muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/22534, Karar No: 2015/21160, Tarih: 12.11.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/22534 E.  ,  2015/21160 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davacı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Taraflar cevaba cevap ve ikinci cevap dilekçeleri ile serbestçe ön inceleme aşamasında ise ancak karşı tarafın açık muvafakati ile iddia ve savulmalarını genişletebilir yahut değiştirebilir. Ön inceleme aşamasının tamamlanmasından sonra ise diğer tarafın açık muvafakati ve ıslah dışında iddia ve savunma genişletilemez yahut değiştirilemez (HMK md.141/1). Davalı kadın, 6.5.2015 tarihinde ön incelemeden ve bozmadan sonra yoksulluk nafakası talebinde bulunmuş, davacı tarafın açık bir muvafakati olmamıştır. Davalı kadının bu talebi iddianın genişletilmesi niteliğindedir. O halde, davalının yoksulluk nafakası talebi hakkında "karar verilmesine yer olmadığına" şeklinde karar verilecek yerde yazılı şekilde yoksulluk nafakasının kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 12.11.2015 (Prş.)

.....
Yargıtay — Esas No: 2019/6637, Karar No: 2020/1168, Tarih: 11.02.2020

**11. Ceza Dairesi         2019/6637 E.  ,  2020/1168 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Sanıklardan ... hakkında Pendik Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 2009/1496 srş. numaralı dosyası ile soruşturma yapıldığının belirtilmesi, sanık ... hakkında ise suça konu kredi kartını kullanma eylemiyle ilgili olarak Ankara 12. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2012/862 Esas-2013/285 Karar sayılı dosyasında TCK’nin 245/3 ve 43. maddeleri uyarınca cezalandırılmasına karar verildiği, kararın temyiz edilmeden kesinleştiğinin anlaşılması karşısında, temyize konu dosyada suça konu edilen “temel bankacılık hizmetleri sözleşmesi” ile nüfus cüzdanının anılan dosyalarda suça konu edilip edilmediği ve sanıklar hakkında mükerrer yargılama yapılıp yapılmadığının tespiti için Pendik Asliye Ceza Mahkemesi ve Ankara 12. Asliye Ceza Mahkemesi’nde açılan davaların getirtilip incelenerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

2- Kabule göre de;

a) Sanık ...’in tekerrüre esas sabıkası bulunmasına karşın hakkında TCK’nin 58. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

b) Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanıkların durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet savcısı ile sanıklar ... ve ...’in temyiz talepleri bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 11.02.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10772, Karar No: 2010/6997, Tarih: 10.06.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/10772 E.  ,  2010/6997 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve ... Haber Ajansı Basın ve Yay. AŞ aleyhine 14/12/2007 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 13/11/2008 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 10/06/2010 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Davacı İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanı olan ..., gazetecilerin soruları üzerine, davaya konu yazı ile ilgili iki konuda özetle, "Taksim Mescit camiinin fıçı görünümlü minaresinin bulunduğu yere daha uygun, abartısız ve belkide ahşap olmak üzere bir estetik minare yapılması konusunda çalışma yapıldığını" "Belediye'ye ait tesislerde alkollü içki servisi yapılmasına yönelik yasadan kaynaklanan kısıtlamalar vardır." demiştir.

Davalı köşe yazarı ise, diğer davalı gazetedeki köşe yazısında; "mescitlerde minare olmaz." "kamuya ait tesislerde alkollü içki servisinin yapılmasına yasadan kaynaklanan kısıtlamalar vardır, demek yeterli değildir. Yasanın adını söylemek gerekir." dedikten sonra davacı belediye başkanına hitaben "yalan söylemeyeceksin, yalancı duruma düşmeyeceksin, pinokyo olmayacaksın, sonra burnun uzar, dürüst olacaksın, mescitlere minare olmayacağını söyleyeceksin, mescitlerin minaresi olmaz, minareye kılıf uydurma, yalan söyleme, anladın mı ? Pinokyo ..." gibi sözleri kaleme almıştır.

Davalı yazar, sanki davacı "minaresi olmayan mescide minare yapacağız" yasal engel olmadığı halde, "Belediyeye ait tesislerde alkollü içki servisi yapılmasına yasal engel var" demiş gibi beyanları kabul ederek davacı ile ilgili yukarıda belirtilen sözleri sarfetmiştir.

Davacının basına yansıyan sözleri ile davalı yazarın öyle söylenmediği halde söylenmiş gibi senaryolaştırdığı gerçeğe aykırı beyanlar üzerinden değerlendirme yapıp davacıya hakaret edip, suçlaması eleştiri kabul edilemez. Davalı yazar adeta davacıya hakaret etmek ve onu suçlamak için davacının beyanlarına yanlış anlam vermek suretiyle kılıf uydurmuştur.

Davalı yazar, diğer davalı gazetede yayınlanan köşe yazısında açıkça davacıya hakaret edip, toplum önünde gerçeğe aykırı olarak onu suçlamak suretiyle davacının kişilik haklarına saldırıda bulunmuştur. Davanın reddi yerine davacı lehine uygun bir tazminata karar verilmesi düşüncesinde olduğumdan aksi yöndeki karar ve düşüncelere katılmıyorum. 10/06/2010
Yargıtay — Esas No: 2011/27684, Karar No: 2011/3120, Tarih: 20.10.2011

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/27684 E.  ,  2011/3120 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Önceki hükmün aynen infazına

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suç tarihi itibariyle 4616 ve 4758 sayılı Kanunların infaz aşamasında dikkate alınması mümkün görülmekle yapılan incelmede;

Hükümlünün müştekinin iş yerine gündüzleyin kimsenin olmadığı bir sırada muhkem olmayan kapıyı omuzlayıp kırarak içeri girmesi, içeriden faks, bilgisayar ve 2 adet daktilo çalması şeklindeki eylemlerinin 765 sayılı TCK'nın 491/4, 522 pek fahiş, 81/2., maddelerinde yazılı bulunan hısızlık suçunu oluşturmasına karşın, aynı eylemlerin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, maddesinde yazılı bulunan hırsızlık suçunun yanında aynı Kanunun 116/1-2, 151/1 maddelerinde yazılı bulunan iş yeri dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar vermek suçlarını da oluşturması suç tarihi itibariyle iş yeri dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar vermek suçlarının uzlaşma kapsamına giren suçlardan olduğu gibi ayrıca müştekiye ait eşyaların bir kısmının hükümlünün yer göstermesi neticesinde ele geçirilmiş olması nedeniyle müştekiye yönelik hırsızlık suçundan dolayı etkin pişmanlık hükümlerinin uygulama olanağının mevcut olması ve 5237 sayılı Kanunun daha lehe olma ihtimalinin mevcut olması karşısında; öncelikle hükümlünün etkin pişmanlık hükümlerinden yararlanmasına izin verip vermeyeceği müştekiden sorulup, işyeri dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar vermek suçlarından taraflara uzlaşma teklif edilerek sonucuna göre 5237 sayılı Kanun hükümlerinin blok halinde eyleme uygulanması sonucunda çıkan sonuçların daha önce 765 sayılı Kanun uyarınca hükmedilen ceza ile kıyaslanarak lehe olan kanunun buna göre belirlenmesi gerekirken, 765 sayılı Kanunun lehe olma nedeni denetime olanak verecek şekilde açıklanmadan yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, hükümlü müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 20.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13312, Karar No: 2014/23426, Tarih: 03.07.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/13312 E.  ,  2014/23426 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KAYSERİ 1. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 31/12/2013

NUMARASI : 2013/395-2013/901

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, hafta tatili ücreti, genel tatil ücreti ile fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş akdini emekli olması nedeniyle haklı olarak feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile fazla çalışma ücreti, genel tatil ücreti ve hafta tatili ücreti alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının talep ettiği tüm alacakların ödendiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece, bozmadan önce davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İş bu karar taraflarca temyiz edilmiş ve Dairemizin kararı ile bozulmuştur.

Yerel mahkeme bozma ilamına uymuştur. Bozmadan sonra yapılan yargılama sonucunda mahkemece, fazla çalışma ücreti talebinin kısmen kabulüne karar verilmiş, diğer talepler hakkında ise bu talepler bozma kapsamı dışında kaldığından bu talepler hakkında yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına dair karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Taraflar arasında bozmadan sonra, bozma konusu yapılmasa da bütün alacaklar (talepler) hakkında yeniden hüküm kurulmasının gerekip gerekmediği konusunda uyuşmazlık vardır.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 10/10/2012 tarih ve 2012/9-851 E – 2012/705 K sayılı kararında özetle, bozmadan sonra yapılan yargılama sonucunda verilecek kararlarda, bozma konusu yapılmasa da her bir taleple ilgili olarak yeniden ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiği belirtilmiştir.

Mahkemece bozma sonrası yapılan yargılama sonucunda, fazla çalışma ücreti talebinin kısmen kabulüne, diğer talepler hakkında ise bu talepler bozma kapsamı dışında kaldığından bu talepler hakkında yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına dair karar verilmişse de bu karar yukarıda özetlenen Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun kararına ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu'na uygun değildir.

Mahkemece,bozmadan sonra verilecek kararda bozma kapsamı dışında kalsın ya da kalmasın her bir taleple ilgili olarak yeniden olumlu veya olumsuz bir hüküm kurulmalıdır.

Kararın bu nedenle bir kez daha bozulması gerekmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 03/07/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2044, Karar No: 2019/5907, Tarih: 26.09.2019

**10. Ceza Dairesi         2019/2044 E.  ,  2019/5907 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme :... Asliye Ceza Mahkemesi

Hüküm : Beraat

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Olay tutanağı, suç konusu kenevirin sanığın kendi mülkiyetinde olan bahçesi içinde ele geçirilmiş olduğuna ilişkin fenni bilirkişi raporu, ele geçen kenevirin naylon örtü ile saklanıp gizlendiği ve insan eli ile dikilip bakımının yapıldığına ilişkin zirai bilirkişi raporu ve sanık... oğlu... ve eşinin suça konu kenevirin bulunduğu ev ve eklentilerinin kendi kullanımlarında olduğuna ilişkin kolluk beyanları birlikte değerlendirildiğinde, sanığa atılı suçun sübut bulduğu gözetilmeden, dosya kapsamına uygun olmayan gerekçe ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 26.09.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/13344, Karar No: 2020/4569, Tarih: 03.06.2020

**15. Ceza Dairesi         2017/13344 E.  ,  2020/4569 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK’nın 158/1-h, 52, 53, 54 maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın,...Yerli Ürün Ticareti ünvanlı gıda üretimi(Yağhane ve yağ dolumu) yapan işyerinin sahibi olduğu, suç tarihinde katılanın sahibi olduğu ... isimli firmaya suç konusu...markalı sızma zeytinyağlarını sattığı,...Gıda Tarım ve Hayvancılık İl Müdürlüğü yetkilileri tarafından katılana ait işyerinde satışa hazır vaziyette bulunan zeytinyağlarından alınan numune üzerinde yapılan analize göre...markalı sızma zeytinyağlarının ölçülen sterol kompozisyonu, UV özgül soğurma, yağ asitleri kompozisyonu, trans yağ asitleri, tohum yağları tespit değerleri bakımından Türk Gıda Kodeksi Zeytinyağı ve Prina Yağı Tebliğinde belirtilen standartlara aykırı olduğu saptanarak saf zeytinyağı olmadığı ve karışım olduğunun anlaşıldığı, satış yerinde yapılan izlenebilirlik kontrolü çerçevesinde...sızma zeytinyağı markasının sanığa ait işyerinde üretildiğinin belirlendiği, bu şekilde sanığın hileli hareketlerle katılanı aldatarak üzerine atılı suçu işlediği iddia edilen olayda; sanık savunması, katılan beyanı, bilirkişi raporu ile tüm dosya kapsamına göre, sanığın mahkumiyetine yönelik mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin 1, 2 ve 4. numaralı fıkralarıyla ilgili olarak Anayasa Mahkemesinin verdiği 08/10/2015 tarihli ve E. 2014/140, K. 2015/85 sayılı kısmi iptal kararı, 24/11/2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlayarak yürürlüğe girdiğinden koşulların oluşması halinde infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 03/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.Başkan
Yargıtay — Esas No: 2014/4320, Karar No: 2014/8036, Tarih: 25.09.2014

**20. Hukuk Dairesi         2014/4320 E.  ,  2014/8036 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalılar Hazine ve Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Çekişmeli taşınmazlara komşu 164 ada 1, 2 ve yoldan sonra gelen 48, 49, 50 ve 51 parsel sayılı taşınmazlara ilişkin kadastro tespit tutanak örnekleri ve dayanakları ile davalı olanlara ilişkin dava dosyalarının kesinleşenlere ait tapu kayıtlarının, tapu kayıtları mahkeme kararı sonucu oluşmuş ise ilgili dava dosyalarının,

2) Orman bilirkişi raporunda 1970 tarihli memleket haritasından söz edildiği halde 1988 ve 2002 tarihli hava fotoğrafları uygulandığı belirtilmiş, taşınmaz hava fotoğrafları üzerinde gösterilmemiştir. Bu nedenle, 1970 tarihli memleket haritasının elde edildiği hava fotoğrafları tesbit edilip bulunduğu yerden getirtilerek, dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek keşif sırasında uygulandığı bildirilen 1970 tarihli orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritası ve hava fotoğrafları (1/25000 ve 1/5000 ölçekli olarak ayrı ayrı) ölçeğinin kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de memleket haritası ve hava fotoğrafları ölçeğine bilgisayar ortamında ( veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte harita ve hava fotoğrafları üzerinde gösterir ve hava fotoğrafları özellikle stereoskopik alet ile üç boyutlu olarak incelemeye tâbi tutularak çekişmeli taşınmazın niteliği ve taşınmaz üzerinde neler gözüktüğünü belirtir, ayrıca memleket haritasındaki yeşil rengin neden kaynaklandığını açıklar şekilde müşterek imzalı, açıklamalı ve krokili ek rapor alınıp,

bu dosya arasına konulması; ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 25/09/2014 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23309, Karar No: 2013/1394, Tarih: 30.01.2013

**3. Hukuk Dairesi         2012/23309 E.  ,  2013/1394 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH ... MAHKEMESİ

Taraflar tacir olup, uyuşmazlık davacı kuruma ait enerji nakil hattından davalılarca enerji alınması nedeniyle doğan hat katılım payı ile işletme ve bakım giderlerinin tahsili istemine ilişkindir.

Davanın bu niteliğine göre inceleme görevi ... .... ... Dairesinindir. Bu itibarla dosyanın gerekli inceleme yapılmak üzere ... .... ... Dairesine gönderilmesine, 30.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/1868, Karar No: 2025/2735, Tarih: 17.03.2025

**9. Hukuk Dairesi         2025/1868 E.  ,  2025/2735 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 30. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/3456 E., 2024/4290 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 74. İş Mahkemesi

SAYISI : 2024/283 E., 2024/21 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı ... Bakanlığına (Bakanlık) bağlı Kütahya Ağız ve Diş Sağlığı Hastanesinde iş üstlenen dava dışı alt işverenler nezdinde çalışmaktayken 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (375 sayılı KHK) ile 02.04.2018 tarihinde sürekli işçi kadrosuna geçtiğini ve hâlen çalışmaya devam ettiğini, davacının Türkiye Sağlık ve Sosyal Hizmet İşçileri Sendikası üyesi olduğunu, taraflar arasındaki iş sözleşmesinin ücret kısmında ve sürekli kadroya geçişten önceki hizmet alım sözleşmelerinde davacının ücretinin brüt asgari ücretin yüzde fazlası üzerinden ödeneceği kararlaştırılmasına rağmen 01.01.2019 tarihi sonrasında bu kurala uyulmaksızın ücretlerin eksik ödendiğini ileri sürerek fark ücret, fark ikramiye ve fark ilave tediye alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; talep konusu alacakların zamanaşımına uğradığını, 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (696 sayılı KHK) kapsamında 02.04.2018 tarihinden itibaren sürekli işçi kadrosunda çalışmaya başlayan davacının 31.12.2018 tarihli ücreti korunarak üzerine %4 oranında zam yapıldığını, davacının ücretinin 2019 yılı asgari ücret seviyesine çekilerek

bu ücrete %4 oranında zam uygulanmadığından ücretin düşürülmesinin söz konusu olmadığını, davacının kadroya geçiş aşamasında imzaladığı sözleşmenin ücret kısmının boş bırakıldığını, asgari ücretin değişen oranlarda fazlasını alacağına dair bir hükme yer verilmediğini, davacının dava dilekçesinde talep etmiş olduğu alacağa hak kazanamayacağını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; taraflar arasında imzalanan belirsiz süreli iş sözleşmesinin 7. maddesinde ücret ve ödeme şeklinin düzenlendiği ve düzenlemede işçinin aylık brüt ücretinin asgari ücretin yüzde kaç fazlası olacağının belirtilmediği, tekrar yazılan müzekkerelerde de oran belirlenen sözleşmenin gönderilmediği, taraflarca da sunulan sözleşme olmadığı, davacının ücretinin asgari ücretin belli bir oranı seviyesinde tespit edilmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesince taraf delilleri toplanıp gerekli araştırma ve incelemenin yapıldığı, Kütahya İl Sağlık Müdürlüğü Kütahya Ağız ve Diş Sağlığı Hastanesi tarafından sunulan davacıyla imzalanan bireysel iş sözleşmesinde asgari ücretin belli bir oranda fazlasının ödeneceğine dair hüküm bulunmadığı, İlk Derece Mahkemesi tarafından yapılan yazışmalar neticesinde sözleşmenin 7. maddesinde ilgili kısmın boş bırakılarak bir oran kararlaştırılmadığının görüldüğü, davalı işverence davacının kadroya geçiş ücreti usulünce belirlendikten sonra toplu iş sözleşmesi zamlarının uygulandığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde;

1. Davacıya kadroya geçerken işveren tarafından iki tane belirsiz süreli iş sözleşmesi imzalatıldığını, bu sözleşmelerden birinde ücret maddesini belirleyen yüzde fazlası oranı boşken, diğerinde ücret asgari ücretin yüzde fazlasının oran kısmının dolu olarak belirlendiğini, dosyaya yüzde kısmı boş olan sözleşme sureti sunulduğunu, iki sözleşme aslının da dosyaya kazandırılarak inceleme yapılması gerektiğini,

2. Kaldı ki sözleşmedeki oran kısmı boş olsa dahi davacı ile aynı konumda olup kadroya geçen işçilere artış oranı uygulanarak ücret tespiti yapılırken davacıya yapılacak farklı muamelenin eşitlik ilkesine de aykırı olduğunu, zira davacı tarafından kadroya geçiş sürecinde imzalanan belirsiz süreli iş sözleşmesinde ve 375 sayılı KHK'nın geçici 23. maddesinde belirtildiği üzere aynı özlük hakları ile geçtiğinin açıkça ortada olduğunu,

3. Dosya içeriğinde bulunan ücret bordrolarında davacının aldığı ücretin asgari ücretin yüzde fazlası olduğunun açıkça belirtildiğini, belirsiz süreli iş sözleşmesinde açıkça ücretin yüzde fazlası ile ödeneceği belirtilmek suretiyle yüzde (%) simgesi konulduğunu, belirli bir miktarın rakamsal olarak ve mutlaka oransal olarak gösterilmesi gerektiği yönündeki bir yorumun hukukun ruhuna ve atıfta bulunma ve yorumlama statüsüne aykırı olacağını,

4. Davacının kadroya geçmeden önceki son ihale şartnamesi ve sözleşmesine göre asgari ücretin oransal fazlasını aldığından ve 696 sayılı KHK gereği ihale sözleşmeleri ile aldıkları tüm hakları ile birlikte geçiş yaptıklarından ve sonrasında da imzalanan bireysel sözleşmede de bu hakların ve tüm fer'îlerinin de korunarak aynı sistem üzerinden ücret ödeneceği yazıldığına göre davacının temel ücretinin her asgari ücret arttığında belirlenen asgari ücretin yüzde fazlası olacağını,

5. Davacının ücretinin düşürülmesine ilişkin bir rızasının bulunmadığını ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe