muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/6549, Karar No: 2022/11876, Tarih: 05.10.2022

2-Fazlaya ilişkin 15.055,73 TL maddi tazminat ve 110.00,00 TL manevi tazminat taleplerinin reddine, karar verilmiştir.

Davacı vekili süre tutum dilekçesinde özetle; maddi tazminat hesabının aleyhlerine olacak şekilde hatalı olduğunu, manevi tazminat miktarının düşük belirlendiğini, karara karşı diğer tüm yönleri ile de itiraz ettiklerini, yerel mahkeme kararının yasaya, hakkaniyete, dosya içeriğine aykırı olduğunu, bu nedenlerle yerel mahkeme kararının ortadan kaldırılmasını talep etmiştir.

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; yerel mahkeme kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu, takdir olunan manevi tazminat miktarının son derece fahiş olduğunu, kaza tarihinin 15.11.2007 olduğu ve davanın zamanaşımının dolmasına 15 gün kala açıldığını, davacının halen dahi müvekkil iş yerinde çalışmaya devam ettiğini, dosya kapsamına göre takdir olunan manevi tazminat son derece fahiştir ve kaza tarihine göre kazadan 10 yıl sonra açılan davada işleyecek 10 yıllık faiz de nazara alındığında davacının esasen manevi olarak pek fazla müteessir olmadığı, amacının sadece işverenden maddi bir şeyler elde etmek olduğunu, fahiş olarak tayin olunan manevi tazminata ilişkin karar bu nedenle hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğunu, maddi tazminat hesabına esas ücret raporda tespit edilirken, davacının ücret bordrolarının esas alındığı, tazminat hesabına esas ücrete davacının aylar itibariyle elde ettiği fazla mesai ücretleri, temel ücrete baz alınamaz, fazla mesai ücreti arızı bir kazanç olduğunu, davacının ücret bordroları dava dosyasında mevcut olup fazla mesai ücretleri bordroda ayrıştırılmış olarak yer aldığını, tazminata esas ücret belirlenirken fazla mesai ücretlerinin dışlanması gerektiğini, bu nedenle maddi tazminat hesabının hatalı olduğundan bu hatalı raporun karara dayanak alınması hukuka aykırı olduğunu, bu nedenlerle yerel mahkeme kararının ortadan kaldırılmasını talep etmiştir.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Taraf vekillerinin istinaf başvurusunun HMK'nin 353/1-b.1 maddesi gereğince ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; Maddi tazminat hesabının aleyhine olacak şekilde hatalı olduğunu,mahkemece hükmedilen manevi tazminat miktarı da somut olay karşısında yetersiz kaldığını,kaza tarihinde henüz 27 yaşında olan kazalının, söz konusu kazada, genç yaşta parmaklarını yitirmek suretiyle ve malûl kalmasının etkisiyle, kişisel yaşantısında ve toplum içinde büyük sıkıntı çektiği ve manen de büyük acı duyduğunu,kararı diğer tüm yönleriyle de temyiz ettiklerini beyanla kararın bozulmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davalı işverene yüklenen kusur derecesinin fahiş olduğu,davalı işverenin kusurunun olmadığı, fahiş tutarda manevi tazminata hükmedildiğini,yine maddi tazminatın hatalı hesaplandığını beyanla kararın bozulmasını talep etmiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

1- Taraf vekillerinin maddi tazminata ilişkin temyiz itirazları yönünden;

Davalı vekili, davalı işverene yüklenen kusur derecesinin fahiş olduğu,davalı işverenin kusurunun olmadığı, fahiş tutarda manevi tazminata hükmedildiğini,yine maddi tazminatın hatalı hesaplandığını beyanla kararın bozulmasını talep etmiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

1- Taraf vekillerinin maddi tazminata ilişkin temyiz itirazları yönünden;

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına temyiz edenin sıfatına, temyiz kapsam ve nedenlerine göre, davacı vekili ve davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün onanmasına,

2- Manevi tazminata ilişkin temyiz itirazları yönünden;

A- Davalı vekilinin davacı lehine hükmedilen manevi tazminata ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Mülga 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 20.07.2016 tarihinden itibaren uygulanan 8. maddesinin 3. fıkrasına göre, “Bölge adliye mahkemesinin para ile değerlendirilemeyen dava ve işler hakkındaki kararları ile miktar veya değeri beşbin lirayı geçen davalar hakkındaki nihaî kararlara karşı tebliğ tarihinden başlayarak sekiz gün içinde temyiz yoluna başvurulabilir.” Bu fıkradaki “beşbin” ibaresi 6763 sayılı Kanunun 5. maddesi ile “kırk bin Türk Lirası” şeklinde değiştirilmiştir.

Mülga 5521 sayılı Kanunun, 6763 sayılı Kanun 5. maddesi ile değişik beşinci fıkrasına gör parasal sınırların, her takvim yılı başından geçerli olmak üzere Maliye Bakanlığınca her yıl tespit ve ilan edilen yeniden değerleme oranında artırılması suretiyle uygulanacağı öngörülmüştür.

25.10.2017 tarihinde yürürlüğe giren 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 8. maddesinde “temyiz edilemeyen kararlar” sayılmış ancak miktar itibariyle kesinliğe bu maddede yer verilmemiş, 7/3. maddede, 6100 sayılı HMK’nın kanun yollarına ilişkin hükümlerinin, iş mahkemelerince verilen kararlar hakkında da uygulanacağı belirtilmiştir.

6100 sayılı HMK’nın 362/1-a maddesi uyarınca, Bölge adliye mahkemelerinin miktar veya değeri kırk bin Türk Lirasını (bu tutar dâhil) geçmeyen davalara ilişkin kararların temyiz yoluna başvurulamayacağı hükme bağlanmıştır. HMK Ek Madde 1 hükmüne göre de, 362. maddedeki parasal sınırların, her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, Maliye Bakanlığınca her yıl tespit ve ilan edilen yeniden değerleme oranında artırılması suretiyle uygulanacağı belirtilmiştir.

HMK 362/2. maddesine göre “Birinci fıkranın (a) bendindeki kararlarda alacağın bir kısmının dava edilmiş olması durumunda, kırk bin Türk Liralık kesinlik sınırı alacağın tamamına göre belirlenir. Alacağın tamamının dava edilmiş olması hâlinde, kararda asıl talebinin kabul edilmeyen bölümü kırk bin Türk Lirasını geçmeyen tarafın temyiz hakkı yoktur. Ancak, karşı taraf temyiz yoluna başvurduğu takdirde, diğer taraf da düzenleyeceği cevap dilekçesiyle kararı temyiz edebilir”

HMK 362/2. maddesine göre “Birinci fıkranın (a) bendindeki kararlarda alacağın bir kısmının dava edilmiş olması durumunda, kırk bin Türk Liralık kesinlik sınırı alacağın tamamına göre belirlenir. Alacağın tamamının dava edilmiş olması hâlinde, kararda asıl talebinin kabul edilmeyen bölümü kırk bin Türk Lirasını geçmeyen tarafın temyiz hakkı yoktur. Ancak, karşı taraf temyiz yoluna başvurduğu takdirde, diğer taraf da düzenleyeceği cevap dilekçesiyle kararı temyiz edebilir”

HMK 366. maddenin yollaması ile temyiz yolunda da uygulanan 346. madde uyarınca, temyiz dilekçesi kesin olan bir karara ilişkin olursa, kararı veren mahkeme temyiz dilekçesinin reddine karar verir. Ancak temyiz edilen karar kesin olduğu halde bu konuda inceleme yapılıp karar verilmeksizin dosya Yargıtay’a gönderilmiş ise, 01.06.1990 tarih, 1989/3 E, 1990/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gereğince dosyanın mahalline çevrilmesine gerek olmaksızın Yargıtay tarafından temyiz talebinin reddine karar verebilecektir

Yukarıda belirtildiği şekilde, iş mahkemelerinin kararlarının istinaf incelemesi sonucu Bölge adliye mahkemelerince verilen kararlarda karar tarihine göre kesinlik sınırı: 20.07.2016 - 01.12.2016 tarihleri arasında 5.000,00 TL; 02.12.2016 tarihi sonrası için 40.000,00 TL; 01.01.2017 sonrası için 41.530,00 TL ve 01.01.2018 tarihi sonrası için 47.530,00 TL; 01.01.2019 tarihi sonrası için 58.800,00 TL, 01.01.2020 tarihi arası için 72.070,00 TL, 01.01.2021tarihi sonrası için 78.630,00 TL, 01.01.2022 tarihi sonrası için 107.090,00 TL’dir.

Somut olay incelendiğinde, davacı vekilinin müvekkili lehine 135.000,00 TL manevi tazminatın hüküm altına alınmasını talep ettiği, ilk derece mahkemesince istemin kısmen kabulü ile 25.000,00 TL manevi tazminata hükmedildiği, kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerinde Bölge Adliye Mahkemesince istinaf isteminin esastan reddine karar verildiği anlaşılmakla hükmedilen manevi tazminatın Bölge Adliye Mahkemesi karar tarihinde geçerli olan 78.630,00 TL’lik temyiz (kesinlik) sınırının altında bulunduğu anlaşılmakla, bu hükümlere karşı temyiz yoluna başvurulmasının miktar itibariyle mümkün bulunmaması nedeniyle davalı vekilinin manevi tazminata yönelik temyiz itirazlarının kesinlik nedeniyle reddine,

B-Davacı vekilinin hükmedilen manevi tazminata ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Dosya kapsamından davacının iş kazası sonucu %15,2 oranında sürekli iş göremezliğinin bulunduğu ve iş kazasının meydana gelişinde davacı sigortalının %40, davalı işverenin %40, dava dışı Yaşar Kavuk’un %30 oranında kusurlu oldukları anlaşılmaktadır.

B-Davacı vekilinin hükmedilen manevi tazminata ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Dosya kapsamından davacının iş kazası sonucu %15,2 oranında sürekli iş göremezliğinin bulunduğu ve iş kazasının meydana gelişinde davacı sigortalının %40, davalı işverenin %40, dava dışı Yaşar Kavuk’un %30 oranında kusurlu oldukları anlaşılmaktadır.

Gerek mülga BK’nun 47 ve gerekse yürürlükteki 6098 sayılı TBK’nun 56. maddesinde hakimin bir kimsenin bedensel bütünlüğünün zedelenmesi durumunda, olayın özelliklerini göz önünde tutarak, zarar görene uygun bir miktar paranın manevi zarar adı ile ödenmesine karar verebileceği öngörülmüştür. Hakimin manevi zarar adı ile zarar görene verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde, bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 26.06.1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı’nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Manevi tazminatın tutarını belirleme görevi hakimin takdirine bırakılmış ise de hükmedilen tutarın uğranılan manevi zararla orantılı, duyulan üzüntüyü hafifletici olması gerekir.

Hakimin bu takdir hakkını kullanırken, ülkenin ekonomik koşulları tarafların sosyal ve ekonomik durumları paranın satın alma gücü, tarafların kusur durumu olayın ağırlığı olay tarihi gibi özellikleri göz önünde tutması, bunun yanında olayın işverenin işçi sağlığı ve güvenliği önlemlerini yeterince alınmamasından kaynaklandığı da gözetilerek gelişen hukuktaki yaklaşıma da uygun olarak tatmin duygusu yanında caydırıcılık uyandıran oranda manevi tazminat takdir edilmesi gerektiği açıkça ortadadır. ( HGK 23.6.2004, 13/291-370)

Bu ilkeler gözetildiğinde, davacı yararına hükmedilen 25.000,00 TL manevi tazminat çok azdır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararının kaldırılarak, İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

Bu ilkeler gözetildiğinde, davacı yararına hükmedilen 25.000,00 TL manevi tazminat çok azdır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararının kaldırılarak, İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi kararının, HMK'nın 373/1 maddesi gereğince kaldırılarak temyiz edilen ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine ve kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, aşağıda yazılı temyiz harçlarının ilgililerden alınmasına,

05.10.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5160, Karar No: 2024/7072, Tarih: 03.10.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/5160 E.  ,  2024/7072 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/937 Esas, 2023/846 Karar

HÜKÜM : Kısmen kabul

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 5. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/222 E., 2021/32 K.

Taraflar arasındaki markaya tecavüzün ve haksız rekabetin tespiti, men'i davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 2007/71094 sayılı “...+ Şekil” ibareli markanın müvekkili adına tescilli olduğunu, davalının “...” ibaresini içeren ürünleri ithal ettiğinin belirlendiğini, müvekkilinin markası ile davalının kullanımında “...” ibaresinin ortak unsur niteliği taşıdığını, davalının bu eylemi ile müvekkilinin marka hakkını ihlal ve haksız rekabet ettiğini ileri sürerek davalı eyleminin marka ihlali ve haksız rekabet olduğunun tespitini ve men’ini, zarar miktarının belirlenebilmesi için davalının ilgili belgeleri mahkemeye sunmasını talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının hak iddia ettiği ürünün ... Interna ... Servise Comptabilite (...) firması tarafından Mersin Serbest Bölgede faaliyet gösteren ... Mersin İç ve Dış Tic. A.Ş.’ye, bu firma tarafından da davalı müvekkiline satıldığını, ...’ın uluslararası mark tescilini sağladığını, davacının 2007 yılında aldığı markayı kullanmadığını, müvekkilinin iş yerinde bir dönem bulunan ürünlerin süresinin dolması nedeniyle imha edildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, davacı kayıtları üzerinde yaptırılan bilirkişi incelemesi neticesine göre dava tarihinden önceki son 5 yıllık süre içerisinde davacının 2007/71094 sayılı “...” ibareli markasını “temizlik amaçlı maddeler, parfümeri; kozmetik ürünleri kişisel kullanım amaçlı koku vericiler ve sabunlar” emtiaları üzerinde Türkiye'de pazar payı oluşturacak derecede ve ciddi surette kullandığı kanaatine varıldığı, noterliğin 16.09.2019 tarihli e-tespit tutanağı’nda bulunan ürün takip sistemi (ÜTS) üzerinden elde edilen görüntüler ve davalı ile ilişkilendirilen kullanım görsellerine göre, davalı şirket adına ÜTS’de kayıtlı olan kozmetik ürünlerin ...& ... ... ibaresini taşıdığı, e-tespit tutanağında kayıt altına alınan bilgilere göre davalının Fransa’dan parfüm cinsi kozmetik ürün ithal ettiği, ÜTS’de kayıtlı üç adet ürüne ilişkin görsellerin sıralı olarak verildiği, ürün ambalajları üzerinde ambalaj için oluşturulmuş gibi görünen bir kurdele figürünün üzerinden sıralı biçimde (kurdelaya doğrudan basılmış gibi görünen) “...” ibarelerinin yer aldığı, bu kurdele figürlerinin altında da ...& ... ibarelerinin bulunduğu, kurdele figürünün ambalajların ayrı bir unsuru olmayıp üç boyutlu bir görüntü ile doğrudan ambalaj üzerinde yer aldığı, üzerinde “...” ibaresi birden fazla olacak şekilde yazılı bulunan kurdela figürünün ...&... ibaresinin yer aldığı ambalajın süslenmesi için bir ek değil, ambalajın kapsamında yer alan bir unsur niteliği taşıdığı, davalının ürünlerle ilgili olarak ileri sürdüğü imha süreci sonrasında ... ibareli parfümlerin ithal edilerek ÜTS kaydı gerçekleştirilip satışa arz edildiğinin anlaşıldığı, davacının “...” ibareli markasına dayandığı, davalının fiilleri kapsamında (kurdele figürü üzerinde yer alan) “...” ibaresinin markasal etki oluşturması karşısında marka hakkının ihlalinden söz edilmesine konu olabilecek işaret benzerliğinin bulunduğu, davacının 2007/71094 tescil numaralı markasının “parfümeri” (kozmetiklerin ve güzel kokuların tümü) malları için tescilli olduğu, davalı fiillerine konu olan ürünlerin parfüm olması karşısında kapsamların da benzediği, davacının ... markası ile davalının ..

...” ibareli markasına dayandığı, davalının fiilleri kapsamında (kurdele figürü üzerinde yer alan) “...” ibaresinin markasal etki oluşturması karşısında marka hakkının ihlalinden söz edilmesine konu olabilecek işaret benzerliğinin bulunduğu, davacının 2007/71094 tescil numaralı markasının “parfümeri” (kozmetiklerin ve güzel kokuların tümü) malları için tescilli olduğu, davalı fiillerine konu olan ürünlerin parfüm olması karşısında kapsamların da benzediği, davacının ... markası ile davalının ... ibareli parfümleri ithal ederek ÜTS’ye kaydetmek yoluyla ticaret alanına çıkarmasının davacının tescille koruma altındaki markası ile karıştırılabileceği, bilirkişi heyeti tarafından davacının ticari defterleri üzerinde yapılan inceleme ve tespitlere göre, çekişme konusu parfümler için dava tarihinden geriye doğru beş yıllık süre içinde davacının markasal kullanım gerçekleştirdiği, davalının gümrüksüz satış yapmasından mütevellit davacı marka hakkının ihlal edilmediği savunmasına da itibar edilmediği, davalının davaya konu ürünleri dava dışı yabancı menşeli şirketten ithal ettiğini ÜTS'ye beyan ettiği, salt işareti taşıyan malın ithal edilmesi eyleminin de tescilli marka hakkının ihlaline sebebiyet verdiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile davalının eylemlerinin haksız rekabet ve davacının 2007/71094 sayılı marka hakkına ihlâl oluşturduğunun tespitine, davacıya ait 2007/71094 sayılı markanın ve/ veya ayırt edici gücü yüksek “...” ibaresinin kozmetik ürünler yönünden markasal olarak kullanılıp taklit edilmesinin durdurulmasına, davalının haksız rekabet eylemlerinin men'ine ve ref'ine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince, dosyaya sunulan belgelerden, davalı tarafından ithal edildiği anlaşılan dava konusu ürünlerde yer alan “... & ... ...” ibarelerinin, davacı adına tescilli olan ve uyuşmazlık konusu parfüm malları bakımından kullanıldığı usulüne uygun olarak ispatlanan 2007/71094 sayılı “...” ibareli markayla iltibas oluşturacak derecede benzer olduğu, davalının söz konusu markasal kullanımının, davacı markasına tecavüz ve haksız rekabet teşkil ettiği, davalı tarafından Türkiye'de, davacı markasından daha eski tescilli bir markaya dayanılmadığından, davalının ithal ettiği ürünlerin, tüm dünyada satılmasının, davacı ürününden daha tanınmış olmasının ya da daha eski bulunmasının, davalı eylemini hukuka uygun hale getirmediği, öte yandan markaya tecavüz eyleminin varlığı için kusurun da aranmadığı, 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (6769 sayılı Kanun) 7 nci maddesinin üçüncü fıkrasının (c) bendinde salt işareti taşıyan malın ithalinin tescilli marka hakkını ihlal ettiğinden, davalının ithal edilen dava konusu ürünleri satmadığı yönündeki savunmasının varılan sonucu değiştirmeyeceği, 6769 sayılı Kanun'un 150 nci maddesinin üçüncü fıkrasına göre, hak sahibinin, sınai mülkiyet hakkının ihlali iddiasına dayalı tazminat davası açmadan önce, delillerin tespiti ya da açılmış tazminat davasında uğramış olduğu zarar miktarının belirlenebilmesi için, sınai mülkiyet hakkının kullanılması ile ilgili belgelerin, tazminat yükümlüsü tarafından mahkemeye sunulması konusunda karar verilmesini isteyebileceği, davacının işbu davada tazminat talebi bulunmadığından davacının bu isteminin reddine karar verilmesinin yerinde olduğu, davacının bu fıkraya dayalı isteminin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik yok ise de anılan talebin feri nitelik taşıdığı, sırf bu talebin reddi nedeni ile davalı yararına vekalet ücretine ve yargılama giderine hükmedilemeyeceği gerekçesiyle davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin sair istinaf itirazlarının esastan reddine, davalı vekilinin istinaf itirazlarının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulüne, davalının dava konusu eylemlerinin haksız rekabet ve davacının 2007/71094 sayılı marka hakkına ihlâl oluşturduğunun tespitine, davacıya ait 2007/71094 sayılı markanın ve/veya ayırt edici gücü yüksek “...” ibaresinin kozmetik ürünler yönünden markasal olarak kullanılıp taklit edilmesinin, kısmen veya tamamen taklit edilmiş ürünlerin satılmasının, dağıtılmasının, satışa sunulmasının, bu amaçla sunumunun ve/veya sergilenmesinin, ithalinin, ihracının ve benzeri şekilde her nasıl olursa olsun ticaret mevkiine konulmasının önlenip durdurulmasına, davalının haksız rekabet eylemlerinin men ve ref’ine, davalının gerçekleştirdiği marka ihlali ve haksız rekabetle ilgili belgeleri mahkemeye sunması talebinin reddine karar verilmiş, karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme