muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/8685, Karar No: 2017/3732, Tarih: 23.02.2017

Somut olayda, davacı Özel ... Dershanesi işyerinde öğretmen olarak çalışmıştır. Özel ... Dershanesi işyeri olarak 14.11.2011 tarihinde davalı ... tarafından kurulmuş ve 31.12.2012 tarihinde diğer davalı ...’a devredilmiştir. Mahkemece dinlenen tanık anlatımlarına göre, davacının davalılar nezdinde ara vermeksizin ve yaptığı işin vasıf ve mahiyeti değişmeksizin öğretmen olarak çalıştığı sabitse de 31.12.2012 tarihinde yapılan devir sözleşmesi uyarınca davalılar arasındaki ilişki iş yeri devri niteliğinde olup dava konusu alacaklar yönünden davalıların sorumluluklarının işyeri devri hükümlerine göre belirlenmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 23.02.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/949, Karar No: 2024/4982, Tarih: 10.06.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/949 E.  ,  2024/4982 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/3006 E., 2022/3157 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

1.Aksaray Cumhuriyet Başsavcılığının 14.07.2022 tarihli iddianamesiyle sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. Aksaray 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.10.2022 tarihli kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan 15 yıl hapis ve 30.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 05.12.2022 tarihli kararı ile, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz istemi, sanığın söz konusu uyuşturucu maddeleri kullanmak için aldığına, tanık beyanının esas alınmaması gerektiğine, uyuşturucu madde sattığına dair somut delil olmadığına, tahliye edilmesi gerektiğine yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Dava konusu olay, sanığın Konya ilinden satmak amacıyla ile uyuşturucu madde getirdiği iddiasına ilişkindir.

2. Dosya içerisinde yer alan, sanığın ......, Köyü ve çevresinde uyuşturucu madde sattığının ihbarı üzerine soruşturmaya başlandığı, sanığın kullandığı telefon numarasında usulüne uygun olarak dinleme kararı alındığı; olay günü sanığın Konya iline gittiği ve Aksaray'a uyuşturucu madde getireceği yönünde şüphe oluşması üzerine; sanığın bulunduğu araç içerisinde, sanığın üzerinde ve ikametinde gecikmesinde sakınca bulunan hal kapsamında yapılan arama sonucunda, sanığın üzerinde eşofmanın sağ cebinde 2 paket halinde 30 ve 40 gr. ibareleri bulunan uyuşturucu madde ile, sanığın yapılan ev aramasında 16 adet suboxene ibareli hap, 2 gram esrar ve 2 gram kenevir tohumu ele geçirildiği belirlenmiştir.

3. Ankara Bölge Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü'nün 25.04.2022 tarihli rapor içeriğine göre, ele geçen maddelerin net 38.8 gram ve net 28.7 gram renkli toz maddenin eroin ve 6-MAM içerdiği, 16 adet hapın buprenorphıne ve naloxene içerdiği, net 0.2 gram ağırlığındaki yeşil bitki parçasının kenevir bitkisi olduğu, net 0.066 gram ağırlığındaki haki tohumun esrar ede etmeye elverişli olmayan kenevir bitki tohumu olduğu belirlenmiştir.

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin kabulü;

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin kabulü;

Ele geçen maddelerin miktarı, niteliği, çeşitliliği, ele geçiriliş şekli, suçtan kurtulmaya yönelik sanık savunmaları, sanığın evinde yapılan aramada uyuşturucu madde yoksunluğu çekenlerin kullandığı sentetik hapların bulunması, eylemle doğrudan bağlantılı olduğu değerlendirilen mesaj ve arama kayıtlarının içeriği, tanık beyanları birlikte değerlendirilerek, sanığın uyuşturucu maddeleri ticari amaçla bulundurduğunun kabul edilmek sureti ile sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin kabulü;

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince hukuka aykırılık bulunmadığından İlk Derece Mahkemesi hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Tüm dava dosyası kapsamından; sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işlediği anlaşılmış olup, mahkemenin temel cezaların belirlemesinde ve delillerin takdirinde isabetsizlik bulunmamış, İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarında açıklanan gerekçeler tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 05.12.2022 tarihli ve 2022/3006 Esas, 2022/3157 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan hapis cezasının süresi ile tutuklama tarihine göre, sanık hakkındaki tahliye talebinin reddine,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Aksaray 2.Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20282, Karar No: 2019/10494, Tarih: 13.05.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/20282 E.  ,  2019/10494 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin 01.04.2008 tarihinde feshedildiğini, davacı tarafından ... 9. İş Mahkemesinin 2008/338 e. sayılı dosyası ile kesinleşen işe iade davası sonrasında sadece 4 aylık Satınalma Daire Başkanlığı müdür ücretinin ödendiğini oysa Sosyal Hizmetler Satınalma Bölüm Müdürü ile İdari İşler ve Satınalma Daire Başkanlığı ücretlerinin farklı olduğunu, bu nedenle 28.12.2001-01.04.2008 dönemine ilişkin olarak Sosyal Hizmetler Satınalma Bölüm Müdürü ile İdari İşler ve Satınalma Daire Başkanlığı müdürü ücretlerine ilişkin farkın davacıya ödenmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti :

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraflar arasında davacının çalıştığı görevlerdeki ücret farkı uyuşmazlık konusudur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraflar arasında davacının çalıştığı görevlerdeki ücret farkı uyuşmazlık konusudur.

Somut olayda, davacı davalı bankada 28.12.2001 tarihinde Sosyal Hizmetler Satınalma Bölüm Müdürü olarak iş sözleşmesine geçtiğini, daha sonra İdari İşler ve Satınalma Daire Başkanlığı emrinde müdür olarak devam ettiğini, 28.12.2001- 01.04.2008 tarihleri arası ödenmeyen fark ücret alacaklarını istemiştir. Mahkemece davacının fark ücret alacağı kabul edilmiştir. Davacının ... 9. İdare Mahkemesinde açtığı davada 13.10.2005 tarihli kararla kurum işleminin iptal edildiği, iptal kararı üzerine 15.03.2006 tarihinde Genel Müdürlük onayı ile müdür olarak atanmasının yapıldığı, davalının eskiden bölüm müdürü olduğunu iddia ederek bölüm müdürü olarak atamasının yapılması ve maaş farklarının ödenmesi için idare mahkemesinde dava açtığı, taleplerinin kabul edildiği, dava konusu işlemin iptaline karar verildiği, davacı tarafından davalının maaş farkı alacaklarının hesap edilerek kendisine ödendiği, davalı banka tarafından kararın temyiz edilmesi üzerine Danıştay 5. Dairesince 28.12.2009 tarihli ve 2007/7072 esas, 2009/7874 karar sayılı kararla idare mahkemesi kararının davalının müdür olarak atanmasında hukuka aykırılık olmadığı, talebin reddi gerektiği gerekçesiyle bozulduğu, bozma kararı üzerine İdare Mahkemesinin 24.06.2010 tarihli kararı ile davanın reddine karar verildiği anlaşılmaktadır. Danıştay 5. Dairesinin bozma kararı ile davacının İdari İşler ve Satınalma Daire Başkanlığı emrinde müdür olarak hukuka uygun şekilde atandığı görevin ücretini aldığı gözetilmeden fark ücret alacağının kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 13.05.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15539, Karar No: 2018/8317, Tarih: 27.09.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/15539 E.  ,  2018/8317 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... ... tarafından süresi içinde temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; 01/07/2012 tarihinde davacının bisikleti ile seyir halinde iken davalı ...’in sürücü, diğer davalının ise maliki olduğu aracın bisiklet sürücüsü olan müvekkiline arkadan çarpması sonucu trafik kazasının meydana gelmiş olduğunu, davacının hayati tehlike geçirerek ağır yaralanmış olduğunu, bu kaza neticesinde davacının kafatasını zedelemiş ve kafasından derisinin kopmuş, dirseğinin ise kırılmış olduğunu, davalılardan ... A.Ş nin araç kiralama şirketi olduğunu,davacı için 6100 sayılı yasanın 107 maddesine göre belirlenecek tazminattan sorumluluğun derecesi ve zararın kapsamı belli olduktan sonra değişen duruma göre ayrıca dava açma hakları saklı olmak üzere 40.000,00 TL manevi tazminatın, olay tarihinden işletilecek yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ...Tic. A.Ş vekili; müvekkili şirketin dava konusu... plakalı aracı üçüncü bir şirkete kiraladığını, zarardan sorumlu olmadığını, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... ...; davacının davasının usulden ve esastan reddine, karar verilmesini talep etmiştir.

İhbar olunan ... Genel ... A.Ş vekili; müvekkili şirketin bu davada taraf olmadığını, beyan etmiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davalılardan ... Oto Tic. A.Ş yönünden açılan davanın reddine, davalılardan Yeliz ... yönünden açılan davanın kısmen kabulü ile, 12.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 01/07/2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ... ...'dan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, karar verilmiş; hüküm, davalı ... ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde ve özellikle, oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına ve manevi tazminatın takdirinde B.K.nun 47.maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nasafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasına göre, davalı ... ...’ın yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 792,30 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ... ...'dan alınmasına 27.09.2018 gününde oybirilği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6799, Karar No: 2013/14488, Tarih: 12.09.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/6799 E.  ,  2013/14488 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ve davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı karşı davalı işçi; davalıya ait işyerinde 09/08/2000 tarihinde çalışmaya başladığını, işveren yetkilisi ile aralarında yaşanan sorunlar ve yasal haklarını talep etmesi üzerine gerçek dışı olaylarla ilgili suçlamalarla işten çıkarıldığını, çalıştığı sürece mali müşavirlik tarafından denetim yapılmamış olmasına rağmen 02/06/2009 tarihinde kasada açık varmış gibi tutanak tutulduğunu, vergi mevzuatı açısından çifte kayıtlarla tutulan hileli muhasebe kayıtlarının farklarını kendi açığı gibi gösterdiklerini, 09/06/2009 tarihli ihtarname ile işyerinde rutin yapılan iç mali teftişte 12.558,93 TL kasa açığı olduğu, şirkete yapılan giderlerle ilgili evrakın gecikmeli kayıtlara işlendiği iddiasıyla iş akdinin 25/2 bendi gereğince feshedildiğini iddia ederek, kıdem ve ihbar tazminatı ile kötüniyet tazminatı talep etmiştir.

Davalı-karşı davacı işveren ise; şirketin tüm ticari faaliyetlerinin resmi olduğunu, hiçbir şekilde gayri resmi uygulamasının bulunmadığını, davacının 09/08/2000 tarihinde çalışmaya başladığını, finans sorumlusu olarak çalışan davacının şirket kasa kayıtlarının tutulması, kasa defterinin yazılması ve imzalanması, kasa giriş ve çıkış işlemlerinin takibinde tek ve asıl sorumlu olduğunu, kasa zimmeti olan tek personel olduğunu, 02/06/2009 tarihinde gerçekleşen mali teftişte zimmetinde ve sorumluluğunda bulunan ve bizzat kendi el yazısı ile tutmakla yükümlü ve sorumlu olduğu kasa defterinde 12.558,93 TL açık tespit edildiğini, davacının kötüniyet tazminatının yerinde olmadığını, fesih sebebinin belli olduğunu, aleyhlerine açılan davanın reddi ile davacının 12.558,93 TL kasa açığına sebebiyet verdiğini, bu hususun uzman bilirkişi marifeti ile tespit edilebileceğini beyanla açılan karşı davanın kabulu ile 12.558,93 TL'nin tahsilini istemiştir.

Mahkemece, işyerinde yapılan keşif sonrası alınan Mali Müşavir raporuna göre, davacının kasa işlemlerinde usulsüzlükler yaptığı belirlendiğinden feshin haklı nedene dayandığı kabul edilerek davacının tüm taleplerinin reddine, kasadan tek sorumlunun davacı olmaması ve kasa açığının tam olarak ispatlanamamış olması nedeniyle karşı davanın da reddine karar verilmiştir.

Mahkemece, işyerinde yapılan keşif sonrası alınan Mali Müşavir raporuna göre, davacının kasa işlemlerinde usulsüzlükler yaptığı belirlendiğinden feshin haklı nedene dayandığı kabul edilerek davacının tüm taleplerinin reddine, kasadan tek sorumlunun davacı olmaması ve kasa açığının tam olarak ispatlanamamış olması nedeniyle karşı davanın da reddine karar verilmiştir.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 25 nci maddesinin (II) numaralı bendinde, ahlâk ve iyi niyet kurallarına uymayan haller sıralanmış ve belirtilen durumlar ile benzerlerinin varlığı halinde, işverenin iş sözleşmesini haklı fesih imkânının olduğu açıklanmıştır. Yine değinilen bendin (e) alt bendinde, işverenin güvenini kötüye kullanmak, hırsızlık yapmak, işverenin meslek sırlarını ortaya atmak gibi doğruluk ve bağlılığa uymayan işçi davranışlarının da işverene haklı fesih imkânı verdiği ifade edilmiştir. Görüldüğü üzere yasadaki haller sınırlı sayıda olmayıp, genel olarak işçinin sadakat borcuna aykırılık oluşturan söz ve davranışları işverene fesih imkânı tanımaktadır.

İşçinin eleştiri sınırları içinde kalan söz ve davranışları ise, işverene haklı fesih imkânı vermez.

Somut olayda; taraflar arasında iş aktinin ne şekilde ve hangi gerekçe ile sona erdiği hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır. Davalı, kasa açığına sebebiyet verdiği gerekçesi ile davacının iş aktine haklı nedenle son verdiğini, davacı ise, işverenin feshe konu ettiği iddiayı kabul etmediğini ve feshin haksız olduğunu iddia etmiştir. Dosyada kasa sorumluluğunun davacıya ait olup olmadığı hususunda açıklık bulunmadığı gibi, davacının işyerindeki görev tanımına ilişkin hiçbir belge de bulunmamaktadır. Kaldı ki, kasanın günlük işleyişi ile ilgili keşifte yapılan inceleme sonrası düzenlenen bilirkişi raporunda, zorunlu olarak kasada tutulması gereken günlük miktar ile, varsa ilgili banka hesabına yatırılan miktarın ne olduğu hususu tespit edilmemiştir. Ayrıca, bilirkişi tespitine, tanık beyanlarına ve dosyadaki delillere bütün olarak bakıldığında, hiçbir duraksamaya yer vermeyecek şekilde kasa sorumluluğunun çalışan davacıya ait olup olmadığı hususunda bir sonuca ulaşılamadığı da anlaşılmaktadır. Davalı işverenin şayet varsa, kasa açığının ne şekilde olduğuna açıklık kazandırıldıktan sonra, davacı işçinin bu açığa sebebiyet verdiği ve açığın davacı sorumluluğundan kaynaklanıp kaynaklanmadığı tereddüte yer vermeyecek şekilde açıklığa kavuşturularak feshin gerçekte ne şekilde olduğu belirlenmeksizin eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması hatalıdır.

O halde tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı-karşı davacı şirketin diğer itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde taraflara iadesine, 12.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2073, Karar No: 2014/7305, Tarih: 12.06.2014

**9. Ceza Dairesi         2014/2073 E.  ,  2014/7305 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 9 - 2013/353275

Mahkemesi : Kandıra Sulh Ceza Mahkemesi

Tarihi : 26.09.2013

Numarası : 2013/260 - 2013/691

Suç : Hükümlünün kaçması

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Tekerrür hükümleri uygulanırken mükerrirliğe esas alınan ilama ait mahkeme adının Pendik 1. Asliye Ceza Mahkemesi yerine Pendik 3. Asliye Ceza Mahkemesi olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edilmiştir.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Daha önceden işlediği suçlar nedeniyle kesinleşmiş mahkumiyet hükümlerinin sanık hakkında tayin olunan kısa süreli hapis cezasının TCK'nın 50. maddesinin 1. fıkrasındaki seçenek yaptırımlara çevrilebilmesine yasal engel oluşturmayacağı gözetilmeden, “yasal imkansızlık” nedeniyle TCK'nın 50. maddenin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 12.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/594, Karar No: 2020/8515, Tarih: 01.07.2020

**4. Ceza Dairesi         2020/594 E.  ,  2020/8515 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tehdit suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 106/1-1. cümle, 29 ve 43/2. maddeleri gereğince 5 ay 18 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına dair, Adana 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 28/11/2018 tarihli ve 2016/1661 esas, 2018/1177 sayılı kararının, Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 13/12/2019 gün ve ......-Kyb sayılı istemleri ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 24/12/2019 gün ve 2019/129555 sayılı bozma düşüncesini içeren ihbarnamesiyle Daire'ye gönderilmiş olduğu görülmekle, dosya incelendi:

Kanun yararına bozma isteyen ihbarnamede;

Sanığın değişen suç vasfı itibariyle mahkumiyetine karar verilen tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğunun anlaşılması karşısında, somut dosya kapsamına göre, karar tarihi itibariyle yürürlükte 5271 sayılı Kanun’un 254. maddesindeki, "Kamu davası açıldıktan sonra kovuşturma konusu suçun uzlaşma kapsamında olduğunun anlaşılması halinde, uzlaştırma işlemleri 253 üncü maddede belirtilen esas ve usûle göre, mahkeme tarafından yapılır" hükmüne nazaran, öncelikle uzlaştırma işlemlerinin yerine getirilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunduğu anlaşılmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

I-Olay:

Tehdit suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 106/1-1. cümle, 29 ve 43/2. maddeleri gereğince 5 ay 18 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına dair, Adana 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 28/11/2018 tarihli ve 2016/1661 esas, 2018/1177 sayılı kararının, sanığın değişen suç vasfı itibariyle mahkumiyetine karar verilen tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğunun anlaşılması karşısında, somut dosya kapsamına göre, karar tarihi itibariyle yürürlükte 5271 sayılı Kanun’un 254. maddesindeki, "Kamu davası açıldıktan sonra kovuşturma konusu suçun uzlaşma kapsamında olduğunun anlaşılması halinde, uzlaştırma işlemleri 253 üncü maddede belirtilen esas ve usûle göre, mahkeme tarafından yapılır" hükmüne nazaran, öncelikle uzlaştırma işlemlerinin yerine getirilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle kanun yararına bozmaya konu edildiği anlaşılmıştır.

II- Kanun Yararına Bozma İstemine İlişkin Uyuşmazlığın Kapsamı:

5237 sayılı TCK'nın 106/1. maddesinin ilk cümlesi kapsamındaki tehdit suçundan sanık ... hakkında, suç vasfı değişikliği nedeniyle uzlaştırma hükümlerinin uygulanmasının gerekip gerekmediğinin belirlenmesine ilişkindir.

III- Hukuksal Değerlendirme: