muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/8473, Karar No: 2015/5319, Tarih: 29.04.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/8473 E.  ,  2015/5319 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 06/07/2012 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 04/03/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, Orman Kanunu’na muhalefet nedeniyle uğranılan maddi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya kapsamından; davalı hakkında işgal ve faydalanma ile dikiliden ağaç kesme suçlarından Sulh Ceza Mahkemesi’nin 2010/22 Esas sayılı dosyası ile kamu davası açıldığı, 08/09//2010 gün ve 2010/28 Karar sayılı ilamı ile davalının her iki suçtan mahkumiyetine hükmedildiği, kararın temyizi üzerine Yargıtay Ceza Dairesi’nin 20/12/2012 tarihli ilamı ile onanmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Kesinleşen ceza mahkemesi kararı ile; davalının işgal ve faydalanmada bulunduğu 36.822,78 m² miktarındaki alanın çevresine devlet ormanından kestiği 28 adet ağacı kazık olarak kullandığı, işgal ve faydalanılan alandan ise ağaç kesmediği sabittir. Şu halde, işgal ve faydalanılan alandan davalının 6831 sayılı Orman Kanunu uyarınca ağaçlandırma giderinden sorumluluğuna karar verilemez. Mahkemece, davalının sadece devlet ormanından ağaç kesmesi nedeniyle tazminata hükmedilmesi yerine, işgal ve faydalanılan alan için de bilirkişiye hesaplattırılan 24.652,79 TL ağaçlandırma bedelinin hüküm altına alınması doğru olmamıştır. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) no'lu bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, davalının diğer temyiz itirazlarının ilk bentte gösterilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 29/04/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2708, Karar No: 2011/1632, Tarih: 21.02.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/2708 E.  ,  2011/1632 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı... Özel Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezi aleyhine 16/09/208 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 09/12/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylem nedeniyle kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkin olup yerel mahkemece istem reddedilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun (hak ve nasfetle) karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Dava konusu olayda, davalı Şirket tarafından yeni açılmakta olan özel iyileştirme (rehabilitasyon) merkezinin tanıtımı amacıyla yapılan çekimlerde, küçük davacılar ... ile ...'nun görüntüleri de kullanılmıştır. Davacılar bu görüntülerin izinsiz olarak çekilerek kullanıldığını belirterek manevi tazminat istemektedirler. Davalı yan ise, davacı çocukların annelerinin sözlü izni ile çekimlere katıldığını, daha sonra yazılı izin almak için girişimde bulundukları halde izin alamadıklarını savunmuştur. Böylece davacı küçüklerin görüntülerinin izinleri alınmadan ticari amaçla kullanıldığı anlaşılmaktadır.

Bir kimsenin fotoğraf ve görüntüsü kişilik hakları kapsamında olup Medeni Yasa'nın 24 ve Fikir ve Sanat Eserleri Yasası'nın 86. maddesi ile koruma altına alınmıştır. Bu yasal düzenlemeler uyarınca davacı küçüklere ait görüntülerin izinleri olmadan kullanılmış olması eylemi onların kişilik haklarına saldırı oluşturur ve Borçlar Yasası'nın 49. maddesi uyarınca manevi tazminat sorumluluğunu gerektirir.

Bir kimsenin fotoğraf ve görüntüsü kişilik hakları kapsamında olup Medeni Yasa'nın 24 ve Fikir ve Sanat Eserleri Yasası'nın 86. maddesi ile koruma altına alınmıştır. Bu yasal düzenlemeler uyarınca davacı küçüklere ait görüntülerin izinleri olmadan kullanılmış olması eylemi onların kişilik haklarına saldırı oluşturur ve Borçlar Yasası'nın 49. maddesi uyarınca manevi tazminat sorumluluğunu gerektirir.

Yerel mahkemece açıklanan olgular gözetilerek, adı geçen davacılar yararına uygun tutarlarda manevi tazminat takdir edilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçeyle, manevi tazminat istemlerinin tümden reddedilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 21/02/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7818, Karar No: 2012/11656, Tarih: 18.10.2012

**9. Ceza Dairesi         2012/7818 E.  ,  2012/11656 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Haczedilip sanığa yediemin olarak teslim edilen menkul malın muhafazası için sanığın adresine gidildiğinde malın bulunamadığı ve sanığın mahcuz malın taşınma sırasında bir görevli tarafından bilgisi dışında alındığını savunması karşısında; muhafaza edilmek üzere resmen teslim olunan malın dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranması sonucu kaybolmasına neden olan sanığın eyleminin TCK'nın 289/3. fıkrasındaki suçu oluşturacağı hukuki durumunun buna göre takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden yazılı gerekçe ile beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 18.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9704, Karar No: 2022/13354, Tarih: 29.09.2022

**8. Ceza Dairesi         2020/9704 E.  ,  2022/13354 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İnfaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanıktan elde edilen bir adet hint keneviri tohumunun, Ankara Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü raporuna göre, esrar elde etmeye elverişli olmadığının belirtilmesi karşısında, atılı suçun unsurları itibariyle oluşmadığı gözetilmeden, beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Kabule göre ise,

Konya Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunan kardeşini ziyaret etmeye giden sanığın, kuruma girişi esnasında görevlilerce yapılan üst aramasında suça konu hint keneviri tohumu ele geçtiği anlaşılmakla; eyleminin, infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma suçuna teşebbüs suçunu oluşturduğu gözetilmeden tamamlanmış suçtan hüküm kurulmak suretiyle fazla ceza tayini,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısının ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29.09.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13832, Karar No: 2012/38178, Tarih: 30.05.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/13832 E.  ,  2012/38178 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Diğer temyiz itirazlarının reddine ancak;

Sanık ...'ın şikayetçiden para aldığını ancak parayı şikayetçi adına evini satmak için aracı olduğu ...isimli şahsa verdiğini beyan etmesi sanığın bu beyanını diğer sanık ...'ın şikayetçiyi sanık ...'a para verirken gördüm şeklinde beyanda bulunarak doğrulaması karşısında olayın tek görgü tanığı olan ...isimli şahsın kovuşturma aşamasında dinlenmesi zorunluluğunun gözetilmemesi, 14.06.2006 tarihli celsede mahkemece şikayetçi üzerinde yapılan gözlemde şikayetçinin sorulan sorulara vermiş olduğu cevaplar dikkate alınarak kandırılmaya müsait bir kişilik yapısının ve düşünce düzeyinin olduğunun belirlenmesi karşısında gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkarılması için şikayetçinin algılama yeteneğinin zayıf olup olmadığı konusundaki raporun iç hastalıkları uzmanları tarafından düzenlendiği anlaşılmakla şikayetçinin akli melekelerinin yerinde olup olmadığı, algılama yeteneğinin zayıf olup olmadığı yönündeki raporun ruh ve sinir hastalıkları uzmanı yada adli tabibten alınması ve bundan sonra sanıkların hukuki durumlarının değerlendirilmesi gerekirken eksik incelemeyle yazılı biçimde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.un 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9734, Karar No: 2019/1265, Tarih: 26.02.2019

**20. Hukuk Dairesi         2017/9734 E.  ,  2019/1265 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı dava dilekçesinde özetle 07.04.2013 tarihinde bina sakinleri ile birlikte anlaşarak hiçbir bedel talep etmeksizin davalının geçici olarak kapıcı dairesinde ikamet etmesini kararlaştırdıklarını, bir süre sonra daireyi boşaltmasını talep ettiklerinde davalının bina sakinlerini tehdit ettiğini, hatta elinde bıçaklı bu eylemine devam ettiğini ve binanın maddi ve manevi olarak zarar gördüğünü belirterek kira ve ecrimisil haklarının saklı tutularak kapıcı dairesinden tahliyesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece davanın kabulüne, dava konusu ... Apartmanı kapıcı dairesinden davalının tahliyesine ve boş olarak davacıya teslimine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık, tahliye istemine ilişkindir.

Bu çerçevede davalının, adli yardım talebi ile ilgili olarak yapılan incelemede, davalının temyiz dilekçesine fakirlik belgesini ekleyerek temyiz harcı yatırmadığı ve temyiz aşamasında adli yardım talebinde bulunduğu anlaşılmış; davalı yönünden adli yardım şartlarının oluşup oluşmadığı hususunun tespitine ilişkin olarak;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun yedinci kısmının 2. bölümü "Adli Yardım" başlıklı olup 334. maddesi ve devamında bu hukuki kurum (adli yardım);

"Kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken yargılama veya takip giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olan kimseler, iddia ve savunmalarında, geçici hukukî korunma taleplerinde ve icra takibinde, taleplerinin açıkça dayanaktan yoksun olmaması kaydıyla adli yardımdan yararlanabilirler. "(md.334/...), "Adli yardım kararı, ilgiliye yapılacak tüm yargılama ve takip giderlerinden geçici olarak muafiyet sağlar." (335/.../a), "Adli yardım, hükmün kesinleşmesine kadar devam eder."(335/3), "Kanun yollarına başvuru sırasında adli yardım talebi bölge adliye mahkemesine veya Yargıtaya yapılır." (336/3), Adli yardım talebine ilişkin evrak, her türlü harç ve vergiden muaftır." (336/...), Adli yardım, daha önce yapılan yargılama giderlerini kapsamaz." (337/3), Adli yardım kararından dolayı ertelenen tüm yargılama giderleri ile Devletçe ödenen avanslar dava veya takip sonunda haksız çıkan kişiden tahsil olunur." (339/...) şeklinde düzenleme altına alınmıştır.

...) Dosyadaki belgelerden adli yardım şartlarının oluştuğu anlaşılmakla Hukuk Muhakemeleri Kanununun 336. maddesi gereğince davalının adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

İşin esasının incelenmesine gelince;

...) Dosyadaki belgelerden adli yardım şartlarının oluştuğu anlaşılmakla Hukuk Muhakemeleri Kanununun 336. maddesi gereğince davalının adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

İşin esasının incelenmesine gelince;

2) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre; yazılı olduğu şekilde davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usule ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA 26/02/2019 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10659, Karar No: 2014/11781, Tarih: 15.09.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/10659 E.  ,  2014/11781 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İzmir(Kapatılan) 12. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ :18/04/2013

NUMARASI :2012/576-2013/110

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalıya trafik sigortalı, müvekkillerinin desteği olan S. S.in sürücüsü olduğu traktörün tek taraflı kaza yapması sonucu desteğin hayatını kaybettiğini belirterek ıslahla birlikte davacı eş N.. S.. için 99.556,71 TL, davacı çocuk O. S.için 7.609,83 TL, davacı çocuk A.. S.. için 1.617,33 TL, davacı çocuk G.. S.. için 4.613,58 TL destekten yoksun kalma tazminatının dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının desteğinin sigortalı aracın işleteni olduğunu, kazanın oluşumunda tamamen kusurlu olduğunu, bu nedenle davacıların tazminat talep edemeyeceğini bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kabulü ile davacı eş N.. S.. için 99.556,71 TL, davacı çocuk O.S. için 7.609,83 TL, davacı çocuk A.. S.. için 1.617,33 TL, davacı çocuk G.. S.. için 4.613,58 TL destekten yoksun kalma tazminatının dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

Bir rizikonun meydana getirdiği zararın sigorta kapsamına girebilmesi için, o rizikonun motorlu araç tarafından karayolunda meydana getirilmiş olması zorunludur.

Karayolları Trafik Kanunu’nun tanımlarla ilgili 3.maddesinde, karayolu; trafik için kamunun yararlanmasına açık olan arazi şeridi, köprüler ve alanlar olarak tanımlanmıştır. Aynı Yasa’nın 2/2. maddesinde, aksine hüküm bulunmadığı hallerde, karayolu dışındaki alanlardan kamuya açık alanlar ile park, bahçe, park yeri, garaj yolu ve eşya terminali, servis ve akaryakıt istasyonlarında karayolu taşıt trafiği için faydalanılan yerler ile erişme kontrolü kara yollarının kamuya açık kesimlerinde ve belirli bir karayolunun bağlantısını sağlayan göl ve akarsular üzerinde kamu hizmeti gören araçların, karayolu araçlarına ayrılan kısımları da bu yasa uygulaması bakımından karayolu olarak kabul edilmiştir.

Somut olayda, kazanın, traktörün arkasına takılı bulunan su hazneli ilaçlama makinesine dereden su almak için manevra yapıldığı esnada meydana geldiği anlaşılmaktadır. Davalı vekili, kaza yerinin karayolu sayılan yerlerden olmadığı bu nedenle rizikonun teminat kapsamı dışında kaldığını savunmuş ise de, mahkemece bu savunma üzerinde durulmamıştır.

Somut olayda, kazanın, traktörün arkasına takılı bulunan su hazneli ilaçlama makinesine dereden su almak için manevra yapıldığı esnada meydana geldiği anlaşılmaktadır. Davalı vekili, kaza yerinin karayolu sayılan yerlerden olmadığı bu nedenle rizikonun teminat kapsamı dışında kaldığını savunmuş ise de, mahkemece bu savunma üzerinde durulmamıştır.

O halde mahkemece, yukarıdaki açıklamalar ışığında, kaza yerinin kaza tarihi itibariyle karayolu sayılan bir yer olup olmadığı, bu suretle rizikonun teminat kapsamında kalıp kalmayacağı, gerektiğinde keşifte yapılarak saptanarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 15/09/2014 gününde Üye E.S.B.'ın karşı oyu ve oyçokluğuyla karar verildi.

-KARŞI OY-

Uyuşmazlık, 2918 sayılı KTK.dan doğan, tehlike sorumluluğu nedeniyle işleten-sürücü vefatı halinde desteğinden yoksun kalanların tazminat taleplerinde, ölen desteğin müterafik kusurunun tazminattan indirim sebebi teşkil edip etmeyeceği, desteğin kusurunun araç ZMSS.ini düzenleyen sigorta şirketini ne şekilde etkileyeceğine ilişkindir.

Konu ile ilgili yasal düzenlemeler gözden geçirildiğinde;

6098 sayılı TBK.nun 51/1 maddesinde "Hakimin tazminatın kapsamını ve ödenme biçimini, durumun gereğini ve özellikle kusurun ağırlığını gözönüne alarak belirleyeceği" ,

TBK. 52/1 maddesinde " zarar görenin zararı doğuran fiile razı olması veya zararın doğmasında ya da artmasında etkili olması veya tazminat yükümlüsünün durumunu ağırlaştırması halinde hakim tazminatı indirebileceği veya tamanen kaldırabileceği",

TBK 53/3 maddesinde "ölenin desteğinden yoksun kalan kişilerin bu sebeple uğradıkları kayıpların" ölüm halinde uğranılan zararlardan bulunduğu,

2918 sayılı KTK 85/1 maddesinde "Bir motorlu aracın işletilmesinin bir kimsenin ölümüne veya yaralanmasına yahut bir şeyin zarara uğramasına sebep olması durumunda motorlu aracın bir teşebbüsün ünvanı veya işletme adı altında veya bu teşübbüs tarafından kesilen biletle işletilmesi halinde, motorlu aracın işleteni ve bağlı olduğu teşebbüsün sahibinin doğan zarardan müştereken ve müteselsilen sorumlu tutulacağı",

2918 sayılı KTK 85/son maddesinde " işleten ve araç işleticisi teşebbüs sahibinin, aracın sürücüsünün veya aracın kullanılmasına katılan yardımcı kişilerin kusurundan kendi kusuru gibi sorumlu", olduğu,

2918 sayılı KTK 86/2 maddesinde " sorumluluktan kurtulamayan işleten veya araç işleticisinin bağlı olduğu teşebbüs sahibinin, kazanın oluşumunda zarar görenin kusurunun bulunduğunu ispat ederse hakimin durum ve şartlara göre tazminat miktarını indirebileceği",

2918 sayılı KTK 85/son maddesinde " işleten ve araç işleticisi teşebbüs sahibinin, aracın sürücüsünün veya aracın kullanılmasına katılan yardımcı kişilerin kusurundan kendi kusuru gibi sorumlu", olduğu,

2918 sayılı KTK 86/2 maddesinde " sorumluluktan kurtulamayan işleten veya araç işleticisinin bağlı olduğu teşebbüs sahibinin, kazanın oluşumunda zarar görenin kusurunun bulunduğunu ispat ederse hakimin durum ve şartlara göre tazminat miktarını indirebileceği",

2918 sayılı KTK 91/1 maddesinde "İşletenlerin, bu Kanununun 85. maddesinin 1 fıkrasına göre olan sorumluluklarının karşılanmasını sağlamak üzere mali sorumluluk sigortası yaptırmalarının zorunlu" bulunduğu,

Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumlluluk Sigortası Genel Şartlarının, "Sigortanın Kapsamı" başlıklı A.1 maddesinde "sigortacının poliçede tamınlanan motorlu aracın işletilmesi sırasında bir kimsenin ölümüne veya yaralanmasına veya bir şeyin zarara uğramasına sebebiyet vermiş olmasından dolayı 2918 sayılı KTK ya göre işletene düşen hukuki sorumluluğu zorunlu sigorta limitlerine kadar temin edeceği... " öngörülmüştür.

Destekten yoksunluk tazminatı, ölüm nedeniyle ortaya çıkan, miras hukukundan bağımsız, yansıma yolu ile uğranılan maddi zararın tazmini amacını güden bir taleptir.(Emre Gökyayla S:46 vd)

Kusursuz sorumlulukta tazminat belirlenirken aksi öngörülmemişse (TBK 49 vd) kusura dayanan sorumluluk hükümlerinin uygulanacağı doktrinde ve yargısal içtihatlarda benimsenmektedir. Tazminatta indirime sebep olan TKB 51, 52 madde hükümleri, kusursuz sorumluluk hallerinde takdir edilecek tazminatlarda da indirim sebebi teşkil edecektir (K.Oğuzman- T.Öz Borçlar Hukuk Genel Hükümler S:131, F.Eren Borçlar Hukuku Genel Hükümler S:7, 728, H.Nomer Haksız Fiil Sorumluluğundan maddi tazminatın belirlenmesi S:77).

Sorumluluğun tehlike esasına dayanmasında da müterafık kusurun indirime engel teşkil etmeyeceği, zarar görenin müterafik kusurunun dikkate alınacağı 2918 sayılı Yasanın 86/2 maddesinde de açıkça vurgulanmıştır.

TBK 52. maddesinde öngörülen müterafik kusur, zarar görenin zararın doğmasına veya artmasına yaptığı katkı olup mağdur, zarar veren şahsın hal ve mevkini ağırlaştırdığı için hakim tazminatı indirmekte veya kaldırmaktadır.

Nitekim, Federal Mahkeme de sigorta şirketinin, ölen desteğin kazanın oluşumundaki kusur oranında ödemesi gereken tazminat tutarında indirimi uygulamıştır.

Bu noktada destekten yoksunluk tazminatının bağımsız hak niteliğinin, müterafik kusur uygulamasına etkisinin ne olduğu önem kazanmaktadır.