muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/3446, Karar No: 2019/2503, Tarih: 16.04.2019

Adli raporlara göre; katılan sanık ...'in, sol dirsekte ve sol el üstünde 2x2 cm ekimoz olduğu,

./..

Sanık ...'in, bel sağ tarafında 3 cm cilt kesisi olduğu;

Sanık ...' in, sol ön kolda 5x5 cm şişlik ve kızarıklık mevcut olduğu, katılan ve sanıklara ait bu yaralanmaların basit tıbbı müdahale ile giderilebilir şekilde olduğunun açıklandığı,

Tanık ...'ın beyanının alındığı 20.04.20111 tarihli duruşmada mağdur ... ile olayın tanığı olan ... dışındaki kişilerin bulunmadığı ve aynı oturumda “Tanık ... ile katılan sanık ...'in yüzleştirilmesinin yargılamaya bir katkı sağlamayacağı anlaşıldığından, bu yöndeki talebin reddine,” karar verildiği,

Tamamı sözlü yargılamadan oluşan dosya kapsamına göre;

1- Yüklenen yağma suçunun kanun maddesinde öngörülen cezanın alt sınırına göre, hükmün tefhim olunduğu oturumda sanık ...'in savunmanı bulundurulmaksızın cezalandırılmasına karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nin 150/3 ve 188/1. maddelerine aykırı davranılması,

2-Sanık ...'in kovuşturma aşamasındaki savunmasında, mağdurun yanına ilk gittiğinde yanında bulunan şahsın tanık ... olduğunu belirtmesi karşısında, mağdur ... ile tanıklar ..., ..., ...'in sanık ... ile birlikte geldiğini söyledikleri kimliği belirsiz şahsın tanık ... olup olmadığının tespiti bakımından adı geçen kişilerin aynı duruşmada bir araya getirtilip konu hakkında ayrıntılı beyanlarının alınıp, beyanlar arasında açık aykırılık ortaya çıkması halinde ise bu durumun usulüne uygun olarak giderilmesi sağlandıktan sonra usulüne uygun giderilip, iddia ve savunmanın bir bütün olarak değerlendirilip sonucuna göre sanık ...'in eyleminin hukuki nitelendirilmesinin yapılması gerektiği düşünülmeden, eksik inceleme ile yetinilip yargılamaya devamla yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi,

3-Mağdur ...'in aşamalardaki beyanı ve olay yerinde bulunan tanıklar ..., ..., ..., ..., Kadir Karael, ...'nin beyanlarına göre, olay günü müştekinin pazar tezgahına gelip para isteyen şahıslar arasında sanık ...'in bulunmadığı, para isteme olayından sonra pazar tezgahına gelen kalabalık grup içerisinde elindeki satır ile müşteki ..'a saldıran kişi olduğunun belirtmeleri dikkate alınarak, sanık ... 'in diğer sanıklar ile birlikte el ve iş birliği içerisinde yağma suçunu işlediğini gösteren kanıtların denetime olanak verecek şekilde karar yerinde açıklanıp tartışılmadan genel geçişli ifadelere yer verilerek, duruşmaya devamla yerinde ve yeterli olmayan gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

4-Kabul ve uygulamaya göre de;

Sanıklar ... ve ... hakkında yağma suçundan hüküm kurulurken ayrıca sanıklar hakkında tehdit suçundan da mahkumiyet kararı verilmesi,

5-(1) nolu bozma yerine getirildikten sonra, sanıklar ..., ... (...), ...'nın suç vasfının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

4-Kabul ve uygulamaya göre de;

Sanıklar ... ve ... hakkında yağma suçundan hüküm kurulurken ayrıca sanıklar hakkında tehdit suçundan da mahkumiyet kararı verilmesi,

5-(1) nolu bozma yerine getirildikten sonra, sanıklar ..., ... (...), ...'nın suç vasfının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

6-Sanıklar ..., ..., ... (...), ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmünün yasal sonucu olan 5237 sayılı TCK’nin 53/1.maddesinde öngörülen belirli hakları kullanmaktan yoksun bırakılma tedbirlerinin, 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararına göre yapılan değişikliğin karar yerinde yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ile sanıklar ..., ..., ..., ... (...), ... savunmanının ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle isteme kısmen aykırı olarak BOZULMASINA, sanıklar ..., ... (...), ...' nın 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi uyarınca sanıkların kazanılmış hakkının korunmasına, 16.04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4973, Karar No: 2021/5678, Tarih: 31.05.2021

**12. Hukuk Dairesi         2021/4973 E.  ,  2021/5678 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi

... Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi’nce verilen 18/11/2020 tarih ve 2019/299 Esas, 2020/1175 Karar nolu kararının davalılar vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 11. Hukuk Dairesi’nin 02/02/2021 tarih 2021/332 E.-2021/728 K. sayılı kararıyla davalılar vekilinin adli yardım talebinin reddine karar verildiği, kararın itirazen incelenmesinin davalılar vekili tarafından istenilmesi üzerine dosyanın HMK’nun 337. maddesi uyarınca Dairemize gönderildiği anlaşılmıştır.

1) Davalılardan ..., ... ve ...’nin itirazlarının incelenmesinde;

Sosyal hukuk devletinin bir gereği olarak kabul edilmiş olan adli yardım, ekonomik bakımdan yetersiz olan kimselere, yargı organları önünde haklarını arayabilmeleri veya savunma yapabilmeleri için parasal kolaylıklar sağlanması anlamına gelir. Bu anlamdaki kolaylıklar yargılama giderlerinden muafiyet ve ücretsiz hukuki yardım sağlanması yoluyla gerçekleştirilebilir (Pekcanıtez H./ Özekes M./ Akkan M./ Taş Korkmaz H.: Pekcanıtez Usul Medeni Usul Hukuku, Cilt III, ... 2017, s. 2410-2411).

Adli yardım 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre adli yardımın şartları “ödeme gücünden yoksun olma” ve “talebin açıkça dayanaktan yoksun olmaması”dır. Adli yardım isteğinde bulunan kimsenin, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken yargılama giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olması gerekir (m. 334/1). Adli yardım talebinde bulunan kimsenin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir (m. 336/2).

Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı bu belgeler incelenerek belirlenecektir. Ayrıca HMK'nın 334/1. maddesi hükmünce gerçek kişilerin adli yardımdan istifade etmesi mümkün olup, 334/2. maddesinde öngörülen kamuya yararlı dernek ve vakıflar dışındaki tüzel kişilerin kural olarak adli yardımdan yararlandırılması mümkün değildir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulu 2020/14-349 Esas, 2020/754 Karar no ve 13/10/2020 tarihli kararı)

Somut olay incelendiğinde; adli yardım isteminde bulunan davalılar ticaret şirketi olup 6100 sayılı HMK'nın 334/2. maddesinde adli yardımdan yararlanabilecek tüzel kişilerden olmadığından Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin adli yardım talebinin reddine ilişkin kararı yasaya uygun olup itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2) Davalılardan ..., ..., ... ve ...’in itirazlarının incelenmesinde ise;

Somut olayda adli yardım talebine ilişkin dilekçe ve ekinde yer alan bilgi ve belgeler, tek başına adli yardım talebinde bulunan davalıların ödeme gücünden yoksun olduğunu ispatlar nitelikte değildir.

2) Davalılardan ..., ..., ... ve ...’in itirazlarının incelenmesinde ise;

Somut olayda adli yardım talebine ilişkin dilekçe ve ekinde yer alan bilgi ve belgeler, tek başına adli yardım talebinde bulunan davalıların ödeme gücünden yoksun olduğunu ispatlar nitelikte değildir.

Açıklanan nedenle Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin adli yardım talebinin reddine ilişkin kararı yasaya uygun olduğundan, davalıların yerinde bulunmayan itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) ve (2) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle davalıların yerinde görülmeyen itirazlarının ayrı ayrı HMK’nun 337/2. maddesi gereğince REDDİNE, 31/05/2021 gününde oybirliği ile kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/14799, Karar No: 2009/7522, Tarih: 01.06.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/14799 E.  ,  2009/7522 K.**

**"İçtihat Metni"**

1-... , 2-... , 3-... ile ... A.Ş vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında Çerkezköy 2. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 28.5.2008 gün ve 494-264 sayılı hükmün davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

İncelenmesine gerek görülen;

1-Tekirdağ Ağır Ceza Mahkemesine ait olan 2002/583 E.;

2-Tekirdağ Ağır Ceza mahkemesine ait olan 2004/125 E.;

3-Silivri Ağır Ceza mahkemesine ait olan 1999/479 E. sayılı dava dosyalarının kesinleştikten sonra birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 1.6.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4011, Karar No: 2023/3899, Tarih: 30.05.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/4011 E.  ,  2023/3899 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz etme

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Gümüşhane Cumhuriyet Başsavcılığının 18.08.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan kamu davası açılmıştır.

2. Gümüşhane Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.02.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; suçun sabit olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanığın, katılana ait 120 ada 1 parsel sayılı taşınmazında çit çevirip kazık çakmak ve araziye geçiş yoluna ağaç dikmek suretiyle tecavüz ettiği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1. Dava konusu 120 ada 1 parsel sayılı taşınmaz sanığa ve katılana miras olarak kalmış olup, mülkiyetinin taraflar arasında ihtilaflı olduğu ve aralarındaki ihtilafın Kadastro Mahkemesinde devam ettiği anlaşılmıştır.

2. Taraflar arasındaki hukuk davasının rızai taksim sonucu katılana intikal eden 120 ada 1 ve sanığa intikal eden 120 ada 2 parsel sayılı taşınmazların sınırlarına ilişkin uyuşmazlıktan kaynaklandığı ve sanığın kadastro tespitine itirazda bulunduğu, dava konusu taşınmaza ait kadastro tutanaklarının kesinleşmediği ve katılan adına kayıtlı bir tapu kaydının bulunmadığı anlaşılmakla sanık hakkında verilen beraat kararında hukuka aykırılık görülmemiştir.

3. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gümüşhane Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.02.2016 tarihli kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/29216, Karar No: 2019/10316, Tarih: 22.10.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/29216 E.  ,  2019/10316 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat (her iki sanık hakkında)

Dolandırıcılık suçundan sanıklar hakkında verilen beraat hükümleri katılan ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Katılan ...’un 17/07/2012 tarihinde ... Otomotiv 2. el galerisinde asıl sahibi sanık ... olup satış konusunda diğer sanık ...’ya vekalet verilmiş olunan ... plakalı .. marka aracı beğendiği ve sanık ... ile pazarlık yaparak 34.450 TL karşılığında satın aldığını, araç alınırken sadece ön çamurlukta bölgesel boya olduğunun söylendiğini, satış sözleşmesi tarihinden 10 ay sonra katılan ...’in bu otomobili aynı yere satarak başka bir otomobil almak istediğinde araçta 2009 yılına ait 4 büyük hasar olduğunu, aracın önceki renginin sarı olup taksi olarak kullanıldığını, bu hali ile değerinin 22.000 - 25.000 TL arası olduğunu öğrendiğini, sanıkların bu şekilde aracın kazalarını gizleyerek katılanı dolandırdıkları iddia olunan olayda; olay tarihinde sanık ...’nin askerde olması ve katılanın aracı diğer sanık ...’dan vekalet kanalı ile satın alması karşısında sanık ...’nin atılı suçu işlemediği, diğer sanık ...’nın ise katılanın aracın hasarlarını bildiği yönünde aksi ispat edilemeyen savunmaları karşısında sanığın cezalandırılmasına yeter delil bulunmadığı kaldı ki satış anında sanık ...’nın araçtaki ayıpları söylememiş olmasının kabulü halinde ise sanık ...’nın katılanın aracı inceleme, kontrol ve denetleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte ağır, yoğun hilesinin bulunmadığı gerekçelerine dayanan mahkemenin kabullerinde isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun yasal unsurları oluşmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle, sanıkların beraatlerine ilişkin hükümlerin ONANMASINA, 22/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/143, Karar No: 2019/1055, Tarih: 10.10.2019

**Hukuk Genel Kurulu         2017/143 E.  ,  2019/1055 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki “haksız rekabet ve tazminat” davalarından dolayı yapılan yargılama sonunda; Antalya 1. Asliye Ticaret Mahkemesince davalı ... Tohum Üretim Dağıtım San. ve Tic. Ltd. Şti. aleyhine açılan davanın sıfat yokluğundan reddine, davalı ... yönünden davanın yetkisizlik nedeniyle reddine dair verilen 19.09.2013 tarihli ve 2010/642 E., 2013/287 K. sayılı kararın davacı vekilince temyizi üzerine, Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin, 20.01.2015 tarihli ve 2014/2059 E., 2015/712 K. sayılı kararı ile:

“…Davacı vekili, müvekkilinin tohumculuk alanında araştırma ve üretim yapma haklarına sahip bir Türk tohum şirketi olduğunu, davalılardan .... ise sektörde tedarikçi, üreticilik yapan bir şirket olduğunu, müvekkili ile bu davalı arasında 2005 yılında aralarında ticari ilişki oluştuğunu ve sonuçta aralarında tek satıcılık sözleşmesi imzalandığını, söz konusu sözleşme uyarınca davalı ...'nin sözleşme konusu ürünleri inhisari olarak yalnızca davacıya göndereceğini, davacının da ürünleri kendi adına ve hesabına satacağını, bu malların sürümünü arttırmak için faaliyetlerde bulunacağını, bu nedenle davacı firmanın sürümü arttırmak ve ürünleri piyasaya tanıtmak için 2005 yılından itibaren büyük yatırımlarda ve promosyonlarda bulunduğunu, ürünleri piyasaya tanıttığını, ürünlerin piyasada kabul görmesinin 1-2 yıl arasında bir zaman aldığını, ürünün piyasada kabul görmesinin gerçekleştirildiğini, firmalarının işin niteliği gereği yasal koşulları yerine getirdiğini, Tohumculuk Tescil Sertifikasyon Müdürlüğüne tescili tamamladığını, davalı ....'nın kendilerini bu tescili yapabilecek tek firma olarak yetkilendirdiğini, aralarındaki ticari ilişkinin 2005 yılından bu yana devam ettiğini, ancak 2010 yılı itibariyle davalı firmanın sözleşmeye ve taraflar arasındaki güven ilişkisine aykırı eylemlere başladığını, sektörün niteliği gereği dikim sezonunda teslim edilmesi gereken tohumları zamanında vermemeye, ürünün ücreti ödenmesine rağmen taleplerin zamanında yerine getirilmemeye başlandığını, bu nedenle firmalarının zarar ettiğini, sözleşme devam ederken davalı ....'nin diğer davalı ... Tohum Üretim Dağıtım San. Ve Tic. Ltd. Şti. şirketini kurup piyasaya girdiğini, taraflarınca piyasada kabul görmesi sağlanan ürünleri piyasaya sürdüklerini, taraflar arasındaki sözleşmenin ihtarname keşide edilerek davalı .... tarafından 6 ay sonrasına kadar geçerli olacak şekilde tek taraflı feshedildiğini, taraflarınca söz konusu ihtarın dikim sezonunun başlangıcında olduğundan firmalarını zarara uğratacağı için kabulünün mümkün olmadığı ve sözleşme gereği edimlerini yerine getirmelerinin ihtar edildiğini, davalı tarafın eylemlerinin sözleşmeye aykırı olduğunu, fesih bildiriminin hakkın kötüye kullanılmasını oluşturduğunu, davalı tarafın firmalarını ekonomik açıdan kötü bir duruma sokması nedeniyle denkleştirme tazminatı ödemesi gerektiğini ileri sürerek, davalının fesih bildiriminin geçersizliğine ve hakkaniyete uygun bir süre verilmesine, haksız rekabet tespiti ve men'ine, 100.000 Euro maddi tazminat, 50.000 TL manevi tazminatın davalılardan tahsiline ve hükmün ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... Tohum Üretim Dağıtım San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili, davanın husumet ve esas yönünden reddini savunmuştur.

Davalı Gautıer Semensas S.A.S. vekili, davanın yetki ve esas yönünden reddini istemiştir.

Davalı ... Tohum Üretim Dağıtım San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili, davanın husumet ve esas yönünden reddini savunmuştur.

Davalı Gautıer Semensas S.A.S. vekili, davanın yetki ve esas yönünden reddini istemiştir.

Mahkemece, dosya kapsamına göre, davacının davalı ... Tohum Üretim Dağıtım San.ve Tic. Ltd. Şti. ile bir sözleşme ilişkisinin bulunmadığı, davacının asıl davalıya yönelik davanın Türk mahkemelerinde görülmesini sağlamak için bu şirketi de davalı gösterdiği, bu şirket aleyhine açılan davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verildiği, diğer davalı şirketin ise Fransız Kanunlarına göre kurulmuş ve merkezi Fransa 'da olan bir şirket olduğu, taraflar arasındaki ilişkide yabancılık unsuru bulunduğu, yabancılık unsuru içeren davalarda Türk mahkemelerinin yetkisinin 5718 sayılı Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanun hükümlerine göre belirlenmesi gerektiği,davalı yabancı uyruklu şirketin ikametgahının Trascon/Fransa olduğu, HMK'nun 10.maddesindeki şartların Türk Mahkemelerinin yetkisi yönünden mevcut olmadığı gerekçesiyle 1 nolu davalı hakkında açılan davanın husumet nedeniyle reddine, 2 nolu davalı hakkında açılan davanın ise dava dilekçesinin 5718 sayılı MÖHUK'un 40. maddesi uyarınca yetkisizlik nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava, hukuksal nitelikçe tek satıcılık sözleşmesine dayalı davalı yabancı uyruklu şirketin fesih bildiriminin geçersizliği, hakkaniyete uygun bir süre verilmesi, haksız rekabet tespiti ve men'i, maddi ve manevi tazminatın tahsili istemlerine ilişkin olup, Devletler Hususi Hukuku Kaideleri, yabancılık unsuru taşıyan (Milletlerarası unsur) belirli bir olaya ve ilişkilere hangi devletin maddi hukuk hükümlerinin uygulanacağını gösterir. Bu kaideler bir uyuşmazlığı bizzat çözümlemezler. Sadece, onu çözümleyecek olan yetkili maddi hukuk kurallarını belirtmekle yetinirler. Buradaki hukuk, mahalli hukuk veya yabancı bir hukuk olabilir. Devletler Hususi Hukuku Kaideleri iç hukuk kaideleri olduğundan her devletin kendine özgü bir Devletler Hususi Hukuku vardır. Devletler Hususi Hukuku, Maddi Özel Hukuk gibi, bireyler arasındaki adaleti kurmayı amaçlar.

Milletlerarası Medeni Usul Hukuku ise; yabancı unsurlu olay ve ilişkilerden kaynaklanan uyuşmazlıklarda, diğer konular yanında, özellikle Türk mahkemelerinin davaya bakmaya yetkisi olup olmadığını belirleyen kaidelerin bütünüdür.

12.12.2007 tarihinde yürürlüğe giren, 27.11.2007 günlü 5718 sayılı Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkındaki Kanun; Devletler Hususi Hukukumuzun ana kaynağını oluşturur. Bu kanun "Milletlerarası Özel Hukuk" ile "Milletlerarası Usul Hukuku" olarak iki bölümde düzenlenmiştir.

12.12.2007 tarihinde yürürlüğe giren, 27.11.2007 günlü 5718 sayılı Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkındaki Kanun; Devletler Hususi Hukukumuzun ana kaynağını oluşturur. Bu kanun "Milletlerarası Özel Hukuk" ile "Milletlerarası Usul Hukuku" olarak iki bölümde düzenlenmiştir.

Milletlerarası bağlantıları bulunan (Yabancı Unsurlu) olay ve ilişkilerden kaynaklanan hukuki uyuşmazlıklarda, mahkemelerin milletlerarası yetkilerini düzenleyen kaideler Usul Hukukunu meydana getirir. 5718 sayılı Yasa, milletlerarası yetkiye ilişkin hükümleri ile (Md.40-49) Türk mahkemelerinin Devletler hukuku anlamında haiz oldukları yargı yetkisini hangi ölçüler içinde kullanacaklarını belirler.

5718 sayılı yasanın milletlerarası yetki başlıklı 40 ncı maddesi "Türk mahkemelerinin milletlerarası yetkisini, iç hukukun yer itibariyle yetki kuralları tayin eder." hükmünü haiz olup, 6100 sayılı ...nun genel yetkili mahkeme başlıklı 6.madddesi, "Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir." şeklindeki düzenlemeyi içermektedir. Yine aynı yasanın sözleşmeden doğan davalarda yetki başlıklı 10'ncu maddesine göre sözleşmeden doğan davalar, sözleşmenin ifa edileceği yer mahkemesinde de açılabilir." anılan yasanın haksız fiilden doğan davalarda yetki başlıklı 16'ncı maddesine göre ise “Haksız fiilden doğan davalarda, haksız fiilin işlendiği veya zararın meydana geldiği yahut gelme ihtimalinin bulunduğu yer ya da zarar görenin yerleşim yeri mahkemesi de yetkilidir."

Yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda somut olayda gelince, davalılardan ... adlı yabancı uyruklu şirketin merkezi Fransa’da olan Fransız şirketi olduğu taraflar arasında çekişmesiz ve dosya kapsamı ile sabittir.Bu bağlamda uyuşmazlığın yabancı unsur içermesi karşısında bu davalının yetki itirazının yukarıda anılan yasal düzenlemeler çerçevesinde ele alınması gerektiği kuşkusuzdur.Bu nedenle davacı istemleri de gözetilerek fesh edilmiş sözleşmeye dayalı olarak dahi ...nın 10.maddesi uyarınca dava açılabileceği gibi, esasen sözleşmedeki karakteristik edimin ifa yerinin de Antalya İli olduğunun kabulü gerekir.Kaldı ki davacının dava dilekçesindeki istemleri de gözetilerek esasen haksız fiilin bir türü olan haksız rekabet olgusunun gerçekleştiği ve zararın meydana geldiği yer de Antalya İli olduğu açıktır.

Bu durumda, mahkemece, yukarıda açıklanan yasal düzenlemeler ve açıklamalar çerçevesinde yabancı uyruklu anılan davalının yetki itirazının reddi ile işin esasına girilmek gerekirken yanlış ilkeden hareketle yanılgılı değerlendirmeye ve isabetli görülmeyen gerekçeye dayalı yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, hükmün davacı yararına bozulması gerekmiştir.