muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/34973, Karar No: 2015/21341, Tarih: 04.11.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/34973 E.  ,  2015/21341 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : İşe iade

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle davacı ve arkadaşlarının sendika üyesi oldukları için işten çıkartılan arkadaşlarının tekrar işe alınmalarını ve sendikal toplu fesihlerin haksızlığını görünür kılmak amacıyla daha önce işyeri önünde ve işyerinden ... Merkeze pankart açıp yürümek suretiyle eylem yaptıkları, işten çıkartmalarda önemli bir etkiye sahip olduğunu düşündükleri davalı şirket Yönetim Kurulu Başkanı ...'ın İstanbul Suadiye'de bulunan evine sendika yetkilileri ile birlikte yaklaşık 20 kişi gittikleri, döviz ve pankart açıp slogan attıkları, türkülerle halay çekip daha sonra olaysız dağılmaları şeklinde gerçekleşen eylemleri nedeniyle iş akdinin işverence haklı nedenle feshedildiği, Cumhuriyet Başsavcılığının 2014/109116 soruşturma nolu dosyası ile yapılan ceza soruşturması sonucunda işçilerin müştekinin evinin önünde ellerinde pankartlarla, "işçi düşmanı, ... Bey bize haktan bahsetme, şaşırma sabrımızı taşırma " şeklinde gösteri yapmış olmalarının ise herhangi bir şiddet içermediği de nazara alındığında, söz konusu eylemin demokratik hak talep noktasında demokratik bir eylem niteliğinde olduğu ve tehdit içermediği gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği, davacıların eylemi niteliği itibariyle demokratik bir eylem olup haklı fesih ağırlığında olmasa da yapıldığı yer itibariyle işyeri dışında özel yaşamın geçtiği yerde yapılmasının maksadı aştığının anlaşıldığı, eylemin çalışma düzenini bozacak nitelikte olup iş akdinin devamının işverenden beklenilemeyeceği, bu nedenle feshin geçerli nedene dayandığının anlaşılmasına göre karar sonucu bakımından doğru olmakla davacı vekilinin yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle hükmün bu gerekçe ile ONANMASINA, davacıdan temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 04/11/2015 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11283, Karar No: 2011/10476, Tarih: 26.09.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/11283 E.  ,  2011/10476 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... Yönetimi ile davacı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine, yörede yapılan genel arazi kadastrosu sırasında hazine adına tespit gören ve daha sonra taşlık ve kayalık olduğu için tespit dışı bırakılan eski 1514 parselin daha sonra belediye imar planı içine alındığını, taşınmazın tapuda kayıtlı olmadığını bildirerek Hazine adına tapuya tescili talebi ile dava açmıştır. Mahkemece, davanın kabulü ile (a) ile gösterilen 19919,50 m2'lik kısmın tarla vasfı ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı ... Yönetimi tarafından ve davacı Hazine tarafından krokide (b) ile gösterilen kısma yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medeni Yasanın 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazın tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde dava tarihinden önce yapılan 01.04.1997 tarihinde ilan edilerek kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması vardır. Genel arazi kadastrosu 1974 yılında yapılmış ve çekişmeli taşınmaz çalılık vasfı ile Hazine adına tespit edilmiş iken tapulama mahkemesinin 1975/54 - 1980 - 11 sayılı kararı ile kayalık taşlık ve çalılık niteliğinde olduğundan tespit dışı bırakılmıştır.

1) İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından kesinleşmiş orman tahdit haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan uygulama ve araştırmada çekişmeli taşınmazın orman tahdidi dışında kalan yerlerden olduğu anlaşıldığından Orman Yönetiminin temyiz itirazlarının reddi ile (a) ile gösterilen kısma yönelik hükmün onanması gerekmiştir.

1) İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından kesinleşmiş orman tahdit haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan uygulama ve araştırmada çekişmeli taşınmazın orman tahdidi dışında kalan yerlerden olduğu anlaşıldığından Orman Yönetiminin temyiz itirazlarının reddi ile (a) ile gösterilen kısma yönelik hükmün onanması gerekmiştir.

2) Çekişmeli eski 1514 parselin yörede 1974 yılında yapılan genel arazi kadastrosu sırasında çalılık vasfı ile Hazine adına tespit edildiği, daha sonra tapulama mahkemesinin 1975/54 - 1980 - 11 sayılı kararı ile kayalık taşlık ve çalılık niteliğinde olduğundan tespit dışı bırakıldığı anlaşılmaktadır. Çekişmeli taşınmazın DSİ tarafından kanal geçirilmek suretiyle ikiye ayrıldığı, (B) ile gösterilen 173,62 m2'lik kısmı üzerinde DSİ tarafından yapılan kanal bulunduğu anlaşılmaktadır. Davacı Hazine tarafından çekişmeli taşınmazın tamamının Hazine adına tapuya tescili talep edildiği halde (a) ile gösterilen 19919,50 m2'lik kısmın tarla vasfı ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, mahkemece (b) ile gösterilen 173,62 m2'lik kısma ilişkin hüküm kurulmamıştır. Bu kısım üzerinde DSİ tarafından yapılan kanal bulunduğu, ancak bu kısım yönünden her hangi bir kamulaştırma işlemi yapılmadığı anlaşıldığından DSİ davaya dahil edilerek gerekli araştırma ve inceleme yapıldıktan sonra bu kısım yönünden de hüküm kurulması gerekirken mahkemece bu kısma yönelik hüküm kurulmamış olması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ : 1) Yukarıda 1. bentte gösterilen nedenlerle; Orman Yönetiminin temyiz itirazlarının reddi ile (a) kısmına yönelik hükmün ONANMASINA,

2) 2. bentte gösterilen nedenlerle; davacı Hazine ile Orman Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına 26/09/2011 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11646, Karar No: 2022/10651, Tarih: 29.11.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/11646 E.  ,  2022/10651 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Reşit olmayanla cinsel ilişki

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanığın mahkemece yokluğunda verilip 26.11.2015 tarihinde usulüne uygun şekilde tebliğ edilen hükmü CMUK'nın 310/1. maddesinde düzenlenip tebliğden işlemeye başlayan bir haftalık kanuni süresinden sonra sunduğu 07.12.2015 günlü dilekçeyle temyiz ettiği anlaşıldığından, vâki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

Katılan ... vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Kayden 06.04.1997 doğumlu olup duruşma ve hüküm tarihlerinde on sekiz yaşından büyük olan mağdurenin annesi katılan ...’in atılı suçtan doğrudan zarar görmeyip, velayet hakkına istinaden küçük mağdureyi temsilen dava ehliyetini kullanması ve mağdurenin reşit olmasından dolayı velayet hakkının sona ermesi karşısında mahkemece verilen katılma kararının hükümsüz hale geldiği, hükmü temyize hakkı bulunmadığı, ayrıca dosya içerisinde bulunan vekaletnamenin yalnız katılan mağdure Yeliz hakkında düzenlenmiş olduğu anlaşıldığından katılan ... vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

Katılan mağdure Yeliz vekilinin temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Muhakeme safahatını yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, iddia ve savunma ile tüm delillerin eksiksiz olarak kararda gösterildiği, hükmedilen cezanın nevi ve miktarı itibarıyla kanuni sınırlar içinde tayin edildiği anlaşıldığından, katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükmün ONANMASINA, 29.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16506, Karar No: 2015/1690, Tarih: 11.02.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/16506 E.  ,  2015/1690 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 03/04/2014 tarih ve 2013/378-2014/161 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalının ortağı ve sahibi olduğu .....’yi 2004 yılında devir aldığını, daha sonra davacının devraldığı şirkettin işi yürümediğini ve kapatıldığını, ancak anılan şirketin 2000 yılı vergi borcu için 08.04.2013 tarihinde davacıya ödeme emri tebliğ edildiğini ve davacının tüm banka hesaplarına bloke konulduğunu, davacının 4.218,20 TL’yi ödemek zorunda kaldığını, ödenen paranın tahsili için davalıya başvurulduğunda, davalının Vergi Mahkemesi’nin 2013/1153 Esas sayılı dosyasında dava açıldığını öğrendiğini, ancak davacının borcu olmadığı halde yasal zorunluluk ve bloke nedeni ile borcu ödediğini belirterek, 4.218,20 TL’nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıya rücuen ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı cevabında; davacı tarafından ödenen bedelden sorumlu olmadığını, ortağı olduğu ....’ni 2004 yılında usulüne uygun şekilde davacıya devir ettiğini, devir tarihinden önceki dönemler için esas itibariyle devralan ortağın sorumlu olması gerektiğini, ortaklık payının bütün alacak ve borçlarıyla birlikte devir alındığını, bu nedenle eski dönemler için de sorumluluğunun bulunmadığını, devir alınan şirketin tüm hak ve borçları ile devir edildiğini, bu nedenle kendisinden alacak talep edilemeyeceğini belirterek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece; iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, limited şirkette, şirket ortaklarının şirkete koydukları ya da koymayı vaat ettiği hisse oranında sorumlu oldukları, şirkete vaat edilen hisse karşılığı bedel ödendiği takdirde sorumluluklarının sona ereceği, ancak bu durum şirket alacaklılarına karşı geçerli olup, 6183 Sayılı Yasa'nın 35. maddesine göre limited şirket ortaklarının, şirketten tamamen veya kısmen tahsil edilemeyen, veya tahsil edilemeyeceği anlaşılan kamu alacağından sermaye payları oranında doğrudan doğruya sorumlu olacakları, ortak şirketten ayrıldıktan sonra şirket vergi borcunu öderse, ödediği bu vergi borcu için ayrılan ortağa rücu edemeyeceği, çünkü vergi borcunun asıl sorumlusunun şirket olduğu, hisse devri yapılırken, devreden ile devralan ortak arasında devirden önceki borçların ne şekilde ödeneceği konusunda anlaşma varsa, tarafların ödemeyi bu anlaşmaya göre yapacağı, bu durumda, devralan veya devralan fazla ödeme yaparsa, diğerine rücu edebileceği, taraflar arasında düzenlenen ....Noterliği'nin 10584 yevmiye numaralı ve 19.10.2004 tarihli şirket pay devir temlik sözleşmesi gereğince, davalı tarafın kendisine ait 80 payı tüm hak ve yükümlülükleri ile birlikte davacıya devrettiği, davacı da bunu kabul ederek payı devir aldığı ve sözleşmenin ikinci maddesinde de taraflar birbirini ibra ettiği, ayrıca davacı taraf, devirden sonra müdür konumunda olup, şirketin tüm borç ve alacaklarını bilebilecek konumda olduğu, taraflar

arasındaki devir sözleşmesi hükümlerine göre davacının devir tarihinden önceki borçlar nedeni ile kendisine devir eden hissedardan, devirden önceki kamu borçları nedeni ile istekte bulunamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar; davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 11/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7756, Karar No: 2019/3800, Tarih: 28.03.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/7756 E.  ,  2019/3800 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davacıların desteği ... idaresindeki motorsiklet ile davalı ... idaresindeki tescilsiz motorsikletin karıştığı kazada ...'nin vefat ettiğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla müvekkillerinin her biri için 1.000,00 TL maddi ve 40.000,00 TL manevi tazminat olmak üzere toplam 82.000,00 TL tazminatın haksız fiil eyleminin gerçekleştiği 16/01/2010 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiş, yargılama sırasında maddi tazminat talebini yükseltmiştir.

Davalılar davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre; davanın kısmen kabulüne, davaya konu kaza nedeniyle davacılar lehine toplam 8.574,50 TL maddi tazminatın takdiri ile takdir edilen maddi tazminatın davalı ... açısından kaza tarihi olan 16/01/2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte, davalı ... yönünden dava tarihi olan 04/11/2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacılara verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, davaya konu kaza nedeniyle davacıların her biri lehine 10.000,00'er TL manevi tazminat takdiri ile hükmedilen manevi tazminatın olay tarihi olan 16/01/2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...'den tahsili ile davacılara verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin (3) nolu bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazası sonucu ölüm nedeniyle, ölenin yakınlarının, 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 45/2. (6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 53/3.) maddesi gereği destekten yoksun kalma tazminatı ve 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 47. (6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 56.) maddesi gereği manevi tazminat istemine ilişkindir.

2-Dava, trafik kazası sonucu ölüm nedeniyle, ölenin yakınlarının, 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 45/2. (6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 53/3.) maddesi gereği destekten yoksun kalma tazminatı ve 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 47. (6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 56.) maddesi gereği manevi tazminat istemine ilişkindir.

Dava konusu trafik kazasında, davacılar desteği motor sürücüsü ile davalı motor sürücüsünün kusur oranlarının tespiti bakımından alınan, 22.12.2014 tarihli ... Kurumu Başkanlığı Trafik İhtisas Dairesi'nin raporunda iki ihtimalli kusur durumu belirlenmiş olup ilk ihtimalde; desteğin motorunun farlarının yandığının kabulü durumunda, desteğin şerit ihlali yapması nedeniyle %60 kusurlu davalı sürücünün ise farlarının yanmaması, hız kurallarını ihlal ve yeterli tedbirlerle kazayı engellemeye çalışmaması nedeniyle %40 kusurlu olduğu belirlenmiştir. ikinci ihtimal olan desteğin motorunun farlarının yanmaması durumunun kabulü halinde ise destek %80, davalı sürücü %20 kusurlu bulunmuştur. 20.05.2015 tarihli İTÜ Karayolları Kürsüsünden alınan bilirkişi raporunda ise; her iki motorun da farlarının yanmadığı kabul edilmiş, desteğe yolun sağını takip etmemesi ve kasksız olması nedeniyle %60, davalı sürücüye ise yine yolun sağından ilerlememiş olması ve farları sönük olmasına rağmen o halde devam etmesi nedeniyle %40 kusur verilmiştir.

Mahkemece; desteğin motorunun farlarının yanmadığı kanaatine varılarak ... Kurumu raporunun hükme esas alındığı belirtilmiş ise de İTÜ Trafik Kürsüsü tarafından hazırlanan raporda da desteğinin farlarının yanmadığı belirterek kusur oranları belirlenmiştir. Mahkemece hangi

gerekçeyle bu raporun hükme esas alınmadığı belirtilmemiş olup hem ilgili ceza dosyasında bulunan ATK kusur raporu ve iş bu dosyadaki ATK raporu arasında hem de İTÜ trafik kürsüsü tarafından hazırlanan bilirkişi raporları arasında çelişki olduğu görülmektedir.

Bilirkişi raporları arasındaki kusur durumuna ilişkin çelişki giderilmeden karar verilmesi doğru değildir. Bu durumda mahkemece, Karayolları Genel Müdürlüğü Fen Heyetinden seçilecek uzman bilirkişi kurulundan kusur dağılımına ilişkin, ceza dosyasındaki kusur raporları ve dosya içerisindeki tüm kusur raporları ve tüm dosyadaki delillerin değerlendirildiği, gerekçeli denetime elverişli ve çelişkileri giderici kusur raporu alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekir. Eksik inceleme ile hüküm kurulması isabetli görülmemiştir.

3-Davalı ... vekili tarafından müterafik kusur indirim yapılması gerektiğini savunulmuştur. Zararın meydana gelmesinde veya artmasında zarar görenin de kusurunun bulunması halinde söz konusu olan müterafik kusur Borçlar Kanunu'nun 44. maddesinde (6098 sayılı TBK md. 52) düzenlenmiştir. Buna göre zarara uğrayan, zarar doğuran eyleme razı olmuş veya kendisinin sebep olduğu hal ve şartlar zararın meydana gelmesine etki yapmış veya tazminat ödevlisinin durumunu diğer bir surette ağırlaştırmış ise, hakim tazminat miktarını hafifletebilir.

Müterafik kusur indiriminde her somut olayın özelliğine göre olayın meydana geliş tarzı ve zararın artmasında zarar görenin kusurlu davranışının sonuca etkisi değerlendirilerek uygun oranda bir indirim yapılmasını gerektirir ve zarar görenin müterafik kusurunun tespiti halinde BK.nun 44.maddesi uyarınca tazminattan uygun bir indirim yapılması, gerek öğretide gerekse Yargıtay İçtihatlarında benimsenmiş ve yerleşmiş bulunmaktadır. Mahkemece bu husus değerlendirilmemiştir. Her ne kadar İTÜ tarafından düzenlenen kusur raporunda desteğin kasksız oluşu da değerlendirilerek kusur oranı belirlenmiş ise de desteğin kask takmaması sürüş kusurlarından olmayıp, hakim tarafından tazminattan indirim sebebi olarak kabul edilmelidir. Kask takılmaması gibi hususlar bilirkişi tarafından kusur oranı belirlenirken dikkate alınacak hususlar değildir.

O halde mahkemece; öncelikle davacıların desteğinin yukarıda 2 nolu bentte açıklanan şekilde sadece trafik

akışına ilişkin sürüş kusuru belirlenmeli, daha sonra hakim tarafından müteveffanın kask takıp takmadığı ve bu durumun ölüm nedeni üzerinde etkili olup olmadığı değerlendirilerek, müterafik kusur savunması üzerinde durulmalı ve sonucuna göre karar verilmesi gerekmektedir.

4-Bozma neden ve şekline göre davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin, (3) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA ve (4) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılar ve davalı ... Hesabına geri verilmesine, 28/03/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16446, Karar No: 2016/869, Tarih: 26.01.2016

**10. Hukuk Dairesi         2015/16446 E.  ,  2016/869 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : . İş Mahkemesi

Tarihi : 01.06.2015

Dava, davacının 20.7.2011 tarihi itibariyle prim borçlarının ödenmiş olduğunun tespiti, borcu var ise 6111 sayılı Kanun hükümlerinden yararlanarak sağlık hizmetlerinden faydalandırılması istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma üzerine, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davaya konu somut olayda; davacı vekili 13.01.2015 tarihli celse için 12.01.2015 tarihli dilekçeyle mazeretli sayılmasını talep etmiştir. Mahkemece, 13.01.2015 tarihli celsede davacı vekilinin mazeretinin kabulüne karar verilerek duruşma günü 24.02.2015 tarihi olarak kararlaştırılmış, duruşma gününün UYAP üzerinden öğrenilmesine karar verilmiştir. 24.02.2015 tarihli celsede; davacı vekilinin duruşmadan haberdar olduğu halde hazır olmadığı, davalı Kurum vekilinin de davayı takip etmeyeceğini belirttikleri ifade edilerek, HMK'nun 150. maddesine istinaden dosyanın işlemdem kaldırılmasına, 01.6.2015 tarihinde ise, davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 320/4 bendi; "Basit yargılama usulüne tabi davalarda, işlemden kaldırılmasına karar verilmiş olan dosya, yenilenmesinden sonra takipsiz bırakılırsa, dava açılmamış sayılır" hükmü içermektedir.

Hukuk Muhakemeleri Kanununun “hukuki dinlenilme” başlıklı 27’nci maddesi, T.C. Anayasası’nın hak arama hürriyetini düzenleyen 36’ncı maddesi, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin adil yargılanma hakkına ilişkin 6’ncı maddesi nazara alındığında davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahiptirler. Yargılama ile ilgili bilgi sahibi olunmasını, açıklama ve ispat hakkını mahkemenin açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini içeren bu hakkın ve yargılamanın aleniliği ilkelerinin gerçekleşmesinin en önemli aracı duruşma yapılmasıdır. Duruşma günü celseye katılma imkanı olmayan taraf buna ilişkin mazeretini bildirip, belgeleyerek, bildirim giderlerini de yatırarak duruşmanın ertelenmesini isteme olanağına sahiptir. O halde, HMK’nun

150. maddesi kapsamında duruşma tayin edilerek, usulüne uygun şekilde davet edilmiş olan taraflardan yalnız biri duruşmaya katılırsa gelmeyen tarafın geçerli mazeret gönderip göndermediği, gerekli masrafın karşılanıp karşılanmadığı incelenerek; gelen tarafın bu mazeret dilekçesine karşı beyanına göre, dosyanın işlemden kaldırılmasına ya da kaldırılmamasına karar verilecektir. Anılan hususların uygulanabilmesi için, her şeyden önce tarafların usulüne uygun davet edilmiş olmaları gerekmektedir.