muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/7230, Karar No: 2013/24849, Tarih: 11.12.2013

**6. Ceza Dairesi         2011/7230 E.  ,  2013/24849 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi (Kapatılan Üsküdar 3. Asliye Ceza Mahkemesi)

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Olay tarihinde, gündüzleyin, yakınana ait dairenin, çelik kapısının kilit kısmı sert bir cisimle zorlanmak suretiyle açılıp, içeriden bazı şeylerin çalındığını fark eden komşular tarafından, “saçları sarıya boyalı üç bayanın, suça konu mallarla birlikte krem renkli, şahin marka bir oto ile kaçtıklarının” polise ihbar edilmesi üzerine, çevrede polislerce yapılan aramada, suçta kullanılan ... plakalı, Krem renkli, Murat 131 Şahin marka ve model araç, içinde sanıklarda olduğu halde durdurulmak istendiğinde, durmayınca otonun takibe alındığı, bir ara otonun durup, suç ortağı firari araç şoförünün sanıkları indirip, araçla, sanıkların da yaya bir biçimde kaçmaya devam ettikleri, polis ekibinin, yaya olarak kaçan sanıkları kovalamaca neticesinde yakaladıkları, bu kaçış sırasında, ... Cami Avlusuna, sanık ...'in, emanete alınan içinde suç aleti iki adet murçun bulunduğu çantayı atması, yine kapıları açık ve terk edilmiş halde bulunan araçta yakınana ait çalıntı malların ele geçirilmiş olması karşısında, sanıkların savunmalarındaki; "ben korsan taksiciyim" diyen firari fail şoförün otosuna yolcu olarak bindiklerini ifade etmişlerse de; bu savunmalarına itibar edilemeyeceğinden oluş ve dosya içeriğine göre hırsızlık suçu sübut bulduğu halde sanıkların mahkumiyetleri yerine yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi,

2-Adli Emanetin ... Hazırlık sırasında kayıtlı iki adet murçun müsaderesi konusunda bir karar verilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 11.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7184, Karar No: 2016/296, Tarih: 14.01.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/7184 E.  ,  2016/296 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :

TARİHİ : 10/07/2014

NUMARASI : 2014/39-2014/544

Taraflar arasında görülen davada. A Mahkemesi’nce verilen 10/07/2014 gün ve 2014/39-2014/544 sayılı kararı onayan Daire’nin 09/03/2015 gün ve 2014/17399-2015/3192 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davalı adına 29, 30, 32, 33, 34. sınıflarda tescilli “F. F.” markasının 'dondurulmuş gıdalar' dışındaki mal ve hizmetlerde kullanılmadığını ileri sürerek, bu sınıflar bakımından kullanmama sebebiyle hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen karar, davalı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Bu kez davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre ve 556 sayılı KHK'nın 42/1-c bendinin Anayasa Mahkemesi'nin 09.04.2014 gün ve 2013/147 E.-2014/75 K. sayılı kararı ile iptal edilmiş olması nedeniyle mahkemece verilen hükümsüzlük kararının, aynı KHK'nın 14. maddesi uyarınca dava konusu markanın kullanmama nedeniyle iptali ve sicilden terkini olarak anlaşılacak bulunmasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm karar düzeltme itirazlarının reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin tüm karar düzeltme itirazlarının REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 3,20 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 265,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 14/01/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18000, Karar No: 2013/5010, Tarih: 21.03.2013

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/18000 E.  ,  2013/5010 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı şirketin Sandıklı Bölgesindeki çiftçilere, patates tohumu ve gübre vererek, kendileri adına patates üretimi yaptırdığını, 2010 yılı içerisinde müvekkilinin de davalı şirketle sözleşme yaptığını ve yetiştirdiği toplam 294 ton patatesin Sandıklı İlçe Tarım Müdürlüğü denetimiyle davalı şirkete müvekkili tarafından gönderildiğini, anlaşmaya göre patateslerin kilogramı 325 kuruştan toplam 95.550,00-TL. müvekkilinin alacağının bulunduğunu,ancak davalı şirketin borcunu ödemediğini belirterek fazlaya ilişkin hak ve alacakları saklı tutularak 55.390,00-TL. alacağın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının iddia ettiği gibi 294 ton patates üretiminin yapılmadığını, zira gönderilen tohumlarla ancak 217,6 ton üretim yapılabileceğini, davacının gönderdiği ürünlerin toplam bedelinden verilen tohumların parası çıktıktan sonra 12.176,77.TL olduğu, bunun da 6.516,77.TL'sinin ödendiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, cevap, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda davacının davalıdan aldığı tohumlarla Sandıklı ilçesinde patates üretimi yaparak davalıya net 145.490 kg patates sattığı, bundan dolayı davacının 45.818,47-TL alacağı olduğu , davalının ayni/mahsuben, nakit ve banka havalesi ile toplam 40.158,47-TL ödeme yaptığı, bu durumda davacının bakiye 5.660-TL alacağı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 21.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1967, Karar No: 2011/5724, Tarih: 09.05.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/1967 E.  ,  2011/5724 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, dava dilekçesinde sınırlarını bildirdiği ... Kasabası, ... Mahallesi ... mevkiinde bulunan taşınmazın tapuda kayıtlı olmadığını, kazandırıcı zamanaşımı zilyedliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının yararına oluştuğunu iddia ederek Medeni Yasanın 713. maddesi hükmüne göre adına tescilini istemiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne, 21/07/2009 tarihli krokide (B)=3857.02 m2'lik taşınmazın davacı adına tapuya tesciline, (A) ve (C) kısımları taşlık, çalılık ve kayalık niteliğinde olduğundan reddine karar verilmiş, hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medeni Yasanın 713. Maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazın tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde dava tarihinden önce 01/03/1977 tarihinde ilanı yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Genel arazi kadastrosu işlemi 16/08/1966 tarihinde yapılmış ve kesinleşmiştir. Kesinleşme tarihi ile davanın açıldığı tarih arasında 20 yıllık süre geçmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medeni Yasanın 713. Maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazın tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde dava tarihinden önce 01/03/1977 tarihinde ilanı yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Genel arazi kadastrosu işlemi 16/08/1966 tarihinde yapılmış ve kesinleşmiştir. Kesinleşme tarihi ile davanın açıldığı tarih arasında 20 yıllık süre geçmiştir.

Mahkemece, krokide (B) harfi ile gösterilen temyize konu taşınmazın, orman sayılmayan yerlerden olduğu kabul edilerek, davacı adına tesciline karar verilmiş ise de; delillerin takdirinde yanılgıya düşülmüştür. Şöyle ki; hükme dayanak yapılan jeolog ve ziraat bilirkişi tarafından düzenlenen raporlarda çekişmeli taşınmazın öncesinin keletelik arazi olduğu, keşifteki bulgu ve incelemelere taşınmazın genel görünümü itibarıyla taşlık ve kayalık olduğu, toprağın kayalıklar arasında cepler halinde bulunduğu, taşınmazın üzerinde belirgin bir imar ve ihya çalışmasının yapılmadığı ve doğal hali ile bulunduğu, içindeki taşlık ve kayalık alanların temizlenmediği, dar kelete alanlarından açığa çıkan kaya parçalarının bir kısmının kenarlara atılması suretiyle temizlendiği ve üzerinde bulunan delice ve harnup ağaçlarının aşısız olduğu açıklanmıştır. Bu tür yerlerde 3402 Sayılı Yasanın 17. maddesi anlamında imar ve ihyanın tamamlandığı, zilyetlikle taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiğinden söz edilemez. Davacı adına tescile karar verilen ve temyize konu taşınmazın, keşifte dinlenilen mahalli bilirkişi ve tanık beyanlarına göre 10-12 yıldır temizlenip kullanılmaya başlandığı bildirilmiş, bu durumda dava tarihine kadar 20 yıl süreyle ekonomik amacına uygun olarak nizasız fasılasız malik sıfatıyla kullanılmadığı ve taşlık, kayalık ve makilik bölümlerinin taşınmazın büyük bölümü içinde dağınık halde bulunduğu M.Y.'nın 715/2. ve 3402 Sayılı Yasanın 16/C maddeleri gereğince Devletin hüküm ve tasarrufu altında kayalık olup, tescil ve sınırlandırmaya ve hiç bir şekilde özel mülkiyete konu olamayacak taşınmaz hakkında imar ihyasının tamamlandığı düşünülerek davanın kabulune karar verilmesi usul ve yasalara aykırıdır.

Öte yandan dava konusu taşınmazın hükme esas alınan uzman orman bilirkişi ...’ın raporunda, çekişmeli taşınmazın doğal eğiminin % 25 olduğu, 1961 tarihli memleket haritasında çalılık simgeli yeşile boyalı alanda kaldığı bildirilmiştir.

Öte yandan dava konusu taşınmazın hükme esas alınan uzman orman bilirkişi ...’ın raporunda, çekişmeli taşınmazın doğal eğiminin % 25 olduğu, 1961 tarihli memleket haritasında çalılık simgeli yeşile boyalı alanda kaldığı bildirilmiştir.

Yüksek eğimli funda ve makilerle kaplı alanlar orman ve toprak muhafaza karakteri taşıması nedeniyle 6831 Sayılı Yasanın 1/J maddesi kapsamı dışında aynı yasanın 1/1. maddesi gereğince orman sayılan yerdir. 15.07.2004 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 23/p maddesinde "üzerindeki bitki formasyonu ile taşkınları, şiddetli yağış sonrası oluşan zararlı akışları, toprak erozyonu, toprağın strüktür ve tekstürünün, bozulmasını önleyici, su verimini artırıcı etkisi bulunan ve eğimi yüzde on ikiden fazla olan yerlerin orman ve toprak muhafaza karakteri taşıyacağı." şeklinde tanımlanmış ve yine aynı yönetmeliğin "Devlet Ormanı Olarak Sınırlandırılacak Yerler" başlığını taşıyan 26/j maddesinde "orman ve toprak muhafaza karakteri taşıyan funda ve makilik alanların Devlet Ormanı olarak sınırlandırılacağını" aynı maddenin 2. fıkrasında "orman rejimine girmiş olan bu gibi yerlerin komisyonlarca herhangi bir nedenle sınırlama dışı bırakılmış veya orman sayılmamış olmasının bu yerlerin orman olma vasfını ortadan kaldırmayacağı" öngörülmüştür. Ayrıca 02.12.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4999 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 7. maddesi gereğince herhangi bir nedenle orman sınırları dışında kalmış ormanların her zaman yapılabilecek orman kadastrosunda da orman sınırı içine alınabileceği öngörülmüştür. Tüm bu bulgular, yasa ve yönetmelik maddelerine göre taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu ve imar ihya zilyetlik koşullarının oluşmadığı anlaşılmasına rağmen, mahkemece yasa ve yönetmelik hükümleri yanlış değerlendirilerek ve delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA 09/05/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1775, Karar No: 2011/4555, Tarih: 05.04.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/1775 E.  ,  2011/4555 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde davalı bağımsız bölümündeki akvaryumun motor gürültüsünün engellenmesi, aksi takdirde akvuryumun davalı bağımız bölümünden çıkartılması istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması davalı vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz eden davalı vekili Av.... ile aleyhine temyiz olunan davacı vekili Av.... geldiler. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde davacının bağımsız bölümünün yatak odasının üzerine gelen odaya üst kat 7 nolu bağımsız bölüm maliki davalının okyanus akvaryumu tabir edilen özelliklere sahip akvaryum koyduğunu, bu akvaryum motorunun normalin üzerinde çıkardığı sesin davacıya rahatsızlık verdiğini ayrıca, deprem riski yüksek olan şehirde üst katında tonlarca ağırlıkta bir akvaryum bulunmasının davacıyı huzursuz ettiğini belirterek, akvaryumun motor gürültüsünün engellenmesini, buna olanak bulunmadığı takdirde akvaryumun davalı evinden çıkartılmasına karar verilmesini istemiştir. Yargılama sırasında davacı vekili 13.04.2010 günlü oturumda, “dava dilekçemizde deprem riski nedeniyle davacının rahatsız olduğunu belirtmiştik, davamızı bu yönde ıslah ediyor, araştırma yapılmasını talep ediyoruz” şeklinde beyanda bulunmuş; Mahkemece davaya konu akvaryumun davalı tarafından gerekli önlemler alınarak ses izolasyonu yaptırılmak suretiyle gürültüsünün önlendiği anlaşılmış ise de, akvaryumun büyüklük ve yapısı itibariyle binanın taşıdığı yüke yapacağı ilave sonucu deprem anında binanın statiğine zarar verebileceği ve bunun için alınabilecek önlemlerin tüm kat maliklerinin olurunu gerektirip maddi ve manevi zorluk doğuracağı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelerden, özellikle yaptırılan bilirkişi incelemeleri ve raporlardan; mahkemenin kararına dayanak yapılan raporları düzenleyen mimar ve inşaat mühendisi bilirkişilerin davaya konu akvaryumun binanın depreme dayanıklılığını etkileyecek oranda yük getirdiği yolunda görüş bildirmelerine karşın, bu konuda görüş bildirecek yeterlilikte olmadıkları açıktır. Bu nedenle tek kişilik ve konusunda uzman olmayan bilirkişilerce düzenlenen raporlara itibarla hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiştir.

Mahkemece öncelikle İstanbul Teknik Üniversitesinden seçilecek (bina statik hesapları konusunda uzman) üç kişilik bilirkişi kurulu ile dava konusu bağımız bölümde keşif yapılarak davalıya ait akvaryumun ve eklentilerinin yerleştirildiği yerde, mevcut ağırlığı ile binanın depreme dayanıklılığını engeller şekilde bir yük getirip getirmediği, eğer böyle bir durum var ise günümüzün teknik olanakları kullanılarak bu ağırlığın binanın statiğine zarar vermeyecek şekilde bulunduğu mekana dağıtılıp dağıtılamayacağının yürürlükteki Deprem Yönetmeliği de dikkate alınarak saptayan rapor alınıp oluşacak sonuç doğrultusunda bir karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davalı yararına takdir edilen 825,00 TL. vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı tarafa verilmesine, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 05.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/11241, Karar No: 2023/8244, Tarih: 11.12.2023

**9. Ceza Dairesi         2023/11241 E.  ,  2023/8244 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/1230 E., 2023/1037 K.

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bakırköy 12. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.03.2023 tarihli ve 2022/333 Esas, 2023/117 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 102 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü ve 62 nci maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesinin, 31.05.2023 tarihli ve 2023/1230 Esas, 2023/1037 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık müdafii, katılan Bakanlık vekili ile katılan mağdure vekilinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Özetle

Adli Tıp Raporunun katılan mağdurenin cebre maruz kalmadığını gösterdiğine, katılan mağdurenin soruşturma ve kovuşturma aşamalarındaki beyanlarının farklılık içerdiği, cebrin yöneldiği iddia edilen omuz ve kol bölgesinde bir lezyon saptanmadığına, kızlık zarındaki bozulmanın cinsel saldırının delili olamayacağına, katılan mağdurenin eylem sonrası gece boyunca sanıkla aynı evde kalmaya devam etmesinin ve polisleri aramayı akıl edemediği ifadesinin mantıksız olduğuna, sanığın evden ayrıldığı saat ile katılan mağdurenin evden ayrıldığı saat arasında 3 saat 15 dakika geçtiğine, nitelikli cinsel saldırıya maruz kalan katılan mağdurenin o evde uyumuş olmasının mümkün olmadığına, katılan mağdurenin hazırlık aşamasında bağırdığı kovuşturmada bağırmadığı şeklindeki beyanlarının çelişkili olduğuna ve sair sebeplere ilişkindir

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Özetle

5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesinin uygulanmış olması, ceza belirlenirken alt sınırdan uzaklaşılmaması, vekalet ücretine hükmedilmemesi ve sair nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince ''İddia, sanık savunması, katılan beyanı, Büyükçekmece Adli Tıp Şube Müdürlüğü'nün 10/08/2022 tarih 2022/9387 numaralı raporu, Adli Tıp Kurumu Biyoloji İhtisas Dairesi'nin 29/11/2022 tarih 2022/115750 / 7977 numaralı raporu, olay yeri inceleme raporu, olay yeri krokisi, 10/08/2022 tarihli tutanak, 10/08/2022 tarihli şahıs tespit ve teşhis tutanağı, Whatsapp mesaj ekran görüntüleri, 10/08/2022 tarihli mesaj tespit tutanağı, 10/08/2022 tarihli önleyici tedbir karar formu, mağdura ait olay yeri raporunda yer alan kıyafetlere ilişkin fotoğraflar ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, Katılan ...'ın İstanbul'da kalacak ev bulmak amacıyla internet üzerinden ulaştığı sanık ... ile yazıştığı, katılanın sanığa ait konutun bir odasını kiraladığı, 02/08/2022 tarihinde katılanın suça konu ikamete taşındığı, 09/08/2022 tarihinde saat 20:00 sıralarında sanığın eve geldiği, sanık ile katılanın birlikte alkol aldıkları, sonrasında katılanın odasına gitmek istediği ancak sanığın buna izin vermediği, katılanın üzerindeki kıyafetleri çekiştirerek çıkardığı ve halının üzerine iteklediği, sanığın de kıyafetlerini çıkartarak çıplak vaziyette kaldığı, katılan ile rızası dışında cinsel ilişkiye girdiği, sanığın sonrasında odasına gittiği, katılanın da odasına giderek kapıyı kilitlediği, aynı günün sabahı karakola giderek şikayetçi olduğu anlaşılan olayda; Katılan ... psikolog eşliğinde alınan beyanında yukarıda belirtildiği şekilde olayı anlatımlamış, sanığın kendisine tecavüz ettiğinden bahisle sanıktan şikayetçi olduğunu beyan etmiştir. Sanık ... savunmasında özetle; katılanı olay öncesinde tanımadığını, evinin bir odasını katılana kiraladığını, olay günü akşam saatlerinde katılan ile birlikte alkol almaya başladıklarını, doğruluk mu cesaret mi oyunu oynadıklarını, oyun sırasında cesareti seçince katılanın kendisini dudağından öpmesini istemesi üzerine dudağından öptüğünü, sıra kendisine gelince aynı şeyi istediğini ve aralarında bir yakınlaşma olduğunu, katılanın kendi isteği ile halının üzerine uzanarak şortunu ve iç çamaşırını aşağı indirdiğini, kendisinin de soyunduğunu ve ikisinin rızası ile cinsel birliktelik gerçekleştiğini, daha sonra alkolü fazla aldığı için odasına geçip uzandığını, sabah olunca işe gitmek üzere evden ayrıldığını, o sırada katılanın evde olduğunu, katılanın rızası dışında bir şey yaşanmadığını, bağırmadığını, işyerindeyken katılana kısa cevap içeren mesajlar attığı için katılanın kendisini baştan savdığını düşünerek şikayetçi olduğunu, cinsel saldırıda bulunmuş olsa idi katılanın sabaha kadar evde durmayacağını beyanla üzerine atılı suçlamayı kabul etmemiştir. Büyükçekmece Adlî Tıp Şube Müdürlüğü'nün 10/08/2022 tarih 80924092