muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/4756, Karar No: 2008/4205, Tarih: 05.06.2008

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2008/4756 E.  ,  2008/4205 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 258 ada 29 parsel sayılı 1424.18 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... ve arkadaşları adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine, yasal süresi içerisinde taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşlık, kayalık ve çalılık yerlerden olduğu iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davanın reddine ve çekişmeli parselin tespit gibi davalılar adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 05.06.2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/27705, Karar No: 2018/6417, Tarih: 12.03.2018

**22. Hukuk Dairesi         2015/27705 E.  ,  2018/6417 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin il özel idaresine bağlı petrol istasyonunda çalışmakta iken tüm özlük hakları ile birlikte davalı şirkete devredildiğini, davalı şirketin özel idare bünyesinde çalıştırıldığını, işyerinden 30.05.2013 tarihinde emekli olduğunu, kıdem tazminatının ödendiğini ancak kullanılmayan yıllık izin ücret alacakları ile ödenmesi gereken ilave tediye alacaklarının ödenmediğini iddia ederek yıllık izin ücreti ve ilave tediye ücretinin davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... İdare vekili, davacının müdürlükçe işletilmekte olan petrol istasyonunda çalışmaya başladığını, 1998 yılında petrol istasyonun şirketleşmesi, ... AŞ olması sebebiyle şirket sözleşmesinin 11. maddesinin 3. fıkrası gereğince tüm özlük hakları ile ortağı olduğu şirkete devrolunduğunu bu nedenle kurumla hiç ilişki kalmayan davacının hiçbir alacağı bulunmadığını, husumet itirazında bulunduklarını beyanla davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

... vekili, davacının petrol istasyonunda 1988 yılından itibaren çalışmaya başladığını, daha sonra 1998 yılında istasyonun il özel idaresi bünyesinden ayrılarak ... AŞ ye dönüşmesi neticesinde davacının bütün hak ve sorumlulukları ile birlikte şirket bünyesinde çalışmaya devam ettiğini beyanla davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile davalıların alacaklardan müteselsilen sorumlu oldukları gerekçesi ile davalıların müşterek ve müteselsilen sorumluluğuna karar verilmiştir.

Karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanunu'nun 6. maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı yasanın üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

Değinilen Kanun'un 120. maddesi hükmüne göre, mülga 1475 sayılı Kanun'un 14. maddesi halen yürürlükte olduğundan, işyeri devirlerinde kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından belirtilen madde hükmü uygulanmalıdır. Anılan maddeye göre, iş yerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde, işçinin kıdemi iş yeri veya işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

İşyeri devrinin temel ölçütü, ekonomik birliğin kimliğinin korunmasıdır. Avrupa Adalet Divanı kararlarına göre, maddî ve maddî olmayan unsurların devredilip devredilmediği ve devir anındaki değeri, işgücünün devri, müşteri çevresinin devri, işyerinde devirden önce ve sonra yürütülen faaliyetlerin benzerlik derecesi, işyerinde faaliyete ara verilmişse bunun süresi, işyeri devrinin kriterleri arasında kabul edilmektedir.

Maddî ve maddî olmayan unsurların devri söz konusu olmaksızın da işgücünün önem taşıdığı sektörlerde ekonomik birliğin önemli unsurunu olan işçilerin devri de, iş yeri devri olarak kabul edilmelidir.

Devirden sonra işyerindeki ekonomik birliğin kimliğini koruyup korumadığının saptanabilmesi için, yürütülen faaliyetin devirden sonra yeni işveren tarafından aynı veya özdeş biçimde sürdürülmesi ölçütü yanında, işyerinin taşınmaz ve taşınır malları ile maddî olmayan varlıkların, işyerinde çalışan işçilerin sayı ve uzmanlık bakımından çoğunluğunun, bunun yanı sıra müşteri çevresinin devredilip devredilmediği, devir öncesi ve sonrasındaki faaliyetler arasında benzerlik olup olmadığı, devir sebebiyle işyerinde faaliyet askıya alınmışsa askı süresi gibi koşullar da göz önünde tutulmalıdır.

4857 sayılı Kanun'un 6. maddesinde yazılı olan “hukukî işleme dayalı” ifadesi geniş şekilde değerlendirilmeli, yazılı, sözlü ve hatta zımnî bir anlaşma da yeterli görülmelidir.

Bu açıklamalar ışığında, iş hukukunda iş yeri devrinin işçilik alacaklarına etkileri üzerinde ayrıca durulmalıdır. İş yeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. Mülga 1475 sayılı Kanun'un 14. maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Kanun'un 6. maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanun'un 6. maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumlu olacaktır.

Somut olayda, davacı ilk olarak 18.01.1988 tarihinde pompa işçisi ünvanı ile Köy Hizmetleri Müdürlüğüne bağlı Özel İdare Müdürlüğü Petrol Ofis Bayinde çalışmaya başlamış, 14.08.1998 tarihinde iş yeri devri nedeni ile buradan çıkış yapılarak 15.08.1998 de ... Nev Özel İdaresi Petrol Ürün Tur Aş de işe girişi yapılmıştır. Davalı şirket 24.06.1998 de kurulmuş olup şirket sermayesinin 500 hissesinden 400 hissesin davalı ... idareye ait olması devir olgusunu değiştirmeyeceği gibi davalı ... idareyi de davacının işvereni konumuna getirmeyecektir. Davalılar arasında devir ilişkisi olduğundan yıllık izin ücretinden son işveren şirket sorumlu olup davalı ... idaresinin sorumluluğu bulunmamaktadır. İlave tediye alacağı yönünden ise davacının 2003 yılında sendikaya üye olduğu ve zamanaşımı defi nedeni ile de 2009 yılı ve sonrası için hesaplama yapıldığı görüldüğünden devir tarihi itibari ile 2 yıl sorumluluğu bulunan İl Özel idarenin ilave tediye alacağından da sorumluluğu bulunmamaktadır. Bu nedenlerle davaya konu talepler yönünden tüm sorumluluk davalı şirkete ait olup davalı ... İdare yönünden davanın reddi gerekmektedir.

3- Somut olayda, davacı ilave tediye alacaklarının hiç ödenmediğini iddia etmektedir. Davalılar tarafından 1997 yılından itibaren dosyaya ücret bordroları sunulmuş olup, bordroların bir kısmının imzalı bir kısmının ise imzasız olduğu görülmüştür. Bordrolar dışında dosya içerisinde ödeme belgesi veya banka kaydına rastlanmamıştır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda bordrolara göre yapılan tahakkuklar gözetilerek hesaplama yapılmıştır. Ancak bir kısım bordroların imzasız olduğu görüldüğünden mahkemece ilave tediye, ikramiye ödemeleri yönünden banka kaydı, ödeme belgesi var mı araştırılarak ve denetime elverişli bir bilirkişi raporu aldırılarak imzasız olan bordrolar yönünden ödeme yapılıp yapılmadığı hususu tespit edildikten sonra sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile hüküm tesisi hatalı olup bozma sebebidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 12.03.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/33561, Karar No: 2015/14073, Tarih: 07.09.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/33561 E.  ,  2015/14073 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Adana 5. İş Mahkemesi

Tarihi : 16/04/2015

Numarası : 2014/947-2015/293

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... Enerji Üretim A.Ş. vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı ... Enerji Üretim A.Ş. vekilinin yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalı ... Enerji Üretim A.Ş.'ne yükletilmesine, 07/09/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2896, Karar No: 2018/3121, Tarih: 05.04.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/2896 E.  ,  2018/3121 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgeyi bozma, yok etme veya gizleme

HÜKÜM : Beraat

Olay tarihinden önce katılanın sanığa araç sattığı ve karşılığında sanıktan 27.500,00 TL bedelli senet aldığı, olay günü sanığın katılanın işyerine geldiği ve katılana parayı getirdiğini söyleyerek senedi istediği, katılanın senedi masanın üzerine koyduğu, katılanın müşterisi ile ilgilenirken sanığın senedin imzalı kısmını kopardığı, parayı alıp geleyim diyerek senedin kalan kısmını da alarak katılanın işyerinden ayrıldığının iddia edildiği olayda, sanığın ‘‘katılandan araç satın aldığını, bedelini sonra ödemek üzere 27,500 TLlik bono düzenlediklerini, olay tarihinde kendisinin bonoyu ödemek için katılanın işyerine gittiğini, 27,500TL ödeyip bonoyu geri aldığını’’ savunmasına karşılık, tanık ...'in sanığı daha önceden tanıdığını, ...'nın arkadaşı oduğunu, ...'nın kendisinin dükkan komşusu olduğunu, olay günü sanığın önce kendisinin iş yerine geldiğini, ‘katılana olan borcunu getirdiğini’ söylediğini, birlikte katlanın dükkanına gittiklerini, sanığın katılana ‘abi senedim burada mı parayı getirdim’ dediğini, katılanın senet burada diyerek senedi masanın üzerine koyduğunu, katılanın müşterisi ile ilgilenirken sanığın senedin imzalı kısmını kopardığını, kendisine ‘ne yapıyorsun neyi yırtıyorsun’ dediğini, ‘aramızda senedin lafı sözü olmaz’ dediğini, sanığın daha sonra müştekiye ‘bankaya havale yapılmış parayı alıp geleyim’ dediğini, senedin kalan kısmını aldığını ve gittiğini beyan etmesi’’ karşısında, suça konu yırtıldığı iddia olunan senedin ele geçirilememiş olması ve parçalarının bir araya getirtilip TTK'nun 688. maddesinde sayılan yasal unsurları taşıyıp taşımadığının saptanamaması nedeniyle sanığın 5237 sayılı TCK'nın 208. maddesi kapsamındaki suçunun subut bulduğu gözetilmeden suçun sabit olmadığı ve yasal unsurları oluşmadığından bahisle yazılı şekilde isabetsiz gerekçe ile beraat hükmü kurulması;

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4604, Karar No: 2015/2778, Tarih: 29.06.2015

**22. Ceza Dairesi         2015/4604 E.  ,  2015/2778 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, kararın nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosyaya konulan 15.02.2010 tarihli sosyal inceleme raporundan suça sürüklenen çocuğun uyuşturucu madde bağımlılığı sebebiyle iki kez ... Ruh Sağlığı ve Sinir Hastalıkları Hastanesi AMATEM'de tedavi gördüğünün belirtildiği bunun dışında cezai sorumluluğunu etkileyecek bir akıl hastalığının olduğuna ve bu hastalık nedeni ile tedavi gördüğüne dair bir iddia veya tespit olmadığı anlaşılmakla tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 29.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1310, Karar No: 2021/1185, Tarih: 15.02.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/1310 E.  ,  2021/1185 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten basit yaralamaya teşebbüs

HÜKÜM : Karar verilmesine yer olmadığına dair

Mahalli mahkemece verilen karar temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Basit yaralamaya teşebbüs suçundan hükümlü ...'nun, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2, 86/3-c, 29, 62 ve 52/2. maddeleri uyarınca 2.240,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair Orhaneli Asliye Ceza Mahkemesinin 04.03.2016 tarihli ve 2016/7 Esas, 2016/64 Karar sayılı kararına karşı kanun yararına bozma isteminde bulunulması üzerine Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 28.09.2016 tarihli ve 2016/13443 Esas, 2016/16533 Karar sayılı ilamı ile kanun yararına bozma talebi yerinde görülerek yeniden hüküm kurulması suretiyle dosyanın mahalline gönderilmesi üzerine mahkemece sehven yeniden esasa kaydedilen dosya üzerinde yapılan yargılama neticesinde hükümlü hakkında yeniden yeniden yargılamayı gerektirecek bir husus bulunmadığından "karar verilmesine yer olmadığına" dair karar verildiği ve hükümlünün temyiz isteminin bu karara yönelik olduğu anlaşıldığından bu kararın hüküm niteliği taşımaması nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223. maddesinde belirtilen ortada temyizi kabil incelenecek bir hüküm bulunmadığından, dosyanın incelenmeksizin mahal mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.02.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24459, Karar No: 2016/4084, Tarih: 08.03.2016

**2. Ceza Dairesi         2014/24459 E.  ,  2016/4084 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın vekili olduğuna dair vekaletnamesi bulunmayan Av. ... sanık ile birlikte duruşmaya katılmış, sanığın avukatı ile birlikte savunmasını yapacağını bildirmesi üzerine adı geçen avukatın hazır bulunduğu sırada sanık savunmasını yapmış, CMK'nın 150/1. maddesine göre sanık müdafii sıfatını alan Av. ... daha sonra duruşmaları takip etmiş, karar verilen 18/03/3014 günlü celsede de hazır bulunmuş ve karar yüzüne karşı tefhim edilmiştir.

Sanığın bilgisi ve onayı ile sanık müdafii olarak görev yapan ve yüzüne karşı 18.03.2014 tarihinde tefhim edilen kararı 7 günlük yasal süreden sonra 26.03.2014 tarihinde temyiz eden sanık müdafii Av. ...'nin bu istemi mahkemenin 31.03.2014 gün ve 42-166 sayılı kararı ile ile vekaletnamesi bulunmayan Av. ...'nin sıfatı bulunmadığı ve temyiz hakkı olmadığı gerekçesiyle reddedilmiş, bu karar sanık müdafiine tebliğ edilmiş ve sanık müdafii bu kararı temyiz etmemiştir.

Bu aşamadan sonra gerekçeli karar, yokluğunda karar verilen sanığa 29/04/2014 tarihinde tebliğ edilmiş ve sanık verilen kararı 02.05.2014 tarihinde temyiz etmiştir.

Sanık kovuşturma evresinde kendisinin müdafii tarafından temsil edildiğini bildiği ve karar müdafiinin yüzüne karşı verildiği halde sanığa gerekçeli karar 29.04.2014 tarihinde tebliğ edilmiştir.

Açıklanan şekilde sanığın haberdar olduğu müdafiinin yüzüne karşı 18.03.2014 tarihinde karar verilmiş olup temyiz süresi 19.03.2014 tarihinde başladığı ve sanığın 02.05.2014 günlü temyizi 1412 sayılı CMUK'un 310/1 maddesinde öngörülen 7 günlük süreden sonra olması nedeniyle sanığın yasal süresinde olmayan temyiz isteğinin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince REDDİNE, 08/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/13138, Karar No: 2025/6327, Tarih: 08.04.2025

**4. Ceza Dairesi         2022/13138 E.  ,  2025/6327 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/278 E., 2021/564 K.

SUÇ : Cumhurbaşkanına hakaret

HÜKÜM : Esastan ret

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik olarak Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle; suçun sübutuna, atılı suçun unsurlarının oluşmadığına, sanığın paylaşımlarının ifade özrgürlüğü kapsamında olduğuna, hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, lehe olan hükümlerin uygulanmasına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanık müdafiinin belirttiği hukuka aykırılık nedenleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri de gözetilerek maddi ceza hukukuna ilişkin sair yönlerden yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

İnsanın serbestçe haber, bilgi ve başkalarının fikirlerine ulaşabilmesi, edindiği düşünce ve kanaatlerden dolayı kınanamaması ve bunları tek başına veya başkalarıyla birlikte çeşitli yollarla serbestçe ifade edebilmesi, savunabilmesi ve yayabilmesi olarak kabul edilen, ifade özgürlüğü demokratik toplumun temelini oluşturan ana unsurlardan ve toplumun ilerlemesi ve bireyin gelişmesi için gerekli temel şartlardan birini oluşturmaktadır.

Anayasa'nın 26. maddesinde, "Herkes, düşünce ve kanaatlerini söz, yazı, resim veya başka yollarla tek başına veya toplu olarak açıklama ve yayma hakkına sahiptir.” hükmüne yer verilmiştir. Bunun yanında, bu hak, birçok uluslararası belgeye ve mahkeme kararına da konu olmuştur.

Türkiye'nin de yargılama yetkisini kabul ettiği AİHM, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (Sözleşme) 10. maddesinin 2. paragrafı saklı tutulmak üzere, ifade özgürlüğünün sadece toplum tarafından kabul gören veya zararsız veya ilgisiz kabul edilen "bilgi" ve "fikirler" için değil, incitici, şoke edici ya da endişelendirici bilgi ve düşünceler için de geçerli olduğunu pek çok kararında yinelemiştir. AİHM'e göre ifade özgürlüğü, yokluğu halinde "demokratik bir toplum"dan söz edemeyeceğimiz çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin bir gereğidir.

Bununla birlikte, ifade özgürlüğü de mutlak ve sınırsız değildir. Bu hak kullanılırken bireylerin hak ve özgürlüklerini ihlal edecek tutum ve davranışlardan kaçınılması hem ulusal hem de uluslararası mevzuatlarda yer almaktadır.

Bununla birlikte, ifade özgürlüğü de mutlak ve sınırsız değildir. Bu hak kullanılırken bireylerin hak ve özgürlüklerini ihlal edecek tutum ve davranışlardan kaçınılması hem ulusal hem de uluslararası mevzuatlarda yer almaktadır.

Nitekim Anayasa'nın 26. maddesinde koruma altına alınan ifade özgürüğü, aynı maddenin 2. fıkrasında belirtilen sebeplerle sınırlandırılabilir. Dolayısıyla anılan madde ile Anayasa'nın 13. maddesine göre, ifade özgürlüğüne yönelik sınırlamalar ancak kanunla yapılabilir ve demokratik toplum düzeninin gereklerine ve ölçülülük ilkesine aykırı olamayacağı gibi hak ve özgürlüklerin özlerine de dokunamaz.

Açıklamalar ışığında, somut olayda; sanığın eyleminin, siyasi ve ağır eleştiri niteliğinde olduğu dolayısıyla Cumhurbaşkanına hakaret suçunun unsurları itibarıyla oluşmadığı düşünülmeden, sanığın beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Bitlis 2. Asliye Ceza Mahkemesine Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Van Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.04.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5779, Karar No: 2013/9806, Tarih: 24.06.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/5779 E.  ,  2013/9806 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Babasına ait dükkanda haczedilerek kendisine teslim edilen ... marka diz üstü bilgisayarı geçici olarak evine götürdüğünü iddia eden sanığın savunmasının doğruluğu araştırılıp, teslim edilen mahcuzun suç tarihinde mevcut olup olmadığı, teslim amacı dışında tasarrufta bulunulup bulunulmadığı, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranması nedeniyle kaybolmasına veya bozulmasına neden olup olmadığının saptanmadan eksik soruşturma ve yazılı gerekçe ile sanığın beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 24.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9838, Karar No: 2013/23829, Tarih: 22.10.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/9838 E.  ,  2013/23829 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, taraflarca temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

... Cumhuriyet Başsavcılığının 25.05.2010 tarih ve 2010/12499 sayılı yazısına istinaden davalı kocanın akıl hastalığı ile ilgili uzman doktora sevk edilmesi için ... 2. Sulh Ceza Mahkemesince karar verildiği anlaşılmaktadır. Bu bakımdan davalı kocanın akıl hastalığı ile ilgili varsa raporunun eklenerek birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 22.10.2012 (Salı)