muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/13243, Karar No: 2013/20511, Tarih: 28.11.2013

İşçinin normal çalışma ücretinin sözleşmelerle haftalık kırbeş saatin altında belirlenmesi halinde, işçinin bu süreden fazla, ancak kırkbeş saate kadar olan çalışmaları “fazla sürelerle çalışma” olarak adlandırılır (İş Kanunu, Md. 41/3). Bu şekilde fazla saatlerde çalışma halinde ücret, normal çalışma saat ücretinin yüzde yirmibeş fazlasıdır.

4857 sayılı Yasanın 41 inci maddesinin dördüncü fıkrası, işçiye isterse ücreti yerine serbest zaman kullanma hakkı tanımıştır. Bu süre, fazla çalışma için her saat karşılığı bir saat otuz dakika, fazla süreli çalışmada ise bir saat onbeş dakika olarak belirlenmiştir. Bu sürelerin de sözleşmelerle attırılması mümkündür.

Parça başına veya yapılan iş tutarına göre ücret ödenen işlerde, fazla çalışma süresince işçinin ürettiği parça veya iş tutarının hesaplanmasında zorluk çekilmeyen hallerde, her bir fazla saat içinde yapılan parçayı veya iş tutarını karşılayan ücret esas alınarak fazla çalışma veya fazla sürelerle çalışma ücreti hesaplanır. Bu usulün uygulanmasında zorluk çekilen durumlarda, parça başına veya yapılan iş tutarına ait ödeme döneminde meydana getirilen parça veya iş tutarları, o dönem içinde çalışılmış olan normal ve fazla çalışma saatleri sayısına bölünerek bir saate düşen parça veya iş tutarı bulunur. Bu şekilde bulunan bir saatlik parça veya iş tutarına düşecek bir saatlik normal ücretin yüzde elli fazlası fazla çalışma ücreti, yüzde yirmibeş fazlası ise fazla sürelerle çalışma ücretidir. İşçinin parça başı ücreti içinde zamsız kısmı ödenmiş olmakla, fazla çalışma ücreti sadece yüzde elli zam miktarına göre belirlenmelidir.

Otel, lokanta, eğlence yerleri gibi işyerlerinde müşterilerin hesap pusulalarına belirli bir yüzde olarak eklenen paraların, işverence toplanarak işçilerin katkılarına göre belli bir oranda dağıtımı şeklinde uygulanan ücret sistemine “yüzde

usulü ücret” denilmektedir. Yüzde usulünün uygulandığı işyerlerinde fazla çalışma ücreti, 4857 sayılı Kanunun 51 inci maddesinde öngörülen yönetmelik hükümlerine göre ödenir. İşveren, yüzde usulü toplanan paraları işyerinde çalışan işçiler arasında, Yüzdelerden Toplanan Paraların İşçilere Dağıtılması Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre eksiksiz olarak dağıtmak zorundadır. Fazla çalışma yapan işçilerin fazla çalışma saatlerine ait puanları normal çalışma puanlarına eklenir (Yönetmelik Md. 4/1.). Yüzdelerden ödenen fazla saatlerde, çalışmanın zamsız karşılığı ile zamlı olarak ödenmesi gereken ücret arasındaki fark ödenir. Zira yüzde usulü ödenen ücret içinde fazla çalışmaların zamsız tutarı ödenmiş olmaktadır. Yapılan bu açıklamalara göre; yüzde usulü ya da parça başı ücret ödemesinin öngörüldüğü çalışma biçiminde fazla çalışmalar, saat ücretinin %150 zamlı miktarına göre değil, sadece %50 zam nispetine göre hesaplanmalıdır.

Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtay’ca son yıllarda hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır. Ancak fazla çalışmanın tanık anlatımları yerine yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir. Yapılacak indirim, işçinin çalışma şekline ve işin düzenlenmesine ve hesaplanan fazla çalışma miktarına göre taktir edilmelidir. Hakkın özünü ortadan kaldıracak oranda bir indirime gidilmemelidir. Fazla çalışma alacağından yapılan indirim nedeniyle reddine karar verilen miktar bakımından, kendisini vekille temsil ettiren davalı yararına avukatlık ücretine hükmedilemeyeceği kabul edilmiştir.

Somut olayda davacının yaptığı işin niteliğine göre ücretinin parça başına yaptığı işe göre belirlendiği anlaşılmakla yaptığı fazla çalışma ücretinin %50 yerine %150 oranında artırılarak hesaplanması hatalı olmuştur.

Kabule göre de, fazla çalışma ücreti hükme esas alınan bilirkişi raporunda 6.580,21 TL olarak belirlenmesine rağmen 4.386,66 TL hüküm altına alınmakla bir indirim yapıldığı anlaşılmakta ise de indirim oranının karar yerinde belirtilmemesi de doğru değildir.

O halde davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine 28.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2802, Karar No: 2019/14, Tarih: 07.01.2019

**11. Hukuk Dairesi         2017/2802 E.  ,  2019/14 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada ... .... Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesince verilen .../11/2016 tarih ve 2016/... E. - 2016/328 K. sayılı kararın davalı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair ... Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi’nce verilen .../04/2017 tarih ve 2017/350-2017/375 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin, "KENT", "KENTON" ve "ALTIN" esas unsurlu markaların sahibi olduğunu, davalı şirketçe yapılan, 2014/42834 sayılı,"ALTINKENT" ibareli marka tescil başvurusuna, tanınmışlık ile iltibas vakıalarına dayalı olarak yaptıkları itirazın nihai olarak ... ... tarafından reddedildiğini, kararın haksız ve hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek, ... ...’nın 2015-M-10983 sayılı kararının 29. sınıftaki “kuru bakliyat, hazır çorbalar, bulyonlar, zeytin, zeytin ezmeleri, süt ve süt ürünleri (tereyağ dahil) yenilebilir bitkisel yağlar, kurutulmuş, konservelenmiş, dondurulmuş pişirilmiş, tütsülenmiş, salamura edilmiş her türlü meyve ve sebzeler, salçalar, kuruyemişler, fındık ve fıstık ezmeleri, tahin, yumurta, yumurta tozları, patates cipsleri” ile 30. sınıfta yer alan “kahve, kakao, kahve veya kakao esaslı içecekler, çikolata esaslı içecekler, makarnalar, mantılar, erişteler, pastacılık fırıncılık mamulleri, tatlılar, bal arı sütü, propolis, yiyecek için çeşni/lezzet vericiler, vanilya, baharatlar, domates sosları dahil olmak üzere soslar, mayalar, kabartma tozları, her türlü un, irmik, nişasta, toz şeker, kesme şeker, pudra şekeri, şekerlemeler, çikolatalar, bisküviler, krakerler, gofretler, sakızlar, tuz, hububat (tahıl) ve mamulleri, pekmez” ürünleri yönünden kısmen iptalini ve davalı şirkete ait başvuru konusu markanın tescil edilmiş olması halinde anılan emtialar bakımından kısmen hükümsüz kılınarak sicilden terkinini istemiştir.

Davalı ... vekili, ... kararının usul ve yasaya uygun olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı şirket vekili, taraf markaları arasında benzerlik ve iltibasın bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, ... kararının usul ve yasaya uygun olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı şirket vekili, taraf markaları arasında benzerlik ve iltibasın bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda, taraf markalarında yer alan emtialarının örtüştüğü, markaların görsel olarak birbirine benzediği, bu nedenle karşılaştırma konusu markalar arasında 556 sayılı KHK’nın 8/1/b maddesi anlamında iltibas tehlikesi bulunduğu, ortalama tüketicilerin en azından taraflara ait çekişmeli marka ve işaretleri taşıyan mal ve hizmetlerin, aynı işletmeden veya ekonomik, ticari ya da idari olarak bağlantılı işletmelerden geldiği zannına kapılması, biri yerine diğerini alması riskinin yüksek olduğu, 556 sayılı KHK'nın 8/4 hükmü anlamında tanınmışlık ve tescil engelinin bulunup bulunmadığının tartışılmasının bu nedenle sonuca etkili olmadığı gerekçesiyle, davanın kabulü ile, ... ...’nın 2015-M-10983 sayılı kararının iptaline, 2014/42834 sayılı markanın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine, karar verilmiştir.

Karara karşı davalı ... vekilince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

İstinaf Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda,mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, marka ve işaretler arasında benzerlik, başvuru kapsamından çıkarılması talep edilen ürünler yönünden de marka kapsamları arasında ayniyet/benzerlik bulunduğu, benzer markaların, aynı/benzer ürünler üzerinde ticarete konu edilmesi halinde orta düzeyli tüketicisi nezdinde iltibas tehlikesini de beraberinde getireceği, davalı başvurusunun, kısmen iptali istenilen tüm ürünler yönünden tescilinde 556 sayılı KHK'nın 8/1/b maddesi anlamında tescil engelinin bulunduğu, davacının talebi ile sınırlı olarak ... ... kararının iptali ile dava ve başvuru konusu markanın hükümsüzlüğü koşullarının oluştuğu gerekçesiyle başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı ... vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye ...,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ...'den alınmasına, 07/01/2019 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9037, Karar No: 2016/3012, Tarih: 17.03.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/9037 E.  ,  2016/3012 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada... Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 21/05/2014 gün ve 2013/238 - 2014/147 sayılı kararı onayan Daire'nin 12/03/2015 gün ve 2014/18263 - 2015/3408 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin "..." ibareli 18, 29 ve 31.sınıftaki Salam, sosis, sucuk, füme et, kavurma, pastırma, taze et, sakatat, dondurulmuş et ve et ürünleri, köfte, ham deri, kılıflık barsak, yem katkı maddelerinden (et unu, et-kemik unu ve rendering yağı) ürünlerini içeren 16.05.1995/159989 (4565) sayılı tanınmış markanın sahibi olduğunu, davalının 19.03.2011 tarihinde kötüniyetli biçimde görsel, fonetik, işitsel ve umumî intiba olarak müvekkilinin "...." ibareli markasına iltibas ve tecavüz oluşturacak, ayrıca haksız rekabet yaratacak ve tanınmışlığından istifade edecet nitelikte 29, 35 ve 43.sınıf ürün ve hizmetleri içeren içeren ..." ibareli marka tescil başvurusunda bulunduğunu, 2011/22411 kod numarası verilen başvurunun Resmî Marka Bülteni'nde ilânı üzerine tanınmışlık, kötüniyet, iltibas ve haksız rekabet vakıalarına dayalı olarak başvurunun reddi arzusunu içeren itirazlarının önce Markalar Dairesi ve nihaî olarak da... tarafından 2013/M-4567 sayılı kararla reddedildiğini ileri sürerek, hukuka aykırı kurum kararının iptaline ve davalı adına tescilli markanın hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı... vekili, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ..., başvurunun ücretinin ödenmemesi sebebiyle hükmünü yitirdiğini, bu sebeple davanın düşünülmesini, ayrıca ... kararı doğrultusunda davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporu kapsamına göre davanın kısmen kabulüne,...'nın 2013/M-4567 sayılı kararının, 2011/22411 sayılı başvuru kapsamında yer alan 29/1.sınıftaki et, balık, kümes ve av hayvanlarının etleri ile her nevi işlenmiş et ürünleri ile 43/1.sınıftaki yiyecek ve içecek sağlanması hizmetleri bakımından iptaline, sair yönlerden iptal isteminin reddine, davalı başvurusu hükmünü yitirip marka olarak tescil edilmediğinden hükümsüzlük istemi hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair kararın davacı vekili ve davalı... vekilince temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Davacı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

1- Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve HUMK.nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiç birisini ihtiva etmeyen diğer karar düzeltme istemlerinin reddi gerekmiştir.

2- Dava, marka tescil başvurusuna yapılan itirazın reddine dair.... kararının iptaline, markanın tescili halinde hükümsüzlüğüne karar verilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece işaretlerin benzerliğine karşın dava konusu başvuruda yer alan 35. sınıftaki “müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için çeşitli malların bir araya getirilmesi hizmetleri” bakımından davacının itiraza mesnet markalarının bu sınıf yönünden tescili olmadıkları gerekçesiyle dava reddedilmiştir. Oysa, Dairemizin 19.04.2010 tarih, 2010/2036 Esas, 2010/4235 Karar sayılı ilamında kabul edildiği üzere 556 sayılı KHK'nın 8/1-b bendi uyarınca işaretler arasındaki iltibas tehlikesi değerlendirmesinde, marka tescilin aynı alt grup veya sınıflarda tescilli olup olmadıklarına bakılmaksızın, ortalama hedef tüketici kitlesinin söz konusu mal veya hizmetler yönünden markalar arasında idari, işletmesel veya ekonomik bağlantı kurarak markaları karıştırma ihtimalinin bulunup bulunmadığına bakılmalıdır. Davalı başvurusunda yer alan 35. sınıftaki söz konusu hizmetler bakımından spesifik olarak bu markanın hangi tür emtia ticareti üzerinde kullanılacağı belirtilmediğine göre, davacı adına tescilli 18, 29, 31. sınıf "..." markalı malların başvuruda yer alan 35. sınıftaki “müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için çeşitli malların bir araya getirilmesi hizmetleri” kapsamında davalı tarafından "y..." markasını taşıyan işyerinde satışa arzedilebilecek olması karşısında markalar arasında 556 sayılı KHK'nın 8/1-b uyarınca karıştırma tehlikesinin bulunduğunun kabul edilmesi gerekir. O halde, mahkemece davanın bu hizmetler bakımından da kabulü gerekirken reddedilmesi doğru görülmediğinden Dairemizin onama ilamının kaldırılarak, mahkemece verilen kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin yerinde görülmeyen diğer karar düzeltme istemlerinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin karar düzeltme itirazının kabulü ile Dairemizin 12.03.2015 tarih, 2014/18263 Esas-2015/3408 Karar sayılı onama ilamının kaldırılarak, mahkemece verilen kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödedikleri temyiz peşin temyiz ilam ve karar düzeltme harçlarının isteği halinde karar düzeltme isteyene iadesine, 17/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2317, Karar No: 2014/10590, Tarih: 07.04.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/2317 E.  ,  2014/10590 K.**

**"İçtihat Metni"**

...Tedavi...Ltd. Şti. vekili avukat ... ile...vekili avukat ...aralarındaki dava hakkında...16.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 11/10/2012 tarih ve 2010/146-2012/415 sayılı hükmün Dairenin 4.12.2013 tarih ve 2013/14021-30226 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde taraflar avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Davacı, davalı kurum mensubu olan hastalara sunulan tedavi hizmeti bedellerinin faturaya bağlanarak ödenmesi için davalı kuruma başvuruda bulunduğunu, tedavi gören hastalardan bir kısmının 2010 dönemine ait fatura bedellerinin ödenmeyeceğinin bildirildiğini, davalı kuruma yapılan itirazın da sonuçsuz kaldığını, yapılan tedavinin tıbbi açıdan gerekli olduğunu, mevzuata aykırı bir husus bulunmadığını, ödenmeyen 78.772.51 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacının tüzel kişiliği bulunmadığını, sözü edilen hastalara ilişkin muaye, bilgi ve belgelerinin kurum hekimleri tarafından incelendiğinde, rehabilitasyon endikasyonu için yeterli bilgi içermemesi nedeniyle bu hastalara ait fatura bedellerinin ödenmemesi yönünde karar alındığını, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece yapılan bilirkişi incelemesi neticesi, 6.650.000 TL'nin davalıdan tahsili ile fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş, karar tarafların temyizi üzerine dairemizce onanmış, taraflar bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuşlardır.

1- Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davalı tarafından yapılan kesintinin taraflar arasında imzalanan sözleşmeye ve düzenlemelere aykırı olup, olmadığı konusunda toplanmaktadır. Davacı yan dava dışı hastalara uygulanan tedaviye ilişkin belge ve bilgilerin doğru olduğunu, hastalara uygulanan tedavinin ortopedik rehabilitasyon kapsamında değerlendirilmesi gerektiğini ileri sürmüş, yapılan kesintinin bu nedenle haksız olduğunu bildirmiştir. Davalı ise, sözüedilen hastalara ilişkin bilgi ve belgelere göre, yeterli bilgi içermemesi nedeniyle bu hastalara ilişkin fatura bedellerinin ödenmemesi yönünde karar alındığını savunmuştur. Mahkemece, alınan 14.2.2011 tarihli kök raporda, Davacıya ait kurumda belgelerde bulunan muayene bulgularına göre, hastalara uygulanan tedavinin orotopedik rehabilitasyon kapsamına dahil edilemeyeceğini, ancak, fizik Tedavi ve Rehabilitasyon uygulaması olarak...tarafından ödenmesi gerektiğini yapılan kurum işleminin tıbbi ve hukuki dayanaktan yoksun olduğunu ve taraflar ararsındaki sözleşmeye aykırı bulunduğunu bildirmişlerdir. İtiraz üzerine alınan 2. ek raporda ise bu kez bilirkişi kurulu Dava dışı hastalara uygulanan 2014/2317-10590

tedavi için toplam 6.650, 00 Tlhizmet bedeli olduğunu, bakiye tutarı niçin ödenmediği hususunda bir açıklama ve delil sunulamadığını, bildirmişlerdir. Mahkemece bu rapor esas alınarak hüküm kurulmuş ise de; taraflar rapora itiraz etmiş olmalarına karşın mahkemece bu itiraz dikkate alınmadan karar verilmiştir. Bu nedenlerle, öncelikle, tüm belge ve bilgilerin dosyaya celbi sağlanmalı, özellikle dava dışı hastalara uygulanan tedaviye ilişkin faturalar getirtilmeli, aralarında Üniversitelerin ortopedi ve travmotoloji bölümünden uzmanının ve hesap uzmanının da bulunduğu 3 kişilik bilirkişi kurulundan rapor alınmalı, davacının iddiaları üzerinde durulmalı ve özellikle, davacı tarafından yapılan tedavinin sözleşmeye ve düzenlemelere uygun olup olmadığı araştırılmalı, yapılan kesintinin haklı olup olmadığı değerlendirilmeli, davacı taraf örnekleme yöntemiyle kesinti yapıldığını ileri sürdüğüne göre, bu iddiası üzerinde de durulmalı, davacı'nın sözleşmeye uygun davranıp davranmadığı değerlendirilerek kesintinin haklı olduğu anlaşıldığı taktirde davanın reddedilmesi gerektiği düşünmeli, kesintinin haksız olduğu kanısına varıldığı taktirde ise, kesinti miktarının ne olduğu ve örnekleme yöntemiyle kesinti yapıldığına göre dosyada mevcut bulunan 9.2.2010 tarih ve 2010-2061284 evrak nolu medula sisteminden alınan kesintiye ilişkin belge üzerinde durulmalı, gerekirse bu belgeye ilişkin dayanak belgeleri getirtilmeli, davacının alacak miktarı hesaplanmalı ve hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmelidir. Eksik incelemeyle ve yetersiz bilirkişi raporuyla karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, kararın bu nedenle bozulması gerekirken, zuhulen onandığı bu kez yapılan inceleme ile anlaşıldığından Dairemizin onama ilamı kaldırılarak, kararın taraflar yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

2- Bozma sebebine göre, tarafların diğer karar düzeltme istemleri incelenmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, Dairemizin 4.12.2013 gün ve 2013/14021 esas ve 2013/30226 karar sayılı onama ilamının kaldırılarak kararın taraflar yararına BOZULMASINA, (2) nolu bent uyarınca, tarafların diğer itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 07.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/18153, Karar No: 2018/12805, Tarih: 13.09.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/18153 E.  ,  2018/12805 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

KATILANLAR : ..., ...

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın soruşturma aşamasında il eğitim denetmenine verdiği beyan ile kolluğa vermiş olduğu ifadesinde, elinin istem dışı katılanın suratına çarptığını belirterek suçunu ikrar ettiği, yine soruşturma aşamasında tanık olarak beyanları alınan Yeliz ve Rümeysa'nın da sanığın katılana vurduğunu doğruladıkları, katılanın aşamalardaki sanığın kendisini yaraladığına yönelik beyanları da birlikte değerlendirildiğinde, sanığın katılanı basit tıbbi müdahale ile giderilir şekilde yaraladığı sabit olduğu halde, mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 13.09.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.