muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3472, Karar No: 2023/3822, Tarih: 06.04.2023

Yukarıda belirtilen açıklamalar ve benimsenen ilkeler kapsamında, bozma gereğinin yerine getirilmediği anlaşılmakta olup, Mahkemece, sigorta başlangıcı yönünden verilen karar isabetli olup uyuşmazlık konusu yurtdışı borçlanması sonucu elde edilen sigortalı hizmetlerin ilgili geçmiş dönemine mal edilmek suretiyle yaşlılık aylığının yeniden hesaplanması gerektiğinin tespiti yönündeki talebinin 3201 sayılı Kanun'un 5 inci madde hükmü ve emsal içtihatlarımız doğrultusunda yeniden usulunce incelenenip, yapılacak değerlendirme sonucuna göre karar verilmesi gerekirken,..." gereğine işaret edilerek bozulmuştur.

B. Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemece yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, davacının, 18 yaşını ikmal ederek Alman Rant sigortasına girdiği 12.09.1983 tarihinin, Türkiye sigorta başlangıç tarihi olarak kabul edilmesi gerektiğinin tespitine, davacının 12.09.1983 Türkiye sigorta başlangıç tarihi esas alınarak, 3201 sayılı Kanun uyarınca yapmış olduğu borçlanması karşılığı ödediği 7200 günlük ( 5070 prim ödeme gün sayısı 01.01.2000 öncesi ve 2130 günlük prim ödeme gün sayısı 01.01.2000 sonrasına ait olan) sürenin yeniden intibakı ile borçlanma tahakkuk cetvelinin yeniden düzenlenmesi gerektiğinin tespitine, düzeltilen borçlanma sürelerine göre aylık bağlamaya esas yıllık kazanç dönemlerinin yeniden tespiti ile davacıya bağlanmış olan yaşlılık aylığının, aylık başlangıç tarihinden itibaren yeniden hesaplanarak davacıya ödenmesi gerektiğinin tespitine,..." karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili, kararın eksik araştırma ve inceleme sonucu verildiğini, Mahkemenin bozmaya uyduğu halde bozmaya uygun karar vermediğini belirterek temyiz başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, Alman Rant sigortasına girişin Türkiye'de sigortalılık başlangıç tarihi olarak alınarak yurtdışı borçlanmasının ilgili dönemine maledilmesi ve buna göre yaşlılık aylığının yeniden hesaplanması istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 3201 sayılı Kanun'un ilgili maddeleri.

3. Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, Alman Rant sigortasına girişin Türkiye'de sigortalılık başlangıç tarihi olarak alınarak yurtdışı borçlanmasının ilgili dönemine maledilmesi ve buna göre yaşlılık aylığının yeniden hesaplanması istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 3201 sayılı Kanun'un ilgili maddeleri.

3. Değerlendirme

İnceleme konusu davada Mahkemesince verilen kararın Dairemiz 10.03.2022 tarihli ilamı ile uyuşmazlık konusu yurtdışı borçlanması sonucu elde edilen sigortalı hizmetlerin ilgili geçmiş dönemine mal edilmek suretiyle yaşlılık aylığının yeniden hesaplanması gerektiğinin tespiti yönündeki talebin 3201 sayılı Kanun'un 5 inci madde hükmü ve emsal içtihatlarımız doğrultusunda yeniden usulunce incelenenip, yapılacak değerlendirme sonucuna göre karar verilmesi gerektiği belirtilerek bozulduğu, Mahkemesince bozmaya uyulduğu, ancak bozmaya uygun değerlendirme yapılarak karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozma gerektirmiştir.

VI.KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.04.2023 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11666, Karar No: 2023/7133, Tarih: 05.10.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/11666 E.  ,  2023/7133 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/2 E., 2016/110 K.

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz etme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Borçka Cumhuriyet Başsavcılığının 07.01.2014 tarihli iddianamesi ile sanıklar hakkında hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. Borçka Asliye Ceza Mahkemesinin 14.04.2016 tarihli kararı ile sanıkların hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan 1.500 TL ve 20 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ayrı ayrı karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıklar ayrı ayrı sunmuş oldukları temyiz dilekçeleri ile babalarının suça konu taşınmazı katılan ile birlikte kendilerine verdiğini, salt tapu kayıtlarındaki devir işleminin karara esas alınmasının hatalı olduğunu, bu işlemin muvazaalı bir işlem olduğunu, kararın bozulması gerektiğini belirtmişlerdir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, katılanın kendisine ait 50 parsel nolu tarla vasfındaki taşınmazı kardeşleri olan sanıklar tarafından kullanmasına izin verdiği, daha sonra sanıkların taşınmaz üzerine taş duvar örmek suretiyle taşınmazı fiilen böldükleri, kendilerine ait bölümleri malikmiş gibi kullanmaya başladıkları, sanıklardan tarlayı boşaltmaları istenmesine rağmen sanıkların tarlayı boşaltmayarak, duvarı ortadan kaldırmayarak işgale devam ettikleri iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

Suçun temadi etmiş olması nedeniyle, suç tarihinin hukuki kesintinin gerçekleştiği iddianame tarihi olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

1. Suça konu taşınmazın 09.07.2001 tarihli satış işlemine istinaden tapuda katılan adına tescil edildiği, sanıkların katılana ait tapulu taşınmazı taş duvar örmek suretiyle böldükleri, taşınmaza malik olma iradesi ile müdahalede bulundukları tüm dava dosyası kapsamında elde edilen delillerden anlaşıldığından ilk derece mahkemesince verilen mahkumiyet kararında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıkların yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Borçka Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.04.2016 tarihli kararında sanıklar tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanıkların temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy çokluğuyla ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.10.2023 tarihinde karar verildi.

KARŞI DÜŞÜNCE

KARŞI DÜŞÜNCE

Sanıklar ... ve ... istikrarlı bir şekilde yaptıkları savunmalarında, suça konu taşınmazın babaları ... tarafından satın alındığını, büyük ağabeyleri olan ...'ün kendilerine bir yanlış yapmayacağı düşüncesi ile babaları tarafından alınan taşınmazın ağabeyleri ... adına tapuya tescil edildiğini ancak; taşınmazın zeminde taksiminin yapılarak herkesin kendisine ait yeri kullandığını, istikrarlı bir şekilde beyan etmişlerdir. Tarafların babaları olan tanık ...'te suça konu araziyi 10-15 sene öncesinden ... isimli şahıstan satın aldığını o sırada her üç oğluyla da birlikte yaşadığını ancak büyük oğlu ...in kardeşlerine yanlış yapmayacağı düşüncesiyle taşınmazı ... adına tescil ettirdiğini, taşınmazın her üç oğluna da ait olduğunu beyan etmek suretiyle sanıkların savunmalarını doğrular şekilde beyanda bulunmuştur. Taşınmazın satın alındığı kişi olan tanık ...'da söz konusu yeri 1998 yılı öncesinde sanıklar ve katılanın babaları olan ...'e sattığını parayı da ...'in kendisine ödediğini, ...'in bu yeri satın aldıktan sonra her üç oğlu arasında taksim ettiğini, kuzeyde kalan kısmı sanıkların güney kısmıda müştekinin kullanıdığını, bu şekilde kullanımının taşınmazın satıldığından beri devam ettiğini beyan etmiştir. Tanık ..., suça konu yerin müşteki veya sanıklara ait olduğunu bilmediğini, ancak 10 yıldan beri her üç kardeş tarafından kullanıldığını olaydan 2-3 sene kadar önce her üç kardeşinde kendisine gelerek araziyi bölmek istediklerini söylediklerini, kendisinin de bölme işini ... ve müşteki ... ile gerçekleştirdiklerini daha sonra sanıklar Muammer ve ...'e araziyi ne şekilde böldüklerini göstererek bölünmüş hali ile sınırlara kazıklar çaktıklarını belirtmiş, tanık ... de ...'ın beyanlarını doğrular şekilde beyanda bulunmuş, taşınmazın ...'ün beyanında geçtiği şeklinde taksim edildiğini taksimden sonra da babası olan sanık ... ile amcası olan sanık ...'nın kendi hisselerini birlikte kullanmaya karar verdiklerini diğer hissedar ...'e ait kısmada set set duvar ördüklerini bu şekilde kullandıklarını beyan etmiştir. Müşteki ...'ün beyanlarında suça konu taşınmazın kendisine ait olduğu 2001 yılında satın aldığını, satın aldığı sırada başka işte çalışması nedeniyle araziyi kardeşlerinin kullandığını arazide taksim işleminin yapılmadığını, 2010 yılında halalarının oğlu olan ...'ın kendisine gelerek kardeşlerinin kendi arazilerine ektikleri ürünlerinin kendisinin arazisine karışmaması için bir belirleme yapalım dediğini, kendisinin de tanık ... ile beraber kardeşlerinin araziyi daha kolay kullanmaları için kazık çakmak suretiyle araziyi üç parçaya ayırdıklarını, arazinin üç parçaya ayrılmasının taksim amaçlı olmadığını, kullanımını kolaylaştırmak için yapıldığını, kardeşlerinin daha sonra kazık çakılan yere duvar çektiklerini görünce bunu kaldırmalarını isteğini bu nedenle aralarında anlaşmazlık çıktığını arazinin kendisine ait olduğunu beyan etmiştir.

Yukarıda kısaca özetlenen sanık savunmaları ile bunu doğrulayan her iki tarafında babaları olan tanık ...'in beyanları ve bu beyanları doğrulayan diğer tanıkların beyanları birlikte değerlendirildiğinde her ne kadar tapuda kayıt müştekinin adına yapılmışsa da taşınmazın tarafların babaları olan ... tarafından tanık ...'den satın alındığı, müştekinin diğer kardeşlerinin büyüğü olması nedeniyle de onlara yanlış yapmayacağı düşüncesiyle büyük kardeş olan müşteki ... adına tapuya tescil edildiğinin anlaşıldığı nitekim taşınmazın satın alınmasından sonra anlaşmazlık tarihine kadar üç parçaya taksim edilmiş şekilde kullanıldığının yukarıda belirtilen beyanlardan anlaşıldığı bu beyanların kısmen müşteki Muzafferin beyanları ile de doğrulandığı bu hali ile sanıkların söz konusu taşınmaza müdahalelerinin malik sıfatıyla gerçekleştiği, taşınmazın tapuda müşteki adına kayıtlı olmasının mülkiyet ihtilafı niteliğinde olduğu sanıkların suç kastı ile hareket etmedikleri, anlaşıldığından beraatleri yerine mahkumiyetlerine dair kararın usule ve hukuka aykırı olduğu kanaatiyle sayın çoğunluğun onama yönündeki düşüncelerine katılmadığımı saygıyla arz ederim. 05.10.2023
Yargıtay — Esas No: 2016/3473, Karar No: 2018/1043, Tarih: 15.02.2018

**10. Hukuk Dairesi         2016/3473 E.  ,  2018/1043 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava, iş kazasının tespiti ve işgöremezlik geliri bağlanması istemine ilişkindir.

Mahkemece, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 150. maddesinin 5. fıkrası gereği davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun “Tarafların Duruşmaya Gelmemesi, Sonuçları ve Davanın Açılmamış Sayılması” başlığını taşıyan 150. maddesinin 1. fıkrasında “Usulüne uygun şekilde davet edilmiş olan taraflar, duruşmaya gelmedikleri veya gelip de davayı takip etmeyeceklerini bildirdikleri takdirde dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilir.” hükmüne, 4. fıkrada “Dosyası işlemden kaldırılmış olan dava, işlemden kaldırıldığı tarihten başlayarak üç ay içinde taraflardan birinin dilekçe ile başvurusu üzerine yenilenebilir. Yenileme dilekçesi, duruşma gün, saat ve yeri ile birlikte taraflara tebliğ edilir. Dosyanın işlemden kaldırıldığı tarihten başlayarak bir ay geçtikten sonra yenileme talebinde bulunulursa, yeniden harç alınır, bu harç yenileyen tarafça ödenir ve karşı tarafa yüklenemez. Bu şekilde harç verilerek yenilenen dava, eski davanın devamı sayılır.” hükmüne ve 5. fıkrada da “İşlemden kaldırıldığı tarihten başlayarak üç ay içinde yenilenmeyen davalar, sürenin dolduğu gün itibarıyla açılmamış sayılır ve mahkemece kendiliğinden karar verilerek kayıt kapatılır.” hükmüne yer verilmiştir.

Davaya konu somut olayda; davacı vekili 08.01.2014 havale tarihli dilekçeyle mazeretli sayılmasını talep etmiştir. Mahkemece 08.01.2014 tarihli celsede davacı vekilinin mazeretinin kabulüne karar verilerek duruşma günü 26.02.2014 tarihi olarak kararlaştırılmış, duruşma gününün UYAP üzerinden öğrenilmesine karar verilmiştir. 26.02.2016 tarihli celsede ise, gelen olmadığından, dosyanın HMK'nın 150. maddesi uyarınca yenileninceye kadar işlemden kaldırılmasına ve sonrasında da davanın açılmamış sayılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 320/4 bendi; "Basit yargılama usulüne tabi davalarda, işlemden kaldırılmasına karar verilmiş olan dosya, yenilenmesinden sonra takipsiz bırakılırsa, dava açılmamış sayılır" hükmü içermektedir.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 320/4 bendi; "Basit yargılama usulüne tabi davalarda, işlemden kaldırılmasına karar verilmiş olan dosya, yenilenmesinden sonra takipsiz bırakılırsa, dava açılmamış sayılır" hükmü içermektedir.

Hukuk Muhakemeleri Kanununun “hukuki dinlenilme” başlıklı 27’nci maddesi, T.C. Anayasası’nın hak arama hürriyetini düzenleyen 36’ncı maddesi, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin adil yargılanma hakkına ilişkin 6’ncı maddesi nazara alındığında davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahiptirler. Yargılama ile ilgili bilgi sahibi olunmasını, açıklama ve ispat hakkını mahkemenin açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini içeren bu hakkın ve yargılamanın aleniliği ilkelerinin gerçekleşmesinin en önemli aracı duruşma yapılmasıdır. Duruşma günü celseye katılma imkanı olmayan taraf buna ilişkin mazeretini bildirip, belgeleyerek, bildirim giderlerini de yatırarak duruşmanın ertelenmesini isteme olanağına sahiptir. O halde, HMK’nun 150. maddesi kapsamında duruşma tayin edilerek, usulüne uygun şekilde davet edilmiş olan taraflardan yalnız biri duruşmaya katılırsa gelmeyen tarafın geçerli mazeret gönderip göndermediği, gerekli masrafın karşılanıp karşılanmadığı incelenerek; gelen tarafın bu mazeret dilekçesine karşı beyanına göre, dosyanın işlemden kaldırılmasına ya da kaldırılmamasına karar verilecektir. Ne var ki, anılan hususların uygulanabilmesi için, her şeyden önce tarafların usulüne uygun davet edilmiş olmaları gerekmektedir.

6100 sayılı HMK'nın uygulama alanını, adli yargı ilk derece hukuk mahkemeleri ve bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinde tutulacak kayıtlar ile yazı işleri hizmetlerinin yürütülmesi ve bu işlemlerde UYAP'ın kullanılmasına dair usul ve esasları düzenlemek amacıyla çıkartılan Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğinin 52. maddesi gereğince tebligat işlemleri 7201 sayılı Tebligat Kanunu ile Tebligat Kanunu uyarınca çıkarılan yönetmeliklere göre fiziki ya da elektronik ortamda yapılacaktır. Elektronik tebligat usulünün düzenlendiği Tebligat Kanunu'nun 7/A maddesindeki düzenleme ve Elektronik Tebligat Yönetmeliği hükümleri de dâhil olmak üzere, Tebligat Kanunu ve çıkarılan Tebligat yönetmeliği hükümleri incelendiğinde; duruşma gününün UYAP'tan öğrenilmesi usulünün uygulanabileceğine yönelik bir düzenlemeye yer verilmediği görülmektedir. Kaldı ki, davacı vekilince sunulan mazeret dilekçesinde duruşma gününün sistemden öğrenileceğine dair bir talep bulunmadığı gibi talep olsa dahi mahkemece bu yönde bir karar verilemez.

Somut olayda; 08.01.2014 tarihli celsede davacı vekilinin mazeretinin kabulüne karar verilerek duruşma günü 26.02.2016 tarihi olarak kararlaştırılmış, duruşma gününün UYAP üzerinden öğrenilmesine karar verilmiş olmasına rağmen, davacı avukatına duruşma gününün tebliğ edilmediği anlaşıldığından, davacı vekilinin duruşma gününden haberdar edilemediğinin kabulüyle; yeniden duruşma günü bildirilerek yargılamaya devam edilmesi gerekirken aksinin kabulü usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde; davacı avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 15.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/118, Karar No: 2019/3262, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2019/118 E.  ,  2019/3262 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/9485, Karar No: 2008/12837, Tarih: 09.10.2008

**2. Hukuk Dairesi         2008/9485 E.  ,  2008/12837 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Aile Konutu Tespiti

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine,peşin alınan harcın mahsubuna, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi.09.10.2008 (Prş.)

KARŞI OY YAZISI

Eşlerden biri diğerinin “açık rızası” bulunmadıkça aile konutu üzerindeki hakları sınırlayamaz.(TMK. m. 194/1) Toplanan delillerle, davacı kocanın “açık rızası” kanıtlanmış değildir.

Türk Medeni Kanununun m. 194/1. hükmüne göre “açık rıza” alınmadan yapılan işlemin “kesin hükümsüz” olduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

Açıklanan sebeplerle değerli çoğunluğun farklı görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2012/12613, Karar No: 2013/8019, Tarih: 30.05.2013

**17. Hukuk Dairesi         2012/12613 E.  ,  2013/8019 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili davalının trafik sigortacısı olduğu aracın neden olduğu kazada müvekkillerinin desteklerinin hayatını kaybettiğini ileri sürerek davacı ... için 5.000,00 TL, diğerleri için ayrı ayrı 2.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının davalıdan tahsiline verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulü ile davacı ... için 5.000,00 TL, Tuncay için 1.775,36 TL, ... için 2.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 479,44 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 30.05.2013 gününde Üye ...'ın karşı oyu ve oyçokluğuyla karar verildi.

(Karşı oy)

Uyuşmazlık, 2918 sayılı KTK.dan doğan, tehlike sorumluluğu nedeniyle işleten-sürücü vefatı halinde desteğinden yoksun kalanların tazminat taleplerinde, ölen desteğin müterafik kusurunun tazminattan indirim sebebi teşkil edip etmeyeceği, desteğin kusurunun araç ZMSS.ini düzenleyen sigorta şirketini ne şekilde etkileyeceğine ilişkindir.

Konu ile ilgili yasal düzenlemeler gözden geçirildiğinde;

6098 sayılı TBK.nun 51/1 maddesinde "Hakimin tazminatın kapsamını ve ödenme biçimini, durumun gereğini ve özellikle kusurun ağırlığını gözönüne alarak belirleyeceği" ,

TBK. 52/1 maddesinde " zarar görenin zararı doğuran fiile razı olması veya zararın doğmasında ya da artmasında etkili olması veya tazminat yükümlüsünün durumunu ağırlaştırması halinde hakim tazminatı indirebileceği veya tamanen kaldırabileceği",

TBK 53/3 maddesinde "ölenin desteğinden yoksun kalan kişilerin bu sebeple uğradıkları kayıpların" ölüm halinde uğranılan zararlardan bulunduğu,

2918 sayılı KTK 85/1 maddesinde "Bir motorlu aracın işletilmesinin bir kimsenin ölümüne veya yaralanmasına yahut bir şeyin zarara uğramasına sebep olması durumunda motorlu aracın bir teşebbüsün ünvanı veya işletme adı altında veya bu teşübbüs tarafından kesilen biletle işletilmesi halinde, motorlu aracın işleteni ve bağlı olduğu teşebbüsün sahibinin doğan zarardan müştereken ve müteselsilen sorumlu tutulacağı",