muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/9936, Karar No: 2009/395, Tarih: 22.01.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/9936 E.  ,  2009/395 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi(Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin görevsizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalı şirkete ait mağazadan bir adet koltuk takımı beğendiğini, kumaş kataloğundan da kumaş rengini beğenerek sipariş verdiğini, verdiği siparişe göre çıkartılan 1.880 YTL bedeli kredi kartı ile ödediğini, davalı tarafça teslim edilen koltuk takımında istediği kumaşın kullanılmaması ve takımın siparişine uygun olmaması nedeniyle alışverişten vazgeçerek ödediği bedelin iadesini istediğini, ödenmemesi üzerine icra takibi başlattığını, başlattıkları icra takibine davalının itirazı nedeniyle takibin durdurulduğunu ileri sürerek icra takibine vaki itirazın iptali ve %40’tan az olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davacının hazır satılan koltuk takımı almadığı,kumaş kataloğundan renk seçmek suretiyle kendisine koltuk takımı yapılmasını istediği, bu durumda taraflar arasındaki ilişki BK.355 ve devamı maddeleri uyarınca eser sözleşmesi niteliğinde olup eser sözleşmesinden doğan uyuşmazlıklarda genel mahkemenin görevli olduğu gerekçesiyle dava değerine göre ... Sulh Hukuk Mahkemesine görevsizlik kararı verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki ilişki, koltuk satışına ilişkindir. Davacının koltuğun rengini seçmesi, sözleşmenin esEr sözleşmesi olduğu sonucunu doğurmaz.Mahkemece işin esasına girilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

2008/9936-2009/395

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 22.1.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7668, Karar No: 2012/25604, Tarih: 19.06.2012

**3. Ceza Dairesi         2010/7668 E.  ,  2012/25604 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının REDDİNE, ancak;

Sanık ve mağdurun aşamalardaki istikrarlı beyanlarında, sanığın burnunda kırığa neden olan yaralanmayı kafa atarak meydana getirmiş olmasına göre, olayda silahtan sayılan demir çubuk kullanıldığından bahisle temel cezanın artırıma tabi tutulması suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 19.6.2012 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/5873, Karar No: 2008/2288, Tarih: 25.02.2008

4. Hukuk Dairesi 2007/5873 E., 2008/2288 K.

**4. Hukuk Dairesi 2007/5873 E., 2008/2288 K.**

**- MADDİ TAZMİNAT

- NOTERİN HUKUKİ SORUMLULUĞU**- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 98 ]

**"İçtihat Metni"**

Davacı Hüsamettin vekili tarafından, davalı Hüseyin aleyhine 25.10.2005 gününde verilen dilekçe ile noterin sorumluluğuna dayalı maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 07.03.2007 günlü kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, davalı noterde sahte belgelerle davacıya yapılan otomobil satışından kaynaklanan zararın tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; karar, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacıya otomobil satış işlemi davalı noterde, otomobilin trafik tescil belgesi ile araç sahibinin kimlikleri sunularak yapılmıştır. Ancak daha sonra her iki belgenin de sahte olarak düzenlenmiş olduğu ortaya çıkmış ve davacıya satılan otomobilin çalıntı olduğu anlaşılarak gerçek sahibine teslim edilmiştir. Dosyadaki delil ve belgelere göre İstanbul'da çalınan 34 ... 6929 plaka numaralı otomobil Ankara'ya getirilmiş ve tamamen sahte olarak 06 ... 138 plaka ile trafik tescil belgesi düzenlenerek davalı noterde yapılan satışla davacıya satılmıştır. Satış sırasında gerçekte var olan 06 ... 138 plakalı araca ve sahibine ait bilgiler kullanılarak düzenlenmiş olan sahte tescil belgesi ile kimlik kullanılmıştır. Dosyada örneği bulunan sahte tescil belgesi incelendiğinde, araca ait motor ve şase numaralarının sadece altı ve sekiz haneli rakamlardan ibaret olduğu görülmektedir. Oysa ki, gerçekte motor ve şase numaralarının daha çok sayıdaki harf ve rakam gruplarından oluştuğu bilinmektedir. Bu derece dikkat çeken bir farklılığın noter işlemi sırasında fark edilmemiş olması, davalının dikkat ve özen eksiğinin olduğunu gösterir. Davacının da bunu fark etmemiş olması, davalının sorumluluğunu tamamen kaldırmaz. Resmi işlem yapma görevini üstlenmiş olan davalının daha fazla bilgi ve tecrübeye sahip olması nedeniyle daha üst düzeyde dikkat ve özen görevi vardır. Bu nedenle davacının kusuru, kamusal bir görev yapan davalı noterin sorumluluğu yönünden illiyet bağını kesecek ağırlıkta değildir. Bu durum sadece zarardan uygun bir indirim yapma nedeni olabilirse de, davanın tümden reddini gerektirmez. O halde mahkemece zararın kapsamı belirlenerek davalının sorumluluğuna karar verilmelidir. Mahkemece bu yönler üzerinde

durulmadan yazılı şekilde davanın tümden reddine karar verilmiş olması doğru olmamış, bu nedenle hükmün bozulması gerekmiştir.

Sonuç: Temyiz olunan kararın yukanda gösterilen nedenle (BOZULMASINA) ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 25.02.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4744, Karar No: 2013/9720, Tarih: 11.03.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/4744 E.  ,  2013/9720 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Katılan ... hakkında olaydan 1 ... sonra Düziçi ... 4 no.lu Sağlık Ocağı tarafından hazırlanan 23.08.2007 tarih ve 2007/288 sayılı raporda; her iki ... ekimoz, burunda kırık şüphesi, dudakta yarık ve üst ön kesici dişlerde kırık dışında başkaca patoloji tanımlanmamasına karşın, Osmaniye Devlet Hastanesi plastik Cerrahi hekimi tarafından hazırlanan 16.04.2008 tarih ve 2008/251 sayılı raporda; yaklaşık 4 ... evvel yüz kesisi sebebiyle görülen hastanın sağ yüzünde fasial sinir kesisi bulunduğunun belirtilmesi, Osmaniye Devlet Hastanesinin başka plastik Cerrahi hekimi tarafından hazırlanan 18.08.2008 tarih ve 2008/1224 saylı raporda da; hastanın sağ yüz kısmındaki 12 cm'lik skar dokusunun yüzde ... niteliğinde olmadığının belirtilmesi, buna karşın; hükme esas alınan ... Adli Tıp Şube Müdürlüğü tarafından 02.08.2010 tarih ve 2010/7861 sayılı raporda; katılanda sağ yüzde 12 cm'lik skar dokusu, sol yanakta 1 cm'lik nedbe, alında 3 cm'lik ... şeklinde nedbe, alın sağda 1.5 cm'lik nedbe bulunduğu, katılanın yüzünde tanımlanan bu dört yaranın her birinin yüzde ... iz niteliğinde olduğu ve hangi olaydan kaynaklandığının tıbbi belgelerden anlaşılamadığının belirtilmesine göre;

Katılanın raporları arasındaki çelişki, her bir raporda başka başka yaralanmaların tanımlanması, Adli Tıp Kurumu ... Şube Müdürlüğünün kesin raporunda katılanın

23.08.2007 tarih ve 2007/288 sayılı geçici raporunda tanımlanan yaralanmalarının yüzde ... ize neden olduğuna dair bir veriye yer verilmemesi, yüzde tanımlanan diğer yaralanmaların da ... iz niteliğinde olup olmadığı hususunda da Osmaniye Devlet Hastanesi plastik cerrahi hekimi ile adli tıp hekimi arasında çelişki bulunması ve sanığın temyiz dilekçesinde "katılanın cezaevine alındıktan sonra cezaevinde darp edildiğini ve yüzündeki nitelikli yaralanmaların cezaevindeki bu olaydan kaynaklandığını" ... sürmesi karşısında,

Öncelikle; katılanın tüm tedavi belgeleri ve sonrasında karıştığı olaylara dair soruşturma dosyaları temin edilip raporlar arasındaki çelişkinin giderilmesi, yüzündeki yaralanmaların ve özellikle geçici raporunda tanımlanan yara izlerinin ... ize neden olup olmadığının tespiti açısından Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas dairelerinden rapor alınması ve yüzde ... iz niteliğinde olduğu belirtilen yaralanmaların sanığın eyleminden kaynaklanıp kaynaklanmadığının denetime imkan verecek şekilde karar yerinde tartışılarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken, eksik soruşturmayla yazılı şekilde hüküm tesisi,

2) Kabule göre de; sanığa CMK’nin 226. maddesi hükmü gereğince ek savunma ... tanınmadan iddianamede gösterilmeyen TCK'nin 86/3-e ve 87/1-c-son maddelerinin tatbik edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 11.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/21104, Karar No: 2016/13745, Tarih: 20.06.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/21104 E.  ,  2016/13745 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

7. Hukuk Dairesi

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : İşe İade

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasındaki işe iade davasının yapılan yargılaması sonunda; hüküm duruşmalı olarak süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiş ise de; işin mahiyeti itibariyle duruşma isteminin reddine, incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle mahkemece 4 gün süren eylemin demokratik tepki ve barışçıl bir toplu eylem olduğu yönündeki gerekçesi dikkate alındığında;

Dairemiz incelemesinden geçmiş bulunan 1 güne kadar iş bırakma eylemi demokratik tepki ve barışçıl nitelikte toplu eylem olarak değerlendirilmiş ve fesih nedeni yapılmamıştır. (Bknz. Yargıtay 7 HD; 12.04.2013 tarih ve ... sayılı ilamı) Aynı şekilde işyerinde 5-6 saat süren iş bırakma eyleminin de bu kapsamda değerlendirildiği ve fesih gerekçesi yapılamayacağı belirtilmiştir. (Bknz. Yargıtay 7 HD; 11.06.2014 tarih ve ...K sayılı ilamı) Görüldüğü üzere Dairemizce 1 günü aşmayan demokratik tepki ve barışçıl nitelikteki toplu eylemler fesih nedeni olarak değerlendirilmemektedir. Buna karşılık somut olayda işçilerin 4 gün süren eylemleri olduğu tespit edilmiştir. Aynı dönemde ve aynı nedenlerle başlayan ve 1 günden fazla süren (1 hafta, 10 gün ya da daha fazla) toplu eylemlerin yaşandığı başka işverenler aleyhine açılan bazı davalarda yapılan temyiz üzerine fesihlerin geçerli nedene dayandığından bahisle davanın reddine karar verildiği ya da yerel mahkemelerce verilen ret kararlarının onandığı görülmüştür. (Bknz Yargıtay 9 HD; 11.03.2016 tarih ve ... sayılı ilamı; Yargıtay 22 HD; 19.04.2016 tarih ve ...sayılı ilamı )

Hal böyle olunca, mahkemece dört gün süren eylemlerin, demokratik tepki ve barışçıl nitelik taşıdığı belirtilerek, diğer nedenlerle birlikte değerlendirildiğinde işveren feshinin geçersiz olduğu kabul edilmiş ise de; bir günden fazla sürdüğü sabit olan eylemlerin, işyerinde iş akışını ve düzenini bozacağı açık olup, davalı tarafından yapılan feshin en azından geçerli nedene dayandığının kabulü gerekmesine karşın, somut uyuşmazlıkta davalı işverence, eyleme katılan işçilerin, iş akitlerinin sonlandırılmayacağı yönünde güvence verilmesi ve deliller birlikte değerlendirildiğinde, feshin geçersiz olduğu tespitinin bu nedenle yerinde olduğu sonucuna varıldığı anlaşılmakla davalının tüm temyiz itirazlarının reddiyle sonucu itibariyle doğru olan hükmün bu gerekçe ile ONANMASINA, davalıdan temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 20.06.2016 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2016/4115, Karar No: 2016/4342, Tarih: 19.12.2016

**1. Ceza Dairesi         2016/4115 E.  ,  2016/4342 K.**

**"İçtihat Metni"**

(KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ)

Foça Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü ...'nın, kullandığı özel izin sonrasında 04/01/2016 tarihinde cezaevine dönmediğinin tespiti üzerine firar ettiği gerekçesiyle 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 14/4 ve Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğinin 12/1-b maddeleri uyarınca Kapalı Ceza İnfaz Kurumuna iadesine dair anılan Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünün 06/01/2016 tarihli ve 2016/44 sayılı kararını müteakip, hükümlü hakkındaki infaza konu ilamın adli para cezasına ilişkin olduğu, hapse çevrili adli para cezalarının infazının doğrudan açık ceza infaz kurumunda infaz edildiği gerekçesiyle kapalıya iade kararının onaylanması talebinin reddine dair Karşıyaka İnfaz Hakimliğinin 07/01/2016 tarihli ve 2016 43-41 sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin mercii Karşıyaka 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 12/02/2016 tarihli ve 2016/357 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre hükümlünün, tehdit ve hakaret suçlarından Bodrum 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 03/07/2015 tarihli ve 2015/92-509 sayılı ilâmı ile verilen adli para cezasından çevrili hapis cezasını infaz etmekte olduğu, açık ceza infaz kurumunda bulunduğu sırada firar etmesi nedeniyle kapalı ceza infaz kurumuna iade kararı verilerek infaz hakimliğinin onayına sunulması üzerine, Karşıyaka İnfaz Hakimliğince hükümlünün doğrudan açık ceza infaz kurumuna gönderildiği cihetle kapalı ceza infaz kurumuna iade edilemeyeceği gerekçesiyle talebin reddine dair karar verilmiş ise de;

5275 sayılı Kanun'un 14/4. maddesinde açık ceza infaz kurumunda bulunan hükümlülerden kınamadan başka bir disiplin cezası alanlar ve hükümlü oldukları suçtan başka bir fiilden dolayı haklarında tutuklama kararı (İptal ibare: Anayasa Mah. 09.04 2014 tarih ve 2014 26\l ve 2014/78 K ) (...) olanlar ile yaş, sağlık durumu, bedensel veya zihinsel yetenekleri bakımından çalışma koşullarına uyum sağlayamayacakları saptananlar, kurum yönetim kurulunun kararı ile kapalı ceza infaz kurumlarına geri gönderilirler. Bu karar, infaz hâkiminin onayına sunulur.” şeklinde düzenlemeye yer verildiği. Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğinin Kapalıya iade başlıklı 12. maddesinde, a) Haklarında 5271 sayılı Kanun'un 100. maddesine göre tutuklama kararı verilenler,

b) Firar edenler,

c) Kınamadan başka disiplin cezası alanlar,

ç) 5'inci madde gereğince doğrudan açık kurumlara gönderilenler hariç olmak

üzere; yaş, sağlık durumu, bedensel veya zihinsel yetenekleri bakımından çalışma koşullarına uyum sağlayamayacakları tespit edilenler,

d) İş temin edildiği halde çalışmayanlar veya iş düzenine uyum sağlayamayanlar,

e) Kapalı kuruma dönmek isteyenler,

b) Firar edenler,

c) Kınamadan başka disiplin cezası alanlar,

ç) 5'inci madde gereğince doğrudan açık kurumlara gönderilenler hariç olmak

üzere; yaş, sağlık durumu, bedensel veya zihinsel yetenekleri bakımından çalışma koşullarına uyum sağlayamayacakları tespit edilenler,

d) İş temin edildiği halde çalışmayanlar veya iş düzenine uyum sağlayamayanlar,

e) Kapalı kuruma dönmek isteyenler,

f) Haklarında üst sınırı yedi yıldan az olmayan başka bir suçtan soruşturma veya kovuşturması devam etmekte olanlar ile üst sınırı yedi yıldan az olmayan bir suçtan henüz kesinleşmemiş mahkumiyet kararı bulunanlar, kurum yönetim kurulu kararı ile kapalı kurumlara iade ediler ve bu karar derhal infaz hakimliğinin onayına sunulur.” şeklinde hükme yer verildiği, anılan yönetmeliğin 12. madde düzenlemesinde “yaş, sağlık durumu, bedensel veya zihinsel yetenekleri bakımından çalışma koşullarına uyum sağlayamayacakları tespit edilen hükümlüler” dışında infazın doğrudan açık ceza infaz kurumunda yapılması yönünden herhangi bir ayrım yapılmadığı, 5275 sayılı Kanun'un 14/4. maddesinde de kapalıya iade kurumunda doğrudan açık ceza infaz kurumuna gönderilen hükümlüler yönünden ayrıma gidilmediği, her ne kadar firar eden hükümlülerin kapalı ceza infaz kurumuna iade edileceği yönünde anılan kanun hükmünde düzenleme öngörülmediği düşünülebilirse de firar eyleminin 5275 sayılı Kanun'un 44. maddesinde hücre disiplin cezasını gerektirir eylem olarak düzenlendiği, açık ceza infaz kurumunda cezasını infaz etmekte iken firar eden hükümlünün kapalı kurumdan açık ceza infaz kurumlarına nakledilen ya da doğrudan açık ceza infaz kurumlarına gönderilen hükümlü statüsünde bulunmasının kapalı ceza infaz kurumuna iadesi yönünden farklılık arz etmeyeceği, aksi yorumun kanun koyucunun öngörmediği bir ayrımın yorum yoluyla vazedilmesi sonucunu doğuracağı, firar gibi bir eylemi gerçekleştiren hükümlünün cezasının infazının bizatihi risk içerdiği, daha sıkı infaz koşullarını haiz infaz kurumunda cezasının infaz edilmesinin infaz hukukunun amacı ve ruhuna uygun düşeceği cihetle, somut olayda açık ceza infaz kurumunda cezasını infaz etmekte iken firar eden hükümlünün kapalı ceza infaz kurumuna iadesi kararının onaylanması gerektiği gözetilmeksizin itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 26/04/2016 gün ve 94660652-105-35-5059-2016-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA

TÜRK MİLLETİ ADINA

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106/3. maddesindeki “(Değişik fıkra:18.06.2014-6545 s.K./81.mad) Hükümlü, tebliğ olunan ödeme emri üzerine belli süre içinde adli para cezasını ödemezse, Cumhuriyet savcısının kararı ile ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarı hapis cezasına çevrilerek, .../...

hükümlünün iki saat çalışması karşılığı bir gün olmak üzere kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verilir. Günlük çalışma süresi, en az iki saat ve en fazla sekiz saat olacak şekilde denetimli serbestlik müdürlüğünce belirlenir. Hükümlünün, hakkında hazırlanan programa ve denetimli serbestlik görevlilerinin bu kapsamdaki uyarı ve önerilerine uymaması hâlinde, çalıştığı günler hapis cezasından mahsup edilerek kalan kısmın tamamı açık ceza infaz kurumunda yerine getirilir”, aynı Kanunun 14/4. maddesindeki; “Açık ceza infaz kurumunda bulunan hükümlülerden kınamadan başka bir disiplin cezası alanlar kurum yönetim kurulunun kararı ile kapalı ceza infaz kurumlarına geri gönderilirler”,

Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğinin 8. maddesindeki; “(1) Kapalı kurumlarda bulunan hükümlülerden; a) Ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasına mahkum olanlar, b) Haklarında ikinci defa tekerrür hükümleri uygulananlar, c) Haklarında iyi hal kararı verilse bile, 5275 sayılı Kanunun 44'üncü maddesinde sayılan eylemlerden dolayı toplam üç kez hücreye koyma cezası alanlar, ç) Terör ve örgütlü suçlardan hükümlü olup, 6'ncı maddenin ikinci fıkrasının (c) ve (ç) bentleri dışında kalanlar, d) Koşullu salıverilme kararının geri alınması nedeniyle kalan cezası infaz edilmekte olanlar, e) Eğitimevleri hariç kapalı veya açık kurumlardan firar edenler, açık kurumlara ayrılamaz.”

Aynı Yönetmeliğin “Kapalıya iade" başlıklı 12/1. maddesindeki; (1) Açık kurumlarda cezası infaz edilmekte olan hükümlülerden;

a) Haklarında 5271 sayılı Kanunun 100'üncü maddesine göre tutuklama kararı verilenler,

b) Firar edenler,

c) Kınamadan başka bir disiplin cezası alıp disiplin cezası kesinleşenler,

ç) Bu Yönetmeliğin 5'inci maddesi gereğince doğrudan açık kurumlara gönderilenler hariç olmak üzere; yaş, sağlık durumu, bedensel veya zihinsel yetenekleri bakımından çalışma koşullarına uyum sağlayamayacakları tespit edilenler,

d) İş temin edildiği halde çalışmayanlar veya iş düzenine uyum sağlayamayanlar,

Kurum yönetim kurulu kararı ile kapalı kurumlara iade edilir ve bu karar derhâl infaz hakimliğinin onayına sunulur. Kurum düzeni veya kişi güvenliğinin tehlike altında olması halinde asayiş ve düzeni sağlamak için hükümlünün disiplin cezasının kesinleşmesi beklenmeden tedbiren kapalı ceza infaz kurumuna gönderilmesine kurum yönetim kurulu tarafından karar verilebilir.

d) İş temin edildiği halde çalışmayanlar veya iş düzenine uyum sağlayamayanlar,

Kurum yönetim kurulu kararı ile kapalı kurumlara iade edilir ve bu karar derhâl infaz hakimliğinin onayına sunulur. Kurum düzeni veya kişi güvenliğinin tehlike altında olması halinde asayiş ve düzeni sağlamak için hükümlünün disiplin cezasının kesinleşmesi beklenmeden tedbiren kapalı ceza infaz kurumuna gönderilmesine kurum yönetim kurulu tarafından karar verilebilir.

(2) İnfaz edilen cezası dışında başka bir suçtan haklarında mahkumiyet kararı verilenlerin cezaları toplandıktan sonra koşullu salıverilmelerine bu Yönetmeliğin 6 ncı maddesinde belirtilen sürelerden daha fazla kaldığı tespit edilenler ile şartları tutmadığı halde açık kuruma ayrıldığı anlaşılanlar, kurum yönetim kurulu kararı ile kapalı kuruma iade edilir.

(3) Açık kurumun bulunduğu yerde kapalı kurum bulunmaması halinde hükümlü, o il sınırları içerisindeki kapalı kuruma Bakanlıktan izin alınmadan gönderilir.

Şeklindeki düzenlemeler birlikte değerlendirildiğinde; gerek 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 14/4. maddesinde gerekse Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğinin 12/1-b maddesinde özellikle vurgulanan “İade Edilir” sözcüğünün “kapalı ceza infaz kurumundan, açık ceza infaz kurumuna ayrılanları kapsamına alan bir sözcük olarak kabulünün mümkün olduğu, söz konusu maddelerin ödenmeyen adli cezasından çevrilmiş hapis cezasına hükümlü olan ve yasa gereği infazına doğrudan doğruya açık ceza infaz kurumunda başlayanları da kapsadığına dair herhangi bir açıklamanın bulunmadığı, Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğinin 8. maddesinin kapalı kurumlarda cezasını infaz etmekte olan hükümlülerle ilgili bir düzenleme olduğu, ceza hukukunda; sanık aleyhine kıyasın yasak olmasının kanunilik ilkesinin doğal sonucu olduğu gibi 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2. maddesinin 3. fıkrasında "Kanunların suç ve ceza içeren hükümlerinin uygulanmasında kıyas yapılamaz." şeklindeki düzenlemenin, bir anlamda hükümlünün durumunu ağırlaştırdığı konusunda kuşku bulunmadığından ceza hükmü olarakta kabul edilebilecek olan disiplin cezaları için de geçerli olacağının kabulü gerektiği anlaşılmakla;

Somut olayımızda kesinleşen ve ödenmeyen adli para cezasının hapis cezasına dönüştürülmesinden sonra doğrudan doğruya açık ceza infaz kurumunda cezasını infaz etmekte iken firar eden hükümlünün kapalı ceza infaz kurumuna gönderilebileceğine dair mevzuatta açık bir hüküm bulunmadığından;

Dosya kapsamına göre, Karşıyaka 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 12/02/2016 tarihli ve 2016/357 değişik iş sayılı kararında isabetsizlik görülmediğinden, bu karara ilişkin Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün kanun yararına bozma talebinin CMK'nun 309. maddesi gereğince REDDİNE, dosyanın mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.