muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/16725, Karar No: 2010/29371, Tarih: 09.12.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/16725 E.  ,  2010/29371 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Nazilli İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/02/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklının genel haciz yolu ile başlattığı takipte, borçluya ilk ödeme emrinin iptali üzerine ikinci kez şikayet dilekçesinde belirtilen 30.9.2009 tarihinde ödeme emri tebliğ olunmuş, borçlu da bu ödeme emrine karşı yeniden icra mahkemesine başvurmuştur.

Mahkemece, 2009/333-418 sayılı dosyanın aynı mahiyette olduğu anlaşıldığından yeniden karar verilmesine yer olmadığı biçiminde sonuca gidilmişse de, anılan dosya 04.09.2009 tarihinde tebliğ edilen ödeme emrine ilişkin olup, bilahare alacaklı vekilinin 23.9.2009 tarihli talebi üzerine yeniden çıkarılan ödeme emri tebliği işlemlerine ilişkin bu şikayetin esasının incelenip oluşacak sonuca göre bir karar vermek gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ :Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 09/12/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/550, Karar No: 2013/4061, Tarih: 11.03.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/550 E.  ,  2013/4061 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar tacir olup, uyuşmazlık davacı kuruma ait enerji hattından davalılarca enerji alınması nedeniyle doğan hat katılım payı ile işletme ve bakım giderlerinin tahsili istemine ilişkindir.

Davanın bu niteliğine göre inceleme görevi Yargıtay 11.Hukuk Dairesinindir. Bu itibarla dosyanın gerekli inceleme yapılmak üzere Yüksek 11.Hukuk Dairesine gönderilmesine, 11.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6452, Karar No: 2022/4088, Tarih: 26.05.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/6452 E.  ,  2022/4088 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 2.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 03.12.2019 gün ve 2019/197 - 2019/509 sayılı kararı onayan Daire'nin 24.03.2021 gün ve 2020/5763 - 2021/2803 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin “PARLIAMENT” markasının TPMK nezdinde tescilli olduğunu, mavi renk tonu ile özdeşleşmiş markasının TPMK tarafından tanınmış marka olarak kabul edildiğini, davalı tarafın ''MONTE CARLO NIGHT BLUE" ve ''MONTE CARLO NIGHT BLUE AMERİCAN BLEND'' markalarının müvekkilin “PARLIAMENT NIGHT BLUE” ve diğer marka örnekleri ile ayırt edilemeyecek derecede benzer olduğunu, bu durumun iltibasa ve haksız rekabete yol açtığını, mavi rengin tütün ürünleri ile alakalı herhangi jenerik veya tamamlayıcı özelliğinin olmadığını, dava konusu markaların varlığının müvekkilinin tanınmış ve ayırt ediciliği yüksek markalarının ayırt edici karakterini zedelediğini ve markaya zarar verdiğini iddia ederek davalı adına tescilli 2010/07419 numaralı "MONTE CARLO NIGHT BLUE" markası ile 2011/64754 numaralı "MONTE CARLO NİGHT BLUE AMERICAN BLEND" markasının hükümsüzlüğü ile sicilden terkinini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin markaları ile davacı tarafın markaları arasında bir benzerlik bulunmadığını, “NIGHT BLUE” ibarelerinin tali tamamlayıcı özellikte olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre davanın kabulüne dair verilen karar davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Davalı vekili, bu kez karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 44,70 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 709,50 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 26/05/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3290, Karar No: 2016/6769, Tarih: 19.04.2016

**12. Ceza Dairesi         2016/3290 E.  ,  2016/6769 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme, görevi yaptırmamak için direnme

Hüküm : Taksirle öldürme suçundan: TCK'nın 85/1, 22/3, 62. maddeleri gereğince mahkûmiyet,

Görevi yaptırmamak için direnme suçundan: TCK'nın 265/1-4, 43/2, 62/1, 58. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Olay gecesi, eşinin eve gelmeyeceği haberini alan ...'ın, birlikte kalmak üzere eşinin kız kardeşini evine çağırdığı, gece çocukların uyumasından sonra, gönül ilişkisi yaşadığı sanıkla telefonla iletişime geçen ...'nin gecenin ilerleyen saatlerinde evden ayrılarak kendisini minibüsle almaya gelen sanıkla buluştuğu, sanığın, bir süre idaresindeki araçla yol alarak bölücü terör örgütünün geçiş yapacağı ihbarı üzerine gece saat 22:00'den itibaren pusu ve gözetleme faaliyeti kapsamında 15 kişilik jandarma timinin konuşlandıkları Kesikköprü mevkiindeki demir köprüden geçerek ana yolun kenarındaki dinlenme tesisinde bir müddet duraklayıp, tekrar geri döndüğü, bu sırada pusu faaliyeti kapsamındaki (3. bölge diye adlandırılan) bir diğer bölgeye ilerleyerek burada da bir süre daha aracın farları kapalı halde durakladığı, sanığın aracının sıradışı manevraları üzerine teröristlerin söz konusu araçla intikal edeceği şüphesiyle jandarma görevlilerinden bir kısmının duraklayan aracın etrafını yarım daire şeklinde sarıp ıslıkla uyarmaya başlamaları üzerine panikleyen sanığın, önünü kapatan iki personele rağmen aracını harekete geçirdiği, yapılan dur ikazına uymayarak ...Köyü istikametine doğru hızla olay yerinden uzaklaşmaya başlaması üzerine jandarma görevlilerince havaya uyarı ateşi açıldığı, buna rağmen durmaksızın .... Köyü istikametine doğru ilerleyip, arka yoldan devam ederek demir köprüye doğru geldiği, pusu faaliyet alanının 1. bölge diye adlandırılan kısmından geçtiği sırada önüne geçen bir kısım jandarma görevlilerince kendisine yine dur ihtarında bulunulduğu, sanığın bu ihtara da uymaması üzerine jandarma görevlilerince önce havaya, daha sonra da Kağızman ilçe merkezine doğru hızla uzaklaşan minibüsün ardından ateş açıldığı, seyir güzergahına göre haber verilen Kağızman İlçe Emniyet Müdürlüğü görevlilerince sanığın idaresindeki minibüsün önü

kesilerek ancak durdurulabildiği, yapılan kontrolde jandarma görevlilerince açılan ateş sonucu çıkan mermilerden birinin minibüste bulunan ...'a isabet ettiğinin anlaşıldığı, sırt sol alt taraftan giren merminin boyun sağ yan orta hattan çıkarak ...'ın ölümüne sebebiyet verdiği olayda, yaklaşık 2 yıl önce ağabeyinin ölümünden kaynaklı hasımları bulunan sanığın, idaresindeki minibüsle, yanında ölen de olduğu halde pusu faaliyeti yapıldığını bilmediği bir mahalden duraklayarak geçtiği sırada seyir hareketinden şüphelenen jandarma görevlilerince durdurulmaya çalışılması üzerine, gece karanlığında kendisini durdurmaya çalışan kişilerin kimliğinden tam emin olamadan, birlikte olduğunun öğrenilmesinden endişelendiği bayanla görünmemek kaygısıyla ve silah seslerinin de verdiği endişeyle panik halinde hızla uzaklaşmak isterken, silahlardan çıkan mermilerden birinin aynı araçtaki bayana isabeti üzerine gerçekleşen ölüm neticesi ile sanığın eylemi arasında illiyet bağı bulunmadığı gibi yukarıda anlatılan oluş karşısında üzerine atılı görevi yaptırmamak için direnme suçu yönünden de suç kastından söz edilemeyeceği ve unsurları itibarıyla oluşmayan her iki suçtan dolayı sanığın beraati yerine, yazılı şekilde mahkumiyetine hükmedilmesi,

Kabule göre de;

2-Sanığın sabıka kaydında yer alan ve tekerrür uygulamasına esas alınan elektrik hırsızlığı suçunun, 6352 sayılı Kanun ile karşılıksız yararlanma suçuna dönüştürüldüğü, bu nedenle 6352 sayılı Kanunun yürürlüğe girmesinden önce işlenen tekerrüre esas suça ilişkin olarak, anılan Kanun kapsamında uyarlama yargılamasının yapılıp yapılmadığının araştırılması, yapılmış ise sonucuna göre sanık hakkında TCK'nın 58. maddesinde düzenlenen tekerrür hükümlerinin buna göre değerlendirilmesi gerekirken, eksik inceleme ile hüküm kurulması,

3-Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saik" gerekçelerine dayanılamayacağının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca, hükümlerin isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 19.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1674, Karar No: 2024/9716, Tarih: 04.07.2024

**4. Ceza Dairesi         2022/1674 E.  ,  2024/9716 K.**

**"İçtihat Metni"**

BOZMA ÜZERİNE

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/105 E., 2020/334 K.

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

HÜKÜM : Düşme

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında imar kirliliğine neden olma suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca düşme kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteğinin, usul ve yasaya aykırı olan hükmün re'sen tespit edilecek sebeplerle bozulmasına yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, imara aykırı olarak kıyı kenar çizgisi içinde kalan alanda bina yaptığı iddiası ile açılan davada Mahkeme, yapı kayıt belgesinin alınmış olması nedeniyle düşme kararı vermiştir.

VI. GEREKÇE

7143 sayılı Kanun ile İmar Kanunu'na eklenen geçici 16 ncı maddesinin birinci fıkrası "Afet risklerine hazırlık kapsamında ruhsatsız veya ruhsat ve eklerine aykırı yapıların kayıt altına alınması ve imar barışının sağlanması amacıyla, 31.12.2017 tarihinden önce yapılmış yapılar için Çevre ve Şehircilik Bakanlığı ve yetkilendireceği kurum ve kuruluşlara 31.10.2018 tarihine kadar başvurulması, bu maddedeki şartların yerine getirilmesi ve 31.12.2018 tarihine kadar kayıt bedelinin ödenmesi halinde Yapı Kayıt Belgesi verilebilir. Başvuruya konu yapının ve arsasının mülkiyet durumu, yapı sınıf ve grubu ve diğer hususlar Bakanlık tarafından hazırlanan Yapı Kayıt Sistemine yapı sahibinin beyanına göre kaydedilir." hükmünü içermektedir. Kanun'un madde gerekçesinde " İmar mevzuatına aykırı yapıların kayıt altına alınması ile dönüşüm projelerine finans sağlanarak dönüşümün daha hızlı ve etkin yapılması" amacı ifade edilmiştir. Düzenlemenin içeriği ve gerekçesi dikkate alındığında kentsel dönüşüm uygulamalarının finansal kaynağını yaratmak üzere, imar düzenine aykırı yapılar kayıt altına alınarak ve yapı sahiplerine kentsel dönüşüm uygulamasına kadar yapıyı geçici olarak kullanma imkanı sağlamak şeklinde sınırlı bir amaç güdüldüğü anlaşılmaktadır.

Yapı kayıt belgesine konu edilemeyecek taşınmazların neler olduğu geçici 16 ncı maddede gösterilmiştir. Buna göre ;

Yapı kayıt belgesine konu edilemeyecek taşınmazların neler olduğu geçici 16 ncı maddede gösterilmiştir. Buna göre ;

"a-18/11/1983 tarihli ve 2960 sayılı Boğaziçi Kanunu'nda tanımlanan Boğaziçi sahil şeridi ve öngörünüm bölgesi içinde ekli kroki ile listede sınır ve koordinatları gösterilen alan ile İstanbul tarihi yarımada içinde ekli kroki ile listede sınır ve koordinatları gösterilen alanlarda,

b- 19/6/2014 tarihli ve 6546 sayılı Çanakkale Savaşları Gelibolu Tarihi Alan Başkanlığı Kurulması Hakkında Kanunun 2 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendinde belirlenmiş Tarihi Alanda,

c- Üçüncü kişilere ait özel mülkiyete konu taşınmazlarda bulunan yapılarda,

d- Hazineye ait sosyal donatı için tahsisli araziler üzerinde bulunan yapılarda,"

e-31.12.2017 tarihinde sonra yapılmış olan yapılarda" bu madde hükmü uygulanmayacaktır.

c- Üçüncü kişilere ait özel mülkiyete konu taşınmazlarda bulunan yapılarda,

d- Hazineye ait sosyal donatı için tahsisli araziler üzerinde bulunan yapılarda,"

e-31.12.2017 tarihinde sonra yapılmış olan yapılarda" bu madde hükmü uygulanmayacaktır.

3194 sayılı İmar Kanunu’nun geçici 16. maddesinde, sit alanı, kıyı, orman ve mera gibi özel kanunlara tabi olan ve yapılaşmanın kesin olarak yasaklandığı alanlarda bulunan yapıların imar barışından faydalanamayacağına ilişkin herhangi bir hüküm bulunmamaktadır. Ancak İmar Kanunu"nun " istisnalar" başlıklı 4. maddesi "2634 sayılı Turizmi Teşvik Kanunu, 2863 sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu, bu Kanun'un ilgili maddelerine uyulmak kaydı ile 2960 sayılı İstanbul Boğaziçi Kanunu ve 3030 sayılı Büyük Şehir Belediyelerinin Yönetimi Hakkında Kanun ile diğer özel kanunlar ile belirlenen veya belirlenecek olan yerlerde, bu Kanun'un özel kanunlara aykırı olmayan hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir. Buna göre özel yasalarla korunan alanlarda, İmar Kanunu hükümleri özel kanunlara aykırı değil ise uygulama alanı bulacaktır. Ayrıca Anayasa'nın "Tarih, Kültür ve Tabiat Varlıklarının Korunması" başlıklı 63., "Ormanların Korunması ve Geliştirilmesi" başlıklı 169., " Kıyılardan Yararlanma" başlıklı 43., "Tarım ve Hayvancılık ve Bu Üretim Dallarında Çalışanların Korunması" başlıklı 45. maddeleri, özel tahsis kararı olmadan imar barışı kapsamında yer almayan, kesin yapılaşma yasağı bulunan yerleri düzenlemektedir. 4342 sayılı Mera Kanunu'nun 4 üncü maddesine göre "Mera, yaylak ve kışlakların kullanma ... bir veya birden çok köy veya belediyeye aittir. Bu yerler Devletin hüküm ve tasarrufu altındadır. Mera, yaylak ve kışlaklar; özel mülkiyete geçirilemez, amacı dışında kullanılamaz, zaman aşımı uygulanamaz, sınırları daraltılamaz." 3621 sayıl Kıyı Kanunu'nun 5 inci ve 6 ncı maddelerinde "Kıyılar, Devletin hüküm ve tasarrufu altındadır. Kıyılar, herkesin eşit ve serbest olarak yararlanmasına açıktır. Kıyı, herkesin eşitlik ve serbestlikle yararlanmasına açık olup, buralarda hiçbir yapı yapılamaz; duvar, çit, parmaklık, telörgü, hendek, kazık ve benzeri engeller oluşturulamaz. Kıyı ve sahil şeritlerinden yararlanmada öncelikle kamu yararı gözetilir." biçiminde açıkça yapılaşma yasağına yer verilmiştir. Keza 6831 sayılı Orman Kanunu'nun 17 nci maddesi de "Devlet ormanları içinde bu ormanların korunması, istihsal ve imarı ile alakalı olarak yapılacak her nevi bina ve tesisler müstesna olmak üzere; otlatma planı yapılan alanlarda yıllık otlatma süresi dâhilinde hayvanların planlı otlatılmasını sağlayan, gecelemesini emniyet altına alan ve dağılmalarını engelleyen geçici çevirmeler şeklinde düzenlemeler dışında, her çeşit bina, ağıl ve hayvanların barınmasına mahsus yerler yapılması, tarla açılması, işlenmesi, ekilmesi ve orman içinde yerleşilmesi yasaktır." hükmüne yer vermiştir. Bunlar dışında sit alanları ve su havzaları gibi alanlarda da özel düzenlemeler ile mutlak yapılaşma yasağı getirilmiştir.

İmar Kanunu'nun geçici 16 ncı maddesinde yer verilen imar barışı düzenlemesinin, kentsel dönüşüm uygulamalarının finansal kaynağını yaratmak üzere, imar düzenine aykırı yapıları kayıt altına alarak ve yapı sahiplerine kentsel dönüşüm uygulamasına kadar yapıyı geçici olarak kullanma imkanı sağlamak şeklindeki sınırlı amacı, aynı Kanun'un 4 üncü maddesindeki özel kanunlarda belirlenen yerlerde İmar Kanunu'nun sadece özel kanunlara aykırı olmayan hükümlerinin uygulanabileceğine ilişkin amir hüküm ile Anayasa ve özel yasalardaki düzenlemeler dikkate alındığında, yapılaşmanın kesin olarak yasaklandığı yerlerin imar barışı kapsamı dışında kaldığı, Anayasa ve özel düzenlemeler ile ayrıca koruma altına alındığı için geçici 16 ncı maddenin dokuzuncu ve onbirinci fıkralarında yapı kayıt belgesi alınamayacak alanlar arasında sayılmadığı, bu amir hükümlere aykırı olarak verilen yapı kayıt belgelerinin, ruhsatsız yapıların kayıt altına alınmasını sağlamakla birlikte mutlak korunması gerekli alanlarda kalan inşai ve fiziki müdahaleleri hukuka uygun hale getirmeyeceği ve imar kirliliğine neden olma suçunun oluşumunu engellemeyeceği gözetilmeden, kıyı çizgisinin ilk elli metre içerisine bina yapan sanığın mahkumiyeti yerine yapı kayıt belgesi alındığından bahisle yasal ve yerinde görülmeyen gerekçeyle kamu davasının düşmesine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.07.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4758, Karar No: 2014/15499, Tarih: 29.05.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/4758 E.  ,  2014/15499 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 12. maddesi uyarınca baraj için yapılan kamulaştırma sonucu çevrenin sosyal, ekonomik ve yerleşme düzeninin bozulması nedeniyle, taşınmazdan ekonomik ve sosyal yönden yararlanma olanağı kalmadığı ve Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliğinin 17. maddesi uyarınca taşınmazın mutlak koruma alanında kaldığı iddiasına dayanan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 12. maddesi uyarınca baraj için yapılan kamulaştırma sonucu çevrenin sosyal, ekonomik ve yerleşme düzeninin bozulması nedeniyle, taşınmazdan ekonomik ve sosyal yönden yararlanma olanağı kalmadığı ve Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliğinin 17. maddesi uyarınca taşınmazın mutlak koruma alanında kaldığı iddiasına dayanan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere göre Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliğinin 17. maddesi uyarınca fiilen el atılmayan taşnımazın mutlak koruma alanında kalması nedeniyle açılan davanın görev yeri nedeniyle reddi yerine, esastan reddedilmesinde sonucu itibariyle bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 29.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9482, Karar No: 2025/4109, Tarih: 04.03.2025

**4. Ceza Dairesi         2022/9482 E.  ,  2025/4109 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/1854 E., 2020/795 K.

SUÇ : Cumhurbaşkanına hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen beraat hükmü, Bölge Adliye Mahkemesince kaldırılarak mahkumiyet kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle; sanığın üzerine atılı suçu işlemediğine, usul ve Yasaya aykırı olan hükmün bozulmasına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanık müdafiinin belirttiği hukuka aykırılık nedenleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri de gözetilerek maddi ceza hukukuna ilişkin sair yönlerden yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.10.2008 tarihli ve 170-220 sayılı kararında da belirtildiği üzere; hakaret fiilinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin şeref, haysiyet ve namusu, toplum içindeki itibarı, diğer fertler nezdindeki saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleştirilmesi gerekmektedir. Somut bir fiil ya da olgu isnat etme veya sövme şeklindeki seçimlik hareketlerden biri ile gerçekleştirilen eylem, bireyin onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte ise hakaret suçu oluşacaktır.

Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kişilere yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövme fiilini oluşturması gerekmektedir.

İnsanın serbestçe haber, bilgi ve başkalarının fikirlerine ulaşabilmesi, edindiği düşünce ve kanaatlerden dolayı kınanamaması ve bunları tek başına veya başkalarıyla birlikte çeşitli yollarla serbestçe ifade edebilmesi, savunabilmesi ve yayabilmesi olarak kabul edilen, ifade özgürlüğü demokratik toplumun temelini oluşturan ana unsurlardan ve toplumun ilerlemesi ve bireyin gelişmesi için gerekli temel şartlardan birini oluşturmaktadır.

Anayasa'nın 26. maddesinde, "Herkes, düşünce ve kanaatlerini söz, yazı, resim veya başka yollarla tek başına veya toplu olarak açıklama ve yayma hakkına sahiptir.” hükmüne yer verilmiştir. Bunun yanında, bu hak, birçok uluslararası belgeye ve mahkeme kararına da konu olmuştur.