muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/11071, Karar No: 2013/17411, Tarih: 03.10.2013

Kararı, davalı ve müdahiller vekilleri temyiz etmişlerdir.

1- Dava konusu Türkiye İş Bankası Kültür Yayınlarından "O Sarışın Kurt" adlı 555 sayfalık kitabın ilk baskısı Şubat 2007 tarihinde olmak üzere davalı yayıncı şirket tarafından çoğaltılarak piyasaya sunulmuş olup, kitap üzerinde yazarının Atilla İlhan oluğu belirtilmiştir. Davalı yanında davaya katılan Atilla İlhan mirasçıları Cengiz İlhan ve Çolpan İlhan ile davalı arasındaki 04.12.2006 tarihli sözleşmeyle; murisleri ...ın daha önce yine davalı ile yaptığı 17.10.2001 tarihli yayın sözleşmesinde belirtilen kitap listesine dava konusu "O Sarışın Kurt" adlı eserin sadece çoğaltma ve yayma haklarının devrinin de dahil edildiği anlaşılmaktadır. Bu durumda, davalı yayıncı şirketin eylemi dava konusu kitabın çoğaltılarak yayınlanmasından ibaret olduğundan, huzurdaki davada çoğaltma ve yayma hakları dışında kalan; "O Sarışın Kurt adlı senaryo eserin sinema filmi olarak çekimi ve yapımı (işleme), sinema, TV, internet ortamında yayma (temsil ve umuma arz) gibi mali haklarının davacıya aidiyetine" ilişkin diğer talepler bakımından esasen yayıncı olan davalı şirkete husumet yöneltilmesi mümkün değilse de, somut uyuşmazlıkta davacı ile davalı ve yine davalı yanında davaya katılan Atilla İlhan Bilim Kültür ve Sanat Vakfı ve Atilla İlhan

.../...

S.3

mirasçıları arasında dava konusu eser üzerindeki yukarıda sayılan haklara ilişkin olarak da muaraza yaratılmış olduğundan, mahkemece eser üzerindeki çoğaltma ve yayma hakları dışındaki bahsi geçen diğer mali haklar bakımından da işin esasının incelenmesi isabetlidir.

Davacı şirket ile Atilla İlhan ve dava dışı ... arasında düzenlenen 11.09.1997 tarihli sözleşme 5846 Sayılı FSEK 50. maddesi uyarınca ileride meydana getirilecek eserle ilgili taahhüt sözleşmesi niteliğinde olup, bu sözleşmenin 1 ve 4. maddeleri gereği "O Sarışın Kurt" adlı Atatürk filmi senaryosunun tamamının bulunduğu 544 sayfalık ve söz konusu senaryonun özeti ile tanıtımına ilişkin aynı adlı 62 sayfalık iki adet kitabın meydana getirildikten sonra çoğaltılarak yayınlanması sonucunda; 11.09.1997 taahhüt sözleşmesinin taraflarınca ifa edildiği ve neticede sözleşmede belirtilen mali hakların devrine dair tasarrufi işlemin gerçekleştirildiğinin de kabulü gerekir.

Bu bakımdan, dava dışı Ege Seramik firmasının katkısı ile basılarak davacı tarafından yayınlanan "O Sarışın Kurt" adlı 544 sayfalık kitabın konusunu oluşturan senaryonun film haline getirilmesi ve sözleşmede kararlaştırılan şekilde temsili ile umuma arz yetkilerinden oluşan mali haklarının 5846 Sayılı FSEK 6/3, 21, 24 ve 25. maddeleri uyarınca davacı şirkete devredildiği ve bahsi geçen haklar bakımından aynı Kanun'nun 58. maddesi kapsamında herhangi bir cayma hakkının da kullanılmadığı anlaşılmıştır. Bu nedenle, mahkemece taraflar arasında bu hususta yaratılan muarazaya ilişkin olarak, dava konusu "O Sarışın Kurt" adlı eserin "sinema filmi olarak çekimi, yapımı, çoğaltılması, sinema TV ve internet ortamında yayma haklarının" davacı şirkete ait olduğunun tespitine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından davalı ve davaya katılanlar vekilinin aşağıdaki bentler dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Ancak, dava dosyasında Atatürk film ve senaryosu ile ilgili olarak ilim ve edebiyat eseri vasfında (3) adet kitap mevcuttur. Bunlardan ilki, yukarıda (1) nolu bentte belirtildiği şekilde davacı ile yazarlar muris Atilla İlhan ve ... arasında düzenlenen 11.09.1997 tarihli sözleşmeye dayalı olarak meydana getirilen ve 1998 yılında dava dışı Ege Seramik firmasının da katkısıyla davacı şirket tarafından çoğaltılıp yayınlanan, eser sahibi olarak da Atilla İlhan isminin yazılı olduğu ve Atatürk film senaryosunun tamamının yer aldığı "O Sarışın Kurt" adlı 544 sayfalık kitaptır. İkincisi, yine aynı sözleşmeye dayalı olarak hazırlanan ve ilk kitaptaki senaryonun özeti (synopsis) ile örnek sahnelerin anlatıldığı, ayrıca film hakkında bilgi ve belgelerin bulunduğu ve davacı tarafça Ocak 2007'de aynı adla yayınlanan 62 sayfalık kitap olup, bu kitapta eser sahibi olarak muris Atilla İlhan ve dava dışı ...'ın isimleri bulunmaktadır. Üçüncü kitap ise, davalı yayıncı şirketçe Türkiye İş Bankası Kültür Yayınlarından ilk baskısı Şubat 2007'de ve yine "O Sarışın Kurt" adıyla yayınlanan dava konusu 555 sayfalık kitap olup, bu kitapta da eser sahibi Atilla İlhan olarak yazılı bulunmaktadır.

Mahkemece de kısmen benimsenen bilirkişi raporunda davalı tarafça yayınlanan 555 sayfalık kitabın konusunu oluşturan senaryonun davacının yayınladığı 544 sayfalık ilk kitabın konusu ile bire bir aynı olduğu görüşü açıklanmıştır.

Mahkemece de kısmen benimsenen bilirkişi raporunda davalı tarafça yayınlanan 555 sayfalık kitabın konusunu oluşturan senaryonun davacının yayınladığı 544 sayfalık ilk kitabın konusu ile bire bir aynı olduğu görüşü açıklanmıştır.

Öncelikle, yukarıda açıklanan 62 sayfalık "O Sarışın Kurt" adlı kitapta eser sahibi olarak Atilla İlhan ve ...'ın isimleri yazılıdır. Bu bakımdan, bu kitap üzerindeki eser sahipliğine yönelik olarak davacı tarafın bir iddiası ve çekişme bulunduğundan söz edilemez. Aynı zamanda, bizzat davacı tarafından çoğaltılıp yayınlanan 544 sayfalık kitapta eser sahibinin Atilla İlhan olduğu belirtildiği gibi, 5846 Sayılı FSEK. 15/3 maddesi uyarınca kitap üzerinde müşterek eser sahibi olduğunun tespitini istemek hakkı; öncelikle eserin hakiki sahibi olduğunu iddia eden gerçek kişiye yani dava dışı ...'a ait olup, davacı şirket eser üzerindeki mali hak sahipliği iddiasıyla ancak aynı Kanun'un 19/3. maddesine göre adı geçenin bu salahiyetini kullanmadığı taktirde 15. maddenin üçüncü fıkrasındaki yetkiyi kendi namına kullanabilecektir. Bunun için de, kendisine ihbarda bulunulduğu halde dava dışı ...'ın hareketsiz kaldığının yani "O Sarışın Kurt" adlı dava konusu eserin muris ...la birlikte ya da iştirak halinde eser sahibi olduğunun tespitini isteme salahiyetini kullanmadığının belirlenmesi ve davacının böyle bir davayı açmakta meşru menfaati bulunduğunun ispat edilmesi gereklidir. Ayrıca da, mali hak sahibi bu yetkiyi ancak edindiği mali hak süresi ile sınırlı olarak kullanabilir. Oysa, somut uyuşmazlıkta birebir aynı oldukları belirlenen dava konusu 544 ve 555 sayfalık kitaplarda Atilla İlhan ile birlikte eser sahibi olduğu iddia edilen dava dışı ...'nın haberdar edildiği halde bu salahiyetini kullanmadığı ve 5846 Sayılı FSEK 19/3. maddesindeki koşulların davacı yararına gerçekleştiği hususları davacı tarafça kanıtlanamadığından, aynı Kanun'nun 15/3. fıkrasına dayalı eser sahipliğinin tespiti davasının davacının aktif dava ehliyeti yokluğu nedeniyle reddi gerekirken mahkemece dava dışı ...'nın eser sahibi olduğunun tespitine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

3- Mahkemece dava konusu "O Sarışın Kurt" adlı eserin kitap formunda yayınlanması hakkının da davacı şirkete ait olduğunun tespitine de karar verilmiştir.

3- Mahkemece dava konusu "O Sarışın Kurt" adlı eserin kitap formunda yayınlanması hakkının da davacı şirkete ait olduğunun tespitine de karar verilmiştir.

Yukarıda (2) nolu bentte de belirtildiği üzere, bilirkişilerce düzenlenen raporda davalı tarafından ilk baskısı Şubat 2007'de yayınlanan Türkiye İş Bankası Yayınlarından "O Sarışın Kurt" adlı 555 sayfalık kitap ile davacının 1998 tarihinde yayınladığı 544 sayfalık aynı adlı kitabın birebir aynı oldukları belirtilmiştir. Davacının dayandığı 11.09.1997 tarihli sözleşme ile dava konusu "O Sarışın Kurt " eserin kitap olarak çoğaltma ve yayma haklarının eser sahibi Atilla İlhan tarafından davacıya devredildiği anlaşılmakta ise de, 11.09.1997 tarihli sözleşmede meydana getirilecek olan eserin bası adedi belirtilmediğinden 818 Sayılı BK 375 maddesi uyarınca davacı hakkının bir bası ile sınırlı olduğu davacının piyasaya sunduğu 544 sayfalık kitabın 1998 yılında yapılan tek baskısında 2500 adet olarak çoğaltılıp, yayınlandığı ve böylece de 1998'de 2500 nüsha olarak gerçekleştirilen baskı sonucunda davacının anılan eser üzerindeki çoğaltma ve yayma hakkının kanunen sona erdiği davalı tarafça savunulmuştur.

Mahkemece, davalının bu yöne ilişen savunması tartışılıp değerlendirilmeksizin eksik inceleme sonucu davacının dava konusu eser üzerinde çoğaltma ve yayma haklarına sahip olduğunun tespitine karar verilmesi de isabetsiz olup, kararın davalı ve katılanlar yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ve katılanlar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) ve (3) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle davalı ve katılanlar vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı ve katılanlar Atilla İlhan Bilim ve Kültür Sanat Vakfı ve Cengiz İlhan ile Çolpan İlhan yararına BOZULMASINA, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 03/10/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11405, Karar No: 2012/2180, Tarih: 26.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2010/11405 E.  ,  2012/2180 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Kadastro çalışmaları sırasında kadastro harici kayalık ve çalılık olarak tescil dışı bırakılan devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yer olduğu belirtilen suça konu taşınmazın TCK.nun 154/2. maddesinde sayılan öteden beri köylünün ortak yarar- lanmasına terk edilmiş mera, harman yeri, yol ve sulak gibi yerlerden olup olmadığı ve niteliği, suça konu taşınmaz üzerinde yeniden keşif yapılarak tarafsız bilirkişi ve tanık- lardan sorulup kesin olarak saptandıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayini gerekti- ğinin gözetilmemesi,

2- Kabul ve uygulamaya göre de:

a) Temel ceza belirlenirken suçun işleniş şekli, işlendiği yer ve zaman ile fiilin diğer özellikleri gözetilerek hapis cezasının alt sınırdan tayin edilmesine karşın, ha- pis cezasının yanında hükmolunan adli para cezasının aynı gerekçelerle alt sınırdan uzak- laşılarak tayini,

b) 5237 sayılı TCK.nda cezaların içtimaının düzenlenmediği gözetilme- den, sanığa hükmolunan adli para cezalarının toplanması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş oldu- ğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygu- lanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 26.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2009/19922, Karar No: 2013/1545, Tarih: 06.02.2013

**6. Ceza Dairesi         2009/19922 E.  ,  2013/1545 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK'nın 142/2-a, 143,145, 62, 51, 63, maddeleri gereğince 11 ay 20 gün hp(erteli)

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 145.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK'nın 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği de gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, somut olayda koşulları bulunmadığı halde, bu maddeye sevk amacının dışında yorumlar getirilerek anılan madde uyarınca cezadan indirim yapılması,

2 -Oluş dosya içeriği, sanık ve tanık beyanlarından olay tarihinde saat 00.45 sıralarında yetmişyedi (77) yaşında olan mağdur ... ile birlikte beraber kahveden çıkıp yolda yürüyen sanık ...'ın, mağdurun aniden fenalaşması üzerine yere düşmesini önlemek amacıyla sarıldığı anda, mağdurun ceket iç cebinde bulunan keseyi fark ettiği, burnundan köpük gelen mağdurun öldüğünü anlaması ile birlikte de üzerinden çekip alıp olay yerinden hızla kaçtığı, saat 01.10

sıralarında ise kendiliğinden karakola gelip teslim olan adı geçen sanığın, 08.02.2006 günlü Cumhuriyet Savcısı tarafından düzenlenen “Yer gösterme tutanağı”'na göre de, mağdurdan aldığı kese içerisinden çıktığını belirttiği tümü bozuk paralardan oluşan 38 .-TL 25 Krş'u olay yerine 1- 1,5 km mesafede bulunan, boş arsada bıraktığı yeri gösterip, suça konu paranın bulunmasını sağladığının anlaşılması karşısında; sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, O Yer Cumhuriyet Savcısının ve sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 06.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/63, Karar No: 2013/1452, Tarih: 11.03.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/63 E.  ,  2013/1452 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kooperatif genel kurul kararının mutlak butlanla batıl olduğunun tesbiti davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı, ortağı olduğu davalı kooperatifin ....01.2012 tarihinde genel kurul toplantısında alınan kararların 09.02.2012 tarihli ticaret sicil gazetesinde yayınlanarak geçerlilik kazandığını, toplantının toplantı nisabı aranmaksızın yapıldığını, alınan bazı kararlarla yönetim kurulu ve denetçilerin ibra edildiğini, bilançonun onaylandığını, kooperatif üyelerine ek aidat yükümlülüğü getirildiğini, bu kararların tasfiye amacının dışında olup kooperatif üyelerinin .../...'ü toplantı nisabı ile toplanılan genel kurul toplantısında alınması gerektiğini, dava konusu toplantının bu nisaba uyulmayarak ... üye ile toplanılan genel kurulda alındığından mutlak butlan ile batıl olduğunu ileri sürerek, ....01.2012 tarihli genel kurul toplantısında alınan yönetim kurulu, denetçinin ibrası ve bilançonun onaylanmasına ilişkin ... numaralı, ek aidat yükümlülüğü getirilmesine ilişkin ... numaralı, tüketici kredisinin onaylanmasına ilişkin ... numaralı kararların mutlak butlanla batıl olduğunun tesbitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın bir aylık hak düşürücü süre içinde açılmadığını,ayrıca davalı kooperatif tasfiye halinde olduğundan toplantı nisabı aranmaksızın toplanılıp kararların oyçokluğu ile alındığını savunarak,davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; genel kurul kararlarına karşı toplantı tarihinden itibaren bir ay içinde dava açılması gerektiği, bu sürenin hakdüşürücü nitelikte olduğu, davacı vekilinin ....01.2012 tarihli toplantıya katıldığı, ancak davayı bir aylık hakdüşürücü sürenin geçmesinden sonra açtığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı temyiz etmiştir.

Dava, genel kurul kararının batıl olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; genel kurul kararlarına karşı toplantı tarihinden itibaren bir ay içinde dava açılması gerektiği, bu sürenin hakdüşürücü nitelikte olduğu, davacı vekilinin ....01.2012 tarihli toplantıya katıldığı, ancak davayı bir aylık hakdüşürücü sürenin geçmesinden sonra açtığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı temyiz etmiştir.

Dava, genel kurul kararının batıl olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

6100 sayılı HMK'nın .... maddesi "Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez" hükmünü düzenlemiştir. Somut olayda, davacı tarafça davalı kooperatifin ....01.2012 tarihli genel kurul toplantısında alınan kararların yoklukla malul olduğu iddiasıyla dava açılmış olduğundan, mahkemece davalı kooperatifin anasözleşmesi getirtilerek,dava konusu genel kurul kararlarının mutlak butlanla batıl olup olmadığı yönünde değerlendirme yapılması ve genel kurul kararlarının mutlak butlanla batıl olması halinde iptal davası açılmasındaki bir aylık hakdüşürücü sürenin aranmadığı hususunun dikkate alınması gerekirken, kooperatif genel kurul kararlarının iptalini düzenleyen 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu'nun 53.maddesi uyarınca değerlendirme yapılıp hakdüşürücü süre yönünden davanın reddi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere ....03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12471, Karar No: 2013/1535, Tarih: 29.01.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/12471 E.  ,  2013/1535 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu Malına Zarar Verme, Tehdit, Geçe Vakti Nitelikli Hırsızlık, Kasten Yangın Çıkarma

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sanıklar hakkında tehdit suçundan verilen beraat kararına yönelik temyiz incelemesinde;

Tehdit, bir kimsenin başkasını, kendisinin veya yakınının hayatına, vücut veya cinsel dokunulmazlığına yönelik bir saldırı gerçekleştireceğini veya malvarlığı itibarıyla büyük bir zarara uğratacağını veya sair bir kötülük edeceğini bildirmesidir. Bu suçta fail, ağır ve haksız bir zarara uğratılacağını mağdura bildirmektedir. Gerçekleşmesi failin iradesine bağlı olan ve gelecekte vuku bulacak bir kötülüğün, gerçekleşecek gibi gösterilmesidir. Tehdit mağdurun karar verme ve serbest hareket etme özgürlüğünü kısıtlamalı iç huzurunu bozmalı ve onu endişeye düşürmelidir. Mağdura yapılan tehdidin, onun iç huzurunu bozmaya, onda korku ve endişe yaratmaya elverişli olması gerekir. Failin tehdit fiilini bilerek ve isteyerek işlemesi, verileceği söylenen zararın haksız olması yeterlidir. Fiilde korkutuculuk, ürkütücülük, ciddiyet yoksa tehdit kastının varlığından bahsedilemez. Mağdur haksız bir zarara uğrayacağı endişesine kapılmamışsa, korkutuculuk oluşmamıştır. Tehdit suçunun, bahsedilen yasal unsurlarının gerçekleşip gerçekleşmediği olaysal olarak değerlendirilmeli, fail ile mağdurun içinde bulundukları ortam, söylenen sözler, söylenme nedeni ve söylendiği koşullar nazara alınmalıdır.

Sanıkların, Dice Üniversitesi Ziraat Fakültesinde yardımcı doçent olan mağdur ...'in yanına gelerek "burada bizim ... Köyü sakinleri haricinde başka kimseleri çalıştıramazsınız, şayet çalıştırırsanız, yapmış olduğunuz yerleri tahrip eder, yakar, yıkarız" dediklerinin iddia olunduğu somut olayda;

Mağdur ...'in, kovuşturma aşamasında sanıklardan şikayetçi olmadığını beyan ederek katılma talebinde bulunmadığı, tehdit suçundan doğrudan doğruya zarar görmeyen şikayetçi Dicle Üniversitesi Rektörlüğünün ise kamu davasına katılma hakkı bulunmadığı ve usulsüz verilmesinden dolayı hukuken geçersiz olan katılma kararının hükmü temyiz etme yetkisi vermeyeceğinden mevcut temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’un 317.maddesi uyarınca REDDİNE,

2-Sanıklar hakkında kamu malına zarar verme, gece vakti nitelikli hırsızlık ve kasten yangın çıkarma suçlarından verilen beraat kararına yönelik temyiz incelemesinde;

2-Sanıklar hakkında kamu malına zarar verme, gece vakti nitelikli hırsızlık ve kasten yangın çıkarma suçlarından verilen beraat kararına yönelik temyiz incelemesinde;

Mala zarar verme suçu, başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanılış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır.Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanıkların, Dicle Üniversitesi Ziraat Fakültesinde fidan dikiminde çalıştırılmamaları nedeniyle gece vakti traktörlerle bağ alanına girip tahrip ettikleri, dikilen kazıkları söktükleri, kırdıkları, bir kısmını aldıkları, ... katında bulunan labaratuvarın penceresinden içi benzin dolu şişeler atarak yaktıklarının iddia olunduğu somut olayda; sanıkların atılı suçları işlemediklerine dair aşamalarda değişmeyen, istikrarlı ve birbirini tamamlayan savunmaları, olaya ilişkin görgüye dayalı bilgisi olan tanık olmaması, parmak izi elde edilememesi ve olay yerinden alınan lastik izleri ile şüpheli traktörlere ait lastikler arasında irtibat sağlanamaması karşısında, sanıkların atılı suçları işlediklerine dair soyut iddialardan başka mahkumiyetlerine yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin ve somut deliller elde edilemediği anlaşılmakla, sanıkların beraatlerine ilişkin kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekillerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 29/01/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2139, Karar No: 2020/10652, Tarih: 15.04.2020

**5. Ceza Dairesi         2020/2139 E.  ,  2020/10652 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanıklar ... ve ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesiyle Kırşehir Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanıkların üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Kırşehir Ağır Ceza Mahkemesinin 06/02/2020 gün ve 2020/34 E. 2020/25 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 15/04/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.