muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/663, Karar No: 2007/770, Tarih: 24.10.2007

I-Davalı vekilinin “davanın reddine” ilişkin hükmü temyizde hukuki yararı bulunmadığından temyiz dilekçesinin reddi gerekir.

II-Davacı vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Dava, Karadeniz Bakır İşletmeleri AŞ’de kapsam dışı personel olarak çalışan davacının ücretinden “işsizlik sigortası primi” adı altında yapılan kesintilerin iadesi istemine ilişkindir.

Yerel mahkemece; kapsam dışı personelden işsizlik sigortası primi kesilmesinde hukuka aykırılık bulunmadığı belirtilerek “davanın reddine” karar verilmiş, Özel Dairenin yukarıda yazılı bozma kararı üzerine önceki hükümde direnilmiştir.

Uyuşmazlık; kamu kurum  ve kuruluşlarında istihdam edilen “kapsam dışı personel”in İşsizlik Sigortası Kanununa tabi olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

4447 sayılı İşsizlik Sigortası Kanununda; sigortalılara işsiz kalmaları halinde, Kanunda öngörülen ödemenin yapılması yanında, yeni bir iş bulabilmeleri için mesleki geliştirme, yeni bir meslek edindirme ve yetiştirme eğitimi verme hizmetleri de amaçlar arasında sayılmıştır.

İşsizlik sigortası zorunlu olup, işlevini yerine getirebilmesi, uygulamanın sistematik bir bütünlük içerisinde yapılmasına bağlıdır (m.48).

İşsizlik sigortasının kişiler bakımından kapsamı 506 sayılı Kanuna paralel bir şekilde düzenlenmiştir (m.47/I-d). 506 sayılı Kanun anlamında sigortalılık niteliğini kazanma açısından aranan koşullar, işsizlik sigortasının kapsamı içinde aynen geçerli olmaktadır.

506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanununun 2. maddesinde belirtilen sigortalılar (Bir hizmet akdine dayanarak bir veya birkaç işveren tarafından çalıştırılanlar) ile aynı Kanunun Geçici 20. maddesinde açıklanan sandıklara tabi sigortalılar ve mütekabiliyet esasına dayalı olarak yapılan anlaşmalara göre çalışan yabancı işçiler, işsizlik sigortasının kapsamında yer almaktadır (m.46/2).

Kapsamda bulunmayanlar ise; 4447 sayılı Kanunun 4571 sayılı Kanunla değişik 46. maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilmektedir:

Buna göre, 506 sayılı Kanunun 3.maddesinde “sigortalı sayılmayanlar” işsizlik sigortasının da kapsamı dışında bulunmaktadırlar. Bunun dışında, sosyal güvenlik kuruluşlarından yaşlılık aylığı alıp da sosyal güvenlik destek primi ödeyerek ya da ödemeksizin çalışanlar ve 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu, 926 sayılı Türk Silahlı Kuvvetleri Personel Kanunu, 3269 sayılı Uzman Erbaş Kanunu, 3466 sayılı Uzman Jandarma Kanunu, 2802 sayılı Hakimler ve Savcılar Kanunu, 2547 sayılı Yüksek Öğretim Kanunu, 2914 sayılı Yüksek Öğretim Personel Kanunu, 233 ve 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameler ile 190 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye tabi kamu kurum ve kuruluşlarının teşkilat kanunlarındaki hükümlerine göre sözleşmeli personel statüsünde çalışanlar ile 657 sayılı Devlet Memurları Kanununa göre geçici personel statüsünde çalıştırılanlar bu Kanun kapsamına dahil değildir.

Anılan madde sınırlandırıcı nitelikte olup, kapsamının yorum yolu ile genişletilmesi düşünülemez.

Anılan madde sınırlandırıcı nitelikte olup, kapsamının yorum yolu ile genişletilmesi düşünülemez.

Maddede “kapsam dışı personel” ifadesi yer almamış olmakla birlikte tam bir değerlendirme yapılabilmesi için tanımına ve içeriğinin belirlenmesine gereksinim vardır.

Kapsam dışı personel iş hukuku ile ilgili bir kavramdır. Kapsam dışı bırakılma, toplu iş sözleşmesinden yararlanmama sonucunu doğurur, işçiyle işveren arasındaki bireysel iş ilişkisini, hizmet sözleşmesine dayanan olguyu etkilemez. Kapsam dışı bırakılacak olanlar, iş sözleşmeleri veya işyerinde uygulanan personel yönetmelikleri ile iş hukukunun güvencesi altında bulunmaktadır.

İşçiler ya yasadan ötürü zorunlu olarak kapsam dışı kalmakta, ya da toplu iş sözleşmesinin tarafları serbest iradeleri ile bazı işçi gruplarını kapsam dışı bırakmaktadırlar.

Bunlar hizmet akdiyle çalışan, İş Kanununa, sosyal güvenlikleri yönünden ise 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanununa tabi kişiler olup, kapsam dışı bırakılmaları, bunların işçilik sıfatını, bir hizmet akdine dayanarak bir veya birkaç işveren tarafından çalıştırılmaları olgusunu etkilememektedir.

657 sayılı Devlet Memurları Kanununun 4.maddesinde kamu hizmetlerinin;  memurlar, sözleşmeli personel, geçici personel ve işçiler eliyle gördürüleceği, 5.maddesinde ise; bu Kanuna tabi kurumların, dördüncü maddede yazılı dört istihdam şekli dışında personel çalıştıramayacakları kurala bağlanmıştır.

399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 3/a maddesinde ise teşebbüs ve bağlı ortaklıklarda hizmetlerin; memurlar, sözleşmeli personel ve işçiler eliyle gördürüleceği belirtilmiş, bu düzenlemede ayrıca bir “kapsam dışı personel” ifadesine yer verilmemiş, (e) bendinde; İşçilerin bu Kanun Hükmünde Kararnameye tabi olmadığı ifade edilmiştir. Yine aynı Kanun Hükmünde Kararnamenin 25.maddesinin (c) fıkrasında sözleşmeli personelin ücretinin nasıl saptanacağı, 25 ve devamı maddelerinde diğer mali ve sosyal haklar düzenlenmesine karşın, bu düzenlemeler içinde de kapsam dışı personele yer verilmemiştir.

Kapsam dışı personel mali ve sosyal haklar yönünden 233 ve 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamelere tabi tutulmamıştır.

Haklarında, statü hukukuna ilişkin hiçbir yasal düzenleme bulunmayan, sadece KİT’lerce kendi durumlarına uygun yönetmelikler çıkartılan kapsam dışı personelin Anayasanın 128.maddesinde sözü edilen “diğer kamu görevlileri” tanımı içerisinde kabulüne yasaca olanak bulunmamaktadır.

Kapsam dışı personel kamu hukukunda iş gücünün istihdamını belirleyen –statü hukukuna tabi- bir çalışma statüsü değildir. Kapsam dışı bırakılan işçiler, işverenleri ile olan çalışma ilişkilerine hizmet akdi çerçevesinde devam etmektedirler. Sınırlı olarak belirtilen istihdam türlerine toplu sözleşmenin taraflarınca yeni bir statü eklenemez.

Kapsam dışı personelin, 4571 sayılı Kanunun 3.maddesi ile işsizlik sigortası kapsamında bulunmadıkları yönünde açıklık getirilen “sözleşmeli personel”e benzer şekilde gibi değerlendirilmeleri gerektiği yönündeki düşünceye gelince;

Kapsam dışı personelin, 4571 sayılı Kanunun 3.maddesi ile işsizlik sigortası kapsamında bulunmadıkları yönünde açıklık getirilen “sözleşmeli personel”e benzer şekilde gibi değerlendirilmeleri gerektiği yönündeki düşünceye gelince;

KİT personel rejimini düzenleyen 399 sayılı KHK ile de 657 sayılı Kanunda aynı adı taşımakla birlikte farklı bir sözleşmeli personel uygulamasına gidildiği görülmektedir.

Sözleşmeli personel; Kalkınma planı, yıllık program ve iş programlarında yer alan önemli projelerin hazırlanması, gerçekleştirilmesi, işletilmesi ve işlerliği için şart olan, zaruri ve istisnai hallere münhasır olmak üzere özel bir meslek bilgisine ve ihtisasına ihtiyaç gösteren geçici işlerde, kurumun teklifi üzerine Devlet Personel Dairesi ve Maliye Bakanlığının görüşleri alınarak Bakanlar Kurulunca geçici olarak sözleşme ile çalıştırılmasına karar verilen ve işçi sayılmayan kamu hizmeti görevlileri olarak tanımlanmaktadır (657 sayılı Devlet Memurları Kanunu m.4/B).

Bunların dışında 399 sayılı KHK’nin istihdam şekillerinde sözleşmeli personel ibaresi yer almış ve 3/C maddesinde; “...teşebbüs ve bağlı ortaklıkların genel idare esasları dışında yürüttükleri hizmetlerinde bu KHK’de belirtilen hukuki esaslar çerçevesinde akdedilecek bir sözleşme ile çalıştırılan ve işçi statüsünde olmayan personel” olarak tanımlanmıştır.

Kamu İktisadi Teşebbüslerinde çalışan sözleşmeli personel, 399 sayılı KHK hükümlerine tabi bulunmaktadır. Bu KHK’de hüküm bulunmayan konularda ise 657 sayılı Kanun Hükümleri uygulanmaktadır.

Görüldüğü gibi, işçi niteliğinde bulunan kapsam dışı personelin, farklı esaslara ve statüye tabi tutulmuş olan sözleşmeli personel gibi ele alınarak değerlendirilmeleri mümkün bulunmamaktadır.

4046 sayılı Özelleştirme Uygulamaları Kanununun, özelleştirme programına alınacak kuruluşlardan personel naklini düzenleyen 22.maddesinde (kapsam dışı personel) ifadesine yer verilmiş olması, Yasanın amaç ve kapsamıyla ilgilidir.

Anılan Yasa, özelleştirme uygulamalarını düzenlemeye, özelleştirmeye tabi yerlerde çalışanların mali ve sosyal haklarını güvence altına almaya yöneliktir.

Nitekim 1.maddesinde; özelleştirme uygulamaları kapsamında bulunanlara mali ve sosyal haklar sağlanması amacından söz edilmektedir. Özelleştirme uygulamalarına ilişkin bir yasa ile kamuda çalışanların istihdam ilişkilerini düzenlenmesi beklenmemelidir. KİT’lerde çalışan ve özelleştirme uygulamalarında nakle tabi tutulan kapsam dışı personelin, sözleşmeli personel gibi (kamu personeli olarak) nitelendirilmeleri, Yasanın amacına da aykırı bulunacaktır.

Nitekim 1.maddesinde; özelleştirme uygulamaları kapsamında bulunanlara mali ve sosyal haklar sağlanması amacından söz edilmektedir. Özelleştirme uygulamalarına ilişkin bir yasa ile kamuda çalışanların istihdam ilişkilerini düzenlenmesi beklenmemelidir. KİT’lerde çalışan ve özelleştirme uygulamalarında nakle tabi tutulan kapsam dışı personelin, sözleşmeli personel gibi (kamu personeli olarak) nitelendirilmeleri, Yasanın amacına da aykırı bulunacaktır.

Kaldı ki, 2005 yılında anılan maddede yapılan değişiklik ile (kapsam dışı personel) ifadesi yerine; “iş kanunlarına tâbi olarak görev yapmakla birlikte toplu iş sözleşmesi hükümlerinden yararlanmayan genel müdür, genel müdür yardımcısı, teftiş kurulu başkanı, kurul başkanı, daire başkanı, müessese, bölge, fabrika, işletme ve şube müdürü, müfettiş ve müfettiş yardımcısı, müşavir ve başuzman unvanlı kadrolara atanmak suretiyle görev yapan personel” ifadesine yer verilerek, duruma açıklık getirilmeye çalışılmaktadır.

Belirtilen düzenlemeler hep birlikte değerlendirildiğinde; KİT’lerde “kapsam dışı personel” adı altında, İş Kanununa tabi olarak çalıştırılan ve 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanununa göre sosyal güvenlik yönünden sigortalı kabul edilip bu kurumla ilişkilendirilen davacının ücretinden işsizlik sigortası primi kesilmesinde yasaya aykırılık bulunmamaktadır.

Yukarıda belirtilen maddi ve yasal olgular karşısında mahkeme kararında açıklanan gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, usul ve yasaya uygun bulunan direnme kararının onanması gerekir.

S O N U Ç : 1-Davalı vekilinin (I) numaralı bentte açıklanan nedenlerle: Temyize hukuki yararı bulunmadıağından temyiz dilekçesinin REDDİNE,

2-Davacı vekilinin temyiz itirazlarının (II) numaralı bentte açıklanan nedenlerle reddi ile direnme kararının ONANMASINA, gerekli temyiz ilam harcı peşin alınmış olduğundan başkaca harç alınmasına mahal olmadığına,

24.10.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7751, Karar No: 2015/30580, Tarih: 02.11.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/7751 E.  ,  2015/30580 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2013/335068

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ : Eğirdir Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 19/06/2013

NUMARASI : 2011/23 (E) ve 2013/173 (K)

SANIK : G.. K..

SUÇ : Mala zarar verme, hakaret

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Hakaret suçunun oluşabilmesi için, bir kimseye onur, şeref ve saygınlığını incitecek ölçüde, somut bir fiil veya olgu isnat etmek ya da yakıştırmalarda bulunmak ya da sövmek gerekmektedir. Kişiye isnat edilen somut fiil veya olgunun gerçek olup olmamasının bir önemi yoktur. İsnadın ispatın konusu ayrıdır. Somut bir fiil ve olgu isnat etmek; isnat, mağdurun onur şeref ve saygınlığını incitecek nitelikte olacaktır. Mağdura yüklenen fiil ve olgunun belirli olması şarttır. Fiilin somut sayılabilmesi için, şahsa, şekle, konuya, yere ve zamana ilişkin unsurlar gösterilmiş olmalıdır. Bu unsurların tamamının birlikte söylenmesi şart değildir. Sözlerin isnat edilen fiilî belirleyecek açıklıkta olması yeterlidir. Çoğu zaman isnat edilen fiil ve olgunun, hangi zaman ve yerde meydana geldiğinin belirtilmesi, onur ve saygınlığı incitecek niteliği tespit için yeterli olmaktadır. Tarafların sosyal durumları, sözlerin söylendiği yer ve söyleniş şekli, söylenmeden önceki olaylar nazara alınarak suç vasfı tayin olunmalıdır. Hakaretin kişiyi küçük düşürmeye yönelik olması gerekir. Kişiye onu toplum nazarında küçük düşürmek amaçlı belli bir siyasi kanaatin isnat edilmesi hâlinde de suç oluşacaktır. Bir kişiye yönelik sözlerin veya yapılan davranışın o kişiyi küçük düşürücü nitelikte olup olmadığını tayin ederken, topluma hâkim olan anlayışlar, örf ve adetler göz önünde bulundurulmalıdır. Suçun alenen işlenmesi, nitelikli hâl kabul edilmiştir. Aleniyet, belirsiz sayıda kişilerin hakaret oluşturan sözü duymalarına olanak sağlamak suretiyle suçun işlenmesini ifade eder. Failin, hakaret oluşturan sözün duyulması olanağını yaratmış olması yeterlidir. Söylenen sözün fiilen duyulmuş olup olmaması önemli değildir.

Sanığın, katılana ait metruk kapısı ve penceresi olmayan eve bıraktığı eşyaları, mülkiyet iddiasında bulunarak dışarı çıkardığı ve bu esnada katılanın gıyabında ona “Çingen, ağzını yüzünü sinkaf ederim” gibi hakaretlerde bulunduğunun iddia edildiği olayda; sanığın katılana ait eşyalara zarar vermediğini ve ona hakaret etmediğini belirterek suçlamaları kabul etmemesi ile olay yeri tutanağında eşyaların evin dışında olduğu belirtilmesine karşın, herhangi bir zarardan bahsedilmemesi; yine katılanın eşi ve kardeşi olan diğer tanıklar Fikriye ve Neriman ile sanık arasında husumet bulunması bir yana, sanık tarafından hakaret edildiği bir an kabul edilse bile, mağdurun gıyabında gerçekleştirilen hakaretin cezalandırılabilmesi için fiilin en az üç kişiyle ihtilat ederek işlenmesi gerekeceğinden, tanıklar Fikriye ve Neriman’ın dışında üçüncü bir kişinin sanığın hakaret sözlerini duymaması nedeniyle gıyapta hakaret suçunun yasal unsurlarının oluştuğundan da söz edilemeyeceği hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın üzerine atılı hakaret ve mala zarar verme suçları işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı anlaşılmakla, verilen beraat kararlarında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 02.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15341, Karar No: 2013/36208, Tarih: 23.10.2013

**3. Ceza Dairesi         2013/15341 E.  ,  2013/36208 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın beraatına dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1) Dava konusu yerde yapılan keşif sonucunda bilirkişiler tarafından ibraz edilen 21.04.2010 ve 28.04.2010 tarihli raporlarda, dava konusu yerde kesinleşmiş orman kadastrosunun yapıldığı, yerin 101 ada 2 nolu parsel orman olarak tescil edildiği, aynı yere 19 adet beton kazık ve dikenli tellerin dikildiği bildilmesine göre üzerinde tarımsal faaliyet yapılmasa bile orman alanına beton kazık dikip, tel örgü çekilmesinin işgal suçunu oluşturacağı gözetilerek, bu işlemin sanık tarafından yapılıp yapılmadığının ve hangi zamanda gerçekleştirildiğinin o bölgede görevli orman muhafaza memurları, köy muhtarları, azaları ve bekçisi ile yakın arazi sahipleri dinlenip, gereğinde inşaat mühendisi aracılığıyla keşifte yapılarak tespiti ile eylemin sübutu halinde mahkumiyet hükmü tesisi gerekeceğinin nazara alınmaması,

2) Suça konu yerdeki sabit tesisi niteliğindeki beton kazıklar ile dikenli tellerin müsaderesine karar verilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 23.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5713, Karar No: 2019/3481, Tarih: 10.09.2019

**23. Hukuk Dairesi         2016/5713 E.  ,  2019/3481 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin çeltik ekmek için davalıdan 19.04.2011 tarihinde ve 08.04.2011 tarihinde toplam 1590,00 TL bedelle 600 kg çeltik tohumu aldığını, tohumların bozuk çıkmasından dolayı çeltiğin çimlenmediğini ve ürün vermemesi üzerine üzerine ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 2011/4 D.iş sayılı dosyası ile bu durumun tespit edildiğini, tüm fiziki imkanların elverişli olmasına rağmen tohumdan kaynaklanan sebeplerden dolayı çimlenme olmadığının tespit edildiğini, davalı 1960 Sayılı ... Tarım Kredi Kooperatifinden 22.04.2011 tarihinde alınan "...-97 Çeltik Tohumluğu" nun analiz ettirildiğini ve analiz sonucunda tohumların bozuk olduğunun ortaya çıktığını, davalının müvekkili 6 ay oyaladığını ve zararın da karşılanmadığını ileri sürerek fazlaya dair hakları saklı kalmak şartıyla 4265,00 TL zarar ile, 4265,00 TL mahrum kalınan kar olmak üzere toplam 8530,00 TL tazminatın hasat (satış) dönemi olan 01.11.2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak müvekkile ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın açıldığı tarihe kadar davacının kuruma yazılı herhangi bir şikayeti olmadığını, davacının tohum aldığı tarihlerde çeltiğin erken ekildiğini belirttiğini, tohumun bozuk çıkması durumunda tekrar gübre, ilaç ekimi yapmadan üzerine ikinci kez tohum ekimi yapılarak çeltik kurtarılabilirken burada kötü niyetli davranıldığını ayrıca davacı ...'nin 1960 Sayılı ... Tarım Kredi Kooperatifine 10.05.2012 tarihi itibari ile 02.01.2012 tarihinde vadesi geçen 6.997,69 TL borcunun bulunduğunu, ...'ye davalı kuruma olan borcunu ödemesi için ihtar çekildiğini, davacı kötü niyetli olduğundan kuruma olan borcunu ödememek için bu davayı açtığını ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre davacının zararının davalı kooperatifçe tazminin gerektiği, zarar miktarının ise 4.333,05 TL olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 10.09.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5390, Karar No: 2016/7122, Tarih: 06.12.2016

**6. Ceza Dairesi         2016/5390 E.  ,  2016/7122 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Oluş ve dosya içeriğine göre; katılan ...’ın olaydan hemen sonra soruşturma aşamasındaki beyanında “sanığın, arkadaşı... ile kendisinin yanına gelerek 18 yaşlarında birisinin kız kardeşine laf attığını söylediğini, sanığa kız kardeşine laf atanların kendilerinin olmadığını, zaten 13 yaşında olduklarını söylemeleri üzerine, sanığın son arananlara bakacağım diyerek...’in telefonunu alarak baktıktan sonra...’e telefonunu geri verdiğini, daha sonra kendisinin telefonunu istemesi üzerine telefonun kendisinin olmadığını söylediğini, ancak sanığın kendisini dinlemeyerek zorla elinden telefonunu aldığını, telefona bakar gibi yaparak oradan kaçıp uzaklaştığını” ifade ettiği, mahkeme aşamasında “olay günü arkadaşı... ile birlikte parkta iken sanığın yanlarına gelerek kız kardeşine laf attıklarını, telefonla rahatsız ettiklerini söyleyerek elindeki telefonun çağrılarını gösterdiğini, bunun üzerine sanığa kendilerinin aramadığını söyleyerek telefonlarını gösterdiklerini, sanığın elindeki telefonu alarak beklemelerini, kız kardeşini çağıracağını söyleyerek uzaklaşıp gittiğini, sanığın “kız kardeşime laf atmışlar abim var bekleyin döver” diyerek elindeki telefonunu aldığını, sonrada bekleyin diyerek uzaklaşıp gittiğini, sanıktan korktuğu için telefonunu almasına karşı bir şey diyemediğini" söylediği,

Katılan ...’ın beyanında “oğlu ...’nin kendisini başka bir numaradan arayarak sanığın yanlarına gelerek telefonu istediğini, telefonu alarak oradan uzaklaştığını söylediğini, olayı görmediğini, çocuğunun anlatması ile öğrendiğini,” ifade ettiği,

Katılan ...’ın beyanında “oğlu ...’nin kendisini başka bir numaradan arayarak sanığın yanlarına gelerek telefonu istediğini, telefonu alarak oradan uzaklaştığını söylediğini, olayı görmediğini, çocuğunun anlatması ile öğrendiğini,” ifade ettiği,

Tanık ...’ın soruşturma aşamasında “sanığın, arkadaşı... ile kendisinin yanına gelerek 18 yaşlarında birilerinin kız kardeşine laf attığını, o şahsı aradığını söylemesi üzerine sanığa, kendilerinin laf atmadığını, zaten 13 yaşında olduklarını söylediklerini, sanığın bunun üzerine telefonunu istediğini, son arananları kontrol edeceğini söylediğini, telefonunu alarak inceleyip geri verdiğini, daha sonra...’nin cep telefonunu alarak bir süre inceledikten sonra çevrelerinde dolaştığını ve daha sonra uzaklaşarak kaçıp gittiğini,” söylediği, mahkeme aşamasında “olay günü... ile birlikte parkta iken sanığın parka gelerek kendilerini yanına çağırdığını, abisinin kızına internetten birilerinin söz attığını söyleyerek telefonlarınızı çıkarın dediğini, bunun üzerine telefonlarını çıkartıp ellerinde tutarak sanığa yapmadıklarını söyleyerek gösterdiklerini, sanığın kendisinin telefonunu alıp bakarak geri verdiğini, ardından...’nin telefonunu tekrar istediğini ve elinden telefonu alarak beklemelerini söylediğini, bizde gelelim dediklerinde bu sefer abisinin beklediğini dövebileceğini ve beklemelerini söylediğini, sanığın tavırları nedeni ile telefonu geri istemeleri halinde döveceğini düşündükleri için korktuklarından telefonu geri isteyemediklerini,” ifade ettiği,

Sanığın tüm aşamalarda suçlamayı kabul etmeyerek suç tarihinde suç yerinde bulunmadığını savunduğu,

Dosya içerisindeki TİB kayıtlarına göre suça konu telefonun 05.08.2015 tarihinden itibaren ... adına kayıtlı hatla kullanıldığı anlaşılmıştır.

1-Katılan ... ve olay anında yanında bulunan arkadaşı tanık ...’ın aşamalarda değişerek gelişen iddia ve beyanları ile olayı oğlu ...’ın anlatımı ile öğrenen ve bu bağlamda şikayet hakkını kullanan katılan ...’ın açıklamaları arasında oluşan açık aykırılıkların öncelikle giderilip; sonucuna göre sanığın sarf ettiği sözcükler ve/veya hareketler, mevcut fiziki koşullarda gözetilip yağma suçunda aranan nicelik, nitelik ve şiddet boyutuna ulaşıp ulaşmadığının takdiri gerektiği gözetilmeden eksik soruşturma ile yetinip yargılamaya devamla yazılı gerekçeyle yağma suçundan hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

18.05.2002 doğumlu olup suç tarihinde 13 yaşında olan mağdur ...’nin, beden ve ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda olduğuna dair delillerin nelerden ibaret olduğu karar yerinde gösterilmeden, sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 149/1-e maddesi ile uygulama yapılması,