muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/11157, Karar No: 2014/16841, Tarih: 30.04.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/11157 E.  ,  2014/16841 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dairemizin 07.10.2013 tarih 2013/19152 E- 2013/34206 K. sayılı onama kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 12.03.2014 tarih 2014/82084 sayılı itiraznamesi ile gerekçeli kararın tebliğ olunduğu tarihte sanığın askeri cezaevinde tutuklu oldğunun anlaşılması belirtilen adresine yapılan tebliğat usulsüz olup sonradan sunulan dilekçenin süresinde olduğu bu nedenle süreden redde dair ek kararın onanmasına dair kararın kaldırılarak dosyanın incelenmesi talebiyle Dairemize gönderilmesi üzerine yapılan incelmede;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Yerinde görülen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının KABULÜNE,

2) Dairemizin 07.10.2013 tarih 2013/19152 E.- 2013/34206 K. sayılı onama karının KALDIRILMASINA,

3) Itiraz gerekçeleri doğrultusunda dosyanın esası hakkında görüş bildirilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2189, Karar No: 2019/2369, Tarih: 29.04.2019

**1. Ceza Dairesi         2018/2189 E.  ,  2019/2369 K.**

**"İçtihat Metni"**

(KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ)

Terör örgütü propagandası yapmak suçundan Mardin 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 11/04/2017 tarihli ve 2017/115 esas, 2017/171 sayılı kararı ile 1 yıl 10 ay 15 gün hapis cezasına hükümlü ...'ın, cezasının infazı sırasında, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanuna 6291 sayılı Kanunla eklenen geçici 3/2. maddesi uyarınca kalan cezanın denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak infazı talebinin reddine dair Siverek İnfaz Hâkimliğinin 02/02/2018 tarihli ve 2018/164 esas, 2018/165 sayılı kararına yönelik itirazın kabulü ile hükümlünün cezasının şartla tahliye tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak infazına dair Siverek Ağır Ceza Mahkemesinin 23/02/2018 tarihli ve 2018/99 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre, Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğinin 8/1-ç maddesindeki; “Terör ve örgütlü suçlardan hükümlü olup, 6. maddenin ikinci fıkrasının (c) ve ç)bendleri dışında kalanlar, açık kuruma ayrılamaz.” hükmü ile aynı Yönetmeliğin 6. maddesinin (ç) bendindeki; “Terör ve örgütlü suçlardan hükümlü olup, mensup oldukları örgütten ayrıldıkları idare ve gözlem kurulu kararıyla tespit edilenlerin koşullu salıverilme tarihine bir yıldan az süre kalması şartı aranır.” ve Geçici madde 3/2. maddesinde, "Koşullu salıverilmelerine bir yıl kala açık ceza infaz kurumuna ayrılma hakkını kazanan hükümlüler, bu infaz usulünden en fazla altı ay süreyle yararlanırlar." şeklindeki düzenlemeler karşısında, şartla tahliye tarihine 6 aydan fazla süre kalan ve bu nedenle açık ceza infaz kurumuna ayrılma şartlarını taşımadığı anlaşılan adı geçen hükümlü hakkında, itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 17/04/2018 gün ve 94660652-105-63-3512-2018-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hükümlü ...'ın, Mardin 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.04.2017 tarihli ve 2017/115 esas 2017/171 karar sayılı kararıyla 20.12.2015 tarihinde işlediği terör örgütü propagandası yapmak suçundan 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanununun 7/2 ve TCK'nin 43. maddeleri uyarınca 1 yıl 10 ay 15 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verildiği, bu mahkumiyet kararının istinaf yasa yoluna gidilmeksizin 09.05.2017 tarihinde kesinleştiği,

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hükümlü ...'ın, Mardin 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.04.2017 tarihli ve 2017/115 esas 2017/171 karar sayılı kararıyla 20.12.2015 tarihinde işlediği terör örgütü propagandası yapmak suçundan 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanununun 7/2 ve TCK'nin 43. maddeleri uyarınca 1 yıl 10 ay 15 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verildiği, bu mahkumiyet kararının istinaf yasa yoluna gidilmeksizin 09.05.2017 tarihinde kesinleştiği,

Cumhuriyet savcılığınca düzenlenen 20.06.2017 tarihli müddetnameye göre koşullu salıverilme tarihinin 15.09.2018, bihakkın tahliye tarihinin ise 30.04.2019 olarak belirlendiği, 19.06.2017 tarihinde kapalı ceza infaz kurumunda cezasının infazına başlanan hükümlünün açık ceza infaz kurumuna ayrılmasına karar verildiği, açık ceza infaz kurumunda bulunan hükümlünün 02.02.2018 tarihli dilekçesiyle hakkında denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesini anlaşılmakla;

Hükümlünün denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle cezanın infaz usulünden yararlanabilmesi için öncelikle açık ceza infaz kurumuna ayrılma hakkı bulunup bulunmadığının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, kanun yararına bozma isteminde açık ceza infaz kurumuna ayrılma hakkı bulunmadığının bildirilmesi nedeniyle, hükümlünün kapalı ceza infaz kurumundan açık ceza infaz kurumuna ayrılması sırasında cezaevi idaresi tarafından değerlendirmenin yapıldığı rapor ve belgeler ile verilen kararların dosya içerisine alınmasından sonra kanun yararına bozma istemi konusunda karar verilmek üzere dosyanın Dairemize gönderilmesi amacıyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29/04/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6209, Karar No: 2010/19848, Tarih: 21.07.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/6209 E.  ,  2010/19848 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 8. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/01/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

TTK'nun 542.maddesi göndermesi ile uygulanması gereken aynı Kanunun 321.maddesine göre geçerli bir yönetim kurulu kararına dayanmaksızın temsilci tayin edilen kişilerin şirket adına yapacağı işlemler geçersiz olur. Zira, TTK'nun 539.maddesine göre atanan müdürler esas itibariyle ticari mümessil niteliğinde olduklarından bir başka kişiyi ticari mümessil tayin etme yetkisine haiz değillerdir. Ayrıca TTK'nun 545.maddesine göre de sözleşmede aksine hüküm olmadıkça ticari mümessiller ile bütün işletmeyi idare selahiyetine haiz olan ticari vekiller şirketi oluşturan ortaklar kurulu kararı ile tayin olunabilirler.

Somut olayda şirket ortaklar kurulu kararı ile M.E.E.'in müdür olarak atandığı, senedi imzalayan ve bu müdür tarafından vekaletname ile yetki verilen B.A.'a şirket ortaklar kurulu kararı ile verilmiş şirketi borçlandırma yetkisi bulunmadığının anlaşılmasına, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK. 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 17,15 TL onama harcı temyiz edenden alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 21.07.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/235, Karar No: 2016/2179, Tarih: 07.04.2016

**16. Ceza Dairesi         2016/235 E.  ,  2016/2179 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Yalan tanıklık

Hüküm : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılama sonunda sanığın mahkumiyetine yeter derecede her türlü şüpheden uzak, kuvvetli, kesin ve inandırıcı deliller bulunmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle beraate ilişkin hükmün ONANMASINA, 07.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3963, Karar No: 2023/681, Tarih: 21.02.2023

**8. Ceza Dairesi         2020/3963 E.  ,  2023/681 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Katılan sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Denizli Cumhuriyet Başsavcılığının 15.05.2014 tarihli iddianamesi ile müşteki sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 109 uncu maddesinin beşinci fıkrası ve 35 ... maddesi, kasten yaralama suçundan 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi ( 2 kez ), müşteki sanık ... ... hakkında ise, kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi ve 35 ... maddesi,

hakaret suçundan 125 ... maddesinin birinci fıkrası, 125 ... maddesinin dördüncü fıkrası, mala zarar verme suçundan ise 151 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılmaları istemiyle dava açılmıştır.

2. Denizli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.12.2015 tarihli kararı ile katılan sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesi uyarınca beraat, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca 3600 TL. adli para cezası ile cezalandırılmasına, 20 taksitte ödenmesine (2 kez), katılan sanık ... ... hakkında ise, kasten yaralamaya teşebbüs ve hakaret suçlarından 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesi uyarınca beraat, mala zarar verme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 151 ... maddesinin birinci fıkrası, 29 uncu maddesi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesi ve 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca 1320 TL. adli para cezasına kesin karar olarak hükmedilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan sanık ... müdafiinin temyiz isteği,

1. Kasten yaralama suçundan aleyhe delil bulunmadığına, atılı suçun unsurlarının oluşmadığına, müvekkili olan katılan sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, 5237 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesindeki haksız tahrik hükümleri, 62 nci maddesindeki takdiri indirim nedenleri ile lehe hükümlerin uygulanmadığına,

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan sanık ... müdafiinin temyiz isteği,

1. Kasten yaralama suçundan aleyhe delil bulunmadığına, atılı suçun unsurlarının oluşmadığına, müvekkili olan katılan sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, 5237 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesindeki haksız tahrik hükümleri, 62 nci maddesindeki takdiri indirim nedenleri ile lehe hükümlerin uygulanmadığına,

2. Katılan sanık ... ... hakkındaki kasten yaralamaya teşebbüs ve hakaret suçlarından verilen beraat kararları yerine mahkumiyet kararları verilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Katılan sanık ... ... müdafiinin temyiz isteği ise,

Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin olup bir neden içermemektedir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, olay gecesi saat 02.30 sıralarında katılan sanık ... ... ile mağdure ...'ün caddede yürüdükleri sırada katılan sanık ...'in, aracıyla yanlarında durarak araçtan indiği, katılan sanık ... ...'nin kolundan tutarak sinkaf edeceğini söyleyip araca bindirmeye çalıştığı, katılan sanık ... ...'nin çantasından çıkardığı bıçak ile aracının lastiğini keserek hakaret ettiği ve bıçakla üzerine yürüdüğü, katılan sanık ...'in, aracın arkasına kaçması üzerine katılan sanık ... ...'nin mağdure ...'ün bulunduğu pastaneye girdiği, arkalarından giden katılan sanık ...'in katılan sanık ... ... ve mağdure ...'ü plastik sopayla darp ettiği, ... kaçarak kapıyı kilitlemeleri üzerine pastaneden ayrıldıktan sonra polislerin geldiği iddiasına ilişkindir.

2. Katılan sanık ... hakkında görevlilerce düzenlenen adli muayene raporuna göre, darp cebir izi olmadığı,

3. Katılan sanık ... ... hakkında görevlilerce düzenlenen 26.01.2014 tarihli adli muayene raporuna göre, sağ frontal bölgede 4 cm.lik kesi bulunan yumuşak doku travması tarif edildiği, basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte olduğu, yaşamını tehlikeye sokmadığı, yüzde sabit ize neden olup olmadığı yönünden yapılacak değerlendirmenin ise, olaydan 6 ay sonra yapılabileceği belirtilmiştir.

4. Katılan sanık ... ... hakkında Adli Tıp Kurumu tarafından düzenlenen 13.05.2014 tarihli adli rapora göre, yüzünde sabit ize neden olmadığı belirtilmiştir.

5. Ender Pastanesi adlı işyeri kamerasına ait 29.01.2014 tarihli cd çözümleme tutanağına göre, 26.01.2014 tarihinde saat 04:39'da pastaneye giren ...'in saat 04:37'de pastaneye giren ... ve ... adlı şahıslara elindeki sopayla vurduğu, ... çıkarak yönetim odasının kapısını kilitleyen ... ve ... adlı şahısların peşinden giderek kapıyı zorladığı, kapı açılmayınca işyerinden ayrıldığı, bir süre sonra da polislerin geldiği belirtilmiştir.

5. Ender Pastanesi adlı işyeri kamerasına ait 29.01.2014 tarihli cd çözümleme tutanağına göre, 26.01.2014 tarihinde saat 04:39'da pastaneye giren ...'in saat 04:37'de pastaneye giren ... ve ... adlı şahıslara elindeki sopayla vurduğu, ... çıkarak yönetim odasının kapısını kilitleyen ... ve ... adlı şahısların peşinden giderek kapıyı zorladığı, kapı açılmayınca işyerinden ayrıldığı, bir süre sonra da polislerin geldiği belirtilmiştir.

6. Katılan sanık ... ... anlatımlarında özetle, arkadaşı olan mağdure ... ile caddede yürüdükleri sırada katılan sanık ...'in aracıyla yanlarında durduğunu, mağdure ...'ün bir sorun olup olmadığını sorması üzerine "sinkaf ederim, böyle yapanları çok gördüm." diyerek araçtan indiğini, kolundan tutup zorla araca bindirmeye çalıştığını, çantasındaki çakı bıçağını çıkararak aracın lastiğini kestiğini, "beni bu araçla mı götüreceksin" dediğini, mağdurenin gittiği pastaneye girdiğini, arkalarından gelen sanık ... tarafından plastik sopayla darp edildiklerini,

7. Mağdure ... anlatımlarında özetle, arkadaşı katılan sanık ... ... ile caddede yürüdükleri sırada yanlarında ... marka bir aracın durduğunu, bir sorun olup olmadığını sorması üzerine araçtaki şahsın "arkadaşımı bekliyorum" dediğini, yürümeye devam ettiklerini, daha sonra katılan sanık ...'in aracıyla yanlarında durduğunu, katılan ... ...'yi kolundan tutup zorla araca bindirmeye çalıştığını, sinkaflı küfürler etmesi üzerine katılan ... ...'nin çantasındaki bıçağı çıkararak aracının lastiğini kestiğini, pastaneye koştuklarını, arkalarından gelen sanık ... tarafından plastik sopayla darp edildiklerini, 13.01.2015 tarihli 2. celsede ise, yolda yürüdükleri sırada ... marka araçtan laf atıldığını, daha sonra sanık ...'in aracıyla geldiğini, bu araçtan da laf atılacağını düşündüğünü söylemesi üzerine katılan ... ...'nin bıçağıyla sanık ...'in aracının lastiğini kestiğini, pastaneye koştuklarını, sanık ...'in katılan ... ...'nin kolunu tutup arabaya bindirmeye çalışmadığını, hakaret etmediğini, laf da atmadığını beyan ederek şikayetçi olmadığını,

8. Katılan Sanık ... savunmasında özetle, olay günü arkadaşlarıyla lokantada çorba içtikleri sırada lokantaya katılan sanık ... ... ile mağdure ...'ün geldiklerini, ancak kısa bir süre sonra çıktıklarını, sigara almak amacıyla büfeye doğru üç araç arka arkaya giderken yolda katılan sanık ... ... ile mağdure ...'ün yürüdüklerini gördüğünü, ön tarafta bir Opel Astra araç kalkınca aracını bu aracın yerine ... ettiği sırada aracından inmeden katılan sanık ... ...'nin elinde bıçakla eğilip kalktığını, inip baktığında tekerin kesildiğini gördüğünü, ne yapıyorsunuz dediğinde, elinde bıçak ile üzerine yürüyen katılan sanık ... ...'nin "Akşamdan beri senin gibi bir sürü o... çocuğu laf attı, laf atıyor, Allah senin belanı verdi." dediğini, arabanın arkasına doğru kaçtığı sırada katılan sanık ... ... ile mağdure ...'ün pastaneye girdiklerini görünce arkalarından giderek plastik saplı aletle bıçağı düşürmek için vurduğunu, mağdure ...'e de bir kez vurmuş olabileceğini beyan etmiştir.

III. GEREKÇE

1. Katılan sanık ... ... hakkında katılan sanık ...'e karşı mala zarar verme suçu yönünden yapılan incelemede;

Hükmün tür ve miktarı itibarıyla 5320 sayılı Kanun’un geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmakla, katılan sanık müdafiinin temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

2. Katılan sanık ... hakkında katılan sanık ... ... ve müşteki ...'e karşı kasten yaralama suçları yönünden yapılan incelemede;

a. Dava dosyası kapsamındaki delillere göre, ilk haksız hareketin sanık ...'den kaynaklandığının anlaşılması karşısında, yasal koşulları oluşmadığından 5237 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesindeki haksız tahrik hükümlerinin bu sanık yönünden uygulanmamasında bir isabetsizlik görülmediğinden hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık görülmemiştir.

b. Sanığın kişiliği, olayın oluş şekli ve sanığın dosya kapsamına yansıyan kişiliğine göre hakkında olumlu bir kanaate varılamadığından 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen takdiri indirim nedenlerinin uygulanmamasında isabetsizlik görülmemiştir.

c. Sanığın kişiliği, suç işleme hususundaki eğilimi, daha önce kasıtlı suçtan mahkumiyetinin bulunması nazara alınarak ileride suç işlemekten çekineceğine dair olumlu kanaat oluşmadığından hakkında 5271 sayılı Kanun'un 231 ... maddesinin beşinci fıkrası ve 5237 sayılı Kanun'un 51 ... maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

c. Sanığın kişiliği, suç işleme hususundaki eğilimi, daha önce kasıtlı suçtan mahkumiyetinin bulunması nazara alınarak ileride suç işlemekten çekineceğine dair olumlu kanaat oluşmadığından hakkında 5271 sayılı Kanun'un 231 ... maddesinin beşinci fıkrası ve 5237 sayılı Kanun'un 51 ... maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

d. Olaylar ve olgular bölümünden belirtilen hususlar ile tüm dava dosyası kapsamı birlikte dikkate alındığında, atılı suçun sanık tarafından işlendiğine yönelik Mahkemenin suçun sübutu ve kabulünde isabetsizlik görülmemiş olup yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, katılan sanık ... müdafiiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri ile katılan sanık ... ... müdafiinin bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazı reddedilmiştir.

3. Katılan sanık ... ... hakkında katılan sanık ...'e karşı kasten yaralamaya teşebbüs ve hakaret suçları yönünden yapılan incelemede;

Olaylar ve olgular bölümünde belirtilen deliller ile dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde;

a. Kasten yaralamaya teşebbüs suçuna yönelik:

Katılan sanık ... ...'nin kendisine yönelik saldırıyı defetmeye çalışması karşısında, fiilinin 5237 sayılı Kanun'un 25 ... maddesinin birinci fıkrasında belirtilen meşru savunma kapsamında kalması nedeniyle kasten yaralamaya teşebbüs suçunun unsurlarının oluşmadığı anlaşılmış olup, yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan sanık ... müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir. Ancak, kasten yaralamaya teşebbüs suçundan verilen beraat kararının yasal dayanağının 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi olarak gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, 5271 sayılı Kanun'un 232 nci maddesinin altıncı fıkrasına aykırılık teşkil ettiği anlaşılmıştır.

b. Hakaret suçuna yönelik:

Katılan sanık ...'in haksız fiili oluşturan eylemlerine tepki olarak işlenmesi nedeniyle katılan sanık ... ...'nin sabit olan hakaret suçundan hakkında 5237 sayılı Kanun'un 129 uncu maddesinin birinci fıkrasının uygulanması gerekirken beraat kararı verilmesi hukuka uygun bulunmamıştır.

4. Katılan sanık ... hakkında katılan sanık ... ...'ye karşı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden yapılan incelemede ise;

b. Hakaret suçuna yönelik:

Katılan sanık ...'in haksız fiili oluşturan eylemlerine tepki olarak işlenmesi nedeniyle katılan sanık ... ...'nin sabit olan hakaret suçundan hakkında 5237 sayılı Kanun'un 129 uncu maddesinin birinci fıkrasının uygulanması gerekirken beraat kararı verilmesi hukuka uygun bulunmamıştır.

4. Katılan sanık ... hakkında katılan sanık ... ...'ye karşı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden yapılan incelemede ise;

Katılan sanık ... ...'nin 12.05.2014 tarihindeki Denizli Cumhuriyet Başsavcılığı'nda ve aşamalardaki ifadeleri ile mağdur ...'ün katılan sanık ... ...'nin ifadeleri ile uyumlu birinci celsedeki beyanı ve bu beyanları doğrulayan maddi vakaların gerçekleşmesi karşısında, katılan sanık ...'in, katılan Sanık ... ...'nin kolundan tutarak arabaya bindirmeye çalıştığı anlaşıldığından, sanığın eylemlerinin 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 109 uncu maddesinin beşinci fıkrası ve 35 ... maddesinde belirtilen suçu oluşturduğu gözetilerek cezalandırılması yerine beraat kararı verilmesinde hukuka uygunluk görülmemiştir.

V. KARAR

1. Katılan sanık ... ... hakkında katılan sanık ...'e karşı mala zarar verme suçu yönünden;

Sanık hakkında hükmolunan netice cezanın türü ve miktarı gözetildiğinde 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca hükmün kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz isteğinin karar tarihi itibarıyla 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesinin birinci fıkrası ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

2. Katılan sanık ... hakkında katılan sanık ... ... ve müşteki ...'e karşı kasten yaralama suçu yönünden;

Gerekçe bölümünde 2 numarada açıklanan nedenle Denizli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.12.2015 tarihli kararında katılan sanıklar ... ... ve ... müdafiileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan sanık ... ... müdafii ve ... müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

3. Katılan sanık ... ... hakkında katılan sanık ...'e karşı kasten yaralamaya teşebbüs ve hakaret suçları yönünden;

a. Kasten yaralamaya teşebbüs suçu yönünden: