muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/45167, Karar No: 2013/5440, Tarih: 12.02.2013

**9. Hukuk Dairesi         2010/45167 E.  ,  2013/5440 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK ( İŞ ) MAHKEMESİ

Davacı, kıdem tazminatı, fazla çalışma ücreti ile bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesini sık sık ücretsiz izne çıkartılması, bayram ve genel tatil ücretlerinin ödenmemesi sebebiyle feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile ücret, fazla mesai, bayram ve genel tatil ücret alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş sözleşmesini fesihte haklı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Fazla çalışma ücretlerinin hesabı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununun 41 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, fazla çalışma saat ücreti, normal çalışma saat ücretinin yüzde elli fazlasıdır. İşçiye fazla çalışma yaptığı saatler için normal çalışma ücreti ödenmişse, sadece kalan yüzde elli kısmı ödenir.

Kanunda öngörülen yüzde elli fazlasıyla ödeme kuralı nispi emredici niteliktedir. Tarafların sözleşmeyle bunun altında bir oran belirlemeleri mümkün değilse de, daha yüksek bir oran tespiti olanaklıdır.

Fazla çalışma ücretinin son ücrete göre hesaplanması doğru olmayıp, ait olduğu dönem ücretiyle hesaplanması gerekir. Yargıtay kararları da bu yöndedir (Yargıtay 9.HD. 16.2.2006 gün 2006/20318 E, 2006/3820 K.). Bu durumda fazla çalışma ücretlerinin hesabı için işçinin son ücretinin bilinmesi yeterli olmaz. İstek konusu dönemler açısından da ücret miktarlarının tespit edilmesi gerekir. İşçinin geçmiş dönemlere ait ücretinin belirlenememesi

halinde, bilinen ücretin asgari ücrete oranı yapılarak buna göre tespiti gerekir. Ancak işçinin işyerinde çalıştığı süre içinde terfi ederek çeşitli unvanlar alması veya son dönemlerde toplu iş sözleşmesinden yararlanılması gibi durumlarda, meslek kuruluşundan bilinmeyen dönemler için ücret araştırması yapılmalı ve dosyadaki diğer delillerle birlikte değerlendirmeye tabi tutularak bir karar verilmelidir.

halinde, bilinen ücretin asgari ücrete oranı yapılarak buna göre tespiti gerekir. Ancak işçinin işyerinde çalıştığı süre içinde terfi ederek çeşitli unvanlar alması veya son dönemlerde toplu iş sözleşmesinden yararlanılması gibi durumlarda, meslek kuruluşundan bilinmeyen dönemler için ücret araştırması yapılmalı ve dosyadaki diğer delillerle birlikte değerlendirmeye tabi tutularak bir karar verilmelidir.

İşçinin normal çalışma ücretinin sözleşmelerle haftalık kırkbeş saatin altında belirlenmesi halinde, işçinin bu süreden fazla, ancak kırkbeş saate kadar olan çalışmaları “fazla sürelerle çalışma” olarak adlandırılır (İş Kanunu, Md. 41/3). Bu şekilde fazla saatlerde çalışma halinde ücret, normal çalışma saat ücretinin yüzde yirmibeş fazlasıdır.

4857 sayılı Yasanın 41 inci maddesinin dördüncü fıkrası, işçiye isterse ücreti yerine serbest zaman kullanma hakkı tanımıştır. Bu süre, fazla çalışma için her saat karşılığı bir saat otuz dakika, fazla süreli çalışmada ise bir saat onbeş dakika olarak belirlenmiştir. Bu sürelerin de sözleşmelerle arttırılması mümkündür.

Parça başına veya yapılan iş tutarına göre ücret ödenen işlerde, fazla çalışma süresince işçinin ürettiği parça veya iş tutarının hesaplanmasında zorluk çekilmeyen hallerde, her bir fazla saat içinde yapılan parçayı veya iş tutarını karşılayan ücret esas alınarak fazla çalışma veya fazla sürelerle çalışma ücreti hesaplanır. Bu usulün uygulanmasında zorluk çekilen durumlarda, parça başına veya yapılan iş tutarına ait ödeme döneminde meydana getirilen parça veya iş tutarları, o dönem içinde çalışılmış olan normal ve fazla çalışma saatleri sayısına bölünerek bir saate düşen parça veya iş tutarı bulunur. Bu şekilde bulunan bir saatlik parça veya iş tutarına düşecek bir saatlik normal ücretin yüzde elli fazlası fazla çalışma ücreti, yüzde yirmibeş fazlası ise fazla sürelerle çalışma ücretidir. İşçinin parça başı ücreti içinde zamsız kısmı ödenmiş olmakla, fazla çalışma ücreti sadece yüzde elli zam miktarına göre belirlenmelidir.

Otel, lokanta, eğlence yerleri gibi işyerlerinde müşterilerin hesap pusulalarına belirli bir yüzde olarak eklenen paraların, işverence toplanarak işçilerin katkılarına göre belli bir oranda dağıtımı şeklinde uygulanan ücret sistemine “yüzde usulü ücret” denilmektedir. Yüzde usulünün uygulandığı işyerlerinde fazla çalışma ücreti, 4857 sayılı Kanunun 51 inci maddesinde öngörülen yönetmelik hükümlerine göre ödenir. İşveren, yüzde usulü toplanan paraları işyerinde çalışan işçiler arasında, Yüzdelerden Toplanan Paraların İşçilere Dağıtılması Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre eksiksiz olarak dağıtmak zorundadır. Fazla çalışma yapan işçilerin fazla çalışma saatlerine ait puanları normal çalışma puanlarına eklenir (Yönetmelik Md. 4/1.). Yüzdelerden ödenen fazla saatlerde, çalışmanın zamsız karşılığı ile zamlı olarak ödenmesi gereken ücret arasındaki fark ödenir. Zira yüzde usulü ödenen ücret içinde fazla çalışmaların zamsız tutarı ödenmiş olmaktadır. Yapılan bu açıklamalara göre; yüzde usulü ya da parça başı ücret ödemesinin öngörüldüğü çalışma biçiminde fazla çalışmalar, saat ücretinin % 150 zamlı miktarına göre değil, sadece % 50 zam nispetine göre hesaplanmalıdır.

Fazla çalışmaların aylık ücret içinde ödendiğinin öngörülmesi ve buna uygun ödeme yapılması halinde, yıllık 270 saatlik fazla çalışma süresinin ispatlanan fazla çalışmalardan indirilmesi gerekir.

Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtay’ca son yıllarda hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır (Yargıtay 9.HD. 11.2.2010 gün 2008/17722 E, 2010/3192 K; Yargıtay, 9.HD. 18.7.2008 gün 2007/25857 E, 2008/20636 K.). Ancak fazla çalışmanın tanık anlatımları yerine yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir. Yapılacak indirim, işçinin çalışma şekline ve işin düzenlenmesine ve hesaplanan fazla çalışma miktarına göre taktir edilmelidir. Hakkın özünü ortadan kaldıracak oranda bir indirime gidilmemelidir ( Yargıtay 9.HD. 21.03.2012 gün, 2009/48913 E, 2012/9400 K .).

Dairemizin önceki kararlarında; fazla çalışma ücretlerinden yapılan indirim, kabul edilen fazla çalışma süresinden indirim olmakla, davalı tarafın kendisini avukatla temsil ettirmesi durumunda reddedilen kısım için davalı yararına avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiği kabul edilmekteydi (Yargıtay 9.HD. 11.02.2010 gün 2008/17722 E, 2010/3192 K.). Ancak, işçinin davasını açtığı veya ıslah yoluyla dava konusunu arttırdığı aşamada, mahkemece ne miktarda indirim yapılacağı işçi tarafından bilenemeyeceğinden, Dairemizce maktu ve nispi vekâlet ücretlerinin yüksek oluşu da dikkate alınarak konunun yeniden ve etraflıca değerlendirilmesine gidilmiş, bu tür indirimden kaynaklanan ret sebebiyle davalı yararına avukatlık ücretine karar verilmesinin adaletsizliğe yol açtığı sonucuna varılmıştır. Özellikle seri davalarda indirim sebebiyle kısmen reddine karar verilen az bir miktar için dahi her bir dosyada zaman zaman işçinin alacak miktarını da aşan maktu avukatlık ücretleri ödetilmesi durumu ortaya çıkmaktadır. Yine daha önceki kararlarımızda, yukarıda değinildiği üzere fazla çalışma alacağından yapılan indirim sebebiyle ret vekâlet ücretine hükmedilmekle birlikte, Borçlar Kanununun 161/son, 325/son, 43 ve 44 üncü maddelerine göre, yine 5953 sayılı Yasada öngörülen yüzde beş fazla ödemelerden yapılan indirim sebebiyle reddine karar verilen miktar için avukatlık ücretine hükmedilmemekteydi. Bu durum uygulamada hakkaniyete aykırı sonuçlara neden olduğundan ve konuyla ilgili olarak Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinde de herhangi bir kurala yer verilmediğinden, Dairemizce eski görüşümüzden dönülmüş ve fazla çalışma alacağından yapılan indirim nedeniyle reddine karar verilen miktar bakımından, kendisini vekille temsil ettiren davalı yararına avukatlık ücretine hükmedilemeyeceği kabul edilmiştir.

Somut olayda davacının fazla mesai yaptığı hususu dosyada mevcut fazla mesai izin belgelerine dayanarak hesaplanıp kabul edilmişse de bilirkişi raporunda fazla mesaiye ilişkin 4857 sayılı yasanın 41/4 fıkrasındaki “fazla çalışma karşılığı izin” için öngörülen düzenlemeye dikkat edilip edilmediği anlaşılamamaktadır. Kanunun 41/4 . maddesinde fazla çalışma veya fazla süreli çalışma halinde bu süreler karşılığı zamlı ücret yerine fazla çalışılan her saat karşılığı bir saat otuz dakika serbest zaman olarak kullanılabileceği hüküm altına alınmıştır.

Somut olayda, dosyada mevcut belgelerde davacıya fazla çalışma karşılığı izin kullandırıldığı açıktır.Davacı bu belgeleri itirazi kayıtsız imzalamış, zorla bu uygulamanın yapıldığını kanıtlayamamıştır. Bu nedenle bilirkişiden ek rapor alınarak fazla çalışma karşılığı izin belgeleri yasanın 41/4 maddesi uyarınca değerlendirilip, fazla çalışma ücretinin buna göre belirlenmesi gerekirken eksik inceleme ve yetersiz rapora dayanarak hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Somut olayda, dosyada mevcut belgelerde davacıya fazla çalışma karşılığı izin kullandırıldığı açıktır.Davacı bu belgeleri itirazi kayıtsız imzalamış, zorla bu uygulamanın yapıldığını kanıtlayamamıştır. Bu nedenle bilirkişiden ek rapor alınarak fazla çalışma karşılığı izin belgeleri yasanın 41/4 maddesi uyarınca değerlendirilip, fazla çalışma ücretinin buna göre belirlenmesi gerekirken eksik inceleme ve yetersiz rapora dayanarak hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 12.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16526, Karar No: 2012/16843, Tarih: 13.07.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2011/16526 E.  ,  2012/16843 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, iş sözleşmesinin geçerli sebep olmadan işverence feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı vekili, şirkete Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonunun (TMSF)17.07.2009 tarih ve 2009/208 sayılı kararı ile el koyduğunu, el koyma kararına dayanarak Yönetim Kurulu üyelerinin şirketlere önce koordinatörler atadığını sonrada personel alımı yaptığını, bu dönemde hukuk servisine davacının dahil olduğu avukatların işe alındığını, davalı şirketlerin dahi olduğu grup şirketlerin işlerini takip eden hukuk büro sayısının ikiden on sekize çıkartıldığını, sonrada 2010 yılı Nisan ayında (TMSF) ile Garipoğlu şirketler grubunun yeni bir protokol yaptığı alınan karar gereği yeniden yapılanma gereğince davacının iş sözleşmesinin feshedildiğini yeniden yapılandırma amacının fazla istihdamı önlemek olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davacının işten çıkartılmasından sonra, müşavir avukat olarak Avukat ... ...'nın yeniden işe alındığı, istihdam fazlalığı olduğuna ilişkin savunmanın geçerli olmadığı gerekçesi ile feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Somut olayda müşavir avukat olarak görev yapan davacının şirketin yeniden yapılandırma çalışması neticesinde istihdam edildiği müşavir avukatlık kadrosunun iptaline karar verilmesi, bir başka iş ve ünvanda değerlendirilmesinin mümkün olmaması sebebi ile iş sözleşmesi feshedilmiştir. Davalı Şirkete 17.07.2009 tarihinde 5411 sayılı Bankacılık Kanunu'nun 134. maddesi çerçevesinde şirket ortaklarının temettü hariç ortaklık hakları ile yönetim ve denetime TMSF tarafından el konulduğu, el konulma sebeplerinin neler olduğu, el konulan şirketin hangi sebeplere dayanılarak devredildiği, Nisan 2010 yılında yapılan protokol ve yeniden yapılandırmaya ilişkin kararlar birlikte araştırılarak dava konusu uyuşmazlıkla ilgili uzman bilirkişiler aracılığıyla, gerekirse iş yerinde, iş yeri kayıtları üzerinde ve davalı şirketin organizasyon ve örgüt şemalarını da nazara alarak inceleme yaptırılarak yeniden yapılanma kararının objektif iyiniyet kurallarına uygun bir şekilde kullanılıp kullanılmadığı, duraksamaya yer vermeyecek şekilde tespit edildikten sonra oluşacak sonuca göre bir karar verilmelidir. Eksik araştırma ile karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 13.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2017/7922, Karar No: 2017/11423, Tarih: 18.05.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/7922 E.  ,  2017/11423 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde 24.02.2010-31.05.2012 tarihleri arası çalıştığını, iş sözleşmesini ücretinin ödenmemesi, ağır çalışma koşulları ve işverence kendisine hakaret edilmesi üzerine haklı nedenle feshettiğini beyanla kıdem tazminatı, fazla mesai, yıllık ücretli izin, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarını talep etmiştir.

Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, iş sözleşmesinin davacının mazeretsiz devamsızlığı üzerine işverence haklı nedenle feshedildiğini ve davalı işyerinde fazla mesai yapılmadığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde taraflar vekillerince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraflar arasında işçiye ödenen aylık ücretin miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Çalışma yaşamında daha az vergi ya da sigorta primi ödenmesi amacıyla zaman zaman, iş sözleşmesi veya ücret bordrolarında gösterilen ücretlerin gerçeği yansıtmadığı görülmektedir. Bu durumda gerçek ücretin tespiti önem kazanır. İşçinin kıdemi, meslek ünvanı, fiilen yaptığı iş, işyerinin özellikleri ve emsal işçilere ödenen ücretler gibi hususlar dikkate alındığında imzalı bordrolarda yer alan ücretin gerçeği yansıtmadığı şüphesi ortaya çıktığında, bu konuda tanık beyanları gözetilmeli ve işçinin meslekte geçirdiği süre, işyerinde çalıştığı tarihler, meslek ünvanı ve fiilen yaptığı iş bildirilerek meslek odaları ile ilgili işçi ve işveren kuruluşlarından emsal ücretin ne olabileceği araştırılmalı ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek bir sonuca gidilmelidir.

Somut olayda, davacı işçi aylık net 1.150,00 TL ücret aldığını iddia etmiş, davalı taraf davacının brüt 893,99 TL ücretle çalıştığını savunmuştur. Davalı tanığı ... davacının asgari ücretle çalıştığını, diğer tanıklar ise davacının ücretine dair görgüye dayalı bilgilerinin olmadığını beyan etmiştir. Yapılan emsal ücret araştırmasına göre davacının, sendikalarca net 1.500,00-1.800,00 TL arası, Makine Mühendisleri Odası tarafından belgesi var ise brüt 1.597,00 TL belgesi yok ise brüt 1.166,00 TL ücret alabileceği bildirilmiştir. Karara esas alınan raporda yapılan işin niteliği, davacının kıdemi ve davacı tanık beyanlarına göre davacının net 1.150,00 TL brüt 1.606,50TL ücret aldığı kabul edilmiştir.

Davacının, taraf tanık beyanları, emsal ücret araştırması ve özellikle sendika üyesi olmaması ve teknisyenlik belgesi bulunmadığının anlaşılmasına göre Makine Mühendisleri Odası tarafından bildirilen emsal ücret değerlendirilerek brüt 1.166,00 TL ücret aldığı kabul edilmesi gerekirken yazılı şekilde brüt 1.606,50 TL ücretle çalıştığı kabulü isabetli olmamıştır.

3-Fazla mesainin ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla mesaisi olup olmadığı araştırılmalıdır.

Somut olayda, mahkemece hükme esas teşkil eden bilirkişi raporunda davacının fazla mesai ücreti, davacı tanık beyanlarına göre ve taleple bağlı kalınarak haftanın 6 günü 08:30-19:30 saatleri arası 1,5 saat ara dinlenme sonrası haftalık 12 saat fazla mesai yaptığı kabulü ile hesaplanmış ancak mahkemece bu hesaplamanın yılın yarısı için olması gerektiği belirtilerek hesaplanan miktarın yarısı indirilmiş ve bu tutardan ayrıca yüzde elli oranında uygun bir indirim yapıldığı anlaşılmıştır.

Fazla mesai alacağına ilişkin bilirkişi tarafından yapılan hesaplamanın neden yılın yarısı için olması gerektiği konusunda gerekçe gösterilmeksizin davacının yılın yarısında çalıştığı kabul edilmesi ve hesaplanan miktarın yarısının indirilmesi isabetli olmamıştır. Mahkemece gerekirse tanıklar tekrar dinlenerek neden yılın yarısı için fazla mesai kabul edilmesi gerektiği hususu aydınlatılarak sonucuna göre belirlenecek günlük çalışma saatleri ile ara dinlenme sürelerine göre fazla mesai hesaplanmalıdır. Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetli olmamıştır.

4-Fazla çalışma ücretinin tanık ifadelerine göre belirlenmesi ve miktarın yüksek çıkması halinde işçinin çalışma süresi içerisine hastalık izin mazeret gibi nedenlerle fazla çalışma yapmadığı günler bulunduğu kabul edilerek Dairemizce uygun indirim yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır. Yapılacak indirim, işçinin çalışma şekline ve işin düzenlenmesine ve hesaplanan fazla çalışma miktarına göre takdir edilmelidir.

Somut olayda mahkemece davacı işçinin fazla mesaisinden yüzde elli uygun indirim yapılması isabetli olmamıştır. Fazla mesainin tanık beyanlarına göre tespit edilmiş olması ve yapılan işin niteliği dikkate alınarak, işçinin hasta ve mazeretli olabileceği günler için mahkemece yüzde otuzdan az olmamak şartıyla indirime gidilmesi uygun olacağından, hükmün bozulması gerekmiştir.

5-Mahkemece dosya içinde yer alan davacıya ait imzalı yıllık izin ücreti tahakkuku bulunan bordroya itibar edilmeksizin karar verilmesi hatalı olup, anılan belge değerlendirilerek sonucuna göre yıllık ücretli izin alacağı hakkında karar verilmesi gerekirken eksik incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde karar verilmesi isabetli olmamıştır.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 18.05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2011/9146, Karar No: 2011/15428, Tarih: 26.10.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/9146 E.  ,  2011/15428 K.**

**"İçtihat Metni"**

1-..., 2-... vekili avukat ... ile ... Yerfıstığı Yağlı Tohum Tarsus Tarm. Satış Koop. Vekili aukat ..., İhbar Olunan; ... Tarım İşl. Ve Taah. A.Ş vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında Tarsus 2. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 2.3.2010 gün ve 764-83 sayılı hükmün Dairemizin 10.2.2011 tarih ve 6810-1863 sayılı ilamıyla bozulmasına karar verilmişti. Süresi içinde ihbarda bulunan avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

1-Dava kendisine ihbar olunan şirketin, davada taraf sıfatı bulunmadığından ve karar düzeltme hakkı da olmadığından karar düzeltme talebinin reddi gerekir.

2-Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici nedenler karşısında, Usulün 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiçbirisine uygun olmadığından, davalının karar düzeltme itirazlarının reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle karar düzeltme itirazlarının REDDİNE, 26.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16846, Karar No: 2012/24710, Tarih: 03.12.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/16846 E.  ,  2012/24710 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değerinin tespit edilmesinde br isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Dava konusu taşınmazın yüzölçümü, geometrik şekli ve enerji nakil hatlarının geçiş güzergahı dikkate alındığında her üç hattan dolayı taşınmazın tamamında meydana gelecek değer düşüklüğünün % 3 oranında olacağı ve bu oran dahilinde davacı payına düşen irtifak hakkı karşılığına hükmedilmesi gerektiğinden bilirkişi kurulundan bu hususta ek rapor alınmadan, toplam irtifak alanındaki davacı payına isabet eden kısmın mülkiyet bedelini tespit eden bilirkişi raporu doğrultusunda eksik inceleme sonucu fazlaya hükmedilmesi,

2-Dava konusu taşınmazdan geçen üç ayrı hat nedeniyle irtifak hakkı karşılığına hükmolunduğu dikkate alınarak irtifak alanları ayrı ayrı belirtilmek suretiyle davacının payı oranında enerji nakil hatlarının davalı idare adına tesis ve tesciline karar verilmesi gerekiren sadece 154 kw'lık ...-... Enerji Nakil Hattı yönünden tesciline karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 03.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.