muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/4668, Karar No: 2024/6226, Tarih: 10.09.2024

2.Davalı ..., davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, markalarda müşterek olarak bulunan "USTAM" ibaresinin tek başına davaya konu hizmetler bakımından ayırt ediciliği oldukça düşük zayıf bir ibare olduğu, davacının "USTAM" esas unsurlu markalarını özellikle "yağlar" emtiaları üzerinde kullandığı, bu emtialar üzerinde söz konusu markanın bilinirliğinin arttırıldığı, markasal etkisinin güçlendirildiği, bir kısım mallar açısından SMK m.6/1 hükmü koşullarının oluştuğu, SMK m.6/4 ve SMK m.6/5 hükmü koşullarının somut olayda gerçekleşmediği gibi kötü niyet iddiasının da ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile“35. Sınıf:  Müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için Et, balık, kümes ve av hayvanlarının etleri ile her nevi işlenmiş et ürünleri. Kuru bakliyat. Hazır çorbalar, bulyonlar. Zeytin, zeytin ezmeleri. Hayvansal kaynaklı sütler; bitkisel kaynaklı sütler; süt ürünleri (tereyağı dahil). Yenilebilir bitkisel yağlar. Kurutulmuş, konservelenmiş, dondurulmuş, pişirilmiş, tütsülenmiş, salamura edilmiş her türlü meyve ve sebzeler, salçalar. Kuru yemişler. Fındık ve fıstık ezmeleri, tahin. Yumurtalar, yumurta tozları. Patates cipsleri. Kahve, kakao; kahve veya kakao esaslı içecekler, çikolata esaslı içecekler. Makarnalar, mantılar, erişteler. Pastacılık ve fırıncılık mamulleri, tatlılar: Ekmek, simit, poğaça, pide, sandviç, katmer, börek, yaş pasta, baklava, kadayıf, şerbetli tatlılar, puding, muhallebi, kazandibi, sütlaç, keşkül. Bal, arı sütü, propolis. Yiyecekler için çeşni/lezzet vericiler, vanilya, baharatlar, domates sosları dahil olmak üzere soslar. Mayalar, kabartma tozları. Her türlü un, irmikler, nişastalar. Toz şeker, kesme şeker, pudra şekeri. Çaylar, buzlu çaylar. Şekerlemeler, çikolatalar, bisküviler, krakerler, gofretler. Sakızlar. Dondurmalar, yenilebilir buzlar. Tuz. Hububattan (tahıl) imal edilmiş çerezler, patlamış mısır, yulaf ezmeleri, mısır cipsleri, kahvaltılık hububat ürünleri, işlemden geçirilmiş buğday, arpa, yulaf, çavdar, pirinç. Pekmez mallarının bir araya getirilmesi hizmetleri; (belirtilen hizmetler perakende, toptan satış mağazaları, elektronik ortamlar, katalog ve benzeri diğer yöntemler ile sağlanabilir.)” hizmetleri bakımından 2019-M-6658 sayılı YİDK kararının iptaline, sayılan hizmetler yönünden dava konusu 2018/24211 sayılı "ALOUSTAM" ibareli markanın hükümsüzlüğüne, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir. Hüküm davacı vekilince ve davalı kurum vekilince istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf edilen ilk derece mahkemesi kararının usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, YİDK kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf edilen ilk derece mahkemesi kararının usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, YİDK kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun 6 ncı maddesi

3. Değerlendirme

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) numaralı alt bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekili ve davalı kurum vekilinin temyiz istemlerinin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372 nci maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davacı ile davalı Kuruma ayrı ayrı yükletilmesine, 10.09.2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5774, Karar No: 2012/7660, Tarih: 25.12.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/5774 E.  ,  2012/7660 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

- K A R A R -

Dava, usulsüz veya yasaya aykırı işlemeleriyle kooperatifi zarara sokan kooperatif müdürü, muhasebecisi ve yetkili memuru aleyhine açılan sorumluluk davasıdır.

1163 sayılı Kooperatifler Kanunu'nun 98. maddesi yollaması nedeniyle kooperatiflere de uygulanması gereken TTK'nın 319. maddesi “Anasözleşme ile temsil yetkisinin ve yönetim işlerinin hepsi veya bazıları yönetim kurulu üyesi olan murahhaslara veya pay sahibi olmaları zorunlu olmayan müdürlere bırakabilmek için genel kurula veya yönetim kuruluna yetki verilebilir” hükmünü içermektedir. TTK'nın 342. maddesi yukarıda anılan 319/2. maddesi ile birlikte mütalaa edildiğinde, şirkete müdür olarak atanan kişinin atanma yönteminin anasözleşmede öngörülmüş ve öngörülen şekilde genel kurula veya yönetim kuruluna bırakılmış olması ve tevdii edilen görevin de kooperatifin temsil ve idari mali işlerinin önemli bir kısmını içermesi gerekir. Esasen 1163 sayılı Kanun'un 58. maddesi de aynı ilkelere göre düzenlenmiştir.Anasözleşmede müdür atanması konusunda bir hüküm sevkedilmemişse, yönetimde TTK'nın 317. maddesi uyarınca sadece yönetim kurulu yetkilidir. Davalı, 1581 sayılı Tarım Kredi Kooperatifleri ve Birlikleri Kanunu'nun 4., 5. 20. ve 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu'nun 98. maddesinin yollamasıyla TTK'nın 342. maddesinde düzenlenen icrai işlerden sorumlu müdür ise, bu dava 341. maddesinde yazılı usule tabidir.

Öncelikle Türkiye Tarım Kredi Kooperatifleri Merkez Birliğinden davacı 1113 sayılı ... Tarım Kredi Kooperatifi'nin müdürü olan davalı ...'ın atanmasına ilişkin anasözleşmede genel kurul veya yönetim kuruluna yetki verilip verilmediği, yetki verilmiş ise genel kurul ya da yönetim kurulu kararları ve ilgili genelgeler getirtilip, kooperatifin yönetimine ilişkin yetki ve görevleri, davaya konu borç senetlerini düzenlemedeki konumu ve sorumluluğu, TTK'nın 319/2. maddesinde öngörülen şekilde temsil ve idari işlemlerin tamamı veya bir kısmını üstlenecek biçimde atanıp atanmadığı, başka bir deyişle TTK'nın 342. maddesi anlamında icrai müdür olup olmadığı, aynı Kanun'un 341. maddesi uyarınca sorumluluk davası açılması için genel kurulca karar alınması gerekip gerekmediği sorulduktan sonra icrai müdür olduğunun tesbiti halinde genel kurulca alınmış bir sorumluluk kararı var ise davacı kooperatiften temini ile onaylı örneğinin dosyasına eklendikten,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle, dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15639, Karar No: 2013/28611, Tarih: 18.11.2013

**4. Ceza Dairesi         2012/15639 E.  ,  2013/28611 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Temyiz isteğinin reddi, düşme

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz süresinin geçmesi,

Nedeniyle Yerel Mahkemece verilen temyiz isteğinin reddine ilişkin karara karşı yapılan itiraz yerinde görüldüğünden, RET KARARININ KALDIRILMASI suretiyle işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın mağdura söylediği kabul edilen "senin ağzını burnunu kırarım" biçimindeki sözlerin vücut dokunulmazlığına yönelik bir saldırı niteliğinde olduğu gözetilmeden, TCK'nın 106/1. maddesinin 1. cümlesi yerine 2. cümlesi kapsamında görülerek şikayetten vazgeçme nedeniyle düşme kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 18/11/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1883, Karar No: 2018/7460, Tarih: 28.11.2018

**11. Hukuk Dairesi         2017/1883 E.  ,  2018/7460 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ . HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada ... 4. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 16/11/2016 tarih ve 2015/345 E-2016/348 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair ... Bölge Adliye Mahkemesi . Hukuk Dairesi’nce verilen 08/03/2017 tarih ve 2017/219-2017/208 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının, "..." markalı çakmak üreticisi olduğunu, ...'nin 11.04.2014 Tarih 2014-O-671053 sayılı kararı ile tanınmış marka olarak tescil edildiğini, kendisine özgü silindirik gövde tasarımı ve marka ile özdeşleşmiş pantone sarı renginin tüketici nezdinde ayırtedicilik kazandığını, dava konusu 2014/91569 numaralı marka başvurusunun pazarlama sırasında kullanıldığını ileri sürerek ... ...’nın 2015/M-8172 sayılı kararının iptalini istemiştir.

Davalı vekili, davaya konu başvurunun marka olarak tescil edilemeyeceğini, ayırt edicilik fonksiyonuna sahip olmadığını, kullanım yoluyla ayırt edicilik kazanıldığına ilişkin yeterli delil bulunmadığını, dava konusu şekil ve rengin herkes tarafından kullanılabileceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu görselin bir teşebbüsün mal veya hizmetlerini bir başka teşebbüsün mal veya hizmetlerinden ayırt etmeye yarayan bir şekil içermediği, 556 sayılı KHK.'nın 7/2. maddesi gereğince kullanım sonucu ayırt edici nitelik kazandığına dair yeterli delil bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili istinaf etmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesince tüm dosya kapsamına göre, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacıvekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 4,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 28/11/2018 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7888, Karar No: 2020/18567, Tarih: 09.12.2020

**(Kapatılan)3. Ceza Dairesi         2020/7888 E.  ,  2020/18567 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen kayıtlar ile dosya kapsamına göre, kısa kararın açıklandığı celsede Tekirdağ 1 Numaralı T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olduğu anlaşılan ve savunmasının alındığı 09.07.2015 tarihli celsede duruşmadan bağışık tutulmak isteyip istemediği sorulmadan, son celseye getirtilmeden ya da SEGBİS sistemi aracılığıyla duruşmada hazır edilmeksizin hakkında mahkumiyet hükmü kurulması suretiyle, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin (Ludi/İsviçre, B. No: 12433/86, 15/06/1992 P. 49/50; Artico/İtalya, B. No: 6694/74, 13/5/1980 P. 33; Sejdovic/İtalya, B. No: 56581/00, 1/3/2006 P. 81) kararlarında belirtildiği üzere savunma hakkı kısıtlanarak Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin “Adil yargılanma hakkı” başlıklı 6. maddesine, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın “Hak arama hürriyeti” başlıklı 36. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nin 193 ve 196. maddelerine muhalefet edilmesi,

2) Mağdur hakkında düzenlenen Özel Optimed Hastanesinin 03.12.2014 tarihli raporunda, mağdurun sağ koltuk altı, sol sırt ve sağ kol bölgelerinde 3 adet kesici delici alet yaralanmasının olduğu ve mağdurun hayati tehlike geçirdiğinin belirtildiği, ancak her bir yaralanmanın ayrı ayrı ve birlikte yaşamını tehlikeye sokan bir duruma neden olup olmadığı hususunda belirlemede bulunulmadığı ve yine Çerkezköy Devlet Hastanesinin beyin ve sinir cerrahi uzmanın 26.02.2015 tarihli ve genel cerrahi uzmanının 25.02.2015 tarihli raporlarında mağdurun sırtta ve elde sinir hasarının olduğunun belirtildiği ancak sinir hasarlarının duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına ya da yitirilmesine neden olup olmadığı konusunda belirleme yapılmadığı, bu haliyle mağdur hakkındaki raporların hüküm kurmaya elverişsiz olduğu anlaşılmakla, tüm doktor raporları, tedavi evrakları ve varsa grafilerinin en yakın Adli Tıp Kurumuna gönderilip, mağdurdaki her bir yaralanmanın yaşamsal tehlike oluşturup oluşturmadığı ve TCK'nin 86 ve 87. maddelerindeki ölçütlere göre yaralanmasının niteliği konusunda duraksamaya yer vermeyecek şekilde kati raporu alındıktan sonra, görev hususu da nazara alınmak suretiyle sanığın eyleminin kasten yaralama ya da kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin hukuki durumunun tespit ve tayini gerektiği gözetilmeksizin eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

3) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 09.12.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6416, Karar No: 2015/5188, Tarih: 02.06.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/6416 E.  ,  2015/5188 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sırasında davalılar vekili tarafından reddi hâkim yoluna başvurulmuştur.

Ret talebini inceleyen merci tarafından verilen kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Taraflar arasında görülen işçi ve işveren ilişkisinden kaynaklı alacak davası sırasında davalılar vekili tarafından 15.12.2014 havale tarihli dilekçe ile özetle; "...bilirkişi raporuna her iki tarafın itirazda bulunduğu, ancak duruşma hâkiminin "siz davalıların itirazları fasa fiso şeklindedir, davacı vekilinin itirazları genelde doğrudur. Bu hususlar gözetilerek yeniden bilirkişiden rapor alınması, hadi tarafların itirazları değerlendirilerek" diyelim şeklinde zapta geçerek bilirkişiden yeniden ek rapor alınması şeklinde hukuka aykırı bir şekilde ara karar oluşturulduğu, ayrıca hâkimin "beğenmiyorsan ihsası reydir, reddi hâkim talebinde bulunursun, o kadar konuşma yoksa hakkınızda tutanak tutup şikayette bulunurum" şeklinde tehdit içerikli beyanlarda bulunduğundan, hâkimin tarafsızlığından şüphe duyulduğu..." gerekçesiyle reddi hâkim yoluna başvurulmuştur.

Reddedilen hâkim tarafından, istemin reddinin gerektiği yönünde görüş belirtilmesi üzerine, dosyayı inceleyen merci tarafından reddi hâkim talebinin reddine, talepte bulunanın HMK'nın 42/4. maddesi uyarınca 500.-TL disiplin para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin verilen karar davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Hâkimin reddi için ileri sürülen sebepler işin esası yönünden temyiz sebebi olup, HMK’nın 36. maddesinde tanımı yapılan sebeplerden değildir. Açıklanan nedenlerle yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine 02/06/2015 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3353, Karar No: 2015/4563, Tarih: 28.09.2015

**15. Hukuk Dairesi         2015/3353 E.  ,  2015/4563 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İzmir 14. Asliye Hukuk Hakimliği

Tarihi :19.12.2014

Numarası :2013/595-2014/459

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı S.. M.. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanmakta olup, iş sahibi adî ortaklık tarafından sözleşme uyarınca taşeron davalıya iş bedeline karşılık verilen daire bedeline ek olarak ödemesi gereken miktar ile işin geç teslimi nedeniyle kira geliri kaybı, eksik işler nedeniyle uğranılan zararların bedeli talep edilmiş, davalı ödemesi gereken tüm ödemeleri yaptığını savunmuştur.

Yargılama sırasında davacı adî ortaklardan S.. S.. davadan feragat etmiş mahkemece bu nedenle dava şartı yokluğundan HMK'nın 114. maddesi uyarınca davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı S.. M.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava adî ortaklar tarafından açılmış olmakla birlikte dava devam ederken davacı S.. S.. 06.02.2014 tarihli dilekçesiyle davasından feragat ettiğini bildirmiştir. Davacılar arasında adî ortaklık bulunduğundan ortaklardan birinin dava devam ederken davadan feragat etmesi davanın görülmesine engel değildir. Davadan feragat adî ortakların oybirliği gerektiren olağanüstü tasarruflarından olduğundan davaya katılan ortağın onayı alınmadan feragat nedeniyle davanın reddine karar verilemez.

Bu durumda mahkemece işin esasına girilerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken davacı S.. S..'in 06.02.2014 tarihli faragat dilekçesine dayanılarak davanın dava şartı yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesi doğru olmamış kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı S.. M.. vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacı S.. M.. geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 28.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12247, Karar No: 2019/1841, Tarih: 25.02.2019

**8. Hukuk Dairesi         2017/12247 E.  ,  2019/1841 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 1. Hukuk Dairesi kararı onanmış olup karar düzeltme talebinin de reddi üzerine 11.10.2000 tarihinde kesinleşmiştir. Davalı ... vekili tarafından 09.02.2015 tarihinde kararın tashihi istenilmiş olmakla Mahkemece ek karar ile tavzih talebinin reddine karar verilmiştir. Bu ek kararın davalılardan ... vekili tarafınan temyiz edilmesi üzere Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı ... vekili, dava konusu 110 ada 5 parselde 520 m2lik kısmın çalılık, kayalık, makilik, çetilik kaplı olduğu ve devletin hüküm ve tasarrufunda olan yerlerden olduğundan bahisle davalılar adına olan tapunun iptali davacı ... adına tescilini talep etmiştir.

Davalılar vekili; davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; davanın kabulüne davalılar adına kayıtlı 110 ada 5 parsel taşınmazın dosyada mevcut teknik fen bilirkişi Abdullah Altun tarafından tanzim edilen 01.06.1999 tarihli rapor ekindeki krokide B harfi ile gösterilen 520 m2'lik kısmının tapu kaydının iptaline, bu kısmın davacı ... Hazinesi adına tesciline, iptal edilen kısmın tenkisi ile dava konusu 5 parselin yüz ölçümünün 1341,40 m2 olarak düzeltilmesine karar verilmiştir. Hükmün davalılar vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Hukuk Dairesince 11.05.2000 tarihli ve 2000/5258 Esas, 2000/6026 Karar sayılı ilamla onanmasına karar verilmiş olup davalılar vekilinin karar düzeltme talebinin de 11.10.2000 tarih 2000/11277 esas ve 2000/12038 karar sayılı ilamıyla reddine karar verilmiştir. Hüküm 11.10.2000 tarihinde kesinleşmiştir. Davalı ... vekili taşınmazın iptalinde önce yüz ölçümünün 1891,40 m2 olup 520 m2'lik kısmının tenkisi sonrası 1371,40m2 kaldığı halde hataen hükümde 1341,40m2 yazıldığından bahisle HMK’nın 304. maddesi gereği hükmün tashihini talep etmiştir. Mahkemece 27.02.2015 tarihli ek karar ile tavzih talebinin reddine karar verilmiştir. Bu ek kararı davalı ... vekili süresi içerisinde temyiz etmiştir.

Dava; devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yer hukuki sebebine dayalı tapu iptal ve tescile ilişkindir.

HMK‘nin 304. maddesinde hükmün tashihi düzenlenmiş olup buna göre “Hükümdeki yazı ve hesap hataları ile diğer benzeri hatalar mahkemece resen veya taraflardan birinin talebi üzerine düzeltilebilir. ...”