muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/6449, Karar No: 2021/8708, Tarih: 08.12.2021

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna dair temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA;

2- 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle, iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesi gerekliliğinin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Olay yerinde keşif yapılarak, kazı mahallinin sit alanı veya 2863 sayılı Kanuna göre korunması gerekli başka bir yer olup olmadığı tereddütsüz şekilde belirlendikten sonra sanık hakkında anılan Kanunun 74/1-1. cümlesi uyarınca tayin edilen temel cezada, 74/1-2. cümlesi uyarınca indirime gidilip gidilmeyeceğinin değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeksizin, eksik araştırma ile karar verilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna dair temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA; 08/12/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/32380, Karar No: 2015/10696, Tarih: 09.02.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/32380 E.  ,  2015/10696 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme, yaralama, hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Hakaret suçunun oluşabilmesi için, bir kimseye onur, şeref ve saygınlığını incitecek ölçüde, somut bir fiil veya olgu isnat etmek yada yakıştırmalarda bulunmak yada sövmek gerekmektedir. Kişiye isnat edilen somut fiil veya olgunun gerçek olup olmamasının bir önemi yoktur. İsnadın ispatın konusu ayrıdır. Somut bir fiil ve olgu isnat etmek; isnat, mağdurun onur şeref ve saygınlığını incitecek nitelikte olacaktır. Mağdura yüklenen fiil ve olgunun belirli olması şarttır. Fiilin somut sayılabilmesi için, şahsa, şekle, konuya, yere ve zamana ilişkin unsurlar gösterilmiş olmalıdır. Bu unsurların tamamının birlikte söylenmesi şart değildir. Sözlerin isnat edilen fiilî belirleyecek açıklıkta olması yeterlidir. Çoğu zaman isnat edilen fiil ve olgunun, hangi zaman ve yerde meydana geldiğinin belirtilmesi, onur ve saygınlığı incitecek niteliği tespit için yeterli olmaktadır. Tarafların sosyal durumları, sözlerin söylendiği yer ve söyleniş şekli, söylenmeden önceki olaylar nazara alınarak suç vasfı tayin olunmalıdır.

Hakaretin kişiyi küçük düşürmeye yönelik olması gerekir. Kişiye onu toplum nazarında küçük düşürmek amaçlı belli bir siyasi kanaatin isnat edilmesi hâlinde de suç oluşacaktır. Bir kişiye yönelik sözlerin veya yapılan davranışın o kişiyi küçük düşürücü nitelikte olup olmadığını tayin ederken, topluma hâkim olan anlayışlar, örf ve adetler göz önünde bulundurulmalıdır.

Hakaretin kişiyi küçük düşürmeye yönelik olması gerekir. Kişiye onu toplum nazarında küçük düşürmek amaçlı belli bir siyasi kanaatin isnat edilmesi hâlinde de suç oluşacaktır. Bir kişiye yönelik sözlerin veya yapılan davranışın o kişiyi küçük düşürücü nitelikte olup olmadığını tayin ederken, topluma hâkim olan anlayışlar, örf ve adetler göz önünde bulundurulmalıdır.

Hakaret huzurda işlenebileceği gibi, gıyapta da işlenebilir. Gıyapta hakaretin cezalandırılabilmesi için, mağdurun yokluğunda en az ikiden fazla kişilerle ihtilat edilerek yani en az üç kişinin hakaret sözünü öğrenmiş olması kaydıyla hakaretin yapılması şarttır. Mağdur bu sayıya dahil değildir. Mağdurun hazır olması halinde gıyapta hakaret den bahsedilemez. Kendileriyle ihtilat edilen kişilerin bir arada bulunmaları ve hakaret sözünü aynı anda öğrenmelerine gerek yoktur. İhtilat aktarma suretiyle gerçekleşmişse hakaret sözlerinin aynı yada benzer olması aranmalıdır. Fail sözlerini ikiden fazla kişiye söylemekte yada daha çok kişinin duyabileceği bir yerde konuşmakta ve sözleri başkaları tarafından duyulabilmekte, failde bu durumun bilincinde ise ihtilat oluşmuştur.

Suçun alenen işlenmesi, nitelikli hâl kabul edilmiştir. Aleniyet, belirsiz sayıda kişilerin hakaret oluşturan sözü duymalarına olanak sağlamak suretiyle suçun işlenmesini ifade eder. Failin, hakaret oluşturan sözün duyulması olanağını yaratmış olması yeterlidir. Söylenen sözün fiilen duyulmuş olup olmaması önemli değildir.

Katılanların 14/02/2010 günü arkadaşlarıyla birlikte ... Lokantasına gittikleri, 02:30 sıralarında lokantadan ayrılmak üzere masalarından kalkıp hesap ödemek için kasaya yöneldikleri sırada başka bir masada oturmakta olan sanık ...'ın, katılan ...’a "çözdal oynamaya mı gidiyorsunuz lan" diyerek laf attığı, ...’un "... ol, yemeğini ye" diyerek karşılık verdiği, bunun üzerine sanık ...'ın arkadaşlarıyla birlikte ayağa kalkıp katılanlar ve arkadaşlarına saldırdıkları, garsonların araya girip kavgayı engellemeye çalıştıkları, katılanların lokantadan dışarıya çıktıkları, ancak sanıkların da peşlerinden gittikleri ve katılanlara sinkaflı küfür ederek saldırdıkları, sanık ...'ın lokantanın önünde park halindeki bisikletleri katılan ...in ... plakalı aracına fırlatıp zarar verdiği, aynı zamanda bisikletlerden birini ...’a doğru fırlattığı, ancak bisikletin ...’a isabet etmediği olayda; mala zarar verme, yaralama ve hakaret suçlarının oluştuğu yönündeki kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 09/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24779, Karar No: 2013/1237, Tarih: 23.01.2013

**13. Hukuk Dairesi         2012/24779 E.  ,  2013/1237 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, serbest veteriner hekim olarak suni tohumlama işinde çalıştığını, davalı tarafından ödenmesi gereken 3.600,00 TL suni tohumlama teşvik priminin ödenmediğini, 24.03.2005 tarihli hayvancılığın desteklenmesine ilişkin çıkarılan Bakanlar Kurulu kararına göre, bu desteklemeden kendisine suni tohumlama belgesi verilen serbest hekimlerin de yararlanabileceği, sonradan yapılan değişiklikle bölge şartı kaldırılarak sadece il müdürlüklerinden izin alınma şartı getirildiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 3.600,00 TL suni tohumlama teşvik primlerinin davalı kuruma teslim edildiği tarihten itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacının ithal tohum farkı ve ulaşım maliyeti adı altında üreticilerden ücret aldığını ve akdi ihlal ettiğini, devlet bütçesinden ikinci bir ödeme yapılmasının doğru olmayacağı düşüncesiyle 2005 yılına ait suni tohumlama ücretlerinin ödenmediğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının suni tohumlama teşvik primini ödemediğini ileri sürerek teşvik priminin tahsili için eldeki davayı açmıştır. Taraflar arasında imzalanan tohumlama uygulamalarına ilişkin sözleşmenin d maddesi uyarınca 2012/24779-2013/1237

yetiştiriciden ücret talep edilemeyeceği, ancak yetiştiricinin farklı sperma talep etmesi ve sperma ücretinin farklı olması halinde ilave sperma bedeli istenebileceği kararlaştırılmış olup, davacının 114 yetiştiriciden ilave ücret alıp almadığı anlaşılamamaktadır. Bu durumda mahkemece, yeniden araştırma yapılarak, davacının 114 yetiştiriciden ilave ücret alıp almadığı, ilave ücretlerin farklı sperma talebinden kaynaklanıp kaynaklanmadığı belirlenerek, ücretin farklı sperma ücretinden kaynaklandığının anlaşılması halinde bu tohumlamalarla ilgili ücret talep edebileceği, aksi halde ücret talep edemeyeceği gözetilerek, konusunda uzman bir bilirkişiden yeniden rapor alınarak sonucuna uygun şekilde karar verilmesi gerekirken, aksine düşüncelerle yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın BOZULMASINA, 23.1.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1342, Karar No: 2019/375, Tarih: 17.01.2019

**19. Ceza Dairesi         2017/1342 E.  ,  2019/375 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Dosya kapsamından, sanığın herhangi bir ağaç kesme ve örtü temizliği gerçekleştirmeden işgal ve faydalanmada bulunduğunun ve bu bağlamda tazmini gereken doğrudan bir zarar doğmadığının anlaşılması karşısında; Orman İşletme Müdürlüğünün 23.10.2013 tarihli yazısında belirtilen ağaçlandırma giderinden oluşan dolaylı zararı ödememesi nedeniyle hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 17/01/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2532, Karar No: 2022/10753, Tarih: 27.12.2022

**12. Ceza Dairesi         2022/2532 E.  ,  2022/10753 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : CMK’nın 223/2-a maddesi gereğince ayrı ayrı beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların beraatine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dairemizin 26/11/2020 tarih, 2017/6273 Esas, 2020/6458 Karar sayılı bozma kararı üzerine, mahkemece bozma ilamına uyulup uyulmadığı hususunda bir ara karar verilmemiş ise de; Ceza Genel Kurulunun kararlılık gösteren içtihatlarında da açıkça belirtildiği üzere, mahkemece bozma kararı doğrultusunda uygulama yapılması ve bozmadan sonra yapılan inceleme, araştırma ve yeni kanıtlara dayanarak hüküm kurulması karşısında, mahkemenin bozmaya eylemli olarak uyduğu değerlendirilerek yapılan incelemede;

... Kültür Varlıklarını Koruma Bölge Kurulunun 01.06.2009 tarih 3038 sayılı kararı ile III. derece arkeolojik sit alanı olarak belirlenen ve yine kurulun 22.06.2009 tarih 3098 sayılı kararı ile uygun bulduğu 1/5000 ölçekli koruma amaçlı nazım imar planı içerisinde bulunan mülkiyeti belediyeye ait alanda Konevi Kent meydanı ve katlı otopark ihalesini alan sanıkların müze müdürlüğü uzmanları denetiminde yapılması gereken hafriyat çalışmasını izinsiz olarak yaptıkları iddiasıyla kamu davası açıldığı, 13.12.2013 tarihinde inşaat sahası içinde 4 adet sütun parçası bulunması üzerine Müze Müdürlüğüne bilgi verildiği ve sütunların Müze Müdürlüğü tarafından teslim alındığı, ... Büyükşehir Belediyesinin 16.12.2013 tarihli yazısı ile Müze Müdürlüğünden hafriyat çalışmalarının onların denetiminde ilerlemesi için gerekli görevlendirmenin yapılmasını istediği, soruşturma aşamasında müze müdürlüğüne hitaben arkeologlar tarafından yerinde yapılan inceleme sonucunda düzenlenen 25.12.2013 tarihli raporda; belirtilen projenin uygulanacağı alanın 3. derece arkeolojik sit alanı içerisinde kaldığı, bu derecedeki sit alanlarında yeniden yapılanma öncesi yapılacak hafriyat çalışmalarının Müze müdürlüğü elemanlarının gözetiminde yapılması gerektiği, ancak yerinde yapılan incelemede hafriyat çalışmasının daha önceden başlatılarak proje gereği tüm alan sınırına beton koruma kazıklarının atıldığı, beton kiriş blokajlarının uygulandığı ve bu kısımlarda uygulamanın devam ettiğinin tespit edildiği, kurul uzmanı arkeolog tarafından 30.01.2014 tarihli raporda; söz konusu parselin ... Kültür Varlıklarını Koruma Bölge Kurulunun 01.06.2009 tarih 3038 sayılı kararı ile III. derece arkeolojik sit alanı içinde ve yine kurulun 22.06.2009 tarih 3098 sayılı kararı ile uygun bulduğu 1/5000 ölçekli koruma amaçlı nazım imar planı içerisinde bulunduğu, III. derece arkeolojik sitlerde koruma ve kullanma koşulu ile ilgili Yüksek Kurulun 05.11.1999 tarih 658 sayılı ilke kararının (ç) bendinde “Bu alanlarda belediyesince veya valilikçe inşaat izni verilmeden önce, ilgili müze müdürlüğü uzmanları tarafından sondaj kazısı gerçekleştirilerek sondaj sonuçlarının bu alanlarla ilgili, varsa kazı başkanının görüşleriyle birlikte müze müdürlüğünce koruma kuruluna iletilip kurul kararı alındıktan sonra uygulamaya geçilebileceği” nin belirtildiği, hafriyat çalışmasının bu ilke kararı doğrultusunda Müze Müdürlüğü uzmanları denetiminde yapılmamış olması ve III. derece arkeolojik sit alanında yapılan izinsiz uygulamaların ne derecede kültür varlığına zarar verdiğinin bilinememesinden dolayı 2863 sayılı Kanunun 9. maddesi kapsamında izinsiz uygulama yapıldığının belirtildiği, bunun üzerine ... Kültür Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu Müdürlüğünün 31.01.2014 tarih 1826 sayılı kararı ile III. derece arkeolojik sit alanında Müze müdürlüğü uzmanları tarafından yapılması gereken hafriyat çalışmasının izinsiz yapılması nedeniyle ilgililer hakkında suç duyurusunda bulunulmasına karar verildiği, ..

. maddesi kapsamında izinsiz uygulama yapıldığının belirtildiği, bunun üzerine ... Kültür Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu Müdürlüğünün 31.01.2014 tarih 1826 sayılı kararı ile III. derece arkeolojik sit alanında Müze müdürlüğü uzmanları tarafından yapılması gereken hafriyat çalışmasının izinsiz yapılması nedeniyle ilgililer hakkında suç duyurusunda bulunulmasına karar verildiği, ... Büyükşehir Belediyesi Fen İşleri Dairesi Başkanlığı tarafından gönderilen 07.04.2014 tarihli cevabi yazıda; Konevi Kent Meydanı ve Katlı Otopark İnşaatı” ihalesinin 16.03.2013 tarihinde yapıldığı, ... İnş. Şti ve Altem İnş. Şti ile de 29.05.2013 tarihinde sözleşme imzalandığı, 07.06.2013 tarihinde işin yer tesliminin yapıldığı, otopark inşaatı için 16.07.2013 tarihinde inşaat (yapı) ruhsatı için İmar ve Şehircilik Daire Başkanlığına başvurulduğu, söz konusu ruhsatın bu birim tarafından kesilerek gönderildiği, bu süreç zarfında ve inşaat ruhsatı verilmesi aşamasında söz konusu alanın 3. derece arkeolojik sit alanında kaldığına dair herhangi bir bilgi ulaşmadığı, yer teslimi yapılan arsanın hafriyat çalışmasında 4 adet silindirik sütun çıkması üzerine bu sütunların alınması için şantiye şefi tarafından Müze müdürlüğünün arandığı, bu arsanın 3. derece arkeolojik sit alanında olduğunun bu sütunların teslimi aşamasında Müze müdürlüğünün bildirmesi üzerine öğrenildiğinin belirtildiği,

Suça konu yerin ... Kültür Varlıklarını Koruma Bölge Kurulunun 01.06.2009 tarih 3038 sayılı kararı ile III. derece arkeolojik sit alanı olarak belirlenen ve yine kurulun 22.06.2009 tarih 3098 sayılı kararı ile uygun bulduğu 1/5000 ölçekli koruma amaçlı nazım imar planı içerisinde bulunduğu, sit alanının tesciline ilişkin ilgili kurul kararları ile anılan kararlara ilişkin ilan tutanaklarının dosyada mevcut olduğu, Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Yüksek Kurulunun 05.11.1999 tarih 658 sayılı ilke kararına göre sanıkların müze müdürlüğü uzmanları denetiminde yapılması gereken harfiyat çalışmasını izinsiz olarak yaparak III. derece arkeolojik sit alanına izinsiz inşai ve fiziki müdahalede bulundukları anlaşılmakla birlikte, sanıkların savunmalarında hafriyat çalışması yaptıkları yerin sit alanında kaldığını bilmediklerini, kendilerine bu yönde herhangi bir bilgi verilmediği gibi ihale evraklarında da bu yönde bir şerh bulunmadığını belirterek atılı suçlamayı kabul etmedikleri, davaya konu yerin sit alanı olup olmadığı hususunda araştırma yapma yükümlülüğünün sanıkların yetkilisi olduğu şirketlerden beklenemeyeceği ancak suç işleme kastının belirlenebilmesi açısından ihaleyi yapanlar tarafından bu konuda sanıklara bilgilendirme yapılıp yapılmadığı, ihale evrakında bu yönde bir şerh bulunup bulunmadığının önem arz ettiği, dosyada bulunan Konevi Kent Meydanı ve Katlı Otopark İnşaatı işine ait sözleşmede ve işe başlama tutanağında suça konu yerin sit alanında kaldığına dair herhangi bir bilgi bulunmamakla beraber dosyada mevcut proje ve vaziyet planı incelendiğinde sit alanı olarak belirtilmiş bir alanın mevcut olduğunun anlaşıldığı, sanıkların savunmalarında kendilerine ihaleye göre teslim edilen hafriyat çalışması yaptıkları yerin bu sit alanının dışında kaldığını belirttikleri,

Mahkemece bozma sonrasında ihale sözleşmesine ilişkin tüm evrakların dosya içerisine getirtildiği, ihale evraklarında dava konusu yerin sit alanı içerisinde kaldığına dair herhangi bir ibare bulunmadığının anlaşıldığı, ancak önceki bozma ilamında, mahallinde fen ve arkeolog bilirkişiler eşliğinde keşif icra edilerek suça konu yerin, proje ve vaziyet planında sit alanı olarak belirtilen alan dahilinde kalıp kalmadığının belirlenmesi gerektiğine değinilmesine rağmen, bozma sonrası yapılan keşifte bilirkişiler tarafından yalnızca dava konusu alanın kentsel- ticari sit alanı ve III.derece arkeolojik sit alanı içerisinde kaldığının tespit edildiği, suça konu yerin, proje ve vaziyet planında sit alanı olarak belirtilen alan dahilinde kalıp kalmadığı yönünde bir irdeleme yapılmadığı, bu hali ile bozma ilamı gereğinin tam olarak yerine getirilmediği gözetilmeksizin, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 27/12/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6537, Karar No: 2019/3630, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/6537 E.  ,  2019/3630 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/17145, Karar No: 2011/7940, Tarih: 06.06.2011

**6. Ceza Dairesi         2009/17145 E.  ,  2011/7940 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanık ... savunmanı, hükümlü ... ... savunmanı

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Hükümlü ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesinde:

Hükümlü ... hakkında kurulan Havran Asliye Ceza Mahkemesinin 09.09.2004 günlü, 2006/123-178 sayılı önceki hükmün temyiz edilmeksizin kesinleştiğinin anlaşılması karşısında; ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.09.2007 günlü, 2007/125-186 sayılı ve benzer kararlarında açıklandığı üzere, adı geçen hükümlü hakkında temyiz edilmeksizin kesinleşen ilk hükmün ancak, suç tarihinden sonra yürürlüğe giren yasalar yönünden talep halinde yada resen uyarlama yargılaması yapılmasının mümkün olduğu, hükümlü hakkında kurulan ilk hükmün kesinleşmesinden sonra, aynı dosyada sanık ... hakkında kurulan ilk hükmün sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca lehe Yasa değerlendirmesi yapılmak üzere iade edildiği, iade sonrasında dosyanın yeniden ele alınıp hükümlü ... hakkında yeniden kurulan hükmün hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde bulunduğu anlaşıldığından, hükümlü ... savunmanının yeniden kurulan hükme yönelik temyiz itirazının 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 317. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak REDDİNE, hükümlü hakkında kurulan ilk hükümle ilgili uyarlamanın mahallinde yapılması için dosyanın gereği yapılmak üzere İADESİNE,

II- Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince:

Suçun niteliği, cezanın türü ve süresine göre; hükümden sonra yapılan değişiklikler dikkate alınarak, 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bü bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 06/06/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.