muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/9817, Karar No: 2025/3961, Tarih: 03.03.2025

Anayasa'nın 26. maddesinde, "Herkes, düşünce ve kanaatlerini söz, yazı, resim veya başka yollarla tek başına veya toplu olarak açıklama ve yayma hakkına sahiptir.” hükmüne yer verilmiştir. Bunun yanında, bu hak, birçok uluslararası belgeye ve mahkeme kararına da konu olmuştur.

Türkiye'nin de yargılama yetkisini kabul ettiği AİHM, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (Sözleşme) 10. maddesinin 2. paragrafı saklı tutulmak üzere, ifade özgürlüğünün sadece toplum tarafından kabul gören veya zararsız veya ilgisiz kabul edilen "bilgi" ve "fikirler" için değil, incitici, şoke edici ya da endişelendirici bilgi ve düşünceler için de geçerli olduğunu pek çok kararında yinelemiştir. AİHM'e göre ifade özgürlüğü, yokluğu halinde "demokratik bir toplum"dan söz edemeyeceğimiz çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin bir gereğidir.

Bununla birlikte, ifade özgürlüğü de mutlak ve sınırsız değildir. Bu hak kullanılırken bireylerin hak ve özgürlüklerini ihlal edecek tutum ve davranışlardan kaçınılması hem ulusal hem de uluslar arası mevzuatlarda yer almaktadır.

Nitekim Anayasa'nın 26. maddesinde koruma altına alınan ifade özgürüğü, aynı maddenin 2. fıkrasında belirtilen sebeplerle sınırlandırılabilir. Dolayısıyla anılan madde ile Anayasanın 13. maddesine göre, ifade özgürlüğüne yönelik sınırlamalar ancak kanunla yapılabilir ve demokratik toplum düzeninin gereklerine ve ölçülülük ilkesine aykırı olamayacağı gibi hak ve özgürlüklerin özlerine de dokunamaz.

Siyasetçilere yönelik eleştirilerin izin verilen sınırlarının özel kişilere nazaran daha geniş olduğu gerek iç hukukumuzda gerekse uluslararası mahkeme kararlarında yerleşmiş bir ilkedir. Bu ilkenin gerekçesi, siyasetçilerin, özel kişilerden farklı olarak, gazetecilerin ve halkın yakın denetimine açık olan, kamuoyuna mal olmuş kişi haline gelmeyi bilerek tercih etmeleridir.

Açıklamalar ışığında, somut olayda; sanığın eyleminin, muhatabın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, suça konu paylaşımların tüm içeriği gözetildiğinde siyasi ve ağır eleştiri niteliğinde olduğu dolayısıyla hakaret suçunun unsurları itibarıyla oluşmadığı düşünülmeden, sanığın beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, aynı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Ankara 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18079, Karar No: 2017/6603, Tarih: 19.09.2017

**14. Hukuk Dairesi         2015/18079 E.  ,  2017/6603 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 30.04.2013 gününde verilen dilekçe ile komşuluk hukukundan kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 09.04.2015 günlü hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davacı ve davalı vekili tarafından istenilmekle tayin olunan 19.09.2017 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı ... vekili Av. ... ile karşı taraftan davacılar vekili Av. ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Dava, komşuluk hukukundan kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davacılar vekili 258 ada 25 parsel sayılı taşınmazda davacılara ait binanın bulunduğunu, davalının 258 ada 11 numaralı bitişik parselde inşaat yaptığını, bu inşaat nedeniyle davacıların dairelerinin kullanılmayacak duruma geldiğini belirterek, maddi ve manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalı vekili, müvekkilinin inşaatın yapılmasıyla ilgili tüm önlemleri aldığını, davacılara ait binanın 1999 depreminde zarar gördüğünü, söz konusu binanın kırk yıllık olduğunu, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacı ... yönünden maddi tazminat talebine ilişkin, talebin arttırım dilekçesi dikkate alınarak maddi tazminat taleplerinden emlakçı komisyon bedeli talebinin reddi ile, bu talep dışındaki taleplerin kabulüne, 37.149,09 TL' nin haksız fiil tarihi olan 01.06.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davacının manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile, 1.500,00 TL manevi tazminatın haksız fiil tarihi olan 01.06.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine, davacı ... yönünden maddi tazminat talebine ilişkin, talebin arttırım dilekçesi dikkate alınarak emlakçı komisyon bedeli talebi dışındaki taleplerin kabulü ile, 56.820,07 TL' nin haksız fiil tarihi olan 01.06.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davacının manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile, 1.500,00 TL manevi tazminatın haksız fiil tarihi olan 01.06.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine, davacı ... mirasçıları yönünden maddi tazminat talebine ilişkin, talebin arttırım dilekçesi dikkate alınarak emlakçı komisyon bedeli talebinin reddi ile, bu talep dışındaki taleplerin kabulü ile, 37.149,09 TL' nin haksız fiil tarihi olan 01.06.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davacının manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile, 1.500,00 TL manevi tazminatın haksız fiil tarihi olan 01.06.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine, davacı ... yönünden maddi tazminat talebine ilişkin, talebin arttırım dilekçesi dikkate alınarak emlakçı komisyon bedeli talebinin reddi ile, bu talep dışındaki taleplerin kabulü ile, 37.149,09 TL' nin haksız fiil tarihi olan 01.06.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davacının manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 1.500,00 TL manevi tazminatın haksız fiil tarihi olan 01.06.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine, davacı ... yönünden maddi tazminat talebine ilişkin talebin arttırım dilekçesi dikkate alınarak emlakçı komisyon bedeli talebinin reddi ile, bu talep dışındaki taleplerin kabulü ile, 36.451,09 TL'nin haksız fiil tarihi olan 01.06.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davacının manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 1.500,00 TL manevi tazminatın haksız fiil tarihi olan 01.06.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir

.451,09 TL'nin haksız fiil tarihi olan 01.06.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davacının manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 1.500,00 TL manevi tazminatın haksız fiil tarihi olan 01.06.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.Hükmü, davacılar vekili ve davalı vekili temyiz etmiştir. TMK m. 683 deki "Bir şeye malik olan kimse, hukuk düzeninin sınırları içinde, o şey üzerinde dilediği gibi kullanma, yararlanma ve tasarrufta bulunma yetkisine sahiptir. Malik, malını haksız olarak elinde bulunduran kimseye karşı istihkak davası açabileceği gibi, her türlü haksız elatmanın önlenmesini de dava edebilir” hükmü ile mülkiyet hakkının kanunla toplum yararına kısıtlanabileceği temel ilke olarak kabul edilmiştir. Aynı maddenin ikinci fıkrasında, mülkiyet hakkının nasıl korunacağı hükme bağlanmış, 730 ve 737. maddeleriyle de taşınmaz malikinin başkalarına zarar vermesinin önlenmesi hedeflenmiştir. Yapma, kaçınma, katlanma olarak özetlenebilecek bu sınırlamaların önemli bir bölümü TMK’nun "komşu hakkı" başlığı altında, 737 ile 750. maddelerinde düzenlenmiş, 751 ile 761. maddelerinde de yine malikin yapması ve katlanması gereken hususlar belirtilmiştir.Somut olayda, mahkemece 11.10.2013 tarihinde fen bilirkişisi, inşaat bilirkişisi ve jeoloji bilirkişisi eşliğinde yapılan keşif sonucunda alınan 06.12.2013 tarihli jeoloji bilirkişisi ve 11.12.2013 tarihli inşaat bilirkişisi tarafından hazırlanan raporlarda 258 ada 25 parsel sayılı taşınmazda yer alan dava konusu binada oluşan çatlakların zemin oturmasından ve yeni bina kazısından kaynaklanmadığı, çatlakların dilatasyon boşluğu bırakılmamasından kaynaklandığı belirtilmiştir. Mahkemece ... 18. Asliye Hukuk Mahkemesine zararın hesaplanması için talimat ile alınan 1 hukukçu, 2 inşaat mühendisi tarafından hazırlanan 12.03.2014 tarihli bilirkişi heyeti raporunda zararın makinasız ve titreşimsiz kazı yapılmaması, kazının kademeli ve iksalı olarak yapılmaması ayrıca, komşu iki bina arasının ahşap veya çelik profilden payandalarla desteklenmemesinden kaynaklandığı, dosya içerisinde bulunan fotoğraflar incelendiğinde binalar arasında dilatasyon boşluğunun bırakıldığı ve strafor malzemesi kullanıldığı belirtilmiştir. Keşifte hazır bulunan inşaat bilirkişisi tarafından hazırlanan 25.12

.03.2014 tarihli bilirkişi heyeti raporunda zararın makinasız ve titreşimsiz kazı yapılmaması, kazının kademeli ve iksalı olarak yapılmaması ayrıca, komşu iki bina arasının ahşap veya çelik profilden payandalarla desteklenmemesinden kaynaklandığı, dosya içerisinde bulunan fotoğraflar incelendiğinde binalar arasında dilatasyon boşluğunun bırakıldığı ve strafor malzemesi kullanıldığı belirtilmiştir. Keşifte hazır bulunan inşaat bilirkişisi tarafından hazırlanan 25.12.2014 tarihli dava konusu bina karot deneyleri sonucunun incelenmesi amacıyla alınan ek raporda iksa tedbirlerinin alınmadığını, bina temelinde zemin sıvılaşması olabileceğini, bu nedenle davacılara ait binada oturmalar neticesinde çatlamalar olabileceğini, inşaat çalışmaları esnasında fore kazık çalışması yapılmadığı veya iksa tedbirlerinin yeterince alınmaması neticesinde inşaat çalışmaları esnasında oluşan titreşim ve yanal basınçlar neticesinde mevcut binalarda çatlamaların oluşabileceği, yeni ve eski bina arasındaki dilatasyon boşluğunda deprem yönetmeliği şartlarını sağlamadığı dikkate alındığında davacılara ait binada oluşan hasarların inşaat çalışmaları sonucu olduğunu belirtmiştir.... 18. Asliye Hukuk Mahkemesinin aracılığıyla talimat yoluyla alınan ek bilirkişi raporunda 12.03.2014 tarihli raporu tekrar ile davacıların maddi zararı hesaplanmıştır. Dosya arasında bulunan bilirkişi raporları zararın neden kaynaklandığı konusunda birbiriyle çelişkilidir. Mahkemece bilirkişi raporları arasındaki çelişki giderilmeden davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir. Ayrıca 12.03.2014 tarihli talimat mahkemesince aldırılan bilirkişi heyeti raporu ile 09.09.2014 tarihli ek raporda zarar miktarı hesaplanmıştır. Keşif sırasında hazır bulunmayan bilirkişilerce dava konusu taşınmaz görülmeden zararın hesaplanmış olması doğru görülmemiştir.Mahkemece, uzman bilirkişi heyeti marifetiyle mahallinde yeniden keşif yapılarak önceki raporlar arasındaki çelişkiyi ortadan kaldıracak şekilde gerekçeli rapor alınmak suretiyle hasarın ve zararın belirlenmesi, hesaplanan kira tazminatı yönünden davacıların kiraya çıktıkları ispatlanan tarihden başlayarak dava tarihine kadar boşalttıkları daire kira bedeline yakın emsal kira bedeli tespit edilerek hesaplamanın belirlenen bu bedel üzerinden yapılması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekir.Mülkiyet hakkının taşkın kullanılmasında ölüm veya cismani zarar söz konusu ise BK’nun 53 vd. maddelerine göre, ölüm veya cismani zarar bulunmadığı takdirde, komşu taşınmaz maliklerinin sağlık, huzur ve sükunları mülkiyet hakkının taşkın kullanılması nedeniyle bozulmuş ise kusursuz sorumlulukta uygulanan BK’nun 56. maddesi uyarınca manevi tazminata hükmedilebilir.

Bu ilkeler ışığında somut olaya gelince; davacının yukarıda belirtildiği şekilde manevi tazminatı gerektirecek bir zarara uğradığı ispat edilemediğinden manevi tazminat isteminin reddine karar verilmesi gerekir.Ayrıca, davacılardan her biri kendi dairesinde meydana gelen zararın tazminini talep ettiğinden, davacıların farklı olması nedeniyle davada objektif dava birleşmesi oluşmuştur. Bu nedenle de her bir dava yönünden yargılama giderleri ve bu kapsamda vekalet ücreti dava değerine göre ayrı ayrı belirlenmeli, sorumlu tutulan kişiler de açıkça gösterilmesi gerekirken tek dava varmış gibi vekalet ücretine hükmedilmesi doğru görülmemiştir.Yukarıda belirtilen hususlar gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeplerle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 1,480 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, 1,480 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya karşılıklı olarak verilmesine, peşin yatırılan harcın istek halinde yatıranlara iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19.09.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2292, Karar No: 2016/6942, Tarih: 14.06.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/2292 E.  ,  2016/6942 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... İş ve ... Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, haksız rekabet nedeniyle cezai şartın tahsiline yönelik başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

... Asliye Ticaret Mahkemesince, takip konusu alacağın işçi-işveren ilişkisinden kaynaklı cezai şart ve eğitim giderlerine ilişkin olduğu ve iş mahkemelerinin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

... İş Mahkemesi ise, uyuşmazlığın iş akdinin sona ermesinden sonra işçinin rekabet yasağına aykırı davranması nenediyle cezai şartın ödenmesine ilişkin olduğu ve davanın Türk Ticaret Kanununun 4/1-3. maddesi gereği mutlak ticari dava olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı vermiştir.

Dava, 6098 sayılı TBK'nın 444. maddesinde (818 sayılı BK'nın 348) düzenlenen işçinin rekabet yasağına aykırılıktan kaynaklanan cezai şartın ödenmesi istemine ilişkindir. 6102 sayılı TTK'nın 4/1-c. maddesi uyarınca, 6098 sayılı TBK'nın 444. maddesinden (818 sayılı BK'nın 348. m.) kaynaklanan davalar tarafların sıfatına bakılmaksızın mutlak ticari davalardır. Davanın mutlak ticari dava olarak kabulünde güdülen amaç ticari sır kavramının ticaret mahkemesince değerlendirilmesidir. Bu itibarla, davacı tarafça haksız rekabet oluşturduğu iddia olunan eylemin iş akdinin sona ermesinden sonra meydana geldiğinin ileri sürülmüş olması da nazara alınarak davanın ticaret mahkemesinde görülerek sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Asliye Ticaret Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 14/06/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26586, Karar No: 2014/14815, Tarih: 09.04.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/26586 E.  ,  2014/14815 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanıkların mahkumiyetine dair.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanıklar hakkında hükmedilen cezanın süresi göz önüne alınarak duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince 1412 sayılı CUMK'un 318. ve 5271 sayılı CMK'nin 299. maddesi uyarınca reddine;

Sanıkların müşteki ...'i yaralamaya teşebbüs; müştek ...'u yüzünde sabit iz kalacak şekilde yaralama suçundan haklarında dava açıldığı, hükümde ise müştekilerin isminin yanlış gösterilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi hata olarak kabul edilmiştir.

1) Sanıklar ... ın müşteki ...'e karşı yaralamaya teşebbüs suçundan verilen hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

“Hükmün açıklanmasının geri bırakılması” kararlarına karşı başvurulacak yasa yolu 5271 sayılı CMK’nin 231/12 maddesinde “itiraz” olduğu, 5271 sayılı CMK’nin 264/1 maddesinde belirtilen kanun yolu ve merciinde yanılmanın başvuru hakkını ortadan kaldırmayacağına dair hükmü nazara alındığında, sanıklar müdafiilerinin dilekçesinin itiraz niteliğinde olduğu kabul edilerek temyizen incelenmeyen dosyanın itiraz merciince incelenmesi için mahalli mahkemesine İADESİNE,

2) Sanık ...'un müşteki ...'e karşı yaralamaya teşebbüs suçundan verilen hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

14.4.2011 gün ve 6217 sayılı Kanunun 26. maddesi ile değiştirilen 5320 sayılı CMK’nin yürürlüğüne ve uygulanmasına ilişkin kanuna eklenen geçici 2. maddesindeki temyiz sınırı ve hükmolunan adli para cezasının miktarı göz önüne alındığında hüküm kesin nitelikte olduğundan sanık müdafiinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca talebe uygun olarak REDDİNE,

3) Sanıklar hakkında müşteki Çoşkun'a karşı yaralama suçundan verilen hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Eskişehir Espark karşısı Fabrikalar sokak tramvay yolu üzerinde saat 04:00 sıralarında alkollü olan sanıkların evlerine doğru birbirleriyle şakalaşarak gittikleri sırada devriye görevi yapan polis ekibinin guruba gürültü yapmamaları ve dağılmaları için uyarıda bulunduğu, sanıkların dağılmamaları üzerine polis ekibi ile çıkan tartışma üzerine polislerin sanıklara biber gazı sıktığından dolayı arbede yaşandığı, bu sırada olay yerinden geçmekte olan müştekiler ... ile ...'in sanıkları tahrik edecek şekilde polislere hitaben "alın bunları ekip arabasına" demek suretiyle olaya müdahale etmeleri üzerine müştekiler ile bir kısım sanıklar arasında tartışma çıktığı ve arbede yaşandığı, kimliği tespit edilemeyen bir sanığın müşteki ...'ın sağ göz altına vurduğu ve bu yaralanma sonucu adli tıp raporunda belirtildiği üzere yüzünde sabit iz kalacak şekilde yaralanması ile sonuçlanan olayda;

a) Devriye görevi yapan, olaya müdahale eden ve taraflar arasında gelişen kavgayı ayıran polis memurları ile sanık...müdafiinin temyiz dilekçesinde olayın tanığı olduğu anlaşılan Melis Dede'nin tanık olarak dinlenerek olayın ayrıntılarının sorulması ve müşteki ...'ın yüzünde sabit iz oluşturacak yaralanmanın hangi sanığın eylemi ile oluştuğunun yeterince araştırılmaması,

b) Müşteki ...'ın kendisine hangi sanığın vurduğunu bilmediğini söylemesi, müşteki ...'in ifadelerinde "8 kişilik grubun polisle tartıştığını gördüklerini, bunları ayırabilir miyiz diye düşündüklerini, sarhoş olduklarını görünce yürümeye devam ettiklerini," gruptan bir kişinin "bize niye laf atıyorsunuz" dediğini daha sonra çıkan kavgada gruptan bir kişinin ...'a yumruk attığını gördüğünü belirttiği, biber gazı bulunan ortamda oluşan sataşma ve tartışma sonucunda sanıklardan ...'ın nazal bölgede ağrı oluşacak şekilde yaralandığı, ...'in kazağının yırtıldığı bunun dışında yaralanan ve zarar gören kişilerin bulunmadığı olayda tanıklar dinlenmeden, yüzleştirme işlemi yapılmadan ve yeterli kanıtlar ortaya konulmadan suçun kanuni tanımında yer alan fiili birlikte ne şekilde gerçekleştirdikleri açıklanmadan eksik araştırma ve inceleme ile tüm sanıkların ...'ın yüzde sabit iz oluşturan yaralanmadan sorumlu tutularak cezalandırılmalarına karar verilmesi,

Kabule göre de;

c) Müştekiler Coşkun ve ...'in sanıklara sözlü tacizde bulunmaları üzerine olayın meydana geldiğinin iddia edilmesi karşısında sanıklar hakkında tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının kararda tartışılmaması,

d) Müşteki ...'ın yüzde sabit iz oluşacak şekilde yaralandığı halde hüküm fıkrasında müşteki ...'in yaralandığından bahisle hüküm kurularak kararda karışıklığa neden olunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 09.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7149, Karar No: 2014/14199, Tarih: 22.09.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/7149 E.  ,  2014/14199 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davada verilen 10/10/2013 tarih ve 2012/88-2013/223 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin "" markasını ilk kez 2000'li yıllarda yarattığını ve 29/06/2001 tarihinde 2001/12655 sayı ile tescil ettirdiğini, davalının müvekkilinin hizmet verdiği yere çok yakın bir yerde "" adında bir işletme açtığını, davalının müvekkili markası ile benzerlik gösteren ibareyi internet alan adı olarak da kullandığını, bu durumun müvekkili şirketin yıllardır kaliteli hizmet vererek oluşturduğu müşteri kitlesini rahatsız ettiğini ve müvekkilinin işletmesinin oluşturduğu imajı zedelediğini, davalının bu eylemlerinin marka haklarına tecavüz ve haksız rekabet teşkil ettiğini ileri sürerek tecavüz ve haksız rekabetin tespitini, önlenmesini, sonuçlarının ortadan kaldırılmasını, davalının markasını kullandığı alan adlarının kullanılmasının yasaklanmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin gerek yazılı ve gerekse görsel olarak yapmış olduğu tanıtımlarla söz konusu markasına ciddi anlamda ekonomik bir değer kazandırdığını ve hitap ettiği kitle tarafından tanınan bir marka haline getirdiğini, davacıya ait " markası ile müvekkiline ait " markası arasında uzaktan yakından bir benzerlik bulunmadığını, her iki markanın gerek yazım karakteri, gerek logoda yer alan arka fon rengi ve gerekse markanın telaffuzu gibi esaslı unsurlar açısından tamamen farklılık arzettiğini, bu nedenle her iki marka açısından iltibasın mevcudiyeti söz konusu bile olamayacağını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davalının kelimesinin davacının tescillmarkasındaki esaslı unsur niteliğinde olan kelimesi ile gözde ve kulakta bıraktığı izlenim itibariyle benzer olduğu, davacının markasını kullandığı işletmenin markanın tescilli olduğu sınıftaki hizmet alanları ile davalının markasal kullanımındaki hizmet alanının aynı veya benzer hizmet olarak değerlendirilebileceği gerekçesiyle davanın kabulü ile, davalının 2001/12655 sayılı markasına davalının ibaresini markasal olarak kullanmak suretiyle tecavüzde ve haksız rekabette bulunduğunun tespiti ile men ve ref'ine, adlı internet sitesine erişimin engellenmesine karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.