muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/15455, Karar No: 2015/7495, Tarih: 16.04.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/15455 E.  ,  2015/7495 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, ... yaşlılık sigortası rejimine ilk tabi olunan tarihin Türkiye’de sigorta başlangıcı olarak tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Türkiye Cumhuriyeti ile ... Devleti arasındaki Sosyal Güvenlik Sözleşmesinin 29’uncu maddesi hükmü gereğince, ... ülkesinde çalışmağa başlanılan 22.09.1986 tarihinin, Türkiye’de sigorta başlangıcı olarak tespiti istemine ilişkin olan davada, istem gibi davanın kabulüne karar verilmiştir.

Anılan sözleşmenin 29’uncu maddesine uygun şekilde, yurtdışı çalışmalarını gösterir tercümeli ... sigorta mercii hizmet cetveli celbedilmeksizin, sigorta başlangıcına ilişkin mahkeme kabulü, eksik inceleme ve araştırmaya dayalıdır.

Her ne kadar T.C. Rotterdam Başkonsolosluğu Çalışma ve Sosyal Güvenlik Ataşeliği yazısıyla, davacının 22.09.1986 tarihinden itibaren ... da çalıştığı işyeri ve dönemi gösterilmiş ise de, anılan belgenin, davacının Ataşeliğe ibraz ettiği belgeler üzerine düzenlenmiş olması, ... sigorta Merciine ait bir belge niteliğinde bulunmaması ve ... yaşlılık sigorta rejimi bilgilerini içermemesi karşısında hükme esas alınamaz.

Türkiye Cumhuriyeti ile ... arasında imzalanan Sosyal Güvenlik Sözleşmesinin, konuya ilişkin 29’uncu maddesi hükmü, Malullük, Yaşlılık ve Ölüm sigortaları hakkındaki ... mevzuatının uygulanmasında, sigortalı, Türkiye’de yaşlılık sigortasına tabi işe girmeden önce, ...’da bir yaşlılık sigortasına tabi olmuşsa, bahis konusu ... rejimine tabi olduğu ilk günün, ... mevzuatına göre yaşlılık sigortasına tabi işe ilk defa girdiği gün olarak kabul edileceğini öngörmüştür.

Şu hâlde yapılması gereken iş ; yukarıdaki açıklamalar çerçevesinde, öncelikle, davacıya ait ... yaşlılık sigorta rejimine tabi sigortalılık sürelerini gösterir ... Sigorta Mercii hizmet cetvelleri gibi ilgili kayıt ve belgeler davalı Kurum’dan usulünce celbedilip, gerekirse tercümesi de yaptırılarak, ... yaşlılık sigortası rejimine ilk tabi olunan tarih usulünce belirlenmeli ve davacı istemi bu çerçevede yeniden değerlendirilerek varılacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın, eksik inceleme ve araştırmayla yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, 16.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/14028, Karar No: 2018/3703, Tarih: 09.04.2018

**3. Hukuk Dairesi         2017/14028 E.  ,  2018/3703 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... aralarındaki eşya alacağı davasına dair ... 4.Aile Mahkemesinden verilen 02/02/2016 günlü ve 2015/15 E.-2016/67 K. sayılı hükmün düzeltilerek onanması hakkında dairece verilen 19/04/2017 günlü ve 2016/7585 E.-2017/5747 K. sayılı ilama karşı davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir.

Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı ile boşandıklarını, evlilik birliği içinde davalının kaza yapması nedeniyle ödemek zorunda kaldığı tazminat için ziynetlerini bozdurduğunu belirterek, 125 gr kelepçe bilezik, 10 tane beşi bir yerde, 2 metre 100 gr burmalı köstek, 100 gr 14 ayar set takımı, 30 gr 8 tane ... burgusu bilezik, 7 tane 14 ayar bilezik, 60 çeyrek, 3 tane yarım altının aynen iadesine, mümkün olmadığı takdirde bedelleri olan 100.000 TL’nin yasal faizi ile birlikte davalıdan alınmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, boşanmalarına ilişkin dosyanın henüz kesinleşmediğini, davacıya takılan takıların bedelinin 50.000 TL olduğunu, takılardan 10 tane beşi bir yerde ile 2 metrelik 100 gr burma kösteğin satılıp davacıya ... plakalı aracın satın alındığını, daha sonra davacının bu aracı sattığını, davacının takıları ve eşyaları aldığını, trafik kazası nedeni ile ödemek zorunda kaldığı paranın babasına ait ... ili Yıldırım ilçesi, ... Mah. ... Cd.mevkii 4979 ada 2 parselde kayıtlı dairenin satılarak ödendiğini ileri sürerek; davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece; "davanın kabulüne bir adet 22 ayar kırma bilezik 13,250 TL, on adet beşibiryerde 34,200 TL, bir adet 18 ayar köstek 9.000 TL, bir adet 14 ayar set 8.500 TL, sekiz adet burgu bilezik 19.200 TL, yedi adet 14 ayar bilezik 8.925 TL, otuz adet çeyrek altın 4.740 TL, dört adet 14 ayar bilezik 2.720 TL değerindeki ziynet eşyalarının davalı tarafından davacıya aynen iade edilmesine, yada talepten fazlasına karar verilemeyeceğinden toplam değerleri olan 100.535,00 TL yerine 100.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine," dair verilen kararın Dairemizin 22.09.2014 tarih ve 2014/5024 E., 2014/12273 K. ilamı ile "..Somut olayda, davalının ziynetlerin bir kısmıyla davacıya araba alındığı, karşı tarafın da, arabanın gelinin babasının vefatıyla kalan zeytinlikten gelen parayla alındığı iddia edilmiş ve mahkemece de, davacının söz konusu aracı

vefat eden babasından kalan zeytinlikten almış olduğu miras parası ile satın aldığı,davalının da kaza nedeniyle ödemek zorunda kaldığı tazminatı, evini ipotek ederek bankadan aldığı para ile ve babası tarafından ödenmiş olduğu kabul edilmiş olmakla birlikte, ileri sürülen bu hususlar tapu ve veraset kayıtlarından araştırılmamıştır. Ayrıca, talep edilmemesine karşın fotoğraf ve CD’ lerde olduğu belirtilen “dört adet 14 ayar bilezik 2.720 TL değerindeki ziynet eşyalarının” da iadesine karar verilmiştir. Hal böyle olunca mahkemece; yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular dikkate alınarak, dava dilekçesindeki talep dikkate alınarak hüküm kurulması gerekirken, taleple bağlılık kuralına aykırı olarak ve hükme dayanak yapılan hususlar araştırılmadan eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir." gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece, uyulan bozma kararı üzerine, getirtilen tapu kaydı ve ipotek kaydının incelenmesi sonucu, davacının babasından mirasen kalan herhangi bir zeytinliğin satılmadığı, ayrıca davalının kaza yapması nedeniyle ödemek zorunda kaldığı tazminatın ise davalının babasının ipotek sonucu aldığı para ile bu borcu ödediği, yani altınların bozdurulması sonucu ödenmediği, ayrıca davacının altınları evlilik birliği içerisinde bozulmuş harcanmış olduğu kabul edilecek olsa da, davacının bu altınları davalıya geri iade edilmesi koşuluyla verildiğine ilişkin kesin ve inandırıcı bir delilin bulunmadığı ve bu hususunda ispatlanamadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Anılan kararın Dairemizin 2016/7585 Esas – 2017 / 5747 Karar sayılı ve 19/04/2017 tarihli kararı ile; "... 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre; davacı tarafın tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davanın reddi nedeniyle, kendisini vekille temsil ettiren davalı yararına, dava değeri üzerinden nispi vekalet ücreti takdir edilmesi gerekirken, maktu vekalet ücretine hükmolunması doğru görülmemiştir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK'nun 438/7 maddesi hükmü gereğidir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacı tarafın tüm temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının 6. bendinde yer alan "1.800 TL maktu" ifadelerinin çıkartılarak yerine “10.750 TL nispi" ifadelerinin yazılmasına, hükmün davalı yararına düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA ..." karar verilmiştir .

Düzeltilerek onama ilamına karşı davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi talep edilmiş olmakla yeniden yapılan incelemede;

Dava, kişisel eşya niteliğinde olan ziynet eşyalarının aynen iadesi, olmadığı takdirde bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Düzeltilerek onama ilamına karşı davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi talep edilmiş olmakla yeniden yapılan incelemede;

Dava, kişisel eşya niteliğinde olan ziynet eşyalarının aynen iadesi, olmadığı takdirde bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanunu’nun 6.maddesi hükmü uyarınca; Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri, hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatlamakla yükümlüdür. Gerek doktrinde, gerek Yargıtay içtihatlarında kabul edildiği üzere ispat yükü hayatın olağan akışına aykırı durumu iddia eden ya da savunmada bulunan kimseye düşer. Öte yandan, ileri sürdüğü bir olaydan kendi yararına haklar çıkarmak isteyen kimse iddia ettiği olayı ispatlaması gerekir.

Ziynet eşyası rahatlıkla saklanabilen, taşınabilen, götürülebilen türden eşyalardandır. Bu nedenle evden ayrılmayı tasarlayan kadının bunları önceden götürmesi, gizlemesi her zaman mümkün olduğu gibi, evden ayrılırken üzerinde götürmesi de mümkündür. Bunun sonucu olarak, normal koşullarda ziynet eşyalarının kadının üzerinde olduğunun kabulü gerekir. Bu durumda, ziynet eşyasının varlığını, evi terk ederken bunların zorla elinden alındığını ve götürülmesine engel olunduğunu, evde kaldığını, kadının ispatlaması gerekir. Bunların davalı tarafın zilyetlik ve korumasına terk edilmesi olağan durumla bağdaşmaz.

Diğer taraftan, düğün sırasında takılan ziynet eşyaları kim tarafından takılırsa takılsın, aksine bir anlaşma bulunmadıkça kadına bağışlanmış sayılır ve artık onun kişisel malı niteliğini kazanır. Bu eşyaların iade edilmemek üzere kocaya verildiği, kadının isteği ve onayı ile bozdurulup müşterek ihtiyaçlar için harcandığı hususu davalı tarafça kanıtlandığı takdirde, koca bunları iadeden kurtulur.

Dosyaya sunulan belgelerden sözkonusu aracın 10/09/2009 ile 06/06/2011 tarihleri arasında davacı adına kayıtlı olduğu , davacının babasının 31/03/1990 tarihinde vefat ettiği, zeytinliğin 1/6 payının 11/06/1999 tarihinden beri davacı adına kayıtlı olduğu, davalının babasının ise 10/05/2006 tarihinde ... 'a sattığı dairesini 01/03/2012 tarihinde geri aldığı, sunulan tüketici kredisi sözleşmesinin 15/05/2006 tarihli ve 50.000.00.- TL bedelli olduğu, ... tarafından imzalandığı anlaşılmakta ise de anılan belgelerin incelenmesi ile uyuşmazlığın çözülmesi mümkün olmamıştır .

Davacı, iddiasının ispatı için tanık deliline dayanmış ve gösterdiği tanıklardan (davacının annesi ) Güner Işık; " Davacı benim kızımdır. Davalı ile evlenmeleri sırasında 10 tane beşi bir yerde, Kelepçe yedili bilezik, 2 metre köstek, 10 tane ... burma bilezik bir de set takımı takılmıştı. Ayrıca da düğüne gelen misafirlerin taktıkları çeyrek altınlar ve bileziklerde vardı. Düğünden sonra kızım ile damadım ...'da oturdular bende bunları üstünde taşıyamaz hırsızlık olur siz alın saklayın diye dünürlere söyledim. Onlarda kızımın altınlarını alıp sakladılar. Ancak, köylerde düğünlere gittikleri zaman gidip altınlarını takıyordu gene bir düğüne gittiğinde kayınvalidesinden takmak için altınlarını istemiş oda yerinde yeller esiyor biz onları bozdurduk demiş. Kızım çok üzülmüş gelip bana anlattı bende onlar taktı onlar bozdurdu gene yaparlar üzülme diye söyledim. Kızımın boynunda bir tek davalının anneannesinin taktığı set kalmıştı. Birde çocukların doğumunda yapılmış 3 bilezik vardı. Davalı Singapur'a gezmeye giderken bu 3 bileziği bozdurup harcadı. Set takımını da boşanmadan 15 gün önce kızımı kandırıp ben sana yeniden alacağım diyerek alıp davalı bozdurmuş. Ayrıca, davalının ailesinin altınların büyük kısmını bozdurmalarından sonra kayınvalidesi çarşıda birlikte bir alışveriş sırasında sadece kızımın 10 bileziğinin kaldığını ancak bunları yeniden alacaklarını söyledi. Daha sonra bu 10 bileziği de kızıma vermediler, sanıyorum bunu da bozudurup harcadılar. Kızım boşanırken hiç bir altınını alamadı. Tamamı davalı tarafta kalmıştır ve onlar tarafından bozdurulup harcanmıştır. Benim damadım bir trafik kazası yaptı . Bu kaza nedeni ile tazminat ödedi. Ancak, bunu oturdukları evi ipotek ederek 100.000.00TL Kredi çekip öyle ödediğini biliyorum ve ölen kişinin eşine ev aldıklarını biliyorum. Benim kızım kesinlikle gezip tozup bir para harcamamıştır, gezen tozanda davalının kendisidir. Daha sonra da davalı benim kızımı aldattığı için boşanmak zorunda kaldı. Benim kızım halen çalışıyor. Çocuğuna bakmaktadır. Babasının ölümünden sonra kızım miras kalan zeytinlikten gelen para ile kendisine araba aldı. Hatta boşanmadan önce davalı bu arabayı bile alıp kaçırdı. Daha sonra kızım arabasını geri aldı" şeklinde beyanda bulunmuştur. Diğer davacı tanığı ( davacının arkadaşı ) ... ise; " Davacı benim arkadaşımdır kendisi ile yakın görüşürüm. Düğününe de gitmiştim düğünde ... burması ve beşi bir yerde altın ayrıca bilezikler ve bir takım takılar takılmıştı ancak ne kadar olduğunu bilemem. Taraflar arasında anlaşmazlık çıkınca bir barıştırmak için taraflar ile konuşmaya gittiğimizde davalı altınlar konusunda" altınları biz yaptık, daha sonrada borcumuz için sattık" diye söyledi. Zaten altınlar davacının kayınvalidesinde duruyordu gerektiği zaman davacı alıp takıyordu. Bu nedenle davacıya takılan altınlar davalı tarafça bozdurulmuş ve davacıya verilmemiştir dedi. Biz Orhangazi ilçesinin Sölöz köyündeyiz. Köyümüzün adetinde fazla altın takılır

. Taraflar arasında anlaşmazlık çıkınca bir barıştırmak için taraflar ile konuşmaya gittiğimizde davalı altınlar konusunda" altınları biz yaptık, daha sonrada borcumuz için sattık" diye söyledi. Zaten altınlar davacının kayınvalidesinde duruyordu gerektiği zaman davacı alıp takıyordu. Bu nedenle davacıya takılan altınlar davalı tarafça bozdurulmuş ve davacıya verilmemiştir dedi. Biz Orhangazi ilçesinin Sölöz köyündeyiz. Köyümüzün adetinde fazla altın takılır. Bu nedenle davalı taraf da örf ve adete göre gereken altınları takmıştır. Dilekçede okuduğunuz altınların tamamı davalıya takılmıştır. Zaten düğün CD'sindede görülür, ancak gramlarını bilemem. Davacı bir araba satın almıştı ancak bu arabayı babasının vefatı nedeni ile kalan miras parasından aldığını biliyorum " şeklinde beyanda bulunmuştur.

Aksine ciddi ve inandırıcı delil ve olaylar bulunmadıkça asıl olan tanıkların gerçeği söylemiş olmalarıdır. Akrabalık veya diğer bir yakınlık başlı başına tanık beyanını değerden düşürücü bir sebep sayılamaz. Dosyada tanığın gerçek olmayan olayları gerçekmiş gibi ifade ettiğini kabule yeterli delil ve olgu yoktur. O halde, tanığın sözlerine değer vermek gerekir. Buna göre davacı kadının, ziynet eşyalarının harcandığı ve iade edilmediği yönündeki iddiasını ispat ettiği anlaşılmaktadır. Davalı, davacı kadının bunları iade edilmemek üzere rıza ile verdiğini kanıtlayamamıştır.

O halde, mahkemece; yukarıdaki ilkeler gözetilerek, davacı tarafça varlığı ve bozdurularak harcandığı ispatlanan ziynet eşyaları yönünden davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken; yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin kabulü ile, Dairece verilen 19/04/2017 tarih ve 2016/7585 Esas, 2017/ 5747 Karar sayılı düzeltilerek onama kararının kaldırılmasına; hükmün, HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan karar düzeltme harcının istek halinde düzeltme isteyene iadesine, 09.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/35448, Karar No: 2013/28529, Tarih: 07.11.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/35448 E.  ,  2013/28529 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti, hafta tatili ücreti, ücret alacağı, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... Dündar tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş akdinin haksız ve bildirimsiz olarak işveren tarafından feshedildiği iddiasıyla kıdem ve ihbar tazminatları, fazla çalışma, yıllık izin, ulusal bayram ve genel tatil, hafta tatili ile ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının Nakliye yapan kamyonlardan haksız tahsilat yaparak işverenin güvenini kötüye kullandığından iş akdini haklı olarak feshettiklerini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, dosyadaki delillere ve bilirkişi raporuna dayanarak tutanak tutulan ve feshe dayanak yapıldığı iddia olunan konulara ilişkin davacının savunması alınmadan işveren tarafından haksız olarak işten çıkartıldığı, fesih ihbarında bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Fazla çalışma ücretlerinin hesabı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununun 63 üncü maddesinde çalışma süresi haftada en çok 45 saat olarak belirtilmiştir. Ancak tarafların anlaşması ile bu normal çalışma süresinin, haftanın çalışılan günlerine günde onbir saati aşmamak koşulu ile farklı şekilde dağıtılabileceği ilkesi benimsenmiştir. Yasanın 41 inci maddesine göre fazla çalışma, kanunda yazılı koşullar çerçevesinde haftalık 45 saati aşan çalışmalar olup, 63 üncü madde hükmüne göre denkleştirme esasının uygulandığı hallerde, işçinin haftalık çalışma süresi, normal haftalık iş süresini aşmamak koşulu ile bazı haftalarda toplam 45 saati aşsa dahi bu çalışmalar fazla çalışma sayılmaz.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Dairemizin yerleşik uygulamasına göre, bir işçinin günde en fazla fiilen 14 saat çalışabileceğinin kabulü gerekir. Bu durumda 24 saat çalışıp 24 saat dinlenme usulüyle yapılan çalışmalarda bir hafta 3 gün diğer hafta ise 4 gün çalışma yapılacağından, yukarıda bahsedilen 63 üncü madde hükmü gereğince, haftalık normal çalışma süresi dolmamış olsa dahi günlük 11 saati aşan çalışmalar fazla çalışma sayılması nedeniyle, bu çalışma sisteminde işçi ilk bir hafta (3x3=) 9 saat takip eden hafta ise (4x3=) 12 saat fazla çalışma yapmış sayılmalıdır.

1475 sayılı önceki İş Yasasında günlük 11 saati aşan çalışmaların fazla çalışma sayılacağına ilişkin bir hüküm bulunmadığından, söz konusu Yasanın yürürlükte olduğu dönemde gerçekleşen, 24 saat çalışıp 48 saat dinlenme usulüyle yapılan çalışmalarda, haftalık 45 saatlik normal çalışma süresinden fazla çalışma yapılması mümkün olmadığından, işçinin fazla çalışma yaptığının kabulü mümkün değildir. Ancak değinilen Yasa döneminde gerçekleşen 24 saat mesai 24 saat dinlenme usulüyle yapılan çalışmalarda, 4 gün çalışılan haftalarda (4x14=) 56 saat çalışma yapılacağından, sadece bu haftalarda işçinin haftalık (56‑45=) 11 saat fazla çalışma yaptığının kabulü gerekir.

4857 sayılı İş Kanununun 41 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, fazla çalışma saat ücreti, normal çalışma saat ücretinin yüzde elli fazlasıdır. İşçiye fazla çalışma yaptığı saatler için normal çalışma ücreti ödenmişse, sadece kalan yüzde elli kısmı ödenir.

Kanunda öngörülen yüzde elli fazlasıyla ödeme kuralı nispi emredici niteliktedir. Tarafların sözleşmeyle bunun altında bir oran belirlemeleri mümkün değilse de, daha yüksek bir oran tespiti olanaklıdır.

Fazla çalışma ücretinin son ücrete göre hesaplanması doğru olmayıp, ait olduğu dönem ücretiyle hesaplanması gerekir. Yargıtay kararları da bu yöndedir (Yargıtay 9.HD. 16.2.2006 gün 2006/20318 E, 2006/3820 K.). Bu durumda fazla çalışma ücretlerinin hesabı için işçinin son ücretinin bilinmesi yeterli olmaz. İstek konusu dönemler açısından da ücret miktarlarının tespit edilmesi gerekir. İşçinin geçmiş dönemlere ait ücretinin belirlenememesi halinde, bilinen ücretin asgari ücrete oranı yapılarak buna göre tespiti gerekir. Ancak işçinin işyerinde çalıştığı süre içinde terfi ederek çeşitli unvanlar alması veya son dönemlerde toplu iş sözleşmesinden yararlanılması gibi durumlarda, meslek kuruluşundan bilinmeyen dönemler için ücret araştırması yapılmalı ve dosyadaki diğer delillerle birlikte değerlendirmeye tabi tutularak bir karar verilmelidir.

İşçinin normal çalışma ücretinin sözleşmelerle haftalık kırbeş saatin altında belirlenmesi halinde, işçinin bu süreden fazla, ancak kırkbeş saate kadar olan çalışmaları “fazla sürelerle çalışma” olarak adlandırılır (İş Kanunu, Md. 41/3). Bu şekilde fazla saatlerde çalışma halinde ücret, normal çalışma saat ücretinin yüzde yirmibeş fazlasıdır.