muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/7766, Karar No: 2024/202, Tarih: 10.01.2024

**4. Hukuk Dairesi         2023/7766 E.  ,  2024/202 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/465 E., 2023/112 K.

DAVACILAR : 1. ...

2. ... vekilleri Avukat ...

Avukat ...

DAVA TARİHİ : 01.07.2011

HÜKÜM/KARAR : Davanın Kısmen Kabulü

Taraflar arasında görülen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda davanın kısmen kabulüne dair verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece kararın bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; müvekkillerinin babası ...'ın 27.09.2009 tarihinde vefat ettiğini, vefat etmeden önce 14.08.2009 tarihinde davalı şirket ile aralarında hayat sigorta poliçesi düzenlendiğini, merhumun vefatının ardından davacı ... tarafından davalı şirkete teminat bedelinin ödenmesi için başvuruda bulunulduğunu ancak davalı şirketin sigortalının beyan yükümlülüğünü kasıtlı olarak ihlal etmesi nedeniyle sözleşmeden caydığını ve primleri ödemeyeceğini beyan ettiğini, ancak davalı şirketin çekilecek bir kredi için hayat sigortası yapılmasını şart koştuğunu ve poliçe içeriği doldurulurken merhuma herhangi bir şekilde sağlık durumunun sorulmadığını, merhumun genel fiziki görünümünden sağlık bozukları olduğunun açıkça görüldüğünü, davalı şirketin hazırladıkları poliçeyi ve ekindeki sağlık beyanlarını merhumun önüne koyarak imzalattıklarını, merhumun davalı şirketi kandırmak gibi bir maksadı olmadığı gibi davalı şirket yetkilileri ve çalışanlarının kasta varan ağır ihmallerinin bulunduğunu, bu nedenle sigorta poliçesinde belirtilen 15.000,00 TL teminat tutarının müvekkillerine başvuru tarihinden itibaren işlemiş yasal faizi ile birlikte ödenmesine karar verilmesini, bu kabul edilmediği taktirde ise ödenen primlerin iadesine ve yargılama giderleri ile ücreti vekaletin karşı tarafa yükletilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacıların miras bırakanı ...'ın 15.000,00 TL vefat teminat bedelli yıllık kredi grup hayat sigortası ile sigortalandığını, sigortalının ölümüne sebebiyet veren hastalıkların teşhisinin sigorta sözleşmesinden önce konulduğunu ve sigortalının ''Sigortalı Adayı Sağlık Beyan Formunda'' sorulan sorulara olumsuz yanıt vererek Kalp, Diyabet ve Hipertansiyon hastalıklarının bulunmadığını ve sigorta sözleşmesinin akdedildiği sırada herhangi bir sağlık sorununun olmadığını bildirdiğini oysaki sigortalının TÜİK ölüm belgesinde ölüm nedeninin asistoli ve Kardiyak arrest olarak belirtildiğini bu nedenlere bağlı ölümlerin önceki kalp hastalıklarına bağlı olarak ortaya çıktığını, merhum sigortalıya 05.01.2006 tarihinde M.K.Paşa Devlet Hastanesi tarafından düzenlenen raporla Diabetes mellitus, Hipertansiyon, Hiperlipidemi ve koroner arter teşhisi konulduğunu, hayat sigortalarında beyana itimatın esas olduğunu, bu nedenlerle müvekkili şirketin müteveffanın mirasçılarına 18.02.2010 tarihli yazısıyla tazminat ödemesinin yapılamayacağını bildirdiğini, müvekkili şirketin tazminat ödeme borcu altında olmayıp temerrüde düşmediğinden tazminat ve faiz taleplerinin reddine karar verilmesi gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 05.06.2013 tarihli, 2011/341 Esas 2013/314 karar nolu kararı ile; aktif husumet yokluğundan davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. İlk Bozma Kararı

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesinin 14.11.2018 tarihli ve 2018/139 Esas, 2018/10689 Karar sayılı kararı ile; " Somut uyuşmazlıkta, sigorta poliçelerinin dava dışı banka tarafından açılan kredilere teminat olarak düzenlendiği anlaşılmaktadır. Bu durumda, kredi borcu ödenmemiş ise sigorta bedelini talep hakkı öncelikle dava dışı bankaya ait olup, ancak artan kısım varsa davacıların bunu istemesi mümkündür. Karar tarihinden sonra Garanti Bankası AŞ tarafından verilen yazıda banka borcunun tahsil ve tasfiye edildiği bildirilmiştir. Kredi borcunun tahsil ve tasfiye edilmesi sebebi ile davacıların işbu davayı açmaya hakları olduğu anlaşıldığından mahkemece işin esasına girilerek karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir." gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece İlk Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B. Mahkemece İlk Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin, 2019/367 Esas, 2020/367 Karar sayılı kararıyla; murisin sözleşme öncesi beyan yükümlülüğünü kasıtlı olarak ihlal ettiğinin tespit edilemediği, sigortalının sözleşme öncesi beyan yükümlülüğünün ihlalinin ihmal derecesinde olduğu, beyan etmediği hastalık ile vefatın neden olduğu hastalık arasında illiyet bağı (bağlantı) bulunduğu anlaşıldığından bağlantılı kusurlu ihlal var ise kusurun ağırlığına göre indirim yapılması gerektiği, somut olayda murisin mevcut hastalığını beyan etmekte ihmali davranması davalının ise aydınlatma yükümlülüğünü yerine getirmemesi nedeniyle her iki tarafın da % 50 oranında kusurlu olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile 7.500,00 TL sigorta teminat bedelinin başvuru tarihinden (18.02.2010) işleyecek yasal faizi birlikte davalı Garanti Emeklilik A.Ş'den alınarak davacılara miras payları oranında verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

C. İkinci Bozma Kararı

Mahkemenin, yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

Dairenin 31.03.2022 tarih ve 2021/2178 Esas, 2022/6583 Karar sayılı ilamında;

"... Mahkemece son celseden bir önceki 05.05.2020 tarihli celsede Corona virüsü kapsamında alınan tedbirlerin uzatılması" konulu duyurusu, 2709 Sayılı 1982 Anayasasının 56/1 ve 2 nci maddesi, 6100 Sayılı HMK'nun 32 nci maddesi gereğince tarafların mazeretli sayılmalarına, dosyanın ATK 'dan dönüşünün beklenilmesine karar verilmiş, 24.06.2020 tarihli son celsede ise yukarıda belirtilen yasa maddeleri gereği tahkikatın bittiği tefhim edilmeden ve sözlü yargılama aşamasına geçildiği de bildirilmeden taraflara son sözleri sorulmadan tahkikat bitirilmiştir. Bu durum hukuki dinlenilme hakkını da ihlal eder nitelikte olup sözlü yargılama ile ilgili HMK.'nun 186 ncı maddesinde gösterilen usule riayet edilmek suretiyle bir karar verilmesi gerekirken, bu yön gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup kararın bozulması gerekmiştir.

2- Bozma neden ve şekline göre davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir. " gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece İkinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

2- Bozma neden ve şekline göre davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir. " gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece İkinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; murisin sözleşme öncesi beyan yükümlülüğünü kasıtlı olarak ihlal ettiğinin tespit edilemediği, sigortalının sözleşme öncesi beyan yükümlülüğünün ihlalinin ihmal derecesinde olduğu, beyan etmediği hastalık ile vefatın neden olduğu hastalık arasında illiyet bağı (bağlantı) bulunduğu anlaşıldığından bağlantılı kusurlu ihlal var ise kusurun ağırlığına göre indirim yapılması gerektiği, somut olayda murisin mevcut hastalığını beyan etmekte ihmali davranması davalının ise aydınlatma yükümlülüğünü yerine getirmemesi nedeniyle her iki tarafın da % 50 oranında kusurlu olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile 7.500,00 TL sigorta teminat bedelinin başvuru tarihinden (18.02.2010) işleyecek yasal faizi birlikte davalı Garanti Emeklilik A.Ş'den alınarak davacılara miras payları oranında verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; görevli mahkemenin Tüketici Mahkemesi olduğunu, hükmün gerekçeli olmadığını, beyan edilmeyen hastalık ile ölüm arasında illiyet bağı bulunduğunu, davalı şirketin ödeme yükümlülüğünün ortadan kalktığı tutarın yarısından sorumlu tutulmasının mümkün olmadığını, poliçede mursin imzasının yer aldığını, buna karşı yapılacak tüm iddiların yine yazılı delille ispatlanması gerektiğini, sigorta şirketi tarafından bilgilendirme yükümlülüğünün mevzuata uygun şekilde yerine getirildiğini, eşit pay oranında hüküm kurulması gerekirken veraset ilamındaki paylar oranında hüküm kurulmasının hatalı olduğunu, temerrüt oluşmadığından faize hükmedilemeyeceğini, davacılar lehine hükmedilen vekalet ücretinin hatalı olduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; hayat sigorta sözleşmesine dayalı tazminat talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3 üncü maddesi atfıyla uygulanmasına devam olunan 1086 sayılı HUMK'nun 427 vd. maddeleri 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu 1487 nci maddesi, Hayat Sigortaları Genel Şartları.

3. Değerlendirme

Temyizen incelenen mahkeme kararının bozmaya uygun olmasına, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmamasına göre, temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

3. Değerlendirme

Temyizen incelenen mahkeme kararının bozmaya uygun olmasına, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmamasına göre, temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,

10.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8804, Karar No: 2015/18752, Tarih: 25.05.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/8804 E.  ,  2015/18752 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

İş sözleşmesinin davalı işveren tarafından geçerli neden olmadan feshedildiğini belirten davacı işçi, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekili, davacının işveren vekili konumunda görev yaptığını,iş güvencesi hükümlerinden yararlanamayacağını ve iş akdinin geçerli nedenle feshedildiğini, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmiştir.

Karar süresinde davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 18. maddesi uyarınca işçinin iş güvencesi hükümlerinden yararlanabilmesi işçinin işletmenin bütününü sevk ve idare eden işveren vekili ve yardımcıları veya işyerinin bütününü sevk ve idare eden ve işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisi bulunan işveren vekili konumunda bulunmaması gerekir.

İş güvencesinden yararlanamayacak işveren vekilleri her şeyden önce, işletmenin bütününü sevk ve idare eden işveren vekilleri ile yardımcıları olduğuna göre, işletmenin tümünü yöneten genel müdürler ile yardımcıları iş güvencesi hükümlerinden yararlanamayacaktır. Ancak belirtelim ki, işyerinde genel müdür veya genel müdür yardımcısı unvanının kullanılması tek başına iş güvencesi kapsamı dışında bulunma sonucunu doğurmaz. Önemli olan, kendisine temsil yetkisi verilip verilmediği ve işletmenin bütününü yönetip yönetmediğidir; bu hususta görev tanımı ve konumuna bakmak gerekir.

İş güvencesinden yararlanamayacak işveren vekillerinin ikinci grubunu, işletmenin değil de işyerinin bütününü yöneten ve işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisi bulunan işveren vekilleridir. Buna göre, işletmenin bütününü sevk ve idare edenler, başka bir şart aranmaksızın işveren vekili sayılırken; işletmenin değil de işyerinin bütününü sevk ve idare edenlerin 18’nci madde anlamında işveren vekili sayılabilmesi için ilave olarak, işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisini haiz olması şartı aranır. İşyerinin tümünü sevk ve idare ile işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisi katlanmış olarak, birlikte aranır. Bu işyeri işletmeye bağlı bir işyeri de olabilir. Dolayısıyla bir banka şubesi müdürü ile fabrika müdürü, işyerini sevk ve idare etmekle beraber, özgür iradesi ile işçi alma ve işten çıkarma yetkisi yoksa İş Kanunu’nun 18’nci maddesi anlamında işveren vekili sayılmaz. İş güvencesinden yararlanır. Aynı şekilde, işe alma ve işten çıkarma yetkisi bulunan insan kaynakları müdürü ile personel müdürü, işyerinin tümünü yönetmediğinden iş güvencesi hükümlerinden yararlanabilecektir. Ancak işletmeye bağlı bir işyerinde, bu işyerinin tümünü sevk ve idare eden, ayrıca işe alma ve işten çıkarma yetkisi olan işçi, iş güvencesi hükümlerinden yararlanamaz.

Dosya içeriğine göre somut uyuşmazlıkta davacının, işletme düzeyindeki davalılardan Ogilvyone Doğrudan Pazarlama Aş'nde genel müdür olarak görev yaptığı anlaşılmaktadır. Bu hususta taraflar arasında uyuşmazlıkta bulunmamaktadır. Genel müdür işveren vekili olduğundan 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18.maddesi uyarınca iş güvencesi hükümlerinden yararlanamaz. Mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken, işin esasına girilerek yazılı şekilde hüküm kurulması hatalıdır.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM : Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Davanın REDDİNE,

3. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4. Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalıların yaptığı 870.00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalılara ödenmesine,

5. Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.500 TL ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalılara verilmesine,

Kesin olarak 25.05.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14235, Karar No: 2012/1967, Tarih: 27.02.2012

**1. Hukuk Dairesi         2011/14235 E.  ,  2012/1967 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı Hazine, kadastro çalışmaları sırasında 147 ada 2 parsel sayılı taşınmazın davalı adına ev ve arsa vasfı ile tespit tescil edildiğini, dava konusu yerin yol şevi durumunda taşlık-kayalık vasfında olduğunu, kazandırıcı zaman aşımı zilyetliği ile iktisabının mümkün olmadığını belirterek tapu kaydının iptali ile Hazine adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; çekişme konusu taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hâkimi ...’ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,

27.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8838, Karar No: 2024/4596, Tarih: 16.04.2024

**6. Ceza Dairesi         2022/8838 E.  ,  2024/4596 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/2550 E. 2020/1821 K.

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 25.01.2019 tarihli iddianamesi ile; sanık hakkında nitelikli yağma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun (5237 sayılı Kanun) 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve (h) bentleri ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmesi talebiyle kamu davası açılmıştır.

B. İstanbul 19. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.05.2019 tarihli ve 2019/52 Esas, 2019/267 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında nitelikli yağma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a), (b), (d) ve (h) bentleri, 168 inci maddesinin üçüncü fıkrasının ikinci cümlesi, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 7 yıl 2 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

C. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 17.09.2020 tarihli ve 2019/2550 Esas, 2020/1821 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusu yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri

Delillerin değerlendirilmesinde hataya düşüldüğü,

Dosyada sanığın cezalandırılmasını gerektiren somut delil bulunmadığı,

Üst sınırdan ceza verilmesinin hukuka aykırı olduğuna,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri

Delillerin değerlendirilmesinde hataya düşüldüğü,

Dosyada sanığın cezalandırılmasını gerektiren somut delil bulunmadığı,

Üst sınırdan ceza verilmesinin hukuka aykırı olduğuna,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanık ...'nun, olay tarihinde gece vakti siyah kar maskesi takarak ve eline mavi doktor eldiveni giyerek mağdurlar ... ve ...'nin çalıştıkları "Şok Market" isimli iş yerine gittiği ve iş yerinde kasiyer olarak çalışan mağdur ...'e ele geçirilemeyen silah gösterdiği, bilahare tabancayı mağaza müdür yardımcısı olarak çalışan mağdur ...'e de doğrultarak kendisini ana kasaya götürmesini istediği, sanığın mağdur ... ile ana kasaya gitmelerinden fırsat bulan mağdur ...'in panik butonuna bastığı, mağdur ...'e ana kasayı açtıran sanığın, toplam 745,00 TL parayı alıp yangın merdiveninden kaçtığı, kaçarken havaya ateş ettiği, market önünde 1 adet 9 mm P.A ibareli kovan bulunduğu, olay sonrası sanığın kaçtığı istikamette yol üzerinde bir adet siyah renkli kar maskesi ve bir adet mavi renkli doktor eldiveni ile sanığın kaçarken düşürdüğü 510,00 TL paranın ele geçirildiği, zararın kovuşturma aşamasında karşılandığı anlaşılmıştır.

2. Mağdurların olayın sıcaklığıyla alınan beyanlarının birbirleriyle ve meydana gelen olayla uyumlu olduğu anlaşılmıştır.

3. Sanık savunmalarında üzerine atılı suçlamayı kabul etmemiştir.

4. Kolluk tarafından düzenlenen tutanaklar dava dosyasında bulunmaktadır.

5. Olay yeri kamera görüntüleri dava dosyasında bulunmaktadır.

6. Suçta kullanılan kar maskesi ve eldiven üzerinde elde edilen DNA profilinin sanığa ait olduğunu bildiren İstanbul Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün uzmanlık raporu dava dosyasında bulunmaktadır.

7. Sanığın kullandığı cep telefonu numarasına ait HTS raporları dava dosyasında bulunmaktadır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Mağdurların olayın sıcaklığıyla alınan beyanları, kolluk tarafından düzenlenen tutanaklar, olay yeri kamera görüntüleri, suçta kullanılan kar maskesi ve eldiven üzerinde elde edilen DNA profilinin sanığa ait olduğunu bildiren İstanbul Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün uzmanlık raporu ve sanığın kullandığı cep telefonu numarasına ait HTS raporları karşısında, sanığın nitelikli yağma eyleminin ... olduğu ve diğer temyiz sebeplerinin yerinde olmadığı belirlendiğinden, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 17.09.2020 tarihli ve 2019/2550 Esas, 2020/1821 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ile re'sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun'un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul 19. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

16.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/31508, Karar No: 2016/387, Tarih: 12.01.2016

**9. Hukuk Dairesi         2014/31508 E.  ,  2016/387 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : EDİRNE İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 25/06/2014

NUMARASI : 2013/139-2014/474

Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile izin ücreti, fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davada ihbar olunan F. Temizlik İnşaat Rehabilitasyon Ant. Sn. Ve Dış Tic. Ltd. Şti. tarafından karar temyiz edilmiş ise de, aleyhine hüküm kurulmayan ihbar olunanın mahkemece verilen kararı temyiz hakkı bulunmadığından temyiz talebinin reddine yatırdığı temyiz harcının isteği halinde ihbar olunana iadesine,

2- Davalının temyizine gelince;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 12.01.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.