muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/1118, Karar No: 2013/10438, Tarih: 28.03.2013

Borçlar Kanunun 44 üncü maddesinde, “Mutazarrır olan taraf zarara razı olduğu yahut kendisinin fiili zararın ihdasına veya zararın tezayüdüne yardım ettiği ve zararı yapan şahsın hal ve mevkiini ağırlaştırdığı takdirde hakim, zarar ve ziyan miktarını tenkis yahut zarar ve ziyan hükmünden sarfınazar edebilir. Eğer zarar kasden veya ağır bir ihmal veya tedbirsizlikle yapılmamış olduğu ve tazmini de borçluyu müzayakaya maruz bıraktığı takdirde hakim, hakkaniyete tevfikan zarar ve ziyanı tenkis edebilir” şeklinde düzenlemeye yer verilmiş olmakla, Dairemiz anılan hüküm paralelinde günlük yüzde beş fazla ödemelerden indirime gitmektedir. İndirim oranının tespitinde gazetecinin fazla çalışma saatleriyle ilgili talepleri yönünden gecikilen süre, hesaplamaya konu olan asıl alacak tutarları ve günlük yüzde beş fazlasının belirlenen miktarı da gözetilmektedir.

5953 sayılı Kanunda bazı alacakların gününde ödenmemesi halinde günlük yüzde beş fazlasıyla ödenmesi gerektiği yönündeki düzenlemenin amacı, gazetecinin ücret ve diğer bazı işçilik alacaklarını güvence altına almak ve kitleleri doğru bilgilendirme gibi önemli bir görevi de olan gazeteciye belli bir oranda iş güvencesi sağlamaktır. Gerçekten gazetecinin emeğinin karşılığı olan hakları yeterince güvence altına alınmadığı taktirde, göreviyle ilgili konularda bağımsızlığı ve hatta tarafsızlığından söz edilemez. Bu nedenle yasakoyucu gazeteciler yönünden ücret ve bazı diğer hakları koruma çabası içine girmiştir. Düzenleme ile hedeflenen amaç, gazetecinin ücret ve diğer işçilik haklarının gününde ödenmesini sağlamaktır. İşverenin yasa hükmüne uyması durumunda günlük yüzde beş fazla ödeme bakımından bir yaptırım gündeme gelmez. Buna karşın ödemelerin gecikmesi halinde günlük yüzde beş fazla ödeme kuralı yıllık % 1825 oranına karşılık geldiğinden, kısa süre içinde önemli miktara ulaşabilmektedir. Söz konusu hüküm gazeteci yönünden de bir zenginleşme aracı olarak kullanılmamalıdır.

5953 sayılı Kanunda öngörülen bazı alacakların gününde ödenmemesi halinde günlük yüzde beş fazlasıyla ödeneceğine dair kuralın Anayasa’ya aykırılığı itiraz olarak ileri sürülmüştür. Anayasa Mahkemesinin 12.8.2008 gün ve 2005/28 E, 2008/122 K. sayılı kararında, ücret ve fazla çalışma ücretlerin gününde ödenmeme koşuluna bağlı olan söz konusu yaptırımın, kamuoyunu doğru bilgilendirme görevi olan gazetecileri işverene karşı koruma amacını taşıdığı ve gazetecilerin basın özgürlüğünün sağlanması noktasında önemli bir işlev gördüğü açıklanmış ve aykırılık istemi oybirliği ile reddedilmiştir.

Fazla saatlerde çalışma karşılığı olan asıl alacaklardan yapılan indirim oranında günlük yüzde beş fazla ödeme miktarlarının da indirilmesi gerektiği açıktır. Günlük yüzde beş fazla ödeme miktarları, gerçekleşen ve kabulü gereken asıl alacak miktarlarının gününde ödenmemesinden kaynaklanmış olmakla, günlük yüzde beş fazlasının da doğrudan hüküm altına alınan asıl alacak miktarlarına göre tespiti gerekir. Bundan başka yukarıda sözü edilen gerekçelerle günlük yüzde beş fazla ödeme tutarlarından oransal indirime gidilmelidir.

Ayrıca belirtmek gerekir ki, yüzde beş fazla ödeme tutarlarından yapılan indirim sonucu reddine karar verilen miktar bakımından davalının kendisini vekille temsil ettirmesi durumunda davalı yararına vekalet ücretine hükmedilmemelidir (Yargıtay 18.11. 2008 gün 2007/32530 E, 2008/31205 K.).

Yapılan incelemede davacının %5 fazla alacağından yapılan indirim yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda düşük olduğundan mahkemece daha yüksek oranda indirim yapılması gerekmektedir

Ayrıca günlük yüzde beş fazla ödeme hesaplamasında, belirlenen fazla çalışma ücreti alacağından takdiri indirim yapıldıktan sonra oransal indirim yapılması gerektiği de gözden kaçırılmamalıdır.

5. Basın İş Kanununda alacaklar için ayrı bir ödeme günü ve faiz çeşidi öngörülmediğinden hükmedilen alacaklara davalı daha önce temerrüde düşürülmediyse dava tarihinden itibaren yasal faiz uygulanması gerekmektedir.

6. Mahkemece hükmolunan alacaklardan yapılan indirim nedeniyle reddine karar verilen miktar bakımından, kendisini vekille temsil ettiren davalı yararına avukatlık ücretine hükmedilemeyeceği de dikkate alınmayarak yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 28.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/115, Karar No: 2023/1187, Tarih: 02.05.2023

**3. Hukuk Dairesi         2023/115 E.  ,  2023/1187 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

TARİHİ : 30.09.2022

SAYISI : 2022/1604 E., 2022/1416 K.

DAVA TARİHİ : 16.07.2020

KARAR : Davanın kabulü

TEMYİZ EDEN : Davalı Dicle EDAŞ vekili

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kızıltepe 1. Asliye Hukuk ( Tüketici) Mahkemesi

TARİHİ : 14.06.2021

SAYISI : 2020/273 E., 2021/573 K.

Taraflar arasındaki tespit ve muarazanın giderilmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar; mesken abonesi oldukları, davalı Dicle EDAŞ tarafından mevcut aboneliklerinin iptal edilip elektriğin kesilerek, jeneratör dağıtılıp elektrik enerjisi yerine mazot satılacağının duyurulduğunu, nitekim davalı Dicle EDAŞ tarafından köyün elektriğinin kesildiğini, elektriğin kesilmesiyle birlikte köyün içme suyu kuyusunun da yaklaşık iki ayı aşkın süredir çalışmadığını, pandemi sürecinde içecek suyu zor temin ettiklerini, mağdur olduklarını, kamu hizmeti yürütmekte olan davalı Dicle EDAŞ yasalara ve yönetmeliklere aykırı hareket ettiğini, hukuk dışı davranış sergilediğini, kötü niyetli olduğunu, diğer davalı TEİAŞ'ın ise kuruluş amacına aykırı hareket ederek, jeneratör sisteminin başarıya ulaşması için davalı şirketin talimatı ile elektrik kesintisini gerçekleştirdiğini ileri sürerek; bahse konu sisteminin ilgili mevzuata ve abonelik sözleşmesine aykırı olduğunun tespiti ile muarazanın giderilmesini talep etmişlerdir.

II. CEVAP

Davalı Dicle EDAŞ; yürürlükteki mevzuatta enerjinin ne şekilde sağlanacağı yönünde emredici bir düzenlemenin olmadığını, meskenlere monofaz üzerinden usulüne uygun şekilde enerji verdiğini, aboneliği olmayan köy içme suyu şebekelerine enerji verme zorunluluğunun bulunmadığını, borcu olan abonelere iyiniyetli olarak jeneratör yardımı ile enerji sağlamaya çalıştığını, jeneratörlerin yakıtlarının köylülerce karşılanacağı yönündeki iddianın asılsız olduğunu, jeneratörlerin yakıt, bakım ve her türlü masrafının tarafınca karşılanacağını, bölgedeki elektrik kesintilerinin sebebinin kaçak elektrik kullanımı olduğunu, bu sistem ile kaçak elektrik kullanımının engellenmek istendiğini, kaçak elektrik kullanımı nedeniyle çok büyük mali kayba uğradığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; 27.04.2021 tarihli bilirkişi raporu hükme esas alınarak, davacıların, davalı Dicle EDAŞ elektrik abonesi olduğu, davalı şirket tarafından üç faz ile verilen elektrik enerjisinin tek faza düşürülmesi suretiyle jeneratör ile enerji sağlamaya yönelik projenin uygulamaya konulmak istenildiği, jeneratör ile enerji üretiminin uzun süreli kullanıma uygun olmayıp, iletim sisteminden sağlanan enerjiye göre daha maliyetli olduğu, ilgili mevzuat uyarınca, davalı şirketin düşük maliyetle yüksek kalitede hizmet sunmakla yükümlü olup, elektrik dağıtımının sürekli ve kesintisiz olması gerektiği, jeneratör sisteminin ise belirtilen şartları sağlamadığı, borcunu ödemeyen abonenin elektriğini kesmek ya da kaçak elektrik kullanımını engellemek amacıyla uygulamaya konulmak istenilen söz konusu sistemin, mevzuata ve abonelik sözleşmesine açıkça aykırı olduğu, zira tarafların edimlerini ifa ederken dürüstlük ilkesine uygun hareket etmeleri gerektiği, borcu bulunan abonelerin bireysel olarak elektriklerinin kesilebileceği, kaçak elektrik kullanımına dair de yasal düzenlemelerin mevcut olduğu, diğer taraftan davalı TEİAŞ'a husumet yöneltilemeyeceği gerekçesiyle, davanın kabulüne, davalı Dicle EDAŞ tarafından jeneratör ile elektrik enerjisi dağıtımının ilgili yönetmelik ve abonelik sözleşmesi hükümlerine aykırı olduğunun tespitine, üç faz ile verilen elektrik enerjisinin tek faza düşürülmesi suretiyle oluşan muarazanın men'ine, davanın davalı TEİAŞ yönünden pasif husumet yokluğundan reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı Dicle EDAŞ vekili; ilgili mevzuatta dağıtım şirketlerinin enerjiyi ne şekilde sağlaması gerektiği yönünde emredici bir düzenlemenin bulunmadığını, elektriğin tamamen kesilmediğini, davalı şirket tarafından meskenlere monofaz üzerinden usulüne uygun bir şekilde enerji verildiğini, meskenlere trifaz ile enerji verilmesinin bilimsel ve teknik olarak mümkün olmadığını, davalı şirketin kaçak trafoya enerji verme gibi bir yükümlülüğünün de bulunmadığını, borçlu abonelere ise jeneratör yardımı ile enerji sağlanmak istenildiğini, bölgedeki kaçak elektrik kullanımının önlenmeye çalışıldığını, bilirkişi raporunun hükme esas alınamayacağını ileri sürerek; İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; elektrik dağıtım şirketi olan davalı tarafından elektrik enerjisinin trifazdan monofaza düşürülmesi suretiyle davacılara kısıtlı elektrik hizmeti verildiğinin sabit olduğu, oysa davalının ilgili yönetmelik ve abonelik sözleşmesi çerçevesinde elektrik enerjisini kesintisiz sağlamakla yükümlü olduğu, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesiyle, davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, muarazanın giderilmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 1 inci maddesine göre; "Bu kanunun amacı, elektriğin yeterli, kaliteli, sürekli, düşük maliyetli ve çevreyle uyumlu bir şekilde tüketicilerin kullanımına sunulması için, rekabet ortamında özel hukuk hükümlerine göre faaliyet gösteren, mali açıdan güçlü, istikrarlı ve şeffaf bir elektrik enerji piyasasının oluşturulması ve bu piyasada bağımsız bir düzenleme ve denetimin yapılmasının sağlanmasıdır."

2. 30.05.2018 tarihli ve 30436 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Elektrik Piyasası Tüketici Hizmetleri Yönetmeliği'nin "Tedarikçilerin yükümlülükleri " başlıklı 38 inci maddesine göre, tedarikçi şirket, elektrik kesintileri hariç anlaşma koşulları çerçevesinde taahhüt ettiği elektrik enerjisi ve/veya kapasiteyi kesintisiz olarak sağlamakla yükümlüdür.

3. 29.12.2020 tarihli ve 31349 (Mükerrer) sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Elektrik Piyasasında Dağıtım ve Perakende Satış Faaliyetlerine İlişkin Kalite Yönetmeliği'nin 5 inci maddesinde; "Dağıtım şirketi, dağıtım faaliyeti gösterdiği bölgede bulunan kullanıcılara sunduğu hizmetin kalitesinden sorumludur.",

4. Aynı Yönetmelik'in 6 ncı maddesinde; " Elektrik dağıtım faaliyetinin kalitesi;

a) Tedarik sürekliliği kalitesi,

b) Ticari kalite,

c) Teknik kalite

olmak üzere Kurum tarafından üç ana başlık altında izlenir."

7 nci maddesinde ise; "Tedarik sürekliliği kalitesi, dağıtım sistemi kullanıcılarına düşük maliyetle ve mümkün olan asgari kesinti süresi ve sıklığı ile elektrik enerjisi sunabilme kapasitesidir." hükmü getirilmiştir.

3. Değerlendirme

4. Aynı Yönetmelik'in 6 ncı maddesinde; " Elektrik dağıtım faaliyetinin kalitesi;

a) Tedarik sürekliliği kalitesi,

b) Ticari kalite,

c) Teknik kalite

olmak üzere Kurum tarafından üç ana başlık altında izlenir."

7 nci maddesinde ise; "Tedarik sürekliliği kalitesi, dağıtım sistemi kullanıcılarına düşük maliyetle ve mümkün olan asgari kesinti süresi ve sıklığı ile elektrik enerjisi sunabilme kapasitesidir." hükmü getirilmiştir.

3. Değerlendirme

1. Somut olayda; davacıların, davalı Dicle EDAŞ elektrik abonesi oldukları, aboneliğe konu yerleşim yeri olan köye elektrik dağıtım faaliyetinde bulunun davalı şirket tarafından, köye giden elektrik akımının trifazdan monofaza düşürülmesi suretiyle, jeneratör vasıtasıyla elektrik dağıtımının hayata geçirilmeye çalışıldığı, bu süreçte, bölgede uzun süreli elektrik kesintilerinin yaşandığı, bölge halkının su ihtiyacını karşıladığı sulama kuyusuna ait trafonun çalışmadığı sabit olup, bu husus davalının da kabulündedir.

2. Derece mahkemelerince hükme esas alınan, denetime elverişli bilirkişi raporunda da belirtildiği üzere; yukarıda açıklanan ilgili mevzuat uyarınca, kullanıcılarına düşük maliyetle, yüksek kalitede, kesintisiz elektrik enerjisi sunmakla yükümlü olan davalı şirket tarafından uygulamaya konulmak istenilen jeneratör ile enerji dağıtımının; uzun süreli elektrik dağıtımına uygun olmadığı, iletim şebekesinden sağlanan enerjiye göre daha maliyetli olduğu, bu durumda davalının ilgili mevzuata ve abonelik sözleşmesine aykırı davranış sergilediği anlaşılmakla davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz eden davalı Dicle EDAŞ'a yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

02.05.2023 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1884, Karar No: 2015/9628, Tarih: 09.03.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/1884 E.  ,  2015/9628 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, iş akdinin haklı veya geçerli bir neden olmaksızın feshedildiğini ileri sürerek, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davacının iş yerinin düzenini bozucu davranışlar sergilediğini, verilen talimatlara uymadığını ve bu konuda savunmalarının alınarak, iş akdinin geçerli nedene dayalı olarak feshedildiğini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne ve davacının işe iadesine karar verilmiştir.

Karar süresinde davalı tarafça temyiz edilmiştir.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 19.maddesi uyarınca aynı yasanın 18. maddesi kapsamında kalan işçinin iş sözleşmesinin geçerli nedenle feshetmek isteyen işveren, fesih bildirimini yazılı olarak yapmak ve fesih sebebini açık ve kesin bir şekilde belirtmek zorundadır. Yazılı fesih bildiriminin de, fesih sebebini açık ve kesin bir şekilde içermesi zorunludur.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 19’uncu maddesinde öngörülen yazılı şekil şartına uymamak feshi geçersiz kılar. Yazılı fesih bildiriminde, fesih açık ve kesin sebebinin gösterilmemesi, İş Kanunu’nun 20’nci maddesi anlamında feshin geçersizliği sonucunu doğurur.

İşverenin fesih iradesi açık ve kesin olarak ortaya konmalıdır. Kullanılan ifade o kadar açık ve seçik olmalı ki, işçi açısından, iş sözleşmesinin sona erdirildiği açıkça anlaşılır olmalıdır. Fesih bildiriminde, sözleşmeyi sona erdirme iradesi yanında ayrıca, sona erme zamanı da yeteri kadar açık ve yanlış anlaşılmaya sebebiyet vermeyecek şekilde ifade edilmiş olmalıdır.

Sadece fesih bildiriminin değil fesih sebeplerinin de yazılı olması ve işverence fesih bildirimi ile gerekçelerini kapsayacak şekilde altının imzalanması gerekir. İşveren, fesih bildiriminde gösterdiği fesih sebebi ile bağlıdır. İşe iade davasındaki savunmasında ilaveten başka bir sebep ileri süremeyeceği gibi bu sebepten farklı bir sebebe dayanamaz.

Somut olayda 02.04.2014 tarihli fesih bildiriminde, davacının iş akdinin geçerli nedene dayalı olarak sona erdirildiği savunulmuştur.

Sadece fesih bildiriminin değil fesih sebeplerinin de yazılı olması ve işverence fesih bildirimi ile gerekçelerini kapsayacak şekilde altının imzalanması gerekir. İşveren, fesih bildiriminde gösterdiği fesih sebebi ile bağlıdır. İşe iade davasındaki savunmasında ilaveten başka bir sebep ileri süremeyeceği gibi bu sebepten farklı bir sebebe dayanamaz.

Somut olayda 02.04.2014 tarihli fesih bildiriminde, davacının iş akdinin geçerli nedene dayalı olarak sona erdirildiği savunulmuştur.

Her ne kadar mahkemece; fesih bildiriminde genel ifadeler ile sözleşmenin feshedildiği, fesih nedeninin açık ve kesin olarak belirtilmediği gerekçesi ile ilk celse davanın kabulüne karar verilmiş ise de, söz konusu fesih bildiriminde, "..tarafınıza yöneticilerinizce verilen talimat ve direktiflere uygun olarak davranmadığınız ve bu nedenle iş yerindeki çalışma düzenini ve ahengini bozucu davranışlar sergilediğiniz tespit edilmiştir." ifadeleri ile fesih sebebinin açık ve kesin olarak belirtildiği anlaşılmaktadır. Davacının fesih öncesi savunması da alınmış olup, mahkemenin fesih bildiriminde fesih sebebinin açık ve net olarak belirtilmediği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

Bu nedenlerle mahkemece işin esasına girilerek, tarafların tanıkları dinlenip, delilleri toplandıktan sonra feshin geçerli nedene dayanıp dayanmadığı değerlendirilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın kabulüne hükmedilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:

Açıklanan sebeplerle kararın BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 09.03.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10638, Karar No: 2012/11010, Tarih: 01.10.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/10638 E.  ,  2012/11010 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen itirazın kaldırılması ve tahliye davası sırasında davalı vekili tarafından reddi hakim yoluna başvurulmuştur.

Talebi inceleyen merci tarafından hakimin reddi talebinin 6100 sayılı H.M.K.'nun 41/1-b maddesi gereğince GERİ ÇEVRİLMESİNE ilişkin verilen kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmiş olmakla, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hukuk Muhakemeleri Kanunu madde 41- “(1) Hâkimin reddi talebi, aşağıdaki hâllerde kabul edilmeyerek geri çevrilir:

a) Ret talebi süresinde yapılmamışsa,

b) Ret sebebi ve bu sebebe ilişkin inandırıcı delil veya emare gösterilmemişse,

c) Ret talebinin davayı uzatmak amacıyla yapıldığı açıkça anlaşılıyorsa,

(2) Bu hâllerde ret talebi, toplu mahkemelerde reddedilen hâkimin müzakereye katılmasıyla; tek hâkimli mahkemelerde ise reddedilen hâkimin kendisi tarafından geri çevrilir.”

Yukarıda belirtilen yasal düzenleme gereğince, reddi hâkim talebini inceleyen mercinin, H.M.K.nun 41. maddesi gereğince talebi geri çevirme yetkisi bulunmamaktadır. Somut olayda; davalı tarafın mahkeme hakiminin ihsası reyde bulunduğu gerekçesiyle başvurduğu reddi hakim talebi, reddedilen hakim tarafından geri çevrilmeden H.M.K.nun 40. maddesi gereğince incelemeye yetkili merciye gönderilmiştir. Merci tarafından H.M.K.nun 42. maddesi gereğince işlem yapılarak talep hakkında olumlu veya olumsuz karar vermesi gerekirken yetkisi olmadığı halde, H.M.K.nun 41/1-b maddesi gereğince talebin geri çevrilmesine karar vermesi usul ve yasaya aykırı olup hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlere, göre davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine 01/10/2012 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4054, Karar No: 2010/6800, Tarih: 22.09.2010

**5. Ceza Dairesi         2010/4054 E.  ,  2010/6800 K.**

**"İçtihat Metni"**

Etkili eylem ve kavgada el uzatmak suçlarından sanıklar ... ve ...'in yargılanmaları sırasında; ... 1. Ağır Ceza Mahkemesiyle, Pendik 3. Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanıkların üzerine atılan suçların niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve ... 1. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Pendik 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.11.2008 gün ve 2004/585 E. 2008/802 K. sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.9.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.