muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/3721, Karar No: 2021/2472, Tarih: 16.03.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/3721 E.  ,  2021/2472 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 1. Asliye Ticaret Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 19/06/2018 tarih ve 2017/1129-2018/632 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin asıl davada davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı Özışık ... Ltd. Şti. vekili, davacıya ait iş yerinde 29.08.2014 tarihinde meydana gelen hırsızlık sonucu 37 adet çekin çalındığını, 2 adet toplam 300.000.- TL tutarındaki çeklerin davalı ... tarafından bankaya ibraz edildiğini ileri sürerek, borçlu olmadıklarının tespitini talep ve dava etmiştir.

Asıl davada davalı ... vekili, çeklerin ciro yoluyla hamili olduklarını, çeklerin karşılıksız çıkması üzerine dava dışı Beycam ... Ltd. Şti.'ye iade ederek yerine senet aldıklarını, çeklerin kendilerinde olmadığını belirterek, davanın reddini istemiştir.

Birleşen davacı Yelken Gıda ... Ltd. Şti. vekili, 30.11.2014 tarih 0036193 numaralı ve 30.11.2014 tarih 0036194 nolu toplam 300.000.- TL tutarındaki çeklerin keşidecisi olduklarını, çekleri dava dışı Özışık Ltd. Şti.'ye verdiklerini ancak çalındığını, davalıların meşru hamil olmadıklarını ileri sürerek, borçlu olmadıklarının tespitini talep ve dava etmiştir.

Birleşen davalı ... vekili, çeklerin ciro yolu ile iyi niyetli hamili olduklarını, karşılıksız çıkması üzerine diğer davalı Beycam .... Ltd. Şti.'ye iade ettiklerini belirterek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada, davacı, menfi tespit davası açtığına göre, son hamil olan davalının ağır kusurlu veya kötüniyetle çeki iktisap ettiğini ispatlaması gerektiği, ancak bu durumun ispatlanmadığı, temyiz incelemesi neticesinde, yerel mahkemece, “konusuz kalma nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına dair” verilen kararın da bozulmadığı, kararın sadece vekalet ücreti yönünden ve asıl dava bakımından bozulduğu, dava tarihi itibariyle davacının dava açmakta hukuki yararı olduğu, ancak davacı, davalının, gerçek durumu bilerek kötü niyetle çeki aldığını veya ağır kusurlu olduğunu ispatlayamadığından haklılık durumunu da ortaya koyamadığı, davalı ...’in, çekleri iade ettiğinden, davanın husumet yokluğundan (usulden) reddini talep ettiği, davacı da bu durumu kabul ettiğini beyan ettiğinden, davalı lehine nispi değil maktu vekalet ücreti verilmesi gerektiğinden, asıl dava bakımından, konusuz kalan davada karar verilmesine yer olmadığına ve davalı lehine maktu vekalet ücretine hükmedilmesine, birleşen davada karar kesinleştiğinden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, hüküm asıl davada davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacının vekalet ücretinden sorumlu olması için, davalı tarafın dava açılmasına sebebiyet vermemiş olmasının yanısıra davacının talep sonucunu da yargılamanın ilk duruşmasında kabul etmesi gerekmektedir. Somut vakada, davalı davanın açılmasına sebebiyet vermiş, ancak daha sonra çeki iade ettiği görülmüştür. Bu durumda her iki şart birlikte gerçekleşmediğinden vekalet ücreti ve yargılama giderinden davalının sorumlu olduğu gözetilerek uygun sonuca göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden asıl davada davacıya iadesine, 16/03/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8564, Karar No: 2018/4281, Tarih: 05.06.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/8564 E.  ,  2018/4281 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 28/04/2016 tarih ve 2014/624-2016/381 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin %40 hissesine sahip olduğunu, davalı ...'in şirketin eski müdürü olduğunu ve müdürlük yaptığı dönemde yüklü miktarda parayı kendi hesaplarına aktardığını, ...'in istifası üzerine davalı ...'in müdür olarak seçildiğini, seçilmesine dair ortaklar kurulu kararının usulsüz olduğunu, bu nedenle bu kararın iptali gerektiğini, yine müdür seçilmesinden sona eski müdürün kendi hesaplarına aktardığı paralar için gerekeni yapmadığını, müdürlük görevini ihlal ettiğini, bu nedenle azline karar verilmesi gerektiğini, diğer davalı ...'in de şirket ortağı olduğunu, buna rağmen davalı şirketle aynı alanda iştigal eden başka bir firmayı kurduğunu, bu surette şirkete karşı haksız rekabette bulunduğunu ileri sürerek davalı ...'in müdür seçimine dair ortaklar kurulu kararının iptaline ve müdürlükten azline, ...'in müdürlükten azline, şirketi temsil ve ilzam etmek, şirketin belirlenen menfaatlerini güvence altına almak ve şirketin parasını zimmetine geçiren ve şirketle haksız rekabet yaparak şirketi maddi zarara uğratarak haksız kazanç sağlayan ... ve ...'e paranın iadesi ve tazminat davaları açmak üzere müvekkilinin şirkete kayyım olarak atanmasına, bu talep kabul edilmediği takdirde üçüncü bir şahsın şirkete kayyım olarak atanmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili, müvekkilinin davalı şirkete bir borcu bulunmadığını, aksine şirketten alacaklı konumda bulunduğunu, şirket hesaplarından bu durumun anlaşılacağını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Diğer davalılar vekili, müvekkili ...'in müdür seçildiği ortaklar kurulu kararının iptali için bir sebebin bulunmadığını, diğer müvekkili ...'in de şirket yöneticisi bulunmadığından rekabet yasağının söz konusu olmadığını, müvekkili ...'in de üzerine düşen tüm görevleri özenle ifa ettiğini, ...'in şirketten alacaklı olması nedeniyle müvekkilinin bir girişimde bulunmasının söz konusu olmayacağını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Diğer davalılar vekili, müvekkili ...'in müdür seçildiği ortaklar kurulu kararının iptali için bir sebebin bulunmadığını, diğer müvekkili ...'in de şirket yöneticisi bulunmadığından rekabet yasağının söz konusu olmadığını, müvekkili ...'in de üzerine düşen tüm görevleri özenle ifa ettiğini, ...'in şirketten alacaklı olması nedeniyle müvekkilinin bir girişimde bulunmasının söz konusu olmayacağını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre, davalı ...'in müdür seçildiği ortaklar kurulu kararının 17/05/2012 tarihli olduğu, işbu davanın ise hak düşürücü sürede açılmadığı, ayrıca davacının da olumlu oy kullandığı, muhalefetinin bulunmadığı, bu nedenle iptal davası bakımından dava şartlarının bulunmadığı, davalı ...'in şirkette yönetici olmadığı, bu nedenle rekabet edebileceği, davalı ...'in de istifa ettiği, yerine davalı ...'in seçildiği, bu durumda azlinin talep edilemeyeceği, ...'in alınan bilirkişi raporuna göre şirketten alacaklı olduğu, bu durumda davalı ...'in özen yükümü iddiasının yerinde olmadığı gerekçesiyle davalı şirket aleyhine açılan ortaklar kurulu kararının iptali talebinin dava şartı yokluğundan usulden reddine, davalı ...'e karşı açılan davanın hukuki yarar bulunmadığından usulden reddine, davalı ...'e karşı açtığı davada davalının pasif husumeti bulunmadığından reddine, davalı ...'in müdürlükten azline ilişkin davanın ise esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 6,70 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 05/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1664, Karar No: 2012/8738, Tarih: 19.03.2012

**9. Hukuk Dairesi         2011/1664 E.  ,  2012/8738 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA :Davacı vekili, davacı işçinin iş sözleşmesinin haksız feshedildiğini belirterek, kıdem ve ihbar tazminatı ile ödenmeyen fazla mesai ücret alacağının davalı işverenden tahsilinie karar verilmesini talep etmiştir.Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı işyerinde ikili vardiya sistemi ile çalıştığını, fazla mesai ücretinin ödenmediğini, iş sözleşmesinin haksız feshedildiğini belirterek, kıdem ve ihbar tazminatı ile ödenmeyen fazla mesai ücret alacağının davalı işverenden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, işyerinin ...’a kira ve sabit giderlerdeki fazlalıktan dolayı nakline karar verildiğini, davacının bundan haberdar olduğunu, davacıya bildirimde bulunulan tarihten işyerinin naklolduğu tarihten itibaren kendilerine iş arama ve maddi talepleri için gerekli imkanlar sağladıklarını, kıdem ve fazla mesai ye karşılık ödeme yapıldığını, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama sonunda alınan hesap raporuna itibar edilerek davalının davacının iş akdinin haklı nedenle feshettiğini ve ihbar öneli verdiğini ispat edemediği, davacının kıdem ve ihbar tazminatı hakkı bulunduğu, davacı ile birlikte çalışan davalı işveren tanıkları dahi iki vardiya halinde 08:00-19:00, 19:00-08:00 saatleri arasında çalıştıklarını açıkladığı, davacının fazla mesai yaptığı, ücretinin ödenmediği gerekçesi ile ıslah sonrası zamanaşımı dikkate alınarak, hesaplanan miktardan davacının izinli, raporlu ve mazeretli olabileceği günler dikkate alınarak takdiren 1/3 oranında indirim yapılarak ve davacıya içeriği belirtilmeden yapılan ödemeler önce muaccel olan fazla mesai ücret alacağından mahsup edilerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile belirlenen fazla mesai ücret alacağının tahsiline karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar davacı vekili tarafından zamanaşımı itirazının zamanında yapılmadığı ve savunmanın genişletilmesi yasağı nedeni ile fazla mesai ücretinde zamanaşımının dikkate alınması nedeni ile davalı vekili tarafından ise cevap nedenleri ve davacı asilin temyiz aşamasında verdiği beyan ve ibraname başlıklı belgede alacağı bulunmadığı gerekçesi ile temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Zamanaşımı, alacak hakkının belli bir süre kullanılmaması yüzünden dava edilebilme niteliğinden yoksun kalabilmesini ifade eder. Bu tanımdan da anlaşılacağı üzere zamanaşımı, alacak hakkını sona erdirmeyip sadece onu "eksik bir borç" haline dönüştürür ve "alacağın dava edilebilme özelliği"ni ortadan kaldırır. Bu itibarla zamanaşımı savunması ileri sürüldüğünde, eğer savunma gerçekleşirse hakkın dava edilebilme niteliği ortadan kalkacağından, artık mahkemenin işin esasına girip onu da incelemesi mümkün değildir. Genel olarak savunma nedenlerinin ve bu arada zamanaşımı savunmasının esasa cevap süresi içinde bildirilmesi gereklidir. Ancak, 20/12/1974 gün ve 6155-17127 sayılı Daire kararında da belirtildiği veçhile (bu karar için de yukarıda anılan dergi, sayfa 637 ve devamına bakınız); savunma nedenlerinin ve savunma nedenlerinden olan zamanaşımının yasanın öngördüğü cevap süresi geçtikten sonra ileri sürülmesi, diğer bir ifade ile (savunmanın genişletilmesi), bazı kayıt ve şartlarla mümkündür (HUMK. 202/11). Bu tek şart, savunmanın genişletilmesine karşı tarafın (hasmın) muvafakatidir. Eğer karşı taraf savunmanın genişletilmesine muvafakat etmez ve dolayısıyla (savunmanın genişletildiği) yollu bir itirazda bulunursa, o takdirde ancak mahkemenin ileri sürülen savunma nedenlerini (bu arada zamanaşımı savunmasını) incelemesi olanağı yoktur; bu durumda ise mahkeme hemen savunma nedenlerini reddetmelidir.

Dosya içeriğine göre davacı vekili yargılama sırasında hesaplanan fazla mesai ücret alacağını 25.12.2009 tarihi dilekçesi ile ıslah sureti ile arttırmıştır.

Islah dilekçesi 08.01.2010 tarihinde davalı vekiline tebliğ edilmiş, davalı vekili bir sonraki oturum tarihi olan 18.03.2010 tarihli oturuma gelmemiştir. Daha sonra zamanaşımı defi ileri sürmüş ise de davacı vekili açıkça bu itirazın zamanında yapılmadığını, savunmanın genişletilmesine muvafakatleri olmadığını açıkça beyan etmiştir. Bu itiraz nedeni ile zamanaşımı definin dikkate alınmaması gerekir. Davacının bu açık itirazına rağmen fazla mesai alacağının zamanaşımı itirazına göre eksik hesaplanarak hüküm altına alınması hatalıdır.

3-Davalı vekili temyiz aşamasında davacı asilin 08.11.2010 tarihli beyan ve ibraname başlığı altına imzaladığı belgeyi sunmuştur. Belgeye göre davacı; Dosya numarası belirtilerek fazla mesai alacağı olmadığını beyan ettiği, davacı vekilinin işverene karşı koz olarak kullandığını, kendi adına davaya konu alacaklarını aldığı için işvereni ibra ettiğini, fazla mesai hakkı oluşmadığını, tüm işçilik alacaklarını aldığını (kıdem, ihbar fazla mesai dahil) işvereni ibra ettiğini” beyan etmektedir. Diğer taraftan davacı vekilinin davacı için karar altına alınan alacaklar için 07.11.2010 tarihinde icra takibi yaptığı, işverenin 08.11.2010 tarihinde adı geçen davacıya 5.000,00 TL ödediği makbuzdan anlaşılmaktadır.

Davalı vekilinin temyiz aşamasında sunduğu davacı asile ait olduğu ileri sürülen ibraname ve makbuz üzerinde durularak, alınan belgenin dava dışında gerçekleşen ibra, feragat veya sulh olup olmadığı, ödemenin yapılıp yapılmadığı araştırılmalı, davacı asil çağrılarak işbu belgelere karşı beyanı alınmak sonucuna göre tazminat ve alacaklar hakkında karar verilmelidir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 19.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4561, Karar No: 2011/4021, Tarih: 22.06.2011

**1. Ceza Dairesi         2011/4561 E.  ,  2011/4021 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adam öldürmek suçundan sanık ... hakkında verilen hüküm Dairemizce onanarak kesinleşmiş olup 01.06.2005 tarihinde 5237 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesi nedeniyle yeniden duruşma açılarak TCK.nun 81/1,29,62 maddeleri gereğince hükümlülüğüne dair (OSMANİYE) Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 25/11/2010 gün ve 101/205 sayılı kararın Yargıtay’ca incelenmesi hükümlü müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hükümlü ... hakkında 765 Sayılı TCK.nun 448,51/1,59,31,33 maddeleri gereğince kurulup, Yargıtay 1. Ceza Dairesince ONANMAK suretiyle kesinleşen hükümden sonra yürürlüğe giren 5237 Sayılı TCK.nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddesi uyarınca yeniden duruşma açılarak yapılan uyarlama sonucu kurulan hükümde düzeltme nedenleri dışında isabetsizlik görülmediğinden, hükümlü müdafiinin sair nedenlere yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, uyarlama yargılaması sonucu kurulan hükümle, önceki hüküm tümüyle ortadan kalkacağından, yargılama gideri ve müsadereye ilişkin hususlarda yeniden karar verilmesi gerektiği gözetilmeyerek CMK.nun 230 maddesine aykırı davranılması yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılanmayı gerektirmediğinden, CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasının ilgili kısmına "TCK.nun 54 maddesi uyarınca 1997/233 emanet numarasında kayıtlı tabanca, şarjör, mermiler, çekirdek ve kovanların zoralımına", "40,8 TL yargılama giderinin sanıktan tahsiline" ibarelerinin eklenmesine karar verilmek suretiyle DÜZETİLEN, resen de temyize tabi hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 22/06/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8926, Karar No: 2011/13132, Tarih: 22.11.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/8926 E.  ,  2011/13132 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... mahallesi 130 ada 1 parsel sayılı 156165,68 m2 yüzölçümlü taşınmaz, taşlık ve kayalık niteliği ile Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı, taşınmazın atalarından kaldığını, arsa olduğunu belirterek zilyetlik iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece, davanın reddi ile dava konusu taşınmazın tespit gibi tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 5304 sayılı Yasa ile değişik 3402 sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre orman sınırlandırması yapılmış, taşınmaz orman sınırları dışında bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 22.11.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6727, Karar No: 2013/5513, Tarih: 26.03.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/6727 E.  ,  2013/5513 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vd. vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 12/03/2010 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 26/01/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacı ...'ın temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-) Davacı ...'ın temyiz itirazlarına gelince;

Dava, hakaret nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece istem kısmen kabul edilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar, davalının boşanma davası sırasında dava dışı eşine yazmış olduğu mektuplarda kendilerine hakaret edildiğini beyanla, uğradıkları manevi zararın davalıdan tahsilini talep etmişlerdir.

Davalı, davacıların talebinin kötü niyetli olduğunu beyanla, açılan davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacı ...'in talebi yönünden kısmen kabulüne, davacı ...'nin talebi yönünden ise mektup içeriğinde davacının kişilik haklarına saldırı içeren ifadeler olmadığı gerekçesiyle açılan davanın reddine karar verilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminata hükmedilmesini isteyebilir.

Davaya konu olayda; davalı tarafından kaleme alınan mektubun 9. sayfasında yer alan "... bu yuvayı yıkanların da .... ...., başta Emin olmak üzere " söz dizeleri ve 12. sayfasında yer alan "...bana kazık atan .... evladı ..." söz dizeleri içerisinde sarfedilen bir kısım ifadeler doğrudan davacı ...'ın kişilik haklarına saldırı içermektedir. Bu nedenle, davacı lehine uygun bir miktar manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken talebin tümden reddedilmesi doğru bulunmamış ve kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle davacı ... yararına BOZULMASINA, davacı ...'ın temyiz itirazlarının (1) sayılı bentte gösterilen nedenlerle reddine ve temyiz eden davacı ...'dan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 26/03/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4857, Karar No: 2023/5274, Tarih: 25.09.2023

**11. Hukuk Dairesi         2023/4857 E.  ,  2023/5274 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2019/170 Esas, 2019/1003 Karar

DAVA TARİHİ : 31.12.2010

HÜKÜM : Davanın kabulü

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Mahkeme kararının davalı şirket tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, mahkemece verilen ek kararın ise ihbar olunan vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir.

Adli yardım talebi temyiz yoluna başvuru sırasında istendiğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, davalı şirket ve ihbar olunan vekilinin adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

Adli yardım 6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebini içeren dilekçe ile ekindeki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; adli yardım talebinde bulunan ihbar olunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığı gibi adli yardım talebinde bulunan taraflardan birisi davalı şirket olup adli yardımdan yararlanabilecek tüzel kişilerden olmadığından adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bu itibarla;

1.Hükmü veren Mahkeme tarafından 6100 sayılı Kanun’un 337 nci maddesi uyarınca;

a)Adli yardım talebinin reddine dair kararın, talebi reddedilen tarafa “6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 337 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tebliğinden itibaren bir hafta içinde mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edebileceği” şerhini içeren davetiye ile tebliğ edilmesi,

b) Adli yardım talebinde bulunan tarafın, ret kararına karşı itiraz etmesi hâlinde dosyanın itirazı incelemekle görevli Yargıtay12. Hukuk Dairesine gönderilmek üzere Dairemize gönderilmesi,

2.Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 434 üncü maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca;

a)Temyiz harçlarının yedi günlük kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,