muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/190, Karar No: 2022/1563, Tarih: 22.11.2022

i) Oluşacak sonuca göre, çekişmeli parselin kıyı kenar çizgisi içindeki kıyı olmadığı, dayanılan tapu kayıtlarının yüzölçümleri ile geçerli kapsamı içinde kaldığı ve zilyetlikle edinme iddiasında bulunanların Medenî Kanunun yürürlüğünden en az 10 yıl önce başlayan, malik sıfatıyla ve iyi niyetli zilyetliğinin bulunmadığı saptandığı takdirde tapu malikleri adına,

Çekişmeli parselin çiftlik tapu kayıtlarının yüzölçümü ile geçerli kapsamı dışında kaldığının belirlenmesi halinde, kesinleşmiş orman kadastrosu sınırları dışında bırakılan ancak, eylemli orman niteliğinde olduğu, bu nedenle, zilyetlikle edinilemeyecek yerlerden olduğu belirlenen ve krokisinde (B) ile gösterilen 807,54 m² yüzölçmündeki bölümünün halihazırdaki ağaçlık niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline karar verilmeli,

Çekişmeli parselin (A) ile gösterilen bölümü yönünden de, zilyetlikle edinme iddiasında bulunanların, Medenî Kanunun yürürlüğünden önce en az 10 yıl önce başlayan, malik sıfatıyla ve iyi niyetli zilyetliğinin bulunduğu ya da çekişmeli parsellerin çiftlik tapu kayıtlarının yüzölçümü ile geçerli kapsamı dışında kaldığı, dava ve tesbit tarihinden önce yararlarına zilyetlikle edinme koşullarının oluştuğu belirlendiği takdirde zilyetleri adına tapuya tesciline karar verilmelidir.

Çekişmeli parselin (A) bölümünün dayanılan tapu kayıtlarının yüzölçümü ile geçerli kapsamında kalmadığı gibi, zilyetlikle edinilecek yerlerden olmadığı ya da zilyetlikle edinme iddiasındaki kişiler için kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluşmadığı belirlendiği takdirde ise, hali hazırdaki niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline karar verilmelidir.

Açıklanan hususlar gözetilmeksizin eksik inceleme ve araştırmaya dayanılarak hüküm kurulması usul ve kanuna aykırıdır.’’ gerekçesiyle birinci bentde açıklanan nedenlerle Orman yönetiminin temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentde açıklanan nedenlerle davalı Hazine ile asıl davada davacılar-birleştirilen davada davalılar ... ve arkadaşları vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Direnme Kararı:

18. ... Kadastro Mahkemesinin 15.04.2015 tarihli ve 2014/59 E., 2015/63 K. sayılı kararı ile; önceki gerekçe ile direnme kararı verilmiştir.

Direnme Kararının Temyizi:

19. Direnme kararı süresi içinde asıl davada davacılar-birleştirilen davada davalılar ... ve arkadaşları vekili ile davalı ... İdaresi ve davalı Hazine vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

II. UYUŞMAZLIK

Direnme Kararı:

18. ... Kadastro Mahkemesinin 15.04.2015 tarihli ve 2014/59 E., 2015/63 K. sayılı kararı ile; önceki gerekçe ile direnme kararı verilmiştir.

Direnme Kararının Temyizi:

19. Direnme kararı süresi içinde asıl davada davacılar-birleştirilen davada davalılar ... ve arkadaşları vekili ile davalı ... İdaresi ve davalı Hazine vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

II. UYUŞMAZLIK

20. Direnme yoluyla Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; davacıların (... ailesi) tutunduğu tapu kayıtlarının hukuken geçerli kayıtlar olup olmadığı, müdahil davacı ...’ın zilyetliğinin 1858 tarihli Arazi Kanunnamesi’nin 20 ve 78. maddeleri gereğince tapu kaydının hukukî kıymetini kaybettirecek nitelikte bulunup bulunmadığı, davacıların tutunduğu tapu kayıtlarına kapsam tayini gerekip gerekmediği, dava konusu taşınmazın orman sayılan yerlerden olup olmadığı ve taşınmazın niteliğinden kaynaklı olarak zilyetlik yoluyla iktisabını engelleyen bir durumun bulunup bulunmadığı, sonucuna göre de, mahkemece tapu kayıtlarına kapsam tayini yönünden bozma ilamında belirtilen şekilde araştırma ve inceleme yapılmasının gerekip gerekmediği noktalarında toplanmaktadır.

III. GEREKÇE

21. Dosya içeriği ve toplanan delillerden; dava konusu ... ili ... ilçesi ... köyü ... mevkiinde kain 240 ada 16 parsel sayılı taşınmazın 31.01.2008 tarihinde yapılan kadastro çalışması neticesinde, prefabrik atölye ve tarla niteliğinde, 3298,53 m2 olarak aynı ada 9 ilâ 16 parsel sayılı taşınmazlarla birlikte bir bütün hâlinde ... oğlu ...’ın ceddinden intikalen ve taksimen zilyetliğinde iken 05.05.1956 tarihinde ölümü ile mirasçılarına kaldığı, taksim ile dava konusu 16 sayılı parselin kızı ...’a düştüğü, ... tarafından haricen ... çocukları ..., ... ve ...’e satıldığı, onlar tarafından da 28.06.1993 tarihli harici senetle ...’e satıldığı, ...’in de tutanağa ekli 27.07.1993 tarihli harici satış senedi ile ... Yat Pazarlaması ve Yat Yelkeni İmalatı Ltd. Şti.’ne satarak hak ve alakasını kestiği saptanmış ise de, taşınmazın ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 1999/312 Esas sayılı dosyasında davalı olduğu belirtilerek ve mülkiyet hanesi boş bırakılarak tespitinin yapıldığı anlaşılmaktadır.

22. Davacılar ... ve arkadaşlarının, ... Valide Sultan Vakfı’na ait olan Mart 1290/Safer 1291 tarih, 18 numaralı (4000 dönüm), 19 numaralı (3000 dönüm) ve 20 numaralı (7000 dönüm) maliki ... adına kayıtlı çiftlik tapu kayıtlarına dayandıkları, anılan tapu kayıtlarının ... (...) kızı ...’a intikal ederek Ağustos 1326 tarih 2, 3 ve 4 numaralı tapulara gittiği, ...’ın da çocukları ..., ..., ... ve ...’e ölünceye dek bakıp gözetmeleri karşılığında verdiği ve Eylül 1340 tarih 3, 4 ve 5 numaralı kayıtların oluştuğu, bu kayıtların da 07.02.1962 tarih 1, 4 ve 5 numaralı tapulara tedavül gördüğü; 18 numaralı kök tapu kaydının 23.05.1969 tarih 10 ve 11 numaralı tapulara, oradan da 21.07.1969 tarih 63 ve 64 numaralı tapulara gittiği, bu kayıtların da ... köyü 1 ilâ 169 numaralı parsellere revizyon gördüğü; 19 numaralı kök tapu kaydının revizyon görmediği; 20 numaralı kök tapu kaydının ise ... köyü 373 ilâ 633 numaralı parsellere revizyon gördüğünün belirtildiği, ancak tespitlere itiraz edildiği; tapu kayıtlarının ... Çiftliğine ait ... köyü 1 ilâ 169 sayılı parsellere revizyon gören sınırlarının; D: Mezar Gediği, B: Dikili Taş, K: ..., G: ... ve bu yerden müfrez çiftlik; ...-... Çiftliğine ait Şubat 1962 tarih 1 sıra numarada 639 hektar 5240 m2 yüzölçümündeki (7000 dönüm) kadastro sırasında ... köyü 373 ilâ 633 sayılı parsellere revizyon gören sınırları; D: Kocalan ve Balan Dağı, B: Taşbük ve ..., K: Çilecik Gediği, G: Gökbel ve Karadağ ve Mezar Gediği ile çevrili olan ve ... (...) Çiftliğine ait Şubat 1962 tarih 4 sıra numarada 275 hektar 7907 m2 (3000 dönüm) yüzölçümündeki ve kadastro sırasında hiç bir parsele revizyon görmeyen sınırları; D: Mezar Gediği, B: İnbükü ve Dikilitaş K. ..., G: ... sınırlı kayıtlar olduğu ve bu kayıtların doğru temele dayanan, intikalleri düzenli yapılan tapu kaydı niteliğinde olduğu anlaşılmaktadır.

23. Öncelikle, davacı ... ve arkadaşlarının dayandığı tapu kayıtları; hudutların arazinin tamamının etrafını kapatır şekilde çevrelememesi, bazı hudutların nokta hudutlar olması, hudutların birbiri ile düz hatlarla birleştirilmesi suretiyle meydana gelen geometrik şekil içerisinde kullanılmayan ve kullanılması mümkün olmayan deniz, dağ, dere, orman, ırmak, tepe gibi yerlerin bulunması, diğer bir anlatımla 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 20/C maddesine göre sınırların değişebilir ve genişletilmeye elverişli olması nedeniyle dayanılan kayıtlar sabit hudutlu tapu kayıtları olmadığından hudutları ile değil, miktarı ile geçerli olan tapu kayıtlarıdır.

24. Diğer yandan, davacı tapu maliklerinin (... ailesi) dayandığı Mart 1290/Safer 1291 tarih 18, 19 ve 20 numaralı kök tapu kayıtları kapsamındaki taşınmazların ... Kadastro Mahkemesinin 1996/11 Esas, 2001/16 Karar sayılı dosyasına sunulan 08.03.2000 tarihli ..., ... ve ... tarafından düzenlenen raporda belirtildiği gibi, gayrisahih (tahsisat kabilinden, irsadi ) vakıf taşınmazı olarak ... Valide Sultan Vakfına ait olan ve geliri vakfedilen mirî araziler olduğu ve bu hususun aynı tapu kayıtlarına dayalı olarak açılan ve Yargıtay’dan geçerek kesinleşen bir çok dava sonucunda saptandığı da açıktır.

25. Mirî arazilerde uygulanan 1274 tarihli (1858) Arazi Kanunnamesi’nin 20. ve 78. maddesinin yürürlükte olduğu da tartışmasızdır. Dava konusu edilen taşınmazda/taşınmazlarda da koşulları varsa bu hükümler uygulanacaktır. Arazi Kanunnamesi’nin 20. maddesinin uygulanmasında öncelikle dava konusu taşınmazın zilyet edilebilir nitelikte bir taşınmaz olması gerekir. Diğer iktisap şartları da şöyle sıralanmaktadır:

1) Davacının kesintisiz 10 yıl boyunca araziye malik sıfatıyla zilyet olması

2) Davacının süre boyunca küçük veya gayri mümeyyiz olmaması

3) Davacının araziye kaba güçle el koymuş olmaması

4)Arazinin ulaşması çok uzun sürecek uzak bir yerde olmaması (Sahibinin yaşadığı yer açısından)

5)Davacının araziyi geçerli bir sebep olmaksızın ele geçirip kullandığını süre içinde ikrar ve itiraf etmiş olmaması.

Şu hâlde, 10 yıl boyunca malik sıfatıyla zilyet olma, Arazi Kanunnamesi’nin 20. maddesine göre hak kazanmanın temel şartıdır. 20. maddenin aradığı maddi vakıaların ve kanunî şartların Medeni Kanun’un yürürlük tarihi olan 04.10.1926 tarihine dek tamamlanmış olması gereklidir. Buna göre, mirî arazi niteliğindeki tapulu taşınmaz zilyedi tarafından malik sıfatıyla 04.10.1926 tarihinde yürürlüğe giren Medeni Kanun’dan geriye doğru yani en az 1916 yılından 1926 yılına kadar kullanılıyorsa ve anılan maddedeki diğer koşulların da gerçekleşmesi hâlinde zilyet lehine tescil kararı verilebilecektir. Bunun yanı sıra edinim koşullarının oluşup oluşmadığının, her parsel yönünden ayrı ayrı irdelenmesi, parsel bazında tapu kaydının hukukî kıymetini koruyup korumadığının değerlendirilmesi gerekir. Tapu kaydının dava konusu edilen bir taşınmaz yönünden Arazi Kanunnamesi’nde belirtilen hükümler gözetilerek hukukî kıymetini yitirmiş olması, o tapu kaydının tamamen hukukî kıymetini yitirdiği anlamına gelmeyip, sadece dava konusu edilen ilgili taşınmaz yönünden hukukî kıymetini kaybettiğini göstermektedir. Başka bir taşınmaz yönünden aynı tapu kaydı, Arazi Kanunnamesi’ndeki koşullar oluşmamışsa hukukî kıymetini koruyacaktır.

26. Mahkemece dikkate alınması gereken husus, dava konusu edilen taşınmaz kadim tarım arazisi ise zilyedi lehine 1274 tarihli (1858) Arazi Kanunnamesi’nin 20. maddesinde düzenlenen koşulların gerçekleşip gerçekleşmediğinin araştırılmasıdır. Taşınmaz kadim tarım arazisi olmayıp, hâli arazi gibi zilyet edilmesi olanaklı bir yer değilse, en az 1916-1926 yılları arası 10 yıl zilyet olma koşulu gerçekleşmiş olmayacağından ve tapu hukukî kıymetini kaybetmeyeceğinden tapu kaydının kapsamının belirlenmesi ve hak sahibi olacak kişinin belirlenen bu kapsamdaki yeri kullanıyor olması gerekir.

27. Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; Asliye Hukuk Mahkemesi aşamasında 01.04.2005 tarihinde dava konusu taşınmaz başında yapılan keşif sırasında dinlenen 1920 doğumlu mahalli bilirkişi beyanında, dava konusu taşınmazın evvelinde ...’a ait olduğunu, ...’e babasından, babasına da kendi babasından kaldığını, ...’in bu taşınmaza mısır ektiğini, daha sonra sattığını duyduğunu ifade ettiği, davacı zilyet tanıklarının da dava konusu taşınmazın evveli ile ilgili mahalli bilirkişi beyanını tekrarladıkları anlaşılmaktadır. Kadastro Mahkemesince yapılan 22.04.2011 tarihli keşif sırasında dinlenen 1928 doğumlu mahalli bilirkişi beyanında, dava konusu taşınmazın kuzeyindeki taşınmazlarla evvelinde bir bütün hâlinde ...’a ait olduğunu, ...’a da seferberlikte kaldığı (öldüğü) anlatılan babası ...’ten kaldığını, ...’ın ...’in başbakan olduğu yıllarda öldüğünü, çocuklarının buraları kendi aralarında paylaşarak kullandıklarını, dava konusu taşınmazın mirasçılardan ...’a düştüğünü, onun tarafından da Alman uyruklu kişilere satıldığını, bu kişilerin taşınmazda yelken işi yaptıklarını, bu amaçla içerisine mevcut binayı inşa ettiklerini, 5-6 yıl önce burayı terk edip gittiklerini, davacılar ... ve arkadaşlarının isimlerini köyde 1970’li yıllarda kadastro çalışmaları sırasında duyduğunu, çok sayıda taşınmaza dava açmışlar ise de hepsini kaybettiklerini, köyde yerleri olduğunu ve bu yerlerini kiraya verdiklerini şimdiye kadar duymadığını, görmediğini ifade ettiği, 1922 doğumlu ve 1933 doğumlu mahalli bilirkişilerin de taşınmazın evveliyatı ile ilgili aynı içerik ve nitelikte beyanlarda bulunduğu, mahkeme tarafından yapılan gözlemde; dava konusu taşınmazın zemininin düz ve toprağının derin olduğu, içerisinde eski tek katlı bir binanın bulunduğu, taşınmazın hâli hazırda zirai amaçla kullanılmadığı, güneyde kalan yarısına yakın kısmında 8-9 adet çam ağacının bulunduğu, kalan kısmının çalılık olduğu, doğusunda dere ve diğer yönlerinde ise zirai amaçla kullanılan arazilerin bulunduğu tespit edilmiştir.

28. Kadastro Mahkemesince yapılan keşif sonrası alınan bilirkişi raporları incelendiğinde; fen bilirkişi raporunda, keşif sırasında jeoloji, ziraat ve orman bilirkişileri tarafından ayrılması bildirilen ve ekli krokisinde A harfi ile gösterdiği 2491,23 m2’lik kısmın kültür arazisi olarak kullanıldığını, jeoloji ve ziraat bilirkişileri tarafından ham toprak, orman bilirkişisi tarafından orman olarak ayrılan 807,54 m2’lik kısmı B harfi ile gösterdiğini, C, D ve E harfleri ile gösterdiği kısımların tescil harici bırakıldığını tespit etmiştir. Ziraat bilirkişi, dava konusu taşınmazın büyük bir düzlüğün içerisinde ve dere yanında bulunduğunu, taşınmazdaki toprağın derin bir profile sahip (100-150 cm) killi-tınlı, su tutma kapasitesi yüksek olduğunu, toprağın fiziki yapısı gözetildiğinde 10-15 yıldır tarım yapılmadığını, taşınmazın B harfi ile ayrılan kısmında maki bitki türlerinin bulunduğunu, bu kısmın zirai amaçla kullanılmaya uygun olmadığını, taşınmazın bir kısmının ise zirai manada imar-ihyasının tespitten geriye doğru yaklaşık 30-35 yıl öncesinden tamamlandığını (bir başka ifadeyle zilyetliğin tamamlanma tarihinden daha da öncesine dayandığı) ve kadim ziraat arazisi olduğunu saptamıştır. Orman bilirkişi, dava konusu taşınmazın orman tahdidi dışında kaldığını tespit etmiştir. Jeoloji bilirkişi, dava konusu taşınmazda dere kesit alanı içerisinde kalan bir kısmın bulunmadığını, ancak güneydeki kısmın imar-ihyasının tamamlanmadığını belirtmiştir.

29. Dosya içeriği, toplanan deliller ve özellikle bilirkişi raporları ile de doğrulanan mahalli bilirkişi ve zilyet tanıkları beyanlarına göre; ... Kadastro Mahkemesinin 1996/11 E., 2001/16 K. sayılı dosyasına sunulan 08.03.2000 tarihli ..., ... ve ... tarafından düzenlenen raporda da belirtildiği gibi, davacı tapu maliklerinin (... ailesi) dayandığı Mart 1290/Safer 1291 tarih 18, 19 ve 20 numaralı kök tapu kayıtları kapsamındaki taşınmazların ... Valide Sultan Vakfı’na ait taşınmazlardan geliri vakfedilen (tahsisat kabilinden, irsadi) mirî arazilerden olduğu, mirî arazilerde uygulanan ve hâlen yürürlükte olan 1858 tarihli Arazi Kanunnamesi’nin 20. ve 78. maddelerinin eldeki davaya uygulanması gerektiği, dava konusu taşınmazın zilyet edilebilir nitelikte bir taşınmaz olduğu, müdahil davacı ve önceki zilyetlerin dava konusu taşınmazı bir insan ömrünü aşan zamandan beri malik sıfatıyla ve zirai amaçla kullandığı, bu zilyetliğin Medeni Kanun’un yürürlük tarihi olan 04.10.1926 tarihinden önce en az 10 yıllık süreyi kapsadığı, bir başka ifadeyle en az 1916 yılından 1926 yılına kadar müdahil davacı tarafın zilyetliğinin kanıtlandığı, bu durum karşısında davacı ... ailesinin tutunduğu tapu kayıtlarının Arazi Kanunnamesi’nin 20. maddesi gereğince dava konusu taşınmaz bakımından hukukî kıymetini yitirdiği, o hâlde dayanılan tapu kayıtlarına kapsam tayini gerekmediği, öte yandan anılan 20. maddedeki diğer koşulların da müdahil davacı zilyet lehine gerçekleştiği anlaşıldığından, müdahil davacı zilyet lehine tesciline ilişkin yerel mahkeme kararının isabetli olduğu anlaşılmaktadır.

30. Hâl böyle olunca, direnme kararının yukarıda açıklanan değişik gerekçeyle onanması gerekmiştir.

IV. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Asıl davada davacılar-birleştirilen davada davalılar ... ve arkadaşları vekili ile davalı ... İdaresi ve davalı Hazine vekillerinin temyiz itirazlarının reddi ile direnme kararının yukarıda açıklanan değişik gerekçe ve nedenlerle ONANMASINA,

Harçlar peşin alındığından harç alınmasına yer olmadığına,

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun “Geçici Madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren on beş gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22.11.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4359, Karar No: 2013/8136, Tarih: 20.05.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/4359 E.  ,  2013/8136 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : Beraat

Temyiz edenler : 1- Katılan vekili, 2- Cumhuriyet savcısı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Borçluya ait işyerinde çalışan sanığın, daha sonra işten ayrıldığını beyan etmesi karşısında, savunmanın doğruluğunun tespiti bakımından, muhafaza haczine gidildiği tarihten önce işten ayrılıp ayrılmadığı, mahcuzların suç tarihi itibariyle mevcut olup olmadığı, mallar üzerinde teslim amacı dışında tasarrufta bulunup bulunmadığı, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranması sonucu kaybolmasına veya bozulmasına neden olup olmadığı araştırılmadan eksik soruşturma ve yazılı gerekçe ile beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekili ve Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 20.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/29552, Karar No: 2013/27653, Tarih: 02.12.2013

**22. Hukuk Dairesi         2012/29552 E.  ,  2013/27653 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davacının yurtdışına giriş çıkış tarihlerini gösteren tüm kayıtların getirtilerek dosyaya eklenmesi,

2-Davacının yurt dışında olduğu sürede işveren ile aralarında yapılmış ve Türkiye İş Kurumunca onaylanmış bir iş sözleşmesi varsa bu sözleşmenin ilgili Kurumdan getirtilerek dosyaya eklenmesi,

3-1056415 sicil nolu işyerinin hangi şirkete ait olduğunun ilgili Sosyal Güvenlik Kurumundan sorularak gelen cevabi yazının dosyaya eklenmesi,

4-Davacının çalıştığını iddia ettiği Azerbaycan ülkesinde bulunduğu yerdeki Çalışma Ataşeliğinde davacı ile ilgili varsa tüm kayıt ve belgelerin getirtilerek dosyaya eklendikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/406, Karar No: 2020/4212, Tarih: 19.10.2020

**11. Hukuk Dairesi         2020/406 E.  ,  2020/4212 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy (Kapatılan) 2. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 15.03.2017 tarih ve 2015/105 E.- 2017/65 K. sayılı kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi'nce verilen 10.12.2019 tarih ve 2017/3386 E.- 2019/2708 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkiline ait 1998/004964 tescil numaralı "dünya ekonomi politika + şekil" ibareli markayı ve Dünya Gazetesi'nin başlığını müvekkilinin izni olmadan davalı tarafından "Benim Dünyam" isimli kitapta kullanıldığını, Dünya Gazetesi'nin kurucusu olan Nezih Demirkent ismini ve gazetenin logosunu müvekkiline ait markayı kullanarak 556 sayılı KHK'nın 9/1-a-b maddelerine göre tecavüzde bulunduğunu, yayın evinin ise kitabı basmak suretiyle tecavüz ettiğini ileri sürerek Dünya Süpervep Ofset A.Ş açısından 5.000,00 TL maddi tazminat ile 10.000,00 TL manevi tazminatın, diğer müvekkili ... açısından 10.000,00 TL manevi tazminatın faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili; müvekkillerinden ... kitabın yazarı ... ise yayıncısı olup, dava konusu "bu benim dünyam" isimli kitabın yazar ...'in Dünya Gazetesi'nde yazdığı dönemde kart viziti ve basılı diğer maktu evraklarında Dünya Gazetesi'nin logosunu ve markasını kullandığını, kitap içeriğinin Dünya Gazetesi'nden yayınlanan köşe yazıları olduğu için ve bunu vurgulamak adına kullanıldığını, dava konusu kitap ticari kazanç elde etmek maksadıyla basılmadığını, müvekkilinin Dünya Gazetesi'nde yayınlanan köşe yazıları içeriğinden oluşan kitabın içeriği ile kitap kapağının ilişkilendirilmesi için Dünya Gazetesi'ndeki logonun kullanıldığını, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre; kitap kapağının bir tasarım olduğu, kitabın içindeki fikri görsel olarak yorumlamayı sağladığı, dava konusu olan kitapta kullanılan "Dünya Ekonomi Politika kurucusu Nezih Demirkent" ibarelerinin bir bütün olarak değerlendirildiğinde Dünya Gazetesinin başlık logosunun aynen kullanıldığı, logonun yanında davalının kendi resmini kullandığı, kullanım şekli olarak davalının davacı ...adına tescilli markayı kullanma saikiyle hareket ettiğinin söylenemeyeceği, bu bakımdan davalının kullanımının marka hakkına tecavüz niteliğinde olmadığı, davalı eyleminin FSEK 84 ve TTK'nın hükümlerine göre haksız rekabet koşulları değerlendirildiğinde, davaya konu uyuşmazlıkta davalının Dünya Gazetesinde yazmış olduğu yazıların işareti olarak davalının kitabında kullanmış olduğu ibarenin dürüstlüğe aykırı olduğunun söylenemeyeceği, haksız rekabette oluşturmadığı gerekçesiyle, her iki davacı yönünden davanın reddine, davacılardan ...'in murisi Nezih Demirkent'in isminin izinsiz olarak kitapta kullanılması sebebiyle tazminat talebinde bulunmuş ise de, kitaptaki kapak tasarımda kullanılan Nezih Demirkent'in Dünya Gazetesinin logosunun bütününde bulunması sebebiyle kullanıldığı ayrıca Nezih Demirkent isminin haksız olarak kullanıldığı sonucuna ulaşılamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, karara karşı davacılar vekili istinaf kanun yoluna başvurmuştur.