muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/1819, Karar No: 2010/953, Tarih: 08.02.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/1819 E.  ,  2010/953 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, "ayakta dik pozisyonlandırma cihazı"nın bedelinin ödeme tarihinden geçerli olmak üzere TL karşılığının en yüksek faizi iel davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici nedenlere göre davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı Sağlık Bakanlığı 70. Yıl Fizik Tedavi Rehabilitasyon ve Araştırma Hastanesinin düzenlediği 26.1.2006 tarihli Sağlık Kurulu raporundaki görüş uyarınca çocuğu için alınan "ayakta dik pozisyonlandırma cihazı" (manuel kalkış, manuel sürüş)'nın bedeli olan 7.475 Euro'nun fiili ödeme tarihinde geçerli olan döviz satış kuru üzerinden Türk Lirası karşılığının dava tarihinden itibaren 3095 sayılı Yasa'nın 4/A maddesi uyarınca Devlet Bankalarınca Euro için açılmış bir yıl vadeli mevduat hesabına ödediği en yüksek faiz oranı üzerinden işletilecek yasal faizi ile birlikte davalı Kurumdan tahsilini istemiştir.

Mahkemece istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa’nın Ek 32. maddesinde, sigortalılar ile Kurumdan sürekli işgöremezlik geliri, malullük veya yaşlılık aylığı almakta olanların geçindirmekle yükümlü oldukları çocuklarının ve Kurumdan hak sahibi olarak gelir veya aylık alan çocukların, iyileşmelerine yarayacak yahut işgöremezliklerini gidermeleri için gerekli görülen protez araç ve gereçlerin, Kurumca, 34. maddede belirlenen sağlık yardımları süreleri ile bağlı olmaksızın sağlanacağı, onarılacağı, ve tespit edilen süre ve şartlarla yenileneceği, 36/B maddesinde (A) bendi gereğince verilecek protez, araç ve gereçlerin bedellerinin % 10'nun kendilerince ödeneceği, ancak, alınacak katkı miktarının ödeme tarihindeki 25.08.1971 tarihli ve 1475 sayılı İş Kanununun 33. maddesine göre sanayi kesiminde çalışan onaltı yaşından büyük işçiler için uygulanan aylık asgari ücret tutarını geçemeyeceği bildirilmiştir.

506 sayılı Kanunun hastalık sigortasına ilişkin Ek 32. maddesinde yer alan “işgöremezliği giderme” kavramı aktif sigortalıların çalışma hayatına ilişkin bir kavram olup, dava konusu cihazlar Kurumdan yaşlılık aylığı alan davacının bakmakla yükümlü olduğu oğluna alındığından uyuşmazlığın çözümünde Kanunun Ek 32. maddesinde yer alan “iyileştirme” kavramının da incelenmesi gerekmektedir. T.C. Anayasası’nın 90. maddesi uyarınca usulüne göre yürürlüğe konulmuş anlaşmalar kanun hükmündedir. Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası anlaşmalarla Kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası anlaşma hükümleri esas alınır. Bu bağlamda onay kanunu ile yürürlüğe giren Sosyal Güvenliğin Asgari Normları Hakkında 102 Nolu ILO Sözleşmesinin 10/3. maddesinde; yapılacak yardımların, korunan kimsenin sağlığını korumaya, çalışma gücünü iadeye ve şahsi ihtiyaçlarını karşılayabilme kabiliyetini artırmaya matuf olduğu açıklanmıştır. 506 sayılı Kanunun Ek 32. maddesinde bu madde gereğince yapılacak sağlık yardımlarının; "iyileşmelerine yarayacak, yahutta işgöremezliklerini giderme amacını güdeceği açıkça belirtilmiş, bir anlamda, onaylanması nedeniyle bağlayıcı hale gelen 102 Nolu ILO Sözleşmesinin 10/3. maddesi hükmü tekrarlanmıştır. Her iki yasal düzenlemenin açıkça gösterdiğı gibi, bu iki cihazın temini yönünden; aranacak temel unsur; "iyileşmesine yardımcı olması" unsurudur. İyileşmeye yardımcı olma kavramının ise, açık yasal düzenlemeler uyarınca; "sağlığı koruma, çalışma gücünü yeniden kazandırma ve kendi ihtiyaçlarını görme kabiliyetini artırma" olarak kabulü zorunludur. Aksinin kabulü ve iyileşme kavramına ilk günkü sağlığına kavuşma anlamının verilmesi halinde, ortez ve protez kullanımının hiçbir zaman mümkün olamayacağı hususu da açıktır.

Yargılama sırasında yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar Ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 63. maddesinde de yapılan açıklamalar doğrultusunda düzenleme bulunmaktadır. Buna göre; iş kazası ile meslek hastalığı, hastalık ve analık sonucu tıbben gerekli görülen sağlık hizmetlerinin karşılanması, temini amacıyla Kurumca finansmanı sağlanacak sağlık hizmetleri içinde (f) bendinde ortez ve proteze yer verilirken, temini için sadece; "sağlanacak sağlık hizmetleriyle ilgili teşhis ve tedaviler için gerekli olabilme" ifadesi kullanılmıştır.

Kurumun teminle yükümlü olduğu yürürlükteki mevzuat hükümlerine uygun fiyatlı dik pozisyonlandırma cihazına hak kazanılması için gerekli olan "iyileştirme" unsurunun, diğer bir anlatımla sağlığı koruma, çalışma gücünü yeniden kazandırma ve kendi ihtiyaçlarını görme kabiliyetini artırma hususlarının; cihazı kullanacak kişi yönünden, üniversite veya eğitim araştırma hastanelerinin fiziksel tıp ve rehabilitasyon kliniklerinde yatırılarak uygulama ve eğitiminin yapılması sonrasında nöroloji, ortopedi ve fiziksel tıp ve rehabilitasyon uzmanlarının da içinde yer aldığı sağlık kurulu raporu ile gerekliliğinin belirlenmiş olması gereklidir."(Yargıtay HGK,04.03.2009, 2009/10-34 E., 2009/104 K.)

Somut olaya gelince Hacettepe Üniversitesi Tıp Fakültesi Nöroloji Anabilim Dalı Başkanlığından mahkemece alman 1.4.2008 tarihli Sağlık Kurulu raporunda, bu cihazların bu tür hastalarda hareketsizlikten ortaya çıkan ve hasta için ölümle sonuçlanabilecek sonuçlar doğuran hayati tehlike yaratan bası yaralarını önleyeceği, hastanın sağlığının korunmasına ve iş göremezlik derecesinin azalmasına katkı yapacağı, kendi ihtiyacını görme yeteneğini artıracağı, toplumsal hayata katılımı sağlayacağı bildirilmiştir. Bu rapor karşısında dava konusu cihazın davacının sağlığını koruyacağı, kendi ihtiyaçlarını görme kabiliyetini artıracağı, yani davacının iyileşmesine yardımcı olacağının kabulü gerekir.

Ne var ki; davacı üniversite veya eğitim araştırma hastanelerinin fiziksel tıp ve rehabilitasyon kliniklerinde yatırılarak cihazın uygulama ve eğitimi yaptırılıp bilincin açık ve kognitif fonksiyonlarının yerinde olup olmadığı, üst ekstremite motor fonksiyonlarının yerinde olup olmadığı, progresifı hastalığı olup olmadığı, tespit edilip bu cihazı kullanıp kullanmayacağını belirleyen bir rapor alınmamıştır.

Öte yandan her ne kadar davalı SGK Başkanlığınca bu cihazın Kurumun sözleşme listesinde yer almadığı, bu cihaz için herhangi bir fiyat tespiti rakamı belirlenmediği, Sağlık Uygulama Tebliğinde fiatının bulunmadığı bildirilmiş ise de davalı Kurum ile protokollü firmaların protokolü dahilinde olmayan veya Kurumla protokolü olmayan firmalardan temin edilen cihazların Kurum tarafından karşılanabilecek değerinin tespiti konusundaki yöntem gereğince, Sağlık Bakanlığının konuya ilişkin görüşü de alınmak suretiyle rayiç belirlenmesi gereği gözetilmeksizin yalnızca Ticaret Odası görüşü ile sonuca varılmış olması isabetsizdir.

Yapılacak iş; hastanın üniversite veya eğitim araştırma hastanelerinin fiziksel tıp ve rehabilitasyon kliniklerine yatırılarak uygulama ve eğitiminin yapılması sonrasında hastanın özür durumu da gözetilerek ortopedi, travmatoloji, fiziksel tıp ve rehabilitasyon, erişkin veya çocuk nörolojisi uzmanlarının da içinde yer aldığı sağlık kurulu raporu alınıp, hastanın özür durumuna göre bu cihazları kullanıp kullanmayacağı, hastanın fiziksel durumu, zeka düzeyi, yaşı ve yaşadığı mekan ile psikolojik koşulları da değerlendirilerek bilimsel dayanaklarıyla ortaya konulmak, Sağlık Bakanlığından fiatı konusunda görüş alınarak çıkacak sonuca göre bir karar vermektir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.O halde davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 8.2.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/633, Karar No: 2022/200, Tarih: 12.01.2022

**11. Hukuk Dairesi         2020/633 E.  ,  2022/200 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 14. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 9. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 08.05.2018 tarih ve 2017/538 E- 2018/499 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi'nce verilen 07.11.2019 tarih ve 2018/1594 E- 2019/1420 K. sayılı kararın duruşmalı olarak Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, duruşma için belirlenen 11.01.2022 günü hazır bulunan davacı ... vekili Av. ...ile tüm davalılar vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 29.04.2017 tarihinde Gökorman markası ile yeni projesinin satış ve pazarlamasına başladığını, satış ofisinin hemen karşısında davalıların yöneticiliğini yaptığı Avangarden Toplu Yapı Sitesinin Paris Rezidans B Blok’u üzerine “Sinpaş’la Davalıyız Dikkat ! Sormadan Almayın Müracaat Sinpaş Avargarden” ibaresinin yazılı olduğu yaklaşık 20 m. boyunda ve 8 m. eninde bir pankartın asıldığını, müşterilerin bu pankarttan olumsuz etkilendiğini, bir kısmının da bu sebeple projeden ev alma kararından vazgeçtiklerini, davalıların yersiz, incitici, kötülemeden ibaret eyleminin haksız rekabet teşkil ettiğini, müvekkilinin kişilik haklarının da ihlal edildiğini ileri sürerek haksız rekabetin tespitini, men’ini, 100.000.- TL manevi tazminatın avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, müvekkiline ait sitenin yıllardır kullandığı ve üzerinde bir çok tesis, çocuk parkı, yeşil alanlar bulunan iki parsele Gökorman projesi yapılacağından bahisle dozerlerle girilip alanların talan edildiğini, müvekkili ile davacı arasında yaşanan ihtilafların yazılı ve görsel basına konu olduğunu, karşılıklı bir çok davanın açıldığını, dayanak afişin haksız rekabete sebebiyet vermeyeceğini, “Sinpaş’la Davalıyız” ifadesinin zaten bilindiğini, gerçeğin duyurulmasından ibaret olduğunu, site maliklerinin siteyi yeşil alanının fazla ve büyük yüzölçümüne sahip olması, kendilerine vaat edilenin gerçekliğine güvenmeleri sebebiyle tercih ettiğini, bu vaatlerle kendilerine teslim edilen siteye hiçbir bildirim ve mahkeme kararı gösterilmeksizin bir anda dozerlerle girilerek mağdur edildiklerini savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davalıların sitedeki binaya "Sinpaş'la Davalıyız Dikkat! Sormadan Almayınız Müracaat Sinpaş Avangarden" şeklinde pankart astıkları, taraflar arasında sitede kat mülkiyetine esas binaların bulunduğu 6787 parsel sayılı taşınmaza tahsisli olduğu iddia edilen 109 ve 6785 nolu parsellerin davacı tarafça başka bir projede kullanılacağının belirtilmesi nedeni ile uyuşmazlık çıktığı, buna ilişkin taraflar arasında başka bir davanın bulunduğu, bu uyuşmazlıkla ilgili olarak çeşitli basın yayın kuruluşlarında haberler yapıldığı, pankartta yazılan hususların ifade ediliş biçimi ile “Davalıyız” ibaresinin görünür gerçekliğe uygun olduğu, ancak pankartta taraflar arasında görülen davanın neye ilişkin olduğuna dair bir açıklama bulunmadığından pankartta geçen “Dikkat Sormadan Almayınız” şeklindeki ibarenin davacının ürünlerindeki bir olumsuzluğa işaret edebilecek nitelikte ve müşteri kararlarını etkilemeye yönelik olması nedeni ile haksız rekabet teşkil edeceği, buna karşın davalının manevi zararına neden olacak nitelikte olmayan pankart sebebi ile TBK’nın 58. maddesindeki manevi tazminat koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın haksız rekabetin tespiti ve men’i yönünden kabulüne, manevi tazminat istemi yönünden reddine, davalı tarafça asılan pankarttaki “Dikkat Sormadan Almayınız” ibaresinin haksız rekabet teşkil ettiğinin tespitine ve haksız rekabetinin men’ine karar verilmiştir.

Davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, takdir olunan 3.815,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 26,30 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 12/01/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3232, Karar No: 2019/2536, Tarih: 02.04.2019

**11. Hukuk Dairesi         2017/3232 E.  ,  2019/2536 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Mersin 2. Asliye Ticaret Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 23/03/2017 tarih ve 2015/265-2017/94 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olduğu anlaşılmakla, duruşma için belirlenen 12.03.2019 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin Vietnam'dan ithal ettiği dondurulmuş balık emtiasının Mersin'e davalı gemi acentesi aracılığı ile taşındığını, taşıma sonucunda ürünün tamamının bozulduğunu ileri sürerek, mal bedeli 28.800 USD ile diğer zarar kalemlerine ilişkin 8.061,20 TL'nin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkiline doğrudan dava açılamayacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacı tarafından davalının acentesi olduğu gemiye yüklenen malların soğutmalı konteyner ile taşındığı, konteynerin Mersin Limanında arızalandığı, soğutma sisteminin arıza yapması nedeniyle malların bozulduğu, konteyner soğutma sistemindeki arıza nedeniyle davalı tarafından gerekli özenin gösterilerek konteyner içerisindeki malın hemen başka bir konteynere nakledilmesi gerektiği halde bu hususun geç yerine getirildiği, malın korunmasındaki sorumluluğun davalı acentede olduğundan malda meydana gelen hasarın davalının kusurundan kaynaklandığı, hasar meydana gelen malın tamamının bozulmuş olmasından dolayı davacının mal bedelinden dolayı 28.800 USD zararı bulunduğu, Mersin Limanında yapılan toplam giderlerin de 8.061,20 TL olduğu, gemi limana yanaştıktan sonra emtianın gemiden taşındığı ve mal limanda beklerken davalı acentenin yükümlülüklerini yerine getirmediği için malın hasarlandığı, konteynerin gemiden indirilip alıcıya teslimine kadar geçen süreç içindeki tüm hizmetlerin davalı acenteye ait olduğu, malların davacı şirkete teslimine kadar geçen süreç içinde konşimentoda belirtildiği gibi konteynerde olması gereken ısının muhafaza edilmesi, kontrolü ve korunmasının davalı acentenin görevi olduğu, davalının bu görevini ifa etmediği, geminin 05.08.2011 tarihinde Mersin Limanına yanaştığı, sağlam olarak getirilen malların -18 derecede muhafaza edilmediği, 18.08.2011 tarihinde malların içinde bulunduğu konteynerin arızalandığı ve soğutma görevini yapmadığı, malların donmuş deniz ürünleri olduğu, konteynerin içindeki ısının yükselmeye başladığı, davalı acentenin gözetim ve kontrol görevini ihmal ettiği, konteynerde arıza olduktan 4 gün sonra 22.08.2011 tarihinde olaydan davacının haberi olduğu, Mersin Limanına sağlam olarak indirilmiş olan malların sonradan tamamen zayi olması ve hasara uğramasının davalının kişisel kusurundan kaynaklandığı zira, davalının taşıyan geminin vekili olduğu, donatanın mallara gösterdiği dikkat, ihtimam ve özeni göstermediği, şahsi kusuru olduğu, kaldı ki davacının kendisine düşen ödeme yükümlülüğünü yerine getirmediği, davalının ısıyı günde üç defa kontrol etmesi gerekirken dört gün boyunca hiç kontrol etmediği ve bu nedenle konteynerdeki arızanın fark edilmediği ve malların bozulduğu, davalı şirketin kişisel kusur ve ihmali ile mallar bozulduğu için imha edildiği, malın taşıma süreci içerisinde hasara uğramadığı, kusursuz olduğunu ispat külfetinin davalıya ait olduğu, 22.08.2011 tarihinde, gümrük ambar memuru MİP görevlisi acente personeli imzaları ile Maersk Gemi Acenteliğine bağlı ve arızalı olan konteynerin orjinal mührü kırılmış ve içindeki ürünler yine Maersk Gemi Acenteliğine bağlı konteynere aktarıldığı ve acente mührü tatbik edildiği, davalının haber verme borcunu yerine getirmediği gibi, TTK'nun 110/2 fıkrasını da ihlal ettiği yani basiretli bir tacir gibi davranmadığı, TTK'nun 111. m

.08.2011 tarihinde, gümrük ambar memuru MİP görevlisi acente personeli imzaları ile Maersk Gemi Acenteliğine bağlı ve arızalı olan konteynerin orjinal mührü kırılmış ve içindeki ürünler yine Maersk Gemi Acenteliğine bağlı konteynere aktarıldığı ve acente mührü tatbik edildiği, davalının haber verme borcunu yerine getirmediği gibi, TTK'nun 110/2 fıkrasını da ihlal ettiği yani basiretli bir tacir gibi davranmadığı, TTK'nun 111. m. hükümlerini de yerine getirmediği, bozulan mallar ile ilgili önleyici tedbirler de almadığı için ihmali nedeniyle davacının mallarında doğan zarar ve hasarlarını tazmin etmek zorunda olduğu, davalı taşıyan geminin acentesi yani vekili olduğu halde ihtimam dikkat ve özen sorumluluklarını yerine getirmediği, davalının navlun mukavelesince yazılı olarak malları teslim almaya selahiyetli olan alıcıya malların ziya veya hasarını umumi olarak yazılı bir şekilde ve kanuni süresi içerisinde de bildirmediği gerekçesiyle, davanın kabulü ile, 28.800,00 USD tazminatın hasar tarihi olan 22.08.2011 tarihinden itibaren 3095 sayılı Yasa'nın 4/a m. uyarınca, 8.061,20 TL tazminatın da değişen oranlarda avans faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davalı acentenin şahsi kusuru nedeniyle oluşan maddi zararın tazmini istemine ilişkin olup, yukarıda özetlenen gerekçe ile benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir. Ancak, mahkemece uyulmasına karar verilen Dairemiz bozma ilamında da belirtildiği üzere, acentenin şahsi kusuruna dayanılması halinde aleyhine doğrudan dava açılması mümkündür. Somut uyuşmazlıkta ise, mahkemece, davalının kusuru olarak kabul edilerek sorumlu tutulduğu hususların şahsi kusuruna değil, taşıyıcının kusur ve sorumluluğuna dayalı hususlar olduğu oysa, işbu davanın acentenin şahsi kusuruna dayalı olarak açılmış bir dava olup, davacı tarafça da şahsi kusurun varlığının ispatlanamadığı nazara alınarak davanın reddi gerekirken yanılgılı değerlendirmeye dayalı, yazılı gerekçe ile kabulü doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, takdir olunan 2.037,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 02/04/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9922, Karar No: 2012/29719, Tarih: 27.12.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/9922 E.  ,  2012/29719 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, ödenmeyen ücret, fazla mesai ücreti, ulusal ... genel tatil ücreti alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının davalı şirketin işyerinde 09.03.2006 tarihinde makineci olarak 21.05.2010 tarihine kadarda kesintisiz olarak çalıştığını, çalışma süresi boyunca fazla mesai ödemelerinin yapılmadığını, resmi tatillerde çalışma yapılmasına rağmen karşılığının verilmediğini, doğum yaptıktan sonra işe başlamak isteyen işçinin işine haksız olarak son verildiğini belirterek müvekkilinin ihbar ve kıdem tazminatı, ücret, yıllık izin ücreti ve fazla mesai ücreti ile genel tatil ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, ... sözleşmesinin davacının mazeretsiz olarak işe devam etmemesi nedeniyle haklı olarak feshedildiğini, yıllık izinlerinin kullandırıldığını, ödenmeyen işçilik alacağı bulunmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, delil durumuna göre davacının ... sözleşmesinin doğum sonrası süt iznini kullanmak istemesi üzerine haksız olarak işverence feshedildiği değerlendirilerek talep edilen alacaklar kısmen hüküm altına alınmıştır.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut olayda; davacı işçinin fazla çalışma ücreti isteklerinin kabulüne karar verilmiştir.

Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde son yıllarda hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği Dairemizin istikrarlı bir uygulaması halini almıştır. Dosya içeriğine göre, takdiri deliller arasında yer alan tanık beyanları ile ispatlanan fazla mesai ücreti alacağının kabulü delil durumuna uygun düşmektedir. Ancak hükme dayanak bilirkişi raporunda yapılan % 30 indirim seviyesi ./..

yeterli değildir. Yapılan işin niteliği ve davacının durumu da dikkate alınarak, işçinin hasta ve mazeretli olabileceği günler için mahkemece daha yüksek bir oranda indirime gidilmesi uygun olacağından, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeple BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.