muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/521, Karar No: 2015/1093, Tarih: 30.04.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/521 E.  ,  2015/1093 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mağdurun, kardeşi ...’in evinde oturduğu sırada kapının çalması üzerine, kapıyı açtığında iki tane bayanın kapıda beklediğini gördüğü, bu sırada kardeşinin mutfakta bulunduğu, gelen şahısların çingene tipli, dilenciye benzedikleri, mağdurun kapıyı açması üzerine yaşlı olan kişi "biz dilenci değiliz, ben şıhım, bir bardak su getir, senin falına bakayım" dediği, bunun üzerine mağdurun dışarıda bulunan lavabodan bir bardak su getirdiği, yaşlı kadının suya bakarak mağdura hitaben " ... ve ... isminde tanıdığın var mı, sana muska yapmışlar" dediği, mağdurun da babasının adı ..., eşinin adı da ... olduğundan var dediği, mağdurdan yumurta getirmesini istedikleri, mağdurun da yan tarafta bulunan annesinin evinden yumurta ve bez getirdiği, sanığın bezin arasına yumurtayı koyup kırdığı, yumurtanın içerisinden muska çıktığı, yaşlı kadının mağdura "Senin altınlarını evlendiğin gün okumuşlar, getir altınlarını okuyayım, muskadan kurtulup iyi olacaksın" dediği, mağdurun hemen yanda bulunan kendi evine giderek 11 adet bilezik, 4 adet yüzük, 1 adet altın kaplama saat ve 1 adet 50.00 YTL parayı beze sararak getirdiği, yaşlı kadının evde bulunan başörtüsünden bir bohça yaptığı, bu bohçaya yastık, namazlık ve müştekinin altınların bulunduğu bezi koyduğu, bohçanın ağzını bağladığı, yaşlı kadının "Bohçayı karyolanın altına koy, 1 saat sonra al, seninle dışardan 40 tane taş toplayacağız" diyerek dışarı çıktıkları, mağdur, sanık ve kimliği belirlenemeyen yaşlı kadının birlikte yoldan ana yola doğru gittikleri, yolun üzerinde yorgancılık yapan teyzesi ...'in "Sizi jandarmaya ihbar ettim" şeklinde bağırması üzerine sanık ve yaşlı kadının mağdurun yanından uzaklaştıkları, mağdurun eve gidip, bohçanın içerisine baktığında altınların, saatin ve paranın olmadığını gördüğü, sanığın üzerine atılı suçu bu şekilde işlediğinin iddia ve kabul olunması karşısında, eylemin temas ettiği, 5237 sayılı TCK’nın 158/1-a maddesinde düzenlenen “Dini inanç ve duyguların istismar edilmesi suretiyle” nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdir ve tartışmanın üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken duruşmaya devamla yazılı şekilde, hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30.04.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2778, Karar No: 2016/2689, Tarih: 25.02.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/2778 E.  ,  2016/2689 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK(TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, dava dilekçesinde; davalı ... Büyükşehir Belediyesi ... tarafından davacı ... adına ... abone numarası ile fiilen mezarlık olan alan içerisinde yer alan şadırvan için resmi park aboneliği açıldığını, davacı belediyeye tahakkuku yapılan 12/04/2013 tarih ve 22019803 abone numaralı fatura bildirimi ile bildirilen 3.115,00 TL'lik faturanın iptali ile davacı belediyenin davalı ... Büyükşehir Belediyesi ... Genel Müdürlüğüne borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde, davanın reddini talep etmiştir

Mahkemece; dosya kapsamına göre, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

4822 sayılı yasa ile değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun “Amaç” başlıklı 1. maddesinde yasanın amacı açıklandıktan sonra “Kapsam” başlıklı 2. maddesinde “Bu kanun, birinci maddesinde belirtilen amaçlarla mal ve hizmet piyasalarında tüketicinin taraflardan birini oluşturduğu her türlü tüketici işlemini kapsar” hükmüne yer verilmiştir. Yasanın 3. maddesinde mal; alışverişe konu olan taşınır eşyayı, konut ve tatil amaçlı taşınmaz malları ve elektronik ortamda kullanılmak üzere hazırlanan yazılım, ses, görüntü ve benzeri gayri maddi malları, hizmet; bir ücret veya menfaat karşılığında yapılan mal sağlama dışındaki her türlü faaliyeti ifade eder. Satıcı; kamu tüzel kişileri de dahil olmak üzere ticari veya mesleki faaliyetleri kapsamında tüketiciye mal sunan gerçek veya tüzel kişileri kapsar. Tüketici ise bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişiyi ifade eder şeklinde tanımlanmıştır.

Bir hukuki işlemin 4077 sayılı yasa kapsamında kaldığının kabul edilmesi için yasanın amacı içerisinde yukarıda tanımları verilen taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gereklidir.

Somut olaya gelince; dosyadaki bilgi ve belgelerden, dava konusu elektrik abonelik sözleşmesinin mezarlıkda bulunan şadırvana ilişkin resmi abonelik sözleşmesi niteliğinde bulunduğu anlaşıldığından; davacı tüketici tanımına uymadığı gibi, olayda 4077 sayılı kanun hükümlerinin uygulanması da mümkün değildir. Bu duruma göre, uyuşmazlığın çözümü genel mahkemelerin görevi içerisindedir.

Somut olaya gelince; dosyadaki bilgi ve belgelerden, dava konusu elektrik abonelik sözleşmesinin mezarlıkda bulunan şadırvana ilişkin resmi abonelik sözleşmesi niteliğinde bulunduğu anlaşıldığından; davacı tüketici tanımına uymadığı gibi, olayda 4077 sayılı kanun hükümlerinin uygulanması da mümkün değildir. Bu duruma göre, uyuşmazlığın çözümü genel mahkemelerin görevi içerisindedir.

Hal böyle olunca, mahkemece; davaya genel hükümlere göre, genel mahkeme sıfatı ile Asliye Hukuk Mahkemesinde bakılması için, görevsizlik kararı verilmesi gerekirken; Tüketici Mahkemesi sıfatıyla işin esası hakkında yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

Bozma nedenine göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 25.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2017, Karar No: 2018/9562, Tarih: 19.06.2018

**18. Ceza Dairesi         2018/2017 E.  ,  2018/9562 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ile gerekçe içeriğine göre ve sanığın soruşturma aşamasında alınan ve burnunda kırık oluştuğunu içerir ilk adli raporundaki yaralanması ile ilgili olarak, polis memuru ... hakkında zamanaşımı süresince yasal işlem yapılabileceği belirlenerek yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın, aşamalardaki savunmalarında, polis memuru mağdur ...'in kendisine küfür ettiğini ve burnuna yumrukla vurduğunu beyan etmesi, soruşturma aşamasında alınan adli raporuna göre, sanığın burnunda kırık olduğunun belirlenmesi ve tanıklar Nihat ile Uğur'un, mağdur ve sanığın karşılıklı küfürleştiklerine ilişkin ifadede bulunmaları karşısında, sanık hakkında, hakaret suçunda TCK'nın 129., görevi yaptırmamak için direnme suçunda ise aynı Kanunun 29. maddelerinin uygulanma imkanının tartışılmaması,

2-Görevi yaptırmamak için direnme suçunun, silahla ve birden fazla görevliye yönelik olarak gerçekleştirildiği anlaşılmasına karşın, sanık hakkında, TCK'nın 265/4 ve 43/2. maddelerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesi'nin, 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararıyla, iptal edilmiş olması nedeniyle, uygulanma olanağının ortadan kalkmış olması,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, görevi yaptırmamak için direnme suçundan yeniden hüküm kurulurken, 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 19/06/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5118, Karar No: 2019/1876, Tarih: 06.03.2019

**11. Hukuk Dairesi         2017/5118 E.  ,  2019/1876 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 11. Asliye Ticaret Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 27/04/2017 tarih ve 2016/293-2017/318 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davalı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacı şirket ile davalı arasında “Tatlıses Çiğköfte” isminin ve “Tatlıses” logosunun kullanım hakkı verilmesi ve çiğ köfte satışı yapılması amacıyla 14.03.2012 tarihli sözleşme imzalandığını, davacı şirket tarafından sözleşme ile üstlenilen tüm yükümlülüklerin yerine getirildiği halde, davalı tarafın sözleşmenin 3. maddesi ile yüklendiği günlük en az 25 kg çiğ köfte siparişi verme edimini 9 gün üst üste yerine getirmediğini, bunun üzerine davalıya Beşiktaş 4. Noterliğinin 02.05.2013 tarihli ve 11829 yevmiye numaralı ihtarnamesiyle sözleşmeye aykırı davranışları nedeniyle sözleşmenin tek taraflı olarak fesih edildiğinin bildirildiğini, sözleşmenin 23. maddesinde düzenlenen 50.000.- TL cezai şart bedelinin tahsili amacıyla İstanbul 34. İcra Müdürlüğünün 2013/11940 esas sayılı dosyası ile takip başlatıldığını, davalının takibe haksız itiraz ettiğini ileri sürerek itirazın iptaline, takibin devamına, davalının %20'si oranında icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacının marka değerini yükseltmek için hiçbir çalışma yapmadığını, davalının iş yerini açtığı ilk günden kapattığı güne kadar zarar ettiğini, alacakların ödendiğini, bu nedenle cezai şart talep edilemeyeceğini, uyuşmazlıkta ticaret mahkemesinin görevli olduğunu, talebin fahiş olduğunu, cezai şarta ilişkin maddenin BK. 19, 20 ve 27. maddelerine aykırı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, davacının marka değerini yükseltmek için hiçbir çalışma yapmadığını, davalının iş yerini açtığı ilk günden kapattığı güne kadar zarar ettiğini, alacakların ödendiğini, bu nedenle cezai şart talep edilemeyeceğini, uyuşmazlıkta ticaret mahkemesinin görevli olduğunu, talebin fahiş olduğunu, cezai şarta ilişkin maddenin BK. 19, 20 ve 27. maddelerine aykırı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamada iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, taraflar arasındaki sözleşmenin 3. maddesinde davalının günlük en az 25kg çiğ köfte siparişi vermeyi taahhüt ettiği, 23. maddesinde sözleşmenin ihlal edilmesi durumunda 50.000.-TL cezai şart bedeli ödeneceğinin kararlaştırıldığı, davalı taraf 26/04/2013 tarihinde iş yerini kapatarak sözleşmeyi süresinden önce fiilen sona erdirdiğinden davalının sözleşmeyi ihlal ettiği, yapılan fesih bildiriminin haklı olduğu ve kararlaştırılan cezai şart tazminatının ödemesi gerektiği, TBK 22, 26, 27 ve 28. maddelerindeki hükümler dikkate alındığında sözleşmedeki cezai şart tazminatına ilişkin hükmün genel işlem şartlarına aykırı olmadığı, dava konusu olayda davalının faaliyet alanı, işlem hacmi ve bir şahıs işletmesi olması nedeniyle tüm malvarlığıyla sorumlu olması gibi hususlar birlikte değerlendirildiğinde tespit edilen cezai şart miktarının davalının mahvına sebebiyet verebilecek nitelikte olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, takibe yönelik itirazın iptaline, alacağın %20'si oranında icra inkar tazminat tutarı 10.000.-TL'nın davalıdan alınıp davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2.561,62 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 06/03/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3206, Karar No: 2023/3725, Tarih: 13.06.2023

**11. Hukuk Dairesi         2023/3206 E.  ,  2023/3725 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/996 Esas, 2023/575 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Samsun Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2021/764 E., 2023/575 K.

Taraflar arasındaki şirketin ihyası davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın tasfiye halinde Işıl Temizlik İnşaat İnşaat Malzemeleri, Medikal Sistemleri-Tekstil, Taşımacılak, Gıda, Tarım Ürünleri, Kömür Akaryakıt Pazırlama Tic. ve Ltd. Şti. yönünden usulden reddine, Pakel Temizlik Hizmetleri Gıda Turizm Mobilya İnşaat-Tekstil Ürünleri Ticaret Sanayi Limited Şirketi yönünden kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; Samsun 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2020/486 E. sayılı dosyasında Işıl Temizlik-İnşaat-İnşaat Malzemeleri, Medikal Sistemleri-Tekstil, Taşımacılık, Gıda, Tarım Ürünleri, Kömür, Akaryakıt Pazarlama Ticaret ve Sanayi Limited Şirketi ve Pakel Temizlik Hizmetleri Gıda Turizm Mobilya İnşaat-Tekstil Ürünleri Ticaret Sanayi Limited Şirketi hakkında alacak davası açıldığını, davalı şirketlere tebligat yapılamaması ve Ticaret Sicil Müdürlüğünün cevabi yazısından resen terkin edildiklerinin bildirilmesi üzerine mahkemece şirketlerin ihyası hakkında dava açmak için süre verildiğini ileri sürerek bu nedenle adı geçen şirketlerin ihyasına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; Işıl Temizlik İnşaat İnşaat Malzemeleri, Medikal Sistemleri-Tekstil, Taşımacılak, Gıda, Tarım Ürünleri, Kömür Akaryakıt Pazarlama Ticaret ve Sanayi Limited Şirketinin 28.02.2014 tarihi itibariyle Ticaret Sicil Müdürlüğünce resen silindiğini, şirketin Samsun Asliye Ticaret Mahkemesinin 2017/541 E. sayılı kararıyla ihyasına, şirket müdürü İbrahim Karaca'nın ek tasfiye memuru olarak atanmasına karar verildiğini, 19588 sicil numarasına kayıtlı Pakel Temizlik Hizmetleri Gıda Turizm Mobilya İnşaat-Tekstil Ürünleri Ticaret Sanayi Limited Şirketi'nin ise 17.06.2013 tarihinde usulüne uygun olarak resen terkin edildiğini bildirmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Işıl Temizlik-İnşaat-İnşaat Malzemeleri, Medikal Sistemleri-Tekstil, Taşımacılık, Gıda, Tarım Ürünleri, Kömür, Akaryakıt Pazarlama Ticaret ve Sanayi Limited Şirketi yönünden yapılan incelemede sicil kaydı resen silinmiş olan işbu şirketin mahkeme kararı ihya edildiği, yeniden tescil işlemi yapıldığı, bu durumda ihya kararı verilmiş bir şirket için yeniden ihya kararı talep etmekte hukuki yararın olmadığı hususunun dava şartı olup resen nazara alınması gerektiği, Pakel Temizlik Hizmetleri Gıda Turizm Mobilya İnşaat-Tekstil Ürünleri Ticaret Sanayi Limited Şirketi yönünden yapılan incelemede ise 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun geçici 7 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği davacı veya davalı sıfatıyla devam eden davalıları bulunan şirket veya kooperatiflerin resen silinmesinin mümkün olmadığı, işçilik haklarına karar verilen kişinin resen terkin kararı tarihinden çok önceleri ihyası istenen şirketlerde çalışmasının tespit edildiği yani terkin tarihi öncesi tasfiyesi gerekli hak olup resen terkinin yerinde olmadığı gerekçesiyle davanın Işıl Temizlik İnşaat İnşaat Malzemeleri, Medikal Sistemleri-Tekstil, Taşımacılık, Gıda, Tarım Ürünleri, Kömür Akaryakıt Pazırlama Tic. ve Ltd. Şti. yönünden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 114 üncü maddesinin birinci fıkrası (h) bendi, 115 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği usulden reddine, Pakel Temizlik Hizmetleri Gıda Turizm Mobilya İnşaat-Tekstil Ürünleri Ticaret Sanayi Limited Şirketi'nin ihyasına, ek tasfiye memuru atanmasına yer olmadığına, kararın Ticaret Sicil Müdürlüğü tarafından tescil ve ilanına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; müvekkilinin ihya davası açılmasına sebebiyet verildiği gerekçesi ile kusurlu kabul edildiğini, aleyhine vekâlet ücretine hükmedildiğini ancak müvekkiline yüklenebilecek bir kusurun bulunmadığını, davalının yasal hasım olduğunu, aleyhine vekâlet ücretine hükmedilemeyeceğini belirterek kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Işıl Temizlik İnşaat..Ltd. Şti.'nin daha önce ihya edilmiş olması sebebi ile ilgili şirket yönü ile açılan davanın usulden reddine karar verildiği, Yerel Mahkemenin kusura ilişkin değerlendirmesinde isabetsizlik bulunmadığı, verilen kararın usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf sebepleriyle temyiz başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf sebepleriyle temyiz başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, şirketlerin ihyası istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.6100 sayılı Kanun'un 114 üncü maddesinin birinci fıkrasının (h) bendi ve 115 inci maddesinin ikinci fıkrası.

3.6102 sayılı Kanun' un Geçici 7 nci maddesinin ikinci fıkrası.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere HMK 312/2 maddesi koşullarının gerçekleşmemiş olması nedeniyle davalının yargılama giderlerinden sorumlu tutulmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/9356, Karar No: 2008/15843, Tarih: 29.12.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/9356 E.  ,  2008/15843 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi(Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalılardan ... Lt Şt’nin ürettiği aracı diğer davalı bayiden 28.12.2002 gününde satın aldığını,aracı 11 kez servise götürmesine ve birçok parçasının değiştirilmesine rağmen randıman alamadığını,halen bir çok arızasının bulunduğunu ileri sürerek aracın iadesine,ödediği bedelin tahsiline ve 10 000.00 YTL manevi tazminata hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalılardan ... Lt Şt’i 2 yıllık zamanaşımı süresinin dolduğunu ,üretimden kaynaklanan hata bulunmadığını, davanının reddinin gerektiğini,aksinin kabulü halinde bile davacının aracı kullanmaktan dolayı elde ettiği menfaatin iadesi gereken bedelden düşürülmesinin gerektiğini savunarak, davanın reddini dilemiş; diğer davalı savunmada bulunmamıştır.

Mahkemece, alınan bilirkişi raporları benimsenmek suretiyle ayıplı olan aracın iadesine, satış bedeli olarak ödenen paradan aracın kullanılması sonucu elde edilen18.400 YTL menfaatin düşürülmesinden sonra bakiye ödenen 20.225.55 YTL nın davacıya ödenmesine,manevi tazminat isteğinin reddine karar verilmiş;hüküm,taraflarca temyiz edilmiştir..

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalıların tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacınının temyiz itirazlarının incelenmesinde; davacı davaya konu opel Vectra aracı 25 12.2002 tarihinde 38.674.548.380 TL bedelle satın almış,bedelini aynı tarih itibarıyle ödemiştir.Aracın kazaya karıştığı ve böylece değer kaybına uğradığı iddia ve ispat edilmiş değildir. Davacı aracı kullanmış,davalılar da satış bedeli olarak kendilerine ödenen parayı ticari işlerinde değerlendirmişlerdir. Hal böyle olunca davalılar aracın kullanılmasından dolayı değer kaybını tazminat olarak iadesi gereken bedelden düşülmesini isteyemezler.Mahkemenin bu yönü göz ardı ederek, davacının aracı kullanmaktan dolayı elde ettiği menfaatin ödenen bedelden mahsubuna karar vermiş olması,usul ve yasaya aykırı olup,bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalıların temyiz itirazlarının reddine ikinci bentte açıklanan nedenle temyiz olunan kararın davacılar yararına BOZULMASINA, aşağıda dökümü yazılı 1.080.83 YTL kalan harcın davalı ...Ş'den alınmasına, 820.83 YTL kalan harcın davalı ... Ltd. Şti'den alınmasına, 29.12.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.