muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/15, Karar No: 2024/202, Tarih: 26.06.2024

İnceleme dışı şikâyetçi ... kollukta; inceleme dışı mağdur ...'in annesi olduğunu, inceleme dışı mağdur ...'i babannesi ve sanığa bırakıp işe gittiklerini, mesai bitiminden sonra sanığın evine gidip yemeklerini yediklerini ve bazen orada kaldıklarını, inceleme dışı mağdur ...'in babaannesi ve dedesi sanığı çok sevdiğini, vakit geçirmekten hoşlandığını, sanığın kimseye istismarda bulunduğunu düşünmediğini, eğer böyle bir şey meydana geldiyse inceleme dışı mağdur ...'in kesinlikle kendisine anlatacağını düşündüğünü, kayınvalidesi ve sanıkla neredeyse her gün görüştüklerini, sanığın böyle bir şey yapmayacağını bildiğini, bu nedenle şikâyetçi olmadığını, 2020 yılı Temmuz ayına kadar aynı sitede ikamet etiklerini, sitede oturdukları zamanlarda katılan mağdureler ... ve ...'in babası katılan ...'le gerek kendisi gerek eşi şikâyetçi İlyas gerekse kayınbabası sanığın binanın önünde bulunan tarla ve apartmanda gereksiz yere toplanan paralar nedeniyle tartışmalarının olduğunu, bu nedenle katılan ...'in sanığa iftira attığını düşündüğünü,

Beyan etmişlerdir.

Sanık kollukta; katılan mağdureler ... ve ...'in apartman yöneticisi katılan ...'in çocukları olduğunu, katılan mağdure ...'nın ise apartmanda ikamet eden birisinin yakını olduğunu, apartmanın karşısında boş arazide herkesin görebileceği bir yerde kümes ve kümesin etrafında bahçe bulunduğunu, kümesi sadece tavukların sığacağı büyüklükte yaptığını, bahçede kamelya şeklinde bir oturma alanının da yer aldığını, apartmanda oturan ve balkonundan bakan herkesin kümesi net bir şekilde görebileceğini, yaklaşık 15-20 gün önce kümesin yanında otururken katılan mağdure ...'nın yalnız bir şekilde kümesin yanına gündüz vaktinde gelerek ördekleri sevmek istediğini söylediğini, ona müsaade ettiğini, o sırada katılan mağdure ...'nın ailesinin balkondan katılan mağdure ...'ya seslendiklerini ve katılan mağdure ...'nın ne yaptığını gördüklerini, katılan mağdure ...'nın yaklaşık yarım ya da bir saat boyunca kümesin yanında kaldığını ve ailesinin sürekli onu görüp iletişim hâlinde olduklarını, ardından katılan mağdure ...'nın arkadaşlarının yanına gittiğini, ertesi gün katılan mağdure ...'nın tekrar gelerek ördekleri sevmek istediğini söylediğini, yaklaşık yarım saat ördeklerin yanında durduğunu, bir önceki gün gibi ailesinin balkondan katılan mağdure ...'ya baktıklarını, karşılıklı birbirlerini gördüklerini, ardından katılan mağdure ...'nın ayrılarak arkadaşlarının yanına gittiğini, katılan mağdure ...'nın istemesi nedeniyle bir kez yavru bir ördeği onun kucağına verip sevmesini sağladığını, kesinlikle ona dokunmadığını, elleriyle bilinçli ve kasıtlı bir şekilde temas etmediğini, sözlü ya da fiziksel olarak cinsel bir eyleminin olmadığını, anlattığı iki gün dışında katılan mağdure ...'nın yanına gelmediğini, katılan mağdureler ... ve ...'i apartmana taşındığı günden beri yani 3-4 yıldır tanıdığını, oğlu şikâyetçi İlyas'ı katılan ...'in apartmandan attırmak istediğini, bu nedenle katılan ...'le küs olduklarını, katılan mağdureler ... ve ... ile yan apartmanda ikamet eden çocukların birlikte oyun oynadıklarını, bazen yanlarından geçerken "Aferin. Güzel oynayın çocuklar." diyerek onlara telkinde bulunduğunu, katılan ...'le küs olması nedeniyle katılan mağdureler ... ve ...'le muhatap olmamaya çalıştığını, güzel bir şey söyleyecek olsa da katılan mağdureler ... ve ...'in anne ve babasının görüp yanlış anlayacağını, bu nedenle tepkiye maruz kalacağını düşünerek onlara karşı mesafeli durduğunu, katılan mağdureler ... ve ...'in diğer çocuklarla birlikte toplu olarak sık sık kümesin yanına gelip, oynadıktan sonra ayrıldıklarını, diğer çocuklara da hiçbir fiziki temasta bulunmadığını, anne ve babasıyla küs olması nedeniyle katılan mağdureler ... ve ...'e ayrıca mesafeli davrandığını, kümesin apartmanda herkesin görebileceği bir noktada olduğunu, kesinlikle hiçbir fiziksel temas ya da cinsel bir eyleminin bulunmadığını, savcılıkta ek olarak; apartmanlarının arka bahçesinin olmadığını ancak katılan mağdure ..

... ve ...'in diğer çocuklarla birlikte toplu olarak sık sık kümesin yanına gelip, oynadıktan sonra ayrıldıklarını, diğer çocuklara da hiçbir fiziki temasta bulunmadığını, anne ve babasıyla küs olması nedeniyle katılan mağdureler ... ve ...'e ayrıca mesafeli davrandığını, kümesin apartmanda herkesin görebileceği bir noktada olduğunu, kesinlikle hiçbir fiziksel temas ya da cinsel bir eyleminin bulunmadığını, savcılıkta ek olarak; apartmanlarının arka bahçesinin olmadığını ancak katılan mağdure ...'in ifadesinde onu arka bahçeye çağırdığını söylediğini, bunun da katılan mağdure ...'in doğru söylemediğini gösterdiğini, ayrıca ikamet ettikleri yerde ... isminde ne bir çocuk ne de yetişkin bir insanın bulunduğunu, kümesin olduğu yerin açık bir alan olduğunu, çevresinde dört apartmanın konumlandığını, en ufak şeylerin dahi kolayca görünebildiğini, katılan mağdure ...'nın katılan mağdureler ... ve ...'le yakın arkadaş olduğunu, birlikte oynadıklarını, bulundukları yerde çingen kız olmadığını, katılan ...'le husumetleri bulunması nedeniyle onun veya eşi katılan ...'nin yönlendirmesiyle çocukların o şekilde ifade verdiklerini düşündüğünü, mahkemede; husumet nedeniyle hakkında böyle bir iddiada bulunulduğunu, öncelikle sahte imzayla oğlunu apartmandan attırdıklarını, ardından oğlunun ev almasıyla husumetin kendisine yöneldiğini, kendisiyle husumetli olanın katılan ... olduğunu, bu nedenle ondan ve çocuklarından sürekli uzak durduğunu, torunu inceleme dışı mağdur ...'e yönelik de bir eyleminin olmadığını, kanından, canından olan çocuğun dahi bu işe alet edildiğini, bölge adliye mahkemesinde; katılan ...'le arasında aidatlar nedeniyle husumet olduğunu, sahte kararla oğlunu apartmandan attırdığını, bu nedenle oluşan husumetin büyüdüğünü, katılan ...'in mağdur ve ailelerini yönlendirmesi sonucu kendisine iftira atıldığını düşündüğünü, böyle bir suçla heyetin karşısına çıktığı için utanç duyduğunu, olayların gerçekleştiğinin iddia edildiği yerin dört apartman bloğunun ortasında kalan dairelerin balkonlarının ve pencerelerinin baktığı ve herkes tarafından görülebilecek bir yer olduğunu, o ortamda iddiaya konu olayların gerçekleşmesinin mümkün olmadığını, hiçbir delil olmadığı hâlde apartman yöneticisinin, kendisinin torunu inceleme dışı mağdur ...'i de alet ederek katılan mağdureler ... ve ...'e kendisine iftira attırdığını, aile olarak yüzlerini yere baktırdığını, 65 yıldır onuruyla yaşayan bir kişi olduğunu, Allah'ın kimseyi böyle bir suçla yargılanmak zorunda bırakmamasını dilediğini, eğer bu suçları işlemiş olsaydı şu ana kadar on kez kendi canına kıyacağını, kümesinin belediye tarafından yıkıldığını, yıkılmadan önce etraftaki binaların kameralarından görülen bir yer olduğunu savunmuştur.

V. GEREKÇE

Anayasa’nın 138/1. ve CMK’nın 217/1. maddeleri ile Anayasa’nın 38. ve İHAS’nin 6/2. maddeleri sarahatine göre ispat hukuku bakımından vicdani kanaat esasını benimseyen Ceza muhakememizin amacı, maddi gerçeği insan onuruna yaraşır biçimde ortaya çıkarmaktır. Geçmişte yaşanan ya da yaşandığı iddia olunan bu vakıayı/maddi gerçekliği, olay mahkemesi yapacağı öğrenme yargılaması ile taraflar ve delillerle doğrudan muhatap olup muhakeme hukukuna ilişkin normlar doğrultusunda, gerektiğinde mantık ilminden ve tecrübe kurallarından da faydalanarak sonradan mahkeme önünde temsil etmeye çalışacak, böylece sezgileriyle değil akıl yoluyla vicdani kanaate ulaşarak (M. Feyzioğlu, Ceza Muhakemesinde Vicdani Kanaat, Yetkin Yayınevi, Syf. 139) maddi sorunu çözecektir. Bu yetki münhasıran olay mahkemesine aittir.

Vicdani kanaate ulaşılması, isnat olunan fiilin ispatlandığı anlamına gelir. Bu nedenle, vicdani kanaat hukuki sorunla değil, maddi sorunla ilgili bir kavramdır ve vicdani kanaate ulaşacak makam da maddi uyuşmazlığı çözmeye yetkili derece mahkemeleridir. Hukuki sorunun çözümünde vicdani kanaat ölçütü kullanılamaz. Çünkü; hukuki sorunun doğru çözümü, maddi olaya uygulanması gereken hukuk kurallarının doğru bulunması ve doğru yorumlanması ile ilgilidir.

Vicdani ispat sisteminde hâkimler, hür vicdanlarına göre hüküm verirler. Her türlü delil aracı, kural olarak kullanılabilir ve bunlar serbestçe değerlendirilir. Ancak bu serbestliğin sınırını yine hukuk belirler. Nitekim, Anayasa’nın 138/1. maddesine göre hâkim, vicdani kanaatini oluştururken, Anayasa’nın, kanunların ve hukukun çizdiği çerçevede kalmak zorundadır. Delil araçlarının ne zaman ve kimler tarafından ikame edilebileceği, bunların muhakemede tabi tutulacakları işlemler, delil aracı ikame taleplerinin hangi şartlarda ret olunabileceği, çelişme yönteminin nasıl hayata geçirileceği, delil aracı yasaklarının neler olduğu gibi konular hukuk tarafından düzenlenir (M. Feyzioğlu, Syf. 357).

Kural olarak delillerle doğrudan temas kurmayan ve öğrenme yargılaması yapamayan Yargıtayın, hukuka uygun olarak elde edilen delilleri takdir etme ve bu suretle ilk derece mahkemelerinin vicdani kanaatini denetleme, aslında olayın nasıl cereyan ettiğini ortaya koyma imkanı bulunmamaktadır. Ancak hükmün gerekçesini esas alarak, bu delillerle varılan sonucun/kabul edilen maddi vakıanın, akıl yürütme/mantık kurallarına, genel hayat tecrübelerine ve bilimsel kaidelere uygun olup olmadığını denetleyebileceğinde de kuşku yoktur. 288. maddenin Hükûmet Tasarısı'ndaki gerekçesinde bu duruma: "Delillerin yanlış değerlendirilmesi, kuralların yorumunu ve eylemin gerçek niteliğinin saptanmasını etkilediğinde elbetteki hukuka aykırılık oluşturur." denilerek işaret edilmiştir. Uygulama da bu şekilde istikrar kazanmıştır. Doktrinde Yenisey aynı düşünceyi; "Bir hukuk normu olmayan fizik ve mantık kuralları ve tecrübe kaidesi, bir hukuk normu gibi ele alınarak bunlara aykırı olan vicdani kanaatin denetlenmesine imkan sağlamaktadır." (Prof. Dr. Feridun Yenisey, İstinafta Maddi Ve Hukuki Mesele Denetimi, Dr. Dr. Silvia Tellenbach'a Armağan, Seçkin Yayınları, Syf. 1282) diyerek benimsendiğini ifade etmiştir. Çünkü; sağlıklı bir hukuki denetimin ön şartı, maddi vakıanın usulüne uygun, tam ve doğru olarak belirlenmiş olmasıdır.

Ceza yargılamasında kanıt serbestliği ilkesi başlığı altında toplayabileceğimiz temel prensiplere göre; a) Herşeyin kanıt olabileceği (hukuka uygun yöntemlerle elde edilmiş), b) İlgililerin kanıt ileri sürebilecekleri, c) Hâkimin kendiliğinden kanıt araştırabileceği, (hatta zorunlu olarak araştırması gerektiği), d) Kanıt ileri sürmede zaman kısıtlaması olamayacağı, e) Kanıtlama külfetinin sanığa yüklenemeyeceği, f) Kanıt değerlendirmede hâkimi bağlayan üstün kanıtın söz konusu olmayıp hâkimin tüm kanıtları serbestçe değerlendirebileceği, (vicdani kanaat) ceza yargılamasının temel ilkeleridir. Bu ilkelerin birinden dahi vazgeçmek, ceza yargılamasının temel ilke ve yapısına aykırı davranmak anlamını taşır (YCGK., 08.04.1991 tarihli ve 81-111 sayılı).

Amacı, somut olayda maddi gerçeğe ulaşarak adeleti sağlamak, suçu işlediği sabit olan faili cezalandırmak, kamu düzeninin bozulmasını önlemek ve bozulan kamu düzenini yeniden tesis etmek olan ceza muhakemesinin en önemli ve evrensel nitelikteki ilkelerinden birisi de öğreti ve uygulamada; suçsuzluk ya da masumiyet karinesi olarak adlandırılan kuralın bir uzantısı olan ve Latincede; in dubio pro reo olarak ifade edilen şüpheden sanık yararlanır ilkesidir. Bu ilkenin özü, ceza davasında sanığın mahkûmiyetine karar verilebilmesi bakımından göz önünde bulundurulması gereken herhangi bir soruna ilişkin şüphenin, mutlaka sanık yararına değerlendirilmesidir. Oldukça geniş bir uygulama alanı bulunan bu kural, dava konusu suçun işlenip işlenmediği, işlenmişse sanık tarafından işlenip işlenmediği veya gerçekleştirilme biçimi konusunda bir şüphe belirmesi halinde de geçerlidir. Sanığın bir suçtan cezalandırılabilmesinin temel şartı, suçun hiçbir şüpheye mahal bırakmayacak kesinlikte ispat edilmesidir. Gerçekleşme şekli şüpheli veya tam olarak aydınlatılamamış olay ve iddialar sanığın aleyhine yorumlanarak mahkûmiyet hükmü kurulamaz. Ceza mahkumiyeti; herhangi bir ihtimale değil, kesin ve açık ispata dayanmalı, bu ispat hiçbir şüphe ya da başka türlü oluşa imkan vermemelidir. Toplanan delillerin bir kısmına gözetilip diğer kısmı gözardı edilerek ulaşılan kanaat üzerinden yüksek de olsa bir ihtimale sanığı cezalandırmak, ceza muhakemesinin en önemli amacı olan gerçeğe ulaşmadan hüküm vermek anlamına gelecektir (Y CGK., 11.6.2013 tarihli ve36-294 sayılı).

Şu hâlde, sanığa isnat edilen fiilin sanık tarafından icra edildiğinin kabulü için, gerekçeli ve muhtemel şüphenin tamamen yenilmesi gerekir. Zira kabili te'lif olmayan şüphe ile gerçeğin yan yana mevcudiyeti ile vicdani kanaate ulaşılmasının, mantık ve hukuk kuralları bakımından mümkün olduğu söylenemez.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde:

Şu hâlde, sanığa isnat edilen fiilin sanık tarafından icra edildiğinin kabulü için, gerekçeli ve muhtemel şüphenin tamamen yenilmesi gerekir. Zira kabili te'lif olmayan şüphe ile gerçeğin yan yana mevcudiyeti ile vicdani kanaate ulaşılmasının, mantık ve hukuk kuralları bakımından mümkün olduğu söylenemez.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde:

Sanıkla aralarında husumet bulunmayan katılan mağdure ...'nın olayın intikalinden bir süre önce ablası olan bilgi sahibi ...'a, sanığın özel bölgelerine dokunduğunu, bilgi sahibi ...'a ise barakanın arkasında göğsünü sıktığını söylemesi, katılan mağdure ...'nın annesi katılan ...'nın olayın intikalinden bir hafta önce kızının kendisine benzer şekilde olayı aktardığını ifade etmesi, katılan ...'nın kovuşturma aşamasında kızının geceleri sürekli kâbus görüp korktuğunu belirtmesi, katılan mağdureler ... ve ...'in sanığın özel bölgelerine dokunduğunu söylemeleri ve sosyal hizmet uzmanının 09.08.2021 tarihli raporlarında; katılan mağdureler ... ve ...'in anlatım biçimleri, görüşmeci ile iş birliği hâlinde olmalarının ve yöneltilen sorulara açık, anlaşılır ve net cevaplar vermelerinin, ifadelerinin güvenilir olduğu düşüncesini güçlendirdiğini mütalaa etmesi, inceleme dışı mağdur ... hakkında düzenlenen 02.09.2021 tarihli sosyal inceleme raporunda, şikâyetçi ...'in olayın mağdurlarının çocuk olmaları nedeniyle ifadelerinde söylediklerinin doğru olduğunu düşündüğünü, küçük yaşta çocuğun cinsel istismar konusunda maruz kalmadığı bir şeyi detayıyla anlatamayacağı kanaatinde olduğunu belirtmesi, ayrıca aynı raporda şikâyetçiler ... ve ...'in dava sürecini takip etmediklerini ancak bahse konu olayda mağdur komşu çocuklarının aileleriyle görüştüklerini ve manevi olarak yanlarında olduklarını ifade etmeleri, sanığın aşamalarda iddiaları kabul etmemesi ve katılan mağdureler ... ve ... yönünden husumet iddiasında bulunmasına karşın olayda benzer anlatımlarda bulunan başka bir katılan mağdurenin de olması hususları birlikte değerlendirildiğinde; sanığın suç ve cezadan kurtulmaya yönelik savunmalarına itibar edilemeyeceği ve katılan mağdurelere yönelik eylemlerinin sabit olduğu kabul edilmelidir.

Bu itibarla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan iki Ceza Genel Kurulu Üyesi; sanığın katılan mağdurelere yönelik eylemlerinin sabit olmadığı düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

VI. KARAR

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının REDDİNE,

2- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.06.2024 tarihinde yapılan müzakerede oy çokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14711, Karar No: 2012/3696, Tarih: 13.03.2012

**20. Hukuk Dairesi         2011/14711 E.  ,  2012/3696 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapusuz olan taşınmazın tesciline ilişkin davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapusuz olan taşınmazın tesciline ilişkin davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, dava dilekçesinde sınırlarını bildirdiği ... beldesi, ... mahallesi ... mevkiinde bulunan taşınmazın tapuda kayıtlı olmadığını, kazandırıcı zaman aşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının yararına oluştuğunu iddia ederek, Medeni Yasanın 713. maddesi gereğince adına tescili iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın kısmen kabulüne, 15.10.2008 tarihli krokide (A) ile gösterilen 18857.20 m2 ve (B) ile gösterilen 27335.60 m2 yüzölçümündeki taşınmazların davacı adına tapuya tesciline, (C) ve (D) ile gösterilen bölümlere yönelik davanın reddine ilişkin verilen karar davalı Hazine ve ... Belediye Başkanlığın tarafından temyiz edilmekle dairemizin 07.06.2010 gün 2010/4429-7928 sayılı kararı ile “...Dava konusu taşınmazın keşif sırasında çekilen fotoğraflarının incelenmesi sonucu, üzerinde köklü kayalıklar ve maki türleri bulunduğu, genel görünüm itibarıyla taşlık ve kayalık olup zilyetlikle kazanılamayacak yer görünümünde olduğunun anlaşıldığı, hükme dayanak yapılan jeolog ve ziraat bilirkişi tarafından düzenlenen raporlardan, çekişmeli taşınmazın öncesinin keletelik arazi olduğu, keşifteki bulgu ve incelemelere göre %40’nin toprak, %60’nın ise taşlık ve kayalık olduğu, toprağın kayalıklar arasında cepler halinde bulunduğu, taşınmazın üzerinde belirgin bir imar ve ihya çalışmasının yapılmadığı ve doğal hali ile bulunduğu, içindeki taşlık ve kayalık alanların temizlenmediği, dar kelete alanlarından açığa çıkan kaya parçalarının bir kısmının kenarlara atılması ve üzerinde bulunan delice ve harnup ağaçlarının aşılandığının açıklandığı, bu tür yerlerde 3402 sayılı Yasanın 17. maddesi anlamında imar ve ihyanın tamamlandığından ve zilyetlikle taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiğinden söz edilemeyeceği, davacı adına tescile karar verilen temyize konu taşınmazın, dava tarihine kadar 20 yıl süreyle ekonomik amacına uygun olarak nizasız fasılasız malik sıfatıyla kullanılmadığı ve taşlık, kayalık ve makilik bölümlerinin taşınmazın büyük bölümü içinde dağınık halde bulunduğu M.Y.'nın 715/2. ve 3402 sayılı Yasanın 16/C maddeleri gereğince devletin hüküm ve tasarrufu altında kayalık olup, tescil ve sınırlandırmaya ve hiç bir şekilde özel mülkiyete konu olamayacak taşınmaz hakkında imar ihyasının dahi tamamlanmadığı düşünülerek davanın reddine karar verilmesi ...” gereğine değinilmiştir. Daire bozma kararına karşı davacı vekilinin karar düzeltme talebi de Dairenin 22.09.2010 gün 2010/10760-11020 sayılı kararı ile reddedilmiştir. Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın REDDİNE karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, medeni Yasanın 713. maddesi hükmü uyarınca açılan tapusuz olan taşınmazın tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde dava tarihinden önce 27.11.1975 tarihinde ilanı yapılarak kesinleşen orman kadastrosu ve 23.05.1987 tarihinde ilan edilerek kesinleşen 2/B uygulaması bulunmaktadır. Genel arazi kadastrosu işlemi 28.09.1976 tarihinde kesinleşmiştir.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 13/03/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11533, Karar No: 2010/10138, Tarih: 07.06.2010

**3. Ceza Dairesi         2009/11533 E.  ,  2010/10138 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanık ... Rengi hakkında beraat, sanık ...hakkında mahkumiyetine dair.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak;

1) Aksi sabit oluncaya kadar geçerli 29.12.2005 tarihli suç tespit tutanağındaki beyanında ve 16.1.2006 tarihli C.Savcılığındaki ifadesinde suça konu yerdeki ağaçların diğer sanık ... Rengi tarafından kesildiğini beyan etmesi karşısında, sanık Ahmet Rengi'nin mahkeme aşamasındaki beyanı ile, hazırlıkta verdiği beyanları arasındaki çelişki giderilmeksizin hüküm tesisi,

2) 29.12.2005 tarihinde işletmeye gelen ihbar dilekçesi üzerine belirtilen hususların incelenmesi için suç tutanağının düzenlendiğinin anlaşılmasına göre ihbarcının kimliğinin araştırılarak tanık olarak dinlenmesinden sonra sanıkların hukuki durumunun tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

3) Hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 Sayılı Kanunun 562. maddesinin 1. fıkrası uyarınca CMK'nun 231/5, 14. madde ve fıkralarında öngörülen, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasında ceza sınırının 2 yıla çıkartılması ve soruşturma ile kovuşturması şikayete bağlı suç olma şartının kaldırılması kuralları gereğince bu hususların mahalli mahkemece birlikte değerlendirilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık Ahmet Rengi'nin ve müdahil idarenin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 7.6.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2721, Karar No: 2018/18131, Tarih: 22.11.2018

**3. Ceza Dairesi         2018/2721 E.  ,  2018/18131 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

KATILAN SANIKLAR : ..., ...

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1)Sanık ... hakkında kasten basit yaralama ve hakaret suçlarından hükmolunan adli para cezalarına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Hükmolunan adli para cezasının tür ve miktarı 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesiyle 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun'un Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğundan, sanığın ve katılanın temyiz isteminin 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca reddine ve redde ilişkin ek kararın ONANMASINA,

2)Sanık ... hakkında katılan ...'a karşı kasten yaralama suçundan hükmolunan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

a)Katılan ...'ın mevcut yaralanmasına ilişkin kati raporun kulak burun boğaz uzmanı tarafından düzenlenmesine, katılan ...'ın ise temyiz başvuru dilekçesinde olay nedeniyle burnunda iz kaldığını iddia etmesine göre; katılanın olay nedeniyle burnunda meydana gelen yaralanmasının sabit ize neden olup olmadığı hususunda Adli Tıp Kurumu Şube Müdürlüğünden usulüne uygun rapor alınması gerektiği,

b)Katılanın silahtan sayılan sopa ile yaralandığının, 13.01.2015 tarihli görüntü inceleme tutanağına, mahalli mahkemenin gerekçesine, iddianame içeriğine, sanığın ikrarına ve katılanın beyanları ile uyumlu doktor raporu uyarınca sabit olduğu halde sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/3-e maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince istem gibi BOZULMASINA, 22.11.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.