muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/19209, Karar No: 2020/6384, Tarih: 24.06.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/19209 E.  ,  2020/6384 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının 05.09.2011– 22.10.2013 tarihleri arasında davalı şirkete ait işyerinde güvenlik görevlisi olarak çalıştığı, fazla mesai ücretlerinin ödenmemesi nedeniyle iş akdini haklı nedenle feshettiğini, ayrıca birleşen davada, diğer davalı şirketin asıl işveren olduğunu iddia ederek bir kısım işçilik alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalılar Cevabının Özeti:

Davalı ... Koruma ve Güvenlik Hizmetleri A.Ş. vekili, davacının fazla mesai ücretlerinin ödendiğini, bu nedenle feshin haklı nedene dayanmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Birleşen davada davalı... Uluslararası Havalimanı Yatırım Yapım ve İşletme A.Ş. vekili, davacının 05.09.2011 tarihinde, eski unvanı ... Güvenlik Hizmetleri A.Ş. olan diğer davalı şirkette işe başladığını, davalılar arasında asıl-alt işveren ilişkisi bulunmadığını, bir hizmet alım ilişkisinin söz konusu olduğunu, fazla çalışma yapması halinde karşılığının bordrolarda gösterilerek ödendiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece,toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalılar arasındaki ilişkinin işyeri devri olarak değerlendirilmesi gerektiğini, devir tarihinin üzerinden 2 yıl geçmesi nedeni ile ... Uluslararası Havalimanı Yatırım Yapım ve İşletme A.Ş.'nin sorumluluğu bulunmadığı gerekçesi ile ... Uluslararası Havalimanı Yatırım Yapım ve İşletme A.Ş. yönünden davanın reddine, davacının feshinin haklı nedene dayanması nedeni ile diğer davalı ... Koruma ve Güvenlik Hizmetleri A.Ş. yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanununun 6 ncı maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı yasanın üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

Değinilen Yasanın 120 nci maddesi hükmüne göre, 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesi halen yürürlükte olduğundan, işyeri devirlerinde kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından belirtilen madde hükmü uygulanmalıdır. Anılan maddeye göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde, işçinin kıdemi işyeri veya işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

İşyerinin miras yoluyla intikali 4721 sayılı Türk Medenî Kanununun 599 uncu maddesinde düzenlenmiş, sözü edilen madde hükmünde mirasbırakanın ölümü ile mirasçıların bir bütün olarak mirasa hak kazanacakları açıklanmıştır.

İşyerinin önceleri gerçek kişi ya da kişilerce işletilmesinin ardından şirketleşmeye gidilmesi durumunda, bu işlem de bir tür işyeri devri sayılmalıdır. Önceki gerçek kişi olan işverenlerin devralan tüzel kişi ortakları olması bu devir ilişkisini ortadan kaldırmamaktadır (Yargıtay 9.HD. 22.7.2008 gün 2007/ 20491 E, 2008/ 21645 K.). Aynı şekilde daha önce tüzel kişi şirket olan işverenin işyerini bir gerçek şahsa devretmesi de mümkündür. Devralanın şirketin hissedarlarından biri olması da sonucu değiştirmeyecektir. Adi ortaklardan bir ya da bazılarının hisselerini devri de sorumlulukların belirlenmesi noktasında işyeri devri olarak işlem görmelidir.

İşyeri devrinin temel ölçütü, ekonomik birliğin kimliğinin korunmasıdır. Avrupa Adalet Divanı kararlarına göre, maddî ve maddî olmayan unsurların devredilip devredilmediği ve devir anındaki değeri, işgücünün devri, müşteri çevresinin devri, işyerinde devirden önce ve sonra yürütülen faaliyetlerin benzerlik derecesi, işyerinde faaliyete ara verilmişse bunun süresi, işyeri devrinin kriterleri arasında kabul edilmektedir.

İşyeri devrinin temel ölçütü, ekonomik birliğin kimliğinin korunmasıdır. Avrupa Adalet Divanı kararlarına göre, maddî ve maddî olmayan unsurların devredilip devredilmediği ve devir anındaki değeri, işgücünün devri, müşteri çevresinin devri, işyerinde devirden önce ve sonra yürütülen faaliyetlerin benzerlik derecesi, işyerinde faaliyete ara verilmişse bunun süresi, işyeri devrinin kriterleri arasında kabul edilmektedir.

Basın İş Kanununa tabi işyerleri bakımından, işyerinin belirleyici unsurlarından olan marka, logo ve yayın imtiyaz hakları gibi maddî olmayan unsurların devri de işyeri devri olarak değerlendirilmelidir (Yargıtay 9. HD., 19.1.2010 gün, 2009/42958 E., 2009/354 K).

Maddî ve maddî olmayan unsurların devri söz konusu olmaksızın da işgücünün önem taşıdığı sektörlerde ekonomik birliğin önemli unsurunu olan işçilerin devri de, işyeri devri olarak kabul edilmelidir.

Devirden sonra işyerindeki ekonomik birliğin kimliğini koruyup korumadığının saptanabilmesi için, yürütülen faaliyetin devirden sonra yeni işveren tarafından aynı veya özdeş biçimde sürdürülmesi ölçütü yanında, işyerinin taşınmaz ve taşınır malları ile maddî olmayan varlıkların, işyerinde çalışan işçilerin sayı ve uzmanlık bakımından çoğunluğunun, bunun yanı sıra müşteri çevresinin devredilip devredilmediği, devir öncesi ve sonrasındaki faaliyetler arasında benzerlik olup olmadığı, devir sebebiyle işyerinde faaliyet askıya alınmışsa askı süresi gibi koşullar da göz önünde tutulmalıdır.

4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde yazılı olan “hukukî işleme dayalı” ifadesi geniş şekilde değerlendirilmeli, yazılı, sözlü ve hatta zımnî bir anlaşma da yeterli görülmelidir.

İşyerine Bankalar Kanunu hükümleri çerçevesinde Bankacılık Denetleme ve Düzenleme Kurumu tarafından el koyulması ise işyeri devri niteliğinde değildir. Bu durumda yönetim hakkına müdahale edilmekte veya bankacılık faaliyetleri askıya alınmaktadır.

Yine özelleştirme işlemi sonucu kamuya ait hisselerin devri de işyeri devri olarak değerlendirilemez. Özelleştirmede işyeri aynı tüzel kişilik altında faaliyetini sürdürmekte sadece kamuya ait hisselerin bir kısmı ya da tamamı el değiştirmektedir. Bununla birlikte, tamamı kamuya ait olan bir işyerinin özelleştirme işlemi sonucu başka bir işverene geçmesi işyeri devri niteliğindedir (Yargıtay 9.HD. 8.7.2008 gün ve 2008/25370 E, 2008/ 19682 K.).

İşyeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı şekilde işyeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkânı vermez.

İşyerinin devri işverenin yönetim hakkının son aşaması olup, işyeri devri çalışma koşullarında değişiklik anlamına da gelmez. Dairemizin kökleşmiş kararlarına göre işyeri devri işçiye haklı nedenle fesih hakkı tanımaz. İşyeri devrinin çalışma koşullarını ağırlaştıran bir yönü olup olmadığı belirlenmelidir (Yargıtay 9.HD. 27.10.2008 gün 2008/ 29715 E, 2008/28944 K.).

İşyerinin devri işverenin yönetim hakkının son aşaması olup, işyeri devri çalışma koşullarında değişiklik anlamına da gelmez. Dairemizin kökleşmiş kararlarına göre işyeri devri işçiye haklı nedenle fesih hakkı tanımaz. İşyeri devrinin çalışma koşullarını ağırlaştıran bir yönü olup olmadığı belirlenmelidir (Yargıtay 9.HD. 27.10.2008 gün 2008/ 29715 E, 2008/28944 K.).

Bu açıklamalar ışığında, iş hukukunda işyeri devrinin işçilik alacaklarına etkileri üzerinde ayrıca durulmalıdır. İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanunun 6 ncı maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumlu olacaktır.

Somut uyuşmazlıkta, davacının 10.11.2009 tarihine karar davalılardan... Uluslararası Havalimanı Yatırım Yapım ve İşletme A.Ş. şirketinde güvenlik görevlisi olarak çalıştığı bu tarihte güvenlik işinin alt işverene verilmesi üzerine 11.11.2009 tarihinden itibaren davalılardan ... Koruma ve Güvenlik Hizmetleri A.Ş. şirketinde çalıştığı dosya içerisindeki bilgi ve belgelerden anlaşılmıştır. Davacı işçi davaya konu işçilik alacaklarından her iki işverenin birlikte sorumlu tutulması gerektiğini ileri sürerek davaya konu işçilik alacaklarının tahsilini talep etmiş, mahkemece davalılar arasında İş Kanunu'nun 6. maddesi doğrultusunda işyeri devri olduğu belirtildiği halde devreden işverenin sorumluluğunun aynı maddeye göre 2 yıl süre ile sınırlı olduğu belirtilerek... Uluslararası Havalimanı Yatırım Yapım ve İşletme A.Ş. yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

Yukarıda belirtilen ilke kararında açıklandığı üzere devreden işverenin kıdem tazminatından sorumluluğu devir tarihinden itibaren 2 yıllık hak düşürücü süreye tabi olmayıp 1475 Sayılı Kanunun 14/2. maddesi uyarınca kendi çalıştırdığı süre ve devir tarihindeki ücret seviyesi ile sınırlı olarak sorumlu tutulmalıdır. Mahkemece devreden işverenin kıdem tazminatından sorumlu tutulmaması hatalıdır.

Öte yandan davacının 10.11.2009 tarihine kadar devreden... Uluslararası Havalimanı Yatırım Yapım ve İşletme A.Ş. İşçisi olarak ve devir tarihinden itibaren de davalılar arasında asıl işveren alt işveren arasında bulunduğu anlaşılmakla, diğer işçilik alacakları bakımından davalılardan asıl işverenin devir tarihi sonrasında da diğer davalı işverenle birlikte İş Kanununun 2/6. maddesi uyarınca sorumlu olduğuna karar verilmelidir.

Davaya konu işçilik alacaklarının tamamından alt işveren sorumludur. Bu nedenle mahkemece kurulacak hükümde kıdem tazminatı dahil olmak üzere tamamından alt işveren ile asıl işveren müştereken ve müteselsilen sorumlu tutulmalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 24.06.2020 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3960, Karar No: 2016/709, Tarih: 11.02.2016

**23. Hukuk Dairesi         2015/3960 E.  ,  2016/709 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : .... Asliye Hukuk Mahkemesi

-KARAR-

Heyetçe incelenmesine gerek görüldüğünden, davacı .... Tarım Kredi Kooperatifi'nin müdürü olan davalı ...hakkında TTK'nın 341. maddesi uyarınca sorumluluk davası açılması için genel kurulca alınmış bir sorumluluk kararı var ise davacı kooperatiften temini ile onaylı örneğinin dosyasına eklenmesi ile birlikte Dairemize gönderilmesi, 22.05.2014 tarihli geri çevirme ilamının 1 numaralı bendinde istenildiği halde, mahkemesince gönderilmediği anlaşıldığından, anılan eksikliğin ikmal edilmesi ile birlikte gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine 2. kez geri çevrilmesi ve görevde gerekli dikkatin gösterilmemesinin yasal sorumluluk doğuracağının bildirilmesine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın yerel mahkemesine İKİNCİ KEZ GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/213, Karar No: 2020/4332, Tarih: 03.03.2020

**3. Ceza Dairesi         2020/213 E.  ,  2020/4332 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Hükmün açıklanması suretiyle mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1)Katılanın yaralanması ile ilgili 23.12.2011 tarihinde Bursa Adli Tıp Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen raporda ''...sol kaş iç yan üstte frontal sinüs bölgesine uyan alanda 1,5x1 cm.lik çöküklük, sol gözde periorbital ekimoz, sağ gözde alt ve üst kapak iç yanlarda ekimoz, burun sırtında 1,5-2 ve 1x0,5 cm.lik ekimozlu sıyrıklar, sol göz dış yanda açıklığı göze doğru bakan hilal şeklinde 1 cm.lik sıyrık, sol zygoma üstünde arkaya doğru uzanan 2,5x1 cm.lik ekimoz, şişlik, sol el 3.parmak DİP seviyesinde dorsal yüzde, sağ el 5.metakarp üstünde, 2-3 ve 4.PİP dorsal yüzlerinde kabuklu sıyrıklar, sağ pectoral bölge üst dış yanda 2x2 cm.lik sarı-yeşil renkte ekimoz, ekte gönderilen grafilerin ve BBT'lerin tetkikinde; sol frontal sinüste ön duvarda iç ve dış laminayı etkileyen çökme kırığı, nazal kemikte lineer fraktür .... yaralanmanın yüzde kalıcı iz niteliğinde olup olmadığı hususunda rapor düzenlenebilmesi için şahsın olay tarihinden en az 6 (altı) ay sonra tekrar gönderilmesi gerektiğinin'' bildirildiği, 12.11.2012 tarihinde Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Kurulu tarafından düzenlenen raporda da ''... sol frontal sinüs ön duvarında çökme, nasal kemikte lineer fraktür izlendiğine yumuşak doku lezyonları, frontal sinüs ön duvarında kafa içi boşlukla iştiraki olmayan kırık ile nasal kemikte kırığa neden olan yaralanmasının ... yüzde sabit iz hususunda görüş istendiği taktirde kişinin muayene edilmek üzere Kurulumuza gönderilmesi gerektiğine'' şeklinde tespitlerde bulunulduğu anlaşılmakla, katılanın tüm tedavi evrakları, varsa film ve grafileri, geçici ve kesin raporları ile birlikte Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Kuruluna sevk edilerek katılanda meydana gelen yaralanmanın duraksamaya yer vermeyecek şekilde yüzde sabit ize veya yüzün sürekli değişikliğine neden olup olmadığı hususunda rapor aldırılmadan, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2)Sanığın savunmasının alındığı 08.03.2016 tarihli duruşmada, kimlik tespiti yapılmadan, iddianame ve ekleri okunmadan, kişisel ve ekonomik durumu hakkında kendisinden bilgi alınmadan, yasal hakları hatırlatılmadan ya da önceki kimliği ve hakları tahtında, usulüne uygun savunması alınmadan yargılama yapılarak mahkumiyet hükmü kurulması suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 147. ve 191. maddelerine muhalefet edilmesi,

3)Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3)Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi gereğince sonuç ceza miktarı açısından sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 03.03.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5104, Karar No: 2019/2854, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/5104 E.  ,  2019/2854 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/17421, Karar No: 2020/14294, Tarih: 02.11.2020

**9. Hukuk Dairesi         2017/17421 E.  ,  2020/14294 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirkete ait işyerinde 15/02/2006 tarihinden, 01/06/2014 tarihine kadar aralıksız şoför olarak çalıştığını, iş akdinin işverence haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiğini, en son aldığı aylık ücretinin 1.200,00 TL olduğunu, bir kısım işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti alacaklarını istemiştir.

Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, taraf teşkili usulüne uygun sağlanmadan yokluklarında dinlenen davacı tanıklarına göre düzenlenmiş bulunan bilirkişi raporunu kabul etmediklerini, alacakları zamanaşımına uğradığını, davacının ameliyat sonrasında yaklaşık 1 yıl çalışmadığını, raporda kabul edilen çalışma saatlerinin yerinde olmadığını, iddia ve taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, gerekçeleri itibarı ile olaya uygun ve denetime açık olduğu için 07/09/2015 havale tarihli bilirkişi raporunun ve aynı bilirkişi tarafından hazırlanan 28/04/2016 havale tarihli ek raporun hükme esas alındığı, iş akdinin haklı nedenle feshedildiğine ilişkin dosya kapsamına herhangi bir bilgi ve belge sunulmadığından taraflar arasındaki iş ilişkisinin davalı işverence haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiği sonucuna varıldığı, iş akdi haksız ve bildirimsiz olarak feshedilen davacı lehine ihbar ve kıdem tazminatına hükmolunduğu, uzun yıllar sürekli aynı şekilde fazladan çalışma yapılması hayatın olağan akışına aykırı olduğundan, işçinin mazeretli, izinli veya hasta olabileceği günler dikkate alınarak mahkememizce takdiri indirim yapılması uygun görüldüğü, davacının çalıştığı süre içerisinde tanık beyanları ile ispatlanan fazla mesaisinin ve hafta tatili çalışmasının bulunduğu anlaşıldığından hayatın olağan akışına uygun olarak %30 oranında takdiri indirim yapıldığı, yıllık ücretli izinlerin kullandırıldığının veya ücretlerinin ödendiğinin ispatı davalı işverendedir. İşveren izin kullandırıldığına ilişkin herhangi bir belge sunmadığı, hizmet süresine göre kullandırılması gereken izin süresi 130 gün olduğu, davalı tarafça kullandırıldığı ispat edilemeyen yıllık ücretli izin alacağına hükmedildiği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Temyiz:

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Somut uyuşmazlıkta, davacı tanıklarının davalı vekilinin yokluğunda dinlenmiş olması açısından;

Davalıya tebligat yapılamayınca Alanya Ticaret Sicili Müdürlüğü’nden sorulduğunda alınan 26/12/2014 tarihli cevabi yazıda davalının Alanya'daki doğru adresi bildirilmiş (Sugözü Mah. Sugözü Cad. No: 88 Alanya/ Antalya) ama, Alanya Ticaret Sicili Müdürlüğü’nün aynı yazısında 25/12/2014 tarihinde Kayseri’ye “merkez nakli ilgili madde 111 belgesi verildiği ancak Müdürlüklerindeki kaydın halen devam ettiği” yönünde açıklama yapılmıştır.

Alanya Ticaret Sicili Müdürlüğü’nden bildirilen merkez adresine çıkarılan dava dilekçesi tebliği “taşındı” şerhi ile 15/01/2015 tarihinde bila ikmal iade edilmiş, bu bila tabliğ gelen tebligat zarfı üzerine davalının tam ünvanı yazılmamıştır.

Kök bilirkişi raporu da Alanya Ticaret Sicili Müdürlüğü’nden bildirilen merkez adresine davalının ünvanı yine eksik /yanlış yazılarak tebliğe çıkarılmış, “taşındı” şerhi ile 11/09/2015 tarihinde bila tebliğ iade edilmiştir.

30/09/2015 tarihinde kök bilirkişi raporu, 14/10/2015 tarihinde ıslah dilekçesi Alanya Ticaret Sicili Müdürlüğü’nden bildirilen merkez adresine Tebligat Kanunu’nun 35. maddesine göre tebliğ edilmiştir. Bu tebligatlarda da davalının tücari ünvanı yanlış / eksik yazılmıştır.

Dosya kapsamında dava dilekçesinin Tebligat Kanunu’nun 35. maddesine göre tebliğ edildiğine dair fiziki bir belgeye ise rastlanmamıştır.

20/01/2015 tarihli Ticaret Sicili Gazetesi’nde davalının merkez adresinin Alanya Ticaret Sicili Müdürlüğü’nün bildirdiği adres iken Kayserideki “...” adresi olduğunun 30/12/2014 tarihinde tescil edildiği ilan edilmiştir.

Ticaret Sicili Müdürlüğü’nün diğer bir yazısında farklı bir ticaret sicili numarası olan farklı bir şirketin de kayıtlı olduğu görüldüğünden, yani, davalının ticari ünvanına benzer başka şirket/ şirketler de bulunabileceği anlaşıldığından, tebligatlara davalının ticari ünvanının yanlış / eksik yazılmasının esaslı bir hata olduğu anlaşılmaktadır.

Ayrıca, yargılama sırasında Ticaret Sicili Müdürlüğü yazısına göre davalının merkez adresinin değişeceği anlaşılmış, nitekim bilahare merkez adresi değişmiştir. Buna rağmen yeni merkez adresi tespit edilmeksizin eski adrese Tebligat Kanunu’nun 35. maddesine göre tebliğ edilmesi, yukarıdaki açıklamalara ve dosya kapsamına göre hatalıdır.

Yukarıdaki açıklamlaar kapsamında, henüz taraf teşkili usulüne uygun sağlanmamış iken kök bilirkişi raporu alındığı ve davacı vekilinin ıslah dilekçesi verdiği görülmüştür.

Ardından davalı vekili davadan haricen haberdar olduğunu belirterek cevap dilekçesi ve kök bilirkişi raporuna itiraz dilekçesi vermiştir.