muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/4342, Karar No: 2025/3160, Tarih: 29.05.2025

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; süresi içinde, davacı vekili temyiz başvurusunda bulunmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; bilirkişi raporları incelendiğinde görme alanı testi yapılması durumunda, müvekkilinin beynine pıhtı attığının tespit edilip, bu pıhtının kesin olarak giderilip giderilmeyeceğinin belli olmadığı anlamı çıktığını ancak Mahkemece bu raporlar yanlış değerlendirerek, pıhtının tespiti halinde bundan dönüşün kesin olarak mümkün olmadığı yönünde değerlendirmede bulunulduğunu, beyne atan pıhtının 48 saat içerisinde tespiti halinde uygulanacak doğru tedavi ile bu pıhtının eritilme olasılığının oldukça yüksek olduğunu, müvekkilinin ortaya çıkan görme kaybından 24 saat geçmeden hastaneye başvurduğunu, müvekkilinin beyninde oluşan pıhtının bir takım ilaçlarla eritilmesi ihtimalinin kesin olmamakla birlikte mümkün olduğunu, göz doktorunun görevini ihmal edip bu bulguyu tespit edemediğini, tedavinin uygulanmamasının bir ihmal olduğunu ifade ederek; kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, vekalet sözleşmesinden kaynaklanan özen borcuna aykırılık iddiasına dayalı maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Temyizen incelenen karar; tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine ve özellikle soruşturma sırasında alınan ATK raporu ve yargılama sırasında alınan bilirkişi kurul raporlarının denetime elverişli ve yeterli olduğu, davacı ...'ın tıbbi evraklarında, görme alanı tetkikini yapmayı gerektirir bir görme kaybı şikayeti veya muayene bulgusunun olmadığı, görme alanı testinin rutin göz muayene yöntemleri içinde yer almadığı, davacı ...'ın görme alanı kaybı ile ilgili şikayetleri sonrasında yapılan nörolojik muayenesi ve Kranial MR görüntüleri iskemik inme lehine olup, iskemik inmenin geriye döndürülebilir tek tedavisinin ilk 4,5 saatte trombolitik tedavi uygulaması olduğu ancak mevcut evrak ve beyanlardan davacı hastanın, Dr. ...'e ilk 4,5 saat içindeki yani geri döndürülebilir sürede başvurmadığının anlaşıldığı, davacı hastanın ilk muayeneye geldiğinde dava dışı doktor tarafından görme alanı tetkiki yapılmış olsaydı bile görme alanı ile ilgili kaybı geri döndürmenin yani zararı ortadan kaldırmak ya da kısmen azaltmak gibi bir durumun güncel tıbbi literatüre göre mümkün olmadığı, dava konusu olayda Dr. ... ve davalı hastanenin teşhis ve tedaviden kaynaklı kusur ya da ihmalinin olmadığının anlaşılmasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/1 maddesi uyarınca ONANMASINA,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/1 maddesi uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

29.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13426, Karar No: 2015/12891, Tarih: 21.12.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/13426 E.  ,  2015/12891 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada İstanbul Anadolu 6. Asliye Ticaret ve İstanbul Anadolu 16. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, sözleşmenin feshi nedeniyle alacak ve tazminat istemine ilişkindir. Davacı, kendisine ait ticari minibüs ile davalı şirket adı altında taşıma işi yapılması hususunda “taşıt sözleşmesi” isimli sözleşme düzenlediklerini, davalının hiçbir sebep göstermeksizin sözleşmeyi feshettiğini, bu nedenle zarara uğradığını ileri sürerek, hakediş alacağı ile uğradığı zararın tazmini ve sözleşme uyarınca verilen senedinin iadesi istemiyle dava açmıştır.

Asliye Ticaret Mahkemesi, uyuşmazlığın ticari dava olmadığı gerekçesiyle görevsizlik kararı vermiştir.

Asliye Hukuk Mahkemesi ise, davacı tacir değil ise de sözleşme yapılan aracın ticari olduğu ve ticari kazanç amacıyla davalı sermaye şirketi ile sözleşme yapıldığı taraflar arasındaki hukukî ilişkinin 6102 sayılı Kanun kapsamında ticari dava sayıldığı gerekçesiyle karşı görevsizlik kararı vermiştir.

01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6102 sayılı TTK'nın 5/1. maddesi uyarınca, ticari davalara bakmak görevi, asliye ticaret mahkemesine aittir. Ticari davalar, mutlak ve nispi ticari davalar olarak ikiye ayrılmaktadır. Nispi ticari davalar, TTK'nın 4/1. maddesinin ilk cümlesinde tarif edilmiş olup, her iki tarafın da "ticari işletmesiyle ilgili hususlardan kaynaklanan" hukuk davalarıdır. Mutlak ticari davalar ise, tarafların tacir olup olmadıklarına ve uyuşmazlığın tarafların ticari işletmeleri ile ilgili bulunup bulunmadığına bakılmaksızın yasa gereği ticari dava sayılan uyuşmazlıklardır. TTK'nın 4/1-a ve devamı bentlerinde yazılan uyuşmazlıklar ile diğer yasalarda ticari dava olduğu belirtilen uyuşmazlıklar, mutlak ticari davalardır.

Somut olayda, davacı bir tek ticari minibüse sahip olup, ekonomik faaliyetini ve çalışmasını daha ziyade bedeni çalışmasına dayandırması ve gelir miktarı karşısında, sahip olduğu minibüs işletmesi esnaf faaliyeti kapsamındadır. Bu nedenle davacıya ait minibüs işletmesi ticari işletme vasfında değildir. Ne var ki, dava konusu sözleşme ile davacı tarafça taşıma işi üstlenildiğinden, sözkonusu sözleşme “genel taşıma sözleşmesi” niteliğindedir.

Taşıma işleri, 6102 sayılı TTK'nın 850 vd maddelerinde düzenlemiş olup, 850/3. madde uyarınca da, taşıma işleri ticari işletme faaliyetidir. Taşıma sözleşmesi TTK'da düzenlendiğinden, bu sözleşmelerden kaynaklanan uyuşmazlıklar, TTK'nın 4/1-a maddesi karşısında “mutlak ticari” davalardandır.

Mutlak ticari dava niteliğindeki uyuşmazlığın asliye ticaret mahkemesince incelenip sonuçlandırılması gerekmektedir.

Taşıma işleri, 6102 sayılı TTK'nın 850 vd maddelerinde düzenlemiş olup, 850/3. madde uyarınca da, taşıma işleri ticari işletme faaliyetidir. Taşıma sözleşmesi TTK'da düzenlendiğinden, bu sözleşmelerden kaynaklanan uyuşmazlıklar, TTK'nın 4/1-a maddesi karşısında “mutlak ticari” davalardandır.

Mutlak ticari dava niteliğindeki uyuşmazlığın asliye ticaret mahkemesince incelenip sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince İstanbul Anadolu 6. Asliye Ticaret Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 21/12/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3233, Karar No: 2011/5167, Tarih: 15.09.2011

**7. Hukuk Dairesi         2011/3233 E.  ,  2011/5167 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı ... ve ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava, mirasçılık belgesinin iptali ile yenisinin verilmesi istemine ilişkindir.

1-İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, toplanıp değerlendirilen delillere ve hüküm yerinde gösterilen gerekçelere göre davalılar ... ve ...'ın yerinde görülmeyen aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazlarının REDDİNE,

2-Mahkemece davanın kabülü ile yenisinin verilmesine karar verilmiş ise de, varılan sonuç dosya içeriğinde toplanan delillere uygun düşmemiştir.

Davacılar, miras bırakan ... Yusuf'un Medeni Kanun öncesi vefat ettiğini geride tek kızı mirasçı ...'nın kaldığını, onunda 05.07.1960 yılında çocuksuz öldüğünü, geride resmi nikahlı eşi ... ... kaldığını ... ...'nın ölümüyle de çocuklarına miras intikal ettiği halde, resmi kayıtlarda yanlışlık yapılarak mirasçı olmayan kişilere mirastan pay verildiğini ileri sürerek Besni Sulh Hukuk Mahkemesinin 1992/72 E. 1993/166 K. sayılı veraset ilamının iptali ile yenisinin verilmesini istemişlerdir.

Mahkemece, nüfus kayıtları uyarınca önceki günlü mirasçılık belgesinin iptali ile yenisinin verilmesine karar verilmiştir. Ne var ki, mahkemece yeni oluşturulan mirasçılık belgesinde miras 336 pay kabul edilerek dağıtılmış ise de; dağıtılan miras payları toplamının 337 olduğu, pay ve paydaların birbirini tutmadığı anlaşılmaktadır. Miras dağıtımında paylar toplamı paydayı aşamaz.

Hal böyle olunca, mahkemece miras pay ve paydaları birbirine eşit olacak şekilde miras paylarının belirlenmesi gerekirken, mirasçılara paydadan fazla pay düşecek şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davalılar ... ve ...'ın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan 11.20 TL harcın istek haline ilgililerine iadesine, 15.09.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.

UÖ
Yargıtay — Esas No: 2017/1353, Karar No: 2020/565, Tarih: 16.01.2020

**12. Ceza Dairesi         2017/1353 E.  ,  2020/565 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 1- Sanıklar ... ve ... hakkında; 2863 sayılı Kanunun 74/1, 74/1-2.cümle, TCK’nın 62/1, 53/1-3, 54. maddeleri gereğince mahkumiyet

2- Sanık ... hakkında; 2863 sayılı Kanunun 74/1, 74/1-2. cümle, TCK’nın 39/1, 62/1, 53/1-3. maddeleri gereğince mahkumiyet

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, Sanık ... müdafii, sanık ..., sanık ... ve mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü önleyici kolluk devriye faaliyeti sırasında, kolluk ekiplerince kayalık ve dağlık alanda şüpheli 3 şahsın görüldüğü, şahısların kaçmaya başladığı, kazı alanının yakınlarında sanıklardan Yaşar ve Türkşad’ın yakalandığı, sanıklardan Ziya’nın arandığını öğrenerek jandarma karakoluna geldiği, yakalanan sanıklar ile birlikte kazı alanının incelenmesinde, kayalık alandaki 1,5- 2 metre ebatlarındaki iki odalı mağara içerisinde kullanıma hazır ve hiltiye bağlı durumda jeneratör olduğunun, hiltinin kazılı alana saplı vaziyette olduğunun, jeneratör ve hiltinin halen sıcak durumda ve toprağın yeni kazılmış olduğunun, 105 cm derinliğinde, 150 cm ebatlarında ve 79 cm çapında, 40 cm derinliğinde iki adet kazı çukuru bulunduğunun tespit edildiği, aynı zamanda kazıda kullanılan 23 adet alet ele geçirildiği olay kapsamında, sanıklardan Ziya, Yaşar ve temyiz dışı sanık ...’ın fikir ve eylem birliği içerisinde kazı yaptığı, sanıklardan Metin’in ise; diğer sanıkların kazı yapacağını bilerek, kazıda kullanacakları aletler ile birlikte sanıkları aracı ile olay yerine bırakarak sanıkların eylemine yardım ettiği anlaşılmakla;

T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle, iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesi gerekliliğinin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Her ne kadar kazı yapılan alan suç tarihi itibariyle korunması gerekli kültür varlığı olarak tescil edilmemiş ise de; Konya Kültür Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu Müdürlüğünün 18.12.2014 tarihli yazısı ile bu alanın 2863 sayılı Kanunun 6. ve 7. maddesi kapsamında kültür varlığı ( şapel ) olduğunun bildirilmesi karşısında, mahkemece mahallinde keşif yapılmaksızın 2863 sayılı Kanunun 74/1-2. cümlesi gereğince indirim hükümlerinin uygulanması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ... müdafii, sanık ..., sanık ...’in yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ... müdafii, sanık ..., sanık ...’in yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

Suç tarihi itibari ile denetim süresi dolmuş olan hükmün açıklanmasının geri bırakılması haricinde sabıkası bulunmayan, savunmalarında pişman olduğunu beyan eden, duruşma tutanaklarına yansıyan herhangi bir olumsuz davranışı bulunmayan, hakkında belirlenen cezada takdiri indirim uygulanan sanık ... hakkında “daha önce HAGB kararı uygulandığından” şeklindeki dosya kapsamıyla uyuşmayan, yetersiz gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık ... müdafii ve mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince, isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 16/01/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9800, Karar No: 2020/8006, Tarih: 21.12.2020

**3. Hukuk Dairesi         2020/9800 E.  ,  2020/8006 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı ve davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı ile birlikte, dava dışı bir şahıstan, davaya konu 9 adet tarlayı, 30/10/2009-30/10/2010 tarihleri arası, marul yetiştirmek üzere kiraladıklarını, bu tarlaların 1 yıllık kira bedelinin kendisi tarafından peşin olarak davalıya ödendiğini, aralarındaki anlaşma gereği davalı tarafından, kiralanmış olan yaklaşık 166 dönüm yere marul ekimi yapılacağını, ancak davalının, kiralanan alanın sadece bir kısmına marul diktiğini, diğer alanlarda ise hiçbir tarımsal faaliyette bulunmadığını, yine aralarındaki anlaşma gereği; dikilen alanların hasatı sonrası elde edilecek gelirden önce davacının ödediği kira bedelinin karşılanacağı, bu ödeme yapıldıktan sonra elde edilecek hasılatın %40’ının kendisine, %60’ının davalıya ödeneceğini, ancak davalının, biten marul hasatına rağmen kendisine herhangi bir ödeme yapmadığını ileri sürerek; davalıdan olan alacağı ve yoksun kaldığı kar kaybı nedeni ile fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 30.000 TL’nin yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, bilahare ıslah dilekçesi ile talebini 400.000 TL’ye arttırmıştır.

Davalı; davacı ile aralarındaki sözleşmede, marul ekimi ve hasatının normal şartlarda 2010 yılı mart ayı sonu olarak hesaplandığına dair bir ibare bulunduğunu, ayın sonu teriminin o ayın 30. gününü ifade ettiğini, ancak davacının, davasını, sözleşmede belirtilen tarihten çok önce 17/03/2010’da açarak sözleşmeye aykırı davrandığını, sözleşmede her ne kadar kendisinin 140.000 TL almış olduğu belirtilmiş ise de bu miktarda bir para almadığını, sözleşmede belirtilen rakamın 1.400 TL olmasının hayatın olağan akışına daha uygun olduğunu, aralarındaki anlaşma gereği kendisinin, kiralanmış olan taşınmazlarda sulama, traktörle sürme, ilaçlama, gübreleme, tohum ve fidan ekimi gibi çalışmalar yaptığını, bu aşamalarda sürekli olarak kendi traktörlerini ve şoförlerini kullandığını, ayrıca mal sahibinin işçisinin yanlış tarlayı göstermesi sonucu 30 dönümlük yanlış bir parseli sürmek zorunda kaldığını, tarlalarda ekim yapılıp hasatın beklendiği bir dönemde ise dolu ile karışık yoğun bir yağış olduğunu, bu nedenle tohum ekilen parsellerdeki tüm tohumların çürüdüğünü, fidan olarak ekilen marulların ise yağış nedeni ile bozulduğunu, bu nedenle çok büyük bir mağduriyet yaşadığını, hem yaptığı masrafları alamadığını hem de ürünler bozulduğu için emeğinin karşılığını alamadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; 16/04/2012 havale tarihli bilirkişi raporu hükme esas alınarak, davanın kısmen kabulüne 23.049 TL kar payı alacağının dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacı tarafa verilmesine, fazlaya ilişkin taleplerin reddine karar verilmiş; karar, taraflarca temyiz edilmiş, Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin 28/05/2013 tarih

2013/811 E. - 9941 K. sayılı ilamı ile kararın; “Somut olayda, taraflar arasında bir adi ortaklık kurulduğu hususunda duraksama bulunmadığı, davacının talebinin ortaklığın tasfiyesini de kapsadığı ve tasfiyenin BK'nun 539. ve devamı maddelerine göre yapılması gerektiği” gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyma kararı verilerek yeniden yapılan yargılama neticesinde; yine bozma ilamından önce hazırlanan 16/04/2012 havale tarihli bilirkişi raporu hükme esas alınarak davanın kısmen kabulü ile 23.049 TL kar payı alacağının dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacı tarafa verilmesine, fazlaya ilişkin taleplerin reddine karar verilmiş; karar, taraflarca temyiz edilmiştir.

Mahkemece, her ne kadar bozmaya uyma kararı verilmiş ise de bozma gerekleri yerine getirilmemiş, bozmaya uygun karar verilmemiştir. Şöyle ki;

Somut olayda taraflar arasında TBK’nın 620 (BK'nun 520) ve devamı maddelerinde düzenlenen bir adi ortaklık ilişkisinin kurulduğu, bila tarihli imzalanan sözleşmeyle; tarafların ortak olarak kiraladıkları taşınmazlar üzerinde marul ekimi için yapılan masraflar karşılığında davalının, davacıdan 140.000 TL aldığı, bu paranın mahsül dönüşünde ilk hasılattan karşılanıp, geri kalan kazancın %40’ının davacı, %60’ının davalı adına pay edileceğinin kararlaştırıldığı, buna göre, davacı tarafın ortaklığa sermaye olarak 140.000 TL para koyduğu, davalının ise emeğini koyduğu anlaşılmaktadır.

Mahkemece, uyulan bozma ilamı doğrultusunda tasfiyenin yapılabilmesi için ortaklığın kurulduğu tarihten itibaren, ortaklıkla ilgili tüm belge ve faturalar ile hesap listelerinin ibrazı için taraflara süre verilmiştir. Ancak taraflarca dosyaya, dava konusu ortaklıkla ilgili herhangi bir bilgi ya da belge sunulmamıştır. Mahkemece, dosya, ek rapor alınması için talimat mahkemesine gönderilmiş ise de mali müşavir bilirkişi tarafından; ticari defter ve belgeler sunulmadan bozma ilamı doğrutusunda rapor tanziminin mümkün olamayacağı belirtilerek iade edilmiş, bunun üzerine yeniden rapor alınmadan, bozma ilamından önce hazırlanan 16/04/2012 havale tarihli bilirkişi raporu hükme esas alınarak karar verilmiştir.

Buna göre mahkemece; tarafların marul yetiştirerek kazanç elde etmek üzere bir ortaklık kurdukları gözetilerek konusunda uzman bir ziraat mühendisinin tasfiye memuru olarak atanması, sonrasında tasfiye memuru tarafından TBK’nın 644. madde ve diğer tasfiye hükümleri ile tespit dosyasında belirlenen marul ekilen alan da dikkate alınarak rapor alınması, davalının ortaklık için yaptığı masraflar ile davacının ortaklığa koyduğu sermayenin iade edilmesi, bu aşamadan sonra bir şey artarsa bu kazancın sözleşmede belirtilen oranlarda ortaklar arasında paylaştırılması, ortaklığın davalı tarafından yapılan giderler ödendikten sonra kalan varlığı, davacının koyduğu sermaye payını ödemeye yetmezse zararın paylaştırılması suretiyle tasfiyenin tamamlanması gerekirken, yukarıda açıklandığı üzere gerek tasfiye memurunun atanmaması gerekse tasfiyeye ilişkin diğer işlemlerin yapılmaması suretiyle uyulan bozma kararının gereğinin yerine getirilmemiş olması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün taraflar yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nın geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21/12/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10098, Karar No: 2012/27480, Tarih: 28.06.2012

**3. Ceza Dairesi         2010/10098 E.  ,  2012/27480 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

...' ve ...''in katılan sanık sıfatıyla süre tutum dilekçesi verdikleri ancak gerekçeli temyiz dilekçelerinde kendi eylemlerini getirmeleri nedeniyle sadece sanık sıfatıyla yapılan incelemede,

1) Sanıklar ...' ve ...''in müşteki ...'yı yaralamaları eylemleri nedeniyle kurulan hükmün temyizen incelenmesinde,

Sanıkların mağdura sopa ile vurarak yüzünde sabit iz ve burnunda kırık oluşacak şekilde yaralaması eylemi nedeniyle, 5237 sayılı yasanın 44. maddesi gereği aynı eylem nedeniyle oluşan birden fazla neticesi sebebiyle ağırlaşan yaralamada sanığın en ağır neticeyi doğuran yaralamadan sorumlu tutulması gerektiği dolayısıyla sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-c -son maddeleri gereğince 5 yıl hapis cezasından TCK'nin 62. maddesi gereği indirim sonucunda 4 yıl 2 ay hapis cezası verilmesi gerekirken, TCK'nin 86/1, 87/1-c, 87/3 ve 62 maddeleri uygulanmak suretiyle 1 yıl 10 ay 20 ... hapis cezasıyla cezalandırılmalarına karar verilmesi aleyhe temyiz olmadığından, tebliğnamenin bir numaralı, mağdur ...'nın sanıklar hakkında şikayetçi olduğu ve zararının karşılanmadığı dosya kapsamından anlaşıldığından tebliğnamenin iki numaralı bozma görüşlerine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanıklar müdafiilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA,

2) Sanık ...'nın müşteki ...''i yaralaması eylemi nedeniyle kurulan hükmün temyizen incelenmesinde,

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine,ancak,

Müşteki ...''in sanığın kendisini ihbar ettiğini düşünerek küfür ettiğinden dolayı birbirlerin yumrukladıklarını sanığın iddia etmesi karşısında ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığının tespiti ile haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

Bozmayı gerektirmiş,sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 5320 Sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 Sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun BOZULMASINA, 28/06/2012 gününde oy birliğiyle karar verildi.