muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/29055, Karar No: 2012/41620, Tarih: 06.12.2012

Somut olayda, davalılar arasında 03.07.2003 tarihinden itibaren geçerli olarak yapılan işletme devir hakkı ve stok satış sözleşmesinin a bendinde “...AŞ tarafından üretilen ve ...Ltd Şti tarafından ...AŞ den satın alınan veya ...AŞ tarafından onaylanarak ...Ltd Şti veya onun yetkili kılacağı şirket tarafından ithal edilen ve ...AŞ tarafından ...Ltd Şti ye fatura edilecek ayakkabıların ...Aş nin 12 adet satış mağazasında pazarlanması ve satışına ilişkin işletme hakkının devri ve ...Aş nin stokunda bulunan 27.067 adet ürünün 1.640.497 bedel ile ...Ltd Şti tarafından satın alınması işine” ilişkin olduğunun ,b bendinde ...AŞ satış mağazasında istihdam ettiği personelin ücret, sigorta primi, kıdem ve ihbar tazminatı ile iş kazasından doğan tazminat ve personel tarafından üçüncü şahıslara verilebilecek zararlardan, İK., BK., ..., vs. mevzuattan doğabilecek her türlü yükümlülükleri yerine getirecek olup AlpLtd Şti nin bu hususlarla ilgili hiçbir sorumluluğunun bulunmadığını,sorumluluğun ...AŞ. ne ait olduğu” düzenlemesinin bulunduğu anlaşılmaktadır.

Davalı taraflar arasında yapılmış olan işyeri devir sözleşmesinde bulunan yukarıda belirtilen işçilik alacaklarına ilişkin düzenlemeler ancak işverenler arasındaki ilişkide hüküm ifade eder. Anılan şekildeki düzenlemeler 4857 sayılı İş Kanununun 6. maddesi anlamında davacı işçi açısından geçerli olmadığından davalıların işçilik alacaklarından birlikte sorumlu tutulmaları gerekirken mahkemece yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 06.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11423, Karar No: 2015/10640, Tarih: 19.10.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/11423 E.  ,  2015/10640 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL (KAPATILAN) ANADOLU 12. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 03/07/2014

NUMARASI : 2013/176-2014/180

Taraflar arasında görülen davada İstanbul (Kapatılan) Anadolu 12. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 03/07/2014 tarih ve 2013/176-2014/180 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı S.. U.. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkili A.İnşaat Turizm ve Taahhüt San. ve Tic. Ltd. Şti'ye ait çek defterinin, müvekkilinin T. İnşaat Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti'nin ortağı bulunan davalı S.. T.. tarafından rıza hilafına alındığını, diğer davalı S.. U..'ya çek yapraklarının her birine 150.000 TL yazılıp davalı tarafından keşide edilerek teslim edildiğini, davalı S.. U.. tarafından icra takibi yapıldığı ve devamında haciz kararıyla müvekkiline ait menkul ve gayrimenkuller ile ortağı bulunduğu A. İnş. Turz. Ve Tah. San. ve Tic. Ltd. Şti. ile T. İnşaat San. ve Tic. Ltd. Şti. uhdesinde bulunan menkul mallar, banka hesapları üzerine haciz tatbik edildiğini, bir kısım malların satılarak paraya çevrildiğini, davalıların yapmış oldukları haksız ve kötü niyetli icra takibinden dolayı ticaret yapamaz olduklarını ve büyük bir maddi ve manevi kayba uğradıklarını ileri sürerek 10.000 TL maddi ve 20.000 TL manevi tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı S.. U.. vekili, davaya bakmakta yetkili mahkemelerin Üsküdar Mahkemeleri olduğunu, davanın yetki ve zaman aşımı yönünden reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalı S.. T.. vekili, açılan davanın haksız ve kötü niyetli olduğunu belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; taraflar arasındaki uyuşmazlığın haksız fiile dayalı maddi ve manevi tazminata ilişkin olduğu, davanın ticari ilişkiden kaynaklanmadığı, bu nedenle görevi dahilinde bulunmadığı gerekçesiyle mahkemenin görevsizliğine ve dosyanın Asliye Hukuk Mahkemesi'ne gönderilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı S.. U.. vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı deliller ile gerektirici sebeplere göre, davalı S.. U.. vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı S.. U.. vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 19/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9946, Karar No: 2012/2179, Tarih: 26.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2010/9946 E.  ,  2012/2179 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I- Kadastro çalışmaları sırasında kadastro harici kayalık ve çalılık olarak tescil dışı bırakılan devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yer olduğu belirtilen suça konu taşınmazın TCK.nun 154/2. maddesinde sayılan öteden beri köylünün ortak yararlanmasına terk edilmiş mera, harman yeri, yol ve sulak gibi yerlerden olup olmadığı ve niteliği, suça konu taşınmaz üzerinde yeniden keşif yapılarak tarafsız bilirkişi ve tanıklardan sorulup kesin olarak saptandıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

II- Kabul ve uygulamaya göre de;

1- Temel ceza belirlenirken suçun işleniş şekli, işlendiği yer ve zaman ile fiilin diğer özellikleri gözetilerek hapis cezasının alt sınırdan tayin edilmesine karşın hapis cezasının yanında hükmolunan adli para cezasının aynı gerekçelerle alt sınırdan uzaklaşılarak tayini,

2- 5237 sayılı TCK.nda cezaların içtimaının düzenlenmediği gözetil- meden, sanığa hükmolunan adli para cezalarının toplanması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 26.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13635, Karar No: 2012/3641, Tarih: 20.03.2012

**9. Ceza Dairesi         2010/13635 E.  ,  2012/3641 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Mala zarar verme, tehdit, silahlı tehdit

Hüküm : 1- TCK'nın 152/1-a, 168/2, 62, 53/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet,

2- TCK'nın 106/2-a, 62, 53/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet,

3- TCK'nın 106/1-1. cümle, 43/1-son, 62, 53/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hüküm tarihinden sonra dosyaya sunulan sağlık kurulu raporu dikkate alınarak, suç tarihinde işlediği iddia ve kabul olunan fiillerin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiillerle ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğini önemli derecede azaltacak akıl hastalığı olup olmadığı hususunda Adli Tıp Kurumundan ya da Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesi sağlık kurulundan rapor alınarak sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 20.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/425, Karar No: 2025/1880, Tarih: 20.02.2025

**9. Hukuk Dairesi         2025/425 E.  ,  2025/1880 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40. ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18. maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir.

Adli yardım talebi temyiz yoluna başvuru sırasında istendiğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336/3 hükmü uyarınca, davacı vekilinin adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

Adli yardım 6100 sayılı Kanun’un 334. ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebini içeren dilekçe değerlendirildiğinde; adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığından, adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bu itibarla;

1. Hükmü veren Mahkeme tarafından 6100 sayılı Kanun’un 337. maddesi uyarınca;

a) Adli yardım talebinin reddine dair kararın, talebi reddedilen tarafa “6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 337/2 hükmü uyarınca tebliğinden itibaren iki hafta içinde mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edebileceği” şerhini içeren davetiye ile tebliğ edilmesi,

b) Adli yardım talebinde bulunan tarafın, ret kararına karşı itiraz etmesi hâlinde dosyanın itirazı incelemekle görevli Yargıtay 10. Hukuk Dairesine gönderilmek üzere Dairemize gönderilmesi,

2. Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 sayılı Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344. maddesi uyarınca;

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

b)Temyiz harçlarının tamamlanmaması sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren iki hafta içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra,

dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Adli yardım talebinin REDDİNE,

2. Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

20.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7195, Karar No: 2022/4502, Tarih: 16.03.2022

**11. Ceza Dairesi         2020/7195 E.  ,  2022/4502 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği, nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat

A) Sanık ... hakkında “kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği” ve “nitelikli dolandırıcılık” suçlarından kurulan hükümlere yönelik katılan vekilinin temyizinin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilen ve değerlendirilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan kanaat ve takdirine, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak dosya içeriğine uygun şekilde açıklanan gerekçeye göre; yüklenen suçların sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı Mahkemece kabul ve takdir kılınmış olmakla, katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükümlerin ONANMASINA,

B) Sanıklar ... ve ... hakkında “kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği” suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik sanıklar müdafisinin ve vekalet ücretiyle sınırlı olarak katılan vekilinin temyizinin incelenmesinde;

Gerekçeli karar başlığında “22.02.2010” ve “02.02.2010” olarak yanlış gösterilen suç tarihinin suça konu en son belgenin düzenlendiği “31.01.2011” olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanıklar müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

Sanıkların mahkûmiyetlerine karar verildiği halde, kendisini vekil ile temsil ettiren katılan lehine, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca maktu vekalet ücretine hükmolunmaması,Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasına "katılanın kendisini vekil ile temsil ettirdiği anlaşıldığından, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir edilen 3000 TL maktu vekalet ücretinin sanıklardan eşit olarak alınıp katılana verilmesine" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

C) Sanıklar ..., ... ve ... hakkında “kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği” suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik sanıklar ... ve ... müdafisi, sanık ... ile vekalet ücretiyle sınırlı olarak katılan vekilinin temyizinin incelenmesinde;

C) Sanıklar ..., ... ve ... hakkında “kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği” suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik sanıklar ... ve ... müdafisi, sanık ... ile vekalet ücretiyle sınırlı olarak katılan vekilinin temyizinin incelenmesinde;

1) Suç tarihlerinde ... Merkezinde öğretmen olan sanıkların, ... isimli öğrenci destek eğitimine devam etmediği halde eğitim almış gibi düzenlenen sahte bireyselleştirilmiş eğitim, çalışma ve rehabilitasyon planları imzalayarak katılan kurumu 1022.76 TL zarara uğratmak suretiyle resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarını işlediklerinin iddia ve kabul edildiği olayda; suça konu belgelerin aylık toplu olarak imzalatılması ve eylemleri nedeni ile sanıkların doğrudan menfaat temin etmemeleri nazara alındığında, sanıkların zarar verme bilinç ve iradelerinin bulunmadığı, sahtecilik ve dolandırıcılık kastıyla hareket etmedikleri ancak, aylık bireyselleştirilmiş eğitim, çalışma ve rehabilitasyon planlarını imzalarken gerekli incelemeyi yapmamaları nedeniyle görevlerinin gereklerine aykırı davranmak sureti ile kamu zararına neden oldukları anlaşılmakla, eylemlerinin kül halinde ihmal suretiyle görevi kötüye kullanma suçunu oluşturduğu, bu itibarla TCK'nin 257/2. maddesi uyarınca cezalandırılmalarına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçundan mahkûmiyet hükümleri kurulması,

2) Kabule göre de;

a) Sanıkların mahkûmiyetlerine karar verildiği halde, kendisini vekil ile temsil ettiren katılan lehine, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca maktu vekalet ücretine hükmolunmaması,

b) “31.01.2011” olan suça tarihinin gerekçeli karar başlığında “22.02.2010” ve “02.02.2010” olarak yanlış gösterilmesi,

Yasaya aykırı, sanıklar ... ve ... müdafisi, sanık ... ile katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 16.03.2022 tarihinde sanıklar ... ve ... yönünden üye ...’nın karşı oyu ve oy çokluğuyla, diğer yönlerden oy birliğiyle karar verildi.

KARŞI OY GEREKÇESİ

A)UYUŞMAZLIK KONUSU:

Uyuşmazlığın konusu Özel Eğitim Kurumlarında çalışan yönetici, öğretmen, uzman öğretici veya usta öğreticinin düzenlediği belgelerin resmi veya özel belge olup olmadığı oluşturmaktadır.

B)OLAY, İDDİA VE YARGILAMA SÜRECİ

KARŞI OY GEREKÇESİ

A)UYUŞMAZLIK KONUSU:

Uyuşmazlığın konusu Özel Eğitim Kurumlarında çalışan yönetici, öğretmen, uzman öğretici veya usta öğreticinin düzenlediği belgelerin resmi veya özel belge olup olmadığı oluşturmaktadır.

B)OLAY, İDDİA VE YARGILAMA SÜRECİ

Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığının iddianamesi ile Özel ..... ilk girişim Özel Eğitim ve rehabilitasyon merkezinde suç dönemlerinde müdür olarak görev yapan sanıklar ... ve ...'ün eğitim görmeyen özürlü birey ... adına 2010 yılı Kasım ve Aralık ayları ile 2011 yılı Ocak ayına ait bireyselleştirilmiş eğitim ve rehabilitasyon planlarını gerçeğe aykırı bir şekilde sahte olarak düzenleyip imzalayıp faturalandırılmasını sağlayarak resmi belgede sahtecilik suçunu işlediklerini iddia edilerek TCK'nin 204/2., 43/1 maddeleri gereğince cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmış Gaziantep 1. Ağır Ceza Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda sanıkların eylemi sabit görülerek resmi belgede sahtecilik suçundan TCK'nin 204/2. 43/1, 62. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmiş bu kararın temyizi üzerine;

Dairemiz çoğunluğunca mahkumiyet hükümlerinin düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

C)KONUYA İLİŞKİN YASAL DÜZENLEMELER:

5580 sayılı Özel Eğitim Kurumları Kanunu'nun 9. maddesinin son fıkrasında; kurumlarda görev yapan yönetici, öğretmen, usta öğretici ve usta öğreticilerin, görevleri sırasında işledikleri suçlardan dolayı TCK'nin uygulanmasında ve ceza kovuşturması bakımından kamu görevlisi sayılacakları belirtilmiştir.

573 sayılı Özel Eğitim Hakkında ve 652 sayılı Milli Eğitim Bakanlığı'nın teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamelerde konuya ilişkin başkaca bir hüküm bulunmamaktadır.

D)KONUNUN DEĞERLENDİRİLMESİ VE SONUÇ:

5580 sayılı Özel Eğitim Kurumları Kanunu'nun 9. maddesinde "...özel eğitim kurumlarında görev yapan yönetici öğretmen, usta öğretici veya uzman öğreticilerin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun uygulanmasında ve ceza kovuşturması bakımından kamu görevlisi sayılacakları" hükmünü yer verilmiş ise de bu kanun ve ilgili kanun hükmünde kararname veya diğer kanunlarda özel eğitim kurumları belgelerinin "resmi belge sayılacağına ilişkin herhangi bir düzenleme bulunmamaktadır.

Yasa koyucu bağzı özel kanunlarda örneğin 1211 sayılı Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası Kanunun'un 66. maddesinde "bankanın her türlü evrak, kayıt, defter ve senetleri ile buna dayanan hesap özetleri resmi belge sayılır" hükmüne yer verilmiş yine 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 100/9. maddesinde "...Elektronik ortamda hazırlanacak bilgi ve belgeler adli ve idari makamlar nezdinde resmi belge olarak geçerlidir." hükmüne yer verilmiştir.

Özel eğitim kurumları yöneticileri, öğretmenleri, usta öğretici veya uzman öğreticilerinin görevleri sırasında işledikleri suçlardan dolayı kamu görevlisi sayılmalarına yönelik hüküm düzenledikleri belgelerin resmi belge olduğunu göstermez.

Özel eğitim kurumları yöneticileri, öğretmenleri, usta öğretici veya uzman öğreticilerinin görevleri sırasında işledikleri suçlardan dolayı kamu görevlisi sayılmalarına yönelik hüküm düzenledikleri belgelerin resmi belge olduğunu göstermez.

"Kamu görevlisi sayılır." hükmü gereğince özel eğitim kurumu görevlilerinin "görevi kötüye kullanma" suçunun faili olabilir veya herhangi bir suçun kamu görevlisi tarafından işlenmesi ya da kamu görevlisi aleyhine işlenmesi halinde cezanın artırılacağı kanunda öngörüldüğünde verilen ceza kamu görevlisi sıfatları nedeni ile arttırılır. Ancak düzenledikleri belgeler resmi belge niteliğini kazanmaz.

TCK'nin 2. maddesinin 3. fıkrasına göre kanunların suç ve ceza içeren hükümlerinin uygulanmasında kıyas yapılamaz; suç ve ceza içeren hükümler, kıyasa yol açacak biçimde geniş yorumlanamaz.

Bu yasal düzenleme ve açıklamalar karşısında özel eğitim kurumu müdürü olarak suç dönemlerinde çalışan sanıklar ... ve ...'ün düzenlediği iddia ve kabul edilen belgeler özel belge niteliğinde olduğundan bu belgelerin resmi belge kabul edilerek verilen mahkumiyet hükmünün onanmasına yönündeki sayın çoğunluğun görüşüne iştirak edilmemiştir.
Yargıtay — Esas No: 2016/14607, Karar No: 2017/10479, Tarih: 14.06.2017

**9. Hukuk Dairesi         2016/14607 E.  ,  2017/10479 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili müvekkilinin davalı şirkette Mali İşler Genel Müdür Yardımcısı olarak 13/03/2007-30/03/2015 tarihleri arasında çalıştığını, kendisine verilen görevleri ve sorumlulukları eksiksiz bir şekilde özenle yerine getirdiğini, iş akdinin geçerli yada haklı bir nedene dayanmaksızın sona erdirildiğini, feshin son çare olma ilkesine uyulmadığını beyan ederek feshin geçersiz olduğunun tespiti ile davacının işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili davacının Mali İşler Genel Müdür Yardımcısı olarak organizasyon şemasında üstünde herhangi bir kadro yapılanması bulunmadığını, pek çok işçinin işe girişine ve çıkışına cevaz verdiğini, işveren vekili konumunda bulunduğunu ve iş güvencesi hükümlerinden yararlanamayacağını, bir an için işveren vekili olmadığı kabul edilse dahi feshin geçersizliğinin iddia edilemeyeceğini, davacının iş akdinin feshinin işletmesel nedenlere dayandığını, projelerin tamamlanması nedeni ile sadece mali işler takımında değil şirket bünyesindeki diğer takımlarda da oluşan iş gücü fazlalığının önüne geçebilmek için iş akdinin feshi yoluna başvurulduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davacının işveren vekili konumunda olduğu iddia edilmiş ise de iş sözleşmesi ekindeki görev tanımı incelendiğinde işletmenin bütününü sevk ve idare eden işveren vekili ya da yardımcısı konumunda olmadığı gibi işyerinin bütününü sevk ve idare eden ve işçi alma ve çıkarma yetkisi bulunan işveren vekili konumunda olmadığı, davacının pozisyonu kaldırılma bile davacıya bağlı birimlerin yeni organizasyon döneminde faaliyetine devam ettiği davacıya olan ihtiyacın ortadan kalktığının ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

4857 sayılı İş Kanunu'nun 18. maddesi uyarınca işçinin iş güvencesi hükümlerinden yararlanabilmesi işçinin işletmenin bütününü sevk ve idare eden işveren vekili ve yardımcıları veya işyerinin bütününü sevk ve idare eden ve işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisi bulunan işveren vekili konumunda bulunmaması gerekir.