muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/55, Karar No: 2020/104, Tarih: 18.02.2020

TCK'nın 43/1. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanabilmesi için;

a- Aynı suçun değişik zamanlarda birden fazla işlenmesi,

b- İşlenen suçların mağdurlarının aynı kişi olması,

c- Bu suçların aynı suç işleme kararı altında işlenmesi gerekmektedir.

TCK’nın 43/1. maddesinde bulunan, "değişik zamanlarda" ifadesi nedeniyle zincirleme suç hükümlerinin uygulanabilmesi için, suçların mutlaka değişik zamanlarda işlenmesi gereklidir ki, bunun sonucu olarak, aynı mağdura, aynı zamanda, aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda tek suçun oluşacağı kabul edilmiştir. Bu hâlde zincirleme suç hükümleri uygulanarak artırım yapılamayacak, ancak bu husus TCK’nın 61. maddesi uyarınca temel cezanın belirlenmesinde göz önüne alınabilecektir.

Burada "aynı zaman" ve "değişik zaman" kavramları üzerinde durulmalıdır. Kanunda bu konuda bir açıklık bulunmadığından ve önceden kesin belirlemelerin yapılması mümkün olmadığından, bu husus her somut olayın ve suçun özellikleri göz önüne alınarak değerlendirilmeli ve eylemlerin "değişik zamanlarda" işlenip işlenmediği tespit edilmelidir. Bu bağlamda "aynı zamanda" kavramı dar yorumlanmayarak, çok kısa zaman aralıkları aynı zaman dilimi olarak kabul edilmelidir. Nitekim, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 08.06.2010 tarihli ve 98-143 sayılı kararı başta olmak üzere birçok kararında da bu hususlar vurgulanmıştır.

TCK'nın 43/1. maddesinin açıklığı karşısında öğretide de zincirleme suç hükümlerinin uygulanabilmesi için suçların farklı zamanlarda işlenmesi gerektiği konusunda görüş birliği bulunmaktadır.

Öte yandan, Kanunumuz zaman konusunda olduğu gibi, suçların işlendikleri yer bakımından da bir sınır koymamıştır. Ancak, suçların aynı yerde işlenmeleri, suç işleme kararındaki birliğin bir işareti olarak kabul edilebilir.

Aynı suç işleme kararının varlığının olaysal olarak suçun işlenmesindeki özellikler, suçun işleniş biçimi, fiillerin işlendikleri yer ve işlenme zamanı, fiiller arasında geçen süre, mağdurların farklı olup olmadıkları, ihlâl edilen değer ve yarar ile korunan değer ve yarar, olayların oluşum ve gelişimi ile tüm özellikleri değerlendirilerek belirlenmesi gerekmektedir.

TCK'nın 43/1. maddesi düzenlemesinden anlaşılacağı üzere zincirleme suç hükümlerinin uygulandığı hâllerde aslında işlenmiş birden fazla suç olmasına karşın fail bu suçların her birinden ayrı ayrı cezalandırılmamakta, buna karşın bir suçtan verilen ceza belirli bir miktarda artırılmaktadır.

TCK'nın 43/1. maddesi düzenlemesinden anlaşılacağı üzere zincirleme suç hükümlerinin uygulandığı hâllerde aslında işlenmiş birden fazla suç olmasına karşın fail bu suçların her birinden ayrı ayrı cezalandırılmamakta, buna karşın bir suçtan verilen ceza belirli bir miktarda artırılmaktadır.

Zincirleme suça ilişkin bu genel açıklamalardan sonra, öğretide aynı neviden fikri içtima olarak tanımlanan TCK'nın 43. maddesinin ikinci fıkrasının da değerlendirilmesi gerekmektedir. Anılan düzenleme; "Aynı suçun birden fazla kişiye karşı tek bir fiille işlenmesi durumunda da birinci fıkra hükmü uygulanır." hükmünü içermekte olup, zincirleme suçtan farklı bir müessese olan ve aynı neviden fikri içtima olarak kabul edilen bu durumda, fiil, yani hareket tektir ve bu fiille aynı suç birden fazla kişiye karşı işlenmektedir. Burada, hareket tek olduğu için, fail hakkında bir cezaya hükmolunacağı, ancak bu cezanın Kanun’un 43/1. maddesine göre artırılacağı öngörülmüştür.

Ancak burada kastedilen, fiil ya da hareketin doğal anlamda değil hukuki anlamda tekliğidir. Ceza Genel Kurulunun birçok kararında vurgulandığı üzere, bir fiilin hukuki anlamda tekliği ile doğal anlamda tekliği kavramlarının aynı olmadığı göz ardı edilmemelidir. Doğal anlamda gerçekleştirilen her bedensel eylem ayrı bir hareketi oluşturmakta ise de hukuki manada hareketin tek olması ile ifade edilmek istenen husus, doğal anlamda birden fazla hareket bulunsa dahi, bu hareketlerin, hukuki nedenlerden dolayı değerlendirmede birlik oluşturması suretiyle tek hareket olarak kabulüdür. Bir kısım suçların işlenmesi sırasında doğal olarak birden fazla hareket yapılmakta ise de ortaya konulan bu davranışlar, suçun kanuni tanımında yer alan hukuki anlamdaki tek bir fiili oluşturmaktadır (Mahmut Koca-İlhan Üzülmez, Türk Ceza Hukuku Genel Hükümler, 9. Baskı, Seçkin Yayınevi, Ankara, 2016, s. 492.). Örneğin; failin mağduru birden fazla yumruk ve tekme vurmak suretiyle yaralaması, yalan tanıklık yapan failin birden fazla beyanda bulunması, kasten öldürme fiilinin her biri tek başına öldürücü nitelikte beş bıçak darbesi ile işlenmesi vb. gibi.

TCK’da bazı suçlarda özel olarak aynı neviden fikri içtima hükmüne de yer verilmiştir. Örneğin; belirsiz sayıda kişilerin sağlığını bozmak amacıyla ve bu amacı gerçekleştirmeye elverişli olacak surette, radyasyona tabi tutulması hâlinde, radyasyon yayma suçunun temel şekline nazaran daha ağır ceza öngörülmüştür (TCK’nın 172/2. maddesi). Bu suçlar için özel bir aynı neviden fikri içtima kuralı öngörülmüş olduğundan, ayrıca TCK’nın 43/2. maddesi uyarınca cezanın arttırılması yoluna gidilmeyecektir.

Aynı neviden fikri içtimadan söz edilebilmesi için;

1- Fiilin hukuki anlamda tek olması,

2- Birden fazla suçun işlenmiş olması,

3- İşlenen birden fazla suçun "aynı suç" olması,

4- Bu suçların mağdurlarının farklı olması gerekmektedir.

Aynı neviden fikri içtimadan söz edilebilmesi için;

1- Fiilin hukuki anlamda tek olması,

2- Birden fazla suçun işlenmiş olması,

3- İşlenen birden fazla suçun "aynı suç" olması,

4- Bu suçların mağdurlarının farklı olması gerekmektedir.

Bu dört şart birlikte gerçekleştiğinde, faile tek ceza verilecek, ancak bu ceza artırılacaktır. Örneğin; bir sözle birden çok kişiye karşı cinsel tacizde bulunulması, bir mektupla birden çok kişiye hakaret edilmesi, bir odada bulunan çok sayıda kişinin üzerine kapının kilitlenmesi suretiyle hürriyetlerinden yoksun kılınmaları, içerisinde beş kişiye ait cüzdanların bulunduğu çantanın çalınması hâllerinde aynı neviden fikri içtima söz konusu olup, TCK'nın 43/2. maddesi uyarınca uygulama yapılması gerekmektedir.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Birinci uyuşmazlık konusunda ayrıntılarıyla belirtildiği şekilde gerçekleşen olayda; zincirleme suçtan farklı bir müessese olan ve aynı neviden fikri içtima olarak kabul edilen TCK'nın 43. maddesinin ikinci fıkrasının uygulanabilmesi için fiilin yani hareketin tek olması ve bu fiille aynı suçun birden fazla kişiye karşı işlenmesi gerektiği, sanıkların önce on beş yaşından küçük katılan mağdur ...'i araca alarak hürriyetini kısıtlamaları, daha sonra diğer katılan mağdurlar ... ve ...'e ayrı ayrı cebir uygulayarak araca bindirmeleri, götürdükleri kum ocakları tabir edilen yerde de katılan mağdurlar ... ve ...'i ayrı ayrı cebren tutan sanıkların fiillerinin doğal anlamda tek olmadığı gibi hukuki anlamda da tek olmadığı gözetildiğinde sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu açısından zincirleme suç hükümlerinin uygulanamayacağı kabul edilmelidir.

Bu itibarla ikinci uyuşmazlık konusu bakımından haklı nedene dayanmayan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmelidir.

3-Haksız tahrik hükmünün uygulanma koşulları bakımından eksik araştırma ile hüküm kurulup kurulmadığı;

Haksız tahrik 5237 sayılı TCK’nın 29. maddesinde; "Haksız bir fiilin meydana getirdiği hiddet veya şiddetli elemin etkisi altında suç işleyen kimseye, ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası yerine onsekiz yıldan yirmidört yıla ve müebbet hapis cezası yerine oniki yıldan onsekiz yıla kadar hapis cezası verilir. Diğer hâllerde verilecek cezanın dörtte birinden dörtte üçüne kadarı indirilir." şeklinde ceza sorumluluğunu azaltan bir neden olarak düzenlenmek suretiyle, kişiye haksız fiilin etkisi altında işlediği suçtan ötürü verilecek cezadan belli bir oranda indirim yapılması öngörülmüştür.

TCK'nın 29. maddesinde yer alan haksız tahrik hükümlerinin uygulanabilmesi için şu şartların birlikte gerçekleşmesi gereklidir:

a) Tahriki oluşturan bir fiil bulunmalı,

b) Bu fiil haksız olmalı,

c) Fail öfke veya şiddetli elemin etkisi altında kalmalı,

d) Failin işlediği suç, bu ruhi durumun tepkisi olmalı,

e) Haksız tahrik teşkil eden eylem mağdurdan sadır olmalıdır.

TCK'nın 29. maddesinde yer alan haksız tahrik hükümlerinin uygulanabilmesi için şu şartların birlikte gerçekleşmesi gereklidir:

a) Tahriki oluşturan bir fiil bulunmalı,

b) Bu fiil haksız olmalı,

c) Fail öfke veya şiddetli elemin etkisi altında kalmalı,

d) Failin işlediği suç, bu ruhi durumun tepkisi olmalı,

e) Haksız tahrik teşkil eden eylem mağdurdan sadır olmalıdır.

Ceza sorumluluğunu azaltan bir neden olarak düzenlenen haksız tahrik, failin haksız bir tahrikin yarattığı hiddet veya şiddetli elemin etkisi altında hareket ederek bir suç işlemesini ifade eder. Bu halde fail, haksız tahrikin doğurduğu öfke veya elemin, ruhsal yapısında yarattığı karışıklığın sonucu olarak suç işlemeye yönelmektedir.

Diğer taraftan, ceza muhakemesinin amacı, her somut olayda kanuna ve usulüne uygun olarak toplanan delilerle maddi gerçeğe ulaşıp adaleti sağlamak, suç işlediği sabit olan faili cezalandırmak, kamu düzeninin bozulmasının önüne geçebilmek ve bozulan kamu düzenini yeniden tesis etmektir. Gerek 1412 sayılı CMUK, gerekse 5271 sayılı CMK; adil, etkin ve hukuka uygun bir yargılama yapılması suretiyle maddi gerçeğe ulaşmayı amaç edinmiştir. Bu nedenle ulaşılma imkanı bulunan bütün delillerin ele alınıp değerlendirilmesi gerekmektedir. Diğer bir deyişle adaletin tam olarak gerçekleşebilmesi için, maddi gerçeğe ulaşma amacına hizmet edebilecek tüm kanuni delillerin toplanması ve tartışılması zorunludur.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Birinci uyuşmazlık konusunda ayrıntılarıyla belirtildiği şekilde gerçekleşen olayda; sanıklar ... ve ...'ın evlerinde bulunan altınlar ile bakır kazanın, sanık ...'ın ise kendisine ait bisikletin katılan mağdurlar tarafından çalındığını düşünerek atılı hürriyetten yoksun kılma suçunu gerçekleştirmeleri, katılan mağdurların sanıkların kendilerini kum ocağına götürdükten sonra çalınan eşyayı sorduklarını ifade etmeleri ve katılan mağdur ...'in babası olan katılan ...'ün de olaydan sonra çocukları döven şahsın kendisini kahvehaneye çağırıp tehdit ederek çocukların çaldığı altın ve bakır kazanın parasını istediğini beyan etmesi hususları birlikte değerlendirildiğinde; katılan mağdurların bahsi geçen eşyayı çaldıklarına ilişkin herhangi bir soruşturma veya dava dosyası bulunup bulunmadığı araştırılarak sonucuna göre sanıklar hakkında haksız tahrik hükmünün uygulanma koşullarının oluşup oluşmadığının değerlendirilmesi gerekirken, eksik araştırmayla karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.

Bu itibarla, üçüncü uyuşmazlık konusu bakımından haklı nedene dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının kabulüne karar verilmelidir.

Bu itibarla, üçüncü uyuşmazlık konusu bakımından haklı nedene dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının kabulüne karar verilmelidir.

Diğer yandan ulaşılan bu sonuç karşısında, sanıklar... ve ...'ın katılan mağdur ...'e yönelik eylemleri ile sanık ...'ın tüm katılan mağdurlara yönelik eylemleri hakkında kurulan mahkûmiyet hükümlerine ilişkin Özel Dairece verilen bozma kararından sonra Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca itiraz yoluna müracaat edilmesine karşın, Yerel Mahkemece söz konusu itirazın sonucu beklenilmeden verilen 17.09.2015 tarihli ve 337-589 sayılı kararın hukuki değerden yoksun olduğunun kabulünde zorunluluk vardır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının,

1) Birinci ve ikinci uyuşmalık konusu bakımından REDDİNE,

2) Üçüncü uyuşmazlık konusu bakımından KABULÜNE,

A) Sanıklar... ve ...'ın katılan mağdurlar ... ve ...'e yönelik gerçekleştirdikleri kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerine ilişkin Yargıtay 14. Ceza Dairesinin 30.03.2015 tarihli ve 6144-5037 sayılı onama kararının KALDIRILMASINA,

B) Sanıklar... ve ...'ın katılan mağdurlar ... ve ...'e yönelik gerçekleştirdikleri kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan Isparta 1. Asliye Ceza Mahkemesince 13.09.2012 tarih ve 607-481 sayılı ile kurulan mahkûmiyet hükümlerinin, sanıklar hakkında eksik araştırmayla haksız tahrik hükümlerinin değerlendirilmemesi isabetsizliğinden BOZULMASINA,

C) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazı kabul edilip Özel Daire onama kararının kaldırılararak Yerel Mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi nedeniyle, sanıklar... ve ...'ın katılan mağdurlar ... ve ...'e yönelik gerçekleştirdikleri kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalarının İNFAZININ DURDURULMASINA,

Ç) Sanıklar... ve ...'ın katılan mağdur ...'e yönelik gerçekleştirdikleri kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuna ilişkin Yargıtay 14. Ceza Dairesince verilen 30.03.2015 tarihli ve 6144-5037 sayılı bozma ilamına "Sanıklar... ve ...'ın katılan mağdur ...'e yönelik gerçekleştirdikleri kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuna ilişkin olarak katılan mağdur ...'in bahsi geçen eşyaları çaldığına ilişkin herhangi bir soruşturma veya dava dosyası bulunup bulunmadığı araştırılarak sonucuna göre sanıklar hakkında haksız tahrik hükmünün uygulanma koşullarının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi," ibaresinin de bozma nedeni olarak EKLENMESİNE,

D) Sanık ...'ın katılan mağdurlar ..., ... ve...'e yönelik gerçekleştirdiği kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuna ilişkin Yargıtay 14. Ceza Dairesince verilen 30.03.2015 tarihli ve 6144-5037 sayılı bozma ilamına "Sanık ...'ın katılan mağdurlara yönelik işlediği kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuna ilişkin olarak, katılan mağdurların bahsi geçen eşyaları çaldıklarına ilişkin herhangi bir soruşturma veya dava dosyası bulunup bulunmadığı araştırılarak sonucuna göre sanık hakkında haksız tahrik hükmünün uygulanma koşullarının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi," ibaresinin de bozma nedeni olarak EKLENMESİNE,

E) Sanıklar... ve ...'ın katılan mağdur ...'e, sanık ...'ın ise tüm katılan mağdurlara yönelik gerçekleştirdikleri kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerine ilişkin Yargıtay 14. Ceza Dairesince verilen bozma kararından sonra Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca itiraz yoluna müracaat edilmesine karşın, Isparta 1. Asliye Ceza Mahkemesince söz konusu itirazın sonucu beklenilmeden kurulan 17.09.2015 tarihli ve 337-589 sayılı mahkûmiyet hükümleri ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararların hukuki değerden yoksun olduğunun TESPİTİNE, sanık ...'ın katılan mağdurlar ... ve ...'e yönelik gerçekleştirdiği kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan erteli hapis cezalarının İNFAZLARININ DURDURULMASINA,

3) Dosyanın Yerel Mahkemeye gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 18.02.2020 tarihinde yapılan müzakerede birinci uyuşmazlık yönünden oy çokluğu, diğer uyuşmazlıklar bakımından ise oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9554, Karar No: 2014/14545, Tarih: 02.10.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/9554 E.  ,  2014/14545 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin dava dışı şirkete yemek hizmeti verme işini üstlendiğini davalı şirketten aldığı dondurulmuş gıdanın servisi sırasında bozuk olduğunun anlaşılması üzerine, yemek servis hizmeti sözleşmesinin feshedildiğini, bu nedenle maddi zarara uğradığını belirterek, 62.609,70 TL'nin davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, satım konusu malın sağlam olarak müvekkili tarafından dava dışı şirkete satıldığını sorumluluğu olmadığını bildirerek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı şirket vekili, müvekkilini davanın ihbarını talep ettiği ... Gıda isimli firmadan satın aldığını, davacının ürünü muayene etmeden teslim aldığını bildirerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere göre, davacı şirketin satın aldığı gıda maddesini, dava dışı şirkete teslim etmeden önce numune bir ürünü basiretli bir tacir gibi davranıp muayene ettirmesi gerektiği, ayrıca ürünün bir kaç satım sözleşmesinden sonra teslim edildiği hangi zincirde bozulduğunun da belirlenemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 02.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10926, Karar No: 2009/12426, Tarih: 26.11.2009

**1. Hukuk Dairesi         2009/10926 E.  ,  2009/12426 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ALANYA 4. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 24/04/2009

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden davalı adına olan 37 parsel sayılı taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altında sayılan yerlerden olduğunu, zilyetlik ve imar ihya koşullarının oluşmadığını ileri sürerek tapu iptal ve tescile karar verilmesini istemiştir

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, çekişme konusu taşınmazın özel mülkiyete elverişli yerlerden olduğu ve imar ihya olgusunun tamamlandığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı Hazine vekilince süresinde temyiz edilmiş olmakla Tetkik Hakimi raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişme konusu 37 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespiti sırasında tarla niteliği ile davalı adına senetsizden tespit edildiği ve tespitin 1.5.2007 tarihinde kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Davacı Hazine, devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğunu, zilyetlik ve imar ihya koşullarının oluşmadığını ileri sürerek eldeki davayı açmıştır.

Mahkemece yerinde yapılan keşif sırasında dinlenen yerel bilirkişi ve tanıklar, taşınmazın bir kısmının taşlık ve kayalık olduğunu ve bu bölümlerde ziraat yapılmadığını belirtmişler, ancak ziraat ve fen bilirkişilerinden alınan rapor ve krokide taşınmazın hangi bölümlerinin taşlık ve kayalık olduğu açıklığa kavuşturulmamıştır.

Bilindiği üzere, taşlık kayalık niteliğindeki taşınmazların devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olup zilyetlikle kazanılmasına yasal olanak yoktur. Ne var ki, mahkemece yerel bilirkişi ve tanık anlatımları üzerinde durulmaksızın sonuca gidilmiştir.

Hal böyle olunca; yerinde yeniden keşif yapılarak uzman bilirkişilerden taşınmazın niteliği konusunda mahalli bilirkişi ve tanık ifadeleri de gözetilerek önceki raporlarında irdelenmek suretiyle duraksamaya yer vermeyecek şekilde kapsamlı rapor alınması, varsa taşlık ve kayalık olan bölümlerin krokide gösterilmesi, 3402 Sayılı Yasanın 14 ve 17. maddelerinde belirtilen koşullarının oluşup oluşmadığının araştırılması, ondan sonra hasıl olacak duruma göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Davacının temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerle HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA,26.11.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/23811, Karar No: 2013/7096, Tarih: 17.04.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/23811 E.  ,  2013/7096 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

...

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Hükmün son kısmında yer alan yasa yolu açıklamasında, temyiz süresinin tefhimde hazır bulunan sanık açısından "tebliğden" itibaren başlayacağı belirtilerek yasa yolu süresinin ne zaman başlayacağı konusunda yanıltma yapıldığı, huzurda bulunan sanığa tebligat da yapılmamış olması karşısında, 05/10/2008 tarihli karar yönelik sanığın temyizinin öğrenme üzerine ve süresinde olduğu belirlenerek yapılan temyiz incelemesinde,

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır.Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; sanığın müştekinin işyerini arayıp köfte siparişi verdiği, 100 TL vereceğini buna göre para üstü getirmesini söyleyerek, önceden belirlediği adrese gidip burada siparişleri beklediği, müşteki geldiğinde para üstü 80 TL'yi alarak müştekiye köfteleri inşaat bürosuna götürerek 100 TL'yi oradan almasını söyleyip uzaklaştığı anlaşılmakla dolandırıcılık suçunun unsurlarının oluştuğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, yerinde görülmeyen sanığın temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 17.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1556, Karar No: 2022/7913, Tarih: 02.11.2022

**12. Ceza Dairesi         2022/1556 E.  ,  2022/7913 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Hâkimliği

Karar Tarihi : 12/08/2021

Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda ... Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 14.07.2021 tarihli ve 2021/63305 soruşturma, 2021/60792 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii ... Anadolu 6. Sulh Ceza Hâkimliğinin 12.08.2021 tarihli ve 2021/4503 değişik ... sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanunun 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanunun 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanunun kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanunun 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar ile,