muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/8114, Karar No: 2014/9132, Tarih: 05.06.2014

Davalılar davanın reddi savunmuş,

Yargılama sonucunda mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş,

Kararın davalı E. Sigorta A.Ş ve K.. M.. vekilince temyizi üzerine davalı E. Sigorta A.Ş'nin bir kısım temyiz itirazlarının reddi ile sayın çoğunluk görüşü doğrultusunda yazılı gerekçe ile yerel mahkeme kararı bozulmuştur.

Davalı E. Sigorta A.Ş'nin bir kısım temyiz itirazının reddine ilişkin sayın çoğunluğun görüşüne katılamıyorum.

Tehlike sorumluluğunda tazminatın tayini kusur sorumluluğundaki kuralllara bağlı bulunduğundan TBK 52/1 maddesinde öngörülen desteğin müterafik kusuru tazminatın tayininde dikkate alınmalıdır.

Destekten yoksun kalma tazminatının miras hukukundan ayrı, bağımsız bir hak olması, desteğin müterafik kusurunun ileri sürülmesine engel değildir. Desteğin kendisinin talep etmesi halinde nasıl müterafik kusur tazminattan indirimi gerektiriyorsa, yansıma yoluyla zarara uğrayan davacılar yönünden de aynı şekilde desteğin kusurunun kendilerine yansıması, bu nedenle sigorta şirketine karşı ileri sürülen tazminattan müterafik kusur nedeniyle indirim yapılmasını gerektirir.

Olayda destek kusurlu bulunduğundan, işletene izafe edilmesi gereken işletme kusurunun varlığıda iddia ve ispat edilmediğinden, davalı ZMSS işletenin sorumluluğunu üstlendiğinden, desteğin kusuru kendilerine yansıyan davacıların tazminat istemleri TBK 52/1 maddesi gereğince tamamen kaldırılmalıdır.

Aksi düşüncenin kabulü hukuk düzeni içinde kendi ölümünden sorumlu olmayan desteğin, destek olduğu kişilere karşı sorumluluğunun devam ettirilmesi anlamına gelmektedirki bu durumda destek görenlerin ölenin mirasçılarına karşı bu talep hakını yöneltmelerine imkan vermek gibi kabul edilemez bir durum ortaya çıkmaktadır. (Prof Dr Saibe Oktay Özdemir- Hukuki Müteala)

Diğer taraftan amacı, kaynakları ve giderleri 5684 sayılı Sigortacılık Kanununda belirlenen, bu yasa kapsamında faaliyet gösteren bir özel hukuk tüzel kişisi olan davalı sigorta şirketini Sosyal Güvenlik Kurumu gibi görmek, kamu kurumu niteliği tanımak da sigorta hukuku ilkelerine aykırıdır.

Açıklanan yasal düzenlemeler, bilimsel görüşler ve yargı kararları karşısında davalı E. Sigorta A.Ş'nin temyiz itirazının kabulü ile sürücü F. K.'nun ölümü nedeniyle açılan destekten yoksun kalma tazminatı davası reddedilmek üzere yerel mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesi gerekirken, bu yöne ilişkin davalı sigorta şirketinin temyiz itirazının reddine ilişkin sayın çoğunluk görüşüne karşıyım.
Yargıtay — Esas No: 2015/4610, Karar No: 2016/3526, Tarih: 31.03.2016

**16. Hukuk Dairesi         2015/4610 E.  ,  2016/3526 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; “dava konusu taşınmaz üzerinde mera bitki örtülerinin yer aldığı, kayalık, taşlık, bor alanlardan ibaret bulunduğu anlaşılmış olmakla taşınmazın, TMK'nın 715 ve 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 16/C maddesi kapsamında kalan devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan özel mülkiyete konu olabilecek nitelikte bulunmayan taşınmazlardan olduğunun kabulü gerektiği belirtilerek; davalı Hazinenin TMK'nın 713/6. maddesi uyarınca kendi adına tescile karar verilmesi yönündeki isteğinin reddine karar verilmesi” gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz edenden alınmasına, 31.03.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8597, Karar No: 2017/349, Tarih: 16.01.2017

**8. Ceza Dairesi         2016/8597 E.  ,  2017/349 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Parada sahtecilik

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Hükmün sanığın yüzüne karşı usulüne uygun tefhim edildiği, 23.05.2016 tarihinde gerekmediği halde sanığa yapılan tebligatın yeni bir hak bahşetmeyeceği cihetle; yüzüne karşı verilen hükmü, CMUK.nun 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 23.05.2016 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 317. maddesi gereğince REDDİNE, 16.01.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/27148, Karar No: 2014/1481, Tarih: 29.01.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/27148 E.  ,  2014/1481 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu, başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma,yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanılış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanık ...'ın, temyiz kapsamı dışında bulunan yaşı küçük ... ile birlikte katılana ait park halindeki motosikleti çaldığı ve kullandığı süre içerisinde far ve aksamına zarar vererek mala zarar verme suçunu işlediği iddia olunan somut olayda ; sanığın, katılana ait motosikleti çalıp zilyedine geçirdikten sonra zarar vermesi şeklindeki eyleminde, katılanın fiili kullanımından çıkan ve sanığın hakimiyetinde bulunan bir araca zarar verilmesi sebebiyle mala zarar verme suçunun unsurları arasında bulunan "başkasının taşınır malını tahrip etme" unsurunun gerçekleşmediği anlaşıldığından, unsurları itibariyle oluşmayan mala zarar verme suçundan verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, O yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 29.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12272, Karar No: 2014/19718, Tarih: 17.11.2014

**6. Ceza Dairesi         2012/12272 E.  ,  2014/19718 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2009/238972

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 24/03/2009

NUMARASI : 2007/9 (E) ve 2009/65 (K)

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay 13.Ceza Dairesinin 29/03/2012 tarihli görevsizlik kararı ile Dairemize gönderilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-) 28.02.2007 tarihli duruşmada mağdur katılanın sesli ve görüntülü beyanının alındığı, bu kayıt içeriğinin tutanak altına alınarak dosyaya konulmasına karar verildiği, 02.05.2007 tarihli tutanakta “... cd'nin arızalı olduğu... görüntü kaydının çözümünün yapılamadığı”nın belirtildiği, böylece dosya içerisinde temyiz denetimine imkan verecek şekilde mağdur beyanının bulunmaması,

2-) 28.02.2007 tarihli mağdur katılanın sesli ve görüntülü beyanının alındığı duruşmada, “mağdur katılanının şimdi alınan ifadesinin soruşturma aşamasında Cumhuriyet savcısı tarafından alınan beyanı ile aynı mahiyette olduğunun” duruşma tutanağına geçirildiği ve mağdurun Cumhuriyet Savcısına verdiği beyanı birlikte değerlendirildiğinde; yolda yürüyen mağdurdan, mahalleden tanıdığı sanığın müzik dinlemek için cep telefonunu istediği, vermemesi üzerine “bana telefonu vermeyen birkaç kişinin ağzını burnunu kırdık” demesiyle mağdurun telefonunu verdiğinin anlaşılması karşısında, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek sanık hakkında yağma suçundan mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

3-)18 yaşından küçük olan sanık hakkında, 5395 sayılı Yasa'nın 35/1. maddesi uyarınca sosyal inceleme raporunun aldırılmaması ve aynı Yasa'nın 3. fıkrası uyarınca sosyal inceleme raporu aldırılmama nedeninin gerekçeli kararda gösterilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısı ve sanık S.. Ş.. savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 17.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/582, Karar No: 2021/2470, Tarih: 18.03.2021

**8. Hukuk Dairesi         2019/582 E.  ,  2021/2470 K.**

**"İçtihat Metni"**

DAVA TÜRÜ : Elatmanın Önlenmesi, Ecrimisil Ve Kal

MAHKEMESİ : Çaykara Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Çaykara Asliye Hukuk Mahkemesinin 08.03.2018 tarihli ve 2015/60 Esas, 2018/52 Karar sayılı kararıyla elatmanın önlenmesi, kal ve ecrimisil taleplerinin kabulüne karar verilmiş, Mahkeme hükmüne karşı davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince davalı vekilinin esasa yönelik istinaf başvurusunun HMK'nin 353 1-b-1 maddesi gereğince reddine, davalı vekilinin kamu düzenini ilgilendiren istinaf başvurusunun, HMK’nin 353/1-b.2 maddesi gereğince kabulü ile Yerel Mahkemenin kararının düzeltilerek, buna göre esas hakkında yeniden hüküm verilmesine, elatmanın önlenmesi– kal ve ecrimsil taleplerinin kabulüne şeklinde hüküm kurulmuş olup, bu kez davalı vekilinin Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyizi üzerine Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar vekili, dava konusu 11 ve 12 no’lu parsellerde müvekkillerinin malik olduğunu, davalının komşu parsel olan 13 no’lu parselin maliki olduğunu, davalının taşınmazına otel inşa ettiğini, müvekkillerinin taşınmazlarını işgal ettiğini, otelin yolu ve otoparkı olarak kullandığını ileri sürerek elatmanın önlenmesine, yapıların kal’ine, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile şimdilik 1000 TL ecrimisilin işgal tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, elatmanın önlenmesi, kal ve ecrimisil taleplerinin kabulüne karar verilmiş olup, karara karşı davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuş, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince davalı vekilinin esasa yönelik istinaf başvurusunun HMK'nin 353 1-b-1 gereği reddine, davalı vekilinin kamu düzenini ilgilendiren istinaf başvurusunun, HMK’nin 353/1-b.2 maddesi gereğince kabulü ile yerel mahkemenin kararının düzeltilerek, buna göre esas hakkında yeniden hüküm verilmesine, elatmanın önlenmesi – kal ve ecrimisil taleplerinin kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, elatmanın önlenmesi, kal ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Dava, elatmanın önlenmesi, kal ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, dava konusu 11 ve 12 parsel sayılı taşınmazların davacılar, 13 parsel sayılı taşınmazın ise davalı adına kayıtlı olduğu, mahkemece tecavüzün sabit olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş olduğu, bölge adliye mahkemesince davalının açmış olduğu geçit hakkı davasının bekletici mesele yapılması isteminin davacılar mülkiyet hakkına dayandığından dinlenemeyeceği, ilk derece mahkemesince davanın kabulüne karar verilmesinde ve hükmün fer'ilerinde usul ve esas yönünden yasaya aykırı bir durum bulunmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurularının Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verildiği ancak dava değeri 114.784.84 TL olmakla 7.840,95 TL harç alınması gerekirken 6.733,25 TL harç alındığı ve bu durum kamu düzenini ilgilendirdiğinden mahkeme hükmünün diğer fıkralarına dokunulmayarak HMK'nin 353-1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmuş olduğu sabittir.

1. Her ne kadar davacı yanın mülkiyet hakkına dayanmış olması nedeniyle davalı tarafın açtığı geçit irtifakı kurulması talepli davanın sonucunun beklenmesine gerek olmadığı tespiti yapılmış olsa da Çaykara Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2016/83 Esas no’lu dosyasında verilecek hükmün eldeki davayı da etkileyecek olması ve eldeki davada kal talebi de bulunduğundan telafisi güç ya da imkansız zarar meydana gelebileceği dikkate alınarak ilgili davanın neticesi beklenerek eldeki davanın esası hakkında hüküm tesis edilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirmeyle yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru değildir.

2. Bölge Adliye Mahkemesi tarafından istinaf istemiyle önüne gelen dosya ve karar bir bütün olarak değerlendirilerek, HMK’nin 353/(1)-b maddesinde yer alan “ b) Aşağıdaki durumlarda davanın esasıyla ilgili olarak; 1) İncelenen mahkeme kararının usul veya esas yönünden hukuka uygun olduğu anlaşıldığı takdirde başvurunun esastan reddine, 2) Yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı takdirde veya kararın gerekçesinde hata edilmiş ise düzelterek yeniden esas hakkında, 3) Yargılamada bulunan eksiklikler duruşma yapılmaksızın tamamlanacak nitelikte ise bunların tamamlanmasından sonra yeniden esas hakkında, duruşma yapılmadan karar verilir ” düzenlemesi uyarınca, davanın hangi kısmı ile ilgili olursa olsun, istinaf isteminin kısmen bile kabulüne karar verilecek olsa dahi, şayet yeniden hüküm kurulacak ise, İlk Derece Mahkemesi kararının tamamen kaldırılması ve tüm hükümlerin yeniden kurulması gerekir. Bölge Adliye Mahkemeleri, bir yandan hukuki denetim yapan mahkemeler iken diğer yandan vakıa incelemesi de yapan mahkemelerdir. İlk Derece Mahkemelerince yapılan vakıa incelemesi Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yerinde bulunmadığı takdirde İlk Derece Mahkemesi kararı bütünüyle ortadan kaldırılmalı ve infazda tereddüt oluşturmayacak şekilde yeniden bir hüküm kurulmalıdır. Aksi halde, aynı dosyada infazı kabil birden fazla kararın ortaya çıkması tehlikesine ve HMK’nin 297. ile 359. maddelerine aykırı olarak infazda tereddüte sebebiyet verilebilecektir.

Bu nedenle somut olayda, yukarıda açıklandığı şekilde istinaf başvurusunun HMK'nin 353/1-b.1 hükmü gereğince kısmen dahi yerinde görülmesi durumda öncelikle İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesi ve tüm talepler bakımından yeniden hüküm kurulması gerekirken, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından usule ve yasal düzenlemelere aykırı şekilde, davalı vekilinin kamu düzenini ilgilendiren istinaf başvurusunun, HMK’nin 353/1-b.2 maddesi gereğince kabulü ile yerel mahkemenin kararının düzeltilerek, buna göre esas hakkında yeniden hüküm verilmesini doğru olmamış, hükmün bu nedenle de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1-2) no’lu bentlerde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulüyle HMK’nin 371. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA, dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine, karardan bir suretin de İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 18.03.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/9370, Karar No: 2007/10733, Tarih: 12.11.2007

**1. Hukuk Dairesi         2007/9370 E.  ,  2007/10733 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ESPİYE ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 20/12/2006

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden maliki olduğu 147 ada 72 parsel sayılı taşınmazdaki kendi sınırını belirlemek üzere yerleştirdiği kazıklara davalının müdahale ettiğini ileri sürerek, el atmanın önlenmesi ve yıkım isteminde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, müdahale olgusunun sabit olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ..... raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi ve yıkım isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; 147 ada 72 parsel sayılı taşınmazın davacıya, 147 ada 86 parsel sayılı taşınmazında davalıya ait olduğu ve davalının 72 parsel sayılı taşınmazın 5.96 m2'lik bölümüne elattığı gerekçesiyle mahkemece davanın kabul edildiği anlaşılmaktadır.

Oysa, kadastro müdürlüğünün 12.08.2005 tarih ve 711 sayılı yazısında 86 nolu parselin 3194 Sayılı Yasanın 18. maddesi gereğince yapılan imar uygulaması ile oluştuğu ve uygulama sırasında gerek 72 nolu parselin, gerekse uygulamaya tabi tutulan diğer parsellerin kadastro pafta durumlarının göz ardı edilmek suretiyle 72 nolu parsel içerisindeki 5.96 m2'lik bölümün aynı zamanda 86 nolu imar parseli içerisine alınarak mülkiyet durumunun oluştuğu bildirilmiştir.

Bu bildirime göre her iki taşınmazın 5.96 m2'lik bölümü bakımından sicil kayıtlarının tedahül ettiği (iç içe girdiği) başka bir anlatımla aynı bölüm için mükerrer sicil kaydının oluştuğu izlenimi uyanmaktadır.

Bu husus mahkemece duraksamaya yer bırakmayacak şekilde açığa çıkartılmadan taraflar arasındaki çekişmenin sağlıklı bir şekilde sonuçlandırılması olanaksızdır.

Hal böyle olunca, mahkemece yeniden keşif yapılarak taraf çap kayıtlarının uygulanmak suretiyle kapsamlarının belirlenmesi, gerçekten çifte tapu olgusunun mevcut olup olmadığının, var ise taşınmazların hangi bölümüne ait olduğunun saptanması ve krokisinde gösterilmesi taşınmazların içi içe giren ve hakkında çifte tapu oluşan yerin varlığının tespit edilmesi halinde bu kısma ilişkin sicil kaydının düzeltilmesi bakımından dava açması için davacıya olanak tanınması açıldığının anlaşılması halinde eldeki dava yönünden bekletici mesele sayılması, orada belirlenecek mülkiyet durumuna göre eldeki davanın çözüme bağlanması gerekirken eksik incelemeye dayalı olarak yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir.

Davalının temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 12.11.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2848, Karar No: 2019/3569, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/2848 E.  ,  2019/3569 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1931, Karar No: 2013/2441, Tarih: 08.02.2013

**22. Hukuk Dairesi         2013/1931 E.  ,  2013/2441 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; müvekkilinin ....06.2005 tarihinde Eskihisar-Topçular'da bulunan Bel-Tur'a ait büfede büfe görevlisi olarak çalışmaya başladığını, sigortasının her yıl üçüncü firmalarda gösterildiğini, 09.09.2011 tarihinde müvekkilinin çalıştığı işyerini davalı şirketin devraldığını, müvekkilinin ... sözleşmesinin bütün hak ve borçlan ile davalı şirkete intikal ettiğini, davalı şirket tarafından 09.02.2012 tarihinde müvekkilinin ... sözleşmesinin geçerli bir sebebe dayanmaksızın feshedildiğini, bu sebeple müvekkilinin işe iadesine ve davalı tarafın buna ilişkin tazminatlara hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davacının 09.09.2011-09.02.2012 tarihleri arasında belirli süreli ... sözleşmesi ile çalıştığını, işe iade davası açabilmesi için altı aylık çalışmasının bulunması gerektiğini, altı aylık çalışmasının bulunmadığını, İDO'dan kira sözleşmesi ile işyerinin kiralandığını, herhangi bir devrin bulunmadığını, müvekkili şirket ile ... kiracı Bel-Tur şirketinin hiçbir ilgisinin bulunmadığını beyan ederek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece davalı şirket ile dava dışı firma arasında işyeri devri bulunmadığı ve davacının altı aylık kıdeme sahip olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki temel uyuşmazlık, davalı şirket ile dava dışı Bel-Tur Ltd. Şti. arasında işyeri devrinin bulunup bulunmadığı ve bunun işçilik haklarına etkileri noktasında toplanmaktadır.

4857 sayılı ... Kanunu'nun .... maddesi: “İşyeri veya işyerinin bir bölümü hukukî bir işleme dayalı olarak başka birine devredildiğinde, devir tarihinde işyerinde veya bir bölümünde mevcut olan ... sözleşmeleri bütün hak ve borçları ile birlikte devralana geçer.

Devralan işveren, işçinin hizmet süresinin esas alındığı haklarda, işçinin devreden işveren yanında işe başladığı tarihe göre işlem yapmakla yükümlüdür.

Yukarıdaki hükümlere göre devir halinde, devirden önce doğmuş olan ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlardan devreden ve devralan işveren birlikte sorumludurlar. Ancak bu yükümlülüklerden devreden işverenin sorumluluğu devir tarihinden itibaren iki yıl ile sınırlıdır.

Tüzel kişiliğin birleşme veya katılma ya da türünün değişmesiyle sona erme halinde birlikte sorumluluk hükümleri uygulanmaz.