muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2003/256, Karar No: 2004/15, Tarih: 27.01.2004

. Türk Eczacıları Birliğinin verilerine göre, ağır bir hemofilik hastanın yıllık ilaç gideri 24.000 Amerikan Doları olduğu halde, adıgeçenin altı aylık dönem içinde 31 reçete ile kullandığı ilaç bedelinin bu rakamın 50-60 misline karşılık geldiği anlaşılmaktadır. Bu hususlar birlikte değerlendirildiğinde, M..... O....'un Faktör VIII kullanımını gerektirecek koşulları bilerek doğurduğu anlaşılmaktadır. Öte yandan, M..... O....'un kullandığı Faktör VIII ilaçlarını temin eden eczacı sanık Ergin yönünden mevcut kanıtlar değerlendirildiğinde, bu sanığın M..... O....'un yatarak tedavi gördüğü başka şehirdeki hastanelere Adana'daki eczanesinden Faktör VIII ilaçlarını getirdiği, hastanede sık sık ziyaret ettiği anlaşılmaktadır. Sanık E.... Ö.......savunmasında, ilaçları tam olarak teslim ettiğini belirtmişse de, sanığın hastaneye getirip teslim ettiği ve hemşireler tarafından M..... O....'a uygulanan flakonlar ile sanığın fatura ettiği reçetelerde yazılı flakonların ünite miktarları farklıdır. Eczacı sanık E.... Ö.......ile hemofili hastası hükümlü M..... O.... arasındaki özel ilişki, M..... O....'un arada bir eczacı olmadan bu yolsuzlukları gerçekleştirmesinin söz konusu olamayacağı, keza sanık tara-fından fatura edilen reçetelerde yazılı Faktör VIII ihtiva eden flakonların ünite ve miktarları ile sanığa uygulanan flakonların ünite ve miktarları arasında farklılıklar olması, taburcu günü has-taneye gelerek order'ın sahte olarak yeniden düzenlenmesini sağlaması ve buna uygun olarak reçetede de değişiklik yaptırması nedeniyle sanık E.... Ö......'ın başlangıçtan itibaren M..... O.... ile birlikte kamu kurumu niteliğindeki Emekli Sandığına karşı dolandırıcılık suçunu işleme hususunda fikir ve eylem birliği içinde olduğu anlaşılmaktadır.

Öte yandan, sanık E…

…..'in, hastanın taburcu olduğu sırada hastaneye gelip, uzmanlık eğitimini yapmakta olan ve tez çalışmaları nedeniyle günün önemli bir bölümünde klinik çalışmalarına katılamayan, dolayısıyla ilaçlardaki doz değişikliğinin farkına varamayacak durumda bulunan asistan Dr. S...... Y....'la görüşüp, yattığı gece hastaya Faktör VIII ilacı uygulandığı halde bunun order'da yazılmaması, yine reçete edilen ilaçlar ile order'da yazılan ilaçların dozları arasında farklılıklar bulunması nedeniyle Emekli Sandığı tarafından ödeme yapılmadığını, bu durumdan Dr. S.... S......'nın da haberinin olduğunu söyleyip, Klinik şefi olan sanık S…

…. ile asistanı olan Dr. Sahragül'ün farklı mekanlarda bulunmaları ve irtibatsızlıklarından da yararlanarak, asistan Dr. S...... Y....'a ilaç miktarlarını gerçekte kullanılandan fazla gösterecek biçimde yeni ve sahte bir ordır düzenlettiği, ayrıca bu yeni order'e uygun olarak 12.4.2000 günlü reçetede de gerçeğe aykırı değişiklik yaptırdığı, order'ın başka belgelerin ara-sında Dr. S.... S......'ya imzalatılıp onaylatılmasından sonra bu kez hasta dosyasındaki gerçek order'ı alıp üzerini çizdikten sonra çöpe attığı, yerine sahte order'ı koyduğu, daha sonra da her iki sahte reçetede fazla miktarda yazılmış olan ilaçları hasta M..... O....'a satarak teslim etmiş gibi imzasını alıp, reçetedeki ilaçları fatura ederek, sahte order'ın suretini de ekleyip ilaç bedellerini tahsil etmek üzere Emekli Sandığına ibraz ettiği anlaşılmaktadır.

Bu itibarla, sanık E.... Ö......'ın yukarıda açıklanan eylemleri ile zincirleme biçimde resmi belgede sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarını işlediği kanıtlandığından, sanığın atılı suçlardan beraatine ilişkin Yerel Mahkeme direnme hükmü isabetsiz olup, bozulmasına karar verilmelidir.

Bu sanık yönünden kurulan hükümle ilgili olarak çoğunluk görüşüne katılmayan iki Kurul Üyesi; Özel Daire bozma ilamının haklı nedenlere dayandığını belirterek sanık E.... Ö.......hakkındaki hükmün onanması gerektiği görüşüyle karşı oy kullanmışlardır.

Sanık S.... S......yönünden yapılan incelemede ise;

Bu sanık yönünden kurulan hükümle ilgili olarak çoğunluk görüşüne katılmayan iki Kurul Üyesi; Özel Daire bozma ilamının haklı nedenlere dayandığını belirterek sanık E.... Ö.......hakkındaki hükmün onanması gerektiği görüşüyle karşı oy kullanmışlardır.

Sanık S.... S......yönünden yapılan incelemede ise;

Adana Numune Hastanesi Dahiliye Klinik Şefi olan bu sanığın, başlangıçta muayene ederek akciğer rahatsızlığı nedeniyle servise yatırılmasını ve tedaviye başlanmasını sağladığı, ancak M..... O....'un akciğer hastalığı ile ilgili uygulanması gereken iğneyi sanık Sunay'ın talimatı doğrultusunda damardan yaptırmayı reddedip bilinçli olarak kas içine yaptırması üzerine kalçada oluşan hematomun ve düşme nedeniyle oluştuğu söylenen dizdeki şişliğin aynı zamanda hemofili hastası olan M..... O.... yönünden doğurabileceği komplikasyonları önlemek bakımından gerekli hesaplamayı yaparak başlangıçta önermediği halde, sonradan meydana gelen bu gelişmeler karşısında zorunlu olarak Faktör VIII tedavisine başlanması için serviste görevli asistanlara talimat verip tedaviyi uygun dozda başlattığı, müteakip günler için order'ın sanığın asistanı Dr. S...... Y.... tarafından düzenlendiği, 6 gün süreyle hastanede yatan M..... O....'un ilaçlarının diğer rutin uygulamalarda olduğu üzere yine serviste görevli olan Dr. S...... Y.... tarafından reçete edilerek imzalanıp kaşelenmesinden sonra diğer bir çok belge ile birlikte sanık S.... S......tarafından kaşelenip imzalandığı, taburcu olan hasta M..... O....'un eczacı E.... Ö.......ile birlikte sanığın asistanı Dr. S...... Y....'a yeniden düzenlettikleri order'ın klinik çalışması yaptığı sırada gönderilmesi üzerine sanığın diğer belgelerle birlikte bunu da imzaladığı anlaşılmaktadır. Sanığın hekim olarak kişisel görevlerinin yanı sıra klinik şefi olarak idari görevlerinin de bulunması, esasen serviste 5 uzman hekimle birlikte çalışması gerekirken, uzun süredir tek uzman hekim olarak sadece asistanlarla çalışmak zorunda kalması, hasta sayısının fazlalığı, akademik kariyeri nedeniyle çeşitli kongre ve sempozyumlara katılarak bildiri sunmak ve hastanede uzmanlık eğitimi alan doktorların tez çalışmaları ile eğitimlerine katkıda bulunmak gibi fazla mesai harcanmasını zorunlu kılan görevlerinin de bulunması karşısında, sanığın uzun süredir birlikte çalıştığı asistanına güvenip, içeriğindeki değişiklikleri fark etmeksizin sahte order ile reçeteleri imzalamak şeklindeki eyleminin mevcut iş yoğunluğu nedeniyle karşılaşılması olağan bir beşeri hata olarak kabul edilmesi gerektiği, bu nedenle sanığa yüklenen suçun unsurlarının somut olayda gerçekleşmediği anlaşılmaktadır.

Bu itibarla, sanık S.... S......'nın beraatine ilişkin Yerel Mahkeme direnme hükmünün onanmasına karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan iki Kurul Üyesi; Özel Daire bozma ilamının haklı nedenlere dayandığını belirterek sanık S.... S......hakkındaki hükmün bozulması gerektiği görüşüyle karşı oy kullanmışlardır.

Bu itibarla, sanık S.... S......'nın beraatine ilişkin Yerel Mahkeme direnme hükmünün onanmasına karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan iki Kurul Üyesi; Özel Daire bozma ilamının haklı nedenlere dayandığını belirterek sanık S.... S......hakkındaki hükmün bozulması gerektiği görüşüyle karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ; Açıklanan nedenlerle, Yerel Mahkeme direnme hükmünün;

a) Sanık S.... S......hakkındaki beraat hükmü yönünden ONANMASINA,

b) Eylemleri kamu kurumuna karşı dolandırıcılık ve zincirleme biçimde resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturan Sanık E.... Ö.......hakkında kurulan beraat hükmünün BOZULMASINA, dosyanın yerine gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına tevdiine, 27.01.2004 günü kısmen tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak, her iki sanık yönünden de oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8285, Karar No: 2016/12747, Tarih: 21.09.2016

**2. Ceza Dairesi         2016/8285 E.  ,  2016/12747 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hırsızlık suçundan sanık ...’in 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/2-b maddesi uyarınca 2 kez 3 yıl hapis, sanık ...’in 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/2-b ve 39/1. maddeleri uyarınca 2 kez 1 yıl 6 ay hapis cezaları ile cezalandırılmalarına dair Manyas Asliye Ceza Mahkemesinin 17/04/2012 tarihli ve 2012/22 esas, 2012/45 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 26/04/2016 gün ve 5876-2015 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 18/05/2016 gün ve 2016/191611 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre,

1- Sanıkların eylemleri birlikte işledikleri ancak dosyası ayrılan diğer sanık Destan Atabinen hakkında söz konusu eylem nedeniyle yapılan yargılama sonunda Manyas Asliye Ceza Mahkemesinin 20/03/2012 tarihli ve 2012/21 esas, 2012/30 sayılı kararının temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 10/04/2014 tarihli ve 2013/13444 esas, 2014/13734 sayılı ilamında, “Sanığın evrakı ayrılan Devran ile birlikte A 101 isimli işyerinde satın aldıkları eşyanın bedeli olarak 100 TL verdiği, sonra bozuk para uzatarak 100 TL'yi geri aldığı ve 100 TL'yi bozmasını istediği, katılan ...'yi de lafa tutarak oluşturdukları kafa karışıklığı ile 100 TL para vermeden vermiş gibi yaparak bozukluk olarak verilen 100 TL'yi çaldığı ve aynı yöntemle aynı gün Salı Pazarı isimli işyerinde de para üstü olarak verilen 95 TL'yi çaldığının anlaşılması karşısında; hakkında ayrı ayrı 5237 sayılı Yasanın 142/1-b maddesi yerine aynı yasanın 142/2-b maddesiyle yazılı şekilde hüküm kurulması Bozmayı gerektirmiş” şeklinde belirtildiği üzere sanıkların eylemlerinin 5237 sayılı Kanun’un 142/1-b maddesine göre cezalandırılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde,

2- Sanıkların fikir ve eylem birliği içinde işlemeye karar verdikleri hırsızlık suçundan yaptıkları iş bölümü gereği, diğer sanıklar Destan Atabinen ile Devran Atabinen'in, işyerlerine girerek suça konu paraları almaları, sanık ...'in ise işyerinin önünde araç içinde beklemesi şeklinde gerçekleşen olayda, sanık ... hakkında 5237 sayılı Kanun'un 37/1. maddesi yerine, aynı Kanun'un 39. Maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde, isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

1- 2 no'lu kanun yararına bozma istemi nedeniyle yapılan incelemede;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

1- 2 no'lu kanun yararına bozma istemi nedeniyle yapılan incelemede;

Sanıkların fikir ve eylem birliği içinde işlemeye karar verdikleri hırsızlık suçundan yaptıkları iş bölümü gereği, diğer sanıklar Destan Atabinen ile Devran Atabinen'in, işyerlerine girerek suça konu paraları almaları, sanık ...'in ise işyerinin önünde araç içinde beklemesi şeklinde gerçekleşen olayda, sanık ... hakkında 5237 sayılı Kanun'un 37/1. maddesi yerine, aynı Kanun'un 39. maddesi ile uygulama yapılması nedeniyle 2 no'lu kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, hükmün belirtilen nedenle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesinin 4. fıkrasının (c) bendi uyarınca aleyhe sonuç doğurmamak ve yeniden yargılama yapılmamak üzere BOZULMASINA,

2- 1 no'lu kanun yararına bozma istemine gelince;

Suça konu eylemleri birlikte işleyen sanıklardan ..., işyerinin önünde araç içinde beklediği sırada, dosyası yaş küçüklüğü nedeniyle ayrılan diğer sanık Destan Atabinen’in sanık ... ile birlikte A 101 isimli işyerinde satın aldıkları eşyanın bedeli olarak kasiyere 100 TL verdiği, sonra bozuk para uzatarak 100 TL'yi geri aldığı ve 100 TL'yi bozmasını istediği, katılan ...'yi de lafa tutarak oluşturdukları kafa karışıklığı ile 100 TL para vermeden vermiş gibi yaparak bozukluk olarak verilen 100 TL'yi çaldığı ve aynı yöntemle aynı gün Salı Pazarı isimli işyerinde de para üstü olarak verilen 95 TL'yi çaldıklarının anlaşılması karşısında; eylemlerinin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerekirken, aynı Kanun’un 142/2-b. maddesi ile uygulama yapılması nedeniyle 1 no’lu kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden Manyas Asliye Ceza Mahkemesinden verilip kesinleşen 17.04.2012 gün ve 2012/22, 2012/45 sayılı kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesinin 4. fıkrasının (d) bendi uyarınca BOZULMASINA, sanıkların eylemlerine uyan 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b. maddesi uyarınca ve mahkemenin takdiri gözetilerek hapis cezalarının 2 yıl olarak belirlenmek suretiyle cezalandırılmalarına, sanık ... yönünden aleyhe sonuç doğurmamak üzere bozma nedeni yapılan TCK’nın 39.maddesi uyarınca yarı oranında indirim ile sanığın 1’er yıl 6’şar ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, infazın bu miktarlar üzerinden yapılmasına, hükmün diğer bölümlerinin aynen korunmasına, 21.09.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2016/14250, Karar No: 2017/441, Tarih: 19.01.2017

**8. Hukuk Dairesi         2016/14250 E.  ,  2017/441 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Alacaklı tarafından borçlu aleyhine ... İcra Müdürlüğü'nün 2010/5328 E.sayılı dosyasında başlatılan ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla ilamlı takipte alınan rehin açığı belgesine dayanılarak, rehin açığı belgesinde adı geçenlere karşı Örnek 4-5 icra emri düzenlenmek suretiyle ilamlı takip başlatıldığı, borçlularca Asliye Hukuk Mahkemesi'ne açılan davada, 2010/5328 E-5329 E. sayılı icra takip dosyalarında aynı borç için 2 farklı takip yapıldığı, borcun toplamda 535.257,00 TL bulunarak bu miktar üzerinden işlemlere devam edildiği, 2010/5328 E. sayılı takip dosyasında rehinli gayrimenkulün 130.100,00 TL'ye satıldığı, alacaklının yanlış hesaplama ile rehin açığı belgesi aldığı ve belirlenen bu yanlış rakamla davaya konu ilamlı takibin başlatıldığı, oysa borcun bu miktar olmayıp, bilirkişi marifeti ile hesaplanıp bulunacak miktarın borç olarak kabulü ile rehin açığı belgesine dayanılarak başlatılan 2014/3199 E. sayılı ilamlı icra takip dosyasındaki borcun tespitine icra takibinin bu rakam üzerinden devamına karar verilmesinin talep edildiği, Mahkemece davacının iddiasının rehin açığı belgesindeki hesabın yanlış olduğuna ilişkin olması nedeniyle icra memur muamelesini şikayet niteliğinde olduğundan davaya bakma yetki ve görevinin icra mahkemesine ait olduğu gerekçesiyle davanın usulden reddine karar verildiği, anılan bu kararın taraflarca temyiz edilmeyerek 22.01.2015 tarihinde kesinleştiği, süresinde icra mahkemesine gönderilmesinin talep edilmesi üzerine İcra Mahkemesi'nce aldırılan bilirkişi raporu kapsamında, borcun 405.157,00 TL olduğunun tespitine karar verildiği, kararın taraf vekillerince temyiz edildiği anlaşılmaktadır.

İpoteğin paraya çevrilmesi yoluyla başlatılan ilamlı takip sonucunda alınan rehin açığı belgesiyle ilamlı takip yapılabilir. Bu nitelikteki takip nedeniyle verilen rehin açığı belgesi takip hukuku açısından ilam niteliğinde olup içerisinde yazılı alacağın varlığı ve miktarı icra mahkemesince tartışılamaz ise de; borçlu dayanak belgedeki alacağın miktarını asliye hukuk mahkemesinde dava konusu yapmıştır. Bu durumda rehin açığı belgesinde yazılı olduğu kadar borcun bulunmadığı yönündeki bu dava, Asliye Hukuk Mahkemesi'ne açılan menfi tespit davası olup mahkemece incelenip karara bağlanması gerekir. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce görevsizlik nedeniyle davanın usulden reddine karar verilmiş ise de; anılan bu karar temyiz edilmeksizin kesinleştiği için bağlayıcı değildir.

İcra Mahkemesi'nce görevsizlik kararı verilmesi gerekirken işin esası incelenerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

İcra Mahkemesi'nce görevsizlik kararı verilmesi gerekirken işin esası incelenerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre borçlu vekilinin sair temyiz itirazları ile alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına taraflarca İİK'nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve peşin harcın temyiz edene iadesine, 19.01.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/9914, Karar No: 2008/7837, Tarih: 05.12.2008

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2008/9914 E.  ,  2008/7837 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 145 ada 1 parsel sayılı 6.338,71 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine, yasal süresi içinde taşınmazın imar ve ihya edilmediği, taşlık, kayalık, çalılık yerlerden olduğu ve zilyetlikle mülk edinme koşullarının gerçekleşmediği iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine ve çekişmeli taşınmazın tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 5.12.2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2052, Karar No: 2013/2480, Tarih: 01.04.2013

**5. Ceza Dairesi         2013/2052 E.  ,  2013/2480 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dolandırıcılık suçundan sanıklar ... ve ...'ın yapılan yargılanmaları sırasında; Kartal 2. (İstanbul Anadolu 2.) Ağır Ceza Mahkemesiyle Pendik 4. (İstanbul Anadolu 18.) Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanıkların üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Kartal 2. (İstanbul Anadolu 2.) Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Pendik 4. (İstanbul Anadolu 18.) Asliye Ceza Mahkemesinin 18/07/2012 gün ve 2012/760 E. 2012/1205 K. sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 01/04/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/7692, Karar No: 2006/19680, Tarih: 06.12.2006

6. Ceza Dairesi 2006/7692 E., 2006/19680 K.

**6. Ceza Dairesi 2006/7692 E., 2006/19680 K.**

**- KONUT DOKUNULMAZLIĞINI BOZMAK**- 5395 S. ÇOCUK KORUMA KANUNU [ Madde 23 ]

**"İçtihat Metni"**

Konut dokunulmazlığını bozmak suçundan sanık …

…hakkında yapılan yargılama sonucunda,5395 sayılı kanunun 23.maddesi göre hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Kepsut Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 06/04/2006 tarihli hükmün yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenmekle ve dosya c.başsavcılığının 05/08/2006 tarihli tebliğnamesi ile dairemize gelmekle yapılan incelme sonunda gereği düşünüldü:

5395 Sayılı Çocuk Koruma Kanununun 23/1. maddesine göre verilen ve davayı sonuçlandırıcı nitelikte olmayan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karara karşı aynı kanunun 23/7. maddesine göre itiraz yolu açık olup, temyiz olanağı bulunmadığından dosyanın incelenmeksizin mahalline iadesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet başsavcılığına TEVDİİNE, 06/12/2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/22839, Karar No: 2012/32203, Tarih: 01.10.2012

**9. Hukuk Dairesi         2010/22839 E.  ,  2012/32203 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem ve ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti ile yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin işveren tarafından haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma,genel tatil ve yıllık izin alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacı ile arasında iş akdinin mevcut olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının yerinde olmaması nedeni ile reddine,

2- Fazla çalışma ücretlerinin hesabı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununun 41 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, fazla çalışma saat ücreti, normal çalışma saat ücretinin yüzde elli fazlasıdır. İşçiye fazla çalışma yaptığı saatler için normal çalışma ücreti ödenmişse, sadece kalan yüzde elli kısmı ödenir.

Kanunda öngörülen yüzde elli fazlasıyla ödeme kuralı nispi emredici niteliktedir. Tarafların sözleşmeyle bunun altında bir oran belirlemeleri mümkün değilse de, daha yüksek bir oran tespiti olanaklıdır.

Fazla çalışma ücretinin son ücrete göre hesaplanması doğru olmayıp, ait olduğu dönem ücretiyle hesaplanması gerekir. Yargıtay kararları da bu yöndedir (Yargıtay 9.HD. 16.2.2006 gün 2006/20318 E, 2006/3820 K.). Bu durumda fazla çalışma ücretlerinin hesabı için işçinin son ücretinin bilinmesi yeterli olmaz. İstek konusu dönemler açısından da ücret miktarlarının tespit edilmesi gerekir. İşçinin geçmiş dönemlere ait ücretinin belirlenememesi halinde, bilinen ücretin asgari ücrete oranı yapılarak buna göre tespiti gerekir. Ancak işçinin işyerinde

çalıştığı süre içinde terfi ederek çeşitli unvanlar alması veya son dönemlerde toplu iş sözleşmesinden yararlanılması gibi durumlarda, meslek kuruluşundan bilinmeyen dönemler için ücret araştırması yapılmalı ve dosyadaki diğer delillerle birlikte değerlendirmeye tabi tutularak bir karar verilmelidir.