muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/66904, Karar No: 2013/10219, Tarih: 03.06.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/66904 E.  ,  2013/10219 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıkların müştekinin çalıştığı şirketi arayarak kömür siparişi verdikleri, müştekinin sevk ve idaresindeki kamyona yüklenen kömürü getirirken sanık ...'in kendisini arayarak yolda buluştukları ve kömürün teslim edileceği Gölbaşı Köyü'nde sanık ...'in evine getirerek para bulmak için Isparta'ya gideceğini söyleyerek ayrıldığı, akabinde müşteki kömürü boşalttıktan sonra sanık ...'in sanık ...'i arayarak aracının kaza yaptığını gelemeyeceğini söylemesi üzerine, sanık ...'in müştekiye 150 TL para ve alacaklı olarak sanığın çalıştığı şirketin gösterildiği 9028 TL lik bono vererek, para geldiğinde öder senedi geri alırız diyerek müştekiyi dolandırdıklarının iddia olunduğu somut olayda; müştekinin kovuşturma aşamasında da doğruladığı 27.12.2007 tarihli kolluk ifadesinde "paran birazdan gelecek sen kömürü indir dediler. Ben indirmeyeceğimi tekrarlayınca ... isimli kişi beni cep telefonumdan aradı ve ben senin paranı getireceğim, sen kömür indir, aksi takdirde tüm köy halkının başına toplanmasını istemezsin değil mi? diye tehditkar bir şekilde konuştu ve yanımızdaki diğer şahıslar da aynı şekilde konuşmaya başlayınca ben işin renginin değişmekte olduğunu anladım ve eşimin de yanımda bulunmasından dolayı kendi can güvenliğimizden şüphe ederek kömürü boşaltmak zorunda kaldım" şeklindeki beyanı karşısında, eylemin nitelikli yağma suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri tartışmanın üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesi'ne ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi yerine, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı Yasanın 326/son hükmüne göre ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 03.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/989, Karar No: 2018/4555, Tarih: 15.05.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/989 E.  ,  2018/4555 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Sanığın, 01/10/2007 keşide tarihli, 20/06/2008-20/07/2008 ödeme tarihli, borçlusu ..., alacaklısı sanığın ortağı bulunduğu ...Doğalgaz Ltd. Şti olan 275 TL tutarında iki adet sahte bonoyu düzenleyerek kullandığı iddiasıyla açılan kamu davasında; sanığın 07/04/2009 tarihli ifadesinde şirketin ortaklarının kendisi ve tanık... olduğunu, senetleri kendisine tanık ...'in düzenlenmiş ve imzalanmış şekilde getirdiğini, senetlerin arkasındaki 1. ciranta imzalarını kendisinin attığını, senetlerin ön yüzündeki imza ve yazıların kendisine değil, tanık ...'e ait olduğunu, onun yazısını tanıdığını, ...'in yapmış olduğu bu eylemden haberinin olmadığını savunması; tanık ...'in 10/03/2009 tarihli ifadesinde, suça konu senetlerin tümünün sanık tarafından hayali kişiler adına düzenlendiğini, bunu bizzat sanığın kendisine söylediğini, mahkeme huzurunda ise sanıkla ortak olduklarını ancak ortaklık sırasında onun hatalı davranışlarını görünce ortaklıktan ayrıldığını, senetlerin arka yüzünde ...Doğalgaz Ltd.Şti adına atılan ciranta imzasının kendisine ait olduğunu ancak keşideci imzalarının müştekilere ait olup olmadığını bilmediğini beyan etmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkarılması bakımından; suça konu bonoların ön yüzünde yer alan yazı ve rakamlar ile arka yüzünde yer alan 1. ciranta imzasının sanığın ya da tanık ... 'ın eli ürünü olup olmadığına ilişkin uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması ayrıca sanık hakkında benzer suçlardan açılan Ankara 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/41 Esas, Ankara 18. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2012/881 esas ve Ankara 24. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2012/228 esas sayılı dava dosyalarının getirtilerek incelenmesi özetlerinin duruşma tutanağına yazılması, ilgili belgelerin onaylı örneklerinin bu dosya içine konulması, sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken, eksik araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 15.05.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7497, Karar No: 2021/774, Tarih: 02.02.2021

**8. Hukuk Dairesi         2018/7497 E.  ,  2021/774 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Elatmanın Önlenmesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup, hükmün duruşma yapılması suretiyle Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmiştir. Dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 02.02.2021 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü temyiz eden davalı ... bizzat, karşı taraftan davacı vekili Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlanarak temyiz isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan ve hazır bulunanların sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili, dava konusu 318 ada 1 parsel sayılı taşınmazda vekil edeninin 2828/36804, davalının ise 331082921/11317231872 hissesi olduğunu, davalının kendi payından fazlasına düşen yeri kullandığını, vekil edeninin ise paydaşlardan kimsenin kullanmadığı yeri çevirdiğini, ancak davalının bu yerin kendisine ait olduğu iddiası ile vekil edeni tarafından dikilen demir kazıkları ve telleri yıktığını belirterek, dava konusu taşınmaza yapılan müdahalenin önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, dava konusu parselde 13.01.2012 tarihinde yeni bir yer daha satın aldığını, taşınmazın hissedarları arasında fiili kullanıma dayalı akit teşkil edildiğini, haricen yapılan araştırmada, davacının da dava konusu parselde iki ayrı bina inşa ettiğini, (31.12.1996-15.10.1988) vekil edeninin dava konusu yerde 5 katlı binasının olduğunu ve uzun yıllardır kullandığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Davalı vekili, dava konusu parselde 13.01.2012 tarihinde yeni bir yer daha satın aldığını, taşınmazın hissedarları arasında fiili kullanıma dayalı akit teşkil edildiğini, haricen yapılan araştırmada, davacının da dava konusu parselde iki ayrı bina inşa ettiğini, (31.12.1996-15.10.1988) vekil edeninin dava konusu yerde 5 katlı binasının olduğunu ve uzun yıllardır kullandığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece ilk hükümle, davanın reddine karar verilmiş, hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 02.12.2014 tarihli ve 2013/15192 Esas, 2014/18829 Karar sayılı ilamı ile "…O halde, paydaşlar arasındaki elatmanın önlenilmesi davalarında öncelikle tüm paydaşları bağlayan harici bir taksim sözleşmesi ve özel bir parselasyon planının olup olmadığı veya fiili kullanma biçiminin oluşup oluşmadığı üzerinde özenle durulmalı, varsa çekişmeli yerin kimin kullanımına terk edildiği saptanılmalı, harici veya fiili taksim yoksa uyuşmazlık yukarıda değinildiği gibi, TMK'nin müşterek mülkiyet hükümlerine göre çözümlenmelidir. Somut olaya gelince, yukarıda değinilen ilkeler gözetildiğinde mahkemece hükme yeterli bir araştırma yapıldığını söyleyebilme olanağı yoktur. Hâl böyle olunca, yukarıdaki ilkeler doğrultusunda araştırma yapılması, tüm paydaşları kapsar biçimde fiili kullanma biçimi veya harici taksim olgusu bulunup bulunmadığının belirlenmesi, fiili kullanma biçimi veya harici taksim yoksa davacının kullanabileceği başka bir yer olup olmadığının araştırılması, uyuşmazlığın paylı mülkiyet hükümlerine göre çözümlenmesi gerekirken, eksik inceleme ile yetinilerek yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru değildir…" gerekçesi ile bozulmuştur. Mahkemesince, bozmaya uyma kararı verilerek yeniden yapılan yargılama neticesinde, davanın kabulü ile dosya kapsamı ve bilirkişinin ek ikinci raporu ve krokisi dikkate alınarak dava konusu ... Mahallesi 318 ada 1 parselde teknik bilirkişi Nejat Boran'ın 27.09.2016 tarihli raporu ekinde bulunan ek rapor 2 deki krokide C harfi ile sarıya boyalı olarak gösterilen 142.78 m² yere davalının müdahalesinin men'ine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, paydaşlar arasında elatmanın önlenmesi isteğine ilişkindir.

1. Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve uyulan bozma ilâmında açıklandığı üzere işlem yapılıp sonucu dairesinde hüküm tesis edildiğine göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Tüm dosya içeriği ve toplanan delillerden; dava konusu bostan vasıflı 318 ada 1 parsel sayılı 21.300,00 m2 yüzölçümlü taşınmazda davacı, davalı ve dava dışı daha bir çok kişinin paydaş olduğu, taşınmaz üzerinde davalının kullanımında olan beş katlı bir binanın yer aldığı, dava konusu yerin bu binaya bitişik 369,50 m²'lik boş alan bulunduğu anlaşılmaktadır.

2. Tüm dosya içeriği ve toplanan delillerden; dava konusu bostan vasıflı 318 ada 1 parsel sayılı 21.300,00 m2 yüzölçümlü taşınmazda davacı, davalı ve dava dışı daha bir çok kişinin paydaş olduğu, taşınmaz üzerinde davalının kullanımında olan beş katlı bir binanın yer aldığı, dava konusu yerin bu binaya bitişik 369,50 m²'lik boş alan bulunduğu anlaşılmaktadır.

Hemen belirtilmelidir ki, paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan payına vaki elatmanın önlenilmesini her zaman isteyebilir. Hatta elbirliği mülkiyetinde dahi paydaşlardan biri öteki paydaşların olurlarını almadan veya miras şirketine temsilci atanmadan tek başına ortak taşınmazdan yararlanmasına engel olan ortaklar aleyhine elatmanın önlenmesi davası açabilir. Ancak, o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı veya kullanabileceği bir kısım yer varsa açacağı elatmanın önlenmesi davasının dinlenme olanağı yoktur. Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarına ve aynı doğrultudaki bilimsel görüşlere göre, payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorununu elatmanın önlenmesi davası ile değil, kesin sonuç getiren taksim veya ortaklığın satış yoluyla giderilmesi davası açmak suretiyle çözümlenmesi gerekmektedir.

Bilindiği üzere 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237., Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.), Tapu Kanunu'nun 26. maddeleri hilafına tapulu taşınmazlarda harici veya fiili taksim ile payların mülkiyeti anataşınmazdan ayrılamaz. Ne var ki, taşınmazın kullanma biçimi tüm paydaşlar arasında varılan bir anlaşma ile belirlenmiş ya da fiili bir kullanma biçimi oluşmuş, uzun süre paydaşlar bu durumu benimsemişlerse kayıtta paylı, eylemsel olarak (fiilen) bağımsız bu oluşumun tapuda yapılacak resmi taksime veya ortaklığın satış suretiyle giderilmesine yahut o yerde bir imar uygulaması yapılmasına kadar korunması, "ahde vefa" kuralının yanında TMK'nin 2. maddesinde düzenlenen iyi niyet kuralının da bir gereğidir.

Somut olayda, dava konusu 318 ada 1 parsel sayılı taşınmazın bostan niteliği ile, davacı, davalı ve dava dışı daha bir çok kişinin adına tapuda kayıtlı olduğu, taşınmaz üzerinde davalının kullanımında olan beş katlı bir binanın yer aldığı, dava konusu yerin ise bu binaya bitişik 369.50 m²'lik boş alan olduğu, davacının; taşınmaz üzerinde kimsenin kullanmadığı boş bir alanı çevirdiğini, ancak davalının bu yerin kendisine ait olduğu iddiası ile diktiği demir kazıkları ve telleri yıkıp, tahrip ederek arsasına tecavüz ettiğini, davalının payından fazla bir alanı kullandığı gibi taşınmazda kullanımına da engel olduğunu ileri sürerek eldeki davayı açtığı, az yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda, tüm dosya kapsamı ve tanık beyanlarına göre tapu malikleri arasında kanunun aradığı anlamda geçerli bir fiili kullanımından ve özel parselasyondan söz edilemeyeceği, çekişmeli yerin davacıya özgülendiğinin ispatlanamadığı ve dava konusu taşınmazın paylı mülkiyet şeklinde tapuda kayıtlı bulunması nedeniyle, davalının davacının payına vaki müdahalesinin önlenmesine karar verilmesi gerekmekte iken, yazılı şekilde davacı ve davalının tapudaki payları oranı tespit edilip, belirlenen yol paylarının düşülerek yapılan hesaplamalar sonucu bulunan yüzölçümleri üzerinden hüküm kurulması doğru olmamıştır. O halde, açıklanan nedenlerle, hükmün 1. fıkrasındaki “....318 ada 1 parselde teknik bilirkişi Nejat Boran'ın 27.09.2016 tarihli raporu ekinde bulunan ek rapor 2'deki krokide C harfi ile sarıya boyalı olarak gösterilen 142,78 m² yere davalının müdahalesinin menine” ifadesinin çıkarılarak yerine “... davalının davacının payına yönelik müdahalesinin men'ine...” ifadesinin eklenmesi gerekmektedir.

Ne var ki; bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden temyiz edilen hükmün HUMK'un 438/7 maddesi uyarınca düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 2. bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün 1. bendindeki “...davanın kabulü ile dosya kapsamı ve bilirkişinin ek ikinci raporu ve krokisi dikkate alınarak dava konusu ... Mahallesi 318 ada 1 parselde teknik bilirkişi Nejat Boran'ın 27.09.2016 tarihli raporu ekinde bulunan ek rapor 2 deki krokide C harfi ile sarıya boyalı olarak gösterilen 142.78 m² yere davalının müdahalesinin menine... ”ifadesinin çıkarılmasına, yerine “...davanın kabulü ile davalının davacının payına yönelik müdahalesinin menine...”ifadesinin eklenmesine, Yerel Mahkeme hükmünün 1086 sayılı HUMK'un 438/7. fıkrası gereğince DÜZELTİLMİŞ BU ŞEKLİ İLE ONANMASINA, davalının sair temyiz itirazlarının yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle reddine, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine 02.02.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2013/2602, Karar No: 2013/6494, Tarih: 25.04.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/2602 E.  ,  2013/6494 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : TCK’nın 289/1-1. ve 2. cümle, 62, 51. maddeleri uyarınca mahkumiyet, erteleme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahcuzların işyerinin deposunda bulunduğu ve tasarruf edilmediğini iddia eden sanığın savunmasının doğruluğunun saptanması bakımından 24.01.2009 tarihli haciz tutanağı ile sanığa teslim edilen mahcuzun suç tarihinde mevcut olup olmadığı, teslim amacı dışında tasarrufta bulunulup bulunulmadığı, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranması nedeniyle kaybolmasına veya bozulmasına neden olup olmadığının araştırılması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 25.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/11606, Karar No: 2006/13121, Tarih: 23.11.2006

**21. Hukuk Dairesi         2006/11606 E.  ,  2006/13121 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 6. İş Mahkemesi

TARİHİ : 10/05/2006

Davacı, 29.08.1987-05.09.1991 tarihleri arası yurtdışı çalışmalarının borçlandırılıp birleştirilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin  kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı  vekili tarafından  temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillere, kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davacının davalı Kurum’a borçlanma talebinde bulunduğu 30.09.2004 tarihinde 3201 sayılı yasanın 3. maddesinde değişiklik yapan 4958 sayılı yasanın 56. maddesinin yürürlükte bulunmasına göre davalı Kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, 29.08.1987-05.09.1991 tarihleri arasında S.A. ’da geçen çalışma süresinin 3201 sayılı yasa uyarınca iki yıllık başvuru süresi aranmaksızın borçlanılabileceğinin tesbiti aksi yöndeki davalı Kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, 2 yıllık hak düşürücü sürenin Anayasa Mahkemesi’nce iptal edildiği gerekçesiyle davacının Suudi Arabistan’da geçen çalışmalarına ilişkin borçlanma talebinin reddine dair verilen davalı Kurum kararının iptaline karar verilmiştir.

Davacının borçlanma işlemini yapabilmesi için ön koşul; borçlanılabilecek yurtdışında geçen fiili çalışmanın varlığıdır. Ancak böyle bir çalışmanın bulunması halinde davacının yurda kesin dönüş yaptıktan sonra iki yıl içinde davalı Kurum’a müracaat şartı aranmaksızın borçlanma yapabileceğinin tesbitine ilişkin davayı açmakta hukuki yararının bulunduğu kabul edilebilir. Davacı tarafça borçlanma işlemine esas alınabilecek nitelikte yurtdışında geçen bir çalışmanın varlığı kanıtlanamaz ise artık davacının bu davayı açmakta hukuki yararı bulunduğundan söz edilemeyeceğinden ve açılan davanın dinlenme olanağı bulunmadığından, dava şartı yokluğundan reddine karar verilecektir. Diğer yandan davacı yurtdışı hizmet borçlanması talebini süre yönünden reddeden kurum işleminin iptaliyle birlikte dava konusu yurtdışında geçen süreleri borçlanabileceğinin tesbitini de istemiştir. İstek hem işlemin iptalini hem de borçlanma yapabileceğinin tesbitini içerdiğine göre dava konusu sürelerde davacının yurt dışında çalışıp çalışmadığının yöntemince araştırılması, çalışmış ise bu hususun hiçbir duraksamaya yer vermeyecek biçimde saptanması gerekir.

Yurt dışında çalışan Türk Vatandaşlarının bu çalışmalarının değerlendirilmesi ve buna bağlı  olarak sosyal güvenlik haklarından  yararlandırılmaları amacıyla  kendilerine borçlanma  hakkı tanınmıştır. 3201 sayılı yasa, yabancı ülkede  ve yabancı sigorta kurumuna tabi  olan işverenler nezdinde  geçen ve  Türk Sigorta Kurumları kapsamı dışında kalan hizmetlerin değerlendirilmesini  düzenlemektedir.  Daha  açık bir anlatımla,  T.C. Emekli Sandığı’na, Sosyal Sigortalar Kurumu’na, Bağ-Kur’a 506 sayılı yasanın geçici 20. maddesine göre kurulan sandıklara, prim keserek  ve karşılık ödenmiş sürelerin 3201 sayılı yasa  gereğince borçlanılması  olanaksızdır.

Bu nedenle öncelikle borçlanılmak istenilen  yurt dışında geçmiş olan hizmetin Türk işveren yanında geçip  geçmediği,  Türk işveren yanında  geçmiş ise Türk  Sigorta  Kanunları kapsamında  olup olmadığı  araştırılmalıdır.

Yapılan incelemede davacının yurtdışı çalışması ile ilgili olarak gerek Kurum’a gerekse mahkemeye ibraz ettiği T.C. C.  Başkonsolosluğu’nca 27.02.2005 tarihinde tanzim edilen belgede “B. D. ’nin Ataşeliğimize yaptığı başvuru sırasında ibraz ettiği TR-B No: 398055 sayılı pasaport fotokopileri üzerinde yapılan inceleme sonucu: 29.08.1987-05.09.1991 tarihleri arasında S. A. Suud’lu işveren nezdinde çalıştığını tespit edilmiştir.” yazılmış ve başkaca da belge belirtilmemiştir.

H.U.M.K.'nun 296. maddesinde dış ülkede usulüne uygun yetkili memurları    tarafından düzenlenen ve  onaylanan resmi  senetlerin  o ülkede yürürlükte bulanan  yasalara  uygun  ve  o ülkedeki  T.C. Başkonsolosluğu veya  konsolosluk görevini yürüten  T.C.  Siyasi  Memuru  tarafından  onaylanması halinde  resmi  senet hüküm ve kuvvetinde sayılacağı bu şekilde  onaylanmamış  senetlerin delil teşkil edip etmeyeceğinin mahkemece takdir olunacağı bildirilmiştir.

Türkiye Cumhuriyeti 05.10.1961 tarihli Yabancı Resmi Belgelerin Tasdiki Mecburiyetinin Kaldırılması Hakkındaki Lahey Sözleşmesi’ni 3028 sayılı yasa ile onaylamış ve bu sözleşme Türkiye’de  yürürlüğe girmiştir. Ayrıca Türkiye Cumhuriyeti, “Bazı İşlem ve Belgelerin Tasdikten Muaf Tutulması” hakkındaki çok taraflı uluslararası sözleşmeyi de onaylamış ve 16.01.1987 tarihli Resmi Gazete’de yayınlanmıştır. Ancak bahse konu bu son  sözleşme şartları oluşmadıkça belge davanın kabulüne yeterli delil olarak kabul edilemez. Söz konusu  hizmet belgesini doğrulayan başkaca bir delil ve emare  de dosya ekinde bulunmamaktadır. Sosyal Güvenlik Kanunlarının  uygulanması ile ilgili uyuşmazlıklar kamu düzeni ile ilgili olduğundan mahkemenin ibraz edilen belgenin yasal ve gerçeğe uygun olup olmadığının resen incelenip gözönünde bulundurması gerekir. Ancak, resmi nitelik kazandırılmış belgelere itibar edilerek sonuca gidilebilir.

Mahkemece yapılacak iş, öncelikle borçlanılmak  istenen hizmetin Türk işveren nezdinde Türk  Sosyal Güvenlik Kurumları  kapsamında geçip geçmediğini  tespit etmek,  Türk Sosyal Güvenlik Kurumları kapsamı  dışında bir hizmetin varlığının  mevcudiyeti halinde ise, davacıya ibraz ettiği hizmet belgesini H.U.M.K.’nun 296. madde uygulaması gereğince T.C. yetkili Sosyal Güvenlik Kurumlarının karşılığı olan Suudi Arabistan yetkili sosyal güvenlik kurumlarından davacının çalıştığı günleri gösteren işyerine ait hizmet belgesi, işe giriş çıkış tarihleri, S. A. iş karnesi, iş güvence karnesi, hizmet cetveli gibi bilgi ve belgeler elde edilip,  bu bilgi ve belgelerin o yöredeki Türk S.A. Elçiliğince  veya Başkonsolosluğunca  tercümesi   yapılarak  doğruluğu  tasdik  ettirilip, resmi senet özelliğine kavuşturulduktan sonra eldeki yargılama dosyası içerisine  getirtilmesinin sağlanması gerekmektedir.

Mahkemece, yukarıda belirtildiği şekilde  davacının çalışma sürelerinin kuşku duyulmayacak  biçimde saptanması  halinde bu sürelerle sınırlı olmak üzere 3201 sayılı yasanın 3. ve devamı maddeleri gereği  borçlandırma hakkından yararlandırılması gerektiği düşünülmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmadan yanlış değerlendirme ile yazılı şekilde   karar verilmesi isabetsizdir.

O halde, davalı Kurum’un bu yönleri amaçlayan  temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 23.11.2006  gününde oybirliğiyle karar verildi.