muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/8891, Karar No: 2015/9877, Tarih: 05.10.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/8891 E.  ,  2015/9877 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SAMSUN ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 06/01/2015

NUMARASI : 2015/12-2015/12 D.İŞ

Samsun Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 06/01/2015 tarih ve 2015/12-2015/12 D.İş sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi ihtiyati hacze talep eden (alacaklı) vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

İhtiyati haciz talep eden vekili; müvekkilinin 25.12.2014 vade, 26.03.2012 tanzim tarihli bono dolayısıyla karşı taraftan 180.000 TL alacaklı olduğunu, herhangi bir ödeme yapılmadığını, karşı tarafın başka borçları nedeniyle takibe geçileceğinden mal kaçırma hazırlığı içinde olduğu duyumunu aldıklarını, bu yüzden alacağın tahsilini temin için borçluların menkul, gayrımenkul malları ile üçüncü kişilerdeki hak ve alacaklarının ihtiyaten haczini, yargılama gideri ve vekalet ücretinin karşı taraf üzerinde bırakılmasını vekaleten talep etmiştir.

Mahkemece; davaya konu bononun lehtarının ve hamilinin ihtiyati haciz talep eden banka olduğu, bankanın bonoyu kredi sözleşmesi gereği başka bir sözleşmenin teminatı olarak aldığı yönünde kuvvetli karine oluştuğu, bononun teminat senedi olması halinde bankanın kambiyo senetlerine özgü takip yapamayacağı, ancak teminat senedi olarak verilen kambiyo senedinin ciro edilmesi halinde takip yapılabileceği, teminat koşullarının yerine getirilip getirilmediğinin tespitinin yargılamayı gerektirdiği gerekçesiyle ihtiyati haciz talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, İhtiyati haciz talep eden (alacaklı) vekili temyiz etmiştir.

İstem, ihtiyati hacze ilişkindir. Mahkemece, talepte bulunan bankanın bonoyu muhtemelen kredi sözleşmesi gereği teminat olarak aldığı konusunda kuvvetli karine oluştuğu gerekçesiyle istemin reddine karar verilmiştir. Ancak, istem dilekçesi ekinde örneği sunulan bononun teminat olarak verildiğine dair bir ibare bulunmadığı gibi taraflar arasında kredi sözleşmesi bulunduğu konusunda herhangi bir delil ve emare de bulunmamaktadır. Bu nedenle, yazılı gerekçeyle talebin reddi doğru görülmemiş; ihtiyati haciz talep eden vekilinin temyiz itirazının kabulüyle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle, ihtiyati haciz talep eden (alacaklı) vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 05/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2563, Karar No: 2015/3765, Tarih: 08.09.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/2563 E.  ,  2015/3765 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan Nurullah'ın evlenmek için uygun bir bayan aradığı, bu durumu tanıdıklarına söylediği, sanık Şükrü'nün katılanı arayarak evlenebilmesi için bir bayan olduğunu söylediği, bunun üzerine sanık Şükrü'nün 3.000 TL katılandan para aldığı, bayan gelince kuyumcuya gittikleri, katılanın bayana 2 bilezik, 1 adet gremse, 2 yüzük, bir çift küpe ile başka bir mağazadan elbise aldığı, olay günü katılanın cuma namazına gitmesini fırsat bilen bayanın takılarla birlikte kaçtığı, evlendirme vaadiyle haksız menfaat temin ettiği sanığın bu şekilde dolandırıcılık suçunu işlediği anlaşıldığından mahkumiyet kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E.,2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 30 gün olarak tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla "30 GÜN", "25 GÜN" ve "500 TL." terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla "5 GÜN", "4 GÜN" ve "80 TL" ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15645, Karar No: 2019/2004, Tarih: 06.03.2019

**10. Hukuk Dairesi         2016/15645 E.  ,  2019/2004 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, davacı şirkete dışarıdan müdür olarak atanan ...’un davacı şirkette çalışmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne, ...’un 02.01.2014-01.08.2014 tarihleri arasında davacı şirkette çalışmadığının tespitine karar verilmiştir

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Kanun’un 86. maddesidir. Bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davalar, kamu düzenine ilişkindir. Bu nedenle özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesi zorunludur. Bu çerçevede hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyerek, gerekli araştırmaların re'sen yapılması ve kanıtların toplanması gerektiği göz önünde bulundurulmalıdır.

Somut davada; ... aksi karar alınana kadar davacı şirkete dışarıdan müdür olarak atanmış ve bu karar 02.01.2014 tarihli ticaret sicili gazetesinde ilan edilmiştir. Ayrıca ...’un 01.08.2014-03.11.2014 tarihleri arasında davacı iş yerinden bildirimi bulunmaktadır. Kurumun 22.04.2015 tarihli inceleme raporu ile ...’un 01.08.2014 tarihli işe giriş bildirgesi tarihinin ticaret sicil gazetesinde ilan tarihi olan 02.01.2014 tarihi olarak değiştirilmesi ve 02.01.2014 tarihli işe giriş bildirgesi ile 2014/1,2,3,4,5,6,7. aylara ait ek APHB verilmesi gerektiğinin belirtildiği, davacı şirket tarafından ...’un şirkette 02.01.2014-01.08.2015 tarihleri arasında çalışmadığının tespiti talebiyle dava açıldığı, mahkemece davanın kabulü ile ...’un belirtilen tarihlerde davacı şirket nezdinde çalışmadığının tespitine karar verildiği anlaşılmaktadır.

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 394/1. maddesinde, hizmet sözleşmesi; “Hizmet sözleşmesi, işçinin işverene bağımlı olarak belirli veya belirli olmayan süreyle işgörmeyi ve işverenin de ona zamana veya yapılan işe göre ücret ödemeyi üstlendiği sözleşmedir” şeklinde tanımlanmıştır. Bu tanımda sadece hizmet ve ücret unsurlarına yer verilmişken, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 8. maddesinde, “bağımlılık” unsuruna da yer verilmiştir. Hizmet akdi, her şeyden önce bir iş görme edimini zorunlu kılar. Bu sözleşmeyle sigortalıya yüklenen borç, işveren yararına bir iş görmek, hizmet sunmaktır.

Somut dosyada; Davacı şirkete müdür olarak atandığı anlaşılan ve ticaret sicil kayıtlarına göre de 02.01.2014-01.08.2014 tarihleri arasındaki dönemde şirket müdürü olarak göründüğü anlaşılan davacının yukarıdaki hukuki ve maddi olgular ve hizmet akdi kapsamında anılan dönemde şirkette fiilen çalışıp çalışmadığı,müdür olması nedeniyle şirket adına herhangi bir sözleşme yapıp yapmadığı,ilgili kurumlar nezdinde şirket adına imza atıp atmadığı,şirket nam ve hesabına bir faaliyetinin olup olmadığı usulünce araştırılmalı, yapılacak değerlendirilmede ...’un şirket müdürü olarak atamasının yapıldığı 02.01.2014 tarihindeki en az 1 günlük çalışmasının sabit olduğu göz önünde bulundurulmalıdır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 06/03/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23726, Karar No: 2016/3635, Tarih: 25.02.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/23726 E.  ,  2016/3635 K.**

**"İçtihat Metni"**

TARİHİ : 19/06/2014

NUMARASI : 2013/217-2014/284

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın AYEDAŞ yönünden husumetten reddine, TEİAŞ yönünden kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Mahkemece, uyulan bozma kararı uyarınca inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Davacılar vekilinin sair temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkindir.Ancak;

1)Dava konusu taşınmazda geçirilen 154 kw'lık Çatalağzı - İstanbul Enerji Nakil Hattı yönünden davanın reddine karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, bu enerji nakil hattına ilişkin olarak irtifak hakkı tesisi ve pilon yeri tesciline karar verilmesi,

2)154 kw'lık Çatalağzı - İstanbul Enerji Nakil Hattı dışında dava konusu taşınmazdan geçirilen enerji nakil hatları kroki üzerinde ayrı ayrı gösterilmeden, irtifak haklarının tescili bakımından, infazda tereddüt yaratacak şekilde kroki düzenleyen fen bilirkişisinden ek rapor alınmadan, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 25/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11931, Karar No: 2017/15243, Tarih: 06.06.2017

**5. Hukuk Dairesi         2017/11931 E.  ,  2017/15243 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı ve pilon yeri bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: İlk kararda direnilmesine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

02.12.2016 günlü resmi gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun geçici 4. maddesi uyarınca yapılan incelmede;

Dosyada içindeki bilgi ve belgelere, taşınmazın bilirkişi raporunda yazılı özelliklerine göre arsa olan zemin ile üzerindeki bina ve ağaçlara değer biçilmesinde ve bedellerinin tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden direnme kararı yerindedir.

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı ve pilon yeri bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece; bozma kararına karşı önceki kararda direnilmiş, direnme kararı davacı idare vekillince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmaz ile üzerindeki bina ve ağaçlara değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 06/06/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3724, Karar No: 2021/17649, Tarih: 15.09.2021

**8. Ceza Dairesi         2019/3724 E.  ,  2021/17649 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya kapsamına göre, mağdure ...'ın sanık ...'le ilk olarak 09.05.2011 tarihinde kaçtığı ve sanığın evinde 18/05/2011 tarihine kadar beraber kaldıkları, 18.05.2011 tarihinde ailesine teslim edildiği, ancak anne ve babasının talepleri doğrultusunda ... Bakım ve Sosyal Rehabilitasyon Merkezine yerleştirildiği, bu eylem ile ilgili sanık hakkında 22.06.2011 tarihinde iddianame düzenlendiği, daha sonra Temmuz 2011 tarihinde yurttan kaçarak sanık ...'le beraber, ...'in ailesine ait ... Köyündeki evlerinde bir hafta kaldıkları ve burada mağdurenin rızasıyla birden çok kez cinsel ilişkiye girdikleri, Bursa 4. Ağır Ceza mahkemesinin 2011/405 Esas 2012/205 Karar sayılı dosyasının, Temmuz 2011 tarihinde yurttan kaçtıktan sonra sanıkla tekrar birlikte kalmaya başladığı ikinci olayla ilgili olduğu, dolayısıyla Bursa 10. Asliye Ceza Mahkemesine açılan davanın hukuki kesinti nedeniyle mükerrer olmadığı ve sanığın sübut bulan eyleminden dolayı TCK'nın 109/1,3-f, 5 maddelerine göre mahkumiyet kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan kurum vekili ve mağdure vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 15.09.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2230, Karar No: 2014/7318, Tarih: 17.11.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/2230 E.  ,  2014/7318 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul(Kapatılan) 22. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 23/12/2013

NUMARASI : 2012/309-2013/314

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilleri ile davalı İSKİ arasında muhtelif tarihlerde el bilgisayarı ile sayaç endekslerinin tespiti ve fatura dağıtımına ilişkin hizmet alım sözleşmeleri imzalandığını, müvekkillerinin ihale konusu işleri yerine getirdiğini, müvekkillerinden S... İnşaat Turizm San. ve Tic. Ltd. Şti'nin 29.12.2010 tarihinde bölünerek bünyesindeki sayaç okuma faaliyetini yeni kurulan diğer davacı S... Dağıtım Hizmetleri A.Ş.'ye devrettiğini, bu nedenle S... İnşaat Turizm San. ve Tic. Ltd. Şti.'nin İSKİ ile imzaladığı sözleşmeye 29.12.2010 tarihinden itibaren diğer müvekkili S... Dağıtım Hizmetleri A.Ş'nin devam ettiğini, müvekkillerinin tüm yasal koşulları sağladığından 5510 sayılı Kanunun 81/ı maddesi uyarınca verilen %5'lik hazine katkısına hak kazandığını ancak, davacı tarafından %5'lik hazine katkısının müvekkili şirketlerin hak edişlerinden haksız olarak kesildiğini, hukuka aykırı kesinti miktarının 107.267,34 TL olduğunu ileri sürerek, 107.267,34 TL'nin kesinti tarihlerinden itibaren bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faiz ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, yapılan kesintinin hukuka uygun olduğunu, alacağın zamanaşımına uğradığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davalının Kamu İhale Genel Tebliğinde değişiklik yapılmasına dair tebliğe dayanarak davacı hak edişlerinden kesinti yaptığı, kesinti uygulamasının 5510 sayılı Kanunun 81.maddesindeki düzenlemeye aykırı düştüğü, ibraz edilen 11 hak ediş raporundaki toplam kesinti miktarının bilirkişi raporunda dökümü yapılan tabloda gösterildiği gibi, 107.267,34 TL olduğu, davacılar vekilinin 17.12.2013 tarihli dilekçesi ve ekleri dikkate alınarak davacı şirketlerden S... İnşaat Turizm San ve Tic Ltd Şti 'nin kısmi bölünme yolu ile sayaç okuma işini davacı S...Dağıtım Hizmetleri A.Ş.'ye devrettiğinin anlaşıldığı, davacı S... Dağıtım Hizmetleri A.Ş. yönünden davanın kabulü, diğer davacı S... İnşaat Turizm San ve Tic.Ltd Şti hakkındaki davanın aktif husumet yokluğu sebebiyle reddine karar verilmesi gerektiği belirtilerek, davanın davacı S....Dağıtım Hizmetleri A.Ş.yönünden kabulü ile 107.267,34 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek değişen oranlarda yasal faizi ile birlikte davalıdan alınıp adı geçen davacıya verilmesine, diğer davacı S... İnşaat Turizm San. ve Tic. Ltd. Şti. hakkındaki davanın aktif husumet yokluğu sebebiyle reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 17.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3178, Karar No: 2020/5339, Tarih: 03.11.2020

**16. Ceza Dairesi         2020/3178 E.  ,  2020/5339 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olmak

17.01.2018 (sanık ... yönünden)

Hüküm : Sanıklar hakkında TCK’nın 314/2, 3713 sayılı

Kanunun 3/1, 5/1 md., TCK’nın 62, 53/1-2-3, 58/6-9,

63. maddeleri gereğince mahkumiyete dair istinaf

başvurularının düzeltilerek ayrı ayrı esastan reddi.

Ek karar: Sanık müdafiinin temyiz talebinin reddi

Dairemizin 2020/3244 Esas sayılı dosyasının bu dosya ile birleştirilmesine karar verilerek, Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle;

Temyiz edenlerin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Duruşma istemi içermeyen temyiz taleplerinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Silahlı terör örgütüne üye olma suçu temadi eden suçlardan olup sanık ... ...’nun yakalanması ile temadi kesileceğinden, ilk derece Mahkemesinin gerekçeli karar başlığında ve Bölge Adliye Mahkemesi kararında, sanık yönünden suç tarihinin "17.01.2018" yerine “08.01.2018” olarak gösterilmesi, mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi hata olarak kabul edilmiştir.

I-) Sanık ... müdafiinin temyiz isteminin reddine dair ek karara yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde:

Sanık müdafiine gönderilen gerekçeli kararın 16.04.2019 tarihinde tebliğ edildiği, temyiz süresinin 02.05.2019 tarihinde sona erdiği, 25.04.2019 tarihinde sanık müdafii tarafından CMK’nın 41/2. maddesindeki düzenlemeye göre usule ilişkin yapılamayan işlemleri de yerine getirecek nitelikte temyiz talebi içermeyen, yalnızca kararın sanığa tebliği istemini içerir eski hale getirme talepli dilekçenin verildiği, 14.10.2019 tarihli dilekçe ile de 25.04.2019 - 02.05.2019 tarihleri arasında sağlık mazeretli olduğunu beyan ettiği tespit edilmekle, sanık müdafiinin yasal süresinden sonra itiraz ve temyiz talebinde bulunduğu anlaşıldığından, CMK'nın 41/1. maddesinde öngörülen 7 günlük yasal süreden sonra 14.10.2019 tarihinde temyiz eden sanık müdafiinin temyiz talebinin reddine ilişkin 02.03.2020 tarihli ek karar usul ve kanuna uygun bulunduğundan, temyizin reddine ilişkin ek kararın ONANMASINA, üyeler ... ve ...'un karşı oyları ve oyçokluğu ile;

II-) Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmünün yapılan temyiz incelemesinde;

II-) Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmünün yapılan temyiz incelemesinde;

1-Silahlı terör örgütü üyeliği suçundan yargılaması yapılan sanığın, yargılama aşamasında kendisinin seçtiği bir müdafii bulunmadığı gibi CMK'nın 156. maddesi gereğince de re'sen bir müdafii görevlendirilmediği, sanığa isnat edilen “silahlı terör örgütü üyeliği” suçunun niteliği ve Dairemizin 16.01.2018 tarih ve 2017/3415 E. – 2018/495 K. sayılı ilamında “temyiz edilebilirlik sınırı belirlenirken suçun temel şeklinde belirlenen cezanın değil nitelik hal ve ağırlaştırıcı nedenlerde gözönünde bulundurularak istenilen sonuç cezanın esas alınması” gerektiğine yönelik gerekçesi dikkate alındığında, CMK'nın 150. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca hakkında müdafii görevlendirilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmeyerek yargılamaya devamla yazılı şekilde karar verilmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

2-Kabul ve uygulamaya göre de;

Örgüt mensubu olduğu kabul edilen sanık hakkında verilen cezanın, mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilirken uygulama maddesi olarak karar yerinde sadece TCK’nın 58/9 maddesinin gösterilmesi gerekirken, anılan maddenin atıf maddesi olarak kabulü ile uygulama yeri bulunmayan TCK’nın 58/6 maddesi gereğince tekerrür uygulanmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık ...’nin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan bu sebeplerden dolayı hükmün CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Amasya Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.11.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

... (M) ... ... ... (M) ...

KARŞI OY :

Sayın çoğunluk ile aramızdaki uyuşmazlığın temeli müdafiisi bulunan sanık ... hakkında gıyapta verilen Bölge Adliye Mahkemesi kararının sanığa tebliğinin gerekip gerekmediği hususu ile eğer tebliğ edilecekse temyiz süresinin ne zaman başlayacağı, temyiz süresinin başlangıcının müdafiiye yapılan tebligat tarihinden mi yoksa sanığa yapılan tebligat tarihinden itibaren mi başlayacağı veya her biri için kendisine yapılan tebligattan itibaren mi başlayacağı hususudur.

Uygulamada Yargıtay İ.B.B.G.K.'nın 10.07.1940 tarih ve 07/75 nolu kararları ile Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 16.09.1985 tarih ve 178/361 nolu yine 26.05.1986 tarih 561/295 nolu kararlarına göre; müdafisi bulunan sanıklar yönünden tebligatın sanığın müdafisine yapılacağı bu hususun müdafiinin görevi içinde bulunduğu dolayısıyla yoklukta tefhim olan kararın vekile tebliğ edilmesi gerektiği ayrıca sanığa yapılan tebligatın hukuksal geçerliliğinin bulunmadığı karar altına alınmıştır.