muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/6774, Karar No: 2013/13240, Tarih: 02.05.2013

Yıllık ücretli izin ile hafta tatilinin süresi İş Kanununda nispi emredici olarak düzenlenmiş olup, işçinin belli bir süre çalışması durumunda hak edeceği yıllık izin ve hafta tatilinin kullanılacağı zamanı belirleme yetkisi yönetim hakkı kapsamında işverene tanınmıştır. İşçinin hukuki açıdan mazeretli sayılmasını gerektiren inceleme konusu izinlerde ise işverenin yönetim hakkı yıllık izin ve hafta tatiline göre nispeten sınırlıdır. Yıllık ücretli izin, işverenin yönetim hakkı kapsamında işçiye yılın herhangi bir zaman diliminde yada daha sonraki bir dönemde kullandırılabilir. Kullandırılmadığı takdirde sonuçta, iş sözleşmesinin feshi ile bu hak izin alacağına dönüşmektedir. Oysa yıllık ücretli izin dışındaki yasal diğer izinlerin, izni gerektiren olgunun, gerçekleştiği anda kullanılması gerekir. İşçi bu iznini, izni gerektiren olay bittikten sonra işverene talepte bulunarak kullanamayacağı gibi, ilerde kullanmadığı gerekçesi ile karşılığı ücretin ödenmesini talep edemez. Bir başka anlatımla, bu izinler ilerde alacağa dönüşmez. Mazeret izinlerinin kullanılabilmesi için kural olarak işçinin bu yönde talepte bulunması gerekir.

Dosya içeriğine göre davacının üyesi olduğu sendika ile davalı işveren arasında imzalanan Toplu İş Sözleşmesinin 31/b maddesinde, İşçiye işlerini görmek üzere, ayda bir iş günü ayrıca ücretli idari izin verileceği düzenlenmiştir. Ancak anılan maddelerde bu izinlerin kullandırılmaması halinde ne gibi bir hukuki yaptırım uygulanacağı kararlaştırılmamıştır. Anılan izinlerin dinlenme hakkı kapsamında bulunmadığı, belirli bir görev veya işleri takip için getirildiği, bu anlamda niteliği itibari ile mazeret izinlerine benzediği anlaşılmaktadır. İzni gerektiren olay bittikten sonra işverene talepte bulunarak bu izni kullanamayacağı gibi, ilerde kullanmadığı gerekçesi ile karşılığı ücretin ödenmesini de talep edemez. İşçinin işlerini görmek için öngörülen bu iznin fesih sonrası ücrete dönüşmesi olanağı bulunmamaktadır. Anılan idari izin isteğinin kullanılmadığı gerekçesi ile yıllık ücretli izin gibi karşılığı ücret alacağına karar verilmesi hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, 02.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8978, Karar No: 2012/10992, Tarih: 15.10.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/8978 E.  ,  2012/10992 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVACILAR :..., ...

DAVALILAR :

...

Taraflar arasındaki nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkin davada Tekirdağ 8.Asliye Hukuk ve Tekirdağ Aile Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, mükerrer kaydın iptali istemine ilişkindir.

HUMK’nun 25/II. maddesinde “iki mahkemenin aynı dava hakkında göreve veya yetkiye ilişkin olarak verdikleri kararlar temyiz edilmeksizin kesinleştiği takdirde görevli veya yetkili mahkeme Yargıtay’ca belirlenir” hükmüne yer verilmiştir.

Somut olayda, Tekirdağ Aile Mahkemesi'nin 25.10.2011 tarih ve 2011/364-620 esas ve karar sayılı ilamının temyiz edildiği anlaşılmakla yargı yeri belirleme olanağı bulunmayan dosyanın, davanın niteliği gözetilerek temyiz incelemesi yapılmak üzere Yüksek Yargıtay 2.Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın Yargıtay 2.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 15.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13647, Karar No: 2012/12991, Tarih: 13.12.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/13647 E.  ,  2012/12991 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kişilerin huzur ve sükununu bozma ve cinsel taciz suçlarından sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan beraatine dair ...Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 21.10.2009 gün ve 2007/289 Esas, 2009/578 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi O Yer Cumhuriyet savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdur ve tanık anlatımları ile tüm dosya kapsamından; sanığın, katılanı telefonla arayarak ve mesaj göndererek "cinsel organınızı eller misiniz", "seninle bir gecelik yatsam çok iyi olur. Ben senden hoşlanmaya başladım", "güzel kadın, sesin de güzelmiş. Sesi güzel olan bayanların vücutları da güzeldir. Şu anda giydiğin gecelik rengin nedir. Kaç beden sütyen takıyorsun" dediği, katılanın evli olduğunu söyleyip tepki göstererek telefonu kapattığı, ayrıca sanığın bundan sonraki günlerde ise HTS raporundan anlaşıldığı üzere katılanı 32 kez arayarak 1'er 2'şer saniyelik sürelerle telefonu çaldırıp kapatmak suretiyle mağdurun huzur ve sükununu bozduğu sabit olmakla, sanığın zincirleme şekilde cinsel taciz ve kişilerin huzur ve sükununu bozma suçlarından cezalandırılması yerine dosya kapsamına uygun olmayan şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3295, Karar No: 2013/7355, Tarih: 13.05.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/3295 E.  ,  2013/7355 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : Beraat

Temyiz edenler : 1- Cumhuriyet savcısı, 2- Katılan vekili

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

28.08.2009 tarihli haciz tutanağı ile sanığa teslim edilen malların teslim alındığı şekliyle muhafaza edilip edilmediği, teslim amacı dışında tasarrufta bulunup bulunmadığı, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranılması nedeniyle kaybolmasına veya bozulmasına neden olup olmadığı araştırılmadan eksik soruşturma ve yazılı gerekçe ile sanığın beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, Cumhuriyet savcısı ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 13.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10719, Karar No: 2014/22633, Tarih: 18.12.2014

**6. Ceza Dairesi         2012/10719 E.  ,  2014/22633 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2010/1246

MAHKEMESİ : Kayseri 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/07/2009

NUMARASI : 2009/220 (E) ve 2009/242 (K)

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz isteminin sanık Ü.. E.. hakkında kurulan hükümle sınırlı olduğu anlaşıldığından diğer sanıklar S.. E.. ve S.. Ö.. hakkındaki beraat hükümleri temyiz incelemesi dışında tutulmuştur.

Oluş ve dosya kapsamına gore; mağdurun olay günü markete gitmek üzere yürürken yolda eski sınıf arkadaşları olan Serdar ve Süleyman’ı, az ileride de bir inşaatın yanına oturan sanık Ümüt’ü gördüğü, sanığın elindeki parayı istediği, vermeyeceğini söyleyince bıçak çekip "vermezsen öldürürüm" diye tehdit ettiği, üçünün kendisini inşaata götürüp tekrar para istedikleri vermeyince sanık Ümüt’ün başına tuğla ile vurduğu ve elini cebine sokarak 20 TL parasını aldığı, yakalandığında da üzerinden bıçak ele geçirildiği, bu şekilde gelişen olayda sanık Ü.. E..’un üzerine atılı yağma suçundan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, mağdurun olayın sıcaklığı ile verdiği kolluktaki ve Cumhuriyet Savcılığındaki anlatımı yerine kovuşturma aşamasındaki sanığın savunması doğrultusunda onu suçtan kurtarmaya yönelik değişen anlatımına itibar ederek yerinde olmayan gerekçe ile eylemin yaralama suçuna uyduğu kabul edilip şikayet yokluğundan yazılı şekilde düşme kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 18.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/8405, Karar No: 2007/13528, Tarih: 15.11.2007

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/8405 E.  ,  2007/13528 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, tarımsal sulama abonesi olduğunu, 2005 yılında kullanılan enerji için düzenlenen faturanın elektrik tarifeler yönetmeliğinin 38.maddesine aykırı olarak düzenlendiğini, itirazlarının dinlenmediğini, sayacın son endeksi ile ilk endeks arasındaki farktan ayrı olarak faturada hayali bir miktar ile reaktif enerji adı altında hesaplama yapılıp 19.055.91 YTL istendiğini bildirip 1.236.00 YTL borçlu olduğunun ve fazladan istenen kısımdan borçlu olmadığının tespitini istmiştir.

Davalı davaya bakmanın idari yargının görevi alanında olup faturanın da doğru olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, davacının 1.236.00 YTL borçlu olduğunun, fazla miktardan borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş; hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davaya konu 13.12.2005 tarihli faturada son endeks ile ilk endeks arasındaki fark tüketimden ayrı olarak (+/-) tüketim adı altında bir miktarın ve reaktif tüketimde nazara alınarak hesaplama yapıldığı görülmektedir. Davacı faturada (+/-) olarak gösterilen miktar ile reaktif enerji olarak gösterilen miktarların tahakkukta hesaplamaya dahil edilememesi ve reaktif enerji bedeli tahakkuk edilmemesi iddiasıyla bu davayı açmıştır. Davalı ise genel müdürlüğün talimatıyla 2004 yılı sulama mevsimi başlamadan önce yöredeki ... elektrik kullanımını önlemek içik mekanik sayaçların, dijital sayaçla değiştirilmesine başlandığını, bir kısım abonelerin digital sayaç taktırmadan elektrik kullanmaya devam ettiklerini, bu nedenle Enerji Piyasası Tüketici Hizmetleri Yönetmeliği'nin 18.maddesi ile ... ve usulsüz elektirk kullanımına ilişkin ortak hükümler doğrultusunda ücretsiz kullanılan dönemdeki harcamalarda nazaraalınarak faturanın düzenlendiğini bildirilmiştir.

Dosya içerisinde bulunan davalı idarenin yazı ve tutanakları ve yanı mahkemeden gelen benzer dosyalardan idarece mekanik saatlerin digital saatlerle değiştirilmek üzere söküldüğü anlaşılmaktadır. Davacıya ait mekanik sayacın sökülüp sökülmediği ve digital sayacın takılıp takılmadığı anlaşılamamıştır. Öyle olunca davalı idareden aboneye ilişkin dosyanın celbi ile mekanik sayacın sökülüp sökülmediğine, kombi sayacın takıldığına dair tutanakların celbi ile Tarım İl Müdürlüğünden sulama süresi sorulmalı, mekanik sayaç sökülmemiş ise şimdiki gibi karar verilmesi, mekanik sayaç sökülmüş ise; mekanik sayacın söküldüği tarihten varsa digital sayacın takıldığı tarihe, digital sayaç takılmamış ise sulama süresinin sonuna kadar davacının endeksten ayrı olarak elektrik kullandığının kabulü ile, Enerji Piyasası Tüketici Hizmetleri Yönetmeliğinin 13,14,15 ile yine Enerji Piyasası Düzenleme Kurulunun 2005 yılında "... ve usulsuz elektrik kullanılması durumunda yapılacak işlemlere ilişkin kararı doğrultusunda hesaplama yapılması gerekir. Mahkemece davalı savunmasında belirtilen kararlar ve yönetmelik Enerji Piyasası Düzenleme Kurulunun kararı ilgili yerlerden istenerek az yukarıda açıklanan doğrultuda iddia ve savunmayı karşılar şekilde taraf ve Yargıtay denetimine uygun şekilde bilirkişi raporu alınarak sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporu esas alınarak yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bent gereğince diğer temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 15.11.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2660, Karar No: 2015/5281, Tarih: 22.12.2015

**16. Ceza Dairesi         2015/2660 E.  ,  2015/5281 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Suçtan kaynaklanan malvarlığı değerlerini aklama

Hüküm : TCK'nın 282/1, 62, 52/1-2, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanığın iştirak etmediği hırsızlık suçunun işlenmesiyle elde edilen motorsikleti takas suretiyle alması akabinde suça konu olan motorsikletin motor, plastik yan kapakları ile sinyal ve far aksanını sökmesi şeklinde gerçekleşen eyleminin TCK'nın 165 ve 281. maddelerine temas eden suçları oluşturduğu ancak iştirak ettiği suçla ilgili olarak suç delillerini gizlemesinden dolayı aynı Kanunun 281/1-son cümlesi uyarınca ceza verilemeyeceği gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih 2014/140 E. 2015/85 sayılı iptal kararı ile TCK'nın 53. maddesindeki bazı düzenlemelerin iptal edilmiş olması nedeniyle bu karar doğrultusunda hüküm kurulmasında zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 22.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/31780, Karar No: 2015/25203, Tarih: 10.09.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/31780 E.  ,  2015/25203 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2013/135027

MAHKEMESİ : Trabzon 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/12/2012

NUMARASI : 2012/715 (E) ve 2012/941 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1)Sanık B.. S.. ve Y.. S.. hakkındaki hükümlerin incelenmesinde;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların 5560 sayılı kanunun 23.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olup temyizi mümkün olmadığından dilekçeler itiraz dilekçesi olarak kabul edilerek dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

2)Sanık C.. S.. hakkında mağdur U.. K..'ya yönelik kasten yaralamaya teşebbüs suçundan kurulan hükmün temyizen incelenmesinde;

Tayin olunan cezanın karar tarihindeki miktarına göre 14.04.2011 tarih ve 27905 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasanın 26. maddesi ile 23.03.2005 tarihli ve 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanuna eklenen Geçici 2. madde uyarınca hükmün kesin nitelikte olup temyiz kabiliyeti bulunmadığından, sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

3)Sanık C.. S.. hakkında müştekiler M.. K.., K.. S.. ve M.. S..'e yönelik, Sanık H.. S.. hakkında müştekiler M.. K.. ve K.. S..'e yönelik kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlerin temyizen incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya,toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanıklar ve müdafiilerinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümleri ONANMASINA, 10/09/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12591, Karar No: 2025/5178, Tarih: 18.03.2025

**4. Ceza Dairesi         2022/12591 E.  ,  2025/5178 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/1406 E., 2021/875 K.

SUÇ : Cumhurbaşkanına hakaret

HÜKÜM : Esastan ret

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik olarak Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle; atılı suçun unsurlarının oluşmadığına, sanığın paylaşımlarının siyasi eleştiri kapsamında olduğuna, usul ve yasaya aykırı kararın bozulmasına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanık müdafiinin belirttiği hukuka aykırılık nedenleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri de gözetilerek maddi ceza hukukuna ilişkin sair yönlerden yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

İnsanın serbestçe haber, bilgi ve başkalarının fikirlerine ulaşabilmesi, edindiği düşünce ve kanaatlerden dolayı kınanamaması ve bunları tek başına veya başkalarıyla birlikte çeşitli yollarla serbestçe ifade edebilmesi, savunabilmesi ve yayabilmesi olarak kabul edilen, ifade özgürlüğü demokratik toplumun temelini oluşturan ana unsurlardan ve toplumun ilerlemesi ve bireyin gelişmesi için gerekli temel şartlardan birini oluşturmaktadır.

Anayasa'nın 26. maddesinde, "Herkes, düşünce ve kanaatlerini söz, yazı, resim veya başka yollarla tek başına veya toplu olarak açıklama ve yayma hakkına sahiptir.” hükmüne yer verilmiştir. Bunun yanında, bu hak, birçok uluslararası belgeye ve mahkeme kararına da konu olmuştur.

Türkiye'nin de yargılama yetkisini kabul ettiği AİHM, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (Sözleşme) 10. maddesinin 2. paragrafı saklı tutulmak üzere, ifade özgürlüğünün sadece toplum tarafından kabul gören veya zararsız veya ilgisiz kabul edilen "bilgi" ve "fikirler" için değil, incitici, şoke edici ya da endişelendirici bilgi ve düşünceler için de geçerli olduğunu pek çok kararında yinelemiştir. AİHM'e göre ifade özgürlüğü, yokluğu halinde "demokratik bir toplum"dan söz edemeyeceğimiz çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin bir gereğidir.

Bununla birlikte, ifade özgürlüğü de mutlak ve sınırsız değildir. Bu hak kullanılırken bireylerin hak ve özgürlüklerini ihlal edecek tutum ve davranışlardan kaçınılması hem ulusal hem de uluslar arası mevzuatlarda yer almaktadır.

Bununla birlikte, ifade özgürlüğü de mutlak ve sınırsız değildir. Bu hak kullanılırken bireylerin hak ve özgürlüklerini ihlal edecek tutum ve davranışlardan kaçınılması hem ulusal hem de uluslar arası mevzuatlarda yer almaktadır.

Nitekim Anayasa'nın 26. maddesinde koruma altına alınan ifade özgürüğü, aynı maddenin 2. fıkrasında belirtilen sebeplerle sınırlandırılabilir. Dolayısıyla anılan madde ile Anayasanın 13. maddesine göre, ifade özgürlüğüne yönelik sınırlamalar ancak kanunla yapılabilir ve demokratik toplum düzeninin gereklerine ve ölçülülük ilkesine aykırı olamayacağı gibi hak ve özgürlüklerin özlerine de dokunamaz.

Açıklamalar ışığında, somut olayda; sanığın eyleminin, suça konu paylaşımın tüm içeriği gözetildiğinde siyasi ve ağır eleştiri niteliğinde olduğu dolayısıyla Cumhurbaşkanına hakaret suçunun unsurları itibarıyla oluşmadığı düşünülmeden, sanığın beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Eskişehir 8. Asliye Ceza Mahkemesine Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,18.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/29715, Karar No: 2010/5221, Tarih: 23.03.2010

**4. Ceza Dairesi         2009/29715 E.  ,  2010/5221 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ(LAR) : Cezaevine yasak eşya sokmaya kalkışmak

HÜKÜM(LER) : Hükümlülük

TEBLİĞNAMEDEKİ İSTEK: Bozma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-... Yelken'e ilişkin hükme yönelik temyizde;

Hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren ve TCY.nın 7/2 madde ve fıkrası uyarınca sanık yararına olan 5728 ... Yasanın 562.maddesinin 1.fıkrası ile CYY.nın 231/5 madde ve fıkrasında öngörülen, hükmolunan cezanın geri bırakılması sınırının iki yıla çıkarılması ve söz konusu 562.maddesinin 2.fıkrası ile de CYY.nın 231/14 madde ve fıkrasındaki, suçun soruşturulması ve kovuşturulmasının şikayete bağlı olması koşulunun kaldırılması karşısında, mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının tartışılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN başkaca yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA,

2-Sanık ...'e ilişkin hükme yönelik temyize gelince;

Yargılama ve olayın kanıtlanmasına ilişkin gerekçe: Sanığa yükletilen cezaevine yasak eşya sokmaya kalkışmak eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Yasaya uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı; böylece olaylara ilişkin sorunlarda gerekçenin yeterli bulunduğu,

Hukuksal tanı: Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Yasada öngörülen suç tipine uyduğu,

Yaptırım: Cezaların yasal bağlamda uygulandığı,

765 ... TCY.71.maddesi uygulanmaması sonucu eksik ceza öngörülmüş ise de, karşı temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,

Anlaşıldığından sanık ... müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 23.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7446, Karar No: 2016/7364, Tarih: 28.03.2016

**9. Hukuk Dairesi         2016/7446 E.  ,  2016/7364 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, borçlu olmadığının tespiti ile %40 oranında kötüniyet tazminatı karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti

Davacı, dava dışı Öztürk Akaryakıt Şirketinde tanker şoförü olarak çalışmaya başladığını, kendisine işe girerken teminat amacıyla boş senet imzalatıldığını, iş sözleşmesinin işverence haksız feshinden sonra alacak davası açınca Şirketin gizli ortağı olan davalı tarafından senedin kötüniyetli olarak icraya konulduğunu iddia ederek, borçlu olmadığının tespiti ile alacağın % 40'ı oranında kötüniyet tazminatına hükmedilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti

Davalı ... vekili, senedin teminat senedi olmadığını ve Şirkete ortak olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti

Mahkemece, davalı ...'in gerçekte .... Akaryakıt Şirketinin gizli ortağı olup bu şirketle organik bağ içinde olan başka bir şirkette asgari ücretle çalışan işçi gibi gösterildiği ve dava konusu senedin davacıya işe girerken imzalatılan teminat senedi olduğu sonucuna varılarak, takibin iptaline, kötüniyet tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz

Kararı, davacı vekili ve davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanunî gerektirici sebeplere göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.