muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/9589, Karar No: 2013/6565, Tarih: 17.04.2013

**11. Ceza Dairesi         2011/9589 E.  ,  2013/6565 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; suç tarihlerinde Kırşehir Tarım İl Müdürlüğünde görevli olan sanıkların ... isimli şirketten kredili satış fışleriyle satın aldıkları veresiye malzeme bedelini ödemek için toptan fatura kestirip, buna göre tahakkuk evrakı hazırlayıp ödemede bulunmak, bu malların depoya giriş çıkış ve sarf edildiğine dair usulsüz evrak düzenlemek, Tarım İl Müdürlüğünün hizmet binalarının boya işlerini yaptırdıkları ...'ın ücretini ödeyebilmek için boya malzemesi alınmış gibi, alınan faturalara malzeme olarak yansıtarak malzeme ödeneğini işçilik ücreti yerine ödemek, Tarım İl Müdürlüğünün sulama araçları, işçilik ve tohum imkânlarını kullanarak Müdürlük arazisinden yetiştirilen mısırın slajlık olarak biçilmesine karar verilmesi üzerine elde edilen mısırı, ürün miktarını tarttırmadan besicilikle çiftçilere piyasa değerinin altında usulsüzce satmak, Tivaş işletmesinden tohum tedarik ederek, tohumları döner sermaye işletmesini devre dışı bırakıp, köylülere kendileri belirledikleri fiyatlarla satmaktan ibaret eylemlerinde, dosyada mevcut keşif zabıtları ve bilirkişi raporlarına göre; suça konu malzemelerin gerçekte satın alınıp tamir işlerinde sarf edildiklerinin anlaşılması ve Valilik onayı ile kurulan vakıf kanalıyla tohum temin edilerek, ekilen mısırın yüksek fiyata satılması sonucunda elde edilen paranın vakfa teslim edilmiş olması karşısında, sanıklara yüklenen eylemlerin, görevde yetkiyi kötüye kullanmak suçunu oluşturduğu, değişen suç vasfı nedeniyle sanıklara yüklenen suçun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 17.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4969, Karar No: 2019/2173, Tarih: 10.04.2019

**4. Hukuk Dairesi         2018/4969 E.  ,  2019/2173 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ...... İletişim Hizmetleri AŞ ve ........... Işıl Ltd. Şti. aleyhine 07/04/2014 gününde verilen dilekçe ile haksız eylem sebebiyle maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 24/12/2015 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... AŞ vekili Avukat ... tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylem sebebiyle maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş hüküm, davalı ... AŞ vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, müvekkiline ait taşınmazın davalı şirketlere ait kablo hattının döşenmesi esnasında yapılan kazı sebebiyle yağmur sularının zemine intikal ettiğini ve taşınmazın zemininde oturma meydana geldiğini, duvarlarda çatlaklar oluşması sebebiyle taşınmazın oturulamaz hale geldiğini belirterek müvekkilinin taşınmazında oluşan maddi zararın tazmini isteminde bulunmuştur.

Davalı ... AŞ vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

1-Dosya kapsamından; davalıların sorumluluğu hususunda incelemenin yapılmadığı anlaşılmaktadır. Şu halde, mahkemece dava konusu zarardan davalılardan hangisinin sorumlu olduğunun doğru şekilde yapılacak araştırma ve toplanacak delillere göre tespit edilmesi gerekir. Bu husus üzerinde durulmaksızın karar verilmiş olması doğru olmamış, kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir.

2- Dosyada alınan 15/06/2015 tarihli raporda davacıya ait taşınmazda oluşan hasara ilişkin tespit yapıldığı fakat zarar ile davalı ... AŞ’nin eylemi arasında illiyet bağına ilişkin değerlendirme yapılmadığı anlaşılmaktadır. Bu durumda, mahkemece davalı ... AŞ’nin eylemi ile oluşan zarar arasında illiyet bağının olup olmadığı hususu araştırılmalı ve illiyet bağının bulunması halinde davacıya ait taşınmazın tamamen yıkılması gerekip gerekmediğinin alanında uzman bilirkişi heyetinden alınacak raporla tespit edilmesi gerekmektedir. Bu hususlar değerlendirilmeden eksik incelemeyle karar verilmiş olması sebebiyle de kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan (1) ve (2) nolu bentte gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, davalı ... AŞ’nin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 10/04/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22119, Karar No: 2015/16181, Tarih: 22.10.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/22119 E.  ,  2015/16181 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 12 - 2014/265901

Mahkemesi : Gaziosmanpaşa(Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesi

Tarihi : 17/04/2014

Numarası : 2009/735-2014/812

Suç : Taksirle yaralama

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklardan H.. B..'ın kendisine ait özel poliklinikte doktor, diğer sanık S.. T.. 'ın ise hemşire olarak görev yaptığı, suç tarihinde katılanın oğlu olan mağdur Deniz'in soğuk algınlığı teşhisi ile başka bir doktorun yazdığı reçetedeki ilaç enjeksiyonunu yaptırmak için polikliniğe geldiği ve sanık S.. T.. tarafından yapılan enjeksiyon sonucunda, mağdurun sol bacağında güçsüzlük meydana geldiği ve siyatik sinirden dejenerasyon olduğu olayda, Yüksek Sağlık Şurasının oy çokluğu ile verdiği “...yapılan enjeksiyon nedeniyle hastada sol ayakta meydana gelen siyatik sinir zedelenmesinin enjeksiyona bağlı bir komplikasyon olması nedeniyle hemşire S.. T..'ın ve tıbbi açıdan gerekenleri yapan doktor H.. B..'ın kusursuz olduklarına” ilişkin raporu dikkate alındığında, katılanda meydana gelen yaralanmanın komplikasyon sonucu oluştuğu anlaşılmakla,

Yapılan yargılama sonunda yüklenen suç açısından faillerin taksirinin bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek, mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin Adli Tıp Kurumundan kusur tespiti için rapor alınması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 22.10.2015 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.

Muhalefet Şerhi

Altı yaşındaki mağdura sanık S.. T.. tarafından kalçaya yapılan enjeksiyon sonucu, enjeksiyonun siyatik sinirine zarar vermesi nedeniyle mağdurun bacağı üzerine basamadığı, dosya arasında bulunan EMG Raporu ve tanık beyanlarından, enjeksiyondan hemen sonra bacakta ağrı başlaması ve çekilen EMG'den de siyatik sinirinde hasar oluştuğunun tespit edilmesi karşısında sanık S.. T..'ın taksirle yaralama suçundan cezalandırılması yerine yazılı şekilde de beraat kararı verilmesi dosya kapsamına uymadığından, sanık S.. T.. hakkındaki beraat hükmünün bozulması gerektiği düşüncesiyle çoğunluğun onama kararına katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2009/15939, Karar No: 2012/5169, Tarih: 15.02.2012

**3. Ceza Dairesi         2009/15939 E.  ,  2012/5169 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Kamu davasının düşmesine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Mağdurun burnunda kemik kırığına neden olacak şekilde yaralandığı anlaşılmakla, kırığın hayati fonksiyonlara etkisi yönünden rapor aldırılıp, sanığın TCK 86/1, 87/3 maddelerine göre cezalandırılması gerekirken, eylemin TCK 86/2 kapsamında kaldığı gerekçesiyle şikayetten vazgeçme nedeniyle düşme kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 15/02/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/32, Karar No: 2020/155, Tarih: 18.02.2020

**Hukuk Genel Kurulu         2020/32 E.  ,  2020/155 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki “tazminat” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İstanbul 9. İş Mahkemesince verilen davanın kısmen kabulüne ilişkin 13.02.2014 tarihli ve 2013/588 E., 2014/33 K. sayılı direnme kararının davalı Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı vekili, davalı Atik Pasha Tur. A.Ş. vekili ve davalı ... Kayar Kalıp Altyapı Sondaj Kazık ve Tecrit A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Hukuk Genel Kurulunun 07.03.2019 tarihli ve 2015/21-2228 E., 2019/256 K. sayılı ilamı ile karar bozulmuş, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece bozmaya uyularak karar verilmiş ve dosya tekrar Hukuk Genel Kuruluna gönderilmiştir.

Karar davalı Atik Pasha Tur. A.Ş. vekili ve davalı ... Kayar Kalıp Altyapı Sondaj Kazık ve Tecrit A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Hukuk Genel Kurulunca dosya üzerinde yapılan ön inceleme sonunda gereği görüşüldü.

Dava, iş kazası nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, “davanın kısmen kabulüne” ilişkin verilen direnme kararı, Hukuk Genel Kurulunun yukarıda esas ve karar numarası belirtilen kararı ile bozulmuş; mahkemece bozma ilamına uyularak yeni bir karar verilmiştir.

Bu durumda dosya üzerinde Hukuk Genel Kurulu tarafından yapılacak bir işlem bulunmamaktadır. Mahkemece verilen yeni hükme yönelik temyiz istemlerinin Özel Dairesince incelenmesi gerekir.

O hâlde; dosya yeni hükme yönelik temyiz itirazları incelenmek üzere Özel Daireye gönderilmelidir.

S O N U Ç

Yukarıda açıklanan nedenlerle,

Hukuk Genel Kurulunun bozma kararı üzerine mahkemece bozma ilamına uyularak verilen karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın YARGITAY 21. HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE, 18.02.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2211, Karar No: 2016/4005, Tarih: 21.11.2016

**1. Ceza Dairesi         2016/2211 E.  ,  2016/4005 K.**

**"İçtihat Metni"**

(KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ)

Kasten öldürme suçundan Ankara Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunan ...'in, Mesleki Açık Öğretim Lisesinde yüz yüze eğitim derslerine devam etme talebinin reddine dair anılan Ceza İnfaz Kurumu İdare ve Gözlem Kurulunun 02/10/2015 tarihli ve 2015/4382 sayılı kararına yönelik şikayetin reddine ilişkin Ankara 1. İnfaz Hakimliğinin 19/10/2015 tarihli ve 2015/2712-2731 sayılı kararına yönelik itirazın keza reddine dair Ankara 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 03/11/2015 tarihli ve 2015/1034 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 3. maddesinde “Ceza ve güvenlik tedbirlerinin infazı ile ulaşılmak istenilen temel amaç, öncelikle genel ve özel önlemeyi sağlamak, bu maksatla hükümlünün yeniden suç işlemesini engelleyici etkenleri güçlendirmek, toplumu suça karşı korumak, hükümlünün; yeniden sosyalleşmesini teşvik etmek, üretken ve kanunlara, nizamlara ve toplumsal kurallara saygılı, sorumluluk taşıyan bir yaşam biçimine uyumunu kolaylaştırmaktır." 76. maddesinde "Açık ceza infaz kurumlan ile çocuk eğitimevlerinde bulunan hükümlülerin örgün ve yaygın, kapalı ceza infaz kurumunda bulunan hükümlülerin yaygın öğretimden yararlanmaları sağlanır." şeklinde emredici düzenlemeler bulunduğu, yine Ceza İnfaz Kurumlarının Yönetimi ile Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Tüzük'ün "Öğretimden yararlanma" başlıklı 106/1. maddesinde de "Açık kurumlar ile çocuk eğitimevlerinde bulunan hükümlülerin örgün ve yaygın, kapalı kurumlarda bulunan hükümlülerin yaygın öğretimden yararlanmaları sağlanır." şeklinde düzenleme bulunduğu. Adalet Bakanlığı Ceza ve Tevkifevleri Genel Müdürlüğünün 27/07/2007 tarihli 46/1 nolu Genelgesinin "Eğitim-Öğretim Çalışmaları" başlıklı 4. bölümünün "Açık İlköğretim Okulu ve Açık Öğretim Lisesi" başlıklı (B) bendinin maddesinde ise “Açık Öğretim Lisesine, ortaokul veya ilköğretim mezunu ya da lise 1,2. sınıflardan ayrılan genç ve yetişkin hükümlü ve tııtuklular başvurabilir, yukarıda belirtilen şartları taşıyanlara Açık Öğretim Lisesine başvuru hakkında bilgi verilerek, okula devam etmeleri özendirilecektir." şeklinde düzenleme yer aldığı gözetildiğinde, somut olayda açık ceza infaz kurumunda bulunup ortaokul mezunu olan hükümlünün Mesleki Açık Öğretim Lisesine devam etmesine bir engel bulunmadığı gibi tam tersine mevzuat gereğince okula devam etmesinin ve sosyalleşmesinin teşvik edilmesi gerektiği, bununla birlikte esasen somut olayda çözülmesi gereken uyuşmazlığın Mesleki Açık Öğretim Lisesine kayıtlı olan hükümlünün belli günlerde kurumdan ayrılıp okula gitmesini gerektiren ve "yüz yüze eğitim" adı verilen derslere katılıp katılamayacağı noktasında toplandığı, hernekadar hükümlünün şikayetine konu olan ve yüz yüze eğilimlere katılma talebinin reddedildiği Ankara Açık Ceza İnfaz Kurumu İdare ve Gözlem Kurulunun 02/10/2015 tarihli 2015/4382 sayılı kararında Mesleki Açık Öğretim Lisesine yüz yüze eğitim dersleri ve işyeri eğitimi için örgün olarak devam edilemeyeceği” ve hükümlülerin mesleki eğitimleri için zaten kurum içinde kurslar açıldığı gerekçesine yer verildiği ve şikayeti inceleyen Ankara 1. İnfaz Hakimliği ile Ankara 2

. İnfaz Hakimliği ile Ankara 2. Ağır Ceza Mahkemesi kararlarında da bu gerekçe doğru bulunarak hükümlünün talepleri reddedildiği anlaşılmış ise de, açık ceza infaz kurumunda bulunan hükümlülerin öğretim hakkına ilişkin olarak mevzuatta örgün öğretime katılmalarına engel bir durum olmadığı, hatta anılan kanun ve tüzük maddelerinde örgün öğretime katılmalarının sağlanacağının hüküm altına alındığı, kaldı ki hükümlünün devam ettiği Mesleki Açık Öğretim Lisesinin yaygın öğretim kapsamında kaldığı ve sadece yüz yüze eğitim dersleri için okula gitmesi gerektiği cihetle, kanunda olmayan bir sınırlamanın yorum yolu ile getirilemeyeceği, yine konu ile ilgili olarak İnsan Hakları Evrensel Beyannamesinin 26. maddesinde "Herkes eğitim hakkına sahiptir. Eğitim, en azından ilk ve temel eğitim aşamasında parasızdır. İlköğretim zorunludur. Teknik ve mesleksel eğitim herkese açıktır. Yüksek öğretim, yeteneklerine göre herkese tam bir eşitlikle açık olmalıdır." şeklinde düzenleme olduğu, yürürlükte bulunan mevzuat hükümlerine göre hükümlünün talebinin reddedilmesinin 5275 sayılı Kanunun 76. maddesine açıkça aykırı okluğu. Açık Ceza İnfaz Kurumu hükümlülerinin hem örgün, hem yaygın eğitim hakkından faydalanabileceklerinin kanunda açıkça düzenlendiği, mevzuata göre Mesleki Açık Öğretim Liselerinin Açık Öğretim Liselerinden farkının olmadığı. Mesleki Açık Öğretim Liselerinde sadece meslek derslerinin atölyelerde yüz yüze verildiği, başvuran sayısının fazla olmasının ya da bazı dersler için okula gidilmesi gerekmesinin bu hakkın hükümlülerin elinden alınması için yasal ve kabul edilebilir bir gerekçe olmadığı, mevzuattaki tek sınırlamanın kapalı ceza infaz kurumundaki hükümlülerin sadece yaygın eğitim hakkından faydalanabilecek olmaları hususu olduğu, kurumun okula giden hükümlülere gereken kolaylığı sağlamak zorunda olduğu, zaten hükümlülerin sadece meslek derslerini almak için okula gittikleri nazara alındığında, eğitimin ortasında başvuran sayısının arttığı gerekçesiyle kanunun emredici hükmü uyarınca verilen bu hakkın geri alınmasının mevcut mevzuata, eşitlik ilkesine ve hakkaniyete uygun olmadığı gözetilerek itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 28.01.2016 gün ve 94660652-105-06-15162-2015-2656/8776 sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının istemi yerinde görüldüğünden, Ankara 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 03/11/2015 tarihli ve 2015/1034 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nun 309. maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZULMASINA, diğer işlemlerin yapılabilmesi için dosyanın Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21/11/2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/745, Karar No: 2010/7529, Tarih: 02.06.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/745 E.  ,  2010/7529 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıya ait eczaneden, doğum sonrasında oluşan yüz bölgesindeki lekeleri için krem satın aldığını, kremi kullanmaya başladıktan sonra yüzünde alerji yaptığını, yüzündeki lekelerin daha da çoğaldığını uzun bir süre acı ve üzüntü duyduğunu, davalının sorumlu olduğunu ileri sürerek 5000,00 TL maddi, 40.000,00TL manevi tazminatın faizi ile tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-4822 sayılı yasa ile değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun Amaç başlıklı 1.maddesinde yasanın amacı açıklandıktan sonra kapsam başlıklı 2.maddesinde “Bu kanun, birinci maddesinde belirtilen amaçlarla mal ve hizmet piyasalarında tüketicinin taraflardan birini oluşturduğu her türlü tüketici işlemini kapsar” hükmüne yer verilmiştir. Yasanın 3.maddesinde mal; alışverişe konu olan taşınır eşyayı, konut ve tatil amaçlı taşınmaz malları ve elektronik ortamda kullanılmak üzere hazırlanan yazılım, ses, görüntü ve benzeri gayri maddi malları ifade eder. Satıcı; kamu tüzel kişileri de dahil olmak üzere ticari veya mesleki faaliyetleri kapsamında tüketiciye mal sunan gerçek veya tüzel kişileri kapsar. Tüketici ise bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen kullanan veya yararlanan gerçek yada tüzel kişiyi ifade eder şeklinde tanımlanmıştır.

Bir hukuki işlemin 4077 sayılı yasa kapsamında kaldığının kabul edilmesi için yasanın amacı içerisinde

2010/745-7529

yukarıda tanımları verilen taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gerekir. Somut uyuşmazlıkta davalının (satıcı) davacıya (alıcı) krem (mal) sattığı ve taraflar arasındaki ilişkinin 4077 sayılı yasa kapsamında kaldığı anlaşılmaktadır.

4077 sayılı yasanın 23. maddesi bu kanunun uygulanması ile ilgili her türlü ihtilafa tüketici mahkemelerinde bakılacağını öngörmüştür. Taraflar arasındaki uyuşmazlık Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun kapsamında kaldığına göre davaya bakmaya Tüketici Mahkemesi görevlidir. Görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında resen gözetilir. Görevle ilgili hususlarda kazanılmış hak sözkonusu olmaz. Bu durumda mahkemece görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırıdır.

2-Bozma nedenine göre davacının sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-Bozma nedenine göre davacının sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Davacı tarafından temyiz olunan kararın (1) nolu bentte gösterilen nedenle BOZULMASINA, (2) nolu bentte gösterilen nedenle diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 2.6.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/909, Karar No: 2019/12270, Tarih: 11.09.2019

**13. Ceza Dairesi         2019/909 E.  ,  2019/12270 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suç tarihinde müştekinin güvenlik görevlisi olarak çalıştığı A.V.M içerisindeki markete suç arkadaşı ile birlikte giren sanığın, market içindeki içki reyonuna yöneldiği, arkadaşının da müştekinin yanına giderek güvenlik kameralarını izlemekte olan müştekiyi lafa tutup oyalamaya çalıştığı, bu esnada sanığın reyondan bir şişe viskiyi alıp parasını ödemeden dışarı çıktığını gören müştekinin olaya müdahale etmek için hareketlenmesi üzerine, sanığın suç arkadaşının ''Sakın deneme kimseye bir şey söyleme'' diyerek elini cebine atması sonucu müştekinin korkup takipten vazgeçtiği olayda eylemin Yağma suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin değerlendirmenin Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu ve görevsizlik kararı verilmesi gerektiği düşünülmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, sair hususları incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 11.09.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4068, Karar No: 2019/4244, Tarih: 11.06.2019

**11. Hukuk Dairesi         2017/4068 E.  ,  2019/4244 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada İzmir 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 05/03/2013 gün ve 2004/272 - 2013/81 sayılı kararı bozan Daire'nin 03/07/2017 gün ve 2017/1267 - 2017/4030 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı ... TAŞ Tarişbank vekili, davalıların müvekkili bankanın çeşitli kademelerinde çalıştıklarını, davalılardan ...'ın genel müdür, ...'ün kredilerden sorumlu genel müdür muavini, ...'in ise krediler müdürlüğü yaptığını, davalıların görevde bulunduğu esnada bankanın ... Şubesi kredi müşterisi Aba Amb. San. Tic. A.Ş. firmasına kullandırılan kredilerde birçok usulsüz ve mevzuata aykırı işlemin banka teftiş kurulunun yapmış olduğu denetimde tespit edildiğini, firmanın bilançosunun çok kötü durumda olmasına rağmen kredi kullandırılması üstelik açılan kredinin çok kısa bir sürede limit arttırılarak riskin çok yüksek miktarlara ulaşması, bütün bu olumsuzluklara rağmen gerçek anlamda değeri olmayan teminatların alınması, 04/08/1997 tarihinde İzmir 14. İcra Müdürlüğü'nden şubeye gönderilen Yapı Kredi Bankası'nın alacaklı olduğu takibe ilişkin dava konusu firma hakkındaki haciz ihbarnamesine rağmen firmanın yaşadığı ödeme güçlüğü kesin olarak ortaya çıktığı halde bu tarihten sonra şubeye gelen ihracat bedellerinin müvekkili banka alacağına mahsuben depo edilmeyip firmaya ödenmesi, davalıların bu ödemeye olur vermesi gibi işlemler olduğunu, borçlu firma hakkında açılan icra takiplerinde aciz vesikaları alındığını, bu arada firmanın iflasının istendiğini, kredinin tahsilinin mümkün olmadığını ileri sürerek, davalıların neden oldukları mevzuata aykırı usulsüz işlemler nedeniyle oluşan toplam 2.945.000.000.000 TL ana para, 2.925.000.000.000 TL faiz olmak üzere toplam 5.870.000.000.000 TL banka zararının dava tarihinden itibaren en yüksek işletme kredisi faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.Davalılar vekilleri, ayrı ayrı davanın reddini istemişir.