muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/15513, Karar No: 2017/7212, Tarih: 25.09.2017

(3) Psikotropik ve narkotik veteriner tıbbî ürünleri, bu Kanun hükümlerine ilave olarak uyuşturucularla ilgili özel kanunlara da tâbidir. Bu ürünler sadece klinisyen veteriner hekimlere, veteriner fakültelerinin ilgili birimlerine satılabilir, sadece veteriner hekimler tarafından uygulanır ve Bakanlığın izni olmadıkça devredilemez ve satılamaz. Bu ürünler için azaltılmış olsa dahi tanıtım numunesi hazırlanamaz.

(4) Veteriner sağlık ürünlerinin tanıtımına ilişkin düzenlemeler Bakanlıkça belirlenir. Ancak, psikotropik ve narkotik etkili veteriner tıbbî ürünlerinin kitlesel iletişim vasıtalarıyla hatırlatıcı ya da bilgilendirici tanıtımı yapılamaz.

(5) Veteriner sağlık ürünlerinin ambalajında satış fiyatının belirtilmesi zorunludur. Bakanlık, ülke ihtiyaçları, piyasa koşulları, kamu yararı ve hizmetin gereklerini dikkate alarak gerektiğinde satış fiyatlarını belirleyebilir.

(6) Bu maddenin uygulanması ile ilgili usul ve esaslar Bakanlıkça çıkarılacak yönetmelik ile belirlenir.” şeklinde düzenleme öngörüldüğü, aynı Kanun’un idari yaptırım kararının dayanağını oluşturan 37/1-i maddesinde ise “Veteriner tıbbî ürünleri ile ilgili Bakanlıkça istenen kayıtları tutmayan, veteriner tıbbî ürünlerinin toptan ve perakende satışı ile ilgili esaslara uymayan onay sahibine, üretim yerlerine ve toptan satış depolarına yirmibin Türk Lirası, perakende satış yerlerine beşbin Türk Lirası idarî para cezası verilir.” şeklinde ceza hükmüne yer verildiği, gıda tarım ve hayvancılık müdürlüğü yetkililerince düzenlenen 12/08/2015 tarihli tutanaktan da anlaşılacağı üzere veteriner tıbbi ürünlerin satışının yapıldığı eczanede işbu ürünlerin reçetesiz satışının yapıldığı, işbu ürünlerin satışına dair reçete kayıt defterinin tutulmadığının tespit edildiği cihetle itirazın reddi yerine yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, Alaşehir Sulh Ceza Hakimliğiin 19/11/2015 tarihli ve 2015/1036 değişik iş sayılı kararının CMK'nın 309/4-c maddesi uyarınca aleyhe tesir etmemek üzere BOZULMASINA, 25.09.2017 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13698, Karar No: 2017/7213, Tarih: 25.09.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/13698 E.  ,  2017/7213 K.**

**"İçtihat Metni"**

5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanunu’nun 37/1-i maddesine aykırı davranmaktan ... hakkında Manisa Valiliği İl Gıda, Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünün 14/08/2015 tarihli ve 2015/33 sayılı kararı ile uygulanan 7.323.00 Türk lirası idari para cezasına yönelik başvurunun reddine ilişkin Sarıgöl Sulh Ceza Hâkimliğinin 12/10/2015 tarihli ve 2015/185 değişik iş sayılı kararına yönelik itirazın kabûlü ile idari yaptırım kararının kaldırılmasına dair mercii Alaşehir Sulh Ceza Hâkimliğinin 19/11/2015 tarihli ve 2015/1038 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 10/09/2016 gün ve 9815 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 12/10/2016 gün ve KYB. 2016-366660 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre; kabahatli eczacı hakkında veteriner tıbbi ürünlerin satışında mevzuatta öngörülen kayıt yükümlülüğünü ihlal etmek eyleminden dolayı idari para cezası verildiği, mercii tarafından eczane işletmelerinin 6197 sayılı Eczacılar ve Eczaneler Hakkında Kanun hükümlerine tabi olduğu, anılan Kanun’un 30. maddesindeki “Eczanelerle ecza depoları ecza ticarethaneleri ve ecza imalathaneleri ve laboratuvarları Sağlık ve Sosyal Yardım Vekaletinin murakabesi altında olup her zaman teftişe tabidirler.” şeklindeki düzenlemeye nazaran Gıda, Tarım ve Hayvancılık Müdürlüklerinin eczaneleri denetim yetkisi bulunmadığı cihetle itirazın kabulü yönünde karar verilmiş ise de;

5996 sayılı Kanun’un 13. maddesinde “(1) Veteriner biyolojik ürünler dışındaki veteriner tıbbî ürünlerinin toptan satışı, ecza depoları veya veteriner ecza depoları kanalıyla, perakende satışları ise eczaneler, veteriner muayenehane, klinik, poliklinik ve hayvan hastaneleri kanalıyla yapılır. Ancak, Bakanlıkça izin verilmiş süs kuşları ile akvaryum ve egzotik süs hayvanlarını satan işyerlerinde, veteriner biyolojik ürünler dışındaki sadece bu hayvanlara mahsus olan veteriner tıbbî ürünler satılabilir. Veteriner biyolojik ürünlerin satışına ilişkin hususlar Bakanlıkça belirlenir.

(2) Veteriner tıbbî ürünlerini depolayanlar, toptan ve perakende ticaretini yapanlar, alış ve satış ile ilgili kayıtları tutmak, Bakanlığın belirlediği uygun şartlarda muhafaza etmek ve denetimlerde her türlü kolaylığı göstermek zorundadır.

(3) Psikotropik ve narkotik veteriner tıbbî ürünleri, bu Kanun hükümlerine ilave olarak uyuşturucularla ilgili özel kanunlara da tâbidir. Bu ürünler sadece klinisyen veteriner hekimlere, veteriner fakültelerinin ilgili birimlerine satılabilir, sadece veteriner hekimler tarafından uygulanır ve Bakanlığın izni olmadıkça devredilemez ve satılamaz. Bu ürünler için azaltılmış olsa dahi tanıtım numunesi hazırlanamaz.

(3) Psikotropik ve narkotik veteriner tıbbî ürünleri, bu Kanun hükümlerine ilave olarak uyuşturucularla ilgili özel kanunlara da tâbidir. Bu ürünler sadece klinisyen veteriner hekimlere, veteriner fakültelerinin ilgili birimlerine satılabilir, sadece veteriner hekimler tarafından uygulanır ve Bakanlığın izni olmadıkça devredilemez ve satılamaz. Bu ürünler için azaltılmış olsa dahi tanıtım numunesi hazırlanamaz.

(4) Veteriner sağlık ürünlerinin tanıtımına ilişkin düzenlemeler Bakanlıkça belirlenir. Ancak, psikotropik ve narkotik etkili veteriner tıbbî ürünlerinin kitlesel iletişim vasıtalarıyla hatırlatıcı ya da bilgilendirici tanıtımı yapılamaz.

(5) Veteriner sağlık ürünlerinin ambalajında satış fiyatının belirtilmesi zorunludur. Bakanlık, ülke ihtiyaçları, piyasa koşulları, kamu yararı ve hizmetin gereklerini dikkate alarak gerektiğinde satış fiyatlarını belirleyebilir.

(6) Bu maddenin uygulanması ile ilgili usul ve esaslar Bakanlıkça çıkarılacak yönetmelik ile belirlenir.” şeklinde düzenleme öngörüldüğü, aynı Kanun’un idari yaptırım kararının dayanağını oluşturan 37/1-i maddesinde ise “Veteriner tıbbî ürünleri ile ilgili Bakanlıkça istenen kayıtları tutmayan, veteriner tıbbî ürünlerinin toptan ve perakende satışı ile ilgili esaslara uymayan onay sahibine, üretim yerlerine ve toptan satış depolarına yirmibin Türk Lirası, perakende satış yerlerine beşbin Türk Lirası idarî para cezası verilir.” şeklinde ceza hükmüne yer verildiği, gıda tarım ve hayvancılık müdürlüğü yetkililerince düzenlenen 16/07/2013 tarihli tutanaktan da anlaşılacağı üzere, veteriner tıbbi ürünlerin satışının yapıldığı eczanede işbu ürünlerin satışına dair reçete kayıt defterinin tutulmadığının tespit edildiği cihetle, itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, Alaşehir Sulh Ceza Hakimliğiin 19/11/2015 tarihli ve 2015/1038 değişik iş sayılı kararının CMK'nın 309/4-c maddesi uyarınca aleyhe tesir etmemek üzere BOZULMASINA, 25.09.2017 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3092, Karar No: 2014/22262, Tarih: 08.12.2014

**6. Ceza Dairesi         2012/3092 E.  ,  2014/22262 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2007/213637

MAHKEMESİ : Eyüp 3. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 19/04/2007

NUMARASI : 2006/109 (E) ve 2007/115 (K)

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay 13.Ceza Dairesinin 22.11.2011 tarihli görevsizlik kararı ile Dairemize gönderilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Gerekçeli karar başlığında, şikayetinden vazgeçen yakınan D. K..'in katılan olarak gösterilmesi yerinde düzeltilmesi olanaklı kabul edilmiştir.

Oluş ve dosya içeriğine göre, mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden ve 5237 sayılı TCK'nın 116/4.maddesindeki suçun takibinin şikayete bağlı olmaması nedeniyle tebliğnamedeki bu yönde bozma isteyen düşünceler benimsenmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-) Sanığın tüm aşamalarda; olay tarihinden 3 gün önce kız arkadaşının yakınan D. K..'in eşini göstererek kendisine laf attığını söylediğini, bu nedenle yakınanın eşini takip edip evini öğrendiğini, olay günü yakınanın evine giderek zile bastığını yakınan Döndü Koçer'in kapıyı açtığını, eşinin, evde olup olmadığını

sorduğunu, kız arkadaşına laf attığını söyelediğini, yakınanın hakaret ettiğini, yakınana biber gazını sıkıp, yakınanın boğazını tuttuğunu, daha sonrada ayrıldığını beyan etmiş,

Yakınan ise sanığın eşini sorduğunu, olmadığını söylediğinde eve girebilmek için yüzüne sprey sıktığını, bağırınca kaçtığını ifade etmiş olması dikkate alındığında, yakınanın, evinde ekonomik değere sahip eşyaların bulunduğu ve tek başına zilyet niteliğinde olduğu, yakınanın mukavemetini kırmak amacıyla yapılan eylemin bu haliyle yağmaya teşebbüs suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında ve kanıtların takdirinde yanılgıya düşülerek, yazılı biçimde hüküm kurulması,

Kabule görede;

2-) 5237 sayılı Yasanın 53/4. maddesine aykırı şekilde kısa süreli hapis cezası ertelenmiş sanık hakkında, anılan Yasa maddesinin birinci fıkrasındaki hak yoksunluklarına hükmedilmesi,

3-) Suçun niteliği, cezanın türü ve süresine göre, hükümden sonra 08.02.2008 tarih ve 26781 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun Geçici madde; 1/1. fıkrası yollamasıyla aynı kanunun 562. maddesi ve 25.07.2010 tarih ve 27652 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6008 sayılı Kanunun 7. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 231/5-14. madde ve fıkraları gereği sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

3-) Suçun niteliği, cezanın türü ve süresine göre, hükümden sonra 08.02.2008 tarih ve 26781 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun Geçici madde; 1/1. fıkrası yollamasıyla aynı kanunun 562. maddesi ve 25.07.2010 tarih ve 27652 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6008 sayılı Kanunun 7. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 231/5-14. madde ve fıkraları gereği sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 08.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/5124, Karar No: 2008/4664, Tarih: 26.06.2008

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2008/5124 E.  ,  2008/4664 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 102 ada 298 parsel sayılı 18855,50 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz irsen intikal, taksim, hibe ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına tesbit edilmiştir. Davacı Hazine, yasal süresi içinde taşınmazın öncesinin taşlık, kayalık, çalılık ve makilik olduğu iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine ve çekişmeli parselin fen bilirkişisinin 25.5.2006 havale tarihli rapor ve krokisinde (B) harfi ile gösterilen 7280,39 metrekarelik kısmın taşlık, çalılık, kayalık vasfı ile Hazine adına, (A) harfi ile gösterilen 7870,27 ve (C) harfi ile gösterilen 3704,84 metrekarelik kısımların davalı ... adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili ile davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 26.06.2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5253, Karar No: 2020/12167, Tarih: 14.12.2020

**15. Ceza Dairesi         2019/5253 E.  ,  2020/12167 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat(ayrı ayrı)

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanıklar hakkında verilen beraat hükümleri, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ...’ın kurucusu, sanık ...’nın müdürü ve diğer sanıkların öğretmen olduğu... Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezinde, engelli öğrencilerin grup eğitim dersleri yapılmadığı, haftada iki gün ders yapılması gerektiği halde haftada bir gün ders yapıldığı ancak aylık bireyselleştirilmiş, eğitim, çalışma ve rehabilitasyon planlarının engelli öğrencilerin velilerine haftada iki gün ders yapılmış gibi imzalattırıldığı, sanıkların öğrencilere vermedikleri derslerin ücretlerini alarak kurumu zarara uğrattıkları bu suretle üzerilerine atılı nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işledikleri iddia edilen olayda; tanık olarak dinlenen öğrenci velilerinden ...., ... ve ...’un çocuklarının son bir yıldır haftada bir kere gittiklerini, ....’in son iki yıldır çocuğunun rehabilitasyona gitmediğini, ...’nın son bir yıldır çocuğunun hiç gitmediğini, ... ve ...’in çocuklarının haftada bazen bir bazen iki gün gittiklerini, ...’in ilk yıl haftada iki gün daha sonrasında haftada bir gün gittiklerini söylemeleri karşısında; gerçeğin hiçbir kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından; hangi çocuklarla ilgili, hangi tarihlerde bireyselleştirilmiş eğitimin yapılmadığı ile fatura ve ödemeye bağlanan bu durumlara ilişkin haksız ödeme, dolayısı ile kamu zararının bulunup bulunmadığı konularını açıklayacak şekilde bilirkişi incelemesi yaptırılıp, kamu zararı var ise hangi sanıkların bu zarara sebebiyet vererek menfaat sağladıkları hususu da tespit edildikten sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek, sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca, hükmün BOZULMASINA, 14/12/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15522, Karar No: 2017/7214, Tarih: 25.09.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/15522 E.  ,  2017/7214 K.**

**"İçtihat Metni"**

5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanunu’nun 37/1-i maddesine aykırı davranmaktan ... Eczanesi yetkilisi ... hakkında Manisa Valiliği İl Gıda, Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünün 24/08/2015 tarihli ve 2015/36 sayılı kararı ile uygulanan 7.323,00 Türk lirası idari para cezasına yönelik başvurunun reddine ilişkin Sarıgöl Sulh Ceza Hâkimliğinin 06/11/2015 tarihli ve 2015/188 değişik iş sayılı kararına yönelik itirazın kabûlü ile idari yaptırım kararının kaldırılmasına dair mercii Alaşehir Sulh Ceza Hâkimliğinin 24/11/2015 tarihli ve 2015/1037 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 14/11/2016 gün ve 9865 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 24/11/2016 gün ve KYB. 2016-391121 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre; kabahatli eczacı hakkında veteriner tıbbi ürünlerin satışında mevzuatta öngörülen kayıt yükümlülüğünü ihlal etmek eyleminden dolayı idari para cezası verildiği, mercii tarafından eczane işletmelerinin 6197 sayılı Eczacılar ve Eczaneler Hakkında Kanun hükümlerine tabi olduğu, anılan Kanun’un 30. maddesindeki “Eczanelerle ecza depoları ecza ticarethaneleri ve ecza imalathaneleri ve laboratuvarları Sağlık ve Sosyal Yardım Vekaletinin murakabesi altında olup her zaman teftişe tabidirler.” şeklindeki düzenlemeye nazaran Gıda, Tarım ve Hayvancılık Müdürlüklerinin eczaneleri denetim yetkisi bulunmadığı cihetle itirazın kabulü yönünde karar verilmiş ise de;

5996 sayılı Kanun’un 13. maddesinde “(1) Veteriner biyolojik ürünler dışındaki veteriner tıbbî ürünlerinin toptan satışı, ecza depoları veya veteriner ecza depoları kanalıyla, perakende satışları ise eczaneler, veteriner muayenehane, klinik, poliklinik ve hayvan hastaneleri kanalıyla yapılır. Ancak, Bakanlıkça izin verilmiş süs kuşları ile akvaryum ve egzotik süs hayvanlarını satan işyerlerinde, veteriner biyolojik ürünler dışındaki sadece bu hayvanlara mahsus olan veteriner tıbbî ürünler satılabilir. Veteriner biyolojik ürünlerin satışına ilişkin hususlar Bakanlıkça belirlenir.

(2) Veteriner tıbbî ürünlerini depolayanlar, toptan ve perakende ticaretini yapanlar, alış ve satış ile ilgili kayıtları tutmak, Bakanlığın belirlediği uygun şartlarda muhafaza etmek ve denetimlerde her türlü kolaylığı göstermek zorundadır.

(3) Psikotropik ve narkotik veteriner tıbbî ürünleri, bu Kanun hükümlerine ilave olarak uyuşturucularla ilgili özel kanunlara da tâbidir. Bu ürünler sadece klinisyen veteriner hekimlere, veteriner fakültelerinin ilgili birimlerine satılabilir, sadece veteriner hekimler tarafından uygulanır ve Bakanlığın izni olmadıkça devredilemez ve satılamaz. Bu ürünler için azaltılmış olsa dahi tanıtım numunesi hazırlanamaz.

(3) Psikotropik ve narkotik veteriner tıbbî ürünleri, bu Kanun hükümlerine ilave olarak uyuşturucularla ilgili özel kanunlara da tâbidir. Bu ürünler sadece klinisyen veteriner hekimlere, veteriner fakültelerinin ilgili birimlerine satılabilir, sadece veteriner hekimler tarafından uygulanır ve Bakanlığın izni olmadıkça devredilemez ve satılamaz. Bu ürünler için azaltılmış olsa dahi tanıtım numunesi hazırlanamaz.

(4) Veteriner sağlık ürünlerinin tanıtımına ilişkin düzenlemeler Bakanlıkça belirlenir. Ancak, psikotropik ve narkotik etkili veteriner tıbbî ürünlerinin kitlesel iletişim vasıtalarıyla hatırlatıcı ya da bilgilendirici tanıtımı yapılamaz.

(5) Veteriner sağlık ürünlerinin ambalajında satış fiyatının belirtilmesi zorunludur. Bakanlık, ülke ihtiyaçları, piyasa koşulları, kamu yararı ve hizmetin gereklerini dikkate alarak gerektiğinde satış fiyatlarını belirleyebilir.

(6) Bu maddenin uygulanması ile ilgili usul ve esaslar Bakanlıkça çıkarılacak yönetmelik ile belirlenir.” şeklinde düzenleme öngörüldüğü, aynı Kanun’un idari yaptırım kararının dayanağını oluşturan 37/1-i maddesinde ise “Veteriner tıbbî ürünleri ile ilgili Bakanlıkça istenen kayıtları tutmayan, veteriner tıbbî ürünlerinin toptan ve perakende satışı ile ilgili esaslara uymayan onay sahibine, üretim yerlerine ve toptan satış depolarına yirmibin Türk Lirası, perakende satış yerlerine beşbin Türk Lirası idarî para cezası verilir.” şeklinde ceza hükmüne yer verildiği, gıda tarım ve hayvancılık müdürlüğü yetkililerince düzenlenen 24/08/2015 tarihli tutanaktan da anlaşılacağı üzere, veteriner tıbbi ürünlerin satışının yapıldığı eczanede işbu ürünlerin satışına dair reçete kayıt defterinin tutulmadığının tespit edildiği cihetle, itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, Alaşehir Sulh Ceza Hakimliğinin 24/11/2015 tarihli ve 2015/1037 değişik iş sayılı kararının CMK'nın 309/4-c maddesi uyarınca aleyhe tesir etmemek üzere BOZULMASINA, 25.09.2017 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6417, Karar No: 2011/8455, Tarih: 30.09.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/6417 E.  ,  2011/8455 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Hükümlü hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Mesudiye Sulh Hukuk, Pendik Sulh Hukuk ve Ünye Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, hükümlüye vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir. “

Dosya kapsamındaki, Pendik Sulh Hukuk Mahkemesinin yetkisizlik kararının dayanağı olan nüfus kaydındaki adresin cezaevi adresi olduğunun anlaşılması ve mahkumiyet kararı ile hükümlü ve kardeşinin duruşma sırasında verdikleri ifadelerde gösterilen adrese göre hükümlünün cezaevine girmeden önceki son yerleşim yerinin ...,, ..., Sokak, No :18, ...., Pendik adresi olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın Pendik Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp, çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince Pendik Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 30.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1759, Karar No: 2019/208, Tarih: 17.01.2019

**21. Hukuk Dairesi         2018/1759 E.  ,  2019/208 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Davacı, sürekli iş göremezlik oranının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, pasif husumet yokluğu nedeniyle davanın reddine karar vermiştir.Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dava, davacının davalıya ait işyerinde şantiye doktoru tarafından uygulanan yanlış tedavi sonucu uğradığı sürekli iş göremezlik oranının tespiti istemine ilişkindir.Mahkemece, Dairemizin 04/10/2012 tarih, 2011/16091 Esas ve 2012/16539 Karar sayılı Bozma İlamı üzerine pasif husumet ehliyeti yokluğu nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının topluluk sigortasına tabi olarak davalı işvrenin ...'daki işyerinde çalıştığı, iddiaya göre davacının 09.12.2003 tarihinde rahatsızlığı nedeniyle şantiye doktoruna başvurduğu, şantiye doktorunun yanlış teşhisi ve uyguladığı tedavi sonucu yaptığı iğne nedeniyle sol ayağında incelme ve güç kaybı meydana geldiği, bunun üzerine davacının Türkiye'ye gönderildiği, Adli Tıp 3