muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/8043, Karar No: 2021/13820, Tarih: 29.12.2021

Bu halde söz konusu kararın, HMK'nın 353 üncü maddenin birinci fıkrasının (a) bendindeki açık hüküm ve (bu hüküm ile uyum sağlanması ve kanunun bütünlüğünün korunması amacıyla)aynı Kanun’un 362 nci maddesine eklenen (g) bendindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde kesin nitelikte olmadığı anlaşılmakla; bölge adliye mahkemesinin davalı tarafın temyiz dilekçesinin reddine ilişkin 30/9/2021 tarihli ek kararının kaldırılmasına, davalı vekilinin esasa ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesine karar verilmiştir.

2) Davalı tarafın esasa yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yukarıda (1) numaralı bentte açıklandığı üzere bölge adliye mahkemesince; ilk derece mahkemesi tarafından yapılan yargılamada hukukun ve delillerin yanlış uygulandığı düşünülmesine rağmen, HMK’nın anılan hükümleri çerçevesinde duruşma açılıp gerekirse yeniden bilirkişi raporu alınarak yanlış uygulandığı tespit edilen hususlar giderildikten sonra sonucuna göre yeni bir karar verilmesi gerekirken; ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına ve dosyanın yeniden karar verilmek üzere ilk derece mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş olması, usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

3) Bozma nedenine göre, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle bölge adliye mahkemesinin temyiz dilekçesinin reddine ilişkin ek kararının kaldırılmasına, ikinci bentte açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nın 371 inci maddesi uyarınca temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararının BOZULMASINA, üçüncü bentte açıklanan nedenlerle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, dosyanın kararı veren bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, 29/12/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2011/21532, Karar No: 2012/22232, Tarih: 17.10.2012

**12. Ceza Dairesi         2011/21532 E.  ,  2012/22232 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Sanıklardan ... hakkında beraat, Sanıklar ... ve ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62, 50/1-a, 52/4. maddeleri gereğince mahkumiyet,

Taksirle öldürme suçundan sanık ...'in beraatine, sanıklar ... ve ...'in mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanık ... ve müdafii, sanık ... müdafii, katılan ... vekili ve müşteki ... vekili tarafından temyiz edilmekle;

Suçtan zarar gören, 13/05/2009 tarihli duruşmada şikayetçi olduğunu ve davaya katılmak istediğini bildiren ...'nın katılma isteği konusunda karar verilmeyenler sıfatıyla hükmü temyiz hakkı bulunduğu, suçtan doğrudan zarar gördüğü anlaşılan ve hükmü temyiz ederek katılma iradesini ortaya koyan şikayetçinin 5271 sayılı CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

A-Sanıklar ... ve ... hakkında verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz incelmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ... ve müdafii ile sanık ... müdafinin, sanıkların olayda kusurlarının bulunmadığına ilişkin, katılan ... vekili ile katılan ... vekilinin ise bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

B-Sanık ... hakkındaki beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Oluşa ve dosya kapsamında uygun bulunan 10/04/2009 tarihli bilirkişi raporunda öğrenci servis şoförü olan sanık ...'in, evine kadar götürmesi gerektiği halde 13 yaşındaki öğrenci ...'yı alt geçit bulunmayan Yazlık sokak üzerinde minibüsten indirip, karşıdan karşıya geçmesi için bırakmak suretiyle, kusurlu olduğu belirtilmiş olmasına karşın, eksik ve hatalı bilirkişi raporlarına itibar edilerek, sanığın beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılanlar vekillerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 17/10/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16533, Karar No: 2013/36571, Tarih: 24.10.2013

**3. Ceza Dairesi         2013/16533 E.  ,  2013/36571 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Orman ve Fen bilirkişilerinin raporunda dava konusu ormanlık alanda tutanak tarihinden 3 ay kadar önce 10 adet kızılçam ağaçlarının kesilerek açma ve örtü temizliği yapıldığı, açılan alana toprağın verim gücünden faydalanmak amacıyla meyve ağaçları dikildiğinin belirtilmesi karşısında sanık hakkında 6831 sayılı yasanın 93/2. maddesinin de uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2) Müsaderesine karar verilen sabit tesislerin değeri tespit edilerek katılan idare lehine nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan idare vekilinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 24.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2108, Karar No: 2014/2206, Tarih: 24.03.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/2108 E.  ,  2014/2206 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sincan 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/11/2012

NUMARASI : 2007/129-2012/254

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı Y.. K.. ve davalı Ö.. A.. vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı Ö.. A.. vekili Av. B.. A.. ile davacı vekili Av. O.. A.. gelmiş, diğer taraflardan gelen olmadığından, onların yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkilinin kısıtlı olduğu dönemde kooperatif hisssesinin davalılardan Ö.. A..'a ve daha sonra da diğer davalılar arasında devredildiğini, ilk devrin kısıtlılık, sonraki devirlerin muvazaa nedeniyle geçersiz olduğunu ileri sürerek, dava konusu 113 no'lu üyelikle ilgili devirlerin iptaline ve bu üyeliğin müvekkili adına tesciline, olmadığı takdirde 7.500,00 TL'nin tüm davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Ö.. A.. vekili, hissenin gerçekte müvekkili tarafından ve fakat davacı adına alındığını, müvekkiline devrin rıza ile yapıldığını, geri vermek istediğinde ise davacının hisseyi almadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalılar davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; davacının 23.03.2002 tarihinde fiil ehliyetinin bulunmadığının Adli Tıp Kurumu raporu ile sabit olduğu, davalılardan Ö.. A..'a yapılan devrin bu nedenle, diğer davalılara yapılan devirlerin de muvazaa sebebiyle geçersiz olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne, hisse devirlerinin iptaline ve 113 nolu ortaklık hakkının davacı adına tesciline karar verilmiştir.

Kararı, davalı Ö. A. vekili ile davalı Y.. K.. temyiz etmiştir.

Dava, kooperatif hisse devrinin iptali istemine ilişkindir. İlk devrin davacının fiil ehliyetinin bulunmadığı, sonraki devirlerin ise muvazaa nedeniyle geçersiz olduğu ileri sürülmüştür. Mahkemece dava kabul edilmiş, hüküm davalı Ö.. A.. vekili ve davalı Y.. K.. tarafından temyiz edilmiştir.

Kararı, davalı Ö. A. vekili ile davalı Y.. K.. temyiz etmiştir.

Dava, kooperatif hisse devrinin iptali istemine ilişkindir. İlk devrin davacının fiil ehliyetinin bulunmadığı, sonraki devirlerin ise muvazaa nedeniyle geçersiz olduğu ileri sürülmüştür. Mahkemece dava kabul edilmiş, hüküm davalı Ö.. A.. vekili ve davalı Y.. K.. tarafından temyiz edilmiştir.

21.02.2001 tarihinde kısıtlanmış olan davacı, kısıtlı olduğu dönemde 23.03.2002 tarihinde hissesini aynı zamanda eşi olan davalılardan Ö.. A..'a devretmiş ve 25.03.2002 tarihli yönetim kurulu kararı ile hisse devri gerçekleştirilmiştir. Akabinde ise hisse davalılar arasında devredilmiştir. Dosyaya celbedilen Adli Tıp Kurumu'nun 25.06.2012 tarihli raporunda, hisse devrinin yapıldığı tarihte davacının fiil ehliyetinin bulunmadığı belirtilmiştir. Türk Medeni Kanunu'nun 14. ve devamı maddelerine göre fiil ehliyeti bulunmayan kısıtlıların fiilleri hukuki sonuç doğurmaz ve kendi işlemleriyle borç altına giremezler. Bu itibarla davacının yaptığı ilk devir işlemi hukuken geçersiz olup, buna bağlı olarak sonraki devirler de davacı yönünden hüküm ve sonuç doğurmaz. Bu durumda, sonraki devirlerin muvazaalı olup olmadığının ayrıca araştırılmasına da gerek yoktur. Anılan gerekçe ile yetinilerek davanın kabulüne karar vermek gerekirken, sonraki devirlerin muvazaalı olduğu gerekçesiyle iptal edilmesi yerinde görülmemişse de, sonucu itibariyle doğru olan hükmün HUMK'nın 438/son maddesi gereğince değişik gerekçe ile onanması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı Ö.. A.. vekilinin ve davalı Y.. K..'nın tüm temyiz itirazlarının reddiyle, sonucu itibariyle doğru olan kararın değişik gerekçe ile ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harçlarının temyiz edenlerden alınmasına, 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8853, Karar No: 2012/14623, Tarih: 08.10.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/8853 E.  ,  2012/14623 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki mal iadesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili; davalı ile müvekkili şirket arasında 3226 Sayılı Finansal Kiralama Kanunu çerçevesinde Orhangazi 2.Noterliği'nde 18/03/2008 tarih, 1666 Yevmiye.nolu, Finansal Kiralama Sözleşmesinin aktedildiğini, mülkiyeti müvekkili şirkete ait olan; "1 ADET ... MARKA; ... 45DI 4X 4 TİPİ; ŞASİ NO: BOZOK 01852; MOTOR NO: B 19905; MODEL YILI :2088; RENGİ: KIRMIZI; TRAKTÖR"ün kiralanarak karşı tarafa teslim edildiğini, kira bedellerini süresinde ödemeyen kiracıya 3226 Sayılı Kanun gereğince Beşiktaş 3.Noterliği'nden 08/04/2009 tarih ve ... Yevmiye numaralı ihtarname gönderilerek borçların 60 gün içinde ödenmesi aksi taktirde sözleşmenin fesh edileceğinin ihtar edildiğini, sözü geçen ihtarnamenin davalıya tebliğ edildiğini verilen kanuni süre içinde ihtarnamede belirtilen borcun ödenmediğini ve kiralama konusu malın da kendilerine teslim edilmediği için İstanbul 11.Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2009/2491 D.İş sayılı dosyası ile ihtiyati tedbir kararı aldıklarını beyanla Finansal Kiralama Sözleşmesine konu mülkiyeti müvekkili şirkete ait malların aynen iadesine, aynen teslimde fiili imkansızlık oluştuğu taktirde fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile fiili imkansızlığın oluştuğu tarihten itibaren işleyecek akti faizi ile birlikte ekipmanların değerinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, usulüne uygun tebligata rağmen duruşmaya gelmemiş, cevap dilekçesi de göndermemiştir.

Mahkemece davacı vekili davaya konu traktörün iadesi talebinde bulunmuş ise de Beşiktaş 3.Noterliğinden keşide edilen 08/04/2009 tarih ve 11999 yevmiye numaralı ihtarnamenin davalıya tebliğ olunmadığı, tebligatın adreste tanınmadığından bahisle bila ikmal döndügü, Finansal Kiralama Kanununun 23. ve 24. maddeleri gereğince usulüne uygun ihtarname tebliğ edilmediğinden dava koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 08.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1872, Karar No: 2012/8562, Tarih: 21.11.2012

**1. Ceza Dairesi         2012/1872 E.  ,  2012/8562 K.**

* KASTEN ÖLDÜRMEYE TEŞEBBÜS

* OLASI KASTLA YARALAMA

* HUKUKI NITELENDIRME

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 82

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 81

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 35

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 21

**"İçtihat Metni"**

ÖZET: SANIKLAR, TÜFEKLE ETKİLİ MESAFEDEN MAĞDURA ATEŞ ETTİKLERİ SIRADA, ONUN YANINDA BULUNAN DİĞER MAĞDURLARIN DA İSABET ALIP ÖLEBİLECEKLERİNİ VEYA YARALANABİLECEKLERİNİ ÖNGÖREBİLECEK DURUMDA OLDUKLARINDAN, MEYDANA GELEN SONUCA GÖRE OLASI KASTLA YARALAMA SUÇUNUN OLUŞTUĞU KABUL EDİLMELİDİR.

1- Sanıklar Sedat ve Ergin M. hakkında hükmolunan ceza miktarlarına göre, sanıklar müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin CMUK.nun 318. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıkların suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde sanık Ergin E. yönünden 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçunun niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebinin bulunmadığı takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar Sedat ve Ergin M. müdafiinin bir nedene dayanmayan, sanık Ergin E. müdafiinin bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

A- Sanık Ergin E. hakkında 6136 Sayılı yasaya muhalefet suçundan kurulan hükmün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak ONANMASINA,

B- Sanık Sedat ve sanık Ergin M. hakkında mağdurlar Engin, Serdar ve Ergin E.’ye yönelik öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükümler yönünden yapılan incelemede;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanıklar Ergin M. ve Sedat’ın, mağdur Engin’in nişanlısı olan tanık Gül’e laf atılması olayı nedeniyle mağdur Engin ile tartışıp kavga ettikten sonra ayrıldıkları, sanıkların, bir süre sonra bu olayın etkisi ile ellerinde tüfeklerle olay mahalline gelerek, evinin önünde yanında diğer mağdurlar Ergin ve Serdar ile birlikte oturmakta olan mağdur Engin’e hedef alarak yaklaşık 25-30 metreden ateş ettikleri, bu atışlar sonucunda mağdur Engin’in sağ temporal, sağ maksilla, göğüs kafesi ve sağ kalça bölgesinden çok sayıda isabet alarak, sağ temporal kemikte çökme kırığı, batın iç kanaması ve karaciğerde laserasyon nedeniyle yaşamını tehlikeye sokacak, basit bir tıbbi müdahale ile giderilemeyecek, çökme kırığının hayati fonksiyonlarını ağır 4. derecede etkileyecek nitelikte, mağdur Ergin’in, burun ucunda, sol uylukta, sol el baş parmakta ve sol el serçe parmaktaki saçma yaralanması nedeniyle yaşamını tehlikeye sokmayacak, basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte, mağdur Serdar’ın ise lomber bölge, sağ skapuler bölge ve sağ omuzdan aldığı saçma yaralanması nedeniyle yaşamını tehlikeye sokmayacak, basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek nitelikte yaralandıkları olayda;

1- Mağdur Engin’e yönelik eylem yönünden;

1- Mağdur Engin’e yönelik eylem yönünden;

Sanıkların kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı TCK’nın 81, 35. maddeleri gereğince cezalandırılmalarına karar verilmesi gerektiği düşünülmeden yazılı şekilde olası kasıtla öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılmalarına karar verilmesi,

2- Mağdurlar Serdar ve Ergin’e yönelik eylemler yönünden;

Sanıklar, tüfekle etkili mesafeden mağdur Engin’e ateş ettikleri sırada, mağdur Engin’in yanında bulunmakta olan mağdurlar Serdar ve Ergin’in de isabet alıp ölebilecekleri veya yaralanabileceklerini öngörebilecek durumda olduklarından, olası kastla hareket ettiklerinin kabulüyle, olası kastla işlenen suçlarda meydana gelen sonuca göre eylemin nitelendirilmesi gerektiğinden, sanıkların mağdurlar Serdar ve Ergin’e yönelik eylemlerinin olası kastla yaralama kabul edilerek, mağdur Serdar’a yönelik eylemlerine uyan 5237 sayılı TCK’nın 86/1, 86/3-e, 21/2. maddeleri, mağdur Ergin’e yönelik eylemlerine uyan aynı yasanın TCK’nın 86/2, 86/3-e, 21/2. maddeleri gereğince cezalandırılmalarına karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, yazılı şekilde olası kastla insan öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılmalarına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, hükümlerin kısmen tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak (BOZULMASINA), sanıkların mağdur Engin’e yönelik eylemlerinde CMUK 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı itibariyle kazanılmış haklarının korunmasına, 21.11.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/13778, Karar No: 2018/5919, Tarih: 24.05.2018

**8. Ceza Dairesi         2017/13778 E.  ,  2018/5919 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Muhafaza görevini kötüye kullanma

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Borçlu şirketin işyerinde çalışan sanığa haczedilerek yediemin olarak teslim edilen eşyaların bulunamaması ve sanığın hacizden sonra işyerinden ayrıldığı hususu gözetilerek, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranması sonucu mahcuz eşyaların kaybolmasına neden olmaktan TCK.nun 289/3. maddesi uyarınca ön ödeme bildirimi yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, yazılı gerekçe ile mahkumiyet kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 24.05.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1324, Karar No: 2018/2155, Tarih: 28.06.2018

**16. Ceza Dairesi         2018/1324 E.  ,  2018/2155 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işleme

Hüküm : TCK’nın 220/6. madde yollamasıyla TCK’nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5, TCK’nın 220/6, 62, 53/1, 58/9 maddeleri uyarınca mahkumiyetine

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş olduğundan sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanığın temyiz dilekçesi ekinde ibraz ettiği kendisi hakkında Muş Devlet Hastanesi tarafından düzenlenen 30.09.2004 tarih ve 804 rapor numaralı sağlık kurulu raporunda orta derecede mental reterdasyon tanısı konulduğunun ve zihinsel bireysel grupla ruhsal özel eğitim almasının uygun olduğu ile rehabilitasyon merkezlerinde kalmasının uygun olduğunun bildirilmesi karşısında, TCK'nın 32. maddesi gereğince suç tarihinde işlediği fiillerin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiillerle ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmasına yol açan bir akıl hastalığının bulunup bulunmadığı hususunda rapor alındıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabul ve uygulamaya göre de;

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas 2015/85 karar sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesindeki bazı düzenlemelerin iptal edilmiş olması nedeniyle bu karar doğrultusunda hüküm kurulmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 28.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11145, Karar No: 2021/4706, Tarih: 08.06.2021

**12. Ceza Dairesi         2019/11145 E.  ,  2021/4706 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Hükmün açıklanması, TCK'nın 85/1, 62, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Taksirle öldürme suçundan sanık hakkında yapılan yargılama sonucunda, TCK'nın 85/1, 62. maddeleri gereğince 1 yıl 11 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/5. maddesi gereğince sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, aynı maddenin 8. fıkrası uyarınca 5 yıllık denetim süresine tabi tutulmasına dair Aydın 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.10.2013 tarihli ve 2013/105 Esas - 2013/ 470 Karar sayılı kararının 25.04.2014 tarihinde kesinleşmesine müteakip sanığın denetim süresi içinde TCK'nın 179. maddesinde tanımlanan trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunu işlediği ve Aydın 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2014/ 1061 Esas - 2015/331 Karar sayılı kararıyla mahkumiyetine karar verildiği, verilen kararın 10.04.2015 tarihinde kesinleştiği, ihbar üzerine dosya yeniden ele alınarak önceki hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/11. maddesi gereğince açıklanmasına dair Aydın 2.Asliye Ceza Mahkemesinin 10.11.2015 tarihli ve 2015/ 644 Esas, 2016/627 Karar sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Olay günü saat 06:40 sıralarında sanığın sevk ve idaresindeki otomobil ile yerleşim yeri dışında, orta ayırıcı ile bölünmüş, iki şeritli, aydınlatması bozuk, ıslak-nemli yolda, yağışlı havada, alacakaranlık vaktinde seyir halindeyken aynı istikamette önünden tescilsiz ve farları yanmayan motosikleti ile seyreden ...’ye çarptığı, kaza nedeniyle ölen ...’nin kanında 1,96 promil etil alkol tespit edildiği, mahkemece kazanın meydana gelmesinde sanığın tali kusurlu, ölenin asli kusurlu olduğu kabul edilen olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin kusura, cezanın ertelenmesi gerektiğine ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 08.06.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.