muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/10747, Karar No: 2013/2904, Tarih: 21.02.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2012/10747 E.  ,  2013/2904 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın iptali

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, ödenmeyen kira parası nedeniyle başlatılan icra takibine itirazın iptali ve icra inkar tazminatı isteğine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalı kiracının ödemediği kira parası nedeniyle başlatılan icra takibine itiraz ile takibin durduğunu, haksız itirazın iptali ile icra inkar tazminatına karar verilmesini talep etmiştir. Davalı ise, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Takibe dayanak yapılan ve karara esas alınan 01.01.2005 başlangıç tarihli ve 2 yıl süreli yazılı kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmede aylık kiranın ilk yıl 800 TL, ikinci yıl 1.000 TL olup, her ayın 5.gününe kadar ödeneceği, ikinci yıldan sonra İTO nun açıkladığı TEFE ve ... toplamı ortalamasına göre artış yapılacağı ve herhangi bir ayın kirasının zamanında ödenmemesi halinde kalan sürelere ait kiranın muaccel olacağı kararlaştırılmıştır. Bu koşullar geçerli olup, tarafları bağlar. Davacı alacaklı tarafından 28.08.2009 tarihinde başlatılan icra takibinde 2009/5-6-7-8.ayların kirası ve muacceliyet koşulu nedeniyle 2009/9-10-11-12.ayların kirası olan 10.800 TL nin tahsili istenilmiştir. Davalı borçlu, icra dosyasına itirazında ve yargılamadaki savunmasında, borcu kabul etmediğini, taşınmazın 01.01.2009 tarihinde tahliye edileceğinin davacıya bildirildiğini, ancak davacının taşınmazı teslim almayarak temerrüde düştüğünü, taşınmazdan yararlanmamasına rağmen 2009 yılı ilk dört ayın kirasını ödediğini, davacı tarafın da bu ödemeleri akdi ilişki devam ediyor gibi kabul ederek Mayıs 2009 ayı kirası ödenmediğinden kalan aylara ilişkin takip yaptığını, davanın reddine karar verilmesini savunmuş, 14.01.2011 tarihli dilekçe ile de, akdi ilişkinin yenilenmeyeceğine dair beyanda bulunduğuna ve icra takibinden sonra 07.11.2009 tarihinde 4.000 TL ödeme yaptığına dair davalı tarafa yemin teklifinde bulunmuştur. Davacı taraf söz konusu hususlarda yemin teklif edilemeyeceğini belirterek yemin teklifini kabul etmediklerini beyan etmiştir.

Dava konusu taşınmazın tahliye edilerek anahtarın 21.10.2009 tarihinde davacı kiralayana teslim edilmiş olduğuna dair tutanak dosyaya ibraz edilmiştir. Mahkemece her ne kadar muacceliyet koşulunun geçerli olduğu, davacı taraf yemin etmeyeceğini bildirmiş ise de, sözleşmenin feshinin yazılı şekilde ispatı gerektiği, yemin teklifi ile bu hususa geçerlilik kazandırılamayacağını, 4.000 TL lik ödemenin de icra takibinden ve dava açıldıktan çok sonra 14.01.2011 tarihli dilekçe ile ileri sürülmesi karşısında bu hususun inandırıcı bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de, esasen kiralananın tahliye edilmiş olup, anahtarının 21.10.2009 tarihinde teslim alınmış olduğu konusunda uyuşmazlık bulunmadığına göre bu tarihe kadar olan kira parası yönünden isteğin kabulü, anahtar tesliminden sonraki dönem için ise makul sürenin belirlenerek taleple bağlı kalınmak koşuluyla karar verilmesi gerekmekte olup bu hususun dikkate alınmamış olması doğru olmadığı gibi, 4.000 TL lik ödeme için davalı tarafından yemin teklif edilmiş olup, davacı taraf ta, savunmanın genişletilmesine karşı çıkmaksızın yemin etmeyeceğini beyan ettiğine göre bu miktarın da hüküm altına alınacak alacak toplamından düşülmek suretiyle kalan kısım üzerinden itirazın kaldırılmasına karar vermek gerekirken yazılı gerekçe ile alacağın tamamı üzerinden itirazın iptaline karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nun 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 21.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

AÖ/AY/TB
Yargıtay — Esas No: 2023/4162, Karar No: 2024/3245, Tarih: 08.05.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/4162 E.  ,  2024/3245 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2102 E., 2023/214 K.

KARAR : Başvurunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurulması

İLK DERECE MAHKEMESİ : İscehisar Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

SAYISI : 2019/210 E., 2022/8 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davacı kadın tarafından açılan davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Bölge Adliye Mahkemesi kararının erkek vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir.

Adli yardım, temyiz yoluna başvuru sırasında talep edilmekle; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

Adli yardım, 6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu anlaşıldığından, adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; erkeğin, sürekli hakaret ettiğini, küçük düşürdüğünü, sürekli iş değiştirdiğini, fiziksel şiddetine, küfür ve hakaretine maruz kaldığını,sürekli baskı uyguladığını beyan ederek 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle tarafların boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin müvekkiline verilmesini, müvekkili lehine aylık 1.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, ortak çocuklar lehine ayrı ayrı aylık 500,00'er TL tedbir ve iştirak nafakasına, müvekkili lehine yasal faiziyle birlikte 50.000,00 TL maddî, 50.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesini, ayrıca fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla müvekkiline düğünde takılan ve borç ödemek amacıyla davalı tarafından alınıp geri verilmeyen 5 adet 32 gramlık altın ve 1 adet çerçeveli büyük altın'ın aynen müvekkiline iadesine, aynen iadesi mümkün olmadığı taktirde bedeli olan 2.500,00 TL'nin dava tarihinden itibaren en yüksek banka faizi ile birlikte müvekkiline ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı erkek vekili cevap dilekçesinde; isnat edilen kusurları kabul etmediğini, kadının ziynetlerini almadığını kadının ziynetlerinin bir kısmı ile bağ aldığını belirtip kadının sık sık evi terk ettiğini, birlik görevlerini yapmadığını kadının kendisini evden kovduğunu, tüm bunlara rağmen eşini sevdiğini ve birlikte olmak istediğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı erkek vekili cevap dilekçesinde; isnat edilen kusurları kabul etmediğini, kadının ziynetlerini almadığını kadının ziynetlerinin bir kısmı ile bağ aldığını belirtip kadının sık sık evi terk ettiğini, birlik görevlerini yapmadığını kadının kendisini evden kovduğunu, tüm bunlara rağmen eşini sevdiğini ve birlikte olmak istediğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla, erkeğin kadına fiziksel şiddet uyguladığı,tam kusurlu olduğu davacı kadın tarafından açılan boşanma davasının kabulü ile, evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle 4721 sayılı Kanun’un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca tarafların boşanmalarına, davacı lehine 10.000,00 TL maddî, 10.000,00 TL manevî tazminata, çocuklar ..., ... ve ...'nın velâyetlerinin anneye verilmesine, baba ile çocuklar arasında şahsi ilişki tesisine, ortak çocuklar için ayrı ayrı aylık 350,00 şer TL iştirak nafakasına, kadın lehine aylık 500,00 TL yoksulluk nafakasına, kadının ziynet alacağı davasının kabulü ile, 3 adet gremse Büyük Altının ...'e aynen iadesine,aynen iadesinin mümkün olmaması durumunda 3 adet gremse altın bedeli olan 13.425,00 TL'nin davalı ...'ten alınarak davacı ...'e verilmesine, 1 adet 22 ayar kalın bileziğin davacı ...'e aynen iadesine ,aynen iadesinin mümkün olmaması durumunda 1 adet 22 ayar kalın bileziğin bedeli olan 8.224,00 TL'nin davalı ... alınarak davacı ... e verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; tanık beyanlarının duyum olduğu,kusur belirlemesinin hatalı olduğu, kusur belirlemesi, erkek aleyhine hükmedilen nafaka ve tazminatlar ile kabul edilen ziynet alacağı davası yönünden istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

2.Davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; kadın lehine hükmedilen tazminat miktarlarının, kadın ve ortak çocuklar lehine hükmedilen nafaka miktarlarının ve hükmedilen ziynet alacağı bedelinin düşük olması yönünden istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

2.Davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; kadın lehine hükmedilen tazminat miktarlarının, kadın ve ortak çocuklar lehine hükmedilen nafaka miktarlarının ve hükmedilen ziynet alacağı bedelinin düşük olması yönünden istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, tüm dosya kapsamı ve toplanan delillerden erkeğe yüklenen kusurun gerçekleştiği, erkeğin gerçekleşen kusurunun yanında kadına küfretme, SGK kaydı ve tanıklar ... ve ...'in beyanıyla sabit olduğu üzere düzenli çalışmama kusurlarını da işlediği, ayrıca kadına uyguladığı fiziksel şiddetin devamlılık arz ettiği, gerçekleşen olaylarda erkeğin tam kusurlu, kadının kusursuz olduğu, kadının kusura yönelik istinafının kısmen kabulüne, erkeğin kusura yönelik istinafının reddine karar vermek gerektiği, iştirak nafakası takdirinin doğru ancak miktarının düşük olduğu, çocukların yaşlarına ve ihtiyaçlarına nazaran 500,00'er TL iştirak nafakasının makul olduğu anlaşıldığından kadının iştirak nafakasına yönelen istinafının kabul edilerek erkeğin iştirak nafakasına yönelik istinaf talebinin reddedildiği, kadının çalıştığı,bu bakımdan kadının boşanma ile yoksulluğa düştüğünün kabulüne imkan bulunmadığından kadın açısından yoksulluk nafakası koşullarının oluşmadığı, kadının yoksulluk nafakası talebinin reddedildiği, kadın lehine maddî ve manevî tazminat takdirinin doğru fakat tarafların evlilikte geçen süreleri, tespit edilen kusurları ile ekonomik sosyal durumlarına göre tazminat miktarlarının düşük olduğu 20.000,00 TL maddî 20.000,00 TL manevî tazminatın dosya kapsamına ve hakkaniyete uygun olduğu anlaşıldığından kadının lehine hükmedilen tazminat miktarına yönelik istinafı kabul edilip anılan miktarlar maddî ve manevî tazminat olarak belirlendiğinden erkeğin tazminatlara yönelik istinaf talebinin reddine, ziynet alacağı davasının tefrikine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davalı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; tanık beyanlarının duyum olduğu, kusur belirlemesinin hatalı olduğu, adli yardım talebinin kabulü ile kusuru, erkek aleyhine hükmedilen nafaka ve tazminatlar yönünden temyiz kanun yoluna başvurmuştur.

2.Davacı kadın vekili temyiz dilekçesinde özetle; kadın lehine hükmedilen tazminat miktarları, kadın ve ortak çocuklar lehine hükmedilen nafaka miktarları ve yoksulluğun reddi yönünden temyiz kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; kusur belirlemesi, delillerin takdirinde hata edilip edilmediği, tazminatlar, nafakalar noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

2.Davacı kadın vekili temyiz dilekçesinde özetle; kadın lehine hükmedilen tazminat miktarları, kadın ve ortak çocuklar lehine hükmedilen nafaka miktarları ve yoksulluğun reddi yönünden temyiz kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; kusur belirlemesi, delillerin takdirinde hata edilip edilmediği, tazminatlar, nafakalar noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4721 sayılı Kanun’un 4 üncü, 166 ncı maddesi. 169 uncu, 174 üncü, 175 inci, 184 üncü, 327 nci, 328 inci ve 330 uncu maddeleri. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekilleri tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Adli yardımdan yararlanması sebebi ile başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının temyiz eden ...'a yükletilmesine,

Aşağıda yazılı temyiz karar harcının temyiz eden ...'a yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,08.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8910, Karar No: 2011/9626, Tarih: 21.10.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/8910 E.  ,  2011/9626 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Mersin 4. Sulh Hukuk ve Ermenek Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, babası vefat etmiş, sokaklarda ve parkta mahalle sakinlerinin desteği ile yaşamını sürdürürken,17.06.2002 tarihinde koruma altına alınan ve 14.01.2006 tarihinden itibaren rehabilitasyon merkezinde bulunan zihinsel özürlü kısıtlı adayının vesayet altına alınması istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir. “Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümlerine yer verilmiştir.

Dosya kapsamındaki, adrese dayalı nüfus kayıt sistemine göre düzenlenmiş 13.04.2011 günlü nüfus kaydına göre kısıtlı adayının yerleşim yerinin... Ermenek, Karaman olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın Ermenek Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nun 21. ve 22. ( 1086 sayılı HUMK.’nun 25. ve 26. ) maddeleri gereğince Ermenek Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 21.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4828, Karar No: 2019/5221, Tarih: 17.04.2019

**12. Ceza Dairesi         2018/4828 E.  ,  2019/5221 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : Beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece sanığın eyleminin hukuki nitelendirmesinin taksirle yaralama eylemine matuf olduğu hususunun belirtilmesine ve bu suçtan beraatine karar verilmesine rağmen, hükmün giriş kısmında suç adının görevi kötüye kullanılması olarak gösterilmesi, mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak görülmüştür.

Oluş ve dosya kapsamına göre, 16/05/2010 tarihinde katılan ...'un göğüs ağrısı şikayetiyle Zile Devlet Hastanesine başvurduğu, acil serviste nöbetçi doktor .... tarafından gerekli EKG tetkiklerin ve tahlillerin yapıldığı ve neticelerin normal çıkması üzerine kas ağrısı düşünülerek, doktorun talimatı ile sağlık memuru olan sanık ... tarafından dıcloron ampul enjeksiyon edildiği, sonrasında sol ayağında his kaybı ve uyuşma oluştuğu, netice olarak Gaziosmanpaşa Üniversitesi Araştırma ve Uygulama Hastanesi Adli Tıp Anabilim Dalı tarafından düzenlenen adli rapora göre katılanda enjeksiyona bağlı sol siyatik nöropatisi meydana geldiği ve yaralanmasının işlev zayıflamasına sebebiyet verdiğinin anlaşıldığı olayda; Gaziosmanpaşa Üniversitesi Araştırma ve Uygulama Hastanesi Adli Tıp Anabilim Dalında görevli iki doktor tarafından düzenlenen adli raporda "Sol Siyatik nöropatisi olduğu tespit edilmiş olup mevcut rahatsızlığının enjeksiyon yapılması sonucu meydana gelebileceği ancak kesin enjeksiyon sonucu mu veya hatalı bir işlem sonucu mu olduğunun mçvcut bulgular doğrultusunda kesin tespitinin mümkün olmadığının" belirtilerek kusura ilişkin bir tespitte bulunulmadığı, benzer şekilde yargılama aşamasında alınan 3 kişilik bilirkişi raporu ile "Sanığın yapmış olduğu iğne ile mağdurun görmüş olduğu zarar arasında illiyet bağının varlığı tespit edilmiş olmakla birlikte, somut olayda suçun unsurlarının gerçekleşip gerçekleşmediğinin takdiri Mahkemeye ait bir husustur." denilmekle kusura ilişkin tespitte bulunulmadığı, hizmet kusuruna yönelik olarak Tokat İdare Mahkemesi tarafından yürütülen yargılama sırasında "sanığın kusurlu olup olmadığı hususunda" talep edilmesi üzerine Adli Tıp 3. İhtisas Kurulu tarafından düzenlenen ve dosyaya eklenen 14/09/2012 tarihli raporuna göre "Dursun oğlu 1971 doğumlu ...'a 16.05.2010 tarihinde Zile Devlet Hastanesinde uygulandığı belirtilen enjeksiyon sonucu gelişen bulguların enjeksiyon nöropatisi ile uyumlu olduğu ancak tıbbi belgelerde enjeksiyonun yanlış yere uygulandığıma dair kayıt bulunmadığı, enjeksiyonun doğru bölgeye uygulanması durumlarında da; ödem, hematom, ilacın difüzyon yoluyla sinire toksik etkisi, vücut yapısı, siyatik sinirin anatomik lokalizasyon farkı gibi nedenlerle nöropstinin gelişebileceği, nöropatinin; enjeksiyon uygulamalarının beklenebilir komplikasyona olarak değerlendirildiği ve hizmet kusuru tespit edilmediği" kanaatinin bildirildiği olayda; sanığın kusur durumuna ilişkin olarak tek değerlendirmenin Adli Tıp Kurumu raporu ile yapıldığı, ve raporun kusur değerlendirmesinin oluş ve dosya kapsımına uygun olduğu görülmekle, tebliğnamenin raporlar arasında çelişki oluştuğuna ve yeniden rapor alınarak hüküm kurulması gerektiğine ilişkin bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç açısından sanığın taksirinin bulunmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, kusura ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 17/04/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4784, Karar No: 2015/14047, Tarih: 14.09.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/4784 E.  ,  2015/14047 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KÜÇÜKÇEKMECE 5. AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 26/06/2014

NUMARASI : 2013/865-2014/569

Taraflar arasındaki tedbir nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Karar, davalı tarafından temyiz harç ve masrafları yönünden adli yardım kararı verilmesi istemli olarak temyiz edilmiştir.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 448. maddesi hükmü uyarınca, davalının temyiz harç ve giderleri ile ilgili adli yardım talebi bakımından söz konusu yasa hükümlerinin uygulanması gerekmektedir. Bu durumda aynı yasanın 336/3. maddesi uyarınca davalının kanun yoluna ilişkin adli yardım talebi ile ilgili karar vermeye yetkili mercii temyiz incelemesi yapmakla görevli Dairemiz olduğundan, davalının adli yardım talebi ile ilgili olarak yapılan incelemede, 6100 sayılı HMK’nın konuyla ilgili ve emredici nitelikteki 336/2. maddesi hükmünün hilafına, davalının adli yardım talebine ilişkin dilekçesi ekinde talebini haklı gösterecek hiç bir bilgi ve belgeye yer verilmediği,davalının adli yardım talebinin makul ve inandırıcı olmadığı kanısına varılmakla, davalının kanun yoluna ilişkin harç ve giderler bakımından adli yardım talebinin HMK’nın 337/2. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

Şu durumda davalının kanun yoluna ilişkin adli yardım talebinin reddi nedeniyle, 1086 sayılı HUMK’nın 434/3. maddesi uyarınca peşin temyiz harcının ve dosyanın Yargıtay’a sevk giderinin ikmali için gerekli işlemler yapılmak üzere dava dosyasının yerel mahkemeye geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının adli yardım isteminin kesin olarak reddine, eksik harç ve masrafların tedariki için dava dosyasının yerel mahkemeye GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.