muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/54172, Karar No: 2013/24532, Tarih: 30.09.2013

4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde yazılı olan “hukukî işleme dayalı” ifadesi geniş şekilde değerlendirilmeli, yazılı, sözlü ve hatta zımnî bir anlaşma da yeterli görülmelidir.

İşyerine Bankalar Kanunu hükümleri çerçevesinde Bankacılık Denetleme ve Düzenleme Kurumu tarafından el koyulması ise işyeri devri niteliğinde değildir. Bu durumda yönetim hakkına müdahale edilmekte veya bankacılık faaliyetleri askıya alınmaktadır.

Yine özelleştirme işlemi sonucu kamuya ait hisselerin devri de işyeri devri olarak değerlendirilemez. Özelleştirmede işyeri aynı tüzel kişilik altında faaliyetini sürdürmekte sadece kamuya ait hisselerin bir kısmı ya da tamamı el değiştirmektedir. Bununla birlikte, tamamı kamuya ait olan bir işyerinin özelleştirme işlemi sonucu başka bir işverene geçmesi işyeri devri niteliğindedir (Yargıtay 9.HD. 8.7.2008 gün ve 2008/25370 E, 2008/ 19682 K.).

İşyeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı şekilde işyeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkânı vermez.

İşyerinin devri işverenin yönetim hakkının son aşaması olup, işyeri devri çalışma koşullarında değişiklik anlamına da gelmez. Dairemizin kökleşmiş kararlarına göre işyeri devri işçiye haklı nedenle fesih hakkı tanımaz. İşyeri devrinin çalışma koşullarını ağırlaştıran bir yönü olup olmadığı belirlenmelidir (Yargıtay 9.HD. 27.10.2008 gün 2008/ 29715 E, 2008/28944 K.).

Bu açıklamalar ışığında, iş hukukunda işyeri devrinin işçilik alacaklarına etkileri üzerinde ayrıca durulmalıdır. İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanunun 6 ncı maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumlu olacaktır.

Somut olayda davacı, belediyeye ait temizlik işlerinde alt işveren işçisi olarak çalışmıştır. Son alt işveren davalı şirketin ihale süresi 31.12.2009 günü sona ermiştir. Davacı, ertesi gün yeni ihaleyi alan dava dışı şirket işçisi olarak aynı işte çalışmaya devam etmiştir. Davalı şirket tarafından yapılmış yazılı bir fesih bildirimi veya kıdem-ihbar tazminatı ödemesi yoktur.

Mahkemece, davalı şirketin ihale süresi bitiminde işyerini terk ettiği ve davacıya yeni bir iş vermediğinden akdi eylemli olarak feshettiği sonucuna varılarak, feshe bağlı alacaklar hüküm altına alınmıştır.

Somut olayda, davalı alt işveren tarafından yapılmış bir fesih işlemi bulunmamaktadır. Alt işverenler arasında işyeri devri olup, davacı aynı işte ertesi gün yeni ihaleyi alan şirket işçisi olarak çalışmaya devam ettiğinden, iş akdi devam eden davacı feshe bağlı olan kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve yıllık izin ücreti talep edemez. Mahkemece hatalı değerlendirme ile alt işveren değişikliği fesih kabul edilerek feshe bağlı isteklerin hüküm altına alınması bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine, 30.09.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/159, Karar No: 2016/9771, Tarih: 22.12.2016

**11. Hukuk Dairesi         2016/159 E.  ,  2016/9771 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 4.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 22/10/2015 tarih ve 2014/169-2015/189 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 20.12.2016 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalı mirasçıları vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile... arasında yazdığı kitapların telif hakkına ilişkin 17.10.2001 tarihli sözleşme imzalandığını, bu tarihten önce ise yayın haklarının davalıya ait olduğunu, sözleşme sonrası davalıya elinde az sayıda kalan stokların tüketilmesi konusunda muvafakat verdiklerini, ancak davalının bunu suistimal ederek kitapları basmaya devam ettiğini, yeni bastığı kitaplara eski tarihler yazdığını, farklı kitaplar için aldığı bandrolleri kullandığını, firma yayınevinde yapılan aramada 15.651 adet bandrolsüz kitabın ele geçtiğini ileri sürerek, 10.000 TL maddi tazminatın faiziyle birlikte tahsilini, devam eden tecavüzün refi ve muhtemel tecavüzün men'ine dair ihtiyati tedbir kararı verilerek kitap basımının engellenmesini, durdurulmasını, toplatılmasını, hükmün ilanını talep ve dava etmiş, ıslah dilekçesiyle maddi tazminat talebini 133.184,00 TL ye yükseltmiştir.

Davalılar vekili, 2001 yılından sonra kitap basılmadığını, depolarda yakalanan kitapların telif ücretlerinin ödendiğini, davacının ellerindeki stoklar bitmeden kitap bastığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalılar vekili, 2001 yılından sonra kitap basılmadığını, depolarda yakalanan kitapların telif ücretlerinin ödendiğini, davacının ellerindeki stoklar bitmeden kitap bastığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, Dairemiz bozma ilamına uyularak, dosya kapsamına göre; ıslah edilmiş haliyle davanın kısmen kabulüne, davalının izinsiz olarak... kitaplarını çoğaltıp yayması nedeniyle FSEK 68/1 madde gereğince takdiren 3 kat hesabıyla 38.110,50 TL telif tazminatının, arama el koyma tarihi olan 05/01/2006 tarihinden itibaren hesaplanacak ticari temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, bu suretle davalı tarafın tecavüzünün ref'ine, FSEK 68/1 maddesinin uygulanmasının sonucunda davacı ile davalı arasında dava tarihinden önce basılmış ve davaya konu kitaplar yönünden farazi sözleşme ilişkisi meydana geleceğinden, dava tarihinden önce basılmış olan ve bu davaya konu teşkil eden kitapların satışının durdurulması talebi ile mevcutların toplatılması taleplerinin reddine, ancak davalının bu kitaplar dışında yeni baskı ve satış ihtimali bulunduğundan dava konusu kitaplar ve baskılar dışında yeni baskı ve satış ihtimali nedeniyle davalının muhtemel tecavüzünün men'ine, davalının ... kitaplarının yeni baskılarını yapmasının engellenmesine, karar kesinleştiğinde karar özetinin ilanına karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına; mahkemece Dairemiz bozma ilamına uyulması suretiyle yapılan araştırma sonucu izinsiz çoğaltılan kitapların baskı adedinin kesin olarak belirlenememesi nedeniyle zararın sabit olduğundan bahisle 5846 Sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanununun 68. maddesi uyarınca hesaplanamayan/hesaplanması mümkün olmayan telif tazminatının 818 Sayılı Borçlar Kanununun 42. maddesine göre hakkaniyete uygun şekilde takdir edilmiş olmasına göre, taraf vekillerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, taraf vekillerinin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, takdir olunan 1.350,00 TL duruşma vekalet ücretinin herbir yandan alınarak yekdiğerine verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 01,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 1.952,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, 22/12/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1404, Karar No: 2015/3092, Tarih: 26.02.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/1404 E.  ,  2015/3092 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, ... Sigorta Rejimine giriş tarihinin Türkiye'de sigorta başlangıcı olarak tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, Türkiye Cumhuriyeti ile ... arasındaki Sosyal Güvenlik Sözleşmesinin 29’uncu maddesi hükmü gereğince, ...’da çalışmaya başlanılan 06.09.1998 tarihinin Türkiye’de sigorta başlangıcı olarak tespiti istemine ilişkin olup; Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Türkiye Cumhuriyeti ile ... arasında imzalanan Sosyal Güvenlik Sözleşmesinin, konuya ilişkin 29’uncu maddesi hükmü, Malullük, Yaşlılık ve Ölüm sigortaları hakkındaki Türk mevzuatının uygulanmasında, sigortalı, Türkiye’de yaşlılık sigortasına tabi işe girmeden önce, ...’da bir yaşlılık sigortasına tabi olmuşsa, bahis konusu ... rejimine tabi olduğu ilk günün, Türk mevzuatına göre yaşlılık sigortasına tabi işe ilk defa girdiği gün olarak kabul edileceğini öngörmüştür. Ancak bunun için ... Sigorta Merciinden anılan sözleşmenin 29’uncu maddesine uygun şekilde yurtdışı çalışmalarını gösterir çalışma belgeleri getirtilerek sigortalının ... yaşlılık rejimine ilk tabi olunan tarih tereddüde mahal bırakmayacak şekilde belirlenmelidir.

Somut olayda; her ne kadar .... Başkonsolosluğu Çalışma ve Sosyal Güvenlik Ataşeliği’nin hükme esas alınan yazısında, davacının ...’da çalıştığı işyerleri ve dönemleri gösterilmiş ise de; anılan belgenin, davacının Ataşeliğe ibraz ettiği belgelere istinaden düzenlendiği, ... Sigorta Merciine ait bulunmadığı ve ... yaşlılık sigorta rejimi bilgilerini içermediği anlaşılmaktadır. Bu durumda; yukarıdaki açıklamalar çerçevesinde, davacıya ait ... yaşlılık sigorta rejimine tabi sigortalılık sürelerini gösterir ... Sigorta Mercii hizmet cetvelleri gibi ilgili kayıt ve belgeler davalı Kurum’dan usulünce celbedilip, ... yaşlılık rejimine ilk tabi olunan tarih belirlenerek, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve araştırmayla yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 26.02.2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/176, Karar No: 2019/8738, Tarih: 12.09.2019

**12. Ceza Dairesi         2018/176 E.  ,  2019/8738 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Öldürme

Hüküm :TCK'nın 85/1, 22/3, 62/1, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve üst Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I- Üst Cumhuriyet savcısının sanığın mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 06.11.2007 gün ve 167/222 sayılı kararında belirtildiği üzere Ağır Ceza Mahkemesi nezdindeki Cumhuriyet savcılarının yargı çevresindeki Asliye ve Sulh Ceza Mahkemelerinin hükümlerine karşı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 310. maddesi gereğince tefhim tarihinden itibaren bir ay içinde temyiz kanun yoluna başvurabilecekleri, temyiz süresinin görüldü ile değil tefhimle başlayacağı, 16/10/2014 tarihinde verilen hükme karşı 20.11.2014 tarihinde yapılan temyiz isteminin süresinde olmadığı anlaşılmakla, üst Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'un 310 ve 317. maddeleri uyarınca tebliğnamedeki isteme uygun olarak REDDİNE;

II-Sanık müdafiinin, sanığın mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak;

1-Olay günü saat 21:45 sıralarında sanığın sevk ve idaresindeki motorsiklet ile meskun mahal dışında, gece vakti, zemini ıslak ve nemli iki yönlü asfalt kaplama, görüş far ışığı altında olan yolda seyir halindeyken, olay mahalline geldiğinde, karşı yönden gelen ve dosya kapsamındaki delillerden farlarının yanmadığı anlaşılan müteveffa ...’e ait motosikletle yol ortasında çarpışması sonucu ...’in vefatı ile sonuçlanan olayda; sanığın Hayrabolu Devlet Hastanesinde yapılan ilk muayenesinde alkolmetre ile ölçüm yapılamaması nedeni ile kullandığı alkolün kanındaki oranının tam olarak tespit edilemediği, ancak fiziki muayenede koklamakla alkollü olduğunun tespit edildiği, sanığın ifadesinde de iki adet bira içtiğini ikrar ettiği gerekçesi ile mahkemece bilinçli taksir hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiş ise de, dosya kapsamında alkol miktarına veya sanığın dış görünüş itibariyle emniyetli şekilde araç sevk ve idare edemeyeceğine ilişkin bir tespitin bulunmaması karşısında, sanık hakkında bilinçli taksir hükümlerinin uygulama koşullarının bulunmadığı anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK’nın 22/3 maddesi uygulanmak suretiyle fazla ceza tayini,

2-Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle aynı Kanun'un 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekmekte olup, dava konusu olayda 01.07.2014 tarihli İstanbul Adli Tıp Kurumuna ait 3751 sayılı rapordaki sanığın tali kusurlu olduğuna ilişkin (I) numaralı tespitin dosya kapsamına uygun olduğu anlaşılmakla, maddede öngörülen cezanın alt sınırı nazara alınmak suretiyle, cezada orantılılık ilkesi ile adalet ve hakkaniyet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, alt sınırdan uzaklaşılarak teşdidin derecesinde yanılgıya düşülmek suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini,

3-Olay tarihinde sürücü belgesi bulunmadığı kaza tespit tutanağında belirtilen ve UYAP'tan yapılan sorgulamada ehliyeti bulunmayan sanık hakkında, TCK'nın 53/6. maddesinin uygulanmasına karar verilmesi,

4-Katılanlar kendilerini vekil ile temsil ettirdiklerinden karar tarihinde yürürlükte bulunan vekalet ücretinin sanıktan tahsili ile katılanlara verilmesine karar verilmesi yerine, "hazineye gelir kaydına" şeklinde karar verilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

TCK'nın 53/6. maddesinde, belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkumiyet hâlinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceğine ilişkin hükmüne rağmen sanığa ait sürücü belgesinin 3 yıl 6 ay süreyle geri alınmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA; 12.09.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11962, Karar No: 2015/14965, Tarih: 14.09.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/11962 E.  ,  2015/14965 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Dava, ... yaşlılık sigortası rejimine ilk tabi olunan tarihin Türkiye’de sigorta başlangıcı olarak tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Türkiye Cumhuriyeti ile ... Devleti arasındaki Sosyal Güvenlik Sözleşmesinin 29’uncu maddesi hükmü gereğince, 01.01.1989 tarihinin, Türkiye’de sigorta başlangıcı olarak tespiti istemine ilişkin olan davada, istem gibi davanın kabulüne karar verilmiştir.

Anılan sözleşmenin 29’uncu maddesine uygun şekilde, yurtdışı çalışmalarını gösterir tercümeli ... sigorta mercii hizmet cetveli celbedilmeksizin, sigorta başlangıcına ilişkin mahkeme kabulü, eksik inceleme ve araştırmaya dayalıdır.

Her ne kadar ... Başkonsolosluğu ... Ataşeliği yazısıyla, davacının 01.01.1989 tarihinden itibaren ... da çalıştığı işyeri ve çalışılmayan süreler gösterilmiş ise de, anılan belgenin, davacının Ataşeliğe ibraz ettiği belgeler üzerine düzenlenmiş olması, ... sigorta Merciine ait bir belge niteliğinde bulunmaması ve ... yaşlılık sigorta rejimi bilgilerini içermemesi karşısında hükme esas alınamaz.

Türkiye Cumhuriyeti ile ... arasında imzalanan Sosyal Güvenlik Sözleşmesinin, konuya ilişkin 29’uncu maddesi hükmü, Malullük, Yaşlılık ve Ölüm sigortaları hakkındaki Türk mevzuatının uygulanmasında, sigortalı, Türkiye’de yaşlılık sigortasına tabi işe girmeden önce, ...’da bir yaşlılık sigortasına tabi olmuşsa, bahis konusu ... rejimine tabi olduğu ilk günün, Türk mevzuatına göre yaşlılık sigortasına tabi işe ilk defa girdiği gün olarak kabul edileceğini öngörmüştür.

Şu halde yapılması gereken iş ; yukarıdaki açıklamalar çerçevesinde, öncelikle, davacıya ait ... yaşlılık sigorta rejimine tabi sigortalılık sürelerini gösterir ... Sigorta Mercii hizmet cetvelleri gibi ilgili kayıt ve belgeler davalı Kurum’dan usulünce celbedilip, gerekirse tercümesi de yaptırılarak, ... yaşlılık sigortası rejimine ilk tabi olunan tarih usulünce belirlenmeli ve davacı istemi bu çerçevede yeniden değerlendirilerek varılacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın, eksik inceleme ve araştırmayla yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, 14.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1311, Karar No: 2013/263, Tarih: 28.05.2013

**Ceza Genel Kurulu         2012/11-1311 E.  ,  2013/263 K.**

* RESMI BELGEDE SAHTECILIK SUÇU

* ADLI PARA CEZASI

* TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) (765) Madde 339

* TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) (765) Madde 342

* TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) (765) Madde 355

* TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) (765) Madde 354

* TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) (765) Madde 3

* CEZALARIN İNFAZI HAKKINDA KANUN (MÜLGA) (647) Madde 6

* CEZALARIN İNFAZI HAKKINDA KANUN (MÜLGA) (647) Madde 4

* TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) (765) Madde 59

* TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) (765) Madde 356

**"İçtihat Metni"**

Şehadetname niteleğindeki belgede sahtecilik suçundan sanık Mehmet'in 765 sayılı TCK'nun 356, 59, 647 sayılı Kanunun 4 ve 6. maddeleri uyarınca 675 Lira adli para cezasıyla cezalandırılmasına ve cezanın ertelenmesine ilişkin, Bursa 9. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 14.09.2006 gün ve 181-528 sayılı hükmün sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 11. Ceza Dairesince 28.11.2011 gün ve 8567-22390 sayı ile;

“Öğretmen olan sanığın askerlik celp döneminde mazeretli olduğuna ilişkin Bursa Devlet Hastanesinden verilmiş gibi 7 gün istirahatinin uygun olduğuna dair tamamen sahte rapor düzenleyip, askerlik şubesine ibraz ederek kullandığının iddia ve dosya içeriğine uygun gerekçelerle kabul olunması karşısında; dosyadaki delilleri duruşmadan edindiği kanaate göre değerlendirip suçun 765 sayılı TCK'nun 356. maddesi kapsamında şehadetnamede sahtecilik vasfında belgelerden olduğunu kabul eden mahkemenin uygulamasında bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen 'şehadetnamede sahtecilik' suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar dolduğu anlaşılmış ve sanık müdafıinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca bozulmasına, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle mülga 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri gereğince düşürülmesine,” oyçokluğu ile karar verilmiş, Daire Üyesi M.Budak; eylemin 765 sayılı TCK'nun 342/1 maddesi kapsamında olduğu düşüncesiyle karşı oy kullanmıştır.

Yargıtay C.Başsavcılığı ise 06.02.2012 gün ve 17939 sayı ile;