muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/810, Karar No: 2017/5343, Tarih: 13.06.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/810 E.  ,  2017/5343 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVACILAR : 1 ... Sitesi Apartman Yöneticiliğini Temsilen Yöneticiler ... - ... - ...

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda kurulan 30/03/2016 günlü hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, tayin olunan 13/06/2017 yapılan tebligat üzerine, gelen olmadı, açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Daha sonra dosya içindeki tüm belgeler incelenip, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili dava dilekçesinde; dava konusu ... sitesi B 1 blok, 19 numaralı dairede davalının ikamet ettiği, davalının kat maliki olduğu daire için çatıya diğer kat maliklerinin rızası alınmadan tek tarafları olarak güneş enerjisi kurduğu, kurulmuş bulunan güneş enerjisinin projeye aykırı olması nedeniyle güneş enerjisi sisteminin kaldırılması istenilmiş, davalı ise cevap dilekçesinde; davanın zamanaşımı nedeniyle reddi gerektiği, ayrıca bu konu ile ilgili olarak ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2001/442 (bozma sonrası 2002/308) Esas sayılı dosyasında davanın reddine karar verildiği, bu nedenle aynı konu hakkında yeniden dava açılamayacağından kesin hüküm nedeniyle davanın reddi gerekeceği ayrıca Kat Mülkiyeti Kanununun 19. maddesine göre kurulmuş bulunan güneş enerji sisteminin projeye aykırı olmadığı ve diğer kat maliklerinin rızalarının gerekmediğinden dolayı davanın reddi talep edilmiş, mahkemece, davalı tarafından kesin hüküm ve zamanaşımı itirazında bulunulmuş olmasına rağmen incelenen mahkemenin 2002/308 E. sayılı dosyası ve davalı beyanına göre önceki açılan davanın kesin hüküm niteliğinde olmadığı ve davalının müdahalesinin devam ettiği anlaşıldığından kesin hüküm ve zamanaşımı itirazının reddi ile her ne kadar çatıda tüm kat maliklerinin güneş enerji sistemi kurabilecek yeterli alan olmasına rağmen yapılan çatının projesinin tüm bağımsız bölüm maliklerinin güneş enerji panellerinden gelebilecek yükü kaldıracak şekilde yapılmadığı, davalının güneş enerjisinin yükünün çelik konstrüksiyon çatıya taşıtıldığı, davalının kurduğu güneş enerji sisteminin yükünün ana yapıya taşıtılması veya altına takviye güçlendirilmesi yapılması belirtilmişse de; bu eksiklerin davalı tarafından giderilmesi durumunda dahi, tüm bağımsız bölüm maliklerinin çatıya güneş enerji sistemi kurması halinde binanın ortak yeri olan çatının zarar göreceği dikkate alındığında; hem yönetim planında tesis kurulmasının yönetim kurulunun iznine bağlanmış olması ve bu konuda izin bulunmaması, hemde KMK'nın 19. maddeye göre kurulacak olan güneş enerji sistemlerinin binanın mimarisine zarar vereceğinden müdahalenin men’i ve eski hale getirme talebinin kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava müdahalenin meni, eski hale getirme istemine ilişkindir.

Dava müdahalenin meni, eski hale getirme istemine ilişkindir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usule ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının davalıya yükletilmesine 13/06/2017 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/23446, Karar No: 2016/16028, Tarih: 15.12.2016

**2. Hukuk Dairesi         2016/23446 E.  ,  2016/16028 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVACI-DAVALI : ...

DAVALI-DAVACI : ...

DAVA TÜRÜ : Çocukla Kişisel İlişkinin Yeniden Düzenlenmesi-Velayetin Değiştirilmesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı anne tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacının velayetin değiştirilmesi talebine yönelik temyiz itirazları yersizdir.

2- Mahkemece daha önce verilen hüküm, Dairemizin 12.11.2013 tarih ve 2013/6490 esas ve 2013/26016 karar sayılı ilamı ile "Taraflar anlaşmalı olarak (TMK m. 166/3) 25.05.2010 tarihinde boşanmış, velayet babaya verilmiş, müşterek çocuk ile anne arasında kişisel ilişki kurulmasına karar verilmiştir. Davacı-davalı baba 13.03.2012 tarihinde açtığı davada annenin çocukla kişisel ilişki kurmaması ve annenin yeniden evlenmesi nedeni ile çocuğun anne yanında yatılı kalmayacak şekilde kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesini talep etmiştir. Annenin yeniden evlenmesi tek başına kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesi için yeterli sebep değildir. Davacı-davalı baba kişisel ilişkinin değiştirilmesini gerektirir maddi bir hadisenin varlığını kanıtlayamamış, çocuğun menfaatinin bunu gerekli kıldığına ilişkin bir olgu da ortaya konulamamıştır. Öyleyse davacı-davalı babanın kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesi talebini içerir davasının reddi gerekirken kabulünün doğru olmadığı” gerekçesiyle bozulmuştur. Mahkemece bozmaya uyulduğu halde bozma sonrası verilen kararda yeniden “davalı-davacı anne ile müşterek çocuk arasında kişisel ilişki düzenlenmiştir.” Bozmaya uyulmakla, mahkeme, bozma gereğince hüküm vermek zorundadır. Mahkemece bozmaya uyulduğu halde davalı-davacı anne ile çocuk arasında yeniden kişisel ilişki düzenlemesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümünün ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 15.12.2016 (Prş.)

....
Yargıtay — Esas No: 2018/18647, Karar No: 2021/7098, Tarih: 01.06.2021

**7. Ceza Dairesi         2018/18647 E.  ,  2021/7098 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Tüm dosya kapsamından sanığın 18 no'lu koltuk yolcusu bulunduğu ... plakalı otobüste önleyici arama kararı ile yapılan aramada, otobüs muavini ve şoförünün hazırlıktaki beyanlarında sanığa ait olduğunu belirtikleri üzerlerinde 18 yazılı olan A ... ve A ... no 'lu bagaj fişlerinin takıldığı valizlerde 77 karton kaçak sigaranın ele geçirildiği olayda; sanığın aşamalardaki savunmalarında; kaçak sigaraların ele geçirildiği valizlerin kendisine ait olmadığını, kendisinin bagajının olmadığını, oturduğu koltuk numarası için bilgisi dışında bagaj fişi düzenlenmiş olabileceğini, suçlamayı kabul etmediğini belirtiği, otobüs muavini tanık ...'in mahkemedeki beyanında; kaçak sigaraların ele geçtiği bagajlardaki fişlerde sanığın oturmakta olduğu 18 no'lu koltuğun yazmakta olduğunu, bu nedenle kolluk görevlilerine valizlerin sahibinin sanık olduğunu söylediğini, sanığın ise bunu reddettiğini belirttiği, otobüsün şoförü olan tanık ...'in mahkemedeki beyanında; olayı hatırlamadığını, kendisinin şoförlük yaptığı dönemde kaçak sigara yakalanmadığını belirttiği olayda, kaçak sigaraların ele geçtiği valizlerin suçlamayı kabul etmeyen sanığa ait olduğuna dair savunmasının aksine cezalandırılması için kesin, inandırıcı ve her türlü şüpheden uzak delil bulunmaması nedeniyle beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 01/06/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/21146, Karar No: 2016/14001, Tarih: 06.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/21146 E.  ,  2016/14001 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Uyuşmazlık; taraflar arasında imzalanan orman bölmelerinin rehabilitasyonu ve etrafının tellenerek korunması sözleşmesinden kaynaklanan alacak talebine ilişkindir.

Davanın niteliğine göre, inceleme görevi Yargıtay 13.Hukuk Dairesinindir. Bu itibarla dosyanın gerekli inceleme yapılmak üzere Yüksek 13.Hukuk Dairesine gönderilmesine, 06.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18530, Karar No: 2014/10342, Tarih: 29.04.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/18530 E.  ,  2014/10342 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : Beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sürücü belgesiz mağdurun idaresindeki, farları yanmayan motosiklet ile gece,kontrolsüz kavşakta geçiş önceliğini anayolda nizami seyreden sanığın aracına vermemesi sonucu gerçekleşen olayda; yapılan yargılama sonunda sanığın atılı suç nedeniyle kusurununun bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin kusura ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün istem gibi ONANMASINA, 29/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/165, Karar No: 2025/3796, Tarih: 14.04.2025

**12. Ceza Dairesi         2025/165 E.  ,  2025/3796 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2024/264 E., 2024/456 K.

KARAR : Davanın reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Davacının tazminat talebi hakkında Dairemizce verilen bozma kararı üzerine kurulan hükmün; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, yapılan incelemede işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince; davacı vekilinin haksız el koyma nedeniyle 3.000,000 TL maddi, 300.000 TL manevi tazminatın el konulan etlerin imha tarihinden tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile 217.560 TL maddi tazminatın elkoyma tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine ve manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin ve davalı vekilinin istinafı üzerine, dava dilekçesinde faiz talebinin imha tarihi olan 11.12.2010 tarihi olması sebebiyle, faiz başlangıç tarihi düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Dairemizce davalı vekilinin ve katılma yolu ile davacı vekilinin temyizi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince kurulan hükmün bozulmasına karar verilmiş, bozma üzerine yapılan yargılamada davanın reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz sebepleri; davacıya ait etlere kaçakçılık suçu kapsamında el konulup, imha edildiğine, yargılama sonunda anılan suçtan beraat ederek, bu suçu işlemediğinin kesinleştiğine, bu suretle kaçak olmadığı anlaşılan etlerin imha edilmesi sebebiyle maddi zararın oluştuğuna, etlerin sağlıksız koşullar içerisinde olduğuna dair usulüne uygun alınan bir bilirkişi raporu olmadığına, etlerin el konulma anında araç içerisinde beklemesinden dolayı bir kısmının bozulmuş olsa bile ekonomik bir değeri olmadığından bahsedilemeyeceğine, bozma ilamı sonrasında mahkeme tarafından davanın reddine dair kararın ikinci duruşma sonrasında verildiğine, ilk duruşmada davanın reddine karar verilseydi vekalet ücretinin daha az olacağına, davanın reddine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Van 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/450 Esas 2017/47 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacıya ait 10.360 kg kemiksiz kırmızı ete 5607 sayılı Kanuna muhalefet suçundan 09.12.2016 tarihinde el konulduğu, Van 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 10.12.2010 tarih ve 2010/1448 Değişik İş Kararı ile elkonulan etlerin tasfiyesine karar verildiği, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 10.01.2019 tarihinde kesinleştiği, el koyma tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, dava konusu etlere el konulması akabinde Van Tarım İl Müdürlüğü veteriner hekimi ve Van Belediyesi veteriner hekimi tarafından düzenlenen 09.12.2010 tarihli tutanak ile; ''söz konusu etlerin torbalar içerisinde bir kısmı dondurulmuş, bir kısmı çözülmüş halde, damgasız, menşesi belli olmayan, et nakil şartlarına uygunsuz şekilde gelişigüzel istiflenmiş halde'' olduğunun ve ''bu haliyle etlerin Türk Gıda Kodeksine uygun olmadığından gıda olarak tüketilmesinin mümkün olmadığının'' tespit edildiği, yine el koyma tarihinde Van Trafik Tescil ve Denetim Şube Müdürlüğüne bağlı ekiplerce etlerin taşındığı aracın durdurulması üzerine araçtan ağır ve kötü kokuların geldiğinin beyan edildiği, bu suretle bahse konu el konulan etlerin el koyma anındaki durumunun sağlıksız koşullar içinde olduğu ve gıda olarak tüketilmesinin mümkün olmadığı anlaşılmakla, el konulan ürünler hakkında ekonomik bir değerden bahsedilemeyeceği ve el koyma nedeniyle manevi tazminata hükmedilemeyeceği gerekçesiyle, kanunda öngörülen yasal şartların oluşmadığı belirlenerek davanın reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, tazminat şartlarının oluşmadığı anlaşılmakla, davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, CMK'nın 304/4. maddesi uyarınca Van 6. Ağır Ceza Mahkemesine, gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.04.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4895, Karar No: 2015/5891, Tarih: 23.03.2015

**21. Hukuk Dairesi         2014/4895 E.  ,  2015/5891 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 29/11/2001-31/12/2007 tarihleri arasında geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, davacının 1.2.1993-28.11.2001 tarihleri arasında ...'e ait kebap salonunda ve 28.11.2001 tarihinde ...'in ölümünden sonra da oğlu ...'e ait işyerinde 29.11.2001-31.12.2007 tarihleri arasında askerlik yaptığı süre haricinde sürekli çalıştığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile davacının davalılardan ...'e ait 1127014 sigorta sicil numaralı işyerinde 2005 yılı 8,9,10,11,12 ve 2006 yılı 1,2,3,4,5,6. aylarda her ay için 30'ar gün olacak şekilde sigortalılığa esas çalışmasının bulunduğunun tesbitine, fazlaya ilişkin taleplerin reddine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79. maddesi bu tip hizmet tesbiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir. Bu tür davalarda öncelikle davacının çalışmasına ilişkin belgelerin işveren tarafından verilip verilmediği yöntemince araştırılmalıdır. Bu koşul oluşmuşsa işyerinin gerçekten var olup olmadığı kanun kapsamında veya kapsama alınacak nitelikte bulunup bulunmadığı eksiksiz bir şekilde belirlenmeli daha sonra çalışma olgusunun varlığı özel bir duyarlılıkla araştırılmalıdır. Çalışma olusu her türlü delille ispat kazanabilirse de çalışmanın konusu niteliği başlangıç ve bitiş tarihleri hususlarında tanık sözleri değerlendirilmeli, dinlenen tanıkların davacı ile aynı dönemlerde işyerinde çalışmış ve işverenin resmi kayıtlara geçmiş bordro tanıkları yada komşu işverenlerin aynı nitelikte işi yapan ve bordrolarına resmi kayıtlarına geçmiş çalışanlardan seçilmesine özen gösterilmelidir. Bu tanıkların ifadeleri ile çalışma olgusu hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmelidir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 16.9.1999 gün 1999/21-510-527, 30.6.1999 gün 1999/21-549-555- 3.11.2004 gün 2004/21- 480-579 sayılı kararları da bu doğrultudadır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, ...'in köfte, kebap satıcılık faaliyeti nedeniyle 1986 yılında başlayan vergi kaydının ölümü nedeniyle 27.11.2001 tarihinde kapandığı, tanık beyanlarına göre ölümünden sonra oğlu ...'in işletmeye devam ettiği, ... adına kayıtlı ... sigorta sicil numaralı işyerinin 1.4.2005 tarihinde yasa kapsamına alındığı, işyerinde şikayet üzerine yapılan inceleme neticesi tanzim edilen 7.9.2005 tarihli müfettiş tutanağında işyerinin vergi levhasından 16.9.2002 tarihinde faaliyete başladığının belirtildiği, denetim sırasında davacının da tanık olarak ifadesinin alındığı, davalı işveren ...'inde işyerini 2002 yılından beri işlettiğini beyan ettiği, davacının davalı ...'e ait bu işyerinden 13.6.2006-31.12.2007 tarihleri arası çalışmalarının bildirildiği, 23.2.1998-23.8.1999 tarihleri arası askerlik görevini yaptığı, 1.10.2001-31.10.2001 tarihleri arası hükümlü olduğu, tanıkların, davacının askerlik dönüşü ara vermeden çalışmaya devam ettiği yönünde beyanda bulundukları anlaşılmaktadır.

Somut olayda, davacının 1.10.2001-31.10.2001 tarihleri arası hükümlülük nedeniyle çalışması kesintiye uğramıştır. Dava konusu edilen 1.2.1993-1.10.2001 tarihleri arasındaki dönem yönünden; işe giriş bildirgesinin düzenlenmemesi ve kuruma herhangi bir şekilde hizmet bildirimi, ücretlerinden ... 'ya prim kesilmesi de söz konusu olmaması, yönetmelikte belirtilen belgelerin bulunmamasına göre, bu döneme yönelik hizmet tespiti isteminin dava tarihine göre hak düşürücü süreye uğradığı açıktır.31/10/2001 tarihi sonrası dönem dönem yönünden ise, mevcut tanıklar davacının askerlik dönüşü ara vermeden çalıştığını beyan ettiklerinden çalışma olgusunun yeterince araştırılmadan sonuca gidilmesi hatalı olmuştur.

Yapılacak iş, 1.10.2001-31.10.2001 tarihleri arasındaki dönem yönünden hak düşürücü sürenin gerçekleştiğini gözeterek sonrası dönem için ise davacı ile birlikte çalışan kişi yada kişiler ve işveren bordrolarında kayıtlı kişiler ile aynı yörede komşu veya benzeri işleri yapan başka işverenler ve bu işverenlerin çalıştırdığı bordrolara geçmiş kişiler ve gerektiğinde davacının çalışmalarını bilebilecek tarafsız tanıklar yöntemince re'sen saptanarak, çalışmaların varlığı ve süresi yönünden bilgi ve görgülerine başvurulmalı, sigortalının kayıtlarda gözükmeyen çalışmalarının hangi nedenlerle kayıtlara geçmediği ya da bildirim dışı kaldığı hususu gereğince tespit edilerek, yargılama sürecinde dinlenen tanık anlatımlarının değerlendirilmesinde; iş yerinin kapsamı, kapasitesi ile işin ve işyerinin niteliği, bildirilen işçi sayısı ile işin en az kaç işçi ile yürütülebileceği nazara alınmalı, bilgi ve görgülerine başvurulan mevcut tanık beyanları ile sonradan beyanı alınan tanıkların beyanları karşılaştırılarak varsa çelişkiler giderilmeli; böylece bu konuda gerekli tüm soruşturma yapılarak uyuşmazlık konusu husus, hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde çözümlenip, deliller hep birlikte değerlendirilip takdir edilerek, varılacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden taraflardan davacıya ve davalılardan Kurum haricindekilere iadesine, 23/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4911, Karar No: 2017/13890, Tarih: 06.12.2017

**8. Ceza Dairesi         2017/4911 E.  ,  2017/13890 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Taksirli iflas

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanığın yetkilisi olduğu .... Gıda Tur. İnş. San. Tic. Ltd. Şirketi'nin iflasına karar verildikten sonra iflas müdürlüğü tarafından şirkete ait defter ve belgelerin ibrazı istenilmesi üzerine yapılan muhtıra içerikli tebligata rağmen defter ve belgeleri ibraz etmeyen sanığın, bu şekilde tacir olmanın gerekli kıldığı dikkat ve özeni göstermeyerek 2004 sayılı İİK’nun 310/7 maddesi gereğince taksirli iflas suçunu işlediği iddia edilen somut olayda;

TCK.nun 162. maddesinde “Tacir olmanın gerekli kıldığı dikkat ve özenin gösterilmemesi dolayısıyla iflâsa sebebiyet veren kişi, iflasa karar verilmiş olması hâlinde" cezalandırılacağının öngörüldüğü, Türk Ticaret Kanunu'nun 66 ve devamı maddelerinde, tacirlerin bir kısım defterleri tutmak zorunda olduğu kabul edilse de, 5237 sayılı TCK.nun 162. maddesindeki düzenlemeye göre ilgili defter ve belgelerin ibraz edilmemesi ya da usulüne uygun tutulmamasının borçlunun iflasına neden olması halinde önem arz edeceği, borçlunun ilgili ticari defter, kayıt ve belgelerin istenildiği halde verilmemesinin taksirli iflas suçunu gerçekleştirmek için başlı başına yeterli olmayacağı, sanığın ticari defter, kayıt veya belgeleri usulüne uygun tutmaması şeklindeki eyleminin, şirketin iflasına sebebiyet verecek şekilde illiyet bağının kurulmasına yönelik olarak yapılmış olmasının gerekmesi, sanığın eylemlerine yönelik bilirkişi incelemesi yapılmaması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından, öncelikle iflasına karar verilen sanığın yetkilisi bulunduğu şirkete ait defter ve belgelerin temini ile defterler üzerinde Ticaret, İcra ve İflas ve Mali Müşavirden oluşan uzman üç kişilik bilirkişi kurulu aracılığıyla inceleme yaptırılarak TCK.nun 162. maddelerinde sayılan eylem ve işlemlerin bulunup bulunmadığı, taksirli suçların unsurlarından olan bu eylemlerin sanığın yetkilisi bulunduğu şirketin iflasına sebebiyet verip vermediği, başka bir değişle taksirli iflas suçunda iflas olgusu ile sanığın tacir olmanın gerekli kıldığı dikkat ve özeni göstermemesi şeklindeki eylemleri arasında uygun bir illiyet bağının olup olmadığı duraksamaya yer vermeyecek şekilde saptanmadan, sırf defter ve belgeleri ibrazı istenmesine rağmen vermediği gerekçesi ile sanığın taksirli iflas suçundan yazılı gerekçe ile mahkumiyetine hükmedilmesi,

2- İflas kararı objektif bir cezalandırılabilme şartı olup, sanığın taksirli iflas suçundan cezalandırılabilmesi için mutlaka kesinleşmiş iflas kararının bulunması ve denetime imkan verecek şekilde kesinleşme şerhi içeren onaylı suretinin dosya içerisine alınması gerekmekte olup, sanığın yetkilisi olduğu .... Gıda Tur. İnş. San. Tic. Ltd. Şirketi hakkında İstanbul 49. Asliye Ticaret Mahkemesi tarafından verilen 17.10.2011 tarih ve 2011/147 esas, 2011/81 karar sayılı iflas kararının denetime imkan verecek şekilde dosya içerisine alınmaksızın eksik inceleme ile hüküm verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 06.12.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.