muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/5163, Karar No: 2024/434, Tarih: 19.01.2024

7242 sayılı Kanun'un 18 nci maddesi ile 5275 sayılı Kanun'un 14 üncü maddesinin dördüncü fıkrasında yapılan değişiklik uyarınca ... İnfaz Hakimliğinden, Açık Ceza İnfaz Kurumuna ayrılmasına ilişkin anılan Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü İdare ve Gözlem Kurulu Başkanlığının 09.06.2022 tarihli ve 2022/1804 onaylanması talebinde bulunulduğu,

... İnfaz Hakimliğinin 28.06.2022 tarihli kararında yer alan "Hükümlünün almış olduğu disiplin cezasının içeriği ve eylemin işleniş şekline bakıldığında, dosya dışı hükümlü ile organize bir şekilde hareket ederek planlı olarak ceza infaz kurumu kurallarını ihlal etmiş olup denetime imkan verir şekilde ilgili infaz dosyası dosyamız arasına alınmıştır. Hükümlünün almış olduğu disiplin cezasına konu eylemin işleniş şekli nazara alındığında, idare ve gözlem kurulu başkanlığının gerekçesi ışığında onay talebinin reddine" şeklindeki gerekçe ile talebin reddine karar verildiği anlaşılmış ise de, İnfaz Hakimliğince, açığa ayrılma şartlarının mevcut olup olmadığı ile ilgili inceleme yapılması gerekirken, İdare ve Gözlem kurulu yerine geçerek hükümlünün ceza infaz kurumu kurallarını ihlal ettiği şeklinde tespit ile esastan bir inceleme yapılamayacağı gözetilmeden, itirazın bu yönden kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”

şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin, (1), (2) ve (3) üncü fıkraları;

(1) Hâkim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümde hukuka aykırılık bulunduğunu öğrenen Adalet Bakanlığı, o karar veya hükmün Yargıtayca bozulması istemini, yasal nedenlerini belirterek Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazılı olarak bildirir.

(2) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, bu nedenleri aynen yazarak karar veya hükmün bozulması istemini içeren yazısını Yargıtayın ilgili ceza dairesine verir.

(3) Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar.

2. 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun "Hükümlülerin değerlendirilmesi ve iyi hâlin belirlenmesi" başlıklı 89 uncu maddesi;

(1) Hükümlüler, ceza infaz kurumlarında bulundukları tüm aşamalarda, ceza infaz kurumlarının düzen ve güvenliği amacıyla konulmuş kurallara uyup uymadığı, haklarını iyi niyetle kullanıp kullanmadığı, yükümlülüklerini eksiksiz yerine getirip getirmediği, uygulanan iyileştirme programlarına göre toplumla bütünleşmeye hazır olup olmadığı, tekrar suç işleme ve mağdura veya başkalarına zarar verme riskinin düşük olup olmadığı hususlarında idare ve gözlem kurulu tarafından iyi hâlin belirlenmesine esas olmak üzere en geç altı ayda bir değerlendirmeye tabi tutulur.

(2) Birinci fıkra uyarınca yapılacak değerlendirmede, infazın tüm aşamalarında hükümlülerin katıldığı iyileştirme ve eğitim-öğretim programları ile spor ve sosyal faaliyetler, kültür ve sanat programları, aldığı sertifikalar, kitap okuma alışkanlığı, diğer hükümlü ve tutuklular ile ceza infaz kurumu görevlileri ve dışarıyla olan ilişkileri, işlediği suçtan dolayı duyduğu pişmanlığı, ceza infaz kurumu kuralları ile kurum bünyesindeki çalışma kurallarına uyumu ve aldığı disiplin cezaları dikkate alınır.

(3) Toplam on yıl ve daha fazla hapis cezasına mahkûm olanlar ile terör suçları, örgüt kurmak, yönetmek veya örgüte üye olmak suçları, örgüt faaliyeti kapsamında işlenen suçlar, kasten öldürme suçları, cinsel dokunulmazlığa karşı işlenen suçlar ve uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti suçlarından mahkûm olanlar hakkında yapılacak açık ceza infaz kurumuna ayırmaya, denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezanın infazına ve koşullu salıverilmeye ilişkin değerlendirmelerde idare ve gözlem kuruluna Cumhuriyet başsavcısı veya belirleyeceği bir Cumhuriyet savcısı başkanlık eder. Ayrıca, idare ve gözlem kuruluna Cumhuriyet başsavcısı tarafından belirlenen bir izleme kurulu üyesi ile Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı ve Sağlık Bakanlığı il veya ilçe müdürlükleri tarafından belirlenen birer uzman kişi katılır.....

(5) Kanunlarda iyi hâlliliğin arandığı durumlarda, hükümlülerin tutum ve davranışlarının değerlendirilmesi bakımından bu madde hükümleri uygulanır.

(6) Açık ceza infaz kurumuna ayırmaya, denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezanın infazına ve koşullu salıverilmeye ilişkin olarak tutum ve davranışları olumsuz değerlendirilen hükümlülerin yeniden değerlendirilmeye tabi tutulma süreleri bir yılı geçemez.

(7) İdare ve gözlem kurulu tarafından yapılacak değerlendirmelere esas olacak ilkeler ve kurulun bu maddeye ilişkin çalışma usul ve esasları ile tutum ve davranışları olumsuz değerlendirilen hükümlülerin yeniden değerlendirilmeye tabi tutulma süreleri yönetmelikle düzenlenir."

3. Gözlem ve Sınıflandırma Merkezleri ile Hükümlülerin Değerlendirilmesine Dair Yönetmeliğin 16 ncı maddesi;

"(1) Hükümlüler ceza infaz kurumlarında bulunduğu tüm aşamalarda; ceza infaz kurumlarının düzen ve güvenliği amacıyla konulmuş kurallara uyup uymadığı, haklarını iyi niyetle kullanıp kullanmadığı, yükümlülükleri eksiksiz yerine getirip getirmediği, uygulanan iyileştirme programlarına göre toplumla bütünleşmeye hazır olup olmadığı, tekrar suç işleme ve mağdura veya başkalarına zarar verme riskinin düşük olup olmadığı hususlarında; idare ve gözlem kurulu tarafından, iyi hâlin belirlenmesine esas olmak üzere bir değerlendirmeye tabi tutulur.

(2) Yapılan değerlendirmede; infazın tüm aşamalarında hükümlülerin katıldığı eğitim-öğretim, psiko-sosyal yardım ve destek programları ile sosyal ve sportif faaliyetler, kültür ve sanat programları, aldığı sertifikalar, kitap okuma alışkanlığı, diğer hükümlü ve tutuklular ile ceza infaz kurumu görevlileri ve dışarıyla olan ilişkileri, işlediği suçtan dolayı duyduğu pişmanlığı, ceza infaz kurumu kuralları ile kurum bünyesindeki çalışma kurallarına uyumu, yükümlülüklerine riayeti, kurum güvenlik ve düzenine katkısı, aldığı disiplin cezaları ve ödüller dikkate alınır."

4. Gözlem ve Sınıflandırma Merkezleri ile Hükümlülerin Değerlendirilmesine Dair Yönetmeliğin 17 nci maddesi;

"(1) Kurul kararları gerekçeli olarak yazılır; karara karşı başvuru yolu, mercii, süresi ve şekli kararda açıkça belirtilir.

(2) Açık ceza infaz (Değişik ibare:RG-10/11/2021-31655) kurumuna ayrılmaya, kalan cezanın denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak infazına ve ceza infaz kurumundan doğrudan koşullu salıvermeye dair değerlendirmede hükümlünün iyi hâlli olmadığına karar verilmesi durumunda, hükümlü hakkında yapılacak bir sonraki değerlendirme tarihi kararda açıkça belirtilir. Yeniden değerlendirme süresi (Değişik ibare:RG-10/11/2021-31655) üç aydan az, bir yıldan fazla olamaz. Hakkında olumsuz karar verilen hükümlü hakkında psiko-sosyal yardım servisi ile eğitim ve öğretim servisince hazırlanan iyileştirme planı revize edilerek hükümlüye tebliğ edilir.

(3) İdare ve gözlem kurulunun, açık ceza infaz kuruma ayrılmaya, kalan cezanın denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak infazına ve ceza infaz kurumundan doğrudan koşullu salıvermeye esas olumlu iyi hal değerlendirmesini içeren gerekçeli kararı; 5275 sayılı Kanunun 107 nci maddesinin onbirinci fıkrasında yazılı “gerekçeli rapor” ile ilgili yönetmeliklerde belirtilen “değerlendirme raporu” ve “iyi hal kararı” yerine geçer."

5. Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğinin "Kapalı kurumdan açık kuruma ayırma kararı" başlıklı 10 uncu maddesinin konuyla ilgili birinci fıkrası;

"(1)Kapalı kurumlarda bulunan hükümlülerin talepleri üzerine, koşulları taşıdıklarının anlaşılması hâlinde kurum idare ve gözlem kurulu tarafından açık kurumlara ayrılmalarına karar verilir. Hükümlünün koşulları taşımadığının anlaşılması halinde ise talebin reddine dair verilen gerekçeli karar ilgiliye tebliğ edilir..."

şeklinde düzenlenmiştir.

6. Yasal mevzuat bir bütün olarak değerlendirildiğinde, 5275 sayılı Kanunun 89 uncu maddesinin üçüncü fıkrası ile Gözlem ve Sınıflandırma Merkezleri ile Hükümlülerin Değerlendirilmesine Dair Yönetmeliğin 14 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca oluşturulan İdare ve Gözlem Kurulunun iyi hâl değerlendirmelerini yapacağının ve bu değerlendirmelerin 5275 sayılı Kanunun 89 uncu maddesi ile Gözlem ve Sınıflandırma Merkezleri ile Hükümlülerin Değerlendirilmesine Dair Yönetmeliğin 16 ncı maddesindeki düzenlemeler ess alınarak yapılması gerektiği hüküm altına alınmıştır.

7. İyi halliliğe ilişkin değerlendirmenin hükümlünün ceza infaz kurumlarının düzen ve güvenliği amacıyla konulmuş kurallara uyup uymadığı, haklarını iyi niyetle kullanıp kullanmadığı, yükümlülükleri eksiksiz yerine getirip getirmediği, uygulanan iyileştirme programlarına göre toplumla bütünleşmeye hazır olup olmadığı, tekrar suç işleme ve mağdura veya başkalarına zarar verme riskinin düşük olup olmadığı hususlarında, infazın tüm aşamalarında katıldığı eğitim-öğretim, psiko-sosyal yardım ve destek programları ile sosyal ve sportif faaliyetler, kültür ve sanat programları, aldığı sertifikalar, kitap okuma alışkanlığı, diğer hükümlü ve tutuklular ile ceza infaz kurumu görevlileri ve dışarıyla olan ilişkileri, işlediği suçtan dolayı duyduğu pişmanlığı, ceza infaz kurumu kuralları ile kurum bünyesindeki çalışma kurallarına uyumu, yükümlülüklerine riayeti, kurum güvenlik ve düzenine katkısı, aldığı disiplin cezaları ve ödüller dikkate alınmak suretiyle yapılması, yapılan değerlendirme sonucunda somut ve denetlenebilir, dosya içeriğine uygun takdir hakkının objektif ve yerinde kullanıldığını gösterecek nitelikte yeterli ve yasal gerekçe gösterilmesi ve karar verilmesi gerekmektedir.

8. Somut olayda; açık ceza infaz kurumuna ayrılmayı isteyen hükümlüye ait infaz evrakları ile gözlem değerlendirme ve gelişim değerlendirme raporları ile belgeler incelenerek, hükümlünün iyi halli olduğuna ve açık ceza infaz kurumuna ayrılmasının uygun olduğuna dair karar verilmiştir.

9. Açık ceza infaz kurumuna ayrılma talebiyle ilgili olarak İdare ve Gözlem Kurulu tarafından verilen ve İnfaz Hakimliğinin önüne gerek şikâyet üzerine gerekse de 7242 sayılı Kanun'un 18 nci maddesi ile 5275 sayılı Kanun'un 14 üncü maddesinin dördüncü fıkrasında yapılan değişiklik uyarınca onaylanma talebi üzerine gelen dosyalar ile ilgili incelemenin, hükümlünün açık cezaevine ayrılma şartlarını taşıyıp taşımadığı, kurul tarafından karar alındığı sırada mevzuat gereği hükümlünün gözlem ve değerlendirme dosyasında bulunan rapor ve belgelerin değerlendirilip değerlendirilmediği, ulaşılan kanaate ilişkin dosya içeriğine uygun, denetime imkan verecek nitelikte gerekçe gösterilip gösterilmediğini denetlemek ile sınırlı olduğunu kabul etmek gerektiği, idarenin yerine geçerek yerindelik denetimi yapılmasının mümkün olmadığı, ancak ulaşılan kanaat ile hükümlüye ait bilgi, rapor ve belgelerin açıkça çeliştiği, takdir hakkının objektif ve yerinde kullanılmadığı, hukuka aykırılık bulunduğu, eksik bilgi, belge rapor ile ya da hükümlüye ait bilgi, rapor ve belgelerin hatalı değerlendirilmesi suretiyle karar verildiğinin tespit edilmesi durumunda idarenin yerine geçerek karar verilmesi yerine eksiklik ya da hatalı değerlendirme olarak kabul edilen durum açıklanıp, gösterilmek suretiyle yeniden değerlendirme yapılması amacıyla idareye gönderilmesi gerekmektedir.

10. Bu açıklamalara göre somut olay değerlendirildiğinde, İdare ve Gözlem Kurulu tarafından hükümlünün iyi halli olduğuna ve açık ceza infaz kurumuna ayrılması gerektiğine ilişkin kararına karşı idarenin yerine geçerek “hükümlünün almış olduğu disiplin cezasına konu eylemin işleniş şekli dikkate

alındığında, hükümlünün ceza infaz kurumu kurallarını ihlal ettiğinden, İdare ve Gözlem Kurulunun gerekçesi ışığında onay talebinin reddine” dair İnfaz Hakimliğince verilen karar usul ve yasaya aykırı olup, bu karara karşı yapılan itirazın kabulü yerine reddine dair itiraz merciince verilen karar Kanun’a aykırı olup, kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 04.07.2022 tarihli ve 2022/442 değişik ... sayılı kararın 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6999, Karar No: 2014/8419, Tarih: 25.06.2014

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2014/6999 E.  ,  2014/8419 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın kaldırılması ve tahliye

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava kira alacağının tahsili ve kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulü ile 185.552,40 TL asıl alacak 1.455,59 TL işlemiş faize yönelik itirazın kaldırılmasına, asıl alacağa takip tarihinden itibaren %27,5 oranında temmerüt faizi uygulanmasına, kabul edilen kısım üzerinden davacı lehine, reddedilen kısım üzerine davalı lehine %20 inkar tazminatı verilmesine ve kiralananın tahliyesine karar verilmiş karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerekçelere, davalı borçlu “limited şirket” olmasına rağmen icra takibinde ve dava dilekçesinde “anonim şirket” olarak gösterilmiş ise de, davalı borçlunun yapılan hataya rağmen borca itiraz etmiş olması ve duruşmalara gelerek davayı takip etmiş olmasına göre hatanın maddi hata niteliğinde olduğunun anlaşılmasına, davalının 30 günlük süre içerisinde takibe konu kira parasının tamamını ödememiş olmasına göre davalının tahliyeye ilişkin ve aşağıdaki bendin dışında kalan alacağa ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalının ödemeye ilişkin itirazlarına gelince; taraflar arasında 01.02.2011 tarihinde imzalanmış 5 yıl süreli kira sözleşmesine ilişkin uyuşmazlık bulunmamaktadır. Kira sözleşmesinde kira parasının her ayın beşine kadar ödeneceği, sözleşmede kararlaştırılan kira bedelin veya farkın sözleşmede kararlaştırılan sürede ödenmemesi halinde yıl sonuna kadar olan kira paralarının muaccel olacağı, ayrıca temerrüt durumunda %15 temerrüt faizi uygulanacağı kararlaştırılmıştır. (md 9/8) Davacı sözleşme hükümlerine istinaden 22.05.2013 tarihinde başlattığı icra takibi ile 12.771,26 TL 2013 yılı Nisan ayı kira bakiyesi, 23.081,73 TL 2013 Yılı Mayıs ayı kirası, 161.572,11 TL sözleşme gereğince 2013 yılı Aralık ayına kadar muaccel hale gelen kira bedellerini, 898,56 TL 2013 Mayıs ayı depo kirası, 2.880,78 TL 2013 yılı Mayıs ayı Genel Giderlere Katılım Payı, 3083,72 TL Elektrik bedeli, 4.271,60 TL Cezai Şart ve aylık %15 oranında İşlemiş faizi olmak üzere toplam 228.302,51 TL nin asıl alacak üzerinden aylık %15 faizi ile tahsilini ve kiralanın tahliyesini istemiştir. Davalı yasal süresi içerisinde itirazında müvekkilinin belirtilen miktarda borcu olmadığını, müvekkilinin daha öncede ödemelerde gecikmesinin olduğunu ancak alacaklının ihtarı üzerine ödemede bulunduğunu, kira bedellerinin tamamının muaccel hale gelmemesine rağmen şirketten talep ediliğini belirterek, asıl alacağa, faize, faiz oranına itiraz etmiştir. Davacı alacaklı, davalının itirazının kaldırılması istemiyle açtığı davasında ek dilekçe vererek yargılamaya muhtaç olan alacak kalemleri dışında kalan 12.771,26 TL 2013 yılı Nisan ayı kira bakiyesi, 23.081,73 TL 2013 Yılı Mayıs ayı kirası, 161.572,11 TL sözleşme gereğince 2013 yılı Aralık ayına kadar muaccel hale gelen kira bedellerini, 898,56 TL 2013 Mayıs ayı depo kirası ve işlemiş faizleri olmak üzere toplam 217.096,87 TL alacağa ilişkin olmak üzere itirazın kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir. Davalı borca itiraz etse de, takip tarihi ve dava tarihi olan 12.11.2013 tarihine kadar kira paralarına ilişkin ödemelerde bulunduğu anlaşılmıştır. Mahkemece davacı alacaklının dava tarihine kadar yapılan ödemler yönünden itirazın kaldırılmasını talep etmesinde hukuki yararı bulunmadığından, davalı tarafından dava tarihine kadar yapılan ödemler nazara alınarak bakiye borç üzerinden itirazın itirazın kaldırılmasına ve inkar tazminatına karar verilmesi gerekirken sadece 30 günlük ödeme süresi içerisinde yapılan kısmi ödeme nazara alınarak itirazın kaldırılmasına karar verilmesi isabetli değildir.

Öte yandan, taraflar arasındaki kira sözleşmesinde kira parasının ödenmemesi halinde %15 temerrüt faizi öngörülmüş, faiz oranın aylık yahut yılllık olduğu sözleşmede açıkça belirtilmemiştir. Mahkemece alınan bilirkişi raporunda da, faiz oranının yıllık olarak kabul edilmesi gerektiği belirtilerek “işlemiş faiz” yıllık %15 oranına göre hesap edilmiş, ancak Temerrüt faizinin aylık %15 olarak kabul edilmesi halinde TBK.nun 120 maddesi gereğince takip tarihi itibariyle temerrüt faizinin yıllık %27,5'dan fazla olamayacağını belirtmiştir. Davacı bilirkişi raporuna itiraz etmemiş bilirkişi raporu doğrultusunda karar verilmesini istemiştir. Nitekim mahkemece bilirkişi tarafından yıllık %15 faiz oranında göre hesap edilen işlemiş faiz miktarına göre karar vermiştir. Mahkemece işlemiş faiz hesabında yıllık %15 faize göre hesaplama yapılmış olmasına, sözleşmede kira borçlarına ilişkin “aylık” %15 faiz uygulanacağına ilişkin açık bir hüküm bulunmamasına, davalının icra takibinde açıkça faiz oranına itiraz etmesine, davacının da bilirkişi raporu doğrultusunda karar verilmesini istemesine ve faize yönelik itirazda bulunmamasına rağmen hiçbir gerekçe belirtilmeksizin takipten itibaren asıl alacak üzerinden işleyecek faizin %27,5 oranında uygulanmasına karar verilmesi de doğru değildir.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda 1 (bir) nolu bentte açıklanan nedenlerle kararın tahliyeye ilişkin kısmının ONANMASINA, 2 (iki) nolu bentte açıklanan nedenlerle alacağa ilişkin kısmının BOZULMASINA, onanan kısım için temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 25.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4560, Karar No: 2015/10946, Tarih: 29.04.2015

**5. Ceza Dairesi         2015/4560 E.  ,  2015/10946 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2015/47111

Disiplin cezasının onaylanması istenen hükümlü hakkında yapılan yargılama sırasında; Tekirdağ 1. İnfaz Hakimliğiyle Kocaeli İnfaz Hakimliği arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, talebin niteliğine ve Tekirdağ 1. İnfaz Hakimliği kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Kocaeli İnfaz Hakimliğinin 04/12/2014 gün ve 2014/4791 E. 2014/5026 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 29/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2564, Karar No: 2024/585, Tarih: 13.02.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/2564 E.  ,  2024/585 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1447 E., 2022/1407 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kızıltepe 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/405 E., 2021/519 K.

Taraflar arasındaki muarazanın giderilmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılardan Dicle EDAŞ vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılardan Dicle EDAŞ vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili; müvekkillerinin mesken abonesi olduğu davalı ... EDAŞ'ın köylere jeneratör dağıtılıp mazot satılarak elektrik ihtiyacını bu şekilde sağlamak amacıyla yeni sistem kurduğunu, borcunu ödemeyen tarımsal abonelerin elektriklerini yönetmeliğe uygun şekilde kesmek yerine ana hattan gelen elektriği toplu olarak keserek veya mono faza düşürerek köyde ikamet eden tüm abone sahiplerinin enerjiden yararlanmasını engellediğini, ayrıca köyün içme suyu kaynağının üç faz elektrikle çalıştığından dolayı içme suyuna dahi ulaşılamadığını, bu uygulamaların yürürlükteki mevzuata ve yönetmeliklere aykırı olduğunu ileri sürerek; davalı şirketin ana trafolardan toplu halde elektrik kesmek ve monofaza indirmek şeklindeki uygulamasının abonelik sözleşmesi ve yönetmeliğe aykırı olduğunun tespiti ile bu surette yarattığı muarazanın menine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı ... EDAŞ vekili; Elektrik Piyasası Tüketici Hizmetleri Yönetmeliği'nde şirketin elektrik dağıtımını nasıl yapması gerektiğine ilişkin bir düzenleme olmadığını, tarımsal sulamada kaçak elektriğin önüne geçebilmek için jeneratörle enerji verme yoluna gidildiğini, mağduriyete sebebiyet vermemek adına köyde su dağıtımı yapılabilmesi için yakıt ve bakım masrafları da dahil sabit jeneratör hizmeti vermek istediklerini, Dicle Bölgesinde kaçak kullanımın fazla olduğunu, bunun da kamu zararı oluşturduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

2. Davalı ... vekili; elektrik aboneliği sözleşmesinin davacı ile diğer davalı arasında yapıldığını, abone ilişkisi kapsamında enerji açma ve kapama işlemlerinin münhasıran diğer davalı tarafından yerine getirildiğini, davacının taleplerinin elektrik dağıtımına ve bunun kalitesine ilişkin olup bundan tamamen davalı ... şirketinin sorumlu olduğunu, dağıtım işleminin işleyiş ve aksamasından hiçbir şekilde sorumlu tutulamayacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI