muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/6871, Karar No: 2024/2757, Tarih: 03.04.2024

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalılar vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu başvuru kapsamında yer alan 35 inci sınıftaki tüm hizmetlerle müvekkiline ait markaların kapsamlarında bulunan mal ve hizmetler arasında benzerlik bulunduğunu, öte yandan müvekkiline ait markaların tanınmış olduklarını ve 556 sayılı KHK'nın 8'inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca da başvurunun, 35 inci sınıftaki tüm hizmetler yönünden reddinin gerektiğini, her ne kadar davalı şirketin "kuruyemişler" malları yönünden kazanılmış hakkının bulunduğu kabul edilmiş ise de bu kanaatin hatalı olduğunu, zira davalının önceki markalarının 29 uncu sınıfta yalnızca kuruyemişler emtiası üzerinde tescilli bulunduğunu, başvurunun ise 30 uncu ve 35 inci sınıflara yönelik olduğunu, davalı şirket başvurusunun kötü niyetli olarak yapıldığını ileri sürerek İlk Derece mahkemesinin kararının kaldırılmasını ve davanın tümden kabulüne karar verilmesini istemiştir.

2.Davalı ... vekili istinaf dilekçesinde özetle; başvuru kapsamında kalan mal ve hizmetler yönünden dava konusu başvuru ile davacının itirazına mesnet markalar arasında, 556 sayılı KHK'nın 8'inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi anlamında iltibasa yol açacak düzeyde benzerlik bulunmadığını ileri sürerek ilk derece mahkemesinin kararının kaldırılmasını ve davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

3.Davalı şirket vekili istinaf dilekçesinde özetle; müvekkilinin başvurusuna konu ibare ile davacının itirazına mesnet markalar arasında, 556 sayılı KHK'nın 8'inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi anlamında iltibasa yol açacak düzeyde bir benzerlik bulunmadığını, müvekkili başvurusunun özgün bir kompozisyondan oluştuğunu, başvuruda yer alan "..." kelimesinin 556 sayılı KHK'nın 7'nci maddesinin birinci fıkrasının (c) maddesi kapsamında kaldığını ve markanın kullanılacağı ürün ve hizmetleri tanımlamak amacıyla kullanıldığını, marka kapsamlarında bulunan mallar yönünden bir benzerliğin bulunmadığını, kaldı ki davacı markalarının üzerinde kullanıldığı mallarla müvekkili markasının kullanıldığı malların birbirlerinden farklı olduklarını, müvekkili başvurusunun, önceki tescilli markaların serisi niteliğinde bulunduğunu, 556 sayılı KHK'nın 8'inci maddesinin dördüncü fıkrasında düzenlenen koşulların da gerçekleşmediğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesinin kararının kaldırılmasını ve davanın tümden reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu başvurunun "... LEZZETE DÖNÜŞEN ANLAR+şekil" ibaresinden oluştuğu, itiraza mesnet davacı markalarının ise "..." esas ibaresinden meydana geldiği, markalardaki esas unsurların "..." kelimesi olduğu, dava konusu markada yer alan diğer kelime ve şekil unsurların yeterli ayırt ediciliği sağlamadığı, davacının “...” ibaresini esas unsur olarak içeren seri markaları bulunduğu da gözetildiğinde, başvuru markasının davacının seri markaları arasına sızabileceği, bu durumda ortalama tüketicinin iki farklı marka karşısında olduğunu idrak edebilse bile marka kapsamında sunulan hizmetlerin aynı veyahut aralarında idari veya ekonomik bağlantı bulunan işletmelere ait olduğu intibaına kapılabileceği, bu nedenle tarafların marka işaretleri arasında ilişkilendirme ihtimali de dahil karıştırılma ihtimali bulunduğu, Yargıtay 11.Hukuk Dairesi'nin 2018/4602-2019/5980 E./K. sayılı ilamında da "..." ibaresinin davacının "..." asıl unsurlu markalarıyla benzer olduğunun kabul edildiği, ayrıca İlk Derece Mahkemesinin taraf markaları arasında 30 uncu sınıfta yer alan tüm mallar ile 35 inci sınıfın 1, 2, 3, 4 ve 5 inci alt grubunda yer alan "Reklamcılık, pazarlama ve halkla ilişkiler ile ilgili hizmetler (ticari ve reklam amaçlı sergi ve fuarların organizasyonu hizmetleri dahil). büro hizmetleri; sekreterlik hizmetleri, gazete aboneliği düzenleme hizmetleri, istatistiklerin derlenmesi, büro makinelerinin kiralanması hizmetleri, bilgisayar veri tabanlarındaki bilginin sistematik hale getirilmesi, telefon cevaplama hizmetleri. iş yönetimi, idaresi ve bu konular ile ilgili danışmanlık, muhasebe ve mali müşavirlik hizmetleri, personel işe yerleştirme, işe alma, personel seçimi, personel temini hizmetleri, ithalat-ihracat acente hizmetleri. ticari ve sınai ürünler için eksperlik hizmetleri

. açık artırmaların düzenlenmesi ve gerçekleştirilmesi hizmetleri" ile 35 inci sınıfın 6 alt grubunda yer alan 5 inci sınıf " tıbbi amaçlı olan ya da olmayan diyet maddeleri; besin takviyeleri, zayıflatıcı ürünler; bebek mamaları; tıbbi amaçlı bitkiler ve bitkisel içecekler," malları ile 16, 29, 30, 31 ve 32 nci sınıfta yer alan malların satışına ilişkin perakendecilik hizmetleri, davacının itirazına mesnet marka kapsamlarında yer alan mal ve hizmetler yönünden emtia benzerliğine ilişkin koşulun gerçekleştiği yönündeki kabulünde de bir isabetsizlik bulunmadığı, bu itibarla davalılar vekillerinini bu yönlerden istinaf itirazlarının yerinde olmadığı, diğer taraftan davacının hem davalı Kurum nezdindeki itirazların da hem de dava dilekçesinde dayandığı 2013/21342 sayılı markası, 5 inci sınıfta yer alan tüm malların satışına özgülenmiş 35 inci sınıf perakencelik hizmetleri yönünden de tescili olduğundan taraf markaları arasında, başvuru kapsamında 35 inci sınıfta yer alan "Müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için insan ve hayvan sağlığı için ilaçlar, tıbbi amaçlı kimyasal ürünler, kimyasal elementler, veterinerlik amaçlı olan ya da olmayan diyet maddeleri; diş hekimliği için ürünler (aletler/cihazlar hariç), hijyen sağlayıcı ürünler (pedler, tamponlar, tıbbi amaçlı yakılar, pansuman malzemeleri, kağıt ve tekstilden mamul çocuk bezleri), zararlı bitkileri, hayvanları ve mantarları imha edici maddeler, insan ve hayvanlar için olanlar hariç deodorantlar, havayı tazeleyici kokular, dezenfektanlar, antiseptikler (mikrop öldürücüler), tıbbi amaçlı deterjanlar, mallarının bir araya getirilmesi hizmetleri (belirtilen hizmetler perakende, toptan satış mağazaları, elektronik ortamlar, katalog ve benzeri diğer yöntemler ile sağlanabilir)" hizmetleri yönünden de emtia benzerliği şartının gerçekleştiği, bu açıdan davacı vekilinin istinaf itirazının yerinde olduğu, ayrıca davacının itirazına mesnet 204842, 2000/01502,2000/00753, 2001/28131, 2002/27687, 2004/10216, 2011/40779 sayılı markalarının kapsamında genel olarak 35 inci sınıf mağazacılık hizmetlerinin bulunduğu, dava konusu marka tescil başvurusunun kapsamında ise 1'den 34 üncü sınıfa kadar olan mallara özgülenmiş 35/6 ncı sınıf mağazacılık hizmetlerinin yer aldığı, İlk Derece Mahkemesince davacının anılan markalarını 1'den 34 üncü sınıfa kadar (5,16, 29, 30, 31, 32 sınıflar hariç) mallara özgülenmiş şekilde 35 inci sınıf mağazacılık hizmetleri yönünden kullanıp kullanmadığı sorulmadığı ve bu yönde bir araştırma yapılmadığını, bu amaçla açılan duruşma sonucunda davacı vekili, kendisine verilen kesin süre içerisinde bahsi geçen markaların 1'den 34 üncü sınıfa kadar olan (5, 16, 29, 30, 31, 32 sınıflar hariç) mallara özgülenmiş şekilde 35 inci sınıf mağazacılık hizmetleri yönünden kullandığına dair delillerini ibraz etmişse de, sunulan delillerinin bir çoğunun dava konus başvuru tarihinden sonrasına ilişkin olması, bir kısmın davacının verdiği mağazacılık hizmeti ile ilgili

ve bu yönde bir araştırma yapılmadığını, bu amaçla açılan duruşma sonucunda davacı vekili, kendisine verilen kesin süre içerisinde bahsi geçen markaların 1'den 34 üncü sınıfa kadar olan (5, 16, 29, 30, 31, 32 sınıflar hariç) mallara özgülenmiş şekilde 35 inci sınıf mağazacılık hizmetleri yönünden kullandığına dair delillerini ibraz etmişse de, sunulan delillerinin bir çoğunun dava konus başvuru tarihinden sonrasına ilişkin olması, bir kısmın davacının verdiği mağazacılık hizmeti ile ilgili olmayıp,

.... vs. marketlerde satılan "..." markalı ürünlere ilişkin bulunması karşısında davacının itirazına mesnet 204842, 2000/01502, 2000/00753, 2001/28131, 2002/27687, 2004/10216, 2011/40779 sayılı markalarını 1'den 34 üncü sınıfa kadar olan (5, 16, 29, 30, 31, 32 sınıflar hariç) mallara özgülenmiş şekilde 35 inci sınıf mağazacılık hizmetleri yönünden kullandığını ispatlayamadığı, bu durumda dava konusu başvuru kapsamında yer alan 30 uncu sınıf malların tamamı, 35 inci sınıfın 1, 2, 3, 4 ve 5 inci alt grubunda yer alan hizmetler ile 6 ncı alt grupta 5, 16, 29, 30, 31 ve 32 nci sınıf malların satışına özgü perakendecilik hizmetleri yönünden emtia benzerliği koşulunun gerçekleştiği buna karşın 35 inci sınıfın 6 ncı alt grubunda 5, 16, 29, 30, 31 ve 32 nci sınıf mallar haricinde 1'den 34'e kadar olan sınıflarda yer alan malların satışına özgü perakendecilik hizmetleri yönünden böyle bir benzerliği bulunmadığı, somut uyuşmazlıkta 556 sayılı KHK'nın 8'inci maddesinin dördüncü fıkrasındaki koşullarının oluşmadığı, sırf benzer marka başvurusunda bulunmanın kötü niyet olarak kabul edilemeceği, tartışılması gereken bir diğer hususun ise dava konusu başvuru kapsamında yer alan ve emtia benzerliği şartının gerçekleştiği kabul edilen 29 uncu sınıfta yer alan "Kuru yemişler" mallarının satışına özgülenmiş 35 inci sınıf perakendecilik hizmeti yönünden davalı şirketin önceki markalarından kaynaklı müktesep hakkı bulunup bulunmadığı olduğunu, davalı şirketin 97/0082882, 2000/3587, 2006/42014 sayılı markaları dışındaki önceki tarihli marklarının uzun süreli kullanım şartını sağlamadığı, 97/0082882, 2000/3587, 2006/42014 sayılı markalarının da 29 uncu sınıfta "Kuru yemiş" mallarında tescilli bulunduğu, anılan markalar kapsamında kuruyemiş mallarının satışına özgü 35 inci Sınıf perakendecilik hizmetinin yer almadığı, Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin 2020/573 E., 2021/476 K. sayılı ilamında da belirtildiği üzere belirli bir mal için tescilli olan markanın, bu malı kapsayan mağazacılık hizmeti ile aynı tür sayılamayacağından mağazacılık hizmetleri yönünden müktesep hak teşkil etmeyeceği, bu itibarla davalı şirketin başvuru kapsamında 35 inci sınıfta yer alan kuruyemiş mallarının satışına yönelik perakendecilik hizmetleri yönünden müktesep hakkı bulunmadığı, bu itibarla davacı vekilinin bu yöndeki istinaf itirazının yerinde olduğu gerekçesiyle davalılar vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine, davacı vekilinin istinaf başvurusunun ise kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, yeninden hüküm kurularak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf mahkemesince yapılan inceleme neticesinde, dava konusu markanın tescil edilmek istendiği 30 uncu sınıfta sayılan emtialar ile 35 inci sınıfta sayılan bir kısım hizmetler yönünden davanın kabulüne karar verilmesi ile davalı şirketin müktesep hakkının bulunmadığı hususları yerinde olarak tespit edilmiş olup, kararın bu yönüyle usul ve yasaya uygun olduğunu, müvekkili şirkete ait "..." ibareli markaların tanınmış marka statüsünde olup, kabul anlamına gelmemekle birlikte 556 sayılı KHK'nın 8'inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi yönünden benzer bulunmasa dahi, bu kez de 8 inci maddesinin dördüncü fıkrası yönünden 35 inci sınıfta yer alan tüm mal ve hizmetler yönünden tescil engeli söz konusu olduğunu belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

2.Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde özetle; başvuruya konu işaret ile iddialara mesnet markalar arasındaki iltibas ihtimalinin başvuru kapsamında yer alan 29 uncu sınıftaki bir kısım malın çıkarılması suretiyle bertaraf edildiğini, bu itibarla başvuruya konu işaret ile iddialara mesnet markalar arasında ortalama tüketicinin görsel, işitsel ve kavramsal algısı bakımından ilişkilendirme ihtimali de dahil iltibasa neden olacak herhangi bir benzerlik bulunmadığını belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

3.Davalı şirket vekili temyiz dilekçesinde özetle; dilekçelerindeki beyanlarla, taraf markalarının benzer olmadıklarını, dava konusu markadaki ... sözcüğünün esaslı unsur olarak değil, içecek türü olan KAHVE'yi tanımladığı ve esasen ayrı telaffuz edilmediğini, taraf markaları arasında görsel, işitsel ve anlamsal benzerlik bulunmadığını, markalar arasında düşünsel olarak da benzerlik bulunmadığını, dava konusu markanın müvekkili adına tescilli markaların serisi niteliğinde olduğunu, müvekkilinin seri markaları nedneiyle kuru yemişler yönünden ve/veya aynı türde bulunan mal/hizmetler yönünden de kazanılmış hakkı bulunduğunu belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı şirketin 2013/71593 sayılı "..." ibareli marka başvurusuna karşı davacının ... ve ... ibareli marklarını mesnet göstererek ve iltibas, tanınmışlık ve kötü niyet hukuki sebep ve vakıalarına dayanarak yapmış olduğu itirazın TÜRKPATENT YİDK tarafından nihai olarak reddi üzerine Kurum kararının iptali koşulları ile davalı markasının hükümsüzlüğü koşullarını oluşup oluşmadığı noktasındadır.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 6769 sayılı Kanun'un 25'inci maddesi.

3. Değerlendirme

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 6769 sayılı Kanun'un 25'inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

03.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14379, Karar No: 2013/2310, Tarih: 20.02.2013

**1. Hukuk Dairesi         2012/14379 E.  ,  2013/2310 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVALILAR : ...

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ, YIKIM VE TAZMİNAT

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden....oranında paydaşı olduğu 2082 ada 50 parsel sayılı taşınmaza davalı ... adına kayıtlı komşu 48 parsel sayılı taşınmaz ve davalı ... adına kayıtlı ve .....oğullarıyla birlikte kullandığı 43 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan yapının taşkın olduğunu ileri sürerek, elatmanın önlenmesi ve yıkım isteğinde bulunmuş,yıkımın fahiş zarar doğurması halinde tazminata hükmedilmesini istemiştir.

Davalı ...,görev itirazında bulunarak,50 parsel sayılı taşınmazın dava dışı paydaşı .... de davada yer almasının sağlanması gerektiğini,taşkın bir yapının bulunmadığını öne sürerek davanın reddini savunmuş,ayrıca taşkınlık var ise taşan kısmın Türk Medeni Kanununun 725. maddesi gereğince uygun bir bedel karşılığında adına tescilini istemiştir.

Davalı ...,50 parsel sayılı taşınmazın dava dışı paydaşı Mustafa Yel'in de davada yer almasının sağlanması gerektiğini,adlarına kayıtlı 48 parsel sayılı taşınmaz üzerine belediye tarafından yapılmış bir yapı bulunmadığını öne sürerek davanın reddini savunmuştur.

Davalılar ....cevap vermemişlerdir.

Mahkemece,davalı ... bakımından taşkın yapının diğer davalılar tarafından yapıldığı gerekçesiyle davanın husumetten reddine;diğer davalılar bakımından davalıların davacıya ait taşınmaza müdahalelerinin sabit olduğu ve davalıların iyiniyetli olmadığı gerekçesiyle elatmanın önlenmesi ve yıkım isteğinin kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı ... vekilince ve katılma yolu ile davacı vekilince süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ün raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

./..

-2-

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle,kayden davacının paydaşı olduğu 50 parsel sayılı taşınmaza davalı ... dışındaki davalılar ....taşkın yapı yapmak suretiyle müdahale ettikleri saptanmak ve 43 parsel sayılı taşınmaz maliki temyiz eden davalı lehine Türk Medeni Kanununun 725. maddesi hükmü koşulları gerçekleşmediği gözetilmek suretiyle karar verilmesi doğru olduğuna göre; davalı ... ve davacı ..... temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 3.15.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan ve yine 145.77.-TL bakiyi onama harcının da diğer temyiz eden davalılardan alınmasına, 20.2.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

....
Yargıtay — Esas No: 2013/18599, Karar No: 2014/1430, Tarih: 23.01.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/18599 E.  ,  2014/1430 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki uyuşmazlık ticari nitelikteki hasılat kirası sözleşmesinden kaynaklanan rücuen alacak olup mahkemece de bu şekilde nitelendirilmiştir.

Uyuşmazlığın niteliğine ve tarafların sıfatına göre, dosyanın temyiz incelemesi Yargıtay 6. Hukuk Dairesi'nin görevine girmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeplerle, dosyanın görevli Yargıtay 6. Hukuk Dairesi Başkanlığı’na GÖNDERİLMESİNE, 23.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3785, Karar No: 2011/465, Tarih: 07.02.2011

**1. Ceza Dairesi         2009/3785 E.  ,  2011/465 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/09/61539

...'ı kasten öldürmeye teşebbüsten, ... ve ...'i kasten yaralamaktan ve izinsiz silah taşımaktan sanık ...'ın yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (...) İkinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 17.09.2008 gün ve 264/455 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi C.Savcısı ile sanık müdafii taraflarından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Oluşa, dosya içeriğine ve gösterilen gerekçeye göre; sanığın yolda yürürken kendisine laf atan mağdur ... ...’yle tartışmasına müteakip evden getirdiği tabancayla rastgele ateş etmesi sonucunda, mağduru sağ uyluk bölgesinden bir isabetle hayati tehlike geçirmeyecek şekilde yaraladığı olayda; sanığın mağdur ... ...’ye karşı eylemini kasten silahla yaralama olarak niteleyen mahkemenin kabul ve uygulamasında isabetsizlik bulunmadığından, tebliğnamedeki bozma düşüncesi benimsenmemiştir.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın mağdur çocuk ...’ı öldürmeye teşebbüs, mağdurlar ... ... ve ... ’i kasten silahla yaralama ve 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların nitelikleri tayin, cezayı azaltıcı tahrik ve takdire ilişen sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin bir sebebe dayanmayan, Cumhuriyet savcısının mağdur ...’a karşı eylemin kasten yaralama niteliğinde olduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

Mağdur ...’ı öldürmeye teşebbüs suçundan uygulama yapılırken, mağdurun çocuk olduğu belirtilerek temel cezanın ağırlaştırılmış müebbet hapis olarak tespit edilmesine karşın, sevk maddesinin TCK.nun “82/1-e” yerine “81” olarak gösterilmesi yasaya aykırı ise de bu husus yeniden

.../...

s-2-

TEBLİĞNAME : 1-B/09/61539

yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasının ilgili bölümümdeki “81” ibaresinin “82/1-e” olarak değiştirilmesine karar vermek suretiyle DÜZELTİLEN hüküm ile mağdurlar ... ... ve ...’i kasten silahla yaralama ve 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), sanığa verilen cezanın miktarı ve tutuklu kaldığı süre dikkate alınarak sanık müdafiinin tahliye talebinin reddine, 07.02.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.

Karara Uygundur,

Yazı İşleri Müdürü

...
Yargıtay — Esas No: 2015/18639, Karar No: 2016/1447, Tarih: 01.02.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/18639 E.  ,  2016/1447 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN:

MAHKEMESİ : 4. Aile Mahkemesi

TARİHİ : 07/04/2015

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 01.02.2016 günü temyiz eden davacı S.. A.. vekili Av. A.. A.. ile karşı taraf davalı M. İnşaat Gayrimenkul Danışmanlık Tic. Ltd. Şti. vekili Av. M.. K.. geldiler. Dahili davalı A.. A.. gelmedi. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı, aile konutu niteliğindeki taşınmazın, malik olan davalı eş A. tarafından “açık rızası bulunmadan” diğer davalı şirkete devredildiğini ileri sürerek, taşınmazın davalı şirket adına olan tapu kaydının iptali ile davalı eş A. adına tescilini ve taşınmazın kayıtları üzerine aile konutu şerhi konulmasını talep etmiştir.

Mahkemece, davalı şirketin kötü niyetinin ispat edilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 194/1. maddesine göre, “Eşlerden biri, diğer eşin açık rızası bulunmadıkça, aile konutu ile ilgili kira sözleşmesini feshedemez, aile konutunu devredemez veya aile konutu üzerindeki hakları sınırlayamaz.” Bu madde hükmü ile aile konutu şerhi “konulmuş olmasa da” eşlerin birlikte yaşadıkları aile konutu üzerindeki fiil ehliyetleri sınırlandırılmıştır. Sınırlandırma, aile konutu şerhi konulduğu için değil, zaten var olduğu için getirilmiştir. Bu sebeple tapuya aile konutu şerhi verilmese bile o konut aile konutu özelliğini taşır. Zira dava konusu taşınmaz şerh konulmasa dahi aile konutudur. Eş söyleyişle şerh konulduğu için aile konutu olmamakta, aksine aile konutu olduğu için şerh konulabilmektedir. Bu nedenle aile konutu şerhi konulduğunda, konulan şerh “kurucu” değil “açıklayıcı” şerh özelliğini taşımaktadır. Anılan madde hükmü ile getirilen sınırlandırma, “emredici” niteliktedir. Dolayısıyla bu haktan önceden feragat edilemeyeceği gibi eşlerin anlaşmasıyla da ortadan kaldırılamaz ve açık rıza ancak “belirli olan” bir işlem için verilebilir.