muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/10779, Karar No: 2014/12141, Tarih: 18.09.2014

İsviçre Hukukunda desteğin kusurunun, destek görenlerin tazminat alacaklarını olumsuz yönde etkileyebileceğine ilişkin bir hüküm bulunmamakla birlikte, doktrinde tazminat miktarının belirlenmesinde mağdur-desteğin müterafik kusurunun mutlaka dikkate alınacağı kabul edilmektedir (Oser, Schönenberger, Das Obligationenrecht.Art 1-183).

İsviçre Fedaral Mahkemesi de, sigorta şirketinin mevcudiyeti halinde ölen desteğin kusurunun davacı tarafın tazminat miktarında evleviyetle dikkate alınacağını vurgulayarak sigorta yoluyla korumanın söz konusu olduğu hallerde sigorta şirketini genel hukuk normları üzerinde sorumlu tutmanın söz konusu olamayacağını, davalı ... şirketinin ölen desteğin müterafik kusuru oranında tazminat talebinden indirim isteyebileceğine hükmetmiştir (BGE 113 11 328, Prof Dr Saibe Oktay Özdemir - Hukuki Mütalaa).

Desteğin ölümü nedeniyle meydana gelen zararın yansıma yolu ile destek görenleri de etkilediği nasıl kabul ediliyorsa desteğin tazminattan indirime sebep olacak davranışların da aynı şekilde destek görenlere yansıyacağı (Gökyayla S.252, Tekinay-Akman- Burcuoğlu-Altop S.650) Türk Hukuk Doktrininde genelde kabul görmektedir.

Konunun ZMSS yönünden incelenmesinde de, 2918 Sayılı KTK 85/1, 91/1 ve ZMSS Genel Şartlarının A.1 maddesi hükümlerinden de anlaşıldığı üzere sigortacının (ZMSS) sorumluluğuna gidilebilmesi için;

A-Bir sigorta sözleşmesi bulunması,

B-Bir zararın gerçekleşmesi,

C-İşletenin 2918 Sayılı KTK 85/1 maddesine göre sorumlu olması gerekmektedir.

Zorunlu trafik sigortasında sigortacının sigorta sözleşmesinin gereği olarak zarar görene karşı sorumluluğundan söz edebilmek için işleten, motorlu aracın işletilmesinden KTK.85/1 maddesine göre (tehlike sorumluluğu) sorumlu olmalıdır. İşletenin sorumluluğunun bulunmadığı durumda sigortacının sorumluluğu da söz konusu değildir (Çetin Aşçıoğlu- Trafik Kazasından Doğan Hukuk ve Ceza Sorumlulukları 2008 baskı Sayfa 134).

Sorumluluk sigortası türlerinden biri olan Karayolları Motorlu Araçlar ZMSS.de sigorta ettiren durumunda olan işleten ve onun gibilerin, motorlu araçların neden oldukları zararlardan dolayı kendilerine düşen hukuki sorumluluğu sigortacı belirli limite kadar karşılamakla yükümlü olup, sigortacının sorumluluğu işletenin hukuki sorumluluğu ile eş değerdir. Sigortacı ondan fazlasından sorumlu değildir. Zira bir meblağ sigortası olmayan sorumluluk sigortası sadece olaydan zarar görenlerin gerçek zararlarını giderme ve zarardan sorumlu olan işleten ve onun gibilerin mal varlığındaki bu tazminat ödemesi nedeniyle oluşacak eksilmeyi önleme amacına yönelik bir pasif sigorta türüdür. Oluşan bir trafik kazası sonucu ölen işleten- sürücünün desteğinden yoksun kalan hak sahiplerinin sorumluluk sigortacısına karşı yöneltebilecekleri yansıma yolu ile oluşan zarar işletene karşı ileri sürülebilecek tutardan fazla ve ayrı olması mümkün değildir.

İşletenin trafik kazası sonucu ölümü durumunda kusurlu olsa dahi kendisinin desteğinden yoksun kalanlara tazminat yükümlülüğü doğmayacaktır (Işıl Ulaş, Uygulamalı Zarar Sigortaları Hukuku 8.baskı sayfa 941).

Sorumluluk sigortalarında destekten yoksun kalanın sigortacıya karşı doğrudan doğruya bir talep hakkı bulunmamaktadır. Zira bu tür sigortalarda sigorta ettiren kendi mamelekinde vukua gelecek muhtemel bir azalmayı teminat altına almaktadır. Burada riziko, sigorta ettirenin mamelekinde vukua gelecek eksilme ihtimalidir. Zarar gören lehine şart koşulan kimse durumunda olmadığından 3.şahsın sigortacıya karşı bir talep hakkı yoktur (Gürsoy-Sigorta Hukuku sayfa 154, Bozer- Sigorta sayfa 255, Tekinay-sayfa 106, Karayalçın-İşletme Kazaları sayfa 65).

Destekten yoksun kalma tazminatı taleplerinde ölenin davranışının müterafik kusur teşkil edip etmeyeceği, destekten yoksun kalanlara desteğin kusurunun yansıyıp yansımayacağı hususunda Yargıtay uygulamasına gelince;

Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, desteğin kusuru oranında tazminattan indirim yapılması gerektiği görüşünü sürdürmektedir (4 HD 2010/110825 E 2012/665 K sayı 23.1.2012 günlü karar).

Yargıtay 11.Hukuk Dairesi 2007 yılına kadar bir kısım kararlarında ölüm ile sonuçlanan trafik kazalarında destekten yoksun kalma tazminatı nedeni ile ZMSS'e başvurulması halinde tazminat miktarı tesbit edilirken zarar görenin müterafik kusuru oranında indirim yapılması gerektiği içtihat edilmişken bu tarihten sonraki bir kısım kararlarda davacıların 3.kişi olmaları nedeniyle miras hukukundan bağımsız olan destekten yoksun kalma tazminatı istemlerinde desteğin kusurunun tazminattan indirim neden olmaması ilkesi benimsenmiş, daha sonra 2008 ve 2009 yılında verilen kararlarda yine destekten yoksun kalma tazminatlarında mülga BK 44/1 maddesinin uygulanması gereğine değinilmiş, Dairenin bu yöndeki uygulaması iş bölümü nedeni ile bu nitelikteki davalarda görevinin sona erdiği 2009 yılına kadar devam etmiştir.

Yargıtay 17.Hukuk Dairesi de ZMSS.nin taraf olduğu destekten yoksun kalma tazminatına ilişkin davalarda iş bölümü nedeniyle görevlendirildiği 2008 yılından itibaren Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 15.6.2011 gün ve 2011/17-142 Esas 411 Karar sayı ve 22.2.2012 gün 2011/17-787 Esas 2012/92 Karar sayılı kararlarlarına kadar destekten yoksun kalma tazminatlarında mülga BK 44/1 maddesi hükümlerini uygulayarak Yargıtay 11 Hukuk Dairesinin bu yöndeki son uygulamasını sürdürmüş, daha sonra HGK kararları doğrultusunda desteğin kusurunun tazminattan indirim nedeni olamayacağı yönünde kararlar vermiş olup Dairece halen uygulama bu yönde devam ettirilmektedir.

Hukuk Genel Kurulunun yukarıda tarih ve sayıları belirtilen kararlarında ve daha sonraki bir kısım kararlarında trafik kazasında tam veya kısmı kusurlu sürücünün desteğinden yoksun kalanların ZMSS.den müterafik kusur indirimi yapılmaksızın destekten yoksun kalma tazminatı isteyebilecekleri yönündedir.

Somut uyuşmazlığa dönüldüğünde;

Hukuk Genel Kurulunun yukarıda tarih ve sayıları belirtilen kararlarında ve daha sonraki bir kısım kararlarında trafik kazasında tam veya kısmı kusurlu sürücünün desteğinden yoksun kalanların ZMSS.den müterafik kusur indirimi yapılmaksızın destekten yoksun kalma tazminatı isteyebilecekleri yönündedir.

Somut uyuşmazlığa dönüldüğünde;

Davalıya ZMSS poliçesi ile sigortalı araç sürücüsünün araçla geçirdiği ve 8/8 oranında kusurlu bulunduğu trafik kazası sonucu vefatı üzerine sürücünün desteğinden yoksun kaldıklarını iddia eden davacılar tarafından davalı ZMSS aleyhine destekten yoksun kalma tazminatı davası açılmış,

Davalı davanın reddi savunmuş,

Yargılama sonucunda mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş,

Kararın davalı vekilince temyizi üzerine sayın çoğunluk görüşü doğrultusunda yazılı gerekçe ile yerel mahkeme kararı onanmıştır.

Sayın çoğunluğun onama gerekçesine katılamıyorum.

Tehlike sorumluluğunda tazminatın tayini kusur sorumluluğundaki kuralllara bağlı bulunduğundan TBK 52/1 maddesinde öngörülen desteğin müterafik kusuru tazminatın tayininde dikkate alınmalıdır.

Destekten yoksun kalma tazminatının miras hukukundan ayrı, bağımsız bir hak olması, desteğin müterafik kusurunun ileri sürülmesine engel değildir. Desteğin kendisinin talep

etmesi halinde nasıl müterafik kusur tazminattan indirimi gerektiriyorsa, yansıma yoluyla zarara uğrayan davacılar yönünden de aynı şekilde desteğin kusurunun kendilerine yansıması, bu nedenle sigorta şirketine karşı ileri sürülen tazminattan müterafik kusur nedeniyle indirim yapılmasını gerektirir.

Olayda destek 8/8 oranında kusurlu bulunduğundan, işletene izafe edilmesi gereken işletme kusurunun varlığıda iddia ve ispat edilmediğinden, davalı ZMSS işletenin sorumluluğunu üstlendiğinden, desteğin kusuru kendilerine yansıyan davacıların tazminat istemleri TBK 52/1 maddesi gereğince tamamen kaldırılmalıdır.

Aksi düşüncenin kabulü hukuk düzeni içinde kendi ölümünden sorumlu olmayan desteğin, destek olduğu kişilere karşı sorumluluğunun devam ettirilmesi anlamına gelmektedirki bu durumda destek görenlerin ölenin mirasçılarına karşı bu talep hakını yöneltmelerine imkan vermek gibi kabul edilemez bir durum ortaya çıkmaktadır. (Prof Dr Saibe Oktay Özdemir- Hukuki Müteala)

Diğer taraftan amacı, kaynakları ve giderleri 5684 sayılı Sigortacılık Kanununda belirlenen, bu yasa kapsamında faaliyet gösteren bir özel hukuk tüzel kişisi olan davalı ... şirketini Sosyal Güvenlik Kurumu gibi görmek, kamu kurumu niteliği tanımak da sigorta hukuku ilkelerine aykırıdır.

Açıklanan yasal düzenlemeler, bilimsel görüşler ve yargı kararları karşısında davalı ... şirketinin temyiz itirazının kabulü ile davalı red edilmek üzere yerel mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kararın onanmasına ilişkin sayın çoğunluk görüşüne karşıyım.
Yargıtay — Esas No: 2015/16609, Karar No: 2016/191, Tarih: 12.01.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/16609 E.  ,  2016/191 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Erciş Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/10/2015

NUMARASI : 2015/316-2015/406

KISITLI : R.. İ..

VASİ : İ.. Ç..

Vesayet hukukuna ilişkin davada Giresun 1. Sulh Hukuk ve Erciş Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, vasinin değiştirilmesi ve kısıtlının bakım kurumuna konulması istemine ilişkindir.

Giresun 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 18.08.2011 tarih 2011/205 Esas, 2011/655 Karar sayılı ilamı ile R.. İ.. kısıtlanarak kendisine İ.. Ç.. vasi olarak atanmıştır.

Erciş Kaymakamlığı Bakım, Rehabilitasyon ve Aile Danışma Merkezi Müdürlüğü, 05.05.2015 tarihli dilekçe ile vasinin değiştirilmesini ve vasiye kısıtlıyı bakım kurumuna yerleştirme hususunda yetki verilmesini talep etmiştir.

Giresun 1. Sulh Hukuk Mahkemesince, 20.05.2015 tarihli ek karar ile; kısıtlının Erciş Bakım, Rehabilitasyon ve Aile Danışma Merkezi Müdürlüğüne yerleştirildiği gerekçesiyle yerleşim yerinin değiştirilmesine izin verilmesine, mahkemenin yetkisizliğine ve dosyanın Erciş Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmesine, vasi değişikliği talebinin yetkili mahkemece değerlendirilmesine karar verilmiştir.

Erciş Sulh Hukuk Mahkemesince ise, kısıtlının kuruma yerleştirilmeden önceki ikamet adresinin "T.. Mah. Ş.. T..G... B... A.. Cad. ... Merkez/GİRESUN" olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir." Aynı Kanunun 412. Maddesine göre de, “Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez.”

Giresun Valiliği Aile ve Sosyal Politikalar İl Müdürlüğünün 10.11.2015 tarihli cevabî yazısına göre, kıstlının Van Erciş B.. M..ne nakil edildiği, vesayet makamı olan Giresun 1. Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verildiği ve kısıtlının sürekli bakımının kurum tarafından karşılandığı anlaşılmakla, uyuşmazlığın yeni vesayet makamı olan Erciş Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp, çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, 6100 sayılı HMK’nın 21. ve 22. maddeleri gereğince Erciş Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 12/01/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8176, Karar No: 2023/315, Tarih: 06.02.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/8176 E.  ,  2023/315 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme taleplerinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Konya 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.04.2021 tarihli ve 2020/306 Esas, 2021/208 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 29 uncu maddesi, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluğuna karar verilmiştir.

2. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 13.10.2021 tarihli ve 2021/1584 Esas, 2021/1696 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek ''aynı yargı çevresi içinde tutuklu bulunan sanığın yüz yüzelik ilkesi gereğince duruşmada bizzat hazır bulundurulması ve savunma imkanı sağlandıktan sonra hüküm kurulması gerekirken esas hakkındaki mütaalaya karşı son celsede bizzat hazır edilmeden ve gerekçe gösterilmeden SEGBİS ile ilk ve son savunmasının alınması suretiyle duruşma yapılarak 5271 Sayılı Kanun'un 193 üncü ve 196 ncı maddesinin dördüncü fıkrasına aykırı davranılması, kabule göre de; maktulden kaynaklanan haksız tahrikin boyutuna göre 12 yıldan 18 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 Sayılı Kanun'un 29 uncu maddesinin uygulanması sırasında 18 yıl hapis cezası yerine 15 yıl hapis cezası belirlendiği'' anlaşılmakla 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi uyarınca bozulmasına karar verilmiştir.

3. Konya 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.11.2021 tarihli ve 2021/424 Esas, 2021/454 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 29 uncu maddesi, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluğuna karar verilmiştir.

3. Konya 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.11.2021 tarihli ve 2021/424 Esas, 2021/454 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 29 uncu maddesi, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluğuna karar verilmiştir.

4. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 11.05.2022 tarihli ve 2022/405 Esas, 2022/1213 sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin ve katılan vekilinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un

280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 29 uncu maddesi ve 62 nci maddesi uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

5. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 03.08.2022 tarihinde tanzim olunan ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan vekilinin temyiz sebepleri

1. Koşulları bulunmadığı hâlde sanık hakkında kurulan hükümde 5237 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği haksız tahrik indirimi uygulanmak suretiyle eksik ceza tayinine,

2. Suçun tasarlanarak işlendiğinden suç vasfının hatalı belirlendiğine,

3. Bölge Adliye Mahkemesi'nin bozma kararı vermesinin ihsası rey teşkil ettiğine,

İlişkindir.

B. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri

1. Sanığın öldürme kastıyla hareket etmediği dikkate alınmadığından suç vasfının hatalı belirlendiğine,

2. Sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 27 inci maddesi uyarınca meşru savunmada sınırın aşıldığına,

3. Eksik inceleme ile hüküm tesis edildiğine,

4. Haksız tahrik indirim oranının yetersizliğine ,

5. Bölge Adliye Mahkemesi'nin bozma kararı vermesinin ihsası rey teşkil ettiğine

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanığın öldürme kastıyla hareket etmediği dikkate alınmadığından suç vasfının hatalı belirlendiğine,

2. Sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 27 inci maddesi uyarınca meşru savunmada sınırın aşıldığına,

3. Eksik inceleme ile hüküm tesis edildiğine,

4. Haksız tahrik indirim oranının yetersizliğine ,

5. Bölge Adliye Mahkemesi'nin bozma kararı vermesinin ihsası rey teşkil ettiğine

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Maktul ...'un resmi nikahla evli olup boşanma davası sürerken sanık ... ile 16.07.2020 tarihinden itibaren müşterek konutta evlilik dışı fiili birliktelik yaşadıkları, tanık beyanlarından anlaşıldığı üzere aralarındaki anlaşmazlık nedeniyle sanık ile maktulün ayrılmış olmasına karşın eşyaların paylaşılması konusunda aralarındakimünakaşanın devam ettiği, 11.09.2020 tarihinde sanığın müracaatı ile maktulün kendisine yönelik şiddet eylemlerinden ötürü maktul aleyhinde 6284 sayılı Kanun kapsamında uzaklaştırma tedbiri uygulandığı, olay tarihinden birkaç gün evvel maktulün çilingir marifeti ile taraflar arasında ihtilaflı olan eşyaları götürmeye çalıştığı, suç tarihinde sanığın maktulün eşyaları almaya çalıştığı yönünde karakola ihbarda bulunup daha sonra annesi.... ve ablası ..... İle birlikte maktul ile yaşadıkları ortak konuta husumete konu eşyalarını almaya gittiği, maktulün sanığı arayarak yanında başka kimsenin olup olmadığını sorması sanığın da annesi ve ablasının kendisi ile birlikte olduğunu belirtmesinin ardından maktulün de ağabeyi D.M. ile ikametin önüne geldiği, sanığın karakolu arayarak suç yerinde problem çıkacağını bildirmesine karşın taraflar arasında başlayan tartışmanın kavgaya dönüşmesi üzerine maktulün sanığa yönelik hakaret içerikli söylemlerde bulunup eşyaları almasına engel olduğu, sanığın da el çantasında getirdiği mutfak bıçağı ile maktulü kalbinden bıçaklayarak kalp laserasyonundan gelişen iç ve dış kanama sonucu hayatını kaybetmesine sebep olduğu, sanık hakkında kasten öldürme suçundan hüküm tesisi cihetine gidildiği belirlenmiştir.

Haksız tahrik yönünden, maktulün sanığa yönelik şiddet içerikli eylemlerinin bulunması ve bu nedenle maktul hakkında uzaklaştırma kararı verilmesi, sanığa yalnız olup olmadığını sormasının ardından ağabeyi ile olay yerine gelerek sanığa karşı ilk saldırıyı gerçekleştirmesi, hakaret içerikli söylemlerde bulunarak eşyaların sanık tarafından teslim alınmasına engel olmaya çalışması nazara alındığında sanık hakkında belirlenen cezada 5237 Sayılı Kanun'un 29 uncu maddesi uyarınca haksız tahrik indiriminin uygulanmasına karar verildiği tespit edilmiştir.

2. Sanık üzerine atılı suçlamayı ikrar etmiştir.

3. Tanıklar ....,....,.....,.... .,.....,.... ,.....,........,....,.,.'nin beyanları dava dosyasında bulunmaktadır.

4. Konya Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 01.10.2020 tarihli raporda;

2. Sanık üzerine atılı suçlamayı ikrar etmiştir.

3. Tanıklar ....,....,.....,.... .,.....,.... ,.....,........,....,.,.'nin beyanları dava dosyasında bulunmaktadır.

4. Konya Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 01.10.2020 tarihli raporda;

''Maktulde bir adet kesici delici alet yarası tespit edilerek göğüs bölgesinden kesici delici aletin göğüs boşluğuna girerek kalbi yaraladığı, kesici delici alet yaralanmasına bağlı kalp laserasyonundan gelişen iç ve dış kanama sonucu meydana geldiği''

Görüşünü içerir ölü muayenesi ve otopsi tutanağı dava dosyasında mevcuttur.

5. Sanığın rızası ile teslim ettiği cep telefonunun incelenmesi ile tanzim edilen mesaj tespit tutanağı dava dosyasında mevcuttur.

6. 30.09.2020 Tarihli olay yeri inceleme raporu ve olay yeri krokisi dava dosyasında mevcuttur.

7. Sanık ve maktule ait resmî nüfus kayıt örneği dava dosyasında mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Sanığın resmi nikahla evli olan maktul ile bir süre fiili birliktelik yaşadığı, aralarındaki anlaşmazlık nedeniyle ayrılmalarına karşın ortak kullandıkları ikametteki eşyaların paylaşımı konusunda husumet oluştuğu, eşyaların bir kısmını maktulün ve yakınlarının bir kısmının ise sanık tarafından getirildiği, sanığın ablası ve annesi ile birlikte eşyalarını teslim almaya gittiğinde konutun önüne gelen sanık ile aralarında yaşanan münakaşanın kavgaya dönüştüğü, kavga esnasında maktulün sanığa yönelik tehdit ve hakaret içerikli söylemlerde bulunduğu, sanığın kız kardeşinin de maktulün ağabeyi ile kavgaya tutuşması üzerine sanığın sürekli çantasında taşıdığı bıçakla maktule saldırarak kalbinden yaraladığı, sanığın adli muayene raporuna göre darp ve cebir izinin bulunmadığı, maktul yere düştükten sonra üzerine ''annemgili bırak yoksa kardeşini öldürürüm'' dediği de göz önüne alınarak maktulün kardeşinin, annesine ve kız kardeşine yönelik eylemini engellemeye çalıştığı da nazara alınarak haksız tahrikte derecenin asgari oranda kabulü ile yerel Mahkeme kararı kaldırılarak, haksız tahrik nedeniyle asgari oranda indirim yapılmak suretiyle sanığın kasten öldürme suçundan mahkumiyetine dair karar verildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Katılan Vekilinin Temyiz Sebepleri

1. Haksız Tahrike Yönelik

Olay günü maktulün, 6284 sayılı Yasa kapsamında uzaklaştırma kararı verilmiş olmasına karşın sanığın bulunduğunu bildiği ikametin önüne ağabeyi ile gittiği, sanığa yönelik tehdit ve hakaret içerikli söylemlerde bulunduğu, eşyaların teslim alınmasını engelleyerek saldırıyı başlatmış olması dikkate alındığında haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasının dava dosyası kapsamına uygun olduğu anlaşıldığından hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Suçun Tasarlanarak İşlendiğinden Suç Vasfının Hatalı Belirlendiğine Yönelik