muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/1588, Karar No: 2025/219, Tarih: 14.01.2025

Somut olay incelendiğinde, İlk Derece Mahkemesi'nin ilk kararı davalı-karşı davacı kadın vekili tarafından istinaf edilmekle Bölge Adliye Mahkemesince verilen kaldırma ve gönderme kararından sonra İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılamada, tensip zaptı ile taraflara duruşma gün ve saatini bildirir davetiyelerin e-tebligat yolu tebliğe çıkartıldığı, davalı-karşı davacı kadın vekilinin deprem bölgesinde bulunan Kahramanmaraş Barosuna kayıtlı olması sebebiyle tam gün mazeretli sayılmasına, duruşmada hazır bulunan taraflara 6100 sayılı Kanun'un 186 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince bir dahaki celse sözlü yargılama yapılacağı ve duruşmaya katılmadıkları taktirde 6100 sayılı Kanun'un 150 hükümleri saklı kalmak üzere yokluklarında karar verileceği hususunda ihtarat yapılmasına, duruşmada hazır bulunmayan taraflara duruşma tutanağı eklenerek ve 3 no'lu ara karar içeriği şerh edilerek meşruhatlı davetiye tebliğine karar verilmiş, duruşma zaptı davalı-karşı davacı kadın vekiline e-tebligat yolu tebliğe çıkartılmıştır. Mahkemece temyiz eden davalı-karşı davacı kadın vekili deprem bölgesinde olması nedeniyle mazeretli kabul edildiğine göre, duruşmada yeni tahkikat günü verilmeden, bu konuda beyanlarını sunma imkanı verilmeden, tahkikatın bittiği taraflara tefhim edilmeden gelecek celse sözlü yargılama yapılacağı ihtarı ile davetiye çıkartarak Cumhurbaşkanlığı Kararnamesinin ilgili hükmü gözetildiğinde son duruşmaya katılmamasının geçerli bir mazerete dayandığı anlaşılan davalı-karşı davacı kadın vekilinin yokluğunda yazılı şekilde karar verilerek savunma hakkı kısıtlanıp, hukuki dinlenilme hakkını ihlaline neden olacak şekilde davanın sonuçlandırılması 6100 sayılı Kanun'un 184 ve 186 ncı maddelerinin emredici ve açık hükmünü uygulamadan karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

1.Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2.İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

Peşin alınan harcın istek halinde yatırana geri verilmesine,14.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10499, Karar No: 2013/27845, Tarih: 03.07.2013

**3. Ceza Dairesi         2013/10499 E.  ,  2013/27845 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1) Sanık hakkında mağdur ...'a yönelik tek bir yaralama eylemi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/3. maddelerinden açılan kamu davası ile ilgili beraat kararı verdikten sonra eylemi taksirle yaralama olarak nitelendirip mahkumiyet hükmü kurularak tek eylemle ilgili hem beraat hem de mahkumiyet hükmü kurulması,

2) Olayın sıcaklığı ile soruşturma evresinde tanıklığına başvurulan ... ve ...' ın somut görgü ve bilgiye dayalı tanık ...'ın ise bu beyanları destekler mahiyetteki duyuma dayalı "sanığın tabancasını çekerek mağduru sol bacağından vurduğu" şeklindeki beyanları karşısında, bu beyanlar kovuşturma aşamasındaki aksi yöndeki aynı tanık beyanlarına üstün tutulmayarak sanık hakkında kasten yaralama yerine bilinçli taksirle yaralamak suçundan hüküm kurulması,

3) Kısa süreli hapis cezasına seçenek yaptırımları düzenleyen 5237 sayılı TCK'nin 50/1-f maddesinde, gönüllü olmak koşulu ile kamuya yararlı bir işte ücret ödemeksizin çalıştırılmaya karar verilebileceği belirtilmesine rağmen sanığın rızası alınmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 03/07/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9090, Karar No: 2016/7867, Tarih: 04.05.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/9090 E.  ,  2016/7867 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın ...Fizik Tedavi ve Rehabilitayon Hastanesinde fizyoterapist teknisyeni olarak görev yaptığı, katılanın ise olay öncesinde trafik kazası geçirmesi nedeniyle, T 11 fraktürü gelişmesi ve 30 seans fizik tedavi önerilmesi nedeniyle, sanığın çalıştığı fizik tedavi hastanesine müracaat ettiği ve 11/10/2012 tarihinde giriş yaptırdığı, egzersiz proğramında bastırma, çekme, germe ve uzatma hareketlerinin tekniker olan sanık tarafından uygulandığı, 15/10/2012 tarihindeki fizik tedavi sırasında, tedaviye başladıktan 20 dakika sonra sanığın, katılanın sağ dizine fizik tedavi işlemi uygularken fazla bastırdığı iddasıyla, katılanın dizinin kırılması şeklinde gerçekleşen olayda,

1219 sayılı Tababet ve Şuabatı Sanatlarının Tarzı İcrasına Dair Kanunun ek 13 üncü maddesi ile bu kanuna dayanarak düzenlenen, sağlık meslek mensupları ile sağlık hizmetlerinde çalışan diğer meslek mensuplarının iş ve görev tanımlarına dair yönetmelikte, Fizyoterapi teknikerinin görev alanının, fiziksel tıp ve rehabilitasyon uzmanı veya fizyoterapist gözetiminde, fizik tedavi ve temel tıbbi egzersizlerinin uygulanmasında yardımcı olmak şeklinde belirlendiği; Adli Tıp Kurumunun 14 Nisan 2014 tarihli raporunda da belirtildiği üzere, femur ve tibiadaki kemik yapının ileri derecede osteoporotik (kırılgan) olduğunun tespit edildiği, spastik parapleji hastası ...'in ....Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon Hastanesinde 15/10/2012 tarihinde uygulanan fizik tedavi programı esnasında oluşan kemik kırıklarının germe işlemi sonrası her türlü özene rağmen görülebilecek komplikasyonlar arasında yer alması nedeniyle sanığın tedavi esnasındaki davranışlarında hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla sanık hakkında beraat kararı verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç açısından sanığın taksirinin bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 04/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7417, Karar No: 2018/4425, Tarih: 16.04.2018

**12. Ceza Dairesi         2017/7417 E.  ,  2018/4425 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK’nın 179/3-2, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiin aracın kullanılması sırasında değil, park halindeyken işlem yapıldığına, eksik incelme ile hüküm kurulduğuna yönelik temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 16/04/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10274, Karar No: 2019/1638, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/10274 E.  ,  2019/1638 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3393, Karar No: 2013/8145, Tarih: 20.05.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/3393 E.  ,  2013/8145 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın haczedilen eşyaların halen evinde mevcut olduğu yönündeki savunmasının doğruluğu araştırılıp mahcuzların suç tarihi itibariyle mevcut olup olmadığı, eşyalar üzerinde teslim amacı dışında tasarrufta bulunup bulunmadığı, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranması nedeniyle kaybolmasına veya bozulmasına neden olup olmadığı saptanmadan eksik soruşturma sonucu sanığın beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 20.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/25865, Karar No: 2013/3067, Tarih: 25.02.2013

**6. Ceza Dairesi         2009/25865 E.  ,  2013/3067 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Zorunlu müdafiliğe ilişkin CMK'nın 150. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak ayrıntıları Ceza Genel Kurulu'nun 18.3.2008 tarih 2008/9-7-56, 21.12.2010 tarih 2010/11-251-267 ve 20.3.2012 gün 2011/6-235-2012/110 Esas ve Karar sayılı kararlarında açıklandığı üzere, "Kendisine zorunlu savunman atandığından sanığın haberdar edilmediği durumlarda, zorunlu savunmana yapılan tefhim veya tebliğin kendisine bağlanan hukuki sonuçları doğurmayacağı; bu durumda zorunlu savunman, sanığın lehine bazı işlemler yapmış, örneğin temyiz dilekçesi vermiş olsa dahi, hükmün sanığa da tebliğ edilmesi ve onun tarafından temyiz dilekçesi verilmesi hâlinde, isteminin kabul edilmesi gerektiğinin," belirtilmesi karşısında;

Adana 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 12.12.2006 tarihli hükmünün, anılan mahkemenin istemi üzerine atanan savunmanlar Avukat ... 'in yüzüne karşı verilip, sanık ... savunmanı Avukat ... Yel tarafından süresi içinde temyiz edildiği, sanık ... savunmanı tarafından temyiz edilmediği; ancak atanan savunmanlardan sanıkların haberdar olmadığı anlaşıldığından,

1-Sanıklar ... ve ... 'a anılan kararın başvurabilecekleri yasa yolu, türü, süresi ve mercii, sürenin ne zaman başlayacağı ve nerelere ne biçimde müracaat edilebileceğine ilişkin açıklamalı tebliği ile, sanık ...'a bilgisi dışında atanan savunmanın temyizini kabul edip etmediği sorularak süresi içerisinde temyiz isteminde bulunabileceği, bulunmadığı takdirde zorunlu savunmanın açtığı temyiz davasının inceleneceği konusunda meşruhatlı tebligat çıkarılmasına,

2-Sanıklar tarafından temyiz dilekçesi verilmesi durumunda, bu konuda ek tebliğname düzenlenerek incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 25.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20582, Karar No: 2014/30794, Tarih: 10.11.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/20582 E.  ,  2014/30794 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gebze 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 14/05/2013

NUMARASI : 2011/169-2013/332

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde makine operatörü olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin davalı tarafından haksız olarak feshedildiğini beyanla ödenmeyen kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, ulusal bayram genel tatil ücreti ve fazla mesai alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu taleplerin zamanaşımına uğradığını, davacının iş sözleşmesinin davalı işvereni zarara uğratması üzerine haklı sebeple feshedildiğini, fazla çalışma alacağı olmadığını, yıllık ücretli izinlerini kullandığını beyanla davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece toplanan deliller ve alınan bilirkişi raporu dikkate alınarak davacının kıdem ve ihbar tazminatı ile hafta tatili ücreti alacağı taleplerinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı işçinin hafta tatili ücretine hak kazanıp kazanmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 46. maddesinde, işçinin tatil gününden önce aynı Kanun'un 63. maddesine göre belirlenmiş olan iş günlerinde çalışmış olması şartıyla, yedi günlük zaman dilimi içinde yirmi dört saat dinlenme hakkının bulunduğu belirtilmiş, işçinin hafta tatili gününde çalışma karşılığı olmaksızın bir günlük ücrete hak kazanacağı da 46. maddenin ikinci fıkrasında hüküm altına alınmıştır.

Davacı işçinin, 23.09.2004-21.06.2011 tarihleri arasında davalı işyerinde makine operatörü olarak çalıştığı, mahkemece hükme esas teşkil eden bilirkişi raporunda davacının hafta tatili ücretinin taraf şahit beyanları değerlendirilerek ayda iki hafta sonu toplam onyedi saat çalışması kabulüne göre hesaplandığı anlaşılmıştır.

Somut olayda davacının haftalık fazla çalışma süresinin kırk beş saati aştığını ileri sürmediği ve fazla çalışma ücret alacağı talep etmediği anlaşılmaktadır. Şahit beyanları ile davacının ayda iki hafta tatilinde çalıştığının sabit olduğu yönündeki mahkeme kabulünde isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak davacının dava dilekçesi ile sadece hafta tatili ücret alacağı talep ettiği, hafta tatili için kanuni günlük çalışma süresinin yedibuçuk saat olduğu dikkate alınarak aylık onbeş saat üzerinden hesaplama yapılması gerekirken aylık onyedi saat kabulü ile hesaplama yapılması isabetsizdir.

3- Hafta tatili ücretinin tanık şahit ifadelerine göre belirlenmesi ve miktarın yüksek çıkması halinde işçinin çalışma süresi içerisine hastalık izin mazeret gibi sebeplerle fazla çalışma yapmadığı günler bulunduğu kabul edilerek Dairemizce takdiri indirim yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır.

Dosya içeriğine göre, takdiri deliller arasında yer alan şahit beyanları ile ispatlanan hafta tatili ücreti alacağının kabulü delil durumuna uygun düşmektedir. Ancak yapılan işin niteliği dikkate alınarak, işçinin hasta ve mazeretli olabileceği günler için mahkemece %30 dan az olmamak şartıyla takdiri indirime gidilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 10.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12303, Karar No: 2015/9397, Tarih: 15.10.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/12303 E.  ,  2015/9397 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Manisa 1. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/07/2015

NUMARASI : 2015/1063-2015/1139

Kısıtlı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Söke Sulh ve Manisa 1. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, vasinin değiştirilmesi istemine ilişkindir.

Söke Sulh Hukuk Mahkemesinin 21.12.1989 tarih, 1989/1001 Esas - 1989/1048 Karar sayılı ile R.. Ş.. akıl hastalığı sebebiyle kısıtlanmış ve kendisine babası M.. Ş.. vasi olarak atanmıştır. Kısıtlının bulunduğu Soma Kaymakamlığı Bakım ve Rehabilitasyon Merkezi Müdürlüğü, 16.03.2015 tarihli dilekçesi ile kısıtlının vasisinin değiştirilerek kurum memurlarından Z.. K..'ın kısıtlıya vasi olarak atanmasını talep etmiştir.

Söke Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlının Manisa Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Manisa 1. Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlının Soma Bakım ve Rehabilitasyon Merkezinde bulunduğu, kısıtlının bir bakım kuruluşuna yerleştirilmeden önceki son ikamatgah adresinin Söke olduğu gerekçesiyle yetkisizliğine karar verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” 22. maddesi uyarınca da, "Bir öğretim kurumuna devam etmek için bir yerde bulunma ya da eğitim, sağlık, bakım veya ceza kurumuna konulma, yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmaz.”

Bakım kurumuna konulma, yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmayacağından ve kısıtlının daha önce Söke Sulh Hukuk Mahkemesinin 21.12.1989 tarih, 1989/1001 Esas - 1989/1048 Karar sayılı ilâmı ile vesayet altına alındığı ve bu mahkemece takip edildiği anlaşıldığından vasi değişikliği talebinin Söke Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Söke Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 15/10/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17698, Karar No: 2013/18327, Tarih: 25.11.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/17698 E.  ,  2013/18327 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Sanığın İnka İnşaat firmasının yetkilisi olduğu, kendisi de inşaat işiyle uğraşan mağdur ...’in bir arkadaşı vasıtasıyla sanıkla irtibata geçtiği, sanığın mağdura Suriye’de toplu konut yapılacağını, bu iş için Türkiye’de firma bulma yetkisinin kendisinde olduğunu, bu işi kendisine verebileceğini ancak karşılığında 25.000 ABD doları istediğini söylediği, ayrıca kendisini JİTEM elemanı olarak tanıttığı ayrıca ... İl Jandarma komutanını tanıdığını söylediği, mağdurun şüphelenerek sanık hakkında araştırma yaptığı, araştırma sonucunda sanığın dolandırıcı olduğunu öğrendiği, sanığı yakalatmak için ...’e çağırdığı, sanığın buluşmaya geldiği, mağdurun yanında çalışan tanık ... tarafından sanığa kapalı zarf içinde önceden seri numaralı alınmış para verildiği, daha önceden tertibat alan sivil giyimli jandarma personeli tarafından sanığın suçüstü olarak yakalandığı olayda; sanığın eylemlerinin, 5237 sayılı TCK'nın 158/1-h. maddesinde düzenlenen suçu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin takdir ve değerlendirilmesinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 5271 sayılı CMK'nın 326/son maddesi gereğince sanığın ceza miktarı itibariyle kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 25.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2013/17747, Karar No: 2014/7536, Tarih: 16.04.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/17747 E.  ,  2014/7536 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, hasılat kirası sözleşmesinden kaynaklanmaktadır..

Uyuşmazlığın niteliğine ve tarafların sıfatına göre, dosyanın temyiz incelemesi, Yargıtay 6. Hukuk Dairesinin görevine girmektedir.

SONUÇ: Yukarıdaki açıklanan nedenlerle, dosyanın görevli Yargıtay 6. Hukuk Dairesi Başkanlığı’na GÖNDERİLMESİNE, 16.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8043, Karar No: 2013/9816, Tarih: 24.06.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/8043 E.  ,  2013/9816 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hacizli malları satış günü satış mahallinde hazır etmeyen sanığın, mallar üzerinde teslim amacı dışında tasarrufta bulunup bulunmadığı, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranması nedeniyle kaybolmasına veya bozulmasına neden olup olmadığı belirlenmeden eksik soruşturma sonucu yazılı gerekçe ile beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 24.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1439, Karar No: 2021/5028, Tarih: 24.03.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/1439 E.  ,  2021/5028 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kasten yaralama, suç üstlenme

HÜKÜMLER : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Oluşa ve tüm dosya kapsamına, mağdurun olayın sıcaklığı ile alınan ilk beyanında, sanık ...'in elinde bulunan av tüfeği ile ateş etmesi neticesinde sol ayağından yaralandığını, suça sürüklenen çocuk ...'ın ise olay esnasında sanık ...'in yanında bulunduğunu, kendisini tüfekle yaralayanın sanık ...'in olduğunu ifade etmesine, tanıklar ... ve ...'ın kollukça alınan beyanlarında mağduru doğrulamış olmalarına, tanık Sevinç'in huzurda alınan beyanı da bir bütün olarak değerlendirildiğinde, olay tarihinde iki aile arasındaki husumetten çıkan tartışmada, sanık ...'ın av tüfeği ile mağduru yaraladığı ve suç tarihi itibariyle 15 yaşından küçük olan suça sürüklenen çocuk ...'ın ise, sanık ...'in azmettirmesi neticesinde bu suçu üstlendiğinin anlaşılması karşısında; sanıkların atılı suçlardan cezalandırılmalarına karar verilmesi gerekirken, şikayetini geri alan mağdurun ve diğer tanıkların sanıkları suçtan kurtarmaya yönelik değişen anlatımlarına itibar edilerek yasal ve yerinde olmayan gerekçeyle yazılı şekilde sanık ve suça sürüklenen çocuğun beraatlerine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu nedenle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24.03.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.