muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/2157, Karar No: 2014/3434, Tarih: 21.02.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/2157 E.  ,  2014/3434 K.**

* İŞE İADE

* İŞÇİYE MOBBİNG UYGULANMASI

* İŞ KANUNU (4857) Madde 25

**"İçtihat Metni"**

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle, müvekkilinin 22 yılı aşkın süre davalı bankada çalıştığını, bu sürenin son 10 yılını anılan bankanın Bornova şubesinde geçirdiğini, şubede uygulanan 360 derece anket tekniği sonrasında şube müdürü tarafından davacıya hakaret ve tehditte bulunulduğunu, davacının diğer çalışanlar önünde aşağılandığını, küçük düşürüldüğünü, hiçbir şey bilmemekle ve beceriksizlikle itham edildiğini, bu şekilde kendisine mobbing uygulandığını, sözkonusu davranışların uzun süre devam etmesi üzerine davacının bu durumu bir ihtarname ile yönetime bildirdiğini ancak hiçbir şeyin değişmediğini ve yönetimce bir önlem alınmadığını, yaşanan mobbing sebebiyle davacının psikolojik travma geçirdiğini, Ege Üniversitesi Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalında Anksiyete bozukluğu teşhisi konulduğu ve bu hastaneden rapor aldığını, raporlu sürelerde işe gelemediğini bu sebeple iş sözleşmesinin işveren tarafından haksız sebeple feshedildiğini ve işverenin işçiyi gözetme borcunun ihlal edildiğini beyanla işe iadesine, davanın kesinleşmesine kadar boşta geçen dört aylık ücret ile davalı tarafça işe başlatılmama halinde sekiz aya kadar iş güvencesi tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle, davacının, 05.01.1990-25.06.2013 tarihleri arasında müvekkili olan bankanın çeşitli şubelerinde çalıştığını, 07.03.2013 tarihinde iş sözleşmesinin feshi tarihine kadar almış olduğu sağlık raporları sebebiyle görevine devam ettiğini, müvekkili bankanın davacı yanın iş sözleşmesini 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25/I. maddesi uyarınca haklı sebeplerle feshettiğini, hastalık nedeniyle rapor alan işçinin iş sözleşmesinin 4857 sayılı Kanun'un 25. maddesinin 1-b. alt bendi uyarınca haklı sebeple derhal feshedilmesi için işçinin raporlu süresinin hizmet süresine göre ihbar süreli +6 hafta süreyi aşması gerektiğini, davacı tarafın 07.03.2013 tarihinden iş sözleşmesinin fesih tarihine kadar olan dönemde sağlık sorunları sebebiyle toplam 110 gün görevine devam etmediğini, davacı tarafın ihbar süreli (8 hafta) +6 haftalık süreyi aşan raporluluk süresi sebebiyle müvekkili bankanın haklı olarak iş sözleşmesini feshettiğini belirterek haksız olarak açılmış olan davanın reddine karar verilmesini talep etmiş.

Mahkemece davacının, davalı işyerinde işveren tarafından sürekli ve sistematik bir biçimde aşağılandığı, kişiliği ile saygınlığının zedelendiği ve kötü muameleye maruz kaldığı hususun şüpheden uzak bir şekilde ispat edemediği, bu sebeple davacıya mobbing uygulandığına dair kanaate varılmadığı, davacının iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından 4857 sayılı Kanun'un 25-I. maddesinde belirtilen sağlık sebepleri uyarınca haklı sebeple feshedildiği sonucuna varılarak davacı tarafından açılan işe iade davasının reddine karar verilmiştir.

Davalı bankanın Bornova şubesinde çalışan davacının, şubede bir başka firma tarafından uygulanan ve gizli kalması gereken 360 derece performans değerleme sistemi sonrasında şube müdürünün kötü muamelesine, aşağılayıcı, küçük düşürücü ve kişiliğine yönelik rencide edici davranışlarına maruz kaldığı, mesleki bilgisinin hedef alınarak bilgisizlik ve beceriksizlikle itham edildiği; şube müdürünün, gizli kalması gereken anket sonuçlarını öğrenerek kendisi hakkında iyi şeyler söylemediğini düşündüğü, davacıya sürekli ve sistematik şekilde kötü davrandığı, şube müdürünün anket sonrası yaptığı toplantıda anket sonuçlarıyla ilgili kanaatini ve memnuniyetsizliğini şube çalışanlarına söylediği, tehditkâr tavırla iki üç istifa dilekçesi beklediğini beyan ettiği, bu andan itibaren davacı başta olmak üzere aleyhine kanaatte bulunduğunu düşündüğü çalışanlara karşı baskıcı ve sorgulayıcı şekilde davrandığı, davacının şube müdürü ile yaptığı telefon görüşmesinden sonra ağlama krizine girdiği, bir banka çalışanı tarafından hastaneye kaldırıldığı, yaşanan bu tür olaylar sonrasında davacının mobbinge son verilmesi konusunda davalıya ihtarname gönderdiği, sözkonusu ihtarnamede mobbinge maruz kaldığını beyanla soruşturma açılmasını talep ettiği, şikâyetinin sonuçsuz kalması ve şube müdürünün devam eden olumsuz davranışları üzerine sağlığının bozulduğu, davacının alınan doktor raporlarında; çarpıntı, uykusuzluk (insomnia), tedirginlik, iştahsızlık, kilo kaybı, halsizlik, yorgunluk, kırgınlık ve sıkıntı hissi bulguları üzerine anksiyete teşhisi konulduğu, davacının bu rahatsızlığını tetikleyen veya ona katkı eden işyeri dışında ailevi, ekonomik, çevresel veya sosyal başkaca bir sebep olduğuna dair hiçbir delil ileri sürülmediği, Bornova Sağlık Uygulama ve Araştırma Merkezi Poliklinik Hasta Değerlendirme Formunda hastanın işyerinde yaşadığı değersizleştirmeler sonrası başlayan ve üç hafta yoğun olarak seyreden, anksiyete, çarpıntı, titreme, mide krampları, ağlama krizi ve çenede kasılma görüldüğü; bir kimsenin genel ve yaygın olarak işten ayrılması veya işyerini değiştirmesi amacıyla hedef alınıp bilinçli, sistematik ve sürekli şekilde kötü muameleye maruz bırakılması, ağır biçimde eleştirme, küçümseme, beceriksizlik ya da yetersizlikle itham edilme ve diğer çalışanlar önünde azarlanma şeklinde kişiliğinin ve onurunun rencide edilmesi, itibarına saldırılması, yönetim hakkının kötüye kullanılması, eşit muamele yükümlülüğüne aykırı şekilde davranılması, hedef alınan kişinin değersizleştirilmesi ya da ona kasten bu hissin verilmesi gibi eylemlerin mobbing olgusunu meydana getirdiği, somut olayda mobbingin unsurları itibarıyla gerçekleştiği şahit anlatımları, doktor raporları ve tüm dosya kapsamından anlaşılmaktadır.

Davacının iş sözleşmesi davalı işveren tarafından 4857 sayılı Kanun'un 25/I. maddesi uyarınca haklı sebeple feshedilmiş ve bu fesih mahkemece yerinde görülüp davacının işe iade talebi reddedilmiş ise de, anılan Kanun hükmü; işçinin kendi kastından veya derli toplu olmayan yaşayışından yahut içkiye düşkünlüğünden doğacak bir hastalığa yakalanması veya engelli hâle gelmesi durumunda, bu sebeple doğacak devamsızlığın ardı ardına üç iş günü veya bir ayda beş iş gününden fazla sürmesi ya da işçinin tutulduğu hastalığın tedavi edilemeyecek nitelikte olduğunun ve işyerinde çalışmasında sakınca bulunduğunun Sağlık Kurulunca saptanması durumunda iş sözleşmesinin bildirimsiz feshedileceğine ilişkindir. Somut olayda davacının işyerinde mobbinge maruz kaldığı için hastalandığı, rahatsızlığı sebebiyle sevk edildiği hastanede davacıya Sağlık Kurulu Raporu ile anksiyete bozukluğu teşhisi konulduğu ve dinlenmesi gerektiği için rapor verildiği, davacının hastalanmakta ve rapor kullanmakta herhangi bir kusurunun bulunmadığı, dolayısıyla anılan madde hükmü gereğince işverenin iş sözleşmesini haklı sebeple feshetmesinin hukuka uygun olarak değerlendirilemeyeceği açıktır.

Mahkemece, davacının, davalı işyerinde, işveren tarafından sürekli ve sistematik bir biçimde aşağılandığı, kişiliğinin ve saygınlığının zedelendiği, kötü muameleye maruz kaldığı ve mobbinge uğradığı şüpheden uzak bir şekilde ispat edilemediği gerekçesiyle hüküm kurulmuş ise de iddia, birbirini doğrulayan ve tamamlayan davacı ve davalı şahit anlatımları, davacının aynı mahiyette olan ve aynı bulgulara işaret eden birbiriyle ve anlatılanlarla uyumlu birden fazla doktor raporu gözönüne alındığında, mobbing olgusunun açık bir şekilde ispat edildiği; kaldı ki, hukuk yargılamasında ve özellikle de mobbinge dayanan iddialarda yüzde yüzlük bir ispatın aranmadığı, şüpheden uzak delil aramanın ceza yargılamasına ait olduğu, özel hukuk ve iş hukuku yargılamasında vicdani kanaatin oluşmasına yetecek kadar bir ispatın yeterli olduğu, taraflarca ileri sürülen delillerin sıhhat ve kuvvetinde tereddüt edilmesi halinde işçi lehine yorum ilkesinin uygulanması gerektiği, mobbing gibi diğer dava türlerine göre ispatı nispeten daha zor olan bir konuda kesin ve mutlak bir ispatın aranmayacağı, bu konuda işçi lehine ispat kolaylığı göstermenin hakkaniyet ve adalete daha uygun olacağı kanaat ve sonucuna varılmıştır.

Yukarıda belirtilen sebeplerden dolayı işveren tarafından 4857 sayılı Kanun'un 25/I. maddesine dayanılarak yapılan feshin geçersizliğine ve davacı işçinin talebinin kabulü ile işe iadesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hatalıdır.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-İşverence yapılan FESHİN GEÇERSİZLİĞİNE,

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-İşverence yapılan FESHİN GEÇERSİZLİĞİNE,

3-Davacının kanuni sürede işe başvurmasına rağmen, işverenin süresi içinde işe başlatmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının işçinin altı aylık ücreti olarak belirlenmesine,

4-Davacının işe iade için işverene süresi içinde başvurması halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar doğmuş bulunan en çok dört aylık ücret ve diğer haklarının davacıya ödenmesi gerektiğinin belirlenmesine,

5-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

6-Davacı vekille temsil edildiğinden, karar tarihinde yürürlükte olan tarifeye göre 1.500,00 TL vekâlet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine,

7-Davacı tarafından yapılan 311,35 TL yargılama giderinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

8-Peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, kesin olarak 21.02.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7981, Karar No: 2023/16930, Tarih: 05.04.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/7981 E.  ,  2023/16930 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

Sanık ve katılan sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

... Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.01.2016 tarihli ve 2015/156 Esas, 2016/6 Karar sayılı kararıyla;

1. Sanık ... hakkında hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine,

2. Sanık ... hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (c) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan sanık vekilinin temyiz isteğinin, beyanların değerlendirilmesinde hataya düşüldüğüne, olaya dair tek bilgisi olan tanığın soruşturma beyanını değiştirdiğine, diğer tanıkların görgüye dayalı bilgisi olmadığına, sanık ...'nin eyleminin sübut bulduğuna, kararın hukuka aykırı olduğuna ve resen belirlenecek nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Taraflar arasında hastanenin yemekhanesinde çıkan tartışmada katılan sanık ...'in, katılan ...'ye karşı "İki saattir lak lak yapacam diye yemek almadın kaşınma, kaşınma, edepsiz seni." dediği, sanık ...'nin de katılan ...'e "Gerizekalı ve terbiyesiz." diyerek hakaret ettiğinden bahisle açılan kamu davasına ilişkin Mahkemece, sanık ...'nin atılı suçlamayı kabul etmemesi, tanık ...'nin aşamalardaki beyanları arasındaki çelişkinin giderilememesi nedeniyle sanığın atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, mahkûmiyetine yeterli, inandırıcı delil olmadığı gerekçesiyle beraatine, katılan sanık ...'in eylemi yönünden ise, sanığın ikrarı, tanıklar ..., ... ve ...'nin beyanlarıyla atılı suçun sabit olduğu ancak tanık ...'nin beyanları arasındaki çelişki giderilemediğinden şüpheden sanığın yararlanması gerektiği kanaatiyle eylemin karşılıklı hakaret kapsamında kaldığı kabul olunarak katılan sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

V. GEREKÇE

V. GEREKÇE

1. Hakaret fiillerinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin onur, şeref ve saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleşmesi gerekmektedir. Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı bazı durumlarda nispi olup, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kişilere yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref, ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövme fiilini oluşturması gerekmektedir. Olay günü katılan sanık ... tarafından söylendiği kabul edilen ifadenin bir bütün halinde kaba hitap tarzı niteliğinde olduğu ve katılanın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmaması nedeniyle hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

2. Sanık ... hakkında katılan ...'e yönelik terbiyesiz ve gerizekalı dediğinden bahisle açılan kamu davasında, sanık tarafından söylendiği iddia edilen "Terbiyesiz" ifadesinin, nezaket dışı, kaba hitap tarzı niteliğinde olması nedeniyle hakaret suçuna subut vermeyeceği, sanık tarafından söylendiği belirtilen "Gerizekalı" ifadesi yönünden ise, sanığın aşamalarda atılı suçlamayı kabul etmemesi, tanıklar ... ve ...'nin, sanığın hakaret ettiğini duymadıklarını, tanıklar ... ve ...'nin ise yemek sırasında gerçekleşen olaya şahit olmadıklarını ve sanığın masaya oturmasından sonra hakaret ettiğini duymadıklarını belirttikleri, tanık ...'nin ise soruşturma beyanında, sanığın katılana gerizekalı dediğini ifade etmesine karşın, kovuşturma aşamasında, bir bayan sesinin gerizekalı dediğini duyduğunu ancak bu sözü söyleyenin kim olduğunu görmediğini, katılana yönelik söylenip söylenmediğini bilmediğini ve beyanları arasındaki çelişki giderilmeye çalışılınca da kovuşturma aşamasındaki anlatımının doğru olduğunu ifade etmesi karşısında, Mahkemece, tüm beyanların bir bütün halinde değerlendirilmesi ve tanık ...'nin hangi beyanına hangi nedenle üstünlük tanındığı açıklanıp tartışılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, hükmün gerekçe bölümünde, sanığın atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, mahkûmiyetine yeterli,inandırıcı delil bulunmadığı gerekçesiyle beraatine karar verildiğinin belirtilmesine karşın, katılan sanık ...'in katılan ...'ye karşı hakaret eylemin karşılıklı gerçekleştirdiğinin kabul olunması sonucunda sanık ...'nin de eyleminin sübut bulduğunun kabul edilmesi suretiyle çelişkili gerekçeyle hüküm kurulması,

Nedenleriyle hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Mahkemenin kararına yönelik katılan sanık vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8869, Karar No: 2022/2517, Tarih: 16.03.2022

**2. Hukuk Dairesi         2021/8869 E.  ,  2022/2517 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Çocukla Kişisel İlişki Kurulması-Birleşen Boşanma-Birleşen Ayrılık

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı erkek tarafından temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 16.03.2022 günü temyiz eden davacı-davalı ... vekili Av. ... ve karşı taraf davalı-davacı Işın Güngör vekili Av. ... geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, duruşma için takdir olunan vekâlet ücretinin 3.815 TL vekâlet ücretinin ...'ten alınarak Işıl'a verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 292.10 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine kesin olarak oy birliğiyle karar verildi. 16.03.2022 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2015/8770, Karar No: 2016/6692, Tarih: 30.05.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/8770 E.  ,  2016/6692 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan ...'nın sanık ... yönünden katılma sıfatının bulunduğu ve bu katılan yönünden temyiz incelemesinin sanık ...'le sınırlı olduğu anlaşılmakla yapılan temyiz incelemesinde;

Sanıklar ... ve...'in olay tarihi 04.03.2012 günü katılan ...'nın markette görevli olarak çalıştığı benzin istasyonuna geldiği, sanık ...'nın bir adet 50 kuruş değerinde bir toka almak için 50 TL verdiği, katılan ...'nın para üstünü verdiği, bu esnada sanık ...'in bozuk para vereceğim diyerek vermiş olduğu 50 TL'yi aldığı, daha sonra katılan ...'yı lafa tutup dalgınlık oluşturarak olay yerinden ayrıldığı, 24.03.2012 tarihindi ise yine sanıkların aynı benzinliğe geldikleri, bu kez katılan ...'nin pompacı olarak çalıştğı, sanık ...'in katılan ...'ten mazot doldurmasını istediği, parasını istediğinde aracın içinde oturan kızı sanık ...'in vereceğini söylediği, aynı şekilde sanık ...'in katılan ...'e 200 TL verdiği, katılan ...'in para üstü olarak 190 TL verdiği, ancak bu esnada sanık ...'in dur ben sana bozuk para vereyim diyerek 200 TL'yi geri alıp 10 TL verdiği, almış olduğu 190 TL'yi ise iade etmediği, katılan ...'i lafa tutarak dalgınlığından faydalandığı, bu şekilde sanıkların dolandırıcılık suçunu işledikleri iddia edilen olayda;

Savunma, katılan anlatımları, teşhis tutanakları ve tüm dosya kapsamına göre sanıkların birlikte hareket etmek suretiyle ayrı tarihlerde katılana 50 TL ve 200 TL para verdikleri, bu paraların üstünü aldıktan sonra vermiş oldukları parayı alarak bozuk para verdikleri ancak kendilerine verilen para üstünü vermedikleri, bu şekilde sanıkların dolandırıcılık suçunu işlediklerinin anlaşılması karşısında, sanıkların atılı dolandırıcılık suçlarından cezalandırılması gerekirken yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30.05.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/28846, Karar No: 2016/1901, Tarih: 26.01.2016

**9. Hukuk Dairesi         2014/28846 E.  ,  2016/1901 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, sendikal tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A)Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıya ait işyerinde 14.11.2010 tarihinden itibaren kalite kontrol elemanı olarak çalışmaya başladığını, çalışma süresinde işine gerekli özeni gösteren bir çalışan olduğunu, aylık net 1.000,00 TL ücret aldığını, ücretinin eksik bildirildiğini, kendisi ve diğer sendika üyesi işçilerin işyerinde sendikal faaliyet yürütmeleri, sendikaya üye olmaları ve işten çıkarma tehditlerine rağmen sendika üyeliğinden istifa etmemeleri nedeniyle ayrımcılığa ve işsiz bırakılma tehdidine maruz kaldıklarını, davalı işveren yetkilisinin tüm işçileri işten çıkarmakla tehdit ettiğini, davalı işveren yetkililerinin sendika üyesi olduğundan şüphe ettikleri işçileri notere götürerek sendika üyeliğinden istifa ettirdiklerini, davalıya ait işyerinde sendikalı - sendikasız işçi ayrımı yapılarak sendika üyesi işçilere zam verilmediğini, sendika üyesi işçilerin elden ödenmesi gereken ücretlerinin de ödenmediğini beyan ederek, 10.000,00 TL sendikal tazminatın işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın belirsiz alacak davası olarak açılmasının mümkün olmadığını, açılan davanın dava şartı yokluğu nedeni ile reddine karar verilmesi gerektiğini, firma nezdinde davacıya sendikal ayrımcılık yapıldığı iddiasının doğru olmadığını, iddiaların gerçeği yansıtmaktan uzak, soyut, haksız ve asılsız iddialar olduğunu, hiçbir çalışana karşı sendikal ayrımcılık yapılmadığını, sendikal faaliyetleri engelleyici herhangi bir girişimde bulunulmadığını, işyerinde sendikaya üye olması nedeni ile tek bir işçinin iş akdinin dahi feshedilmediğini, iş akdine ve iş kurallarına uygun olarak çalışan hiçbir işçinin iş akdine hiçbir şekilde son verilmediği gibi işyerinde sendikal faaliyetleri önlemeye yönelik herhangi bir eylemde de bulunulmadığını beyan ederek, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti: