muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1201, Karar No: 2021/195, Tarih: 04.05.2021

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire çoğunluğuyla ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; bir kişinin ölümü ve birden fazla kişinin yaralanması ile neticelenen olayda, sanığın kusurunun bulunup bulunmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

21.08.2013 tarihli trafik kazası tespit tutanağına göre; ...’un 21.08.2013 tarihinde saat 15.58 sıralarında sevk ve idaresindeki ... plakalı otomobili ile Kırıkkale ilinden Samsun ili istikametine doğru seyir hâlindeyken Samsun yolu üzerinde bulunan Petrol Ofisi önüne geldiği sırada aracının sol ön kısımlarıyla önünde aynı şeritte aynı istikamette seyreden sanık ...’ın idaresindeki... plaka sayılı çekiciye takılı ... plakalı yarı römorkun arka sağ kısmına çarpması neticesinde yaralamalı ve maddi hasarlı trafik kazasının meydana geldiği, kaza nedeniyle ...’un vefat ettiği; ölenin 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 56/1-c maddesinde sayılan “Önlerinde giden araçları güvenli ve yeterli bir mesafeden izlememek”, sanığın ise aynı Kanun’un 56/1-a maddesinde sayılan “Şerit izme ve değiştirme kurallarına uymamak” kuralını ihlal ettiği,

Kazanın, yerleşim yeri içerisinde, tek yönlü, bölünmüş, 3 şeritli, açık havada, gündüz vakti, 10.50 metre genişliğinde, asfalt kaplama, düz, eğimsiz yolda ve arkadan çarpma şeklinde gerçekleştiği, kaza yerindeki azami hız limitinin 50 km/saat olduğu,

Kaza tutanağının ekindeki krokiye göre; ölenin idaresindeki araca ait orta şerit üzerinden başlayıp sağ şeride yönelen ve çarpma noktasına kadar uzanan 5.2 metre fren izi, sanığın idaresindeki çekiciye ait orta şeridin sağında 410 cm lastik izi, sağ şerit üzerinde 1.3 metre kazıntı izinin bulunduğu,

21.08.2013 tarihli ölü muayene tutanağına göre; trafik kazası nedeniyle Kırıkkale Yüksek İhtisas Hastanesi’ne kaldırılan ...’un, trafik kazasına bağlı kafa travması, kafatası kemiği kırığı ile birlikte beyin doku harabiyeti sonucu hayatını kaybettiği,

İstanbul Adli Tıp Kurumu Başkanlığı 2. İhtisas Kurulunca düzenlenen 31.01.2014 tarihli rapora göre; katılan ...'un kaza nedeniyle sol elde ve nazal bölgede yumuşak doku lezyonlarına neden olan yaralanmasının, basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olduğu,

Kırıkkale Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesince düzenlenen 21.08.2013 tarihli rapora göre; 2010 doğumlu katılan ...’un herhangi bir lezyonunun bulunmadığı, 2011 doğumlu Alparslan Ziya Bulut’un yaralanmasının ise basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte olduğu,

Kırıkkale Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesince düzenlenen 21.08.2013 tarihli rapora göre; 2010 doğumlu katılan ...’un herhangi bir lezyonunun bulunmadığı, 2011 doğumlu Alparslan Ziya Bulut’un yaralanmasının ise basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte olduğu,

Mahkemece yapılan keşfe istinaden trafik bilirkişisi tarafından düzenlenen 30.10.2013 tarihli bilirkişi raporuna göre; kazanın, sanığın sevk ve idaresindeki tır çekicisi ve arkasına takılı dorse ile Kırıkkale istikametinden Samsun ili istikametine doğru seyir hâlinde iken Petrol Ofisi önüne geldiğinde yolun orta şeridinden sağ şeride geçmek istediği sırada aynı istikamette aracının hızını yol ve hava şartlarına uyduramayan ve aşırı hızlı olan ölenin, aracını durduramayarak sanığın dorsesine çarpması şeklinde gerçekleştiği, ölenin 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun arkadan çarpma ve diğer bir aracı izlerken güvenli bir mesafe bırakmamak kurallarını ihlâl etmesi nedeniyle 1. derecede; sanığın ise aynı Kanun’un 46. maddesinde sayılan “İki yönlü trafiğin kullanıldığı, dört ve ya daha fazla şeritli yollarda aksine bir işaret bulunmadıkça motosiklet, otomobil, kamyonet, otobüs dışındaki araçları kullananlar, geçme ve dönme dışında en sağ şeridi kullanmak zorundadırlar” ile Karayolları Trafik Yönetmeliği’nin 94. maddesinde belirtilen “Araçların durumunun elverdiği oranda gidiş yönüne göre yolun en sağından, yol çok şeritli ise trafik durumuna göre hızının gerektirdiği şeritte sürmek” ve aynı Yönetmelik'in 94/1. maddesinde belirtilen “Araçların cinsine ve hızına uygun olmayan şeritten gitmek” kurallarını ihlal ettiğinden 2. derecede kusurlu olduğu; takograf kartına göre sanığın hızının 76 km/saat olduğu,

Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesince düzenlenen 13.05.2014 tarihli rapora göre; gündüz vakti, meskûn mahalde, mahale ve trafik durumunun gerektirdiği şartlara uygun hızla seyretmeyen ölenin, sevk ve idaresindeki otomobil ile önünde aynı yönde yolu ortalar vaziyette seyreden sanığın sevk ve idaresindeki çekiciye tehlikeli bir şekilde yaklaşıp arkadan çarpmasıyla meydana gelen olayda, ölenin asli kusurlu; sanığın ise şerit izleme kuralına riayet etmeyip yolu ortalar vaziyette seyrettiği ve trafiği tehlikeye düşürdüğünden tali kusurlu olduğu,

Anlaşılmaktadır.

Katılan ...; ölen eşinin vali yardımcısı olarak Ardahan’a atanmış olması nedeniyle olay günü ölenin kullandığı araçla Ankara ilinden Ardahan iline gitmek için yola çıktıklarını, uyuduğu için kazanın nasıl meydana geldiğini görmediğini, sese uyandığını, uyandığında eşi olan ölenin kendisinde olmadığını, kaza neticesinde kendisinin ve araç içerisinde bulunan oğlu ...’un yaralandığını,

Anlaşılmaktadır.

Katılan ...; ölen eşinin vali yardımcısı olarak Ardahan’a atanmış olması nedeniyle olay günü ölenin kullandığı araçla Ankara ilinden Ardahan iline gitmek için yola çıktıklarını, uyuduğu için kazanın nasıl meydana geldiğini görmediğini, sese uyandığını, uyandığında eşi olan ölenin kendisinde olmadığını, kaza neticesinde kendisinin ve araç içerisinde bulunan oğlu ...’un yaralandığını,

Tanık ...; sevk ve idaresindeki aracıyla Ankara ilinden Sungurlu ilçesine doğru seyir hâlinde iken Balışeyh ilçesindeki ışıklı kavşağa geldiğinde kırmızı ışıkta durduğunu, yeşil ışıkta hareket ettiğini, sağ şeritte yaklaşık 70 km hızla seyrettiği sırada ölenin kullandığı aracın bölünmüş yolda, sol şeritten kendisini sollayarak ışıklarda durma yapmadan yeşil ışık yandığı için geçtiğini, ölenin kullandığı aracın kendi aracının önüne geçtikten kısa bir süre sonra ani bir hareketle aracını sağa kırdığını, akabinde dorseli aracın dorsesinin sağ arka tarafına çarptığını, daha sonra sanığın kullandığı aracın yavaşladığını bu esnada ölenin aynı yerden dorseye bir kez daha çarptığını, kazanın bu şekilde meydana geldiğini, yolun sağ şeridinden gittiği için olayı gördüğünü, ölenin kendi hızından en az 50 km daha fazla hızlı olduğunu, yolun en sağında bulunan emniyet şeridi ile birlikte 3 şeritli olduğunu, sanığın ise emniyet şeridinin de sayılması hâlinde orta şeritte seyrettiğini,

Beyan etmişlerdir.

Sanık ...; olay tarihinde Sulakyurt ilçesinden 71 FC 219 plakalı çekici ile Balışeyh ilçesine bıraktığı 71 EU 724 plakalı dorseyi alarak Yozgat ili Akdağmadeni ilçesine hızlı tren malzemesi götürmek için yola çıktığını, Sulakyurt Caddesi çıkışındaki ışıklı kavşakta yeşil ışık kendisine yandığında Ankara-Samsun karayolunun Çorum istikametine giriş yaptığını, yaklaşık 150-200 metre sonra aracını emniyet şeridine park edip yolda lazım olacak ihtiyaçlarını alarak tekrar araca binip yola çıktığını, emniyet şeridinde bir müddet gittikten sonra orta şeride geçtiğini, normal hızla seyir hâlindeyken arka taraftan çarpma sesi ile birlikte aracında sarsıntı ve titreme olduğunu hissettiğini, aynadan arka tarafı kontrol ettiğinde bir aracın arka tarafta olduğunu gördüğünü, arkadaki aracın kendi aracına çarptığını anladığını, aracını emniyet şeridine alıp park etmek istediğini ancak aracın büyük olması nedeniyle hemen yanaşamadığını ve anlık bir sürede arkadaki aracın kendi aracına tekrar çarparak yaya kaldırımına savrulduğunu, araçtan inerek ambulansı aradığını, 30 yıldır ağır vasıta aracı kullandığını ve hiç kazasının olmadığını savunmuştur.

Uyuşmazlık konusunda isabetli bir hukuki çözüme ulaşılması bakımından, öncelikle taksir ve unsurları üzerinde durulması gerekmektedir.

Uyuşmazlık konusunda isabetli bir hukuki çözüme ulaşılması bakımından, öncelikle taksir ve unsurları üzerinde durulması gerekmektedir.

5237 sayılı TCK'nın hazırlanmasında esas alınan suç teorisinde "Kanunda tanımlanmış haksızlık" olarak ifade edilen suç; kural olarak ancak kastla, kanunda açıkça gösterilen hâllerde ise taksirle de işlenebilir. İstisnai bir kusurluluk şekli olan taksirde, failin cezalandırılabilmesi için mutlaka kanunda açık bir düzenleme bulunması gerekmektedir.

TCK’nın 22/2. maddesinde taksir; “Dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla bir davranışın, suçun yasal tanımında belirtilen neticesi öngörülmeyerek gerçekleştirilmesidir.” şeklinde tanımlanmıştır. Toplumsal yaşamda belli faaliyetlerde bulunan kimselerin başkalarına zarar vermemek için birtakım önlemler alma ve bazı davranış kurallarına uyma zorunlulukları bulunmaktadır. Bu kurallar toplum olarak yaşama mecburiyetinden doğabileceği gibi, Devletin müdahalesiyle de ortaya çıkabilmektedir. Taksirli suç, bu kuralların ihlâl edilmesi sonucu belirmekte, fail; dikkatli, tedbirli ve öngörülü davranmamış olduğu için cezalandırılmaktadır. Bu bakımdan sorumluluğun nedeni, öngörebilme imkân ve ödevinin varlığına rağmen, sonuca iradi bir hareketle neden olmaktan kaynaklanmaktadır.

Ceza Genel Kurulunun birçok kararında vurgulandığı ve öğretide de benimsendiği üzere taksirli suçlarda ayrıca aranması gereken unsurlar;

1- Fiilin taksirle işlenebilen bir suç olması,

2- Hareketin iradi olması,

3- Sonucun istenmemesi,

4- Hareket ile sonuç arasında nedensellik bağının bulunması,

5- Sonucun öngörülebilir olmasına rağmen öngörülmemiş olması,

Şeklinde kabul edilmektedir.

Taksirli suçlarda da, gerek icrai hareketin gerekse ihmâli hareketin iradi olması ve meydana gelen neticenin öngörülebilir olması gerekmektedir. İradi bir davranış bulunmadığı takdirde taksirden bahsedilemeyeceği gibi, öngörülemeyecek bir sonucun gerçekleşmesi hâlinde de failin taksirli suçtan sorumluluğuna gidilemeyecektir.

Sonucun gerçekleşmesinde, mağdurun taksirli davranışının da etkisinin bulunması hâlinde, diğer taksirli davranış nedensellik bağını kesmediği sürece bu durum failin taksirli sorumluluğunu ortadan kaldırmayacağı gibi, taksirin niteliğini de değiştirmeyecektir. TCK’da kusurun derecelendirilmesi suretiyle herhangi bir ceza indirimi söz konusu olmadığından, bu hâl ancak temel cezanın tayininde dikkate alınabilecektir.

TCK'nın 22. maddesinin gerekçesinde; "...Taksirle işlenen suçlardan dolayı kusurluluk, bir değerlendirmeyle ancak olay hâkimi tarafından yapılabilir. Bu nedenle, taksirden dolayı kusurluluğun matematiksel olarak ifadesi mümkün değildir. Ancak, normatif değerlendirmeyle hâkim tarafından belirlenen kusurluluk göz önünde bulundurulmak suretiyle, suçun cezasında belli bir oranda indirim yapılabilir.

TCK'nın 22. maddesinin gerekçesinde; "...Taksirle işlenen suçlardan dolayı kusurluluk, bir değerlendirmeyle ancak olay hâkimi tarafından yapılabilir. Bu nedenle, taksirden dolayı kusurluluğun matematiksel olarak ifadesi mümkün değildir. Ancak, normatif değerlendirmeyle hâkim tarafından belirlenen kusurluluk göz önünde bulundurulmak suretiyle, suçun cezasında belli bir oranda indirim yapılabilir.

Taksir dolayısıyla kusurun belirlenmesi normatif bir değerlendirmeyle mümkün olmakla birlikte, somut olayda dikkat ve özen yükümlülüğünün ihlâl edilip edilmediğinin belirlenmesi açısından bilirkişi incelemesi yaptırılabilir. Örneğin ölümle sonuçlanan bir ameliyat sırasında hastaya yapılan tıbbi müdahalenin tekniğine uygun olarak yapılmış olup olmadığının belirlenmesi açısından bilirkişi incelemesine gerek bulunduğu muhakkaktır. Keza, ölüm veya yaralanma ile sonuçlanan bir trafik kazasında, sürücülerin trafik kurallarına uyup uymadıklarının, hangi trafik kuralının ne suretle ihlâl edildiğinin, trafiğe çıkarılan aracın teknik bakımdan herhangi bir arızasının olup olmadığının belirlenmesi açısından da bilirkişi incelemesi yapılabilir. Ancak, bu durumlarda, bilirkişinin yapacağı inceleme, işin tekniği ile sınırlı olmalıdır. Bunun dışında, bilirkişi tarafından münhasıran hâkimin yetkisinde bulunan kusurluluk konusunda herhangi bir değerlendirme yapılmamalıdır. Aksi yöndeki tutum, bilirkişilik görevinin sınırını aşmayı ve hâkimin yerine geçmeyi ifade eder..." şeklinde açıklamalara yer verilmiştir.

Buna göre; yargılamayı gerçekleştiren hâkimin, bilirkişilerin tespit ettikleri kusurun varlığı ya da yokluğu ve kusur oranları ile bağlı olmayıp, bilirkişilerin yapacakları teknik belirlemeler çerçevesinde failin kusurunun bulunup bulunmadığının, varsa kusurunun ne olduğunun ve bu kusurun cezanın belirlenmesinde ne derece etkin olacağının, her olayın özelliklerine göre ve kanuni gerekçelerle bizzat belirlemesi gerekmektedir. Bu kapsamda olayın gerçekleşme şeklini belirleme görevi de hâkime ait olup bilirkişi ancak bu hususta ortaya koyacağı teknik veriler ile hâkime yardımcı olabilecek ve tarafların taksirli davranışlarının ve kusur durumlarının nelerden ibaret olduğunu gösterecektir. Nitekim Ceza Genel Kurulunun 26.11.2013 tarihli ve 422-519 ve 25.03.2014 tarihli ve 9-138 sayılı kararları da aynı doğrultudadır.

Uyuşmazlığa konu olayın özellikleri dikkate alınarak, dördüncü bentte yer alan "hareket ile sonuç arasında nedensellik bağının bulunması" şartına da değinilmelidir.

Uyuşmazlığa konu olayın özellikleri dikkate alınarak, dördüncü bentte yer alan "hareket ile sonuç arasında nedensellik bağının bulunması" şartına da değinilmelidir.

Taksirli hareket ile meydana gelen netice arasında illiyet bağı bulunmaması hâlinde fail bu sonuçtan sorumlu tutulamayacaktır. Neticenin gerçekleşmesinde, mağdur veya başka bir kişinin taksirli davranışının da etkili olması durumunda, diğer taksirli davranış nedensellik bağını kesmediği sürece bu durum failin sorumluluğunu ortadan kaldırmayacağı gibi taksirin vasfını da değiştirmeyecektir. TCK'da taksirle işlenebilen suçlarda kusurun derecelendirilmesi suretiyle herhangi bir ceza indirimi söz konusu olmadığından, bu hâl ancak temel cezanın belirlenmesinde dikkate alınabilecektir.

Taksirle gerçekleştirilen bazı fiillerin kanunda suç olarak tanımlanıp cezai yaptırıma bağlanmasıyla, insanların gittikçe yoğunlaşan ve karmaşık hâle gelen toplum hayatı içerisinde daha dikkatli davranmalarının temini amaçlanmaktadır. Kanun ve ortak hayat tecrübelerinin sonucu olarak kendisine toplum tarafından yüklenen dikkat ve özen mükellefiyetini ihlâl eden ve bu hareketiyle öngörülebilir zararlı bir neticeye sebep olan kişinin taksirle işlenen suçlara ilişkin cezai sorumluluğu benimsenmiş, fakat taksirden söz edilebilmesi için failin hareketi ile meydana gelen zararlı netice arasında illiyet bağının varlığı aranmıştır. Diğer bir ifade ile tüm suçlarda olduğu gibi, taksirli suçlarda da fiil ile netice arasında nedensellik bağının bulunması cezalandırmanın şartını teşkil edecektir.

Bu aşamada, önce genel anlamda, sonrasında ise taksirli suçlar açısından nedensellik bağı üzerinde durulmasında fayda vardır.

"Neden" Türk Dil Kurumu Türkçe Sözlüğü'nde; "Bir olayı ya da durumu gerektiren, doğuran başka olay veya durum, sebep" biçiminde, "Neden olmak" ise; "Bir şeyin olmasına ya da ortaya çıkmasına yol açmak, sebep olmak" şeklinde tanımlanmaktadır. Buradan hareketle "Nedensellik" kavramı; "Neden-sonuç ilişkisi ya da sonuç ile bu sonuca neden olan olgu veya durum arasındaki bağlantı" olarak açıklanabilir.

TCK'nın hazırlanmasında esas alınan suç teorisinde nedensellik bağı, failin suçtan sorumlu tutulabilmesi için gerekli olan "maddi, manevi ve hukuka aykırılık" unsurlarından "maddi unsur" içerisinde yer almaktadır.

TCK'nın hazırlanmasında esas alınan suç teorisinde nedensellik bağı, failin suçtan sorumlu tutulabilmesi için gerekli olan "maddi, manevi ve hukuka aykırılık" unsurlarından "maddi unsur" içerisinde yer almaktadır.

Neticeli bütün suçlar bakımından araştırılması gerekli olan "Nedensellik bağı" ceza hukukunda bu kavramın mahiyeti gereği, suçun yasal tanımında neticeye yer verilmiş olması hâlinde failin fiili ile netice arasında sebep-sonuç ilişkisini kuran bağ anlamına gelmektedir. Failin yapmak veya yapmamak şeklinde gerçekleştirdiği eylemi neticesinde dış dünyada zarar ya da tehlikenin meydana gelmiş olması hâlinde nedensellik söz konusu olacaktır. Doğaldır ki, yapılan her hareket, dış dünyada bir veya birden fazla neticeye sebebiyet verebilir; ancak dış dünyada vuku bulan her sonuç değil, suçun kanuni tanımında belirtilmiş olan netice nazara alınacaktır. TCK'da nedensellik bağı ile ilgili olarak genel bir düzenlemeye yer verilmemiş olup konu öğreti ve uygulamaya bırakılmıştır. Öğretide nedensellik bağı çeşitli teorilerle açıklanmaktadır. Şartların eşitliği ya da doğal nedensellik teorisinde; netice birçok şartın bir bütün oluşturarak meydana gelmesiyle oluştuğundan ve bunlardan birinin olmaması neticenin gerçekleşmesini engelleyeceğinden, bu şartlardan birini gerçekleştiren failin eylemi ile gerçekleşen netice arasında nedensellik bağı vardır. Uygun sebep ya da kuralcı nedensellik teorisinde; hareket ile netice arasında nedensellik bağı bulunduğunun kabul edilebilmesi için, hareketin o neticeyi meydana getirmeye uygun olması gerekir. Objektif isnadiyet teorisinde ise; şart teorisi anlamında hareketinin verdiği netice, ancak hareketin suçun konusu üzerinde hukuken tasvip edilmeyen bir tehlike veya risk yaratması ve kendini tipik neticeye yansıtması hâlinde objektif olarak faile yükletilebilir (Mahmut Koca-İlhan Üzülmez, Türk Ceza Hukuku Genel Hükümler, Adalet Yayınevi, Ankara 2014, 7. Baskı, s. 123-131; Nur Centel-Hamide Zafer-Özlem Çakmut, Türk Ceza Hukukuna Giriş, Beta Yayınevi, İstanbul 2014, 8. Baskı, s. 256-268; M. Emin Artuk-Ahmet Gökçen-M. Emin Alşahin-Kerim Çakır, Ceza Hukuku Genel Hükümler, Adalet Yayınevi, 11. Baskı, Ankara, 2017, s. 279-286; Berrin Akbulut, Tıp Ceza Hukukunda Nedensellik Bağı, Tıp Ceza Hukukunun Güncel Sorunları Türk-Alman Tıp Hukuku Sempozyumu, Türkiye Barolar Birliği Yayınları, 2008, s. 222-234.) Bununla birlikte öğretide, objektif isnadiyet teorisinin nedensellik teorisi olmayıp, bir değerlendirme teorisi olduğu da ileri sürülmektedir (Veli Özer Özbek, Türk Ceza Kanunu İzmir Şerhi, Yeni Türk Ceza Kanununun Anlamı, Seçkin Yayınevi, Ankara 2006, 3. Baskı, s. 321).

Uyuşmazlığa konu somut olayın özellikleri itibarıyla objektif isnadiyet kavramına ayrıca yer verilmesi gerekmektedir. Günümüz modern ceza hukuku anlayışında nedensellik bağının belirlenmiş olması tek başına failin cezalandırılması için yeterli bulunmayıp, ayrıca gerçekleşen neticenin failin eseri olup olmadığının, diğer bir ifadeyle ortaya çıkan neticenin belli bir kişiye objektif olarak isnadının mümkün olup olmadığının tespit edilmesi de gerekir. Olayda öncelikle şart teorisine göre nedensellik bağı ortaya konulmalı, ardından gerçekleşen neticenin faile isnat edilip edilemeyeceği araştırılmalıdır. Eğer meydana gelen netice, üçüncü kişinin veya bir rastlantının eseri ise faile isnat edilemeyecektir. Bu nedenle netice, insanın hükmedebileceği alanın dışında kalıyorsa hukuken önemli olan bir tehlike ya da risk bulunmamaktadır. Hükmedilebilirlik, neticenin önemli derecede idare edilebilirliği anlamına gelmekte olup gerçekleştirilen fiil, hukuken önemli bir tehlike ya da risk oluştursa bile, olayın tamamen hayatın olağan akışının ve genel hayat tecrübelerinin dışarısında kalması nedeniyle beklenebilir değilse, netice faile yüklenemeyecektir. Kişinin nedensellik bağının üzerinde hâkimiyetinin bulunmaması objektif isnadiyetin yokluğu anlamına gelir. Objektif isnadiyetin varlığı için tipik neticenin fail tarafından oluşturulan risk nedeniyle meydana gelmesi gerekir. Neticenin, failin meydana getirdiği riskin dışında başka bir risk nedeniyle gerçekleşmesi hâlinde bu netice objektif olarak faile isnat edilemez. Ancak fiilin, suçun konusuna yönelik hukuken izin verilen riski aşan bir tehlike oluşturması ve neticenin bu fiil sonucunda meydana gelmesi durumunda objektif isnat edilebilirlik söz konusu olacak diğer bir deyişle fail tipe uygun neticeye sebebiyet veren hukuken önemli bir tehlike ya da risk oluşturmuş ise netice faile yüklenebilecektir. Gerçekleşen netice, failin hareketi ile tesadüfen birleşen başka sebeplerden meydana gelmişse, bu durumda neticenin faile isnat edilmesi söz konusu olmayacaktır. Bunun gibi sonradan işlenen fiilin daha önceden gerçekleştirilmiş fiilin neticeye ulaşmasını engellemesi hâlinde de önceki fiili gerçekleştiren faile neticenin isnat edilmesi mümkün bulunmayacaktır (Veli Özer Özbek-Koray Doğan-Pınar Bacaksız-İlker Tepe, Türk Ceza Hukuku Genel Hükümler, Seçkin Akademik ve Mesleki Yayınlar, Ankara 2017, 8. Baskı, s.225; Mahmut Koca-İlhan Üzülmez, Türk Ceza Hukuku Genel Hükümler, Adalet Yayınevi, Ankara 2014, 7. Baskı, s. 128-131; M. Emin Artuk-Ahmet Gökcen-M. Emin Alşahin-Kerim Çakır, Ceza Hukuku Genel Hükümler, Adalet Yayınevi, 11. Baskı, Ankara, 2017, s. 286-287; Berrin Akbulut, Türk Ceza Kanunu İle Kabahatler Kanununun Genel Hükümlerinin Yaptırım Hükümleri Dışında Karşılaştırmalı Olarak İncelenmesi, Adalaet Yayınevi, Ankara 2010, s

. Baskı, s.225; Mahmut Koca-İlhan Üzülmez, Türk Ceza Hukuku Genel Hükümler, Adalet Yayınevi, Ankara 2014, 7. Baskı, s. 128-131; M. Emin Artuk-Ahmet Gökcen-M. Emin Alşahin-Kerim Çakır, Ceza Hukuku Genel Hükümler, Adalet Yayınevi, 11. Baskı, Ankara, 2017, s. 286-287; Berrin Akbulut, Türk Ceza Kanunu İle Kabahatler Kanununun Genel Hükümlerinin Yaptırım Hükümleri Dışında Karşılaştırmalı Olarak İncelenmesi, Adalaet Yayınevi, Ankara 2010, s. 237; Nebahat Kayaer, Ceza Hukukunda Hekimin Tıbbi Müdahalesi Çerçevesinde İşlenen Taksirle Öldürme Suçu, Yayınlanmamış Doktora Tezi, Dokuz Eylül Üniversitesi Kamu Hukuku Anabilim Dalı, İzmir 2012, s. 111-112).