muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/761, Karar No: 2018/6101, Tarih: 08.10.2018

**11. Hukuk Dairesi         2017/761 E.  ,  2018/6101 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ . HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen ... . Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi'nin 26/09/2016 tarih ve 2015/175 E.-2016/258 K. sayılı dosyasında verilen kararın davacı vekilince istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair davada ... Bölge Adliye Mahkemesi . Hukuk Dairesi’nce verilen 22/12/2016 tarih ve 2016/ -2016/ sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin tanınmış "..." ibareli, 29. sınıfta tescilli markanın sahibi olduğunu, davalı şirketçe 05.04.2013 tarihinde yapılan "..." ibareli, 29. ve 35. sınıf ürünleri içeren marka tescil başvurusuna müvekkilinin anılan markası ile iltibas oluşturduğu gerekçesiyle yapılan itirazın nihai olarak ... ... tarafından, başvuru konusu 29. sınıf emtialar yönünden kısmen kabul edildiğini, ancak 35. sınıf emtialar yönünden reddedildiğini, kararın haksız ve hukuka aykırı olduğunu, başvuru konusu marka ile müvekkiline ait markanın, benzer emtialar için tescile konu edilmiş olduğunu, başvurunun tescilinin müvekkilinin markası ile iltibasa sebebiyet vereceğini ileri sürerek ... ...’nın kararının iptali ile anılan markanın hükümsüzlüğüne karar verilerek sicilden terkinini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili; davacıya ait marka ile dava konusu marka arasında ... kararı sonrasında 35. sınıftaki hizmetler yönünden iltibas oluşturacak nitelikte benzerliğin bulunmadığını, bu anlamda ... kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, tüm dosya kapsamına ve bilirkişi raporuna göre; davalının 35. sınıftaki "..." ibareli başvurusuyla davacının "..." ibareli 29. sınıftaki tescilli markası arasında biçim, düzenleme ve tertip tarzı itibariyle ve farklı sınıflarda olmaları gözetilerek görsel ve anlamsal olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede benzerliğin bulunmadığı, ortalama düzeydeki alıcı kitlesinin aradaki farklılığı algılayabileceği, başvuru konusu işaret ile davacı markası arasında işletmesel bağlantılandırmayı tesis eden herhangi bir unsurun bulunmadığı, bu nedenle 556 sayılı KHK'nın 8/l-b maddesi anlamında iltibasın bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

... Bölge Adliye Mahkemesince, tüm dosya kapsamına göre, davalı vekilinin istinaf başvurusunun, ilk derece mahkemesi kararının usul ve esas yönünden kanuna aykırı bulunmadığı gerekçesiyle esastan reddine karar verilmiştir.

Karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

... Bölge Adliye Mahkemesince, tüm dosya kapsamına göre, davalı vekilinin istinaf başvurusunun, ilk derece mahkemesi kararının usul ve esas yönünden kanuna aykırı bulunmadığı gerekçesiyle esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen karara karşı davacı yanca yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan reddine ilişkin karara göre davacı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- “...” ibareli davalı başvuru markası kapsamında olan ve ... tarafından başvurunun reddine karar verilen 29. sınıf malların, muteriz davacı tarafın itiraza gerekçe “...” markası kapsamında da bulunduğu, bu mallar yönünden markalar arasında KHK’nın 8/1-b maddesi kapsamında karıştırılma ihtimalinin bulunduğu kabul edilmiş olmasına rağmen, 29. sınıf malların bir mağaza ortamında satılması amacına yönelik olan, 35.06 grup kapsamında kalan “Et, balık, kümes ve av hayvanlarının etleri ile her nevi işlenmiş et ürünleri. Kuru bakliyat. Hazır çorbalar, bulyonlar. Zeytin, zeytin ezmeleri. Süt ve süt ürünleri (tereyağı dahil). Yenilebilir bitkisel yağlar. Kurutulmuş, konservelenmiş, dondurulmuş, pişirilmiş, tütsülenmiş, salamura edilmiş her türlü meyve ve sebzeler. Kuru yemişler. Fındık ve fıstık ezmeleri, tahin. Yumurtalar, yumurta tozları... Patates cipsleri mallarının biraraya getirilmesi hizmetleri (belirlenen hizmetler parekende, toptan satış mağazaları, elektronik ortamlar, katalog ve benzeri diğer yöntemler ile sağlanabilir)” yönünden davalı başvuru markası ile benzer olmadığı ve karıştırılma tehlikesinin bulunmadığı gerekçesiyle bu alt grup hizmet yönünden davanın reddine karar verilmesi çelişkili olmuştur. Mahkemece, dava konusu 29. sınıf “...” markalı malları “...” hizmet markası ile satışa sunulması halinde ortalama tüketici kitlesinin her iki marka arasında idari, ekonomik veya işletmesel bir bağlantı bulunduğunu düşünme ve markaları karıştırma ihtimali bulunduğu kabul edilerek 35.06 sınıftaki mağazacılık hizmetleri yönünden davanın kısmen kabulü gerekirken hatalı gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULARAK KALDIRILMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 08/10/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4490, Karar No: 2013/9759, Tarih: 14.05.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2013/4490 E.  ,  2013/9759 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, meslek hastalığı sonucu maluliyetinden ... maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, meslek hastalığı nedeni ile sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkeme, meslek hastalığının kaçınılmazlık nedenine bağlı olarak ortaya çıktığından bahisle, davanın kısmen kabulü ile meslek hastalığına bağlı % 22,2 malüliyet için takdiren 22.000,00 TL manevi tazminatın 02/08/2011 tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, fazla istemin reddine, karar vermiştir.

İşverenin, tazminattan sorumlu tutulması giderek, tazminat miktarının belirlenmesinde; meslek hastalığının tespit tarihinde yürürlükte bulunan İş Kanunun 77. ve iş sağlığı ve güvenliği yönetmeliğinin öngördüğü önlemlerin işyerinde olup olmadığının saptanması ile mümkündür. Bu yön ise, başka bir anlatımla, işverenin kusurlu olup olmadığı, varsa kusur oranı, uzman bilirkişiler tarafından düzenlenecek kusur raporu ile, tespit edileceği yönü tartışmasızdır. Oysa, mahkemece hakimlik mesleğinin gerektirdiği genel ve hukuki bilgi ile çözümlenmesi mümkün olmayan, özel ve teknik bilgiyi gerektiren konuda bilirkişiye gitmeden, tarafların meslek hastalığının ortaya çıkmasında kaçınılmazlık olgusunun varlığına ilişkin beyanları yeterli görülmek suretiyle bilirkişi yerine geçilerek sorunun çözümlendiği açık-seçiktir.

Yapılacak iş, işçi sağlığı iş güvenliği konularında uzman bilirkişilerden, İş Kanununun 77. Maddesi ile yönetmelik hükümleri göz önünde tutularak yöntemince rapor alınmak, alınan raporu mevcut delillerle birlikte değerlendirmek ve buna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davacının ve davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 14/05/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13845, Karar No: 2015/8033, Tarih: 09.09.2015

**14. Hukuk Dairesi         2014/13845 E.  ,  2015/8033 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 13. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/10/2013

NUMARASI : 2011/720-2013/1516

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 01.06.2011 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 10.10.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi Davalılar S.. ve Ş.. vekili ile dahili davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Dava, ortaklığın giderilmesi isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalılar S.. S..ile Ş.. S.. vekili ve dahili davalı O.. E.. temyiz etmiştir.

1-Davalılardan S... S..'ın yurtdışında ikamet ettiği, dosya içerisinde mevcut belgelere göre K.-B.. London, İNGİLTERE adresine mahkeme kararının tebliği için çıkartılan tebligatın adresinde bilinmediği gerekçesiyle işlemsiz olarak iade edildiği, dosya içerisinde ayrıca bu davalının vekilinin istifa ettiğinin 12.10.2014 tarihinde kalemde adresi alınarak bizzat kendisine tebliğ edildiği anlaşılmıştır.

7201 sayılı Tebligat Kanunu hükümlerine göre tebligatların öncelikle muhatabın bilinen adresine yapılması gerekir. Davalı S..S..'ın öncelikle bilinen bu adresine tebligat çıkartılması, bu adrese usülüne uygun tebligat yapılamadığı takdirde Tebligat Kanununun 35. maddesi gereğince tebligat yapılması sağlanmalıdır.

2-Ayrıca, dosya içerisinde iki ayrı mirasçılık belgesi mevcuttur. Mirasçılık belgesinin murisin ölüm tarihinde yürürlükte olan mevzuata göre verilmesi gerekir. Bu nedenle mahkemece, İstanbul 5. Sulh Hukuk Mahkemesinin 10.07.1989 tarihli mirasçılık belgesinin esas alınması gerekirken Küçükçekmece 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 26.07.2011 tarihli mirasçılık belgesindeki hisseler esas alınarak hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar S...S.. ve Ş.. S.. vekili ve dahili davalı O.. E..'nin temyiz talebinin kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozmanın niteliğine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 09.09.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1664, Karar No: 2010/1345, Tarih: 26.03.2010

**8. Hukuk Dairesi         2010/1664 E.  ,  2010/1345 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapusuz Taşınmaz Tescili

K A R A R

Davada, kadastro çalışmalarında kayalık ve çalılık olarak tapulama harici bırakılan taşınmazın imar ihya ve kazanmayı sağlayan zilyetlik nedeni ile tescil isteğinde bulunulduğuna ve dava konusu taşınmazın orman sayılan yerlerden olup olmadığı hususunda orman mühendisi bilirkişi aracılığı ile inceleme yapılarak hüküm kurulduğuna göre, Yargıtay Başkanlar Kurulunun 26.01.2009 tarihli kararı gereğince, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yüksek Yargıtay (20.) Hukuk Dairesine ait olmakla gereği için dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 26.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8567, Karar No: 2014/8686, Tarih: 02.06.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/8567 E.  ,  2014/8686 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ...ile davalı ... aralarındaki alacak davasına dair.... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 14.06.2013 günlü ve 2012/630 E.-2013/405 K.sayılı hükmün Düzelterek Onanması hakkında dairece verilen 11.02.2014 günlü ve 2013/17507 E.-2014/1978 K. sayılı ilama karşı davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir.

Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı elektrik idaresinin, kayıp/kaçak bedeli adı altında haksız olarak müvekkilinden toplam 27.589,71 TL tahsil ettiğini belirterek; bu paranın ödeme tarihinden itibaren işlemeye başlayacak faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; elektrik abonelerinin tükettiği enerji bedelinin ne şekilde fiyatlandırılacağının EPDK kararları ile belirlendiğini, müvekkilinin EPDK tarafından belirlenen düzenlemeler doğrultusunda işlem yaptığını, EPDK kararlarına karşı ancak Danıştay'da dava açılabileceğini belirterek; davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, kayıp/kaçak bedelinin ilgili mevzuat doğrultusunda tespit ve tahsil edildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dairemizin 11.02.2014 tarih 2013/17507 E. ve 2014/1978 K. sayılı kararı ile davacı vekilinin temyiz itirazları reddedilmiş, davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün vekalet ücreti yönünden düzeltilerek onanmasına karar verilmiş, davacı vekili bu karara karşı karar düzeltme yoluna başvurmuştur.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık; elektrik faturalarına yansıtılan kayıp kaçak bedelinin aboneden alıp alınmayacağı noktasında toplanmaktadır.

Kayıp/kaçak miktarı, dağıtım sistemine giren enerji ile dağıtım sisteminde tüketicilere tahakkuk ettirilen enerji miktarı arasındaki farkı göstermektedir. Kayıp/kaçak bedeli elektrik sisteminde ortaya çıkan teknik ve teknik olmayan kaybın maliyetinin kayıp/kaçak bedeli oranları ölçüsünde karşılanabilmesi amacıyla belirlenen bir bedeldir.

Davalı tarafından elektrik enerjisinin üretiminden, tüketicilere ulaştırılıncaya kadar oluşan elektrik eksikliği kayıp bedeli olarak; enerji nakil hatlarından çeşitli sebeplerle sayaçtan geçirilmeksizin, herhangi bir bedel ödemeden kullanılan elektrik bedeli de kaçak bedeli olarak diğer kullanıcı abonelere yansıtılmaktadır.

4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu’nun 4.maddesinin 1 .fıkrasında, bu Kanun ile verilen görevleri yerine getirmek üzere Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu’nun kurulduğu belirtilmiş, aynı maddenin 2.fıkrasında Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu’na tüketicilere yapılacak elektrik satışlarında uygulanacak fiyatlandırmaya esas unsurları tespit etme görevi verilmiştir.

4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu’nun 4.maddesinin 1 .fıkrasında, bu Kanun ile verilen görevleri yerine getirmek üzere Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu’nun kurulduğu belirtilmiş, aynı maddenin 2.fıkrasında Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu’na tüketicilere yapılacak elektrik satışlarında uygulanacak fiyatlandırmaya esas unsurları tespit etme görevi verilmiştir.

Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu kendisine verilen yetki ve görev doğrultusunda 11.08.2002 gün ve 24843 sayılı Resmi Gazetede “Perakende Satış Hizmet Geliri ile Perakende Enerji Satış Fiyatlarının Düzenlenmesi Hakkında Tebliğ”i yayımlamış ve lisans sahibi şirketlerde bu tebliğe uygun olarak tüketiciden kayıp/kaçak bedeli tahsil etmişlerdir.

Ancak, tebliğin dayanağı olan 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu’nun 4.maddesinde, Elektrik Piyasası Düzenleme Kurumu’na sınırsız bir fiyat belirleme hak ve yetkisi verilmemiştir.

Elektrik enerjisinin nakli esnasında meydana gelen kayıp ile başka kişiler tarafından kaçak kullanmak suretiyle kullanılan elektrik bedellerinin, kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmek hukuk devleti ilkesi ile bağdaşmamaktadır.

Hal böyle olunca mahkemece, kayıp/kaçak bedelinin tüketicilerden tahsil edilemeyeceği kabul edilip, kayıp/kaçak bedeli adı altında davacı aboneden tahsil edilen bedellerin davalıdan tahsiline karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Mahkeme kararının açıklanan bu gerekçelerle bozulması gerekirken, zuhulen onandığı anlaşılmakla davacı tarafın bu yöne ilişkin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 11.02.2014 gün 2013/17507 Esas; 2014/1978 Karar sayılı düzelterek onama kararının kaldırılarak, Adana 8.Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 11.02.2014 gün, 2012/630 E.;2013/405 Karar sayılı kararının yukarıda açıklanan sebeplere binaen BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 02.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4413, Karar No: 2020/511, Tarih: 15.01.2020

**12. Ceza Dairesi         2017/4413 E.  ,  2020/511 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Sanık ... hakkında; TCK'nın 85/1, 62/1, 50/1-a, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Sanık ... hakkında; TCK'nın 85/2, 62/1, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar müdafileri, katılanlar vekili ile mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde, meskun mahalde bölünmüş tek yönlü yolda saat 05.00 sıralarında sanık ...’nın idaresindeki kamyon ile seyir halinde iken, olay mahalline geldiğinde önünde arıza şeridinden yaklaşık 50 cm kadar dışarda yol kısmını işgal edecek şekilde park halinde olan sanık ...'ın sürücüsü olduğu otomobile arkadan çarpması ile otomobili iten ...'ye çarpması neticesinde, bir kişinin öldüğü ve birden fazla kişinin yaralandığı olayda, sanık ...’nın seyir halinde iken hızını, aracının teknik özellikleri, yol ve hava şartlarına göre ayarlaması gerekirken bu hususlara riayet etmemesi ve yola yeteri kadar dikkatini vermemesi neticesinde meydana gelen kazada dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranışı ile olayda tali derecede kusurlu olduğu ile sanık ...’ın seyir halinde iken aracının arızalanması durumunda aracının yolun en sağına çekerek geriden gelen araçları uyarmak amacı ile reflektörlerini yerleştirip aracının dörtlülerini yakması gerekirken arıza durumunda gerekli güvenlik tedbirlerini almamış ayrıca aracını önlemsiz ortamda iteklettiği sırada geriden gelen aracın kendilerine çarpması neticesinde meydana gelen kazada dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranışı ile olayda asli derecede kusurlu olduğunun mahkemece kabulünde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ... müdafinin, cezanın üst hadden tayine edildiğine, sanık ... müdafinin, cezanın üst hadden tayin edildiğine, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, mahalli Cumhuriyet savcının, sanıklar hakkında cezanın alt hadden tayin edildiğine ve haklarında takdiri indirim maddelerinin uygulanmaması gerektiğine, katılanlar vekilinin, cezanın alt hadden tayin edildiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine,ancak;

İki ayrı vekaletname ile kendilerini aynı avukat ile temsil ettiren katılanlar ... ve ... yararına iki ayrı vekalet ücretinin sanıklar tarafından ödenmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

İki ayrı vekaletname ile kendilerini aynı avukat ile temsil ettiren katılanlar ... ve ... yararına iki ayrı vekalet ücretinin sanıklar tarafından ödenmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hükmün 3. maddesinin hükümden çıkartılarak yerine "iki ayrı vekaletname ile kendilerini aynı avukat ile temsil ettiren katılanlar yararına iki ayrı 3000.00-TL vekalet ücretinin sanıklar eşit alınarak katılanlara verilmesine" ibaresinin eklenmesi ve hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, eleştirilen husus dışında sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15/01/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/34389, Karar No: 2013/26546, Tarih: 25.06.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/34389 E.  ,  2013/26546 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık ...'in adli sicil kaydına göre Pendik 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 03/11/2009 tarihinde kesinleşen 2006/152 Esas 2006/746 Karar sayılı ilamına konu mahkumiyeti tekerrüre esas olduğu halde TCK'nin 58/1 maddesi gereği tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilememesi, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Pendik Devlet Hastanesinde düzenlenen 11/06/2010 tarihli 6217/88538 sayılı geçici rapor ve Pendik Adli Tıp Şube Müdürlüğünce düzenlenen 27/07/2010 tarihli 2010/2465 sayılı raporla şikayetçi ...'ın ibraz ettiği Kartal Eğitim ve Araştırma Hastanesinde düzenlenen 03/08/2010 tarihli rapor ve Pendik Adli Tıp Şube Müdürlüğünce düzenlenen 04/08/2010 tarihli 2010/2658 sayılı rapor arasındaki çelişkilerin giderilmesi için Adli Tıp Kurumu Başkanlığı'ndan rapor aldırılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2) Soruşturma aşamasında kolluk tarafından dinlenen ve olayı doğrudan gördüklerini belirten tanıklar Mert Özer ile Sultan Morgil'in duruşmaya çağırılıp dinlenmesiyle adı geçen tanıkların hazırlıktaki ifadeleriyle tanık ...'ın beyanları arasındaki esasa etkili çelişkinin giderilmemesi suretiyle eksik kovuşturmayla hüküm kurulması,

3) Sanıkların 5237 sayılı TCK’nin 53/1-a, b, c, d, e bentlerinde yazılı hakları kullanmaktan mahkum oldukları hapis cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar, TCK'nin 53/1-c maddesinde yazılı velayet, vesayet ve kayyımlığa ait yetkileri kendi alt soyları üzerinde kullanmaktan ise TCK'nin 53/3 maddesi hükmü gereğince şartla tahliye tarihine kadar yoksun bırakılmalarına uygulanabileceği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 25/06/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi