muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/3273, Karar No: 2022/4704, Tarih: 18.05.2022

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda; davacı Hazinenin 134 ada 5 numaralı parsele yönelik davasının kabulüne,134 ada 4 numaralı parsele yönelik davasının ise reddine, 134 ada 5 numaralı parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitinin ve komisyon kararının iptaline ve Kadastro Kanunu'nun 16/C gereği 'dere yatağı' vasfıyla tespit harici bırakılmasına, 134 ada 4 parsel sayılı taşınmazın ... adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... vekili ile davalılar ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, çekişmeli 134 ada 4 parsel sayılı taşınmazın dere yatağı olmayıp, davalı taraf yararına zilyetlikle iktisap koşullarının gerçekleştiği, 134 ada 5 parsel sayılı taşınmazın ise dere yatağı etki alanında kalmakta olup, zilyetlikle kazanım koşullarının gerçekleşmediği gerekçesi ile yazılı şekilde karar verilmiş ise de, yapılan araştırma, inceleme ve uygulama hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır.

Davacı ..., çekişmeli taşınmazların eski dere yatağı içerisinde kalmakta olup, bu nedenle devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğunu, bu nitelikteki yerlerin zilyetlikle iktisabının mümkün bulunmadığını ileri sürerek dava açmıştır.

Önemle belirtmek gerekir ki, koşullarının oluşması halinde metruk dere yataklarının imar ihya edilerek kazanılması mümkün olup, dolayısı ile somut dosya kapsamı ile çekişmeli taşınmazların evveliyatının ne olduğu, dere ya da çay yatağı olmaları halinde, bu niteliğini kaybedip kaybetmediği ve aktif dere ya da çay yatağı olmadıklarının anlaşılması halinde imar - ihya sureti ile iktisap koşullarının sağlanıp sağlanmadığının tereddütsüz ortaya konulması gerektiği kuşkusuzdur.

Ne var ki, bu kapsamda yapılan araştırma, inceleme ve uygulama yeterli olmadığı gibi dosya kapsamında alınan bilirkişi raporları arasındaki çelişkiler de giderilmemiştir.

Şöyle ki, Mahkemece icra edilen 20.04.2015 tarihli keşif sırasında dinlenen mahalli ve tespit bilirkişileri, çekişmeli taşınmazın 50-60 yıldır davalılar tarafından kullanıldığını, bu kişilere de murislerinden intikal ettiğini, taşınmazların güneyinden batıya doğru devam eden derenin kadim dere olup, yaşları itibari ile bildiklerinden beri hali hazırdaki yatağında aktığını ve yatak değiştirmediğini, dava konusu taşınmazların dere yatağında bulunmadığını ve hiç bir zaman taşkına maruz kalmadığını, ayrıca taşınmazlar ile dere arasında 4 mt kot bulunduğunu beyan etmişler, bu keşif sonucunda hazırlanan ziraat mühendisi bilirkişi raporunda, taşınmazların buğday ekili olup, 134 ada 5 parsel üzerinde 1 adet 35-40 yaşlarında dut ağacı bulunduğu ve 50-60 yıldır tarım arazisi olarak kullanıldığı, jeolog bilirkişi raporunda ise taşınmazların sınırında bulunan derenin çok yüksek bir debi ile akmamakta olduğu, dere ile taşınmazların arasında yaklaşık 4 metre kot farkı bulunduğu, taşınmazların ... riski altında bulunmadığı, ancak 2002 tarihli memleket haritasına göre taşınmazların ayrı ayrı gösterilen kısımlarının dere yatağı olarak görüldüğü belirtilmiştir. Mahkemece icra edilen 24.07.2018 tarihli keşif sırasında dinlenen mahalli ve tespit bilirkişileri, 134 ada 4 ve 5 parsel taşınmazların davalılara murislerinden kaldığını, 20 yılı aşkın süredir fıstık, buğday, mısır ve pamuk ekmek sureti ile kullanıldıklarını, taşınmazların sınırında bulunan derenin dava konusu taşınmazlara ... yaptığını görmediklerini, taşınmazların 40-50 yıldır tarım arazisi olup, dere ile alakaları olmadığını beyan etmişler, ziraat mühendisi bilirkişi kurulu, taşınmazların 35-40 yıl önce imar-ihya edildiğini ve halen tarım arazisi olarak kullanıldığını, jeodezi ve fotogrametri mühendisi bilirkişi, 1989 ve 1999 tarihli ... fotoğraflarına göre, taşınmazların imar ve ihyasının 1989 yılında önce tamamlandığı, bu tarihten beri de tarım arazisi olarak kullanıldıklarını, jeolog bilirkişi ise kök raporunda, 134 ada 4 parsel sayılı taşınmazın dere yatağına uzak mesafede olduğunu, bu mesafe nedeni ile taşınmazın derenin etki alanı dışında kaldığını, 134 ada 5 parsel sayılı taşınmazın ise dere yatağına sınır olup, dere ile arasında 4-5 metre mesafe bulunduğunu, ayrıca 1957 tarihli memleket haritasına göre 134 ada 5 parselin dere yatağı ile oldukça yakın olduğu, tüm sınırları boyunca dere yatağı mevcut olup, derenin etki alanında bulunduğu, 134 ada 4 parselin ise dere yatağı etkisinde olmadığını, sonuç olarak taşınmazların derenin getirdiği malzemelerle oluştuğunu, 134 ada 4 parsel sayılı taşınmazın derenin etki alanında kalmadığını, 134 ada 5 parsel sayılı taşınmazın ise derenin etki alanında kaldığını, ek raporunda ise 1957 tarihli memleket haritası ile 1989 tarihli ..

... fotoğraflarındaki duruma göre önemli farklılıklar bulunduğunu, 1957 tarihli memleket haritasına göre 134 ada 5 parselin tamamına yakının aktif dere yatağında kaldığını, 1989 tarihinde ise derenin yatak değiştirmesi nedeni ile dere yatağının sınırları dışında kaldığını, ancak etki alanından çıkmadığını, dolayısı ile 134 ada 5 parselin dere yatağından kazanıldığını belirtmiştir.

Şu halde, özellikle mahalli ve tespit bilirkişilerinin dava konusu taşınmazların bildiklerinden beri yaklaşık 50-60 yıldır tarım arazisi olduğu ve taşkına maruz kalmadığı şeklindeki beyanları, ziraat mühendisi bilirkişilerin taşınmazların 35-40 yıl önce imar ve ihya edildiği ve bu tarihlerden beri kültür arazisi vasfı ile kullanıldığı ve jeodezi ve fotogrametri mühendisi bilirkişinin ise 1989 tarihli ... fotoğrafına göre taşınmazların bu tarihte tarla olarak kullanılmakta olup, imar ve ihyalarının bu tarihten evvel tamamlandığı şeklindeki değerlendirmeleri nazara alındığında bu beyan ve raporlar ile jeolog bilirkişi raporlarının çelişkili olduğunun anlaşıldığı ve jeolog bilirkişi raporlarında taşınmazların dere yatağı olup olmadıkları somut olgulara dayalı ve denetlenebilir şekilde açıklanmadığı gibi kendi içerilerinde de çelişkili olduğu halde bu çelişkilerin giderilmesi ve taşınmazların dere yatağı olup olmadıkları, kısmen ya da tamamen derenin aktif etkisinde bulunup bulunmadıkları gibi hususların kesin olarak belirlenebilmesi bakımından jeolog bilirkişi kurulundan rapor alınması gereği üzerinde durulmamış, dosya kapsamında mevcut ... fotoğrafları ile tespit tarihinden 15-20-25 yıl öncesine ait ... fotoğrafları üzerinde taşınmazın sınırında bulunan dere yönü ile değerlendirmeyi içerir rapor alınmamış ve taşınmazların evveliyatının ne olduğu, dere ya da çay yatağı olup olmadığı, bu nitelikteki yerlerden ise bu özelliklerini yitirip yitirmedikleri, bir diğer ifade ile metruk dere yatağı olup olmadıkları, metruk dere yatağı olmaları halinde hangi tarihte imar ve ihyaya konu edildikleri ve tespit tarihine kadar iktisap koşullarının mevcut olup olmadığı, taşınmazların halen kısmen ya da tamamen aktif dere etkisinde bulunup bulunmadıkları gibi hususlar somut olarak ortaya konulmaksızın karar verilmiştir.

Eksik araştırma ve incelemeye ve çelişkili rapor ve beyanlara dayalı olarak hüküm kurulması mümkün değildir.

Hal böyle olunca; doğru sonuca ulaşılabilmesi Mahkemece öncelikle, taşınmazların bulunduğu yerde DSİ tarafından dere ıslah çalışması yapılıp yapılmadığı sorularak var ise buna ilişkin bilgi ve belgeler ile çekişmeli taşınmazlara ait eski ve yeni tarihli ortofoto ve uydu fotoğrafları ile Harita Genel Müdürlüğü web sitesinin ... fotoğrafı sorgulama sayfasına girilerek taşınmaz bölümlerinin bulunduğu köyü/mahalleyi/ mevkiyi kapsayacak şekilde hangi yıllara ait ... fotoğrafları bulunduğu araştırılıp belirlenmek ve (denetimin sağlanması bakımından) ilgili sayfanın çıktısı dosya içerisine konulmak suretiyle buradan elde edilen verilere göre tespit tarihinden 15-20-25 yıl öncesine ait (bulunmadığı taktirde bu tarihlere en yakın tarihlere ait) stereoskopik ..

... fotoğraflarının en az üç tanesi tarihleri açıkça yazılmak suretiyle Harita Genel Müdürlüğünden getirtilerek dosya arasına konulmalı, bundan sonra mahallinde, yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişiler, tespit bilirkişileri, taraf tanıkları, ziraat mühendisi bilirkişi, 3 kişilik jeolog bilirkişi kurulu, jeodezi ve fotogrametri mühendisi ve teknik bilirkişinin katılımıyla yeniden keşif yapılmalı, bu keşif sırasında dinlenecek yerel bilirkişi ve tanıklardan, dava konusu taşınmazların önceki ve mevcut niteliğinin ne olduğu, evveliyatında dere yatağı niteliğinde olup olmadıkları, bu nitelikteki yerlerden ise ne zaman dere etkisinden kurtuldukları, taşkına maruz kalıp kalmadıkları, taşınmazların evveliyatı dere yatağı ya da imar ihyaya muhtaç diğer yerlerden ise imar ihyanın ne zaman başlayıp hangi tarihte tamamlandığı, taşınmazlar üzerinde ekonomik amaca uygun zilyetlik bulunup bulunmadığı, varsa kimden kime ve nasıl geçtiği, zilyetliğin hangi tasarruflarla sürdürüldüğü hususları etraflıca sorulup maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılmalı, yerel bilirkişi ve tanık beyanlarının çelişmesi halinde gerektiğinde yüzleştirme yapılmak suretiyle çelişkilerin giderilmesine çalışılmalı; ziraat mühendisi bilirkişiden, çekişmeli taşınmazların önceki ve mevcut niteliğinin ne olduğunu, tarımsal faaliyete konu edilip edilmediğini, kullanım sınırlarının oluşup oluşmadığını, evveliyatı itibarıyla imar ihyaya muhtaç yerlerden olmaları halinde imar ihya işlemlerinin hangi tarihte tamamlandığını, üzerindeki zilyetliğin ne zaman başladığını, hangi tasarruflarla sürdürüldüğünü, komşu parsellerle karşılaştırmalı biçimde çekişmeli taşınmazların toprak yapısını, eğimini ve bitki örtüsünü açıklayan, taşınmazların her yönünden tüm özelliklerini gösterir şekilde çekilmiş ve üzerinde taşınmazın sınırlarının kabaca işaretlendiği fotoğraflarının eklendiği, somut verilere ve bilimsel esaslara dayanan, ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı; jeolog bilirkişi kurulundan ise, dava konusu taşınmazların, önceki ve mevcut niteliğinin ne olduğunu, evveliyatında dere yatağı niteliğinde olup olmadıklarını, bu nitelikteki yerlerden iseler bu özelliklerini yitirip yitirmediklerini, metruk dere yatağı olmaları halinde hangi tarihte imar ve ihyaya konu edildiklerini, halen aktif dere yatağında kalıp kalmadıklarını, aktif dere yatağında değilseler derenin etkisi altında kalan yerlerden olup olmadığını ve dere etkisinde olduğunun değerlendirilmesi halinde kısmen ya da tamamen dere etkisinde olup olmadıklarını açıklayan, önceki jeolog rapor ve ek raporunu irdeleyerek ve mevcut çelişkileri giderir mahiyette rapor düzenlemeleri istenilmeli; jeodezi ve fotogrametri mühendisi bilirkişisine, yukarıda belirtilen uydu fotoğrafları ile dosyada mevcut ve yukarıda belirtilen tarihlere ilişkin ..

... fotoğrafları üzerinde stereoskopik inceleme yaptırılarak, dava konusu taşınmazların önceki ve şimdiki niteliğinin ne olduğunu, evveliyatında dere yatağı niteliğinde olup olmadıklarını, bu nitelikteki yerlerden ise ne zaman dere etkisinden kurtulduklarını, halen dere etkisinde bulunup bulunmadıklarını, taşınmazların evveliyatı dere yatağı ya da imar ihyaya muhtaç diğer yerlerden ise imar ihyanın ne zaman başlayıp hangi tarihte tamamlandığını, taşınmazlar üzerinde ekonomik amaca uygun zilyetlik bulunup bulunmadığını, kullanımın hangi tarihten itibaren olduğunu, kullanım sınırlarının oluşup oluşmadığını ve üzerindeki zilyetliğin hangi tasarruflarla sürdürüldüğünü belirtir şekilde rapor alınmalı ve dava konusu taşınmazların konumunu ... fotoğrafları üzerinde göstermesi istenmeli; fen bilirkişisine, keşfi takibe, bilirkişi ve tanık sözlerini denetlemeye elverişli rapor ve kroki düzenlettirilmeli; bundan sonra davalı taraf yararına zilyetlikle kazanma şartlarının oluşup oluşmadığı belirlenerek sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece bu hususlar gözetilmeksizin, eksik araştırma ve incelemeye dayanılarak yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olduğu gibi, önceki tarihli kararda atıf yapılan fen raporunda 134 ada 4 parsel sayılı taşınmazın 4-D ile gösterilen kısmı yönünden davanın kabulü ile bu kısmın dere yatağı olarak tescil harici bırakılmasına karar verildiği ve anılan karar davalı ... tarafından temyiz edilmediğinden bu kısım yönü ile davacı ... yararına usulü müktesep hak oluştuğu halde bu hususun gözardı edilerek hüküm kurulması dahi isabetsiz olduğundan hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı ... vekili ile davalılar ... ve ...'nun temyiz itirazları yerinde bulunduğundan kabulü ile Yerel Mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla uygulanacak olan 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, harçtan muaf olduğundan Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, istek halinde peşin harcın temyiz eden davalılara iadesine, 18.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/11839, Karar No: 2012/5316, Tarih: 16.05.2012

**5. Ceza Dairesi         2008/11839 E.  ,  2012/5316 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Rüşvet vermeye teşebbüs

HÜKÜM : Mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın kasıtlı suçtan tekerrüre esas sabıkası bulunduğu halde TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Suç tarihinde sanığın sevk ve idaresindeki aracın, trafik kontrolü yapan jandarma görevlilerince durdurulup aracın farının yanmaması nedeniyle yasal işlem yapıldığı sırada sanığın, jandarma görevlisi olan katılana kendisi hakkında yasal işlem yapmamasını söyleyip 20 TL parayı katılanın oturduğu aracın camından içeri atması üzerine, katılanın parayı alarak olayla ilgili tutanak tutup sanık hakkında yasal işlem yapılmasını sağlamak şeklinde gelişen olayda, sanığın rüşvet vermeye teşebbüs suçunu işlediği 25/12/2005 tarihli olay tutanağı, iddia, savunma, tanık beyanları ve dosya kapsamından anlaşılmakla; yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Gerekçesi gösterilmek suretiyle temel ceza alt sınırdan tayin edildiği halde, mahkemece kabul edilen oluşa göre eylemin teşebbüs aşamasında kalması nedeniyle 35/2. madde uyarınca sanığın cezasından indirim yapılırken yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden ve 5237 sayılı TCK'nın 3/1. maddesinde düzenlenen orantılılık ilkesi de gözardı edilerek 1/4 oranında en az indirim yapılması,

5237 sayılı TCK'nın 53/3. maddesine göre 53/1-c maddesinde yer alan kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili hak yoksunluğunun koşullu salıvermeden sonra uygulanamayacağı gözetilmeden, bu hakları ve yetkileri kullanmaktan yoksunluğun da hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar uygulanmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16/05/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16168, Karar No: 2015/8376, Tarih: 17.06.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/16168 E.  ,  2015/8376 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 2. FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 06/02/2013

NUMARASI : 2012/52-2013/24

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 06/02/2013 gün ve 2012/52-2013/24 sayılı kararı onayan Daire’nin 30/04/2014 gün ve 2013/9101-2014/8109 sayılı kararı aleyhinde asıl davada davalı-birleşen davada davacı D.A.Ş. vekili ile asıl ve birleşen davada davalı TPE vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Asıl davada davacı-birleşen davada davalı vekili, müvekkilinin Türkiye'deki faaliyetlerinin 2007 yılında ING Grubu'nun O. Bank A.Ş.'yi satın almasıyla başladığını ve 2008 tarihinden itibaren bankanın ticaret unvanının I.. A.. olarak değiştirildiğini, müvekkilinin içinde yer aldığı grubun Hollanda menşeini vurgulamak amacıyla benimsenen ve Dünya çapında kurumsal kimliğinin bir parçası olan “T.” rengini Türkiye'de anılan süreçte istikrarlı ve yoğun bir şekilde kullandığını ve tüketici nezdinde “A.” logosunun yanı sıra “T. renk ile özdeşleştiğini, müvekkilinin Dünyada'da ilk defa ING Grup tarafından sağlanmakta olan kendisine has özelliklere sahip bir tasarruf hesabı olan “O.A.” isimli ürünün Türkiye'deki lansmanı için kurumsal kimliğine uygun olarak “T.H.” markasını yarattığını, müvekkilinin “T. H.” ibareli marka başvurusu ile davalı tarafın redde mesnet yapılan “T.. K.” ibareli markası arasında markaların bütün olarak bırakmakta olduğu genel izlenim bakımından tüketici nezdinde karıştırılma ihtimali yaratacak bir benzerlik bulunmadığını, markaların ilişkin olduğu hizmet grubunun tüketicilerin orta vasıfta dikkat ile alelade seçimler yaptığı bir hizmet grubu olmadığından tüketicilerin ürünün diğer şirket ile bağlantısının olduğunu sanmasının mümkün olmadığını ileri sürerek, davacı başvurusunun finansal ve parasal hizmetler yönünden reddine dair karara yapılan itirazın reddine ilişkin TPE YİDK'nin 2011-M-5103 sayılı kararının kısmen iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiş, birleşen davanın ise reddini istemiştir.

Birleşen davada davacı-asıl davada davalı vekili, müvekkili şirketin bireysel bankacılık için kırmızı, yatırım bankacılığı için sarı, tarım bankacılığı için yeşil ve işbu davanın konusu markaların ilgili olduğu işletme bankacılığı için turuncu rengini seçtiğini, müvekkilinin “T. D.” olarak da adlandırılan bu hizmeti ilk olarak 2005 yılında yaptığı lansman toplantısıyla kamuoyuna duyurduğunu, müvekkilinin anılan iş konsepti kapsamında “. . K.” markasını 2006/40354 tescil numarası ile TPE nezdinde tescil ettirdiğini, günümüzde 24 saat içinde 15.000 TL'ye kadar kredilerin değerlendirilmesinin yapıldığını ve tescil edildikten sonra fiilen kullanılmaya devam edildiğini, ayrıca yine bu kapsamda müvekkilinin “D. T. Ç.” ve “D. T. M.” seri markalarını da tescil ettirdiğini, taraf markalarının karıştırılma ihtimalinin bulunduğunu, davalının kötüniyetli olduğunu ileri sürerek, TPE YİDK'in davalının marka başvurusunun kısmen tesciline imkan veren 2011-M-5103 sayılı kararının itirazlarının reddedilen kısmı yönünden iptali ile marka başvurusunun tescil talep edilen tüm sınıflar bakımından reddine karar verilmesini talep ve dava etmiş, asıl davanın ise reddine karar verilmesini istemiştir.

Asıl ve birleşen davada davalı TPE vekili, asıl ve birleşen davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, asıl davanın kabulüne ve TPE YİDK'nin 2011/M-5103 sayılı kararının başvurucunun itirazlarının reddi bakımından iptaline, birleşen davanın ise reddine dair verilen kararın asıl davada davalı-birleşen davada davacı D. A.Ş. vekili ile asıl ve birleşen davada davalı TPE vekilince temyizi üzerine karar dairemizce onanmıştır.

Asıl davada davalı-birleşen davada davacı D. A.Ş. vekili ile asıl ve birleşen davada davalı TPE vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, asıl davada davalı-birleşen davada davacı D. A.Ş. vekili ile asıl ve birleşen davada davalı TPE vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, asıl davada davalı-birleşen davada davacı D. A.Ş. vekili ile asıl ve birleşen davada davalı TPE vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 05,20 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 251,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen asıl davada davalı-birleşen davada davacı D. A.Ş. İle asıl ve birleşen davada davalı TPE'den ayrı ayrı alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 17/06/2015 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

MUHALEFET ŞERHİ

Yerel Mahkemenin 06.02.2013 gün 2012/52 E- 2013/24 sayılı kararının temyiz incelemesi sırasında belirttiğim gerekçelerle mümeyyiz taraf vekillerinin karar düzeltme taleplerinin kabulü ile Dairemizin 30.04.2014 gün 2013/9101 E -2014/8109 sayılı onama kararının kaldırılarak mahkeme kararının bozulması gerektiği kanaatinde olduğumdan Dairemiz Sayın çoğunluğunun karar düzeltme isteminin reddi yönündeki görüşüne katılmıyorum.17.06.2015
Yargıtay — Esas No: 2025/2870, Karar No: 2025/3047, Tarih: 06.03.2025

**5. Hukuk Dairesi         2025/2870 E.  ,  2025/3047 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Van Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1877 Esas, 2024/3242 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Van 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/478 Esas, 2023/301 Karar

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir.

Adli yardım talebi temyiz yoluna başvuru sırasında istendiğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, davacının adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtay'a aittir.

Adli yardım 6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebini içeren dilekçe ile ekindeki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; adli yardım talebinde bulunan davalının ödeme gücünden yoksun olduğuna ilişkin belge sunulmadığından adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığından, adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bu itibarla;

1. Hükmü veren Mahkeme tarafından 6100 sayılı Kanun’un 337 nci maddesi uyarınca;

a) Adli yardım talebinin reddine dair kararın, talebi reddedilen tarafa “6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 337 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tebliğinden itibaren bir hafta içinde mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edebileceği” şerhini içeren davetiye ile tebliğ edilmesi,

b) Adli yardım talebinde bulunan tarafın, ret kararına karşı itiraz etmesi hâlinde dosyanın itirazı incelemekle görevli Yargıtay 6. Hukuk Dairesine gönderilmek üzere Dairemize gönderilmesi,

2. Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 sayılı Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi uyarınca;

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,