muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/1173, Karar No: 2024/8929, Tarih: 11.12.2024

.tr politikası ve kurallarına aykırı olarak kullanılmaya devam edildiğini, ancak domainin kullanılabilmesi için o ibareyi içeren markanın da domain sahibi adına tescilli olması gerektiğini, oysa davacının domain sahipliği hakkı hukuki koşulları taşımadığı için hem domain kullanım hakkını yitirdiğini, hem de kullanım hakkı olmayan domaini e-ticaret sektöründe ve faturalarında kullanması sebebiyle açıkça nic.tr politikası ve anlayışı kurallarına aykırı hareket ettiğini, hem de haksız rekabete yol açtığını, bu itibarla da davacı şirket hakkında gerekli mercilerde hukuki ve cezai başvurularda bulunacaklarını, davalı adına kayıtlı “Petshop” markasının 15.sınıfta tescil edildiğini, müzik kutuları ve müzik aletleri ile davacının kullanım alanına giren mal ve hizmet gruplarının birbirinden tamamen farklı olduğunu, davalının haksız rekabet oluşturduğu markanın tanınmışlığından faydalandığı şeklindeki iddiayı da, davayı da kabul etmediklerini, davalının ayrıca bu sınıflar haricinde tescil ettirdiği markalar olup, iş bu markaları domain satın almak için değil, gerçek anlamda tescil ettirmek suretiyle markanın sağladığı haklardan faydalanmak için aldığını, TürkPatent nezdinde herkesin her sınıfta marka başvurusu yapmak hürriyetine sahip olduğunu, markanın ayırt edici olup olmadığı ve gerekli şartları taşıyıp taşımadığının TürkPatent yetkisinde olduğunu, dolayısıyla davacının iddia ettiğinin aksine müvekkilinin farklı sınıflarda marka tescilleri olmasının kötü niyetli bir tutum olmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, birinci bilirkişi heyet raporuna itibar ederek, “petshop “ markasının tescilsiz olarak davacı şirket tarafından 2008 yılından beri yoğun ve aralıksız olarak kullanıldığı hususunun bilişim uzmanı bilirkişi tarafından tespit edildiği, davacının iddiasını doğuralar şekilde akvaryum ürünleri, kedi, köpek, kemirgen, sürüngen ve kuş ürünleri konularında e-ticaret yapıldığı, davacının bu alandaki işini ciddi şekilde yaptığı ve bu işi ticaret olarak sürdürdüğü, bilirkişilerinde işaret ettiği üzere davacının markalaşma konusunda faaliyet gösterdiği alanlarda tescil yaptırmadığı zira petshop ibaresinin davacının faaliyet alanında zayıf marka niteliğinde olduğu ancak bu marka ile ortalama 10 yıl faaliyette bulunmasının az bir süre olmadığı, davalı yanın faaliyet alanın ise davacının e-ticaret işi ile ilgili bir iştigal sahasının olmadığı, dava konusu “petshop” markasını da 2019/12069 tescil no ile 15.sınıfta, “müzik aletleri ve kutuları” alanında tescil ettirdiği, davacının www.petshop.com.tr alan adını kendi adına davalı marka başvurusu 07.02.2019 tarihi öncesinde, kendi adına bilinir hale getirdiği www. petshop.com.tr alan adı bakımından, 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca öncelikli hak sahibi olduğu, ancak hükümsüzlüğü talep edilen 2019/12069 numaralı “PETSHOP” ibareli davalı markasının 15. Sınıfta “ Müzik aletleri ve kutuları” mal emtiası bakımından tescilli olması karşısında bu mal emtiası davacının öncelikli ve gerçek hak sahipliği iddialarına konu kullanımları dışında kaldığı ve 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin üçüncü fıkrası hükmüne göre davacının hükümsüzlük taleplerinin bu maddeye göre dinlenemeyeceği, davalı yanın davacının www.petshop.com-tr alan adlı internet sitesine karşı başvurmuş olduğu şikayet uyarınca, davacının tescilsiz suretle kullanmakta olduğu markasından haberdar olduğu, davacının ise uzun süre bu alan adı altında faaliyet göstermiş ve tacir olarak faturaların da bu alan adını kullanmış olduğu, davalının ise hiçbir çaba sarf etmeden yasayı dolanarak ve kötü niyetli olarak genelin kullandığı ibareler ile marka başvuruları yaparak marka yedeklemesi yaptığı, davalının asıl amacının bu yedekleme suretiyle markasını tescil ederken, markanın kullanılış amacı ve fonksiyonlarına aykırı bir şekilde, iyi niyetli üçüncü kişileri baskı altında tutma ve engelleme amacı taşıdığı dolayısıyla davalı eylemimin 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu(4721 sayılı Kanun)'nun 2 nci maddesine ve hakkaniyet ilkesine aykırı olduğu gerekçesiyle davalı adına 2019/12069 tescil nolu "PETSHOP" ibareli markanın kötü niyetli tescili gözetilerek hükümsüzlüğüne, www.petshop.com.tr ibareli alan adının karar kesinleştiğinde erişiminin engellenmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince, davacının 2008 yılından bu yana kullandığını belirttiği “PETSHOP” markasının tanınmış marka olduğunun ispatlanamadığı, davalının markasını tescil ettirdiği emtialar ile davacının “PETSHOP” markasıyla ticaretini yaptığı evcil hayvan ürünlerinin farklı sınıflarda olması nedeniyle, davacının 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca tescilsiz kullanım ve öncelik hakkına dayanarak davalının markasının hükümsüzlüğünü talep edemeyeceği, mahkemenin buna ilişkin tespitinin yerinde olduğu, diğer yandan davalının internet ortamında sıkça aranması mümkün olan başkaca tanımlayıcı kelimeleri tanımladıkları mal ve hizmetler dışında kalan mal ve hizmetler için tescil ettirdiği veya tescil başvurusu yaptığı, dava konusu markayı tescil ettirdiği “Müzik aletleri ve kutuları” mallarıyla ilgili veya tescil ettirdiği diğer markaların kapsamlarında yer alan mal ve hizmetlerle ilgili ticari bir faaliyetinin bulunmadığı, e-ticaret faaliyetlerinin hızla önem kazandığı bu dönemde yalnızca bazı alan adlarını adına tahsis ettirebilmek ve bu alan adlarını başkalarının kullanmasını engellemek, yani başkalarının ticaretine engel olmak amacıyla marka tescil başvurusu yaptığı kanaatine varıldığı, bu nedenle kötüniyetli olduğu, davacının başka marka tescil başvuruları yapmış olmasının eldeki davanın sonucunu etkilemeyeceği, zira eldeki davanın davalının markasının hükümsüzlüğü için açıldığı, yararı olan herkesin marka hükümsüzlüğü davasını açabileceği, davacının 2008 yılından bu yana kullandığı marka ve alan adıyla ilgili haklarını korumak amacıyla dava açmasının kötüniyetli kabul edilemeyeceği, dolayısıyla ilk derece mahkemesince davanın kabulüne karar verilmesinde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, tanınmışlık, gerçek hak sahipliği ve kötü niyet hukuki sebep ve vakıalarına dayanarak davalı adına tescilli 2019/12069 sayılı “PETSHOP” esas unsurlu markanın hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesi.

3. Değerlendirme

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) numaralı alt bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalının temyiz itirazının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372 nci maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 11.12.2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11385, Karar No: 2017/5054, Tarih: 24.10.2017

**10. Ceza Dairesi         2013/11385 E.  ,  2017/5054 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kenevir ekme

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Olay tutanağı içeriğine, sanığın savunmasına ve dosya kapsamına göre; sanığın bu dosyada hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen sanık ...’a kenevir tohumu verdiği sabit ise de; kenevir tohumu verilmesi başlı başına suç teşkil etmediğinden sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeyip yardım eden sıfatıyla TCK’nın 39. maddesi uygulanarak mahkûmiyet kararı verilmesi;

Yasaya aykırı sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan hükmün BOZULMASINA, 24/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/13186, Karar No: 2009/2861, Tarih: 05.03.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/13186 E.  ,  2009/2861 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıya ait taşınmazı 1.8.2006 başlangıç tarihli 1 yıl süreli kira sözleşmesi ile kiraladığını, 26.2.2007 tarihinde çocuğunun rahatsızlığı ve hava değişimi için bir müddet deniz kenarındaki aile yazlıklarına gittiğini, nakliyat firması ile anlaştıklarını, bir kısım eşyaları taşınırken davalının bilgi ve rızası dışında anahtarı hamallardan alıp kilidi değiştirdiğini, oysa taşınmazı tahliye etmediklerini, içinde bir kısım eşyalarının kaldığını,1.3.2007 tarihli ihtarla evi tahliye etmediğini anahtarı iade etmesini istediğini, ne anahtarın ne de eşyaların verildiğini, 500 Euro depozito bedelinin ödenmediğini ileri sürerek eşyaların aynen iadesini, olmazsa fazlasını saklı tutarak 6.000,00 YTL nin ve 500 Euro nun faizi ile tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacının birikmiş kira borcu olduğunu, davacının eşyalarını kaçırmaya çalıştığını, davacı tarafından eve taktırılan kat kaloriferinin 2. el olup davacının talebi ile 4 aylık kiraya sayıldığını, evde sadece iki klima ile iki eski halı ve akvaryum kaldığını, taşınma sırasında davacının başında bulunmadığını,bu nedenle kasa ve içinde para olduğu iddiasının hayatın olağan akışına uygun bulunmadığını, nakliyeciler tarafından kapının açık bırakılıp gittiğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, tanık beyanları, bilirkişi raporu ve dosyadaki belgelere dayanılarak davanın kısmen kabulüne, 2 klima ile 2 sergi halının aynen ya da bedeli olan 640,00 YTL nin dava tarihinden faizi ile tahsiline, fazla talebin

2008/13186-2009/2861

reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı kiracı ile davalı kiralayan arasında 1.8.2006 tarihli 1 yıl süreli kira sözleşmesinin bulunduğu ve davacının 26.2.2007 tarihi itibarı ile taşınmazdan ayrılmış olduğu sabittir. Kira sözleşmesinin 5. maddesi gereğince davacı tarafından davalıya verilmiş bulunan 500 Euro depozito bedelinin iade edilmediği ve davalı tarafından depozitonun mahsup yapıldığına ilişkin bir iddianın ileri sürülmediği anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca 500 Euro depozito bedeline yönelik talebin kabulü gerekirken bu kalem istemin reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerden dolayı davacının tüm temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 5.3.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9184, Karar No: 2019/2035, Tarih: 11.02.2019

**14. Ceza Dairesi         2015/9184 E.  ,  2019/2035 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen beraat hükmü katılan vekilince temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Tüm dosya içeriğine göre sanığın, herhangi bir bedensel temasta bulunmaksızın olay günü cinsel organını da tutarak mağdureye yönelik sinkaflı laflar söylemesi şeklinde gerçekleşen eyleminin TCK'nın 105. maddesinde düzenlenen cinsel taciz suçunu oluşturduğu,sanığa CMK'nın 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı verilerek bu suçtan mahkumiyeti yerine suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan beraat hükmü kurulması,

Kanuna aykırı, katılan mağdure vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,11.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4465, Karar No: 2019/5051, Tarih: 09.07.2019

**11. Hukuk Dairesi         2017/4465 E.  ,  2019/5051 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

(FİKRİ VE SINAİ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ SIFATIYLA)

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Antalya 3. Asliye Hukuk Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 18/07/2017 tarih ve 2015/318-2017/476 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davalılar-karşı davacılar vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı-karşı davalı vekili, müvekkilinin Akdeniz Üniversitesi Ziraat Fakültesi'nde öğretim üyesi olup, tohumculuk üzerine araştırmalar yaparken davalılar ile tohum ıslahı ve üretimi konusunda anlaşma yaptıklarını, sıfatının ıslahçı olduğunu, davalıların sözleşmeye aykırı davrandığını ileri sürerek, sözleşme gereğince fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 10.000,00 TL birikmiş ıslahçı payı alacağı ile bütün hatların ortak kullanıma açılmasını ve ayrıca ıslahçıya program dahilinde geliştirilmiş çeşitlerin satışından 5 yıl boyunca ıslahçı müvekkiline pay ödenmesini, ayrıca tohumlar üzerinde alacağı oranında mülkiyet hakkı tanınmasını talep ve dava etmiş, ıslah dilekçesi ile birikmiş ıslahçı payı alacağını 90.000 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı-karşı davacılar vekili, asıl davada davalının sözleşmeye sadık kalmadığını savunarak davanın reddini, karşı davada ise davalının haksız rekabet yasağına aykırı olarak dava dışı başka bir şirketle çalışmaya başladığını ileri sürerek, sözleşmenin 6.4 maddesi gereğince yapılan ödemelerden fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 10.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte iadesini talep ve dava etmiştir.

Davalı-karşı davacılar vekili, asıl davada davalının sözleşmeye sadık kalmadığını savunarak davanın reddini, karşı davada ise davalının haksız rekabet yasağına aykırı olarak dava dışı başka bir şirketle çalışmaya başladığını ileri sürerek, sözleşmenin 6.4 maddesi gereğince yapılan ödemelerden fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 10.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte iadesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; asıl davada davacı ile davalılardan Genagri Tarım San. ve Tic. Ltd. Şti. arasında tohum ıslahı ve üretimi konusunda anlaşma yapıldığı, bu işlemleri gerçekleştirmek amacıyla davacının da ortak olduğu TTAG A.Ş'nin kurulduğu, davalı şirketlerin kiraladıkları ve hazırladıkları ortamda davacının baş danışman olduğu, ekip tarafından davaya konu yeni yetiştirilmiş tohumların üretildiği ancak 5042 sayılı kanun kapsamında tescil edilmiş bir tohum bulunmadığından davacının ıslahçı sıfatını ve haklarını kullanamayacağı, yapılan sözleşme ve içeriğinin genel hükümler çerçevesinde değerlendirilmesi gerektiği, taraflar arasındaki sözleşme uyarınca davacının üretimine katkıda bulunduğu ve üretilmesini sağladığı tohumların toptan satış değerinin 446.000 TL olup bu meblağın %15' inin davacının sözleşme kapsamında talep edebileceği miktar olduğu gerekçesiyle asıl davanın kısmen kabulüne, 66.900 TL. nin davalılardan alınarak davacıya ödenmesine, ıslahçı payı ödenmesi ve tohumların mülkiyetinin verilmesi talebinin reddine, karşı davada ise davacının sözleşmenin feshi sonucunu doğuracak herhangi bir eylemli faaliyetinin olmadığı gerekçesi ile karşı davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalılar-karşı davacılar vekili temyiz etmiştir.

1-)Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bi isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle gerek dava tarihinde yürürlükte olan 6762 sayılı Kanun’un 4. maddesi ve gerekse de daha sonra yürürlüğe giren 6102 sayılı Kanun’un 4. maddesi gözetildiğinde davanın ticari dava niteliğinin bulunmaması nedeniyle, yargılamanın Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından yapılıp bitirilmesinde ve mahkemece, uyulan bozma ilamı doğrultusunda, uyuşmazlığın taraflar arasındaki sözleşme ilişkisinin tasfiyesi suretiyle giderilmesinde usul ve yasaya bir aykırılık bulunmamasına göre, davalılar-karşı davacı vekilinin karşı dava bakımından tüm, asıl dava bakımından ise aşağıdaki bent dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-)Mahkemece, asıl davada sözleşmenin tasfiyesi cihetinde, davacı yanca geliştirilen tohumların satış bedeli üzerinden sözleşmede öngörülen oran esas alınmak suretiyle davacıya ödenecek miktarın saptanmasında yöntem olarak bir isabetsizlik söz konusu değilse de, sözleşmede davacıya aylık olarak yapılan ödemelerin toplam ödenmesi gereken tutardan mahsup edileceği açıkça belirtilmiş olmasına ve hükme esas alınan bilirkişi heyeti raporunda da bu yönde hesaplama yapılmasına karşın, gerekçesi de belirtilmeksizin, bu ödemelerin davacının toplam alacağından mahsup edilmeksizin hüküm kurulmuş olması doğru olmamış, asıl davada davalılar vekilinin bu yöne ilişkin temyiz itirazının kabulüyle asıl dava yönünden verilen kararın davalılar yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı-karşı davacılar vekilinin karşı davaya ilişkin tüm, asıl davaya yönelik sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle asıl davada davalılar vekilinin temyiz itirazının kabulüyle yerel mahkemenin asıl davaya yönelik kararının BOZULMASINA, istek halinde aşağıda yazılı 1.098,10 TL harcın temyiz eden davalılar/karşı davacılar-karşı davaya yönelik iadesine, 09/07/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6535, Karar No: 2013/20193, Tarih: 11.11.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/6535 E.  ,  2013/20193 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 29.11.2011 tarih ve 2009/218-2011/266 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı TPE vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 2007/49733 sayı ile "İzober" markasını 17. ve 19. sınıflarda tescil ettirmek için başvuruda bulunduğunu, davalı şirketin "Isover" markalarını gerekçe göstererek yaptığı itirazın Markalar Dairesi Başkanlığı tarafından reddedildiğini, ancak Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu'na başvurulması sonucu itirazın kabul edilerek müvekkil başvurusunun reddedildiğini, oysa markaların benzer olmadığını, "Iso" ve "İzo" ile başlayan bir çok tescilin bulunduğunu, yazım şekli itibariyle de markaların farklılaştırıldığını, ürünleri bina ve çatı yalıtımı ile iştigal eden uzman ve bilinçli tüketicinin satın aldığını, redde mesnet markanın kullanılmadığını ileri sürerek TPE Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu'nun 09.06.2009 tarihli kararının iptalini, müvekkili başvurusunun kabulünü talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, bütün olarak bırakılan izlenim itibariyle markaların benzer olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili, markaların benzer olduğunu, davacının "İz Ber+ şekil" ibareli marka başvurusunun da müvekkili itirazınca reddedildiğini, münhasıran "İzober" ibareli dava konusu başvurunun evleviyetle kabul edilemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, taraf markaları arasında 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi anlamında benzerliğin bulunduğu, ancak davacı başvurusundaki bir kısım mal ve hizmetlerin davalı şirket adına tescilli markalardaki mal ve hizmetlerle aynı veya aynı tür olmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, TPE Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu'nun 2009-M-2857 sayılı kararının "Beton, alçı, toprak, kil, kum, doğal taş, ahşap, yollar için metal, mekanik ve aydınlatmalı olmayan trafik işaretleri, beton, taş veya mermerden yapılmış anıtlar, heykeller, metalden olmayan prefabrik yüzme havuzları, akvaryum kumları” mal ve hizmetleri yönünden iptaline, fazlaya dair talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve davalı TPE vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekili ve davalı TPE vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davacı vekili ve davalı TPE vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekili ve davalı TPE vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekili ve davalı TPE vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacı ve davalı TPE'den ayrı ayrı alınmasına, 11.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.