muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/8571, Karar No: 2023/1320, Tarih: 08.05.2023

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili; kararının eksik incelemeye dayalı verildiğini, raporun davaya konu rahatsızlık konusuyla hiç bir ilgisi bulunmayan Adli Tıp Uzmanı öğretim üyesi doktordan alınmasının usulsüz olduğunu, raporlarda ameliyat konusu yerle rahatsızlığın bulunduğu yerin farklı olduğu ve illiyet bağı bulunmadığı belirtilmiş ise de davalılar tarafından yapılan ameliyat ve uygulanan tedavinin rahatsızlığın bulunduğu yerden farklı bir noktada hatalı şekilde yapılmış olmasının da muhtemel olduğunu, yapılan operasyonun gerçek rahatsızlık ya da asıl rahatsızlık noktası dışında başka bir noktada yapılması nedeniyle tedavinin eksik ya da yanlış yapılmış olabileceğini, davalı doktor ve hastanenin baştan beri yanlış ya da eksik teşhis koymuş olabileceğini, bu sebeple şu anki rahatsızlığın bulunduğu kısımda her hangi bir ameliyat yapılmamış olmasının mümkün olduğunu, bu durumda ameliyatın yapıldığı yer ile devam eden rahatsızlık arasında elbette illiyet bağı bulunmayacağını, davalı doktorun ameliyat sonrası davacıyı oyalayarak yeniden ameliyat ve tedavi şansını da ortadan kaldırarak kusurlu davrandığını ileri sürerek, kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; taraflarca ileri sürülen delillerin toplanarak usulüne uygun şekilde değerlendirildiği, delillerin değerlendirilmesinin dosya kapsamına uygun bulunduğu, davalı hastanede davacının tedavisini yürüten davalı hekimin uygulamalarının tıp biliminin genel kabul görmüş ilke ve kurallarına uygun olduğunun ve davacının ağrıları ile ameliyat arasında illiyet bağının kurulamadığının benimsenen ATK raporu ve Mahkemece akademisyen hekimlerden oluşturulan bilirkişi kurulundan alınan raporla tespit edildiği gerekçesiyle, davacının başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf dilekçesinde bildirdiği sebepleri tekrar ederek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, tedavi hizmetini üstlenen doktor ve hastanenin kusuru nedeniyle oluşan zararın tazmini istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.Vekâlet sözleşmesi, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun (6098 sayılı Kanun) 502 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir.

2. 6098 sayılı Kanun'un 506 ncı maddesi "Vekil, vekâlet borcunu bizzat ifa etmekle yükümlüdür. Ancak vekile yetki verildiği veya durumun zorunlu ya da teamülün mümkün kıldığı hâllerde vekil, işi başkasına yaptırabilir.

Vekil üstlendiği iş ve hizmetleri, vekâlet verenin haklı menfaatlerini gözeterek, sadakat ve özenle yürütmekle yükümlüdür.

2. İlgili Hukuk

1.Vekâlet sözleşmesi, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun (6098 sayılı Kanun) 502 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir.

2. 6098 sayılı Kanun'un 506 ncı maddesi "Vekil, vekâlet borcunu bizzat ifa etmekle yükümlüdür. Ancak vekile yetki verildiği veya durumun zorunlu ya da teamülün mümkün kıldığı hâllerde vekil, işi başkasına yaptırabilir.

Vekil üstlendiği iş ve hizmetleri, vekâlet verenin haklı menfaatlerini gözeterek, sadakat ve özenle yürütmekle yükümlüdür.

Vekilin özen borcundan doğan sorumluluğunun belirlenmesinde, benzer alanda iş ve hizmetleri üstlenen basiretli bir vekilin göstermesi gereken davranış esas alınır.

" düzenlemesini içerir

3. Doktor ve hastanenin meslek alanı içinde olan bütün kusurları hafif de olsa sorumluluğun unsuru olarak kabul edilmelidir. Vekil, hastanın zarar görmemesi için, mesleki tüm şartları yerine getirmek, hastanın durumunu tıbbi açıdan zamanında ve gecikmeksizin saptayıp, somut durumunun gerektirdiği önlemleri eksiksiz bir şekilde almak, uygun tedaviyi de yine gecikmeden belirleyip uygulamak zorundadır. Asgari düzeyde dahi olsa bir tereddüt doğuran durumlarda, bu tereddütü ortadan kaldıracak araştırmaları yapmak ve bu arada da koruyucu tedbirleri almakla yükümlüdür. Çeşitli tedavi yöntemleri arasında bir seçim yapılırken, hastanın ve hastalığın özellikleri göz önünde tutulmak, onu risk altına sokacak tutum ve davranışlardan kaçınmak ve en emin yol seçilmek gerekir. Gerçekten de müvekkil (hasta) mesleki bir iş gören vekilden, tedavinin bütün aşamalarında titiz bir ihtimam ve dikkat beklemek hakkına sahiptir. Gereken özen görevini göstermeyen vekil, vekaleti gereği gibi ifa etmemiş sayılmalıdır.

3. Değerlendirme

1. Somut olayda; davacı, sağ omzundaki ağrı nedeniyle başvurması neticesinde 18.11.2014 tarihinde davalı hastane nezdinde davalı doktor tarafından gerçekleştirilen operasyon sonrasında iyileşmediğini, omzunu ve bu suretle sağ elini kullanamadığını, bunun davalı doktorun teşhis, operasyon yahut operasyon sonrası kontrollerdeki ihmalinden kaynaklandığını iddia etmiş, bu hususları bilirkişi raporlarına karşı itirazlarında da yinelemiştir.

2. İlk derece Mahkemesince hükme esas alınan bilirkişi raporlarında, davalıların özen yükümlülüğünü ihlal etmedikleri ve ameliyat ile illiyet bağı bulunmadığı belirtilmiş ise de raporlar davacının itirazlarını karşılar yeterlilikte ve hüküm kurmaya elverişli açıklıkta değildir. Zira ATK ve sonrasında alınan bilirkişi heyeti raporunda davacının kolunda olduğunu iddia ettiği güçsüzlüğün var olup olmadığı ve sebebi tam olarak açıklanmadığı gibi, teşhisin doğru konulup konulmadığı, operasyonun gerektiği şekilde yapılıp yapılmadığı ve operasyon sonrası dönemde kontrollerin usulünce gerçekleştirilip gerçekleşmediği, ameliyat öncesi ve sonrası bir dönemde davalıların ihmali olup olmadığı açıklanmamıştır.

3. Buna göre İlk Derece Mahkemesince üniversitelerde görevli akademik kariyere sahip önceki bilirkişilerden farklı ortopedi ve travmotoloji alanında uzman iki bilirkişi ile Nöroloji alanında uzman bilirkişiden oluşturulacak bilirkişi heyetinden, konulan teşhis, bu teşhise yönelik yapılan işlemler ve yerindeliği ile davacının mevcut durumu hakkında ayrıntılı ve açıklayıcı, denetime elverişli, davacının itirazlarını karşılar nitelikte rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı davalının istinaf başvurularının esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının davacı yararına BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde temyiz edene iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

08.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2078, Karar No: 2021/2340, Tarih: 11.03.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/2078 E.  ,  2021/2340 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 3. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Çorum 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce (Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi Sıfatıyla) verilen 10.10.2019 tarih ve 2018/404 E- 2019/450 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin reddine dair Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi'nce verilen 31.03.2020 tarih ve 2019/1859 E- 2020/640 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacı şirketin faaliyet konusu ürün sınıflarını ifade eden "köfte", "pide", "döner" gibi ürünlerinde "BAY" ve "BY" asıl unsurlu tescilli markaları bulunduğunu, ibarelerin ilk kez davacı tarafından yaratılan fantezi kelime markaları olduğunu, davacı marka danışmanı olan firmanın itiraz yoluna başvurmayı ihmal etmesi sonucunda “Mertek Bay Pide” markasının itiraz edilemeden davalı adına tescil edildiğini, davacının seri markalarında kullanılan “bay” ibaresinin dava konusu markada da aynen kullanıldığını, markaların bütünü itibariyle bıraktığı genel izlenimin benzer ve işletmeler arasında ekonomik ve organik bağ bulunduğunun düşünülmesine neden olacağını, davacıya ait markanın tanınmışlığından yararlanarak haksız kazanç elde etmek amacıyla kötüniyetli tescil edildiğini ileri sürerek davalıya ait 2016/29424 sayılı “Mertek Bay Pide” markasının hükümsüz kılınmasını istemiştir.

Davalı vekili, davalının Çorum ilinde uzun yıllardır gıda sektöründe esnaflık yaptığını, soyismi ile ünlendiğini, davaya konu markanın da davalının soyisminden türetilerek 2016 tarihinde tescil edildiğini, eskiye dayalı markasal kullanımının mevcut olduğunu, davalı markasında asıl unsurun “Mertek” ibaresi olduğunu, taraf markaları arasında benzerlik bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacının değişik yemek türlerinden "bay" ismini marka olarak tescil ettirdiği, piyasada bu şekilde tanındığı, davalının tescil ettirmiş olduğu "Mertek Baypide" markasında "bay" ibaresinin söyleniş itibariyle "bay" sözcüğünün ön plana çıktığı bu nedenle davacıya ait markalara normal tüketici nezdinde bir iltibasın söz konusu olabileceği gerekçesiyle davanın kabulüne, davalı adına tescilli markanın tüm mal ve hizmetler yönünden hükümsüzlüğüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili istinaf etmiştir.

Samsun Bölge Adliye Mahkemesince tüm dosya kapsamına göre, davalı vekilinin istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı vekili istinaf etmiştir.

Samsun Bölge Adliye Mahkemesince tüm dosya kapsamına göre, davalı vekilinin istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 4,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 11.03.2021 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/455, Karar No: 2010/8990, Tarih: 21.09.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/455 E.  ,  2010/8990 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Kadıköy Asliye 2.Ticaret Mahkemesi’nce verilen 18.06.2008 tarih ve 2007/206-2008/372 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davacı vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 21.09.2010 gününde taraflar ve avukatları tebligata rağmen duruşmaya gelmediklerinden, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı ...’in diğer davalı şirketteki 1/2 hissesinin tamamının müvekkiline devre amacıyla noterden 16.10.2000 tarihli sözleşme düzenlendiğini, diğer ortak ...’ın devri kabul etmemesi nedeniyle anılan sözleşmenin uygulanamadığını ve tarafların mecburen devirden vazgeçtiklerini, ancak müvekkilinin 24.06.2005 tarihli ticaret sicil gazetesinde anılan devir sözleşmesinin 16.06.2005 tarihli ortaklar kurulu kararıyla kabul edilip tescil ve ilan edildiğini gördüğünü, bunun davalı ...’in vergi borçlarından kurtulması amacıyla yapıldığını, gerçekte ...’in 2000-2005 yılları arasında şirketteki faaliyetine devam ettiğini ileri sürerek, anılan devir sözleşmesinin geçersiz olduğunun tespitin, 5 yıl sonra devre onay veren ortaklar kurulu kararının iptalini ve müvekkilinin davalı şirket ortağı olmadığının tespitini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, dava konusu hisse devir sözleşmesinin geçerli olduğunu ve bizzat davacının oyalaması nedeniyle tescil ve ilan edilmediğini, 2005 yılı Haziran ayında şirketin vergi borcu dolayısıyla pasaportuna el konulunca Müvekkilinin de durumu öğrendiğini ve devir hususunun tescil ve ilan edildiğini, davacının devir tarihinden sonra şirket faaliyetlerine katıldığını, davanın hak düşürücü süresi içinde açılmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ..., 16.10.2000 tarihindeki devir işlemine muvafakatinin bulunduğunu, davacının da anılan tarih itibariyle ortak sıfatıyla hareket ettiğini, davanın haksız olduğunu bildirmiştir.

Davalı şirket temsilcisi savunmada bulunmamıştır.

Davalı ..., 16.10.2000 tarihindeki devir işlemine muvafakatinin bulunduğunu, davacının da anılan tarih itibariyle ortak sıfatıyla hareket ettiğini, davanın haksız olduğunu bildirmiştir.

Davalı şirket temsilcisi savunmada bulunmamıştır.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, dava konusu devir sözleşmesinin TTK’nun 520. maddesinde düzenlenen şekle uygun yapıldığı, bu hususun şirkete karşı hüküm ifade edilmesi için pay defterine kaydedilip ortakların 3/4’ünün devre muvafakatinin gerektiği, hisse devir tarihi itibariyle bu şartın tamamlanmadığı, dolayısıyla sadece noterden devir sözleşmesi yapılmasının geçersiz olduğu, sözleşme tarihinden beş yılsonra diğer ortaklarca devrin pay defterine kaydedilip tescil ve ilan edilmesinin MK’nun 2. maddesi uyarınca geçerli olmayacağı, ancak devir hususu tescil ve ilan edildiğinden davacının ticaret sicil memurluğunu da hasım göstermesi gerektiği, yine davacının ticaret siciline davalı şirket ortağı olarak kaydedilmiş bulunması nedeniyle geriye dönülerek hisse devrinin ve ortaklar kurulu kararının iptaline karar verilmesine imkan bulunmadığı gerekçesiyle davacının ticaret sicili kaydının iptali istemiyle ticaret sicil memurluğunu hasım göstermek suretiyle dava açmak hakkı saklı kalmak üzere davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, limited şirket hisse devir sözleşmesinin geçersiz olduğunun tespiti ile bu devre beş yıl sonra onay veren ortaklar kurulu kararının iptali istemlerine ilişkindir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, limited şirket hisse devir sözleşmesinin geçersiz olduğunun tespiti ile bu devre beş yıl sonra onay veren ortaklar kurulu kararının iptali istemlerine ilişkindir.

TTK.’nun 520. maddesinde pay devrinin limited şirket hakkında ancak şirkete bildirilmek ve pay defterine kaydedilmek şartı ile hüküm ifade edeceği, devir hususun pay defterine kaydedilebilmesi için de ortaklardan en az dörtte üçünün devre muvafakat etmesi ve bunların esas sermayenin en az dörtte üçüne sahip olması gerektiği kabul edilmiştir. Dava konusu olayda her ne kadar hisse devir sözleşmesi noterde düzenlenmiş ise de, devir tarihi itibariyle gerekli çoğunlukta ortakların devre muvafakatleri sağlanmamış ve devir pay defterine işlenmemiştir. Bu durumda yasanın açık ve emredici nitelikteki hükmü karşısında, TTK.’nun 520. maddesine uygun ve geçerli bir devrin varlığından söz edilemez. Devralan davacı da noterden yaptığı devir sözleşmesi dışında, yasanın aradığı diğer şartların yerine getirilmediğini görünce devrin gerçekleşmediğini düşünmekte haklıdır. Şirketin vergi borçlarının artmasından ve aradan beş yıl geçmesinden sonra devir için gerekli olan ortaklar kurulu kararının alınmasının ve devrin pay defterine kaydedilmesinin, MK.’nun 2. maddesinde belirtilen iyi niyet kuralına uygun bulunduğu kabul edilemez. Nitekim mahkeme de aynı gerekçelerle yapılan işlemleri geçersiz saymış ve davalı tarafça hüküm gerekçe yönünden temyiz edilmediğinden, gerekçenin anılan kısmı davacı yararına kesinleşmiştir. Esasen mahkemenin yapılan işlemlerin iyi niyet kuralına aykırı ve bu nedenle de geçersiz olduğuna dair saptamasında bir usulsüzlük de yoktur. Ancak devir hususunun tescil ve ilan edilmesinin gerekmesi nedeniyle ticaret sicil memurluğunun da davada hasım gösterilmesi ve bu yapılmadan açılan davanın reddinin gerektiği yönündeki mahkeme gerekçesi doğru değildir. Zira davacı tarafından işbu dava sonucunda alınacak kesinleşmiş ilamın ibrazı ile ticaret sicil memurluğu nezdinde infazı sağlanabilir. Bunun için ticaret sicil memurluğunun davada taraf olması gerekmez. Kaldı ki davacının ticaret sicil kayıtlarının düzeltilmesi yönünde bir talebi bulunmayıp, işin bu kısmına yönelik olarak infaz aşamasında çıkabilecek bir uyuşmazlığın ayrıca dava konusu yapılabileceği de tabiidir.

Bu durum karşısında mahkemece, davanın yukarıda açıklanan gerekçelerle kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde reddine karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulmasını gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, taraf vekilleri duruşmaya gelmediğinden vekalet ücreti takdirine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 21.09.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12275, Karar No: 2013/13005, Tarih: 21.06.2013

**11. Hukuk Dairesi         2011/12275 E.  ,  2013/13005 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Mersin 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 27/05/2011 tarih ve 2009/442-2011/197 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 21.06.2013 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Av....ile davalılardan Yelken Denizcilik Ve Tic. Ltd. Şti. ve ...n Denizcilik Hizmetleri Mümesillik Müşavirlik Ltd. Şti.... Protection Ve İndemnity Adına Türkiye Yerel Muhabiri vekili Av. Elif Kaçar dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile dava dışı Drecinvest şirketinin 1.519.931 kg soya fasulyesinin ithali konusunda anlaştıklarını, taşımanın davalılardan Yelken Denizcilik Ltd. Şti. tarafından gerçekleştirildiğini, davalılardan Anmar Int Forwarding şirketinin gemi acenteliği yaptığını, diğer davalının ise sigorta şirketi olan... Protection & Indemnity şirketinin Türkiye muhabiri olup, garanti mektubu ile söz konusu alacağı garanti altına aldığını davaya konu emtianın Ukrayna’nın Nikolayev limanından yüklenerek Mersin Limanı’na getirildiğini, boşaltma işlemlerinin tamamlanması sonucunda yapılan kantar tartısını uyarınca 113.871 kg eksiklik bulunduğunun belirlendiğini, buna ilişkin olarak eksik yük tutanağının düzenlendiğini ileri sürerek, söz konusu miktarın davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar Yelken Denizcilik Ltd. Şti. ve ...n Ltd. Şti. vekili, taşıma sözleşmesi ve konişmento uyarınca, uyuşmazlığın Londra’da tahkim yoluyla çözümlenmesinin gerektiğini, davacının yük sahibi olmadığını, tazminat talep hakkının bulunmadığını, müvekkillerinden ...n Ltd. Şti.’nin geminin sigortacısının muhabiri olduğunu, bu şirketin acentesi ya da temsilcisi olmadığını, davacıya garanti mektubu ile herhangi bir garanti verilmediğini, bu haliyle müvekkili ...n şirketinin pasif dava ehliyetinin bulunmadığını, ayrıca taşıyana eksiklik ile ilgili herhangi bir ihbar yapılmadığını, eksikliğin fire payı içerisinde olduğunu, fire payının %2 veya %3 civarında kabul edilmesi gerektiğini bildirerek, davanın reddini savunmuştur.

Diğer davalı davaya cevap vermemiş ve duruşmalara katılmamıştır.

Diğer davalı davaya cevap vermemiş ve duruşmalara katılmamıştır.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, konişmento hükümlerine göre davanın Türkiye’de görülebileceği ve mahkemenin görevli olduğu, yük miktarının yüklemede ve tahliyede draft survey yöntemiyle tespit edilmesinin gerektiği, kantar yolu ile tespit edilen eksiklik nedeniyle taşıyanın sorumlu tutulamayacağı, draft survey ile tespit edilen eksiklik miktarının 2.501 kg olduğu ve kabul edilen %1 fire oranının altında olduğu, eksikliğin taşıyan veya hizmetlilerinin kusurları dolayısıyla meydana geldiğinin ispat yükünün alıcıda olduğu, hasar ve eksiklik ihbarının zamanında yapılmadığından karine olarak taşıyanın sorumlu olmadığı, davalılardan Anmar Int Forwarding ve ...n şirketlerinin dava ehliyetlerinin olmadığı gerekçesiyle, Anmar Int Forwarding ve ...n şirketleri hakkında açılan davaların pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine, diğer davalı hakkında açılan davanın ise esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, taktir olunan 990,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılar Yelken Denizcilik ve Tic. Ltd. Şti. ve ...n Denizcilik Hizmetleri Mümesillik Müşavirlik Ltd. Şti.... Protection ve İndemnity adına Türkiye Yerel Muhabiri'ne verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 21.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.