muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/7124, Karar No: 2021/6333, Tarih: 10.06.2021

6100 sayılı HMK'nın 266. maddesi hükmüne göre, çözümü özel veya teknik bir bilgiyi gerektiren konularda bilirkişi oy ve görüşünün alınması zorunludur. Genel hayat tecrübesi ve kültürünün sonucu olarak herkes gibi hakimin de bildiği konularda bilirkişi dinlenmesine karar verilemeyeceği gibi, hakimlik mesleğinin gereği olarak hakimin hukuki bilgisi ile çözümleyebileceği konularda da bilirkişi dinlenemez. Her halde seçilecek bilirkişinin mesleği itibarıyla konunun uzmanı olması gerekir.

HMK’nun 281. maddesinde, tarafların, bilirkişi raporunda eksik gördükleri hususların, bilirkişiye tamamlattırılmasını; belirsizlik gösteren hususlar hakkında ise bilirkişinin açıklama yapmasının sağlanmasını veya yeni bilirkişi atanmasını mahkemeden talep edebilecekleri; mahkeme, bilirkişi raporundaki eksiklik yahut belirsizliğin tamamlanması veya açıklığa kavuşturulmasını sağlamak için, bilirkişiden ek rapor alabileceği; ayrıca gerçeğin ortaya çıkması için gerekli görürse, yeni görevlendireceği bilirkişi aracılığıyla, tekrar inceleme yaptırabileceği açıklanmıştır.Bilirkişiler, raporlarını hazırlarken raporun dayanağı olan somut ve özel nedenleri bilimsel verilere uygun olarak göstermek zorundadır. Bilirkişi raporu aynı zamanda Yargıtay denetimine de elverişli olacak şekilde bilgi ve belgeye dayanan gerekçe ihtiva etmelidir. Ancak bu şekilde hazırlanmış raporun denetimi mümkün olup, hüküm kurmaya dayanak yapılabilir.

Bilirkişi raporu kural olarak hâkimi bağlamaz. Hâkim, raporu serbestçe takdir eder. Hâkim, raporu yeterli görmezse, bilirkişiden ek rapor isteyebileceği gibi gerçeğin ortaya çıkması için önceki bilirkişi veya yeniden seçeceği bilirkişi vasıtasıyla yeniden inceleme de yaptırabilir. Bilirkişi raporları arasındaki çelişki varsa hâkim çelişkiyi gidermeden karar veremez.

Somut uyuşmazlıkta; davacı ...’a ait olan ve davalının hastanesine kurulan tıbbi cihazların davacı tarafından aralarındaki sözleşmenin sona ermesine rağmen geri alınamadığı dosya kapsamından anlaşılmakta ise de; bu davada ve birleştirilmesi gereken Bakırköy 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 2014/310 esas sayılı bağlantılı davasında alınan raporların birbirleri ile çelişkili olduğu, dosyaların birleştirilmesine karar verildikten sonra önceki bilirkişi raporları arasındaki çelişkiler giderilerek ve tarafların bilirkişi raporlarına karşı yaptıkları itirazları karşılar tereddüde yer vermeyecek şekilde, ayrıntılı, açıklayıcı, hüküm kurmaya elverişli ve Yargıtay denetimine uygun şekilde içinde medikal mühendisi ve doktor bilirkişinin de yer aldığı bir heyetten cihaz bedellerini, cihazların kullanılamamasından dolayı istenen 84 günlük zararı hesaplar rapor alınması gerekirken yetersiz bilirkişi raporuna göre karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

d-Davacı ...’ın talep ettiği hakediş alacağına dair hastane kayıtlarının yerinde incelenmesi, hastaneden talep konusu tarihte tedavi gören hastaların kayıtlarının istenmesi, kurum ve özel sigortalara müzekkere yazılarak dava konusu dönem için hastaneye yaptıkları ödemelerin sorularak tereddüde yer vermeyecek şekilde, ayrıntılı, açıklayıcı, hüküm kurmaya elverişli ve Yargıtay denetimine uygun, tarafların itirazlarını karşılayacak şekilde taraflar arasındaki sözleşme hükümleri, SUT ve SGK mevzuatından anlayan üç kişilik yeni bir bilirkişi heyetinden rapor aldırılarak, varılacak sonuç dairesinde bir hüküm kurulması gerekirken, itiraza uğramış, yetersiz bilirkişi raporu benimsenerek yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru görülmemiş, kararın bu sebeple de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle asıl davada verilen hükmün ONANMASINA, ikinci bendin (a) alt bendinde açıklanan nedenlerle davalı ...’nın birleşen davaya yönelik sair temyiz itirazlarının REDDİNE, aynı bendin (b, c, d) alt bendlerinde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nın 428. maddesi gereğince taraflar yararına BOZULMASINA, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK’ un 440. maddesi gereğince 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 10/06/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22362, Karar No: 2013/12765, Tarih: 08.05.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/22362 E.  ,  2013/12765 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç :Taksirle Öldürme

Hüküm :Sanık ... hakkında; TCK'nın 85/2, 53/6, 63. maddeleri gereğince mahkûmiyet

Katılan sanık ... hakkında; TCK'nın 85/1, 62, 50/1-a, 52/4, 53/6. maddeleri gereğince mahkûmiyet

Taksirle öldürme suçundan sanık ... ve katılan sanık ...'nın mahkûmiyetlerine ilişkin hükümler, sanık müdafii, katılanlar vekili ve katılan sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Cumhuriyet savcısı tarafından, Silifke İlçe Jandarma Komutanlığı olay yeri inceleme elemanı, Silifke Bölge Trafik Denetleme Büro Amirliğinde trafik polisi olarak görev yapan bilirkişi, sanık ... ve müdafii, katılanlar vekili, tanıklar ... ve ... refakatiyle olaydan bir gün sonra 12.10.2008 tarihinde olay yerinde yapılan incelemeler sonucu düzenlenen aynı tarihli Olay Yeri İnceleme ve Keşif Tutanağında; “Atayurt istikameti hal girişinde Sera Lastik yazılı tabelanın paraleline denk gelen sola dönüşü olan yol ayrımında yaklaşık 90 metre Atayurt istikametine doğru ileride sol şeridin orta taraflarında 4-5 cm eninde muhtemel motosiklet tekerlek sürtme izi başladığı, yaklaşık 2-3 metre devam ettiği, devamında beyazımsı asfalt kazıntı şeklinde muhtemel sürtme izinin devam ettiği ve yaklaşık 95 metre sol şeridin orta taraflarında ileriye doğru hafif orta çizgiye doğru kavisli şekilde devam ettiği, lastik izinin başladığı noktadan yaklaşık 3-4 metre beriden itibaren Atayurt istikametine doğru sol kenar çizgisinin kenarında banket diplerinde sola dönüş kavşağına kadar 5-6 parça ufak far kırıkları ve 2-3 cm uzunluğunda zincir kırığı olduğu, lastik izinin başladığı noktadan yaklaşık 68 metre ileride sağ şerit ortasında kurumuş kan göletinin olduğu, motosikletin sürtme izinin bittiği noktadan yaklaşık 34 metre ileride sola ve ileriye dönüşü olan orta refüjün bittiği yol ayrımının olduğu, yolun sağ emniyet şeridinin orta tarafında başlayan muhtemel asfalt üzerinde hafif sürtme izinin olduğu, bu izin yaklaşık 10 metre olduğu, bu izin bittiği noktadan yaklaşık 35 metre ilerisinde sağ şerit orta tarafındaki kan göletinin olduğu, bu izin sağ yan taraflarında kırılmış far parçası ile hafif dağınık küçük far parçalarının olduğu, kan göletinin sağ çaprazına denk gelen elektrik direğinin eşiğinde de kırık motosiklet parçası olduğu” şeklindeki tespitlere yer verilmesi, tanıkların ve sanık ...'in olay mahallini göstererek beyanda bulunmaları, yine 23.01.2009 tarihinde mahkemece olay mahallinde icra edilen keşifte hazır bulunan katılan sanık ...'nın, yapılan keşfe herhangi bir diyeceğinin omadığını bildirmesi

ve olay mahalline ilişkin itirazda bulunmaması, kaza sonrası olay mahalline intikal eden kolluk görevlilerinin beyanları karşısında kaza mahalline ilişkin herhangi bir tereddüt bulunmadığından, soruşturma ve yargılama aşamalarında kazaya ilişkin detayları tam olarak hatırlayamadığını ifade eden sanık ...'in temyiz dilekçesinde belirttiği hususlar esas alınarak kaza yeri ve oluşuna ilişkin yeniden bilirkişi raporu alınması yönünde; olaydan 1,5 saat sonra yapılan ölçümde 43 promil alkollü olduğu belirlenen sanık ... hakkında düzenlenen adli raporda tıbbi bulgular ya da sanığın dışa yansıyan davranışları itibariyle sanığın aldığı alkolün etkisiyle emniyetli bir şekilde ... sevk ve idare edemeyecek durumda olmadığına dair bir tespite yer verilmediğinden sanık ...'in eylemi bilinçli taksirle gerçekleştirdiği yönünde tebliğnamede bozma öneren görüşlere iştirak edilmemiştir.

1.) Sanık ... hakkında verilen hükme yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin sanığın kusursuz olduğuna ve hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, bilirkişi raporuna, takdiri indirime, ertelemeye, hükmolunan hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına; katılanlar vekilinin, sanık hakkında bilinçli taksirin yasal şartlarının gerçekleştiğine; sanık ...'nın kaza mahalline, sanığın tam kusurlu olduğuna ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA,

2.) Katılan sanık ... hakkında verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kaza mahalline, bilirkişi raporuna, eksik incelemeye, kusursuz olduğuna, lehe hükümlerin uygulanmasına ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmolunan 2 yıl 1 ay hapis cezasının TCK'nın 49/2. maddesi uyarınca kısa süreli olmaması nedeniyle, hükmün esasını teşkil eden kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm kısmında, hürriyeti bağlayıcı cezayı adli para cezasına çevirmenin yasal dayanağını oluşturan TCK'nın 50/4. maddesinin gösterilmemesi ve adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının gösterilmemesi, keza bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktarın belirlenmesi sırasında uygulanan Kanun ve maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesi ile TCK'nın 52/2-3. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususların yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının B bendinin 5. paragrafının çıkarılarak yerine “Sanığa verilen 2 yıl 1 ay hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 760 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 15.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibarelerinin eklenerek, hükümdeki usul ve kanuna uygun bulunan sair hususların aynen bırakılmasına karar verilmek suretiyle hükmün, isteme aykırı olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13285, Karar No: 2012/1574, Tarih: 07.02.2012

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2011/13285 E.  ,  2012/1574 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın iptali

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Uyuşmazlık, kira parasının tahsiline yönelik icra takibine yapılan itirazın iptali ve icra inkar tazminatına ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulü ile itirazın 12.428.64 TL üzerinden iptaline, takibin devamına, fazlaya ilişkin istemin ve alacak likit olmadığından icra inkar tazminatı isteminin reddine karar verilmesi üzerine hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere,mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına, takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre temyiz eden davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davalının yıllık kira miktarına ilişkin temyiz itirazlarına gelince ;

Davacı taraflar arasında düzenlenen 1.1.2005 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesine dayanarak davalı hakkında ... 2. İcra Müdürlüğü’nün 2009 / 78 sayılı dosyasında 7.1.2009 tarihinde başlattığı icra takibi ile 2006 yılı kirası 4.000 TL, 2007 yılı kirası 4.500 TL ve 2008 yılı kirası 4.800 TL’nin tahsilini talep etmiştir. Takibe yasal süresi içinde itiraz eden davalı, davacıya borcu olmadığını ileri sürmüş, itiraz üzerine açılan davada da, dayanılan sözleşmeyi boş olarak imzaladığını, kira parasının yıllık 3.500 TL olarak sözleşmeye sonradan eklendiğini, ilk girdiği günden itibaren yıllık enflasyona göre miktarları cüz’i artırarak son olarak 1.500 TL ödediğini savunmuş ise de, sözleşmedeki imzasına karşı çıkmamış, kira paralarının geçmişte ne oranda artırdığına dair de bir açıklamada bulunmamıştır. Bu durumda tarafların imzasını havi kira sözleşmesi geçerli olup hüküm ifade eder. Anılan sözleşmede ise yıllık kira parası 3.500 TL olarak kararlaştırılmış, sözleşmede bir kira artış oranı öngörülmemiştir. Buna karşın davacı, davalı hakkında icra takibi yaparken sözleşmeden ayrılarak takip konusu edilen 2006 - 2007 ve 2008 yılları için farklı miktarlar talep etmiştir. Davalının kira miktarına karşı çıkması nedeniyle kira parasının davacı tarafından kanıtlanması gerekir. Mahkeme tarafların yerine geçerek kira parasını emsal kira sözleşmeleri, tanık beyanları, keşif ve bilirkişi incelemesi ile saptayamaz. Yıllık kira miktarına göre de davacının kira miktarını ya yazılı delillerle kanıtlaması gerekirken davacı icra takibinde talep ettiği yıllık kira miktarlarına ilişkin yazılı bir delil de sunamamıştır. Bu konuda ortada yazılı kira sözleşmesi de bulunduğundan yemin deliline dayanması da mümkün değildir. Bu durumda mahkemece davalı tarafından ödendiği

kanıtlanamayan takip konusu yıllar kirası 3.500’er TL olarak kabul edilerek, bu miktar üzerinden itirazın iptaline karar verilmesi gerekirken bilirkişi raporunda belirlenen miktarlar esas alınarak yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmediğinden hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün yukarda ( 2 ) No’lu bentte yazılı nedenlerle BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 07.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9783, Karar No: 2014/29526, Tarih: 15.09.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/9783 E.  ,  2014/29526 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/245324

MAHKEMESİ : Kızıltepe(Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 25/12/2012

NUMARASI : 2012/177 (E) ve 2012/814 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Katılanın soruşturma aşamasında olayın sıcaklığıyla verdiği beyan ve bu beyanla uyumlu doktor raporu, oluş ve dosya kapsamına göre sanığın üzerine atılı suç nedeniyle mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 15.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5915, Karar No: 2019/4000, Tarih: 02.07.2019

**20. Ceza Dairesi         2017/5915 E.  ,  2019/4000 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ADANA 3. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların aşağıda belirtilenler dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Gizli soruşturmacı sivil giyimli görevlilerin; sanıktan 21.12.2012 ve 24.12.2012 günü uyuşturucu madde satın aldığının anlaşılması karşısında;

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 28/04/2015 tarih, 2014/462 esas, 2015/135 karar ve 2014/848 esas, 2015/136 karar sayılı kararlarında da bahsedildiği üzere; gizli soruşturmacı tarafından sanıktan birden fazla kez uyuşturucu madde alınmasının, ayrıca suç oluşturmayacağı ve gerçek anlamda bir "alım-satım" söz konusu olmadığı gözetilmeden atılı suçun zincirleme olarak işlendiği kabul edilerek, sanığın cezasının TCK'nin 43. maddesi ile artırılması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

2-Suç tarihinin karar başlığında " 21.12.2012 ile 24.12.2012" tarihleri yerine sadece "21.12.2012 " olarak gösterilmesi,

3-Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanıkların durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 02/07/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9188, Karar No: 2022/1990, Tarih: 16.02.2022

**10. Hukuk Dairesi         2021/9188 E.  ,  2022/1990 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

No : 2019/3170-2021/1018

İlk Derece

Mahkemesi : Kocaeli 1. İş Mahkemesi

No : 2014/487-2019/188

Dava, meslek hastalığının oluşmadığının ve meslek hastalığı nedeniyle meslekte kazanma gücünden kaybetme/azalma bulunmadığının tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine dair verilen karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince verilen kararın, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; Davalı ...'in 17/06/2013 tarihinden bu yana müvekkili şirkette operatör olarak çalıştığını, ... Meslek Hastalıkları Hastanesi'nin 29/04/2014 tarih ve 869 sayılı raporuna göre davalı ...'in sol el bileğindeki rahatsızlığına M19.84 artroz tanısı konmuş ve rahatsızlığının mesleki olduğunun tespit edildiğini, söz konusu rapordan müvekkilinin davalı ...'in raporu ibraz etmesiyle haberdar olduğunu, müvekkili şirketin iş sağlığı ve güvenliği önlemlerini aldığını, davalı ...'in meslek hastalığına yakalandığını ve sürekli iş göremez duruma girdiğini kabul etmediklerini, davalı ...'in sol el bileğindeki rahatsızlığı müvekkili şirketteki çalışma koşullarından kaynaklanmadığını beyanla, M19.84 artroz rahatsızlığının müvekkili şirketteki çalışma koşullarından kaynaklanan meslek hastalığı sonucu meydana gelmediğinin tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II-CEVAP

Davalı SGK vekili cevap dilekçesinde özetle; Kurum tarafından yapılan iş ve işlemlerde bir hukuka aykırılık bulunmadığını beyanla davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ... cevap dilekçesinde özetle; davacı şirkete girdiği zaman bilindiği üzere herhangi bir hastalığının olmadığına dair ilgili kuruma rapor sunulduğunu ve raporu da firmanın doktorunun onayladığını, ... Meslek Hastalıkları Hastanesi'nden alınan meslek hastalığına yakalandığına dair raporda sürekli iş göremez duruma geldiğinin kanıtı olduğunu, bu meslek hastalığının şirketin fabrikanın çalışma koşullarından meydana geldiği doktor raporu ile tespit edildiğini beyanla davanın reddini talep etmiştir.

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

Mahkemece, "davanın reddine," karar verilmiştir.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesi, davacı tarafın istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar vermiştir

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ

Davacı vekili istinaf gerekçeleri ile kararın bozulmasını talep etmiştir

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

Mahkemece, "davanın reddine," karar verilmiştir.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesi, davacı tarafın istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar vermiştir

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ

Davacı vekili istinaf gerekçeleri ile kararın bozulmasını talep etmiştir

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

Mahkemece dosyada mevcut Fizik Tedavi Uzmanı, Ortapedi Uzmanı ve Makine Mühendisi iş güvenliği uzmanı tarafından hazırlanan raporlar esas alınmak suretiyle davalı ...’in sol elindeki Artroz Meslek hastalığına yakalandığı, yakalanmasına davacı işyerindeki çalışmalarının etkili olduğunun kabulü ile davanın reddine karar verilmiş ise de karar eksik inceleme ve araştırmaya dayalıdır.

5510 sayılı Yasanın 14. maddesinde; "Meslek hastalığı, sigortalının çalıştığı veya yaptığı işin niteliğinden dolayı tekrarlanan bir sebeple veya işin yürütüm şartları yüzünden uğradığı geçici veya sürekli hastalık, bedensel veya ruhsal engellilik halleridir.

Sigortalının çalıştığı işten dolayı meslek hastalığına tutulduğunun;

a)Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmet sunucuları tarafından usulüne uygun olarak düzenlenen sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbi belgelerin incelenmesi,

b)Kurumca gerekli görüldüğü hallerde, işyerindeki çalışma şartlarını ve buna bağlı tıbbi sonuçlarını ortaya koyan denetim raporları ve gerekli diğer belgelerin incelenmesi, sonucu Kurum Sağlık Kurulu tarafından tespit edilmesi zorunludur.

Meslek hastalığı, işten ayrıldıktan sonra meydana çıkmış ve sigortalı olarak çalıştığı işten kaynaklanmış ise, sigortalının bu Kanunla sağlanan haklardan yararlanabilmesi için, eski işinden fiilen ayrılmasıyla hastalığın meydana çıkması arasında bu hastalık için Kurum tarafından çıkarılacak yönetmelikte belirtilen süreden daha uzun bir zamanın geçmemiş olması şarttır. Bu durumdaki kişiler, gerekli belgelerle Kuruma müracaat edebilirler. Herhangi bir meslek hastalığının klinik ve laboratuvar bulgularıyla belirlendiği ve meslek hastalığına yol açan etkenin işyerindeki inceleme sonunda tespit edildiği hallerde, meslek hastalıkları listesindeki yükümlülük süresi aşılmış olsa bile, söz konusu hastalık Kurumun veya ilgilinin başvurusu üzerine Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunun onayı ile meslek hastalığı sayılabilir. Meslek hastalığının 4 üncü maddenin birinci fıkrasının;

a) (a) bendi ile 5 inci madde kapsamında bulunan sigortalılar bakımından, sigortalının meslek hastalığına tutulduğunu öğrenen veya bu durum kendisine bildirilen işveren tarafından,

b) (b) bendi kapsamındaki sigortalı bakımından ise kendisi tarafından,