muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/121, Karar No: 2021/388, Tarih: 14.09.2021

2-İspat usulü, öldürme ve yaralama kastı açısından delil sisteminde farklı bir uygulamaya gitmenin, doğru bir düşünüş olmadığı kastın kanıtlanabileceği ileri sürülmektedir. Cararraya göre: " Öldürme kastının, sanığın karakterinden, ruhsal durumunun (dostluk-düşmanlık...) gösteren önceki davranışlarından, suçun nedeninden, kullanılan silahın niteliğinden, darbelerin sayısından, iradi olmak koşulu ile darbelerin yönünden anlaşılabileceği" ifade edilmiştir. (Carrara Programma 1881 sayfa 1087)

Türk Ceza Yasası, ispat sistemini benimsemiş yasalar grubuna dahildir. Yargıtayın muhtelif kararlarında, kullanılan vasıtanın cinsi, isabet alınan nahiye, darbe adedi ve şiddeti suçlunun suçtan önceki ve sonraki davranışları gibi davranışlara göre öldürme kastı ret veya kabul olunmaktadır.

Teşebbüsün cezalandırılabilmesi için failin kullandığı araçların elverişli olması gerekir. Yasanın 61. Maddesindeki "vesaiti mahsusa" dan bu anlaşılır. İstenilen sonuç, bunu meydana getirmeye kesin olarak elverişli olmayan araçlarla gerçekleştirilmek istenmişse, ortada ceza hukukunu ilgilendiren bir durum bulunmayacaktır.

Aracın elverişli sayılabilmesi için, objektif bir tarzda belirli bir sonucu meydana getirmeye elverişli olması yetmez. Ayrıca, fail tarafından o sonucu meydana getirmeye uygun bir biçimde kullanılması da gerekir.

Teşebbüse hayatiyetini veren şey güdülen hedeftir. Failin hedefidir ki, harekete reçhesini verir. Mesela: Adam öldürmeye elverişli olan bir vasıtanın kullanılmış olmasına rağmen hareketlerin, iltibası mahal vermeyecek şekilde adam öldürme hedefine yönelmiş oldukları tespit edilemezse, fail adam öldürmeye teşebbüsten sorumlu tutulamayacaktır. Vasıtanın elverişliliği, ancak belli bir hedefe olan ilişkisine göre değerlendirilmekle mümkün olabilir. Hareketin, sonucu doğurmaya elverişli uygun olmadığı tecrübelerin verdiği bilgilere göre tayin edilmelidir. Yani ortak tecrübelerimize göre tehlike veya zararın, failin yaptığı hareketten doğması normal tipik sayılabiliyorsa hareketin neticeyi doğurmaya uygun olduğu söylenebilecektir. Vasıtanın gayeye elverişli olması başka, hareketin zarar gören tehlikeyi meydana getirmeye uygun olması başkadır.

Bir diğer koşul icra hareketlerinin bitmesine veya neticenin gerçekleşmesine failin elinde olmayan engel sebeplerin amil olması şarttır. Eski TCK'nın 62. Maddesinde "İhtiyadında olmayan bir sebepten dolayı" değimleriyle bu şart belirtilmiştir... Demek ki, önde gelen husus; icra hareketlerinin yarıda kalmasının veya sonucun gerçekleşmesinin, failin iradesi dışında kalan sebeplerden ileri gelmesi gerekmektedir. Şayet yarıda kalma veya gerçekleşmeme failin iradesine ilişkin sebeplerden ileri gelmişse bu halde ihtiyariyle vazgeçme veya faal nedamet varlığından söz edilir. İcra hareketlerinin bitmesine veya sonucun meydana gelmesine engel olan ve faalin iradesinin dışında kalan bu sebep maddi veya manevi olabileceği gibi, üçüncü bir kişinin fiilinden yahut maddi enerjinin bitmesinden de ileri gelebilir..."

Benzer şekilde; "Toplu saldırıdan kendisini korumak amacıyla biletmek üzere yanına aldığı ekmek bıçağını çekerek belli bir hedef gözetmeksizin sallaması sonucu sırtından yaraladığı mağdura karşı saldırısında, sonucu almasına engel bir durum yok iken, buna devam etmeyip bir defa vurma ile yetinmesi, yaralanan mağdurun düşmemesi nazara alındığında, sadece isabet kaydedilen nahiyeye göre kastı belirlemenin yeterli olmayacağı, aksi halde TCK'nun 456/2 maddesinin uygulanmasının hiç bir zaman mümkün kılmayacağı cihetle eylemin yaralama olarak vasıflandırılmayıp öldürmeye teşebbüs olarak nitelendirilmesi usul ve yasaya aykırıdır." (Ceza Genel Kurulu 09.04.1984 1/184-125)

"Şu halde sanığın ilk darbeden sonra adı geçen tanığın müdahalesine kadar geçen sürede ikinci, üçüncü ... darbelerini vurmasına hiç bir engel bulunmamaktadır. Bu da ilk darbeden sonra sanığın ikinci darbeyi vurmadığını, beklediğini ve bu bekleme anında tanığın sanığa müdahale ettiğini belirlemektedir." (Ceza Genel Kurulu 07.5.1979 1/108-200)

Hedef alınan bölge kastın belirlenmesi açısından önemli ise de tek başına kastın belirlenmesi açısından yeterli değildir.

"Oluşa göre sanığın, mağdure 9 - 10 metre uzaklıkta 1,150 kg ağırlığındaki bir taşı atmış ve onun başından çökme kırığı meydana getirir, hayati tehlike doğurur ve 25 gün iş ve güçten alıkor derecede yaralamıştır. Bu oluşa göre sanığın mağdurun başını hedef alarak taş attığı kesin biçimde kanıtlanmamaktadır. Sanık tek bir taş atmış başka bir atışta bulunmamış, mağdura vurucu mesafeye kadar yaklaşmamıştır. Sanık öldürme kastı ile hareket etmek isteseydi, ona daha çok yaklaşarak başı hedef alarak taşı fırlatır veya taşla başa direk vururdu. Genel kurulun 22.06.1970 gün ve 257 sayılı kararları ile, bu konudaki diğer kararları da aynı görüşü yansıtmaktadır. Bu itibarla eylemin yaralama suçunu oluşturduğuna ilişkin bozma kararına uyulması gerekirken direnme kararı verilmesi yasaya aykırıdır." (Ceza Genel Kurulu 16.06.1980 tarih 1/177-236)

Ceza dairelerinin de Genel Kurul ile aynı doğrultuda karar verdikleri görülmektedir.

Yargıtay 4. Ceza Dairesi 25.10.1983 tarih ve 4327/5231 sayılı kararında "Sanığın okey tahtalarından birini alıp mağdurun başına vurarak adli tıp kurumu raporunda belirtildiği üzere onu kemik defektine bağlı uzuv tatilini intaç edecek derecede yaraladığı eylemin 765 sayılı TCK'nın 456/3 maddesine uyan fiil niteliğinde bulunduğu, sanığın neticeyi elde etmek maksadıyla saldırılara devam etmediği ve yaralama sonucu hayati tehlikenin meydana gelmesinin başlı başına öldürme kastını da göstermeyeceği gözetilmeden öldürmeye tam teşebbüsten cezalandırılmasına karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir."

"Müdahilin kafasında çökme kırığı oluşturabilecek irice bir taşla netice bakımından ağırlaştırılmış yaralama suçunun işlenmiş olması karşısında... bu haliyle eylemin 5237 sayılı TCK'nın 86/1, 86/3 ve 87/2-son maddelerine uyduğu" (3. Ceza Dairesinin 27.02.2008 tarih ve 2006/11509 esas 2008/1018 karar )

"Müdahilin kafasında çökme kırığı oluşturabilecek irice bir taşla netice bakımından ağırlaştırılmış yaralama suçunun işlenmiş olması karşısında... bu haliyle eylemin 5237 sayılı TCK'nın 86/1, 86/3 ve 87/2-son maddelerine uyduğu" (3. Ceza Dairesinin 27.02.2008 tarih ve 2006/11509 esas 2008/1018 karar )

"Sanığın mağduru sol kost parietal deprasyon fıraktürü yaralaması ile sol parietal de 3x4,5 cm'lik kranaektomi defekti oluşturacak şekilde saldırı ve savunmaya elverişli silah olan sopayla yaralama suçunu işlediği anlaşıldığından ..." (3. Ceza Dairesinin 09.03.2008 tarih ve 2006/14243-2008/2488 sayılı kararı)

765 sayılı TCK'da yer alan teşebbüs hükümlerinin uygulandığı döneme ilişkin içtihatlarda öldürmeye teşebbüs suçu yönünden kastın belirlenmesine yönelik kriterlerin 5237 sayılı TCK yürürlüğe girdikten sonra da Yargıtay tarafından benimsendiği anlaşılmaktadır.

5237 sayılı TCK'ya esas alınan suç teorisinde kastın yanında olası kasta yer verilmesi nedeniyle bu fiillerin olası kastla da işlenebileceği anlaşılmaktadır. Zira doktirinde de "örneğin, yaralamak düşüncesiyle hasmının başına odunla vuran kişi, bu eylemi neticesinde mağdurun ölebileceğini öngörmüş, ancak bu neticeyi umursamamış, kabullenmiş ise artık netice sebebiyle ağırlaştırılmış yaralamadan (madde 87/4) değil, kasten öldürmeye ilişkin TCK'nın 81. maddesine göre cezalandırılır. Ancak olası kast indirimi yapılması gerekir." (Kasten Öldürme Suçları Prof. Dr. Ahmet Gökçen, Doç. Dr. Murat Balcı baskı yılı 2013 sayfa: 58)

Failin mağdura yönelik yaralama eyleminde darbenin şiddeti ve hedef alınan bölge itibariyle yaralama kastıyla hareket ettiği kabul edilse dahi ölüm neticesinin öngörülüp buna rağmen harekete devam edilerek darbenin vurulması halinde meydana gelen neticenin kabullenilmesi söz konusu olduğundan, ölümün meydana gelmesi halinde olası kast sonucu öldürme fiilinden, eylem yaralama ile sonuçlanması halinde ise olası kasta öldürme suçuna teşebbüs mümkün olmadığından meydana gelen sonuca göre cezalandırma söz konusu olacaktır.

Tüm bu açıklamalar ışığında kastın belirlenmesi açısından her bir olayda kullanılması gereken ölçütler farklılık gösterebileceğinden, tüm bu olguların olaysal olarak ele alınması gerekmektedir.

Bu bilgiler ışığında uyuşmazlık konuları değerlendirildiğinde;

Bu bilgiler ışığında uyuşmazlık konuları değerlendirildiğinde;

Sanık ...’ın amcası ...’ın bir yapı kooperatifinde başkan olduğu, kooperatifin başkan yardımcılığını ise sanığın babası ...’ın yürüttüğü, kooperatife üye olan ve kooperatifin hesapları konusunda aralarında anlaşmazlık bulunan katılanın mensup olduğu ... ailesinden kişilerle, sanığın mensup olduğu ... ailesinden kişiler arasında olaydan bir gün önce kavga yaşandığı, kavga sonucu karşılıklı olarak birbirlerinden şikâyetçi olan tarafların olay günü Sincan ilçesi, Ulubatlı ... Mahallesi’ndeki kavşakta karşılaştıkları ve kavgaya tutuştukları, kavga sırasında katılan ...’nın başına aldığı küt cisim darbesi sonucu, “sol temporo paryetalde çökme kırığı, sol temporo paryetal lopta periferal ödem ve hitorojen iç yapıda hematom oluşturacak” şekilde yaralandığı, Adli Tıp Kurumu Sincan Şube Müdürlüğünce katılan ... hakkında düzenlenen 10.05.2011 tarihli raporda; “Hafıza kaybı ile ilgili olarak herhangi bir patoloji bildirilmediğine ... göre; şahsın yaralanmasının; kişinin yaşamını tehlikeye sokan bir durum olduğu, basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olmadığı, kemik kırığına neden olduğu, parietal kemik çökme kırığının yaşam fonksiyonlarını (4) ağır derecede etkilediği, organ işlevinin yitirilmesi veya sürekli zayıflaması niteliğinde olmadığı, yüzde sabit iz niteliğinde olmadığı,” açıklamalarına yer verildiği, çok sayıda kişinin katıldığı, sopaların ve kesici delici aletlerin kulllanıldığı kavganın olay yerine polisin gelmesi üzerine aralanabildiğinin belirtildiği, sanığın suçlamayı kabul etmediği, katılan ...’nın Kollukta, Cumhuriyet Başsavcılığında ve Mahkemede başına vurarak kendisini yaralayan şahsın sanık ... olduğunu iddia ettiği, tanık olarak dinlenilen ...’ın Mahkemede; sanık ...’ın beyzbol sopası ile katılanın başına vurduğunu gördüğü yönünde beyanda bulunduğu, inceleme dışı katılan sanık ...’nın 22.12.2009’da Cumhuriyet Başsavcılığındaki ifadesinde katılanın başına sanık ...’ın beyzbol sopası ile vurduğuna ilişkin anlatımda bulunduğu, katılanın babası inceleme dışı katılan sanık ...’nın 15.06.2009 tarihinde Kolluktaki ek ifadesinde oğlu katılan ...’nın başına vuran kişilerden birinin de sanık ... olduğu yönünde ifade verdiği, olay sırasında sanığın yanında bulunan inceleme dışı katılan sanık ...’ın 23.12.2019 tarihinde Cumhuriyet Başsavcılığında katılan tarafın kendilerine saldırması üzerine kendilerini korumak için bu kişilerin ellerindeki sopaları alarak onlara vurduklarına ilişkin ifade verdiği, sanığın sıhri hısmı olan ve olay sırasında sanığın yanında yer alan inceleme dışı katılan sanık ...’ın ise 23.12.2009 tarihinde Cumhuriyet Başsavcılığında alınan ifadesi sırasında kendilerine saldırılması üzerine olay yerindeki birisinin elinden aldığı sopayı alarak kendisini korumak için katılan tarafta kavgaya karışanlara vurduğu yönündeki anlatımda bulunduğu anlaşılan dosyada;

1- Sanık hakkında eksik araştırmayla hüküm kurulup kurulmadığı;

1- Sanık hakkında eksik araştırmayla hüküm kurulup kurulmadığı;

Katılan hakkında düzenlenen adli raporda konsültasyonlarda hafıza kaybı ile ilgili olarak herhangi bir patoloji bildirilmediğinin vurgulanmış olması, katılan ...’nın Kollukta, Cumhuriyet Başsavcılığında ve Mahkemede başına vurarak kendisini yaralayan şahsın sanık ... olduğunu ısrarlı ve tutarlı şekilde ifade etmiş olması, tanık olarak dinlenilen ...’ın Mahkemede; sanık ...’ın beyzbol sopası ile katılanın başına vurduğunu gördüğü yönündeki beyanı, inceleme dışı katılan sanık ...’nın 22.12.2009’da Cumhuriyet Başsavcılığındaki ifadesinde katılanın başına sanık ...’ın beyzbol sopası ile vurduğuna ilişkin anlatımı, katılanın babası inceleme dışı katılan sanık ...’nın 15.06.2009 tarihinde Kolluktaki ek ifadesinde oğlu katılan ...’nın başına vuran kişilerden birinin de sanık ... olduğu yönünde ifadesi; emniyet görevlilerince düzenlenen 04.06.2009 tarihli olay ve geçici muhafaza altına alma tutanağı ile birlikte değerlendirildiğinde; sanık hakkında eksik araştırmayla mahkûmiyet hükmü kurulmadığı, itiraznamede eksiklik bulunduğu ileri sürülen hususların suçun sübutuna etki etmeyecekleri kabul edilmelidir.

Bu itibarla bu uyuşmazlık konusu yönünden haklı nedene dayanmayan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmelidir.

2- Sanığın eyleminin kasten öldürme suçuna teşebbüsü mü yoksa kasten yaralama suçunu mu oluşturduğu,

Katılanın ailesi ile sanığın ailesi arasında üye ve yönetici oldukları kooperatifin işlemlerinden kaynaklanan sorunlar bulunması, bir gün önce bu nedenle iki aile fertleri arasında kavga çıkmış olması, iki aile arasındaki bu sorun nedeniyle Sincan il merkezinde, gündüz vakti onlarca kişinin katıldığı hareketli kavga ortamında, sanığın ele geçilemeyen mağdurun beyanına göre beyzbol sopası ile katılanın baş bölgesini özellikle hedef aldığına ilişkin bir belirlemenin yapılamayışı, sanığın katılanın başında tek darbe vurduktan sonra ciddi bir engel yok iken saldırısına devam etmemesi, özel hukuk ilişkisinden kaynaklanan sorunun öldürmeyi gerektirecek bir husumet boyutuna da ulaşmaması karşısında sanığın olay öncesi, öldürmek için daha elverişli silah temin etme imkanı var iken aksi ispat edilemeyen savunmaya göre olay yerinde elde ettiği sopayla mağdura vurmuş olması, olay sırasındaki ve olay sonrasındaki davranışları bir bütün hâlinde değerlendirildiğinde eylemine bağlı olarak ortaya çıkan kastının katılanı yaralamaya yönelik olduğu; eyleminin kasten yaralama suçunu oluşturduğu kabul edilmelidir.

Bu itibarla bu uyuşmazlık konusu yönünden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının kabulüne, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin düzeltilerek onama kararının, sanık ...'ın katılan ...'ya yönelik kasten öldürme suçuna teşebbüs suçu yönünden kaldırılmasına, ... Batı (Sincan) 2. Ağır Ceza Mahkemesi hükmünün sanığın eyleminin kasten yaralama suçunu oluşturduğunun gözetilmemesi isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmelidir.

Bu itibarla bu uyuşmazlık konusu yönünden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının kabulüne, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin düzeltilerek onama kararının, sanık ...'ın katılan ...'ya yönelik kasten öldürme suçuna teşebbüs suçu yönünden kaldırılmasına, ... Batı (Sincan) 2. Ağır Ceza Mahkemesi hükmünün sanığın eyleminin kasten yaralama suçunu oluşturduğunun gözetilmemesi isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmelidir.

Sanığın eyleminin nitelendirilmesine ilişkin uyuşmazlık yönünden çoğunluk görüşüne katılmayan Ceza Genel Kurul Üyeleri ... ve ...; "Yapılan yargılama ve incelenen dosya içeriğine göre, suç tarihi öncesinde iki grup arasında kooperatif yönetimi ve hesaplarına ilişkin anlaşmazlık nedeniyle oluşan husumetin olay günü kavgaya dönüştüğü, çok sayıda kişinin karıştığı, bıçak ve sopaların da kullanıldığı bu kavga sırasında inceleme konusu sanık ...’ın elindeki elde edilemeyen beyzbol sopasıyla arka taraftan yaklaşarak karşı grupta yer alan katılan ...’nın kafa bölgesine vurmak suretiyle katılanın kafatasında sol temporal parietal bölgede çökme kırığı oluşmasına ve yaşamsal tehlike geçirmesine neden olduğu, kavganın olay yerine ulaşan polis ekiplerinin müdahalesi ve kavgaya katılanları dağıtmak amacıyla havaya uyarı ateşi açmalarıyla sona erdiği anlaşılan olayda;

Farklı gruplar içinde yer alan ve kooperatife ilişkin ciddi bir husumet içinde bulundukları anlaşılan sanık ve katılanın konumları, suçta kullanılan beyzbol sopasının niteliği, etkin-hedef odaklı kullanıma elverişli ağır bir araç oluşu ve olayda sanık tarafından kullanım tarzı, hedef alınan vücut bölgesinin insan bedeninin en hayati yeri olan baş bölgesinin arka tarafı olması, katılanın kafatasında oluşan çökme kırığı ve geçirdiği yaşamsal tehlike nedeniyle meydana gelen tehlike/zararın ağırlığı ile olayın sanığın kendi iradesi ile eylemine son vermesi biçiminde değil, polis ekiplerinin aktif müdahalesiyle son bulması hususları gözetildiğinde, gerek Yüksek Ceza Genel Kurulunun gerekse Yüksek 1. Ceza Dairesinin uzun yıllardır sürdürdüğü uygulamaları çerçevesinde sanığın kasten öldürmeye teşebbüs suçundan TCK’nın 81/1 ve 35. maddeleri gereğince cezalandırılması görüşünde olduğumuzdan sayın çoğunluğun eylemi kasten yaralama olarak nitelendiren düşüncesine iştirak edemiyoruz." görüşleriyle

Aynı uyuşmazlık yönünden çoğunluk görüşüne katılmayan yedi Ceza Genel Kurul Üyesi de; sanığın eyleminin kasten öldürme suçuna teşebbüsü oluşturduğu düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ :

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının;

A) Sanık hakkında eksik araştırmayla mahkûmiyet hükmü kurulup kurulmadığına yönelik uyuşmazlık yönünden REDDİNE,

B) Sanığın eyleminin kasten öldürme suçuna teşebbüsü mü yoksa kasten yaralama suçunu mu oluşturduğuna ilişkin uyuşmazlık yönünden KABULÜNE,

SONUÇ :

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının;

A) Sanık hakkında eksik araştırmayla mahkûmiyet hükmü kurulup kurulmadığına yönelik uyuşmazlık yönünden REDDİNE,

B) Sanığın eyleminin kasten öldürme suçuna teşebbüsü mü yoksa kasten yaralama suçunu mu oluşturduğuna ilişkin uyuşmazlık yönünden KABULÜNE,

2- Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 18.12.2017 tarihli ve 1244-5158 sayılı düzeltilerek onama kararının, sanık ...'ın katılan ...'ya yönelik kasten öldürme suçuna teşebbüsten kurulan hüküm yönünden KALDIRILMASINA,

3- ... Batı (Sincan) 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 15.04.2014 tarihli ve 131-122 sayılı, sanık ...'ın katılan ...'ya yönelik kasten öldürme suçuna teşebbüsten kurulan mahkûmiyet hükmünün,

A) Sanığın eyleminin kasten yaralama suçunu oluşturduğunun gözetilmemesi,

B) Hükümden sonra 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 140-85 sayılı kararı ile, TCK’nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi karşısında, sanık hakkında belirtilen maddenin uygulanması bakımından, yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Nedenlerinden BOZULMASINA,

4- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 06.07.2021 tarihinde yapılan müzakerede (1) numaralı uyuşmazlık konusu bakımından oy birliğiyle, (2) numaralı uyuşmazlık konusu bakımından birinci müzakerede yasal çoğunluk sağlanamadığından, 14.09.2021 tarihinde yapılan ikinci müzakerede oy çokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2080, Karar No: 2012/2575, Tarih: 08.03.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/2080 E.  ,  2012/2575 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasındaki davadan dolayı Erdemli 2.Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 21.04.2011 gün ve 2011/172-Esas 2011/133 sayılı hükmün Bozulmasına ilişkin olan 26.10.2011 gün ve 9014-10924 sayılı kararın düzeltilmesi süresinde davalılar vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, çekişme konusu taşınmazın taşlık, çalılık, kayalık niteliği ile Devletin hüküm ve tasarrufu altında olan yerlerden olduğu iddiasına dayalı tapu iptal ve tescil isteğine ilişkin olup, mahkemece davanın hak düşürücü süre nedeniyle reddine ilişkin olarak verilen son karar, Daire’nin 26.10.2011 tarih ve 2011/9014-10924 E.K. sayılı kararı ile bozulmuştur. Daire bozma kararı yerinde olmakla beraber, bozma kararı içeriğinde geçen “28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına göre değerlendirilmesi” ibaresinin somut olayla ilgisi bulunmadığı halde kararda yer almış olması maddi hataya ilişkin olup, anılan bu ibarenin bozma kararından çıkartılmasına, sair karar düzeltme istekleri HUMK’nun 440. maddesinde gösterilen hallerden hiçbirine uygun olmadığından davalıların karar düzeltme isteğinin REDDİNE, 08.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2640, Karar No: 2016/16103, Tarih: 07.06.2016

**12. Hukuk Dairesi         2016/2640 E.  ,  2016/16103 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklılar tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklılar tarafından borçlu hakkında başlatılan adi kiraya ve hasılat kiralarına ilişkin takipte, alacaklının icra mahkemesine başvururarak, icra dairesine yaptığı, takip konusu alacağın adi kira değil hasılat kirası olması nedeniyle borçluya gönderilen 30 günlük ihtar süreli ödeme emrinin yasaya uygun olmayıp, borçluya 60 günlük ihtar süreli ödeme emri gönderilmesi talebinin reddine ilişkin 18.5.2015 tarihli icra müdürlüğü kararının iptalini talep ettiği, mahkemece ... İcra Hukuk Mahkemesi'nin 23.01.2014 tarih ve 2013/358 Esas, 2014/30 Karar sayılı kararı ile zaten taşınmazın tahliyesine karar verildiğinden alacaklıların ödeme emrinin iptalini istemekte hukuki yararlarının olmadığı gerekçesiyle şikayetin reddine karar verildiği görülmektedir.

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun ürün kirası başlıklı üçüncü ayrımının 362. maddesinin 2. fıkrası gereğince, kiracı, kiralananın tesliminden sonra vadesi gelmiş kira bedelini veya yan giderleri ödemezse kiraya veren, kiracıya yazılı olarak en az altmış günlük bir önel verip, bu önel içinde ödememesi durumunda sözleşmeyi feshedeceğini bildirebilir.

İİK'nun 16/2. maddesinde yer alan düzenleme gereğince de; bir hakkın yerine getirilmemesinden veya sebepsiz sürüncemede bırakılmasından dolayı her zaman şikayet olunabilir.