muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/14782, Karar No: 2023/2908, Tarih: 06.03.2023

Bu durumda yukarıda yapılan açıklamalar ile somut olaya ilişkin maddi ve hukukî olgular bir arada değerlendirildiğinde; duruşma gününün UYAP'tan öğrenilmesi usulünün uygulanabileceğine yönelik bir düzenleme bulunmaması nedeniyle davacı vekilinin usulüne uygun davetiye ile duruşma gününden haberdar edilmediğinin kabulüyle, davacı vekiline yeniden duruşma günü tebliğ edilerek yargılamaya devam edilmesi gerekir.

Yukarıda gerekçesi açıklandığı üzere Daire bozması ile usulsüzlüğü tespit edilip kaldırılan 15.03.2007 tarihli ve usulüne uygun olmayan 20.12.2018 tarihli işlemden kaldırma kararlarına dayalı olarak mahkemece davanın açılmamış açılmamış sayılmasına karar verilmesi de usul ve yasaya aykırı olup kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

Gerekçeli karar başlığında dava tarihinin hatalı yazılması, birleşen dava dosyalarının açıkça gösterilmemesi ve birleşen Ayvalık Asliye Hukuk Mahkemesinin 1997/291 Esas sayılı dosyasında davalı olan ...'ın soyadının "Kara" olarak yanlış yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edildiğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

VI. KARAR

Değerlendirme bölümünde açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan ilk derece mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde davacıya iadesine,

Dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine,

06.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13361, Karar No: 2017/5916, Tarih: 08.05.2017

**3. Ceza Dairesi         2016/13361 E.  ,  2017/5916 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Tayin edilen adli para cezasının tür ve miktarına göre, hükmün 1412 sayılı CMUK’un 305/1. maddesi gereğince temyizi mümkün bulunmadığından, sanık müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz istemlerinin 6217 sayılı Kanun'un 26/1. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gözetilerek CMUK’un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

2) Sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

a) Hükümden sonra 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253/1. maddesi uyarınca TCK'nin 151/1. maddesinde tanımı yapılan mala zarar verme suçunun uzlaşma kapsamına alınması karşısında, sanığın üzerine atılı mala zarar verme suçu ile birlikte işlediği 5237 sayılı TCK'nin 86/1. maddesinde düzenlenen kasten yaralama suçunun uzlaşma kapsamında bulunduğu anlaşılmakla; sanık ile katılan arasında 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma işlemi yapılması için dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesi, uzlaştırma girişiminin başarısızlıkla sonuçlanması halinde yargılamaya devamla hüküm kurulması lüzumu,

Kabule göre de;

b) Sanığın savunmasında, eşi tarafından temizlenmek üzere katılana ait kuru temizleme dükkanına bırakılan elbiseleri almak maksadıyla gittiğini, katılanın elbiseleri kendisine tam olarak teslim etmemesi üzerine katılana nasihatta bulunduğu sırada katılanın kendisine ters davrandığını ve "iş yerinden çık" diyerek hakaret ettiğini, kendisine saldırdığını, yüzüne vurduğunu ve tekme attığını, kendisinin de katılanı iteklediğini, olay sırasında yüzünden ve burnundan yaralandığını belirtmesi karşısında, kavga olayının başlangıcı ve gelişimi üzerinde durularak, sonucuna göre sanık lehine haksız tahrik hükümlerini düzenleyen 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 08.05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3260, Karar No: 2020/10290, Tarih: 08.12.2020

**12. Hukuk Dairesi         2020/3260 E.  ,  2020/10290 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlu hakkında başlatılan ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile ilamlı takipte, alacaklının icra mahkemesine yaptığı başvuruda, İİK 150/f maddesi gereği geçici rehin açığı belgesi verilmesi talebinin icra müdürlüğünce reddi işleminin şikayet konusu yapıldığı; mahkemece istemin, ihalenin feshi davasının derdest olduğu gerekçesi ile reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

İİK’nun 150/f maddesinde; “Alacaklının satış talebinden sonra takdir edilen ve kesinleşen kıymete göre merhunun alacağı karşılamayacağı anlaşılırsa, alacaklının talebi üzerine kendisine açık kalan miktar için bir muvakkat rehin açığı belgesi verilir. Alacaklı, bu belgeye dayanarak borçlunun diğer mallarının haczini icra memurundan talep edebilir ve 100 üncü maddedeki esaslar dahilinde diğer alacaklıların haczine iştirak edebilir. Bu takdirde alacaklı, rehnin satışı neticesinde, alacağının tahsil edilemeyen kısmını borçlunun diğer mahcuz mallarından rüçhansız olarak alır.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Somut olayda, alacaklı tarafından limit ipoteğine dayalı olarak 397.917,04 TL alacak için takip başlatıldığı, takip konusu taşınmaz hakkında yapılan kıymet takdirine borçlunun itirazı üzerine, icra hukuk mahkemesince 450.000 TL kıymet takdirinin kesin olmak üzere belirlendiği, taşınmazın 1. satış günü olan 12/05/2016 tarihinde alacaklı vekiline alacağa mahsuben 340.000 TL. bedel ile ihale edildiği, ihalenin feshi davasının şikayet tarihi itibariyle kesinleşmediği görülmüştür.

Şikayetçi takip alacaklısının, söz konusu taşınmazda 1. derecede ipotek alacaklısı olduğu, taşınmaza 450.000 TL kıymet takdir edilmiş olduğu, 07/06/2016 tarihi itibariyle yapılan dosya hesabına göre dosya borcunun 557.967,87 TL. olduğu, İİK’nun 150/f maddesinde belirtildiği üzere kesinleşen kıymete göre alacaklının, ipotekli taşınmazın satışı sonucunda alacağının karşılanmayacağı anlaşılmakta olup, icra müdürünün geçici rehin açığı belgesi düzenlenmesi talebinin İİK’nun 150/f maddesi hükmüne aykırı olarak, ihalenin feshi davası bulunduğu gerekçesi ile reddi hatalıdır.

O halde, mahkemece alacaklının şikayetinin kabulüne karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile ihalenin feshi davası sonucu verilen karar kesinleşmeden geçici rehin açığı belgesinin verilemeyeceği gerekçesi ile şikayetin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

O halde, mahkemece alacaklının şikayetinin kabulüne karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile ihalenin feshi davası sonucu verilen karar kesinleşmeden geçici rehin açığı belgesinin verilemeyeceği gerekçesi ile şikayetin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), harç alınmasına yer olmadığına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08/12/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5258, Karar No: 2019/5786, Tarih: 14.03.2019

**19. Ceza Dairesi         2017/5258 E.  ,  2019/5786 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Beraat, Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararların niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan orman bilirkişi raporuna göre açılan ocak ve yollarda meşe, ardıç ve çam fidanları ile bu cinsten ağaçların kırıldıkları ve ezildikleri bu nedenle hayatiyetlerini kaybettikleri belirtildiğinden 6831 sayılı Kanun'un 91. maddesine muhalefetten her zaman soruşturma yapılması mümkün görülmüştür.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre;

I)Sanık ... hakkında beraat hükmüne yönelik yapılan temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanık ...'in müdür olarak görev yaptığı Burkay Ltd. Şti. ile sanık ...'a ait şirket arasında 21.10.2013 tarihli mal satım sözleşmesi imzalandığı, söz konusu sözleşmenin konusunun taş satımı olduğu, işletme devrinin söz konusu olmadığı, sanık ...'ın alınan savunmasında "...Burkay inşaat zaten yıllarca buradan taş almışlar, ocak açmışlar, yol yapmışlar. Yani resmi ocak çalıştırıyorlar, yaptığımız sözleşme gereği kendilerinden taş aldık, zaten taş alacağımız yeri kendileri işaretlediler. Kazık çaktılar, bir tane elemanını da orada görevlendirdiler. Taş alırken elemanı da orada tartı işini yapıyordu. Onların talimatları doğrultusunda taşları yükleyip söz konusu inşaatta kullandık." şeklinde beyanda bulunduğu, sanık ... hakkında 28.12.2012 tarihinde 271 ada 4 numaralı orman parselinden tutulan suç tutanağına istinaden dava açıldığı, Doğanhisar Sulh Ceza Mahkemesinin 2013/17 Esas ve 2013/212 Karar sayılı kararıyla sanığın, 6831 sayılı Kanun'un 93 ve 91. maddelerine muhaleffeten cezalandırılmasına ve Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılmasına karar verildiği, 21.11.2013 tarihli suç tutanağına istinaden mahallinde yapılan keşif sonucu alınan orman bilirkişi raporuna göre de dava konusu yerin 271 ada 4 numaralı orman parseli içinde kaldığı anlaşılması karşısında; sanığın 6831 sayılı Kanun'a muhalaeffeten cezalandırılması yerine beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan temsilcisinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

II)Sanık ... hakkında 6831 sayılı Kanun'a muhalefetten kurulan hükme yönelik yapılan temyiz talebinin incelenmesinde;

Kanuna aykırı ve katılan temsilcisinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

II)Sanık ... hakkında 6831 sayılı Kanun'a muhalefetten kurulan hükme yönelik yapılan temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanık ...'in müdür olarak görev yaptığı Burkay Ltd. Şti. ile sanık ...'a ait şirket arasında 21.10.2013 tarihli mal satım sözleşmesi imzalandığı, söz konusu sözleşmenin konusunun taş satımı olduğu, taşın temini ve kamyonlara yüklenmesi ile nakli hususunun sanık ...'a ait olduğu, işletmenin devrinin söz konusu olmadığı, sanığın satım sözleşmesine istinaden talimat doğrultusunda suça konu yerden taş temin ettiği anlaşılması karşısında sanığın beraati yerine yazılı şekilde cezalandırılmasına karar verilmesi,

Kabule göre de;

1)Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan bilirkişi raporunda suça konu toplam 4966 metrekare alanın aynı orman parseli içinde ve bitişik orman bölmelerinde kaldığı anlaşılması karşısında sanık hakkında kurulan hükümde temel ceza belirlendikten sonra TCK'nun 43/1.maddesi uyarınca arttırım yapılması,

2)Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 14/03/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2567, Karar No: 2014/2811, Tarih: 29.01.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/2567 E.  ,  2014/2811 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar vermek

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre; 21/07/2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanunun 3-B maddesiyle değişik 1412 sayılı CMUK'un 305/1. maddesi gereğince hüküm tarihine göre temyizi olanaklı olmadığından, sanık ...'ın temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

2-Sanık hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

1-11/05/2012 tarihli Adli Tıp Uzmanı tarafından verilen raporunda, "sanığın işlediği suça karşı cezai sorumluluğunun tam olmadığı" belirtilmiş olması karşısında, sanığa 5271 Sayılı CMK.nın 150/2.maddesi gereğince re'sen müdafii tayin edilmemesi suretiyle sanığın savunma hakkının kısıtlanması,

2-Adli Tıp Uzmanı tarafından düzenlenen 11/05/2012 tarihli raporda, "sanığın işlediği suça karşı cezai sorumluluğunun tam olmadığı" belirtilmesine karşın, sanıkta var olduğu ileri sürülen akıl hastalığının 5237 sayılı TCK.nın 32. maddesinin hangi fıkrası kapsamında olduğunun açıklanmadığının anlaşılması karşısında, sanığın, suç tarihinde işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayabilir durumda olup olmadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalmış bulunup bulunmadığı konusunda Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastahanesi sağlık kurulundan ya da Adli Tıp Kurumu'ndan rapor alınarak, sanıkta var olduğu ileri sürülen akıl hastalığının 5237 sayılı TCK.nın 32. maddesinin hangi fıkrası kapsamında olduğunun da tespitinden sonra sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken tek hekim tarafından verilen rapora dayanılarak eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 29.01.2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17990, Karar No: 2013/21695, Tarih: 24.09.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/17990 E.  ,  2013/21695 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kızıltepe Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :04.04.2012
Yargıtay — Esas No: 2016/2184, Karar No: 2016/7230, Tarih: 19.12.2016

**16. Ceza Dairesi         2016/2184 E.  ,  2016/7230 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : İftira

Hüküm : Yeniden yargılanma talebinin reddine

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında 5271 sayılı CMK’nın 318. maddesi uyarınca yeniden yargılanma talebinin reddine dair kararın aynı Kanunun 321/3. maddesi uyarınca itiraza tabi olduğu anlaşılmakla, sanığın temyiz talebinin CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, 19.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/8541, Karar No: 2006/12922, Tarih: 03.10.2006

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2006/8541 E.  ,  2006/12922 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak tazminatı davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, üretici olan davalı ile 9.1.2004 tarihinde bezelye yetiştirme sözleşmesi imzaladıklarını, davalıya 2.778.800.000 Tl tohum gübre, fide gibi ayni yardımda bulunduklarını ancak davalının sözleşmeye uymayarak ürünü teslim etmediğini belirterek sözleşmede kararlaştırılan 22.200.000.000 Tl cezai şart ile 2.778.800.000 TL ayni yardım bedelinin davalıdan alınmasını istemiştir.

Davalı, davacıdan ayrı yardım aldığını kabul etmiş, ancak sözleşmenin ceza-i şarti düzenleyen ilk iki sayfasını imzalamadığını belirterek cezai-şarta ilişkin davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının sair itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı ve davalının 9.1.2004 tarihinde bezelye yetiştirme sözleşmesi imzaladıklarını ve bu sözleşme gereğince davacının davalıya ayni yardımda bulunduğu, davalının ayni yardım listesindeki imzaya itirazından da vazgeçtiğine göre bu talebinin kabulü gerekirken davacının talebinin yalnızca cezai şarta yönelik olduğu gerekçesi ile davanın tümden reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle davacının sair itirazlarının reddini, 2.bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunun kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 3.10.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2706, Karar No: 2015/19977, Tarih: 10.06.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/2706 E.  ,  2015/19977 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanıkların mağdur...'a karşı işledikleri yaralama suçundan verilen hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Mağdurun aşamalarda istikrarlı beyanında sanık ...'ın, silahtan sayılan ıskata ile kafasına vurduğunu, yere düşünce sanık ...'in yumrukla burnuna vurarak kemik kırığı olacak şekilde yaralama eylemini birlikte işleyen sanıkların TCK'nin 86/1, 86/3-e ve 87/3. maddeleri uygulanarak cezalandırılmaları gerekirken sanıklara TCK'nin 86/3-e maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından; sanık ....'in tekerrüre esas sabıkasının bulunmasına rağmen tekerrür hükümlerinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından; sanıklar hakkında hapis cezasına hükmedildiği halde 5237 sayılı TCK'nin 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarına hükmedilmemiş ise de bu husus kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olup infaz aşamasında gözönüne alınacağından bozma sebebi yapılmamıştır.

Sanıkların birlikte suçu işlemeleri nedeniyle doğan sonuçtan aynı şekilde sorumlu olacaklarından sanık ....'a TCK'nin 87/3. maddesinin uygulanmaması gerektiği yönündeki tebliğnamenin bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanıkların temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin isteme kısmen uygun olarak ONANMASINA,

2) Sanık ...'ın mağdur ...'a karşı işlediği yaralama suçundan verilen hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın, mağdur ....'ı, silahtan sayılan okey ıskatası ile kafasına vurarak yaşamını tehlikeye sokacak şekilde yaraladığının mağdur beyanı ve 01.11.2011 tarihli adli raporla belirlendiği, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-d-son maddeleri uyarınca ceza tayin edilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurularak sanığa eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. ve 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı saklı kalmak üzere isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 10.06.2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4263, Karar No: 2009/4367, Tarih: 18.06.2009

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2009/4263 E.  ,  2009/4367 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 101 ada 986 parsel sayılı 39060.60 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz irsen intikal, pay satın alma, emlak kaydı ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle 4/5 pay ... ve 1/5 payı ... adına olmak üzere tespit edilmiştir. Davacı ... yasal süresi içinde taşınmazın taşlık, kayalık, çalılık ve makilik yerlerden olduğu iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine ve çekişmeli parselin tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Çekişmeli parselin tarım arazisi olduğu, taşınmaz üzerindeki zilyetliğin tesbit tarihine kadar çekişmesiz, aralıksız ve malik sıfatıyla 20 yılı aşan bir süre devam ettiği, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14. Maddesinde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile mülk edinme şartlarının gerçekleştiği mahkemece mahallinde yapılan keşif, uygulama, dinlenen yerel bilirkişi ve tanık beyanları, düzenlenen teknik bilirkişi raporu ile belirlenmiştir. Delillerin takdiri mahkemeye ait olup takdirde de bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Bu nedenlerle ve kararda yazılı diğer gerekçelere göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA 18.06.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.