muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/14586, Karar No: 2014/4501, Tarih: 10.03.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/14586 E.  ,  2014/4501 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 2. FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 20/03/2013

NUMARASI : 2012/240-2013/65

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 20.03.2013 tarih ve 2012/240-2013/65 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin "FINE FOOD+ŞEKİL" ibareli 29, 30, 31. ve 32. sınıf ürünleri içeren markasının tescili amacıyla TPE'ye başvuruda bulunduğunu, başvurunun TPE Markalar Dairesi tarafından "FINE FOOD+ŞEKİL" ibareli marka mesnet alınarak bir kısım mallar bakımından 556 sayılı KHK’nın 7/b maddesi uyarınca resen reddedildiğini, kalan mallar yönünden ilanına karar verildiğini, müvekkilinin ret kararının kaldırılması amacıyla itirazda bulunduğunu, YİDK’nın 2012/M-2797 sayılı kararı ile müvekkilinin itirazının reddine karar verdiğini, kararın haksız ve hukuka aykırı olduğunu, başvuru konusu işaretin biçim, renk ve düzenleme tarzı itibariyle redde mesnet alınan marka ile 556 sayılı KHK’nın 7/1-b maddesi kapsamında iltibas yaratabilecek derecede bir benzerliğinin bulunmadığını, davalının kullanımının sadece dondurulmuş gıdaların üretim ve ticaretine ilişkin bulunduğunu, zaten kullanılmama nedeniyle hükümsüzlük davası açıldığını ileri sürerek YİDK kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının marka tescil başvurusu ile redde mesnet alınan markanın ayıt edilemeyecek derecede benzer ve kapsamlarında yer alan ürünlerin de aynı tür olduğunu, bu nedenle kurum kararının yerinde bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacının yargılama konusu başvurusunun özgün bir şekilde "FINE FOOD BIO+ŞEKİL" ibaresinden oluşturulduğu, redde mesnet markanın ise "FINE FOOD+ŞEKİL" ibareli olduğu, 556 sayılı KHK'nın 7/1-b maddesinin aradığı kadar benzer olmadıkları, özellikle başvuru konusu işarette yer alan renk kombinasyonu ile birleştirilmiş şeklin ve kelimenin, bu işareti redde mesnet markadan farklılaştırdığı, redde mesnet markanın hükümsüzlüğü istemiyle açıldığı bildirilen davanın sonucunun beklenmesine de gerek bulunmadığı gerekçesiyle TPE YİDK'nın 2012/M-3797 sayılı kararının, başvurunun resen kısmen reddi yönünden iptaline karar verilmiş, sonrasında verilen tavzih kararı ile de iptaline karar verilen YİDK karar numarasının 2012/M-2797, başvurudaki işaretin de "FINE FOOD+şekil" olarak düzeltilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Başvuru konusu "FINE FOOD+şekil" ibaresi ile TPE tarafından redde dayanak alınan "FINE FOOD+şekil" markası 556 sayılı KHK'nın 7/1-b maddesi anlamında birbirinin tıpa tıp aynısı olmamakla birlikte, birbirlerinden ayırtedilemeyecek derecede benzer nitelikte bulunmalarına rağmen, mahkemece işbu davanın konusunu oluşturmayan farklı işaret esas alınmak suretiyle işaretler arasındaki benzerliğin bu kapsamda değerlendirilmemesi doğru olmamış hükmün bu nedenle davalı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 10.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6420, Karar No: 2018/305, Tarih: 15.01.2018

**8. Ceza Dairesi         2017/6420 E.  ,  2018/305 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Muhafaza görevini kötüye kullanma

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanığın 22.04.2010 havale tarihli dilekçe ile sunmuş olduğu borçlu şirkete ait icra takip dosyaları da dikkate alınarak hacizli mallar üzerinde başka haciz işlemi yapılıp yapılmadığı araştırılarak, sanığın hacizli mallar üzerinde teslim amacı dışında tasarrufta bulunup bulunmadığı, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranıp davranmadığı araştırılmadan eksik soruşturmayla yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

2- Kabule göre de; haczin yapıldığı tarihte işyerinde işçi olarak çalıştığı ve haciz işlemi sırasında gerekli ihtaratlar yapılarak mahcuz eşyalar kendisine teslim edildikten sonra, 07.08.2009 tarihli tutanak ile hacizli menkulün belirtilen adreste bulunmadığının tespit edilmesi karşısında, işten ayrıldığını iddia eden, ancak İcra müdürlüğüne herhangi bir bildirimde bulunmayarak dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranmak suretiyle mahcuzun kaybolmasına neden olan sanığın eyleminin TCK'nın 289/3. maddesinde tanımlanan ve yalnız adli para cezasını gerektiren suçu oluşturacağı gözetilip hakkında ön ödeme işlemi yapılarak sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 15.01.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3095, Karar No: 2013/8244, Tarih: 30.12.2013

**1. Ceza Dairesi         2013/3095 E.  ,  2013/8244 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tasarlayarak öldürmeye teşebbüs, kasten yaralama

HÜKÜM : Tüm sanıklar için ayrı ayrı beraat

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-a) Katılan ...’in 27.05.2009 tarihli celsede sanık ...’dan şikayetçi olmadığını belirtmesi karşısında adı geçen sanık yönünden davaya katılma ve hakkında verilen hükmü temyize hakkı bulunmadığından, sanık ...’un beraatine ilişkin hükme yönelik katılan vekillerinin temyiz isteminin CMUK’nın 317. maddesi,

b) Yetkisi bulunmadığından, katılan vekillerinin duruşmalı inceleme talebinin CMUK’nın 318. maddesi,

Uyarınca reddine karar verilmiştir.

2- Sivil giyimli olmaları nedeniyle karşı gruptan oldukları zannıyla saldırgan grup üyeleri tarafından yaralanan ve mağdur sıfatları bulunan, ancak hiçbir gruba dahil olmadıklarından aynı zamanda tarafsız kamu tanığı niteliği olan asker şahıslar ... ve ...’nın, sanıklar ... ve ... saldırıyı gerçekleştiren grubun içerisinde olmadıkları, katılan ...’i yaralayan şahsın eşgalinin sanıklara benzemediği yönündeki beyanları ve dosya kapsamı nazara alındığında, mahkemenin delilleri takdirinde isabetsizlik bulunmadığından, tebliğnamedeki bozma düşüncesi benimsenmemiştir.

3- Sanıklar ... ve ...’ın tasarlayarak öldürmeye teşebbüs suçları yönünden elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan ... vekillerinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün tebliğnamedeki düşünce hilafına ONANMASINA, 30.12.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15720, Karar No: 2017/9297, Tarih: 23.11.2017

**12. Ceza Dairesi         2015/15720 E.  ,  2017/9297 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : Beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, Bursa Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulunun 16/01/1993 tarih ve 2916 sayılı kararı ile 1. derece doğal sit alanı olarak tescilli Poyrazlar Gölü Tabiat Parkında bulunan kendisine ait taşınmazda hareketli karavan ile yiyecek ve içecek satışında bulunmak için izin talep ettiği, Adapazarı Belediyesinin 24/05/2013 tarih ve 457 sayılı encümen kararı ile belediyece istenildiği taktirde hiçbir hak ve talepte bulunmadan karavan ve eklerini kaldırılacağına dair noter taahhütnamesi alınması, işyeri açma ve çalışma ruhsatlarına ait yönetmeliğin gezici piliç ve köfte satış yerleri ile belirlenen şartların sağlaması, su ve atık su tedbirlerinin alınması, çevre kirliliğine neden olunmaması şartıyla talebin kabulüne karar verildiği, sanığın, Çevre ve Şehircilik Müdürlüğüne sunduğu 03/07/2013 havale tarihli dilekçe ile gölün diğer kısmından akıntıyla gelen pet şişeleri temizlerken istemeyerek sazlıkların bir kısmının zarar gördüğünü, kalan sazlıkların temizlenmesi hususunda izin talep ettiği, kolluk kuvvetleri tarafından mahallinde yapılan tespit sonucu tanzim edilen 30/10/2013 tarihli tutanak ile mesire alanı içerisinde raylı sistemde demir kapı bulunduğu, kapı girişinin sol giriş tarafında 2 x 2 metre genişliğinde, 3 metre derinlik içinde 5 tonluk su tankı bulunduğu, su tankının yanında altı betonarme wc yapıldığı, wc giderinin 5 tonluk su tankına verildiği, mesire girişinin sağ tarafında seyyar karavanın olduğu, karavanın hemen yanına 1,5 x 2 metre genişliğinde 1,5 metre derinlikte çukur açıldığının ve içerisinde su tankı olduğunun, belli aralıklarla, 2 metre uzunluğunda ışıklandırma yapıldığının, ışıklandırma sisteminin hemen ortasında su motoru bulunduğunun, mesire alanı civarında 100 metre uzunluğunda, sınıra 3'er ve 2'şer metre mesafede kesilmiş sazlıklar olduğunun tespit edildiği, mahkemece mahallinde yapılan keşif sonrası dosyaya sunulan 23/05/2014 havale tarihli ve davanın tarafı konumundaki Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğünde görevli bilirkişiler tarafından tanzim edilen raporda, tüm imalatların sökülüp kaldırılabilir tarzda olduklarının, Çevre Kanunu kapsamında herhangi bir olumsuz durumun olmadığının tespit edildiği anlaşılmakla,

Olay yerinde tarafsız bilirkişiler refakatinde yeniden keşif yapılarak, iddianameye konu müdahaleler zeminde tespit edilip, sanık tarafından gerçekleştirilen müdahaleler nedeniyle 1. derece doğal sit alanının zarar görüp görmediğinin tereddütsüz şekilde belirlenmesi, böylece suçun unsurları bütünüyle ortaya konulduktan sonra ulaşılacak kanaate göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeksizin, bilirkişi raporundaki hatalı değerlendirmeye dayanılarak yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 23/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12987, Karar No: 2012/1504, Tarih: 15.02.2012

**1. Hukuk Dairesi         2011/12987 E.  ,  2012/1504 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KOZAN 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 15/06/2011

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, çekişme  konusu  8 parsel  sayılı  taşınmaz  1/2'şer  pay  oranında  miras  bırakanları  H..  Ç.  ve  E...  Ç..  adına  kayıtlı  iken ehliyetsiz  olan  vekil  S..'ın  vekalet  görevini  kötüye  kullanarak,  satış  suretiyle  davalı  S..'e  temlik  ettiğini,S..'in  de  muvazaalı  olarak  diğer  davalı  M..'a  devrettiğini ileri  sürerek, tapu  iptali  ve  önceki   malikler  adına  tescilini  istemişlerdir.

Davalı S.., yapılan satış  işleminde  sadece  aracı  olduğunu,para  alışverisinde   bulunmadığını  beyan  etmiş;  diğer  davalı  M..  ise, taşınmazı  iyiniyetle  satın  aldığını belirterek  davanın  reddini  savunmuştur.

Mahkemece, iddianın  sabit  olduğu  gerekçesiyle  davanın  kabulüne  karar  verilmiştir.

Karar, davalı  M..  vekili   tarafından süresinde duruşma  istekli  temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Duruşma  isteği   değerden  reddedildi.Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava,  tapu iptal ve tescil isteğine ilişkin olup, Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğine ve toplanan delillere göre; çekişme konusu .. parsel sayılı taşınmaz 1/2'şer pay oranında davacıların miras bırakanları H.. Ç.. ve E.. Ç.. adına kayıtlı  iken,  miras bırakanlar H.. Ç..'ın 19.09.1985 tarihinde,  E.. Ç..'ın 25.05.2003 tarihinde ölümüyle, geriye mirasçı olarak davacılar E.. ve S.. ile vekil S..'la birlikte dava dışı mirasçıların kaldığı;  dava dışı mirasçılar ve davacı S..'in,  2009 yılı Nisan ayında  çekişme konusu 8 parsel sayılı taşınmaza ilişkin olarak,  intikal ve satış yetkilerini içerir şekilde düzenlenen vekaletnamelerle mirasçılardan  S..'ı vekil  tayin ettikleri; davacı E..'nin bizzat,  vekil S..'ın, kendisine asaleten, diğer mirasçılara vekaleten, 12.05.2009 tarihinde çekişmeli 8 parsel sayılı taşınmazın, mirasçılar adına intikal işlemini gerçekleştirip, miras payları oranında adlarına intikalini sağlandıktan sonra, keza, davacı E..'nin kendi payını bizzat, vekil S..'ın ise, kendisine asaleten diğer mirasçılara vekaleten 12.06.2009 tarihli resmi akitle,  çekişmeli taşınmazdaki  tüm payları davalı S..'e   satış yoluyla temlik ettikleri; S..'in de taşınmazı 15.6.2009 tarihinde aynı şekilde satış suretiyle davalı M..'a devrettiği anlaşılmaktadır.

Diğer taraftan, kendisine asaleten, davacı E.. dışındaki diğer mirasçılara vekaleten çekişmeli taşınmazdaki payları temlik eden S..'ın, İmamoğlu Sulh hukuk Mahkemesinin, 12.09.2003 günlü,  2002/226 esas, 2003/ 229 sayılı kararıyla,  sağlık kurulu raporuna göre iş görme ehliyeti bulunmadığı, bir başkasının yardımına ihtiyacı olduğu gerekçesiyle vesayet altına alınarak, kendisine dava dışı mirasçı S.. T..'nun vasi olarak atandığı görülmektedir.

Diğer taraftan, kendisine asaleten, davacı E.. dışındaki diğer mirasçılara vekaleten çekişmeli taşınmazdaki payları temlik eden S..'ın, İmamoğlu Sulh hukuk Mahkemesinin, 12.09.2003 günlü,  2002/226 esas, 2003/ 229 sayılı kararıyla,  sağlık kurulu raporuna göre iş görme ehliyeti bulunmadığı, bir başkasının yardımına ihtiyacı olduğu gerekçesiyle vesayet altına alınarak, kendisine dava dışı mirasçı S.. T..'nun vasi olarak atandığı görülmektedir.

Bu durumda, davacı E.. dışındaki mirasçılar (  vasi S.. T..'da dahil olmak üzere )  tarafından vesayet altındaki S..'ın vekil kılındığı, çekişmeli 8 parsel sayılı taşınmaz mirasbıranlar H.. ve E.. Ç.. adına kayıtlı iken, payların davacı E. ve vekil S..'ın iştirakiyle,  mirasçılara payları oranında intikali sağlandıktan sonra,  keza davacı E.. ve vekil S.. tarafından taşınmazın tamamının davalı S.'e satış suretiyle temlik edildiği;  yargılamada dinlenen taşınmazın ilk el durumundaki  davalı S.'in,   temliki işlemin yapılmasında  vekil  S.. ile sonradan taşınmazı edinen ikinci el durumundaki davalı M..'ın birlikte hareket ettiklerini  ilişkin beyanda bulunduğu gözetildiğinde, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunun 1023. maddesinde, sicilin aleniyeti ve güvenilirliği ilkesi  gereği,  taşınmazı sicilden edinen iyiniyetli  ikinci el ve ondan sonraki ellerin iktisaplarının korunabileceği belirtilmiş ise de, davalı S..'in beyanı ve elde edilen tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, çekişmeli taşınmazın ikinci el konumundaki kayıt maliki davalı M..'ın,  TMK'nun 1023.maddesi koruyuculuğundan yararlanmayacağı açıktır.

Davacılar E.. ve S.., ehliyetsiz olan vekil S..'ın vekalet görevini kötüye kullandığını ileri sürerek, tapu  iptali ve önceki malikler adına tescilini istemişler ise de, miras bırakanlar üzerideki payların mirasçılara intikal ettirilerek,  miras payları oranında adlarına sicil kaydı oluşturulmasıyla elbirliği halindeki mülkiyetin paylı mülkiyet haline dönüştüğü tartışmasızdır.

O halde, davalı S..'e satış işlemi sırasında taşınmazın paylı mülkiyet üzere olduğu açıktır. Buna göre, davacıların kendi payları dışındaki paylar yönünden dava açma hakları bulunmadığından, davanın davacılar E.. ve S..'in miras payı bakımından değerlendirilmesi gerekir.

Öyleyse, somut olaya bu ilkeler çerçevesinde bakıldığında, davada ileri sürülen iddiaya göre, taşınmazın intikali ve satışı sırasında davacı E.. bizzat hareket ederek kendi  payını sattığından,  davacı E.. payı yönünden davanın dinlenmesine olanak yoktur. Başka bir ifadeyle, davacı E.. payı yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken aksi yönde hüküm kurulması isabetsizdir.

Öyleyse, somut olaya bu ilkeler çerçevesinde bakıldığında, davada ileri sürülen iddiaya göre, taşınmazın intikali ve satışı sırasında davacı E.. bizzat hareket ederek kendi  payını sattığından,  davacı E.. payı yönünden davanın dinlenmesine olanak yoktur. Başka bir ifadeyle, davacı E.. payı yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken aksi yönde hüküm kurulması isabetsizdir.

Diğer davacı S.'in payı bakımında ise; ilk el durumundaki davalı S.'e  yapılan satış işleminin,  vesayet altındaki vekil S. tarafından gerçekleştirilmiş olması nedeniyle yolsuz tescil niteliğinde bulunduğu ve  ikinci el konumundaki davalı M..'ın ise TMK'nun 1023. maddesine göre iyiniyetli müktesip olmadığı belirlendiğine göre, sadece davacı S.. payı bakımından davanın kabulü ile bu pay yönünden iptal ve tescile karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu üzere  "...önceki malikler adına tapuya tesciline" şeklinde  hüküm kurulmuş olması da doğru değildir.

Davalı M.'ın sair temyiz itirazları yerinde değil ise de, belirtilen yönlere hasren yerinde olan temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü  (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 15.2.2012  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1135, Karar No: 2021/2706, Tarih: 22.03.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/1135 E.  ,  2021/2706 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki davada Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyeti'nce verilen 02.04.2019 gün ve 2019/İHK-3684 sayılı karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, saklanmak üzere tevdi edildiği İstanbul Anadolu 1. Asliye Ticaret Mahkemesi tarafından temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmiş olup, dosya için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı/başvuran vekili, müvekkiline ait 2 adet badem ağacı bahçesinin davalı nezdinde Devlet Destekli Bitkisel Ürün Poliçesi ile teminat altına alındığını, 24.03.2018 tarihinde gerçekleşen fırtına sebebiyle ağaçlarda hasar oluştuğunu, oluşan hasarın tazmini için poliçeye dayalı olarak davalıya başvurmuşsalar da davalının oluşan hasarın muafiyet altında kaldığından bahisle ödeme yapmayı reddettiğini ileri sürerek, şimdilik 50.000.- TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Uyuşmazlık hakem heyetince, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda, davalı şirketin başvuranın badem ağaçlarında oluşan hasara ilişkin sorumluluğu bulunmadığı gerekçesiyle başvurunun reddine karar verilmiştir.

Karara karşı davacı vekilince itiraz hakem heyeti nezdinde itirazda bulunulmuştur.

İtiraz hakem heyetince, talebin dayanağı olan sigorta poliçelerine göre, fırtına hasarı halinde % 10 oranında muafiyet uygulanacağı, hasar ihbarından sonra kısa bir zaman aralığında yapılan 2 ayrı ekspertiz incelemesinde, fırtına rizikosu sebebiyle % 7-8 oranında hasar meydana geldiğinin tespit edildiği, bu oranlar gözetildiğinde muafiyet sınırını aşan bir zarar bulunmadığı gerekçesiyle itirazın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, Devlet Destekli Bitkisel Ürün Sigorta Poliçesi'nden kaynaklı tazminat istemine ilişkin olup, Uyuşmazlık Hakem Heyetince, ekspertiz raporundaki tespitlere dayalı olarak tanzim edilmiş bilirkişi raporu doğrultusunda başvurunun reddine karar verilmiştir. Ancak davacı vekili, bilirkişi raporuna itirazında, ekspertiz raporundaki tespitlerin aksine bademlerin çiçeklenme ve döllenme dönemindeki hava sıcaklıklarının son derece uygun olduğunu, hasarın tamamının fırtınaya bağlı olarak oluştuğunu ileri sürmüştür. Hakem heyetince, rapora yönelik ciddi nitelikteki bu itirazlar değerlendirilmediği gibi dosya kapsamında da, belirtilen dönemlerdeki hava sıcaklıklarına ilişkin kayıtlar yer almamaktadır. Bu itibarla, hakem heyetince, belirtilen dönemlerdeki hava sıcaklıklarına ilişkin kayıtların dosyaya kazandırılması ve ek rapor alınarak ekspertiz raporundaki tespitlerin denetlenmesi gerekirken eksik incelemeye dayalı olarak karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyeti'nin 02.04.2019 gün ve 2019/İHK-3684 sayılı kararının BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 22.03.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/31, Karar No: 2007/2056, Tarih: 13.02.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/31 E.  ,  2007/2056 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/08/2006

Şikayete konu Pendik 2. icra müdürlüğünün 2005/9342 esas sayılı dosyasının aslı ile birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.02.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2015/33580, Karar No: 2016/4366, Tarih: 23.02.2016

**3. Ceza Dairesi         2015/33580 E.  ,  2016/4366 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Düşme

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Mağdur soruşturma aşamasında, yerde iken suça sürüklenen çocuğun yüzüne tekme attığını belirttiği halde, kovuşturma aşamasında burnundaki yaralanmanın ...'in yumruk atması ile gerçekleştiğini belirtmesi karşısında, mağdurun soruşturma ve kovuşturma beyanları arasındaki çelişki giderilmeden eksik kovuşturma ile yazılı şekilde düşme kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 23/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.