muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/24259, Karar No: 2012/22980, Tarih: 12.10.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/24259 E.  ,  2012/22980 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Dava, kira sözleşmesinden kaynaklanan menfi tespit isteğine ilişkindir. 9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 9.2.2012 günlü ve 2012/1 sayılı kararı ile ( tarafların sıfatına bakılmaksızın ) hasılat kirası dahil bu tür davalara ilişkin hüküm ve kararların temyizen incelenmesi görevi 1.3.2012 tarihinden itibaren Yargıtay 6.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 6.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 12.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/973, Karar No: 2024/10532, Tarih: 27.11.2024

**7. Ceza Dairesi         2023/973 E.  ,  2024/10532 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/594 E., 2022/683 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, gümrük kaçağı eşyanın müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz istemi; sanık hakkındaki hapis cezasının koşulları oluşmadığı halde ertelenmesinin ve suç eşyasının taşınmasında kullanılan nakil aracının müsaderesi konusunda karar verilmemesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna, haksız ve hukuka aykırı hükmün açıklanan sebeplerle bozulması talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre, 15.01.2013 tarihinde Hacıpaşa piyade hudut karakolu sorumluluk sahasında bulunan 22-23 hudut kazıkları arasında motorlu devriye timi görevini icra ederken, olay yerinde sanık ...'nın sürücülüğünü yaptığı .... plaka sayılı traktör tespit edilmiş, olaya müdahale eden ve beyanları alınan tanık piyade askerleri araç ile malzemeleri almak

istedikleri esnada olay yeri kalabalıklaşmış, görevli personelin şahıslarla konuştuğu sırada, sanık .... plaka sayılı traktör ile olay yerinden kaçmış, olay yerinde yapılan geniş çaplı arama tarama faaliyeti neticesinde 59 teneke içerisinde yaklaşık 1062 litre zeytinyağı ele geçirilmiş, olay yerinde yakalanan malzemenin ve ..... plaka sayılı aracın sahibi olan sanık ... olay sonrası temin edilmiştir. Sanığın aşamalarda, olay yerinde olmadığını traktörünün evinin önünde bulunduğunu, kimin tarafından suçta kullanıldığını bilmediğini ifade etmesi üzerine olaya müdahale eden ve sanığı gördüklerini beyan eden tutanak tanıklarının beyanları alınarak teşhis işlemi yaptırılmış, tanıklar sanığı teşhis etmiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, aşağıda yer alan hukuka aykırılıklar dışındaki sübuta yönelen temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1.Suç tarihinde yürürlükte bulunan 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin beşinci fıkrasında düzenlenen suçun üst sınırının iki yılın altında olduğu gözetilerek;

Ancak;

1.Suç tarihinde yürürlükte bulunan 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin beşinci fıkrasında düzenlenen suçun üst sınırının iki yılın altında olduğu gözetilerek;

17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesi ile yeniden düzenlenen 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 251 inci maddesinin birinci fıkrasına göre, “Asliye ceza mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir.” şeklindeki hükme, 7188 sayılı Kanun'un 31 inci maddesinde yer alan geçici 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi ile “01.01.2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz.” şeklinde sınırlama getirilmiş ise de, Anayasa Mahkemesi'nin, 19.08.2020 tarih ve 31218 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan, 25.06.2020 tarihli, 2020/16 Esas ve 2020/33 Karar sayılı iptal kararı ile “...kovuşturma evresine geçilmiş...” ibaresine ilişkin esas incelemenin aynı bentte yer alan “..basit yargılama usulü...” yönünden Anayasa'ya aykırı olduğuna ve iptaline karar verildiği, böylece “kovuşturma evresine geçilmiş basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden iptal kararı” verildiği anlaşılmakla; her ne kadar Anayasa Mahkemesi kararları geriye yürümez ise de, 5271 sayılı Kanun’da yapılan değişikliklerin derhal uygulanması ilkesi geçerli olmakla birlikte, iptal kararının sonuçları itibariyle maddi ceza hukukuna ilişkin olduğu, zira 5271 sayılı Kanun’un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrasında “Basit yargılama usulü uygulanan dosyalarda sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir” şeklindeki düzenleme gereği maddi ceza hukuku anlamında sanık lehine sonuç doğurmaya elverişli olduğundan 5237 sayılı Kanun'un 7 nci ve 5271 sayılı Kanun’un 251 inci maddeleri uyarınca sanığın eyleminin “Basit Yargılama Usulü” yönünden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2. Ele geçen eşyanın gümrüklenmiş değerinin 9.850,94 TL olduğu, bu değerin suç tarihi itibarıyla Dairemiz kabulüne göre pek hafif değer aralığında bulunduğu, bu haliyle hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 7242 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiikiinci fıkrası uyarınca sanığın cezasında 1/2 ila 2/3 oranında indirim yapılması gerekirken Kanuni sınırların dışına çıkılarak üçte bir oranda indirim yapılması suretiyle fazla ceza tayini,

3.5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 53 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

3.5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 53 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

4.5237 sayılı Kanun'un 51 inci maddesinin yedinci fıkrası gereğince hapis cezası ertelenen sanığın denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi halinde; ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verileceği, aynı Kanun'un 51 inci maddesinin sekizinci fıkrası gereğince denetim süresinin iyi halli olarak geçirilmesi halinde ise cezanın infaz edilmiş sayılacağı ihtaratının yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

5. İddianamede müsaderesi talep edilen .... plaka sayılı aracın, müsadere koşullarının oluşmaması nedeniyle kararın kesinleşmesi beklenmeden sahibine iade edilmesi yönünde kurulan 31.05.2013 tarihli hükme yönelik temyiz incelemesinde Dairemizin 23.06.2020 tarihli ve 2016/12852 Esas, 2020/10038 Karar sayılı bozma ilamında nakil aracına yönelik kurulan hükme ilişkin bir inceleme yapılmadığı ve karar verilmediği, bozma sonrası mahkemenin nakil aracının müsaderesi kararına ilişkin daha önce verilmiş bulunan karara atıf yapmak suretiyle nakil aracı hususunda herhangi bir değerlendirme yapılmaması ve nakil aracı hakkında atıf yapılan hükmün tarihinin "31.05.2013" yerine " 31.05.2012" olarak yazılması,

6.Gümrük kaçağı eşyanın değerinin hangi hallerde "hafif" veya "pek hafif" kabul edileceğinin yerleşik Yargıtay içtihat ve uygulamaları ile belirli olduğu halde hükmün gerekçesinde ''7242 sayılı yasada yapılan değişiklikte eşyanın değerinin hangi hallerde hafif veya pek hafif kabul edileceği belirlenmeyip hakim takdirine bırakıldığı anlaşılmaktadır'' şeklinde hatalı tespitlere yer verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle katılan ... İdaresi vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 27.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18277, Karar No: 2019/1150, Tarih: 05.02.2019

**13. Hukuk Dairesi         2016/18277 E.  ,  2019/1150 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin görevsizliğine dair olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 01.10.2012 tarihinde çalışmaya başladığı Almanya merkezli davalı şirketin ...'da gerçekleştirdiği faaliyetlerine müdür olarak görevlendirildiğini, şirketin burada kuruluş ve faaliyete geçirilmesi için çalışmaları neticelendirip eğitim hizmeti veren şirkete öğrenci de kazandırarak kendisine yüklenen edimleri yerine getirdiğini, ancak davalı şirket ortaklar genel kurulunun 08.10.2013 tarihli kararı ile şirket müdürlüğünden azledildiğini ve sözleşmesine son verildiğini öğrendiğini, ödenmemiş olan ücret ve parasal haklarının karşılanmadığını ileri sürerek, fazlaya dair haklarını saklı tutmak suretiyle 12.000,00.-TL alacağın davalıyı ihtar tarihinden itibaren hesaplanacak faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini dilemiştir.

Davalı ilk derece yargılama makamına sunmuş olduğu yanıt dilekçesi ile taraflar arasında ihtilafların çözümü için hakeme başvurulması şartı bulunduğunu, davalının sözleşme gereğini yerine getiremediğini, mevzuatı bilmediğinden şirketi zarar uğrattığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece; Taraflar arasında 01.10.2012 tarihli sözleşme bulunduğu ve bunun gibi hizmet sözleşmelerinden doğan davalara bakmaya İş Yasasının 1-8 maddeleri uyarınca iş mahkemelerinin görevli olduğu gerekçesiyle mahkemenin görevsizliği nedeniyle dava dilekçesinin reddine, karar verilmiş; hüküm, davacı tarafça temyiz edilmiştir.

Davacı limited şirketin icra işlerini yapmak ve ortaklığı temsil etmek üzere atanmış müdür olup, organ olmaları nedeniyle, yönetim hakkı, emir ve talimat yetkisine haizdir. İşçiye özgü şahsi bağımlılık unsuru müdürlerde görülmez, şirketi doğrudan doğruya işveren olarak temsil ederler. Bu nedenlerle müdürlerin konumu İş Kanunu kapsamında değerlendirilemez. Davacının müdür sıfatı ile davalı şirket bünyesinde görev yapmakta iken tarafların aralarındaki ilişkinin 17 Ekim 2013 tarih, 8675 sayılı Türk Ticaret Sicil gazetesinde yayınlanmış olan davalı şirket ortaklar genel kuruluna ait 08.10.2013 tarihli azil kararı ile sona erdirilmiş olması karşısında, tarafların yargılamada ileri sürdükleri iddia ve savunmaları üzerinde durulup, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, görevsizlik kararı verilerek dosyadan el çekilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-3 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 05/02/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2257, Karar No: 2013/3917, Tarih: 16.05.2013

**1. Ceza Dairesi         2011/2257 E.  ,  2013/3917 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2010/324081

MAHKEMESİ : Trabzon 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 27/09/2010, 2010/25 (E) ve 2010/97 (K)

SUÇ : Taksirle öldürme

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Mustafa'nın maktül Serpil'e ve mağdurlar Hasan, Orhan, Oğuzhan ve Hatice'ye yönelik eyleminin sübutu kabul, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle kısmen kabul edilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin teşdide vesaireye ilişen, katılanlar vekilinin TCK.nun 62. maddesinin uygulanmaması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

1-) Oluşa ve dosya kapsamına göre; Olay günü saat 21:50 sıralarında sanığın 2.70 promil alkollü olarak "taşıt giremez" ve "sola dönülmez" levhalarına rağmen Trabzon-Giresun bölünmüş yoluna ters yönden girerek yolun akışına göre sol şeritten aracın farları kapalı vaziyette seyir halinde bulunduğu sırada, mağdur Hasan'ın kullandığı ve içerisinde maktül Serpil ve mağdurlar Orhan, Oğuzhan ve Hatice'nin bulunduğu araçla karşılaştığı, mağdur Hasan'ın selektör yaparak sanığı uyarmasına ve frene basarak sanığın kullandığı araca çarpmamaya çalışmasına rağmen sanığın frene basmadan mağdur Hasan'ın aracına çarpması sonucu kazaya, maktülün ölümüne ve mağdurların yaralanmasına neden olduğu olayda; Sanığın trafik kazası olabileceğini ve ölüm veya yaralanma sonucunun gerçekleşebileceğini öngörmesine karşın bunları kabullendiği, bu nedenle meydana gelen sonuçtan sorumlu olduğu ve eylemin olası kastla öldürme ve olası kastla yaralama suçlarını oluşturduğu anlaşıldığı halde, suçların niteliğinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde bilinçli taksirle bir kişinin ölümüne ve birden fazla kişinin yaralanmasına neden olma suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi,

2-) Kabule göre de; Sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 85/2 ve 22/3. maddeleri uyarınca verilen 5 yıl 12 ay hapis cezası üzerinden aynı yasanın 62. maddesinin tatbiki ile 1/6 oranında indirim yapılarak, belirlenen sonuç cezanın "5 yıl hapis" yerine "4 yıl 12 ay hapis" olarak belirlenmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (BOZULMASINA), 16/05/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5516, Karar No: 2019/7101, Tarih: 09.07.2019

**5. Ceza Dairesi         2019/5516 E.  ,  2019/7101 K.**

**"İçtihat Metni"**

Silahlı terör örgütüne üye olma suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Batman 2. Ağır Ceza Mahkemesiyle Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Batman 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 02/05/2019 gün ve 2019/130 E. 2019/219 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 09/07/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7976, Karar No: 2017/6578, Tarih: 20.09.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/7976 E.  ,  2017/6578 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davada ayrı ayrı görevsizlik kararları üzerine n yargı yergi olarak belirlenmesine dair Dairemizin 21/06/2016 gün ve 2016/4099 E. - 2016/7345 K. sayılı kararındaki maddî hatanın düzeltilmesi istemiyle dosya yerel mahkemece Dairemize gönderilmiş olmakla, dosya ve ekleri incelendi; gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükümdeki yazı ve hesap hataları ile diğer benzeri açık hatalar, mahkemece re’sen veya taraflardan birinin talebi üzerine düzeltilebilir (HMK'nın 304/1 md.). HMK'nın 304/1. maddesi hükmü, 1086 sayılı Kanunun 459. maddesinin "İki tarafın isim ve sıfat ve neticei iddialarına mütaallik hatalar ve esas hükümdeki hesap hataları kendilerinin istimaından sonra mahkeme tarafından tashih olunur" şeklindeki birinci cümlesindeki düzenlemeye karşılık gelmekte olup, bu düzenlemeyle, karardaki açık hataların mahkemece re’sen veya taraflardan birinin talebi üzerine tashih edilebileceği esası getirilmiştir.

HMK'nın 304. maddesine göre düzeltilebilecek "yazı ve hesap hataları ile diğer benzeri açık hatalar", olayın gelişinden ve dosyanın incelenmesinden bir maddî hata olduğu kolayca anlaşılabilen ad veya soyaddaki harf hataları, rakamlardaki eksik yazımlar vs. hatalardır. Başka bir değişle, hükümlerin tashihi yoluna, tarafların kimlik bilgilerindeki hatalarla, yazı, hesap ve diğer açık ifade hatalarının mevcudiyeti hâlinde başvurulabilir.

Tashihin nasıl yapılacağı ise, HMK'nın 304/2. maddesinde belirtilmiştir. Buna göre, tashih kararı verildiği takdirde, düzeltilen hususlarla ilgili karar, mahkemede bulunan nüshalar ile verilmiş olan suretlerin altına veya bunlara eklenecek ayrı bir kâğıda yazılır, imzalanır ve mühürlenir.

Hükümdeki yazı ve hesap hataları ile diğer benzeri açık hataların (maddî hataların) düzeltilmesi, hükmün icrasına (yerine getirilmesine) kadar istenebilir.

HMK'nın 304. maddesinde söz konusu olan düzeltme (tashih), hüküm verildikten sonraki dönemde, hükümdeki yazı ve hesap hataları ile diğer benzeri açık hataların (maddî hataların) düzeltilmesidir. Hükümden önceki dönemde maddî hataların düzeltilmesi, HMK'nın 183. maddesi hükmü uyarınca yapılır. Buna göre, hükümden önceki dönemde, tarafların veya mahkemenin dava dosyasında bulunan belgelerdeki açık yazı ve hesap hataları, karar verilinceye kadar düzeltilebilir. Taraflardan birinin yazı veya hesap hatasını düzeltmesi sonucu yargılama uzamışsa, yargılama giderlerinin belirlenmesinde bu durum da dikkate alınır.

Kanun yolu incelemesinde, esas yönünden kanuna uygun görülen hüküm, tarafların kimliklerine ait yanlışlıklarla, yazı, hesap veya diğer açık ifade yanlışlıklarından dolayı bozulamaz; hüküm, bu maddî hatalar düzeltilmek suretiyle onanır (m. HMK 370/3; HUMK m. 438/8). Kural olarak, her mahkemenin kendi kararındaki maddî hataları düzeltmesi gerekir ise de, Yargıtay’ın temyiz incelemesi sonucunda karardaki maddî hataları düzelterek onama yetkisi de, "hükümlerin tashihi" kurumunun somut planda bir uygulanma şeklini oluşturmaktadır.

Dairemizin 21/06/2016 gün ve 2016/4099 - 2016/7345 sayılı kararında “ Somut olayda, uyuşmazlık konusul sayılı taşınmaz hakkında yapılan kadastro tespitinin 01/02/2012 - 01/03/2012 tarihleri arasında askı ilânına çıkarıldığı, eldeki davanın ise askı ilân tarihinden sonra 02/03/2012 tarihinde açıldığı anlaşılmıştır. Bu durumda, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 11. maddesinde öngörülen 30 günlük askı ilânı süresinin geçmiş olduğu" açıklandığı; ancak 3402 sayılı Kadastro Kanununun 11. maddesinde öngörülen 30 günlük askı ilânı süresinin geçmemiş olduğu halde maddi hata sonucu karara " geçmiş" ibarelerinin yazıldığı anlaşılmaktadır. Karardaki maddi hataların düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, Dairemizin sözkonusu karardaki maddi hatanın düzeltilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Dairemizin 21/06/2016 gün ve 2016/4099 - 2016/7345 sayılı kararının 4. parağrafında yer alan "... 3402 sayılı Kadastro Kanununun 11. maddesinde öngörülen 30 günlük askı ilânı süresinin geçmiş olduğu..."cümlesindeki “ geçmiş” ibaresinin kaldırılarak yerine "geçmemiş " ibaresi yazılmak suretiyle MADDİ HATANIN DÜZELTİLMESİNE 20/09/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4079, Karar No: 2014/9321, Tarih: 27.05.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/4079 E.  ,  2014/9321 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 1. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/12/2013

NUMARASI : 2013/949-2013/1589

Dava dilekçesinde, davacının oğlu olan A.. A..'un kısıtlanması ve kendisinin vasi olarak atanması istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm kısıtlı adayının eşi olan Ö.. A.. tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı dava dilekçesinde, oğlu A.. A..'un %58 özürlü olduğunu belirterek kısıtlanmasını istemiştir. Mahkemece Türk Medeni Kanunu'nun 408. maddesi uyarınca kısıtlama kararı verilmiş, hüküm kısıtlının eşi Ö.. A.. tarafından temyiz edilmiştir.

Türk Medeni Kanunu'nun 414.maddesine göre kısıtlının eşinin kararı temyiz etmekte hukuki yararının bulunması nedeniyle temyiz istemi kabul edilerek yapılan incelemede;

Dosyada mevcut belge ve bilgiler ile özellikle Adana Doktor Ekrem Tok Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinin üç psikiyatri uzmanı tarafından düzenlenen 25.09.2013 tarihli raporunda, kısıtlının vesayet altına alınmasının gerekmediği, yasal danışman atanmasının ve 6 ay sonra kontrolünün uygun olduğunun belirtildiği,Türk Medeni Kanunu'nun 405. maddesi gereğince akıl hastalığı veya akıl zayıflığı bulunduğuna ilişkin bir tespitin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Ayrıca vesayet hakkındaki hükümler kamu düzenine ilişkin olup Türk Medeni Kanunu'nun 408. maddesinde, yaşlılığı, sakatlığı, deneyimsizliği veya ağır hastalığı sebebiyle işlerini gerektiği gibi yönetemediğini ispat eden her erginin kısıtlanmasını isteyebileceği hükme bağlanmıştır. Duruşmada dinlenen kısıtlı, 2004 yılında geçirdiği trafik kazası nedeniyle beyin ameliyatı geçirdiğini, bu olay ve eşiyle arasında sürmekte olan boşanma davası nedeniyle psikolojisinin bozulduğunu, özellikle eşinin, elde etmeyi umduğu tazminatın belli bir kısmına el koymayı düşünmesi nedeniyle kendi isteğiyle vesayet altına alınmak istediğini beyan etmiştir. Kısıtlının bu yöndeki beyanı üzerine TMK.nun 408. maddesi gereğince kısıtlanmasına karar verilmiş ise de mahkemece TMK'nun 408. maddesi kapsamında gerekli araştırma yapılarak kısıtlanmak istenenin vesayet altına alınmayı gerektirecek sakatlığı veya ağır hastalığı olup olmadığını belirten tam teşekküllü hastaneden sağlık kurulu raporu alındıktan sonra karar verilmesi gerekirken, sadece beyana dayalı olarak ve eksik inceleme ile davanın kabulüne karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 27.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/28547, Karar No: 2015/2082, Tarih: 22.01.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/28547 E.  ,  2015/2082 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanık ...'nin beraatine, sanık ...'in mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Müşteki idare vekili 04.05.2011 tarihli celsede davaya katılma talebinde bulunduğu halde bu hususta bir karar verilmemiş olmakla CMK'nin 237/2 ve 260. maddeleri uyarınca suçtan zarar gören müşteki orman idaresinin davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

1) Sanık ... hakkında verilen beraat hükmünün incelenmesinde;

Katılan idare vekilinin temyiz itirazları, oluşa, yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve gerekçeye göre yerinde görülmediğinden, reddiyle hükmün ONANMASINA,

2) Sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

Bilirkişi raporuna göre yanan ağaç olmaması sadece örtü yangını şeklinde gerçekleşmesi karşısında değer azlığı sebebiyle sanık lehine cezada indirim uygulanmaması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan idare vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6060, Karar No: 2011/10114, Tarih: 13.06.2011

**3. Hukuk Dairesi         2011/6060 E.  ,  2011/10114 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar tacir olup, uyuşmazlık davacı kuruma ait enerji nakil hatlarından davalılarca enerji alınmasından doğan hat katılım payı ile işletme ve bakım giderlerinin tahsili istemine ilişkindir.

Davanın bu niteliğine göre inceleme görevi Yargıtay 11. Hukuk Dairesinindir. Bu itibarla dosyanın gerekli inceleme yapılmak üzere Yüksek 11. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 13.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.