muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/463, Karar No: 2017/570, Tarih: 14.02.2017

**15. Hukuk Dairesi         2016/463 E.  ,  2017/570 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan ayıbın giderilmesi bedeli ve kâr kaybının tahsili talebinden ibaret olup, yerel mahkemenin davanın reddine dair kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacı vekili müvekkilinin gezi teknesi için 2 adet motorun satımı ve montajı hakkında 29.02.2012 tarihinde davalı ile sözleşme imzalandığını, iş bedeli olarak 50.000,00 TL'nin ödendiğini, teslimden itibaren iki yıl garanti verilen motorların tüm sezon boyunca randıman vermediğini, sık sık arıza yaptıklarını, sözleşmedeki vasıfları taşımadıklarını, Bodrum Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2013/1121 D. iş sayılı tesbit dosyasında arızaların giderim bedelinin 11.023,00 TL olarak belirlendiğini, ayrıca teknenin gelirinden mahrum kaldığını, günlük 1.500,00 TL'den 10 günde 15.000,00 TL net kâr kaybına uğradığını belirterek 26.023,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkili yüklenicinin edimini yerine getirdiğini, motorları çalışır vaziyette teslim ettiğini, teknenin 2012 yılı yaz sezonunda denize indirilip kullanıldığını, susuz bırakılan motorların arıza yaptığını, arızayı giderdiğini, daha sonra gelişen arızanın fabrikasyon üretim kaynaklı olduğunu, davacının garanti kapsamında saydığı arızayı gidermek için gittiğinde izin verilmediğini, üçüncü şahsa tamir ettirildiğini, kendisinin alacaklı olduğunu, tek motorla dahi çalışabilen teknenin zarar etmeyeceğini belirtip davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davalının iki yıllık garanti vermesine karşın, davacının arızayı ona ihbar etmek yerine, tamire izin vermeyip, üçüncü şahsa yaptırarak garanti sorumluluğundan davalıyı kurtardığı gerekçesiyle haklı görülmeyen davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davalının iki yıllık garanti vermesine karşın, davacının arızayı ona ihbar etmek yerine, tamire izin vermeyip, üçüncü şahsa yaptırarak garanti sorumluluğundan davalıyı kurtardığı gerekçesiyle haklı görülmeyen davanın reddine karar verilmiştir.

Eser sözleşmesi, karşılıklı edimleri içeren bir iş görme akdîdir. Yüklenicinin edimi, eseri meydana getirmek ve iş sahibine teslim etmek, iş sahibinin karşı edimi ise teslim edilen eserin bedelini ödemektir. İş sahibi ısmarladığı eserin belli nitelikler taşımasını, amacını karşılamasını arzu eder. Şayet ısmarlanan eser iş sahibinin beklentisini karşılamıyorsa sözleşmenin yararlar dengesi iş sahibi aleyhine bozulur. Bu bakımdan eser, fen ve sanat kurallarına uygun ve iş sahibinin amacını karşılar nitelikte imâl edilmelidir. Aksi halde eser ayıplıdır ve yüklenicinin ayıba karşı zararlı sonuçtan sorumluluğu ortaya çıkar, bu da: yüklenicinin eseri teslim borcunun tamamlayıcısı olarak, meydana getirdiği eserde ortaya çıkan ayıp ve eksiklikleri üstlenme borcudur. Davacının bu halde sözleşme tarihinde yürürlükte bulunan 818 sayılı Borçlar Yasası'nın 360. maddesinden doğan hakları; eserdeki ayıpların giderilmesini talep, ayıplı eserden ötürü ücretten indirimi istemek ve eseri kabulden kaçınmaktır. 29.02.2012 tarihli sözleşmede yüklenici sözleşme konusu olup monte edilecek motorlardan kaynaklanan arızaların giderilmesi için 2 yıl süreyle garanti vermiş olduğundan garanti süresi içinde ayıp ihbarında bulunma zorunluluğu olmaksızın davacı ortaya çıkan ayıpların giderim bedelini isteyebilir.

Geçen süreçte yaşananlar taraflar arasında güven kırılmasına neden olduğundan, iş sahibinin ayıpların giderimi için yükleniciye süre verme ve ayıpların yüklenici tarafından giderilmesini öncelikle isteme ve onun onarım yapmasına izin verme zorunluluğu bulunmamaktadır.

2 yıllık garanti süresi içerisinde gizli ayıbın ortaya çıkması nedeniyle, davacı iş sahibinin talebi hakkında tarafların delilleri toplanarak, yüklenicinin işi ayıplı yapıp yapmadığı, niteliği ve delil tesbiti tarihi itibariyle giderim bedeli konusunda teknik bilirkişiden rapor alınarak işin esası incelenip, davanın sonuçlandırılması yerine, yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi isabetli olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda yazılı bozma nedenine göre; 1. bentte belirtilen nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte yazılı nedenlerle kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 14.02.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17302, Karar No: 2017/3600, Tarih: 09.05.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/17302 E.  ,  2017/3600 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek.Av. ... ile davalı vek. Av. ...'nın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan taraf vekillerinin sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KA R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin davalıdan aldığı yakan biber tohumlarının fide haline getirtilip tarlaya dikildikten ve meyve verdikten sonra firenk biberi olduğunun anlaşıldığını bu nedenle müvekkilinin 98.397,87 TL gelir farkından kaynaklanan zarara uğradığının tespit edildiğini ileri sürerek, müvekkilinin uğramış olduğu zararın ticari temerrüt faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının müvekkilinden almış olduğu tohumların hatalı olduğu iddiasını kabul etmediklerini, davacının müvekkili dışındaki üreticilerden de tohum aldığını, davada 6 aylık zamanaşımı süresinin geçtiğini, süresinde ayıp ihbarında bulunulmadığını, esasen zarara uğrayanın davacı değil davacının tohumu tarlasına dikmesi için verdiği...'ın olduğunu, talep edilen zararın fahiş olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın akde aykırılığa ilişkin tazminat isteği olduğundan davada 10 yıllık zamanaşımı süresinin uygulanması gerektiği, 5553 sayılı Tohumculuk Kanunu'nun 11. maddesinin kusurlu tohuma ilişkin olduğu, bu davanın ise satılan tohumun farklı bibere ilişkin olması nedeniyle açıldığı, davacının dava konusu tohumların satıldığı ... ile yaptığı sözleşmede ürün satış bedelinin 150,00 TL brüt olarak belirlendiği, buna göre tüm arazinin yakan biberi olması halinde davacının elde edeceği gelirin 620.865,00 TL olacağı, tüm arazinin frenk biberi ekili olması halinde elde edilecek gelirin 662.256,00 TL olduğu gözetildiğinde davacının uğramış olduğu bir gelir kaybı ve uğradığı bir zarar bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- 5553 sayılı Tohumculuk Kanunu'nun 11/2 maddesinde öngörülen 6 aylık hak düşürücü süre içerisinde dava açılmadığı anlaşıldığından somut olay bakımından davanın bu gerekçe ile reddi gerekirken işin esasına girilerek yazılı şekilde red kararı verilmesi doğru görülmemiştir.

2- 5553 sayılı Tohumculuk Kanunu'nun 11/2 maddesinde öngörülen 6 aylık hak düşürücü süre içerisinde dava açılmadığı anlaşıldığından somut olay bakımından davanın bu gerekçe ile reddi gerekirken işin esasına girilerek yazılı şekilde red kararı verilmesi doğru görülmemiştir.

Mahkemece yapılacak iş davanın dava şartı noksanlığı nedeniyle reddi ve bunun sonucu olarak davalı yararına hüküm tarihindeki Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 7/2 maddesi uyarınca maktu ücreti geçmemek üzere nispi vekalet ücretine hükmedilmesinden ibaret olmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davacı yararına takdir edilen 1.480,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, peşin harcın istek halinde iadesine, 09/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1472, Karar No: 2024/8519, Tarih: 07.11.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/1472 E.  ,  2024/8519 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1448 E., 2023/1571 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun kısmen kabulü ile gönderilmesine,

İLK DERECE MAHKEMESİ : Küçükçekmece 3. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2019/778 E., 2021/892 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve boşanmanın fer'îlerine karar verilmiştir.

Kararın davalı erkek tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların kısmen esastan reddi ve kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün ilgili bölümleri kaldırılarak Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; davalının annesi ile birlikte davalının annesinin evinde yaşamaya başladıklarını, zifaf gecesinden sonra cinsel problem yaşadıklarını, davalının ereksiyon probleminin ilaç kullanması neticesinde ortadan kalktığını, sonrasında boşalamama probleminin ortaya çıktığını, müvekkilinin bir an önce çocuk sahibi olabilmek için müşterek karar neticesinde tüp bebek tedavisine başladıklarını, davalının %77 özürlü olduğunun ve 2022 sayılı yasa uyarınca maaş aldığını ve 27 yaşından sonra hiç çalışmadığını, annesine bağımlı yaşadığını evlendikten sonra öğrendiğini, davalının müvekkilinin hiçbir ihtiyacını karşılamadığını, müvekkilinden para istediğini, kayınvalidenin her konuda kavga etmek için sebep yarattığını, hakaret edip küçük gördüğünü, hizmetçi gibi müvekkilini çalıştırmak istediğini, davalının bu konulara ya hiç karışmadığını ya da annesinin tarafını tuttuğunu, müvekkilinin hemen her gün kayınvalidesi tarafından küfür ve hakaretlerle evden kovulmasına rağmen davalının bu duruma göz yumduğunu, müvekkilinin tüp bebek tedavisi için 200,00 TL eksik olduğunu fark edip davalıdan bu parayı istemesi üzerine kayınvalidenin çocuk istemediklerini söylediğini, davalının para vermediği gibi sessizliğini bozmadığını, devamında kayınvalidenin sinkaflı küfür ve hakaretlerle müvekkilini kovduğunu, davalının müvekkilinin ailesini arayarak gelin kızınızı alın dediğini, baba evinde yaşayan müvekkilini arayıp sormadığını, barışmak için girişimde bulunmadığını, sonrasında şahitler huzurunda 3 kez 'boş ol' diyerek dini nikahı bozduğunu iddia ederek tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeni ile boşanmalarına, yasal faiziyle 17.000,00 TL maddî, 10.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

2.Davacı vekili 16.01.2021 tarihli dilekçesinde ve 12.01.2021 tarihli duruşmada; davalı tarafın davaya cevap verme süresi geçtikten sonra sunduğu beyan dilekçesinde bildirilen delillerin toplanmasına muvafakat vermediklerini belirtmiştir.

II. CEVAP

Davalı erkek cevap dilekçesinde özetle; davacının iddialarının asılsız ve gerçek dışı olduğunu, davacı kadının sadakat yükümlülüğüne aykırı davrandığını, son zamanlarda en ufak şeyden sorun çıkartmaya başladığını ve her an tartışma çıkması için çaba harcadığını, yükümlülüklerini yerine getirmediğini, kendisini terslediğini, sinirli ve agresif davranışlarıyla evliliği zor duruma soktuğunu, eşinin hamile kalmadığı için muayene olduklarını, sorunun davacıda olduğunu söylendiğini, davacının hiçbir şekilde söz dinlemediğini, kendi istediği gibi hareket ettiğini, bir erkek arkadaşına sen Sedat'a bir eş bul dediğini, davacının kendisine ve annesine küfür ve hakaret ettiğini, psikolojik rahatsızlığı olduğu için ilaç kullandığını, bu tür hastalığı olduğunun kendisine söylenmediğini, davacının Bakırköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinde tedavi gördüğünü öğrendiğini, ilaçlarını kullanmadığını, 26 ay evli kaldıklarını, evlilik için 80.000,00 TL borçlandığını ve borç ödediğini belirterek mahkemenin boşanma yönünde aksi bir karar vermesi durumunda 50.000,00 TL maddî, 50.0000,00 TL manevî tazminatın tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; evlilik birliğinin ortak hayatı sürdürmeleri taraflardan beklenmeyecek derecede temelinden sarsıldığı, boşanmaya sebebiyet veren olaylarda erkek eşin, kadına aşağılayıcı şekilde konuştuğu, maddî anlamda destek vermediği, annesinin davacı kadına yönelik ''sen hiç bir şey bilmiyorsun, ne yemek yapmayı biliyorsun ne de oğlumu cinsel manada mutlu edebiliyorsun, benim oğlumda sıkıntı yok, ben bu konularda bilinçliyim, cinsel manada sen suçlusun'' diyerek davacı kadına baskı yaptığı, kadının, çocuk sahibi olabilmesi için görmüş olduğu tüp bebek tedavilerinde davalı erkeğin maddî destek olmadığı, annesinin davacı kadına yönelik ''çingene, evimden git, seni istemiyoruz'' diyerek evden kovduğu babasını arayarak ''gelin kızınızı alın'' dediği, taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte geçimsizliğin mevcut ve sabit olduğu, boşanma sebebiyle mevcut veya beklenen menfaatleri zedelenen ve kişilik hakları saldırıya uğrayan kadın eş yararına maddî ve manevî tazminata hükmedilmesi gerektiği gerekçesi ile; davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, kadın yararına 17.000,00 TL maddî, 10.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek istinaf başvurusunda bulunmuştur.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı erkek istinaf dilekçesinde özetle;davanın kabulü, kusur belirlemesi, kadın lehine hükmedilen maddî ve manevî tazminat, kararın gerekçesinin bulunmaması, kendisinin dinlenmeden talepleri ile delilleri sorulmadan karar verilmesi ve vekâlet ücreti yönlerinden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesi istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı kadın vekili dava dilekçesinde, 17.000,00 TL maddî tazminat talebinde bulunduğu, tazminat taleplerini açıklarken 10.000,00 TL tutarında çeyiz eşyası getirdiğini ve eşyaların kendisine verilmediğini, 6 çeyrek altın ve 2 cumhuriyet altının evde kaldığını, kendisinde kusur olmamasına sağlıklı anne adayı olmasına rağmen doğal yollardan gebe kadının tüp bebek tedavisine razı olduğunu beyan ederek maddî tazminat talebinde bulunduğunu beyan etmiş, Mahkemece davacı kadının maddî tazminat talebi 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 174 üncü maddesinin birinci fıkrası kapsamında kabul edilerek kabulüne karar verildiği, kadının tazminat talebi sadece 4721 sayılı Kanunu'nun 174 üncü maddesinin birinci fıkrası kapsamında olmayıp aynı zamanda bağımsız nitelikte talepleri de içerdiğini, Mahkemece, hakimin davayı aydınlatma görevi çerçevesinde davacı kadına talep ettiği tazminatların nitelikleri, hangi alacak talebi için ne miktarda talebi olduğu açıklattırılıp, açıklamaya göre taleplerinden Türk Medeni Kanunu'nun 2. kitabından kaynaklanan davalardan olmayan kısımları yönünden nispi harcın peşin kısmının yatırılması için usulüne uygun olarak süre verilmesi ve görev hususu da düşünülerek deliller değerlendirilip sonucu uyarınca bir karar verilmesi gerekçesi ile istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının ilgili bentlerinin kaldırılarak maddî tazminat talebi hakkında belirtilen hususlara riayet edilerek yeniden karar verilmesi için dosyanın mahkemesine gönderilmesine ve sair istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; maddî tazminat dışındaki yönlerden temyiz ettiğini belirterek; boşanma davasının kabulü, kusur belirlemesi, manevî tazminat yönlerinden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, boşanmaya sebebiyet veren olaylardaki kusur belirlemesinin doğru yapılıp yapılmadığı, kusur belirlemesine bağlı olarak davanın kabulü ile kadının manevî tazminata hak kazanıp kazanmadığı ve miktarının hakkaniyete uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, boşanmaya sebebiyet veren olaylardaki kusur belirlemesinin doğru yapılıp yapılmadığı, kusur belirlemesine bağlı olarak davanın kabulü ile kadının manevî tazminata hak kazanıp kazanmadığı ve miktarının hakkaniyete uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 190 ıncı maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun’un 4 üncü ve 6 ncı maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 174 üncü maddesinin ikinci fıkrası. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı erkek tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Adli yardımdan yararlanması sebebi ile başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

07.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13819, Karar No: 2018/4719, Tarih: 04.06.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/13819 E.  ,  2018/4719 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 25/08/2015 gününde adli yardım talepli olarak verilen dilekçe ile staj eğitimi nedeniyle alacak istenmesi üzerine mahkemece adli yardım talebi kabul edilerek yapılan yargılama sonunda; davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine dair verilen 21/01/2016 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ve davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, staj ücreti alacağı istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili; müvekkilinin ... Kız Teknik ve Meslek Lisesinde öğrenciyken Mehmet Doğru İlkokulunda staj yaptığını, ancak staj ücretinin ödenmediğini belirterek, müvekkilinin staj ücreti alacağının tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davacının stajını özel rehabilitasyon merkezinde yaptığı, staj ücretinin rehabilitasyon merkezinden talep edilmesi gerektiği gerekçesiyle, davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Dosyanın incelenmesinde; davacı vekilinin dava dilekçesinde ve temyiz dilekçesinde davacının Mehmet Doğru İlkokulunda 2008-2009 yıllarında kesintisiz staj yaptığını beyan ettiği, davalının ise davacının özel rehabilitasyon merkezinde staj yaptığını belirttiği anlaşılmaktadır. Davacının hangi okul ya da işletmede staj gördüğüne dair bilgi ve belgeler ilgili yerlerden getirtildikten sonra husumetin değerlendirilmesi gerekirken bu husus gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesis edilmiş olması doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen nedenle davacı yararına BOZULMASINA, davacının diğer, davalının tüm temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına 04/06/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/19012, Karar No: 2022/5704, Tarih: 07.06.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/19012 E.  ,  2022/5704 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı, cinsel taciz

HÜKÜM : Sanığın mağdureler Işıl ile Ada’ya karşı çocuğun cinsel istismarı suçlarından mağdureler ... ile ...’a karşı cinsel taciz suçlarından mahkumiyetine dair İnebolu Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 09.07.2020 gün ve 2020/26 Esas, 2020/50 Karar sayılı hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesi uyarınca takdiren duruşmasız yapılan incelemede dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanık hakkında kurulan hükümlerin sanık müdafisi ile katılan Bakanlık vekilince temyiz edilmesi üzerine düzenlenen 31.12.2020 günlü tebliğnamede, sanık müdafisi ile katılan Bakanlık vekilinin cinsel taciz suçlarından verilen hükümlere karşı temyiz istemlerine yönelik herhangi bir görüş belirtilmediği anlaşıldığından, ek tebliğname hazırlanmak suretiyle söz konusu eksiklik giderildikten sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.