muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/1102, Karar No: 2022/7960, Tarih: 21.03.2022

**4. Ceza Dairesi         2022/1102 E.  ,  2022/7960 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Tehdit suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 106/1-1. cümle ve 62. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair .... Asliye Ceza Mahkemesinin ...tarihli ve ... sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 24/12/2021 gün ve 2021/138370 sayılı istem yazısıyla dava dosyaları Daireye gönderilmekle incelendi:

İstem yazısında “Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay ... Ceza Dairesinin ... tarihli ve ...karar sayılı ilâmında; "...uzlaştırmaya tabi olan bir suçla uzlaştırmaya tabi olmayan bir suçun yargılaması devam ederken, hakimin uzlaştırmaya tabi olacağını öngördüğü suçla ilgili olarak dosyayı soruşturma bürosuna göndermesi veya bu düşünceyle tefrik kararı vermesi durumunda uzlaştırma kapsamında olmayan suç açısından ihsası reyde bulunduğundan bahsedilemeyecektir.Yapılan yargılama neticesinde ise, sanığın kamu görevlisine hakaret suçundan beraatine hükmolunup, mercii kararından ve kanun yararına bozma talebinden önce kesinleşmesi nedeniyle bu suçun işlendiğinden bahsedilemeyeceği için, sair tehdit suçu yönünden de uzlaştırmaya engel olan CMK'nın 253/3. maddesinin uygulanma olanağı kalmayacak ve bu suç yönünden CMK'nın 254. maddesi gereğince uzlaştırma işlemlerinin yapılması gerekecektir…" şeklinde yer alan açıklamalar kapsamında, hüküm kurulurken uzlaştırma hükümlerine tabi olmayan suçtan beraat kararı verilmesi halinde, uzlaştırma kapsamında bulunan suç yönünden dosyanın soruşturma bürosuna gönderilebileceği, bu durumun ise ihsası rey olarak nitelendirilmeyeceği;

Somut olayda, sanık hakkında tehdit ve eşe karşı kasten yaralamaya teşebbüs suçlarından kamu davası açıldığı, yapılan yargılama neticesinde sanığın eşe karşı kasten yaralamaya teşebbüs suçundan beraatine, tehdit suçundan ise mahkûmiyetine hükmedildiği anlaşılmış ise de, sanık hakkında eşe karşı kasten yaralamaya teşebbüs suçundan beraatine karar verilmesi sebebiyle, tehdit suçu yönünden uzlaştırmaya engel olan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 'uzlaşma' başlıklı 253/3. maddesinde yer alan "... Uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte işlenmiş olması hâlinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz.” şeklindeki düzenlemenin uygulama olanağının kalmadığı, bu hâli ile de tehdit suçu yönünden 5271 sayılı Kanunu’nun 253. maddesindeki esas ve usullere göre aynı Kanun'un 254. maddesi uyarınca uzlaştırma işlemlerinin yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir. ” denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme;

CMK'nın 253. maddesinde ;

(1) Aşağıdaki suçlarda, şüpheli ile mağdur veya suçtan zarar gören gerçek veya özel hukuk tüzel kişisinin uzlaştırılması girişiminde bulunulur:

a) Soruşturulması ve kovuşturulması şikâyete bağlı suçlar.

Hukuksal Değerlendirme;

CMK'nın 253. maddesinde ;

(1) Aşağıdaki suçlarda, şüpheli ile mağdur veya suçtan zarar gören gerçek veya özel hukuk tüzel kişisinin uzlaştırılması girişiminde bulunulur:

a) Soruşturulması ve kovuşturulması şikâyete bağlı suçlar.

b) Şikâyete bağlı olup olmadığına bakılmaksızın, Türk Ceza Kanununda yer alan;

1. Kasten yaralama (üçüncü fıkra hariç, madde 86; madde 88),

2. Taksirle yaralama (madde 89),

3.Tehdit (madde 106, birinci fıkra),

4. Konut dokunulmazlığının ihlali (madde 116),

5.Hırsızlık (madde 141),

6. Dolandırıcılık (madde 157),

7. Çocuğun kaçırılması ve alıkonulması (madde 234),

8. Ticari sır, bankacılık sırrı veya müşteri sırrı niteliğindeki bilgi veya belgelerin açıklanması (dördüncü fıkra hariç, madde 239), suçları.

c) Mağdurun veya suçtan zarar görenin gerçek veya özel hukuk tüzel kişisi olması koşuluyla, suça sürüklenen çocuklar bakımından ayrıca, üst sınırı üç yılı geçmeyen hapis veya adli para cezasını gerektiren suçlar." şeklinde hükme yer verilmiştir.

Ayrıca CMK'nın 254. maddesinde de: “Kamu davası açıldıktan sonra kovuşturma konusu suçun uzlaşma kapsamında olduğunun anlaşılması halinde, uzlaştırma işlemleri 253. maddede belirtilen esas ve usule göre, mahkeme tarafından yapılır.” hükmü düzenlenmiştir.

İnceleme konusu somut olayda; TCK'nın 106/1. maddesinin 1. cümlesinde düzenlenen tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunmayan aynı Yasanın 86/3-e maddesinde düzenlenen yaralama suçuyla birlikte işlendiği iddia edildiğinden, CMK'nın 253/3. maddesine göre uzlaşma kapsamında bulunmadığı, ancak yapılan yargılama neticesinde sanığın yaralama suçundan beraat etmesi karşısında, tehdit suçunun uzlaşmaya tabi hale geldiği anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinde öngörülen yönteme uygun biçimde uzlaştırma işlemi yapılmadan mahkumiyet hükümü kurulması hukuka aykırıdır.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın, kanun yararına bozma isteği doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1- Sanık ... hakkında tehdit suçundan kurulan .... Asliye Ceza Mahkemesinin...tarihli ve ...sayılı kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2- CMK'nın 309. maddesinin 4-b fıkrası gereğince sonraki işlemlerin mahallinde tamamlanmasına, dosyanın Yüksek Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, .... tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/19579, Karar No: 2007/1137, Tarih: 01.02.2007

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2006/19579 E.  ,  2007/1137 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vekili Avukat ...... ile davalı ...-Kur Genel Müd. vekili Avukat ..... aralarındaki Tesbit davası hakkında Çorum İş Mahkemesinden verilen 26.09.2006 günlü ve 2227/1850 sayılı hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

1-Davacının tarımsal faaliyetleri nedeniyle, ... Fabrikaları Çorum Şeker Fabrikası, ... Tohumu A.Ş'ye ürün teslim edip etmediği etmişse ürün teslim ettiği yıllar ve bu nedenle yapılan ... prim kesinti miktar ve tarihlerinin ,

2-Ayrıca davacının, ... Ekicileri Kooperatifine üye olup olmadığı, üye olmuşsa hangi tarihte üyeliğinin başladığı ve halen devam edip etmediğinin ilgili Kuruluşlardan sorularak alınacak cevapların eklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01.02.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/39515, Karar No: 2014/31822, Tarih: 30.10.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/39515 E.  ,  2014/31822 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 7. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 17/09/2012

NUMARASI : 2010/524-2012/472

DAVA :Davacı, fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, hafta tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davacı ve davalılardan T.. Radyo Televizyon Haberleşme ve Yayıncılık AŞ. avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, asıl davada hak ettiği işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek fazla çalışma ücreti, genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti alacaklarını; birleşen davada ise söz konusu ücretlerin %5 fazlasının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkeme, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanarak asıl dava ve birleşen davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalı Şirketler arasındaki ilişki ve bu ilişkiye bağlı olarak dava konusu işçilik alacaklarından sorumluluklarının tayin ve tespiti hususlarında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı, davalılardan Merkez Gazete Şirketinde çalışmakta iken Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonu tarafından adıgeçen Şirketin dahil olduğu Merkez Grubu Şirketlerine el konulduğu ve “A..-S... İktisadi Ticari Bütünlüğü Devir Teslim Sözleşmesi” kapsamında diğer davalı T.. Şirketi’ne tüm aktif ve pasifleri ile devredildiğini belirtilerek adıgeçen davalı Şirketlerin dava konusu işçilik alacaklarından müştereken ve müteselsilen sorumlu tutulması gerektiğini iddia etmiştir.

Mahkemece davalı Şirketler arasındaki ilişkiyi, işyeri devrinin esas ve sonuçlarını düzenleyen 4857 sayılı İş Kanununun 6 ncı maddesi kapsamında değerlendirilip, anılan Şirketler arasında işyeri devrinin bulunduğu kabulü ile davalı Merkez Gazete Şirketi yönünden davanın husumet yönünden reddine karar verilmiştir.

Evleviyetle, davada sıfat yani husumet davanın konusu ile tarafı arasındaki hak ilişkisi arasındaki bağı ifade etmek ile bu bağın olmaması halinde davanın husumetten reddi yahut sıfat yokluğundan reddi şeklinde karar istihsal olunabileceği halde uyuşmazlık da Mahkemece işin esasına girilerek bir bağın varlığının tespiti (işveren sıfatı ve işyeri devri) yapıldıktan sonra davanın husumetten reddi şeklinde hüküm kurulması usule ve hukuka aykırıdır.

Evleviyetle, davada sıfat yani husumet davanın konusu ile tarafı arasındaki hak ilişkisi arasındaki bağı ifade etmek ile bu bağın olmaması halinde davanın husumetten reddi yahut sıfat yokluğundan reddi şeklinde karar istihsal olunabileceği halde uyuşmazlık da Mahkemece işin esasına girilerek bir bağın varlığının tespiti (işveren sıfatı ve işyeri devri) yapıldıktan sonra davanın husumetten reddi şeklinde hüküm kurulması usule ve hukuka aykırıdır.

Öte yandan, davacı işçinin 5953 sayılı Basın Mesleğinde Çalışanlarla Çalıştırılanlar Arasındaki Münasebetlerin Tanzimi Hakkında Kanun kapsamında değerlendirilmekle, uyuşmazlığın bu Kanun kapsamında ele alınması gereklidir. Nitekim, Mahkemece 5953 sayılı Kanun kapsamında hesaplanan bilirkişi raporlarına itibarla dava konusu alacaklar hüküm altına alınmıştır.

4857 sayılı Kanunda işyeri devri halinde devam eden iş sözleşmeleri ile doğmuş işçilik alacaklarından sorumluluk esasları belirlenmesine karşın 5953 sayılı Kanunda bu konuda bir düzenleme yapılmamıştır. Bu durumda anılan Kanuna tabi çalışanlar bakımından işyeri devrinin işçilik alacaklarına etkileri yönünden kanun boşluğundan söz edilir ki, bu durumda da söz konusu boşluğun genel kanun niteliğindeki Borçlar Kanunu hükümleri ile doldurulması gerekir.

Borçlar Kanununun 179. maddesinde, “Bir mameleki veya bir işletmeyi aktif ve pasifleriyle birlikte devralan kimse, bunu alacaklılara ihbar veya gazetelerde ilan ettiği tarihten itibaren onlara karşı mamelekin veya işletmenin borçlarından mesul olur; şu kadar ki, iki yıl müddetle evvelki borçlu dahi yenisiyle birlikte müteselsilen mesul kalır; bu müddet muaccel borçlar için ihbar veya ilan tarihinden ve daha sonra muaccel olacak borçlar için de muacceliyet tarihinden itibaren işlemeye başlar” şeklinde kurala yer verilmiştir.

Bu durumda Mahkemece yapılacak iş, Borçlar Kanunu’nun 179. maddesi kapsamında davalı Şirketlerin sorumluluklarının irdelenerek bir sonuca ulaşılmasıdır.

Belirtilen sebeple, Mahkemece somut olaya uygulanacak normun hatalı tespiti ile usul ve hukuka aykırı hüküm tesisi isabetsizdir.

3-4857 sayılı Kanunda ücret alacakları için öngörülen bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faize ilişkin düzenleme 5953 sayılı Kanunda yer almadığından gazetecilerin bu yasadan doğan işçilik alacaklarına, sözleşmede aksine bir hüküm yoksa temerrüt tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmalıdır.

Somut olayda, mahkemece, davacının gazeteci olarak çalıştığı dönem için hüküm altına alınan fazla çalışma ücreti ve genel tatil ücreti alacaklarına yasal faiz yerine mevduat faizi uygulanması hatalıdır.

4-Basın İş Kanununda bazı işçilik alacakları için öngörülen günlük yüzde beş fazla ödeme tutarlarından indirim konusunda taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

Somut olayda, mahkemece, davacının gazeteci olarak çalıştığı dönem için hüküm altına alınan fazla çalışma ücreti ve genel tatil ücreti alacaklarına yasal faiz yerine mevduat faizi uygulanması hatalıdır.

4-Basın İş Kanununda bazı işçilik alacakları için öngörülen günlük yüzde beş fazla ödeme tutarlarından indirim konusunda taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

5953 sayılı Basın Mesleğinde Çalışanlarla Çalıştıranlar Arasındaki Münasebetlerin Tanzimi Hakkında Kanunun 14 üncü maddesinde bahsedilen ücret ile Ek 1 inci maddesinde sözü edilen hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatillerle yapılan çalışma ücretlerinin gününde ödenmemesi halinde günlük yüzde beş fazlasıyla ödeneceği hükme bağlanmıştır. Anılan düzenlemelerde sözü edilen alacaklar için ödeme tarihi de belirlenmiş olmakla, yüzde beş fazla ödemeye hak kazanmak için işverenin ayrıca temerrüde düşürülmesi de gerekmez.

5953 sayılı Yasada bir kısım işçilik alacakları için öngörülen günlük yüzde beş fazlasıyla ödeme kuralının mahiyeti tartışmalara neden olmuş ve özellikle indirim uygulanıp uygulanamayacağı sorunu ortaya çıkmıştır. Konu, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kuruluna intikal ettirilmiş ve 1973/4-6 sayılı içtihadı birleştirme kararında yüzde beş fazla ödeme parasının önce niteliği üzerinde durulmuş, faiz ya da tazminat olmadığı, uyulması zorunlu bir kamu hükmü olduğu kararda belirtilmiştir. Bahsi Geçen Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu Kararında, günlük yüzde beş fazlasıyla ödeme kuralının yüksek bir oran içermesi sebebiyle vaktinde ödenmeyen ücretler bakımından karşılıklı kusur durumları gözetilerek Borçlar Kanununun 44 üncü maddesi uyarınca bir indirime gidilmesi gerektiği kabul edilmiştir.

Borçlar Kanunun 44 üncü maddesinde, “Mutazarrır olan taraf zarara razı olduğu yahut kendisinin fiili zararın ihdasına veya zararın tezayüdüne yardım ettiği ve zararı yapan şahsın hal ve mevkiini ağırlaştırdığı takdirde hakim, zarar ve ziyan miktarını tenkis yahut zarar ve ziyan hükmünden sarfınazar edebilir. Eğer zarar kasden veya ağır bir ihmal veya tedbirsizlikle yapılmamış olduğu ve tazmini de borçluyu müzayakaya maruz bıraktığı takdirde hakim, hakkaniyete tevfikan zarar ve ziyanı tenkis edebilir” şeklinde düzenlemeye yer verilmiş olmakla, Dairemiz anılan hüküm paralelinde günlük yüzde beş fazla ödemelerden indirime gitmektedir. İndirim oranının tespitinde gazetecinin fazla çalışma saatleriyle ilgili talepleri yönünden gecikilen süre, hesaplamaya konu olan asıl alacak tutarları ve günlük yüzde beş fazlasının belirlenen miktarı da gözetilmektedir.

5953 sayılı Kanunda bazı alacakların gününde ödenmemesi halinde günlük yüzde beş fazlasıyla ödenmesi gerektiği yönündeki düzenlemenin amacı, gazetecinin ücret ve diğer bazı işçilik alacaklarını güvence altına almak ve kitleleri doğru bilgilendirme gibi önemli bir görevi de olan gazeteciye belli bir oranda iş güvencesi sağlamaktır. Gerçekten gazetecinin emeğinin karşılığı olan hakları yeterince güvence altına alınmadığı taktirde, göreviyle ilgili konularda bağımsızlığı ve hatta tarafsızlığından söz edilemez. Bu nedenle yasakoyucu gazeteciler yönünden ücret ve bazı diğer hakları koruma çabası içine girmiştir. Düzenleme ile hedeflenen amaç, gazetecinin ücret ve diğer işçilik haklarının gününde ödenmesini sağlamaktır. İşverenin yasa hükmüne uyması durumunda günlük yüzde beş fazla ödeme bakımından bir yaptırım gündeme gelmez. Buna karşın ödemelerin gecikmesi halinde günlük yüzde beş fazla ödeme kuralı yıllık % 1825 oranına karşılık geldiğinden, kısa süre içinde önemli miktara ulaşabilmektedir. Söz konusu hüküm gazeteci yönünden de bir zenginleşme aracı olarak kullanılmamalıdır.

5953 sayılı Kanunda öngörülen bazı alacakların gününde ödenmemesi halinde günlük yüzde beş fazlasıyla ödeneceğine dair kuralın Anayasa’ya aykırılığı itiraz olarak ileri sürülmüştür. Anayasa Mahkemesinin 12.8.2008 gün ve 2005/28 E, 2008/122 K. sayılı kararında, ücret ve fazla çalışma ücretlerin gününde ödenmeme koşuluna bağlı olan söz konusu yaptırımın, kamuoyunu doğru bilgilendirme görevi olan gazetecileri işverene karşı koruma amacını taşıdığı ve gazetecilerin basın özgürlüğünün sağlanması noktasında önemli bir işlev gördüğü açıklanmış ve aykırılık istemi oybirliği ile reddedilmiştir.

Fazla saatlerde çalışma karşılığı olan asıl alacaklardan yapılan indirim oranında günlük yüzde beş fazla ödeme miktarlarının da indirilmesi gerektiği açıktır. Günlük yüzde beş fazla ödeme miktarları, gerçekleşen ve kabulü gereken asıl alacak miktarlarının gününde ödenmemesinden kaynaklanmış olmakla, günlük yüzde beş fazlasının da doğrudan hüküm altına alınan asıl alacak miktarlarına göre tespiti gerekir. Bundan başka yukarıda sözü edilen gerekçelerle günlük yüzde beş fazla ödeme tutarlarından oransal indirime gidilmelidir.

Ayrıca belirtmek gerekir ki, yüzde beş fazla ödeme tutarlarından yapılan indirim sonucu reddine karar verilen miktar bakımından davalının kendisini vekille temsil ettirmesi durumunda davalı yararına vekalet ücretine hükmedilmemelidir (Yargıtay 18.11. 2008 gün 2007/32530 E, 2008/31205 K.).

Somut olayda, yargılama sonunda mahkemece davacının fazla çalışma ve genel tatil alacaklarına ilişkin taleplerinde haklı olduğu belirlenerek bu alacakların % 5 fazla isteğinden % 90 indirim yapılarak hüküm kurulmuş ise de takdir edilen indirim oranı az olup bu indirimin %95 olarak uygulanması gerektiğinden, hükmün bozulması gerekmiştir.

F) Sonuç:

Somut olayda, yargılama sonunda mahkemece davacının fazla çalışma ve genel tatil alacaklarına ilişkin taleplerinde haklı olduğu belirlenerek bu alacakların % 5 fazla isteğinden % 90 indirim yapılarak hüküm kurulmuş ise de takdir edilen indirim oranı az olup bu indirimin %95 olarak uygulanması gerektiğinden, hükmün bozulması gerekmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 30.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14080, Karar No: 2014/437, Tarih: 14.01.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/14080 E.  ,  2014/437 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/59903

MAHKEMESİ : Bucak Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 23/11/2011

NUMARASI : 2010/875 (E) ve 2011/531 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Mağdurenin soruşturma sırasında 25.10.2010 ifadesinde, olay tarihinde eşiyle aralarında tartışma çıktığını, eşinin burnuna yumrukla vurduğunu, polisi kendisinin aradığını, polislerin eve geldiğini beyanı, sanığın aşamalardaki savunmasında, olay tarihinde eşinin elinde kırık cam bardağı olduğunu görünce bardağı ittirerek aldığını söylemesi, Adli Tıp Kurumu raporunun mağdurenin ilk beyanını doğrular nitelikte olması dikkate alındığında sanığın atılı suçu işlediği anlaşılmakla, mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatına kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 14.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13517, Karar No: 2017/6177, Tarih: 31.05.2017

**17. Hukuk Dairesi         2016/13517 E.  ,  2017/6177 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili dava dilekçesi ile, davacının 16.06.2015 tarihinde ana yolda seyir ederken aniden yan tali yoldan çıkan ...plakalı aracın davacının aracına sağ ön yandan çarptığını, çarpma neticesinde sağ ön kapı, sağ ön çamurluk tampon, farlar gibi bir kısım parçalarının değiştirildiği ve onarıldığını, konu kaza nedeni ile aracında 6,500 TL' lık hasar meydana geldiğini ve konu hasarın davacının sigortası kapsamında ödendiğini, davacıya ait aracın orjinal olup daha önce hiç bir kaza geçirmediğini, belirsiz alacak davası olarak ve fazlaya ilişkin dava ve talep hakları saklı kalmak kaydıyla açılan davanın kabulü ile, davacının ... plakalı aracında konu kaza neden ile meydana gelen 3.000 TL değer kaybı ile aracın bakım ve tamir süresince kullanılmaması nedeni ile dğan zararına karşılık 200 TL olmak üzere toplam 3.200 TL sının kazanın olduğu 16.06.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak vekil edene ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... davaya cevap vermemiş, duruşmalara katılmamıştır.

Davalı ... cevap dilekçesinde; 16/06/2015 tarihinde hasarlı trafik kazası olduğunu, davacının bütün masraflarının kasko sigortası kapsamında ... tarafından ödendiğini, davacının arabanın değer kaybı

itirazının yersiz olduğunu, üç ve daha yaşlı arabalarda değer kaybının yasal olarak nazarı dikkate alınmadığını, uzman bilirkişiler tarafından ekspertiz yapılarak resmi belgelerde hasarın kanıtlanması gerektiğini, arabanın tamir için kullanılmadığında uğranılan zararın ... tarafından ödendiğini, ayrıca böyle bir masraf oluştuğunu davacının belgeler ile ispat etmeye mecbur olduğunu belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan delililere göre, davanın kabulüne, 8.000,00 TL değer kaybı ile 1.650,00 TL ikame araç ve mahrumiyet bedeli olmak üzere toplam 9.650,00 TL'nin kaza tarihi olan 16/06/2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, dair karar verilmiş, hüküm davalı ... Bademoğlu tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan delililere göre, davanın kabulüne, 8.000,00 TL değer kaybı ile 1.650,00 TL ikame araç ve mahrumiyet bedeli olmak üzere toplam 9.650,00 TL'nin kaza tarihi olan 16/06/2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, dair karar verilmiş, hüküm davalı ... Bademoğlu tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen maddi tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı ... Bademoğlu’nun yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 494,45 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...'ndan alınmasına 31.05.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.