muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/327, Karar No: 2022/1523, Tarih: 03.02.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/327 E.  ,  2022/1523 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 17. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün temyizen tetkiki davacı vekili ile davalı vekili tarafından talep edilmiş, davalı vekilince de duruşma istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 14.12.2021 Çarşamba günü davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ... geldiler. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan tarafların vekilleri dinlendikten sonra vaktin darlığından dolayı işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmış olup dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, müvekkili bankanın ülkemizin en itibarlı, 92 yıllık geçmişi ile köklü, özel bankası konumunda bulunduğunu, faaliyetlerini 5411 sayılı bankacılık kanunu kapsamında ve bankacılık düzenleme ve denetleme kurumunun denetimi altında tabi olduğu ulusal ve uluslararası her türlü mevzuata uygun olarak yürüttüğünü, davalının ... Belediyesi binasında 30 Eylül 2016 tarihinde kamunun katılımına açık olarak düzenlenen, ... Belediyesine bağlı ticari işletmelere ruhsat verilmesine ilişkin tören sırasındaki konuşmasında her nedense konuyu birden bire ilgisiz bir şekilde müvekkili bankaya getirerek hukuka aykırı söylemlerini canlı olarak "... Belediye Başkanı resmi hesabı" olduğunu beyan ettiği kendi facebook hesabından gerçekleştirdiğini, bu yayın ve paylaşımları ile müvekkili bankanın itibarına, servet ve şöhretine kasten zarar verdiğini, davalının bu asılsız söylemleri nedeniyle müvekkili bankanın manevi olarak zarara uğradığını belirterek 1.000.000 TL manevi tazminatın söylemlerde bulunduğu 30/09/2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu ifadelerin davacı bankanın itibarını zedeleyici nitelikte olmadığını savunarak davanın reddini savunmuştur.

Yerel mahkemece, davalının davacıya karşı sarf etmiş olduğu sözlerin incelenmesinde, sarf edilen "aslında ilk el konulması gereken banka, o da neyse inşaallah bizim iktidarımızda nasip olur bize!" Şeklindeki sözlerinin hem hedef gösterme hem de tehdit boyutuna varacak derecede davacıyı manevi yönden yıprattığı gerekçesiyle davanın kısmen

Davalı vekili, dava konusu ifadelerin davacı bankanın itibarını zedeleyici nitelikte olmadığını savunarak davanın reddini savunmuştur.

Yerel mahkemece, davalının davacıya karşı sarf etmiş olduğu sözlerin incelenmesinde, sarf edilen "aslında ilk el konulması gereken banka, o da neyse inşaallah bizim iktidarımızda nasip olur bize!" Şeklindeki sözlerinin hem hedef gösterme hem de tehdit boyutuna varacak derecede davacıyı manevi yönden yıprattığı gerekçesiyle davanın kısmen

kabulü ile, 3.000,00 TL'nin 30/09/2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, karar verilmiş, karara karşı taraf vekillerince istinaf isteminde bulunulmuş, bölge adliye mahkemesince;davalının davaya konu konuşmada davalı emlak vergisi gelirlerine ilişkin beyanları eleştiri ve ifade özgürlüğü kapsamında ve kamu yararı çerçevesinde değerlendirilse de, iktidarlarında ilk el konulacak banka ifadesinin davacı bankanın güvenirliğini zedeleyici mahiyette itibarına zarar veren söylemler olduğu, bu ifadelerde kamu yararından söz edilemeyeceği, konuşma bütünlüğü içerisinde de emlak vergisi matrahından bahsedilirken bankaya el konulması beyanının yöneticilere yönelik eleştiri şeklinde değerlendirilemeyeceği, ilk derece mahkemesinin nitelendirmesinin hukuka uygun olduğu gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dava, kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir.

Anayasa’nın 28. maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca basın özgürlüğünün sınırlanmasında ifade özgürlüğünün sınırlandırılmasına ilişkin hükümler uygulanır. Bu anlamda basın özgürlüğü, ifade özgürlüğünün farklı bir görünümü olarak karşımıza çıkar. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesine (AİHM) ve Anayasa Mahkemesine (AYM) göre ifade özgürlüğü, demokratik toplumun temelini oluşturan ana unsurlardan olup, sadece toplum tarafından kabul gören, zararsız veya ilgisiz kabul edilen bilgi ve fikirler için değil incitici, şok edici ya da endişelendirici bilgi ve düşünceler için de geçerlidir. İfade özgürlüğü, yokluğu hâlinde demokratik bir toplumdan söz edemeyeceğimiz çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin bir gereğidir (AİHM: .../Birleşik Krallık, B. No: 5493/72, 7/12/1976, par.49; Von .../Almanya (No:2), B. No: 40660/08 ve 60641/08, 7/2/2012, par.101); (AYM: ... Yayıncılık Ticaret A.Ş, B. No: 2013/2623, 11/11/2015, par.31 [G.K.]; D.Ö, B. No: 2014/1291, 13/10/2016, par.56 [G.K.]; ... , B. No: 2014/4548, 5/12/2017, par.18; ... (3), B. No: 2015/1220, 18/7/2018, par.28).

Anayasa Mahkemesi pek çok kararında, ifade özgürlüğünün özel güvencelere bağlanmış şekli olan ve Anayasa'nın 28. maddesinde düzenlenen basın özgürlüğünün, demokratik bir toplumun zorunlu temellerinden olup, bireylerin gelişmesi ve toplumun ilerlemesi bakımından gerekli temel şartlardan birini oluşturduğunu ifade etmiştir (AYM; ... [GK], B. No: 2013/9343, 4/6/2015, par.69; ... [GK], B. No: 2014/12151, 4/6/2015, par.34-36; ... ve Diğerleri, B. No: 2015/11961, 11/6/2018, par.40). Bu bağlamda ifade özgürlüğü ile basın özgürlüğü demokrasinin işleyişi için hayati önemdedir (... , par.34-36 . Basın özgürlüğünün kamuoyuna çeşitli fikir ve tutumların iletilmesi ve bunlara dair bir kanaat oluşturması bakımından en etkili araçlardan birini oluşturduğu açıktır (AYM; ... (2), B. No: 2013/5574, 30/6/2014, par.63).

Ancak belirtmek gerekir ki basın özgürlüğü sınırsız değildir. Anayasa'nın 17. maddesi gereğince, bireyin manevi varlığının bir parçası olan şeref ve itibara üçüncü kişilerin saldırılarını önlemek de yargı mercilerinin görevleri arasındadır. Mahkemeler, Anayasa'nın 17. maddesi gereğince kişilik haklarını korurken aynı zamanda Anayasa'nın 26. ve 28. maddeleri gereğince ifade ve basın özgürlüklerinin gerçek ve etkili bir biçimde korunmasını sağlama yükümlülüğü sebebiyle yarışan haklar arasında adil bir denge kurmak zorundadır. Bu denge kurulurken Anayasa’nın 13. maddesi kapsamında hakkın özüne dokunulmamalı,

demokratik toplum düzeninin gerekleri ve sınırlama amacı ile aracı arasındaki ölçü gözetilmelidir (AYM; ... , B. No: 2012/1184, 16/7/2014, par.43). Bu anlamda, mahkemece dayanılan gerekçelerin, ifade özgürlüğünü kısıtlama bakımından “demokratik toplum düzeninin gerekleri” ve “ölçülülük” ilkelerine uygun olduğunu inandırıcı bir şekilde ortaya koyup koyamadığı denetlenmelidir. Mahkeme, düşüncelerin açıklanması ve yayılmasına yönelik olarak tazminata karar verirken düşünceyi açıklama ve yayma özgürlüğünün kullanılmasından kaynaklanan yarardan çok daha ağır basan, korunması gereken bir yararın varlığını somut olgulara dayanarak göstermelidir (AYM; ... , B. No: 2012/1272, 4/12/2013, par.114).

Mahkemeler, yarışan haklar arasında dengeleme yaparken; yayında kamu yararı bulunmasına, kamusal yarara dair bir tartışmaya katkı sağlamasına, toplumsal ilginin varlığına ve konunun güncel olmasına, haber veya makalenin konusu ile yayımlanma şartlarına, bunlarda kullanılan ifadelerin türüne, yayının içeriğine, şekli ve sonuçlarına, habere yönelik kısıtlamaların niteliğine ve kapsamına, haberde yer alan ifadelerin kim tarafından dile getirildiğine, hedef alınan kişinin kim olduğuna ve tanınırlık derecesi ile ilgili kişinin önceki davranışlarına dikkat etmelidir (AYM; ... ve Diğerleri, par.47).

Öncelikle belirtilmelidir ki tarafların toplumsal konum ve rolleri, hakların yarışmasında ve dengelemesinde önemli bir etmendir.

Öncelikle belirtilmelidir ki tarafların toplumsal konum ve rolleri, hakların yarışmasında ve dengelemesinde önemli bir etmendir.

Bankacılık faaliyetleri ile iştigal eden davacı ... hakkında sarf edilen söz ve ifadeler bütün halinde değerlendirildiğinde; kullanılan ifadelerin ifade özgürlüğü kapsamında kaldığı, yayın tarihi itibariyle toplumsal ilginin bulunduğu bir konuda değerlendirmeler yapıldığı anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca davanın tümden reddi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya uygun düşmemiş, bu sebeple kararın davalı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA, davacının temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, 3.815,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak duruşmada vekille temsil olunan davalıya verilmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı ile davalıya geri verilmesine, 03/02/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/17464, Karar No: 2006/20937, Tarih: 10.11.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/17464 E.  ,  2006/20937 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Afyonkarahisar 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/05/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

TTK'nun 730/7. maddesi göndermesi ile çekler hakkında da uygulanması gereken aynı Kanunun 613,614/1. maddeleri gereğince, keşideci imzası dışında çekin ön yüzüne konulan her imza aval şerhi sayılır. Aval veren kimse, kimin için taahhüt altına girmiş ise tıpkı onun gibi sorumlu olur. TTK'nun 692/6. maddesi uyarınca çekin geçerli olabilmesi için imza yeterli olup, ayrıca isim ve soyadının yazılması zorunlu değildir.

Somut olayda, takip konusu çek üzerinde ön yüzde, keşide yeri üstünde bir imza mevcut olup, bu imza çekin ön yüzünde bulunduğundan aval hükümlerinin uygulanması gerekir. Borçlu ......................., takip konusu çekte herhangi bir imzası bulunmadığını ileri sürdüğüne göre, bu imzanın itiraz eden borçluya ait olup olmadığı hususunda İİK'nun 170, 68/a maddeleri uyarınca yapılacak inceleme sonucunda oluşacak sonuca göre bir karar vermek gerekirken eksik inceleme ile şikayetin kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 10.11.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2240, Karar No: 2023/3652, Tarih: 31.05.2023

**3. Ceza Dairesi         2021/2240 E.  ,  2023/3652 K.**

**"İçtihat Metni"**

TUTUKLU

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma, tehlikeli maddelerin izinsiz olarak bulundurulması veya el değiştirmesi, silahla tehdit, nitelikli mala zarar verme

Sanık ... hakkında; 5271 sayılı Kanunun 232/2-c maddesi gereğince verilen kararın niteliği dikkate alınarak yazılmamıştır

HÜKÜM : İstinaf başvurularının reddi ve esastan reddi kararları

TEMYİZ EDENLER : Sanık ... müdafii, katılan ... vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmi İade, Kısmi Ret, Kısmi Onama

İlk Derece Mahkemesince sanıklar ... ve ... hakkında silahlı terör örgütüne üye olma, tehlikeli maddelerin izinsiz olarak bulundurulması veya el değiştirmesi ve silahla tehdit suçlarından kurulan hükümlere yönelik katılan ...'un bu suçların niteliği ve yöneldiği kişiler itibariyle suçlardan doğrudan zarar görmemesi nedeniyle davaya katılmasına imkan bulunmadığından katılan vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 279 uncu maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca “başvuranın buna hakkı bulunmadığının anlaşılması” nedeniyle reddine karar verildiği, bahse konu kararın; 5271 sayılı Kanun’un 279 uncu maddesinin birinci fıkrasının son cümlesi uyarınca itiraz yoluna tabi olduğu ve aynı Kanun’un 264 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; “Kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunun veya merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmaz.” şeklindeki düzenleme de dikkate alınarak kanun yolu incelemesinin itiraz merciince yapılması gerektiği anlaşıldığından, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 268 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi uyarınca, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

İlk Derece Mahkemesince sanıklar ... ve ... hakkında katılan ...'a karşı nitelikli mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet ve beraat hükümlerine yönelik sanık ... müdafii ve katılan ... vekilinin temyiz talepleri ile sanık ... hakkında katılan ...'e karşı silahla tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık ... müdafinin temyiz taleplerinin hükmolunan ceza ve beraat kararlarının tür ve miktarları ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararları dikkate alındığında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) ve (g) bentleri uyarınca hükümlerin temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir.

İlk Derece Mahkemesince sanık Abdülmelik Gezer hakkında silahlı terör örgütüne üye olma ve tehlikeli maddelerin izinsiz olarak bulundurulması veya el değiştirmesi suçlarından kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. İstanbul 26. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.10.2019 Tarihli ve 2019/44 Esas, 2019/243 sayılı Kararı İle,

Sanık ... Hakkında;

1.Silahlı terör örgütüne üye olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun (3713 sayılı Kanun) 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi, 58 inci maddesinin dokuzuncu fıkrası, 63 üncü maddesi uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın mükerrirlere özgü ceza rejimine göre çektirilmesine ve mahsuba,

2.Tehlikeli maddelerin izinsiz olarak bulundurulması veya el değiştirmesi suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 174 üncü maddesinin birinci fıkrası, 3713 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 174 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 inci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları, 58 inci maddesinin dokuzuncu fıkrası, 63 üncü maddesi uyarınca 10 yıl hapis ve 2000 ... (40.000,00 TL) adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın mükerrirlere özgü ceza rejimine göre çektirilmesine ve mahsuba,

3.Katılanlar ... ve ...'a karşı nitelikli mala zarar verme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 151 inci maddesinin birinci fıkrası, 152 inci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 3713 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi, 58 inci maddesinin dokuzuncu fıkrası, 63 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın mükerrirlere özgü ceza rejimine göre çektirilmesine ve mahsuba,

3.Katılanlar ... ve ...'a karşı nitelikli mala zarar verme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 151 inci maddesinin birinci fıkrası, 152 inci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 3713 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi, 58 inci maddesinin dokuzuncu fıkrası, 63 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın mükerrirlere özgü ceza rejimine göre çektirilmesine ve mahsuba,

4.Katılan ...'e karşı silahla tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 106 ıncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 3713 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi, 58 inci maddesinin dokuzuncu fıkrası, 63 üncü maddesi uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın mükerrirlere özgü ceza rejimine göre çektirilmesine ve mahsuba,

Sanık ... hakkında;

Silahlı terör örgütüne üye olma, tehlikeli maddelerin izinsiz olarak bulundurulması veya el değiştirmesi, katılanlar ... ve ...'a karşı nitelikli mala zarar verme, katılan ...'e karşı silahla tehdit suçlarından 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca ayrı ayrı beraatine karar verilmiştir.

B. Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 27.02.2020 Tarihli 2020/410 Esas, 2020/297 sayılı Kararı ile Sanık Hakkında

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık ... müdafii, katılan ... vekili ile O yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 279 uncu maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarıca reddi ile 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... Müdafinin Temyiz İstemi

Müvekkilinin daha önce bir iş kazası nedeniyle her iki ayak bileğini kırmış olduğuna, bu kaza sebebiyle bırakın koşmayı, yürüme eylemini dahi belli bir fizik tedavi sonucu gerçekleştirdiğini yargılama aşamasında belirttiklerine, söz konusu tedavi işlemlerinin Manisa Devlet Hastanesinde yapıldığına, bu durumu gösterir ellerinde sadece reçete kayıtlarının bulunduğuna, bu evrakları mahkemeye ibraz edip, gerekli tedavi ve kaza raporlarının mahkemece temin edilmesine ve müvekkilin hali hazırda bu konuda bir maluliyetinin olduğuna, ortalama normal bir insan gibi hareket edemeyeceğine, bu konuda tam teşekküllü bir sağlık kurumundan maluliyetine ilişkin bir rapor alınması hususunu talep ettiklerine, mahkemenin bu talebi reddettiğine, bu konuda herhangi bir araştırma yapmadığına, dosyanın mahiyeti itibariyle, dosyaya yön verecek ve davanın seyrini değiştirebilecek bir delilin dosyaya girmeksizin değerlendirilmenin yapılması, eksik incelemeye dayalı bir yargılamanın yapıldığı anlamına geldiğine, dosyaya girecek hastane raporları ile müvekkilin koşma eylemini gerçekleştiremeyeceğinin sabit olacağına, ilerleyen soruşturma aşamasında müvekkilin parmak izlerinin olayda kullanılan poşet üzerinde çıkması ile müvekkilin gözaltına alındığına, gözaltı sürecinde yoğun bir işkenceye maruz kaldığına, işkence sonucunun müvekkilin çeşitli yerlerinde meydana yara ve darp izleri dosyada yer alan sağlık raporu ile sabit olduğuna, yapılan işkencelere karşılık müvekkilin yapmış olduğu suç duyurusunun ilgili idari makamların izin vermemesi üzerine ilerleme kaydetmediğine, bir sonuç doğurmadığına, müvekkilden işkence sürecinde sözde suçu itiraf etmesi ve olayı gerçekleştiren diğer şahısların isimlerini vermesi hususunda müvekkilin maruz kaldığı işkence, kötü muamele ve dayağa rağmen -o durumdaki normal bir insanın ruh hali, korku, panik vs

. gibi etkenler göz önüne alınarak değerlendirildiğinde- olayla ilgisinin olmadığını, suçsuz olduğunu, bahsi geçen olayla yakından uzaktan bir alakasının olmadığını ısrarla belirttiğine, dosyada müştekinin soruşturma aşamasındaki ifadesine bakıldığında şüphelilerin yüzlerinde kar maskesi olduğu ve giyim kuşam olarak neredeyse her şeyi ayrıntısına kadar belirttiğine, fakat daha sonra şüphelilerin kaçtığı yönde yapılan araştırmalarda kar maskesi yerine siyah-beyaz bezler bulunduğuna, mahkemede müşteki ilk ifadesinde belirtmiş olduğu kar maskeleri yerine siyaz-beyaz bezler olduğu yönünde bir beyan verdiğine, bu durumun da müvekkil aleyhinde kolluk eliyle delil yaratma çabası olduğu kanaatini oluşturduğuna, dosyada müvekkile ait parmak izleri sözde olayda kullanılan poşet üzerinde tespit edildiğine ilişkin delil durumu incelendiğinde; müvekkile ait sol el baş, sol el orta ve sol el yüzük ile sağ el işaret ve sağ el orta parmak izlerinin bulunduğunun tespit edildiğine, bu durumun müvekkilin ifadesindeki savunmayı doğrular nitelikte olduğuna, zira belirtilen izlerin ait olduğu parmaklarla poşet dahil herhangi bir şeyin tutulmasının mümkün olmadığına, normal bir kişinin bir poşeti tutma şeklinin ya herhangi bir elinin baş, işaret ve orta parmaklarıyla poşetin askılık kısmından tutması ya da poşetin ağız kısmı sağ veya sol elle bütün parmaklar kullanılarak kavranılması suretiyle olduğuna, savcılığın tespitine de uygun olan ve müvekkilin savunması yönünde gerçekleşebilecek olan üçüncü ihtimalde ise bir poşetin çöpe atılırken her iki el ile buruşturulup çöpe atılması ve aradan geçen süreden dolayı parmak izlerinin hepsinin belirgin şekilde tespit edilememesi olacağına, mahkemenin müvekkil aleyhine değerlendirmiş olduğu bir diğer delil eldivenler üzerinde müvekkile ait genotip özelliklerin tespit edilmesine yönelik eğer müvekkil olaya iştirak edenlerden ve dolayısıyla eldiven kullanmış ise, parmak izlerinin poşette çıktığı iddiasının akıl ve mantıktan uzak olduğuna, eğer çıplak el ile temasın gerçekleştiği savı kabul ediliyor ise, bu sefer poşet içindeki materyallerde izlerin bulunmaması ve eldiven kullanıldığı iddiasının bir çelişki oluşturacağına, mahkemece bu çelişkilerin giderilmemesinin mahkemenin eksik incelemeye dayalı bir hüküm kurduğunun kanıtı olduğuna, eldivenler üzerinde müvekkil dışında başka kişilere ait epitel hücrelerin de bulunduğu hususunun raporda yer almasına rağmen sadece olayın, müvekkilin ikamet adresine yakın bir yerde meydana gelmesi ve müvekkilin hırdavat ve toptancılık işi yaptığı hususlarının müvekkilin bu olayı gerçekleştiren üç kişiden bağımsız olamayacağının kesin bir kanıtı olmayacağı gibi, açıkçası mahkemelerin herkese eşit mesafede olmasını gerektiren, eşitlik ilkesine de aykırılık teşkil ettiğine, zira müvekkilin Türkiye Cumhuriyetinin Kürt kökenli bir vatandaşı olması, hakkında daha önce başlatılan ve devam eden soruşturmanın bulunması, yine telefonunda kendi özeli olan ve herhangi bir propaganda özelliği taşımayan

müvekkilin hırdavat ve toptancılık işi yaptığı hususlarının müvekkilin bu olayı gerçekleştiren üç kişiden bağımsız olamayacağının kesin bir kanıtı olmayacağı gibi, açıkçası mahkemelerin herkese eşit mesafede olmasını gerektiren, eşitlik ilkesine de aykırılık teşkil ettiğine, zira müvekkilin Türkiye Cumhuriyetinin Kürt kökenli bir vatandaşı olması, hakkında daha önce başlatılan ve devam eden soruşturmanın bulunması, yine telefonunda kendi özeli olan ve herhangi bir propaganda özelliği taşımayan şarkıların bulunmasının bu yargılamada mahkumiyete birer etken olarak görülmesinin eşitlik ve adil yargılanma ilkelerine aykırılık teşkil ettiğine, elde edilen parmak izleri ve epitel hücreler üzerinden tespit edilen genotip deliline değinmek gerekirse; poşet üzerindeki parmak izleri dikkate alındığında savcılığın iddianamesinde de yer aldığı gibi açık havada toprak zeminde üzeri taşlarla örtülmüş vaziyette bulunan poşet üzerinde uzun süre önce (ne kadar uzun olduğu hususunda da kesin bir süre belirtilemeyeceği, müvekkilin bu poşete iki