muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/10789, Karar No: 2012/14219, Tarih: 25.09.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/10789 E.  ,  2012/14219 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İzmir 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 25/06/2009 tarih ve 2007/506-2009/333 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 25/09/2012 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davalı vekili Av. .. dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirkete taşıma rizikolarına karşı sigortalı bulunan ham koyun derisi emteasının, davalıya ait SL Mariner isimli gemi ile gerçekleştirilen Birleşik Arap Emirlikleri Jebel Ali Dubai Limanı'ndan İzmir Limanı taşıması sırasında sıcaklık nedeniyle işlenemez hale geldiğini, bu olay dolayısıyla sigortalısına (34.000) TL ödeme yapıldığını ileri sürerek, anılan meblağın temerrüt faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, dava konusu hasarın davalı tarafından gerçekleştirilen taşımanın mutad süreden daha uzun sürmesi ve emteanın elverişli şartlarda taşınmamasından kaynaklandığı, hasar tespitinin geç yapılmış olmasının taşıyana TTK'nun 1066/son maddesindeki karineden yararlanma hakkını vermeyeceği, hasar miktarının (25.839,54) TL olduğu gerekçesiyle, davanın anılan meblağ üzerinden kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve somut uyuşmazlıkta davacının yasal süresinde ihbar yükümlülüğüne uymaması nedeniyle, TTK.’nun 1066/son maddesi uyarınca taşıyan lehine oluşan karinenin aksinin, diğer bir deyişle dava konusu derilerin davalının taşıması sırasında hasara uğradığı hususunun, oluşa uygun ve gerekçeli bilirkişi raporu ile kanıtlanmış bulunmasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.157,65 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 25/09/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24916, Karar No: 2012/22668, Tarih: 28.12.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/24916 E.  ,  2012/22668 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Memur olmayan kimsenin resmi belgede sahteciliği

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık müdafii yüzüne karşı verilen kararı süresinden sonra temyiz etmiş ise de, sanığın 03.04.2010 hakim havale tarihli dilekçesiyle süresi içinde temyiz talebinde bulunduğu anlaşıldığından mahkemenin 14.04.2010 tarihli temyiz isteminin reddine dair kararı kaldırılarak yapılan incelmede,

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü uyarınca; sanığa yüklenen “memur olmayan kimsenin resmi belgede sahteciliği” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen zamanaşımının 10.10.2004 suç tarihinden inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan CMUK 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı Yasanın 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddesi gereğince istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 28.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/14796, Karar No: 2018/9525, Tarih: 23.05.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/14796 E.  ,  2018/9525 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine, ancak;

1) Sanığın üzerine atılı TCK’nin 86/2. maddesinde düzenlenen kasten yaralama suçunun 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesine göre ve yasa değişikliğinden önce uzlaşma kapsamında kaldığı anlaşılmakla; sanık ile şikayetçi arasında 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma işlemi yapılması için dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesi, uzlaştırma girişiminin başarısızlıkla sonuçlanması halinde yargılamaya devamla hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

2) Şikayetçi ... hakkında Ankara Ceza İnfaz Kurumu Kampüs Devlet Hastanesi tarafından düzenlenen 29.06.2014 tarihli rapora göre, nazal fraktür ve burun kökünde “C” şeklinde 1,5 cm'lik kesi olduğu, KBB polikliniğine sevkinin uygun olduğu, şikayetçinin de cezaevi idaresine verdiği dilekçede burnunda kırık olduğun bahsettiği anlaşılmakla, şikayetçiye ait film, grafi ve tüm tedavi evrakları temin edilerek, burun kırığı olup olmadığı, varsa hayat fonksiyonlarını hangi derecede etkileyeceği hususunda rapor alınarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

3) Sanık hakkında TCK'nin 53. maddesi gereğince hak yoksunlukları uygulanırken, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas - 2015/85 Kararının gözetilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca ceza süresi yönünden kazanılmış hakkı saklı tutulmak suretiyle BOZULMASINA, 23.05.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1057, Karar No: 2019/7212, Tarih: 15.04.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/1057 E.  ,  2019/7212 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Karar verilmesine yer olmadığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık hakkında Ergani Asliye Ceza Mahkemesi’nin 13.07.2010 tarih ve 2010/135 E.-2010/213 K. sayılı ilamı ile hırsızlık suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair verilen kararın 14.09.2010 tarihinde kesinleşmesinden sonra denetim süresi içinde yeniden suç işlediği gerekçesiyle Ergani Asliye Ceza Mahkemesi’nin 21.11.2013 tarih ve 2012/455 E.-2013/545 K. sayılı ilamı ile ihbarda bulunulması üzerine yeniden esas kaydedilen dosyada yapılan yargılama sonucunda ihbarda bulunan mahkeme ilamının sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyanın Yargıtay’a gönderildiğinin anlaşılması nedeniyle; mahkemenin 24.12.2014 tarih 2014/122 E.-2014/488 K. sayılı kararı ile dava dosyasının esasının kapatılmasına ve yeniden karar verilmesine yer olmadığına ilişkin karar verildiği, bu kararın hüküm niteliğinde ve temyizi kabil olmadığı ancak itirazı kabil olduğu anlaşıldığından itirazın merciince incelenmesi için dosyanın mahalline İADESİNE, 15/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16297, Karar No: 2014/5750, Tarih: 27.03.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/16297 E.  ,  2014/5750 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanığın, tel örgü kazıklarını yerinden söküp, katılanın kavak ağacı diktiği arazisine soktuğu hayvanlarının, ağaçların dallarına zarar verdiği somut olayda; tanıklar ... ve ...'nin sanığın sürekli olarak hayvanlarını katılanın bahçesine soktuğunu gördüklerini, tel örgülerin zarar gördüğünü ancak kimin tel örgüleri yıktığını görmediklerini söylemeleri, ayrıca tanık ...'ün savcılıkta verdiği ifadesinde sanığın hayvanlarının katılana ait kavak fidanlarını yediğini gördüğünü beyan etmesi, yapılan keşif ve alınan bilirkişi raporları kapsam ile sanığın, hayvanlarını otlatması için katılanın kendisine izin verdiğine dair kısmi ikrarı karşısında mala zarar verme suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre,sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nın 152/1-c maddesi gereğince belirlenmiş olan 1 yıl hapis cezasından 5237 sayılı TCK'nın 43/1 maddesi gereğince 1/4 oranında arttırım yapılacağının belirtilmesi karşısında 1 yıl 3 ay hapis cezası yerine hesap hatası sonucu 1 yıl 4 ay hapis cezasına hükmedilmesi ve aynı Kanun’un 62. maddesi gereğince 1/6 indirim yapılarak sonuç cezanın 1 yıl 15 gün yerine 1 yıl 1 ay 10 gün olarak belirlenmesi suretiyle fazla cezaya hükmedilmesi,

5237 sayılı TCK'nın 152/1-c maddesi gereğince belirlenmiş olan 1 yıl hapis cezasından 5237 sayılı TCK'nın 43/1 maddesi gereğince 1/4 oranında arttırım yapılacağının belirtilmesi karşısında 1 yıl 3 ay hapis cezası yerine hesap hatası sonucu 1 yıl 4 ay hapis cezasına hükmedilmesi ve aynı Kanun’un 62. maddesi gereğince 1/6 indirim yapılarak sonuç cezanın 1 yıl 15 gün yerine 1 yıl 1 ay 10 gün olarak belirlenmesi suretiyle fazla cezaya hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, O yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322.maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümde yer alan "1 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına", “1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına” kısımlarının çıkartılıp, yerine sırasıyla "1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına", “ 1 yıl 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına” denilmek suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12298, Karar No: 2018/8254, Tarih: 17.09.2018

**12. Ceza Dairesi         2016/12298 E.  ,  2018/8254 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK‘nın 89/4, 53/6, 58/6-7 maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiin, sanığın kusurunun olmadığına, uygun olmayan yerde inmek isteyen yolcu sebebiyle dikkatinin dağıldığına, lehine olan kanun hükümlerinin uygulanmadığına, verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna dair temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 17.09.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/675, Karar No: 2025/1075, Tarih: 03.02.2025

**5. Hukuk Dairesi         2025/675 E.  ,  2025/1075 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/6 Esas, 2022/324 Karar

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Mahkeme kararının davacı vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir.

Adli yardım talebi temyiz yoluna başvuru sırasında istendiğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, davalı vekilinin adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

Adli yardım 6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebini içeren dilekçe ile ekindeki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; adli yardım talebinde bulunan davacının ödeme gücünden yoksun olduğuna ilişkin belge sunulmadığından adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığından, adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bu itibarla;

1. Hükmü veren Mahkeme tarafından 6100 sayılı Kanun’un 337 nci maddesi uyarınca;

a) Adli yardım talebinin reddine dair kararın, talebi reddedilen tarafa “6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 337 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tebliğinden itibaren bir hafta içinde mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edebileceği” şerhini içeren davetiye ile tebliğ edilmesi,

b) Adli yardım talebinde bulunan tarafın, ret kararına karşı itiraz etmesi hâlinde dosyanın itirazı incelemekle görevli Yargıtay 6. Hukuk Dairesine gönderilmek üzere Dairemize gönderilmesi,

2. Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 sayılı Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi uyarınca;

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

b)Temyiz harçlarının tamamlanmaması sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren bir hafta içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra,

Dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Belirtilen işlemin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Uludere 1. Asliye Hukuk Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

03.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6058, Karar No: 2017/2641, Tarih: 11.07.2017

**1. Ceza Dairesi         2016/6058 E.  ,  2017/2641 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme, İftira

HÜKÜM : TCK.nun 81, 29, 62, 53, 58. maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası,

b- İftiradan TCK.nun 268/1, 267/1, 269/1, 62, 53, 58. maddeleri uyarınca 2 ay hapis cezası.

TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafii, katılan vekili.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Sanık ...’in, iftira suçu yönünden kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’in, iftira suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, hükümde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık ... müdafiinin bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında, mahkemenin bu maddeyle yaptığı uygulamanın hukuka aykırı olduğu anlaşılmakta ise de;

Bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasında yer alan

5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün "Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK'nun 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine" şeklinde değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükmün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak ONANMASINA,

2- Sanık ...’in, maktul ...'e karşı kasten öldürme suçu yönünden yapılan incelemede;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; iki görgü tanığı bulunan olayda, bu tanıklardan Libya uyruklu Mostafa M. A. Muhammed'in duruşmadaki beyanında, olay gecesi arkadaşı olan maktulle yemek yemeye giderken, sanığın, yanında bir kadınla karşıdan gelmekte iken, kendilerine "bana niye bakıyorsun" dediğini, kendisinin "no problem" diyerek yollarına devam etmelerine rağmen, sanığın arkadan gelerek maktule bıçakla vurduğunu söylediği, sanığın ise savunmasında, yanında imam nikahlı eşi olduğunu söylediği Rusya uyruklu Laura Kekhursaevg ile birlikte yürüdükleri sırada, maktulün yanındaki bir kişi ile birlikte karşıdan gelirken, maktulün, yanındaki kadına laf attığını, bunun üzerine bıçağı rastgele salladığını ifade ettiği anlaşılmakla, sanığın savunmasının dinlenen tanık beyanıyla doğrulanmadığı, bu durumda, CMK.nun 210/1. maddesi uyarınca diğer tanık Laura Kekhursaevg'in duruşmada dinlenmesinde zorunluluk bulunduğu dikkate alınarak, tanık Laura Kekhursaevg'in adresinin makul süre araştırılarak ifadesinin tespiti yerine, duruşmada da okunmayan soruşturma aşamasındaki ifadesi ile yetinilerek eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeyen hükmün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak BOZULMASINA, 11/07/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10968, Karar No: 2014/2422, Tarih: 25.02.2014

**20. Hukuk Dairesi         2013/10968 E.  ,  2014/2422 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi vekili ve davalı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, Altıoluk Köyü 251 ada 24 ve 28 parsel sayılı 10941.71 ve 16074.31 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı adına tesbit edilmiştir.

Davacı ... Yönetimi, taşınmazların orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine, 24 parselin kadastro tesbitinin iptali ile kadastro bilirkişisi rapor ve krokisine (A) harfi ile işaretli 5618.40 m2 yüzölçümlü bölümün orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline, (B) harfi ile işaretli 5323.31 m2 yüzölçümlü bölüm ile 28 parselin tesbit gibi davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş, davacı ... Yönetimi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine hüküm, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 02/12/2010 tarih ve 2010/11892-14975 sayılı kararı ile bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma kararında özetle; " Mahkemece, eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında halen Çevre ve Orman Bakanlığı ( Orman ve Su İşleri Bakanlığı) ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman orman yüksek mühendisleri arasından seçilecek bir orman mühendisi ve bir fen elemanı ve ziraat mühendisi aracılığıyla yeniden yapılacak keşifte, çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 sayılı kanunlar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 sayılı Kanunun 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 sayılı Kanunun 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, bitki örtüsü, ağaçların cinsi, yaşı, sayısı kapalılık oluşturup oluşturulmadığı, baskın özelliğinin ne olduğu ve çevresi incelenmeli; keşifte, hâkim gözetiminde, taşınmazın dört yönden renkli fotoğrafları çektirilip, onaylanarak dosyaya eklenmeli; fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulanacak kesinleşmemiş tahdit haritası ile irtibatlı, taşınmazın konumunu gösteren orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri ayrı renklerle işaretli ve bilirkişilerin onayını taşıyan, duraksamaya yer vermeyecek nitelikte kroki düzenlettirilmeli, meşe ağacı

- 2 -

2013/10968 - 2014/2422