muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/17641, Karar No: 2018/5896, Tarih: 02.05.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/17641 E.  ,  2018/5896 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı kadın tarafından; kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakaların miktarı yönünden, davalı-davacı erkek tarafından ise; kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Mahkemece "davalı-davacı erkeğin ortak hayatı tesisten kaçındığı, güven sarsıcı davranışlar sergilediği, annesi ve kızkardeşinin kadına yönelik küfürlü söz sarf ettikleri, buna karşılık kadın ve ablasının erkeğin annesine ve kızkardeşine küfür ettikleri ve ağır laflar söyledikleri" gerekçesiyle erkeğin ağır kusurlu olduğu kabul edilerek her iki boşanma davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına karar verilmiştir.

Yapılan yargılama ve toplanan delillerden; tarafların 01.07.2014 tarihinde evlendikleri, düğün merasiminin ise 22.02.2015 tarihinde yapıldığı, davalı-davacı erkeğin güven sarsıcı davranışları konusunda kadının bilgisi olmasına rağmen düğünün gerçekleştiği, düğün günü taraflar ve aileleri arasında düğünde takılan takılar sebebiyle bir takım olumsuz olayların yaşandığı,ancak buna rağmen tarafların balayına gittikleri bir süre sonra fiilen ayrıldıkları anlaşılmaktadır. Taraflar düğünden sonra birlikte balayına gittiklerine göre, tarafların bu tarihten önceki olayları karşılıklı olarak affettiklerinin en azından hoşgörü ile karşıladıklarının kabulü gerekir. Taraflarca affedilen veya hoş görülen olaylar boşanma davasında taraflara kusur olarak yüklenemez. Mahkemece taraflara kusur olarak yüklenen "güven sarsıcı davranış, küfürlü sözler ve ağır laflar" şeklindeki vakıalar düğün günü ve öncesinde yaşanan olaylar olup, az önce açıklandığı üzere taraflarca affedilmesi sebebiyle taraflara kusur olarak yüklenemez. Davalı-davacı erkeğin ortak hayatı tesisten kaçındığı da toplanan delillerle ispatlanamamıştır. Dinlenen tanıkların diğer olaylara ilişkin sözlerinin bir kısmı Türk Medeni Kanununun 166/1 maddesinde yer alan temelinden sarsılma durumunu kabule elverişli olmayan beyanlar olup, bir kısmı ise, sebep ve saiki açıklanmayan ve inandırıcı olmaktan uzak izahlardan ibarettir. Bu itibarla her iki boşanma davasının da reddi gerekirken delillerin takdirinde hataya düşülerek yetersiz gerekçe ile her iki davanın kabulü ile boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır. Ancak boşanma hükümleri taraflarca temyiz edilmediğinden bozma nedeni yapılmamış, yanlışlığa değinilmekle yetinilmiştir.

2- Taraflarm temyiz itirazlarına hasren yapılan incelemeye gelince;

2- Taraflarm temyiz itirazlarına hasren yapılan incelemeye gelince;

a)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle yoksulluk nafakasında, nafaka yükümlüsünün kusurunun aranmamasına (TMK m. 175) göre, davacı-davalı kadının tüm, davalı-davacı erkeğin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersiz bulunmuştur.

b)Maddi ve manevi tazminata (TMK m. 174/1-2) hükmedilebilmek için; tazminat yükümlüsünün kusurlu, talep eden eşin ise kusursuz veya diğerine göre daha az kusurlu olması gerekir. Yukarıda 1. bentte açıklandığı üzere boşanmaya neden olan olaylarda, taraflara kusur olarak yüklenebilecek bir davranışın varlığı ispatlanamamıştır. Hal böyle iken, davacı-davalı kadının maddi ve manevi tazminat isteklerinin reddine karar vermek gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2/b. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 2/a. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın Eda'ya yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna 143.50 TL temyiz başvuru harcı peşin yatırıldığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatıran ... geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 02.05.2018(Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2009/5037, Karar No: 2009/11585, Tarih: 15.10.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/5037 E.  ,  2009/11585 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıya ... marka traktör sattığını, 44.000 YTL.nin ödendiğini, bakiye satış bedeli 16.000 YTL. için Massey traktörün takas edileceğinin kararlaştırıldığını, takasa tabi traktörün davalı ile birlikte kardeşleri dava dışı ... ve ...’ın 1/3 hisse ile sahip olduklarını, davalı ve kardeşi ...’in hisselerini devir ettiklerini ancak kardeşi ...’ın 1/3 hissesinin devir edilmediğini ileri sürerek, 1/3 hisse karşılığı 5.333 YTL.nin tahsili için yapılan takibe itirazın iptali ile % 40 inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, kendisinin hissesini devir ettiğini, bu nedenle sorumluluğunun bulunmadığını savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı satım ilişkisine yönelik olarak müşteri olarak ... Yücel adının yazılı olduğu sözleşmeyi ibraz etmiş, davalı da, sözleşmedeki imzanın kendisine ait olmadığını, ancak davacıdan ... marka traktörü 74.000 YTL.na satın aldığını ve ödediği peşinat dışında kardeşleri ile hisseli olan Massey marka traktörün takas olarak davacının göstereceği şahsa devrinin verileceğinin kararlaştırıldığını, kendisinin ve ...’in devri verdiklerini, kardeşi ...’ın da hissesini devir ettiğini duyduğunu, karşılığında davacıdan para alıp almadığını bilmediğini açıklamıştır. Davacı da, takasa tabi traktörde hisse sahibi olan dava dışı ...’ın hissesinin kendisine devir edildiğini ancak devir bedelini ayrıca ...’a ödediğini açıklamıştır. Öyle olunca, davalının ediminde olan takasa tabi traktörün davacıya devir edilip edilmediğinin tesbiti açısından, dava dışı ...’a ait hissenin, anılan sözleşme uyarınca devir edilip edilmediği önem taşımaktadır. Bu nedenle, mahkemece dava dışı ...’a ait hissenin davacıya devir edilip edilmediği, bu devrin sözleşmenin gereği olarak mı yoksa devir karşılığında davacı tarafından ayrıca para verilip verilmediğinin araştırılması gerekir. Anılan hususlar araştırılmadan ve davacının ...’a ait hissenin devredildiğine ilişkin açıklaması gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 15.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6981, Karar No: 2013/28800, Tarih: 11.12.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/6981 E.  ,  2013/28800 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 22/6. ve CMK'nın 223/4-b. maddeleri gereğince ceza verilmesine yer olmadığına

Taksirle öldürme suçundan sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin hüküm, Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

CMK'nın 327. maddesinde ceza verilmesine yer olmadığına karar verilen kişinin sadece kendi kusurundan ileri gelen giderleri ödemeye mahkûm edileceği belirtilmekle; dosya içeriği itibariyle sanığın kusuru nedeniyle oluşan gider bulunmadığı anlaşıldığından, yargılama giderlerinin hazine üzerinde bırakılmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın 1997 doğumlu çocuğu ..., 1999 doğumlu... ve arkadaşı 1996 doğumlu ...'ın öğlen saatlerinde piknik yapmak ve gezmek amaçlı evlerinden ayrıldıkları, piknik yapıp gezerlerken ... isimli çocuğun kayalıkların arasında düşerek ayağını kırdığı, ...'nun yardım çağırmak üzere olay yerinden ayrıldığında 40 metre yükseklikteki kayalıklardan aşağı düşerek öldüğü olayda; ölenin yaşı, olay yerinin yayla olması da göz önünde bulundurulduğunda; ölenin annesi olan sanığın olayı öngörmesinin mümkün olmadığı, sanığa yüklenebilecek kusur bulunmadığı gözetilmeksizin sanığın beraati yerine yazılı şekilde ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 11.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5944, Karar No: 2012/670, Tarih: 18.01.2012

**7. Ceza Dairesi         2010/5944 E.  ,  2012/670 K.**

**"İçtihat Metni"**

5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'na aykırı davranmak suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonunda mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Tekirdağ 3.Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmesine dair Tekirdağ 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 29.12.2008 tarihli ve 2007/915 esas, 2008/808 sayılı kararını müteakip, Tekirdağ 3.Asliye Ceza Mahkemesinin 14.01.2010 tarihli ve 2009/210 esas, 2010/19 sayılı kararıyla mahkemenin görevsizliğine karar vermesi üzerine ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği ortak yüksek görevli mahkeme sıfatıyla TEKİRDAĞ 1.Ağır Ceza Mahkemesince; Tekirdağ 3.Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına dair verilen 05.03.2010 tarihli ve 2010/163 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 18.04.2010 gün ve 24888 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığının 10.05.2010 gün ve KYB. 2010-107551 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, 5846 sayılı Kanun kapsamındaki ceza davalarına ikiden fazla Asliye Ceza Mahkemesi olan yerlerde 3 nolu Asliye Ceza Mahkemesinin bakacağına ilişkin Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun 24.03.2005 tarih ve 188 sayılı kararı ve Tekirdağ 3.Asliye Ceza Mahkemesinin Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun 03.11.2008 tarihli ve 373 sayılı kararı ile faaliyete geçirilmiş olması karşısında, bu tarihten önce açılan davaların açıldıkları mahkemelerce sonuçlandırılmaları gerektiği yerleşik Yargıtay içtihatlarıyla kabul edilmiş bulunduğu cihetle, 21.11.2007 tarihinde açılan davanın Tekirdağ 1.Asliye Ceza Mahkemesince sonuçlandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesined isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının yazılı emre dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden Tekirdağ 1.Ağır Ceza Mahkemesinin 05.03.2010 tarihli ve 2010/163 D.iş sayılı kararının CMK.nun 309/4-a maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yapılmasına, 18.01.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8784, Karar No: 2013/10523, Tarih: 17.06.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/8784 E.  ,  2013/10523 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın kaldırılması ve tahliye

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira alacağının tahsili için haciz ve tahliye talepli olarak başlatılan icra takibine davalı borçlu tarafından yapılan itirazın kaldırılması ve kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece uyuşmazlık yargılamayı gerektirdiğinden bahisle davanın reddine karar verilmiş, karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalının müvekkiline ait taşınmazı 01.11.2010 başlangıç tarihli sözleşme ile kiraladığını, ancak Maliyeye ve Belediyeye müracaat etmediğinden kiracının talebi doğrultusunda 01.05.2012 başlangıç tarihli yeni bir kira sözleşmesi imzalandığını, bu yeni kira sözleşmesi yapıldığında davalının önceki kira sözleşmesi gereğince ödemesi gereken son aya ilişkin kira bedelini ödemediğini, bu nedenle ödemelerde kayma olduğunu 2012 Kasım, Aralık, Ocak ayları kira bedellerinin hiç ödenmediğini, 01.10.2010 tarihinden beri bankaya yatan dekontlardan da anlaşılacağı üzere takibe konu aylar kira parasının ödenmediğini belirterek itirazın kaldırılması ve kiralananın tahliyesini istemiştir. Davalı vekili ise; 01.11.2010 tarihli kira sözleşmesi yapılırken 5.000 TL peşin verildiğini, 01.11.2011 tarihinde aylık kira bedelinin 5.500 TL olduğunu ve 01.05.2012 tarihinde yeni bir kira sözleşmesi imzalandığını kira bedellerinin tam olarak ödendiğini belirterek istemin reddini savunmuştur.

Takibe dayanak yapılan ve karara esas alınan 01.05.2012 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesi konusunda bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmede aylık kira parasının 5500 TL olduğu ve her ayın 5'inde peşin olarak ödeneceği kararlaştırılmıştır. Davacı kira sözleşmesine dayanarak 19.12.2012 tarihinde başlattığı icra takibi ile 2012 Ekim, Kasım, Aralık ayları kira bedeli toplamı olan 16.500 TL'nin tahsilini istemiştir. Ödeme emri davalıya 31.12.2012 tarihinde tebliğ edilmesi üzerine davalı süresinde yaptığı itirazında borcu olmadığını beyan etmiştir. Davalı kiracılık ilişkisine ve kira bedeline itiraz etmediğinden taraflar arasındaki kiracılık ilişkisi ve kira bedeli kesinleşmiştir. Davalı tarafından dosyaya ibraz edilen ödeme belgelerinden 13.02.2012 tarihinde iki makbuzla ödemiş olduğu 5.500 TL bedelin Ocak ayı kirası, 19.03.2012 tarihinde ödenen 5.500 TL'nin Şubat ayı kirası, 30.04.2012 tarihinde yatırılan 5.500 TL'ninde Mart ayı kirası olarak belirtilmek suretiyle bankamatikden davacının iş bankası hesabına yatırıldığı bu tarihten sonra yatırılan kira bedellerinin ise ay belirtmeden yatırıldığı, ancak Mart ayından sonra

yapılan sıralamada 31.12.2012 tarihinde yatan 5.500 TL Ekim ay kirası, 23.01.2013 tarihinde yatan 2012 Kasım ayı kirası, 07.02.2013 tarihinde yatan 5.500 TL'nin ise Ocak ayı kira parası olduğu anlaşılmaktadır. Kira bedellerinin bu şekilde ödendiği davacının da kabulündedir. Bu durumda mahkemece işin esasının incelenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yargılamayı gerektirecek bir husus olmadığı halde yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428 ve İİK.nın 366.maddesi uyarınca kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 17.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4482, Karar No: 2015/9285, Tarih: 13.10.2015

**14. Ceza Dairesi         2015/4482 E.  ,  2015/9285 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

İlk derece mahkemesince verilip kısmen re'sen de temyiz tabi hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Tüm dosya kapsamından, hükme esas alınan... Üniversitesi Araştırma ve Uygulama Hastanesinde görevli adli tıp uzmanlarının katılımıyla düzenlenen 28.11.2014 gün ve 6038 sayılı raporunda, mağdurenin "şizzoaffektif bozukluk" tanılı akıl hastalığı olduğundan ruh bakımından kendisini savunamayacağı, beyanlarına itibar edilemeyeceği, açıkladığı rızanın geçerli olamayacağı, olay sırasında dışa yansıyan şekilde belirgin olarak ruhsal belirti vermediği anlaşıldığından akıl hastalığının işin uzmanı olmayanlarca fark edilemeyebileceğinin bildirilmesi karşısında, mağdurenin dosya ile birlikte Adli Tıp Kurumuna sevk edilerek içinde psikiyatri uzmanı bulunan bir heyet tarafından suç tarihi itibariyle akıl hastası olup olmadığı, kendisine karşı işlenen eylemin ahlaki kötülüğünü idrak edip edemeyeceği, fiile karşı mukavemete muktedir olup olmadığı ve akıl hastalığı var ise bu hastalığının ruh ve beden bakımından kendisini savunmasına mani olacak mahiyet ve derecede bulunup bulunmadığı, akıl hastalığının hekim olmayanlarca anlaşılıp anlaşılamayacağı hususlarında rapor alındıktan sonra sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Sanıklar haklarında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan hüküm kurulurken kanun maddesinin 109/2 yerine, 109/1 olarak yazılması,

Sanık.... hakkında 13.10.2014 günü ve bu tarihten bir yıl öncesinde meydana gelen nitelikli cinsel saldırı eylemleri nedeniyle kamu davası açıldığı, mahkemece suç tarihinin teselsülün bittiği 13.10.2014 tarihi esas alınması gerekirken, 28.06.2014 tarihinden önce olduğu kabul edilerek uygulama yapılarak eksik ceza tayini,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, kısmen re'sen de temyize tabi hükümlerin sanık Hasan yönünden ceza miktarı itibariyle kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 13.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9069, Karar No: 2010/11417, Tarih: 20.09.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/9069 E.  ,  2010/11417 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Kamulaştırma Yasasının 4650 sayılı Yasayla değişik 11.maddesinin birinci fıkrasının arazilere ilişkin (f) bendinde taşınmaz malın kamulaştırma (dava) tarihindeki mevkii ve şartlarına göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden değerinin belirleneceği öngörülmektedir. Bu yöntemle taşınmazın değerinin saptanmasında münavebeye alınacak ürünler yönünden sulu ya da kuru tarım arazisi niteliğinde olup olmaması önem taşır. Mahallinde yapılan keşif sırasında bu yönde herhangi bir tespit yapılmamış olduğu halde, bilirkişi kurulu raporunda gerekçe gösterilmeden sulu tarım arazilerindeki ürünler münavebeye alınarak değer biçilmiştir. Sulama kaynağının ne olduğu açıkça gösterilmeden (taşınmazın üzerindeki bir su kaynağından veya yakınındaki bir dereden sulanıp sulanmadığı), sulamanın taşınmazın tamamında ve her mevsim için fiilen yeterli olup olmadığı, dereden sulanıyorsa bu suyun kendi doğal akışı ile mi yoksa özel bir pompalama yada başka bir sistemle mi taşınmaza ulaştığı, yeraltı suyundan hangi sistemle yararlanıldığı hususları ayrıntılı bir biçimde araştırma yapılarak belirlenmeden, pompajla sulama varsa bunun için yapılacak giderlerin de üretim masraflarına ilave edilmesi gerektiği düşünülmeden düzenlenen bilirkişi kurulu raporuna dayalı hüküm kurulması,

2-2942 sayılı Yasanın 4650 sayılı Yasayla değişik 15. maddesinin son fıkrası uyarınca bilirkişilerce yapılan değer tespitinde, idarece belgelerin mahkemeye verildiği gün (dava tarihi) esas tutulur. Buna göre tarım arazisi olan dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihindeki (2009 yılı) mevki ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirinin tespitinde, münavebeye alınacak ürünlerin 2009 yılına ait dekar başına ortalama verimi ve üretim giderleri ile kg. başına toptan satış fiyatlarının esas alınması gerekir. Kural böyle iken bilirkişilerce düzenlenen raporda İlçe Tarım Müdürlüğünce 2008 yılı veri listesindeki domates, biber, patlıcan, hıyar için en yüksek, buğday ve karpuzda ise dekar başına ortalamanın üstünde verim miktarı alınmak suretiyle taşınmazın net gelirinin dolayısıyla değerinin yükseltilmesi,

Doğru görülmemiştir

Doğru görülmemiştir

Mahkemece taşınmazın sulu yada kuru tarım arazisi niteliğinin açıkça ve denetime olanak verecek biçimde ve bir nolu bozmada değinilen hususlar doğrultusunda araştırılıp saptanması, bunun sonucunda taşınmazın fiilen sulandığının kesin olarak belirlenmesi, susuz olduğunun anlaşılması halinde kuru tarım arazilerinde münavebeye alınacak ürünlere ilişkin ortalama verilere göre değerlendirme yapılıp kapitalizasyon faizinin %6 oranında alınması, İlçe Tarım Müdürlüğünden 2009 yılına ilişkin (kuru-sulu ayrımı yapılarak) dekar başına ortalama verimi ve üretim giderleri ile kg. başına toptan satış fiyatlarını gösterir biçimde veri cetvelleri getirtilerek, ortalama değerleri esas alan ek rapor alınmalı ve oluşacak sonuca göre karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 20.09.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.