muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/10586, Karar No: 2012/23388, Tarih: 04.07.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/10586 E.  ,  2012/23388 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suçu ve suçluyu övme

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

“İşlenmiş bir suçun” veya “işlemiş olduğu bir suçtan dolayı bir kişinin” alenen övülmesi TCK.nun 215. maddesinde suç olarak düzenlenmiştir. Kişinin, işlediği suç nedeniyle övülmesi, bu kişinin işlediği suçun da övüldüğünü göstermektedir.

Türkiye Cumhuriyet Anayasa'sının 90/5. maddesinde yeralan “Usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasa'ya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. Usulüne göre yürürlüğe konulmuş ... hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarda kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.” hükmü uyarınca 19.03.1954 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 10.03.1954 tarih ve 6366 sayılı Yasa ile onaylanmış bulunan “İnsan Haklarını ve Ana Hürriyetlerini Koruma Sözleşmesi” (AİHS), iç hukukumuzun uyulması zorunlu bir parçası haline gelmiştir.

Sözleşmenin 9. maddesinde din ve inanç hürriyeti, 10. maddesinde ifade hürriyeti, 11. maddesinde örgütlenme hürriyeti düzenlenmiştir. Bu üç madde; sözleşmenin genel amacı olan çoğulcu demokratik rejim için toplumda hoşgörünün sağlanarak çoğulcu demokrasinin yerleştirilmesi ve geliştirilmesine yönelik hükümlerdir.

İfade hürriyeti, bilgi verme ve bilgi edinme hürriyeti sözleşmenin 10. maddesinde düzenlenmiştir. Maddenin birinci fıkrasında, “Herkes ifade özgürlüğü hakkına sahiptir. Bu hak kamu makamlarının müdahaleleri olmaksızın ve ülke sınırları gözetilmeksizin, kanaat özgürlüğünü, haber ve görüş alma ve de verme özgürlüğünü de kapsar”, ikinci fıkrasında ise, “Görev ve sorumluluklar da yükleyen bu özgürlüklerin kullanılması, yasayla öngörülen ve demokratik bir toplumda ulusal güvenliğin, toprak bütünlüğünün veya kamu güvenliğinin korunması, kamu düzeninin sağlanması ve suç işlenmesinin önlenmesi, sağlığın ve ahlakın, başkalarının şöhret ve haklarının korunması, gizli bilgilerin yayılmasının önlenmesi veya yargı erkinin yetki ve tarafsızlığının güvence altına alınması için gerekli olan bazı formaliteler, koşullar, sınırlamalar veya yaptırımlara tabi tutulabilir.” denilmektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin, ifade özgürlüğüne ilişkin kararlarında, kamuyu ilgilendiren sorunların kamuya açık olarak tam bir serbestlik içerisinde tartışılabilmesi, şiddeti teşvik eden eylemler hariç bu tartışmanın boyutlarının Devlet organları tarafından maksimuma çıkarılması gerektiği vurgulanmaktadır. Süreklilik gösteren bu kararlarda, kamuoyunun bir bölümünün ve hatta çoğunluğun hoşuna gitmeyen, ürkütücü, şok edici, hoşa gitmeyen fikirlerin de sözleşmenin 10. maddesi tarafından korunduğu belirtilmektedir. (Handyside/Birleşik Krallık, Castells / İspanya vb. Kararlar),

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin kararlarında, ifade hürriyetinin iki istisnası olduğuna işaret edilmektedir. Birinci istisna şiddeti teşvik edici ve övücü söylemler, ikinci istisna ise azınlıklara karşı nefret söylemidir. Bunun için önce yazı veya sözün içeriğine bakılmalıdır.

Yazı veya Sözler;

a- Şiddet, bir araç olarak öngörülüyorsa,

b- Kişileri hedef gösterip kanlı bir intikam istiyorsa,

c- Benimsenen düşünceler için şiddete başvurmanın meşru olduğu ileri sürülüyorsa,

d- İnsanda saldırgan duygular uyandıracak biçimde anlamsız bir nefret yaratarak şiddetin doğmasına uygun bir ortamı kışkırtıyorsa,

İfade hürriyetinden yararlanmayabilir. (Sürek/Türkiye, no.1 Büyük Daire, no 26682/95, Güzel ve Özer / Türkiye, 6 Temmuz 2010 kararı),

Yazı veya sözün kim tarafından, nerede, nasıl bir ortamda, hangi koşullar altında yazıldığı veya söylendiği değerlendirilmelidir. Mahkeme “yakın ve mevcut tehlike” ölçütüne yaklaşarak sözleri söyleyen kişinin ne kadar etkili olduğu, söylenilen yer ve zaman bakımından söylenenlerin şiddet yaratmaya müsait olup olmadığına bakılması gerektiğini kabul etmektedir. (Zana / Türkiye, 25 Kasım 1997 kararı),

İfade özgürlüğü demokratik bir toplumun esaslı temellerinden birini oluşturup, toplumun ilerlemesi ve her bir bireyin gelişimi için ... koşullardan biridir. İfade özgürlüğü, sadece lehte olduğu kabul edilen veya zararsız görülen veya ilgilenmeye değmez bulunan “haber” ve “düşünceler” için değil, fakat aynı zamanda aleyhte olan, çarpıcı gelen ve rahatsız eden haber ve düşünceler için de uygulanır. Bunlar çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin gerekleri olup, bunlar olmaksızın “demokratik toplum” olamaz. Sözleşme'nin 10. maddesinde belirtildiği üzere, bu özgürlüğün istisnaları vardır; ancak bu istisnalar dar yorumlanmalıdır. (23.09.1994 tarihli Jersild–Danimarka kararı; 21.01.1999 tarihli Janowski–Polanya kararı; 25.11.1999 tarihli Nilsen ve Johnsen – Norveç kararı; 25.07.2001 tarihli Perna – İtalya kararı),

Bu kapsamda şiddete, silahlı direnmeye veya isyana teşvik niteliği taşıyan yaklaşımlar ile azınlıklara yönelik nefret söylemi içeren açıklamalar sözleşmenin koruduğu ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilemez. (02.10.2003 tarihli Kızılyaprak – Türkiye kararı; 27.05.2004 tarihli Yurttaş – Türkiye kararı ; 09.03.2004 tarihli ... ... – Türkiye kararı),

Yazının içeriğine, şiddeti teşvik edip etmediğine, yazının hangi bağlamda yayınlandığına, yani şiddeti yaratmaya elverişli olup olmadığına bakılmalıdır. (Gözel ve Özel / Türkiye, 6 Temmuz 2010 kararı),

Türkiye Cumhuriyeti Anayasa'sının 13, 14, 25, 26 ve AİHS'nin 9/2, 10/2, 17. maddeleri birlikte değerlendirildiğinde Devlet yahut halkın bir bölümü için rahatsız edici, hoşa gitmeyen, kural dışı, endişe verici, fakat şiddet ve şiddet kışkırtıcılığı içermeyen nitelikteki, sözler de ifade hürriyeti kapsamındadır.

Türkiye Cumhuriyeti Anayasa'sının 13, 14, 25, 26 ve AİHS'nin 9/2, 10/2, 17. maddeleri birlikte değerlendirildiğinde Devlet yahut halkın bir bölümü için rahatsız edici, hoşa gitmeyen, kural dışı, endişe verici, fakat şiddet ve şiddet kışkırtıcılığı içermeyen nitelikteki, sözler de ifade hürriyeti kapsamındadır.

Somut olayda, sanık tarafından kaleme alınan dilekçede, cezaevinde yatan bir hükümlünün sağlığı ve içinde bulunduğu koşullara ilişkin bir takım endişelerden söz edilerek, bu kapsamda bazı taleplerde bulunulmuştur. Şiddeti, silahlı direnmeyi veya ayaklanmayı teşvik eden ifadelerin kullanılmadığı, işlenen bir suçu yahut işlediği suç nedeniyle kişiyi övücü nitelikte bulunmayan, başka bir hükümlü hakkında “sayın” denilerek onun sağlığı ile ilgili kendi değer yargısını içeren düşüncelerini açıklayan sanığın eyleminde, Türkiye Cumhuriyeti Anayasa'sının 90/5. maddesi uyarınca uygulanması gereken Avrupa İnsan Hakları sözleşmesi ile Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin Skaka / Polonya – 27 Mayıs 2003, Korku / Türkiye–23 Eylül 2003 tarihli kararları da gözetildiğinde yüklenen suçun yasal unsurları oluşmadığından mahkumiyet hükmünün bozulmasına karar verilmelidir.

Sonuç; Açıklanan nedenlerle, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 04.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1111, Karar No: 2014/3438, Tarih: 24.03.2014

**20. Hukuk Dairesi         2014/1111 E.  ,  2014/3438 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Orman bilirkişi raporunda 1970 tarihli memleket haritasından söz edildiği halde 1988 ve 2002 tarihli hava fotoğrafları uygulandığı belirtilmiş, taşınmaz hava fotoğrafları üzerinde gösterilmemiştir. Bu nedenle, 1970 tarihli memleket haritasının elde edildiği hava fotoğrafları tesbit edilip bulunduğu yerden getirtilerek, dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek keşif sırasında uygulandığı bildirilen 1970 tarihli orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritası ve hava fotoğrafları (1/25000 ve 1/5000 ölçekli olarak ayrı ayrı) ölçeğinin kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de memleket haritası ve hava fotoğrafları ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte harita ve hava fotoğrafları üzerinde gösterir ve hava fotoğrafları özellikle stereoskopik alet ile üç boyutlu olarak incelemeye tâbi tutularak çekişmeli taşınmazın niteliği ve taşınmaz üzerinde neler gözüktüğünü belirtir, ayrıca memleket haritasındaki yeşil rengin neden kaynaklandığını açıklar şekilde müşterek imzalı, açıklamalı ve krokili ek rapor alınıp dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının da 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 24/03/2014 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/18674, Karar No: 2010/13074, Tarih: 08.07.2010

**6. Ceza Dairesi         2009/18674 E.  ,  2010/13074 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Yağma, hırsızlık malı almak, cinsel saldırı

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay 5.Ceza Dairesinin 06.07.2009 günlü görevsizlik kararı ile Daireye gönderilerek başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın olay günü katılanın evine girerek ağzını kapatıp, öldürmekle tehdit edip sürükleyerek yatak odasına götürdüğü, altın ve paraları istediği, bilezik ile künyeyi aldıktan sonra, tecavüz etmeye kalkıştığı, direnme üzerine yumruklayıp kafasını duvara çarptığı, katılanın baygınlık geçirmesi üzerine bırakarak çekmeceleri karıştırmaya başladığı, olay nedeniyle katılanın yargılama aşamasında alınan 13.06.2008 tarihli adli tıp raporuna göre hayati tehlike geçirmeyecek ve burnunda kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığı, cinsel saldırı suçunu kolaylaştırmak ve katılanın bu yöndeki direncini kırmak amacıyla kasten yaralama suçundan açılan bir kamu davası bulunmadığı anlaşılmakla; zamanaşımı süresi içinde belirtilen suçtan işlem yapılması olanaklı görülmüştür.

I- Sanık ... hakkında yağma ve cinsel saldırı suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre sanık ... ve savunmanının, O Yer Cumhuriyet Savcısı ile katılan ... vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin kısmen istem gibi ONANMASINA,

II- Sanık ... hakkında hırsızlık ürünü malı bilerek kabul etmek suçundan kurulan hükmün incelenmesine gelince,

Hüküm tarihinde yürürlükte olan 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nun 231. maddesi uyarınca, değerlendirme yapılmadan karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş katılan ... vekilinin temyiz itirazları ile tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, 08.07.2010 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11856, Karar No: 2018/9911, Tarih: 27.09.2018

**8. Ceza Dairesi         2017/11856 E.  ,  2018/9911 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Muhafaza görevini kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Somut olayda, hacizli malların yeni taşındığı adresinde bulunduğunu beyan eden sanığın mallar üzerinde teslim amacı dışında tasarrufta bulunup bulunmadığı, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranması sonucunda kaybolmasına veya bozulmasına neden olup olmadığı araştırılıp belirlendikten sonra hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.09.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi,
Yargıtay — Esas No: 2012/8238, Karar No: 2013/25272, Tarih: 09.10.2013

**4. Ceza Dairesi         2012/8238 E.  ,  2013/25272 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Sanık ...'nün eylemi sonucunda basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaralanan katılan sanık ...'nun uğradığı zararın tamamen giderilmemesi nedeniyle, CMK'nın 231/6-c bendindeki koşul sanık lehine gerçekleşmediğinden bu hüküm yönünden tebliğnamedeki (1) nolu bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanık ...'ın, yerden aldığı silahtan sayılan taş ile ağzına vurmak suretiyle katılan sanık ...'nu kasten yaraladığının kabul edilmesine karşın, TCK'nın 86/3-e bendi gereğince cezasından arttırım yapılmaması,

2- Sanık ... hakkında hakaret suçundan kurulan hüküm yönünden:

a) Sanık ...'nun mağdur ...'a hitaben sarfettiği “benim 4 tane oğlum var sana kazık sokturacağım” şeklindeki sözlerinin, TCK'nın 106/1-1. cümlesi anlamında “vücut ve cinsel dokunulmazlığa yönelik saldırı tehdidi” içermesi karşısında, bu suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

b) Kabule göre de; sanığın haksız tahrik altında işlediği kabul edilen hakaret eylemi yönünden, TCK'nın 129. maddesinde düzenlenen ... tahrik maddesinin uygulanması gerekirken, genel tahrik hükmü olan TCK'nın 29. maddesinin uygulanması,

3- 5271 sayılı Kanunun 5728 sayılı Kanun ile değişik 231. maddesinin 6/c fıkrasında belirtilen zarar kavramının, ölçülebilir, belirlenebilir (somut) maddi zarara ilişkin olması, manevi zararı kapsamaması, sanıklara yükletilen tehdit ve hakaret suçlarının maddi zarar doğurmaya elverişli olmaması, sanıklar ... ile ...'in yaralama eylemi yönünden ise, ortaya konulan ve talep edilen bir zararın bulunmaması karşısında, sanıklar ..., ... ... ve ...'nun sabıkasız olduğu, sanık ...'ın ise adli sicil kaydındaki eski hükümlülüğünün silinme koşullarının gerçekleştiği dikkate alınarak, sanıklar hakkında tayin edilen hürriyeti bağlayıcı cezaların ertelenme gerekçesine göre yeniden suç işlemeyecekleri hususunda olumlu kanaatin oluştuğu da anlaşıldığından, lehe olduğunda kuşku bulunmayan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerekirken, “zararların karşılanmamış olduğu” biçimindeki kanuni olmayan gerekçe ile anılan Kanun maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanıklar ... ve ... ile katılan sanık ...'nun temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, aleyhe temyiz olmadığından sanık ... hakkında yeniden kurulan hükümde (2) nolu bozma sebebi yönünden 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 09/10/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/324, Karar No: 2013/2809, Tarih: 20.02.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/324 E.  ,  2013/2809 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın kaldırılması ve tahliye

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira alacağının tahsili için tahliye talepli olarak başlatılan icra takibine davalı-borçlu tarafından yapılan vaki itiraz üzerine, davacı-alacaklı tarafından açılan itirazın kaldırılması ve kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı alacaklı ... tarafından davalı borçlu aleyhine 18.01.2012 tarihinde başlatılan haciz ve tahliye istemli icra takibinde, yazılı kira sözleşmesine dayanılmaksızın aylık 165-TL ağustos 2010 kirası ile ocak 2012 ay kirası olmak üzere toplam 18 aylık kira bedeli 2.970,00-TL kira alacağı ile 201,37-TL işlemiş faiz istenmiştir. Ödeme emri borçlu davalıya 31.1.2012 tarihinde tebliğ edilmiş davalı-borçlu itirazında kiracılığa karşı çıkmaksızın aylık kira bedelinin 20-TL olduğunu, alacaklıya kira borcu bulunmadığını bildirmiştir. Davacı alacaklı icra takibinde dayanmadığı halde kiraya vereni ... kiracısı ... olan 01.05.2003 başlangıç tarihli 1 yıl süreli kira sözleşmesini ibraz etmiş ise de, icra takibinde dayanılmayan sonradan ibraz edilen bu sözleşme ile iddianın genişletildiğinin kabulü gerekir. Davalı icra takibinde davacının kiralayan sıfatına ve kira sözleşmesine karşı çıkmadığından taraflar arasında kira ilişkisinin varlığı kesinleşmiştir. Davalı aylık kira miktarının 20-TL olduğunu kabul ederek yasal 30 günlük süre içerisinde de toplam 650-TL ödemede bulunduğuna göre temerrüt olgusu gerçekleşmediğinden davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru değil ise de, sonucu itibariyle doğru olan kararın düzeltilmiş gerekçe ile ONANMASINA ve aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenden alınmasına 20/02/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3326, Karar No: 2018/1122, Tarih: 20.02.2018

**15. Ceza Dairesi         2015/3326 E.  ,  2018/1122 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : TCK'nın 155/2, 168/2, 62/1, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, Mersin ilinden yüklediği motorini Irak ülkesine götürmek üzere yola çıktığı ancak Habur Gümrük Kapısında yapılan ölçümde 710 kg yükün eksik olduğunun belirlendiği, bu suretle sanığın hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda;

Sanığın ifadesinde, üzerine atılı suçlamayı kabul etmeyerek, aradaki farkın hava sıcaklığından ve yolların bozuk olmasından kaynaklanabileceğini beyan etmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından, sanığın yükten eksilttiği kabul edilen motorini aracından nasıl boşalttığı belirlenerek, mühürlerde oynamanın nasıl yapıldığının ve aracın rafineriden yola çıkarken yakıt tanklarında ne kadar akaryakıt bulunduğunun araştırılması ve bu miktarın, rafinerideki ölçümde dikkate alınıp alınmadığının belirlenmesi, Rafineri ile Habur Gümrük Kapısı arasındaki yolda tüketilen mazot miktarının tespiti, aracın ağırlığındaki eksilmenin normal olup olmadığının ve sızıntının bulunması halinde motorinin ne kadar eksilebileceği konularında bilirkişi raporu alındıktan sonra, sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Sanık hakkında daha önceden hapis cezasına hükmedildikten sonra hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinden sonra sanığın deneme süresinde yeniden suç işlemesi karşısında, açıklanması geri bırakılan hükmün aynen açıklanmasına karar verilmesi gerektiği halde, ancak 5271 sayılı CMK'nın 231/11. maddesi uyarınca kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getiremeyen sanık hakkında ve koşullarının varlığı halinde cezanın ertelenmesine veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine karar verilerek yeni bir mahkumiyet hükmü kurabilecekken ve sanığın tekrar suç işlemesi durumunda açıklanması geri bırakılan hükmün aynen açıklanması dışında bir imkan mahkemeye tanınmadığı gözetilmeden sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, hükmün BOZULMASINA, aynı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca sonuç ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 20/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9961, Karar No: 2012/2189, Tarih: 26.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2010/9961 E.  ,  2012/2189 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Kadastro çalışmaları sırasında kadastro harici kayalık ve çalılık olarak tescil dışı bırakılan devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yer olduğu belirtilen suça konu taşınmazın TCK.nun 154/2. maddesinde sayılan öteden beri köylünün ortak yararlanmasına terk edilmiş mera, harman yeri, yol ve sulak gibi yerlerden olup olmadığı ve niteliği, suça konu taşınmaz üzerinde yeniden keşif yapılarak tarafsız bilirkişi ve tanıklardan sorulup kesin olarak saptandıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

1- Temel ceza belirlenirken suçun işleniş şekli, işlendiği yer ve zaman ile fiilin diğer özellikleri gözetilerek hapis cezasının alt sınırdan tayin edilmesine karşın hapis cezasının yanında hükmolunan adli para cezasının aynı gerekçelerle alt sınırdan uzaklaşılarak tayini,

2- 5237 sayılı TCK.nda cezaların içtimaının düzenlenmediği gözetil- meden, sanığa hükmolunan adli para cezalarının toplanması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uy- gulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 26.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.