muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/7479, Karar No: 2019/9725, Tarih: 15.10.2019

**5. Ceza Dairesi         2019/7479 E.  ,  2019/9725 K.**

**"İçtihat Metni"**

Silahlı terör örgütüne üye olma suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Tekirdağ 3. Ağır Ceza Mahkemesiyle Diyarbakır 8. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Tekirdağ 3. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Diyarbakır 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 07/08/2019 gün ve 2019/355 E. 2019/478 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 15/10 /2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9296, Karar No: 2012/11027, Tarih: 18.12.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2012/9296 E.  ,  2012/11027 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süreşMde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ :

Kullanım kadastrosu sırasında ... Mahallesi çalışma alanında bulunan 28205 ada 15 parsel sayılı 2027.87 metrekare yüzölçümünde, arsa vasıflı taşınmaz beyanlar hanesine "6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılmıştır. Eşit hisselerle ... evlatları ... ve ...'ün kullanımındadır" şerhi verilerek Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine, kadastro işlemleri sırasında usulsüzlük yapıldığını, kayalık, falez, çalılık vasfında yerlerin yasaya aykırı şekilde bilirkişi ve muhtarların aile fertlerine ve yakınlarına yazıldığını, davalı taraf adına olan zilliyetlik şerhinin iptaline karar verilmesi istemi ile dava açmıştır.Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne ve çekişmeli 28205 ada 15 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının muhdesat bilgileri bölümünde bulunan "Eşit hisselerle ... evlatları ... ve ...'ün kullanımındadır" şerhinin iptaline karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davacı Hazinenin açmış olduğu davada, çekişmeli taşınmazın davalıların kullanımında olmadığı kabul edilmek sureti ile davanın kabulüne karar verilmiş ise de; hüküm tarihinden önce, 26.04.2012 tarihli 28275 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6292 sayılı Kanun'un 9/2. maddesi ile Hazine tarafından kişiler aleyhine açılan davaların durdurulacağı düzenlemesi getirilmiştir. Hal böyle olunca anılan yasa maddesi uyarınca durma kararı verilmesi zorunlu olduğundan davalılar vekilinin temyiz talebinin kabulüyle hükmün BOZULMASINA, 18.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24638, Karar No: 2013/23611, Tarih: 27.12.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/24638 E.  ,  2013/23611 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi(Müstemir Yetkili)

Davacı K.Davalı: ...Özel Güvenlik Eğitim ve Danışmanlık Hizmetleri A.Ş. Vekili Av. ...

Davalı K.Davacı : ... vekili Av. ...

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davacı-karşı davalı ...vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı-karşı davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine

2-Davacı-karşı davalı, Tedaş... İl Müdürlüğünün güvenlik ihalesinin kendileri tarafından alınması nedeniyle davalı- karşı davacının 17.12.2008-14.3.2011 tarihleri arasında bu işyerinde özel güvenlik görevlisi olarak çalıştığını, 14.3.2011 tarihinde ihalenin süresinin dolması üzerine davalı-karşı davacının,aynı gün kendilerine herhangi bir bildirimde bulunmadan, yeni ihaleyi alan ... Özel Güvenlik Şirketinde işe başlayıp sigorta bildirimlerinin yapılması üzerine durumdan haberdar olduklarını ve davalının başka bir işyerinde ihbar önellerine uymadan işe başlaması nedeniyle 28.3.2011 tarihli ihtarname ile iş akdini haklı nedenle sonlandırdığını, bu nedenle ihbar tazminatının ödetilmesini; ayrıca davalı-karşı davacı tarafından işçilik alacakları talebiyle açılan davanın, işyeri devri kurallarının uygulanarak reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacı-karşı davalı şirketin yeni ihaleyi alamaması üzerine iş akitlerinin toplu olarak sona erdirildiğini, kendilerinin de yeni ihaleyi alan şirket ile yeni bir sözleşme yaparak, aynı işyerinde hiç ara vermeksizin işlerine devam ettiklerini, halen çalıştıklarını beyan ederek, davacı-karşı davalıdan kıdem ve ihbar tazminatı ile bazı işçilik alçaklarının tahsilini, davacı-karşı davalının açtığı ihbar tazminatı talepli davanın iş akdinin davacı tarafından sonlandırılmış olması nedeniyle reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacı ...A.Ş'nin ihale ile iş aldığı, ihalenin bitiminde ek çalışma yapıldığı, yeni ihale ile işi bıraktığının dosya kapsamından anlaşıldığı, iki taşeron arasında işyeri devri yapıldığı hususunda bir delil mevcut olmadığı hizmet akdinin devri hususunda da bir iddia bulunmadığı, davacı işverenin davalıyı başka işyerlerinde işe davet ettiği ve iş verdiği konusunda da iddiada bulunmadığı bu durumda ihale sözleşmesinin bittiği tarihte hizmet akdinin davacı ...A.Ş. tarafından sona erdirildiğinin işçinin ihbar ve kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti talep etmekte haklı bulunduğunun kabulü gerektiği, davalının ihaleyi yeni alan dava dışı alt işverenin yanında bilahare işe başlamasının yeni bir hizmet akdi niteliğinde olduğu, iş sözleşmesini kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanmayacak şekilde feshedildiğinin kanıt yükünün işverene ait olduğu, işverenin işçiyi başka işyerlerinde işe davet ettiğini ve iş verdiğini kanıtlayamadığı, ayrıca yeni ihale alıcısı arasında işyeri devri yapıldığı hususunda bir delil mevcut olmadığı, bu nedenlerle işçinin kıdem ve ihbar tazminatı ile feshe bağlı yıllık izin alacaklarına hak kazandığı kanısına varıldığı gerekçesiyle, davacının ihbar tazminatı talebinin reddine, davalının davasının kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanununun 6 ncı maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı yasanın üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

Değinilen Yasanın 120 nci maddesi hükmüne göre, 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesi halen yürürlükte olduğundan, işyeri devirlerinde kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından belirtilen madde hükmü uygulanmalıdır. Anılan maddeye göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde, işçinin kıdemi işyeri veya işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

Maddî ve maddî olmayan unsurların devri söz konusu olmaksızın da işgücünün önem taşıdığı sektörlerde ekonomik birliğin önemli unsurunu olan işçilerin devri de, işyeri devri olarak kabul edilmelidir.

Maddî ve maddî olmayan unsurların devri söz konusu olmaksızın da işgücünün önem taşıdığı sektörlerde ekonomik birliğin önemli unsurunu olan işçilerin devri de, işyeri devri olarak kabul edilmelidir.

İşyeri devrinin temel ölçütü, ekonomik birliğin kimliğinin korunmasıdır. Avrupa Adalet Divanı kararlarına göre, maddî ve maddî olmayan unsurların devredilip devredilmediği ve devir anındaki değeri, işgücünün devri, müşteri çevresinin devri, işyerinde devirden önce ve sonra yürütülen faaliyetlerin benzerlik derecesi, işyerinde faaliyete ara verilmişse bunun süresi, işyeri devrinin kriterleri arasında kabul edilmektedir.

Devirden sonra işyerindeki ekonomik birliğin kimliğini koruyup korumadığının saptanabilmesi için, yürütülen faaliyetin devirden sonra yeni işveren tarafından aynı veya özdeş biçimde sürdürülmesi ölçütü yanında, işyerinin taşınmaz ve taşınır malları ile maddî olmayan varlıkların, işyerinde çalışan işçilerin sayı ve uzmanlık bakımından çoğunluğunun, bunun yanı sıra müşteri çevresinin devredilip devredilmediği, devir öncesi ve sonrasındaki faaliyetler arasında benzerlik olup olmadığı, devir sebebiyle işyerinde faaliyet askıya alınmışsa askı süresi gibi koşullar da göz önünde tutulmalıdır.

İşyeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı şekilde işyeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkânı vermez.

İşyerinin devri işverenin yönetim hakkının son aşaması olup, işyeri devri çalışma koşullarında değişiklik anlamına da gelmez. Dairemizin kökleşmiş kararlarına göre işyeri devri işçiye haklı nedenle fesih hakkı tanımaz. İşyeri devrinin çalışma koşullarını ağırlaştıran bir yönü olup olmadığı belirlenmelidir.

Bu açıklamalar ışığında, iş hukukunda işyeri devrinin işçilik alacaklarına etkileri üzerinde ayrıca durulmalıdır. İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanunun 6 ncı maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumlu olacaktır.

Somut olayda, davacı-karşı davalı şirketin Tedaş... İl Müdürlüğünün özel güvenlik işini 17.12.2008-14.3.2011 tarihleri arasında yürüttüğü, 14.3.2011 tarihinde yapılan yeni ihaleyi dava dışı ... Özel Güvenlik Şirketinin aldığı, davalı ve arkadaşı olan bir kısım işçilerin ihalenin bitim tarihi olan 14.3.2011 gününde yeni şirket nezdinde özel güvenlik elemanı olarak, çalışmaya hiç ara vermeksizin devam ettikleri, iş akdinin feshine yönelik bir iradenin ortada bulunmadığı dosya içeriğinden anlaşılmaktadır. Daha sonra 28.3.2011 tarihinde davacı-karşı davalının çektiği ihtarın bu tarihte davalının davacının işçisi olmaması nedeniyle iş akdinin feshi konusunda sonuca etkili olmadığı anlaşılmakla, davanın işyerinin devri kuralları çerçevesinde incelenmesi gerekmektedir. Davacı- karşı davalı şirketin ihbar tazminatı talebinin farklı gerekçeyle de olsa reddi isabetli olup dava tarihi itibariyle, davalı-karşı davacının halen ihaleyi alan yeni işveren nezdinde çalışmasının devam ediyor olması ve ortada bir fesih olgusunun bulunmaması nedeniyle, feshe bağlı haklar olan kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin alacaklarının davacı- karşı davalıdan talep edilmesinin mümkün olmadığı hususunun gözden kaçırılarak bu talepler yönünden davalı- karşı davacının davasının reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile kabulüne karar verilmiş olması bozma nedenidir.

O halde davacı-karşı davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde, davacı-karşı davalıya iadesine 27.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14113, Karar No: 2022/21334, Tarih: 21.12.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/14113 E.  ,  2022/21334 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

UYAP kayıtlarından alınan nüfus kayıt örneğine göre, suça sürüklenen çocuk ...’in doğum tarihinin, Ankara 5 Nolu Ağır Ceza Mahkemesinin 2011/150 E., 2013/129 K. sayılı ve 27/06/2018 kesinleşme tarihli kararı ile 15/05/1998 iken 01/01/1995 olarak düzeltildiği belirlenerek yapılan incelemede;

1-Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocukların, görevlilerin dur ihtarına uymayarak araçla kaçtıkları sırada, hoparlör, anfi, oto yedek lastiği, bayan kol çantasını atmak suretiyle kendilerini şüphe üzerine takip eden ekip aracının sağ ön kaporta, sağ ön tampon, sis farında ve plakasında kırık ve ezikler meydana gelecek şekilde maddi zarara sebebiyet vermeleri, suça sürüklenen çocuk ...’un ayrıca hakkında işlem yapılırken kaçmaya teşebbüs ederek Büro Amirliği giriş kapısının camını kafası ve eliyle vurmak suretiyle kırması biçimindeki eylemlerinin TCK'nın 152/1-a ve 31/3. maddelerinde düzenlenen kamu malına zarar verme suçunu oluşturduğu, bu suç için belirlenecek cezanın miktar ve nev’i itibariyle tabi olduğu aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2. maddelerine göre belirlenen 5 yıl 4 aylık zamanaşımının, ilk karar tarihi olan 14/04/2015 ile ikinci karar tarihi olan 19/10/2021 arasında gerçekleşmiş olması nedeniyle mahkemece zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde hükümler kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılan kamu davalarının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

2-Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

UYAP kayıtlarından alınan nüfus kayıt örneğine göre, nüfus kaydındaki düzeltmeye istinaden suç tarihinde 18 yaşından büyük olduğu anlaşılan sanık hakkında TCK’nın 31/3. maddesi uyarınca indirim yapılması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 21/12/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25118, Karar No: 2012/20084, Tarih: 22.11.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/25118 E.  ,  2012/20084 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Defter ve belgeleri ibraz etmemek

HÜKÜM : Yargılamanın durmasına dair

Sanıklar hakkında açılan kamu davasının kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere durdurulması kararı 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddesi gereğince itiraz yasa yoluna tabi olup temyiz edilebilecek hükümlerden olmadığı cihetle; katılan vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, 5271 sayılı CMK.nun 264/2. maddesi uyarınca başvurusunun itiraz dilekçesi olarak kabulü ile gereğinin mahallinde takdir ve ifasına, 22.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13779, Karar No: 2015/14956, Tarih: 24.12.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/13779 E.  ,  2015/14956 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... İlaç ve Ecza Tic. Ltd.Şti. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıların işleteni, sürücüsü ve trafik sigortacısı olduğu aracın davacının kullandığı araca arkadan çarpması sonucu davacının boynunun arkaya savrulması ile yaralandığını, sol kol ve boynunda sürekli ağrılar ve kısıtlanmalar oluştuğunu, uzun süre tedavi gördüğünü, ameliyat olduğunu, tedavinin devam ettiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla meslekte kazanma gücü kaybı ve tedavi gideri olarak 7.000, 00 TL. maddi

tazminat ile 3.000,00 TL. da manevi tazminatın yasal faiziyle

davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... sigorta şirketi vekili, manevi tazminattan ve tedavi giderinden sorumlu olmadıklarını, dava açılmasına sebebiyet vermediklerini savunmuştur.

Diğer davalı vekili, ihbar edilen sıfatı ile sorumluluklarının bulunmadığını, davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili, kusuru kabul etmediklerini, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, uyulan bozma ilamı sonucu yapılan yargılamada; toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak;davalı ... Araç Kiralama ve Servis A.Ş (... A.Ş)'ye yönelik davanın husumet nedeniyle reddine, davacının manevi tazminat isteminin kısmen kabulü ile 1.500,00 TL manevi tazminatın 28/02/2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ... ve HMK. 124/4 maddesi gereğince taraf sıfatı kazanan davalı ... ilaç ve ... Tic. Ltd. Şti'den tahsili ile davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin manevi tazminat isteminin reddine,

7.000,00 TL'nin davalı ... ve HMK 124/4 maddesi gereğince taraf sıfatı kazanan davalı ... ilaç ve ... Sigorta A.Ş'den tahsili ile davacıya ödenmesine, maddi tazminata ... Sigorta A.Ş yönünden dava tarihi olan 31/05/2010 tarihinden itibaren, diğer davalılar yönünden ise 28.02.2010 tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmasına, fazlaya ilişkin maddi tazminat hakkının saklı tutulmasına karar verilmiş; hüküm, davalı ... İlaç ve Ecza Ticaret Ltd. Şti. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Manevi tazminat bakımından yapılan itirazların değerlendirilmesinde; 6100 sayılı HMK geçici 3/2 maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 1.1.2015 tarihinden itibaren 2.080,00 TL’ye çıkarılmıştır.

Temyize konu manevi tazminat kararı anılan yasanın yürürlüğünden sonra verildiğinden kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1.6.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebilir.

Temyize konu manevi tazminat kararı anılan yasanın yürürlüğünden sonra verildiğinden kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1.6.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebilir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan meslekte kazanma gücü tazminatı,tedavi gideri bedeli ve manevi tazminat davasına ilişkindir.

6100 sayılı HMK madde 124- "(1) Bir davada taraf değişikliği, ancak karşı tarafın açık rızası ile mümkündür. (2) Bu konuda kanunlarda yer alan özel hükümler saklıdır. (3) Ancak, maddi bir hatadan kaynaklanan veya dürüstlük kuralına aykırı olmayan taraf değişikliği talebi, karşı tarafın rızası aranmaksızın hâkim tarafından kabul edilir. (4) Dava dilekçesinde tarafın yanlış veya eksik gösterilmesi kabul edilebilir bir yanılgıya dayanıyorsa, hâkim karşı tarafın rızasını aramaksızın taraf değişikliği talebini kabul edebilir. Bu durumda hâkim, davanın tarafı olmaktan çıkarılan ve aleyhine dava açılmasına sebebiyet vermeyen kişi lehine yargılama giderlerine hükmeder."hükmünü getirmiştir.

Eldeki davada, dava tarihi 31.05.2010 olup Dairemizin bozma kararı dahil devam eden süreçte temyiz hakkı kazanan davalı ... İlaç ve Ecza Tic. Ltd. Şti. İhbar edilen konumundadır. Davacı vekili, uyulan bozma ilamı sonucu yapılan yargılamada 06.03.2015 havale tarihli dilekçesi ile 17.10.2014 dilekçesini tekrarla resmi kurum kayıtlarından anlaşılamayan, bilirkişi raporu ile ortaya çıktığından davalı adının değiştirilmesini talep etmiş, davalı vekili ise muvafakatının olmadığını bildirmiştir. O halde, savunma hakkının kullanılması, gelinen aşama, muvafakatın bulunmayışı gibi hususlar da gözetilerek iradi olarak taraf değişikliği

yapılamayacağı gözetilmeden ihbar olunan ... Ltd. şitketi hakkında yazılı şekilde karar verilmesi isabetli görülmemiştir.

3-Bozma neden ve şekline göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle manevi tazminat açısından verilen kararın miktar itibari ile kesin olması nedeni ile davalı ... ilaç ve Ecza Ltd.Şti vekilinin temyiz itirazının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... İlaç ve ... Tic. Ltd. Şti vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile verilen hükmün BOZULMASINA, 3 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... İlaç ve Ecza Tic. Ltd. Şti. vekilinin sair temyiz itirazlarının şu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ... İlaç ve Ecza Tic. Ltd. Şti.'ne geri verilmesine 24/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13549, Karar No: 2010/7795, Tarih: 25.05.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/13549 E.  ,  2010/7795 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairece daha önceden incelenen, aynı mahkemenin bazı dava dosyalarına (Ör:... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2004/288 Esas-2005/173 Karar, Dairenin:2009/13429 Esas) aynı değerlendirme tarihi itibarıyla (2004 yılı) gelen veri listesinin bu dosya içerisinde bulunan veri listesiyle aynı değerleri içermediği anlaşılmıştır.

Mahkemece, her iki dosya içerisinde bulunan veri listesinin birer suretinin İlçe Tarım Müdürlüğüne gönderilerek, veriler arasındaki bu çelişkinin nereden kaynaklandığının ve 2004 yılı itibarıyla münavebeye alınan buğday, kavun, kuru fasulye ve çilek ürünlerinin sulu şartlarda dekar başına ortalama verim, ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderine ilişkin doğru veri listesinin dosya içerisine getirtilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.