muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/11782, Karar No: 2023/20454, Tarih: 05.07.2023

... koyacağım." şeklinde küfür ve tehdit etmeyi sürdürdüğü, sanığın Ilgaz Polis Merkezi Amirliğine intikal ettirildiği, burada da sanığın agresif tavırlarına devam ettiği ve orada bulunan polis memurlarına hitaben "Kelepçeyi çözün başınıza iş açarım, sizlerle ilerde görüşeceğiz, savcı buraya gelecek, savcı buraya gelmezse emniyeti buradan havaya kaldıracağım." şeklinde sözlerle tehditte bulunduğu, sanığı sakinleştirmek isteyen şikâyetçi Polis Merkez Amiri Ahmet B.'ye yönelik "Sen kimsin lan, beni mi sinkaf edeceksin, sayın amir g... yapmayacaksın." diye hakaret ettiği, polis merkezine gelen ve sanığı sakinleştirmek isteyen İlçe Emniyet Müdürü şikâyetçi İsa T.'ye hitaben "Kime küfür ediyorum, devlete mi küfür ediyorum, g... gelmedi mi devlete küfür ediyorum..., devleti arkanıza almayacaksınız, şahsiyetini alacaksın, kimliğini alacaksın..., napacan beni mi sinkaf edeceksin, çözmezsen şerefsizsin, senin emrinle mi ben göz altına alınacağım, yürü git lan, şerefsizsin lan, a... koyayım." şeklinde sözlerle hakaret ettiği, sanığın doktor raporu alınması için Ilgaz Devlet Hastanesine ekip aracıyla götürüldüğü sırada araç içerisinde bulunan dört polis memurunun bulunduğu sırada "O savcı buraya gelecek gelmezse o... çocuğuyum, o karakolu yakarım, anamı sinkaf etsinler yakarım, kafamı duvarlara vuracağım, kafamı dağıtmazsam anamı Ilgaz sinkaf etsin, (İlçe Emniyet Müdürü şikayetçi İsa T.'yi kastederek) o daha çocuk ben beş sene Bingöl'de askerlik yaptım o... çocuğu yalan konuşuyor a... çakayım, lan a... koyacağım şart olsun yapacağım, yapmazsam anamı sinkaf etsinler, a... koyduğum çocuğu var mı öyle lan üç kuruşa beş köfte var mı lan, adamın a... sinkaf ederim burda, var mı lan öyle benim anamı sinkaf etsinler yıllardır, benden kimse alkol falan alamaz, o kaymakamı savcıyı buraya getirtmezsem benim anamı sinkaf etsinler, şart olsun karıştıracağım." demek sureti ile sanığın görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret suçlarını işlediği Mahkemece kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri Yönünden

1. Olay ve Olgular bölümünde anlatıldığı şekliyle sanığın üzerine atılı hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarını işlediği hususunun görüntü inceleme tutanağı, tanık beyanları ve bu görüntüleri destekler şikâyetçi beyanları neticesinde sübut bulduğuna ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. 5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesinde belirlenen ölçütlere göre temel cezanın tayin edilmesinde bir hukuka aykırılık görülmemiş ve temyiz sebebinin aksine sanık hakkında aynı Kanun'un 62 nci maddesinin uygulandığı anlaşılmıştır.

3. Temyiz sebebi olarak ileri sürülen haksız tahrik hükümlerinin uygulanabilmesi için aranan koşulların olayda gerçekleşmediği anlaşılmıştır.

4. 5237 sayılı Kanun'un 50 ve 51 inci maddeleri ile 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrasında düzenlenen hükümlerin uygulanmamasına ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

B. Sair Temyiz Sebepleri Yönünden

1. Sanığa yükletilen hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

2. Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tiplerine uyduğu,

3. Sanığın tekerrüre esas alınan ilamında 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin uygulandığı anlaşılmakla, sanığın ikinci kez mükerrir olduğunun tespiti ile cezasının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi gerektiği düşünülmemiş ise de, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma yapılamayacağı,

4. Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesindeki hak yoksunluklarının uygulanması hususunda bir karar verilmemiş ise de, anılan maddede belirtilen hak yoksunluklarının uygulanması hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olup infaz aşamasında gözetilmesinin mümkün olduğu anlaşıldığından,

5. Sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.07.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6725, Karar No: 2015/5186, Tarih: 02.06.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/6725 E.  ,  2015/5186 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sırasında davalı asil ve vekili tarafından reddi hâkim yoluna başvurulmuştur.

Ret talebini inceleyen merci tarafından verilen kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Taraflar arasında görülen kat mülkiyetinden kaynaklanan dava sırasında davalı asil ve vekili tarafından 22.10.2014 havale tarihli dilekçe ile özetle; "...mahkemece, sıfat ve yetkiye ilişkin yapılan itirazlar değerlendirilmeden 11.03.2014 günlü celsede ihsası rey anlamında dosyanın hesap ve kira işlerinden anlayan bilirkişiye tevdiine karar verilmesi, alınan bilirkişi raporunun ön rapor olarak kabul edilerek 27.05.2014 tarihli ara kararla inşaat mühendisi bilirkişi ile birlikte keşfen inceleme yapılmasına karar verilmesi ve hâkimin hukukî konularda bilirkişi mütalaasına ihtiyacı bulunmadığından, hâkimin tarafsızlığından şüphe duyulduğu..." gerekçesiyle reddi hâkim yoluna başvurulmuştur.

Reddedilen hâkim tarafından, istemin reddinin gerektiği yönünde görüş belirtilmesi üzerine, dosyayı inceleyen merci tarafından reddi hâkim talebinin reddine, talepte bulunan davalı asilin HMK'nın 42/4. maddesi uyarınca 1.000.-TL disiplin para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin verilen karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Hâkimin reddi için ileri sürülen sebepler işin esası yönünden temyiz sebebi olup, HMK’nın 36. maddesinde tanımı yapılan sebeplerden değildir. Açıklanan nedenlerle yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 02/06/2015 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7748, Karar No: 2017/11154, Tarih: 01.11.2017

**2. Ceza Dairesi         2015/7748 E.  ,  2017/11154 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığa ait adli sicil kaydında yazılı olan ve tekerrüre esas alınan Pendik 3. Asliye Ceza Mahkemesince verilmiş 29/04/2010 karar tarihli, 2010/242 esas, 2010/455 karar sayılı mahkumiyetine konu suçun 5237 sayılı TCK'nın 141/1 maddesinde yazılı hırsızlık suçuna ait olduğu ve CMK'nın 253. maddesinde 6763 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonrası uzlaşma kapsamına alınan bu suçtan dolayı uyarlama yargılaması yapılarak sonucuna göre sanık hakkında tekkerrür hükümlerinin uygulanması gerekeceği, ancak sanığın adli sicil kaydında yer alan Pendik 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/198 esas, 2009/443 karar sayılı mahkumiyetinin tekerrüre esas olduğu belirlenerek bu mahkumiyetin tekerrüre esas alınması lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün hüküm fıkrasından çıkarılmasına, ''Pendik 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 02/06/2009 tarihinde kesinleşen 2009/198 esas, 2009/443 sayılı kararının mükerrirliğe esas alınmasına, ancak karşı temyiz bulunmaması nedeniyle 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca sanığın

kazanılmış hakkı korunarak 5275 sayılı Kanun'un 108/2 maddesi gereğince mükerrir olan sanık hakkında koşullu salıverme süresine eklenecek sürenin, Pendik 3. Asliye Ceza Mahkemesince verilmiş 29/04/2010 Karar tarihli 210/242 Esas - 2010/455 Karar sayılı kararındaki ceza süresine göre belirlenmesine karar verilmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7596, Karar No: 2015/11256, Tarih: 26.10.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/7596 E.  ,  2015/11256 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ulus Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/09/2014

NUMARASI : 2013/82-2014/290

Taraflar arasındaki rücuan tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı Z.. S.. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkiline kasko sigortalı araca, davalı Z.. S..'ın maliki, davalı S.. Ç..'in sürücüsü olduğu aracın çarptığını, kazaya hatalı park yapan davalı A.. G..'in maliki ve davalı ....Sigorta A.Ş.'nin trafik sigortacısı olduğu araç ile davalı N.. A..'ın maliki ve davalı ....Sigorta A.Ş.'nin trafik sigortacısı olduğu aracın neden olduğunu, kaskolu araçta meydana gelen 6.044,20 TL hasar bedelinin müvekkili tarafından ödendiğini, davalı Z.. S..'a ait aracın trafik sigortacısı tarafından müvekkil sigortaya 1.461,00 TL ödeme yapıldığını bildirerek TTK'nun 1301. maddesi uyarınca bakiye 4.583,20 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar davanın reddini savunmuştur.

Yapılan yargılama sonucu, davanın kısmen kabulüne dair verilen hüküm, davalı Z.. S.. vekili tarafından temyiz edilmiş, Dairemizce hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, uyulmasına karar verilen bozma ilamı, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kısmen kabulü ile davalılar A.. G..,....Sigorta AŞ, N.. A.. ve ....Sigorta A.Ş.'ye yönelik davanın reddine, davalılar Z.. S.. ve S.. Ç..'e yönelik davanın kabulü ile 4.583,20 TL tazminatın ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar Z.. S.. ve S.. Ç..'den müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm davalı Z.. S.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 6762 sayılı TTK'nın 1301. maddesinden (6102 sayılı TTK'nın 1472. maddesi) kaynaklanan rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, araçtaki hasarın 6.246,00 TL olduğu, kazanın meydana gelmesinde davacıya sigortalı araç sürücüsünün %25, davalı sürücü S.. Ç..'in %75 kusurlu olduğu belirtilmiştir. Davacı sigorta şirketi vekili, araç hasar bedeli olarak 6.044,20 TL ödendiğini belirterek işbu davayı açmıştır. Bu durumda mahkemece, davacı tarafça ödendiği belirtilen 6.044,20 TL hasar bedeli ile bağlı kalınarak, bu bedel üzerinden %25 kusur indirimi yapılması ve bulunacak sonuçtan davalı tarafın trafik sigortasınca ödenen 1.461,00 TL'nin mahsup edilmesi ile netice olarak bakiye 3.072,00 TL tazminata hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı Z.. S.. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı Z.. S..'a geri verilmesine 26/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10547, Karar No: 2011/11257, Tarih: 23.06.2011

**2. Hukuk Dairesi         2010/10547 E.  ,  2011/11257 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tekirdağ Aile Mahkemesi

TARİHİ :23.02.2010
Yargıtay — Esas No: 2021/21776, Karar No: 2021/7871, Tarih: 21.09.2021

**9. Ceza Dairesi         2021/21776 E.  ,  2021/7871 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Tüm dosya kapsamına göre sanığın, olay günü yol kenarında boncuk satmaya çalışan on iki yaşındaki mağdurenin burnunu yalayarak sağ göğsünü sıkması şeklindeki fiziksel temas içeren eyleminin kısa süreli, ani ve kesintili gerçekleşmesinden dolayı sarkıntılık düzeyinde kaldığı ve mahkemece sanık hakkında temel cezanın alt sınırdan tespit edilmesi sebebiyle nihai ceza miktarının değişmediği, bu nedenle kanun değişikliğinin lehe veya aleyhe sonuç doğurmayacağı gözetildiğinde, muhakeme safahatını yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, iddia ve savunma ile tüm delillerin eksiksiz olarak kararda gösterildiği, hükmedilen cezanın nevi ve miktarı itibarıyla kanuni sınırlar içinde tayin edildiği anlaşıldığından, sanık müdafisinin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükmün ONANMASINA, 21.09.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5990, Karar No: 2021/15337, Tarih: 23.11.2021

**7. Ceza Dairesi         2019/5990 E.  ,  2021/15337 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM :Beraat, iade

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Olay günü Türk Hava Yollarının TK ... sefer sayılı uçağı ile Frankfurt'tan ülkemize giriş yapmak üzere Esenboğa Havalimanına gelen sanığın yeşil hattan geçtikten sonra bagajlarında yapılan kontrol sonucunda; 07/10/2009 tarihli ve 27369 saylı Resmi Gazetede yayımlanan 2009/15481 sayılı Bakanlar Kurulu kararında belirtilen yolcu beraberi muafiyet kapsamı dışında olan 103 şişe 7980 ml parfüm, 39 şişe mililitresi belli olmayan parfüm, 4 şişe de 525 ml after shave(traş losyonu), 29 tüpte 3390 ml krem, 2 şişede 125 ml kolonya, 7 şişede 690 ml çeşitli yağlar(yüz ve banyo yağı) ve 7 adet çanta ele geçirilmesi karşısında; sanıkta ele geçen eşyaların ticari miktar ve mahiyette olduğu, sanığın dava konusu eşyaları ticari amaçla bulundurduğu ve üzerine atılı suçun sabit olduğu ancak sanık ve müdafiinin beyan içerikleri doğrultusunda sanığın cezai ehliyeti yönünden rapor alınması suretiyle hukuki durumunun değerlendirilmesi yerine yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, katılan ... İdaresi adına Hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23/11/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25028, Karar No: 2014/18152, Tarih: 18.09.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/25028 E.  ,  2014/18152 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62/1, 50/1-a, 4, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında 25.05.2012 olan suç tarihinin 26.05.2012 olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım yanlışı olarak görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kusuru bulunmadığına, ölenin aracının farının yanmadığına, bu hususun belirtilmediğine, cezanın miktarına ilişkin temyiz itirazının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 18/09/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14881, Karar No: 2013/1036, Tarih: 11.02.2013

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/14881 E.  ,  2013/1036 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sırasında davacı tarafından reddi hakim yoluna başvurulmuştur.

Bu konuda verilen kararın Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmiş olmakla, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Taraflar arasında görülen komşuluk hukukundan doğan muarazanın giderilmesi davası sırasında davacı tarafından “...Hâkimin keşif sırasında bilirkişilere sözlü olarak talimat verildiğinden ihsası reyde bulunduğu... ” gerekçesiyle reddi hâkim yoluna başvurulmuştur.

Reddedilen Hâkim ...'ın, talebin reddinin gerektiği yönündeki görüşü üzerine talebi inceleyen merci tarafından, H.M.K.'nun 36. maddesinde sayılan ret sebeplerinin bulunmadığı, hâkimin bilirkişilere dava konusu olayın özelliğine uygun olarak yapacakları iş hakkında bilgi vermesi ve mahkemenin bilirkişilerden istediği hususları belirtmesinin davanın esasına yönelik yönlendirme olarak kabul edilemeyeceği...” gerekçesiyle talebin reddi ile H.M.K.'nun 42/4 maddesi uyarınca 500.- TL disiplin para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin verilen karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İncelenen dosya kapsamına göre, hakimin reddi için ileri sürülen hususlar H.M.K.’nın 36. maddesinde tanımı yapılan sebeplerden olmadığı gibi mahkemenin H.M.K'nun 273. maddesi gereğince bilirkişinin görev alanının belirlenmesine ilişkin kararları aynı Kanunun 36/1-b anlamında iki taraftan birine veya üçüncü kişiye kanunen gerekmediği hâlde görüşünü açıklamış olmak anlamında değerlendirilemez. Açıklanan nedenlerle yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 11/02/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3171, Karar No: 2017/11339, Tarih: 09.10.2017

**17. Ceza Dairesi         2017/3171 E.  ,  2017/11339 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İşyeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın bozma ilamından sonra alınan beyanında; 7 yıldır psikolojik tedavi gördüğünü, ... Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinde tedavi gördüğünü, %13 şizofreni hastalığı bulunduğunu belirttiği, 09/02/2017 tarihli temyiz dilekçesinde ve ekinde sunulan İstanbul Anadolu 13. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 29/12/2015 tarihli vasi tayinine ilişkin kararında;... Ruh ve Sinir Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesi Başhekimliğince verilen 12/10/2015 tarihli ve 1898 sayılı rapor ile sanığın "hali hazır durumuyla, hastalığının kronisite kazandığı için normal bir yaşama izin vermediği, akli dengesinin akıllıca yaşam sürmek için yeterli olmadığı, iradesinin verdiği kararlar üzerinde ve hareketler üzerinde iradi çıkarımlarda bulunamayacağı, kendi işlerini görecek güce sahip olamadığı, sürekli yardıma muhtaç olmadığı, ancak başkalarının gözetimine gerek olduğu, vasi tayini gerektiği ve mahkemede dinlenmesinde yarar olmadığı"nın belirtilmesi nedeniyle; sanığın inceleme konusu 14.10.2009 tarihli suçu için; 5237 sayılı TCK'nın akıl hastalığını düzenleyen 32. maddesinde öngörülen kriterlere göre "sanığın suç tarihinde işlediği eylemin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinde tamamen ya da önemli derecede azalma olup olmadığı" araştırılıp, ''işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalıp-azalmadığı" hususunda yöntemince raporla saptanılıp, sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden,eksik inceleme yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... vasisinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 09.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/17328, Karar No: 2018/24338, Tarih: 14.11.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/17328 E.  ,  2018/24338 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, işveren tarafından iş akdine haklı bir neden olmadan son verildiğini öne sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık ücretli izin, fazla çalışma, asgari geçim indirimi ve ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar vekilleri, davanın reddine karar verilmesini istemişlerdir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere göre ve bilirkişi raporu doğrultusunda yazılı gerekçe ile kısmen kabul kararı verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, belgelere ve tüm dosya kapsamına göre; davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanununun 6. maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlarda ise, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu olduğu aynı yasanın 3. fıkrasında açıklanmış ve devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

4857 sayılı İş Kanununun 120. maddesi hükmüne göre 1475 sayılı yasanın 14. maddesi halen yürürlükte olduğundan, kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından işyeri devirlerinde belirtilen hüküm uygulanmalıdır. Anılan hükme göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde işçinin kıdemi, işyeri veya işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

İşyerinin önceleri gerçek kişi ya da kişilerce işletilmesinin ardından şirketleşmeye gidilmesi halinde, bu işlem de bir tür işyeri devridir. Önceki gerçek kişi olan işverenlerin devralan tüzel kişi ortakları olması bu devir ilişkisini ortadan kaldırmamaktadır .