muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/9899, Karar No: 2014/9062, Tarih: 05.06.2014

Davalı sigortacı nezdinde yapılan eksper incelemesi sonucu davacı aracının arkasındaki hasarın bu kazada olmayacağı bildirilmiştir. Oysa kaza tutanağında davacı aracının sağ arka jant teker, sol ön kapı, sol arka kapı, sol arka çamurluk, sol ön çamurluk, arka bagaj kapağı, arka stop lambaları, arka tampon kısımlarına çarptığı bu kısımların hasarlı olduğu yazılmıştır. Yine davalı aracının da, sol komple, ön sol çamurluk, sol her iki kapı, sol arka çamurluk, sol ön far, sinyal, sol ön kaput ucu, sol ön tampon, köşe, sol ön jant teker kısımlarıyla davacı aracına çarptığı belirlenmiştir. Araçlar arasında kazanın olduğu ve kaza sonucu belirlenen hasarların oluştuğu, resmi görevlilerce düzenlenen ve aksi aynı değerde belgelerle sabit olmayan kaza tesbit tutanağı ile sabittir. Aksinin soyut iddialar ve ihtimallerle değil, somut delillerle davalı tarafça tanıklanması gerekir. Davalı aracı beyaz renkli olup, davacı aracında beyaz boya izleri de bulunmaktadır. Davacı tarafca 18.3.2011 tarihinde araç üzerinde inceleme yaptırılmış, tesbit bilirkişi raporunda, araçtaki hasarlar ayrıntılı şekilde belirtilmiş; 19.000 TL, sovtajının 6.500 TL olduğu, tamiri için 20 işgününe ihtiyacı olacağı, tamir süresince günlük ikame araç bedelinin 20 TL olabileceği belirtilerek toplamda 400 TL ikame araç bedeli hesaplanmıştır. Davacı vekili, tespit raporuna göre sovtaj bedelini mahsup ederek şimdilik 12.500 TL hasar bedeli ile 400 TL ikame araç bedelinin tahsili istemiyle bu davayı açmıştır.

Davalı sigorta şirketi, eksper raporuna göre bu kaza sonucu oluşan 858 TL hasar bedelini dava açılmadan önce 15.3.2011 tarihinde davacıya ödediğini, sorumluluklarının kalmadığını savunmuştur.

Hükme esas alınan bilirkişi kurulu makina mühendisi, sigorta hukukçusu raporunda, lastik izi yönünden tutanak tanıklarının ölçüm yapmadığı, davacı aracının arkasındaki hasarın oluşması için 5.12.2013 tarihinde kendilerince görülen davalı aracının ön kısımlarında da hasar olması gerektiği, bu kısımlarda hasar olmadığı, bu kısımların orijinal olup onarımının yapılmadığı, araçlardaki hasarlara ve araçların yüksekliğine göre davacı aracının arkasındaki hasarın ve ön tarafı hasarlı olmadığından şanzuman hasarının bu kazada olmayacağı, sol tarafındaki hasarların bu kazada olacağı, soldaki hasar miktarının 2.041,40 TL, değer kaybının 1.500 TL olduğu, aracın 5 işgününde tamirinin mümkün bulunduğu, günlük 60 TL'den 300 TL ikame araç mahrumiyeti olacağı, hasardan 858 TL ödemenin mahsubu ile bakiye 2.683,40 TL hasar bedeli kaldığı, araçta tespit edilen sair 21.635 TL tutarındaki hasarın bu kaza sonucu olmayacağı bildirilmiştir. Davacı vekili ile davalı sigorta şirketi vekilinin itirazlarına rağmen yeni bir inceleme yapılmadan, bilirkişi kurulu raporuna göre hüküm kurulmuştur. Hükme esas alınan bilirkişi raporu, hüküm kurmaya elverişli değildir. Eksik inceleme sonucu karar verilemez.

Bu durumda mahkemece, İTÜ veya Karayolları Genel Müdürlüğü fen heyetinden seçilecek 3 kişilik araç hasarı konusunda uzman bilirkişi kurulundan, kazanın oluş şekli, davalı aracının davacı aracına çarptığı notkalar, her iki aracında hasarlı kısımları, kaza tesbit tutanağında aytıntıları ile belirlenen hasarlar, fotoğraflar, tespit raporu ve dosya kapsamı birlikte değerlendirilerek, bu kaza sonucu davacı aracında meydana gelen hasarların ayrıntılı şekilde tespit edilmesi onarım bedeli, değer kaybı zararı ve tamir süresi ile bu süredeki araç mahrumiyeti zararı tespit edildikten sonra aracın onarımının mı pertinin mi uygun olduğu hususunda değerlendirme yapılması, pertinin uygun olması halinde olay tarihindeki 2.el piyasa değeri ile sovtaj bedelinin belirlenmesi hususlarında önceki raporlarında irdelendiği açıklamalı, gerekçeli, denetime elverişli bir rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu gibi hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekili ile davalı sigorta şirketi vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı C.. B.. vekili ile davalı A.Sigorta A.Ş vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı ve davalı A. Sigorta A.Ş'ne geri verilmesine 5.6.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/5932, Karar No: 2007/7298, Tarih: 04.06.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/5932 E.  ,  2007/7298 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit istemine ilişkin davada ... Asliye Ticaret ile 1. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, kira sözleşmesi nedeniyle verilen senetten dolayı borçlu olunmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Dosya kapsamından, davanın 29.05.2006 tarihinde asliye hukuk mahkemesine açıldığı, ... İlinde H.S.Y.K.'nın 20.07.2006 tarih 352 sayılı kararı ile Müstakil Asliye Ticaret Mahkemesi kurulup, 21.08.2006 tarihinde faaliyete geçmesi sebebiyle dosyanın ticaret mahkemesine gönderilmesine karar verildiği, asliye ticaret mahkemesince de davanın mutlak ticari dava olmadığı, iş bölümü itirazında bulunulmadığı gerekçeleri ile görevsizlik kararı verilip, dosyanın asliye hukuk mahkemesine gönderilmesine karar verildiği anlaşılmaktadır.

T.T.Y.'nın 4. maddesinde mutlak ticari davalar sınırlı olarak belirtilmiş olup, aynı yasanın 5. maddesinde de aksine hüküm olmadıkça, dava olunan şeyin değerine göre asliye hukuk veya sulh hukuk mahkemesinin ticari davalara dahi bakmakla görevli olduğu hüküm altına alınmıştır.

... İlinde H.S.Y.K.'nın 20.07.2006 tarih 352 sayılı kararı ile asliye ticaret mahkemesi kurulup, 21.08.2006 tarihinde faaliyete geçtiği, ancak eldeki davanın mutlak ticari dava olmadığı anlaşılmakla, davanın asliye ticaret mahkemesi kurulmadan önceki açıldığı hukuk mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 04.06.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3822, Karar No: 2020/2741, Tarih: 17.12.2020

**9. Ceza Dairesi         2020/3822 E.  ,  2020/2741 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Tefecilik, Tehdit, Dolandırıcılık,

Özel Belgede Sahtecilik

Hüküm : Beraat

Dosya incelendi;

TCK'nın 241. maddesinde düzenlenen tefecilik suçu kanunun "Topluma Karşı Suçlar" başlıklı üçüncü kısmının dokuzuncu bölümünde düzenlenmiş olup suçun mağduru tüm toplumdur. Tefecilik ilişkisinde faiz karşılığı ödünç para alan kişi, iradi olarak faiz ilişkisinin tarafı olmakta olup gerçek anlamda suçun pasif failidir. Ancak kanun koyucu izlediği suç siyaseti gereği tefecilik fiilinin aktif failinin kolayca tespitini sağlamak amacıyla ödünç para alan kişiyi cezalandırmamıştır. Bu halde tefecilik fiilinin pasif faili konumunda bulunan faiz karşılığı ödünç para alan kişinin suçun mağduru olarak kabulüne olanak yoktur. Bu kişilerin fail hakkında şikayetçi olmaları halinde açılan bir kamu davasındaki konumları ihbar eden niteliğindedir ve suçun doğrudan mağduru olmadıklarından davaya katılma hak ve yetkileri bulunmamaktadır. Bu nedenle sanık hakkında tefecilik suçundan açılan kamu davasına CMK'nın 237. maddesine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen müştekilerin katılma hakkı olmadığı, yine mahkemece usulsüz olarak verilen katılma kararının da hükmü temyiz hakkı vermeyeceği, bu itibarla hükmü temyiz yetkisi bulunmadığından müştekiler ... ve ... vekilinin temyiz istemi ile tehdit, dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarının niteliği itibariyle suçtan doğrudan zarar görmeyen ve bu nedenle de davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmayan Hazine vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 317. maddesi gereğince ayrı ayrı REDDİNE, incelemenin katılan ... vekilinin sanık ... hakkında tefecilik suçundan, katılan ... ve ... vekilinin sanık ... hakkında tehdit, sanıklar ... ve ... hakkında dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz itirazlarıyla sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

İddianame içeriğinde, müştekilerin aldıkları 20.000 YTL’ye karşı şüpheli ...’ın 90.000 YTL borçları olduğunu “en kısa zamanda ödemezlerse başlarına çok şeyler geleceğini" belirttiği ve şüpheli ...’ın şikayetçi ...’ya “bana senin 120.000 YTL borcun var sen bana borcunu öde ödemezsen senin ağzını burnunu kırarım kızını kaçırırım" şeklinde tehdit ettiğinin belirtilmesi karşısında, isnatların sübutu halinde yağmaya teşebbüs suçunu oluşturabileceği anlaşılmakla, delillerin takdir ve tartışmasının, davaya bakmanın 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun 12. maddesi uyarınca Ağır Ceza Mahkemesinin görevi kapsamında bulunduğu, delillerin birlikte takdir edilmesi bakımından diğer suçlardan açılan davaların da birlikte görülmesinde zorunluluk bulunduğu cihetle, görevsizlik kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde hükümler kurulması,

Kanuna aykırı, katılan ... vekili ile katılanlar ... ve ... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17/12/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4569, Karar No: 2010/11939, Tarih: 23.09.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/4569 E.  ,  2010/11939 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki ayıplı mal satışı davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı ve ihbar olunanın avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı TOKİ vekili avukat..., davalı ... Ltd. Şti.vekili avukat ... ile davacı vekili avukat ...'ün gelmiş olmalarıya duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı TOKİ vekili T.C. ... Bankası A.Ş. Galleria şubesi ile 28/07/2006 tarihinde imzaladıkları gayrimenkul satış sözleşmesi ile “... Halkalı Toplu Konut Projesinden” ... Küçükçekmece/ ..., ... ada, C2-1 Blok, 34 nolu daireyi satın aldığını, teslimden önce düzenlenen taşınmaz tespit föyü ile dairede ayıplar ve eksikler tespit edildiğini, sözlü olarak TOKİ ve yüklenici firma yetkililerine söylendiği halde bu ayıpların ve eksiklerin giderilmediğini, dairede başkaca gizli ayıplar ve eksiklerin de bulunduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile vade farkı ile birlikte KDV, Komisyon ve BSMV dahil dava tarihi itibari ile dairenin ulaşmış olduğu ayıpsız değerden %30 indirilerek, indirilecek miktarın dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalı idareden tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TOKİ, sorumluluğun yüklenici firmaya ait olduğunu, ayıp ihbar mükellefiyetinin yerine getirilmediğini, iddia edilen ayıpların basit onarım ile giderilebilecek nitelikte Olduğunu, dairenin TSE standartlarına uygun imal edildiğini ileri sürerek davanın reddini dilemiştir.

2010/4569-11939

Fer’i müdahil ... Ltd. Şti., dairenin eksiksiz olarak teslim edildiğini ve yasal süresi içinde ayıp ihbarında bulunulmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, bilirkişi heyeti raporu ve ek raporları esas alınarak, davanın kabulü ile 20.680,00- TL'nin 5.000,00- TL'sinin dava tarihinden itibaren, 15.680,00- TL'sinin ise 02/06/2009 tarihinden itibaren değişen oranlarda avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm davalı TOKİ ve fer’i müdahil ... Ltd. Şti. tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı TOKİ ve fer’i müdahil ... Ltd. Şti.’nin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı TOKİ ve fer’i müdahil ... Ltd. Şti.’nin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, davacı tarafından satın alınan dairede mevcut ayıplar nedeniyle oluşan değer kaybının ödetilmesi talebine ilişkindir. Davalı, dairede ayıp bulunmadığını ve ayıp ihbarının süresinde yapılmadığını bildirerek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir. Mahkemece, bilirkişi heyetince düzenlenen rapor ve ek raporlar hükme esas alınarak, tespit edilen açık ve gizli ayıplar nedeniyle davacının satın aldığı dairede oluşan değer düşüklüğüne hükmedilmiştir. Davacının, davalıdan bir daire satın aldığı ve dairenin 09.12.2007 tarihinde davacıya teslim edildiği uyuşmazlık konusu değildir.

4077 sayılı Kanunun 4. maddesinin 2. fıkrası hükmüne göre; tüketici, malın teslimi tarihinden itibaren otuz gün içerisinde açık ayıpları satıcıya bildirmekle yükümlüdür. Tüketici bu durumda, bedel iadesini de içeren sözleşmeden dönme, malın ayıpsız misliyle değiştirilmesi veya ayıp oranında bedel indirimi ya da ücretsiz onarım isteme haklarına sahiptir. Satıcı, tüketicinin tercih ettiği bu talebi yerine getirmekle yükümlüdür. Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’da gizli ayıpların ne kadar sürede satıcıya ihbar edileceğine dair bir hüküm bulunmamaktadır. Öyle olunca, 4077 sayılı TKHK’nun 30. maddesi gereğince, bu kanunda hüküm bulunmayan hallerde, genel hükümlere göre uyuşmazlığın çözümü gerekli olduğundan, Borçlar Kanunu’nun bu konudaki 198. maddesi uygulanacaktır. Borçlar Kanununun 198. maddesine göre, alıcı, teslim aldığı malı örf ve âdete göre, imkân hâsıl olur olmaz muayene etmek ve satıcının tekeffülü altında olan bir ayıp gördüğü zaman bunu satıcıya derhal ihbar etmekle yükümlüdür. Bunu ihmal ettiği takdirde, satılanı kabul etmiş sayılır. Ancak, satılanda adi bir muayene ile meydana çıkarılamayacak bir ayıp mevcut olup da,

2010/4569-11939

bu ayıp sonradan meydana çıkarsa, bu durumu da derhal satıcıya ihbar etmediği takdirde yine satılanı bu ayıp ile birlikte kabul etmiş sayılır. BK’nun 198. maddesinde öngörülen süre içinde ihbar edilmeyen ayıplar için dava açılamaz. Somut olayda, yargılama aşamasında alınan bilirkişi heyeti raporu ve ek raporlarında ayıpların bir kısmının açık, bir kısmının ise gizli olduğu bildirilmiştir.

Açık ayıplar yönünden temyiz itirazlarının incelenmesinde;

2010/4569-11939

bu ayıp sonradan meydana çıkarsa, bu durumu da derhal satıcıya ihbar etmediği takdirde yine satılanı bu ayıp ile birlikte kabul etmiş sayılır. BK’nun 198. maddesinde öngörülen süre içinde ihbar edilmeyen ayıplar için dava açılamaz. Somut olayda, yargılama aşamasında alınan bilirkişi heyeti raporu ve ek raporlarında ayıpların bir kısmının açık, bir kısmının ise gizli olduğu bildirilmiştir.

Açık ayıplar yönünden temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Somut olayda davacı, dairede gördüğü açık ayıpları 05.11.2007 tarihli “Taşınmaz tespit föyü” ile tespit ettirmiş, ancak daha sonra 09.12.2007 tarihinde imzaladığı “Teslim tutanağı” ile daireyi oturmaya ve kullanmaya müsait bir durumda, eksiksiz ve kusursuz olarak teslim aldığını bildirmiştir. Davacının, teslimden sonra 30 gün içerisinde açık ayıplar yönünden herhangi bir ihbarda bulunmadığı ve ihbar koşulunun yerine getirilmediği anlaşılmaktadır. Bu durumda, davacı, teslim edilen daireyi gözle görülebilen açık ayıpları ile birlikte kabul etmiş sayılır ve açık ayıplar yönünden bir talepte bulunamaz.

Öte yandan, davacı tarafından taşınmaz tespit föyünde bildirilen ve dairede mevcut bulunan görünür (açık) ayıpların bir kısmının, bilirkişi heyeti rapor ve ek raporlarında gizli ayıp olarak nitelendirilmesi, yine daire duvarlarının eğri yapılmasının açık ayıp olmasına rağmen, gizli ayıp olarak kabul edilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir. O halde, mahkemenin hükmüne esas aldığı bilirkişi heyeti raporu ve ek raporları, hüküm kurmaya ve Yargıtay denetimine elverişli değildir. Öyle olunca, mahkemece yapılacak ...; yeniden uzman bilirkişiler aracılığıyla inceleme yaptırılıp, davacı tarafından imzalanan taşınmaz tespit föyündeki ayıplı işlerin ve daire duvarlarındaki eğriliğin “açık ayıp” niteliğinde olduğu gözetilerek, bu davada talep edilen ayıplı işlerden hangilerinin açık ayıp, hangilerinin gizli ayıp niteliğinde olduğu ayrı ayrı belirlendikten sonra, açık ayıplar nedeniyle davalının sorumlu olmayacağı kabul edilerek, bu kalem istemler yönünden davanın reddine karar vermekten ibarettir. Mahkemece, bu hususlarda gerekli inceleme ve araştırma yapılmadan yazılı şekilde açık ayıplar yönünden davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

Gizli ayıplar yönünden temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Davacı, 09.12.2007 tarihinde daireyi teslim almış, 16.04.2008 tarihinde açtığı bu dava ile ayıplı işler nedeniyle bedel indirimi istemiştir. Mahkemece, davacının

2010/4569-11939

Gizli ayıplar yönünden temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Davacı, 09.12.2007 tarihinde daireyi teslim almış, 16.04.2008 tarihinde açtığı bu dava ile ayıplı işler nedeniyle bedel indirimi istemiştir. Mahkemece, davacının

2010/4569-11939

gizli ayıpları dava tarihinde öğrendiği, gizli ayıbı daha önce öğrendiğinin ve BK. 198. maddesindeki mutad süre içerisinde öğrendiği halde bildirmediğinin davalı tarafça ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. BK’nun 198.maddesi hükmü ile kendisine yüklenen “derhal ihbar” mükellefiyetini yerine getirip getirmediğini ispat yükü davacıdadır. Mahkemece, ispat yükü ters çevrilerek, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir. O halde öncelikle, BK. 198. maddesi gereğince, gizli ayıplar yönünden ayıp ihbarının süresinde yapılıp yapılmadığı hususunda tarafların delil ve karşı delilleri sorulmalı, toplanan delillere ve hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmelidir. Mahkemece, bu konuda gerekli inceleme ve araştırma yapılmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı TOKİ ve fer’i müdahil ... Ltd. Şti.’nin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı TOKİ ve fer’i müdahil ... Ltd. Şti. yararına BOZULMASINA, 750,00 TL duruşma avukatlık parasının davacıdan alınarak davalı ve ihbar olunana ödenmesine, peşin alınan 279.20TL. temyiz harcının davalı TOKİ'ye ve 17.15TL. temyiz harcının ihbar olunan Kuzu Kon. İnş.'ne istek halinde iadesine, 23.9.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/15708, Karar No: 2018/9427, Tarih: 15.03.2018

**8. Hukuk Dairesi         2017/15708 E.  ,  2018/9427 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Elatmanın Önlenmesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup, hükmün duruşma yapılması suretiyle Yargıtay'ca incelenmesi davacı Hazine vekili tarafından istenilmiştir. Dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 17.09.2013 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü temyiz eden davacı Hazine vekili Av. ...geldi. Karşı taraftan kimse gelmedi Duruşmaya başlanarak temyiz isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan ve hazır bulunanın sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek; dosyanın incelenmesi sonucu görülen eksikliklerin ikmali için dosyanın mahal mahkemesine iadesine karar verilmesini takiben eksiklik tamamlanmış olmakla dosya yeniden incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı Hazine vekili, dava konusu 9, 10 ve 17 parsel sayılı taşınmazların kıyı kenar çizgisi içerisinde kalmaları nedeni ile tapu kaydından terkin edildikleri, davalı ... tarafından dava konusu alanda bulunan yapıların 3621 sayılı Kıyı Kanunu ve bu kanunun uygulanmasına dair yönetmelik esaslarına uygun hale getirilmediklerini ileri sürerek, dava dilekçesine ekli raporda gösterilen 11 adet yapının yıkımına karar verilmesini istemiştir.

Davalı ..., dava konusu dolgu sahası alan ile ilgili imar çalışmalarının devam ettiğini açıklayarak davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, yapıların Kıyı Kanunu ve yönetmeliğine uygun yapılar oldukları, katlı otopark hakkında da yıkım kararı mevcut olduğundan bu yapı yönünden dava açılmasında hukuki yarar bulunmadığı gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmesi üzerine hüküm; davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan alanda inşa edilen yapıların yıkımı isteğine ilişkindir.

Toplanan deliller ve tüm dosya içeriğinden; çekişme konusu AY(Aydeniz Büfe), AY 1 (Tostçu Mehmet), GAZ 2 (Uğrak Kafe)'nin 670 ada 17 parsel, GAZ1 (Kristal Kafe), GAZ 11 (Balıkhane)'in 670 ada 9 parsel, GAZ 5 (Ice-mar Kafe), GAZ 6 (Yakamoz Kafe)'nın 670 ada 10 parsel, GAZ 7 (Atatürk Kültür Merkezi), GAZ 8 (Askeri Gazino), GAZ 9 (Şehir Restoran)'un denizden dolgu yoluyla elde edilen alanda, GAZ 10 (Katlı otopark)'un ise bir