muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/8554, Karar No: 2015/18172, Tarih: 21.05.2015

**22. Hukuk Dairesi         2014/8554 E.  ,  2015/18172 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA: Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla mesai ile ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin asıl işveren olan Seyitömer Linyitleri İşletmelerinde yemekhane ve çay ocağı gibi bölümlerde garson olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin davalı tarafından haklı sebep olmaksızın feshedildiğini beyanla kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık ücretli izin alacağı, fazla mesai ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin davacının asıl işvereni olmadığını, sadece ihale makamı olduğunu, davacı ile aralarında herhangi bir iş sözleşmesi olmadığını beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece toplanan deliller ve alınan bilirkişi raporu dikkate alınarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Fazla çalışma ücretinin tanık ifadelerine göre belirlenmesi ve miktarın yüksek çıkması halinde işçinin çalışma süresi içerisinde hastalık izin mazeret gibi nedenlerle fazla çalışma yapmadığı günler bulunduğu kabul edilerek Dairemizce takdiri indirim yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır. Yapılacak indirim, işçinin çalışma şekline ve işin düzenlenmesine ve hesaplanan fazla çalışma miktarına göre takdir edilmelidir.

./..

Somut olayda, davalı işyerinde garson olarak çalışan davacının, hükme esas teşkil eden bilirkişi raporunda fazla mesai ücretinin davacı tanık beyanları değerlendirilerek hesaplandığı halde mahkemece takdiri indirim yapılmaması isabetli olmamıştır. Davacının yaptığı işin niteliği dikkate alınarak, işçinin hasta ve mazeretli olabileceği günler için mahkemece %30'dan az olmamak şartıyla takdiri indirime gidilmesi uygun olacağından, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 21.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7992, Karar No: 2022/903, Tarih: 08.02.2022

**11. Hukuk Dairesi         2020/7992 E.  ,  2022/903 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 09.07.2020 tarih ve 2020/109 E. - 2020/173 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacı şirketin 30 ve 32. sınıf ürünleri içeren ‘’İÇİM GUSTO’’ ibareli 2006/52926 sayılı marka sahibi olduğunu, 29 ve 30. sınıf ürünleri içeren ‘’GUSTO’’ ibareli marka tescil başvurusunda bulunduğunu, nihai olarak 2000/387, 1996/204916, 1996/178799 sayılı markalar ve 2014/54717 sayılı marka tescil başvurusu mesnet alınarak 556 sayılı KHK'nın 7/1-b maddesi uyarınca başvurunun YİDK'nın kararıyla reddedildiğini, davacının önceki tescilden kaynaklanan kazanılmış hakkı bulunduğunu, “İÇİM GUSTO” ibareli markasında esas unsurun “GUSTO” ibaresi olduğunu, redde mesnet markaların “GUSTO” ibaresi yanında şekil unsuru da barındırdığını, farklı emtiaları kapsadığını, ayırt edilemeyecek derecede benzer olmadıklarını ileri sürerek TPMK YİDK 2015/M-9929 sayılı kararının iptalini talep etmiştir.

Davalı vekili; başvuru konusu işaret ile redde mesnet markaların ayırt edilemeyecek derecede benzer ve kapsamlarının da aynı olduğunu, davacının 2006/52926 sayılı “İÇİM GUSTO” ibareli markasının davacı için kazanılmış hak oluşturmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak tüm dosya kapsamına göre, ret gerekçesi markada "Gusto" ibaresi yanında aynı zamanda "master+şekil" unsurlarının da bulunması nedeniyle markalar arasında 556 sayılı KHK'nın 7/1-b maddesi anlamında ilk bakışta ayırt edilemeyecek ölçüde benzerlik bulunmadığı, 556 sayılı KHK 7/1-b maddesi şartlarının somut olayda oluşmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, davalı kurum kararının iptaline karar verilmiştir.

Kararı, davalı Kurum vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak tüm dosya kapsamına göre, ret gerekçesi markada "Gusto" ibaresi yanında aynı zamanda "master+şekil" unsurlarının da bulunması nedeniyle markalar arasında 556 sayılı KHK'nın 7/1-b maddesi anlamında ilk bakışta ayırt edilemeyecek ölçüde benzerlik bulunmadığı, 556 sayılı KHK 7/1-b maddesi şartlarının somut olayda oluşmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, davalı kurum kararının iptaline karar verilmiştir.

Kararı, davalı Kurum vekili temyiz etmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve davacı ... başvurusu ile onun reddine mesnet gösterilen 2014/54717 numaralı marka başvurusu arasındaki benzerliğin, 556 sayılı KHK’nın 8/1-b maddesi kapsamında kabul edilebilir bir benzerlik olduğu, marka başvuruları arasında aynı kanunun7/1-b maddesi kapsamında benzerlik bulunmadığının Dairemizin 2019/1883 esas, 2020/49 karar numaralı kararı ile belirlenmiş olmasına, anılan mesnet marka kapsamındaki "29.sınıftaki;zeytin ve zeytin ezmeleri, yenilebilir bitkisel yağlar, kuruyemişler, fındık ve fıstık ezmeleri, tahin, yumurta yumurta tozları, patates cipsleri ve 30. sınıftaki; her türlü un, irmik, nişasta, sakız, tuz" ürünleri bakımından davanın kabulü ile kurum kararının anılan ürünler bakımından iptaline karar verilmesinde usul ve yasaya aykırı yön bulunmamasına göre davalı Kurum vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dava, davacı ... başvurusu üzerine verilen TPMK YİDK kararının iptali istemine ilişkindir.

2-Dava, davacı ... başvurusu üzerine verilen TPMK YİDK kararının iptali istemine ilişkindir.

Dosya kapsamından, davacı ... başvurusu içerisinde yer alan ancak yukarıda yazılı ürünler dışında kalan “29. sınıftaki et, balık, kümes ve av hayvanlarının etleri ile her nevi işlenmiş et ürünleri, kuru bakliyat, hazır çorbalar, bulyonlar. süt ve süt ürünleri: sütler, peynirler, yoğurtlar, ayran, tereyağı, kefir, kaymak, krema, krem şanti, süttozu, süt oranı fazla sütlü içecekler, süt ve süt ürünlerinden (süt oranı fazla) tatlılar, kurutulmuş, konservelenmiş, dondurulmuş, pişirilmiş, tütsülenmiş, salamura edilmiş her türlü meyve ve sebzeler, salçalar ve 30. sınıftaki kahve, kakao; kahve veya kakao esaslı içecekler, çikolata esaslı içecekler, makarnalar, mantılar, erişteler, pastacılık ve fırıncılık mamulleri, tatlılar, bal, arı sütü, propolis, yiyecekler için çeşni/lezzet vericiler, vanilya, baharatlar, domates sosları dahil olmak üzere soslar, mayalar, kabartma tozları, toz şeker, kesme şeker, pudra şekeri, çaylar, buzlu çaylar, şekerlemeler, çikolatalar, bisküviler, krakerler, gofretler, dondurmalar, yenilebilir buzlar, hububat (tahıl) ve mamülleri, pekmez” ürünleri bakımından, davacının kurum kararını iptal isteminin ilk derece mahkemesince 2015/491 esas 2016/295 karar numaralı kararı ile reddedildiği, bu karara yönelik davacının öncelikle istinaf istemleri, sonrasında da temyiz istemlerinin tümden reddedildiği anlaşılmaktadır. Bu suretle, anılan sair ürünler bakımından davalı kurum yararına usuli kazanılmış hakkın oluştuğu gözetilerek, YİDK kararının kısmen yerinde olduğundan bahisle davanın kısmen reddi gerekirken, davanın kabulü ile kararın tamamıyla iptaline karar verilmesi doğru olmamış hükmün anılan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı kurum vekilinin 2. bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı Kurum vekilinin temyiz isteminin kabulü ile kararın davalı taraf lehine BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 08/02/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/975, Karar No: 2016/1255, Tarih: 19.04.2016

**10. Ceza Dairesi         2016/975 E.  ,  2016/1255 K.**

**"İçtihat Metni"**

Suçlar : a) Suç işlemek amacıyla örgüt kurma ve yönetme (sanıklar M.. C.. ve S.. A.. hakkında)

b) Suç işlemek amacıyla kurulmuş olan örgüte üye olma (sanıklar H.. Ş.., Ç.. A.., T.. S.., T... Ş.., R.. Ş.., D.. T.., Z.. D.., A.. E.., İ.. B.., S.. B.., S.. T.., Ö... A..., C.. A.., E.. Ç.., T.. Y.., A... S..., F.. K.. hakkında)

c) Suç işlemek için teşkil edilmiş bir örgütün faaliyeti çerçevesinde uyuşturucu madde ticareti yapma(sanıklar M... C..., S.. A.., H.. Ş.., Ç.. A..,

T.. S.., T.. Ş.., R.. Ş.., D.. T.., Z... D..., A.. E.., İ.. B.., S.. B.., S... T... Ö.. A.., C.. A.., E.. Ç..,T... Y..., A.. S.. ve F.. K.. hakkında )

d) Uyuşturucu madde ticareti yapma (sanıklar M.. B.., M.. Ç.. ve T.. Ş.. hakkında)

e) Örgüt üyesi olmamakla birlikte örgütün faaliyeti çerçevesinde suç işleme (sanıklar T.. Ş.. ve M... hakkında)

f) Resmi belgede sahtecilik (sanık D...hakkında)

Suç Tarihi : 22.05.2009 ve öncesi

Hükümler : a) Mahkûmiyet

b) Karar verilmesine yer olmadığına (araçların iadesi hakkında)

Temyiz Edenler : 1- Sanık Tü..., M..., A... A..., F..., İ... S... Ç..., T..., H... ve M...müdafileri ile sanıklar T..., C... D.. Z.., E..., Ö..., R..., S...., T..., S...ve T...

2- Cumhuriyet savcısı (sanıklar T..ve M...hakkında)

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yokluğunda hüküm verilen ve UYAP'tan alınan kayıtlara göre hüküm tarihinde Silivri 4 Nolu L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu'nda başka suçtan hükümlü olarak bulunan sanık A.. E..'e hükmün tebliğ edilmediği; sanık M.. B..'nın ise yokluğunda verilen hükmün, sanığın sorgusu sırasında mahkemeye bildirdiği adresine gönderildiği, tebliğ edilemeden tebligat evrakının mahkemeye iade edildiği, bunun üzerine sanığın MERNİS adresinin olup olmadığı mahkemece araştırılmadan, aynı adresine 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre 30.10.2013 tarihinde yapılan tebligatın geçersiz olduğu anlaşıldığından; gerekçeli kararın usulüne uygun olarak tebliği ile verdikleri takdirde temyiz dilekçesi de eklendikten ve ek tebliğname düzenlendikten sonra, Dairemize iadesinin sağlanması için dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na İADESİNE, 19/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8155, Karar No: 2010/11847, Tarih: 06.10.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/8155 E.  ,  2010/11847 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 23.06.2009 gün 8418-10579 sayılı bozma kararında özetle: "... Beldesinde Hazine tarafından aynı nedenlerle açılan davaların dairece aynı gün yapılan temyiz incelemesinde; hükme esas alınan orman bilirkişi ... ... tarafından hazırlanan raporlardan çekişmeli taşınmazların, üzerinde 20-25 yaşlarında fındık plantasyonları bulunduğu, 1959 baskı tarihli memleket haritasında kısmen veya tamamen yeşil alanda kaldığı, 1978 tarihli haritada bu yeşil rengin daha da artmış olduğunun anlaşıldığı,uzman bilirkişi tarafından çekişmeli taşınmazların 1954 tarihli hava fotoğraflarında açık alanda kaldıkları bildirilmek suretiyle orman sayılmayan yerlerden oldukları açıklanmışsa da rapora ekli hava fotoğraflarının incelenmesinde taşınmazların koyu renkli alanda yeraldığı, fındık ağaçlarının yaşları dikkate alındığında hava fotoğrafındaki koyu rengin, hangi tarım ya da orman bitkisini temsil ettiği anlaşılamadığı gibi, çekişmeli taşınmazları geniş çevresi ile gösteren kadastro paftalarının getirtilmediği, dosyaların bütünü göz önüne alınarak yapılan incelemede, birbirlerine yakın komşu durumundaki taşınmazların hava fotoğrafında birbirinden uzak konumda; birbirinden uzakta bulunan yerlerin de aksine, birbirlerine yakın mesafelerde işaretlendiğinin anlaşıldığı, ayrıca çekişmeli taşınmazlardan bir kısmının vergi kaydı bulunduğu halde, kayıtların getirtilerek uygulanmadığı, kapsamlarının belirlenmediği, bu nedenle 1954 tarihli hava fotoğrafı ve varsa bundan hemen sonraki bir tarihte düzenlenen hava fotoğrafı, memleket haritası ve amenajman planı, taşınmazları geniş çevresiyle gösteren kadastro pafta fotokopi örneği ilgili yerlerden getirtilip, aynı adada bulunan davaya konu parsel dosyalarından biri kılavuz dosya seçilmek suretiyle yeniden inceleme yapılması" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma kararına uyulduktan sonra davanın kısmen kabulüne, 132 ada 27 sayılı parselin tamamı ile 32 sayılı parselin (B)=8166 m2 bölümünün orman niteliğiyle Hazine adına (A)=4086 m2 bölümünün tespit gibi davalı adına tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 03/05/1982 tarihinde ilan edilip kesinleşen orman kadastrosu vardır.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 03/05/1982 tarihinde ilan edilip kesinleşen orman kadastrosu vardır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 06.10.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2583, Karar No: 2019/5782, Tarih: 09.05.2019

**2. Hukuk Dairesi         2019/2583 E.  ,  2019/5782 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVALILAR : 1

DAVA TÜRÜ : İpoteğin Kaldırılması

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, aile konutu üzerindeki ipoteğin kaldırılması istemine ilişkindir. Davacı malik olmayan eş, aile konutu niteliğinde bulunan taşınmazın, malik olan davalı eş tarafından "Açık rızası alınmadan" İş Bankası lehine ipotek ettirildiğini ileri sürerek, aile konutu üzerine konulan ipoteğin kaldırılmasını talep ve dava etmiştir.

Mahkemece davacı ve malik eşin iyi niyetli olmadığı gerekçesiyle ipoteğin kaldırılması davasının reddine karar verilmiştir.

Türk Medeni Kanunu'nun 193. maddesi hükmü ile eşlerin birbirleri ve üçüncü kişilerle olan hukuki işlemlerinde özgürlük alanı tanınmış olmakla birlikte Türk Medeni Kanunu'nun 194. madde hükmü ile eşlerin aile konutu ile ilgili bazı hukuksal işlemlerinin diğer eşin rızasına bağlı olduğu kuralı getirilerek eşlerin hukuki işlem özgürlüğü "Aile birliğinin korunması" amacıyla sınırlandırılmıştır. Buna göre, eşlerden biri diğer eşin "Açık rızası bulunmadıkça" aile konutu ile ilgili kira sözleşmesini feshedemez, aile konutunu devredemez ve aile konutu üzerindeki hakları smırlayamaz. Bu cümleden hareketle, aile konutunun maliki olan eş, aile konutundaki yaşantıyı güçlüğe sokacak biçimde, aile konutunu devredemez. Bu işlem "Ancak diğer eşin açık rızası alınarak" yapılabilir. Türk Medeni Kanunu'nun 194. maddesi yetkili eşin izni için bir geçerlilik şekli öngörmemiştir. Bu nedenle söz konusu izin bir şekle tabi olmadan, sözlü olarak da verilebilir. Ancak maddenin ifadesinden de anlaşılacağı üzere, iznin "Açık" olması gerekir.

Bu açıklamalar ışığından somut olayda dosya kapsamından, dava konusu taşınmazın aile konutu olarak kullanıldığı, davalı ...'nin davacı eşin "Açık" razısı olmadan iş bu taşınmaza diğer banka lehine ipotek tesis ettirdiği anlaşılmaktadır. Hukuk Genel Kurulu'nun 15.04.2015 tarih ve 2013/2-2056 esas, 2015/1201 karar sayılı kararında açıkça ifade edildiği ve Dairemizce de aynen benimsendiği üzere eşin açık rızası alınmadan yapılan işlemin geçerli olduğunu kabul etmek imkansızdır.

Eş söyleyişle eşin "Açık rızası alınmadan" yapılan işlemin "Geçersiz olduğunu" kabul etmek zorunludur. Gerçekleşen bu durum karşısında, yukarıda açıklanan yasal düzenleme ile ilkelere uygun değerlendirme yapılarak ipoteğin kaldırılmasına yönelik davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde ret hükmü kurulması usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.09.05.2019 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2024/4358, Karar No: 2025/2801, Tarih: 24.04.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/4358 E.  ,  2025/2801 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20.Hukuk Dairesi

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin yurt genelinde lahmacun ve kebap üzerine fast food restoran zincirleriyle bilinen tanınmış “...” markasının sahibi olduğunu, davalı gerçek kişinin 2019/64567 sayılı “... ... 1974+ŞEKİL” ibareli markanın tescili için başvurduğunu, davalının bu markanın birebir aynısını daha önce de aynı emtialar açısından tescil ettirmeye çalıştığını, davacının itirazları üzerine reddedilen bu markanın tescili ve ilgili Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali talebiyle davalı gerçek kişi tarafından açılan davanın reddedildiğini, bu emsal kararlarla çelişen, huzurda dava konusu edilen ve müvekkilinin itirazlarının nihai olarak reddedildiği YİDK kararının haksız ve hukuk aykırı olduğunu, taraf markalarının ayırt edilemeyecek derecede benzerlik içerdiğini, aynı/aynı tür emtialarda kullanılacaklarını, işaretler arasında karıştırılma ihtimalinin bulunduğunu, “...” ibaresi üzerinde davacının gerçek hak sahipliğinin bulunduğunu, başvurunun kötüniyetle yapıldığını ileri sürerek TÜRKPATENT YİDK’in 2020-M-9153 sayılı kararının iptaline, 2019/64567 sayılı markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; davanın iki aylık yasal süresi

içinde açılmadığını, hükümsüzlük talebi açısından ... mahkemelerinin yetkili olduğunu,

davalının 1974 yılından bugüne babadan oğula intikal ederek gelen sucuk üretimine

günümüzde “... ... Et Gıda Tarım Hayvancılık İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti.” unvanı altında

devam ettiğini, “...” ibaresinin müvekkilince resmi olarak 2003 yılından bu yana

esas iştigal alanını oluşturan sucuk, salam, sosis emtialarında kullanıldığını, davalının

“...” markalarının toplum nezdinde tanınmış markalar olduğunu ve önceki

tarihli markalarından gelen kazanılmış hakkının bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

esas iştigal alanını oluşturan sucuk, salam, sosis emtialarında kullanıldığını, davalının

“...” markalarının toplum nezdinde tanınmış markalar olduğunu ve önceki

tarihli markalarından gelen kazanılmış hakkının bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı gerçek kişinin “Şekil+ ... ... ... ... 1794” ibareli marka başvurusu ile emtia benzerliği olan davacının 2004/37775 sayılı “Şekil+...” ibareli markası ile 2012/39498 sayılı “Şekil+ ... Alice Köfte” ibareli markası arasında görsel ve işitsel benzerlik oluşmakla beraber davalının yayına itiraz aşamasında karşı görüşünde bu markaların 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu’nun (SMK) 19. ve Yönetmeliğin 29. maddesine uygun şekilde kullanılmasının ispatını talep ettiği, davacının gerek marka işlem dosyasına, gerekse dava dosyasına sunduğu delillerin niteliği, niceliği ve dahi içeriğinin, davacının “...” ibaresini markasal hüviyette “sucuk” emtiasında, pazar ilişkilerini etkileyecek ölçüde ve iç pazarda yer elde edebilecek seviyede kullandığını ispatlayamadığı, davalının kullanmama def’inin yerinde görüldüğü, SMK’nın 6/1 hükmündeki iltibas değerlendirilmesine esas alınamayacağı, davacının “Şekil+ ... ... ... ... 1794” ibareli marka başvurusu hakkında SMK’nın 6/3 hükmü anlamında önceye dayalı kullanım ve gerçek hak sahipliği, 6/6 hükmü anlamında ticaret unvanı dahil diğer fikri ve sınai mülkiyet hak, 6/9 hükmü anlamında kötüniyetli başvuru yapıldığı iddialarını kanıtlayamadığı, ancak benimsenen bilirkişi raporunda “Şekil+ ...” markasının başta et ürünleri ve lahmacunlar olmak üzere kebap türü ürünlerin tüketicilere servis edildiği restoronlar zincirinde davacı tarafından istikrarlı bir şekilde uzun yıllardır kullanıldığı ve tanıtıldığı, bu kullanımın davacının 45 adet franchisee şubesi tahtında Türkiye’nin önde gelen şehirlerinde gerçekleştiği, somut olayda da, davalının tescil ettirmek istediği markasının “...” esas unsuru itibariyle davacının tescilli “...” veya “...” esas unsurlu markalarına benzediği tespit edilmiş olmakla, davalının dava konusu markayı “kebap” emtiası ile çok yakın benzer “sucuk” emtiasında kullanması halinde, davacının restorancılık hizmet sektöründe, bilhassa da kebaplar ve lahmacunlar açısından bilinir hale gelmiş olan “...” markası sebebiyle, haksız bir yararın sağlanması, tanınmış markanın itibarına zarar verilmesi veya tanınmış markanın ayırt edici karekterinin zedelenmesi şartlarının gerçekleşme ihtimalinin söz konusu olabileceği, davacının tanınmışlıkla ilgili iddiasının, dava konusu markanın tesciline tesciline/ hükmüne engel teşkil edebileceği, SMK’nın 6/5 ve 25/1 hükümlerinin koşulların oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulüne, TÜRKPATENT YİDK'nın 2020-M-9153 sayılı kararının iptaline, 2019/64567 sayılı markanın hükümsüzlüğüne karar verilmiş, hüküm, davalı ... vekili ve davalı ... vekili tarafından istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF