muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/15527, Karar No: 2015/1082, Tarih: 27.01.2015

Davalı davanın reddi savunmuş,

Yargılama sonucunda mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş,

Kararın davalı vekilince temyizi üzerine sayın çoğunluk görüşü doğrultusunda yazılı gerekçe ile yerel mahkeme kararı bozulmuştur.

Sayın çoğunluğun değişik bozma gerekçesine katılamıyorum.

Tehlike sorumluluğunda tazminatın tayini kusur sorumluluğundaki kuralllara bağlı bulunduğundan TBK 52/1 maddesinde öngörülen desteğin müterafik kusuru tazminatın tayininde dikkate alınmalıdır.

Destekten yoksun kalma tazminatının miras hukukundan ayrı, bağımsız bir hak olması, desteğin müterafik kusurunun ileri sürülmesine engel değildir. Desteğin kendisinin talep etmesi halinde nasıl müterafik kusur tazminattan indirimi gerektiriyorsa, yansıma yoluyla zarara uğrayan davacılar yönünden de aynı şekilde desteğin kusurunun kendilerine yansıması, bu nedenle sigorta şirketine karşı ileri sürülen tazminattan müterafik kusur nedeniyle indirim yapılmasını gerektirir.

Olayda destek 8/8 oranında kusurlu bulunduğundan, işletene izafe edilmesi gereken işletme kusurunun varlığıda iddia ve ispat edilmediğinden, davalı ZMSS işletenin

sorumluluğunu üstlendiğinden, desteğin kusuru kendilerine yansıyan davacıların tazminat istemleri TBK 52/1 maddesi gereğince tamamen kaldırılmalıdır.

Aksi düşüncenin kabulü hukuk düzeni içinde kendi ölümünden sorumlu olmayan desteğin, destek olduğu kişilere karşı sorumluluğunun devam ettirilmesi anlamına gelmektedirki bu durumda destek görenlerin ölenin mirasçılarına karşı bu talep hakını yöneltmelerine imkan vermek gibi kabul edilemez bir durum ortaya çıkmaktadır. (Prof Dr Saibe Oktay Özdemir- Hukuki Müteala)

Diğer taraftan amacı, kaynakları ve giderleri 5684 sayılı Sigortacılık Kanununda belirlenen, bu yasa kapsamında faaliyet gösteren bir özel hukuk tüzel kişisi olan davalı sigorta şirketini ... gibi görmek, kamu kurumu niteliği tanımak da sigorta hukuku ilkelerine aykırıdır.

Açıklanan yasal düzenlemeler, bilimsel görüşler ve yargı kararları karşısında davalı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile dava reddedilmek üzere yerel mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile bozulmasına ilişkin sayın çoğunluk görüşüne karşıyım.
Yargıtay — Esas No: 2020/2907, Karar No: 2020/7183, Tarih: 18.06.2020

**3. Ceza Dairesi         2020/2907 E.  ,  2020/7183 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına, akıl hastalarına özgü güvenlik tedbiri uygulanmasına

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Sanığın suç tarihi itibariyle ve halen TCK'nin 32. maddesi kapsamında akıl hastalığı bulunup bulunmadığının, Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Dairesinden veya tam teşekküllü Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinden ya da Tıp Fakültelerinin Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı Başkanlıklarından alınacak sağlık kurulu raporu ile tespiti gerekirken; Konya Eğitim ve Araştırma Hastanesi Beyhekim Psikiyatri Kliniğinde görevli Ruh Sağlığı ve Hastalıkları uzmanı olan tek hekim tarafından düzenlenen yetersiz rapor ile yetinilerek, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi gereğince kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 18.06.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/19666, Karar No: 2007/1473, Tarih: 06.02.2007

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2006/19666 E.  ,  2007/1473 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vekili Avukat...ile davalı ...-Kur Genel Müd. vekili Avukat..... aralarındaki tesbit davası hakkında Çorum İş Mahkemesinden verilen 28.09.2006 gün ve 198/2059 sayılı hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

1-Davacının tarımsal faaliyetleri nedeniyle; ... Fabrikaları Çorum Şeker Fabrikası,Yağlı Tohumlar Tarım Satış Kooperatifi, ... Tohumu A.Ş ve Toprak Mahsulleri Ofisinden, ürün teslim edip etmediği etmişse ürün teslim ettiği yıllar ve bu nedenle yapılan ... prim kesinti miktar ve tarihlerinin,

2-Ayrıca davacının, ... Ekicileri Kooperatifi ve Ziraat Odasına üye olup olmadığı, üye olmuşsa hangi tarihte üyeliğinin başladığı ve halen devam edip etmediğinin ilgili Kuruluşlardan sorularak alınacak cevaplar eklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 06.02.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/109, Karar No: 2019/3253, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2019/109 E.  ,  2019/3253 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5124, Karar No: 2012/6342, Tarih: 16.04.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/5124 E.  ,  2012/6342 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

- K A R A R -

Uyuşmazlığın, hasılat kirası niteliğindeki yarıcılık ilişkisinden kaynaklanan alacak istemine ilişkin olup dosyanın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 6. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 16.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6857, Karar No: 2021/7224, Tarih: 16.12.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/6857 E.  ,  2021/7224 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 12.11.2015 gün ve 2013/467 - 2015/860 sayılı kararı reddeden - onayan Daire'nin 08.06.2020 gün ve 2019/562 - 2020/2671 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacılar vekili; müvekkillerinin davalı şirkette 2000’er adet hisse sahibi olduklarını, müvekkili ...'nın davalı şirketin müşterek imza yetkili müdürü olduğunu, müvekkillerinin bilgi alma haklarının engellendiğini, kâr payı ödenmediğini, müvekkillerinin işten çıkarıldıklarını, sonrasında 23.07.2013 tarihinde davalı şirketin olağanüstü genel kurul toplantısı yaptığını, anılan toplantıda ilan edilen ve müvekkillere gönderilen gündemde yer almamasına ve açıkça karşı çıkmalarına rağmen şirket müdürlerinin ibrası hususunun gündeme alındığını, şirket müdürlerinin ibrasına karar verildiğini, üç şirket hissedarının toplantıya katılmadığını, gündemin değiştirilmesine muvafakat edilmediğini, gündeme bağlılık ilkesine aykırı şekilde ibra hususunun gündeme alınıp bu konuda karar verilmesinin ana sözleşmeye, yasaya ve objektif iyi niyet kurallarına aykırı olduğunu, ibra kararının hangi döneme ait olduğunun belli olamadığını, uzun süredir müdür sıfatını taşıyan ... ve ...’ın kendi ibralarında oy kullandığını, bu bakımdan anılan kararların iptali gerektiğini, haklı neden olmamasına rağmen müvekkilin müdürlük görevinden alındığı, seçilen kişilerin daha önceden de müdür olduğunu, bu kişilerin sorumlu oldukları dönemdeki faaliyetleri nedeniyle herhangi bir genel kurul toplantısının yapılmadığını, bilanço, faaliyet raporu ve denetçi raporunun görüşülmediğini, hissedarlara hesap vermeden yeniden seçilmesinin yasanın ruhuna ve objektif iyi niyet kurallarına aykırı olduğunu, ... ve ... adlı kişilerin müdür olarak seçilmelerine dair kararın iptali gerektiğini ileri sürerek 23.07.2013 tarihli genel kurul toplantısında müdürlerin ibrasına, davacı ...’nın azline ve yeni müdür seçimine dair alınan kararların iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davacıların %2 paya sahip olduklarını, 23.07.2013 tarihli genel kurul toplantı amacının ve gündeminin şirket müdürü davcı ...’nın müdürlükten azli ile yeni müdür ve müdürlerin seçilmesi olduğunu, azil sebebinin ... ve şirket çalışanı eşinin şirketi zarara uğratması olduğunu, diğer şirket müdürlerini yanıltarak alınan kararlarla müdür olduktan sonra şirketin zarara uğramaya başladığını, genel kurula pay adedi olarak ortakların %97’sinin katıldığını, katılan ortakların büyük çoğunluğu ile davacı ...’nın müdürlükten azil edildiğini, davacıların kötü niyetli olduklarını, davacı ...’nın şirket genel kurulunda ibra edildiğini, ibra edilmesinin lehine olduğunu, bu sebeple ibranın gündemde olmaması sebebiyle genel kurulun iptali talebinde ...’nın hukuki menfaatinin bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davanın kısmen kabulüne, 23.07.2013 tarihli genel kurul toplantısında alınan 2. maddedeki müdürlerin ibrasına ilişkin kararın iptaline dair verilen kararın taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine onanmıştır.

Davalı vekili bu kez karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 10,30 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 520,95 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 16/12/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4081, Karar No: 2015/4569, Tarih: 16.03.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/4081 E.  ,  2015/4569 K.**

**"İçtihat Metni"**

İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı Bakanlık ve dahili davalı ... vekillerince istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı Bakanlık ve dahili davalı ...'nin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, davalı işyerinde temizlik işçisi olarak çalışırken iş akdinin işveren tarafından haksız olarak feshedildiğinden bahisle kıdem ve ihbar tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını istemiştir.

Davalı Bakanlık, husumet itirazında bulunarak davanın reddi gerektiğini savunmuştur. Dahili davalı ... Şirketi ise; davacının iş akdinin feshedilmediğini, yeni yapılan ihaleyi alamamaları nedeniyle çıkışının bildirilmek zorunda kalındığını bu nedenle feshe bağlı alacakların verilmeyeceğini, tüm haklarının ödendiğini hiçbir alacağı olmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanununun 6'ncı maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı yasanın üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

Değinilen Yasanın 120'nci maddesi hükmüne göre, 1475 sayılı Yasanın 14'üncü maddesi halen yürürlükte olduğundan, işyeri devirlerinde kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından belirtilen madde hükmü uygulanmalıdır. Anılan maddeye göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde, işçinin kıdemi işyeri veya işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

İşyeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı şekilde işyeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkânı vermez.

İşyeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı şekilde işyeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkânı vermez.

İşyerinin devri işverenin yönetim hakkının son aşaması olup, işyeri devri çalışma koşullarında değişiklik anlamına da gelmez. Dairemizin kökleşmiş kararlarına göre işyeri devri işçiye haklı nedenle fesih hakkı tanımaz. İşyeri devrinin çalışma koşullarını ağırlaştıran bir yönü olup olmadığı belirlenmelidir

Bu açıklamalar ışığında, iş hukukunda işyeri devrinin işçilik alacaklarına etkileri üzerinde ayrıca durulmalıdır. İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Yasanın 14'üncü maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Yasanın 6'ncı maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanunun 6'ncı maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumlu olacaktır.

Somut olayda, davacı tanık beyanlarından da anlaşıldığı üzere dava tarihi itibariyle halen davalı Bakanlığa bağlı hastanede yeni ihaleyi alan şirket nezdinde çalışmasına devam etmektedir. Bu nedenle davacının feshe bağlı alacaklar olan kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin alacaklarının reddi gerekirken hüküm altına alınması hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde, dahili davalı ...'ne iadesine, 16.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21705, Karar No: 2014/21833, Tarih: 19.06.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/21705 E.  ,  2014/21833 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hırsızlık suçundan sanık ... hakkında yapılan duruşma sonunda; mahkumiyetine ilişkin Manavgat 1. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 30.06.2009 tarih ve 51-713 sayılı hükmün sanığın temyizi üzerine Dairemizin 28.03.2013 tarih ve 35256-8723 sayılı kararı ile onanması yolundaki kararına karşı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 07.05.2014 tarih ve 2014/112958 sayılı yazısı ile verilen kararın sanık ... yönünden yeniden incelenmesine ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlığına itiraz talebinde bulunulması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun da 10.07.2012 tarih ve 2012/89-765 sayılı kararı ile 6352 sayılı Yasanın 99 ve 101. maddeleri uyarınca itirazla ilgili yeniden değerlendirme yapılmak üzerine dosya 07.05.2014 gününde Daireye gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:

TÜRK MİLLETİ ADINA

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 07.05.2014 tarih ve 2014/112958 sayılı itiraz istemi yerinde görülmüş olduğundan Dairemizin 28.03.2013 tarih ve 35256-8723 sayılı kararı sanık ... yönünden kaldırılarak yeniden yapılan incelemede;

Sanık ...’ün yerel mahkemenin gerekçeli kararının tebliğ edildiği tarihlerde Alanya L tipi kapalı cezaevinde başka bir suçtan hükümlü olduğu anlaşılmış olup sanık hakkında yeniden yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ...’ün temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 19/06/2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7823, Karar No: 2022/2797, Tarih: 04.04.2022

**11. Hukuk Dairesi         2020/7823 E.  ,  2022/2797 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 27.11.2018 tarih ve 2016/387 E- 2018/254 K. sayılı kararın davalı TPMK vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 01.10.2020 tarih ve 2019/392 E- 2020/783 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı TPMK vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalıya ait MEDİWORLD markasının müvekkiline ait markalar ile ayırt edilemeyecek kadar benzer olup iltibas yarattığını, müvekkili markanın 5,10,35 sınıflar başta olmak üzere birçok sınıfta tescilinin olduğunu, davalı markasının da 10 ve 35. sınıflar açısından aynı emtiaları içerdiğini, müvekkiline ait WORLDMEDİCİNE markasında yer alan WORLD ibaresinin davalı başvurusunda aynen kullanıldığını, MEDİ ibaresinin markaya ayırt edicilik getirmediğini, MEDİWORLD’un davacıya ait markaların serisi izlenimi verdiğini, davalının 05. sınıf ilaç emtiasında müvekkilinin markası nedeniyle markasını tescil ettiremeyeceğini düşündüğünden, 35. sınıf içerisinde 05. sınıfı tescil ettirmeye çalıştığını, davalının ilaç sektöründe bilinen davacı markası olan WORLD MEDİCİNE ibaresinin ikinci unsurunu kısaltıp öne alarak başvuruda bulunarak kötüniyetli hareket ettiğini, WORLD ibaresinin aynı zamanda müvekkilinin ticari ünvanı olduğunu 556 sayılı KHK’nın 8/5 maddesi uyarınca da davalı markasının tescil edilemeyeceğini ileri sürerek 2016-M-8225 sayılı YİDK kararının 10. sınıf ve 35. sınıf açısından kısmen iptaline, MEDİWORLD ibareli markanın tescili halinde 10. sınıf ve 35 sınıf açısından dava dilekçesinde belirtilen mal ve hizmetler yönünden kısmen iptaline, davalı markasının aynı sınıf mal ve hizmetler yönünden kısmen hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı kurum vekili, dava konusu markanın, bütün itibarıyla bıraktığı izlenim dikkate alındığında davacı markaları ile benzerlik teşkil etmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... Kılıç vekili, MEDİWORLD ve WOLRDMEDİCİNE markaları bütün olarak değerlendirildiğinde iltibasa neden olmayacağını, davalının kötüniyetli olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince, toplanan delillere, alınan bilirkişi raporuna ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu 2014/72209 kod numaralı MEDIWORLD ibareli marka başvuru kapsamının “10. Sınıf: (TÜM ALT GRUPLAR), 35.sınıf: (TÜM ALT GRUPLAR)’da olduğu, itiraza mesnet 2007/50933 kod numaralı WORLD MEDICINE +Şekil ibareli marka tescil kapsamının; 05,10. sınıf, 2013/46812 kod numaralı WORLD MEDICINE Pharmaceutical Company +Şekil ibareli marka tescil kapsamının; 05,10,35,44. sınıf, 2011/14754 kod numaralı WORLD MEDICINE+Şekil ibareli marka tescil kapsamının; 03,16,29,41,42.sınıf, 2011/102646 kod numaralı WORLD MEDICINE +Şekil İbareli marka tescil kapsamının; 35. sınıf, 2010/53355 kod numaralı WORLD MEDICINE OPTHALMICS+Şekil ibareli marka tescil kapsamının; 05,10,35,44.sınıf, 2011/103458 kod numaralı WORLD MEDICINE OPTHALMICS+Şekil ibareli marka tescil kapsamının; 35.sınıf, 2009/50025 kod numaralı WORLD MEDICINE+Şekil ibareli marka tescil kapsamının; 05,10,35,36,39,44

.sınıf, 2011/102646 kod numaralı WORLD MEDICINE +Şekil İbareli marka tescil kapsamının; 35. sınıf, 2010/53355 kod numaralı WORLD MEDICINE OPTHALMICS+Şekil ibareli marka tescil kapsamının; 05,10,35,44.sınıf, 2011/103458 kod numaralı WORLD MEDICINE OPTHALMICS+Şekil ibareli marka tescil kapsamının; 35.sınıf, 2009/50025 kod numaralı WORLD MEDICINE+Şekil ibareli marka tescil kapsamının; 05,10,35,36,39,44. sınıf mallar/hizmetlerde davacı adına tescilli olduğu, MEDIWORLD ve WORLD MEDICINE ibarelerinin kavramsal kurgulanış bakımından benzer oldukları ve aralarında anlamsal benzerlik bulunduğu, davalı markası “ME-Dİ-VÖRLD”, davacı markası ise “VÖRLD ME-Dİ-SIN” şeklinde telaffuz edildiğinden; yani davalı markası okunurken davacı markasının esaslı unsurlarından biri olan “world” kelimesi aynen, “medi” kelimesi ise kısmen okunduğundan, markalar arasında işitsel benzerlik bulunduğu; düz yazı karakteri ile benzer şekilde yazılmış olan ve genel görünüm bakımından birbirlerinden uzaklaşmayan markalar arasında kısmen de olsa görsel benzerlik bulunduğu, WORLD kelimesinin markalarda aynen ve eşit vurgulu şekilde yer almasının benzerliği arttırdığı, “MEDI/MEDICINE” ibareleri sağlık sektörü bakımından tanımlayıcılığı bulunan, zayıf bir marka işaret olduğu, ancak, markalar tek başına bu ibarelerden oluşmadığı gibi, markalarda ayrıca yer alan World kelimesinin de markaları birbirine oldukça yaklaştırdığı, ayrıca “dünya ilaçları” gibi bir anlamı olan davacı markalarının bütün olarak zayıf marka olduğu kabul edilse dahi, asgari bir korumayı haiz olacağı, WORLD MEDICINE ibareli davacı markaları hükümsüz kılınmadıkça, bu ibareden türetilmiş MEDIWORLD markasının aynı/aynı tür ve ilişkili hizmetler üzerinde üçüncü kişiler (davacı) tarafından markasal kullanımının mümkün olmadığı, somut olayda WORLD MEDICINE ve MEDIWORLD markaları arasında görsel ve işitsel açıdan dolaylı benzerlik bulunduğu, davalının MEDIWORLD markasını, davacı markaları ile aynı/aynı tür ve benzer hizmetler üzerinde gören bir tüketicinin; davalı malının ya da hizmetinin, davacı markası ya da işletmesi ile ilişkili olduğu yanılgısına kapılmasının kuvvetle muhtemel olduğu, taraf markaları arasında bütünsel algı ve imaj açısından benzerlik ve karıştırılma ihtimali bulunduğu, sonuç itibariyle MEDIWORLD ibareli davalı markası ile WORLD MEDICINE ibareli davacı markalarının 556 sayılı KHK’nın 8/1-b bendi anlamında iltibasa yol açacak kadar benzer olduğu, aynı/aynı tür veya benzer mal veya hizmetler üzerinde kullanılması halinde markaların karıştırma ihtimalinin bulunduğu, çekişme konusu olan 10. sınıftaki mallar ile 35