muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1693, Karar No: 2018/7178, Tarih: 19.11.2018

istendiği 19. sınıf içerisinde yer alan, “Yollar için metal, mekanik ve aydınlatmalı olmayan trafik işaretleri. ve Akvaryum kumları.)” emtiası ile davacı markasının 19. sınıfta tescil edilmiş olduğu “İnşaat, yol yapımı, tamirat, kaplama amaçlarıyla kullanılan biçimlendirilmemiş halde yapı/inşaat/yol yapımı malzemeleri: Doğal taşlar, yapay taşlar; doğal mermerler, yapay mermerler, granit, traverten, onyx (oniks), çakıl, mozaik, mıcır, mermer tozu, çimento, kireç.” emtiası arasında ise herhangi bir benzerlik bulunmadığı ve bu nedenle de davacı itirazına mesnet markasının, bu emtiada, davalı markasının tesciline engel teşkil etmediği, davacı tarafın, "...+Şekil" ibareli markanın tanınmışlığını ispatlayamadığı ve bu nedenle de, 556 sayılı KHK'nın 8/4 maddesinde yer alan hükmün uygulanması ihtimalinin bulunmadığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabul, kısmen reddi ile, ... ...'nın 2014-M-13944 sayılı kararının 19. sınıfta yer alan "beton, alçı, toprak, kil, doğal ve yapay taş, ahşap, plastik veya sentetik malzemelerden imal edilmiş ve şekil almış yapı/inşaat/yol yapımı ve benzer amaçlı malzemeler, yapı elemanları, taşınabilir bu malzemelerden yapılar, direkler, bariyerler (ahşap ve sentetik malzemeden kapı ve pencelereler dahil), beton, taş veya mermerden yapılmış anıtlar, heykeller, tabaka veya şerit halinde tabii veya sentetik yüzey kaplamaları, ısı ile yapıştırılabilen sentetik kaplamalar; çatılar için ziftli kartonlar, ziftli kaplamalar" mal/ hizmetler yönünden kısmen iptaline, 2013/44215 sayılı marka tescil edilmediğinden hükümsüzlüğüne ilişkin karar verilmesine yer olmadığına, fazlaya ilişkin istemlerin reddine karar verilmiştir.

Karara karşı, davalı ... vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

... Bölge Adliye Mahkemesince, tüm dosya kapsamına göre; mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre davalı ...'ce yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı ...'nin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 4,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ...'den alınmasına, 19/11/2018 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/548, Karar No: 2024/4875, Tarih: 01.07.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/548 E.  ,  2024/4875 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/1611 E., 2022/1735 K.

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onaması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286. maddesinin 1. fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260. maddesinin 1. fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291. maddesinin 1. fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294. maddesinin 1. fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298. maddesinin 1. fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ereğli (Konya) Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.12.2021 tarihli ve 2021/199 Esas, 2021/378 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 29/1, 62/1 ve 53/1. maddeleri uyarınca 8 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 04.07.2022 tarihli ve 2022/1611 Esas, 2022/1735 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiin temyiz istemi özetle; eylemin kasten yaralama suçunu oluşturduğundan bahisle suçun vasfına, suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığına ve meşru savunmaya ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükmün denetime olanak verecek şekilde yeterli gerekçeyi içerdiği, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, suçta kullanılan silahın öldürmeye elverişli oluşu, hedef alınan vücut bölgesi, yaralanmanın niteliği ve suçun işleniş biçimi nazara alındığında sanığın eyleminin kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturduğuna dair takdîr ve değerlendirmede isabetsizlik görülmediği, mağdurun sanığa yönelen saldırısı son bulduğundan meşru savunma koşullarının oluşmadığı, takdîri indirimin Mahkemenin takdîr yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşılmakla sanık müdafiin diğer temyiz istemleri yerinde görülmemiş, bozma sebebi dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Dosya içeriğine göre; mağdur ...'in gazinosunun olduğu, daha önce kendi gazinosunda çalışan ...'ı gazino önünde görünce yanına çağırdığı, burada aşırı akollü olan mağdurun ...'ı darp ettiği, daha sonra darp edilmesi nedeniyle kaçan ...'ın sığındığı gazinonun sahibi ile orada köfte satmakta olan sanığın da dışarı çıktığı, daha önceden birbirlerini tanıyan mağdur ile sanığın birbirlerine hakaret ettikleri, mağdur ...'in belinden çıkardığı silahı sanığa doğrulttuğu ancak çevredekilerin mağdura mani olduğu, ...'in kendisine zarar vermemesi için saklanan sanığın kargaşa esnasında başka birisinin ateşleyip yere attığı tüfeği alarak mağdurun karın bölgesine tek el ateş edip onu yaraladığı olayda, sanık ... ile mağdur ... arasında husumet bulunmamasına rağmen alkollü olan mağdurun silah çıkararak olay yerinde köfte satan sanık ...'e doğrulttuğunun ve küfür etiğinin anlaşılması karşısında, ancak mağdurdan kaynaklanan ve haksızlık niteliği taşıyan eylemlerin ulaştığı boyut gözetilerek sanık hakkında verilen ceza 1/4 ile 3/4 oraları arasında indirim öngören 5237 sayılı Kanun'un 29. maddesinin 1. fıkrasında düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin makul düzeye yaklaşılarak uygulanması gerekirken yazılı şekilde alt sınırdan (1/4) uygulanması suretiyle fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenlerle sanık müdafiin haksız tahrike yönelik temyiz istemi yerinde görüldüğünden Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 04.07.2022 tarihli ve 2022/1611 Esas, 2022/1735 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Ereğli (Konya) Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

01.07.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/7377, Karar No: 2007/12407, Tarih: 25.10.2007

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/7377 E.  ,  2007/12407 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 2005 yılı Haziran ayında 80 dönüm tarlasına mısır ekmek için davalı ... Lt Şt nin bayisi olan davalı ...’dan 14 torba ... marka mısır tohumu aldığını, ekim ve bakım işlemlerini tam olarak yapmasına rağmen tohumda ortaya çıkan ve mahkemece tespit edilen çimlenme problemi yüzünden ektiği mısırdan çok düşük verim aldığını ileri sürerek zarar bedeli karşılığı 9.161,9 YTL nin davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... Lt Şt sadece satıcı firma olduklarını, tohumun sertifikalı olarak satıldığını, üretici ile sertifikayı verenin sorumlu olduğunu, davalı ... zararın çimlenme probleminden olduğunun tespit tarihi itibarı ile belirlenmesinin mümkün olmadığını savunarak davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kabulüne, 9.161,90 YTL nin davalılardan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalılarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı ...’ın tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2–Davacı ... Lt Şirketinin üretici firma olmadığı dosya içeriğinden anlaşılmaktadır. Davacı ile davalı ... LT Şt arasında sözleşme ilişkisi bulunmamaktadır. Davacının akidi olmayan bu davalıya husumet yöneltmesi mümkün değildir.Hal böyle olunca mahkemece bu davalı aleyhine açılan davanın husumetten reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozma

2007/7377-12407

nedenidir.

SONUÇ : Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalı ...’ın tüm temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı ... LT ŞT yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 25.10.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4515, Karar No: 2025/4714, Tarih: 21.05.2025

**12. Ceza Dairesi         2021/4515 E.  ,  2025/4714 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2016/345 E., 2017/3544 K.

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz talebinin esastan reddi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık ... hakkında taksirle öldürme suçundan, 5271 sayılı CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca beraat kararı verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince katılanlar vekilinin ve o yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvurularının kabulü ile yeniden yapılan yargılama sonucunda sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4-1.a, 52/2-4. maddeleri uyarınca sonuç ceza olarak hapisten çevrilen 18.200,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık müdafiinin temyiz isteminin esastan reddine karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz sebepleri; atılı suçu işlediğine ilişkin sanık aleyhine delil bulunmadığına, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, bilirkişi raporlarının subjektif olduğuna, eksik incelemeye, tayin edilen ceza miktarına, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz sebepleri; atılı suçu işlediğine ilişkin sanık aleyhine delil bulunmadığına, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, bilirkişi raporlarının subjektif olduğuna, eksik incelemeye, tayin edilen ceza miktarına, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; olay tarihinde ölen ... ile hakkında verilen beraat kararı kesinleşmiş olan temyiz dışı sanık ..., tanıklar ... ve sanık ...'nun avlanmak üzere ... Mahallesi ile Bursa - Yalova yolu arasında zeytinlik alanda bulundukları sırada, yaban domuzunu avlamak için ellerinde bulunan tüfeklerle ateş ettikleri, bu sırada domuz mermisinin isabet etmesi sonucu ...'in öldüğü olayda; mahkemece her ne kadar sanıklar hakkında taksirle öldürme suçundan ayrı ayrı cezalandırılması talebi ile kamu davası açılmış ise de, yapılan yargılama neticesinde sanıkların tüm aşamalarda suçlamayı kabul etmemesi, olay tutanakları, yapılan keşif sonucu düzenlenen raporlar, keşif mahallinde dinlenilen tanık anlatımları, olay yeri inceleme raporları, otopsi raporları, kriminal ekspertiz raporları, iddia ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, sanıkların, atılı suçu işlediğine dair kuşku sınırlarını aşan her türlü şüpheden uzak, hükme esas nitelikte kesin delil elde edilemediği, yargılama aşamasında dinlenen tanık beyanları bir bütün olarak incelendiğinde; tanıkların direk olayın vuku bulduğu ana yönelik görgüye dayalı net bilgilerinin bulunmadığı, olay öncesi ve sonrasına ilişkin beyanlardan ibaret olduğu, ancak olay anına ilişkin farklı beyanlar içerdiği, bu yönde mahkumiyet yönünde kesin kanaat oluşturacak objektif herhangi bir tanık beyanı da elde edilemediği, şüphenin oluştuğu yerde de masumiyet karinesi ilkesi gereğince mahkumiyet kurulamayacağı anlaşıldığından, hakkında verilen beraat kararı kesinleşmiş olan temyiz dışı sanık ... ile sanık ...'nun atılı suçu işlediğinin sabit olmaması karşısında müsnet suçtan haklarında ayrı ayrı beraat kararları verilmiştir.

2.Bölge Adliye Mahkemesi tarafından katılanlar vekilinin ve o yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvurularının kabulü ile yeniden yapılan yargılama sonucunda, sanığın savunması alınmış, yeniden bilirkişi incelemesi yapılmış, buna göre keşif sonrası düzenlenen 09/06/2016 tarihli bilirkişi raporunda "Sanık ..., Sanık ... ve Maktül ... ayın traktör yolu üzerinde domuz avı için pozisyon aldıkları; domuzun Maktül ile Sanık ...'nun arasında bir bölgeden çıkması neticesinde, sanık ...'nun domuza iki el ateş ettiği, ancak bu atışlardan bir tanesinin domuza isabet etmediği; isabet etmeyen bu kurşunun sanığın atış istikametinde olan, sanıktan 50 metre uzaklıkta ki ancak ormanlık alan yüzünden görmesinin mümkün olmadığı Maktul ...'e ağaç dallarından hafif sekerek veya doğrudan kazara isabet ettiği ve ölümüne sebep olduğu kanaati oluştuğu" belirtilmiş, kusurun tespiti için dosyanın Ulusal Kriminal Büro'ya gönderildiği ve düzenlenen raporda; "Sanık ...'ın iki el atış yaptığı, bu atışlardan birinin domuzun sol arka bacak kısmından girdiği ayın düzlemde olması nedeniyle sol arka bacaktan çıkarak tekrar sol ön bacak üstünden girdiği, merminin kinetik enerjisini kaybederek vücudu terketmeden burada kaldığı, sanık ...'ın ikinci atışının ise çalı ve ağaçların sıklığı nedeniyle ölene isabet ettiği" şeklinde görüş bildirilmiş, 18/08/2017 tarihli Bilirkişi Raporunda da sanığın asli, ölenin tali kusurlu olduğunun belirlenmesi üzerine, olay günü Gemlik ...mevkiinde domuz avı esnasında sanık ...'nun av tüfeği ile asli kusurlu şekilde ...'in ölümüne sebebiyet verdiği kabul edilmiş ve sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, sanık müdafinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, sanık müdafinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Sanık ..., hakkında verilen beraat kararı kesinleşen temyiz dışı sanık ... ve ölen ... aynı yol üzerinde domuz avı için pozisyon aldıkları; domuzun ölen ile sanık ...'nun arasında bir bölgeden çıkması neticesinde, sanık ...'nun domuza iki el ateş ettiği, ancak bu atışlardan bir tanesinin domuza isabet etmediği; isabet etmeyen bu kurşunun sanığın atış istikametinde olan, sanıktan 50 metre uzaklıktaki ancak ormanlık alan yüzünden görmesinin mümkün olmadığı ölen ...'e isabet etmesi sonucu ölümüne neden olduğu olayda; sanığın, domuza doğru ateş ettiği takdirde, av tüfeğinden çıkan saçmaların hedef bölgede bulunan arkadaşına isabet edeceğini öngörmesi gerekirken, gerekli dikkat ve özeni göstermeksizin, kendi becerisine güvenerek eylemini sürdürerek avcılık kurallarına aykırı olarak domuzu vurmak için ateş etmesini müteakip, iri saçma tanesinin ağaç ve çalılıkların olduğu ormanlık alanda bulunan ve konumlandığı yeri fark edemediği ölene isabet ettiği eyleminde bilinçli taksir koşullarının oluştuğu, tayin olunan cezasında bu nedenle TCK'nın 22/3. maddesi uyarınca arttırım yapılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurularak, sanık hakkında eksik ceza tayini,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, sanık aleyhine temyiz başvurusu bulunmaması sebebiyle 5271 CMK'nın 307/5. maddesi uyarınca sanığın ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkının korunmasına, bozma kararı doğrultusunda işlem yapılmak üzere 5271 sayılı CMK'nın 304/2. maddesi uyarınca, dosyanın gereği için İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.05.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7339, Karar No: 2009/5956, Tarih: 02.10.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/7339 E.  ,  2009/5956 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Kadıköy 2. Sulh Hukuk, Pendik Sulh Hukuk ve Tuzla Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, kısıtlı adayının vesayet altına alınması istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir. “Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümlerine yer verilmiştir.

Kadıköy 2. Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlı adayının ikametgahının Pendik Mahkemelerinin yetki sınırı içinde kaldığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Pendik Sulh Hukuk Mahkemesi de, kısıtlı adayının Mernis adresinin ... olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

Tuzla Sulh Hukuk Mahkemesince ise, dosya arasındaki muhtarlık nakil belgesine göre kısıtlı adayının yerleşim yerinin ... adresi olduğu gerekçesiyle, yetkisizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

Dosya kapsamındaki, 19.01.2009 günlü adres araştırma tutanağı ve muhtarlık nakil ilmuhaberinden kısıtlı adayının yerleşim yerinin ... adresi olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın, Pendik Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp, çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince Pendik Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 02.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/994, Karar No: 2015/14031, Tarih: 04.11.2015

**19. Hukuk Dairesi         2015/994 E.  ,  2015/14031 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : Adana 1. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 16/09/2014

NUMARASI : 2011/490-2014/477

Taraflar arasındaki menfi tespit ve tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacılar vekili, davalı şirketten satın alınan ve bayileri veya doğrudan kendileri aracılığı ile üçüncü kişilere satışı yapılan mısır tohumlarının ayıplı olması nedeniyle tohumlarda çimlenmenin gerçekleşmediğini ileri sürerek, tohumların bedeli olarak verilen çekten dolayı borçlu olmadıklarının tespitine, uğradıkları zarar ve kar kaybı ile ayrıca ürünlerin ayıplı çıkmasından kaynaklanan manevi zararlarının davalıdan tahsilini talep ve dava etmişlerdir.

Davalı vekili, müvekkilinin satıp teslim ettiği mısır tohumlarının ayıplı olmadığını, davacıların ayıplı olduğunu ileri sürdükleri mısır tohumlarını başkalarından satın almış olabileceğini, ayıplı olduğu iddia edilen ürünlerin kendilerinin sattığı ürün olduğunun kanıtlanması gerektiğini, saklama koşullarına uygun hareket edilmemesi sonucunda çimlenme sorunu ile karşılaşılmasının mümkün olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davacıların davalı firma dışında başka firmalardan da tohum satın aldıkları, bayiler ya da doğrudan üreticilere satılan ve çimlenme sorunu ile karşılaşıldığı söylenen tohumların davalıdan satın alınan tohumlar olduğunun kesin olarak kanıtlanamadığı, gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 04.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4506, Karar No: 2024/630, Tarih: 25.01.2024

**11. Hukuk Dairesi         2022/4506 E.  ,  2024/630 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 44. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/933 Esas, 2022/694 Karar

DAVALILAR : 1....

2.... vekilleri Avukat ...

3.Timaş Basım Tic. ve San. A.Ş. vekili Avukat ...

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 1. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/313 E., 2018/152 K.

Taraflar arasındaki haksız rekabetin tespiti, önlenmesi, marka hakkına tecavüzün tespiti, önlenmesi, maddi ve manevi tazminatın tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, Yargıtayca duruşma istemli olarak davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne, dava, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin ikinci fıkrası gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddine karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA