muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/7238, Karar No: 2009/4807, Tarih: 27.04.2009

- 5252 S. TÜRK CEZA KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ŞEKLİ ... [ Madde 9 ]

- 5252 S. TÜRK CEZA KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ŞEKLİ ... [ Madde 9 ]

- 5252 S. TÜRK CEZA KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ŞEKLİ ... [ Madde 9 ]

- 5252 S. TÜRK CEZA KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ŞEKLİ ... [ Madde 9 ]

- 5252 S. TÜRK CEZA KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ŞEKLİ ... [ Madde 9 ]

- 5252 S. TÜRK CEZA KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ŞEKLİ ... [ Madde 9 ]

- 5252 S. TÜRK CEZA KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ŞEKLİ ... [ Madde 9 ]

- 5252 S. TÜRK CEZA KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ŞEKLİ ... [ Madde 9 ]

- 5252 S. TÜRK CEZA KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ŞEKLİ ... [ Madde 9 ]

- 5252 S. TÜRK CEZA KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ŞEKLİ ... [ Madde 9 ]

- 5252 S. TÜRK CEZA KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ŞEKLİ ... [ Madde 9 ]

- 5252 S. TÜRK CEZA KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ŞEKLİ ... [ Madde 9 ]

- 5252 S. TÜRK CEZA KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ŞEKLİ ... [ Madde 9 ]

- 5252 S. TÜRK CEZA KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ŞEKLİ ... [ Madde 9 ]

- 5252 S. TÜRK CEZA KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ŞEKLİ ... [ Madde 9 ]

- 5252 S. TÜRK CEZA KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ŞEKLİ ... [ Madde 9 ]

- 5252 S. TÜRK CEZA KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ŞEKLİ ... [ Madde 9 ]

- 5252 S. TÜRK CEZA KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ŞEKLİ ... [ Madde 9 ]

- 5252 S. TÜRK CEZA KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ŞEKLİ ... [ Madde 9 ]

- 5252 S. TÜRK CEZA KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ŞEKLİ ... [ Madde 9 ]

- 5252 S. TÜRK CEZA KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ŞEKLİ ... [ Madde 9 ]

- 5252 S. TÜRK CEZA KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ŞEKLİ ... [ Madde 9 ]

- 5252 S. TÜRK CEZA KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ŞEKLİ ... [ Madde 9 ]

- 5252 S. TÜRK CEZA KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ŞEKLİ ... [ Madde 9 ]

- 5252 S. TÜRK CEZA KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ŞEKLİ ... [ Madde 9 ]

- 5252 S. TÜRK CEZA KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ŞEKLİ ... [ Madde 9 ]

- 5252 S. TÜRK CEZA KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ŞEKLİ ... [ Madde 9 ]

- 5252 S. TÜRK CEZA KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ŞEKLİ ... [ Madde 9 ]

- 5252 S. TÜRK CEZA KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ŞEKLİ ... [ Madde 9 ]

- 5252 S. TÜRK CEZA KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ŞEKLİ ... [ Madde 9 ]

- 5252 S. TÜRK CEZA KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ŞEKLİ ... [ Madde 9 ]

- 5252 S. TÜRK CEZA KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ŞEKLİ ... [ Madde 9 ]

- 5252 S. TÜRK CEZA KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ŞEKLİ ... [ Madde 9 ]

- 5252 S. TÜRK CEZA KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ŞEKLİ ... [ Madde 9 ]

- 5252 S. TÜRK CEZA KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ŞEKLİ ... [ Madde 9 ]

- 5252 S. TÜRK CEZA KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ŞEKLİ ... [ Madde 9 ]

- 5252 S. TÜRK CEZA KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ŞEKLİ ... [ Madde 9 ]

- 5252 S. TÜRK CEZA KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ŞEKLİ ... [ Madde 9 ]

- 5252 S. TÜRK CEZA KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ŞEKLİ ... [ Madde 9 ]

- 5252 S. TÜRK CEZA KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ŞEKLİ ... [ Madde 9 ]

- 5252 S. TÜRK CEZA KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ŞEKLİ ... [ Madde 9 ]

- 5252 S. TÜRK CEZA KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ŞEKLİ ... [ Madde 9 ]

- 5252 S. TÜRK CEZA KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ŞEKLİ ... [ Madde 9 ]

- 5252 S. TÜRK CEZA KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ŞEKLİ ... [ Madde 9 ]

- 5252 S. TÜRK CEZA KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ŞEKLİ ... [ Madde 9 ]

- 5252 S. TÜRK CEZA KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ŞEKLİ ... [ Madde 9 ]

- 5252 S. TÜRK CEZA KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ŞEKLİ ... [ Madde 9 ]

- 5252 S. TÜRK CEZA KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ŞEKLİ ... [ Madde 9 ]

- 5252 S. TÜRK CEZA KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ŞEKLİ ... [ Madde 9 ]

- 5252 S. TÜRK CEZA KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ŞEKLİ ... [ Madde 9 ]

- 5252 S. TÜRK CEZA KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ŞEKLİ ... [ Madde 9 ]

- 5252 S. TÜRK CEZA KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ŞEKLİ ... [ Madde 9 ]

- 5252 S. TÜRK CEZA KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ŞEKLİ ... [ Madde 9 ]

- 5252 S. TÜRK CEZA KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ŞEKLİ ... [ Madde 9 ]

- 5252 S. TÜRK CEZA KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ŞEKLİ ... [ Madde 9 ]

- 5252 S. TÜRK CEZA KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ŞEKLİ ... [ Madde 9 ]

- 5252 S. TÜRK CEZA KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ŞEKLİ ... [ Madde 9 ]

**"İçtihat Metni"**

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23.03.2004 gün ve 6-41/70 sayılı kararında belirtildiği üzere, bozma üzerine sanıklara hükmolunan 1 yıl 8 ay hapis cezasının 1412 Sayılı CMUK.nun 326/son fıkrası uygulaması nedeniyle verilen sonuç ceza olup, sabit kabul edilen "memurun resmi evrakta sahtecilik suçuna iştirak" suçundan asıl mahkümiyetin sonucu olan 2 yıl 6 ay hapis cezasının süresi göz önünde bulundurulduğunda 8.2.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa ile değişik CMK.nun 231. maddesinin uygulama olanağı bulunmayan sanıklar hakkında, bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine göre, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 Sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri uyarınca mahkemece 765 sayılı Türk Ceza Kanunu ile 5237 sayılı Yasa hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçlar denetime imkan verecek şekilde gösterilip birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe olan yasa belirlenip sonucuna göre hüküm kurulmuş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanıklar müdafiinin bir sebebe dayanmayan temyizinin reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 27.04.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6845, Karar No: 2021/6798, Tarih: 02.12.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/6845 E.  ,  2021/6798 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İzmir 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 04.10.2019 tarih ve 2019/298 E. - 2019/1013 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının davalıdan aldığı yakan biber tohumlarının fide haline getirtilip tarlaya dikildikten ve meyve verdikten sonra firenk biberi olduğunun anlaşıldığını, bu nedenle 98.397,87 TL gelir farkından kaynaklanan zararın oluştuğunun tespit edildiğini ileri sürerek, davacının uğramış olduğu zararın ticari temerrüt faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın hak düşürücü sürede açılmadığını belirterek, davacının davalıdan almış olduğu tohumların hatalı olduğu iddiasını kabul etmediklerini, davacının davalı dışındaki üreticilerden de tohum aldığını, davada 6 aylık zamanaşımı süresinin geçtiğini, süresinde ayıp ihbarında bulunulmadığını, esasen zarara uğrayanın davacı değil davacının tohumu tarlasına dikmesi için verdiği davadışı ...olduğunu, davalıya husumet yöneltilemeyeceğini, ayrıca talep edilen zararın fahiş olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya göre, 5553 sayılı Tohumculuk Kanunu'nun 11/2 maddesinde öngörülen 6 aylık hak düşürücü süre içerisinde davanın açılmadığı gerekçesiyle davanın dava şartı yokluğundan reddine, davalı vekili lehine AAÜT 7/2. maddesi gereğince maktuyu geçmemek üzere nisbi vekalet ücretine hükmedilmesine karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından vekalet ücretine yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 02/12/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2849, Karar No: 2018/2669, Tarih: 05.04.2018

**20. Hukuk Dairesi         2017/2849 E.  ,  2018/2669 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı dava dilekçesinde özetle; dava konusu 1433 ada ... parsel sayılı anataşınmazda zemin kat ... nolu bağımsız bölümün sahibi olduğunu, sahibi olduğu zemin kat ... nolu mesken nitelikli taşınmazda "un, yem ve küspe" dükkanı olarak işletmek istediğini, kat maliklerinden sadece ... ve ...'ın bu isteğine muvafakat verdiklerini, diğer apartman sakinlerinin muvafakat vermediklerini, diğer taraftan aynı apartmanda zemin kat ...nolu meskenin bütün apartman sakinlerinin muvafakat vermeleri sonucunda "çiğ köfte" dükkanı olarak işletildiğini, açacağı işyerinin 634 sayılı Kanunun ... ve .... maddelerine aykırı olmadığını, rahatsız edecek bur durumun olmadığını, ... Apartmanı A Blok Yöneticiliğine gerekli muvafakat için ihtarname gönderdiğini ancak yasal süre içinde bir cevap verilmediğini, dükkan açabilmek için gerekli kararın verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; Kat Mülkiyeti Kanununun .... maddesi uyarınca; anagayrimenkulün, kütükte mesken olarak gösterilen bağımsız bir bölümünde sinema, tiyatro, kahvehane, gazino, pavyon, bar, kulüp, dans salonu ve emsali gibi eğlence ve toplantı yerleri ve fırın, lokanta, pastahane, süthane gibi gıda ve beslenme yerleri ve imalathane, boyahane, basımevi, dükkan, galeri ve çarşı gibi yerlerin, ancak kat malikleri kurulunun oybirliği ile vereceği kararla açılabileceği, davacının maliki olduğu mesken niteliğindeki taşınmazın işyerine çevrilmesi hususunda kat maliklerinden sadece iki kişinin rızasının bulunduğu, 634 sayılı Kanunun .... maddesi gereğince tüm maliklerin muvafakat vermesi gerektiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; Kat Mülkiyeti Kanununun 33. maddesi uyarınca hakim müdahalesi (mesken olarak kayıtlı bağımsız bölümün işyerine çevrilmesi) istemine ilişkin olup, mahkemece "mesken olarak kayıtlı bağımsız bölümün işyerine çevrilmesi" için kat maliklerinin oy birliği ile verecekleri bu yöndeki bir kararın gerekli olduğu gerekçe gösterilerek yazılı olduğu şekilde davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usule ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 05/04/2018 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3885, Karar No: 2010/14775, Tarih: 09.11.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/3885 E.  ,  2010/14775 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki sözleşmenin feshi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı şirketle 23.10.2004 tarihinde “jeotermal enerji” alımına ilişkin, metre kare ölçümüne göre abonelik sözleşmesi imzaladığını, davalının, bir süre önce kalorimetre ölçümüne dayalı yeni bir sözleşme yapılması konusundaki talebini kabul etmediğini, bunun üzerine sözleşmenin, 29.5.2008 tarihli ihtarla, tek taraflı olarak feshedildiğini, oysa ki davalının böyle bir yetkisi bulunmadığı gibi, abonelik sözleşmesinde de kalorimetre takılması yönünde bir zorunluluk olmadığını, kaldı ki, 5627 sayılı “Enerji Verimliliği Kanunu”nun geçici 6. maddesinin 1. fıkrası gereğince, kalorimetre cihazı takma uygulamasının, mevcut tüketiciler için yasanın yürürlüğe girdiği tarihten 5 yıl sonra geçerli olacağını, sözleşmenin bu şekilde feshedilmesinin, dürüstlük ve iyiniyet kuralları ile de bağdaşmadığını ileri sürerek, davalının tek taraflı olarak sözleşmeyi feshetmesinin geçerli olmadığının ve abonelik sözleşmesinin, sözleşme hükümleri çerçevesinde mevcut hali ile devam ettiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı şirket, davacı ile metre kare esasına göre abonelik sözleşmesi imzalandığını, ancak enerji verimliliğini sağlamak ve enerjinin daha fazla kişiye ulaşmasını temin etmek amacıyla, aboneliklerde “kalorimetre” esasına geçtiklerini, davacının ise, bu ölçüme göre sözleşme imzalanması talebini reddettiğini, bu nedenle belirsiz süreli sözleşmede, süre sınırlandırılması yoluna gitmek suretiyle, feshi ihbarda bulunduklarını, olayda sözleşmenin haklı veya haksız feshinin söz konusu olmadığını ileri sürerek, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davacı şirketin, sözleşmeyi tek taraflı olarak sona erdirme hakkının bulunmadığı, aynı konu ile ilgili, daha önce davalı şirket tarafından başka bir aboneye karşı açılan davanın da reddedilerek kesinleştiği belirtilerek, davanın kabulüne, taraflar arasındaki abonelik sözleşmesinin, geçerli olduğunun ve sözleşme hükümleri çerçevesinde devam ettiğinin tespitine karar verilmiş, hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davacı şirketin, sözleşmeyi tek taraflı olarak sona erdirme hakkının bulunmadığı, aynı konu ile ilgili, daha önce davalı şirket tarafından başka bir aboneye karşı açılan davanın da reddedilerek kesinleştiği belirtilerek, davanın kabulüne, taraflar arasındaki abonelik sözleşmesinin, geçerli olduğunun ve sözleşme hükümleri çerçevesinde devam ettiğinin tespitine karar verilmiş, hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Az yukarda da kısaca özetlendiği gibi, davacı, davalı ile imzalanan “jeotermal enerji” alımına ilişkin abonelik sözleşmesinin, kalorimetreye dayalı sisteme geçmeyi kabul etmediği için, davalı tarafından tek taraflı olarak feshedildiğini ileri sürerek, feshin geçerli olmadığının, aboneliğin, metre kare esasına göre ve mevcut hali ile devam ettiğinin tespitini talep etmiş, davalı ise, enerjinin daha verimli kullanılması için, kalorimetre esasının zorunlu olduğunu, verilen süreye rağmen, kalorimetre esasına geçmeyen davacının, belirsiz süreli olan abonelik sözleşmesinin, Borçlar Kanunu hükümlere göre, yasaya uygun olarak feshedildiğini savunmuştur.

Tüm dosya kapsamından, davalı şirketin, 1996 yılından itibaren abonelere, jeotermal enerjiyle ısınmaları konusunda, hizmet vermeye başladığı, ilk yıllarda, abone sayısının azlığı ve o zamanki teknik imkanlara göre, metrekare usulüne göre fiyatlandırmayı düzenleyen bir sözleşme tipinin imzalatıldığı, bu sözleşme tipine göre abonelerin, evin yüzölçümüne göre belirlenen sabit bir bedeli ödemekte oldukları, ancak aradan geçen zaman içinde, abone sayısının 20.000 konuta yaklaşması ve talebin de sürekli olarak artması üzerine, enerjinin verimliliğinin sağlanması için, ölçümde metrekare esasından, kalorimetre esasına geçildiği, bu tip ölçümde ise abonelerin, tükettikleri kadar enerji bedeli ödemekte oldukları, tüm aboneler yönünden, kalorimetre ölçümüne geçilmesi için çalışmalar yapılıp, kampanyalar düzenlendiği, çok sayıda eski abonenin de, yeni aboneler gibi, bu sisteme geçtiği, ne var ki bu ölçüm sistemini kabul etmeyen bir kısım eski abonelere, son olarak kalorimetre esasına geçmeleri için ihtar gönderildiği, verilen 6 aylık süreye rağmen sonuç alınamaması üzerine de, abonelik sözleşmelerinin feshedildiği, davacının da bu abonelerden biri olduğu anlaşılmaktadır.

Somut olayda da, taraflar arasındaki uyuşmazlık, davalı şirketin, kalorimetreye dayalı sisteme göre sözleşmenin yenilenmesi talebine, davacının karşı çıkmasından kaynaklanmış olup, eldeki dava da, söz konusu bu uyuşmazlıktan kaynaklanan “muarazanın giderilmesi” istemine ilişkindir.

Somut olayda da, taraflar arasındaki uyuşmazlık, davalı şirketin, kalorimetreye dayalı sisteme göre sözleşmenin yenilenmesi talebine, davacının karşı çıkmasından kaynaklanmış olup, eldeki dava da, söz konusu bu uyuşmazlıktan kaynaklanan “muarazanın giderilmesi” istemine ilişkindir.

Hemen belirtilmelidir ki, harcanan enerji miktarı ne olursa olsun aynı ücretin alındığı, enerjiyi tasarruflu kullananla kullanmayan arasında hiçbir farkın gözetilmediği “metre kare yöntemi”ne göre ücretlendirmede, enerjinin bilinçli ve tasarruflu kullanımının engelleneceği, dolayısıyla enerji israfına neden olunacağı açıktır. Gerçekten de, bu yöntemle ısınmada, bir çok abonenin, binasında ısı kaybını önleyen, izolasyon, ısı yalıtımı gibi önlemlere başvurmadığı gibi, sıcak olduğunda peteğini kapatmak yerine pencerelerini açtığı da, bilinen bir gerçektir. Enerji kaynaklarının giderek azaldığı günümüzde, enerjinin tasarruflu kullanılması, kişisel sorumluluğun ötesinde, aynı zamanda toplumsal bir sorumluluktur. Nitekim, enerji kaynaklarının ve enerjinin kullanımında verimliliğin artırılması, israfın önlenmesi, enerji maliyetlerinin hafifletilmesi ve çevrenin korunması amacıyla, 18.4.2007 tarihinde 5627 sayılı “Enerji Verimliliği Kanunu” kabul edilerek, enerjinin verimli kullanılması, yasal sorumluluk

kapsamına da alınmış olup, kalorimetreye dayalı sisteme geçmek, bir süre sonra yasal olarak da zorunlu hale gelecektir. Kaldı ki, enerjinin korunmasına yönelik olan, kalorimetreye dayalı ölçümün, normal şartlarda davacı tüketicinin aleyhine bir durum yaratacağı kabul edilemeyeceği gibi, enerjiyi tasarruflu kullanan veya herhangi bir nedenle (evde bulunmama, alternatif ısınma araçları kullanma vb.) bir süre hiç kullanmayan tüketici yönünden ise, daha avantajlı sonuçlar doğuracağı da tabiidir. Sonuç olarak, kalorimetreye dayalı ölçüm yöntemine geçilmesi, sözleşmenin tüketici aleyhine ağırlaştırılması sonucunu doğurmayıp, buna karşılık enerjinin daha verimli kullanılmasını teşvik ederek, israfın önlenmesine katkıda bulunacağından, davacı abonenin, buna karşı çıkması, MK’nun 2. maddesinde belirtilen iyiniyet kurallarına aykırıdır. Başka bir ifade ile davalı şirketin, “enerjinin ölçülmesi” için kalorimetre sistemine geçmek istemesi ve buna göre sözleşmenin yenilenmesi talebi, gerek yukarda açıklanan nedenler, gerekse aynı durumdaki tüm aboneler arasında eşitlik sağlanması bakımından, hakkaniyete de uygundur. Mahkemenin kabulünün aksine, daha önce davalı şirket tarafından, aynı konu ile ilgili başka bir aboneye karşı açılmış olan İzmir 2. Tüketici Mahkemesine ait olan 2007/216 esas ve 2007/347 karar sayılı davanın reddedilerek kesinleşmiş olması da, eldeki dava yönünden kesin hüküm oluşturmayacağından, sonuca etkili değildir. O halde yukarda açıklanan tüm bu nedenlerle jeotermal enerji kullanımında, “kalorimetreye dayalı abonelik tesisi” konusundaki davalı talebinin, eşitlik ve hakkaniyet ilkelerine uygun olduğunun kabulü ile, taraflar arasındaki muarazanın da buna göre giderilmesi gerekirken, mahkemece aksinin kabulü ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün, temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 15.60 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 9.11.2010 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

İddia, savunma, toplanan deliller İzmir 2. Tüketici Mahkemesinin 2007/216-2007-347 sayılı dosyasının güçlü delil niteliğinde olmasına ve mahkeme kararında açıklanan gerekçeler gözetilerek hükmün onanması gerektiğinden sayın çoğunluğun bozma kararına katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2014/2104, Karar No: 2014/6117, Tarih: 31.03.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/2104 E.  ,  2014/6117 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Karşıyaka 2. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 11/10/2013

NUMARASI : 2013/80-2013/66

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı M.. S.. vekili ile davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacılar vekili; müvekkillerinden K.. S.., M.. S.. ve S.. S..'nun Ç.. S..'nun mirasçıları olduğunu, davalı banka ile dava dışı S.. Metal S.. Metal Ürünleri San. ve Tic. Ltd. Şti. arasında 03.01.2005 tarihli genel kredi sözleşmesinin akdedildiğini, bu işlem sırasında müvekkilleri S.. S.. ile M.. S..'nun kefil olarak gösterildiğini, ancak bu sözleşmedeki imzaların S.. S.. ile M.. S..'ya ait olmadığını, yine aynı banka ile akdedilen 25.02.2004 tarihli genel kredi sözleşmesindeki M.. S.. ve Ç..S.. imzalarının da müvekkillerinin murisi Ç.. S..'ya ve davacı M.. S..'ya ait olmadığını, buna rağmen davalı bankanın kredi borcunun ödenmesi için ihtarname gönderdiğini, henüz müvekkilleri hakkında herhangi bir icra takibine girişilmediğini belirterek müvekkillerinin davalı bankaya 03.01.2005 tarihli ve 25.02.2004 tarihli genel kredi sözleşmeleri nedeniyle 1.450.855,33 TL borçlu olmadıklarının tespitine, ayrıca %15 oranında kötüniyet tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; müvekkili banka ve dava dışı şirket arasında akdedilen 25.02.2004 tarihli ve 03.01.2005 tarihli genel kredi sözleşmelerindeki imzaların M.. S.., S.. S.. ve Ç.. S..'ya ait olduğunu, davacıların kredi kullanan dava dışı şirketin ortakları olduğunu, sözü edilen ihtarname konusu borçtan dolayı davacıların bankaya borçlu bulunduklarını bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.