaybolmasına veya bozulmasına neden olup olmadığı saptanmadan eksik soruşturma ve yazılı gerekçe ile beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 09.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.