muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/16701, Karar No: 2024/7894, Tarih: 26.09.2024

**9. Ceza Dairesi         2021/16701 E.  ,  2024/7894 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/217 E., 2015/680 K.

SUÇLAR : Sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı, cinsel taciz

HÜKÜMLER : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında mağdure Işıl'a yönelik sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı ile mağdurelere yönelik iki kez cinsel taciz suçlarını işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi ve 53 üncü maddesi ile aynı Kanun'un 105 inci maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddeleri uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda Sorgun Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.12.2015 tarihli ve 2015/217 Esas, 2015/680 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanığın sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı ile cinsel taciz suçlarından 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca ayrı ayrı beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Mağdureler Vekilinin Temyiz İsteği

Kararın kanun ve hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşılmakla hükümlerde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamış katılan mağdureler vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Sorgun Asliye Ceza Mahkemesinin kararında katılan mağdureler vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan mağdureler vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin; Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4872, Karar No: 2021/584, Tarih: 28.01.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/4872 E.  ,  2021/584 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 26.04.2017 tarih ve 2017/111 E. - 2017/385 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesinin duruşmalı olarak davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, duruşma için belirlenen 26.01.2021 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... arafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacı kurumun 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu ve 4735 sayılı Kamu İhale Sözleşmeleri Kanunu çerçevesinde 25.08.2015 tarihinde 2015/107924 ihale kayıt numarası ile yaptığı 10.000 ton dondurulmuş sığır karkas eti alım işini üstlenen davalı tarafın, anılan kanun hükümleri çerçevesinde 08.09.2015 tarihli sözleşme kapsamında edimini yerine getirmemesi nedeniyle sözleşmenin fesih edilmesi ve teminatın irat kaydedilerek alacaklarından gecikme cezası kesilmesi işlemine karşı davalı tarafça 4686 Milletlerarası Tahkim Kanunu çerçevesinde başvurulan tahkim yargılamasında verilen 19.01.2017 tarihli hakem kurulunun kısmen kabul kararının kamu düzenine aykırılık teşkil ettiğinden kararın aleyhlerine olan kısmının iptal edilmesini dava ve talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, yapılan yargılamaya ve toplanan delillere göre, hakem heyetince yapılan yargılama sonucu verilen 19.01.2017 tarihli kararda, davacının tüm taleplerinin değerlendirildiği, talebin kısmen kabul, kısmen reddine karar verildiği, tahkim anlaşması dışında kalan bir konuda karar verilmediği, hakem heyetinin yetkisini aşması durumunun söz konusu olmadığı, tahkim yargılamasında usule aykırılık bulunmadığı, tahkim yargılamasının bir yıllık süre içinde tamamlandığı, yargılamanın taraflarca kararlaştırılan usul kurallarına göre yürütüldüğü gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 3.050,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 14,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 28.01.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4935, Karar No: 2017/7369, Tarih: 01.11.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/4935 E.  ,  2017/7369 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Sanığın, katılan tarafından kendisine verilen 2 adet senetten birinin bedel hanesinde, diğerinin ise vade bölümünde tahrifat yapmak suretiyle resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; dosyada aslı bulunan senetler üzerinde heyet olarak yapılan incelemede, gerçekleştirilen sahteciliğin ilk bakışta dikkat çekecek nitelikte olduğu ve aldatıcılık niteliğinin bulunmadığının anlaşılması, soruşturma aşamasında alınan 09.06.2009 tarihli ekspertiz raporunda senetler üzerinde yapılan tahrifatların ibraz olunacağı şahısların ilk bakışta dikkatini çekebilecek nitelikte olduğunun belirtilmesi karşısında; yüklenen "resmi belgede sahtecilik" suçunun unsurları oluşmadığından, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle sonucu itibarıyla doğru olan beraat hükmünün ONANMASINA, 01.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24516, Karar No: 2014/572, Tarih: 17.01.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/24516 E.  ,  2014/572 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Elazığ İş Mahkemesi

Tarihi : 11.09.2013

No : 2011/915-2013/550

Dava, resen işyeri tescil işleminin iptali ve Kurum’a prim borcu bulunmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkeme, bozma üzerine, ilamında belirtilen gerekçe ile isteği hüküm altına almıştır.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Davacının, aleyhine düzenlendiği belirtilen idari para cezalarına ilişkin eldeki dosyada bir talebi bulunmadığı halde; talep aşılarak, idari para cezasının iptaline karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırıdır. Kaldı ki, idari para cezasının iptaline ilişkin davalar idari yargının görevine girmektedir.

2-Davacı, otobüsle şehirlerarası yolcu taşıma işi nedeniyle yeni bir işyeri tescil ettirmeksizin, şoförlüğünün kendisi ve daha önceden Kurum’a tescili bulunan nakliye işi işyerinden bildirilen sigortalı tarafından yerine getirildiğini; muavin ve hostesin ise, taşıma sözleşmesi yapılan davadışı E.. Şehirlerarası Uluslararası Taşımacılık San. Tic. Ltd. Şti. tarafından çalıştırılıp, sigortaya bildirilen çalışanlarca yapıldığını; yeni işyeri tesciline ilişkin Kurum işleminin iptali ile, eksik işçilik bildirildiği iddiası ile çıkarılan prim borcunun yersiz olduğunu belirterek, borçlu olmadığının tespitini istemiş; Mahkemece, davacının, finansal kiralama yoluyla edindiği otobüsün işletmesini davadışı Elazığlılar Taşımacılık şirketine verip, kendisinin de şoför olarak çalıştığı, işverenliğinin bulunmadığı; kaldı ki, kendisi dışındaki sürücünün diğer nakliye işyerinden, muavinlerin ise Elazığlılar şirketinden bildirildiği gerekçesi ile, işyeri tescil ve prim borcuna ilişkin işlemlerin iptaline karar verilmiştir.

Davacının finansal kiralama yoluyla satın aldığı otobüsü, yaptığı sözleşme ile davadışı Elazığlılar şirketi ünvanı altında yolcu taşıyarak kendisinin işlettiği konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Mahkemenin, işverenliğin davadışı Elazığlılar şirketine ait olduğu gerekçesi yerinde değildir. Uyuşmazlık, davacının nakliye işinden dolayı ayrıca tescilli işyerinin bulunması, kendisinin yaşlılık aylığı alması nedeniyle sosyal güvenlik destek primine (SGDP), diğer sürücünün de tüm sigorta kollarına tabi olarak nakliye işi nedeniyle tescilli diğer işyerinden, muavinlerin ise, Elazığlılar firmasından bildirilmesi nedeniyle yeni işyeri tesciline gerek olmadığı, Kurum’un prim kaybının bulunmadığı gerekçesiyle, Kurum’un 01.09.2006 tarihinden itibaren resen işyeri tescil ve 2006 yılı 9 ila 12. aylar için prim borcu çıkarma işlemlerinin iptali istemine ilişkindir.

Davacının, yük nakliye işi nedeniyle uyuşmazlık konusu dönemin tamamını kapsayan tescilli işyerinden sadece (oğlu) Serkan Yılmaz’ın sürenin tamamında sigortalı bildirildiği; 05.09.2006 tarihli fatura ile Elazığ-Malatya arasında yük, 30.09.2006 tarihli fatura ile Elazığ-Kocaeli arasında asker cenazesi, 21.10.2006 ve 01.12.2006 tarihli nakliye faturaları ile de Elazığ ve çevresine yoğun askeri malzeme taşındığı, uyuşmazlık konusu dönemde başkaca fatura düzenlenmediği anlaşılmaktadır.

Kurum müfettiş raporunda, otobüs ile yolcu taşıma işinin 2 şoför ve 2 muavin ile yapılacağı, şoförlerden birisinin işveren davacı olup, 1 şoför ve 2 muavin için bildirim yapılmadığı; E.. firmasından bildirilen yardımcı personelin, firmanın kendisine ait araçlarda çalıştırıldığı belirtilmiştir.

Mahkemece, davacının tescilli nakliye işi işyerinde kullanılan araca ilişkin kayıtlar getirtilmeli; uyuşmazlık konusu dönemde bu işyerinden kesilen faturaların ne kadar süre şoförlük ile yapılacağı incelenerek belirlenmeli; kalan sürede, otobüsün seyir sayısına göre 2. şoför ihtiyacının karşılanıp-karşılanmayacağı üzerinde durulmalı; Yine, E.. firmasının yetkililerinin beyanlarına başvurularak, sözleşme ile çalışan otobüslerdeki muavin/hostes ihtiyacının nasıl karşılandığı ve kendi işyerlerinden bildirilen sigortalıların sözleşme yapılan bu tür araçlarda mı yoksa şirketin kendisine ait araçlarda mı çalıştığı belirlenmeli; varsa idari para cezasına ilişkin davaların sonucu araştırılıp, tüm deliller toplanarak, uyuşmazlık konusu husus şüpheye yer vermeyecek şekilde belirlenip, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken; eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 17.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6789, Karar No: 2010/2988, Tarih: 26.04.2010

**1. Ceza Dairesi         2008/6789 E.  ,  2010/2988 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/08/91064

MAHKEMESİ :(SİİRT) Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO :25.10.2007 - 252/182

SUÇ :Kasten öldürmeye teşebbüs, yaralamak

H.. S..'ı kasten öldürmeye teşebbüsten sanık L.. K.., A.. K..'ı yaralamaktan sanıklar A.. S.., Z.. A.., Z.. S.., Y.. S.., H.. Ş.., E.. Ş.., H.. S.., S.. S.., E.. S.. ile C.. S.., S.. S..'ı yaralamaktan sanıklar B.. K.., Y.. K.. ve N.. K.., E.. S..'ı yaralamaktan adıgeçen sanık Y.. K.., Fadıl Kadaş'ı yaralamaktan sanıklar C.. S.., Nuri Aydar, L.. K.. ve Y.. K..'ı yaralamaktan sanıklar Z.. A.., Z.. S.., Y.. S.., H.. Ş.., E.. Ş.., H.. S.., S.. S.., E.. S.., C.. S.. ile A.. S..'ın yapılan yargılanmaları sonunda: Hükümlülüklerine ilişkin (SİİRT) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 25.10.2007 gün ve 252/182 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gerekçeli kararın Anayasa’nın 141 ve 5271 sayılı CMK.nun 34, 230 ve 232 maddelerinde belirtilen nitelikleri taşıması gerektiği, gerekçe bölümünde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin açıkça gösterilmesi, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi hükme esas alınan ve reddedilen delillerin belirtilmesi, bu kapsamda dosya içerisinde bulunan ve hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delillerin ayrıca ve açıkça gösterilmesi ulaşılan kanaat, hükümlülerin suç oluşturduğu sabit görülen fiilleri ve bunun nitelendirilmesi ile buna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Usule aykırı ve hükümlünün müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sair cihetleri incelenmeksizin öncelikle bu nedenlerle hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.04.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4390, Karar No: 2024/6227, Tarih: 10.09.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/4390 E.  ,  2024/6227 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/426 Esas, 2023/472 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ: Ankara 3. ... ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki markaya tecavüzün önlenmesi, men'i, markaya tecavüz ve haksız rekabetin durdurulması ile maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin "Bi Lokma" ibareli tescilli markasının bulunduğunu, davalının anılan ibareyi izinsiz ve haksız olarak kullandığını, davadan önce haksız kullanımlara son verilmesinin ihtar edilmesine rağmen davalı tarafın kullanımlarına devam ettiğini, dava konusu kullanımların müvekkilinin markasına tecavüz ve haksız rekabet teşkil ettiğini ileri sürerek, markaya tecavüzünün önlenmesine, menine, davalının kullandığı tabelaların sökülmesi ve toplatılmasına, marka hakkına tecavüz ve haksız rekabete neden olan broşür, katalog, afiş, ilan, reklam vb. tanıtıcı unsurların yayınlanmasının durdurulmasına, web sitelerinde yer alan tüm ilan ve duyuruların kaldırılmasına, 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (6769 sayılı Kanun) 151 inci maddesi uyarınca fazlaya ilişkin her türlü hakları saklı kalmak kaydı ile şimdilik 5.000,00 TL maddi, aynı Kanun'un 149. maddesi uyarınca 5.000,00 TL manevi tazminatın tahsilini talep ve dava etmiş, yargılama sırasında HMK'nın 124/4 maddesi uyarınca taraf değişikliği talebinde bulunarak husumeti davalı şirkete yöneltmiş ve maddi tazminat talebini 64.839,04 TL olarak arttırmıştır..

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davaya konu edilen iş yerinin 16.12.2015 tarihinden itibaren müvekkili tarafından işletildiğini, bu durumun basit bir araştırma ile tespitinin mümkün olduğunu, bu nedenle davacının taraf değişikliği talebinin kabul edilebilir bir maddi hataya dayalı bulunduğunun kabul edilemeyeceğini, davanın 1 yıllık zaman aşımı süresi içinde açılmadığını, müvekkilinin işletme tabelasında “B’ MANTI KÖFTE” yazdığını, davacının tescilli markasının “Bİ LOKMA” olduğunu, müvekkili markası ile davacı markası arasında benzerlik bulunmadığını, müvekkilinin “B” ibareli tescilli markası olduğunu, davacının restoranın da alkol servisi de yapıldığını, müvekkilinin işletmesinin ağırlıklı olarak öğlen servisinde çalışan mantı, köfte vb. ürünler satan ve alkol servisi yapmayan bir işletme olduğunu, alkollü bir işletme ile müvekkilinin işlettiği gibi bir restoranın birbirinin şubesi gibi algılanmasının mümkün bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davada ilk olarak davalı gösterilen ...'ın, davalı şirketin eski ortağı olması, marka başvurusunda bulunması, davacı şirketin itirazı ile tescil talebinin reddedilmesi nedeni ile davacının taraf değişikliği talebi HMK 124/4 maddesi uyarınca kabul edilebilir bir yanılgıya dayandığı, davalı şirketin "Bi lokma" ibareli dava konusu kullanımlarının, davacının "Bİ Lokma " ibareli tescilli markasına tecavüz ve haksız rekabet oluşturduğu, davacının maddi tazminat hesabını SMK'nın 151/2-c uyarınca hesaplanmasını talep ettiği, buna göre talep edebileceği maddi tazminat miktarının 64.839.04 TL olduğu, SMK'nın 149. maddesi uyarınca manevi tazminat koşullarının da bulunduğu, tarafların ekonomik durumları, ihlal olunan hakkın mahiyeti, tecavüzün etkileri, tecavüzün ulaştığı kitle, fiilin ve kusurun ağırlığı, paranın satın alma gücü ibraz olunan belgeler ve eylemin gerçekleştirilme biçimi karşısında manevi tazminat miktarının 5.000,00 TL olarak saptanmasının hakkaniyete uygun olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne davalının kullanımının davacı adına tescilli 2009/47247 sayılı markaya tecavüz ve haksız rekabet teşkil ettiğinden, markaya tecavüzün önlenmesine ve durdurulmasına, buna istinaden davalının kullandığı tabelaların sökülmesine ve toplatılmasına, tanıtım amaçlı broşür, katalog, afiş, ilan ve reklam unsurlarının yayınlanmasının durdurulmasına, web de yer alan tüm ilan ve duyuruların kaldırılmasına, 64.839,04 TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte, 5.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiştir. Hüküm davalı şirket vekilince istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf edilen ilk derece mahkemesi kararının usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesiyle davalı şirket vekilinşn istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Karar davalı şirket vekilince temyiz edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf edilen ilk derece mahkemesi kararının usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesiyle davalı şirket vekilinşn istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Karar davalı şirket vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, markaya tecavüzün önlenmesi, men'i, markaya tecavüz ve haksız rekabetin durdurulması ile maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 124/4 maddesi.

2. 6769 sayılı Kanun'un 149 ve 151 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) numaralı alt bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı şirket vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372 nci maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 10.09.2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9870, Karar No: 2021/179, Tarih: 27.01.2021

**16. Ceza Dairesi         2019/9870 E.  ,  2021/179 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : Samsun 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.01.2018 tarih ve 2017/393 - 2018/8 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : CMK’nın 223/2-e maddesi uyarınca beraat kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanık hakkında CMK’nın 223/2-e maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen beraat hükmünün aleyhe istinaf edilmemesi karşısında, anılan hükmün esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının Bölge Adliye Mahkemesi savcısı tarafından temyiz imkanının bulunmaması nedeniyle istinaf savcısının temyiz talebinin CMK’nın 298. maddesi gereğince REDDİNE;

Sanık müdafiinin temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

12.01.2017 tarihli ihbar içeriğinde Samsun İl Emniyet Müdürlüğünde komiser olarak görev yapan sanık ...’ın, Naim Işıltan ile birlikte Fetö/Pdy sohbetlerine katıldığının belirtilmesi, "Garson" kodlu gizli tanıktan elde edilen dijital verilerin incelenmesi sonucu düzenlenen rapordaki bilgiler ile sanığın şahsi durumlarının ve ihbar içeriğinin doğrulanması nazara alındığında; dosya tanığı ...’ın beyanları da gözetilerek sanığın örgütle bağlantısının devam edip etmediğine yönelik olarak ihbar içeriği ve ... beyanlarında geçen kişiler hakkında soruşturma/kovuşturma olup olmadığı, varsa ifade örneklerinin temini ile gerekirse ilgili şahısların tanık olarak dinlenilmeleri sağlanmadan eksik araştırma neticesinde hüküm kurulduğu görülmüş ise de; sanık hakkında aleyhe temyiz olmaması, sanık lehine yapılan temyiz istemi nedeniyle de 5271 sayılı CMK’nın 283/1 ve 307/5 maddeleri gereğince sanık hakkında beraat kararı dışında başkaca bir karar verilemeyeceği anlaşıldığından anılan hususlar bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılama, dosya içeriğine, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre verilen hükümde isabetsizlik görülmediği anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Samsun 4. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.01.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.