muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/30023, Karar No: 2018/11375, Tarih: 27.11.2018

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, davacı ...’nın tedavisini üstlenen davalı şirkete ait hastane ve davalı doktorun teşhis ve tedavi sırasındaki kusurları nedeniyle oluşan zararın giderilmesi isteğine ilişkindir. Davanın temeli vekillik sözleşmesi olup, özen borcuna aykırılığa dayandırılmıştır. (BK 386-390) Vekil, vekalet görevine konu işi görürken yöneldiği sonucun elde edilmemesinden sorumlu değil ise de, bu sonuca ulaşmak için gösterdiği çabanın, yaptığı iş ve işlemlerin, davranışların özenli olmayışından doğan zararlardan dolayı sorumludur. Vekilin sorumluluğu genel olarak işçinin sorumluluğuna ilişkin kurallara bağlıdır. Vekil işçi gibi özenle davranma zorunda olup, en hafif kusurundan bile sorumludur (BK 321/1 md). O nedenle doktor ve hastanenin meslek alanı içinde olan bütün kusurları, hafifte olsa sorumluluğun unsuru olarak kabul edilmelidir.

Vekil, hastanın zarar görememesi için, mesleki tüm şartları yerine getirmek, hastanın durumunu tıbbi açıdan zamanında ve gecikmeksizin saptayıp, somut durumunu gerektirdiği önlemleri eksiksiz bir şekilde almak, uygun tedaviyi de yine gecikmeden belirleyip uygulamak zorundadır. Asgari düzeyde dahi olsa bir tereddüt doğuran durumlarda, bu tereddüdünü ortadan kaldıracak araştırmaları yapmak ve bu arada da koruyucu tedbirleri almakla yükümlüdür. Çeşitli tedavi yöntemleri arasında bir seçim yapılırken, hastanın ve hastalığın özellikleri göz önünde tutulmak, onu risk altına sokacak tutum ve davranışlardan kaçınmak ve en emin yol seçilmek gerekir. Gerçekten de müvekkil (hasta) mesleki bir iş gören vekilden, tedavinin bütün aşamalarında titiz bir ihtimam ve dikkat beklemek hakkına sahiptir. Gereken özen görevini göstermeyen vekil, BK 394/1 maddesin hükmü uyarınca, vekaleti gereği gibi ifa etmemiş sayılmalıdır.

Somut olayda, davacı ...’nın davalıya ait hastanede 04.01.2009 tarihinde sezeryanla ikiz bebek dünyaya getirdiği, davacı ve bebeklerin taburcu işlemleri sırasında davalı doktor tarafndan epiktiz raporu ile göz hastalıkları polikliniğinde ... muayenesi önerildiği, 3 gün sonra tekrar kontrole çağrıldığı, 13.02.2009 tarihinde bebeğin göz muayenesinin yapıldığı, bebeğin göz muayenesinin 38. günde yaptırıldığı, bebeğin gözünde görme kaybının tespit edildiği hususları tartışmasızdır. Davacılar, bebek...’nın ... muayenesinin ciddiyeti ve önemi konusunda kendilerinin aydılantılmadığını, sadece bir yazı ile kontrol amaçlı olarak hastaneye göz muayenesi yaptırmalarının söylendiğini, ... Tıp Fakültesine 06.02.2009 tarihinde randevu almak için gittiklerini ancak burada kendilerine 7 gün sonraya randevu verildiğini, davalı hekim ve hastanenin kusurlu olduğunu ileri sürerek eldeki davayı açmışlardır. Mahkemece, davalı doktorun bebeğin hastanede kaldığı süre içinde ve taburcu olurken epikrize "göz hastalıkları polikliniğinde ... muayenesi önerildi" yazılması nazara alınarak, davacılara açıkça anlatıldığı, aydınlatıldıklarının anlaşıldığı, keza davalı doktor bunu önemsememiş olsa idi, bebeğin 03/02/2009 tarihinde 30 günlük iken kontrole getirildiğinde ... muayenesini sorması ve reçeteye "... Tıp Fakültesi Göz Hastalıkları Polikliniğine, ... muayenesi rica olunur" şeklinde yazı yazmasının mümkün olmadığı, ilgilendiği, sorduğu, bilgilerindirdiğinin açık olduğu, keza davalı tarafından ibraz edilen 15/07/2014 tarihli uzman görüşünde, tıbbi uygulama kriterlerine göre 30 hafta 1 günlük doğan bebeklerde de, en erken 4 hafta, en geç 6 hafta (4-6 hafta / 28-42 gün) arasında rop muayenesinin yapılması gerektiğinin belirtildiği, bu beyanın davacılar tarafından, davalı hekimin 03/02/2009 tarihinde sevk yazısına rağmen 06/02/2009 tarihinde ... Tıp Fakültesi Hastanesi'ne müracaat etmeleri ile, bu hastane tarafından işin ve sürenin önemi ve ehemmiyeti bilindiği halde, hemen muayeneye alınmayıp, 40 günlük olduğu 13/02/2009 gününe randevu verilmesi ve bilirkişi ...'in raporunda, bebekteki ... durumunun bu kadar hızlı ilerlemesinin beklenen bir durum olmadığı, altta başka bir sorun olması gerektiği beyanına göre, davalı doktorun, bebek Umut'un görme kaybında hiçbir kusuru olmadığı, gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Adli Tıp İhtisas Kurulu raporunda, "Özel ... (... Hospital) Hastanesi'nde 04/01/2009 tarihinde 30 hafta + bir gün ikiz eşi olarak 1515 gram ağırlığında doğduğu, 28 gün yoğun bakımda kaldığı, tedavi ve takipleri sırasında prematüre retinopatisi geliştiği bildirilen ... oğlu, 04/01/2009 doğumlu... Polatkan hakkında düzenlenen adli ve tıbbi belgelerin tetkikinde, her ne kadar ilgili çocuk hastalıkları uzmanı tarafından bebeğin yeni doğan yoğun bakımda yatışının 28

. Adli Tıp İhtisas Kurulu raporunda, "Özel ... (... Hospital) Hastanesi'nde 04/01/2009 tarihinde 30 hafta + bir gün ikiz eşi olarak 1515 gram ağırlığında doğduğu, 28 gün yoğun bakımda kaldığı, tedavi ve takipleri sırasında prematüre retinopatisi geliştiği bildirilen ... oğlu, 04/01/2009 doğumlu... Polatkan hakkında düzenlenen adli ve tıbbi belgelerin tetkikinde, her ne kadar ilgili çocuk hastalıkları uzmanı tarafından bebeğin yeni doğan yoğun bakımda yatışının 28.gününde taburcu edilirken anne sütü ile beslenmesi gerektiği, D vit damla başlandığı, antibiyoterapisine 3 gün daha devam edileceği, 3 gün sonra kontrole çağrıldığı, çocuk nöroloji konsültasyonu ve göz hastalıkları polikliniğinde ... muayenesinin aileye önerildiği, kayıtlı ise de ilgili çocuk hastalıkları uzmanının bebeğin doğumundan sonraki 28. günde ... açısından muayenesini sağlamasının gerektiği cihetle ilgili hekimin eksik eylemi olduğu, 03/02/2009 tarihlinde yapılan muayenesi sonucu küçüğün ... Üniversitesi Göz Polikliniğine sevk edilmesine rağmen ancak on gün sonra 13/02/2009 tarihinde bebeğin muayenesinin yaptırıldığının dosya kapsamından anlaşıldığı bu geçikmede ailesinin de katkısının olduğu, ailenin bebeğin ilk göz muayenesini doğumdan sonra 38.günde yaptırdıkları anlaşıldığından söz konusu tarihte yapılan göz muayenesinde her iki gözdeki retina ve vitreus patolojilerinin çok ileri safhada (Evre IV) oldukları saptandığı.... " belirtilmiştir. Dosya kapsamında alınan diğer bilirkişi raporlarında ise, davalı doktorun aydınlatma yükümlülüğünü yerine getirip getirmediği, özellikle bebeğin ... muayenesinin yapılması konusunda gerekirse bebeğin hastane tarafından derhal bu konuda yeterli donanıma sahip başka bir hastaneye sevkinin sağlanması konusunda yeterli özen ve dikkati gösterip göstermediğini ortaya koyacak nitelikte yeterli açıklamayı içermemektedir. Olayda davalıların kusurlu olup olmadığının tespiti için bu raporlara dayanılarak hüküm kurulamaz. Epikriz raporunda "göz hastalıkları polikliniğinde ... muayenesi önerildi" şeklinde yazıyor olması hekimin aydınlatma yükümlülüğünü yerine getirdiğini ispat için yeterli kabul edilemez. Kaldı ki, bilirkişi raporu tarafların itirazlarını da mutlaka karşılamalı ve aydınlatıcı olmalıdır. Hakimin de bilirkişinin somut olayda görüşünün dosya kapsamına uygun olup olmadığını denetlemesi gerekir .Üstelik Adli Tıp Kurumu raporunda da; çocuk nöroloji konsültasyonu ve göz hastalıkları polikliniğinde ... muayenesinin aileye önerildiğini kayıtlı ise de ilgili çocuk hastalıkları uzmanın bebeğin doğumundan sonraki 28. günde ... açısından muayenesini sağlamasının gerektiği cihetle ilgili hekimin eksik eylemi olduğu belirtilmiştir

. Hakimin de bilirkişinin somut olayda görüşünün dosya kapsamına uygun olup olmadığını denetlemesi gerekir .Üstelik Adli Tıp Kurumu raporunda da; çocuk nöroloji konsültasyonu ve göz hastalıkları polikliniğinde ... muayenesinin aileye önerildiğini kayıtlı ise de ilgili çocuk hastalıkları uzmanın bebeğin doğumundan sonraki 28. günde ... açısından muayenesini sağlamasının gerektiği cihetle ilgili hekimin eksik eylemi olduğu belirtilmiştir. Bu durumda, mahkemece, yapılması gereken iş, Üniversitelerin ilgili ana bilim dallarından seçilecek, konularında uzman bilirkişilerden oluşmuş bir kurul aracılığı ile, davalıların hukuki konum ve sorumlulukları, dosyada mevcut delillerle birlikte bir bütün olarak değerlendirilip, yapılması gerekenle yapılan müdahale ve işlemlerin ne olduğu, tıbbın gerek ve kurallarına göre olayda davalılara kusur izafe edilip edilmeyeceğini gösteren, nedenlerini açıklayıcı, taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınmak ve böylece hasıl olacak sonuca uygun karar vermektir. Mahkemece, değinilen bu yön gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacılar yararına BOZULMASINA, 1.630,00 TL duruşma avukatlık parasının davalılardan alınarak davacılara ödenmesine, peşin alınan 29,20 TL harcın istek halinde davacılara iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 27/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4408, Karar No: 2024/3090, Tarih: 02.05.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/4408 E.  ,  2024/3090 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 42. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/10 E., 2023/177 K.

KARAR : Bozmaya uyulmak suretiyle hüküm kurulması

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen karşılıklı boşanma davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 42. Hukuk Dairesi kararının tazminat ve yoksulluk nafakası miktarları yönünden bozulmasına-bozma kapsamı dışında kalan yönlerden onanmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; kadın yararına 1.000.000,00 TL maddî, 800.000,00 TL manevî tazminata, aylık 8.000,00 TL yoksulluk nafakasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı karşı davacı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı karşı davalı kadın dava dilekçesinde özetle; erkeğin küçük düşürücü hakaret ve sözlerinin son bir yılda fiziksel ve psikolojik şiddete dönüştüğünü, başka kadınlarla birlikte olduğunu, çocuk ...'e "artık eve gelmeyeceğim, bunu annene söylersin" diyerek evden ayrıldığını ileri sürerek tarafların zina, mümkün olmazsa evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki sebebine dayalı olarak boşanmalarına, velâyetinin müvekkiline verilmesini, aylık 45.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, aylık 5.000,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte 3.000,000 TL maddî, 2.500.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı karşı davacı erkek cevap ve karşı dava dilekçesinde özetle; iddiaların gerçeği yansıtmadığını, kadının, müvekkilin ailesiyle görüşmesini kabullenmediğini, müvekkiline "aptal" ailesine de "yılan" dediğini, bu aşamadan sonra müvekkilinin evliliğin imkansız olduğunu anladığını ve evi terkettiğini belirterek kadının davasının reddine, karşı davanın kabulü ile evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki sebebine dayalı olarak boşanmalarına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 09.07.2019 tarihli, 2018/592 E., 2019/489 K. sayılı kararı ile davalı-karşı davacı erkeğin evlilik birliği devam ederken başka bir kadınla karı-koca hayatı yaşamak suretiyle zina eyleminde bulunduğu, kadının kusursuz olduğu gerekçesiyle kadının davasının kabulü ile tarafların 4721 sayılı Kanunun 161 nci maddesi uyarınca boşanmalarına, erkeğin davasının reddine, velâyetin babaya tevdiine, kadın için aylık 3.000,00 TL tedbir, 3.500,00 TL yoksulluk nafakasına, kararın kesinleşmesinden itibaren 750.000,00 TL maddî, 300.000.00 TL manevî tazminata karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 18.04.2022 tarihli ve 2020/1645 Esas, 2022/557 Karar sayılı kararıyla; davacı karşı davalı kadın yararına takdir edilen maddî tazminatın miktarının fazla olduğu gerekçesiyle erkeğin maddî tazminatın miktarına yönelik istinaf talebinin kısmen kabulüne, kadın lehine 600.000,00 TL maddî tazminata, erkeğin sair, kadının tüm istinaf taleplerinin ise esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı karşı davalı kadın vekili "tazminat ve nafaka miktarları", davalı karşı davacı erkek vekili "her iki boşanma davası ve fer'îleri" yönünden temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Dairemizin14.11.2022 tarihli, 2022/7246 E., 2022/9200 K. sayılı kararı ile; kadın yararına takdir edilen maddî ve manevî tazminat ve yoksulluk nafakası miktarının az olduğu gerekçesiyle hükmün bozulmasına, erkeğin tüm, kadının sair temyiz itirazlarının reddi ile temyize konu bölümlerin ise onanmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacı karşı davalı kadın yararına hükmedilen yoksulluk nafakası ile maddî ve manevî tazminatın miktarı tarafların ekonomik ve sosyal durumlarına, paranın alım gücüne, nafakanın niteliği ve günün ekonomik koşulları, ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatler ile kişilik haklarına yapılan saldırının ağırlığına göre az olduğundan davacı karşı davalı kadının yoksulluk nafakası ile maddî ve manevî tazminatın miktarına yönelik istinaf talebinin kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının buna ilişkin kısmının kaldırılmasına, kadın lehine aylık 8.000,00 TL yoksulluk nafakası ile kararın kesinleşmesinden itibaren faizi ile 1.000.000,00 TL maddî ve 800.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı karşı davacı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı karşı davacı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; müvekkilinin sosyal ve ekonomik durumunun yeterince araştırılmadığını, karar duruşmasına mazeretli olarak katılmamalarına rağmen karar ve sözlü yargılama için bildirimde bulunulmadan karar verildiğini ileri sürerek; kusur belirlemesi ve tazminatlar yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, bozma ilamının gereğinin yerine getirilip getirilmediği, kesinleşen yönlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenip incelenemeyeceği noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, bozma ilamının gereğinin yerine getirilip getirilmediği, kesinleşen yönlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenip incelenemeyeceği noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 161 inci maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 174 üncü, 175 inci maddeleri. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 323 üncü maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinin artık mümkün olmadığı gibi bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak oluşturan yönlerin de yeniden incelenmesinin hukuken mümkün olmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı karşı davacı erkek vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,02.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3092, Karar No: 2012/6881, Tarih: 26.03.2012

**4. Ceza Dairesi         2010/3092 E.  ,  2012/6881 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

1)Sanığın hangi sözlerle katılanları tehdit ettiğinin Yargıtay denetimine olanak verecek şekilde hükmün gerekçesinde gösterilmemesi,

2)Sanığın yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık dolayısıyla tekrar suç işlemeyeceği konusunda mahkemede oluşan kanaate göre cezasının ertelenip ertelenmeyeceğinin değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, yetersiz gerekçelerle TCK.nın 51. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

3)Sanığın geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, cezanın geleceği üzerindeki olası etkileri gibi hususlar göz önünde bulundurulmadan, başkaca artırım ve indirime yer olmadığından söz edilerek, yasal olmayan değerlendirme ile 5237 sayılı TCY.nın 62.maddesinin uygulanmamasına karar verilmesi,

4)Hapis cezasına hükmolunan sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesi gereğince hak yoksunluğuna karar verilmemesi,

Yasaya aykırı ve sanık ...’ın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 26.03.2012 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Yüksek Daire'nin, “yetersiz gerekçelerle de 51. maddenin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi” şeklindeki 2. nci bozma nedenine, yine “yasal olmayan değerlendirme ile TCK'nın 62. maddesinin uygulanmamasına karar verilmesi” şeklindeki 3. ncü bozma nedenine ilişkin olarak;

İncelenen dosya içeriğine göre,

İddianame ile; ‘sanık hakkında, borcu nedeniyle müştekilere ait şirket tarafından icra takibinde bulunulduğu, bu nedenle 19/09/2006 tarihinde önce şirketi arayarak firma çalışanı ... ile görüşüp Müşteki ...'ı kastederek "bundan sonrası ancak kurşunla halledilecek, ...'ın hiç şansı yok zaten" diye tehditte bulunduğu, tanığın bu sözleri müşteki ...'a ilettiği, yine 26/09/2006 tarihinde müştekilere ait şirkete önce içlerinden ...'a "bu davayı derhal geri çek, çekmezsen ya sen gidersin ya da ben" şeklinde, daha sonra da oğlu olan diğer müşteki ... işaret ederek "..bu senin oğlun değil mi? o zaman o da mezara gider, ikinizi birden gömerim, sizi kurşuna dizerim, davayı geri çekeceksiniz, vururum" diyerek Müşteki ...'ı zincirleme olacak şekilde her iki müştekiyi tehdit ettiği ’ iddiası ile şikayet üzerine kamu davası açıldığı,

Müştekiler ... ve ..., sanığın kendilerine ait şirkete olan borcu nedeniyle kendisini icraya vermeleri sebebiyle 19/09/2006 tarihinde önce şirketi arayıp görüştüğü firma çalışanı ...'a "bu iş ancak kurşunla halledilecek, ...'ın hiç şansı yok" diye tehditte bulunduğunu ...'ın kendilerine iletmesi ile öğrendiklerini, sonrasında da 26/09/2006 tarihinde şirketlerine gelip şirket mensubu tanık İsmali ... 'ın da bulundu ortamda önce içlerinden ...'a "bu davayı derhal geri çek, çekmezsen ya sen gidersin ya da ben" şeklinde, daha sonra da oğlu olan diğer müşteki ...'ı işaret ederek "..ha bu senin oğlun değil mi? o zaman o da mezara gider, ikinizi birden gömerim, eğer yapmazsam namert olayım, şerefsizim kurşuna dizerim sizi, bana Alaçam'da ... derler, davayı derhal geri çekeceksizin, vururum, bunu dükkanında söylüyorum, bana daha önceden niye haber vermedi deme" sözleriyle tehditlerde bulunduğunu, şikayetçi olduklarını" bildirdikleri,

Tanıklardan ... ; müştekilere ait şirkette çalıştığını, borcunu ödemediğinden icraya verilen sanığın kendisini telefon ile arayarak, "..beni neden icraya verdiniz, bundan sonra bu işi ancak kurşun halleder" şeklinde tehdit ettiğini, tanık ... da; müştekilere ait firmada satış müdürü olduğunu, firmaya olan borcunu zamanında ödemeyen sanığın müştekiler tarafından icraya verilmesi sebebi ile kendisinin de bulunduğu sırada işyerlerine gelerek “kendisini neden icraya verdiklerini, şayet icra yoluyla evini arabasını sattırmaya kalkarlarsa bunun kendileri için iyi olmayacağını söyleyip, ayrıca sizi mezara koyarım, bunu da sizin işyerinizde söylüyorum, söylemedi demeyin" diyerek tehdit ettiğini” beldirmişler,

Adli sicil kaydına göre “muhafaza görevini kötüye kullanma” suçundan sonuç adli para cezasına ilişkin ve 2001 - 2002 yıllarında kesinleşmiş(ve infaz edilmiş) olup 3 yıl geçmiş olması nedeniyle tekerrüre esas teşkil etmeyen iki ayrı ve yine karar-kesinleşme-infaz tarihleri daha önceki tarihlerdeki (karşılıksız çek düzenlemeler hariç tutulmak suretiyle) hakaret ve hırsızlık suçlarına ilişkin olan (6) adet ceza ve (6) adet yerine getirme olmak üzere geçmiş kayıtları görünen sanığın önceki aşamalarda Savcılık ifadesinde ve yargılama sürecinde atılı suçlamaları kabul etmediği,

Mahkemece, sanığın aynı anda tek bir fiil ile her iki müştekiyi tehdit suçunu TCK'nın 43. maddesindeki zincirleme suç hükümleri kapsamında işlediği kabul edilerek hakkında bir cezaya hükmedildiği,

Yerel mahkemece takdiri indirim nedenlerinin uygulanmama gerekçesi olarak “Sanığın cezasından başkaca artırım ve eksiltme yapılmasına yer olmadığına”, ertelememe gerekçesi olarak da hüküm fıkrasında “Sanığın daha önceden sabıkalı oluşu cezasının tecili halinde suçtan çekineceğine dair mahkemede kanaat hasıl olmadığından sanığın cezasının ertelenmesine yer olmadığına” şeklinde