muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/25172, Karar No: 2012/24736, Tarih: 09.11.2012

Karar davalı tarafça süresi içinde temyiz edilmiştir.

4857 sayılı Kanun'un 18. maddesine göre işçinin iş güvencesi hükümlerinden yararlanabilmesi için işletmenin bütününü sevk ve idare eden işveren vekili ve yardımcıları veya işletmenin bütününü sevk ve idare eden ve işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisi bulunan işveren vekili konumunda bulunmaması gerekir. İşletmenin tümünü sevk ve idare eden genel müdürler ile yardımcıları iş güvencesi hükümlerinden yararlanamazlar. Dosyaya sunulan ve itiraz edilmeyen organizasyon şemasına göre davalı işyerinde genel müdür yardımcıları doğrudan genel müdüre, genel müdür de yönetim kuruluna bağlı olarak çalışmaktadır. Davacı genel müdür yardımcısı olarak çalışmaktadır. Davacıya bağlı olan birkaç birim mevcuttur. Davacı mali ve idari işlerden sorumlu genel müdür yardımcısı olup işletmenin bütününü sevk ve idare anlamında sorumluluğa sahiptir. Davacının 4857 sayılı Kanun'un 18/son maddesi gereğince işveren vekili yardımcısı olduğu ve iş güvencesinden yararlanamayacağı dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Mahkemece bu yönler gözetilmeden davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Belirtilen nedenlerle 4857 sayılı Kanun'un 20/3 maddesi uyarınca yerel mahkeme kararının bozularak ortadan kaldırılması ve dairemizce aşağıda yazılı olduğu gibi hüküm oluşturulması gerekmiştir.

HÜKÜM : Yukarıda belirtilen nedenlerle;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-Davacının yapmış olduğu 240,00 TL yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.200,00 TL ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine 09/11/2012 tarihinde oybirliği ile kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7214, Karar No: 2022/8927, Tarih: 24.11.2022

**3. Hukuk Dairesi         2022/7214 E.  ,  2022/8927 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki manevi tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; karın ağrısı şikayetiyle davalı şirkete ait ... Hastanesine başvurduğunu ve diğer davalı doktor ... tarafından muayene edildiğini, davalı doktorun muayenesi sonucu hastaneye yatışının yapıldığını, ertesi gün safra kesesi ameliyatı olduğunu, ancak ameliyat öncesinden gerekli işlemlerin yapılmadığını, operasyon süreci ve operasyonun riski ve olabilecek diğer tehlikeler hakkında aydınlatma yükümlülüğünün yerine getirilmediğini, ameliyat ile safra kesesinin alınması sonucu ertesi gün fenalaştığını ve ardından ambulans ile üniversite hastanesine sevk edildiğini, üniversite hastanesinde uzun süre tedavi gördüğünü, yapılan ameliyat ile kendisine stent takıldığını ancak iyileşemediğini, davalıların dikkat ve özen yükümlülüğünü gereği gibi yerine getirmediklerini ileri sürerek, 150.000,00 TL manevi tazminatın 16.06.2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar; davalı doktor ...’nin davacının şikayetleri doğrultusunda gereken tüm tedavileri eksiksiz şekilde yerine getirdiğini, davacıya ameliyat sonucu meydana gelebilecek komplikasyonlar hakkında bilgi verildiğini, ameliyat sırasında yapılan kontrolde bir anormallik gözlemlenmediğini, ancak ertesi gün sarılık değerlerinin yüksek çıkması nedeniyle davacının üniversite hastanesine sevk edildiğini, dikkat ve özen yükümlülüğünü eksiksiz şekilde yerine getirdiklerini savunarak, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde, davanın kısmen kabulüne, 50.000 TL manevi tazminatın 16.06.2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, bozmaya uyularak verilen kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Davanın temeli, doktor ve özel hastanenin sorumluluğuna ilişkin olup, bir davada dayanılan olguları hukuksal açıdan nitelendirmek ve uygulanacak yasa hükümlerini arayıp bulmak hâkimin doğrudan görevidir. (1086 sayılı HUMK. 76.md., 6100 sayılı HMK. 33.md.) Dava, davalı özel hastane ve doktorun vekillik sözleşmesinden kaynaklanan özen borcuna aykırılık olgusuna dayanmaktadır. (dava tarihinde yürürlükte bulunan 818 sayılı BK. 386, 390. md.)

2- Davanın temeli, doktor ve özel hastanenin sorumluluğuna ilişkin olup, bir davada dayanılan olguları hukuksal açıdan nitelendirmek ve uygulanacak yasa hükümlerini arayıp bulmak hâkimin doğrudan görevidir. (1086 sayılı HUMK. 76.md., 6100 sayılı HMK. 33.md.) Dava, davalı özel hastane ve doktorun vekillik sözleşmesinden kaynaklanan özen borcuna aykırılık olgusuna dayanmaktadır. (dava tarihinde yürürlükte bulunan 818 sayılı BK. 386, 390. md.)

Mahkemece davanın reddine dair hüküm, Yargıtay 13. Hukuk Dairesinin (kapatılan) 06.11.2018 tarih, 2016/4382 Esas, 2018/10280 Karar sayılı ilamı ile “...Duruşmada tanık olarak dinlenen ve davacının sonradan sevk edildiği Erciyes Eğitim ve Araştırma Hastanesinde başhekim olarak görevli ve davacıya stent takılması ameliyatını gerçekleştiren hekimin, normalde müdahale edilmemesi gereken safra yolunun yukarıdan kesilmesi durumunun olduğunu beyan ettiği görülmektedir. Davacının Adli Tıp Kurumu Genel Kurul raporuna karşı itirazında, ameliyatı yapan davalı doktorun safra kanalı diye tabir edilen bölgede pay bırakmadan en dipten keserek bağlantı yapma imkanını bırakmamış olması nedeniyle daha sonradan stent takılmasına sebebiyet verdiğini belirtmiştir. O halde, Mahkemece; üniversiteden, davacının itirazları karşılayan, konusunda uzman, akademik kariyere sahip 3 kişilik bilirkişi kurulundan, davalıların gerekli özen ve dikkate gösterip göstermediği, yapılan işlemlerin tıp bilimi açısından yeterliliği tıbbın gerek ve kurallarına göre olayda davalıların sorumluluğunu gerektirecek ihmal ve hata bulunup bulunmadığı hususlarını gösteren, nedenlerini açıklayıcı, taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınmak suretiyle hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekmektedir. Mahkemece, değinilen bu yön gözardı edilerek eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir...” gerekçesiyle bozulmuş; davalıların karar düzelme istemi dairemizin 18.01.2021 tarih, 2020/7812 Esas, 2021/9 Karar sayılı ilamı ile reddedilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde, alınan bilirkişi raporlarında davacıda meydana gelen durum komplikasyon olarak nitelendirilerek, davalılara kusur izafe edilmemiş ise de davacının safra kanalının dipten kesildiği ve onarılmaz sağlık sorunlarının meydana geldiği, buna göre safra kanalı dipten değil de olması gereken yerden kesilmesi halinde oluşan durumun komplikasyon olarak nitelendirilmesi gerektiği, safra kanalının dipten kesilmesinin komplikasyon sayılamayacağı, durumun komplikasyon olarak kabul edilmesi halinde dahi TBK’nın 71. maddesi gereği denkleştirme sorumluluğunun söz konusu olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Vekil, iş görürken yöneldiği sonucun elde edilmemesinden değil de bu sonuca ulaşmak için yaptığı uğraşların özenle görülmemesinden sorumludur. Vekilin sorumluluğu, genel olarak işçinin sorumluluğuna ilişkin kurallara bağlıdır. (BK.390/11) Vekil, özenle davranmak zorunda olup, hafif kusurundan bile sorumludur. (BK.321/1) O nedenle doktorun meslek alanı içinde olan bütün kusurları (hafifte olsa) sorumluluğun unsuru olarak kabul edilmelidir. Doktor, hastanın zarar görmemesi için yalnız mesleki değil, genel hayat tecrübelerine göre herkese yüklenebilecek dikkat ve özeni göstermek zorundadır. Doktor tıbbi çalışmalarda bulunurken bazı mesleki şartları yerine getirmek hastanın durumuna değer vermek, tıp biliminin kurallarını gözetip uygulamak tedaviyi her türlü ihtiyat tedbirlerini alarak yapmak zorundadır. Doktor ufak bir tereddüt gösteren durumlarda bu tereddüdü ortadan kaldıracak araştırmalar yapmak ve orada koruyucu tedbirler almakla yükümlüdür. Çeşitli tedavi yöntemleri arasında seçim yaparken hastanın özelliklerini gözönünde tutmalı onu gereksiz risk altına sokmamalı en emin yolu tercih etmelidir. Gerçekte de mesleki bir iş gören; doktor olan vekilden, ona güvenen müvekkil titiz bir ihtimam ve dikkat göstermesini beklemekte haklıdır. Titizlik ve özen göstermeyen bir vekil, BK. 394/1 uyarınca vekâleti gereği gibi ifa etmemiş sayılmalıdır.

Somut olayda, bozma ilamından önce alınan Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Kurulu ile Adli Tıp Genel Kurulu tarafından hazırlanan bilirkişi raporlarında ve bozma sonrasında üniversitede görevli doktorlardan oluşan bilirkişi heyeti tarafından hazırlanan bilirkişi raporunda, davacıya yapılan safra kesesi ameliyatı sırasında safra kanalı hangi seviyeden kesilmiş olursa olsun, bu durumun komplikasyon olduğu, nitekim komplikasyon oluştuğu fark edilir edilmez hastanın zamanında daha deneyimli olan üniversite hastanesine sevk edildiği, davalıların herhangi bir özen ve dikkat eksikliğinin bulunmadığı belirtilmiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ise de; tazminata hükmedilebilmesi için yalnız eylem ile ortaya çıkan sonuç arasında illiyet bağı bulunması yeterli olmayıp, bunun yanında diğer şartların da bulunması gerekmektedir. Buna göre gerek maddi gerekse manevi tazminata hükmedilebilmesi için ortada hukuka aykırı bir eylem, bir zarar, bu zarar ile eylem arasında illiyet bağı ve kusur bulunmalıdır. O halde, yargılama sırasında alınan tüm bilirkişi raporlarında ameliyat sırasında oluşan safra kanalı kesilmesinin herhangi bir dikkat ve özen eksikliğini dayanmayan komplikasyon olduğunun tespit edildiği dikkate alınarak, davalıların eylemi ile meydana gelen zarar arasında davalılara yüklenebilecek bir kusur bulunmaması sebebiyle davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacının tüm temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davalılar yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalıya iadesine, 6100 sayılı HMK'nın geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24/11/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4299, Karar No: 2013/6367, Tarih: 10.06.2013

**20. Hukuk Dairesi         2013/4299 E.  ,  2013/6367 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... vekili ve davalı Hazine vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, dava dilekçesinde sınırlarını bildirdiği ... Mevkiinde bulunan taşınmazın tapuda kayıtlı olmadığını, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının yararına oluştuğunu iddia ederek, Medenî Kanunun 713. maddesi gereğince adına tescili istemiyle sulh hukuk mahkemesinde açılan dava, taşınmazın değeri itibariyle 1086 sayılı H.U.M.K.nun 8. maddesi gereğince asliye 2. hukuk mahkemesine gönderilmiştir.

Yargılama sırasında davalı Hazine, 05.04.2010 tarihli dilekçe ile Medenî Kanunun 713/6 maddesi uyarınca taşınmazın Hazine adına tescilini talep etmiştir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın taşlık ve kayalık olup tescil ve sınırlandırılmaya tâbi bulunmadığından davacının davasının ve davalı Hazinenin karşı tescil talebinin REDDİNE karar verilmiş, hüküm davacı vekili ve davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medenî Kanunun 713. maddesi hükmü uyarınca açılan tapusuz olan taşınmazın tescili istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde genel arazi kadastrosu işlemi 28.09.1976 tarihinde kesinleşmiştir. Kesinleşme tarihi ile davanın açıldığı tarih arasında 20 yıllık süre geçmiştir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde dava tarihinden önce 27.11.1975 tarihinde ilânı yapılarak kesinleşen orman kadastrosu ve 23.05.1987 tarihinde ilân edilerek kesinleşen 2/B uygulaması bulunmaktadır.

1) Davacı Hazinenin temyiz istemi yönünden;

Davacı vekilinin Maliye Bakanlığı Başhukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğü'nün 05.10.2011 gün ve 31502 sayılı yazısı gereğince 19.10.2011 tarihli dilekçe ile temyizden vazgeçtiği anlaşıldığından temyiz dilekçesinin REDDİNE,

2) Davacı gerçek kişi vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve tapu siciline tescili bulunmayan çekişmeli taşınmazın 3402 sayılı Kanunun 17. maddesi uyarınca Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan taşlık ve kayalık olduğu, imar ve ihya şartlarının davacı yararına oluşmadığı belirlendiğine göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 10/06/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8335, Karar No: 2010/12266, Tarih: 13.10.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/8335 E.  ,  2010/12266 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 23.06.2009 gün 8417-10572 sayılı bozma kararında özetle: "... Beldesinde Hazine tarafından aynı mevkide bulunan çekişmeli taşınmazlar hakkında aynı nedenlerle açılan davaların dairece aynı gün yapılan temyiz incelemesinde; hükme esas alınan orman bilirkişi... tarafından hazırlanan raporlardan çekişmeli taşınmazların, üzerinde 20-25 yaşlarında fındık plantasyonları bulunduğu, 1959 baskı tarihli memleket haritasında kısmen veya tamamen yeşil alanda kaldığı,1978 tarihli haritada bu yeşil rengin daha da artmış olduğunun anlaşıldığı,uzman bilirkişi tarafından çekişmeli taşınmazların 1954 tarihli hava fotoğraflarında açık alanda kaldıkları bildirilmek suretiyle orman sayılmayan yerlerden oldukları açıklanmışsa da rapora ekli hava fotoğraflarının incelenmesinde taşınmazların koyu renkli alanda yeraldığı, fındık ağaçlarının yaşları dikkate alındığında hava fotoğrafındaki koyu rengin, hangi tarım ya da orman bitkisini temsil ettiği anlaşılamadığı gibi, çekişmeli taşınmazları geniş çevresi ile gösteren kadastro paftalarının getirtilmediği, dosyaların bütünü göz önüne alınarak yapılan incelemede, birbirlerine yakın komşu durumundaki taşınmazların hava fotoğrafında birbirinden uzak konumda; birbirinden uzakta bulunan yerlerin de aksine, birbirlerine yakın mesafelerde işaretlendiğinin anlaşıldığı, ayrıca çekişmeli taşınmazlardan bir kısmının vergi kaydı bulunduğu halde, kayıtların getirtilerek uygulanmadığı, kapsamlarının belirlenmediği, bu nedenle, 1954 tarihli hava fotoğrafı ve varsa bundan hemen sonraki bir tarihte düzenlenen hava fotoğrafı, memleket haritası ve amenajman planı, taşınmazları geniş çevresiyle gösteren kadastro pafta fotokopi örneği ilgili yerlerden getirtilip, aynı adada bulunan davaya konu parsel dosyalarından biri kılavuz dosya seçilmek suretiyle yeniden inceleme yapılması" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma kararına uyulduktan sonra davanın kısmen kabulüne, çekişmeli 121 ada 7 sayılı parselin (A)=2250 m2 bölümünün orman niteliğiyle Hazine adına, (B)=2161 m2 bölümün tespit gibi tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 03/05/1982 tarihinde ilan edilip kesinleşen orman kadastrosu vardır.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 03/05/1982 tarihinde ilan edilip kesinleşen orman kadastrosu vardır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 13.10.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3514, Karar No: 2008/5513, Tarih: 22.05.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/3514 E.  ,  2008/5513 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Davacı vekili tarafından hasımsız olarak açılan iflasın ertelenmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı iflasın ertelenmesine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde müdahil Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili şirketin iflasın ertelenmesi talebinin kabul edilerek 29.12.2005 tarihinde iflasın 1 yıl süreyle ertelenmesine karar verildiğini, sürenin 29.12.2006 tarihinden itibaren 1 yıl uzatıldığını, uzatma süresinin 29.12.2007 tarihinde dolacağını, davacı şirketin kredi borcu kalmadığını, ... ve vergi borcu hariç takipli, davalının borcu bulunmadığını, ... ile 5458 Sayılı Kanun uyarınca yeniden yapılandırma anlaşması yapıldığını, yapılandırma uyarınca ödemelerin düzenli olarak sürdürüldüğünü, 205.000.-YTL.lik yatırım yapıldığını, uzun süreden sonra şirketin ilk kez kâra geçtiğini, iflasın 1 yıl daha uzatılması halinde vergi ve ... borçlarının tamamen ödeneceğini ileri sürerek 1 yıl süreyle ertelenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece iflasın ertelenmesi koşullarının devam ettiği, borca batıklık durumu tam olarak giderilememişse de gözle görülür biçimde iyileşmenin devam ettiği gerekçesiyle iflasın 1 yıl süreyle 2. kez ertelenmesine karar verilmiş, hüküm SGK vekili tarafından temiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, SGK Başkanlığı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 22.05.2008 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

İflasın erteleme talebinin ilan edilmesi alacaklıların erteleme talebinden haberdar olmasını sağlamak içindir.

İlan konusunda Yüksek Dairemizin 17.03.2005 gün 11750/2789 Sayılı kararında “Sermaye şirketinin borçlarının muvazaalı olarak aktifinden fazla olması sonucunu doğuracak kötüniyetli davranışların önüne geçmek ve şirketin borca batık olup olmadığını, iyileştirme projesinin yeterli bulunup bulunmadığını, alacaklılara kanıtlama olanağı vermek amacıyla iflasın ertelenmesi talebinin İİK.nun 166/2. maddesinde öngörülen usulle ilan edilmeli, ilan üzerine borca batıklık durumu ve iyileştirme projesinin itiraz eden alacaklıların itirazlarının değerlendirilmesi suretiyle sonucuna göre bir karar verilmelidir” şeklinde ittihaz olunmuştur (... İflasın Ertelenmesi Ank.006 sh.107,108,109).

İlanın gerekli olduğu hususunun 3 ana grup değerlendirmenin yapılması bakımından gerekli olduğunu belirttiği, hemen göze çarpan emsal Yüksek Dairemizin kararı ışığındaki temel felsefemizin itirazların karşılanması hususu olduğunu görebiliriz. Bunu kanıtlayan emsal kararımızın Y.19.H.D. 21.04.2005 gün 2778 Esas, 4478 Karar ile ortaya çıkmaktadır.

İlanın gerekli olduğu hususunun 3 ana grup değerlendirmenin yapılması bakımından gerekli olduğunu belirttiği, hemen göze çarpan emsal Yüksek Dairemizin kararı ışığındaki temel felsefemizin itirazların karşılanması hususu olduğunu görebiliriz. Bunu kanıtlayan emsal kararımızın Y.19.H.D. 21.04.2005 gün 2778 Esas, 4478 Karar ile ortaya çıkmaktadır.

İlan üzerine itirazların karşılanması gerekeceğinden ilan olmadan ve ertelemeyi yenilemek yeni bir taleple gelen sermaye şirketinin mevcut durumunu bilmeden bunu bilebilmek imkansız olmasına göre ertelemeyi yenileyenin yeniden ilan hususunu karşılaması gerekir. Zira alacaklıların menfaati de en az iflasın ertelenmesini talep eden borçlu sermaye şirketinin menfaati kadar korunmalıdır.

Bütün bu menfaatler sermaye şirketinin faaliyet göstermesinde ve iflasın ertelenmesinde işin içine girmektedir. Kanuni sistem borçlu ile alacaklının eşit olarak işlem görmesini sağlamaktır. İsviçre’de savunulan görüşe göre Isv İİK.nun m.192 ve Isv.B.K.nun m.725a özel hukuka ait hükümler olup, menfaatler denklemi, şirketin ve müstakbel alacaklılar da dahil alacaklıların menfaatlerine indirgenmelidir. Klasik teoriye göre, iflasın ertelenmesinde hakimin bakacağı ve dikkat edeceği husus, iflas ile iflasın ertelenmesi hallerinden hangisinin alacaklıların menfaatlerini en iyi şekilde gerçekleştirilebilen çözüm olduğudur. Fakat bugün ise hem alacaklıların hem de borçlunun eşit olarak dikkate alınmaları gerektiği savunulmaktadır (...19.20.93.sh.21.22 Prof.Dr.... İflasın Ertelenmesi 006.İst.sh.22.100.).

İflasın ertelenmesi sadece bir erteleme olup, bir cebri icra aracı değildir. Sermaye şirketinin durumu hakimin iflasın ertelenmesi kararıyla dondurulmuştur. İflasın ertelenmesi, belirli şartların yerine gelmesi halinde iflasın açılması kararının kanun tarafından ertelenmesidir. En önemli özelliği de geçici bir koruma tedbiri olup, alacaklıların şirketi iflasa götürmelerine geçici bir süre için engel olunmakta hakimin tayin edeceği süre içinde bu tedbirler yer alacağı belirtilmektedir. Demek ki iflasın ertelenmesi iflasa engeli olan ve ilgili tarafların menfaatlerinin asgari değil, azami ölçüde korumak isteyen adli bir tedbirdir.

İflasın ertelenmesi kararının en önemli etkisi, takiplerin durmasıdır. Nitekim İİK.nun madde 179/b.f.1. göre “erteleme kararı üzerine borçlu aleyhine 6183 Sayılı kanuna göre yapılan takiplerde dahil olmak üzere hiçbir takip yapılamaz ve evvelce başlamış takipler durur”.

Erteleme kararıyla birlikte takiplerin durması ve yeni takip yapılamaması kuralının uygulanması bakımından ortaya çıkan önemli sonuç şu olacaktır. Erteleme kararının bitimi ile

artık bu sonuç ortadan kalkacağından yeni bir erteleme talebinin ilanından alacaklıların müttali olması gerekmekte ve menfaatler dengesi bunun daha adil olduğunu da göstermektedir (... a.g.e.sh.124, 112, 114).

Bu bağlamda;

Erteleme kararıyla birlikte takiplerin durması ve yeni takip yapılamaması kuralının uygulanması bakımından ortaya çıkan önemli sonuç şu olacaktır. Erteleme kararının bitimi ile

artık bu sonuç ortadan kalkacağından yeni bir erteleme talebinin ilanından alacaklıların müttali olması gerekmekte ve menfaatler dengesi bunun daha adil olduğunu da göstermektedir (... a.g.e.sh.124, 112, 114).

Bu bağlamda;

İlanın yeni bir erteleme talebinde yeniden yapılması gizenmeyen bir durumun netleşmesi ve iyiniyet kurallarına uygun davranan sermaye şirketinin objektif davrandığını denetlemek sonucunu doğuracaktır.

Sayın çoğunluğun saygın olan ve yeni bir iflasın ertelenmesi talebinde yeniden İİK.nun 166/2. maddesine göre ilan yapılmayacağına dair görüşüne; ilanın yapılması gerektiğine dair karşı oyumdur.