muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/4197, Karar No: 2023/2716, Tarih: 09.05.2023

Nitekim yine Yargıtay 16'ncı Ceza Dairesinin, kamuoyunda Ergenekon davası olarak bilinen yargılamaya ilişkin İstanbul 13'üncü Ağır Ceza Mahkemesince verilen 05/08/2013 tarih ve 2009/191 esas, 2013/95 karar sayılı kararın temyiz incelemesi neticesi verdiği 21/04/2016 tarih ve 2015/4672 esas, 2016/2330 karar sayılı ilamında da aynen "...yürütülen bir soruşturma veya kovuşturma sırasında, soruşturma veya kovuşturma konusu suç dışında bir suçun işlendiğini gösteren deliller tesadüfen elde edilen delillerdir. Ceza Muhakemesi Kanununda arama, el koyma ve iletişimin denetlenmesi koruma tedbirleri için düzenlenmiş olan bu tip deliller, diğer koruma tedbirlerinin (örneğin, teknik takip, gizli soruşturmacı görevlendirilmesi) uygulanmasıyla da elde edilmiş olabilir. Böyle bir durumda Ceza Muhakemesi Hukukunda kıyas yasağı olmadığından, CMK'nın 138'inci maddesi hükmü kıyasen bu deliller hakkında da uygulanabilecektir. Tesadüfen elde edilen deliller ve bunların değerlendirilmesi, temel hak ve özgürlüklere müdahale alanını genişlettiği ve özel hayata yeni ve bağımsız bir müdahale niteliğinde olduğu için bazısınırlamalara tabidir. Telekomünikasyon yoluyla yapılan iletişimin denetlenmesi sırasında elde edilen tesadüfi delillerin katalog suçlardan birisine ait olması öngörülmüştür... Telekomünikasyon yoluyla yapılan iletişimin dinlenmesi tedbiri uygulandığı sırada elde edilen tesadüfi delillerin hukuka uygun kabul edilip kullanılabilmeleri için, bu delilin elde edildiğine ilişkin derhal savcılığa bilgi verilmesi gerekir. Savcılığın bilgilendirilmesi, tesadüfi delil elde edildikten sonra dinlemenin bitirilmesi beklenerek veya dinlemeye devam edilip başka tesadüfi deliller de elde edildikten sonra gerçekleştirilmişse tesadüfi deliller hukuka aykırı hale gelecek ve kullanılamayacaktır..." denilerek tesadüfen elde edilen delillerin bir an evvel muhafaza altına alınması ve bu durumun gecikmeksizin derhal Cumhuriyet savcısına bildirilmesi gereğine işaret edilmiş, adli kolluğun bu yola gitmeksizin tesadüfi delili elinde bekletmek suretiyle hakkında dinleme kararı olmayan şüpheli veya sanığı, hakkında dinleme kararı olan şüpheli veya sanık üzerinden dinlemeye devam ederek "dolaylı dinleme" yapması halinde elde edilen tesadüfi delilin hukuka aykırı olacağı ifade edilmiştir.

Bu minvalde, mahkeme kararına dayanılarak bir kişi hakkında iletişimin denetlenmesi tedbiri uygulanırken bir başka kişiyle yapılan görüşme sırasında CMK'nın 135'inci maddesinin 6'ncı fıkrasında sayılan katalog suçlardan birisinin işlendiği şüphesini ortaya koyan bir delil elde edilmesi halinde bu delil "tesadüfi delil" mahiyetinde olduğundan dinleme yapan adli kolluk biriminin bu delili muhafaza altına alarak durumu derhal soruşturma savcısına bildirmesi, Cumhuriyet Savcısının da CMK'nın 138/2 maddesi gereğince bu delille ilgili gerekli işleme başlayıp başlamamayı takdir etmesi gerekmektedir. Ancak, bu delil elde edildikten sonra adli kolluk tarafından dinleme işlemine devam edilerek aynı kişi hakkında yeni deliller elde edilmeye çalışılması halinde sonradan elde edilecek delillerin tesadüfi delil olarak kabul edilmesinin mümkün olmadığı, bu kişiyle ilgili yeni bir dinleme kararı almadan dinlemeye devam edilerek elde edilecek delillerin tamamen hukuka aykırı ve geçersiz kanıt niteliğinde olduğunun kabulü zorunludur. Tesadüfi delil elde edildikten sonra bu delilden istifade edilerek yeni bir soruşturma açılmadığı hallerde ilk elde edilen tesadüfi delilin ihbar niteliğinden öteye geçmesi mümkün değildir. Bütün bunların yanında Bakanlarla ilgili olarak elde edilen tesadüfi delilden sonra, Cumhuriyet savcısının soruşturma açma yetkisi bulunmadığına göre artık bu delilin de yapılan soruşturmada değerlendirmeye alınması hukuken olanaksızdır.

Dava konusu somut olayda ve 2012/120653 sayılı soruşturmada, Ekonomi Bakanı ... ile ilgili olarak soruşturma şüphelisi / hedef şahıs Rıza Sarraf ile yapmış olduğu 29/09/2012 tarihli görüşmenin suç unsuru içerdiğinden bahisle iletişimin tespit tutanağı haline getirildiği anlaşılmaktadır. Buna göre, soruşturmayı yürüten adli kolluk birimi olan İstanbul Mali Şube personeli "suç örgütü, kaçakçılık ve aklama" suçlarını işlediği iddiasıyla Rıza Sarraf liderliğindeki bir suç organizasyonu hakkında yürüttüğü soruşturmada gerçekleştirilen iletişimin denetlenmesi tedbirinin uygulanması sırasında dönemin Ekonomi Bakanı Çağlayan'ın 29/09/2012 tarihinde gerçekleştirdiği telefon görüşmesinin rüşvet suçu yönünden şüphe uyandırdığı, görüşmede bir rüşvet anlaşmasının varlığına dair deliller elde edildiği ve suç unsuru içerdiği gerekçesiyle tape yapılması cihetine gitmiştir. Bu haliyle ve iddialara göre söz konusu görüşmeye ait sesler (görüşme içeriği) soruşturma kapsamında sonradan ortaya çıkan rüşvet suçu yönünden tesadüfi bir delil niteliğinde olup, 5271 sayılı CMK'nın 138/2 madde ve fıkrası uyarınca yapılması gereken; bu delilin muhafaza altına alınarak durumun derhal Cumhuriyet Savcısına bildirilmesi, Cumhuriyet Savcısınca yapılması gereken de olayın bir tarafının Anayasanın 100'üncü maddesi gereği özel soruşturma usulüne tabi Bakan olması hasebiyle özel soruşturma bürosundan sorumlu Başsavcı Vekili ve Cumhuriyet Başsavcısının olaydan haberdar edilerek bilgilendirilmeleri, bu yolla da olayın ve delillerin ivedilikle / bekletilmeksizin Bakan hakkında soruşturma açılmasını takdir edecek yetkili makam olan Türkiye Büyük Millet Meclisine intikal ettirilmesinin sağlanmasıdır.

Öte yandan, Avrupa Birliği Bakanı ... ile ilgili olarak soruşturma şüphelisi / hedef şahıs Rıza Sarraf ile yapmış olduğu 24/01/2013 tarihli görüşmenin suç unsuru içerdiğinden bahisle iletişimin tespit tutanağı haline getirildiği anlaşılmaktadır. Buna göre, soruşturmayı yürüten adli kolluk birimi olan İstanbul Mali Şube personeli "suç örgütü, kaçakçılık ve aklama" suçlarını işlediği iddiasıyla Rıza Sarraf liderliğindeki bir suç organizasyonu hakkında yürüttüğü soruşturmada gerçekleştirilen iletişimin denetlenmesi tedbirinin uygulanması sırasında dönemin Avrupa Birliği Bakanı ...'ın 24/01/2013 tarihinde gerçekleştirdiği telefon görüşmesinin suç şüphesi uyandırdığı ve suç unsuru içerdiği gerekçesiyle tape yapılması cihetine gitmiştir. Dolayısıyla bu haliyle ve iddialara göre söz konusu görüşmeye ait sesler (görüşme içeriği) soruşturma kapsamında sonradan ortaya çıkan rüşvet suçu yönünden tesadüfi bir delil niteliğinde olup, 5271 sayılı CMK'nın 138/2 madde ve fıkrası uyarınca yapılması gereken; bu delilin muhafaza altına alınarak durumun derhal Cumhuriyet Savcısına bildirilmesi, Cumhuriyet Savcısınca yapılması gereken de yukarıdaki şekilde olayın bir tarafının Anayasanın 100'üncü maddesi gereği özel soruşturma usulüne tabi Bakan olması hasebiyle özel soruşturma bürosundan sorumlu Başsavcı Vekili ve Cumhuriyet Başsavcısının olaydan haberdar edilerek bilgilendirilmeleri, bu yolla da olayın ve delillerin ivedilikle / bekletilmeksizin Bakan hakkında soruşturma açılmasını takdir edecek yetkili makam olan Türkiye Büyük Millet Meclisine intikal ettirilmesinin sağlanmasıdır.

Bir diğer yandan, gerek 20/12/2013 tarihli soruşturma fezlekesinde ve gerekse sanık savunmalarında Rıza Sarraf ile ... arasındaki rüşvet ilişkinin kurulmasına Berber Yaşar lakabı ile bilinen Yaşar Aktürk isimli şüphelinin aracılık ettiği, nitekim Rıza Sarraf ile Yaşar Aktürk arasında gerçekleşen 05/04/2013 tarihli görüşmenin buna delalet ettiği, bu görüşmenin hemen akabinde Rıza Sarraf'ın İstanbul'dan Ankara'ya giderek İçişleri Bakanı ... ile makamında gerçekleştirdiği 07/04/2013 tarihli yüz yüze ilk görüşmede rüşvet anlaşmasının gerçekleştirildiği ve rüşvet ilişkisinin böylelikle başladığı, ...'in bu görüşmede Rıza Sarraf'tan Bakanlığının görevine giren ve bu nedenle yapacağı işler karşılığında (Sarraf'ın yakınları ve suç örgütündeki İran uyruklu komisyoncuların istisnai yoldan Türk vatandaşlığına alınmaları, koruma polisi tahsisi, trafikte emniyet şeridi imtiyazının sağlanması mevzuları) para istediği, Sarraf'ın bu parayı vermeyi kabul ettiği, nitekim bu hususun yüz yüze görüşmenin hemen akabinde Rıza Sarraf ile Yaşar Aktürk arasında cereyan eden 07/04/2013 tarihli telefon görüşmesine yansıdığı, ...'e bu şekilde sağlanacak maddi menfaatin yanında, bu eylemlerin ve rüşvete aracılığın takibini yapacak olan Barış Güler'e de "danışmanlık" adı altında maddi menfaat sağlanacağı konusunda anlaşmaya varıldığı dile getirilmiş ve iddia edilmiştir.

Bu haliyle, soruşturmayı yürüten adli kolluk birimi olan İstanbul Mali Şube personeli "suç örgütü, kaçakçılık ve aklama" suçlarını işlediği iddiasıyla Rıza Sarraf liderliğindeki bir suç organizasyonu hakkında yürüttüğü soruşturmada gerçekleştirilen iletişimin denetlenmesi tedbirinin uygulanması sırasında Rıza Sarraf -Yaşar Aktürk, Rıza Sarraf - Barış Güler, Rıza Sarraf - Mustafa Köse, Rıza Sarraf - Abdullah Happani arasında gerçekleşen 05/04/2013, 07/04/2013, 11/04/2013, 12/04/2013 ve 13/04/2013 tarihli telefon görüşmelerinin suç şüphesi uyandırdığı ve suç unsuru içerdiği gerekçesiyle tape yapılması cihetine gitmiştir. O halde bu haliyle ve iddialara göre söz konusu görüşmelere ait sesler (görüşme içeriği) soruşturma kapsamında sonradan ortaya çıkan İçişleri Bakanı ...'e menfaat temin edileceğine dair rüşvet suçu yönünden tesadüfi bir delil niteliğinde olup, 5271 sayılı CMK'nın 138/2 madde ve fıkrası uyarınca yapılması gereken; bu delilin muhafaza altına alınarak durumun derhal Cumhuriyet Savcısına bildirilmesi, aynı şekilde Cumhuriyet Savcısınca yapılması gereken de olayın bir tarafının Anayasanın 100'üncü maddesi gereği özel soruşturma usulüne tabi Bakan olması hasebiyle özel soruşturma bürosundan sorumlu Başsavcı Vekili ve Cumhuriyet Başsavcısının olaydan haberdar edilerek bilgilendirilmeleri, bu yolla da olayın ve delillerin ivedilikle / bekletilmeksizin Bakan hakkında soruşturma açılmasını takdir edecek yetkili makam olan Türkiye Büyük Millet Meclisine intikal ettirilmesinin sağlanmasıdır.

Nihayet, 2012/125043 sayılı soruşturmada, Çevre ve Şehircilik Bakanı ... ile ilgili olarak soruşturma şüphelisi / hedef şahıs Ali İbrahimağaoğlu ile yapmış olduğu 22/10/2012 tarihli görüşmenin suç unsuru içerdiğinden bahisle iletişimin tespit tutanağı haline getirildiği anlaşılmaktadır. Buna göre, soruşturmayı yürüten adli kolluk birimi olan İstanbul Organize Şube personeli "çıkar amaçlı suç örgütü kurmak ve buna bağlı olarak örgüt faaliyetleri" suçlarını işlediği iddiasıyla Ali İbrahimağaoğlu liderliğindeki bir suç organizasyonu hakkında yürüttüğü soruşturmada gerçekleştirilen iletişimin denetlenmesi tedbirinin uygulanması sırasında dönemin Çevre ve Şehircilik Bakanı ...'ın 22/10/2012 tarihinde gerçekleştirdiği telefon görüşmesinin suç örgütü kurmak, yönetmek ve örgüt faaliyeti çerçevesinde eylemlerde (rüşvet, nüfuz ticareti, imar kirliliğine neden olmak gibi) bulunmak suçu yönünden şüphe uyandırdığı, görüşmede buna dair deliller elde edildiği ve suç unsuru içerdiği gerekçesiyle tape yapılması cihetine gitmiştir. Bu haliyle ve iddialara göre söz konusu görüşmeye ait sesler (görüşme içeriği) soruşturma kapsamında sonradan ortaya çıkan suç işlemek amacıyla örgüt kurmak ve yönetmek suçu yönünden tesadüfi bir delil niteliğinde olup, 5271 sayılı CMK'nın 138/2 madde ve fıkrası uyarınca yapılması gereken; bu delilin muhafaza altına alınarak durumun derhal Cumhuriyet Savcısına bildirilmesi, Cumhuriyet Savcısınca yapılması gereken de olayın bir tarafının Anayasanın 100'üncü maddesi gereği özel soruşturma usulüne tabi Bakan olması hasebiyle özel soruşturma bürosundan sorumlu Başsavcı Vekili ve Cumhuriyet Başsavcısının olaydan haberdar edilerek bilgilendirilmeleri, bu yolla da olayın ve delillerin ivedilikle / bekletilmeksizin Bakan hakkında soruşturma açılmasını takdir edecek yetkili makam olan Türkiye Büyük Millet Meclisine intikal ettirilmesinin sağlanmasıdır.

Oysa ki, somut olayda tesadüfi delil kavramına ilişkin mevzuat ve yargısal içtihatlarla somutlaşan suçun delillendirilmesi uygulamasına uygun hareket edilmediği çok açık ve net olarak gözükmektedir. Dosya kapsamında yargılanan sanıklar her ne kadar savunmalarında Bakanlarla ilgili (rüşvet, nüfuz ticareti vs.,) suç şüphesi yaratan olayların ve buna dair delillerin soruşturma savcısına sözlü olarak mütemadiyen bildirildiğini, savcının bu gelişmelerden ve işlenen suçlardan her daim bilgi sahibi olduğunu, savcı talimatı dışında hareket etmelerinin söz konusu olmadığını ileri sürmüşlerse de, ilk derece mahkemesinde tanık olarak ifadesi alınan soruşturma savcılarından Yılmaz Kıstı'nın 03/01/2019 tarihli duruşmadaki yeminli beyanında, suç tarihinde bizatihi kendi uhdesinde bulunan 2012/120653 sayılı soruşturma evrakının mahiyetinin Rıza Sarraf ile ilgili kaçakçılık ve daha ziyade 213 sayılı Kanuna muhalefet (vergi usulsüzlüğü) boyutunda olduğunu bildiğini, soruşturmanın ilerleyen safhalarında kolluk görevlilerinin dönemin kabine üyeleri bazı bakanların suça karıştıkları iddialarıyla ilgili kendisine herhangi bir surette bilgi vermediklerini, buna dair iletişim görüşmeleri ve tapelerden bilgi sahibi olmadığını beyan etmesi, öte yandan 2012/125043 sayılı suç soruşturmasında bir dönem görev alan tanık Bekir Gencer'in de benzer mahiyette beyanda bulunması karşısında buna dair sanık savunmalarının temelinden çöktüğü, bundan ayrı olarak adli kolluk görevlisi sanıkların ismi geçen (4) Bakan ile ilgili iddia konusu suçları işledikleri bilgisine ulaşılır ulaşmaz, tesadüfen elde edilen delillerden Cumhuriyet savcısını bilgilendirdiklerine ve bu aşamadan sonra delil toplamaya devam edilip edilmemesi ile ilgili olarak soruşturmanın asli sahibi olan Cumhuriyet savcısından yazılı talimat aldıklarına, Cumhuriyet savcısının da soruşturmaya devam edilmesi yönünde adli kolluk görevlilerine talimat verdiğine dair dava dosyasında yazılı bir belge ve evrak da bulunmadığı, sanıkların da zaten savunmalarında bu yönde bir evrakın varlığından söz etmedikleri anlaşılmaktadır.

Vakıa, bir an için adli kolluk görevlisi sanıkların soruşturma şüphelisi olmayan Bakanlarla ilgili aynı zamanda soruşturma konusu da olmayan bir suçun işlendiği şüphesini ortaya koyan delillere temas etmeleri halinde CMK'nın 138/2 maddesi uyarınca bundan Cumhuriyet savcısını bilgilendirmeleri ihtimalinde Bakanların sıfatı ve iddia konusu suçların niteliğine nazaran Anayasanın 100'üncü maddesi gereği özel soruşturma usulüne tabi olmaları nedeniyle Cumhuriyet savcısınca evrakın uhdesinde tutularak soruşturma yapılması zaten mümkün olmayıp, bu halde soruşturma savcısınca yapılması gereken; olay ve delillerin ivedilikle / bekletilmeksizin Bakanlar hakkında soruşturma açılmasını takdir edecek yetkili makam olan Türkiye Büyük Millet Meclisine intikalinin sağlanması için özel soruşturma Bürosundan sorumlu Başsavcı Vekili ve Cumhuriyet Başsavcısının olaydan haberdar edilerek bilgilendirilmeleri böylelikle soruşturmanın Bakanlar yönüyle özel soruşturma bürosuna devredilmesi olmakla birlikte, bu durum, olayın başka bir boyutunu teşkil etmektedir. Ancak, bu durum, adli kolluk görevlisi sanıkların soruşturmada elde edilen tesadüfi delillerden Cumhuriyet savcısını bilgilendirmedikleri ve bu durumu gizleyerek hedef şahıslar üzerinden Bakanların telefonlarını dolaylı olarak uzun süre dinlemek suretiyle delil biriktirdikleri gerçeğini ortadan kaldırmayacaktır.

5271 sayılı CMK'nın 161/3 maddesinde Cumhuriyet savcısının, yürütülen bir suç soruşturmasına ilişkin olarak adli kolluk görevlilerine emirlerini yazılı olarak ve acele hallerde ise sözlü olarak vereceği, sözlü emrin en kısa sürede yazılı olarak da bildirileceği hükme bağlanmıştır. Bilindiği üzere ceza yargılamasının kovuşturma evresine açıklık ve sözlülük, buna mukabil soruşturma evresine ise gizlilik ve yazılılık ilkeleri hakimdir. Bu itibarla, CMK'nın 138/2 maddesi hükmü aynı Kanunun 161/3 maddesinin emredici hükmü ile birlikte değerlendirildiğinde; bir suç soruşturmasında görev alan adli kolluk görevlilerinin telekomünikasyon yoluyla yapılan iletişimin denetlenmesi sırasında yapılmakta olan soruşturmayla ilgisi olmayan ve ancak CMK'nın 135/6 maddesinde sayılan katalog suçlardan birinin işlendiği şüphesini uyandıran bir delil elde etmeleri halinde söz konusu delili muhafaza altına alarak durumu Cumhuriyet savcısına bildirmeleri durumunda, Cumhuriyet savcısının muhafaza altına alınan bu deliller ve soruşturmaya ilişkin emirlerini adli kolluk personeline yazılı olarak vermesi gerektiği yahut ilk başta verdiği sözlü emirleri bilahare yazılı hale dönüştürmesi gerektiği zaten yasal bir gereklilik olarak karşımıza çıkmaktadır.

Kaldı ki, gerek soruşturma konuları ve gerekse soruşturmada ismi geçen kişiler yönünden önem arz eden bu nevi bir soruşturmada adli kolluk görevlisi sanıkların iletişimin denetlenmesi tedbirinin uygulanması sırasında karşılaştıkları yeni durum ve olgulardan, Bakanlarla ilgili tesadüf ettiklerini söyledikleri suç görüşmeleri ve rüşvet suçuna işaret eden delillerden soruşturma savcısını sözlü olarak bilgilendirdiklerini ve buna mukabil Cumhuriyet savcısının adli kolluk görevlisi sanıklara tesadüfen elde edilen delillere konu şahıs ve olaylarla ilgili sadece sözlü emir verdiğini düşünmek zaten hukuken, aklen ve mantıken olası gözükmemektedir.

Üstelik, adli kolluk görevlisi olarak yürüttükleri alelade ve sıradan suç soruşturmalarında dahi, görevleriyle alakalı tesis ettikleri işlemler nedeniyle ileride yasal bir sorumlulukla karşılaşmamak ve muhtemel bir suç isnadına muhatap olmamak düşüncesi ve endişesiyle hareket ederek soruşturma sırasında karşılaştıkları olağan / olağandışı her türlü gelişmeden Cumhuriyet savcısını bilgilendirdikleri ve buna mukabil Cumhuriyet savcısından soruşturma ile ilgili aldığı her türlü emir ve talimatı yazılı evraka dönüştürmeye çalıştıkları bilinen adli kolluk görevlilerinin, gerek CMK'da öngörülen yasal gereklilik nedeniyle ve gerekse ülkemizde yerleşik olan bu kolluk / yargı pratiği karşısında Türkiye Cumhuriyeti Hükûmetinde görev yapan kabine üyelerinden bir kısmının ve en önemlisi görev yaptıkları teşkilatın bağlı olduğu bakanlığın en tepesinde yer alan İçişleri Bakanının isminin geçtiği böyle önemli bir soruşturmada Cumhuriyet savcısından herhangi bir yazılı emir / talimat almadan adli soruşturmaya devam ettiklerine dair savunmalarının zaten inandırıcı bulunması ve bu savunmalara itibar edilmesi mümkün görülmemiştir.

Sonuç İtibariyle; ilk derece mahkemesince kararında da belirttiği üzere “ sanıkların üyesi oldukları FETÖ/PDY silahlı terör örgütünden aldıkları talimat doğrultusunda Türkiye Cumhuriyeti hükûmetini ortadan kaldırma veya kısmen ya da tamamen iş yapamaz hale getirme gayelerini gerçekleştirmek için; kendi kurguladıkları soruşturmalarda mevzuat hükümlerine aykırı şekilde hedef şahıslar üzerinden kabine üyelerinin telefonlarının iletişimin tespiti ve kayda alınmasını sağlayarak uzun süre "dolaylı dinleme" gerçekleştirmek suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 138/2 maddesinde öngörülen tesadüfen elde edilen delillere ilişkin mevzuat hükümlerine açıkça aykırı hareket ettikleri, yukarıda ifade edildiği gibi Ekonomi Bakanı ...'ın yaklaşık 13-14 aylık süreçte toplam 26 adet, İçişleri Bakanı ...'in yaklaşık 7 aylık süreçte toplam 42 adet, Avrupa Birliği Bakanı ...'ın 9-10 aylık süreçte toplam 17 adet, Çevre ve Şehircilik Bakanı ..

...'ın yaklaşık 13-14 aylık süreçte toplam 26 adet, İçişleri Bakanı ...'in yaklaşık 7 aylık süreçte toplam 42 adet, Avrupa Birliği Bakanı ...'ın 9-10 aylık süreçte toplam 17 adet, Çevre ve Şehircilik Bakanı ...'ın yaklaşık 14 aylık süreçte toplam 66 adet telefon görüşmesinin iletişim tespit tutanağı haline getirildiği dikkate alındığında, Bakanların suça temas ettikleri şüphesinin ilk olarak oluştuğu ve bu suç şüphesine işaret eden kanıtlara ulaşıldığını ilk olarak tespit ettikleri anda bu delilleri muhafaza altına almak suretiyle soruşturma savcısını bilgilendirerek onun vereceği yazılı talimatlara göre hareket etmeleri gerekirken, bu yola gitmeyip, bu şüphelerin oluştuğu tarihlerde soruşturmaları yürüten soruşturma savcılarını bilgilendirmedikleri veya gizledikleri, bilahare soruşturmaları deruhte eden örgüt üyesi eski savcılar Celal Kara ve Mehmet Yüzgeç ile tam bir eylem ve işbirliği içerisinde hareket etmek suretiyle haklarında iletişimin denetlenmesi kararı olmayan Bakanları tamamen örgütsel bir gizlilik içerisinde ve uzun süre dolaylı olarak dinleyerek telefon görüşmeleri içeriklerini iletişim tespit tutanağı haline getirdikleri ve böylelikle anayasal nitelikteki haberleşme hürriyetine de açıkça müdahale teşkil edecek biçimde ısrarla yasa dışı delil elde etme çabası içerisine girdikleri, örgütsel bir faaliyet çerçevesinde ve hukuka aykırı yöntemle elde ettikleri yasa dışı bu kanıtları soruşturma / operasyon savcıları Celal Kara ve Mehmet Yüzgeç ile işbirliği içerisinde hazırladıkları soruşturma fezlekelerinde, Mali Şube tarafından Bakanlarla ilgili düzenlenen hiçbir hukuki dayanağı bulunmayan ayrıntılı suç raporunda ve her iki soruşturmaya ilişkin bilgi notlarında tamamen hukuksuz olarak kullandıkları, görünüşte çıkar amaçlı bir suç örgütü soruşturması yürüttükleri görüntüsü verip, gerçekte amaçladıkları gibi bu soruşturmanın hedef şahısları üzerinden telefon dinlemeleri bahanesiyle Hükûmet üyeleri ile ilgili delil toplayıp daha sonra bu delilleri elde bekletme / biriktirme yöntemiyle hareket ettikleri, böylelikle hakkında dinleme kararı olmayan kişileri, hakkında dinleme kararı olan şüpheliler üzerinden uzun süre dinleyerek "dolaylı dinleme yasağı"na aykırı hareket ettikleri ve bilahare kendileri gibi FETÖ/PDY silahlı terör örgütü üyesi eski savcılar Zekeriya Öz koordinesinde Celal Kara ve Mehmet Yüzgeç ile birlikte soruşturmayı sansasyonel bir biçimde, ilintili olmadığı başka soruşturma dosyaları ile operasyona dönüştürerek soruşturma dosyasında elde edilen arama görüntüleri, fiziki takip tutanakları ve ses kayıtlarını yazılı, görsel ve sosyal medyaya servis edip yayınlanmasını sağlayarak hükûmetin istifasını sağlamayı amaçladıkları kanaatine varılmıştır.” Şeklinde olduğu belirlenmiştir.