muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/5095, Karar No: 2015/3560, Tarih: 02.06.2015

Usule aykırı ve sanık ....müdafıinin temyiz dilekçesi ve duruşmalı inceleme sırasındaki itirazları ile sanık ..... müdafii ile katılan .....’in temyiz dilekçesindeki itirazları bu itibarla yerinde görülmekle, sanıklar hakkında kurulan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce hilafına BOZULMASINA, 02/06/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.

02/06/2015 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı.......'in huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ...... müdafii Avukat ......'in yüzüne karşı 04/06/2015 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2011/8255, Karar No: 2011/8106, Tarih: 29.11.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/8255 E.  ,  2011/8106 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi istenilmekle; duruşma için belli edilen gün ve saatte temyiz eden ... vekili Avukat ... ile aleyhine temyiz istenilen Hazine vekili Avukat ... geldiler. Gelenlerin yüzlerine karşı duruşmaya başlandı. Tarafların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmanın bittiği bildirildi. Süresi içinde inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 150 ada 10 parsel sayılı 14807,78 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz irsen intikal, ifraz ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle verasate iştiraken ... Yalçın mirasçıları Fatma Yalçın ve müşterekleri adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine vekili, yasal süresi içinde çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşlık ve kayalık niteliğindeki yerlerden olduğu iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne ve çekişmeli parselin Hazine adına tesciline, taşınmazın 1. derece doğal sit alanında kaldığının tapu kütüğünün beyanlar hanesinde gösterilmesine karar verilmiş; hüküm, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Yargıtay duruşması için belirlenen 825.00 TL vekalet ücretini davalı taraftan alınarak duruşmada kendisini vekil ile temsil ettiren davacı Hazineye verilmesine, 29.11.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/4768, Karar No: 2007/5386, Tarih: 30.04.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/4768 E.  ,  2007/5386 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tesbit istemine ilişkin davada ... Asliye Ticaret ile 1. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava karşılıksız kaldığı iddia olunan senetlerden dolayı açılan menfi tesbit istemine ilişkindir.

Dosya kapsamından, davanın 31/07/2006 tarihinde asliye hukuk mahkemesine açıldığı, Denizli İlinde H.S.Y.K.'nın 20.07.2006 tarih 352 sayılı kararı ile Müstakil Asliye Ticaret Mahkemesi kurulup, 21.08.2006 tarihinde faaliyete geçmesi sebebiyle dosyanın ticaret mahkemesine gönderilmesine karar verildiği, asliye ticaret mahkemesince de davanın mutlak ticari dava olmadığı, iş bölümü itirazında bulunulmadığı gerekçeleri ile görevsizlik kararı verilip, dosyanın asliye hukuk mahkemesine gönderilmesine karar verildiği anlaşılmaktadır.

T.T.Y.'nın 4. maddesinde mutlak ticari davalar sınırlı olarak belirtilmiş olup, aynı yasanın 5. maddesinde de aksine hüküm olmadıkça, dava olunan şeyin değerine göre asliye hukuk veya sulh hukuk mahkemesinin ticari davalara dahi bakmakla görevli olduğu hüküm altına alınmıştır.

Denizli İlinde H.S.Y.K.'nın 20.07.2006 tarih 352 sayılı kararı ile asliye ticaret mahkemesi kurulup, 21.08.2006 tarihinde faaliyete geçtiği, ancak eldeki davanın mutlak ticari dava olmadığı anlaşılmakla, davanın asliye ticaret mahkemesi kurulmadan önceki açıldığı hukuk mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince Denizli 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 30/04/2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12916, Karar No: 2017/13147, Tarih: 22.11.2017

**8. Ceza Dairesi         2017/12916 E.  ,  2017/13147 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Yalan tanıklık

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

İddianameye konu olan Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 2013/265 esas sayılı dosyasının temyiz aşamasında olması nedeniyle, sistem üzerinden dosyanın gönderildiğinin anlaşılması nedeniyle tebliğnamedeki 3 nolu bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

1-) Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesinde tanık olarak beyanları alınan sanığın sorulan sorulara verdiği cevaplar nedeniyle kendisinin de sanık durumuna düşebileceği anlaşıldığından, CMK.nun 48. maddesi gereğince ihtaratta bulunulması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-) Suça sürüklenen çocuk hakkında alınan sosyal inceleme raporları incelendiğinde ailesinin ve kendisinin geçinemediği, ailesinin cezaevinde bulunduğu, hükmedilen adli para cezalarını ödeyecek durumunun olmadığı, ceza hukukunun amaçlarından birisinin suçluların ıslahı ve rehabilitasyonu yolu ile topluma kazandırılmalarını sağlamak ve suç işlenmesini önlemek olduğu, verilen cezanın paraya veya tedbire çevrilmesi ya da ertelenmesi suretiyle suça sürüklenen çocuğun kişiliğine uygun hale getirilmesi gerektiği, mahkemenin bu hususta takdir hakkı olduğu ve dosyadaki bilgi ve belgeler ile birlikte değerlendirilmesi gerektiği, somut olayda ekonomik durumu para cezasını ödemeye uygun olmayan, işsiz, gelirsiz suça sürüklenen çocuk hakkında para cezasının aleyhe sonuçlar doğuracağı koşulları eğitim veya çalışma tedbirine uygun ve kendisine daha önce eğitim seçenek yaptırımı verilmemiş çocuk hakkında gerekçelendirmeden para cezasının tercih edilmesi,

Yasaya aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 22.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2992, Karar No: 2013/7399, Tarih: 15.04.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/2992 E.  ,  2013/7399 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

... Genel Müdürlüğü İçme Suyu Havzaları Yönetmeliğinin 6. maddesinin 9. fıkrasının g bendinde "derelerin her iki tarafında, kadastral sınırlarından itibaren 100 metre yapı yaklaşma mesafesi bırakılır" hükmü yer almakta iken, 16.01.2013 tarih ve 2 sayılı genel kurul kararı ile "derelerin ıslah kesitinin her iki yanında temizlik, bakım ve onarımlarının yapılması maksadı ile imar planlarında en az 10 metrelik dere işletme bandı ayrılır. Dere ıslah alanı ve dere işletme bandları idarece kamulaştırılır" hükmü getirilmiştir.

Dava konusu taşınmazın imar planında ne kadarlık kısmının dere işletme bandında kaldığı, bu durumun imar planına işlenip işlenmediği, yönetmeliğin değiştirilmesinden önce 100 metre olarak belirlenen yapı yaklaşma mesafesinin değiştirilmesi için karar alınıp, imar planında tadilat yapılıp yapılmadığı ... Genel Müdürlüğünden ve imar planını yapan Belediyelerden sorularak,

Alıncak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2021/3324, Karar No: 2022/1397, Tarih: 15.03.2022

**6. Hukuk Dairesi         2021/3324 E.  ,  2022/1397 K.**

**"İçtihat Metni"**

Ankara 6. Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı olan bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen kararın temyizen tetkiki davacı ile davalı ... ... vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve HMK 355. maddedeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş ve verilen kararda bir isabetsizlik görülmemiş olmasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, davacı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, adli yardım talebi yönünden davalıdan harç alınmasına yer olmadığına, 6100 sayılı HMK 373. madde hükümleri gözetilerek dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğin ise bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine, 15.03.2022 gününde oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklı rücuan tazminat istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, davacı tarafın davalı ... hakkında açmış olduğu davanın reddine, davalı ... ...’ndan talep etmiş olduğu 1.060.000 – TL’ nin yasal 1.11.2016 tarihinden itibaren faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

İstinaf incelemesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

İstinaf kanun yolu aşamasında, davalı ... ... vekili tarafından adli yardım talebinde bulunulduğu, Bölge Adliye Mahkemesince sunulan belgeler davalı ...’ in mali aciz içinde bulunduğunu kanıtlamaya yeter nitelikte bulunmadığından 12.03.2020 tarihli ara kararı ile davalı ... ...' nın adli yardım talebinin HMK’ nın 337/2 maddesi gereğince itirazı kabil olmak üzere reddedildiği, bu karara karşı itiraz edilmediği anlaşılmıştır.

Yüksek Özel Daire Sayın Çoğunluğu, davalı ...’in adli yardım talebini kabul ederek, temyiz incelemesi yapmış ve Bölge Adliye Mahkemesi Kararını esastan onamıştır.

Yüksek Özel Daire Sayın Çoğunluğunun davalının adli yardım talebinin kabul edilip işin esasının incelenmesi yönündeki kararına katılmıyorum.

6100 sayılı HMK’ nın 334. maddesine göre;

‘’Madde 334 - (1) Kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken yargılama veya takip giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olan kimseler, iddia ve savunmalarında, geçici hukuki korunma taleplerinde ve icra takibinde, taleplerinin açıkça dayanaktan yoksun olmaması kaydıyla adli yardımdan yararlanabilirler.\*1\*

6100 sayılı HMK’ nın 334. maddesine göre;

‘’Madde 334 - (1) Kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken yargılama veya takip giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olan kimseler, iddia ve savunmalarında, geçici hukuki korunma taleplerinde ve icra takibinde, taleplerinin açıkça dayanaktan yoksun olmaması kaydıyla adli yardımdan yararlanabilirler.\*1\*

(2) Kamuya yararlı dernek ve vakıflar, iddia ve savunmalarında haklı göründükleri ve mali açıdan zor duruma düşmeden gerekli giderleri kısmen veya tamamen ödeyemeyecek durumda oldukları takdirde adli yardımdan yararlanabilirler.

(3) Yabancıların adli yardımdan yararlanabilmeleri ayrıca karşılıklılık şartına bağlıdır. (\*1\* 30.04.2013 tarih ve 28633 S.R.G. de yayımlanan 11.04.2013 tarih ve 6459 sayılı kanunun 11.maddesi ile birinci fıkrada yer alan "haklı oldukları yolunda kanaat uyandırmak" ibaresi "taleplerinin açıkça dayanaktan yoksun olmaması" şeklinde değiştirilmiştir).

Aynı kanunun 335. maddesine göre;

‘’Madde 335 - (1) Adli yardım kararı, ilgiliye, aşağıdaki hususları sağlar:

a) Yapılacak tüm yargılama ve takip giderlerinden geçici olarak muafiyet.

b) Yargılama ve takip giderleri için teminat göstermekten muafiyet.

c) Dava ve icra takibi sırasında yapılması gereken tüm giderlerin Devlet tarafından avans olarak ödenmesi.

ç) Davanın avukat ile takibi gerekiyorsa, ücreti sonradan ödenmek üzere bir avukat temini.

(2) Mahkeme, talepte bulunanın, yukarıdaki bentlerde düzenlenen hususlardan bir kısmından yararlanmasına da karar verebilir.

(3) Adli yardım, hükmün kesinleşmesine kadar devam eder.

Madde 336’ ya göre;

Madde 336 - (1) Adli yardım, asıl talep veya işin karara bağlanacağı mahkemeden; icra ve iflas takiplerinde ise takibin yapılacağı yerdeki icra mahkemesinden istenir.

(2) Talepte bulunan kişi, iddiasının özeti ile birlikte, iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır.

(3) Kanun yollarına başvuru sırasında adli yardım talebi bölge adliye mahkemesine veya Yargıtay’a yapılır.

(4) Adli yardım talebine ilişkin evrak, her türlü harç ve vergiden muaftır.

Başvurunun incelenmesi yönünde madde 337’ ye göre;

Madde 337- (1) Mahkeme, adli yardım talebi hakkında duruşma yapmaksızın karar verebilir. (Ek cümle: 11.04.2013 - 6459 S.K./23. md) Ancak, talep hâlinde inceleme duruşmalı olarak yapılır. (Ek cümle: 11.04.2013 - 6459 S.K./23. md) Adli yardım taleplerinin reddine ilişkin mahkeme kararlarında sunulan bilgi ve belgelerin kabul edilmeme sebebi açıkça belirtilir.

(4) Adli yardım talebine ilişkin evrak, her türlü harç ve vergiden muaftır.

Başvurunun incelenmesi yönünde madde 337’ ye göre;

Madde 337- (1) Mahkeme, adli yardım talebi hakkında duruşma yapmaksızın karar verebilir. (Ek cümle: 11.04.2013 - 6459 S.K./23. md) Ancak, talep hâlinde inceleme duruşmalı olarak yapılır. (Ek cümle: 11.04.2013 - 6459 S.K./23. md) Adli yardım taleplerinin reddine ilişkin mahkeme kararlarında sunulan bilgi ve belgelerin kabul edilmeme sebebi açıkça belirtilir.

(2) (Değişik fıkra: 11.04.2013 - 6459 S.K./23. md) Adli yardım talebinin reddine ilişkin kararlara karşı, tebliğinden itibaren bir hafta içinde kararı veren mahkemeye dilekçe vermek suretiyle itiraz edilebilir. Kararına itiraz edilen mahkeme, itirazı incelemesi için dosyayı o yerde adli yardım talebi yapılan hukuk mahkemesinin birden fazla dairesinin bulunması hâlinde, numara olarak kendisini izleyen daireye, son numaralı daire için birinci daireye, o yerde adli yardım talebi yapılan hukuk mahkemesinin tek dairesi bulunması hâlinde ise aynı işlere bakmakla görevli en yakın mahkemeye gönderir. İtiraz incelemesi neticesinde verilen karar kesindir. Adli yardım talebi reddedilirse, ödeme gücünde sonradan gerçekleşen ciddi bir azalmaya dayanılarak tekrar talepte bulunulabilir.

(3) Adli yardım, daha önce yapılan yargılama giderlerini kapsamaz. (30.04.2013 tarih ve 28633 S.R.G. de yayımlanan 11.04.2013 tarih ve 6459 sayılı kanunun 13. maddesi ile değiştirilen ikinci fıkra metni: (2) Adli yardım talebinin kabul veya reddine ilişkin kararlara karşı kanun yoluna başvurulamaz. Ancak, adli yardım talebi reddedilirse, sonradan gerçekleşen bir sebebe dayanılarak tekrar talepte bulunulabilir).

Somut olayda davalı ... yüklenici konumundadır. Davalının Bölge Adliye Mahkemesine sunduğu belgeler aciz içinde olduğunu kanıtlar mahiyette değildir. Bölge Adliye Mahkemesince davalı ...’in ibraz ettiği belgelere göre aciz içinde olduğunu kanıtlayamadığından, adli yardım talebinin reddine karar verilmiştir. Davalı bu sefer Temyiz aşamasında adli yardım talebinde bulunmuş ve temyiz harçlarını yatırmamıştır. Davalı aciz içersinde olduğunu kanıtlayacak yeterli belgeyi dosyaya ibraz etmemiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararından sonra da durumunda bir değişiklik bulunmamaktadır.

Açıklanan tüm bu nedenlerle adli yardım talebinin reddedilip, temyiz harcının yatırıldıktan sonra temyiz incelemesinin yapılması gerektiğinden, Yüksek Özel Daire Sayın Çoğunluğunun adli yardım talebinin kabul edilip işin esasının incelenmesi yönündeki kararına katılmıyorum. 15.03.2022
Yargıtay — Esas No: 2022/6598, Karar No: 2025/4142, Tarih: 04.03.2025

**4. Ceza Dairesi         2022/6598 E.  ,  2025/4142 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/2100 E., 2020/1248 K.

SUÇ : Cumhurbaşkanına hakaret

HÜKÜMLER : Esastan ret

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında verilen hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanıklar hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik olarak Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıklar müdafilerinin temyiz istemleri özetle; paylaşımlarının siyasi eleştiri ve ifade özgürlüğü kapsamında olduğuna, atılı suçun unsurlarının oluşmadığına, eksik inceleme ile karar verildiğine, usul ve yasaya aykırı hükmün bozulmasına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.10.2008 tarihli ve 170-220 sayılı kararında da belirtildiği üzere; hakaret fiilinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin şeref, haysiyet ve namusu, toplum içindeki itibarı, diğer fertler nezdindeki saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleştirilmesi gerekmektedir. Somut bir fiil ya da olgu isnat etme veya sövme şeklindeki seçimlik hareketlerden biri ile gerçekleştirilen eylem, bireyin onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte ise hakaret suçu oluşacaktır.

Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kişilere yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövme fiilini oluşturması gerekmektedir.

İnsanın serbestçe haber, bilgi ve başkalarının fikirlerine ulaşabilmesi, edindiği düşünce ve kanaatlerden dolayı kınanamaması ve bunları tek başına veya başkalarıyla birlikte çeşitli yollarla serbestçe ifade edebilmesi, savunabilmesi ve yayabilmesi olarak kabul edilen, ifade özgürlüğü demokratik toplumun temelini oluşturan ana unsurlardan ve toplumun ilerlemesi ve bireyin gelişmesi için gerekli temel şartlardan birini oluşturmaktadır.

Anayasa'nın 26. maddesinde, "Herkes, düşünce ve kanaatlerini söz, yazı, resim veya başka yollarla tek başına veya toplu olarak açıklama ve yayma hakkına sahiptir.” hükmüne yer verilmiştir. Bunun yanında, bu hak, birçok uluslararası belgeye ve mahkeme kararına da konu olmuştur.

Anayasa'nın 26. maddesinde, "Herkes, düşünce ve kanaatlerini söz, yazı, resim veya başka yollarla tek başına veya toplu olarak açıklama ve yayma hakkına sahiptir.” hükmüne yer verilmiştir. Bunun yanında, bu hak, birçok uluslararası belgeye ve mahkeme kararına da konu olmuştur.

Türkiye'nin de yargılama yetkisini kabul ettiği AİHM, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (Sözleşme) 10. maddesinin 2. paragrafı saklı tutulmak üzere, ifade özgürlüğünün sadece toplum tarafından kabul gören veya zararsız veya ilgisiz kabul edilen "bilgi" ve "fikirler" için değil, incitici, şoke edici ya da endişelendirici bilgi ve düşünceler için de geçerli olduğunu pek çok kararında yinelemiştir. AİHM'e göre ifade özgürlüğü, yokluğu halinde "demokratik bir toplum"dan söz edemeyeceğimiz çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin bir gereğidir.

Bununla birlikte, ifade özgürlüğü de mutlak ve sınırsız değildir. Bu hak kullanılırken bireylerin hak ve özgürlüklerini ihlal edecek tutum ve davranışlardan kaçınılması hem ulusal hem de uluslararası mevzuatlarda yer almaktadır.

Nitekim Anayasa'nın 26. maddesinde koruma altına alınan ifade özgürüğü, aynı maddenin 2. fıkrasında belirtilen sebeplerle sınırlandırılabilir. Dolayısıyla anılan madde ile Anayasa'nın 13. maddesine göre, ifade özgürlüğüne yönelik sınırlamalar ancak kanunla yapılabilir ve demokratik toplum düzeninin gereklerine ve ölçülülük ilkesine aykırı olamayacağı gibi hak ve özgürlüklerin özlerine de dokunamaz.

Siyasetçilere yönelik eleştirilerin izin verilen sınırlarının özel kişilere nazaran daha geniş olduğu gerek iç hukukumuzda gerekse uluslararası mahkeme kararlarında yerleşmiş bir ilkedir. Bu ilkenin gerekçesi, siyasetçilerin, özel kişilerden farklı olarak, gazetecilerin ve halkın yakın denetimine açık olan, kamuoyuna mal olmuş kişi haline gelmeyi bilerek tercih etmeleridir.

Sonuç olarak; davaya konu kalıplaşmış slogan şeklindeki sözler; mağdurun onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp siyasi ve ağır eleştiri niteliğindedir. Aksi düşünülecek olursa, suçla korunmak istenen değer ölçüsüz bir şekilde genişleyecek ve ifade özgürlüğünü ön plana çıkaran evrensel hukuk düşüncesiyle bağdaşmayan bir yorum anlamına gelebilecektir. Bu itibarla, Cumhurbaşkanına hakaret suçunun unsurlarının somut olayda oluşmadığı gözetilmeden, sanıkların beraatleri yerine, mahkûmiyetlerine karar verilmesi,

2. Kabule göre de;

Sanık ... hakkında hükmün gerekçe kısmında açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesine karşın duruşma bitiminde bildirilen kararda cezanın ertelenmesine karar verilmesi suretiyle çelişki oluşturulması,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanıklar müdafilerinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanıklar müdafilerinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca İstanbul 51. Asliye Ceza Mahkemesine Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,04.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1272, Karar No: 2012/9635, Tarih: 01.10.2012

**5. Ceza Dairesi         2012/1272 E.  ,  2012/9635 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık müdafiin, 14/05/2009 tarihinde sanığın yüzüne karşı usulüne uygun olarak tefhim edilen hükmü 1412 sayılı CMUK'nın 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 17/06/2009 günlü dilekçe ile temyiz etmiş olduğu, sanığın yüzüne karşı verilen hükmün sanık müdafiine tebliğinin temyiz süresini yeniden başlatmayacağı anlaşılmakla temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek aynı Yasanın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 01/10/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.