muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/563, Karar No: 2019/2978, Tarih: 07.02.2019

**9. Hukuk Dairesi         2019/563 E.  ,  2019/2978 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan TCDD Genel Müdürlüğü vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, iş sözleşmesinin işveren tarafından haksız feshedildiğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatları, yıllık ücretli izin, ulusal bayram genel tatil ücreti, asgari geçim indirimi alacaklarını istemiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, iddia ve taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, sübut bulduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davalı Türkiye Cumhuriyeti Devlet Demir Yolları Genel Müdürlüğü vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı Türkiye Cumhuriyeti Devlet Demir Yolları Genel Müdürlüğü’nün aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Somut uyuşmazlıkta, ulusal bayram ve genel tatil alacağının takdiri indirim sonucunda neticeten 785,95 TL. olarak belirlenmesine rağmen “1000” TL kısmında dava tarihinden, “bakiyesine” ıslah tarihinden itibaren faiz yürütülmesi şeklinde hüküm kurulması hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlıkların düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK.nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK.nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

SONUÇ:

Hüküm fıkrasının “3“ numaralı bendinin çıkartılarak, yerine;

''3-Bilirkişi raporuna göre hesaplanan net 1.122,78 TL genel tatil çalışması alacağından işçinin raporlu mazeretli, izinli olduğu günler ile çalışılmayan günler göz önünde bulundurularak takdiren %30 oranında taktiri indirim uygulanarak hesaplanan net 785,95 TL genel tatil çalışması alacağının dava tarihinden itibaren işleyecek bankalarca mevduata uygulanan en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve mütelselsilen alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine," bendinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 28.09.2018 tarih ve 2018/2 E. - 2018/8 K. sayılı İBK. uyarınca onama harcı alınmasına yer olmadığına, nisbi temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 07/02/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12804, Karar No: 2011/2301, Tarih: 17.03.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/12804 E.  ,  2011/2301 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 20.4.1982-15.8.2005 tarihleri arasında 1479 sayılı Yasaya tabi Esnaf ... sigortalılığının geçerli olduğunun tespitiyle, prim borçlarının yeniden yapılandırılması yasasından yararlandırılmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma kararına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2-Dava, davacının 20.04.1982-15.08.2005 tarihleri arasındaki 1479 sayılı Yasa’ya tabi Esnaf ... sigortalılığının geçerli olduğunun ve prim borçlarının yeniden yapılandırılma yasasından yararlanmak suretiyle ödenmesi gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece bozma kararına uyularak istemin kabulü ile davacının dava dilekçesi 5510 sayılı Yasa'nın geçici 24.maddesi gereğince prim borçlarının yeniden yapılandırılmasına yönelik talebi olarak değerlendirilerek, davacının 5458 sayılı Yasa'dan yararlanması gerektiğinin tesbitine karar verilmiştir.

Mahkemece bozma kararına uyularak istemin kabulü ile davacının dava dilekçesi 5510 sayılı Yasa'nın geçici 24.maddesi gereğince prim borçlarının yeniden yapılandırılmasına yönelik talebi olarak değerlendirilerek, davacının 5458 sayılı Yasa'dan yararlanması gerektiğinin tesbitine karar verilmiştir.

Yargıtay'ın bozma kararına uyan mahkeme artık bozma kararı gereğince işlem yapmak ve hüküm vermek zorundadır.Çünkü,mahkemenin bozma kararına uyması ile bozma kararı lehine olan taraf yararına bir usuli müktesep hak doğmuştur.(09.05.1960 gün ve 21/9 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı)Usuli müktesep hak müessesesi HUMK'nda düzenlenmiş olmamakla beraber,Yargıtay içtihatları ile kabul edilmiş ve geliştirilmiştir.Bazı konuların bozma kararının kapsamı dışında kalarak kesinleşmesi durumunda da usuli kazanılmış hak doğmuş olur.Yargıtay tarafından bozulan bir hükmün,bozma kararının kapsamı dışında kalmış olan kısımları kesinleşir.Bozma kararına uyan mahkeme,kesinleşen bu kısımlar hakkında yeniden inceleme yaparak karar veremez.Yani kesinleşmiş bu kısımlar o kısımlar lehine olan taraf yararına bir usuli müktesep hak teşkil eder.Hal böyle olunca, mahkemenin bozmadan önce davacı murisinin 20.04.1982-15.08.2005 tarihleri arasındaki 1479 sayılı Yasa’ya tabi Esnaf ... sigortalılığının geçerli olduğuna ilişkin kararı bozma kararının kapsamı dışında kalarak kesinleştiğinden bu hususta yeniden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken çalışmanın tesbiti ile ilgili bir hüküm kurulmaması isabetsiz olmuştur.Öte yandan, uyulmasına karar verilen bozma kararında davacının dava dilekçesinin 5510 sayılı Yasa'nın geçici 24.maddesi gereğince prim borçlarının yeniden yapılandırılmasına yönelik talebi olarak değerlendirilmesi gerektiği belirtildiği halde davacı murisinin 5458 sayılı Yasa'dan yararlandırılması gerektiğine karar verilmesi de hatalı olmuştur.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözektilmeksizin yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı, düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının 2. bendinde yer alan “Davacının dava dilekçesi 5510 sayılı Yasa'nın geçici 24.maddesi gereğince prim borçlarının yeniden yapılandırılmasına yönelik talebi olarak değerlendirilerek, davacının 5458 sayılı Yasa'dan faydalanması gerektiğinin TESPİTİNE,” rakam ve sözcüklerinin silinerek yerine; "Davacının 20.04.1982-15.08.2005 tarihleri arasındaki 1479 sayılı Yasa’ya tabi Esnaf ... sigortalılığının geçerli olduğunun tespitine ilişkin hüküm bozma kararının kapsamı dışında kalıp kesinleştiğinden bu konuda yeniden karar verilmesine yer olmadığına,

Davacının 5763 sayılı Yasa'nın 27.maddesi ile 5510 sayılı Yasa'ya eklenen geçici 24.maddesi gereğince prim borçlarının yeniden yapılandırılmasına ilişkin hükümlerden yararlandırılması gerektiğinin tespitine,” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, 17.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3865, Karar No: 2022/8257, Tarih: 09.11.2022

**12. Ceza Dairesi         2020/3865 E.  ,  2022/8257 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 22/3, 62, 53/1, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet

Temyiz edenler : Sanık müdafii, mahalli Cumhuriyet savcısı

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii ve mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre; sanık ile ...'un suç tarihinden bir kaç gün önce tartıştıkları ve ...'un, sanığın burnunu kırması sebebiyle aralarında husumetin bulunduğu, 30/08/2011 günü saat 21:30- 22:00 sıralarında Karabörk köyünün camisinden ...'un yanında tanık ... ile çıktığı ve yaklaşık 30- 40 metre sonra sanığı görünce tanık ...'ya hitaben "yeğenlerin beni bekliyor, söyle bana dokunmasınlar, yoksa bir daha burun kırarım" dediği, bunu duyan sanığın koşarak ...'a tekme attığı, bu tekne sonrasında ...'un dengesini kaybederek hemen arkasında bulunan ve yine camiden çıkmış olan 1925 doğumlu ...'ın üzerine düştüğü, ... da bu darbenin etkisi ile dengesine kaybederek yere düşüp başını taşa çarpması neticesinde ... Devlet Hastanesine götürüldüğü, ileri tetkik ve tedavi için ... Devlet Hastanesine sevk edildiği, buradan da ... Teknik Üniversitesi Tıp Fakültesine Hastanesine sevk edildiği ancak 09/10//2011 tarihinde hastanede hayatını kaybettiği,

... Devlet Hastanesi tarafından tanzim edilen 20/08/2011 tarihli adli raporda özetle; ''sol zigomatik kemik üzerinde büyüklüğü 2\*5 cm olan deri bütünlüğünün bozulduğu, aktif kanamalı travmatize lezyon mevcut, sol göz sklerasında aktif kanamanın olduğu, hayati tehlike arz ettiğinden ileri tedavi ve tetkik amacıyla ... Devlet Hastanesine sevk edildi'' belirtildiği,

Adli Tıp Kurumu ... 1. Adli Tıp İhtisas Dairesi tarafından tanzim edilen 28/11/2012 tarihli raporda özetle; ''kişinin ölümünün genel beden travmasına bağlı kafatası ve yüz kemiği kırıkları, subdural kanama, klavikula ve kot kırıkları, göz perforasyonu, yatalak kalma ve buna bağlı gelişen komplikasyonlar olduğu, 30/08/2011 tarihinde maruz kaldığı yaralanma sonrası tedaviye rağmen iyileşemeden hastanede öldüğü dikkate alındığında maruz kaldığı yaralanma ile ölümü arasından illiyet bağı bulunduğu oy birliğiyle mütalaa olunur'' şeklindeki rapor düzenlendiği anlaşılan olayda;

5237 sayılı TCK'nın hazırlanmasında esas alınan suç teorisinde "kanunda tanımlanmış haksızlık" olarak ifade edilen suç; kural olarak ancak kastla, kanunda açıkça gösterilen hâllerde ise taksirle de işlenebilir. İstisnai bir kusurluluk şekli olan taksirde, failin cezalandırılabilmesi için mutlaka kanunda açık bir düzenleme bulunması gerekmektedir.

5237 sayılı TCK'nın hazırlanmasında esas alınan suç teorisinde "kanunda tanımlanmış haksızlık" olarak ifade edilen suç; kural olarak ancak kastla, kanunda açıkça gösterilen hâllerde ise taksirle de işlenebilir. İstisnai bir kusurluluk şekli olan taksirde, failin cezalandırılabilmesi için mutlaka kanunda açık bir düzenleme bulunması gerekmektedir.

TCK’nın 22/2. maddesinde taksir; “Dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla bir davranışın, suçun yasal tanımında belirtilen neticesi öngörülmeyerek gerçekleştirilmesidir.” şeklinde tanımlanmıştır. Toplumsal yaşamda belli faaliyetlerde bulunan kimselerin başkalarına zarar vermemek için birtakım önlemler alma ve bazı davranış kurallarına uyma zorunlulukları bulunmaktadır. Bu kurallar toplum olarak yaşama mecburiyetinden doğabileceği gibi, Devletin müdahalesiyle de ortaya çıkabilmektedir. Taksirli suç, bu kuralların ihlal edilmesi sonucu belirmekte, fail; dikkatli, tedbirli ve öngörülü davranmamış olduğu için cezalandırılmaktadır. Bu bakımdan sorumluluğun nedeni, öngörebilme imkân ve ödevinin varlığına rağmen, sonuca iradi bir hareketle neden olmaktan kaynaklanmaktadır.

Ceza Genel Kurulunun birçok kararında vurgulandığı ve öğretide de benimsendiği üzere taksirli suçlarda aranması gereken hususlar;

1- Fiilin taksirle işlenebilen bir suç olması,

2- Hareketin iradi olması,

3- Sonucun istenmemesi,

4- Hareket ile sonuç arasında nedensellik bağının bulunması,

5- Sonucun öngörülebilir olmasına rağmen öngörülmemiş olması,

Şeklinde kabul edilmektedir.

Taksirli suçlarda, gerek icrai hareketin gerekse ihmali hareketin iradi olması ve meydana gelen neticenin öngörülebilir olması gerekmektedir. İradi bir davranış bulunmadığı takdirde taksirden bahsedilemeyeceği gibi, öngörülemeyecek bir sonucun gerçekleşmesi hâlinde de failin taksirli suçtan sorumluluğuna gidilemeyecektir.

Taksir, Türk Ceza Kanunu'nda basit taksir ve bilinçli taksir şeklinde ayrıma tâbi tutulmuş, Kanunun 22. maddesinin üçüncü fıkrasında bilinçli; "kişinin öngördüğü neticeyi istememesine karşın, neticenin meydana gelmesi" şeklinde tanımlanarak, bu durumda taksirli suça ilişkin cezanın üçte birden yarıya kadar artırılacağı öngörülmüştür. Anılan fıkranın gerekçesinde; "Bilinçli basit taksirden ayıran özellik, fiilin neticesinin failce fiilen öngörülmüş fakat istenmemiş olmasıdır. Bilinçli taksir hâlinde hükmedilecek ceza üçte birden yarısına kadar artırılacaktır. Böylece bilinçli taksir, ... kazalarını, trafikte meydana gelen taksirli suçları önlemek bakımından caydırıcı etki yapacak ve suçların önlenmesinde yarar sağlayacaktır." açıklamasına yer verilmiştir.

Basit taksir ile bilinçli taksir arasındaki ayırıcı ölçüt; taksirde failin öngörülebilr nitelikteki neticeyi öngörememesi, bilinçli taksir de ise bu neticeyi öngörmüş olmasıdır.

Basit taksir ile bilinçli taksir arasındaki ayırıcı ölçüt; taksirde failin öngörülebilr nitelikteki neticeyi öngörememesi, bilinçli taksir de ise bu neticeyi öngörmüş olmasıdır.

Bilinçli taksirde, neticenin gerçekleşmesini istemeyen fail, hareketinin tipe uygun ve hukuka aykırı bir sonuca neden olabileceğini öngörmesine rağmen, hareketine devam ederek istemediği zararlı neticeyi meydana getirmektedir. Hukuka aykırı neticeyi öngördüğü hâlde gerçekleşmeyeceğine güvenen ve bu güvenle hareketini sürdüren failin söz konusu güveninin dayanağı; şans, bilgi, beceri, yetenek, tecrübe gibi çeşitli etkenler olabilir. Örneğin, sevk ve idaresindeki araçla trafikte seyri esnasında, kendi yönündeki araçlara kırmızı ışığın yandığını ve diğer istikametten gelen ... veya yayaların hareket etmeye başladığını görmesine rağmen şoförlük yetenek ve tecrübelerine güvenerek süratle yola girip yaya veya araçlara çarpan fail, gerçekleşen zararlı neticeyi öngörmesi ancak istememesi nedeniyle bilinçli taksirden sorumlu olacaktır.

Görüldüğü üzere, bilinçli taksirde meydana gelen netice, fail tarafından öngörüldüğü hâlde istenmemiştir. Gerçekten fiilinin kanunda suç olarak düzenlenen bir neticeye sebebiyet verebileceğini öngördüğü ve bu neticeyi istemediği hâlde, sırf şansına veya başka etkenlere, hatta beceri veya bilgisine güvenerek hareket eden kimsenin hâli, bunu öngörmemiş bulunan kimsenin durumu ile bir tutulamayacağından ve neticeyi öngören kimse, ne olursa olsun bu sonucu meydana getirecek bir harekette bulunmamakla yükümlü olduğundan, "neticenin fail tarafından öngörülmesi" ölçü alınarak basit ve bilinçli taksir ayrımına gidilmiştir.

Taksirin unsurlarından biri olan neticenin öngörülebilir olmasına rağmen öngörülmemiş olmasıdır. 5237 sayılı TCK'nın 22. maddesinin gerekçesinde; "Taksirli suçların belirgin özelliği, icrai veya ihmali şekilde olabilen iradi hareketin varlığı ve kanunî tanımda yer alan unsurlardan birinin öngörülmemiş olmasıdır. Fakat bu öngörmemenin, 'gerekli dikkat ve özen' yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla ortaya çıkması gerekir. Çünkü, gerekli dikkat ve özen gösterilmediği için kanunda tanımlanmış olan neticenin gerçekleşeceği öngörülmemiştir.

Bu dikkat ve özen yükümlülüğünün belirlenmesinde, failin kişisel yetenekleri göz önünde bulundurulmaksızın, objektif esastan hareket edilir...

Taksirli suçlarda fail, kendi yetenekleri, algılama gücü, tecrübeleri, bilgi düzeyi ve içinde bulunduğu koşullar altında, objektif olarak var olan dikkat, özen yükümlülüğünü öngörebilecek ve yerine getirebilecek durumda olmalıdır." açıklamalarına yer verilmiştir.

Taksirli suçun kanuni tanımında yer alan unsurların özellikle neticenin fail tarafından öngörülmeyerek davranışın gerçekleştirilmesi durumunda taksirden bahsedilebilecektir. Fail özenli davranış kurallarına aykırı davranıp gerekli dikkat ve özeni göstermediğinden kanuni tipikliğin gerçekleşeceğini öngörememektedir.

Taksirli suçun kanuni tanımında yer alan unsurların özellikle neticenin fail tarafından öngörülmeyerek davranışın gerçekleştirilmesi durumunda taksirden bahsedilebilecektir. Fail özenli davranış kurallarına aykırı davranıp gerekli dikkat ve özeni göstermediğinden kanuni tipikliğin gerçekleşeceğini öngörememektedir.

Neticenin öngörülebilir olması, failin yaptığı davranışın bir neticeye sebebiyet verebileceğinin veya bir neticeyi meydana getirme ihtimali bulunduğunun bilinebilme imkânıdır. Gerçekleştirilen bir fiil nedeniyle neticenin meydana gelebilme imkân ve ihtimali varsa öngörülebilirliğin bulunduğu kabul edilecektir. Neticenin öngörülebilir olması, taksirin hem unsurunu hem de sınırını oluşturmaktadır. Başka bir ifadeyle taksiri, kaza ve tesadüften öngörülebilirlik ayırmaktadır. Hiç kimse tarafından öngörülemeyecek bir neticenin söz konusu olduğu durumlarda dikkat ve özen yükümlülüğünden dolayısıyla taksirden bahsedilebilmesi mümkün değildir. Neticenin öngörülebilir olması ile failin neticeyi öngörebilir yetenekte bulunması arasında fark vardır. Neticenin öngörülebilmesi, failin niteliklerine, yeteneklerine, eğitim durumuna veya uzmanlık alanına göre değil objektif olarak ve failden bağımsız şekilde ortalama seviyedeki bir insanın öngörme yeteneğine göre tespit edilmelidir. Eğer objektif olarak neticenin öngörülebilmesi, ortalama bir insanın öngörebilirliği dışında ise bu takdirde neticenin öngörülebilirliğinden bahsedilemeyecektir. Örneğin; tıbbi bir eylem nedeniyle taksirli davranışının bulunup bulunmadığı araştırılan bir doktor bakımından öngörülebilirlik ortalama bir doktorun eğitimine ve yeteneğine göre objektif olarak belirlenmelidir. Burada öngörülebilecek netice, failin iradi hareketinin sebep olabileceği netice veya neticelerden başkası değildir. Failin öngörebilme yeteneği ise, failin yaşı, zekası, eğitimi, yetenekleri ve uzmanlık alanına göre subjektif olarak belirlenebilecek farklı bir husustur. (Nebahat Kayaer, Ceza Hukukunda Hekimin Tıbbi Müdahalesi Çerçevesinde İşlenen Taksirle Öldürme Suçu, Yayınlanmamış Doktora Tezi, Dokuz Eylül Üniversitesi Kamu Hukuku Anabilim Dalı, ... 2012, s.287-288)

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde:

Yukarıda izah edildiği şekilde gerçekleşen olayda, yerel mahkeme tarafından sanık hakkında bilinçli taksir hükümleri uygulanmak suretiyle hüküm kurulmuş ise de; sanığın aralarında önceye dayalı husumeti bulunan ...'u yaralamaya yönelik eylemi sebebiyle olay ile ilgisi olmayan ancak olay esnasında ...'un hemen arkasında bulunan ...'ın yere düşüp ölebileceğini öngörerek eylemine devam ettiğine ilişkin kabulünün hayatın olağan akışına uygun düşmeyeceğinin anlaşılması karşısında; sanığın, eylemi basit taksir ile işlediği ve basit taksir hükümleri uygulanmak suretiyle cezalandırılması yerine suç vasfında yanılgıya düşülerek, bilinçli taksir hükümleri uygulanmak suretiyle mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

Kabule göre de;

5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarının taksirli suçlarda uygulanma olanağı bulunmadığı gözetilmeden, taksirle öldürme suçundan hüküm kurulurken anılan madde ile sanık hakkında hak yoksunluğuna hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin ve mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 09/11/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6458, Karar No: 2011/114, Tarih: 18.01.2011

**8. Hukuk Dairesi         2010/6458 E.  ,  2011/114 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali Ve Tescil

... ile ... aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kısmen kabulüne ve kısmen reddine dair Gökçeada Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 01.....2009 gün ve 75/98 sayılı hükmün ...’ca incelenmesi davalı ... vekili ile davacı vekili taraflarından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili, kadastro sırasında ... adına tespit ve tescil edilen 203 ada ... parsel sayılı taşınmaz içerisinde mevkii ve sınırları belirlenen bölümün 50 yılı aşkın süreden beri aralıksız ve nizasız olarak vekil edeninin zilyetliği altında bulunduğunu açıklayarak bu kısmın ... adına tescil edilen taşınmazdan iptali ile müvekkili adına tapuya tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, dava konusu yerin Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğunu zilyetlikle iktisabının mümkün olmadığını ve ... yıllık hak düşürücü sürenin geçmiş olacağını açıklayarak davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabul ve kısmen reddine, buna göre krokide A harfiyle özgülenen 83.27 m2’lik yerin 203 ada ... nolu parselden iptali ile ağıl niteliğiyle davacı adına tapuya tesciline, fazlaya ilişkin taleplerin reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde kabul edilen kısım yönünden ... vekili tarafından, reddedilen bölüm için davacı vekili tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

Toplanan deliller, tüm dosya kapsamından;

Dava konusu taşınmaza ait kadastro tutanağının onaylı sureti getirilmiştir. Yapılan incelemede bu yerin 397 hektar 9532 m2 yüzölçümüyle ham toprak niteliğiyle senetsizden 30.....2005 tarihinde ... adına tespit edildiği ve itirazsız olarak 28.....2007 tarihinde kesinleştiği görülmüştür.

Mahallinde keşif yapılmıştır. Dinlenen yerel bilirkişiler ile davacı tanığı ve tespit bilirkişisi çekişmeli yerde davacının zilyetliğiyle ilgili açıklamada bulunmuşlardır. Aynı keşifte görevlendirilen ... bilirkişisi Hüseyin Yıldırım ........2009 tarihli raporunda özetle; “…çekişmeli yerin %...-... mehilli, yamaç bir taşınmaz olduğu, üzerinde taşlık, parça kayalıklar ile geven bitkilerinin bulunduğu, bu taşınmazın hiçbir şekilde sürülme ve işleme gibi zirai amaçla kullanılmadığı, taşınmazın görünümü itibariyle mera, kuzey kısmının ise