muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/6281, Karar No: 2021/6913, Tarih: 21.06.2021

Mahkemece, yetkisizlik kararına ilişkin bozmaya uyularak davacının tohumları ve fideleri 3.kişilere sattığını yazılı belge ile ispat edemediğini, tohumların filizlendirilmesi safhasında dava dışı firma tarafından yapılan işlemler nedeniyle ekonomik değeri haiz ürün vermemiş olabileceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, ayıplı mal nedeniyle uğranılan maddi manevi tazminatın tahsiline ilişkindir.

Dava açılmadan önce Darende Sulh Hukuk Mahkemesinin 2014/2 değişik iş sayılı dosyasında alınan bilirkişi raporunda Servet f1 çeşit domateslerin aynı tarlada ekili olan diğer domates çeşitlerinden farklı olarak her on fideden birinde kısırlık izlendiği, solgun ve kurumaya yüz tutmuş oldukları, meyvelerinde yanık lekeleri bulunması, kızarmanın tam oluşmaması, hibrit tohum özelliklerini taşımaması durumlarının gözlendiği yine Medetli çeşidi kavunların da diğer çeşit kavunlardan farklı olarak %70'inde patlama, boydan boya derin yarılmaların olduğu çabuk ekşidiği hibrit tohum özelliği göstermediği tespitlerinde bulunulduğu, bu kusurların diğer domates ve kavun çeşitlerinde gözlemlenmemesi nedeniyle sorunun tohumun kendisinden kaynaklanmış olabileceği, bunun laboratuvar incelemesi ile daha net olarak belirlenebileceği belirtilmiştir. Dosya içinde bulunan Tarım ve Köy işleri Bakanlığı yazılarından Servet F1 domates ve Medetli F1 kavun çeşitlerinin ticari sebze tohumluğu çeşit kayıt komisyonu tarafından davalı şirket adına çeşit kayıt listesine alınarak üretilmesine izin verildiği, taraflar arasında bahse konu tohum satışının olduğuna dair çekişmenin bulunmadığı, fidelerin, dava dışı firma tarafından tohumdan fide haline getirildikten sonra bitki pasaportlarıyla davacıya teslim edildiği, delil tespiti dosyasında yapılan keşif sırasında ve duruşmada dinlenen çiftçilerin fideleri davacıdan aldıklarını beyan ettikleri, anlaşılmaktadır.

Delil tespiti dosyasında alınan bilirkişi raporunda, domates ve kavunlarda bulunan ayıpların aynı tarlada dikili diğer domates ve kavun çeşitlerinde bulunmaması sebebiyle tohum kaynaklı olduğunun düşünüldüğü belirtilerek daha kesin bir tespit için laboratuvar ortamında bir inceleme yapılmasının doğru olacağı yönünde görüşte bulunulmuş olmasına ve raporda tohumların fide haline getirilmesi aşamasında yapılan işlemler nedeniyle zarar görmüş olma ihtimalinden bahsedilmemiş olmasına rağmen çözümü hukuk dışında, özel veya teknik bilgiyi gerektiren bu konuda Mahkemece uzman bir kişiden rapor alınması gerekirken tahmine ve kişisel görüşe dayalı olarak tohumların dava dışı firmanın fide haline getirilirken yaptığı eylemler nedeniyle ekonomik anlamda zarar görmüş olabileceği olasılığı nedeniyle ayıbın tohum kaynaklı olduğunun ispatlanamadığı yönündeki kabulü hatalıdır.

Hal böyle iken Mahkemece, dosya içinde bulunan ve davalı tarafından sunulan, davacıya satılan tohumlarla aynı lot numarasına sahip tohumlar üzerinde bu konuda uzman ve yeterli donanıma sahip bir araştırma enstitüsünde veya laboratuvarda usulüne ve fennine göre bir inceleme de yapılarak tohumlarda ayıp bulunup bulunmadığı hakkında bir rapor alınması ve tarafların tacir olduğu da gözetilerek ticari defterler üzerinde incelme yaptırılıp varsa davacının gerçek zararının tespit edilmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, usuli kuralların yanlış uygulanması ve eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazının kabulüne temyiz olunan kararın BOZULMASINA, ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nın geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 21/06/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6313, Karar No: 2013/17036, Tarih: 03.06.2013

**4. Ceza Dairesi         2011/6313 E.  ,  2013/17036 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede ;

İddianamede, olay günü Jandarmaya bir şahsın kaybolduğunun ihbar edilmesi üzerine müştekiler uzman çavuş ... ile görevli erlerin olay yerine gittikleri,sanığın burada, aslında kaybolmadığını, gittiği gazinoda cep telefonu,anahtarlık ve kredi kartının gasp edildiğini söylemesi üzerine görevli müştekilerin araştırma yaptıkları, bu araştırma sonucunda sanığın anahtarlarının gazinoda oturduğu masanın altında olduğu, cep telefonunu ise bindiği takside düşürdüğü tespit edilip kendisine teslim edildikten sonra alkollü olan sanığın işlem yapılmak üzere bindirildiği devriye aracında, müşteki ...'a hitaben "sen nasıl komutansın lan, benim kartımı bul diyorum, bulmazsan seni süründürürüm, şerefsizlik yapma, sende mi çingensin" diyerek hakaret ve tehditte bulunduğu, duruma diğer müştekilerin müdahale etmeleri ve ikazda bulunmaları üzerine bu defa sanığın diğer dört müştekiye hitaben "hepinizi yakarım lan, benim kredi kartımı bulacaksınız, rapor alacağım sizi mahkemelerde süründüreceğim, S....gidin lan" diyerek hakaret ve tehditte bulunduğunun ileri sürülmesi ve mahkeme tarafından da eylemlerin bu şekilde kabul edilmesi karşısında, sanığın eylemleri, hakkında işlem yapılmasını ve nezarete alınmasını önlemeye yönelik 5237 sayılı TCK'nın 265. maddesinde tanımlanan görevi yaptırmamak için direnme ve görevlilere hakaret suçlarını oluşturabileceği, bu nedenle 5235 sayılı Kanun'un 10 ve 11. maddelerine göre davaya bakma delilleri değerlendirme ve suçu nitelendirme görevinin asliye ceza mahkemesine ait olduğu gözetilerek, görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devam edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve sanık ...'ın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden başkaca yönleri incelenmeksizin HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken aleyhe temyiz olmadığından 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözelitmesine yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 03/06/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4790, Karar No: 2014/9178, Tarih: 13.05.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/4790 E.  ,  2014/9178 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 3.FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 02/10/2012

NUMARASI : 2006/13-2012/226

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 3.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 02/10/2012 tarih ve 2006/13-2012/226 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili ve katılma yolu ile davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 13/05/2014 günü hazır bulunan davacı vekili Av. D.. E.. ve davalılar vekilleri Av. H.. Ş.. ile Av. F.. G.. Güner dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimitarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin besteci, söz yazarı ve aranjör olarak müzik eserleri üreten bir sanatçı olduğunu, davalı şirkete ait televizyon kanalında 24.11.1997-20.04.2001 tarihleri arasında yayınlanan programlarda müvekkilinin besteci, söz yazarı ve aranjörü olduğu "Kurdela 98", "Flash Magazin", "Gizemli Dünyalar 1", "Gizemli Dünyalar 2" adlı eserlerin kullanıldığını, davalı tarafından müvekkiline her hangi bir ücret verilmediğini ileri sürerek, şimdilik 99.374,00 USD’nin 03.05.2001 tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş, daha sonra ıslah ile FSEK’nın 68. maddesine göre rayiç değerin üç katını talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının haklarının takip yetkisini MESAM'a devrettiğini ve iddia edilen eserlerin müvekkiline ait televizyon kanalında yayınlanmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı tarafından davacıya ait müzik eserlerinin 1997-2001 yılları arası kullanıldığı, rayiç değerin 4 yıl için 40.000,00 TL olduğu, FSEK’ın 68. maddesi gereğince 3 kat tazminatın 120.000,00 TL olduğu, davacının üyesi bulunduğu meslek birliği tarafından davalı hakkında açılan davada 1998 yılı öncesi için 5.180,00 TL’ye hükmedildiği, bu miktarın düşüldüğünde davacının tazminat alacağının 114.820,00 TL olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, anılan bedelin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili ve katılma yolu ile davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı vekilinin faiz başlangıcına ilişkin temyiz itirazı dışındaki tüm temyiz itirazlarının, davalı vekilinin ise aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

Kararı, davalı vekili ve katılma yolu ile davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı vekilinin faiz başlangıcına ilişkin temyiz itirazı dışındaki tüm temyiz itirazlarının, davalı vekilinin ise aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Dava, davacıya ait müzik eserlerinin davalıya ait televizyon kanalında izinsiz olarak yayınlandığı iddiasına dayalı tazminat istemine ilişkindir.

Somut olayda, davacı tarafından söz yazarı, bestecisi ve aranjörü olduğu bir kısım müzik eserlerinin davalıya ait televizyon kanalında 1997 ve 2001 yılları arasında düzenli olarak yayınlanan eğlence programında kullanıldığı halde telif ücretinin ödenmediği iddia edilmiş, yargılama sırasında talebini ıslah ederek FSEK’nın 68. maddesi gereğince rayiç bedelin 3 katı tazminatın tahsilini istemiştir.

Mahkemece, FSEK’nın 68. maddesi hükmü gereğince rayiç bedelin 3 katına hükmedilmiş ise de, anılan maddenin uygulanabilmesi için davacıya ait eserin arada her hangi bir sözleşme olmaksızın izinsiz olarak kullanılması veya sözleşme olmasına rağmen sözleşmeye aykırı olarak kullanılması gerekmekte olup, davacı tarafından eserlerinin sözlü sözleşmeye dayalı olarak davalı tarafından kullanıldığı, ancak telif ücretinin ödenmediği iddia edildiğine göre arada yazılı bir sözleşme olmasa bile davacı tarafından müzik eserlerinin hazırlanarak davalıya teslim edildiği sözkonusu olmasına göre artık burada FSEK’nın 68. maddesine göre izinsiz kullanım nedeniyle 3 kat tazminata hükmedilmesi doğru değildir.

Kabule göre de, davacı tarafından müzik eserlerinin 1997 yılı için 35 günlük kullanım bedeli talep edildiği halde mahkemece tüm yıl için 10.000,00 TL olarak bedel belirlenip, bundan İstanbul 1. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesinin 2002/480 esas sayılı dosyası ile hüküm altına alınan 5.180,00 TL’nin 1998'den önceki döneme ilişkin olduğu gerekçesiyle anılan bedel indirilerek karar verilmiş ise de, gerek davacının 1997 yılı için 35 günlük kullanım bedelini talep etmesi ve gerekse MESAM tarafından açılan İstanbul 1. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesinin 2002/480 esas sayılı dosyasındaki talebin ne olduğu ve alacağın hangi döneme ilişkin olduğunun belli olmaması nedeniyle 1997 yılı için 10.000,00 TL rayiç bedel belirlenip bundan 5.180,00 TL’nin çıkarılarak hüküm tesisi de doğru olmamış, kararın bu nedenle de bozulması gerekmiştir.

3- Bozma sebep ve şekline göre davacı vekilinin faiz başlangıcına ilişkin temyiz itirazının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

3- Bozma sebep ve şekline göre davacı vekilinin faiz başlangıcına ilişkin temyiz itirazının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin faiz başlangıcına ilişkin temyiz itirazı dışındaki tüm temyiz itirazlarının, davalı vekilinin ise diğer temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, 3 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin faiz başlangıcına ilişkin temyiz itirazının şimdilik incelenmesine gerek bulunmadığına,takdir olunan 1.100 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 13/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/21099, Karar No: 2020/13047, Tarih: 08.10.2020

**3. Ceza Dairesi         2020/21099 E.  ,  2020/13047 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kasten yaralama ve silahla tehdit suçlarından sanık ... hakkında yapılan yargılama sonucunda, silahla tehdit suçundan beraatine, kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 2.000,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair Kayseri 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 21/11/2017 tarihli, 2017/208 Esas ve 2017/817 Karar sayılı kararı sayılı kararına Adalet Bakanlığının 29/06/2020 tarihli ve 2020/3424 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 07.07.2020 tarihli ve 2020/57838 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 15/12/2017 tarihli, 2017/19084 Esas ve 2017/28185 Karar sayılı ilâmında; “...Sanığa isnat edilen suçların, CMK'nin 253/3. maddesi kapsamında birlikte işlendiği hususunda tereddüt bulunmamaktadır. Çözülmesi gereken sorun, hüküm kurulurken uzlaştırma kapsamında olmayan suçtan beraate hükmolunması halinde, sübutunda sorun olmayan ve müstakilen uzlaştırma kapsamında olan suçla ilgili nasıl bir yol izleneceğidir. Bu bağlamda, her iki suçtan yargılama devam ederken hakimin uzlaştırmaya tabi olacağını öngördüğü suçla ilgili olarak dosyayı soruşturma bürosuna göndermesi veya bu düşünceyle tefrik kararı vermesi durumunda, uzlaştırma kapsamında olmayan suç açısından beraat kararı verileceği izlenimi oluşabileceği cihetle, bu hususun ihsası rey olarak değerlendirilip değerlendirilmeyeceğinin belirlenmesi gerekir. Bu sorunun CMK'nin 226. maddesinde düzenlenen ek savunma konusuyla birlikte değerlendirilmesi gerekir. Anılan madde "Sanık, suçun hukukî niteliğinin değişmesinden önce haber verilip de savunmasını yapabilecek bir hâlde bulundurulmadıkça, iddianamede kanunî unsurları gösterilen suçun değindiği kanun hükmünden başkasıyla mahkûm edilemez. (2) Cezanın artırılmasını veya cezaya ek olarak güvenlik tedbirlerinin uygulanmasını gerektirecek hâller, ilk defa duruşma sırasında ortaya çıktığında aynı hüküm uygulanır. (3) Ek savunma verilmesini gerektiren hâllerde istem üzerine sanığa ek savunmasını hazırlaması için süre verilir. (4) Yukarıdaki fıkralarda yazılı bildirimler, varsa müdafie yapılır. Müdafii sanığa tanınan haklardan onun gibi yararlanır." biçimdedir. Maddeden de anlaşılacağı üzere suçun hukuki niteliği değişir ya da cezanın artırılmasını veya cezaya ek olarak güvenlik tedbirlerinin uygulanmasını gerektirir durumun ortaya çıkması halinde hakim sanık ya da müdafiine ek savunma hakkı tanıyacaktır ancak, bu durum yasal düzenleme nazara alındığında hakim açısından ihsası rey olarak nitelendirilemeyecektir. Bu düzenlemeye kıyasen, uzlaştırmaya tabi olan bir suçla uzlaştırmaya tabi olmayan bir suçun yargılaması devam ederken, hakimin uzlaştırmaya tabi olacağını öngördüğü suçla ilgili olarak dosyayı soruşturma bürosuna göndermesi veya bu düşünceyle tefrik kararı vermesi durumunda uzlaştırma kapsamında olmayan suç açısından ihsası reyde bulunduğundan bahsedilemeyecektir. Yapılan yargılama neticesinde ise sanığın kamu görevlisine hakaret suçundan beraatine hükmolunup, mercii kararından ve kanun yararına bozma talebinden önce kesinleşmesi nedeniyle bu suçun işlendiğinden bahsedilemeyeceği için sair tehdit suçu yönünden de uzlaştırmaya engel olan CMK'nin 253/3. maddesinin uygulanma olanağı kalmayacak ve bu suç yönünden CMK'nin 254

. Yapılan yargılama neticesinde ise sanığın kamu görevlisine hakaret suçundan beraatine hükmolunup, mercii kararından ve kanun yararına bozma talebinden önce kesinleşmesi nedeniyle bu suçun işlendiğinden bahsedilemeyeceği için sair tehdit suçu yönünden de uzlaştırmaya engel olan CMK'nin 253/3. maddesinin uygulanma olanağı kalmayacak ve bu suç yönünden CMK'nin 254. maddesi gereğince uzlaştırma işlemlerinin yapılması gerekecektir…” şeklinde açıklamalara yer verildiği, bu bağlamda hüküm kurulurken uzlaştırma kapsamında olmayan suçtan beraatine hükmolunması halinde, uzlaştırma kapsamında bulunan suç yönünden dosyanın soruşturma bürosuna gönderilebileceği, bu durumun ise ihsası rey olarak nitelendirilmeyeceği;

Somut olayda, kasten yaralama ve silahla tehdit suçlarından kamu davası açıldığı, yapılan yargılama neticesinde sanığın silahla tehdit suçundan beraatine, kasten yaralama suçu yönünden ise mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmış ise de, sanıklar hakkında birden fazla kişi ile tehdit suçundan beraat kararı verilmesi karşısında, kasten yaralama suçu yönünden uzlaştırmaya engel olan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun “Uzlaşma” başlıklı 253/3. maddesinde yer alan “...Uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte işlenmiş olması hâlinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz.” şeklindeki düzenlemenin uygulama imkanının kalmayacağı, bu hali ile kasten yaralama suçu bakımından 5271 sayılı Kanunu’nun 253. maddesindeki esas ve usullere göre uzlaştırma işlemlerinin yerine getirilmesi için yargılama dosyasının uzlaştırma bürosuna gönderilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden Kayseri 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 21/11/2017 tarihli, 2017/208 Esas ve 2017/817 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yerine getirilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.10.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/36004, Karar No: 2016/2216, Tarih: 28.01.2016

**9. Hukuk Dairesi         2015/36004 E.  ,  2016/2216 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, akti tazminat ile fazla mesai ücreti ve ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkilinin, davalı şirketin Kazakistan'ın Tengiz bölgesindeki işyerinde çalışırken yabancı uyruklu işçilerin linç amaçlı saldırısı sonucu haklarının ihlal edildiğini beyanla davalarının kabulü ile akdi tazminat, maaş, kıdem tazminatı ve fazla mesai ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesinde, olayda kusurlarının bulunmadığını ve diğer iddiaların doğru olmadığını beyanla davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının can güvenliğini tehlikeye sokan saldırıya maruz kalmaları nedeni ile akdi sonlandırdığı, bu olayın davacıya akdi haklı nedenle fesih etme imkanı verdiği, davacı tanıklarının iddiayı doğrulayan ve yemin altında verdikleri beyanları nedeniyle fazla mesai yapıldığı iddiasının ispatlandığı gerekçesiyle bir kısım taleplerin kabulüne karar verilmiş, iş sözleşmesinin belirli süreli olmadığı gerekçesiyle akti tazminat isteği reddedilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı yasal süresi içinde davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Mahkemece yapılan yargılama sonunda tefhim edilen kısa kararda diğer alacaklar gösterildiği halde akti tazminat bakımından olumlu olumsuz bir karar verilmemiş, gerekçeli kararda ise akti tazminat isteğinin reddine karar verildiği açıklanmıştır. Bu şekilde kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmıştır.

Kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki 10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas, 1992/4 karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına göre aykırıdır.

Karar tarihinde yürürlükte olan 6100 sayılı HMK. 298/2. maddesinde kısa karar ile gerekçeli kararın çelişkili olamayacağı yukarıda belirtilen YİBK.na uygun bir biçimde yeniden düzenlenmiştir.

6100 sayılı HMK.nun 298/2. maddesine göre “ Gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz.”

Yukarıda belirtildiği üzere duruşmada tefhim edilen hüküm sonucu ile gerekçeli kararın hüküm sonucunun çelişkili olduğu açıkça ortadadır.

Bu nedenlerle 10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas, 1992/4 karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına ( 6100 sayılı yasanın HMK.nun 298/2. maddesine) aykırı olduğu anlaşılan hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

F)Sonuç:

6100 sayılı HMK.nun 298/2. maddesine göre “ Gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz.”

Yukarıda belirtildiği üzere duruşmada tefhim edilen hüküm sonucu ile gerekçeli kararın hüküm sonucunun çelişkili olduğu açıkça ortadadır.

Bu nedenlerle 10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas, 1992/4 karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına ( 6100 sayılı yasanın HMK.nun 298/2. maddesine) aykırı olduğu anlaşılan hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

F)Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 28/01/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.