muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/28039, Karar No: 2015/1871, Tarih: 22.01.2015

**4. Ceza Dairesi         2014/28039 E.  ,  2015/1871 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2013/101694

MAHKEMESİ : Demre(Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 07/12/2012

NUMARASI : 2012/134 (E) ve 2012/223 (K)

SUÇLAR : Tehdit, yaralama, hakaret

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A) Hakaret ve yaralama suçlarından öngörülen cezaların nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükümlerin temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca suça sürüklenen çocuk E.. S.. müdafiinin, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

B) Tehdit suçlarından kurulan hükümlerin temyizine gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suça süreklenen çocuğun tehdit içeren suça konu sözleri, ilgi duyduğu katılanın müşteki ile motorsiklet ile gittiğini görerek kıskançlıkla aynı yerde yakın mesafede bulunan katılan Yeliz ile müşteki Ali'ye karşı, aynı olayın devamında ve aynı olayla ilgili olarak söylediğinin anlaşılması karşısında, fiilin ve suçun tek olduğu kabul edilerek suça sürüklenen çocuk hakkında, TCK'nın 43/2. maddesinin uygulanması gerekirken, mağdur sayısınca hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve suça sürüklenen çocuk E.. S.. müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 22/01/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25962, Karar No: 2015/1907, Tarih: 02.02.2015

**22. Hukuk Dairesi         2014/25962 E.  ,  2015/1907 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem ve ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti, dini bayram ücreti, milli bayram ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde 15.02.2007-27.08.2012 tarihleri arası şoför ve temizlik elemanı olarak görev yaptığını, fazla çalışma ücretlerini talep etmesi üzerine iş sözleşmesinin davalı tarafından haklı sebep olmaksızın feshedildiğini beyanla kıdem ve ihbar tazminatı, fazla mesai, genel tatil ve yıllık ücretli izin alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının iş sözleşmesini sözlü olarak feshettiğini, davacı iddialarının ve dava dilekçesinde belirtilen çalışma saatlerinin gerçeği yansıtmadığını, davacının şoför olarak çalıştığını ve ihtiyaç olması halinde de masaların ve yerlerin silinmesi işine yardımcı olduğunu, diyalize giren hastaların evinden alınması ve evine bırakılması sırasında servis şoförü olarak görev yapan davacının hastaların taşıma işini gerçekleştirdikten sonra günün büyük bölümün istirahatte geçirdiğini, davacının genel tatillerde çalışmadığını ve yıllık izinlerinin de kullandırıldığını beyanla davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece toplanan deliller ve alınan bilirkişi raporu dikkate alınarak davacının kıdem tazminatı, genel tatil, yıllık ücretli izin ve fazla mesai ücreti alacağı taleplerinin kabulüne, ihbar tazminatı alacağı talebinin reddine karar verilmiştir

Karar davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Fazla çalışma ücretinin şahit ifadelerine göre belirlenmesi ve miktarın yüksek çıkması halinde işçinin çalışma süresi içerisine hastalık izin mazeret gibi sebeplerle fazla çalışma yapmadığı günler bulunduğu kabul edilerek Dairemizce takdiri indirim yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır. Yapılacak indirim, işçinin çalışma şekline ve işin düzenlenmesine ve hesaplanan fazla çalışma miktarına göre takdir edilmelidir.

./..

-2-

2- Fazla çalışma ücretinin şahit ifadelerine göre belirlenmesi ve miktarın yüksek çıkması halinde işçinin çalışma süresi içerisine hastalık izin mazeret gibi sebeplerle fazla çalışma yapmadığı günler bulunduğu kabul edilerek Dairemizce takdiri indirim yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır. Yapılacak indirim, işçinin çalışma şekline ve işin düzenlenmesine ve hesaplanan fazla çalışma miktarına göre takdir edilmelidir.

./..

-2-

Davacı işçinin, 15.02.2007-27.08.2012 tarihleri arasında davalı işyerinde şoför olarak çalıştığı, mahkemece hükme esas teşkil eden bilirkişi raporunda davacının fazla mesaisinin sadece 2011 Şubat- 2012 Temmuz ayları arası dönemde puantaj kayıtlarına göre belirlendiği halde tüm fazla mesainin puantaj kayıtlarına göre tespit edildiği kabul edilerek takdiri indirim yapılmaması isabetli olmamıştır. Davacının fazla mesainin şahit beyanlarına göre tespit edildiği dönemde yapılan işin niteliği dikkate alınarak, işçinin hasta ve mazeretli olabileceği günler için mahkemece %30 dan az olmamak şartıyla takdiri indirime gidilmesi uygun olacağından, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 02.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2403, Karar No: 2008/4088, Tarih: 16.09.2008

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2008/2403 E.  ,  2008/4088 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirkete kasko sigortalı aracın davalılara ait restorantın otoparkından çalınması nedeniyle 27.000 YTL araç bedelinin sigortalıya ödendiğini belirterek bu meblağın ödeme tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalılardan müşterek ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalılar vekili otoparkın işletmesinin protokol ile ... ve ...'a devredildiğini, zarardan bu şahısların sorumlu olduğunu, sigortalının aracını otopark görevlisi olmayan bir şahsa teslim ettiğini, kusuru, hasarı kabul etmediğini, ödeme tarihinden faiz istenemeyeceğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Dava kendisine ihbar olunan ... otoparkın işletmesinin kendilerine ait olduğunu, sigortalının hiçbir araştırma yapmadan aracını otopark görevlisi olmayan sivil giyimli bir şahsa teslim ettiğini kusuru, hasarı kabul etmediğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece toplanan deliller ve dosya kapsamına göre, davanın kabulü ile; 27.000 YTL tazminatın ödeme tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalılardan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik

bulunmamasına göre, davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Mahkemece davacı şirkete kasko sigortalı aracın olay tarihindeki 2. el piyasa rayiç değerinin uzman bilirkişi tarafından tesbiti ile sonucuna göre karar verilmesi gerekirken bu konuda hiçbir araştırma ve inceleme yaptırılmadan eksik inceleme ile talebe göre davanın kabulüne karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalılara geri verilmesine 16.9.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10383, Karar No: 2015/6453, Tarih: 14.04.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/10383 E.  ,  2015/6453 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç :Taksirle yaralama

Hüküm :TCK'nın 89/4, 62, 51/1-3, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet, sürücü belgesinin geri alınması, erteleme.

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın sorumlu inşaat mühendisi olduğu şirketin su vanası koymak amacı ile yol üzerinde açmış olduğu, etrafına herhangi bir işaret bulunmayan 7,5 m uzunluğunda, 4,5 m genişliğinde ve 2,5 m derinliğinde olan çukura katılan ...'in saat 21:00 sıralarında idaresindeki araç ile düşmesi sonucu katılanlar ... ve ...’ın basit tıbbi müdahale ile giderilebilir derecede yaralandıkları olayda, söz konusu çukurun olay mahalli tarla iken açıldığı, ... belediyesince yol yapılıp, çukurun önüne kadar asfalt atılması sonrası herhangi bir tedbir alınmadan öylece bırakıldığı nazara alındığında sanığın tali kusurlu olduğunun kabulü ile asgari hadden cezalandırılmasına karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kusuru bulunmadığına ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın, katılanların yaralanması ile sonuçlanan olaya inşaat mühendisliği mesleğinin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranmak sureti ile neden olduğu gözetilmeksizin ancak trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla uygulanması mümkün bulunan sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükümdeki TCK’nın 53/6. maddesinin uygulanmasına ilişkin bendin çıkarılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9791, Karar No: 2013/8020, Tarih: 09.07.2013

**5. Ceza Dairesi         2013/9791 E.  ,  2013/8020 K.**

**"İçtihat Metni"**

Resmi belgede sahtecilik suçundan sanık ...'nin yapılan yargılanması sırasında; ... 5. Asliye Ceza Mahkemesiyle Pendik 2. (... Anadolu 4.) Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve ... 5. Asliye Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Pendik 2. (... Anadolu 4.) Asliye Ceza Mahkemesinin 12/09/2011 gün ve 2011/751 E. 2011/379 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 09/07/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15431, Karar No: 2015/30313, Tarih: 28.10.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/15431 E.  ,  2015/30313 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/389673

MAHKEMESİ : Adana 3. Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/11/2013

NUMARASI : 2012/1180 (E) ve 2013/861 (K)

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuk Murat'ın, müşteki Muhittin'i bıçakla burnunda kemik kırığı olacak şekilde yaralama eylemi nedeniyle hakkında TCK'nin 86/1-3-e maddesi uygulanarak verilen 1 yıl 6 ay hapis cezasından, TCK'nin 87/3. maddesi gereğince takdiren (1/4) oranında artırım yapılmasından bahsedildiği halde "indirim" yapılmak suretiyle 1 yıl 1 ay 15 gün hapis cezasına hükmedilmesi ve devamında diğer indirim maddeleri uygulanarak sanığa eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamış ve tebliğnamenin, 2 nolu bozma görüşüne eksik ceza tayin edildiğinden iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin isteme kısmen uygun olarak ONANMASINA, 28.10.2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15898, Karar No: 2019/2071, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/15898 E.  ,  2019/2071 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2741, Karar No: 2015/11604, Tarih: 05.11.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/2741 E.  ,  2015/11604 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ADANA 1. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 17/11/2014

NUMARASI : 2014/378 D.İŞ

Adana 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 17/11/2014 tarih ve 2014/378 D.İş sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi karşı taraf (alacaklı) vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

İhtiyati hacze itiraz eden (borçlu) vekili, yetki itirazında bulunmuş, ayrıca ihtiyati haciz talebinde bulunanın çeklerin meşru hamili olmadığını, müvekkili aleyhine verilen ihtiyati haciz kararının hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek, ihtiyati haciz kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

Karşı taraf (alacaklı) vekili, ihtiyati haciz kararının hukuka uygun olduğunu savunarak, itirazın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; itiraz eden-borçlu E. M. Rehabilitasyon Özel Eğitim ve Kur. Med. Niş. Tur. Bilg. Tar. Ürn. İht. İhr. San. Tic. ve Ltd. Şti'nin yerleşim yeri adresinin Adana olduğundan yetki itirazının kabul göremeyeceği ancak, her üç çek üzerindeki ilk cironun kime ait olduğunun anlaşılamadığı bu haliyle ihtiyati haciz talep eden C.. Ç..'ın yetkili hamil olup olmadığı hususunun ancak genel mahkemede açılacak davada inceleme konusu yapılabileceği gerekçesiyle, talep konusu ihtiyati haciz kararının borçlu E. M. Rehabilitasyon Özel Eğitim ve Kur. Med. Niş. Tur. Bilg. Tar. Ürn. İht. İhr. San. Tic. ve Ltd. Şti. yönünden kaldırılmasına karar verilmiştir.

Kararı, karşı taraf (alacaklı) vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, karşı taraf (alacaklı) vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, karşı taraf (alacaklı) vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 02/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4225, Karar No: 2019/15007, Tarih: 22.10.2019

**13. Ceza Dairesi         2019/4225 E.  ,  2019/15007 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Soruşturma aşamasında atılı suçu sanıkların işlediğini beyan eden tanık ...'ın, kovuşturma aşamasında bu beyanından vazgeçerek sanıklarla beraber hurda aldıklarını, sanıkların Telekoma ait kabloları çaldığı kısmını baskı nedeniyle verdiğini söylediği, her ne kadar mahkemece gerekçe kısmında tanığın soruşturma aşamasında vermiş olduğu ilk beyanlarının olayın sıcaklığı ile vermiş olduğu beyanlar olması ve mahkeme aşamasında çelişki üzerine sorulduğunda bu beyanlarının büyük bir çoğunluğunu kabul etmesi de dikkate alınarak tanığın ilk beyanları doğrultusunda sanıkların mahkumiyetine karar verilmişse de; tanığın soruşturma aşamasındaki beyanının 02.12.2013 tarihi olduğu, suç tarihi gözetildiğinde olayın sıcağıyla verilmemiş olduğu, yine dosya içerisinde mevcut hasar keşif tutarı formu ve ... yetkilisinin beyanına göre suç saatinin 03.30 olduğunun anlaşılması karşısında bu durumun da tanığın kendisi kahvehanede otururken sanıkların kabloları çalmaya gittiği beyanıyla çeliştiği anlaşılmakla, tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, sanıkların savunmasının aksine üzerlerine atılı suçu işlediğine dair mahkumiyete yetecek derecede kesin ve inandırıcı delil olmadığı gözetilmeden beraatleri yerine yetersiz gerekçeyle mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

Suçun gece işlendiğinin anlaşılması karşısında sanıklar hakkında TCK'nın 143. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 22.10.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7860, Karar No: 2016/4355, Tarih: 19.04.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/7860 E.  ,  2016/4355 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 05/02/2015 tarih ve 2014/1125-2015/111 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 05/04/2016 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ..., davalı ... vekili Av. ... ile davalı ... vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ve dava dışı diğer ortakların 01.09.2010 tarihli protokol ile davalı şirketteki hisselerini davalı ...'a devrettiğini, hisse devir bedelinin 2.500.000 TL olduğunu, 1.000.000 TL'sinin peşin, kalan 1.500.000 TL'sinin ise Ocak 2011 tarihinden itibaren protokolde gösterilen miktarlarda sıralı çekler ile ortaklara ödeneceğinin kararlaştırıldığını, ayrıca protokolün 6. maddesinde şirketin ödemesi gereken 1.500.000 TL'nin 765.000 TL'sinin şirket hesabına borç kaydı ile ... tarafından yatırılacağının kararlaştırıldığını, müvekkilinin ve diğer ortakların tüm edimlerini yerine getirmelerine rağmen davalı ...'ın protokolde kararlaştırılan edimlerini yerine getirmediğini, asılsız iddialar ile birçok dava açtığını, şirketin mali durumu ile ilgili ortaklara bilgi vermediğini ve protokolün 6. maddesinde belirtilen müvekkilinin hissesine düşen kısmı şirket kasasına konulup konulmadığı hakkında da bilgi verilmediğini, ileri sürerek hisse devrinin davalı ... tarafından feshedildiğinin tespiti ile devri yapılan hisselerin müvekkili adına aidiyetinin tespit ve tescili ile fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 10.000 TL tazminata ve şirketçe alınan 01.09.2010 tarihli 2010/6 numaralı hisse devri hakkındaki kararın, 2010/7 sayılı şirketçe davalı ...'ın yeni müdür olarak atanması ve 2010/8 sayılı davalının yetkilerinin genişletilmesine ilişkin kararların iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

-/-

Davalılar vekili, davanın müvekkili şirket yönünden husumet yokluğundan reddi gerektiğini, 01.09.2010 tarihli protokole göre sıralı çeklerin müvekkili ... tarafından belirlenen tarihlerde verileceğinin kararlaştırılmasına rağmen hisse devredenlerin sıralı çekleri tek seferde vermelerinin istediğini, bu nedenle müvekkilinin de hisse devrinin hemen yapılmasını istediğini ve noterde hisse devir sözleşmesi düzenlendiğini, bedelinin nakden ödendiğini, hisse devredenlerin de bedelini nakden aldıklarını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davaya konu 01.09.2010 tarihli protokolde satıcı olarak davacı dışında dört ortak daha bulunduğu gibi sözleşmeden sonra 02.09.2010 tarihinde noterde yapılan sözleşmelerle hisse devirlerinin gerçekleştiği, noterde yapılan hisse devir sözleşmelerinde devir bedelinin peşin olarak ödendiğinin belirtildiği, devirden sonra protokole dayalı olarak yapılan hisse devirlerinin ticaret sicile bildirilerek tescil ve ilan edildiği, her ne kadar davacı tarafça protokolde belirlenen ileriye yönelik ödemelerin ve çek tesliminin davalı tarafça yerine getirilmediği ileri sürülmüş ise de noterde yapılan hisse devirlerinin sahteliği veya geçersizliği ileri sürülmediği gibi sözleşmelerde devir bedelinin peşin olarak ödendiğinin belirtilmiş olduğu, bakiye borcun ödenmediğine ilişkin iddianın resmi şekilde yapılmış ve aksi iddia ve ispat edilemeyen noter sözleşmeleri karşısında usulünce ispatlanamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve taraflar arasında yapılan protokolden sonra noterde yapılan hisse devir sözleşmesinde belirlenen hisse devir bedelinin protokolde belirlenen hisse devir bedelinden fazla olduğunun anlaşılmış olmasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 1.350 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalılara verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 01,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 19/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.