muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/3963, Karar No: 2023/681, Tarih: 21.02.2023

3. Katılan sanık ... ... hakkında katılan sanık ...'e karşı kasten yaralamaya teşebbüs ve hakaret suçları yönünden;

a. Kasten yaralamaya teşebbüs suçu yönünden:

Gerekçe bölümünün 3-a numarada açıklanan nedenlerle Denizli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.12.2015 tarihli kararına yönelik katılan sanık ... müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği kasten yaralamaya teşebbüs suçuna ait hüküm fıkrasının beraat kararına ilişkin bölümünün çıkartılarak yerine; "Yüklenen suçun sanık tarafından işlenmesine rağmen olayda bir hukuka uygunluk nedeninin bulunması" nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca Beraatine," ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün Tebliğname’ye kısmen aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

b. Hakaret suçu yönünden:

Gerekçe bölümünde 3-b numarada açıklanan nedenle Denizli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.12.2015 tarihli kararına yönelik katılan Sanık ... müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesi gereği BOZULMASINA,

4. Sanık ... hakkında katılan sanık ... ...'ye karşı kişiyi hürriyetinden yoksun kılmaya teşebbüs suçu yönünden ise;

Gerekçe bölümünde 4 numarada açıklanan nedenle Denizli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.12.2015 tarihli kararına yönelik katılan Sanık ... ... müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesi gereği BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/30037, Karar No: 2015/7144, Tarih: 12.02.2015

**7. Ceza Dairesi         2014/30037 E.  ,  2015/7144 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5015 sayılı Yasa'ya aykırılık

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık... hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik olarak yapılan itiraz üzerine merciince itirazın reddedildiği, ...Ağır Ceza Mahkemesinin 22.10.2012 tarih 2012/1568 D.iş sayılı kararına yönelik bir temyiz de olmadığı anlaşılmakla...Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Kaçağa konu eşyanın, gümrük kapısından veya sınırdan yurda sokulmak istenirken ya da hemen sonrasında veya bu eylemlerin kesintiye uğramadan devamı sırasında yakalanması halinde, eyleminin 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu kapsamında kalacağı ve buna göre suç tarihinde gözetleme timi tarafından 6-7 nolu hudut kazıkları arasında (64460 - 07700) bölgesindeki araçta 575 litre kaçak akaryakıt ele geçirilmesi karşısında, kaçakçılık suçunun kesintisiz devamı sırasında dava konusu eşyanın yakalandığı ve sanığa atılı eylemin bir bütün halinde 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 3/1-2. cümle maddesi kapsamında kalabileceği cihetle, davaya katılma hakkının Gümrük İdaresi'ne ait olacağı, dolayısıyla suçtan doğrudan zarar görmeyen ...Piyasası Düzenleme Kurumunun davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi olmadığından Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 12.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/264, Karar No: 2016/2008, Tarih: 30.03.2016

**23. Hukuk Dairesi         2015/264 E.  ,  2016/2008 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki kooperatif hisse devir sözleşmesinin iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkiline ait kooperatif üyeliğini, davalı ...'in vekillikten azledilmesine rağmen, müvekkili adına vekaleten davalı ...'a devrettiğini, devrin muvazaalı olduğunu ileri sürerek hisse devir sözleşmesinin iptalini istemiştir.

Davalılar vekili, devrin muvazalı olmadığını, azil kararının müvekkiline tebliğden önce devrin yapıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre; davalıların ve dava dışı diğer vekil ...'in devir tarihinden çok öncesinden beri birbirlerini tanıyıp, yakın ilişki içinde oldukları, azilnamenin dava dışı vekil ...'e devirden beş gün önce tebliğ edilmesi, davalı ...'in azilnamenin kendisine tebliğden bir gün önce devir sözleşmesini yapması birlikte değerlendirildiğinde, davalıların azilnameden haberi olduğunun anlaşıldığı, bu nedenle yapılan devrin muvazalı ve vekalet görevinin kötüye kullanılması suretiyle yapıldığı gerekçesi ile davanın kabulü ile devir sözleşmesinin iptaline karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalılar vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 30.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8793, Karar No: 2012/13754, Tarih: 10.12.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/8793 E.  ,  2012/13754 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın HMK’nın 150. maddesi uyarınca 15.07.2009 tarihi itibariyle açılmamış sayılmasına dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili müvekkiline ait olup, davalıya kasko sigortalı aracın karıştığı trafik kazası sonucu hasarlandığını belirtip fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 4.505,00 TL. hasar tazminatının 06.12.2008 tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacının doğru ihbar yükümlülüğüne aykırı davranarak kasko sigortası teminat kapsamı dışında kalan hasarı teminat içinde göstermeye çalıştığını bildirmiş, husumete, hasara ve faize itiraz ederek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre davanın HMK’nın 150. maddesi uyarınca 15.07.2009 tarihi itibariyle açılmamış sayılmasına karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

1.Dava, kasko sigorta sözleşmesinden kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.

HUMK'nun 388. maddesi (6100 sayılı HMK’nun 297. md) uyarınca mahkeme kararında, iki tarafın iddia ve savunmalarının özeti, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususlar, ihtilaflı konular hakkında toplanan deliller, delillerin tartışılması, ret ve üstün tutma sebepleri, sabit görülen vakıalarda bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebeplerin şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde, hüküm

sonucu kısmında da, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, istek sonuçlarından her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında birer birer, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir. Aynı Kanunun 389. maddesinde de “Verilen karar ile iki tarafa tahmil ve bahşedilen vazife ve haklar şüphe ve tereddüdü mucip olmıyacak surette gayet sarih ve açık yazılmalıdır.” hükmüne yer verilmiştir (6100 sayılı HMK’nun 297 ve 298. md.). Belirtilen madde hükümlerine göre hakim gerekçeye uygun karar vermek zorunda olup gerekçe ile hüküm birbirine uygun olmalıdır.

Mahkemece hükmün gerekçesinde, dosya ilk defa müracaata kalmakla yenileninceye kadar işlemden kaldırılmasına karar verilmesi gerekirken zuhulen HMK’nun 150/6 maddesine göre açılmamış sayılmasına karar verildiği belirtilip hüküm sonucunda davanın açılmamış sayılmasına karar verilmek suretiyle HUMK’nun 388 ve 389. ( 6100 sayılı Kanunun 297 ve 298. Md) maddelerine aykırı biçimde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Mahkemece hükmün gerekçesinde, dosya ilk defa müracaata kalmakla yenileninceye kadar işlemden kaldırılmasına karar verilmesi gerekirken zuhulen HMK’nun 150/6 maddesine göre açılmamış sayılmasına karar verildiği belirtilip hüküm sonucunda davanın açılmamış sayılmasına karar verilmek suretiyle HUMK’nun 388 ve 389. ( 6100 sayılı Kanunun 297 ve 298. Md) maddelerine aykırı biçimde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

2.Kabule göre de; Davacı vekili, 27.12.2011 tarihli duruşmaya, mesleki çalışmaları nedeniyle katılamayacağını bildirerek mazeret dilekçesi ibraz etmiş, mahkemece; “mazeretin kabulüne, duruşma gününün kalemden öğrenilmesine” karar verilerek duruşma 13.03.2012 tarihine bırakılmıştır. Belirlenen günde davacı vekilinin duruşmaya gelmemesi ve davalı vekilinin davayı takip etmek istemediklerini bildirmesi nedeniyle mahkemece; “davanın HMK’nun 150/6. maddesi uyarınca açılmamış sayılmasına ” karar verilmiştir.

Taraflardan biri veya vekili mazereti nedeniyle belirtilen gün ve saatte duruşmaya gelmemiş, mazeret dilekçesi göndermiş, mahkemece de bildirilen mazeret kabul edilmiş ise, mazeret bildiren tarafa tensip edilecek duruşma gününün davetiye ile bildirilmesi gerekir. Gelmeyen tarafın mahkeme gününü kalemden öğrenmesine karar verilemez. Nitekim, HGK.’nun 06.04.1955 gün, 1591/1690 sayılı kararında da; duruşma talikine dair talebin mahkemece kabul edilmesi durumunda duruşma için tayin edilen günün usulüne tevfikan bildirilmesinin gerekeceği, dilekçede duruşma gününün kalemden öğrenileceğinin beyan edilmesinin, bu usuli muamelenin ihmalini gerektirmeyeceği açıkça vurgulanmıştır. Hal böyleyken mahkemece, mazeretli olduğu kabul edildikten

sonra, duruşma günü kendisine bildirilmeyen davacı vekilinin yokluğunda davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi doğru değildir.

6100 Sayılı HMK.nin 316.maddesine göre Sulh Hukuk Mahkemesinin görevine giren dava ve işler hakkında basit yargılama usulü uygulanır.

Aynı Kanunun 320/4.maddesinde basit yargılama usulüne tabi davalarda işlemden kaldırılmasına karar verilmiş olan dosyanın yenilenmesinden sonra takipsiz bırakılması halinde davanın açılmamış sayılacağı hükmüne yer verilmiştir.

Mahkemece dava dosyasının daha önce işlemden kaldırılmadığı gözetilmeden ilk defa takipsiz bırakılması nedeniyle davanın açılmamış sayılmasına ilişkin hüküm kurulması isabetli görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 10.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13421, Karar No: 2017/299, Tarih: 25.01.2017

**5. Ceza Dairesi         2015/13421 E.  ,  2017/299 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

09/01/2007 tarihinde Irak’ta düşen Moldova tescilli uçağa gerçekliği teyit ettirilmeyen sahte sigorta poliçesine istinaden Sivil Havacılık Genel Müdürlüğü Hava Ulaşım Daire Başkanlığı müdür vekili ..., genel müdür yardımcısı ..., başkan ..., müdür ... ve memur ... tarafından uçuş izni verilmek suretiyle görevlerini kötüye kullandıkları iddia edilen somut olayda;

Bahse konu uçağa ilişkin 04/01/2007 tarihinde uçuş izni talebinde bulunularak mali mesuliyet sigorta poliçesi de dahil gerekli evrakın faks yolu ile gönderildiği dosya kapsamından anlaşılmakla, öncelikle bahse konu poliçenin bir örneğinin sonradan Sivil Havacılık Genel Müdürlüğü Hava Ulaşım Daire Başkanlığına gönderilip gönderilmediği, gönderilmişse uçuş izninin gönderilen bu örneğe dayalı olarak verilip verilmediğinin tespiti, uçuş izninin bu örneğe dayalı olarak verildiğinin saptanması durumunda üzerindeki sigorta miktarının okunaklı olup olmadığının araştırılması, aksi halde ise faks yoluyla gönderilen belgeye istinaden uçuş izni verilmesinde gerektiğinde bilirkişi raporu da alınmak suretiyle sanıkların kusur durumunun ilgili mevzuat çerçevesinde tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırmayla yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25/01/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/5667, Karar No: 2007/6051, Tarih: 05.04.2007

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2007/5667 E.  ,  2007/6051 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... Gen.Md. aralarındaki tespit davası hakkında Tokat İş Mahkemesi sıfatıyla verilen 06.07.2007 günlü ve 1596-85 sayılı hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

1-Davacının tarımsal faaliyetleri nedeniyle, ... Fabrikaları Turhal Şeker Fabrikası, Yağlı Tohumlar Tarım Satış Kooperatifi, ... Tohumu A.Ş ve Toprak Mahsülleri Ofisinden, ürün teslim edip etmediği etmişse ürün teslim ettiği yıllar ve bu nedenle yapılan ... prim kesinti miktar ve tarihlerinin ,

2-Ayrıca davacının,Tarım Kredi Kooperatifi, Ziraat Odası ve Yağlı Tohumlar Tarım Satış Kooperatifine üye olup olmadığı, üye olmuşsa hangi tarihte üyeliğinin başladığı ve halen devam edip etmediğinin ilgili kuruluşlardan sorularak alınacak cevaplar eklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05.04.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/23832, Karar No: 2021/23462, Tarih: 05.10.2021

**4. Ceza Dairesi         2021/23832 E.  ,  2021/23462 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

I- Genel İlkeler:

Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 56/1. maddesine göre herkes, sağlıklı ve dengeli bir çevrede yaşama hakkına sahiptir. Aynı maddenin ikinci fıkrasında getirilen düzenleme ile de çevreyi geliştirmek, çevre sağlığını korumak ve çevre kirlenmesini önlemek gerek Devlete gerekse vatandaşlara ödev olarak yüklenmiştir. Anayasada yer alan bu ilkeler 2872 sayılı Çevre Kanunu'nun 3/a maddesinde de benzer biçimde düzenlenmiştir. Buna göre; gerçek ya da tüzel kişi olarak herkes, çevrenin korunması ve kirliliğin önlenmesi ile görevli olup, alınacak tedbirlere ve belirlenen esaslara uymakla yükümlüdür. Bu bağlamda, “kamu sağlığını ve çevreyi koruma” prensibi Türk Ceza Kanunu’nun birinci maddesinde Kanun’un amaçlarından birisi olarak öngörülmüş, ayrıca “sağlıklı bir çevrede yaşama hakkı” başta bu Kanunun 181 ilâ 184. maddeleri olmak üzere, 2872 sayılı Çevre Kanunu’nda ve diğer bir kısım mevzuatta koruma altına alınmış, çevreyi kirletme eylemi farklı suç ve kabahat türleri ile yaptırıma bağlanmıştır.

Türk Ceza Kanununun 181. maddesinin birinci fıkrasında suç olarak düzenlenen atık veya artıklarla çevrenin kasten kirletilmesi fiili, kanunlarda belirtilen teknik usullere aykırı olarak, çevreye zarar verecek şekilde atık veya artıkların alıcı ortamlar olan toprak, su ve havaya kasten verilmesidir. Buna göre suç, atık veya artıkların teknik usullere aykırı olarak bir defa alıcı ortama verilmesiyle oluşacaktır.

Fıkrada sözü edilen “ilgili kanunlarla belirlenen teknik usullere aykırılık” hali; 2872 sayılı Çevre Kanunu, 2690 sayılı Türkiye Atom Enerjisi Kurumu Kanunu, 5977 sayılı Biyogüvenlik Kanunu, 3213 sayılı Maden Kanunu gibi kanunların, kapsadıkları alanlarla ilgili olarak “çevreyi kirletmeme” ilkesi gereğince çerçeve olarak benimsedikleri düzenlemelere dayanılarak oluşturulan yönetmeliklerde açıklanan ve somut olayın özelliklerine göre değerlendirilecek olan, arıtma, depolama, imha etme, taşıma, koruma, alıcı ortama verme, uzaklaştırma gibi hususlar bakımından öngörülen yükümlülüklere aykırı davranmayı ifade etmektedir.

“Çevreyi kirletmeme” prensibi ise genel olarak 2872 sayılı Çevre Kanunu’nun “Kirletme Yasağı” kenar başlıklı 8. maddesinde düzenlenmiştir. Buna göre;

“Her türlü atık ve artığı çevreye zarar verecek şekilde, ilgili yönetmeliklerde belirlenen standartlara ve yöntemlere aykırı olarak doğrudan ve dolaylı biçimde alıcı ortama vermek, depolamak, taşımak, uzaklaştırmak ve benzeri faaliyetlerde bulunmak yasaktır.

“Çevreyi kirletmeme” prensibi ise genel olarak 2872 sayılı Çevre Kanunu’nun “Kirletme Yasağı” kenar başlıklı 8. maddesinde düzenlenmiştir. Buna göre;

“Her türlü atık ve artığı çevreye zarar verecek şekilde, ilgili yönetmeliklerde belirlenen standartlara ve yöntemlere aykırı olarak doğrudan ve dolaylı biçimde alıcı ortama vermek, depolamak, taşımak, uzaklaştırmak ve benzeri faaliyetlerde bulunmak yasaktır.

Kirlenme ihtimalinin bulunduğu durumlarda ilgililer kirlenmeyi önlemekle, kirlenmenin meydana geldiği hallerde ise kirleten, kirlenmeyi durdurmak, kirlenmenin etkilerini gidermek veya azaltmak için gerekli tedbirleri almakla yükümlüdür.”

Yine aynı Kanunun “Tanımlar” kenar başlıklı 2. maddesine göre atık, herhangi bir faaliyet sonucunda oluşan, çevreye atılan veya bırakılan her türlü madde, alıcı ortam ise hava, su, toprak ortamları ve bu ortamlarla ilişkili ekosistemlerdir. Mevzuatımızda tanımı bulunmayan “artık” ise; öğretideki düşüncelerden de yararlanılarak, bir maddenin tüketimi, kullanımı ya da harcanmasından sonra artan, geriye kalan kısım olarak tanımlanabilir.

Türk Ceza Kanununun “çevreyi kasten kirletme” suçunu düzenleyen 181/1, “taksirle kirletme” suçunu düzenleyen 182/1 ve 2872 sayılı Çevre Kanunu’nun 8. maddelerinde suçun unsuru olarak kabul edilen “çevreye zarar verecek şekilde” kavramı ise, “gerçekleşen somut bir zararı” değil, “zarar vermeye elverişliliği, zarar ihtimalini” anlatmaktadır. Madde gerekçesinde de açıklandığı üzere atık veya artığın; kasten su, hava ve toprak şeklinde gruplandırılan alıcı ortama ya da bu ortamlarla ilişkili ekosistemlerden birine verilmesi ile suç oluşacaktır. Çevrenin kasten kirletilmesi, kanunda tehlike suçu olarak düzenlenmiştir. Zararın gerçekleşmesi, bu suçta unsur olmadığı gibi cezalandırma şartı da değildir.

Öte yandan atık veya artıkların toprakta, suda veya havada kalıcı özellik göstermesi hali TCK'nın 181. maddesinin 3. fıkrasında, bunların insan veya hayvanlar açısından tedavisi zor hastalıkların ortaya çıkmasına, üreme yeteneğinin körelmesine, hayvanların veya bitkilerin doğal özelliklerini değiştirmeye neden olabilecek etkilerinin olması ise aynı maddenin 4. fıkrasında cezanın artırılmasını gerektiren nitelikli haller olarak düzenlenmiştir.

II – Yargılamaya Konu Olayda Uygulanacak Mevzuat ve Düzenleyici İşlemler:

2872 sayılı Kanun’un 20. maddesinin (ı) ve (n) bentleri, denizler, içme ve kullanma suları (yapay ya da tabii göller, barajlar, akarsular, yer altı suları vs) ile içme ve kullanma suyu sağlama amacı dışındaki sular şeklinde üç grup su kaynağı belirlemiş, tanker, gemi ve diğer deniz araçlarının kirletme faaliyetleri ayrıca düzenlenerek, sular her türlü kirlenmeye karşı koruma altına alınmıştır.

II – Yargılamaya Konu Olayda Uygulanacak Mevzuat ve Düzenleyici İşlemler:

2872 sayılı Kanun’un 20. maddesinin (ı) ve (n) bentleri, denizler, içme ve kullanma suları (yapay ya da tabii göller, barajlar, akarsular, yer altı suları vs) ile içme ve kullanma suyu sağlama amacı dışındaki sular şeklinde üç grup su kaynağı belirlemiş, tanker, gemi ve diğer deniz araçlarının kirletme faaliyetleri ayrıca düzenlenerek, sular her türlü kirlenmeye karşı koruma altına alınmıştır.

Öte yandan Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliği, 2872 sayılı Çevre Kanunu’nun 8, 9, 11, 12, 15 ve 20. maddelerine dayanılarak “Ülkenin yeraltı ve yerüstü su kaynakları potansiyelinin korunması ve en iyi bir biçimde kullanımının sağlanması için, su kirlenmesinin önlenmesini sürdürülebilir kalkınma hedefleriyle uyumlu bir şekilde gerçekleştirmek üzere gerekli olan hukuki ve teknik esasları belirleme” amacıyla kabul edilmiştir.

Bu Yönetmeliğin 16 ilâ 21. maddelerinde içme ve kullanma suyu temin edilen yüzeysel sularla ilgili kirletme yasaklarına, 23. maddesinde denizlerle ilgili kirletme yasaklarına yer verilmiş, 25 ilâ 36. maddelerinde ise atıksuların boşaltım ilkeleri açıklanmıştır.

Yine Yönetmeliğin 6. maddesinde alıcı su ortamını kirleten en önemli kaynaklar ve etkenler dokuz bent halinde örnekleme yoluyla sayılmış, sınırlayıcı bir belirleme yapılmamıştır. Buna göre; fekal atıklar, organik atıklar, kimyasal atıklar, aşırı üretim artışına neden olan besin maddelerinin alıcı ortamın dengesini bozacak şekilde aşırı boşaltımı, atık ısı, radyoaktif atıklar, deniz dibinden taranan malzeme, çamur, çöp ve hafriyat artıklarının ve benzeri atıkların boşaltımı, gemilerden kaynaklanan petrol türevli katı ve sıvı atıklar (sintine suyu, kirli balast, slaç, slop, yağ ve benzeri atıklar), Tehlikeli Maddelerin Su ve Çevresinde Neden Olduğu Kirliliğin Kontrolü Yönetmeliğinin eklerinde belirtilen maddeler, örnekleme yoluyla sayılmış kirletici unsurlardır.

Yönetmeliğin “Tanımlar” kenar başlıklı 3. maddesinde alıcı ortam; “Atıksuların deşarj edildiği veya dolaylı olarak karıştığı göl, akarsu, kıyı ve deniz suları ile yeraltı suları gibi yakın veya uzak çevre” şeklinde tüm su kaynaklarını kapsayacak şekilde tanımlanmıştır. Aynı maddede atık “Her türlü üretim ve tüketim faaliyetleri sonunda, fiziksel, kimyasal ve bakteriyolojik özellikleriyle karıştıkları alıcı ortamların doğal bileşim ve özelliklerinin değişmesine yol açarak dolaylı veya doğrudan zararlara yol açabilen ve ortamın kullanım potansiyelini etkileyen katı, sıvı veya gaz halindeki maddelerle atık enerji”, atıksu ise “Evsel, endüstriyel, tarımsal ve diğer kullanımlar sonucunda kirlenmiş veya özellikleri kısmen veya tamamen değişmiş sular ile maden ocakları ve cevher hazırlama tesislerinden kaynaklanan sular ve yapılaşmış kaplamalı ve kaplamasız şehir bölgelerinden cadde, otopark ve benzeri alanlardan yağışların yüzey veya yüzeyaltı akışa dönüşmesi sonucunda gelen sular” şeklinde tarif edilmiştir.