muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/2097, Karar No: 2006/5064, Tarih: 05.04.2006

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2006/2097 E.  ,  2006/5064 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istirdat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın açılmamış sayılmasına yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalı Tekirdağ Valiliğinin Oluru ile diğer davalı ... Genel Müdürlüğünden kiraladığı tesisi kullanmaya başladıklarını,5072 sayılı kanun uyarınca tahliyelerinin istendiğini,fazlaya ilişkin hakları saklı kalma kaydıyla kiralanan taşınmaza yaptıkları onarım ,bakım masrafları toplamı 3000.000.000 tl nin davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacının açtığı dava Marmara Ereğlisi Asliye Hukuk Mahkemesinin 19.7.2004 tarihli kararı ile yetki yönünden ret edilip Yetkili Tekirdağ Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş,davacı süresinde müracaat ederek dosya Tekirdağ Asliye Hukuk Hakimliğine gönderilmiş,Tekirdağ Asliye Hukuk Mahkemesince 10.1.2005 tarihli tensiple duruşma günü olarak 15.3.2005 günü belirlenmiş ve duruşma günü tebliği için davacıya tebligat çıkarılmış ise de, davetiyeye davacının soyadının yanlış yazıldığından tebligat bila tebliğ iade edilmiştir.Belirlenen 15.3.2005 günlü celsede, davacı hazır olmadığı ve davalı tarafın takip etmemesi üzerine dosya H.U.M.K 409 maddesi gereği işlemden kaldırılmıştır.Mahkemece de işlemden kaldırılma tarihinden itibaren 3 aylık süre geçtiğinden ve dosya yenilenmediğinden davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.Mahkemece tensiple belirlenen duruşma günü, yukarıda da açıklandığı üzere çıkartılan davetiyeye davacının soyadı yanlış yazıldığından bila tebliğ iade edilmiştir.

Böyle olunca davacının duruşma gününden haberdar olmadığı için duruşmaya katılamadığı anlaşılmaktadır. 409.maddenin uygulanabilmesi için her şeyden önce duruşma gününün davacıya usulüne uygun tebliğ edilmesi gerekir.Davacıya duruşma günü tebliğ edilmediğine göre, belirtilen günde haberi olmadığından, 409.maddede belirtilen şartlarda gerçekleşmediğinden davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi doğru değildir. Mahkemece davacıya usulüne uygun tebligat yapılarak ve taraf teşkili sağlanarak sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz olunan kararın BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 5.4.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/30269, Karar No: 2020/3401, Tarih: 25.02.2020

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2016/30269 E.  ,  2020/3401 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen karar, süresi içinde davalılar vekillerince temyiz edilmiş ve davalı ...vekilince duruşma talep edilmiş ise de; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369. maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin dosya üzerinden yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı Bakanlığa bağlı Hastane işyerinde aşçı olarak alt işveren şirketler nezdinde çalıştığını iş sözleşmesini fazla mesai ve ulusal bayram genel tatil alacaklarının ödenmemesi nedeniyle haklı nedenle feshettiğini ileri sürerek kıdem tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Bakanlık vekili, husumet itirazı ve zamanaşımı def’inde bulunarak davanın reddini talep etmiştir.

Davalı şirket vekili ise zamanaşımı def’inde bulunarak, davacının iş sözleşmesinin 31.01.2014 tarihinde feshedildiğini, kendilerinin ise Sun Yemek Oto Tem. Gıda San. ve Tic. A.Ş'nin ihaleyi 16.05.2014 tarihinde devir sözleşmesi ile asıl işveren muvafakati ile devraldıklarını, son işverenin kendi şirketleri olmadığını beyanla davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı ... Bakanlığının tüm, davalı Temaş Gıda San. ve Tic. A.Ş'nin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İş yeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İş yeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanunu'nun 6. maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, iş yerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı Kanunun üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

4857 sayılı Kanun'un 120. maddesi hükmüne göre, mülga 1475 sayılı İş Kanunu'nun 14. maddesi halen yürürlükte olduğundan, iş yeri devirlerinde kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından belirtilen madde hükmü uygulanmalıdır. Anılan maddeye göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde, işçinin kıdemi iş yeri veya iş yerlerindeki hizmet sözleşmeleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, iş yerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

4857 sayılı Kanun'un 6. maddesinde yazılı olan “hukukî işleme dayalı” ifadesi geniş şekilde değerlendirilmeli, yazılı, sözlü ve hatta zımnî bir anlaşmada yeterli görülmelidir.

İş yeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı şekilde iş yeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkânı vermez.

Bu açıklamalar ışığında, iş hukukunda iş yeri devrinin işçilik alacaklarına etkileri üzerinde ayrıca durulmalıdır. İş yeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. Mülga 1475 sayılı Kanun'un 14. maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Kanun'un 6. maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı iş yeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

Dosya içeriğine göre davacının son işvereni Sun Yemek Otomasyon Temizlik Gıda San. ve Tic. A.Ş. dir. Bu şirket ile davacı arasında yapılmış hizmet sözleşmesi mevcuttur. 2014/1 . ay bordrosunda da bu şirket kaşe ve imzası mevcuttur. Davalı şirket ile Sun Yemek şirketi arasında Eskişehir 1. Noterliği kanalıyla 16.05.2014 tarihli devir sözleşmesi yapılmış olup 17.05.2014 tarihinden itibaren sözleşmenin davalı şirkete devredildiği açıktır. Davacı 31.01.2014 tarihinde devirden 4,5 ay önce iş sözleşmesini feshettiğinden işyeri devri sonucu aynı işyeri sicil numarası ile devam edildiğinden hizmet cetvelinde son işverenin Temaş Gıda San. ve Tic. A.Ş gözükmesi nedeniyle davalı şirketin sorumlu tutulması isabetsiz olmuştur. Davacının bu şirkette fiili çalışması bulunmadığından Temaş şirketi hakkındaki davanın husumet yönünden reddi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalı Temaş Gıda San. ve Tic. A.Ş 'ye iadesine, 25.02.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9031, Karar No: 2012/362, Tarih: 23.01.2012

**17. Hukuk Dairesi         2011/9031 E.  ,  2012/362 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Nisbi harca tabi davalarda, hükmü temyiz eden davalının temyiz ilam harcının 1/4'nü peşin olarak yatırması gerekir. (10.5.1965 gün ve 1/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı) Temyiz eden davalı (alacaklı) vekilinin temyiz dilekçesinin süresinde temyiz defterine kaydının yapılmış bulunmasına rağmen, peşin temyiz harcını eksik yatırdığı anlaşılmaktadır. Bu durumda 25.1.1985 gün ve 5/1 sayılı İ.B.K gözönünde tutularak, davalı vekiline harcı ikmal etmesi için 6100 Sayılı H.M.K.nun geçici 3/2.maddesi delaletiyle, 1086 Sayılı HUMK.nun 434.maddesi gereğince önel verilmesi, süresi içinde harç yatırılmadığı takdirde kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilmesi, süresi içinde harç yatırıldığı takdirde;

İncelenmesine gerek görüldüğünden ve dosya içindeki fotokopiler temyiz incelemesine elverişli olmadığından;

1-) Pendik 2.İcra Müdürlüğünün 2009/1931, 2009/1932 ve 2009/2179 sayılı takip dosyalarının asıllarının,

2-) Ayrıca, mahkemenin 25.5.2011 tarih ve 2009/695 Esas, 2011/237 Karar sayılı olup, Dairenin 2011/7837-12931 E/K. sayılı dosyasındaki 26.12.2011 tarihli geri çevirme kararında (anılan geri çevirme kararının 1 nolu bendinde takip dosyalarının asıllarının gönderilmesi gereği belirtilmemiş ise de mevcut fotokopilerin denetime elverişli olmaması nedeniyle, takip dosyaları yönünden bu geri çevirme kararındaki (1) nolu bent dikkate alınarak) belirtildiği üzere;

a-) Davalı-K.Davacı ... tarafından açılan ve eldeki davadan tefrik edilerek ayrı bir esasa kaydedildiği anlaşılan, Tasarrufun İptaline yönelik dava dosyasının kayıtlardan belirlenerek ilgili dosyanın,

b-) Pendik 1.İcra Hukuk Mahkemesinin 2010/362 Esas, 2010/491 Esas, 2010/463 Esas, 2010/464 Esas, 2010/465 Esas ve 2009/997 Esas sayılı dosyalarının,

c-) Pendik 2.İcra Hukuk Mahkemesinin 2011/14 Esas ve 2010/614 Esas sayılı dosyalarının, asıllarının ya da eksiksiz, onaylı ve okunaklı birer suretlerinin,

d-) Davalı borçlu şirket ortakları ... ile ...'ın anne-baba ve kardeşlerini gösterir aile nüfus kayıt suretlerinin,

e-) Davacı 3.kişiye ait vukuatlı aile nüfus kayıt suretinin bulundukları yerden getirtilerek evraka eklenmesi, dosyalar arasındaki irtibat nedeniyle, mahkemenin 2009/695-2011/237 E/K., 2009/997-2011/295 E/K., ve 2009/708-2011/372 E/K. sayılı tüm dosyalarının birlikte temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23.1.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11805, Karar No: 2016/5804, Tarih: 02.06.2016

**15. Ceza Dairesi         2015/11805 E.  ,  2016/5804 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme

HÜKÜM : TCK' nın 152/1-a, 62, 53, 58 maddeleri gereğince mahkumiyet

Kamu malına zarar verme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık vasisi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın 14/03/2013 tarihinde hükümlü olduğu ...’ndan tedavi görmek amacıyla ... Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesi Acil Servis Bölümüne getirildiği, tedavi gördüğü sırada hemşireyle tartıştığı, tartışma sonrası adli servis yemekhanesinde bulunan bir adet plastik sandalye ve iki adet camı kırarak atılı suçu işlediğinin iddia edildiği olayda; kamu malına zarar verme suçunun oluştuğuna yönelik mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık vasisinin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 02/06/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3564, Karar No: 2021/1005, Tarih: 01.02.2021

**7. Ceza Dairesi         2018/3564 E.  ,  2021/1005 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Dosya içinde bulunan 27.02.2015 tarihli tutanakta; sanığın muavini olarak bulunduğu yolcu otobüsünde önleyici arama kararı ile yapılan aramada, otobüsün bagaj kısmında bagaj fişi düzenlenmemiş poşetler içerisinde toplam 70 karton kaçak sigara ele geçirildiği olayda; sanığın aşamalarda değişmeyen savunmasında; muavin olarak çalıştığı yolcu otobüsünden çocuğunun hastalığı nedeniyle ... ilçesinde indiğini, ...’ten tekrar sefere çıkan otobüse ... Otogar’ında bindiğini, ... ilçesinde yaşı küçük kardeşi ... ’un muavinlik yaptığını, sigaraları ...’in otobüse yerleştirmiş olabileceğini, kendisine ait olmadığını beyan ederek atılı suçlamayı kabul etmemesi karşısında; savunmada ismi geçen ... ile otobüs şoförlerinin ve gerekirse tutanak mümzilerinin tanık olarak dinlenilmek suretiyle, olayla ilgili bilgi ve görgüleri sorularak sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri yerine, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

1- Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi, yine aynı Yasanın 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla; 5237 sayılı TCK'nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,

2- Sanık hakkında suç tarihinde yürürlükte bulunan ve 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasanın 89. maddesiyle değişik 5607 sayılı Yasanın 3/18-son cümle delaletiyle anılan Yasanın 3/5. uyarınca temel ceza

belirlendikten sonra aynı Yasanın 3/10. madde ve fıkrası gereğince uygulama yapılması, yine aynı Yasanın 3/22. maddesinin de uygulama şartlarının oluşup oluşmadığının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, doğrudan 6545 sayılı Yasa ile değişik 5607 sayılı Yasanın 3/18. madde ve fıkrasından yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, sanık ...’un temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, 01.02.2021 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14004, Karar No: 2022/8184, Tarih: 02.06.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/14004 E.  ,  2022/8184 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki trafik kazası nedeniyle maddi tazminat davası üzerine Uyuşmazlık Hakem Heyetince yapılan yargılama sonucunda; başvurunun reddine dair verilen karara davacı vekili tarafından yapılan itiraz incelemesinde; İtiraz Hakem Heyetince davacı tarafın itirazının reddine dair verilen kararın süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili; 11/06/2017 tarihinde davalı ... şirketi nezdinde ... poliçesi ile sigortalı olan aracın arkasından ambulans gelmesi sebebi ile kırmızı ışıkta geçtiği sırada yan yoldan gelen diğer araç ile çarpışmasına bağlı gerçekleşen trafik kazasında müvekkilinin yaralandığını ve malul kaldığını iddia ederek, fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak toplam 41.000 TL maddi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini savunmuştur.

Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyetince, davanın reddine karar verilmiş; Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararına karşı davacı vekilince itiraz edilmesi üzerine itirazın reddine karar verilmiş; İtiraz Hakem Heyeti kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazası sonucu oluşan bedensel zarar nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

Haksız fiil sonucu çalışma gücü kaybının olduğu iddiası ve buna yönelik bir talebin bulunması halinde, zararın kapsamının belirlenmesi açısından maluliyetin varlığı ve oranının belirlenmesi gerekmektedir. Söz konusu belirlemenin ise Adli Tıp Kurumu veya Üniversite Hastanelerinin Adli Tıp Anabilim Dalı bölümleri gibi kuruluşların çalışma gücü kaybı olduğu iddia edilen kişide bulunan şikayetler dikkate alınarak oluşturulacak uzman doktor heyetinden, haksız fiilin gerçekleştiği tarihte yürürlükte olan mevzuat hükümleri dikkate alınarak yapılması gerekmektedir.

Dava şartları, davanın esası hakkındaki yargılamanın devamı için gerekli olan şartlar olup, davanın açılabilmesi için değil mahkemenin davanın esasına girebilmesi için aranan kamu düzeni ile ilgili zorunlu koşullardır. Bu nitelikleri gereği de eksiklik bulunması halinde tamamlanabilir olup olmadıklarına göre ve 6100 sayılı HMK'nın 114 ile 115. maddelerindeki düzenlemeler kapsamında ele alınmaları gerekir. Davanın esasına girilmesine engel olacak nitelikteki dava şartı eksiğinin giderilmesinin her zaman mümkün olduğu durumlarda, HMK'nın 115/2. maddesi gereği eksikliğin giderilmesi için kesin süre verilip sonucuna göre karar verilmelidir.Somut olayda hükme esas alınan Necmettin Erbakan Üniversitesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığı tarafından düzenlenen bila tarihli raporda davacının, travma sonrası stres bozukluğuna bağlı tüm vücut fonksiyon kaybı oranı % 30 olarak hesaplanmış, hakem heyetince ruhsal hastalıklar grubundaki hastalıkların 1 yıl sonra kontrolünün gerektiği, özür oranının belirtilere göre değil işlevsellik düzeyine göre verileceği düzenlemesi karşısında sunulan raporun bu unsurları taşımaması nedeni ile talebin reddine karar verilmiş; İtiraz Hakem Heyeti tarafından ise başvurandaki arzların ruhsal mahiyette olmasına rağmen heyette uzman ruh hastalıkları hekiminin bulunmaması, ruh hastalıklarının izleme ve takip süreci sonunda süreklilik arz edip etmediğinin tıbben tespiti ve değerlendirilmesi gerektiği gerekçesi ile itirazın reddine karar verilmiş olmakla beraber eksikliğin yukarıda açıklanan nedenlerle tamamlanabileceği anlaşılmıştır.

Bu durumda, davacının psikolojik tedavisine ilişkin tüm tedavi evrakları dosya arasına getirtildikten sonra muayenesi de yapılarak, kaza tarihinde yürürlükte bulunan “Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurul Raporları Hakkında Yönetmelik” hükümlerine göre, kazadan sonra oluştuğu belirtilen" travma sonrası stres bozukluğu" nedeniyle davacıda kalıcı maluliyet bulunup bulunmadığı, kaza ile illiyet bağının olup olmadığı, maluliyet oranına etki edip etmediği, belirtilen travma sonrası stres bozukluğunun süreklilik arz edip etmediği ve sürekli değilse ne kadar süre devam edeceği konusunda Adli Tıp Kurumu veya Üniversite Hastanelerinin Adli Tıp Anabilim Dalı bölümlerinden içerisinde psikiyatri uzmanı da bulunan bir heyetten açıklayıcı, denetime elverişli rapor alınıp sonucuna göre, karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 02/06/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4890, Karar No: 2015/21877, Tarih: 23.06.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/4890 E.  ,  2015/21877 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2014/387571

MAHKEMESİ : Ankara Batı 7. Asliye Ceza Mahkemesi (Sincan 2. Sulh Ceza Mahkemesi)

TARİHİ : 02/12/2013

NUMARASI : 2013/63 (E) ve 2013/38 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

22.10.2013 tarihli duruşmada bir sonraki duruşmanın 10.12.2013 tarihine bırakıldığı belirtilmiş olmasına rağmen, sanıklardan G.. S..'ın yakalanarak 16.11.2013 tarihinde, diğer sanık S.. Ö..'ün yakalanarak 02.12.2013 tarihinde savunmalarının alınıp, ertelenen duruşma günü beklenmeden hükmün, G.. S..'ın yokluğunda ve G.. S.. haberdar edilmeden 02.12.2013 tarihli resen açılan duruşmada verilmesi suretiyle sanık G.. S..'ın savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/22540, Karar No: 2019/5707, Tarih: 03.05.2019

**13. Hukuk Dairesi         2016/22540 E.  ,  2019/5707 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki sözleşmenin uyarlanması davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı bankadan ... Frangına endeksli konut kredisi kullandığını, süreç içerisinde kurun öngörülemeyecek biçimde değer kazandığını ve bu nedenle sözleşmeye katlanılmasının artık mümkün olmadığını ileri sürerek; sözleşmenin TL'ye uyarlanmasına, bu uyarlama ile birlikte geriye dönük yapmış olduğu fazla ödemelerin ... borcuna mahsup edilmesine ve kredinin kullanımı sırasında kendisinden haksız alınan masrafların iadesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, ... Frangındaki artışın beklenmeyen hal olduğu, uyarlama koşullarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından uyarlamaya ilişkin karara hasren temyiz edilmiştir.

Hukukumuzda sözleşmeye bağlılık ( ... ) ve sözleşme serbestliği ilkeleri kabul edilmiştir. Bu ilkelere göre, sözleşme yapıldığı andaki gibi aynen uygulanmalıdır. Eş söyleyişle, sözleşme koşulları borçlu için sonradan ağırlaşmış, edimler dengesi sonradan çıkan olaylar nedeni ile değişmiş olsa bile, borçlu sözleşmedeki edimini aynen ifa etmelidir. Ancak bu ilke özel hukukun diğer ilkeleriyle sınırlandırılmıştır. Sözleşme yapıldığında karşılıklı edimler arasında mevcut olan denge sonradan şartların olağanüstü değişmesiyle büyük ölçüde tarafların biri aleyhine katlanılamayacak derecede bozulabilir. İşte bu durumda sözleşmeye bağlılık ilkesine sıkı sıkıya bağlı kalmak adalet, hakkaniyet ve objektif hüsnüniyet kaidelerine aykırı bir durum yaratır hale gelir. Hukukta bu zıtlık ( ... -beklenmeyen hal şartı- sözleşmenin değişen şartlara uydurulması) ilkesi ile giderilmeye çalışılmaktadır. İşte bu bağlamda hakim, somut olayın verilerine göre alacaklı yararına borçlunun edimini yükseltmeye veya borçlu yararına onun tamamen veya kısmen edim yükümlülüğünden kurtulmasına karar verebilir ve müdahale ederek sözleşmeyi değişen koşullara uyarlar. Bununla birlikte her talep vukuunda sözleşmeyi değişen hal ve şartlara uydurmak mümkün değildir. Aksi halde özel hukuk sistemimizde geçerli olan "irade özgürlüğü","sözleşme serbestisi" ve "sözleşmeye bağlılık" ilkelerinden sapma tehlikesi ortaya çıkar. Sözleşmeye müdahale müessesesi istisnai, tali (ikinci derecede) yardımcı nitelikte olup, ancak uyarlama kurumunun şartlarının mevcudiyeti halinde anılan kurumun uygulanması gündeme gelebilecektir.