muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/4226, Karar No: 2017/9610, Tarih: 18.09.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/4226 E.  ,  2017/9610 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma-Ziynet Alacağı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı erkek tarafından, kusur belirlemesi, tazminatlar ve ziynet alacağı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Mahkemece, davalı-davacı erkek tam kusurlu kabul edilerek tarafların boşanmalarına karar verilmiş ise de; yapılan yargılama ve toplanan delillerden, davalı-karşı davacı erkeğe kusur olarak yüklenen hakaret ve eşinin hayatına müdahale vakıalarına davacı-davalı kadın dilekçelerin karşılıklı verilmesi aşamasında dayanmamıştır. Ön inceleme aşaması tamamlanana kadar usulüne uygun şekilde (HMK m. 141) dayanılmayan bir vakıa davalı-karşı davacıya kusur olarak yüklenemez. Ayrıca her ne kadar davacı-davalı kadın şiddet vakıasına dayanmış ise de; fiziksel şiddet olayının tarafların evliliklerinden önce gerçekleştiği, bu olaydan sonra birlikte yaşamaya devam ettikleri ve bu sebeple kusur belirlemesine esas alınamayacağı anlaşılmaktadır.

O halde, davalı-davacı erkeğe yüklenecek kusurlu bir davranış ispatlanamadığı halde, erkeğin tam kusurlu kabul olunarak kadının boşanma davasının kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Ne var ki, bu yön temyiz edilmediğinden, bozma nedeni yapılmamış, yanlışlığa değinilmekle yetinilmiştir.

2-Yukarıda 1. bentte belirtildiği üzere boşanmaya sebebiyet veren olaylarda davalı-karşı davacı erkek kusursuzdur. Kadın yararına Türk Medeni Kanununun 174/1-2 maddesi koşulları oluşmamıştır. Bu husus gözetilmeden erkeğin tam kusurlu kabulü ve bu hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak davacı-davalı kadın yararına maddi ve manevi tazminata hükmedilmesi doğru olmamıştır.

3-Davacı-davalı kadın, dava dilekçesinde düğünde takılan her biri 30 gram 10 adet burma, her biri 10 gram 3 adet bilezik, 2 adet altın bileklik, 1 adet Trabzon bileziği, 1 adet büyük altın, altın küpe, 2 adet çeyrek altının aynen iadesine olmadığı takdirde bedelinin tahsilini talep etmiştir. Mahkemece, hükümde; 10 adet 30'ar gram burma bilezik 26700 TL, her biri 10'ar gram 3 adet bilezik 2670 TL, 2 adet altın bilezik 3560 TL, 1 adet altın

3-Davacı-davalı kadın, dava dilekçesinde düğünde takılan her biri 30 gram 10 adet burma, her biri 10 gram 3 adet bilezik, 2 adet altın bileklik, 1 adet Trabzon bileziği, 1 adet büyük altın, altın küpe, 2 adet çeyrek altının aynen iadesine olmadığı takdirde bedelinin tahsilini talep etmiştir. Mahkemece, hükümde; 10 adet 30'ar gram burma bilezik 26700 TL, her biri 10'ar gram 3 adet bilezik 2670 TL, 2 adet altın bilezik 3560 TL, 1 adet altın

Trabzon bileklik, 4450 TL, 1 adet büyük gremse altın 640 TL, altın küpe 222 TL, 2 adet çeyrek altın 310 TL olmak üzere toplam değerleri 38552 TL. olan ziynet alacağının 7400 TL'sinin dava tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte bakiye kalan 31152 TL 'nin ıslah tarihi 21.12.2015 tarihinde itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar vermiştir. Hükümde görüleceği üzere davacı- davalı kadın, dava dilekçesinde 2 adet altın bileklik istediği halde, mahkemece 2 adet altın bilezik yazıldığı, yine davacı kadın dava dilekçesinde 1 adet Trabzon bileziği talep ettiği halde, mahkemece 1 adet Trabzon bileklik yazıldığı, yine davacı kadın dava dilekçesinde 1 adet büyük altın talebi oluğu halde, mahkeme 1 adet gremse altının yazıldığı görülmekle, mahkemece yazılı şekilde talepten farklı ziynet ve takı alacağına karar verilmiştir. Hakim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye hükmedemez (HMK m. 26). Davacı- davalı kadının ziynet ve takı alacağı talebi yönünden talepten farklı cins ve nevilerindeki ziynetlere hükmedilerek, denetlemeye imkan vermeyecek şekilde karar verilmesi ve hakimin davayı aydınlatma görevi çerçevesinde (HMK m. 31) ve ayrıca davacı tarafa altınların gram ayar, cins ve niteliklerinin net olarak açıklattırılarak tanık beyanları doğrultusunda yeniden bilirkişi incelemesi yaptırılması ve sonucu uyarınca bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda (2.) ve (3.) bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.18.09.017 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2014/18700, Karar No: 2015/319, Tarih: 14.01.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/18700 E.  ,  2015/319 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Görevi İhmal

Hüküm : TCK'nın 257/2, 62, 50/1-a maddeleri gereğince mahkumiyet

Görevi ihmal suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafiinin erteleme, hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Katılanın 04.07.2006 tarihinde cam kesiği nedeniyle sanıkların nöbetçi ortopedi asistanı olarak çalışmakta olduğu hastaneye başvurduğu, burada yarasının pansuman edilerek elindeki kesiğe dikiş atılıp gönderildiği, mağdurun çeşitli yerlerde pansuman yaptırdıktan sonra ... Polikliniğinde dikişlerini aldırdığı, dikişleri aldırmasından sonra dahi ağrılarının geçmemesi ve 5. parmakta his kaybı olması nedeniyle aynı polikliniğe başvurarak elinin grafilerini çektirdiği, doktorun elinde cam kırığının kaldığını söylemesi üzerine ...Tıp Merkezinde 10.10.2006 tarihinde elinden 2x3.5 cm ebatlarında 1,5 mm kalınlığında cam parçasının çıkarıldığı, dosya içinde bulunan sağlık raporuna göre, bu kırık cam parçası nedeniyle sol elde ulnar sinir alanında yüzeyel duyu kusuru saptandığı, sol el 4. ve 5. parmakta abdüksiyon ve addüksiyon 4/5. düzeyinde olduğu, yapılan EMG de solda lezyon düzeyi altında ulnar sinirin hafif parsiyel aksonal dejenerasyonu saptandığı, etkilenmenin bilek düzeyindeki kesiden ya da eldeki yabancı cisimdenmi kaynaklandığının kesin olarak ayırt edilemeyeceği, EMG'de rejenerasyon bulgularının olması nedeniyle 3 ay sonra kontrol muayenesi gerektiği, Yüksek Sağlık Şurasından alınan raporda ise; eldeki kesi nedeniyle başvuran hastada grafi alınması gerekirken grafi almadan girişimde bulunulmasının tıbbi bir eksiklik olduğu, ancak kesi içerisindeki cam parçasının ebatlarının büyüklüğü dikkate alındığında, fiziki muayene ile de tespit edilebileceği ve hastanın kendisi tarafından da farkedilebileceği halde, olaydan sonra 3 ay boyunca hastanın herhangi bir sağlık kuruluşuna başvurmamış olmasının düşünülemeyeceği ve olayı şüpheli hale getirdiğinin belirtilmesi gerektiğinin bildirilmesine göre, eylemin görevi ihmal olarak nitelendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;

1) Sanıklardan ...'ın olay tarihinde nöbetçi olduğu, ancak aşamalarda değişmeyen savunmasına göre de, hastaya müdahale etmediğini savunmasının aksine delil elde edilmediği gibi, hastaya ait acil muayene formundaki yazıların diğer sanık ...'a ait olduğunun anlaşılmasına göre, atılı suçtan sanık ...'ın beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi, kanuna aykırı,

1) Sanıklardan ...'ın olay tarihinde nöbetçi olduğu, ancak aşamalarda değişmeyen savunmasına göre de, hastaya müdahale etmediğini savunmasının aksine delil elde edilmediği gibi, hastaya ait acil muayene formundaki yazıların diğer sanık ...'a ait olduğunun anlaşılmasına göre, atılı suçtan sanık ...'ın beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi, kanuna aykırı,

2) 6086 sayılı Kanunun 1. maddesiyle TCK'nın 257/2. maddesindeki ceza miktarlarının alt ve üst sınırlarının yeniden belirlenmesi karşısında; sanık ...'ın hukuki durumunun yeniden takdir ve tayininde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarle yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA,14/01/2015 tarihinde hükmün suç vasfının belirlenmesine yönelik kısmının oy çokluğuyla, bozma nedenelerine ilişkin olarak ise oy birliğiyle karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Sanık ...'ın beraatine yönelik bozma sebebine katılmakla birlikte sanık ...'ın eyleminin taksirle yaralama yerine görevi ihmal olarak değerlendiren sayın çoğunluğun görüşüne aşağıdaki gerekçelerle katılmıyoruz.

Dosya kapsamı ve mahkemenin kabulüne göre "Eldeki kesi nedeniyle acil servise başvuran mağdurda grafi alınması gerekirken grafi alınmadan girişimde bulunulmasının tıbbi bir eksiklik olduğu, ancak kesi içerisindeki cam parçasının ebatlarının büyüklüğü dikkate alındığında, fiziki muayene ile de tespit edilebileceği ve hastanın kendisi tarafından da farkedilebileceği" şeklindeki kabulu, eylemin taksirle işlendiğini göstermektedir.

Sanık doktor ortopedi ve travmotoloji asistanıdır. Hastanede nöbetçi olduğu acil serviste mağdur hasta ile ilgilenmiş ve tedavisini yapmıştır. Ancak bu tedavi sırasında gerekli dikkat ve özeni göstermeyerek hastanın elinde cam parçasının kalmasına neden olmuştur.

Sanığın TCK'nın 257. maddesinde sözü edilen ve kasten işlenen görevi kötüye kullanma olarak değerlendirilebilecek bir hareketi bulunmamaktadır. 257. madde de sözü edilen "görevinin gereklerine aykırı hareket etmek" olarak söyleyebileceğimiz kasti bir hareketi olmadığı gibi ve yine kasten işlenen "görevinin gereklerini yapmakta ihmal veya gecikme gösteren" bir olguda ortaya konulmuş değildir.

Sanığın eylemi 765 sayılı Kanunda "Tedbirsizlik veya dikkatsizlik veya meslek ve sanatta acemilik" ve 5237 sayılı Kanunda ise "dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık" olarak gösterilen taksirdir. Sanık biraz daha dikkatli ve özenli olsaydı belki cam parçası mağdurun elinde kalmamış olacaktı.

Sanığın eylemi 765 sayılı Kanunda "Tedbirsizlik veya dikkatsizlik veya meslek ve sanatta acemilik" ve 5237 sayılı Kanunda ise "dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık" olarak gösterilen taksirdir. Sanık biraz daha dikkatli ve özenli olsaydı belki cam parçası mağdurun elinde kalmamış olacaktı.

... Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nin 11/12/2006 tarihli yazılarında "sol elde ulnar sinirin hafif aksunal dejenerasyonu saptandığı, etkilenmenin bilek düzeyindeki kesiden ya da eldeki yabancı cisimden mi kaynaklandığının kesin olarak ayırt edilemeyeceğinin düşünüldüğü, EMG'de rejenerasyon bulgularının olması nedeniyle 3 ay sonra kontrol ve muayenesi gerekli olduğu" belirtilmiştir.

Bu rapor doğrultusunda, Adli Tıp Kurumu'ndan rapor alınarak sanığın taksirli davranışı sonucu oluşan yaralama arasındaki illiyet bağının olup olmadığının tespit edilmesi gerekir. Eğer cam parçasının unutulması sonucu etkili olmamışsa sanığın taksirli hareketi ile oluşan netice arasında illiyet bağı kurulamayacak olduğundan sanık hakkında beraat kararı verilecektir.

Hastane acil servislerinin nasıl bir yoğunlukta olduğu ve burada görev yapan personelin fedakarlıkları ile işlerin yürütüldüğü de nazara alınarak bir değerlendirme yapılması gerekir. En son düşünülebilecek olan görevi kötüye kullanma olarak değerlendirilebilecek bir hareketi dosyaya yansımayan sanığın görevi kötüye kullunma suçundan da cezalandırılmaması gerekir.

Yukarıda açıkladığımız ve mahalli mahkemce nazara alınacak oluğunu düşündüğümüz bu gerekçelerle sayın çoğunluğun sanık ... hakkındaki suç vasflarına yönelik görüşlerine katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2013/9212, Karar No: 2014/6229, Tarih: 04.04.2014

**8. Hukuk Dairesi         2013/9212 E.  ,  2014/6229 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bodrum 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/09/2012

NUMARASI : 2008/623-2012/864

Hazine ile S.. P.. ve müşterekleri aralarındaki elatmanın önlenmesi ve yıkım davasının kısmen kabulüne ve kısmen reddine dair Bodrum 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 11.09.2012 gün ve 623/864 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılar S.. P.. vekili ile B.. P.. vekili taraflarından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine vekili dava dilekçesinde, Akyarlar Köyü, Köyiçi Mevkiinde Devlet'in hüküm ve tasarrufundaki kıyı kenar çizgisi içinde kalan taşınmaz ve deniz yüzeyinde yapılan denetim ve tespitler neticesinde davalı tarafından balkon, şemsiye şezlong alanı vs. yapılmak ve kullanılmak suretiyle işgal edildiğini ileri sürerek davalının müdahalesinin önlenmesine, muhdesatların kal'ine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı S.. P.. vekili cevap dilekçesinde, balkon yaptırıldığı iddiasının doğru olmadığını, balkonun ezelden beri var olan bir yer olduğunu, hatta SİT kapsamında bulunduğunu, vekil edeni ile diğer davalı kardeşine bu haliyle miras olarak kaldığını, şezlong alanı yapıldığı iddiasının da doğru olmadığını açıklayarak davanın reddini savunmuştur.

Davalı B.. P.. vekili 11.09.2012 tarihli yargılama oturumunda davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, "...Açılan davanın kısmen kabulüne, davalılar B.. P.. ve S.. P..'ın, Muğla İli, Bodrum İlçesi, Akyarlar Köyü, Köyiçi mevkii parsel sayılı taşınmaz önünde/güneyinde bulunan ve teknik bilirkişiler A. Ü.. İ.., E.. T.., H.. D.., E.. Ç.. ve F. Ü.. İ.. tarafından düzenlenen ve dosyada bulunan 17.06.2012 tarihli bilirkişi raporu ve krokilerinde gösterildiği şekilde kıyı kenar çizgisi içerisinde bulunan, (B) harfi ile adlandırılan kahverengi renk ile boyalı 179,10 m²'lik kısma şezlong koyma amaçlı oluşturulan ahşap kazıklarla çevrili güneşlenme alanı yapmak suretiyle yaptıkları haksız müdahalelerinin menine, krokide (B) harfi ile adlandırılan kahverengi renk ile boyalı 179,10 m2'lik muhdesatların kal'ine, davalılara ait 1165 parsel sayılı taşınmaz içerisinde bulunan ve 17.06.2012 tarihli teknik bilirkişi raporu ve krokilerinde (A) harfi ile belirtilen 33,19 m²'lik balkon yönünden açılan davanın reddine, davalılar aleyhine harç, yargılama giderleri ve vekalet ücretine hükmedilmesine" karar verilmiştir.

Hüküm, davalılar vekilleri tarafından dilekçelerinde yazılı nedenlerle süresi içerisinde ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

Dava, kıyı kenar çizgisinin deniz yönünde kalan davalılara ait parsel sayılı taşınmazdaki muhdesatların kal'i ve elatmanın önlenmesi isteğine ilişkindir.

Hüküm, davalılar vekilleri tarafından dilekçelerinde yazılı nedenlerle süresi içerisinde ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

Dava, kıyı kenar çizgisinin deniz yönünde kalan davalılara ait parsel sayılı taşınmazdaki muhdesatların kal'i ve elatmanın önlenmesi isteğine ilişkindir.

Toplanan deliller ve tüm dosya kapsamından; Mahkemece yapılan keşif, uzman bilirkişilerin dosyada mevcut müstakil raporları ve eki 1/5000 ölçekli kroki kapsamına göre tek katlı evin balkon kısmının kıyı kenar çizgisinin deniz yönünde kaldığı anlaşılmış ise de temyiz edenin sıfatı dikkate alınarak bu yön bozma sebebi yapılmamıştır.

Hal böyle olunca; dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde olmayan sair temyiz itirazlarının ayrı ayrı reddi ile Usul ve Kanuna uygun olan hükmün esasının ONANMASINA,

Davalılar vekillerinin yargılama giderleri ve vekalet ücretine yönelik temyiz itirazlarına gelince; 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasa'nın 16. maddesiyle 3402 sayılı Yasa'nın 36. maddesine bazı ilaveler getiren 36/A maddesi hükmüne göre kadastro işlemleri sebebiyle açılan davalar nedeniyle yargılama giderlerinden (6100 sayılı HMK'nun 323/1-a maddesi uyarınca yargılama giderlerinden sayılan celse, karar ve ilam harçlarından da) ve vekalet ücretinden davalı tarafın sorumlu tutulamayacağı hususu göz ardı edilerek hükümde davalılar aleyhine yargılama giderleri ve vekalet ücretine hükmedilmiş olması doğru olmamıştır.

Davalılar vekillerinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde olduğundan ayrı ayrı kabulü ile Yerel Mahkeme hükmünün davalılar aleyhine hükmedilen yargılama giderleri ve vekalet ücretine ilişkin bölümünün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 04.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4036, Karar No: 2012/4974, Tarih: 13.12.2012

**Hukuk Daireleri Başkanlar Kurulu         2012/4036 E.  ,  2012/4974 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Tarih ve numarası yukarıda yazılı hükmün incelenmesi sırasında Özel Daireler arasında meydana gelen görev uyuşmazlığının giderilmesi istenilmekle, 2797 sayılı Yasa uyarınca toplanan Başkanlar Kurulu'nca dairelerin görevsizlik kararlarıyla dava dosyası incelenerek gereği görüşüldü:

Dava, hasılat kirası sözleşmesinden kaynaklanan alacak istemine ilişkindir.

Uyuşmazlığın bu niteliği itibariyle hükmün temyiz inceleme görevi 14.Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: 14.Hukuk Dairesinin görevsizlik kararının KALDIRILMASINA, dosyanın bu Daireye gönderilmesine, 13.12.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/13984, Karar No: 2006/3590, Tarih: 06.04.2006

21. Hukuk Dairesi 2005/13984 E., 2006/3590 K.

**21. Hukuk Dairesi 2005/13984 E., 2006/3590 K.**

**- PRİM BORÇLARI**- 6762 S. TÜRK TİCARET KANUNU [ Madde 317 ]

**"İçtihat Metni"**

Davacı, prim borçlarından sorumlu olmadığının, dört adet ödeme emrinin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve tetkik hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre davalı Kurum'un aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının, şirket üst düzey yöneticisi olarak anonim şirketin prim borçlarından sorumlu olup olamayacağına ilişkindir. Mahkemece, davacının takip tarihinde borçlu anonim şirketi temsile yetkili olmadığı, yönetim kurulu üyesi olmadığı, sadece bir ortak olduğu gerekçeleriyle şirketin borçlarından sorumlu tutulmamasına karar verilmiş ise de, varılan bu sonuç, usul ve yasaya uygun bulunmamaktadır.

Gerçekten, davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı yasanın 80/II.bendi hükmüne göre, tüzel kişiliği haiz bir özel kuruluşta görev yapan bir kişinin primlerin ödenmesinden işverenle birlikte müştereken ve müteselsilen sorumlu olabilmesi için, primlerin tahakkuk ve ödenmesinde yetkili üst düzey yöneticisi olması zorunludur.

Öte yandan, Türk Ticaret Kanununun 317. maddesi uyarınca bir anonim şirketin temsil ve yönetimi aynı zamanda karar organı olarak yetkili yönetim kurulunca yerine getirilmektedir. Her iki hükmün birlikte değerlendirilmesi durumunda, bir anonim şirket yönünden primlerin ödenmesinde, sorumlu üst düzey yöneticiden söz edebilmek için bu kimsenin yönetim kurulunda başkan veya başkan yardımcısı gibi unvan taşıması veya imza yetkisine sahip üye olması veya şirketin yönetiminde parasal konularda yetkili genel müdür, finansman veya muhasebe müdürü gibi üst düzeyde sorumluluk taşıyan görevli olması gerekir. Bunun dışında kalan ve şirketin idare veya mali işlerinde doğrudan söz sahibi veya yetkili olmayan, karar organında yer almayan kişilerin işverenle müşterek sorumluluğu düşünülemez. Şirkette görevli bir kimsenin belli konularda imza sahibi olması da bu zorunluluğu ortadan kaldırmaz.

Dava konusu olayda, dava dışı A…

Dava konusu olayda, dava dışı A…

…Entegre Gıda San. ve Tic. A.Ş.'nin prim borcu ve ferilerinin 1999/07 ila 2002/05 dönemine ait olduğu ortadadır. 17.04.1998 tarihli ticaret sicili gazetesindeki ilandan, davacının, imza yetkisine sahip yönetim kurulu başkan yardımcısı ve genel müdür olduğu anlaşılmaktadır. 05.10.2000 ve 18.04.2001 tarihli ticaret sicili gazetelerindeki ilanlarda ise, davacının, yönetim kurulu üyesi olmasına rağmen, imza yetkisi bulunmadığı ve başka bir unvanı da olmadığı görülmektedir. Bu durumda, davacının imza yetkisine sahip yönetim kurulu başkan yardımcısı ve genel müdür olduğu döneme ait prim borçlarından ve ferilerinden sorumlu olduğu açık-seçiktir.

Hal böyle olunca, davacının üst düzey yöneticilik yaptığı (imza yetkisine sahip yönetim kurulu başkan yardımcısı ve genel müdür olduğu) dönem ile sınırlı olarak prim borcu ve ferilerinden sorumlu tutulmasına karar verilmesi gerekirken, aksine düşüncelerle yazılı şekilde davanın tümünün kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum'un bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 06.04.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12167, Karar No: 2016/446, Tarih: 18.01.2016

**5. Ceza Dairesi         2015/12167 E.  ,  2016/446 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hakkında verilip kesinleşen hücreye koyma cezasına ilişkin kararın kaldırılmasını talep eden hükümlü ...'in yapılan yargılanması sırasında; Silivri 1. İnfaz Hakimliğiyle Tekirdağ 1. İnfaz Hakimliği arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine ve Silivri 1. İnfaz Hakimliği kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Tekirdağ 1. İnfaz Hakimliğinin 29/05/2015 gün ve 2014/514 E. 2015/545 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 18/01/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.