muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/24600, Karar No: 2018/4093, Tarih: 29.03.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/24600 E.  ,  2018/4093 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İpoteğin Kaldırılması

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, aile konutu üzerindeki ipoteğin kaldırılması istemine ilişkindir. Davacı malik olmayan eş, aile konutu niteliğinde bulunan taşınmazın, malik olan davalı eş tarafından "açık rızası alınmadan” davalı şirket lehine ipotek ettirildiğini ileri sürerek, aile konutu üzerine konulan ipoteğin kaldırılmasını talep ve dava etmiştir.

Mahkemece ipoteğin tarafların oğlunun borcundan dolayı tesis edildiğini ve davacının bu işlemden haberi olduğunu, hakkın açıkça kötüye kullanılmasının korunmayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Türk Medeni Kanununun 193. maddesi hükmü ile eşlerin birbirleri ve üçüncü kişilerle olan hukuki işlemlerinde özgürlük alanı tanınmış olmakla birlikte Türk Medeni Kanununun 194. madde hükmü ile eşlerin aile konutu ile ilgili bazı hukuksal işlemlerinin diğer eşin rızasına bağlı olduğu kuralı getirilerek eşlerin hukuki işlem Özgürlüğü, “aile birliğinin korunması" amacıyla sınırlandırılmıştır. Buna göre, eşlerden biri diğer eşin “açık rızası bulunmadıkça" aile konutu ile ilgili kira sözleşmesini feshedemez, aile konutunu devredemez ve aile konutu üzerindeki hakları sınırlayamaz. Bu cümleden hareketle, aile konutunun maliki olan eş, aile konutundaki yaşantıyı güçlüğe sokacak biçimde, aile konutunu devredemez. Bu işlem “ancak diğer eşin açık rızası alınarak” yapılabilir.

Türk Medeni Kanununun 194. maddesi yetkili eşin izni için bir geçerlilik şekli öngörmemiştir. Bu nedenle söz konusu izin bir şekle tabi olmadan, sözlü olarak da verilebilir. Ancak maddenin ifadesinden de anlaşılacağı üzere, iznin "açık" olması gerekir.

Bu açıklamalar ışığından somut olayda dosya kapsamından, davacı ile davalı eş ... in 2006 dava konusu taşınmazı satın alındığı tarihten beri aile konutu olarak kullandıkları, davalı Şükriye’nin davacı eşin “açık" rızası olmadan işbu taşınmaza diğer davalı lehine ipotek tesis ettirdiği anlaşılmaktadır. Hukuk Genel Kurulunun 15.04.2015 tarih ve 2013/2-2056 esas, 2015/1201 karar sayılı kararında açıkça ifade edildiği ve Dairemizce de aynen benimsendiği üzere eşin açık rızası alınmadan yapılan işlemin geçerli olduğunu kabul etmek imkansızdır.

Eş söyleyişle eşin "açık rızası alınmadan" yapılan işlemin "geçersiz olduğunu" kabul etmek zorunludur. Gerçekleşen bu durum karşısında yukarıda açıklanan yasal düzenleme ile ilkelere uygun değerlendirme yapılarak davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde ret hükmü kurulması usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

Eş söyleyişle eşin "açık rızası alınmadan" yapılan işlemin "geçersiz olduğunu" kabul etmek zorunludur. Gerçekleşen bu durum karşısında yukarıda açıklanan yasal düzenleme ile ilkelere uygun değerlendirme yapılarak davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde ret hükmü kurulması usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 29.03.2018 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2018/1609, Karar No: 2019/3246, Tarih: 29.04.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/1609 E.  ,  2019/3246 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 25/05/2017 tarih ve 2015/409 E. - 2017/230 K. sayılı kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi’nce verilen 25/01/2018 tarih ve 2017/1250-2018/93 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin "pb PEYBAK" ibaresini marka olarak tescili için yaptığı başvuruya davalı şirket tarafından "PEYBA" ibareli marka mesnet gösterilerek itiraz edildiğini, itirazın kısmen kabul edilerek başvuru kapsamından 35. sınıfta yer alan bir kısım emtianın çıkarıldığını, ret kararına yönelik yaptıkları itirazın YİDK tarafından nihai olarak reddedildiğini, kararının haksız ve hukuka aykırı olduğunu, müvekkilinin "PB PEYBAK" ibaresi üzerinde hem tescil hem de kullanım nedeniyle tek ve gerçek öncelikli hak sahibi bulunduğunu, müvekkilinden ve müvekkiline ait markalardan haberdar olan davalı şirketin kötü niyetli hareket ettiğini, markalar arasında benzerlik de bulunmadığını ileri sürerek, TPMK YİDK'in 2015-M-8109 sayılı kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı kurum vekili, YİDK kararın usul ve yasaya uygun olduğunu, taraf markaları arasında iltibas ihtimalinin bulunduğunu ileri sürerek, davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili, davacı başvurusu ile müvekkili markası arasında iltibas tehlikesinin bulunduğunu, müvekkilinin kötü niyetinin söz konusu olmadığını ileri sürerek, davanın reddini istemiştir.

Davalı kurum vekili, YİDK kararın usul ve yasaya uygun olduğunu, taraf markaları arasında iltibas ihtimalinin bulunduğunu ileri sürerek, davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili, davacı başvurusu ile müvekkili markası arasında iltibas tehlikesinin bulunduğunu, müvekkilinin kötü niyetinin söz konusu olmadığını ileri sürerek, davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, iddia, savunma, toplanan deliller, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacının "pb PEYBAK" ibareli başvurusu ile redde mesnet "PEYBA" ibareli marka arasında başvuru kapsamında yer alan; "Müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için, et, balık, kümes ve av hayvanlarının etleri ile her nevi işlenmiş et ürünleri. kuru bakliyat, hazır çorbalar, bulyonlar, zeytin, zeytin ezmeleri, süt ve süt ürünleri (tereyağı dahil). Yenilebilir bitkisel yağlar, kurutulmuş, konservelenmiş, dondurulmuş, pişirilmiş, tütsülenmiş, salamura edilmiş her türlü meyve ve sebzeler (gıda maddesi olarak hazırlanan polen dahil). kuruyemişler, fındık ve fıstık ezmeleri, tahin, yumurtalar, yumurta tozları, patates cipsleri, Kahve, kakao; kahve veya kakao esaslı içecekler, çikolata esaslı içecekler, makarnalar, mantılar, erişteler, pastacılık ve fırıncılık mamulleri, tatlılar, bal, arı sütü, prapolis, yiyecekler için çeşni/lezzet vericiler, mayalar, kabartma tozları, her türlü un, irmikler, nişastalar, toz şeker, kesme şeker, pudra şekeri, çaylar, buzlu çaylar, şekerlemeler, çikolatalar, bisküviler, krakerler, gofretler, sakızlar, dondurmalar, yenilebilir buzlar, tuz, hububat (tahıl) ve mamulleri mallarının bir araya getirilmesi hizmetleri" yönünden iltibas tehlikesinin bulunduğu, bunun dışında kalan hizmetler yönünden ise iltibas tehlikesinin bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, yukarıda sayılan hizmetler haricinde kalan hizmetler yönünden YİDK'in 2015-M-8109 sayılı kararının iptali ile, fazlaya dair istemlerin reddine karar verilmiştir.

Karar, davalı kurum ile davalı şirket vekilleri tarafından istinaf edilmiştir.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesince tüm dosya kapsamına göre yapılan istinaf incelemesi sonucunda; başvurunun asli unsurunu oluşturan "peybak" ibaresi ile redde mesnet marka arasındaki tek farkın, başvurunun sonunda yer alan "k" harfinden oluştuğu, bunun da başvuruyu redde mesnet markadan ayırt etmeye yeterli bulunmadığı, bu itibarla mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle, davalı kurum ile davalı şirket vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Karar, davalı kurum ile davalı şirket vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Karar, davalı kurum ile davalı şirket vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dava, davacının 35.sınıfta yapmış olduğu ve kısmen reddedilen başvurusuna ilişkin Türk Patent ve Marka Kurumu, Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu kararının iptali istemine ilişkin olup, mahkemece; davanın kısmen kabulüne ve kararda sayılan hizmetler haricinde kalan hizmetler yönünden YİDK'in 2015-M-8109 sayılı kararının iptali ile fazlaya dair istemlerin reddine karar verilmiştir.

2- Mahkeme hükümlerinin kapsamını düzenleyen HMK 297/2. maddesine göre, hükmün sonuç kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir. Somut olayda mahkemece hükmün sonuç kısmında davacının başvurusundaki 35. sınıfta birçok mal/hizmetler yönünden parekendecilik hizmetleri hususunda başvurunun reddine karar verildiği, ancak mahkeme kararının denetime elverişli şekilde hangi mal/hizmetlerin parekendecilik hizmetleri yönünden reddine karar verildiği anlaşılamadığı gibi, başvurudan çıkartılan hangi mal/hizmetlerin parekendecilik hizmetleri yönünden davanın kabulüne karar verildiği de anlaşılamamakta olup, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların açıkça bir şüpheye yer verilmeyecek şekilde gösterilmediği anlaşılmıştır. Bu durumda ortada varlığından söz edilecek usulüne uygun bir hüküm bulunmadığından bu konuda usulüne uygun bir hüküm oluşturulmak üzere hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalılar vekillerinin temyiz istemlerinin kabulü ile İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULARAK KALDIRILMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, ödedikleri peşin temyiz harcının istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 29/04/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/12044, Karar No: 2021/5718, Tarih: 13.09.2021

**12. Ceza Dairesi         2019/12044 E.  ,  2021/5718 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK’nın 85/1, 62/1, 51/1-3-7-8, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılan vekili ve mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü saat 15:00 sıralarında sanık ...’un sevk ve idaresindeki otomobil ile cadde üzerinde sol şeritte seyir halinde iken olay mahalline geldiğinde aracının sol ön kısmı ile gidiş istikametine göre sağ taraftan yola girip sol tarafa orta refüj kısmına yürümeye çalışan yaya ...'a çarparak hayatını kaybetmesi ile neticelenen olayda; sanığın sevk ve idaresindeki otomobil ile seyrini mahal şartları, yol durumu, trafiğin akışına göre ayarlamadığı, gidiş istikametine göre sağ taraftan yola girip karşıya geçmek isteyen yayayı klakson ile uyarmadığı, yayaya çarpmadan evvel etkili fren ve direksiyon tedbirine başvurmadığı olayda dikkatsiz ve özensiz davrandığından tali kusurlu, ölen yayanın ise; karşıdan karşıya geçişi sırasında yola gereken dikkatini verip gelen araçların hız ve yakınlık durumunu dikkate alıp gelen araçlara ilk geçiş hakkını vermesi gerekirken bu hususlara dikkat etmediği,gelen araçtan korunma tedbiri almadığı olayda dikkatsiz ve özensiz davrandığından asli kusurlu olduğu anlaşılmakla, mahkemenin kabul ve takdirinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin ceza miktarı ile kusur durumuna, mahalli Cumhuriyet savcısının ise; CMK’nın 231. maddesinde tanımlanan müessesenin uygulanabilmesi için maddi zararın tayini amacıyla tarafların bu husustaki beyanlarının alınması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 13.09.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11194, Karar No: 2015/15373, Tarih: 24.11.2015

**19. Hukuk Dairesi         2015/11194 E.  ,  2015/15373 K.**

**"İçtihat Metni"**

ES

MAHKEMESİ : Yeşilhisar Asliye Hukuk Mahkemesi (Ticaret Mah.sıfatıyla)

TARİHİ : 02/07/2014

NUMARASI : 2013/114-2014/205

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı R.. G.. vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin davalıların ortak ektikleri patates mahsulünde kullanılmak üzere davalılara tarım ilacı satıp teslim ettiğini, borcun ödenmemesi üzerine yapılan icra takibine davalıların haksız olarak itiraz ettiklerini belirterek itirazın iptaline ve icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı R.. G.. vekili, müvekkilinin malları teslim almadığını, ispat yükünün davacıda olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı M.. V.., davalı R.. G.. ile patates ortaklığı yaptıklarını, tarım ilaçlarının davalı R.. G.. tarafından davacıdan aldığını, patatesten zarar ettikleri için ortaklığın bozulduğunu, davacının alacağının davalı R.. G.. tarafından ödeneceğini, kendisinin borcunun bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere, dinlenen tanık beyanlarına ve davalı M.. V..'ın aşamalarda borcu kabul eden beyanlarına göre, davalıların davacıdan satın aldıkları tarım ilaçlarının bedelini ödemedikleri gerekçesiyle davanın kabulüne ve icra inkar tazminatına kaarr verilmiş, hüküm davalı R.. G.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; karar verilen 02/07/2014 tarihli oturuma UYAP üzerinden ve faksla mesleki mazeretli olduğunu bildirdiğini ancak mahkemece mazeret göz ardı edilerek yoklukta karar verilmesinin doğru olmadığını belirtmiştir.

Dairemizce UYAP üzerinden yapılan araştırmada davalı vekilinin mahkemeye mazeret dilekçesi gönderdiği anlaşılmaktadır. Bu durumda mahkemece anılan mazeret üzerinde durularak bir karar verilmesi, ayrıca tahkikatın bittiği tefhim edilmeden (HMK.md.184) ve sözlü yargılama ve hüküm için tayin olacak gün ve saatte mahkemede hazır bulunulması amacı ile davet hususu (HMK.md.186) yerine getirilmeden yoklukta karar verilmiş olduğundan kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 24.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2630, Karar No: 2014/2361, Tarih: 18.02.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/2630 E.  ,  2014/2361 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın ele geçen purolar yönünden 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasa'nın 8/4.fıkrası gereğince, ele geçen diğer eşyalar ( krem, vitamin, koku giderici, bitki tohumu ) yönünden 5607 sayılı yasanın 3/5 maddeleri gereğince ayrı ayrı cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, 5607 sayılı yasaya muhalefetten yazılı şekilde hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Gün adli para cezası paraya çevrilirken, uygulama maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nun 232/6. Maddesine aykırı davranılması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca, gün adli para cezasının belirlenmesine ilişkin hükmün 1.fıkrasına "...Günlüğü 25 TL den..." ibaresinden önce gelmek üzere "5237 sayılı TCK' nın 52/2.maddesi gereğince" ibaresinin eklenmesi diğer kısımlarının aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18.02.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5791, Karar No: 2017/12571, Tarih: 08.11.2017

**18. Ceza Dairesi         2017/5791 E.  ,  2017/12571 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Göçmen kaçakcılığı

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü.

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanıklara yükletilen göçmen kaçakçılığı eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Temel cezanın belirlenmesinde, suçun işleniş biçimi, failin kasta dayalı kusurunun yoğunluğu, olayın meydana geliş şekli ile göçmen sayısı dikkate alınarak teşdiden uygulama yapılması gerekirken alt hadden ceza tayin edilmiş, suçta kullanıla lastik botun 8 kişilik olmasına rağmen sanıklarla birlikte botta 22 kişinin olması, 4-5 şiddetinde rüzgara rağmen botta seyir farı, göçmenlerin bir kısmında ise can yeleğinin bulunmaması ile gidilen mesafe gibi hususlar dikkate alınarak, TCK'nın 79/2. maddesi kapsamında bir değerlendirme yapılmamış ise de, aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,

TCK'nın 53/1-b maddesinin, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı doğrultusunda ve TCK’nın 53/1-c maddesinin Kanunda öngörülen biçimde infaz aşamasında resen gözetilebileceği,

Anlaşılmış ve ileri sürülen temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi başkaca hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak;

Karardan sonra yürürlüğe giren 28/06/2014 tarih 6545 sayılı Kanunun 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanunun 106/3 maddesi uyarınca, adli para cezalarının ödenmemesi halinde kamuya yararlı bir işte çalışma kararı verilebilecek olması karşısında, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde para cezasının ödenmemesi halinde kalan cezanın hapse çevrilmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanıklar ... ile ...’ın temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan, temyiz edilen karardan, tebliğnameye uygun olarak “ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğine” ilişkin kısım çıkarılarak HÜKÜMLERİN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5769, Karar No: 2014/6835, Tarih: 21.03.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/5769 E.  ,  2014/6835 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 10. İş Mahkemesi

TARİHİ : 06/06/2013

NUMARASI : 2011/462-2013/187

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan işverence feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının mazeretsiz izinsiz işe gelmediğini sürekli rapor ve istirahat alarak üretimin aksamasına sebebiyet verdiğinden haklı nedenle iş sözleşmesinin feshedildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece devamsızlık yaptığı tarihlerde raporlu olduğu tanıklarca meslek hastalığı sebebi ile zaman zaman rapor aldığı işe gelmediği bu durumun işyerinde olumsuzluğa yol açmadığı, işleri aksattığına ilişkin yeterli delil olmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Somut olayda pres operatörü olarak çalışan davacının iş sözleşmesinin fesih bildiriminde belirtilen tarihlerde devamsızlık yapması ve sürekli rapor ve istirahat almak sureti ile eksik üretime sebep olması gerekçesi ile feshedildiği anlaşılmaktadır. Dosya içeriğinde bulunan 12.03.2010 tarihli sağlık kurul raporuna göre davacının sağ omzuna aşırı yüklenme sebebi ile sağ omzunda veter kılıfı periost hastalığı oluştuğu yüzde 16.2 malul olduğu belirtilmiştir. Davacının meslek hastalığının işyeri şartlarından oluşup oluşmadığı, işveren kusuru bulunup bulunmadığı, işverence alınması gereken tedbirlerin alınıp alınmadığı, davacının işyerinde görevlendirilebileceği başka görev bulunup bulunmadığı feshe son çare başvurulup başvurulmadığı konusunda iş sağlığı ve güvenliği uzmanı ile meslek hastalığı konusunda uzman doktordan oluşan bilirkişi kurulu aracılığı ile keşif icra edilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Belirtilen yön gözetilmeden verilen karar hatalı olup bozmayı gerektirmektedir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 21.03.2014 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, kararın onanması gerekir görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun bozma kararına katılamıyorum. 21.03.2014