muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/9863, Karar No: 2023/1669, Tarih: 05.04.2023

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebebi; hükmü temyiz etme iradesinden ibarettir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

1. Aynı ceza infaz kurumunda hükümlü olarak bulunan sanık ve katılan arasında olay günü ilk haksız hareketin kimden geldiği tespit edilemeyen şekilde çıkan kavga sırasında, sanığın katılanı yumrukla darp ederek burnunda orta (2.) derecede kemik kırığı meydana gelecek şekilde yaraladığı anlaşılmıştır.

2. Sanık savunması, katılan ve tanık anlatımları, tutanaklar, nüfus ve adlî sicil kayıtları ile diğer tüm deliller dava dosyasında mevcuttur.

3. ... Adlî Tıp Şube Müdürlüğünün 12.05.2015 tarihli adlî muayene raporu ile sanığın eylemi neticesinde katılanın burnunda orta (2.) derecede kemik kırığı meydana gelecek şekilde yaralandığının tespit edildiği anlaşılmıştır.

4. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilmiş ve bozma gereklerinin yerine getirildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Anamur 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.10.2021 tarihli ve 2021/708 Esas, 2021/992 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15446, Karar No: 2015/18928, Tarih: 22.10.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/15446 E.  ,  2015/18928 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/48056

MAHKEMESİ : Antalya 16. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 06/11/2012

NUMARASI : 2011/816 (E) ve 2012/944 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suç tarihinde mağdurun yolda yürüdüğü sırada omzunda asılı bulunan çantanın motosikletli iki kişi tarafından çalınması şeklinde gerçekleşen olayda, sanığın tüm aşamalarda üzerine atılı suçlamayı kabul etmemesi, ancak suça konu cep telefonunun kendisine satıldığı M. S. A.'nın hakkında beraat kararı verilen M. S.'nin yargılandığı dosyadaki beyanında, cep telefonunu kendisine M. S. dışındaki başkaca bir şahsın sattığını, bu şahsın yanında kimliğinin olmaması üzerine M. S.'nin kimlik fotokopisini aldığını beyan etmesi karşısında, sanık C.. A.. ile tanık M. S. A.'nın duruşmaya getirilerek veya SEGBİS vasıtasıyla yüzleştirilmelerinin sağlanması ve suç tarihinde tanığın işyerine suça konu telefonu satmak amacıyla M. S. ile beraber gelen diğer şahsın sanık Cengiz olup olmadığının kesin olarak belirlenmesi ve sonucuna göre sanık Cengiz'in hukuki durumun tayin ve takdir edilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 22/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3722, Karar No: 2010/2705, Tarih: 11.03.2010

**21. Hukuk Dairesi         2009/3722 E.  ,  2010/2705 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 4. İş Mahkemesi

TARİHİ : 04/02/2009

Davacı,  ayakta dik pozisyonlandırma cihazı bedeli olan 18.390,00 Euro'nun fiili ödeme tarihinde geçerli olan döviz satış kuru üzerinden Türk Lirası karşılığının dava tarihinden itibaren en yüksek faiz oranı üzerinden işletilecek yasal faiziyle birlikte Kurumdan tahsiline   karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin  kısmen  kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici nedenlere göre tarafların  aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı Sağlık Bakanlığı  Haydarpaşa Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesinin düzenlediği 4.12.2006 tarih 13506 sayılı Sağlık Kurulu raporundaki görüş uyarınca alınan”ayakta dik pozisyonlandırma cihazı “(motorlu kalkış, manuel sürüş)’nın bedeli olan 18.390.00 Euro’nun fiili ödeme tarihinde geçerli olan döviz satış kuru üzerinden Türk Lirası karşılığının dava tarihinden itibaren 3095 sayılı Yasa’nın 4/A maddesi uyarınca  Devlet Bankalarınca Euro için açılmış bir yıl vadeli mevduat hesabına ödediği en yüksek faiz oranı üzerinden  işletilecek yasal faizi ile birlikte davalı Kurumdan tahsilini istemiştir.

Mahkemece istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan  506 sayılı Yasa’nın  32. maddesinde sigortalıya Protez, araç ve gereçlerinin standartlara uygun olarak sağlanması, takılması, onarılması ve yenilenmesinin sağlık yardımı olarak verileceği,  sigortalılara verilecek protez, araç ve gereçlerin bedellerinin %20’si kendilerince ödeneceği, ancak, sigortalıdan alınacak katkı miktarının ödeme tarihindeki 25.08.1971 tarihli ve 1475 sayılı İş Kanununun 33. maddesine göre sanayi kesiminde çalışan onaltı yaşından büyük işçiler için uygulanan aylık asgari ücretin birbuçuk katından fazla olamayacağı,  34. maddesinde Kurumun sigortalının iyleşmesine yarayacak, yahut işgöremezliğini az çok gidermesi için gerekli görülecek protez, araç ve gereçlerini sağlamak, onarmak ve tespit edilen süre ve şartlarda yenilemekle yükümlü olduğu bildirilmiştir.

Davacı, çocukken balkondan düşüp işe özürlü olarak girip sigortalı olarak çalışmaya başladığından 506 sayılı Kanunun hastalık sigortasına ilişkin 32. ve devamı maddelerinde yer alan “işgöremezliği giderme” kavramı yanında  uyuşmazlığın çözümünde Kanunun 34. maddesinde yer alan “iyileştirme” kavramının da incelenmesi gerekmektedir. T.C. Anayasası’nın 90. maddesi uyarınca usulüne göre yürürlüğe konulmuş anlaşmalar kanun hükmündedir. Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası anlaşmalarla Kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi  nedeniyle  çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası anlaşma hükümleri esas alınır. Bu bağlamda onay kanunu ile yürürlüğe giren Sosyal Güvenliğin Asgari

Normları Hakkında 102 Nolu ILO Sözleşmesinin 10/3. maddesinde; yapılacak yardımların, korunan kimsenin sağlığını korumaya, çalışma gücünü iadeye ve şahsi ihtiyaçlarını karşılayabilme kabiliyetini artırmaya matuf olduğu açıklanmıştır. 506 sayılı Kanunun hastalık sigortası kolundan sağlanacak sağlık yardımlarının kapsamı başlıklı 33. maddesinin son fıkrasında da bu madde gereğince yapılacak sağlık yardımlarının; sigortalının sağlığını koruma, çalışma gücünü yeniden kazandırma ve kendi ihtiyaçlarını görme kabiliyetini artırma amacını güdeceği açıkça belirtilmiş, bir anlamda, onaylanması nedeniyle bağlayıcı hale gelen 102 Nolu ILO Sözleşmesinin 10/3. maddesi hükmü tekrarlanmıştır. Her iki yasal düzenlemenin açıkça gösterdiği gibi, sigortalıya "dik pozisyonlandırma cihazı" temini yönünden; aranacak temel unsur; iyileşmesine yardımcı olması unsurudur. İyileşmeye yardımcı olma kavramının ise, açık  yasal   düzenlemeler  uyarınca;  sağlığı koruma,  çalışma  gücünü  yeniden kazandırma  ve   kendi   ihtiyaçlarını görme  kabiliyetini  artırma  olarak   kabulü zorunludur, aksinin kabulü halinde iyileşme kavramına ilk günkü sağlığına kavuşma anlamının verilmesi halinde, ortez ve protez kullanımının hiçbir zaman mümkün olamayacağı hususu da açıktır. Yargılama sırasında yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar Ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 63. maddesinde de yapılan açıklamalar doğrultusunda düzenleme bulunmaktadır. Buna göre; iş kazası ile meslek hastalığı, hastalık ve analık sonucu tıbben gerekli görülen sağlık hizmetlerinin karşılanması, temini amacıyla Kurumca finansmanı sağlanacak sağlık hizmetleri içinde (f) bendinde ortez ve proteze yer verilirken, temini için sadece; “sağlanacak sağlık hizmetleriyle ilgili teşhis ve tedaviler için gerekli olabilme” ifadesi  kullanılmıştır.

Kurumun teminle yükümlü olduğu yürürlükteki  mevzuat hükümlerine uygun fiyatlı dik pozisyonlandırma cihazına hak kazanılması için gerekli olan "iyileştirme" unsurunun, diğer bir anlatımla sağlığı koruma, çalışma gücünü yeniden kazandırma ve kendi ihtiyaçlarını görme kabiliyetini artırma hususlarının; cihazı kullanacak kişi yönünden, üniversite veya eğitim araştırma hastanelerinin fiziksel tıp ve rehabilitasyon kliniklerinde yatırılarak uygulama ve eğitiminin yapılması sonrasında nöroloji, ortopedi ve fiziksel tıp ve rehabilitasyon uzmanlarının da içinde yer aldığı sağlık kurulu raporu ile gerekliliğinin belirlenmiş olması gereklidir."(Yargıtay HGK,

04.03.2009, 2009/10-34 E., 2009/104 K.)

Somut olaya gelince İ.Ü.Cerrahpaşa Tıp Fakültesi Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon Anabilim Dalı Başkanlığından mahkemece alınan 21.07.2008 tarihli Sağlık Kurulu raporunda bu cihazların bu tür hastalarda hareketsizlikten ortaya çıkan ve hasta için ölümle sonuçlanabilecek sonuçlar doğuran hayati tehlike yaratan  bası yaraları, spastisite, tuzak nöropati, derih ven trombozu gibi komplikasyonların hastada ortaya çıkmasını engellemeye yardımcı olduğunu, hastanın hayatiyetinin ve sağlığının korunmasına katkı sağlayacağı, hastanın geri kalan kuvvet ve yeteneklerini geliştirerek kendi ihtiyaçlarını ve işgörme kabiliyetini artırıp, fiziksel, psikolojik, sosyo ekonomik ve çalışma hayatı açısından tıbbi durumunun elverdiği en yüksek kapasiteye ulaşabilmesine katkı sağlayacağı bildirilmiştir. Bu rapor karşısında dava konusu cihazın davacının sağlığını koruyacağı, kendi ihtiyaçlarını görme kabiliyetini artıracağı, çalışma gücünü yeniden kazandıracağı yani davacının iyileşmesine yardımcı olacağının kabulü gerekir.

Ne var ki; davacı üniversite veya eğitim araştırma  hastanelerinin fiziksel tıp ve rehabilitasyon kliniklerinde yatırılarak cihazın uygulama ve eğitimi yaptırılıp bilincin açık ve kognitif fonksiyonlarının yerinde olup olmadığı, üst ekstremite motor fonksiyonlarının yerinde olup olmadığı, progresifi hastalığı olup olmadığı,  tespit edilip bu cihazı kullanıp kullanmayacağını belirleyen bir rapor alınmamıştır.

Öte yandan her ne kadar davalı SGK Başkanlığınca bu cihazın Kurumun sözleşme listesinde yer almadığı, bu cihaz için herhangi bir fiyat tespiti rakamı belirlenmediği, Sağlık Uygulama Tebliğinde fiatının bulunmadığı bildirilmiş ise de davalı Kurum ile protokollü firmaların protokolü dahilinde olmayan veya Kurumla protokolü olmayan firmalardan temin edilen cihazların Kurum tarafından karşılanabilecek değerinin tespiti konusundaki yöntem gereğince, Sağlık Bakanlığının konuya ilişkin görüşü de alınmak suretiyle rayiç belirlenmesi gereği gözetilmeksizin yalnızca Ticaret Odası görüşü ile sonuca varılmış olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

O halde tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 11.3.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5096, Karar No: 2012/22932, Tarih: 05.11.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/5096 E.  ,  2012/22932 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62. maddeleri gereğince mahkumiyet.

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karara karşı sanık müdafii tarafından yapılan itirazın kabulüne ilişkin ... 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 04.03.2009 tarihli kararından sonra hüküm mahkemesince dosyanın yeniden ele alınıp yeni bir hüküm verilmesi gerekirken "itirazın kabulü ile mevcut kararın temyizi kabil hale geldiğinin" sanık müdafiine bildirilmesinin hükme temyiz kabiliyeti kazandırmayacağı temyiz incelemesine konu bir hükmün bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz incelemesine yer olmadığına, mahkemesince yeniden yargılama yapılarak CMK'nın 223. ve devamı maddeleri uyarınca yeniden hüküm verilmesinin sağlanması için dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/178, Karar No: 2012/3844, Tarih: 12.04.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/178 E.  ,  2012/3844 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, dava konusu 4 parsel numaralı taşınmaz üzerindeki ortaklığın satış yoluyla giderilmesi istenilmiştir. Mahkemece ortaklığın satış yoluyla giderilmesine karar verilmiş, hüküm davalılardan ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyada, mahkeme kararının davalılardan Mukaddes ...’e tebliğ edildiğine dair bir belgeye veya kayda rastlanmamıştır. Mahkeme kararı tebliğ edilmiş ise tebliğ belgelerinin dosyaya konulması veya kayıtlara dayanılarak tebliğ tarihlerinin bildirilmesi ve tebligat işlemi yapılmamışsa bu noksanlığın giderilmesi ile temyiz sürelerinin beklenmesi ve ondan sonra inceleme yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18334, Karar No: 2015/7239, Tarih: 30.04.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/18334 E.  ,  2015/7239 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince beraat

Taksirle öldürme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

29/11/2012 günü saat 17:00 sıralarında sanık sürücü ...'ın yönetimindeki otomobili ile yerleşim yeri içinde, 5 metre genişliğinde, aydınlatmanın olmadığı, bölünmemiş, köy yolunda sol şeritte seyir halinde iken, olay mahalline geldiğinde, aracının sağ ön far kısımlarıyla aynı istikamette yolun sağ kenarında park halinde bulunan ve öğrenci indirmekte olan hatır taşımacılığı yapan sanık sürücü ... yönetimindeki minibüsün önünden yolun karşı tarafına geçmek isteyen 6 yaşındaki yaya ... isimli çocuğa çarpması sonucu yayanın vefat ettiği ve alınan bilirkişi raporları ile de sabit olduğu üzere sanık ...'un 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun 75. maddesi ve aynı kanuna bağlı Yönetmeliğin 147. maddesinde belirtilen hükümlere uygun olmayan aracı ile öğrenci taşıması nedeniyle olayda tali derecede kusurlu olduğu belirtilen sanığın, yaşı nedeniyle bağımsız hareket edemeyecek olan öleni güvenli bir ortam sağlamadan araçtan indirmesi nedeniyle tali kusurlu olduğu gözetilmeksizin, mahkumiyeti yerine, yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

İsabetsiz olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 30/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Kararına Uygundur. F.Z.E

Yazı İşl. Md.
Yargıtay — Esas No: 2018/598, Karar No: 2018/2842, Tarih: 09.04.2018

**4. Hukuk Dairesi         2018/598 E.  ,  2018/2842 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 25. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Sivas 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... tarafından 02/05/2017 gününde verilen dilekçe ile ... aidiyetinin olmadığının tespiti istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; 6100 sayılı HMK 119/2. maddesi gereğince davanın açılmamış sayılmasına dair verilen 21/06/2017 günlü karara karşı davacı tarafın istinaf başvurusu üzerine yapılan incelemede; istinaf başvurusunun kabulüne dair verilen 22/12/2017 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandağı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve HMK 355. maddesindeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelmesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş ve verilen kararda bir isabetsizlik görülmemiş olmasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün HMK 370/1. maddesi gereğince ONANMASINA, HMK 302/5 ve 373. maddeleri uyarınca dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesine gönderilmesine 09/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5591, Karar No: 2019/3043, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/5591 E.  ,  2019/3043 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11946, Karar No: 2015/4487, Tarih: 19.03.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/11946 E.  ,  2015/4487 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 10. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 27/11/2013

NUMARASI : 2012/340-2013/252

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili şirketin davalı idarenin abonesi olduğunu, .. tesisat numaralı elektrik sayacından kullandığı elektrik bedellerinin aylık olarak okunduğu ve müvekkiline fatura edildiği ve müvekkili şirketin de bu faturaları düzenli olarak ödediğini; elektrik piyasası müşteri hizmetleri yönetmeliğinin 13. Maddesinde kaçak elektrik bedelinin tanımlandığını ve kaçak elektrik kullanımı halinde kaçak elektrik bedelinin kaçak elektrik kullanandan ne şekilde tahsil edileceğinin aynı yönetmeliğin 15. Maddesinde belirtildiğini; müvekkilinin, kaçak elektrik kullanmadığını; ancak, müvekkili şirkete gönderilen aylık elektrik enerjisi tüketim faturalarında "kaçak kayıt bedeli" altında bir bedel bulunduğunu ve bu bedelin müvekkili şirketten tahsil edildiğini; oysa, yukarıda belirtilen mevzuata göre suç teşkil eden eylemin hiçbir şekilde bu eyleme katılmamış olan müvekkilinden talep edilmesinin, cezaların şahsilik ilkesine aykırı olduğunu; gerek davalı şirket gerekse devletin kamu organlarınca bu eylemin faillerinin yakalanıp cezalandırılması gerektiğini; müvekkili şirketin işlemediği bir suçun karşılığı olarak kayıp kaçak bedeli altında katkı payı ödemek zorunda bırakıldığını, bu talebin hukuki dayanaktan yoksun olduğunu ileri sürerek; fazlaya ilişkin talep ve dava haklarını da saklı tutarak, davalı şirket tarafından tahakkuk ettirilen elektrik faturalarından kayıp-kaçak bedeli altında tahsil edilen bedellerin müvekkilinin abonelik tarihinden itibaren müvekkiline iadesine yönelik olarak 15.000,00 TL 'nin davalıdan tahsiline karar verilmesi talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; dava konusu kayıp kaçak bedelinin elektrik piyasası kanunu, elektrik piyasası tarifeler yönetmeliği, elektrik piyasası perakende satış hizmet geliri ile perakende enerji satış fiyatlarının düzenlenmesi hakkında tebliğ gereğince müşterilere tahakkuk ettirildiğini; bu konuda EPDK 'nın yetkili olduğunu, kurul kararına karşı açılacak davaların ilk derece mahkemesi olarak Danıştay da açılıp görüleceğinden davanın öncelikle görev yönünden reddine karar verilmesini talep etmiş, tarifeler ve fiyatlandırmaların EPDK tarafından yapıldığını, davanın EPDK'ya ihbarına karar verilmesini, müvekkili hakkında açılan davanın husumet yönünden reddine karar verilmesini talep etmiş; söz konusu fiyatlandırmaya ilişkin kurul onaylı tarifelerin hüküm ve şartlarıyla bu tarifelere tabi olan tüm gerçek ve tüzel kişileri bağlayacağının EPDK kararıyla ve onaylanarak resmi gazetede yayımlanmak suretiyle yürürlüğe giren 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 13/a maddesinde yer aldığını ve müvekkili idare tarafından kayıp kaçak bedeli olarak elektrik piyasası kanunu, elektrik piyasası tarifeler yönetmeliği, elektrik piyasası perakende satış hizmet geliriyle, perakende enerji satış fiyatlarının düzenlenmesi hakkındaki tebliğ gereğince müşterilere tahakkuk ettirildiğini savunarak; davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece; dava konusu faturaya istinaden, fiyatlandırmanın, EPDK kararına göre davalı kurum tarafından yürürlükteki mevzuata uygun olarak tahakkuk ettirilip, tahsil edildiği; EPDK kararının halen yürürlükte bulunduğu, Danıştayda bu kararın iptaline ilişkin olarak EPDK aleyhine açılmış bir dava bulunmadığı anlaşıldığı gerekçesiyle; davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Dava, davacı aboneden tahsil edilen kayıp/kaçak bedelinin iadesi istemine ilişkindir.

Kayıp-kaçak miktarı, dağıtım sistemine giren enerji ile dağıtım sisteminde tüketicilere tahakkuk ettirilen enerji miktarı arasındaki farkı göstermektedir. Yani kayıp-kaçak bedeli elektrik sisteminde ortaya çıkan teknik ve teknik olmayan kaybın maliyetinin kayıp-kaçak bedeli oranları ölçüsünde karşılanabilmesi amacıyla belirlenen bir bedeldir.

Davalı Kurum tarafından elektrik enerjisinin üretiminden, tüketicilere ulaştırılıncaya kadar oluşan elektrik eksikliği kayıp bedeli olarak; enerji nakil hatlarından çeşitli sebeplerle sayaçtan geçirilmeksizin, herhangi bir bedel ödemeden kullanılan elektrik bedeli de kaçak bedeli olarak diğer kullanıcı abonelere yansıtılmaktadır.