muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3627, Karar No: 2023/4707, Tarih: 05.07.2023

**1. Ceza Dairesi         2023/3627 E.  ,  2023/4707 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten Öldürme

ÖLÜM TARİHİ : 27.09.2015

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.12.2016 tarihli 2016/375 Esas 2016/403 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürme suçundan; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 81 ... maddesinin birinci fıkrasın, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve

53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

2.Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; sanığın öldürme kastı ile hareket etmediğine, ölüm ile sanığın eylemi arasında illiyet bağı bulunmadığına, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

2.Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; sanığın öldürme kastı ile hareket etmediğine, ölüm ile sanığın eylemi arasında illiyet bağı bulunmadığına, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Olay tarihinde sanığın evinin önünde bulunan kazıkların uçlarını bahçeye çakmak amacıyla sivrilttiği sırada maktulün sanığın yanına geldiği ve odunlardan almaya çalıştığı, sanığın uyarması üzerine maktulün sanığa küfür ettiği, maktulün gelini olan tanık Zemine tartıştıklarını görmesi üzerine maktulü çağırdığı, ancak maktulün ayrılmaktayken sanığın bilek kalınlığında yaş ağaç odunu ile önce maktulün ensesine, sonra kafasının yan tarafına vurduğu, bu eylem neticesinde maktulün, Adli Tıp Kurumu 2.İhtisas Kurulunun 26.02.2010 tarih ve 1060 karar nolu raporunda belirtildiği üzere yaşamsal tehlike geçirecek, basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek, saptanan kırığın hayat fonksiyonlarını orta derecede etkileyecek ve Adli Tıp Kurumu 2.İhtisas Kurulunun 04.05.2011 tarih ve 2652 karar nolu raporunda belirtildiği gibi iyileşmesi olanağı bulunmayan hastalık niteliğinde yaralandığı, sanığın bu eylemi ile ilgili ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.11.2012 tarihli 2012/276 Esas 2012/291 Karar sayılı dosyasıyla yaplan yargılama sonucunda sanığın kasten öldürmeye teşebbüs etmek suçundan 5237 sayılı Kanun'un 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 35 ... maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılmasına karar verildiği ve kararın Yargıtay 1.Ceza Dairesinin 2013/4934 Esas 2013/7562 Karar sayılı kararı ile 09.12.2013 tarihinde kesinleştiği belirlenmiştir. Maktulün tedavisi sürmekteyken 27.09.2015 tarihinde vefat etmesi üzerine Sındırgı Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından başlatılan soruşturma kapsamında olay ile ölüm arasında illiyet bağının bulunup bulunmadığı hususlarında rapor aldırıldığı ve İstanbul Adli Tıp Kurumunun 1. Adli Tıp İhtisas Kurulunun 16.05.2016 tarihli raporu ile maktulün 05.11.2009 tarihinde maruz kaldığı darp olayı ile 27.09.2015 tarihinde gerçekleşen ölümü arasında illiyet bağının bulunduğunun belirtildiği anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Sanık müdafiinin; sanığın öldürme kastı ile hareket etmediğine, ölüm ile sanığın eylemi arasında illiyet bağı bulunmadığına, yönelen temyiz sebepleri yönünden;

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Sanık müdafiinin; sanığın öldürme kastı ile hareket etmediğine, ölüm ile sanığın eylemi arasında illiyet bağı bulunmadığına, yönelen temyiz sebepleri yönünden;

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, kullanılan aletin niteliği, darbe sayısı ve şiddeti, yaraların yerleri, nitelik ve nicelikleri, sanığın maktulün baygın halde yere düşmesi üzerine eylemine son vermesi ile sanığın savunmasında da belirttiği üzere ev meselesi yüzünden aralarında oluşan husumet göz önünde bulundurulduğunda öldürmeye elverişli odun ile iki kez vurmak suretiyle kafatası kırığına ve sağ frontal hemorajik kontüzyona neden olacak şekildeki eyleminin kasten öldürme niteliğinde olduğu, İstanbul Adli Tıp Kurumunun 1. Adli Tıp İhtisas Kurulunun 16.05.2016 tarihli raporunun yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 03.06.2022 tarihli 2022/1892 Esas 2022/1777 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.07.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/17362, Karar No: 2010/20091, Tarih: 21.06.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/17362 E.  ,  2010/20091 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2007/103883

MAHKEMESİ : Pendik 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22/01/2007

NUMARASI : 2007/3

SUÇ : Kasten yaralama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olduğu anlaşıldığından, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için aranan, 5271 sayılı CMK.nun 231/6. maddesinin (a) bendinde yazılı “kasıtlı bir suçtan mahkum olmama” koşulunun bulunmaması nedeniyle, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

765 Sayılı TCK hükümlerinin sanık lehine olduğu kabul edilerek bu kanun hükümleri uyarınca hüküm kurulması karşısında; Pendik Adli Tıp Şube Müdürlüğü’nün 28.06.2004 tarihli raporuna göre, hayati tehlike geçirmeyecek ve 3 gün iş ve gücüne engel oluşturacak şekilde yaralandığı anlaşılan şikayetçi H.. A..’nun yeniden raporunun aldırılması gerekmediğinden tebliğnamedeki bu hususa değinen 1 numaralı bozma görüşüne iştirak edilmemiş ve dosya içeriğine göre, sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Yargıtay denetimine olanak sağlamak bakımından sanığın adli sicil kaydında gösterilen Kartal 3. Asliye Ceza mahkemesi’nin 24.05.2001 tarih ve 127-968 sayılı ilamının kesinleşme ve infaz tarihlerini içeren onaylı bir sureti mahkemesinden getirtilerek ve Balıkesir 1. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 20.06.2001 tarih, 2000/1530 esas ve 2001/1250 karar sayılı ilamının infaz tarihi araştırılarak hangi mahkumiyetinin tekerrüre esas alındığının kararda gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 21/06/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12427, Karar No: 2018/5798, Tarih: 10.12.2018

**20. Ceza Dairesi         2015/12427 E.  ,  2018/5798 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : HATAY 2. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Beraat

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile aşağıda belirtilenler dışında yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık ...’in ikametinde ve eklentilerinde yapılan aramaya ilişkin 06.10.2011 tarihli Arama ve El Koyma Tutanağı içeriğine göre, “evin doğu tarafında bulunan 3.odada sehpanın üzerinde bulunan sigara paketi içerisinde 5 gr kenevir tohumu, evin dışında bulunan ve asılı olan parkanın cebinde yaklaşık 2-3 gr kubar esrar ve evin arka tarafında (kuzeyinde) bulunan bahçede 21 kök hasadı yapılmış hint keneviri ile banyonun bitişiğindeki odada poşet içerisinde gizlenmiş vaziyette, çuvalların arasında 100 gr civarında dalından yeni koparılmış kubar esrar esrar maddelerinin ele geçirildiği” anlaşılmakla,

Bahse konu tutanakta, niteliği ve miktarı belirtilen uyuşturucu maddelere ilişkin ekspertiz raporlarının dosyada bulunmadığı, yine ...’in ikametinde ve eklentilerinde ele geçen uyuşturucu maddelerin emanet memurluğunda yer almadığı gözetilerek; bu maddelere ilişkin "uyuşturucu/uyarıcı madde niteliğini taşıyıp taşımadığına" ilişkin ekspertiz raporu var ise aslı yada onaylı suretinin dosya arasına konulması yok ise maddelerin "uyuşturucu madde niteliğini taşıyıp taşımadığına" ilişkin ekspertiz raporu aldırılarak tüm delillerin birlikte değerlendirilerek, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan CMUK'nın 321. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA, 10.12.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2012/24894, Karar No: 2014/28139, Tarih: 25.09.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/24894 E.  ,  2014/28139 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TRABZON 1. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 30/04/2012

NUMARASI : 2010/761-2012/410

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti ile asgari geçim indirimi alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş akdini haklı nedenle feshettiğini ileri sürerek kıdem tazminatı, fazla çalışma ücreti, yıllık ücretli izin ve asgari geçim indirimi alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkeme, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanarak davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Gerekçeli kararda karar yılının, 2012 yerine sehven 2010 olarak yazılması mahallinde düzeltilebilecek maddi hata olarak kabul edilmiştir.

2-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

3-Davacı gazetecinin çalışma süreleri ile fazla saatlerde çalışma olup olmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

5953 sayılı Basın Mesleğinde Çalışanlarla Çalıştıranlar Arasındaki Münasebetlerin Tanzimi Hakkında Kanunun Ek 1 inci maddesinde, günlük iş süresi gece ve gündüz devrelerinde sekiz saat olarak açıklanmıştır. Günlük sekiz saati aşan çalışmalarla, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatillerle yapılan çalışmaların “fazla saatlerde çalışma” olduğu aynı maddenin ikinci fıkrasında açıklanmıştır.

Değinilen maddenin dördüncü fıkrasında ise, “ her bir fazla çalışma saati için verilecek ücret, normal çalışma saati ücretinin %50 fazlasıdır” şeklinde hükme yer verilerek, fazla saatlerde çalışmanın karşılığının ne şekilde ödeneceği belirlenmiştir. Ödemeye dair bir başka kural ise aynı maddenin son fıkrasında düzenlenmiş ve fazla saatlerde çalışma ücretlerinin takip eden ayın ücreti ile birlikte ödenmesi gerektiği, aksi halde her geçen gün için % 5 fazlasıyla ödeneceği hükme bağlanmıştır. Belirtilen yasal düzenleme karşısında fazla saatlerde çalışma ücreti yönünden ayrıca işverenin temerrüde düşürülmesi gerekmez.

5953 sayılı Yasada bir kısım işçilik alacakları için öngörülen günlük % 5 fazlasıyla ödeme kuralının mahiyeti tartışmalara neden olmuş ve özellikle indirim uygulanıp uygulanamayacağı sorunu ortaya çıkmıştır. Konu, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kuruluna intikal ettirilmiş ve 1973/4-6 sayılı içtihadı birleştirme kararında yüzde beş fazla ödeme parasının önce niteliği üzerinde durulmuş, faiz ya da tazminat olmadığı, uyulması zorunlu bir kamu hükmü olduğu kararda belirtilmiştir. Bahsi Geçen Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu Kararında, günlük yüzde beş fazlasıyla ödeme kuralının yüksek bir oran içermesi sebebiyle, vaktinde ödenmeyen ücretler bakımından karşılıklı kusur durumları gözetilerek Borçlar Kanununun 44 üncü maddesi uyarınca bir indirime gidilmesi gerektiği kabul edilmiştir.

Borçlar Kanunun 44 üncü maddesinde, “Mutazarrır olan taraf zarara razı olduğu yahut kendisinin fiili zararın ihdasına veya zararın tezayüdüne yardım ettiği ve zararı yapan şahsın hal ve mevkiini ağırlaştırdığı takdirde hâkim, zarar ve ziyan miktarını tenkis yahut zarar ve ziyan hükmünden sarfınazar edebilir. Eğer zarar kasden veya ağır bir ihmal veya tedbirsizlikle yapılmamış olduğu ve tazmini de borçluyu müzayakaya maruz bıraktığı takdirde hâkim, hakkaniyete tevfikan zarar ve ziyanı tenkis edebilir” hükmüne yer verilmiş olmakla, Dairemiz anılan hükme uygun olarak günlük yüzde beş fazla ödemelerden indirime gitmektedir. İndirim oranının tespitinde gazetecinin fazla çalışma saatleriyle ilgili talepleri yönünden gecikilen süre, hesaplamaya konu olan asıl alacak tutarları ve günlük yüzde beş fazlasının belirlenen miktarı da gözetilmektedir.

5953 sayılı Kanunda öngörülen bazı alacakların gününde ödenmemesi halinde günlük yüzde beş fazlasıyla ödeneceğine dair kuralın Anayasa’ya aykırılığı itiraz olarak ileri sürülmüştür. Anayasa Mahkemesinin 12.8.2008 gün ve 2005/28 E, 2008/122 K. sayılı kararında, ücret ve fazla çalışma ücretlerinin gününde ödenmeme koşuluna bağlı olan söz konusu yaptırımın, kamuoyunu doğru bilgilendirme görevi olan gazetecileri işverene karşı koruma amacını taşıdığı ve gazetecilerin basın özgürlüğünün sağlanması noktasında önemli bir işlev gördüğü açıklanarak aykırılık istemi oybirliği ile reddedilmiştir.

Fazla saatlerde çalışma karşılığı olan asıl alacaklardan yapılan indirim oranında günlük yüzde beş fazla ödeme miktarlarının da indirilmesi gerektiği açıktır. Günlük yüzde beş fazla ödeme miktarları, gerçekleşen ve kabulü gereken asıl alacak miktarlarının gününde ödenmemesinden kaynaklanmış olmakla, günlük yüzde beş fazlasının da doğrudan hüküm altına alınan asıl alacak miktarlarına göre tespiti gerekir. Bundan başka yukarıda sözü edilen gerekçelerle günlük yüzde beş fazla ödeme tutarlarından oransal indirime gidilmelidir.

Somut olayda; spor muhabiri olarak davalı işyerinde çalışmaya başlayan davacının, daha sonra aynı işyerinde spor şefi olarak çalışmasına devam ettiği dosya kapsamı ile sabit olup, bu olgu Mahkemenin de kabulündedir.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden davacı, bu iddiasını tanık anlatımları ile ispatlamaya çalışmış olup, bu tanık anlatımlarıyla ortaya konulan çalışma saatlerine göre davacının fazla çalışma yaptığının anlaşılmasına karşın, Mahkemece davacının işinin niteliği ve bulunduğu idari pozisyon gereği çalışma saatlerini kendi ayarladığı ve takdiri delil niteliğini haiz olan tanık anlatımları haricinde fazla çalıştığını somut olarak ortaya koyan yazılı herhangi bir belgenin olmadığı gerekçesiyle bu alacak talebi reddedilmiş ise de; davalı tarafından davacının iddia ettiği ve tanık anlatımları ile ortaya koyduğu çalışma süresi ve şekline ilişkin açıklamaların aksini düşündürecek ve dolayısıyla takdiri delilin dikkate alınmamasını gerektirecek organizasyon şeması niteliğini haiz bir belge, sözleşme gibi bir yazılı delil ibraz edilmediği gibi dosyada aksi yönde tanık anlatımına da rastlanılmamıştır.

Bu durumda, Mahkemece davacının tanık anlatımlarına dayalı olarak fazla çalışmayı ispatladığının kabulü ile bu alacağın hüküm altına alınması gerekirken yanılgılı değerlendirme ile reddine karar verilmesi isabetsizdir.

Ayrıca, dava dosyasında bulunan bilirkişi raporunda yapılan fazla çalışma ücret alacağına ilişkin hesap tarzı 5953 sayılı Kanuna aykırı olup, bu Kanun kapsamında değerlendirilen davacının fazla çalışmasının, 4857 sayılı İş Kanunu’ndaki usulden farklı olarak hesaplanıp hüküm altına alınması gereklidir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 25.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/10060, Karar No: 2007/12339, Tarih: 15.10.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/10060 E.  ,  2007/12339 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 28.04.2005 gün ve 2005/855-5557 sayılı bozma kararında özetle: "Memleket haritalarının ... fotoğraflarından zemin incelenerek değerlendirme yapılıp düzenlendiği, değerlendirme aşamasında arzdaki bitki örtüsünün olanak bulunduğu ölçüde detaylı olarak haritalarda gösterildiği, genel bitki örtüsü içinde yer alan bağ, meyve bahçesi gibi yerlerin mutlaka üzerine konulan semboller ile tanımlandığı, çayırlık alanların dahi sembolle ifade edilip, düz yeşil rengi ile gösterilmediği, hakim bitki örtüsü içinde fındıklık, ... bahçesi, meyve bahçesi gibi bir alan yoksa, 1/25000 ölçekli bir haritada 1 cm2’nin arzda 62500 m2 yi gösterdiği düşünüldüğünde bitki örtüsünün ve ağaç cinslerinin hakim ağaç türüne göre haritaya belli aralıklar ile yerleştirme zorunluluğu bulunduğundan, sembollerin buna göre belli aralıklar ile yerleştirilebildiği; bu halde, haritalara göre bitki örtüsünü belirlemek söz konusu olduğunda taşınmazın bulunduğu yere en yakın sembollerin dikkate alınması gerektiği, hükme dayanak yapılan uzman bilirkişi kurulu raporuna ekli memleket haritasında taşınmazın işaretlendiği yerde ... sembolü bulmadığı gibi en yakınındaki sembollerin ibreli orman ağacını simgelediği gözetilmeden, taşınmazın ... olarak gösterildiği şeklindeki soyut bilirkişi görüşüne değer verilemeyeceği" gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın reddine ve dava konusu parselin tesbit gibi davalılar adlarına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tesbitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 15/10/2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1165, Karar No: 2011/5214, Tarih: 14.04.2011

**3. Ceza Dairesi         2010/1165 E.  ,  2011/5214 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık ağaç kesmek ve örtü kaldırmak suretiyle açma eyleminde bulunmakla, 5728 sayılı kanun ile 6831 sayılı kanunla getirilen değişiklik kapsamında hem ağaç kesme hem de tarla açma eylemleri ayrı ayrı değerlendirilerek iki ayrı ayrı suçtan cezalandırılması öngörüldüğünden sanık aleyhine olmakla, 5728 sayılı yasa ile getirilen değişikliğin tartışılmaması sonuca etkili görülmemekle bozma nedeni yapılmamış ve tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Sanığın temyiz itirazları, oluşa, yapılan yargılamaya, toplanan delillere, gerekçeye ve uygulamaya göre yerinde görülmediğinden, reddiyle hükmün ONANMASINA, 14.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10157, Karar No: 2013/19575, Tarih: 09.10.2013

**7. Ceza Dairesi         2013/10157 E.  ,  2013/19575 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5015 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme ve müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suçtan zarar gören ve davaya katılma hakkı olan Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin temyize hakkı olduğu gözetilerek yapılan incelemede;

Açılan kamu davasına katılma hakkı bulunan Enerji Piyasası Düzenleme Kurumuna duruşma gününü bildirir davetiye tebliğ edilip, katılma olanağı tanınmadan, yokluklarında yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı olup, sanığın ve şikayetçi Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca sair yönleri incelenmeksizin, BOZULMASINA, 09.10.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6042, Karar No: 2017/2787, Tarih: 18.09.2017

**1. Ceza Dairesi         2016/6042 E.  ,  2017/2787 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Eşini öldürme, kasten yaralama, 6136 sayılı Kanuna muhalefet.

HÜKÜM : 1- TCK'nun 82/1-d, 62. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası,

2- TCK'nun 86/2,3-a, 62. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası,

3- 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan CMK'nun 223/2-a maddesi gereğince beraat.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’nın suçlarının sübutu kabul edilmiştir.

Ancak;

Sanığın ceza ehliyetine ilişkin Samsun Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinin 15.12.2011 tarihli raporu ile Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Kurulu'nun 24.11.2014 tarihli raporu arasında farklılık bulunması karşısında sanığın ceza ehliyeti konusunda Adli Tıp Kurumu Genel Kurulundan sanığın bizzat hazır edilerek rapor alındıktan sonra sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinin düşünülmemesi,

Usul ve yasaya aykırı, bozmayı gerektirdiğinden sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 18/09/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.