muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/27233, Karar No: 2020/741, Tarih: 14.01.2020

**4. Ceza Dairesi         2015/27233 E.  ,  2020/741 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanıklar ile katılanların olay günü alkollü oldukları, aralarında yol verme meselesi nedeniyle çıkan tartışma ortamında, katılan ...'ın beyanının silahın rengi ile kullanış şekli yönünden diğer katılanlarla kısmi çelişkiler içermesi karşında; çelişki giderilmeden, suçta kullanıldığı iddia edilen silahın rengi tespit edilmeden, sanıkların ne suretle önceden anlaşıp planlayarak iştirak iradesi içinde atılı eylemi gerçekleştirdikleri açıklanmadan, sanıkların savunmasına neden itibar edilmediği açıklanmadan, katılanların iddialarıyla yetinilerek yerinde olmayan gerekçeyle, sanıklar hakkında birden fazla kişiyle silahlı tehdit suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,

2-Kabule göre de;

a-Sanıklar ile katılanlar arasında olay günü trafikte yol verme meselesi nedeniyle çıkan tartışmada, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek, sonucuna göre sanık hakkında TCK’nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

b-5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 266. maddesinin "görevi gereği olarak elinde bulundurduğu araç ve gereçleri bir suçun işlenmesi sırasında kullanan kamu görevlisi hakkında, ilgili suçun tanımında kamu görevlisi sıfatı esasen göz önünde bulundurulmamış ise, verilecek ceza üçte biri oranında artırılır." şeklindeki düzenleme karşısında, polis memuru olan sanık ...'ın, zati demirbaş olan tabancayı, silahla tehdit suçunda kullandığının kabul edilmesine karşın, cezada artırıma gidilmeyerek eksik ceza tayin edilmesi,

b-Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 günü, Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ile ...'ın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yenide hüküm kurulurken 1412 saylı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 14/01/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2894, Karar No: 2024/1060, Tarih: 06.02.2024

**11. Ceza Dairesi         2021/2894 E.  ,  2024/1060 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/313 E., 2016/261 K.

SUÇ : Çocuğun soy bağını değiştirme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Düzeltilerek onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Temyizin kapsamına göre; ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.03.2016 tarihli ve 2015/313 Esas, 2016/261 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun soy bağını değiştirme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 231 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ve 1 yıl denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, suçsuz olmasına rağmen ceza aldığına, dosyasının temyizen incelenmesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre; sanık ...'in, temyiz dışı sanık ... ile resmen evli olduğu ve iki müşterek kız çocuklarının bulunduğu, Yeliz'in üçüncü kız çocuğuna hamile kaldığı, sanık ...'in, eşi Yeliz ile birlikte, ekonomik durumlarının iyi olmadığını da düşünerek yaşlanınca anne ve babasına bakar düşüncesiyle doğacak kız çocuğunu anne ve babasına evlatlık gibi vermeye karar verdiği, bu amaçla Yeliz'i doğum için hastaneye götürdüklerinde annesi olan temyiz dışı sanık ...'ın kimliğiyle yatış işlemi yaptırdığı, Yeliz'in bu şekilde kayınvalidesi Tülay'ın ismiyle yatış ve doğum yaptığı, doğum raporunun da Tülay doğum yapmış gibi düzenlendiği, daha sonra Tülay'ın bu doğum raporunu da ekleyerek nüfus müdürlüğüne bildirimde bulunduğu ve doğan çocuğu Nehir ismiyle kendisi ve eşi üzerine kaydettirdiği, bu şekilde sanığın üzerine atılı suçu işlediği iddia ve kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanmasında Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

IV. GEREKÇE

1. 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanmasında Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

3. Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin yedinci fıkrası gereğince mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, infazı kısıtlayacak şekilde 1 yıllık denetim süresi belirlenmesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (3) numaralı bentte açıklanan nedenle ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.03.2016 tarihli ve 2015/313 Esas, 2016/261 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasının 1 inci bendinin altıncı fıkrasında yer alan "ayrıca cezanın infazından sonra başlamak üzere 1 yıl süreyle denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına" ibaresinin çıkartılarak yerine "cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1088, Karar No: 2019/6407, Tarih: 28.03.2019

**19. Ceza Dairesi         2019/1088 E.  ,  2019/6407 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Suç zabıt tutanağının sanıklar tarafından imzalanmadığı ve içeriğinin kabul edilmediği gibi orman bilirkişisi tarafından da suça konu meşe kazıklarının ne zaman ve nereden kesildiğine dair bir saptamanın yapılamamış olması karşısında sanıkların beraatine dair mahkemenin takdir ve uygulamasında bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamenin bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Eyleme ve yükletilen suça yönelik Katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 28.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9105, Karar No: 2016/14537, Tarih: 12.05.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/9105 E.  ,  2016/14537 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, ücret alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Davacı ile davalı arasındaki dava hakkında ...İş Mahkemesince verilen ...2014 tarih ve 2010/... esas, 2014/... sayılı kararın davalı vekilince temyizi üzerine Dairemizce ...2016 tarih ve 2015/... esas, 2016/... sayılı kararı ile hükmün onanmasına karar verilmiş, davacı vekili onama kararının maddi hataya dayandığını ileri sürerek bozma kararının ortadan kaldırılması istemiştir.

Maddi hatanın giderilmesi isteğini içeren dilekçe ve ekleri incelendi.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 10.02.1988 tarihli ve 1987/2-520 esas, 1988/89 sayılı kararında belirtildiği üzere Yargıtayca temyiz incelemesinin yapıldığı sırada dosyada bulunan bir belgenin gözden kaçırılması, maddi hata sebebi olarak açıklanmıştır. Ayrıca belirtmek gerekir ki, Yargıtay İçtihadları Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 04.02.1959 tarihli ve 1957/13 esas, 1959/5 karar, ve 09.05.1960 tarihli ve 1960/21 esas, 1960/9 sayılı kararlarında açıklandığı üzere Yargıtayca maddi hata sonucu verilen bir karara mahkemece uyulmasına karar verilmesi halinde dahi usulü kazanılmış hak oluşmaz ve Yargıtayın hatalı bozma kararından dönülmesi mümkündür.

Dairemizce daha önceki temyiz incelemesi sırasında, yüzde beş fazla ödeme parasının faiz ya da tazminat olmadığı, uyulması zorunlu bir kamu hükmü olduğu, bu sebeple, ücret alacağı geç ödendiğinde, işçinin fazlaya ilişkin hakkını saklı tutup tutmadığına bakılmaksızın, yüzde beş fazla ödeme tutarına hak kazanacağı hususunun gözden kaçtığı anlaşıldığından Dairemizin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının maddi hataya dayanması sebebiyle ortadan kaldırılmasına karar verildi, Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya yeniden ele alınıp gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, ücretlerinin geç ödenmesi sebebiyle %5 fazlalık alacağını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-5953 sayılı Basın Mesleğinde Çalışanlarla Çalıştıranlar Arasındaki Münasebetlerin Tanzimi Hakkında Kanun'da geç ödenen ücret alacakları için öngörülen günlük yüzde beş fazla ödeme tutarlarına davacının hak kazanıp kazanmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-5953 sayılı Basın Mesleğinde Çalışanlarla Çalıştıranlar Arasındaki Münasebetlerin Tanzimi Hakkında Kanun'da geç ödenen ücret alacakları için öngörülen günlük yüzde beş fazla ödeme tutarlarına davacının hak kazanıp kazanmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

5953 sayılı Kanun'un 14. maddesinde ücret ile Ek madde 1. maddesinde sözü edilen hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatillerle yapılan çalışma ücretlerinin gününde ödenmemesi halinde günlük yüzde beş fazlasıyla ödeneceği hükme bağlanmıştır. Anılan düzenlemelerde sözü edilen alacaklar için ödeme tarihi de belirlenmiş olmakla, yüzde beş fazla ödemeye hak kazanmak için işverenin ayrıca temerrüde düşürülmesi de gerekmez. Öte yandan, aynı Kanun'un 14/1. maddesinde, kararlaştırılan ücretin, her ay peşin olarak ödeneceği belirtilmiştir.

5953 sayılı Kanun'da bir kısım işçilik alacakları için öngörülen günlük yüzde beş fazlasıyla ödeme kuralının mahiyeti tartışmalara sebep olmuş, konu, Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kuruluna intikal ettirilmiş ve 1973/4-6 sayılı içtihadı birleştirme kararında yüzde beş fazla ödeme parasının önce niteliği üzerinde durulmuş, faiz ya da tazminat olmadığı, uyulması zorunlu bir kamu hükmü olduğu kararda belirtilmiştir. Bu sebeple, ücret alacağı geç ödendiğinde, işçinin fazlaya ilişkin hakkını saklı tutup tutmadığına bakılmaksızın, yüzde beş fazla ödeme tutarına hak kazanılır. Hal böyle olunca, davacının her ay peşin olarak ödenmeyen ücret alacaklarının yüzde beş fazlasıyla (6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 52. maddesi uyarınca bir indirime gidilerek) ödenmesi gerekmektedir. Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın, davacının geç ödenen ücret alacaklarının yüzde beş fazlasına ilişkin talebinin reddine karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 12.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12500, Karar No: 2018/3311, Tarih: 14.03.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/12500 E.  ,  2018/3311 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı erkek tarafından 20..04.2015 tarihinde, boşanma davası açılmış, 01.10.2015 tarihli ön inceleme duruşmasında, davalı kadın vekili tarafından mazeret sunulmuş, davalı vekilinin mazereti kabul edilerek aynı oturumda mahkemece ön inceleme tamamlanarak tahkikat duruşmasına geçilmiştir. Mahkemece davalı vekilinin mazereti kabul edildiğine göre yeniden ikinci ön inceleme duruşma günü belirlenerek, taraflar usulüne uygun şekilde ön inceleme duruşmasına (HMK m.139-142) davet edilip, tarafların iddia ve savunmaları çerçevesinde anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususların tespiti (HMK m.140) taraflarca üzerinde anlaşılmayan ve uyuşmazlığın çözümünde etkili olabilecek çekişmeli vakıalar belirlenip, tahkikat aşamasına (HMK m. 147) geçilerek gösterilen deliller toplanıp bir sonuca ulaşılması gerekirken, davalı vekilinin mazeretli olduğu duruşmada ön inceleme tamamlanarak tahkikat duruşmasına geçilmesi usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 14.03.2018 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2016/6515, Karar No: 2017/12921, Tarih: 16.11.2017

**13. Ceza Dairesi         2016/6515 E.  ,  2017/12921 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya içeriğinden sanık ...’ın atılı suçu kabul etmediği, mahkemece 3. celse dosyadaki cd’ nin bilgisayara takılarak izlendiği, gözünde gözlük olan çizgili tişört giyimli şahsın sanık ...’ya benzediği ancak kesin ve net bir görüntü vermediğinin tespit edildiği, 25.03.2014 tarihli alınan bilirkişi raporunun son sayfasının fiziken dosyada olmadığı, Uyap üzerinden yapılan incelemede rapor içeriğinde karşılaştırma için sadece sanık ...’ya ait fotoğrafların bulunduğu, sanık ...’a ilişkin fotoğrafların bulunmadığı ayrıca sanık ...’ın kamera görüntüsü ile fotoğrafı arasında karşılaştırmanın yapıldığına dair raporda bilgi yer almadığı raporun 4. sayfasında sadece sanık ...’nın fotoğraflarının bulunduğu, 2. şüpheli şahıs olarak bahsedilen Sanık ... hakkında ikinci şüpheli şahıs ile resimleri bulunan şahsın aynı şahıs olabileceği, 2.şüpheli sahıs ile sanığın karşılaştırılmasında saç şekilleri ve uzunlukları ile boy ve vücut yapıları şekillerinin benzerlik gösterdiği fakat şüpheli şahsın güneş gözlüğü takmış olması sebebiyle göz ve kaş yapılarına ait karşılaştırmanın yapılamadığının anlaşılması karşısında,

Sanık ...’ın dosyada mevcut teşhise elverişli boy fotoğrafları temin edilerek mevcut kamera görüntülerindeki kişinin sanık ... olup olmadığının, Adli Tıp Kurumundan, Polis veya Jandarma Kriminal Daire Başkanlığından alınacak rapor ile tereddüde mahal vermeyecek şekilde belirlenerek sonucuna göre sanık ...’ın hukuki durumunun takdiri gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 16.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7536, Karar No: 2018/2365, Tarih: 15.02.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/7536 E.  ,  2018/2365 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Mağdur hakkında ... Üniversitesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığı tarafından düzenlenen 08.03.2013 tarihli raporda; " sol el 2. parmakta parmak tendonu ve parmak sinirinde kesi, sol el 3. parmakta parmak sinirinde kesi nedeniyle uzuv zaafı yönünde değerlendirmenin yapılabilmesi için şahsın olay tarihinden en az 6 ay sonra muayene için Anabilim Dalımıza gönderilmesi " gerektiğinin belirtilmesi karşında, bu hususta rapor alınmaksızın eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

2) 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesi gereğince hak yoksunları uygulanırken, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas - 2015/85 Kararının gözetilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerle 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın saklı tutulması kaydıyla 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3377, Karar No: 2012/10874, Tarih: 01.10.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/3377 E.  ,  2012/10874 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 07.06.2010 gün ve 2010/4431 - 7930 sayılı bozma kararında özetle: "Davalı ... beldesi, Hasanaliler mahallesinde zilyetliğinde bulunan 5000 m2 taşınmazın adına tescili istemi ile dava açmış; mahkemece, davanın kısmen kabulüne, krokide (A)=34,149 m2 ve (B)=684.19 m2 bölümlerin davacı adına tecsiline karar verilmiş; kararın Hazine tarafından temyiz edilmesi üzerine, 20. Hukuk Dairesince dava konusu taşınmazın % 30 unun toprak, % 70 nin taşlık, kayalık olduğu, toprağın kayalıklar arasında cepler halinde bulunduğu, imar, ihya ve zilyetlikle taşınmaz edinme koşullarının oluşmadığı gözönünde bulundurularak davanın reddine karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre, dava; Medeni Yasanın 713. maddesi gereğince açılan tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 25/11/1975 tarihinde ilânı yapılıp, kesinleşen orman kadastrosu ile daha sonra 23/05/1987 tarihinde ilânı yapılıp kesinleşen aplikasyon ve 2/B madde uygulaması vardır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 01/10/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12162, Karar No: 2012/16915, Tarih: 30.10.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/12162 E.  ,  2012/16915 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İzmir Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 21.04.2010 tarih ve 2007/43-2010/66 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi asıl davada davacı-birleşen davada davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 30.10.2012 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan asıl davada davacı-birleşen davada davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, kimyevi maddelerin üretimi alanında faaliyet gösteren müvekkilinin ‘EUROKİM’ ibareli tescilli markanın sahibi olduğunu, ortağı ... ile davalının hakim ortağı ...’in yakın ticari ilişkilerinin bulunduğunu, müvekkili ortağının sahibi olduğu iki ayrı şirketteki hisselerini davalının anılan ortağına devir ettiğini, kimyevi maddelerle ilgili olarak davalı şirketi kurmaya karar verdiklerini, davacı şirketin varlığı ve haksız rekabet olmaması düşüncesiyle ilk etapta müvekkili şirketin ortağının davalı şirkette ortak görünmediğini, müvekkili şirketin tasfiyesine kadar ortaklığının ertelendiğini, %1 pay sahibi ortağın kayın biraderi, %99 pay sahibinin ise davalı şirketin belirtilen ortağı olacak şekilde faaliyete geçirildiğini, davalının kiraladığı taşınmaza müvekkili ortağı ...’nın kefil olduğunu, genel koordinatörlük ve satış görevini üstlendiğini, Konya Şubesinin müdürü bulunduğunu, yüksek miktarlı kredinin tek kefili olduğunu, İran’da da faaliyet gösterecek şirketi kurduklarını, ortak olduklarını, ücretsiz şekilde müvekkili şirketin tüm değerlerinin davalı şirkete intikal ettirildiğini, davalı şirketin ortağı ...’in hilesine maruz kaldığını, İran’daki şirketin faaliyet göstermediğini,

müvekkili markasının, önceden müvekkilde çalışan, sonradan davalı nezdinde çalışmaya başlayan, istifaya zorlanan ve ancak sosyal hakları verilmeyen ...’nin alacaklarına karşı devir edildiğini ileri sürerek, bu devir sözleşmesinin hile nedeniyle iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının markasını usulüne uygun şekilde müvekkiline devir ettikten sonra dava dışı kişiye devir ettiğini, davacı ve akidine karşı dava açıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.