muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/12617, Karar No: 2014/15150, Tarih: 29.05.2014

Dosya içeriğine göre davacı işçinin iş sözleşmesinin davalı işverence feshedilmesi üzerine davacı tarafından dava açıldıktan sonra davacının işe iadesine karar verildiği anlaşılmaktadır. Davacı kararın Yargıtay onamasından geçerek kesinleşmesinin ardından kararın tebliğini müteakip süresi içersinde işe başlama talebinde bulunduğunu belirterek davalı işverenin işe başlatma hususunda samimi olmadığını iddia etmiştir. İşveren ise, davacının işe başlamakta samimi olmadığını savunmuştur. Dosyadaki bilgi ve belgelerden, işyerinde müdür olarak çalışırken iş sözleşmesi feshedilen davacı işçinin açtığı işe iade davasını kazanması üzerine süresi içersinde işveren işe başlatılması istemiyle başvuruda bulunduğu, işveren tarafından işe davet edildiği anlaşılmıştır. Davacının işe davet edilmesi üzerine belirtilen günde işyerinde çalışmaya başladığı, ancak işyerinde başka bir müdürün de görev yaptığı ihtilafsızdır. Davalı işveren, uzun züre çalışmayan davacının geçen zaman sebebiyle işyerindeki işleyişe yeniden adapte olması ve yeni personelle tanışması için diğer müdür ile birlikte görev yapmasının istenmesinin işverenin işe başlatmada samimi olmadığı şeklinde yorumlanmayacağını belirtmiştir. Ancak davalı işverenin bu savunması davalı şahitleri tarafından doğrulanmamıştır. Zira, müdür olarak çalışırken işten ayrılan davacının başka işyerlerinde müdür kadrosu açıldığında orada görevlendirileceği davalı şahitleri tarafından ifade edilmiştir. Davacı ve şahitlerinin beyanları ile davalı şahitlerinin beyanları birlikte değerlendirildiğinde, davacının yerine işe alınan müdürün işyerinde kalıcı olduğu, davacıya fiilen müdürlük yaptırılmadığı anlaşılmaktadır. Bu durum karşısında davalı işverenin, davacıyı işe başlatma hususunda samimi olmadığı anlaşıldığından yazılı gerekçe ile davacının taleplerinin reddine karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepler BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 29.05.2014 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Davalı işyerinde müdür olarak çalışan davacının iş sözleşmesinin, işverenin güvenini kötüye kullanma, ahlak ve iyiniyet kurallarına aykırı eylemlerde bulunma nedenleriyle 05.08.2008 tarihinde haklı olarak feshedildiği, Karşıyaka 1. İş Mahkemesi tarafından verilen kararda yapılan feshin geçersiz olduğuna hükmedildiği ve bu kararın Yargıtay 9. Hukuk Dairesi tarafından onandığı; söz konusu onama kararının çoğunlukla alındığı, karşı oy yazısında, yapılan feshin haklı olmasa da geçerli olması gerektiğine değinildiği,

Davacının, iş sözleşmesinin feshinden sonra eşinin çalıştığı yer olan Eskişehir’e giderek Eskişehir Belediyesi’nde çalışmaya başladığı, işe başlamak için davalı işverene başvuru yaptığı tarihte de Eskişehir Belediyesi’nden ilişiğini kesmediği, davacının, noter kanalıyla davalıya gönderdiği ihtarname ile işe başlama talebinde bulunduğu, davalının makul bir süre içinde davacı işçiyi, aynı pozisyon ve çalışma koşulları ile aynı ekonomik ve sosyal haklarla işe başlatarak derhal işe giriş bildirgesi düzenleyip ilgili kuruma bildirdiği ve feshe bağlı tüm alacaklarını banka kanalıyla davacıya ödediği, davalı işverenin davacının iş sözleşmesini feshettikten sonra aynı pozisyona yeni bir müdür atadığı ve davacının işe iade için başvurması üzerinde davalı işyerinde iki müdür olduğu dosya kapsamından anlaşılmaktadır.

Dairemiz sayın çoğunluğu, her ne kadar işçinin aynı koşullarda işe başlatılmadığı, davacının, diğer çalışanlara yardım ettiği, bu bağlamda davacıya fiilen müdürlük yaptırılmadığı, davacının ilerleyen zaman içinde bir başka şubeye müdür olarak gönderileceği kanaatiyle davacının işe başlatılmasında davalı işverenin samimi olmadığı kanaatine varmış ise de; tüm dosya kapsamına ve davalı tanık beyanlarının yanı sıra davacı tanık anlatımlarına göre de işçinin samimi olmadığı açıkça ortada olduğu halde davalı işverenin işe başlatmada samimi olmadığına karar verilmesi hatalıdır. Çünkü işyerinde müdür olarak çalışan davacı işçinin iş sözleşmesi, bölge müdürünün belirlediği vardiya saatlerini izinsiz olarak değiştirdiği, gün boyu mağazaya hiç uğramadığı, mazeretsiz ve izin olarak vardiyayı terk ettiği, işyerinde tutulan kayıtları tahrif ettiği, bu ve benzeri davranışlarla davalının güvenini kötüye kullandığı gerekçesiyle feshedilmiştir. İş sözleşmesinde işverenin davacı işçiyi diğer işyerlerine nakletme yetkisi bulunmaktadır. Dairemizin son dönem kararlarına göre, iş koşullarının işçi aleyhine kötüleşmesi veya ağırlaşması halinde işçinin iş sözleşmesini geçerli olarak feshetme hakkı vardır. İş koşullarının ağırlaştığını ileri sürerek iş sözleşmesini fesheden bir işçinin işe iadesi mümkün değildir. Somut olayda davalı işveren ahlak ve iyiniyet kurallarına aykırı hareket ettiği gerekçesiyle davacı işçinin iş sözleşmesini feshetmiş, işe iade sonrasında da başka bir birimde aynı görev, pozisyon, ekonomik ve sosyal haklarla müdür olarak istihdam etmek istemektedir.

Davalı işverenin, iş sözleşmesinin feshi üzerine boşalan müdürlük pozisyonuna başka bir müdürü ataması yasaya, iş etiğine, ahlak kurallarına, çalışma hayatının gereklerine ve gerçeklerine uygundur. Çalışma hayatının gerçekleri ve gerekleri dikkate alındığında özel sektörde faaliyet gösteren işletmelerin kâr amacıyla kurulduğu, verimliliği esas aldığı ve insan kaynaklarının rasyonel kullanılmasını amaçlandığı görülür. Bir işverenin insan kaynaklarını verimli ve rasyonel kullanmak istemesi, bu bağlamda bir işçinin iş sözleşmesine ve yasaya aykırı olmayacak şekilde yerini, görevlerini ve pozisyonunu değiştirmesi mümkündür. Bu işverenin yönetim hakkı kapsamında kalan bir husustur.

İşverenin işe iade kararı sonrasında çalışmak için başvuran işçisini işe davet ederken veya işe başvurma talebini kabul ederken ciddi ve samimi olması gerektiğinde herhangi bir şüphe yoktur. Ancak işe iade isteyen işçinin başvuru anında çalıştığı iş koşullarındaki en ufak değişikliği işverenin samimiyetsizliği olarak yorumlamak ve onu işe başlatmama tazminatına mahkûm etmek iş hukukunun özüne, çalışma hayatının gereklerine ve gerçeklerine, hakkaniyet ve iyiniyet kurallarına uygun değildir. Örneğin, ekonomik veya işletmesel nedenlerle İstanbul’daki işyerini kapatan bir işverenin işçisine bir başka ildeki işyerinde çalışmayı önermesi, bu öneriyi kabul etmeyen ve iş sözleşmesi feshedilen işçinin işe iade davası sonrasında kapatılmış olan ve fiilen bulunmayan İstanbul’daki işyerine iadesi hukuka, hakkaniyete ve çalışma hayatının gerçeklerine aykırıdır. Somut olayda davacı işçinin fesih öncesinde de işyeri uygulaması gereği işlerin yoğun olduğu zamanlarda çalışanlara yardım ettiği, bu bağlamda servis yaptığı, müşteri taleplerini aldığı veya diğer işçilerle birlikte çalıştığı davacı tanık beyanlarıyla da sabittir. Davalı işverenin davacının bir süre çalışanları tanıması için oryantasyona tabi tutulduğuna dair iddiası da çalışma hayatının olağan akışına uygundur. İş hukukunda ve Yargıtay içtihatlarında sık sık kullanılan “hayatın olağan akışı” ilkesine uygun olmayan husus; eşiyle birlikte yaşadığı Eskişehir’de belediyede çalışan bir bayan işçinin İzmir’de faaliyet gösteren davalı işyerinde işe başlamak istemesi, işe başlamak için geldiği gün yanına davalı ile husumeti bulunan eski iki işçi ile eşi ve bir başka arkadaşını getirmesi, grup halinde işyerinde sürekli gözetimde bulunarak iş düzen ve disiplinini bozması ve mevcut belediyedeki işinden de ayrılmamasıdır.

Gerek Türk Medeni Kanunu’nun 2. maddesinde yer alan dürüstlük ve iyiniyet kuralları ve gerekse işçinin sadakat yükümlüğü, çalışma koşullarındaki kısa, geçici ve kabul edilebilir değişikliği fesih nedeni yapmamaktır. İstihdamı korumak işveren kadar işçinin de yükümlüğüdür. İşte veya çalışma koşullarındaki her türlü değişikliği çalışma koşullarında ağırlaşma olarak kabul etmek dürüstlük ve iyiniyet kuralları ile bağdaşmadığı gibi iş barışının korunması ve istihdamın sürdürülmesi gerekliliğine de aykırıdır. İş sözleşmesinde bulunmak ve keyfi olmamak koşuluyla bir işçinin işyerinin değiştirilmesi yönetim hakkı kapmasında değerlendirilmesi gereken bir husustur. Birkaç çalışanın bulunduğu bir yerde iki müdürün çalışması, iki yıldan beri aynı işyerinde müdür olarak çalışan bir kimsenin yerinin işe iade sonrası değiştirilmesi ve yeni bir davaya zemin hazırlanması beklenemez.

Yukarıda belirtilen ve açıklanan nedenlerden dolayı yerel mahkeme kararının onanması gerektiği kanaatiyle sayın çoğunluk görüşüne iştirak edemiyorum. 29.05.2014
Yargıtay — Esas No: 2012/8807, Karar No: 2013/6275, Tarih: 06.06.2013

**5. Ceza Dairesi         2012/8807 E.  ,  2013/6275 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme, kasten yaralama

HÜKÜM : Beraet, düşme

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık ...'in görevi yaptırmamak için direnme suçundan beraetine ilişkin hükmün incelenmesinde;

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraet hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan O yer Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık ... hakkındaki kamu davasının şikayetten vazgeçme nedeniyle düşme hükmünün incelenmesinde;

Taraflar arasında meydana gelen kavganın ayrılmasından bir süre sonra mahallede etrafa küfür ettiğini söylediği ... elindeki TCK'nın 6/1-f maddesi kapsamında saldırıda kullanılmaya elverişli ve bu niteliği gereği silahtan sayılan kürekle kovalayıp adli rapora göre omuzundan basit tıbbi müdahaleyle giderilebilecek biçimde yaralayan sanığın eyleminin TCK'nın 86/2, 3-e maddesi kapsamında kasten yaralama suçunu oluşturduğu tüm dosya kapsamı karşısında sabit olduğu halde, “sanığın savurduğu küreğin Muharrem'e denk geldiği, amacının onu yaralamak olmayıp suçun taksirle işlendiği” biçimindeki yanılgılı değerlendirmeyle şikayetten vazgeçme uyarınca hakkındaki kamu davasının düşmesine karar verilmesi,

Sanık ...'in görevi yaptırmamak için direnme suçundan beraetine ilişkin hükmün incelenmesinde ise;

Olay tutanağı ve mağdur görevlilerin aşamalardaki tutarlı anlatımlarına göre sanığın kavga olayını ayırmaya çalışan polis memuru ... kravatına asılıp yumrukla vurmaya teşebbüs etmek şeklinde gerçekleşen eyleminin görevi yaptırmamak için direnme suçunu oluşturduğu halde “biber gazından etkilenen sanığın kavganın tarafı olduğunu düşündüğü sivil giyimli memura saldırmasının suç kastı taşımadığı” yönündeki dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçeyle beraetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06/06/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/19606, Karar No: 2007/1817, Tarih: 12.02.2007

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2006/19606 E.  ,  2007/1817 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vekili Avukat .....ile davalı ...-Kur Genel Müd. vekili Avukat..... aralarındaki Tesbit davası hakkında Çorum İş Mahkemesinden verilen 26.09.2006 günlü ve 2239-1862 sayılı hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

1-Davacının tarımsal faaliyetleri nedeniyle, Yağlı Tohumlar Tarım Satış Kooperatifi, ... Tohumu A.Ş ve Toprak Mahsülleri Ofisinden, ürün teslim edip etmediği etmişse ürün teslim ettiği yıllar ve bu nedenle yapılan ... prim kesinti miktar ve tarihlerinin ,

2-Ayrıca davacının, Ziraat Odası, Tarım Kredi Kooperatifi, ... Ekicileri Kooperatifi ve Yağlı Tohumlar Tarım Satış Kooperatifine üye olup olmadığı, üye olmuşsa hangi tarihte üyeliğinin başladığı ve halen devam edip etmediğinin ilgili Kuruluşlardan sorularak alınacak cevapların eklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.02.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2007/21500, Karar No: 2010/3692, Tarih: 05.04.2010

**6. Ceza Dairesi         2007/21500 E.  ,  2010/3692 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın suç tarihinde saat 14.00 sıralarında yakınana ait markette kimsenin olmadığını görerek içeri girip para çekmecesinden 40 TL. parayı cebine koyduğu sırada, yakınanın işyerine girerek kendisini görmesi üzerine, sanığın para ile birlikte kaçmak için kapıya doğru yöneldiği, kendisini yakalamak isteyen yakınana kafa atarak burnundan basit şekilde yaraladığı ancak yakınan tarafından yakalanarak kolluğa teslim edilmesi şeklinde gerçekleşen olayda, eylemin 5237 sayılı TCK.nun 149/1-d maddesinde belirtilen tamamlanmış yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, kalkışma aşamasında kaldığının kabulü ile yazılı şekilde uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, O Yer Cumhuriyet Savcısı ve sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 05.04.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2147, Karar No: 2021/246, Tarih: 15.02.2021

**15. Hukuk Dairesi         2020/2147 E.  ,  2021/246 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi (Aile Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın açılmamış sayılmasına yönelik verilen hüküm süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R -

K A R A R -

Davacı vekili, davalının ... ili, ... ilçesi ... köyünde bulunan 16 derslikli ilköğretim okulunun yapımını üstlendiğini, işin 21.09.2003 tarihinde geçici kabulünün, 17.10.2005 tarihinde kesin kabulünün yapıldığını, binanın sonradan meydana gelen depremde hasara uğradığını, düzenlenen rapora göre 09.10.2012 tarihli yazı ile davalıdan güçlendirme yapılmasının istenmesine rağmen yapılmadığını ileri sürerek, bunun için harcanan tutarın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Davalı vekili zamanaşımı nedeniyle davanın reddine karar verilmesini istemiştir.Mahkemece davanın zamanaşımı nedeniyle reddine dair verilen karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.Yargıtay 15. Hukuk Dairesi’nin 2015/3965 Esas, 2016/1202 Karar sayılı ilamı ile birinci bilirkişi kurulundan, davalı yüklenicinin gerçekleştirdiği imalâtta 1998 yılı deprem yönetmeliğine göre kasıt veya ağır kusuru ile eksik ve ayıplı imalât olup olmadığı konusunda gerekçeli ve denetime elverişli ek rapor alınıp 10 yıllık zamanaşımı süresinin uygulanıp uygulanmayacağının belirlenmesi, zamanaşımının dolmadığının belirlenmesi halinde davacıya talebini de açıklattırmak suretiyle davanın esasının incelenmesi gerektiği gerekçesiyle karar bozulmuştur. Mahkemece tekrar yapılan yargılama sırasında, davacı tarafın duruşma gününden haberdar olduğu halde 19/09/2018 tarihli duruşmaya gelmediği, herhangi bir mazeret bildirmediği, davalı vekilinin de duruşmada vermiş olduğu beyanında, davacı tarafça takip edilmeyen dosyayı kendilerinin de takip etmediklerini beyan ettikleri gerekçesiyle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.Somut olayda, dosyanın ilk defa 10.11.2017 tarihinde bir kez işlemden kaldırılıp yenilenmesinden sonra, davacının 04.07.2018 tarihli celse için 03.07.2018 tarihli dilekçeyle mazeretli sayılmasını talep ettiği, mahkemece mazeretin kabul edilerek duruşmanın 19.09.2018 tarihine bırakılmasına ve duruşma gününün UYAP'tan öğrenilmesine karar verdiği anlaşılmıştır.Duruşma gününün UYAP'tan öğrenilmesi usulünün uygulanabileceğine yönelik bir düzenleme bulunmaması nedeniyle davacı vekilinin usulüne uygun davetiye ile duruşma gününden haberdar edilmediğinin kabulüyle, öncelikle dosya içerisinde davacının gider avansı bulunuyorsa davacı vekiline yeniden duruşma günü bildirilerek yargılamaya devam edilmesi, usulüne uygun tebliğe rağmen gelmez ise dosyanın işlemden kaldırılması, gider avansı bulunmadığı takdirde ise şimdiki gibi davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi gerekirken, 19.09.2018 tarihli celseye davacının katılmaması nedeniyle takipsiz bırakılan davanın HMK'nın 150. maddesi uyarınca açılmamış sayılmasına karar verilmesi doğru olmamış, hükmün bozulması uygun bulunmuştur.SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün re'sen BOZULMASINA, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 15.02.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10029, Karar No: 2018/1119, Tarih: 15.02.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/10029 E.  ,  2018/1119 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı ile ... 2. Noterliğinin 03/01/2014 tarih ve 00197 yevmiye nolu adi ortaklık sözleşmesi ile ... Özel Eğitim Rehabilitasyon Merkezi ... Şubesi adındaki işletme için ortaklık kurduklarını, kendisine idari, temsili ve mali haklar tanındığını, işletmenin % 40 oranındaki hissesini sahip olduğunu, bu işletmede fiilen çalıştığını ve emek sarfettiğini, ancak herhangi bir ücret ya da kâr payı ödenmediğini, davalının bu işletmeyi haberi ve onayı olmadan başka bir şahsa devir ve teslim ettiğini, sözleşmeden kaynaklı alacağının mevcut olduğunu, davalı tarafça buna itibar edilmeden işletmenin satıldığını, davalının kendi kredilerine kefalet ve borç altına soktuğunu, bu borçların ödenmemesi üzerine takip başlatılarak mallarına haciz konulduğunu belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 10.000 TL’nin ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı; davacının sermeye ödeme borcunu yerine getirmediğini, işletmede herhangi bir hakkı olmadığını, sözleşmenin fiilen yürürlüğe girmediğini, adi ortaklığa konu ... Özel Eğitim Rehabilitasyon Merkezi ... Şubesi işlerinin bağlı olduğu merkez ... ... İstihdam İklimlendirme Özel Eğitim ve Rehabilitasyon Ltd. Şti. tarafından yürütüldüğünü, limited şirket ortaklığı hisse devrinin TTK belirtilen usullerle olabileceğini, taraflar arsında geçerli bir hisse devri olmadığını, davacının işletme içinde birtakım usulsüzlükleri ve kasa açığı tespit edildiğini belirterek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece; Özel Kocasinan ... Özel Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezi ... Şubesinin kurucusunun ... .. İstihdam İklimlendirme Özel Eğitim ve Rehabilitasyon Limited Şirketi olduğu, davalı ...'nun bu şirketin temsilcisi olduğu, bu durumda adi ortaklık sözleşmesini ...'nun şirket adına imzaladığı, bu nedenle husumetin şirkete yöneltilmesi gerektiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm süresi içerisinde davacı tarafça temyiz edilmiştir.

Dosyadaki bulunan ... 2. Noterliğinin 03/01/2014 tarih ve 00197 yevmiye nolu "Adi Ortaklık Sözleşmesi" ile davacı ... ve davalı ... arasında çocuk ve gençlere yönelik rehabilitasyon hizmetleri işi ile ilgili olarak 6098 sayılı TBK'nun 620 vd. maddelerinde düzenlenen bir adi ortaklık ilişkisinin kurulduğu anlaşılmaktadır. Bu duruma göre, taraflar arasındaki ilişki, 6098 sayılı TBK'nun 620. maddesi ve devamı maddeleri kapsamında, bir adi ortaklık ilişkisidir.

Dosyadaki bulunan ... 2. Noterliğinin 03/01/2014 tarih ve 00197 yevmiye nolu "Adi Ortaklık Sözleşmesi" ile davacı ... ve davalı ... arasında çocuk ve gençlere yönelik rehabilitasyon hizmetleri işi ile ilgili olarak 6098 sayılı TBK'nun 620 vd. maddelerinde düzenlenen bir adi ortaklık ilişkisinin kurulduğu anlaşılmaktadır. Bu duruma göre, taraflar arasındaki ilişki, 6098 sayılı TBK'nun 620. maddesi ve devamı maddeleri kapsamında, bir adi ortaklık ilişkisidir.

Adi ortaklık sözleşmesi, iki yada daha fazla kişinin emeklerini ve mallarını ortak bir amaca erişmek üzere birleştirmeyi üstlendikleri sözleşmedir. (TBK. 620/1 md.)

Adi ortaklık ilişkisinde; bir ortak tarafından açılan alacak talepli dava, ortaklığın fesih ve tasfiyesi istemini de kapsar. Bu noktada tasfiyenin mahkemece bizzat yapılması gerekir.

Adi ortaklık ilişkisi, TBK'nın 639.maddesinde sayılan sona erme sebeplerinden birinin gerçekleşmesi ile sona erer. Bu şekilde ortaklığın sona ermesinin başlıca iki sonucu ortaya çıkar. Bunlardan ilki, yöneticilerin görevlerinin sona ermesi, diğeri de ortaklığın tasfiyesidir.

Tasfiye, ortaklığın bütün malvarlığının belirlenip, ortakların birbirleriyle alacak verecek ve ortaklıktan doğan tüm ilişkilerinin kesilmesi yoluyla ortaklığın sonlandırılması, malların paylaşılması ya da satış yoluyla elden çıkarılmasıdır.

Tasfiye usulünü düzenleyen TBK'nın 644.maddesi gereğince; ortaklığın sona ermesi hâlinde tasfiye, yönetici olmayan ortaklar da dâhil olmak üzere, bütün ortakların elbirliğiyle yapılır. Ancak, ortaklık sözleşmesinde, ortaklardan biri tarafından kendi adına ve ortaklık hesabına belirli bazı işlemlerin yapılması öngörülmüşse, bu ortak, ortaklığın sona ermesinden sonra da o işlemleri tek başına yapmak ve diğerlerine hesap vermekle yükümlüdür.

Ortaklar, tasfiye işlerini yürütmek üzere tasfiye görevlisi atayabilirler. Bu konuda anlaşamamaları hâlinde, ortaklardan her biri, tasfiye görevlisinin hâkim tarafından atanması isteminde bulunabilir.

Tasfiye görevlisine ödenecek ücret, sözleşmede buna ilişkin bir hüküm veya ortaklarca oy birliğiyle verilmiş bir karar yoksa tasfiyenin gerektirdiği emek ile ortaklık malvarlığının geliri göz önünde tutularak hâkim tarafından belirlenir ve ortaklık malvarlığından, buna imkân bulunamazsa, ortaklardan müteselsilen karşılanır. Tasfiye usulüne veya tasfiye sonucunda her bir ortağa dağıtılacak paya ilişkin olarak doğabilecek uyuşmazlıklar, ilgililerin istemi üzerine hâkim tarafından çözüme bağlanır.

Aynı yasanın kazanç ve zararın paylaşımı başlıklı 643. maddesi gereğince; ortaklığın borçları ödendikten, ortaklardan her birinin ortaklığa verdiği avanslarla, ortaklık için yaptığı giderler ve koymuş olduğu katılım payı geri verildikten sonra bir şey artarsa, bu kazancın ortaklar arasında paylaştırılır. Ortaklığın, borçlar, giderler ve avanslar ödendikten sonra kalan varlığı, ortakların koydukları katılım paylarının geri verilmesine yetmezse, zarar ortaklar arasında paylaşılır.