muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/13003, Karar No: 2024/15685, Tarih: 04.12.2024

2. 6100 sayılı Kanun'un "Taraflarca getirilme ilkesi" başlıklı 25 inci maddesinin birinci fıkrası şu şekildedir:

"Kanunda öngörülen istisnalar dışında, hâkim, iki taraftan birinin söylemediği şeyi veya vakıaları kendiliğinden dikkate alamaz ve onları hatırlatabilecek davranışlarda dahi bulunamaz"

3. 6100 sayılı Kanun'un "Taleple bağlılık ilkesi" kenar başlıklı 26 ncı maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

"Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir."

4. 5718 sayılı Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanun'un 24 ve 27 nci maddeleri, 4857 sayılı İş Kanunu'nun (4857 sayılı Kanun) 41, 44, 46, 47 ve 63 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin ileri sürülen temyiz nedenlerine göre aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Somut olayda dava dilekçesinde fesih tarihi 26.11.2017 olarak açıklanmış olmasına rağmen hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının alacakları 07.12.2017 tarihine kadar hesaplanmıştır. Mahkemece, davacının ileri sürdüğü maddi vakıa ile bağlı kalınarak davacının çalışmasının 26.11.2017 tarihinde son bulduğunun kabul edilmesi gerekirken hesaplamaların 07.12.2017 tarihine kadar yapılmış olması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3. Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş ve işyerinden çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş ve işyerinden çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazı kaydının bulunması hâlinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazı kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı hâlde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda ise işçinin ihtirazı kayıt ileri sürmesi beklenemeyeceğinden, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının her türlü delil ile ispatı mümkündür.

Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkân dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Aynı ispat kuralları ulusal bayram ve genel tatil ile hafta ücreti alacakları için de geçerlidir.

Somut uyuşmazlıkta bilirkişi raporunda; davacı tanık beyanına göre hesaplama yapılmıştır. Ancak beyanı hükme esas alınan tanık, davalıya ait işyerinde 29.04.2015-08.02.2018 tarihleri arasında çalışmış olup davacının hesaplamaya konu çalışma döneminin tamamı için çalışma düzenini bilmesi mümkün değildir. Bu nedenle davacı tanığının davacıyla birlikte çalışmadığı dönem yönünden davalı tanık beyanları ve dosya kapsamına göre alacakların hesaplanması gerektiği gözetilmeden sonuca gidilmesi doğru olmamıştır.

4. Diğer yandan somut uyuşmazlığa Türk hukuku uygulanmıştır. 4857 sayılı Kanun'un 46 ncı maddesine göre hafta tatili; yedi günlük bir zaman dilimi içinde kesintisiz en az yirmi dört saatlik dinlenmedir. Aynı Kanun'un 63 üncü maddesinde genel bakımdan çalışma süresinin haftada en çok kırk beş saat olduğu nispi emredici şekilde düzenlenmiş; 41 inci maddesinde ise Kanun'da yazılı koşullar çerçevesinde, haftalık kırk beş saati aşan çalışmanın fazla çalışma olduğu belirtilmiştir.

4. Diğer yandan somut uyuşmazlığa Türk hukuku uygulanmıştır. 4857 sayılı Kanun'un 46 ncı maddesine göre hafta tatili; yedi günlük bir zaman dilimi içinde kesintisiz en az yirmi dört saatlik dinlenmedir. Aynı Kanun'un 63 üncü maddesinde genel bakımdan çalışma süresinin haftada en çok kırk beş saat olduğu nispi emredici şekilde düzenlenmiş; 41 inci maddesinde ise Kanun'da yazılı koşullar çerçevesinde, haftalık kırk beş saati aşan çalışmanın fazla çalışma olduğu belirtilmiştir.

Davacı ile davalı işveren arasında imzalanan iş sözleşmesinin eki niteliğindeki bilgi formunda çalışma süresi "30 gün\*8 saat" olarak kararlaştırılmış olup ilgili bilgi formu ve yasal düzenlemeler dikkate alındığında; davacının haftalık çalışmasının 48 saat (6x8=48) olduğu ve ücretin de buna göre belirlendiği anlaşılmaktadır. Bu durumda Dairemizin kararlılık kazanmış olan uygulamasına göre yıllık 270 saatle sınırlı olarak söz konusu hüküm geçerlidir (Aynı yönde Yargıtay 9. Hukuk Dairesi,18.10.2022 tarihli ve 2022/9465 Esas, 2022/12684 Karar sayılı karar).

Şu hâlde; haftalık 3 saat fazla çalışma ücrete dâhil olduğundan, fazla çalışma alacağının haftalık 48 saatin üzerindeki çalışma bakımından hesaplanması gerekmektedir. Bu husus gözetilmeden karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgililere iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9282, Karar No: 2012/12174, Tarih: 25.09.2012

**6. Hukuk Dairesi         2012/9282 E.  ,  2012/12174 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kiralananın tahliyesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, yeniden imar ve inşaa nedeniyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmesi üzerine hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, davalının 1.3.1993 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesiyle müvekkiline ait ...Garajları giriş-çıkış kapısı kontrolüne ait işyerinde kiracı olduğunu, dava konusu taşınmazın bulunduğu alana iş merkezi yapılacağını belirterek yeniden imar ve inşaat nedeniyle kiralananın tahliyesini talep etmiştir. Mahkemece kira sözleşmesinin hasılat kirası niteliğinde olduğu kiralanan musakkaf olsa dahi uyuşmazlığın Borçlar Kanununun hasılat kirası hükümlerine göre çözümlenmesi gerektiği, davacı tarafından davalıya bir yıllık sürenin bitiminden altı ay öncesini kapsar şekilde feshi ihbar ihtarnamesi gönderilmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Kiralanan 6570 Sayılı Kanuna tabi olup, 1.3.1993 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesi 1.3.1994 tarihinden itibaren 6570 Sayılı Kanunun 11.maddesi gereğince aynı şartlarla birer yıl süre ile uzayarak süregelmiştir. 1.3.2009 döneminden önce ve bir aylık dava açma süresi içinde davacı tarafından davalıya aktin yenilenmeyeceğine ilişkin ihtar tebliğ edilmediğine göre sözleşme 1.3.2010 tarihine kadar uzamıştır. Sözleşmenin bittiği tarihten itibaren bir aylık süre geçtikten sonra 22.4.2009 tarihinde açılan dava süresinde olmadığından davanın süre yönünden reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile reddi doğru değilse de karar sonucu itibariyle redde ilişkin olduğundan kararın 6100 sayılı ...ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nun 438/son maddesi gereğince gerekçe düzeltilerek ve değiştirilerek, düzeltilmiş gerekçe ile ONANMASINA ve temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 25.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/486, Karar No: 2020/276, Tarih: 09.06.2020

**Ceza Genel Kurulu         2018/486 E.  ,  2020/276 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 6. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Ağır Ceza

Sayısı : 246-419

Sanık ... hakkında tehdit suçundan açılan kamu davasında yapılan yargılama sırasında eyleminin nitelikli yağma suçunu oluşturabileceği gerekçesiyle Bandırma (Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesince verilen 04.06.2014 tarihli ve 232-453 sayılı görevsizlik kararı üzerine dosyanın gönderildiği Bandırma Ağır Ceza Mahkemesince 12.12.2014 tarih ve 246-419 sayı ile sanığın, nitelikli yağma suçundan TCK’nın 149/1-h, 150/2, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ilişkin hükmün, sanık ile müdafisi ve Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 6. Ceza Dairesince 30.05.2018 tarih ve 8686-4211 sayı ile zorunlu müdafiye ödenen avukatlık ücretinin yargılama gideri olarak sanığa yükletilmesi yönünden düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 03.10.2018 tarih ve 58606 sayı ile;

"...Sanığın, mağdur babası Hamit'ten tehditle gece zaman diliminde 20.00 TL istediği savı özellikle mağdurun annesi tanık ...'ün anlatımıyla sabit olmamıştır. Hafif bir tehlikeyle tehdit, yani şahsen ve malen büyük bir tehlike oluşturmayan tehditler yağma cürümünün oluşması bakımından yeterli değildir. Sanık mağduru 'malvarlığı itibarıyla büyük bir zarara uğratacağından bahisle' TCK'nın 106/1 madde ve fıkrası bağlamında tehdit etmiştir. Mağdur kovuşturma evresinde, soruşturma evresinde kolluk görevlilerine yaptığı açıklamaların doğruluğu hakkında ısrarcı olmamıştır. Mağdur kovuşturma evresinde kolluk ifadesinden rücu etmiştir. Mağdur, sanık oğlu hakkındaki şikâyetinden de vazgeçmiştir. Mağdur ve sanık oğlu arasında sağlıklı bir baba oğul ilişkisinin de olmadığı anlaşılmaktadır. Mağdurun sanık oğlunu küçükken döverek burnunu kırdığı iddiası savunma tarafından sürekli olarak gündemde tutulmuş, mağdur aksini iddia etmemiş, susarak olayı kabullenmiştir. Süreçte toplanmış yazılı ve sözlü kanıtların bütünsel olarak incelenip, irdelenmesinde sanığın üzerine atılı gece zaman diliminde nitelikli yağma suçu kanıtlanamamıştır. Taraflar arasında bir husumet olduğu da gerçektir. Sanığın hukuksal durumunun TCK'nın 106/1. maddesi çerçevesinde değerlendirilmesi gerekirken, nitelikli yağma suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi mevcut kanıt durumuna aykırı düşmektedir." görüşüyle itiraz yoluna başvurmuştur.

CMK'nın 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 6. Ceza Dairesince 17.10.2018 tarih ve 3261-6241 sayı ile itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

CMK'nın 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 6. Ceza Dairesince 17.10.2018 tarih ve 3261-6241 sayı ile itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlıklar; Sanığın eyleminin nitelikli yağma suçunu mu yoksa tehdit suçunu mu oluşturduğunun belirlenmesine ilişkin olup eylemin tehdit suçunu oluşturduğunun kabulü hâlinde 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi uyarınca uzlaştırma kapsamında kalıp kalmadığı hususunun da değerlendirilmesi gerekmektedir.

İncelenen dosya kapsamından;

Mağdurun oğlu olan sanık ...’in, 05.02.2014 tarihinde annesi tanık ...'den farklı zamanlarda 5 TL ve 10 TL istediği, annesinin parayı verdiği, ertesi gün saat 01.30 sıralarında da alkollü bir vaziyette eve gelerek bu sefer mağdurdan para isteyip "Bana 20 TL vereceksin yoksa camları kapıları kırarım, silah alıp hepinizi vuracağım." dediği iddiası ile kamu davası açıldığı,

05.02.2014 tarihli tutanaktan; aynı tarihte saat 02.00 sıralarında yapılan bir anons üzerine olay yerine gidildiği, kendilerini karşılayan mağdur ...'in, öz oğlu sanık ...'in eve alkollü gelerek para istediğini, vermediği taktirde evin kapı ve pencerelerini kıracağını söyleyerek tehdit ettiğini, ardından da ikametin önünden ayrıldığını, herhangi bir darp olayı yaşanmadığı için doktor raporu aldırmak istemediğini, sanıktan şikâyetçi olduğunu beyan etmesi üzerine çevreden araştırılan sanığa ulaşılamadığı,

06.02.2014 tarihli tutanaktan; mağdurun eşi ...'in, meydana gelen tehdit olayı ile ilgili tanık olarak ifade vermek istemediğini bildirdiği,

11.04.2014 tarihli tutanaktan; sanığın, üniversite öğrencisi olduğu, anne ve babasıyla birlikte yaşadığı, geçimini anne ve babasının sağladığı,

Tanık ...'in Bandırma (Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesine sunduğu 03.06.2014 tarihli dilekçe ile; tarafların eşi ve oğlu olması nedeniyle tanıklıktan çekinme hakkını kullanmak istediğini bildirdiği,

06.02.2014 tarihli tutanaktan; mağdurun eşi ...'in, meydana gelen tehdit olayı ile ilgili tanık olarak ifade vermek istemediğini bildirdiği,

11.04.2014 tarihli tutanaktan; sanığın, üniversite öğrencisi olduğu, anne ve babasıyla birlikte yaşadığı, geçimini anne ve babasının sağladığı,

Tanık ...'in Bandırma (Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesine sunduğu 03.06.2014 tarihli dilekçe ile; tarafların eşi ve oğlu olması nedeniyle tanıklıktan çekinme hakkını kullanmak istediğini bildirdiği,

Tanık ...’in Ceza Genel Kuruluna gönderdiği 19.11.2018 tarihli dilekçe ile; davanın ilk görüldüğü Bandırma (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesinin bulunduğu Adliyede zâbıt katibi olarak çalıştığını, bu nedenle aile içinde yaşanan tartışmayı mesai arkadaşlarının ve amirlerinin huzurunda anlatmaktan utandığı için tanıklıktan çekindiğini, Bandırma (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının eve tebliğ edilmesi üzerine söz konusu tartışmanın farklı bir boyutta değerlendirildiğini öğrendiğini, olay günü sanığın kendisinden birkaç kez para istediğini, kendisinin de verdiğini, uyuduktan sonra sanığın geç saatlerde alkollü bir vaziyette eve gelerek kendilerini uyandırıp mağdur ile geçmişin muhasebesini yapmak istediği, sanığın bir türlü susmaması üzerine mağdurun sinirlenerek polisi aradığını bildirdiği,

Mağdur ...’in Ceza Genel Kuruluna gönderdiği 19.11.2018 tarihli dilekçe ile; şikâyet nedeninin sanığın eve geç saatlerde alkollü bir şekilde gelerek kendilerini uyandırıp geçmişte yaşanan sorunlarla ilgili tartışma yaratması olduğunu, o anki sinirle polisi aramaktan başka çare bulamadığını, polisler tarafından uzatılan tutanağı okumadan imzaladığını, sanığın kendisinden zorla para istemesi gibi bir durumun söz konusu olmadığını ifade ettiği,

Anlaşılmaktadır.

Mağdur ... Kollukta; öz oğlu olan sanığın herhangi bir yerde çalışmadığını, 04.02.2014 tarihinde saat 18.00 sıralarında sanığın eve gelerek kendisinden istediği 5 TL'yi verdiğini, aynı gün saat 22.00 sıralarında eve tekrar gelip bu sefer de 10 TL istediğini, bu parayı da verdiğini, ertesi gün saat 01.30 sıralarında sanığın yine eve alkollü vaziyette gelerek "Bana 20 TL vereceksin, yoksa camları kapıları kırarım, silah alıp hepinizi vuracağım." deyip kendisini tehdit ettiğini, sanığa bu seferde 10 TL verdiğini, ayrıldıktan 5 dakika kadar sonra tekrar gelen sanığın yine para istediğini, kendisinin de yeter artık diyerek polisi aradığını, bu sırada sanığın "İn lan aşağı" dediğini, aşağı indiği sırada polislerin geldiğini, sanığın kendisini tehdit ettiği sırada evde eşi tanık ...'ün de bulunduğunu, sanıktan şikâyetçi olduğunu,

Mahkemede farklı olarak; sanığın kendisinden para istemediğini, olay günü alkollü olan sanığın, sürekli camdan bağırmak suretiyle eşinden para istediğini, istediği paraların büyük miktarlı paralar olmadığını, 5-10 TL istediğini, sanığa kızdığını, eşinin banka kartını vererek ATM'den para çekmesini söylediğini, ATM bozuk olduğu için eşinin bir arkadaşından borç alarak sanığa para verdiğini, aldığı borç paranın hatırladığı kadarıyla 10 TL olduğunu, sanığın gece gelerek saçma sapan konuşmaya başladığını, hiç olmamış şeyleri olmuş gibi anlattığını, küçükken burnunu kırdığını beyan ettiğini ve "Bundan sonra bende size çektireceğim." gibi sözler söylediğini, sanığın sadece alkol değil başka bir şey de almış gibi gözüktüğünü, sinirlenerek içip içip kendilerini rahatsız ediyor diye şikâyette bulunduğunu, sanığın kendisinden para istemediğini zaten hep annesinden istediğini, sanıktan şikâyetçi olmadığını, çelişki nedeniyle sorulduğunda; sanığın vururum, kırarım gibi tehditlerde bulunmadığını, kendilerini rahatsız edeceğini rahat vermeyeceğini söylediğini, sanığın hiçbir zaman kendisinden para istemediğini, olay günü de istemediğini, hep annesinden istediğini, olay akşamı sinirlendiği için sanık evden uzaklaştırma cezası alsın dediğini, ancak kollukta bu şekilde ifade verdiğini hatırlamadığını, ifadedeki imzanın kendisine ait olduğunu,

Tanık ... Mahkemede: tutanaklara bakmadan önce Sulh Ceza Mahkemesinde tanıklıktan çekinme hakkını kullandığını, daha sonra görevsizlik kararını gördüğünde tanıklık yapmaya karar verdiğini, sanığın hiçbir zaman mağdurdan para istemediğini, sanık ile mağdurun aralarının iyi olmadığını, öğrenci olan sanığın geçimini kendilerinin sağladığını, olay günü de akşam saatlerinde sanığın kendisinden para istediğini, hatırladığı kadarı ile camdan 10 TL verdiğini, sanığın istediği paraların zaten 10 TL civarında küçük miktarlı paralar olduğunu, sanığın bir süre sonra tekrar gelerek para istemesi üzerine yine 10 TL verdiğini, sanığın üçüncü kez geldiğinde alkollü olduğunu, içmeye devam edeceği için üçüncü kez para vermek istemediğini, sanık alkollü iken onu ikna etmenin mümkün olmadığını, hiçbir şey anlamadığını, olay günü paraları olmadığı için mağdura ATM'den para çekmesini söylediğini, ATM bozuk olduğu için mağdurun arkadaşından para aldığını, sanık üçüncü kez geldiğinde saat 23.00 civarlarında olduğunu ve kendilerini uyandırdığı için sinirlerinin gerildiğini, sanığa yatmasını söylemelerine rağmen lambayı yakıp oturduğunu ve saçma sapan eski konulardan bahsettiğini, sonra da mağdura çok eskiden geçen olayları anlatmaya başladığını, mağdura "Sen küçükken şöyle yapmıştın, böyle yapmıştın, şimdi ben büyüdüm." gibi sözler söylediğini, sanığa öncesinde para verdiklerini, tartışmanın para ile ilgisinin bulunmadığını, sanığın konuşma sırasında mağdura "Küçükken benim burnumu kırmıştın, şimdi büyüdüm ben de senin mi burnunu kırayım?" şeklinde cümleler kurarak babasının yaptığının doğru olmadığını anlattığını, sinirlerini çok gerdiği için mağdurun polisi aradığını, polisler gelecek deyince de sanığın evden çıkıp gittiğini, zorla para isteme olayının olmadığını, böyle bir şey olsa mağdurun ATM'ye giderken polisi arayabileceğini, tartışmanın para isteme ile ilgisinin olmadığını, alkollü olan sanık yatmayıp konuşarak sinirlerini bozduğu için polise haber verdiklerini, sorulması üzerine; anlattıkları dışında sanığın mağdura karşı tehditkâr konuşmada bulunmadığını, para istemeden önce de herhangi bir tartışma ya da tehdit olayı yaşanmadığını, sanığın mağdura yönelik "20 TL vereceksin yoksa camları kırarım, silah alıp vururum." şeklinde sözler söylemediğini,

İfade etmişlerdir.

İfade etmişlerdir.

Sanık ... Kollukta; mağdurun babası olduğunu, 04.02.2014 tarihinde saat 18.00 sıralarında annesi olan tanık ...'den 5 TL istediğini, onun da verdiğini, aynı gün saat 23.00 sıralarında annesinden tekrar para istemesi üzerine yine parayı verdiğini, bu sırada mağdurun "Siktir yavşak, seni dağa kaldıracağım, seni yaşatmayacağım." şeklinde tehdit ve hakaret içerikli sözler söylediğini, ertesi gün saat 01.00 sıralarında eve giderek annesinden yine 10 TL istediğini, annesinin mağdura "Git bankamatikten çek ver." dediğini, mağdurun gidip çekmeye çalıştığını ancak çekemediği için arkadaşından aldığını söyleyerek annesine parayı verdiğini, annesinin de parayı kendisine verdiğini, bu sırada mağdura hitaben "Ben küçükken benim burnumu kırdın, bende silahı alıp vurayım mı?" dediğini, bu sırada alkollü olduğunu, amacının mağduru tehdit etmek olmadığını,

Mahkemede; kollukta vermiş olduğu beyanının doğru olduğunu, ancak eklemek istediği şeyler bulunduğunu, annesinin kendisine haftalık 150 TL harçlık verdiğini, olay günü de annesinden 10 TL isteyerek "Haftalığımdan kesersin." dediğini, onun da yanında olmadığını bankamatikten çekip vereceğini söylediğini, bu sırada mağdurun araya girerek kendisine hakaretlerde bulunup para ile ilgisi olmayan konulardan konuşmaya başladığını, bu konuşma sırasında mağdura "Küçükken sen benim burnumu kırmıştın, bu zamana kadar bende sana böyle bir şey mi yapsaydım?" şeklinde sözler söylediğini, amacının mağduru tehdit etmek olmadığını, mağdurun eve 5 kuruş yardım etmediğini, evi annesinin geçindirdiğini, ayrıca mağdurun kahvehanede konuşurken "Anıl olmasaydı biz rahat geçinirdik." gibi sözler söylediğini duyduğunu, kendisinden kurtulmaya mı çalıştığını anlamadığını, mağdurun ikinci ifadesinde saçma sapan şeyler anlattığını, halbuki ilk ifadesinin geçerli olduğunu, mağdur doğru düzgün bir baba olsaydı zaten böyle şeylerin yaşanmayacağını, sorulduğunda; olay günü mağdurdan para istemediğini, mağdurla para konusunda hiçbir konuşmalarının olmadığını, sadece konuşma sırasında sinirlendiği için "Of şimdi aynayı kıracağım." dediğini, mağdurun başka konularla para mevzusunu karıştırarak ifade verdiğini, olay günü annesinden üç kere para aldığını, önce 5 TL aldığını, ikinci 10 TL'yi hatırlamadığını, en son da nakit para olmadığı için annesinin kredi kartını alan mağdurun para çekerek annesine verdiğini, annesinin de kendisine 10 TL verdiğini, kesinlikle tehdit ederek para istemediğini, olayların hepsinin gece gerçekleştiğini, yaptığının yanlış olduğunu bildiğini, ancak yaptığının yağma ve tehditle ilgisinin olmadığını,

Savunmuştur.

1- Sanığın eyleminin nitelikli yağma suçunu mu yoksa tehdit suçunu mu oluşturduğu;

Yağma suçu TCK'nın 148. maddesinde;