muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/8882, Karar No: 2015/14676, Tarih: 16.04.2015

İşyerinin miras yoluyla intikali 4721 sayılı Türk Medenî Kanununun 599 uncu maddesinde düzenlenmiş, sözü edilen madde hükmünde mirasbırakanın ölümü ile mirasçıların bir bütün olarak mirasa hak kazanacakları açıklanmıştır.

İşyerinin önceleri gerçek kişi ya da kişilerce işletilmesinin ardından şirketleşmeye gidilmesi durumunda, bu işlem de bir tür işyeri devri sayılmalıdır. Önceki gerçek kişi olan işverenlerin devralan tüzel kişi ortakları olması bu devir ilişkisini ortadan kaldırmamaktadır (Yargıtay 9.HD. 22.7.2008 gün 2007/ 20491 E, 2008/ 21645 K.). Aynı şekilde daha önce tüzel kişi şirket olan işverenin işyerini bir gerçek şahsa devretmesi de mümkündür. Devralanın şirketin hissedarlarından biri olması da sonucu değiştirmeyecektir. Adi ortaklardan bir ya da bazılarının hisselerini devri de sorumlulukların belirlenmesi noktasında işyeri devri olarak işlem görmelidir.

İşyeri devrinin temel ölçütü, ekonomik birliğin kimliğinin korunmasıdır. ... kararlarına göre, maddî ve maddî olmayan unsurların devredilip devredilmediği ve devir anındaki değeri, işgücünün devri, müşteri çevresinin devri, işyerinde devirden önce ve sonra yürütülen faaliyetlerin benzerlik derecesi, işyerinde faaliyete ara verilmişse bunun süresi, işyeri devrinin kriterleri arasında kabul edilmektedir.

Devirden sonra işyerindeki ekonomik birliğin kimliğini koruyup korumadığının saptanabilmesi için, yürütülen faaliyetin devirden sonra yeni işveren tarafından aynı veya özdeş biçimde sürdürülmesi ölçütü yanında, işyerinin taşınmaz ve taşınır malları ile maddî olmayan varlıkların, işyerinde çalışan işçilerin sayı ve uzmanlık bakımından çoğunluğunun, bunun yanı sıra müşteri çevresinin devredilip devredilmediği, devir öncesi ve sonrasındaki faaliyetler arasında benzerlik olup olmadığı, devir sebebiyle işyerinde faaliyet askıya alınmışsa askı süresi gibi koşullar da göz önünde tutulmalıdır.

4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde yazılı olan “hukukî işleme dayalı” ifadesi geniş şekilde değerlendirilmeli, yazılı, sözlü ve hatta zımnî bir anlaşma da yeterli görülmelidir.

İşyeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı şekilde işyeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkânı vermez.

İşyerinin devri işverenin yönetim hakkının son aşaması olup, işyeri devri çalışma koşullarında değişiklik anlamına da gelmez. Dairemizin kökleşmiş kararlarına göre işyeri devri işçiye haklı nedenle fesih hakkı tanımaz. İşyeri devrinin çalışma koşullarını ağırlaştıran bir yönü olup olmadığı belirlenmelidir (Yargıtay 9.HD. 27.10.2008 gün 2008/ 29715 E, 2008/28944 K.).

İşyerinin devri işverenin yönetim hakkının son aşaması olup, işyeri devri çalışma koşullarında değişiklik anlamına da gelmez. Dairemizin kökleşmiş kararlarına göre işyeri devri işçiye haklı nedenle fesih hakkı tanımaz. İşyeri devrinin çalışma koşullarını ağırlaştıran bir yönü olup olmadığı belirlenmelidir (Yargıtay 9.HD. 27.10.2008 gün 2008/ 29715 E, 2008/28944 K.).

Bu açıklamalar ışığında, iş hukukunda işyeri devrinin işçilik alacaklarına etkileri üzerinde ayrıca durulmalıdır. İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanunun 6 ncı maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumlu olacaktır.

Somut olayda, Dairemizin geri çevirme kararı sonrası gelen evraklardan davalının işyeri adresinin “... Mah. ... Cad ... apt. N:... ...”, faaliyetinin market, tescil tarihinin 14.05.2002, sahibinin ... olduğu, 26276.39 nolu işyerinin ise ...'e ait marketcilik işletmeciliği, tescil tarihinin 25.12.2012, Kanun kapsamına alınma tarihinin 26.12.2012, sahibinin ..., adresinin ise “... Mah. ... Cad. ... ...” olduğu, davacının 2015 itibariyle de halen bu işyerinde çalıştığı anlaşılmakla davalı ile dava dışı ... arasında işyeri devri (Marketin devri) ilişkisi olup, ortada bir fesih bulunmadığından feshe bağlı alacakların istenemeyeceği anlaşıldığından davacının kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin ücreti taleplerinin reddi gerekirken kabulü hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 16.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3088, Karar No: 2015/31642, Tarih: 05.06.2015

**10. Ceza Dairesi         2015/3088 E.  ,  2015/31642 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2015/83282

Mahkeme : ÇORLU 2. Ağır Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi- Numarası : 15/01/2015 – 2014/190 esas ve 2015/3 karar

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

A- Sanıklar Muzaffer, Tayfun ve Ali hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan verilen mahkûmiyet hükümlerinin incelenmesi:

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eylemlere uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA,

B- Sanık Doğukan hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün incelenmesi:

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içerisindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile aşağıda belirtilenler dışındaki yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın uyuşturucu madde sattığına ilişkin edinilen bilgiler üzerine, sivil giyimli kolluk görevlilerinin 14/03/2014 tarihinde sanık Doğukan ile diğer sanıklar Ali ve Muzaffer'den 10 TL karşılığı 2 paket uyuşturucu aldıkları, aynı görevlilerin sanık Doğukan'dan 17/03/2014 tarihinde tekrar giderek 10 TL verip 2 paket daha uyuşturucu aldıkları; 03/04/2014 tarihinde ise sanıklar Doğukan, Tayfun ve Muzaffer'den 20 TL karşılığı 4 paket uyuşturucuyu satın alan kolluk görevlilerinin gerçek iradelerinin uyuşturucu

madde satın alma değil, suç delilini elde etme olduğundan, somut olayda “uyuşturucu madde satma”nın gerçekleşmediği; böylece sanığın hareketlerinin bütünüyle “uyuşturucu maddeyi satışa arzetme” suçunu oluşturduğu gözetilmeden, üç kez uyuşturucu madde sattığı kabul edilerek sanık hakkında zincirleme suçla ilgili TCK'nın 43. maddesinin uygulanması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA,

05/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

C
Yargıtay — Esas No: 2011/12545, Karar No: 2011/14137, Tarih: 05.12.2011

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/12545 E.  ,  2011/14137 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle emniyeti suistimal

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığa atılı Hizmet nedeniyle emniyeti suistimal suçunun gerektirdiği cezaların miktar ve nev'i itibariyle tabi olduğu 765 sayılı TCK.nun 102/4.maddesine göre, hesaplanan beş yıllık dava zaman aşımının; son kesici işlem olan 27.04.2006 karar tarihiyle temyiz incelme tarihi arasında gerçekleştiği anlaşılmakla; 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, aynı Yasanın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nun 223/8.maddesi gereğince DÜŞMESİNE, 05.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2536, Karar No: 2020/667, Tarih: 10.02.2020

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2019/2536 E.  ,  2020/667 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

KARAR

A)Davacı İstemi:

Davacı vekili müvekkilinin müvekkilinin 01/01/2003-31/12/2009 tarihleri arasında ev hizmetlerinde ve çocuk bakıcısı olarak kesintisiz olarak geçen ve davalı Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B)Davalı Cevabı:

Feri müdahil adına usulüne uygun dava dilekçesi tebliğ edilmiş olup feri müdahil vekili cevap ve beyanlarında, davanın süresinde açılmadığından reddi gerektiğini, hizmet tespit davalarının kamu düzenini ilgilendirdiğinden çalışma olgusunun özel bir duyarlılık İle araştırılmasının Yargıtay İçtihattan gereği olduğunu belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... tarafından davaya cevap verilmemiştir

C)İlk Derece Mahkemesi Gerekçesi ve Kararı:

İlk derece mahkemesince; “Dinlenen tanık beyanları ve celp edilen belgelere göre davacının 01/01/2003-30/12/2009 tarihleri arasında davalıya ait ev işyerinde çalışma iddiasını doğruladıkları, davacının 16/12/2006-25/12/2006 ve 18/04/2008-31/12/2008 tarihleri arası bir kısım çalışmalarının davalının eşi adına tescilli konfeksiyon işyerinden kuruma bildirilmiş olmasının da davacının davalıya ait ev işyerinde çalıştığını gösterdiği, buna göre ... sigorta sicil numaralı davacının 01.01.2003 - 30.12.2009 tarihleri arasında davalı ...'ya ait işyerinde SGK'ya bildirilen günler dışında kalan günlerde sürekli ve kesintisiz olarak asgari ücretle çalıştığının tespitine dair karar verilmiştir. ” gerekçesiyle “Davacının davasının KABULÜNE, ... sigorta sicil numaralı davacının 01.01.2003 - 30.12.2009 tarihleri arasında davalı ...'ya ait işyerinde SGK'ya bildirilen günler dışında kalan günlerde sürekli ve kesintisiz olarak asgari ücretle çalıştığının TESPİTİNE, ” karar verilmiştir.

D)Bölge Adliye Mahkemesi Gerekçesi ve Kararı:

Bölge Adliye Mahkemesince “somut olayda, dosya kapsamından davacının çalışmalarının sona erdiği 31.12.2009 tarihinden dava tarihi olan 22.10.2014 tarihi arasında yasa gereği 5 yıllık hak düşürücü sürenin geçmediği davalı ...'nın 27/05/2000 tarihinde ... ile evlendiği, bu evlilikten olma 01/01/2002 doğumlu, Sude ve 24/08/2004 doğumlu Işıl isimli çocuklarının bulunduğu dinlenen davacı tanıklarının ve 16/12/2006-25/12/2006 ve 18/04/2008-31/12/2008 tarihleri arası bir kısım çalışmalarının

Bölge Adliye Mahkemesince “somut olayda, dosya kapsamından davacının çalışmalarının sona erdiği 31.12.2009 tarihinden dava tarihi olan 22.10.2014 tarihi arasında yasa gereği 5 yıllık hak düşürücü sürenin geçmediği davalı ...'nın 27/05/2000 tarihinde ... ile evlendiği, bu evlilikten olma 01/01/2002 doğumlu, Sude ve 24/08/2004 doğumlu Işıl isimli çocuklarının bulunduğu dinlenen davacı tanıklarının ve 16/12/2006-25/12/2006 ve 18/04/2008-31/12/2008 tarihleri arası bir kısım çalışmalarının

bildirildiği davalının eşi adına tescilli konfeksiyon işyerinde çalışan tanık ifadelerine göre davacının konutun temizliğini, çocuk bakımı, ütü yemek işlerinin yaptığı çalışmasının tam zamanlı çalışma olduğu davacının hizmet akdi çerçevesinde ücret karşılığı davacının 01/01/2003 - 30/12/2009 tarihleri arasında davalı ...'ya ait işyerinde SGK'ya bildirilen günler dışında kalan günlerde sürekli ve kesintisiz olarak asgari ücretle çalıştığı böylece Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 05.02.2014 tarih ve 2013/10-2280 E., 2014/65 K. sayılı ilamında belirtilen, ev hizmetlerinde çalışma ile ilgili davaların hukuki niteliği ve ispat şekline ilişkin ilkelerin gerçekleştiği anlaşılmaktadır.” gerekçesiyle “Feri müdahil kurumun istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK’nın 353/1-b-1 maddesi gereğince ESASTAN REDDİNE” karar verilmiştir.

E)Temyiz Sebepleri :

Feri müdahil vekili istinaf başvuru gerekçelerini tekrarlayarak mahkeme kararının bozulmasını talep etmişlerdir.

F) Delillerin Değerlendirilmesi ve Gerekçe:

Dava, davacının 01/01/2003 - 31/12/2009 tarihleri arasında davalı işverene ait ev hizmetlerinde sürekli olarak çalıştığının tespiti istemine ilişkindir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının ihtilaflı dönemde ve davalı işyerinde sigortalı bildiriminin olmadığı, bu dönem içerisinde, davalı işverenin eşi ...’nın 1082024 sicil numaralı işyerinden 16/12/2006 tarihinde işe giriş bildirgesi verilerek 10 gün ve 18/04/2008 - 31/12/2008 tarihleri arasında ise aydan aya bazı aylar tam, bazı aylar ise kısmi sigortalı bildirimlerinin olduğu, davacı tanıkları ile çalışmanın yürütüldüğü adreslerden “Osmaniye Mahallesi, Kahve Sokak, Örnek Apartmanı, B Blok No:3 Gemlik/Bursa” adresinden bir komşu tanığın dinlendiği, davacının sigortalı bildirimlerinin bulunduğu işyerine ait dönem bordrolarının getirtilmediği, bordro tanıklarının dinlenmediği, bu işyerinden davacının gösterdiği tanıkların dinlenmesi ile yetinildiği, davacının çalışmasını yürüttüğü iki ayrı ev adresinden “Cumhuriyet Mahallesi, Deniz Sitesi, C Blok Gemlik/Bursa” adresinin kentsel dönüşüm kapsamında yıkılması nedeniyle komşu kişiler ile apartman görevlisinin tespit edilemediğine dair kolluk tespiti ile yetinilerek başkaca araştırma yapılmadığı, İlk Derece Mahkemesince, davanın kabulüne karar veriliği, Bölge Adliye Mahkemesince SGK vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını Mülga 506 sayılı Kanunun 3.maddesinin D bendi ile 5510 sayılı Kanunun 6.maddesinin c bendi, 01/10/2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun geçiş hükümlerini içeren aynı yasanın Geçici 7. maddesi oluşturmaktadır.

506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu'nun 2. maddesinde genel bir tanım yapılarak, bir hizmet akdine dayanarak bir veya birkaç işveren tarafından çalıştırılanların bu Kanuna göre "sigortalı" sayılacağı belirtildikten sonra, 3. maddesinde kimlerin bu Kanunun uygulanmasında sigortalı sayılmayacakları ve hangi kişiler hakkında da bazı sigorta kollarının uygulanmayacağı açıklanmıştır. Buna göre sigortalı sayılmanın koşulları; hizmet akdine göre çalışma, sözleşmede öngörülen edimin (hizmetin) işverene ait işyerinde veya işyerinden sayılan yerlerde görülmesi, 3. maddede belirtilen "sigortalı sayılmayan" kişilerden olunmaması şeklinde sıralanabilir.

506 sayılı Kanunun 3. maddesi sigortalı sayılmayanları; diğer bir ifade ile anılan Kanun kapsamına alınmayanları sıralamaktadır.

Buna göre mülga 506 sayılı Kanun’un “Sigortalı sayılmayanlar” başlıklı 3. maddesi uyarınca:

./..

“Aşağıda yazılı kimseler bu kanunun uygulanmasında sigortalı sayılmazlar:

…D) (Değişik: 11/8/1977 - 2100/1 md.) Ev hizmetlerinde çalışanlar (ücretle ve sürekli olarak çalışanlar hariç)…”

Yine 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Kanun’un “Sigortalı sayılmayanlar” başlıklı 6. maddesi uyarınca;

“…Bu Kanunun kısa ve uzun vadeli sigorta kolları hükümlerinin uygulanmasında;

…c) (Değişik: 17/4/2008-5754/4 md.) Ev hizmetlerinde çalışanlar (ücretle ve sürekli olarak çalışanlar hariç)…4 üncü ve 5 inci maddelere göre sigortalı sayılmaz.”.

Buna göre ev hizmetleri, mülga 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu’nun ilk halinde kanun kapsamı dışında bırakılmış iken, 24/08/1977 tarih ve 16037 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan ve 24/11/1977 tarihinde yürürlüğe giren 11/08/1977 tarih ve 2100 sayılı Kanun’un 1. maddesiyle yapılan değişiklik ile mülga 506 sayılı Kanun’un 3. maddesinin (D) bendinde yapılan düzenleme uyarınca, ev hizmetlerinde “ücretle ve sürekli çalışanlar” anılan maddede yer alan istisnalar içinden çıkarılmış, 5510 sayılı Kanun'un 6. maddesi ile de aynı yöndeki uygulamaya devam edilmiştir.

05/02/2014 tarih 2013/10-2280 Esas, 2014/65Karar sayılı Yargıtay Hukuk Genel Kurul Kararı'nda sürekli çalışma kavramı “uygulamada haftanın çoğu ev işlerinde geçirilmiş ve çalışma bir süre devam etmişse, bu bu çalışma sigortalı çalışma olarak değerlendirilmekte, süreklilik için çalışmanın belli bir yoğunluğa ulaşması aranmaktadır.” Yargıtay'ın yerleşmiş içtihadları da aynı yöndedir.

Yukarıda açıklanan bilgilere göre tesbiti istenen dönemde haftanın yarısından fazlası ev hizmetinde çalışan kişi sürekli çalışan kabul edilmelidir. Daha açık ifade etmek gerekirse 3 günden fazla ev hizmetinde çalışan kişi sigortalı sayılmalıdır.

Yukarıda açıklanan bilgilere göre tesbiti istenen dönemde haftanın yarısından fazlası ev hizmetinde çalışan kişi sürekli çalışan kabul edilmelidir. Daha açık ifade etmek gerekirse 3 günden fazla ev hizmetinde çalışan kişi sigortalı sayılmalıdır.

O halde mahkemece yapılacak iş, öncelikle davacının, davalının eşi ...’ya ait 1082024 sicil nolu konfeksiyon imalathanesi işyerinden çekişmeli dönemde bildirimleri bulunan bordro tanıkları ile SGK il müdürlüğü, zabıta, vergi dairesi, meslek odaları ve muhtarlık marifetiyle bu işyerine komşu işyerlerinden uyuşmazlık konusu dönemde çalıştığı tespit edilen çalışanlar ile bunların tespit edilememesi halinde ise işyeri sahipleri araştırılıp tespit edilerek, çalışmanın fiilen bu işyerinde mi; yoksa davalıya ait ev hizmeti ve çocuk bakımında mı yürütüldüğünün tespiti konusunda bordro ve komşu işyeri tanıklarını dinlemek; öte yandan davacının ev hizmetlerini yürüttüğünü iddia ettiği her iki ev adresinde çalışmasının tanığı olabilecek kişileri, Mernis nüfus kayıt sisteminden tespiti yönünden nüfus müdürlüğü, bu dönemde bu adreslerden abonelik başvurusunda bulunmuş olanların tespiti için su ve havagazı gibi abonelik hizmetleri yürüten birimler ile kolluk marifetiyle detaylı olarak tespiti sağlanarak, tespit edilecek komşu ve apartman görevlilerinden davacının dava konusu ettiği dönemde çalışma süresi, niteliği, sürekli mi; kesintili mi olduğu, haftada kaç gün çalıştığı, part-time mı; full time mı çalıştığı, çalışmanın başlama ve bitiş tarihleri yönünde yöntemince beyanlarını almak aynı zamanda davacıdan ev hizmeti ve çocuk bakımına dair var ise fotoğraf ve video kayıtlarının ibrazı sağlanarak bu delilleri de dikkate alarak gerçek çalışma olgusu ile çalıştığının tespiti halinde davalı işyerinde haftanın yarısından fazlasını ev hizmetlerinde çalışarak geçirip geçirmediğini somut ve inandırıcı bilgilere dayalı şekilde ortaya koyduktan sonra tüm delilleri bir arada değerlendirmek suretiyle bir karar verilmesinden ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, Feri Müdahil SGK vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, ilk derece mahkemesi kararının bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

G) SONUÇ: Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı 6100 sayılı HMK’nun 373/1. maddesi uyarınca KALDIRILMASINA, ilk derece mahkemesi kararının BOZULMASINA, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesi’ne gönderilmesine, 10/02/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2014/11253, Karar No: 2014/36035, Tarih: 10.11.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/11253 E.  ,  2014/36035 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanıkların mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık ... hakkındaki tehdit, sanık ... hakkındaki katılan ...'yı yaralama suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanıkların temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2) Sanıklar ... hakkındaki hükümler ile sanık ... hakkındaki yaralama suçlarından, sanık ... hakkındaki müşteki ...'i yaralama suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,

a) Sanıklar ...ve...'un katılan ...'ı yaralama eylemleri nedeniyle; katılanın adli raporunda burnundaki kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etkisinin hafif (1) derece olduğunun belirtilmesine rağmen, TCK'nin 3. maddesine göre orantılılık ilkesine aykırı olarak sanıkların cezasından 1/3 oranında artırım yapılması suretiyle sanıklara fazla ceza verilmesi,

b) Sanıklar ...'ın katılan ...'yi yaralama eylemleri nedeniyle; katılanın adli raporunda burnundaki kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etkisinin ne derece olduğunun bildirilmemesine rağmen, katılan ...'ın Adli Tıp Şube Müdürlüğü'nden adli raporu alınarak kırığın derecesinin belirlenmesinin ardından sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,TCK'nin 3. maddesine göre orantılılık ilkesine aykırı olarak sanıkların cezasından 1/3 oranında artırım yapılması suretiyle sanıklara fazla ceza verilmesi,

c) Müşteki..'in aşamalarda alınan beyanlarında kendisine sarışın, zayıf, uzun boylu şahıs bir kişinin vurduğunu bildirmesine rağmen hangi sanığın müşteki Nejmettin'e vurduğunun belirlenmesi gerekirken eksik araştırma ile tüm sanıkların müşteki Nejmettin'i yaraladıklarının kabulü ile mahkumiyetlerine karar verilmesi,

d) Dosya kapsamına göre sanık ...'ın olayın başında tokalaşmak için elini uzatan Mustafa'ya eliyle vurduğunun anlaşılması karşısında sanık ... hakkında TCK'nin 86/3-e maddesinin uygulanarak sanığa fazla ceza verilmesi,

e) Dosya kapsamına göre sanık ...'un katılan ...'yı yaraladığına ilişkin yeterli delil elde edilmemesine rağmen sanık ...'un katılan ...'yı yaralamadan mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

a) Sanıklar Murat, Uğur, Neşat ve Ömer Faruk'un katılan ...'ı yaralama eylemleri nedeniyle TCK'nin 86/1, 86/3-e. Maddelerine göre belirlenen 1 yıl 6 ay hapis cezasının aynı yasanın 87/3. maddesine göre 1/3 oranında artırılması sırasında 1 yıl 12 ay hapis cezası yerine 2 yıl hapis cezasına hükmedilmek suretiyle sanıklara fazla ceza verilmesi,

Kabule göre de;

a) Sanıklar Murat, Uğur, Neşat ve Ömer Faruk'un katılan ...'ı yaralama eylemleri nedeniyle TCK'nin 86/1, 86/3-e. Maddelerine göre belirlenen 1 yıl 6 ay hapis cezasının aynı yasanın 87/3. maddesine göre 1/3 oranında artırılması sırasında 1 yıl 12 ay hapis cezası yerine 2 yıl hapis cezasına hükmedilmek suretiyle sanıklara fazla ceza verilmesi,

b) Sanıklar Uğur ve Neşat'ın katılan ...'yi yaralama eylemleri nedeniyle TCK'nin 86/1, 86/3-e. Maddelerine göre belirlenen 1 yıl 6 ay hapis cezasının aynı yasanın 87/3. maddesine göre 1/4 oranında artırılması sırasında hesaplama hatası yapılarak 1 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası yerine 2 yıl hapis cezasına hükmedilmek suretiyle sanıklara fazla ceza verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı BOZULMASINA, 10.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.