muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/887, Karar No: 2013/1709, Tarih: 05.03.2013

...'nun eski yatağı ve yeni yatağı ile yatak değiştirme tarihi belirtilen komşu parsel kayıtlarından da yararlanılarak tespit edilmeli, fen bilirkişisinden keşfi takibe imkan verir ve tapu uygulamasını gösterir krokili rapor alınmalı, tespite aykırı sonuca ulaşılması halinde tespit bilirkişileri de tanık sıfatıyla dinlenilmeli, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Eksik inceleme ile yazılı olduğu şekilde karar verilmesi isabetsiz olduğu gibi, kabule göre de Hazine tarafından açılan bir dava bulunmadığına göre dere ve dere yatağı ile ilgili taşınmaz bölümleri hakkında haritasında dere olarak gösterilmesine dair hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine, 05.03.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3749, Karar No: 2007/3155, Tarih: 24.09.2007

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2007/3749 E.  ,  2007/3155 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 292 ada 3 parsel sayılı 41,13 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ... adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine, yasal süresi içinde taşınmazın taşlık ve kayalık niteliğinde Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine, çekişme konusu 292 ada 3 parselin tespit gibi ... adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Çekişmeli parselin tarım arazisi olduğu, taşınmaz üzerindeki zilyetliğin tesbit tarihine kadar çekişmesiz, aralıksız ve malik sıfatıyla 20 yılı aşan bir süre devam ettiği, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14. Maddesinde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile mülk edinme şartlarının gerçekleştiği mahkemece mahallinde yapılan keşif, uygulama, dinlenen yerel bilirkişi ve tanık beyanları, düzenlenen teknik bilirkişi raporu ile belirlenmiştir. Delillerin takdiri mahkemeye ait olup takdirde de bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Bu nedenlerle ve kararda yazılı diğer gerekçelere göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 24.09.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/103, Karar No: 2016/954, Tarih: 26.01.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/103 E.  ,  2016/954 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, vasi atanması istemine ilişkindir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin “...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

...Sulh Hukuk Mahkemesi ise, kısıtlı adayının ... Huzurevi Yaşlı Bakım ve Rehabilitasyon Merkezinde kaldığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” Yine, aynı Kanunun 22. maddesi uyarınca da "Bir öğretim kurumuna devam etmek için bir yerde bulunma ya da eğitim, sağlık, bakım veya ceza kurumuna konulma, yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmaz.”

Bakım kurumuna konulmanın yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmayacağı ve adres kayıt sisteminden kısıtlı adayının huzuevine konulmadan önceki adresinin “...” olduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın ... Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 26/01/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/16313, Karar No: 2010/2482, Tarih: 22.02.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/16313 E.  ,  2010/2482 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atmanın önlenmesi ve ecrimisil davasının reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca ONANMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 20.04.2009 gün ve 2009/3609 Esas - 2009/6103 Karar sayılı ilama karşı davacı vekili yönünden verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup gereği konuşulup düşünüldü:

-K A R A R-

Kamulaştırmasız el atmanın önlenmesi ve ecrimisil davasının reddine ilişkin hüküm, Dairemizce onanmış, bu onama kararına karşı davacı vekilince karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Davacı dava dilekçesinde, konutların üzerinden geçen ve tehlike arzeden enerji nakil hattının kaldırılmasını talep etmiştir.

Fen bilirkişisi Muzaffer Süngü tarafından düzenlenen 09.10.2007 tarihli raporda, dava konusu taşınmaz üzerinden geçen enerji nakil hattının deplase edilmesi gerektiği belirtilmiştir.

Bu durumda bilirkişi raporu da nazara alınarak, davacı kooperatife ait taşınmaz üzerindeki hattın güzergahının değişmesi gerekeceğinden, burada 743 sayılı TMK.nun 653. maddesinin uygulanması söz konusu değildir.

Hükmün, bu nedenle bozulması gerekirken, onandığı anlaşılmakla davacı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulüne, Dairemizin 20.04.2009 gün ve 2009/3609-6103 sayılı onama kararının kaldırılmasına karar verildikten sonra işin esasının incelenmesinde;

Dava, kamulaştırmasız el atmanın önlenmesi ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan delil ve belgelere göre, ecrimisil isteminin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Olayları anlatmak taraflara, hukuki nitelendirme hakime aittir.

Davacı, dava dilekçesinde mevcut enerji nakil hattının can güvenliği için tehlike arzettiğini ileri sürerek kaldırılmasını talep etmiştir. El atmanın önlenmesi yazılması, sonuca etkili değildir.

Bilirkişi, enerji nakil hattının deplase edilmesi gerektiğini belirtmiştir. Bu durumda mahallinde bilirkişi eşliğinde yeniden keşif yapılarak, davacı kooperatife ait taşınmaz üzerinden geçmek koşuluyla enerji nakil hattının deplase edilecek güzergahının belirlenmesi suretiyle hüküm kurulması gerekirken, eksik inceleme ile yazılı nedenlerle red kararı verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazı yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan karar düzeltme ve temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine, 22.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6707, Karar No: 2014/582, Tarih: 13.01.2014

**11. Hukuk Dairesi         2012/6707 E.  ,  2014/582 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :.FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada....Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 28/12/2011 tarih ve 2007/47-2011/255 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ..., ..., ..., ..., ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı, davalıların, kendi kitaplarından intihal yaparak oluşturdukları kitapları sattıklarını, sayısı yüz binleri bulan kitaplardan davalıların haksız kazanç elde ettiklerini ve kendisini zarara uğrattıklarını ileri sürerek, 80.000 TL'nın Haziran 2003 tarihinden itibaren reeskont faiziyle birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiş, yargılama sırasında davalılardan ... ve ... yönünden davadan feragat ettiğini bildirmiş, davacı vekili de davalılardan ... hakkındaki davayı atiye bıraktıklarını bildirmiştir.

Bir kısım davalılar vekili, davaya konu taleplerin tam olarak hangi kitaplara dayandığının anlaşılmasının mümkün olmadığını, tazminat miktarının fahiş olduğunu, davalı ... dışındaki müvekkillerine husumet yöneltilemeyeceğini savunarak, davanın usulden ve esastan reddini istemiştir.

Davalılardan ... ve ...'e tebligat yapılamamıştır.

Davalı ..., davalılardan ...'ın tüm ders kitaplarına ismini yazıp yazamayacaklarını sorduğunu, kendisinin de sakınca görmediği için isminin kullanılabileceğini söylediğini, ismini kullandıkları eserlerin kendisine ait olmadığını, kitabı kendi arkadaşlarının yazdıklarını söylediklerini savunmuştur.

Diğer davalı ..., davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davalı ... dışındaki davalıların Türkçe ve Matematik kitaplarında yazar olarak gösterilmeleri nedeniyle sadece kendi adları altında yayınlanan kitaplardan sorumlu oldukları, davacı asile talep ettiği tazminatların türünü açıklaması için verilen sürede tazminat ayrımı yapmadan talepte bulunduğu ve açıkça manevi tazminat talep etmediği, bu nedenle bu talebi hakkında hüküm kurulmasına yer olmadığı gerekçesiyle, 1.302 TL maddi tazminatın davalılar ... ve ...'tan, 8.358 TL maddi tazminatın davalılar ..., ... ve ...'tan 30 Haziran 2003 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle birlikte tahsiline, davalılar ... ve ... hakkındaki davanın feragat nedeniyle reddine, davalı ... hakkındaki dava atiye bırakıldığından bu davalı yönünden hüküm kurulmasına yer olmadığına, davalı ... hakkındaki davanın reddine, manevi tazminat talepleri ile ilgili hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararı, bir kısım davalılar vekili temyiz etmiştir.

Kararı, bir kısım davalılar vekili temyiz etmiştir.

1- 1086 Sayılı HUMK’nın 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanun ile değişik 427/2. maddesi hükmüne göre, miktar veya değeri 1.000 TL’nı geçmeyen taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar kesindir. Bu miktar, karar tarihi olan 28.12.2011 tarihi itibariyle 1.540 TL'dir. Mahkemece, davalılardan ... yönünden kurulan hükümde 1.302 TL'nın anılan davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmiştir. Hüküm altına alınan miktar, yukarıda anılan madde hükmüne göre temyiz sınırının altında kaldığından davalılar vekilinin bu davalı yönünden temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2- Dava, davacıya ait eser niteliği tartışmasız olan kitapların bir kısmında davalılar tarafından intihal yapıldığı iddiasına dayalı maddi ve manevi tazminat davasıdır. Davacı, kendisinin hak sahibi olduğu kitaplardan davalıların intihal yaparak oluşturdukları kitapları satmak suretiyle haksız kazanç elde ettiklerini ve kendisini zarara uğrattıklarını iddia etmiştir. Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmışsa da, hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacı tarafından intihal iddiasına delil olarak sunulan kitapların taraflar arasında 2003 yılında akdedilen protokolden sonra basıldığı varsayımı ile tazminat hesabı yapıldığı gibi ilk bilirkişi raporunda uyuşmazlığa konu her kitap yönünden intihal oranları ayrı ayrı belirlenmişken, hükme esas alınan ikinci bilirkişi raporunda varsayımsal olarak % 12 ortalama intihal oranı belirlenerek buna göre tazminat hesabı yapılması nedeniyle her iki bilirkişi raporu arasında oluşan açık çelişki giderilmeksizin karar tesisi doğru olmamıştır. Ayrıca 14/03/2011 tarihli ilk bilirkişi raporunda sadece ... ve ...'ın kitaplarda yazar olarak adlarının yazdığı belirtilmesine rağmen ikinci bilirkişi raporunda bu konuda hiçbir tespitte bulunulmadan ve davalılardan ... ve ... yönünden somut tespitler yapılmadığından uyuşmazlığa konu kitapların yazarlarına ilişkin olarak hasıl olan tereddüt giderilmeksizin düzenlenen ikinci bilirkişi raporuna göre karar tesisi de isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.

3- Kabule göre de, mahkemece, hüküm bölümünün ilk bendinde 1.302 TL maddi tazminatın davalılardan ...'tan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiş iken, ikinci bent ile davalı ... yönünden mükerrer tahsile yol açacak şekilde 8.358 TL maddi tazminatın hüküm altına alınması da isabetsiz olup anılan davalı yararına kararın bozulmasını gerektirmiştir.

3- Kabule göre de, mahkemece, hüküm bölümünün ilk bendinde 1.302 TL maddi tazminatın davalılardan ...'tan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiş iken, ikinci bent ile davalı ... yönünden mükerrer tahsile yol açacak şekilde 8.358 TL maddi tazminatın hüküm altına alınması da isabetsiz olup anılan davalı yararına kararın bozulmasını gerektirmiştir.

4- Öte yandan, davalılardan ... yönünden davanın reddine karar verildiğine göre kendisini vekille temsil ettiren mümeyyiz davalı yararına vekalet ücreti takdir edilmemesi hatalı olduğu gibi, davacının, dava dilekçesinde mevcut manevi tazminat istemi yönünden miktar belirtmediği gibi mahkemenin 29.01.2009 tarihli ara kararına istinaden davacı tarafından tazminat taleplerine ilişkin olarak verilen 03.04.2009 tarihli açıklama dilekçesinde de manevi tazminat istemine ilişkin olarak bir miktar belirtmediği anlaşıldığından davanın manevi tazminat istemi yönünden ilke olarak reddi gerektiği düşünülmeksizin manevi tazminat talepleri ile ilgili hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmesi de doğru olmadığı gibi, redde bağlı olarak kendisini vekille temsil ettiren mümeyyiz davalılar yararına vekalet ücreti takdiri gerekirken bu hususun da gözden kaçırılmış olması doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı ... yönünden mümeyyiz davalılar vekilinin temyiz isteminin REDDİNE, (2), (3) ve (4) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle, mümeyyiz davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün anılan taraflar yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalı ..., ..., ... ve ...'a iadesine, alınmadığı anlaşılan 123,60 TL temyiz başvuru harcı ile 25,20 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ...'dan 13/01/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/820, Karar No: 2012/2416, Tarih: 03.04.2012

**1. Ceza Dairesi         2010/820 E.  ,  2012/2416 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No: 1 - 2009/293059

MAHKEMESİ : Muş Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO: 14/10/2009, 2009/100 (E) ve 2009/208 (K)

SUÇ : Tasarlayarak insan öldürme, tasarlayarak insan öldürmeye yardım, tehdit.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1) Sanık Yalçın hakkında tasarlayarak öldürme suçundan verilen hüküm temyiz konusu edilmediğinden inceleme dışı bırakılmıştır.

2-A) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık A.. İ..'nın tasarlayarak insan öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı tahrik sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış,savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmediğinden, sanık Akif müdafiinin eksik incelemeye, sübuta, takdiri indirim hükmünün uygulanması gerektiğine, Cumhuriyet Savcısının sanık Akif'in suçunda haksız tahrik nedeniyle yapılan indirimin az olduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

a) Soruşturma ve kovuşturma aşamalarında suçu inkar eden sanık Akif ile ilgili olarak, sanığın eşi olan Meral'in soruşturma aşamasında Cumhuriyet Savcılığında, "Akif hasta ruhlu bir insandır, benim dört çocuğum var, Akif bunların kendisinden olmadığını, babası Fahrettin'den olduğunu iddia etmektedir, psikolojik rahatsızlığı vardır, doktor da psikolojik rahatsızlığı olduğunu söylemiş" şeklinde beyanda bulunması; sanığın birlikte yaşadığı Sibel'in de soruşturma aşamasında yapılan sorgusunda, "sanık Akif'in rahatsız olduğunu, psikolojik rahatsızlığından dolayı suçu işlediğini düşündüğünü" beyan etmesi karşısında, sanığın suç tarihi ve şu anki hali itibariyle, akli durumu ve cezai ehliyeti konusunda 5237 sayılı TCK.nun 32.maddesi kapsamında raporu aldırıldıktan sonra sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeksizin, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

b) Sanık Akif'in Bulanık Asliye Ceza Mahkemesinin 29/09/2005 tarihli, 310-270 esas ve karar sayılı kararı ile hapis cezasına mahkum olduğu, hakkında verilen hükmün 21/10/2005 tarihinde kesinleştiği anlaşılmakla, sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 58.maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılmaması,

c) Sanık Akif İba hakkında iddianame ile mağdureler Meral ve Sibel'i tehdit suçlarından dava açıldığı halde, açılan bu davalar ile ilgili olarak bir hüküm kurulmaması,

B) Sanık Meral İba'nın tasarlayarak insan öldürme, sanık S.. K..'nun tasarlayarak insan öldürmeye yardım suçları yönünden;

c) Sanık Akif İba hakkında iddianame ile mağdureler Meral ve Sibel'i tehdit suçlarından dava açıldığı halde, açılan bu davalar ile ilgili olarak bir hüküm kurulmaması,

B) Sanık Meral İba'nın tasarlayarak insan öldürme, sanık S.. K..'nun tasarlayarak insan öldürmeye yardım suçları yönünden;

Oluşa ve dosya içeriğine göre; sanıkların savunmalarının aksini gösterir, maktul Faris'in öldürülmesi eylemine asli fail ya da yardım eden olarak katıldıklarını gösterir, her türlü kuşkudan uzak, kesin ve yeterli delil bulunmadığı gözetilmeden, beraatleri yerine varsayıma dayalı olarak sanık Meral'in tasarlayarak insan öldürme, sanık Sibel'in ise tasarlayarak insan öldürmeye yardım suçundan mahkumiyetlerine karar verilmesi,

C) Sanık L.. Ç..'in suçu yönünden;

Sanığın soruşturma aşamasında alınan ifadesinde, gerçeğe aykırı olarak öldürme suçuna katıldığını bildirmesi ve bu nedenle de hakkında dava açılması karşısında, iddianamedeki anlatıma göre, eyleminin 5237 sayılı TCK.nun 270.maddesinde düzenlenen suç üstlenme suçunu oluşturup oluşturmayacağı tartışılmaksızın yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

D) Kabule göre; sanıklar A.. İ.., M. İ. ve S.. K..'nun tasarlayarak insan öldürme suçları ile ilgili olarak, 5237 sayılı TCK.nun 53.maddesi uyarınca belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılan sanıklar hakkında kendi altsoyu dışında kalan kişiler üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından getirilen kısıtlamanın cezanın infazının tamamlanmasına kadar geçerli olacağının düşünülmemesi,

Yasaya aykırı ve sanıklar Akif, Meral ve Sibel müdafiileri ile müdahil Ayten vekili ve Cumhuriyet Savcılarının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle, sanıklar A.. İ.., M. İ., S.. K.. ve L.. Ç.. hakkında kurulan kısmen re'sen de temyize tabi bulunan hükümlerin kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, sanıklar M.İ. ve S.. K..'nun bozma nedenine göre tahliyelerine, başka suçtan tutuklu ya da hükümle değiller ise derhal tahliyeleri için yazı yazılmasına, 03/04/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23615, Karar No: 2013/20772, Tarih: 24.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/23615 E.  ,  2013/20772 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan verilen bir hüküm olmadığı anlaşılmakla sanıklar yönünden yapılan temyiz incelemesinde,

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur.Bu bakımdan,söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda; sanıklar ... ve ...'un kardeş oldukları, katılan ... ile aynı köylü olup aralarında geçmişe dair husumet olduğu, olay gecesi katılan ...'in motosikleti ile sanıkların ise sevk ve idarelerinde bulunan minibüs ile aynı yol güzergahında seyrettikleri esnada aksi yönden dönmekte olan katılanın sevk ve idaresindeki motosikletin uzun farlarını yakması tedbirsiz ve kontrolsüz bir şekilde hızlı bir şekilde geldiği esnada sanıkların kullanımında bulunan araca çarptığı, böylece araç ve motorsikletin hasarlandığı, sanıklar ve suça sürüklenen çocuğun araçtan inerek çarpma

neticesi savrulan motosiklet ve sürücüsüne bakmak istedikleri sırada önceden husumetli oldukları ...'in olduğunu anladıkları, katılanın da husumetli bulunduğu suça sürüklenen çocuk ve sanıkları tanıması üzerine birbirleri ile kavga ettikleri, sanıklar ... ile ... hakkında her ne kadar mala zarar verme suçundan kamu davası açılmış ise de, katılanın sevk ve idaresindeki motosikletin sanıkların sevk ve idaresindeki araca kendi kusuru ile çarpmış olmasından kaynaklanan zararlar olduğu ve TCK'nın 151. Maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçunu oluşturmadığı, mala zarar verme suçunun yasal unsurlarının olayda mevcut bulunmadığı dikkate alınarak sanıklar ... ve ...'ın beraatlerine dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 24.12.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.