muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/297, Karar No: 2019/461, Tarih: 28.05.2019

Hırsızlık amacıyla katılanın iş yerine giden sanığın iş yerinde bulunan muhtelif sayı ve markadaki sigaralar ile çekmecedeki madeni paraları poşetlere koyarak götürmek üzere ayırdığı sırada katılanın iş yerine gelmesi üzerine işlemeyi kastettiği suçu tamamlayabilmek ve malın alınmasına karşı koymasını engellemek amacıyla elindeki silahı katılana doğrultması, katılanın da kendisine doğrultulan silahın etkisiyle sahibi olduğu iş yeri içinde bulunan eşya üzerindeki tasarruf hakkını kullanamadan iş yerinden kaçması, sanığın, arkasından iki el ateş ettiği katılanın iş yerine geri dönmesini de bir süreliğine engelledikten ve zilyetliğini elde ettikten sonra götürmek üzere hazırladığı ve içinde sigaralar ile madeni paraların bulunduğu poşetleri içeride bırakıp aldığı birkaç kutu bira ve birkaç paket sigara ile iş yerinden kaçması şeklinde gerçekleşen eyleminin bir bütün hâlinde tamamlanmış yağma suçunu oluşturduğu, olay anına ilişkin kamera görüntüleri bulunmadığı hâlde eylemin hırsızlık suçuna teşebbüsü oluşturduğuna ilişkin Yerel Mahkemece,“...Katılan ifadelerinde büfesinden 20-25 TL'lik biralarının eksilmiş olabileceğini söylemekle birlikte, olay yerini görüntüleyen kamera kayıtlarından sanığın büfeden çıkarken elinde herhangi bir şey bulunmadığının anlaşıldığı, bu nedenlerle söz konusu biraları sanığın aldığına dair yeterli delil bulunmadığı...” şeklinde gösterilen gerekçenin de dosya kapsamı ile uyumlu olmadığı, öte yandan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, suçun vasfına yönelik aleyhe itirazı dikkate alınarak, yağma suçunun unsurlarını oluşturması nedeniyle vasıf yönünden bu suça bağlı olan ve yanılgılı uygulama ile temyiz kesinlik sınırı içinde bulunan silahla tehdit ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan hükümlerin de temyiz yoluyla incelenebilecekleri kabul edilmelidir.

Özel Dairece 26.04.2018 tarih ve 5767-6481 sayı ile; "Oluş ve dosya içeriğine göre, sanığın olay tarihinde elindeki balta ile kapıyı esneterek açıp katılana ait iş yerine girerek dört poşete sigaraları, bir poşete de bozuk paraları bıraktığı, içeride iken katılanın iş yerine geldiği, sanığın ele geçirilemeyen silahı katılana doğrultması üzerine katılanın kaçtığı, sanığın katılanın arkasından iki el ateş ettiği ve suça konu sigara ve bozuk paraları almadan iş yerinden ayrıldığı şeklinde gerçekleşen olayda, çalınmak istenen sigaraların değeri de gözetilerek hırsızlık suçundan sanık hakkında alt sınırdan uzaklaşılarak hüküm kurulmasında herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı gibi 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesinin uygulanmama gerekçesinin de yasal ve yeterli olduğu, ikinci kez mükerrir olan sanık hakkında tekerür hükümlerinin uygulanmasında ve hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, Bölge Adliye Mahkemesince verilen istinaf isteminin esastan reddine dair kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanık ... müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan bölge adliye mahkemesi kararına yönelik temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına," karar verilmek suretiyle esastan temyiz incelemesi yapılarak suçun vasfının hırsızlık olarak kabul edilmiş olması karşısında, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının kabulüne, Özel Dairenin silahla tehdit ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin reddi kararı ile nitelikli hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına ilişkin kararının kaldırılmasına, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin nitelikli hırsızlık, silahla tehdit ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan hükümlere yönelik düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararının, sanığın eylemlerinin bir bütün hâlinde yağma suçunu oluşturması ve Yerel Mahkemece suçun nitelendirilmesine ilişkin gösterilen gerekçenin dosya kapsamına uygun olmaması hususları gözetilmeden Trabzon 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 20.04.2017 tarihli ve 253-97 sayılı hükümlerinin bozulmasına karar verilmesi yerine yazılı şekilde istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi isabetsizliklerinden, aleyhe yönelen temyiz olmaması nedeniyle karar tarihi itibarıyla uygulanması gereken 5271 sayılı CMK'nın 307. maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca ceza miktarı bakımından sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulması kaydıyla bozulmasına, 28.02.2019 tarihli ve 30700 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7165 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 304. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca bozma kararının içeriği doğrultusunda dosyanın Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmesine karar verilmelidir.

Tüm uyuşmazlık konularında çoğunluk görüşüne katılmayan Ceza Genel Kurulu Üyesi ...;

"5271 sayılı CMK'nın 'Temyiz nedeni' başlıklı 288. maddesi uyarınca;

(1)Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır.

(2)Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'

Aynı Kanun’un 'Hukuka kesin aykırılık hâlleri' başlıklı 289. maddesi uyarınca;

(1) Temyiz dilekçesi veya beyanında gösterilmiş olmasa da aşağıda yazılı hâllerde hukuka kesin aykırılık var sayılır:

a) Mahkemenin kanuna uygun olarak teşekkül etmemiş olması,

b) Hâkimlik görevini yapmaktan kanun gereğince yasaklanmış hâkimin hükme katılması,

c) Geçerli şüphe nedeniyle hakkında ret istemi öne sürülmüş olup da bu istem kabul olunduğu hâlde hâkimin hükme katılması veya bu istemin kanuna aykırı olarak reddedilip hâkimin hükme katılması,

d) Mahkemenin kanuna aykırı olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi,

e) Cumhuriyet savcısı veya duruşmada kanunen mutlaka hazır bulunması gereken diğer kişilerin yokluğunda duruşma yapılması,

f) Duruşmalı olarak verilen hükümde açıklık kuralının ihlâl edilmesi,

g) Hükmün 230 uncu madde gereğince gerekçeyi içermemesi,

h) Hüküm için önemli olan hususlarda mahkeme kararı ile savunma hakkının sınırlandırılmış olması,

i) Hükmün hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delile dayanması.

'Temyiz başvurusunun içeriği' başlıklı 294. maddesi uyarınca;

(1)Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

(2)Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.

'Temyiz isteminin reddi' başlıklı 298. maddesi uyarınca;

(1)Yargıtay, süresinde temyiz başvurusunda bulunulmadığını, hükmün temyiz edilemez olduğunu, temyiz edenin buna hakkı olmadığını ya da temyiz dilekçesinin temyiz sebeplerini içermediğini saptarsa, temyiz istemini reddeder.

'Temyiz isteminin esastan reddi veya hükmün bozulması' başlıklı 302. maddesi uyarınca;

(1) Bölge adliye mahkemesinin temyiz olunan hükmünün Yargıtayca hukuka uygun bulunması hâlinde temyiz isteminin esastan reddine karar verilir.

(2) Yargıtay, temyiz edilen hükmü, temyiz başvurusunda gösterilen, hükmü etkileyecek nitelikteki hukuka aykırılıklar nedeniyle bozar. Bozma sebepleri ilâmda ayrı ayrı gösterilir.

(3) Hüküm, temyiz dilekçesinde gösterilen sebeplerle bozulduğunda, dilekçede açıklanmış olmasa bile saptanan bütün diğer hukuka aykırılık hâlleri de ilâmda gösterilir.

(4) Hükmün bozulmasına neden olan hukuka aykırılık, bu hükme esas olarak saptanan işlemlerden kaynaklanmış ise, bunlar da aynı zamanda bozulur.

(5) 289 uncu madde hükümleri saklıdır.

Nihayet 'Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısının itiraz yetkisi' başlıklı 308. maddesi uyarınca;

(1) Yargıtay ceza dairelerinden birinin kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, re'sen veya istem üzerine, ilâmın kendisine verildiği tarihten itibaren otuz gün içerisinde itiraz edebilir. Sanık lehine itirazda süre aranmaz.

(5) 289 uncu madde hükümleri saklıdır.

Nihayet 'Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısının itiraz yetkisi' başlıklı 308. maddesi uyarınca;

(1) Yargıtay ceza dairelerinden birinin kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, re'sen veya istem üzerine, ilâmın kendisine verildiği tarihten itibaren otuz gün içerisinde itiraz edebilir. Sanık lehine itirazda süre aranmaz.

(2) İtiraz üzerine dosya, kararına itiraz edilen daireye gönderilir.

(3) Daire, mümkün olan en kısa sürede dosyayı inceler ve yerinde görürse kararını düzeltir; görmezse dosyayı Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderir.'

Denilmektedir.

Bir fiilin hırsızlık mı, yoksa yağma suçunu mu oluşturduğu hususunun denetimi hiç kuşkusuz hukuksal denetimdir.

Ancak; somut olayda hüküm yalnızca savunma makamı tarafından temyiz edilmiş olup temyiz sebepleri arasında bu husus gösterilmemiştir.

Somut olayda da velev ki suç vasfının belirlenmesinde hataya düşülmüş olsun. Bu sebebe dayalı bir temyiz vâki olmadığı için kararın bu sebeple bozulması mümkün değildir.

Suç vasfının hatalı belirlenip belirlenmediğine ilişkin değerlendirmenin CMK'nın 289'ncu maddesinde tadâdi olarak sayılan hukuka kesin aykırılık hâllerinden birini, örneğin; sözü edilen maddenin 'g' bendinde düzenlenen 'Hükmün 230 ncu madde gereğince gerekçeyi içermemesi' hâlini oluşturduğunu kabul etmek te mümkün değildir. Zira; Trabzon 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 20.04.2017 tarihli kararı ile bu karara yönelik istinaf başvurusunu esastan reddeden Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 18.07.2017 tarihli kararı kendi içlerinde tutarlı olup usul ve yasaya uygun gerekçeleri de vardır.

Buna rağmen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı kararın temyiz dilekçesinde gösterilen sebeplerden değil, sanığın işlediği iddia olunan fiil yağma suçunu oluşturduğu hâlde, hırsızlık suçundan karar verildiğinden bahisle hükmün bozulmasını istemiştir.

Yargıtay 13. Ceza Dairesi ise; temyiz dilekçesinde gösterilen sebeplerle sınırlı inceleme yapmış ve temyiz başvurusunun esastan reddiyle hükmün onanmasına oy birliğiyle karar vermiştir.

Niçin temyiz başvurusunda ileri sürülmeyen başka bir sebepten hükmün bozulamayacağını başka bir örnekle açıklamak gerekirse; hırsızlık suçunun konusunu oluşturan taşınır mala zarar verilmesi hâlinde ayrıca mala zarar verme suçunun oluştuğunu kabule imkân yoktur. Böyle bir durumda hırsızlık suçuna ilâveten mala zarar verme suçundan da mahkûmiyet kararı verilmiş ancak; temyizi kâbil olmayan bir ceza verilmiş ve bu karar da temyiz edilmiş olsun. Mala zarar verme suçundan Yargıtay ilgili ceza dairesinin vereceği karar bellidir:

Karar temyizi kâbil olmadığından, CMK'nın 298/1. maddesi uyarınca bu yöne ilişkin temyiz talebinin reddine ... (Kanun yararına bozma olağan üstü kanun yolunun işletilmesi suretiyle söz konusu hukuka aykırılığın ortadan kaldırılması gerektiğine kararda işaret edilmesi de yerinde ve yol gösterici olur.)

Karar temyizi kâbil olmadığından, CMK'nın 298/1. maddesi uyarınca bu yöne ilişkin temyiz talebinin reddine ... (Kanun yararına bozma olağan üstü kanun yolunun işletilmesi suretiyle söz konusu hukuka aykırılığın ortadan kaldırılması gerektiğine kararda işaret edilmesi de yerinde ve yol gösterici olur.)

Aynı şekilde, aynı madde ve fıkranın âmir hükmü gereğince, karar süresinde temyiz edilmemişse, temyiz edenin buna hakkı yoksa ya da temyiz dilekçesi sebep içermiyorsa hatalı vasıflandırma olsa da temyiz başvurusunun reddi gerekir.

5271 sayılı CMK'nın 308. maddesinde düzenlenen 'Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısının itirazı' olağan üstü bir kanun yolu olup mukayeseli olarak incelediğimizde ülkemize özgü bir kanun yolu olduğunu, diğer bir ifadeyle başka ülkelerin ceza yargılaması sistemlerinde böyle bir kanun yolu olmadığını görmekteyiz.

Bu veya başka bir maddedeki düzenlemeyi lafzî yorumlamak yerine, kanuni sistematik içindeki bütünün bir parçası olarak ve ruhuyla yorumlamak gerekir.

Nitekim, olağanüstü kanun yollarından olan kanun yararına bozmaya ilişkin hükümlerde yer almamasına rağmen, Yargıtay içtihatları uyarınca yerinde bir değerlendirmeyle, takdiri konularda kanun yararına bozma yolunun işletilemeyeceği kabul edilmiştir.

Yukarıda özetlenen âmir hükümlerden de açıkça anlaşıldığı üzere istinaf sonrası temyiz kural olarak sebebe bağlı ve hukuksal denetimle sınırlı olarak yapılabildiğinden, CMK'nın 308. maddesinin de aynı şekilde, insan haklarına ve hukuk devleti ilkelerine uygun şekilde yorumlanarak, sanık aleyhine ve temyizde ileri sürülmeyen bir sebepten veya maddi vaka denetimine yönelik olarak Yargıtay Başsavcılığının olağanüstü kanun yoluna başvuramaması gerekir.

Temyiz merciinin kanunun âmir hükümleri gereği inceleyemediği bir hususu olağan yargılama süreci tamamlandıktan sonra ve hükümlü aleyhine bozma sebebi yapmak her şeyden önce hukuk güvenliğini zedeler. İçtihatların maddenin lafzî olarak yorumlanması suretiyle oluşturulması insan haklarına ve özellikle de adil yargılanma hakkına aykırıdır.

Kanun yoluna başvurma hakkı, savunma hakkının ve hak arama özgürlüğünün önemli bir parçasıdır. Anayasa ve AİHS ile güvence altına alınmıştır. Böyle bir yorumla kanun yoluna başvurma hakkını kullanan kişi adeta cezalandırılmış olmaktadır. Zira, hükmü temyiz etmeseydi Yargıtay Başsavcılığının itiraz hakkı doğmayacak ve aleyhine bir karar da ortaya çıkmayacaktı. Sonuç ceza bakımından kazanılmış hakkın korunması da hükümlünün mağduriyetini gidermeye yetmez." görüşüyle,

Tüm uyuşmazlık konularında çoğunluk görüşüne katılmayan Ceza Genel Kurulu Üyeleri ..., ... ve ...;

Tüm uyuşmazlık konularında çoğunluk görüşüne katılmayan Ceza Genel Kurulu Üyeleri ..., ... ve ...;

"Sanık hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme, silahla tehdit ve 6136 sayılı Kanun’a muhalefet suçlarından açılan kamu davasında yapılan yargılama sırasında, sanığın eylemlerinin bir bütün hâlinde yağma suçunu oluşturabileceği gerekçesiyle Trabzon 3. Asliye Ceza Mahkemesince verilen görevsizlik kararı üzerine dosyanın gönderildiği Trabzon 1. Ağır Ceza Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda; sanığın, mala zarar verme suçundan beraatine; hırsızlık, silahla tehdit, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve 6136 sayılı Kanun’a muhalefet suçlarından mahkûmiyetine karar verildiği,

Sanık hakkında mala zarar verme suçundan verilen beraat kararının kanun yoluna başvurulmaksızın kesinleştiği, hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, silahla tehdit ve 6136 sayılı Kanun’a muhalefet suçlarından kurulan hükümlerin sanık, sanık müdafisi ve eylemin bir bütün hâlinde geceleyin silahla yağmaya teşebbüs suçunu oluşturduğu düşüncesiyle Cumhuriyet savcısı tarafından istinaf edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Dairesince hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve silahla tehdit suçlarından kurulan hükümlerin düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği,

Bu hükümlerin de sanık müdafisi tarafından temyiz edildiği, sanık müdafisinin temyiz dilekçesinde;

'-Dosya kapsamına göre hırsızlık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı ve beraat kararı verilmesi gerektiği,

-Yerel Mahkemece alt sınırdan uzaklaşılarak hüküm kurulmasının hukuka aykırı olduğu,

- Sanığın, suçun icrası sırasında gönüllü vazgeçmesi nedeniyle hakkında TCK’nın 36. maddesi gereğince ceza verilemeyeceği,

- Sanık hakkında TCK’nın 62. maddesinin uygulanmamasının isabetli olmadığı,

- Sanık hakkında ikinci kez mükerrirlik hükümlerinin uygulanmasının hukuka aykırılık teşkil ettiği'

Şeklindeki beş temyiz nedeni gösterilerek Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi kararının bozulmasına karar verilmesi talebinde bulunduğu, sanık müdafisinin temyiz talebinin maddi hukuka aykırılık iddiasına dayandığı, yargılama hukukuna aykırılık iddiasının ileri sürülmediği,

- Sanık hakkında TCK’nın 62. maddesinin uygulanmamasının isabetli olmadığı,

- Sanık hakkında ikinci kez mükerrirlik hükümlerinin uygulanmasının hukuka aykırılık teşkil ettiği'

Şeklindeki beş temyiz nedeni gösterilerek Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi kararının bozulmasına karar verilmesi talebinde bulunduğu, sanık müdafisinin temyiz talebinin maddi hukuka aykırılık iddiasına dayandığı, yargılama hukukuna aykırılık iddiasının ileri sürülmediği,

Dosyayı inceleyen Yargıtay 13. Ceza Dairesince sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, silahla tehdit ve 6136 sayılı Kanun’a muhalefet suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin CMK'nın 298. maddesi uyarınca reddine, hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin ise esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verildiği, Özel Dairece inceleme yapılırken 5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin 'Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.', aynı Kanun'un 294. maddesinin 'Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.' ve aynı Kanun'un 301. maddesinin 'Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.' şeklindeki düzenlenlemeler gözetilerek sanık müdafisinin temyiz dilekçesinde gösterilen hususlarla sınırlı inceleme yaptığı,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının özetle, '...Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve silahla tehdit suçlarının bir bütün olarak yağma suçunu oluşturduğu,' görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurduğu, Özel Dairenin, istinaf sonrası temyiz incelemesinin, temyiz taleplerinde gösterilen sebeple sınırlı olması kuralını dikkate alarak itirazı yerinde görmeyerek dosyayı Ceza Genel Kuruluna gönderdiği,

Ceza Genel Kurulunca yapılan incelemede;

'1- Sanık müdafisinin temyiz dilekçesinde maddi hukuka aykırılık iddiasına dayanması nedeniyle, CMK'nın 289. maddesindeki kesin hukuka aykırılıklar yanında dosyaya yansıyan tüm maddi hukuka aykırılıkların incelenebileceği,

2- Sanık müdafisinin temyiz dilekçesindeki mevcut nedenlere göre suç vasfını değerlendirmenin mümkün olduğu,

3- Sanığın eyleminin yağma suçunu oluşturduğu,

4- Silahla tehdit ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan hükümlere yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair BAM kararına yönelik temyiz isteminin CMK'nın 298. maddesi uyarınca reddine karar verilmiş ise de; sanığın eyleminin bütün hâlinde yağma suçunu oluşturduğu kanaatine ulaşılması nedeniyle, kesinlik sınırı içinde bulunmakla birlikte yağma suçunun unsurlarını oluşturması nedeniyle silahla tehdit ve iş yeri dokunulmazlığını ihlâl suçlarından kurulan hükümlerin temyiz yoluyla incelenmesi ve bozulması gerektiği,

5- Yerel Mahkemece, 'Olay yerini görüntüleyen kamera kayıtlarından sanığın iş yerinden çıkarken elinde bir şey bulunmadığının anlaşılması nedeniyle eyleminin hırsızlık suçuna teşebbüsü oluşturduğu' şeklinde gösterilen gerekçenin dosya kapsamı ile uyumlu olmadığı,

Sonuçlarına ulaşılarak itirazın kabul edildiği, Özel Dairenin kesinlik sınırı içerisinde olması nedeniyle temyiz isteminin reddine karar verdiği hükümler dahil, hırsızlık, silahla tehdit ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan hükümlerin bozulmasına karar verildiği,

Anlaşılmaktadır.

Aşağıda izah edilen nedenlerle sayın çoğunluğun usul ve yasaya aykırı olduğu düşünülen görüşüne iştirak edilmemiştir.

A- 'Sanık müdafisinin temyiz dilekçesinde maddi hukuka aykırılık iddiasına dayanması nedeniyle, CMK'nın 289. maddesindeki kesin hukuka aykırılıklar yanında dosyaya yansıyan tüm maddi hukuka aykırılıkların incelenebileceği, mevcut nedenlere göre suç vasfını değerlendirmenin mümkün olduğu' yönündeki kararın değerlendirilmesinde;

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesi 'Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.', aynı Kanun'un 294. maddesi 'Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.' ve aynı Kanun'un 301. maddesi 'Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.' şeklinde hükümler içermektedir. Bu açık düzenlemelere göre Yargıtay, tarafların ileri sürdüğü temyiz nedenleriyle bağlı olup CMK'nın 289. maddesinde gösterilen mutlak temyiz nedenleri dışında ileri sürülmeyen hukuka aykırılıkları, hükme ne derece etkili olursa olsun, kendiliğinden inceleyemez. 1412 sayılı CMUK'un 320. maddesi temyiz dilekçesinde gösterilmese dahi hükme tesiri olacak derecede kanuna muhalefet edilmiş olduğunu görmesi hâlinde Yargıtaya inceleme ve bozma yetkisi vermekteydi. Oysa bunun karşılığı olan 5271 sayılı CMK'nın 301. maddesi açıkça sadece temyiz başvurusunda belirtilen hususları inceleme yetkisi vermektedir. Bu nedenle 'Sanık müdafisinin temyiz dilekçesinde maddi hukuka aykırılık iddiasına dayanması nedeniyle, CMK'nın 289. maddesindeki kesin hukuka aykırılıklar yanında dosyaya yansıyan tüm maddi hukuka aykırılıkların incelenebileceğine' ilişkin düşüncenin yasal bir dayanağı bulunmamaktadır. Ayrıca maddi hukuka ilişkin bir sebebin ileri sürülmesi hâlinde, lehe aleyhe bakılmaksızın tüm maddi hukuka aykırılıkların incelenmesi yoluna gidilmesi sınırsız inceleme olanağı getirir ve usulün emredici temyiz sebebiyle sınırlı inceleme kuralını işlemez hâle getirir.