muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/4649, Karar No: 2023/1350, Tarih: 19.04.2023

..." denilmiştir.

2. Sanık .alınan savunmasında "..."20/01/2014 günü saat 07:00 sıralarında ... istikametinden ... istikametine "...-... karayolu" üzerinde seyir halindeydim. Ayrancılar beldesinden çıktım ve Yeşilköy mevkine normal şehir içi hızıyla girdim. Yolda seyir halinde iken bir anda hızlı bir şekilde yolun sağında bulunan tali yoldan bahse konu ... yola çıktı. Aracı görür görmez frene bastım ancak aracın orta kısmından çarptım..." şeklindedir.

3. ...'ın kesin ölüm sebebini belirleyen, 20.01.2015 tarihli Ölü Muayene Tutanağına göre; "...kafa travmasına bağlı beyin kanaması sebebiyle vefat etmiş olduğu...", kazada yaralanan katılan ...'ın ... Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Ana Bilim Dalı tarafından düzenlenen adli rapora göre basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde, katılan ...'nın ise. Eğitim ve Araştırma Hastanesi tarafından düzenlenen 13.02.2015 tarihli adli rapora göre orta derecede kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığı anlaşılmıştır.

4. Ölen ...'ın annesi ... ve babası ...'ın sanık hakkında şikayetçi olmadıkları, yaralanan katılanlar ... ve ...'nın ise şikayetçi oldukları ve katılma talebinde bulundukları görülmüştür.

5. Kazanın sonrasında düzenlenen 20.01.2015 tarihli Kaza Tespit Tutanağı, soruşturma aşamasında düzenlenen 05.03.2015 tarihli tek kişilik trafik bilirkişi raporu ile yargılama aşamasında Adli Tıp Kurumu ... Trafik İhtisas Dairesinin 30.11.2015 tarihli raporuna göre, kazanın oluşumunda ölen ... Doğan'ın kavşaklara yaklaşırken kavşaktaki şartlara uyacak şekilde yavaşlamaması ile geçiş hakkı olan araçlara ilk geçiş hakkını vermemesi sebebiyle asli kusurlu, sanığın ise aracının hızını kavşaklara yaklaşırken azaltmaması sebebiyle tali kusurlu olduğu belirtilmiştir.

6. Tanık ... E. beyanı dosya kapsamında bulunmaktadır.

7. Sanığa ait güncel adli sicil kaydı ve nüfus kaydı, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temin olunarak dava dosyasına eklenmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde; 5237 sayılı Kanun'un 61/1 ve 22/4 madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle, aynı Kanunun 3/1 maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, tali kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu bir kişinin ölümüne, bir kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek, bir kişinin ise orta derece kemik kırığı oluşacak şekilde yaralanmasına sebebiyet veren sanık hakkında, meydana gelen neticenin ağırlığı dikkate alınarak alt sınırdan bir miktar uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, alt sınırdan temel ceza tayini suretiyle sanık hakkında eksik cezaya hükmolunması, aleyhe temyiz bulunmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

2. Oluş ve dosya kapsamına göre, olay günü sanığın idaresindeki otomobil ile meskun mahalde, 10 metre genişliğinde, tek yönlü, bölünmüş, asfalt kaplama, 70 km/s hız limiti olan, kuru zeminli yolda, açık havada seyri sırasında olay mahalli kavşağa geldiğinde, aracının ön kısmı ile sağ tarafta bulunan Kokoreçci önündeki park alanından çıkarak bölünmüş yoldan gelen trafiği kontrol etmeden kavşağa giren ölenin aracına çarptığı, kaza tespit tutanağına ek krokideye göre sanığın çarpma noktasından evvel yolda 22,5 metre fren izi ve çarpma sonrası ise 13 metre sürtünme izi bıraktığının görüldüğü, kaza sebebiyle bir kişinin ölduğu, iki kişinin ise yaralandığı, Olay ve Olgular başlığı altında (5) numaralı bentte belirtilen ve uyumlu olduğu görülen bilirkişi raporlarına göre sanığın kaza sebebiyle tali kusurlu olduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 10. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.02.2016 tarihli ve 2015/368 Esas, 2016/32 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16399, Karar No: 2014/5413, Tarih: 02.05.2014

**9. Ceza Dairesi         2013/16399 E.  ,  2014/5413 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 9 - 2013/10439

Mahkemesi : Samsun 2. Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 17.10.2012

Numarası : 2011/284 - 2012/1543

Suç : İftira

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık hakkında çıkarılan zorla getirme kararı üzerine İlyasköy Polis Merkezi Amirliği tarafından düzenlenen tutanakta "sanığın Samsun Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinde yattığı ve tedavi gördüğü'' yönündeki tespit karşısında, sanığın işlediği iddia ve kabul olunan fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğini azaltacak biçimde akıl hastası olup olmadığı ve derecesi hususunda ilgili sağlık kuruluşundan rapor alınarak sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün öncelikle bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 02.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7134, Karar No: 2009/8445, Tarih: 15.07.2009

**1. Hukuk Dairesi         2009/7134 E.  ,  2009/8445 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KÜÇÜKÇEKMECE 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 18/11/2008

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden paydaşı olduğu  8067 parsel sayılı taşınmazda payına özgülenen bölüme davalıların haksız olarak müdahale ettiklerini ileri sürerek, elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteğinde bulunmuştur.

Davalı S... davaya yanıt vermemiş, diğer davalılar davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi   raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davalı S... hakkındaki davanın husumet nedeniyle, diğer davalılar hakkındaki elatmanın önlenmesi isteğinin esastan reddine, ecrimisil isteğinin kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; çekişme konusu 8067 parsel sayılı taşınmazın paylı mülkiyet üzere olduğu, S...dışındaki davalılar ile davacının ve dava dışı kişilerin taşınmazda paydaş oldukları, taşınmazda yer alan kat irtifakı ve kat mülkiyeti  kurulmamış binadaki çekişmeye konu edilen 2 nolu daireyi davalılar K.. ve D..’in diğer davalı S..’a kiraladıkları ve bu sebeple S...’ın tasarruf ettiği anlaşılmaktadır.

Gerçekten de, çekişmeli taşınmaz üzerindeki binalar yönünden kat irtifakı veya kat mülkiyeti tesis edilmediği, paylı mülkiyet üzere olduğu, davalı S..’ın ise kayıttan ve mülkiyetten kaynaklanan bir hakkının bulunmadığı sabittir.

Öte yandan, çekişmeli taşınmazda tüm paydaşlar arasında harici bir taksim yapılmadığı gibi, yine tüm paydaşları kapsar şekilde taşınmazın tasarrufu bakımından fiili durumun yaratılmadığı da dosya kapsamı ile tartışmasızdır.

Hemen belirtilmelidir ki, paylı mülkiyet üzere olan bir şeyde geçerli bir kira sözleşmesinin kabul edilebilmesi için Türk Medeni Kanununun 691.maddesi ve 06.05.1955 tarih 12/18 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince aktin pay ve paydaş çoğunluğunca gerçekleştirilmesi zorunludur.

Oysa, çekişmeli 2 nolu  daire, paydaşlardan K.. ve D... tarafından diğer davalı S..’a kiraya verilmiştir.

Öyle ise, geçerli bir kira akdinin varlığından söz edilemez.

Anılan kira ilişkisine icazette verilmediğine göre, davacı bakımından bu kira sözleşmesinin hüküm ifade etmeyeceği de açıktır.

Buna göre, davalılar Kaniye ve D...’in diğer davalı S...’la kira ilişkisi kurmaları, paydaş olan davacı bakımından muaraza çıkarmak anlamında değerlendirilmelidir.

O halde, davalı S...’ın taşınmazda fuzuli şagil olmadığı söylenemez.

Öyle ise, diğer davalılarla birlikte Serap’ın da haksız işgal tazminatı niteliğindeki ecrimisilden sorumlu tutulması ayrıca, 21.06.1944 tarih 13/24 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince  S...’ın mutlak olarak elatmasının önlenmesine karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir.

O halde, davalı S...’ın taşınmazda fuzuli şagil olmadığı söylenemez.

Öyle ise, diğer davalılarla birlikte Serap’ın da haksız işgal tazminatı niteliğindeki ecrimisilden sorumlu tutulması ayrıca, 21.06.1944 tarih 13/24 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince  S...’ın mutlak olarak elatmasının önlenmesine karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir.

Davalı S...dışındaki tarafların temyiz itarazları yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 15.07.2009  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1116, Karar No: 2021/2871, Tarih: 08.04.2021

**14. Ceza Dairesi         2017/1116 E.  ,  2021/2871 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükmü temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi.

Her ne kadar tebliğnamede kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen kararla ilgili görüş bildirilmiş ise de, söz konusu hükme yönelik suça sürüklenen çocuk müdafisinin temyiz talebinin bulunmadığı anlaşıldığından, incelemenin çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hüküm yönünden yapılmasına karar verildikten sonra gereği görüşüldü:

Muhakeme safahatını yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelmede, iddia ve savunma ile tüm delillerin eksiksiz olarak kararda gösterildiği, hükmedilen cezanın nevi ve miktarı itibarıyla kanuni sınırlar içinde tayin edildiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk müdafisinin yerinde görüleyen temyiz talebinin reddiyle hükmün ONANMASINA, 08.04.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4673, Karar No: 2021/7943, Tarih: 07.09.2021

**3. Hukuk Dairesi         2021/4673 E.  ,  2021/7943 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : İZMİR BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 6. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen kiralananın tahliyesi ve alacak davasında verilen hüküm hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelenmesi sonucunda; davalı vekili tarafın istinaf başvurusunun reddine dair verilen kararın davalı vekilince temyiz edilmiş olması üzerine, Dairece verilen 1.2.2021 günlü ve 2020/646 E.-2021/703 K. sayılı düzelterek onama ilamına karşı davacı vekili tarafından maddi hatanın düzeltilmesi istenilmiştir.

Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kâğıtlar okunup gereği düşünüldü :

Y A R G I T A Y K A R A R I

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 304 üncü maddesinin birinci fıkrasına göre; “Hükümdeki yazı ve hesap hataları ile diğer benzeri açık hatalar, mahkemece resen veya taraflardan birinin talebi üzerine düzeltilebilir. Hüküm tebliğ edilmişse hâkim, tarafları dinlemeden hatayı düzeltemez. Davet üzerine taraflar gelmezse, dosya üzerinde inceleme yapılarak karar verilebilir.”

Yukarıda açıklanan maddede belirtilen hata kavramından amaç; hukuksal değerlendirme ve denetim dışında, tamamen maddi olgulara yönelik, ilk bakışta hata olduğu açık ve belirgin olup, her nasılsa inceleme sırasında gözden kaçmış ve bu tür bir yanlışlığın sürdürülmesinin kamu düzeni ve vicdanı yönünden savunulmasının mümkün bulunmadığı, yargılamanın sonucunu büyük ölçüde etkileyen ve çoğu kez tersine çeviren ve düzeltilmesinin zorunlu olduğu açık hatalardır.

Uygulamada zaman zaman görüldüğü gibi Yargıtay denetimi sırasında da; uyuşmazlık konusuna ilişkin maddi olgularda, davanın taraflarında veya vekillerinde, uyuşmazlık sürecinde, uyuşmazlığa esas başlangıç ve bitim tarihlerinde, zarar hesaplarına ait rakam ve olgularda ve bunlara benzer durumlarda; yanlış algılama sonucu, açık ve belirgin hatalar yapılması mümkündür.

Yapılan bu açıklamalar ışığında, davacı vekili tarafından verilen açık hataların düzeltilmesi istemli dilekçe üzerine yeniden yapılan incelemede; temyiz incelemesi sonucunda verilen Yargıtay kararında, açık ve belirgin bir hatanın bulunmadığı belirlenmiştir.

Hal böyle olunca, davacı vekilinin dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle davacı vekilinin dilekçesinin REDDİNE, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 07/09/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/31686, Karar No: 2017/12603, Tarih: 18.12.2017

**13. Hukuk Dairesi         2015/31686 E.  ,  2017/12603 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, ... Kadastro Mahkemesinin 1968/23 esas sayılı dosyasında 1993 tarihinden dosyanın kesinleşme tarihi olan 24.01.2013 tarihine kadar davalının vekilliğini yaptığını, davalıdan 08.04.2013 tarihinde ... Noterliğinin 3791 yevmiye nolu ihtarnamesi ile vekalet ücretinin ödenmesini istediğini, davalı tarafın ... . noterliğinden gönderilen cevabi ihtarnamede ''sadakat yükümlülüğüne uymadığı ve aleyhe iş yasağına riayet etmediğini, kararlaştırılan vekalet ücretinin yargılama süreci içerisinde tam ve eksiksiz ödendiğinin" belirttiğini, ihtarnamaye cevapta belirtilen sadakat yükümlülüğüne uymadığı ve aleyhe iş yasağına riayet etmediği iddialarının doğru olmadığını, kararlaştırılan vekalet ücretinin yargılama süreci içerisinde tam ve eksiksiz olarak ödendiği hususunun da doğru olmadığını, davalı ile arasında yazılı bir ücret sözleşmesi bulunmadığını, mahkemece yapılacak yargılama sonucunda belirlenecek asgari 20.000,00 TL nin Kadastro Mahkemesi kararının kesinleştiği tarihten işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, yargılama sonrasında yapılan keşif ve bilirkişi incelemesi neticesinde davasını ıslah ederek talebini 26.000,00 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı usulüne uygun tebligata rağmen cevap dilekçesi sunmamış, dava dilekçesinde belirtilen tüm hususları inkar etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne, 26.000,00 TL nin 24/01/2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, karar verilmiş; hüküm davalı tarafca temyiz edilmiştir.

Davalı usulüne uygun tebligata rağmen cevap dilekçesi sunmamış, dava dilekçesinde belirtilen tüm hususları inkar etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne, 26.000,00 TL nin 24/01/2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, karar verilmiş; hüküm davalı tarafca temyiz edilmiştir.

1-Taraflar arasında yazılı ücret sözleşmesi bulunmamaktadır. Uyuşmazlığın çözümü açısından ücret sözleşmesinin bulunmadığı durumlarda hangi tarihteki düzenlemenin uygulanacağı açıklığa kavuşturulmalıdır. 5043 sayılı Yasa ile değiştirilen Avukatlık Kanununun 164/4. madde ve fıkrasına göre; “Avukatlık ücretinin kararlaştırılmamış olduğu veya taraflar arasında yazılı ücret sözleşmesinin bulunmadığı yahut ücret sözleşmesinin belirgin olmadığı veya tartışmalı olduğu veya ücret sözleşmesinin ücrete ilişkin hükmünün geçersiz sayıldığı hallerde, değeri para ile ölçülebilen dava ve işlerde asgari ücret tarifelerinin altında olmamak koşuluyla ücret itirazlarını incelemeye yetkili merci tarafından davanın kazanılan bölümü için avukatın emeğine göre ilamın kesinleştiği tarihteki müddeabihin değerinin yüzde onu ile yüzde yirmisi arasındaki bir miktar avukatlık ücreti olarak belirlenir.” Yine 5043 sayılı Kanunun 7. maddesi ile geçici 21. madde eklenmiş olup, anılan maddede; “Bu kanunun yürürlüğe girdiği tarihte, kesin hükme bağlanmamış bütün ihtilaflarda bu Kanunun değişik hükümleri uygulanır.” düzenlemesi getirilmiştir. Ne var ki, 1136 sayılı Avukatlık Kanunu’ na 5043 sayılı Kanunla eklenen geçici 21. madde, Anayasa Mahkemesi’ nin 7.2.2008 günlü kararı ile iptal edilmiştir. Öyle olunca, artık geçici 21.maddenin, dolayısıyla 5043 sayılı Kanun’un 164. maddesinde yapılan değişikliklerin de uygulanması mümkün değildir. Bu durumda, hukuki yardımın başladığı tarihte yürürlükte bulunan Avukatlık Kanunu’ nun ilgili hükümlerinin uygulanması gerekir. Hukuki yardımın ne zaman başladığı konusu ise değişken olup her işlemin özelliğine göre farklılık gösterebilmektedir. Örnek vermek gerekirse, dava açılmış ise, davanın açıldığı, ya da tespitin yapıldığı tarih, müvekkil aleyhine dava açılmış ise cevap verme tarihi, ya da vekaletnamenin verilme tarihi hukuki yardımın başladığı tarih olarak esas alınmalıdır.

1136 sayılı Avukatlık Kanunu’ nun ücrete ilişkin 163 ve 164. maddeleri, vekil ile müvekkil arasındaki ücrete ilişkin düzenlemeleri getirmiştir. 1136 sayılı Kanunun bazı hükümlerini değiştiren 4667 sayılı Kanun, 10.05.2001 tarihinde yürürlüğe girmiş olup, bu kanun yürürlüğe girmeden önceki uyuşmazlıklarda; sözleşme var ise, sözleşme hükümleri, yok ise ya da sözleşme geçerli değil ise, 163. maddenin son fıkrası hükümleri uygulanmaktaydı. 163. maddenin son fıkrasında ise “Yazılı ücret sözleşmesi yapılmamış olan hallerde asgari ücret tarifesi uygulanır.” düzenlemesi bulunmaktadır. Böylelikle, sözleşmenin yapılmamış olması ya da geçersiz olması hallerinde hukuki yardımın başladığı tarihteki asgari ücret tarifesinin uygulanacağı açıktır. Dairemizin kararlılık kazanmış uygulamaları da bu yöndedir. Yine 4667 sayılı Kanun’un yürürlüğe girdiği tarih olan 10.5.2001 tarihinden itibaren ise, Avukatlık Kanunu’nun 164. maddesinin 4. fıkrası uygulanacaktır. Madde sözleşmenin yapılmamış olması halinde “…Avukatlık ücretinin kararlaştırılmamış olduğu hallerde, değeri para ile ölçülemeyen dava ve işlerde avukatlık asgari ücret tarifesi uygulanır. Değeri para ile ölçülebilen dava ve işlerde ise asgari ücret tarifelerinin altında olmamak koşuluyla ücret itirazlarını incelemeye yetkili merci tarafından davanın sonucuna ve avukatın emeğine göre değişmek üzere ücret anlaşmazlığı tarihindeki dava değerinin yüzde beşi ile yüzde onbeşi arasındaki bir miktar avukatlık ücreti olarak belirlenir…” düzenlemesini getirmiştir. Bu düzenlemeye göre 10.5.2001 tarihinden sonra hukuki yardıma başlayan avukat emeğine göre yüzde beş ile yüzde on arasındaki bir miktarı ücret olarak hak edecektir. Yine 1136 sayılı Avukatlık Kanunu’nda, 20.1.2004 tarihinde 5043 sayılı Kanunla değişiklikler yapılmış ve Avukatlık Kanunu’nun 164. maddesinin dördüncü fıkrası değişikliğe uğramış ve “Avukatlık ücretinin kararlaştırılmamış olduğu veya taraflar arasında yazılı ücret sözleşmesinin bulunmadığı yahut ücret sözleşmesinin belirgin olmadığı veya tartışmalı olduğu veya ücret sözleşmesinin ücrete ilişkin hükmünün geçersiz sayıldığı hallerde, değeri para ile ölçülebilen dava ve işlerde asgari ücret tarifelerinin altında olmamak koşuluyla ücret itirazlarının incelemeye yetkili merci tarafından davanın kazanılan bölümü için avukatın emeğine göre ilamın kesinleştiği tarihteki müddeabihin değerinin yüzde onu ile yüzde yirmisi arasındaki bir miktar avukatlık ücreti olarak belirlenir. Değeri para ile ölçülemeyen dava ve işlerde ise avukatlık asgari ücret tarifesi uygulanır.” düzenlemesi getirilmiştir.

Böylece 20.1.2004 tarihinden sonra başlayan hukuki yardımlarda sözleşme bulunmaması halinde ya da sözleşmenin belirgin olmaması, tartışmalı bulunması ya da sözleşmenin geçersiz sayıldığı hallerde ilamın kesinleştiği tarihteki müddeabihin değerinin yüzde onu ile yirmisi arasındaki bir miktar avukatın emeğine göre verilmelidir. Halen de yürürlükte olan düzenleme bu şekildedir. Geçici 21. madde Anayasa Mahkemesince iptal edildiğinden bu madde ancak 20.1.2004 tarihinden sonra başlayan hukuki yardımlarda uygulanabilecektir.

Özetlemek gerekirse değeri para ile ölçülebilen dava ve işlerde hukuki yardımın başladığı tarihteki yürürlükte olan kanun hükümleri uygulanarak, hukuki yardımın yapıldığı tarih 10.5.2001 tarihinden önce ise asgari ücret tarifeleri, 10.05.2001 ile 20.1.2004 tarihleri arasında hukuki yardım başlamışsa yüzde beş ile onbeş, bu tarihten sonra ise, yüzde onu ile yüzde yirmi arasındaki bir oran tatbik edilecek, değeri para ile ölçülemeyen davalarda ise avukatlık asgari ücret tarifeleri uygulanacaktır.

Somut olaya gelince; Dava konusu olayda, taraflar arasında yazılı ücret sözleşmesi mevcut olmayıp, davaya konu ... Kadastro Mahkemesi'nin 1968/23 Esas sayılı dosyası yönünden davaya konu taşınmazda davalı müvekkil lehine tapuya tesciline karar verilen pay için kararın kesinleşme tarihindeki değeri hesaplanmış, bulunan 260.026,71 TL'nin yaklaşık %10'una tekabül eden 26.000,00 TL vekalet ücreti olarak ıslah dilekçesi ile birlikte davacı tarafından talep edilmiş ve mahkeme de talep doğrultusunda davanın kabulüne karar vermiştir. Mahkemece yapılması gereken ... Kadastro Mahkemesi'nin 1968/23 Esas sayılı dosyasının getirtilerek, davacı avukat tarafından hukuki yardımın başladığı tarihin tespit edilerek,bu tarihte yürürlükte bulunan Avukatlık Kanunu'nun ilgili hükümleri uygulanması gerekirken, yazılı gerekçe ile 20.1.2004 tarihinden sonra başlayan hukuki yardımlarda uygulanması gereken kanun hükümlerinin tatbik edilerek davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile davalı yararına, BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18/12/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.