muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/22055, Karar No: 2020/19336, Tarih: 21.12.2020

**9. Hukuk Dairesi         2017/22055 E.  ,  2020/19336 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ : ... Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan ... İletişim İnşaat Enerji Taah. San. Tic. A.Ş. vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosya kapsamının birlikte değerlendirilmesiyle yapılan inceleme sonucunda, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarına göre, Bölge Adliye Mahkemesi kararında bir isabetsizlik bulunmadığından, davalı ... İletişim İnşaat Enerji Taah. San. Tic. A.Ş.'nin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalı ... İletişim İnşaat Enerji Taah. San. Tic. A.Ş.'ye yükletilmesine, 21/12/2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12807, Karar No: 2013/13398, Tarih: 04.10.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/12807 E.  ,  2013/13398 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin davada Niğde Sulh Hukuk Mahkemesi ve Çorum 2. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, vesayet hukukuna ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir. “Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümlerine yer verilmiştir.

Her ne kadar TMK.nin 22. maddesinde bakım ve sağlık kurumuna konulmanın yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmayacağı belirlenmişse de kısıtlı adayının sürekli bakım ve gözetiminin bakımevinde sağlandığı ve kısıtlı adayının sürekli yerleşmek niyetiyle bakımevinde bulunduğu, dava tarihi itibariyle kısıtlı adayının Niğde Altunhisar Bakım ve Rehabilitasyon Merkezinde bulunduğunun anlaşılmasına göre uyuşmazlığın Niğde Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK.'nin 21 ve 22. maddeleri gereğince Niğde Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 04.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3869, Karar No: 2018/3297, Tarih: 10.05.2018

**15. Ceza Dairesi         2015/3869 E.  ,  2018/3297 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : TCK'nın 155/2-4 51/1-3, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

Güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

... firmasına ait otobüs ile ...'dan...'a yolculuk yapan müştekinin valizini firma çalışanlarına teslim etmesine rağmen, otobüsten inerken valizinin kendisine teslim edilmediğini iddia ettiği olayda, otobüste muavin olarak çalışan ve yolcuların bagaj işlemlerini yapan sanığın kendisine teslim edilen eşya üzerinde teslim amacı dışında tasarrufta bulunduğuna dair mahkumiyetine yeterli delil elde edilemediği, bu haliyle taraflar arasındaki uyuşmazlığın hukuki mahiyette olduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 10/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9293, Karar No: 2016/1082, Tarih: 24.02.2016

**20. Ceza Dairesi         2015/9293 E.  ,  2016/1082 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kenevir ekme

Hüküm : Beraat

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Olay tutanağı içeriği ile dosyadaki diğer delillere göre; sanıkların birlikte ikamet etmekte oldukları evlerinin balkonunda, dikili vaziyette esrar elde etmeye elverişli 5 kök kenevir bitkisinin bulunduğu, böylece atılı suçu işlediklerinin sabit olduğu gözetilmeden, mahkûmiyetleri yerine suçun işlendiğine dair kuvvetli suç şüphesinin bulunmadığı gerekçesine dayanılarak beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükümlerin BOZULMASINA, 24.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2486, Karar No: 2024/2742, Tarih: 18.09.2024

**6. Hukuk Dairesi         2024/2486 E.  ,  2024/2742 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

EK KARAR TARİHİ : 14.10.2022

SAYISI : 2023/248 E., 2023/397 K.

DAVALILAR : 1-Orion Grup-Akınsel İnş. Taah. Tic. Ltd. Şti. vekili Avukat ... 2-Atmaca Temizlik İlaçlama Dezenf. İnş. Nak. Taah. San. Tic. Ltd. Şti. 3-Erko Sosyal Hizmetleri Bil. Gıda Medikal Turz. İnşl. Mad. San. 4-SM Grup Sosyal Hizmetler Sağlık Medikal Danışmanlık Temizlik Tekstil İnş. Taah. Sanayi Tic. Ltd. Şti.

DAVA TARİHİ : 08.09.2014

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun (2797 sayılı Kanun) 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Orion Grup-Akınsel İnş. Taah. Tic. Ltd. Şti. Vekilinin adli yardım talepli temyiz dilekçesi verdiği, 6100 sayılı Kanun'un 334 ve devamı maddeleri uyarınca adli yardım talebinde bulunan tarafın şirket olduğu ve adli yardımdan yararlanabilecek tüzel kişilerden olmadığı anlaşılmakla Yargıtay 6. Hukuk Dairesi'nin 13.06.2024 tarihli 2024/1900 E., 2024/2222 K. Sayılı ilamı ile ret kararına karşı itiraz edilmesi halinde dosyanın itirazı incelemekle görevli Yargıtay 7. Hukuk Dairesine gönderilmek üzere Dairemize gönderilmesine karar verilmiş olduğu anlaşılmış, itiraz konusunda gerekli inceleme yapılmak üzere dosyanın ilgili daireye gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Dosyanın YARGITAY (7). HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE,

18.09.2024 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

(Muhalif)

KARŞI OY

Temyiz aşamasında talep edilen adli yardım talebinin reddine dair karara itiraz edilmesi üzerine, Yüksek Özel Dairece bu itirazın incelenmesi amacıyla dosyanın Yargıtay Yüksek Özel 7. Hukuk Dairesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Aşağıda açıklanan nedenlerle Yüksek Özel Dairenin gönderme kararına katılmıyorum.

Uyuşmazlık, temyiz aşamasında talep edilen adli yardım talebinin reddine dair yüksek özel dairece verilen kararların kesin olup olmadığı, itiraz halinde numara yönünden bir ileride olan başka bir yüksek özel dairenin itirazı inceleyip incelemeyeceği noktasında toplanmaktadır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 334. maddesinde adli yardımdan kimlerin yararlanabileceği düzenlenmiştir. Bu maddeye göre;

‘’Madde 334 – (1) Kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken yargılama veya takip giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olan kimseler, iddia ve savunmalarında, geçici hukuki korunma taleplerinde ve icra takibinde, taleplerinin açıkça dayanaktan yoksun olmaması kaydıyla adli yardımdan yararlanabilirler.

(2) Kamuya yararlı dernek ve vakıflar, iddia ve savunmalarında haklı göründükleri ve mali açıdan zor duruma düşmeden gerekli giderleri kısmen veya tamamen ödeyemeyecek durumda oldukları takdirde adli yardımdan yararlanabilirler.

(3) Yabancıların adli yardımdan yararlanabilmeleri ayrıca karşılıklılık şartına bağlıdır’’.

Aynı Kanunun 335. maddesinde adli yardımın kapsamı düzenlenmiştir. Bu maddeye göre;

(2) Kamuya yararlı dernek ve vakıflar, iddia ve savunmalarında haklı göründükleri ve mali açıdan zor duruma düşmeden gerekli giderleri kısmen veya tamamen ödeyemeyecek durumda oldukları takdirde adli yardımdan yararlanabilirler.

(3) Yabancıların adli yardımdan yararlanabilmeleri ayrıca karşılıklılık şartına bağlıdır’’.

Aynı Kanunun 335. maddesinde adli yardımın kapsamı düzenlenmiştir. Bu maddeye göre;

‘’Madde 335 – (1) Adli yardım kararı, ilgiliye, aşağıdaki hususları sağlar:

a) Yapılacak tüm yargılama ve takip giderlerinden geçici olarak muafiyet.

b) Yargılama ve takip giderleri için teminat göstermekten muafiyet.

c) Dava ve icra takibi sırasında yapılması gereken tüm giderlerin Devlet tarafından avans olarak ödenmesi.

ç) Davanın avukat ile takibi gerekiyorsa, ücreti sonradan ödenmek üzere bir avukat temini.

(2) Mahkeme, talepte bulunanın, yukarıdaki bentlerde düzenlenen hususlardan bir kısmından yararlanmasına da karar verebilir.

(3) Adli yardım, hükmün kesinleşmesine kadar devam eder’’.

HMK’nın 336. maddesine göre;

‘’Madde 336 – (1) Adli yardım, asıl talep veya işin karara bağlanacağı mahkemeden; icra ve iflas takiplerinde ise takibin yapılacağı yerdeki icra mahkemesinden istenir.

(2) Talepte bulunan kişi, iddiasının özeti ile birlikte, iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır.

(3) Kanun yollarına başvuru sırasında adli yardım talebi bölge adliye mahkemesine veya Yargıtay’a yapılır.

(4) Adli yardım talebine ilişkin evrak, her türlü harç ve vergiden muaftır’’.

Adli yardım talebinin incelenmesi usulü ise HMK’nın 337. maddesinde düzenlenmiştir. Bu maddeye göre;

‘’Madde 337 – (1) Mahkeme, adli yardım talebi hakkında duruşma yapmaksızın karar verebilir. (Ek cümle: 11.04.2013 – 6459 S.K./23. md) Ancak, talep hâlinde inceleme duruşmalı olarak yapılır. (Ek cümle: 11.04.2013 – 6459 S.K./23. md) Adli yardım taleplerinin reddine ilişkin mahkeme kararlarında sunulan bilgi ve belgelerin kabul edilmeme sebebi açıkça belirtilir.

(2) (Değişik fıkra: 11.04.2013 – 6459 S.K./23. md) Adli yardım talebinin reddine ilişkin kararlara karşı, tebliğinden itibaren bir hafta içinde kararı veren mahkemeye dilekçe vermek suretiyle itiraz edilebilir. Kararına itiraz edilen mahkeme, itirazı incelemesi için dosyayı o yerde adli yardım talebi yapılan hukuk mahkemesinin birden fazla dairesinin bulunması hâlinde, numara olarak kendisini izleyen daireye, son numaralı daire için birinci daireye, o yerde adli yardım talebi yapılan hukuk mahkemesinin tek dairesi bulunması hâlinde ise aynı işlere bakmakla görevli en yakın mahkemeye gönderir. İtiraz incelemesi neticesinde verilen karar kesindir. Adli yardım talebi reddedilirse, ödeme gücünde sonradan gerçekleşen ciddi bir azalmaya dayanılarak tekrar talepte bulunulabilir.

(3) Adli yardım, daha önce yapılan yargılama giderlerini kapsamaz’’.

(3) Adli yardım, daha önce yapılan yargılama giderlerini kapsamaz’’.

Somut olayda davalı şirket vekili temyiz aşamasında adli yardım talebinde bulunmuştur. Yüksek Özel Dairece bu talep reddedilmiştir. Bu karara karşı davalı şirket tarafından itiraz edilmiştir. Yüksek Özel Dairece, HMK’nın 337 maddesi gereğince, bu itirazın karşılanması amacıyla dosya Yargıtay 7. Hukuk Dairesine gönderilmesine karar verilmiştir.

HMK’nın 337. maddesinde, ‘’Adli yardım talebinin reddine ilişkin kararlara karşı, tebliğinden itibaren bir hafta içinde kararı veren mahkemeye dilekçe vermek suretiyle itiraz edilebilir. Kararına itiraz edilen mahkeme, itirazı incelemesi için dosyayı o yerde adli yardım talebi yapılan hukuk mahkemesinin birden fazla dairesinin bulunması hâlinde, numara olarak kendisini izleyen daireye, son numaralı daire için birinci daireye, o yerde adli yardım talebi yapılan hukuk mahkemesinin tek dairesi bulunması hâlinde ise aynı işlere bakmakla görevli en yakın mahkemeye gönderir. İtiraz incelemesi neticesinde verilen karar kesindir’’ denilmektedir.

Madde de belirtilen itiraz merci olarak kanun koyucu mahkeme kelimesini kullanmıştır. Burada kastedilen, adli yardım konusunda itiraz halinde dosyaya bakacak mercii ilk derece ve bölge adliye mahkemeleridir. Yargıtay aşamasında adli yardım talep edilmiş ve buna karar verilmiş ise bu kararların kesin olması gerekmektedir. Kanun koyucu, temyiz aşamasında bir dosyanın sırf adli yardımın incelenmesi ve itirazların karara bağlanması için tarafların temyiz nedenlerinin incelenmesinin ertelenmesini arzu etmez. Tarafların temyiz itirazlarının bir an evvel sonuçlandırılmasını arzu eder. Bir yüksek özel dairenin hangi kararlarının bir üst yargı kurumunda inceleneceği kanunda açıkça yazılmıştır. Bir Yargıtay Dairesinin vermiş olduğu bozma kararına karşı ilk derece yargısı tarafından direnildiği takdirde bunu inceleyecek merci Yargıtay Hukuk Genel Kuruludur. Bunun dışında yorum yoluyla, adli yardım talebinin reddine dair kararın bir üst numaradaki Yargıtay Dairesine gönderilmesi ve inceleme yaptırılması mümkün değildir. Kanun koyucu bunu düzenlememiştir. Yargıtay ilgili Dairesinin temyiz aşamasında adli yardım konusunda verdiği kararlar kesindir. Bu nedenlerle bir an önce temyiz incelemesinin yapılması gerekmektedir.

Açıklanan tüm bu nedenlerden ötürü, Yargıtay’ca adli yardım talebinin reddine dair karara karşı itiraz yolu bulunmadığından, dosyanın Yüksek Özel Daire Sayın Çoğunluğunca Yargıtay 7. Hukuk Dairesine gönderilmesi kararına katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2018/11918, Karar No: 2023/1160, Tarih: 14.02.2023

**5. Ceza Dairesi         2018/11918 E.  ,  2023/1160 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik ve nitelikli zimmet (tüm sanıklar hakkında), icrai davranışla görevi kötüye kullanma (sanıklar ... ve ... hakkında)

HÜKÜM : Beraat (sanık ... hakkında nitelikli zimmet ve görevi kötüye kullanma suçlarından), mahkumiyet (diğer sanıklar hakkında tüm suçlardan)

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Başvurularının kapsamına göre katılan vekilinin sanık ... hakkında nitelikli zimmet ve görevi kötüye kullanma suçlarından verilen beraat hükümlerini, müdafilerin sanıklar ... ve ... hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerini temyiz ettikleri gözetilerek yapılan incelemede;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 04/04/2017 tarihli ve 2015/9-199 Esas, 2017/215; 08/12/2015 tarihli ve 2015/1-640 Esas, 2015/496 Karar sayılı ilamlarında da açıklandığı üzere; sanığın bir eylemi ile ilgili mahkemesince hüküm kurulmasının unutulduğu durumda, bu konuda "mahallinde her zaman hüküm verileceğine" ilişkin eleştiri yapılması gerektiğinden, sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan hüküm kurulmadığı anlaşıldığından, bahse konu suçtan mahallinde her zaman hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

Sanık ... hakkında nitelikli zimmet suçundan verilen beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Hüküm fıkrasında 5271 sayılı CMK'nın 223/2-e madde-fıkra ve bendine yer verilmeyerek aynı Kanun'un 232/6. maddesine aykırı davranılmış ise de anılan noksanlık sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü eleştirilen husus dışında usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanıklar ... ve ... hakkında icrai davranışla görevi kötüye kullanma ve resmi belgede sahtecilik suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin temyiz incelemesinde;

Sanıklara isnat edilen resmi belgede sahtecilik ve icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçlarının 5237 sayılı TCK'nın 204/1 ve 257/1. maddelerinde öngörülen cezalarının üst sınırına göre aynı Kanun'un 66/1-e ve 67/4. maddelerinde belirtilen 12 yıllık ilaveli dava zamanaşımı süresine tabi olduğu, son suç tarihi olan 31/12/2008 ile inceleme günü arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından hükümlerin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi de gözetilmek suretiyle CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasa'nın 322/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince sanıklar hakkında atılı suçlardan açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle ayrı ayrı DÜŞMESİNE,

Sanık ... hakkında görevi kötüye kullanma suçundan verilen beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık ... hakkında görevi kötüye kullanma suçundan verilen beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nın 225/1. maddesinde "Hüküm, ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve faili hakkında verilir" şeklinde yer alan düzenleme karşısında, hükmün konusunun iddianamede gösterilen eylemden ibaret olduğu, açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılması, davaya konu edilmeyen bir eylemden dolayı yargılama yapılması ve açılmayan davadan hüküm kurulmasının yasaya aykırı olduğu, sanık hakkında görevi kötüye kullanma suçundan açılmış bir dava bulunmadığı da nazara alınarak bu suçtan hüküm kurulamayacağının gözetilmemesi,

Sanıklar ... ve ... hakkında nitelikli zimmet suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

Sanıklar ... ve ... hakkında nitelikli zimmet suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

Suç tarihinde sanıklardan ...'un ticaret sicil memuru, ...'ün ise ticaret sicil memur yardımcısı oldukları, sanıkların Marmaris Ticaret Sicil Odası üyeleri olan ... Hediyelik Ltd. Şti., Saygılı Turizm Ltd. Şti. ve Yelken İnş. Ltd. Şti'nin şube tescil işlemlerini yaptıkları sırada, gerçekte vergi dairesine daha düşük miktarda harç yatırılmasına rağmen daha yüksek miktarda tahsilat yaptıkları, tescil dosyalarına yüksek miktarda tahsilat yapıldığını gösteren vergi dairesi alındı makbuzu fotokopileri ekledikleri ve bu suretle toplam 2.518,60 TL tahsil edilmesi gerekirken üyelerden gerçekte tahsil edilmesi gereken miktardan 286,40 TL fazlası ile 2.805,00 TL tahsil ederek, yatırmaları gereken tutardan daha düşük olarak 561,40 TL'sini maliye veznesine yatırdıkları ve böylelikle tahsil ettikleri paranın 2.243,60 TL'sini uhdelerinde tuttukları, zimmetin açığa çıkmaması için sicil dosyalarına sahte vergi alındı makbuzu fotokopileri koydukları, bu suretle de nitelikli zimmet suçunu işledikleri iddia ve kabul edilen somut olayda; Marmaris Ticaret Odasının 06/06/2014 tarihli ve 2634 sayılı yazısında, sanıkların görevi ve tescil işlemlerinin yapılışına ilişkin "ticaret sicil memurları harca tabi tescil işlemleri sırasında ödenecek harç miktarını ticaret sicil harcı tahakkuk fişinde belirterek işlemi yaptıran kişi veya kurum tarafından vergi dairesine yatırılmasını sağlamak ve vergi dairesince yapılan tahsilata ait makbuz aslının kontrolünden sonra tescili yapılmak üzere ilanı hazırlar" şeklinde açıklamada bulunulması ve ticaret odası veznesinde veznedar tarafından yalnızca Ticaret Sicil Gazetesi ilan bedellerinin tahsilinin yapıldığı, diğer harç bedellerini tahsil etmelerinin mümkün olmadığının belirtilmesi nedeniyle sanıkların harç tahsil yetkileri bulunmadığının ve bahse konu harcın mükellefi veya mükellefin yetkilendirdiği kişi tarafından vergi dairesine yatırılması gerektiğinin anlaşılması karşısında; sübutu kabul edilen üç şirkete ait işlemlere ilişkin olarak, işlemleri yapan şirket yetkililerinin tanık olarak dinlenilmesi ile sanıklara harç işlemleri için veya vergi dairesine ödenmek üzere elden ödeme yapıp yapmadıkları, yapmışlarsa ne miktarda ödeme yaptıklarının sorulması, Vergi Dairesinden bahse konu işlemler için yapılan ödemeleri gösteren belge asıllarının getirtilmesi, sanıklara elden ödeme yapıldığının tespiti halinde vergi dairesine yatırılan gerçek tutarlar ile aradaki fark hesaplanarak uhdelerinde para kaldığının kesin olarak tespit edilmesi halinde sanıkların para tahsil etme yetkileri olmadığı da dikkate alınarak suçun vasfı ve hukuki durumlarının her bir sanık yönünden eylemleri de belirlenerek ayrı ayrı takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

Kabule göre de;

Kabule göre de;

Sanıkların zimmetlerine geçirdikleri kabul edilen toplam 2.243,60 TL'nin, suç tarihindeki ekonomik koşullara ve Dairemiz uygulamalarına göre, değer azlığı sınırında kalması nedeniyle haklarında TCK'nın 249. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

TCK'nın 43/1. maddesinde suçun zincirleme şekilde işlenmesi halinde cezanın 1/4'ten 3/4'üne kadar artırılabileceği öngörülmüş olup, zincirleme suç nedeniyle artırım yapılırken, aynı Kanun'un 3. maddesinin 1. fıkrasındaki "Suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur" şeklindeki yasal düzenleme uyarınca mağdur .../veya fiil sayısı nazara alınıp, kabul edilen zimmet miktarı da gözetilerek benzer olaylarla karşılaştırıldığında suç ile ceza arasındaki dengeyi bozmayacak ve denetime imkan verecek biçimde yasal ve yeterli gerekçe gösterilerek hakkaniyet ölçüleri ile bağdaşacak bir artırım oranı belirlenerek ceza tayin edilmesi gerekirken, eylemlerine ilişkin olarak 1/2 oranında artırım yapılması suretiyle fazla ceza tayini,

Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinde yer alan bazı ibarelerin iptaline ilişkin Kararının dikkate alınması lüzumu,

Yüklenen suçu TCK'nın 53/1-a madde-fıkra ve bendindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işlediği kabul edilen sanıklar hakkında aynı Kanun'un 53/5. maddesi gereğince, ayrıca, hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasından yasaklanmalarına karar verilmesi gerektiğinin nazara alınmaması,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafilerin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'un 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA 14/02/2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5980, Karar No: 2011/4123, Tarih: 16.06.2011

**7. Hukuk Dairesi         2010/5980 E.  ,  2011/4123 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında 303 ada 23 parsel sayılı 8406.59 m2 yüzölçümündeki taşınmaz miras yoluyla gelen hakka, paylaşmaya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak eşit paylarla davalılar ... ve arkadaşları adlarına tespit edilmiştir. Davacı Hazine taşınmazın ham toprak, taşlık, kayalık niteliğinde olduğunu öne sürerek dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine, dava konusu taşınmazın tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu 303 ada 23 parsel sayılı taşınmaz üzerinde tespit tarihinde davalılar ... ve arkadaşları yararına 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 14.maddesi hükmünde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiği mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir.

Bu nedenler ve hükümde gösterilen diğer gerekçelere göre mahkemece oluşturulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığından davacı Hazine'nin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 16.06.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.