muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/16337, Karar No: 2012/42062, Tarih: 25.09.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/16337 E.  ,  2012/42062 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Vakıflar Bankası Pendik şubesine bağlı olan Pendik-İski tahsilat bürosunda görevli olan sanığın,Vakıflar Bankası adına Gazipaşa mah. İski hızlı işlem bürosundan tahsil ettiği paraların bir kısmını yerine koymayarak, Vakıflar Bankasına yatırması gereken 30.153 TL'yi yatırmadığının iddia edilmiş olması karşısında, eyleminin 5411 sayılı Bankacılık Kanununun 160. maddesindeki zimmet suçunu oluşturup oluşturmayacağı hususunda delillerin değerlendirilmesi ve takdirinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, duruşmaya devamla yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 25/09/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/11544, Karar No: 2007/14495, Tarih: 15.11.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/11544 E.  ,  2007/14495 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar Orman Yönetimi ve Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili ... Köyü 138 ada 2 parsel sayılı 13.900 m2 yüzölçümündeki taşınmazın müvekkili adına tapuda kayıtlı olduğunu, ancak, tespitin dayanağı olan 01/11/1954 tarih 5 nolu tapu kaydın kapsamında kalan 11.300 m2 yüzölçümündeki taşınmazın orman niteliği ile Hazine adına tapuda kayıtlı olan 138 ada 1 parsel sayılı 25 hektar 7800 m2 yüzölçümündeki taşınmaz içinde kaldığına belirterek, bu bölümün tapu kaydının iptali ile 138 ada 2 parsel içinde kendi adına tescil edilmesi istemiyle dava açmıştır. Mahkemece, davanın kabulüne 138 ada 1 parselin tapu kaydının kısmen iptaline, (A) harfi ile gösterilen 11.878 m2 yüzölçümündeki bölümün davacı adına tesciline, 138 ada 2 nolu tapu kaydı ile tesciline karar verilmiştir. Hüküm davalılar Orman Yönetimi ve Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tapu iptali ve tescil davası niteliğindedir.

Yörede 1969 yılında ilan edilip kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır.

Hükme esas alınan uzman orman bilirkişi raporunda çekişmeli taşınmazın yörede 1969 yılında kesinleşen orman kadastro çalışmalarında 6 ila 9 nolu orman tahdit noktaları ila çevrili orman içi poligonu olarak bırakıldığından çekişmeli taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğunu açıklayarak taşınmazın tahdit hattına göre konumunu göstermiştir.

Dava, tapu iptali ve tescil davası niteliğindedir.

Yörede 1969 yılında ilan edilip kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır.

Hükme esas alınan uzman orman bilirkişi raporunda çekişmeli taşınmazın yörede 1969 yılında kesinleşen orman kadastro çalışmalarında 6 ila 9 nolu orman tahdit noktaları ila çevrili orman içi poligonu olarak bırakıldığından çekişmeli taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğunu açıklayarak taşınmazın tahdit hattına göre konumunu göstermiştir.

Mahkemece bu rapor esas alınarak davacının davasının kabulü yolunda hüküm kurulmuş ise de toplanan deliller ,uzman bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamından özellikle uzman orman bilirkişi ... ... tarafından düzenlenen ve taşınmazın tahdit hattına göre konumunu gösteren krokiden 6 ila 9 nolu orman tahdit noktaları arasında XLV nolu orman dışı iç parsel olarak saptanan yerin davacı adına tesbit edilen ve tapu kaydı oluşan 138 ada 2 parsel sayılı taşınmaz olduğu ,dava konusu olan ve 138 ada 1 parsel sayılı taşınmaz içinde yer alan taşınmazın ise 6 ila 9 nolu orman tahdit noktalarının dışında yani kesinleşen orman sınırları içinde kaldığı sabittir. Davacı her ne kadar dava dışı 138 ada 2 parsel sayılı taşınmaza revizyon gören 2510 sayılı yasa gereğince oluşan 1.11.1954 tarih 5 nolu tapu kaydına dayanarak (25.200 m2 yüzölçümünde ,güneyi ... polat tarlası,batısı yeli yolu,kuzeyi fundalık ve kırtaşlık doğusu ise fundalıklı sırt yanı mera yazılı olan ) bu davayı açmış ise de çekişmeli taşınmazın kesinleşen orman kadastro sınırları içinde kaldığı ve 3373 sayılı yasa ile değişik 6831 sayılı yasanın 11/ son maddesi gereğince tapu kaydına dayanılarak kesinleşen orman kadastro çalışmalarının iptaline ilişkin dava açılabileceği hükme bağlanmış olup 3373 Sayılı Yasanın yürürlük tarihinden önce kesinleşen orman kadastro çalışmaların ilişkin olarak da bu nitelikte bir dava açılamayacağı göz önüne alınarak mahkemece davanın reddi yolunda hüküm kurulması gerekirken aksine düşünceler ile kurulan hüküm usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalılar Hazine ve Orman Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine 15/11/2007 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/748, Karar No: 2025/2424, Tarih: 18.02.2025

**7. Ceza Dairesi         2024/748 E.  ,  2025/2424 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/452 E., 2023/131 K.

SUÇ : 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Zamanaşımı nedeniyle düşme

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî ret, kısmî onama

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen kararın, şikâyetçi Gümrük İdaresi vekili ve suçtan zarar gören Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın gümrük kaçağı akaryakıt olmasına göre, sanığın eyleminin 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu'na muhalefet suçu kapsamında kaldığı, bu suçtan zarar görenin de Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu olduğu anlaşılmakla, suçtan doğrudan zarar görmeyen Gümrük İdaresinin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 237/1. maddesi uyarınca kamu davasında katılan sıfatının ve aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı; davadan ve duruşma gününden usulüne uygun biçimde haberdar edilmesine rağmen, suçtan zarar gören Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin ise duruşmaya katılmadığı ve 5271 sayılı Kanun'un 237. maddesine uygun biçimde davaya katılma talebinde bulunmadığı, bu itibarla Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunun 5271 sayılı Kanun'un 237/1. maddesi uyarınca kamu davasında katılan sıfatının ve aynı

Kanun’un 260/1. maddesi gereği hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı, hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305/1. maddesi gereği re’sen temyize de tabi olmadığı cihetle; şikâyetçi Gümrük İdaresi vekili ve suçtan zarar gören Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin temyiz isteklerinin 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, 18.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/777, Karar No: 2019/1098, Tarih: 23.01.2019

**8. Ceza Dairesi         2017/777 E.  ,  2019/1098 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz ve mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanık ... hakkında verilen hükmün temyiz incelemesinde;

Mahkemece, kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle verilen beraat kararları usul ve yasaya uygun bulunduğundan katılanın, suçların oluştuğuna yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında verilen hükmün temyiz incelemesinde;

Sanığın, katılan tarafından kadastro tespitine uygun olarak diktirmiş olduğu sınır çitlerini ve kadastro kazıklarını sökmek suretiyle sınırları bozduğu ve hukuki anlamda tek olan fiilin, 5237 sayılı TCK.nun 44. maddesi delaletiyle TCK.nun 154/1. maddesindeki suçu oluşturduğu anlaşılmakla; taraflara uzlaştırma teklifi yapılmış ise de, uzlaşma teklifinin yapıldığı tarihte sanığa atılı mala zarar verme suçunun uzlaşma kapsamında bulunmadığı, uzlaşma kapsamına giren hakkı olmayan yere tecavüz suçu ile birlikte işlenmesi nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 253/3. maddesinde “Uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte işlenmiş olması hâlinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz.” hükmü uyarınca, uzlaşma hükümlerinin uygulanamayacağı ve yapılan uzlaştırma teklifinin de hukuken geçersiz olduğu, birlikte işlenen mala zarar verme ve hakkı olmayan yere tecavüz suçlarının hüküm tarihinden sonra 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesi ile uzlaşma kapsamına alınması ve bu nedenle CMK.nun 253/3. maddesinin 2. cümlesinde yer alan engelin ortadan kaldırıldığı belirlenerek yapılan incelemede;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve suç tarihi itibariyle sanığa isnat edilen 5237 sayılı TCK.nun 151/1, ve 154/1 maddeleri kapsamındaki suçların uzlaştırma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması;

Bozmayı gerektirmiş, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 23.01.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5635, Karar No: 2012/13115, Tarih: 12.09.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/5635 E.  ,  2012/13115 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Burdur Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15.02.2011 tarih ve 2007/473-2011/147 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının kurucu ortağı bulunduğu davacı şirketteki hisselerini 15.07.2005 tarihli hisse devri sözleşmesi ile diğer ortaklardan ...'e devrettiğini, sözleşmede, sonradan ortaya çıksa bile devredenin devir tarihine kadar olan şirket borçlarından sorumluluğunun devam edeceğinin, devir tarihinden sonraki borçların ise devralana ait olacağının kararlaştırıldığını, devir işlemleri gerçekleştikten ve şirketin devir tarihinden önceki döneme ait borç ve alacakları belirledikten sonra, şirketin devir öncesi döneme ait 14.625 TL borcu bulunduğunun anlaşıldığını, borcun devralan tarafından ödendiğini, devir sözleşmesi uyarınca davalının bu borcun hissesine isabet eden 1901 TL'sinden sorumlu olduğunu, ancak çekilen ihtara rağmen davalının borcunu ödemediğini ileri sürerek, 1901 TL nin faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı şirketin 27.03.2006 tarihli taahhütnameyle davalının şirkete karşı hiç bir borcunun bulunmadığını, doğmuş ve doğacak borçlardan şirketin sorumlu olduğunu kabul ettiğini, müvekkilinin davacı şirkete hiçbir şekilde, hiçbir dönemde ve hiçbir sebeble borcu bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia,savunma,toplanan kanıtlar ve tüm dosya kapsamına göre, davanın limited şirket hissesinin devrine dayalı alacak davası olduğu, payın tüm aktif ve pasifleriyle birlikte devredildiği,borçların devir ile birlikte devralana geçtiği, davalının devir nedeniyle sorumluluğunun bulunmadığının davacı şirketçe kabul edildiği, davacı şirketin ortaklar kurulu kararı ile benimsediği pay devri nedeniyle devreden davalıyı sorumlu tutmasının mümkün olmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar vermiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Davanın Burdur Göl Özel Eğitim Yayıncılık Turizm İthalat ve İhracat Ltd. Şti. adına açılmasına, davacı vekilinin vekaletnamesinin de şirketi temsilen ...'den alınmış bulunmasına, hisse devri sözleşmesinde devredenin ödemesi kararlaştırılan borçların devralan tarafından ödendiğinin anlaşılmış olmasına göre, davanın aktif dava ehliyeti yönünden reddi gerekirken yazılı gerekçeyle reddi doğru değil ise de, açıklanan bu gerekçeyle sonucu itibariyle doğru bulunan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile sonucu itibariyle doğru bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,75 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 12.09.2012tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14900, Karar No: 2014/6206, Tarih: 14.05.2014

**6. Hukuk Dairesi         2013/14900 E.  ,  2014/6206 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 5. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/02/2013

NUMARASI : 2012/141-2013/82

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, ödenmeyen kira bedeli, erken tahliye nedeniyle kira alacağı ve demirbaş bedelinin tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, kararın dayandığı gerekçeye göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalı vekilinin Eylül 2011 kirasına yönelik temyiz itirazlarına gelince; taşınmazın davalı kiracı tarafından 07.09.2011 tarihinde tahliye edilerek anahtarının teslim edildiği konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Kira bedeli, kiralananın kullanımı karşılığında ödendiğinden tahliye tarihinden sonraki dönem için kira bedeli istenemez,erken tahliye tazminatı istenebilir. Erken tahliye nedeniyle ödenecek tazminatın iki aylık kira bedeli olarak belirlenip hükmedilmesinde bir yanlışlık yoktur. Ne var ki mahkemece taşınmazın tahliye edildiği 7.9.2011 tarihine kadar olan eylül 2011 kirası yönünden davanın kabulüne, bu tarihten sonrasına ilişkin eylül kirası yönünden talebin reddine karar verilmesi gerekirken, bu husus gözardı edilerek eylül 2011 kirasının tümden ödenmesine karar verilmesi hatalı olmuştur.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 14.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25037, Karar No: 2014/11873, Tarih: 05.05.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/25037 E.  ,  2014/11873 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/176015

MAHKEMESİ : Bakırköy 9. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 07/02/2012

NUMARASI : 2011/88 (E) ve 2012/23 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Katılana ait kamyonun İstanbul'dan 28.12.2012 tarihinde çalındığı ve 29.12.2012 günü sanık tarafından üzerinde başka bir plaka takılı olarak kullanılırken ve kapalı kasasında kaçak göçmen taşınırken Tekirdağ'da yakalandığı, sanığın savunmasında, İstanbul'da arkadaşı olan H.. D.. aracılığıyla kendisine ulaşan ve sebze-meyve taşımacılığı yapan A..A.. K..'nın bir hafta süre ile kendisini şoför olarak çalıştırdığını, olay günü de,içerisinde meyve kasaları bulunduğunu söyleyerek Tekirdağ'a götürmesi için kamyonu kendisine teslim ettiğini, kamyon kapalı olarak verildiği için, kasasında göçmen olduğunu görmediğini, kamyonu çalmadığını ve çalıntı olduğunu bilmediğini savunduğundan, sanığın savunmasının değerlendirilebilmesi bakımından, sanığın savunmasında bildirdiği tanıklar A.. A.. K.. ve H.. D.. 'in temin olunup ifadeleri alınması ve sanığın Tekirdağ'daki göçmen kaçakçılığı suçuna ilişkin dosya getirtilip incelenerek sonucuna göre, sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik soruşturma ile beraat hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi (BOZULMASINA), 05/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2020/9524, Karar No: 2021/1537, Tarih: 11.02.2021

**10. Hukuk Dairesi         2020/9524 E.  ,  2021/1537 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okundu. Temyiz konusu hükme ilişkin dava, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hâllerden hiçbirine uymadığından, temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin davacı vekilinin isteğinin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 79/10. ve 5510 sayılı Yasanın 86/9. maddeleri olup bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davaların, kamu düzeniyle ilgili olduğu ve bu nedenle de özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesinin zorunlu ve gerekli bulunduğu açıktır. Bu çerçevede, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde resen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

Eldeki davada, hükmüne uyulan dairemiz bozma ilamında, davalı işverenin kamu kurumu olduğu ve kamu kuruluşlarında çalışanların hizmetlerinin kayıtlara geçirilmesinin ve ücret ödemelerinin belgelere dayandırılmasının esas olduğu belirtilmiş ise de, mahkemece bozmaya uyulmasına rağmen yine yanılgılı değerlendirme sonucu karar verildiği anlaşılmaktadır. Hizmet tespiti davalarının her türlü delille ispatlanabilmesine karşın, işverenin kamu kuruluşu olması durumunda aynı serbestlikten bahsedilemeyip yazılı delillerin esas alınması gerekmektedir. Bu açıklamalar çerçevesinde mahkemece yapılacak iş, seri halde açılan tüm dosyalar içerisinde bulunan idare ile yapılan ihale evrakları, istihkak raporları, sözleşmeler, hakediş ve ödeme belgeleri birlikte mukayese edilmek suretiyle, çalışıldığı iddia olunan işlerin (tohum ekimi, tüp doldurma, kozalak toplanması, kozalaklardan tohum çıkarılması, fidan sökümü, nakli vb.) nitelikleri gözetilerek, belirtilen işlerin kaç günde kaç işçi ile bitirilebileceği belirlenmeli, idare tarafından çıkartılan istihkakların doğrudan veya muhtarlık kanalıyla hangi nitelikteki işler için ödendiği, davaya konu dönemde söz konusu işler nedeniyle orman idaresi tarafından takdir edilen ve köy tüzel kişiliği tarafından da kabul edilen yevmiye tutarlarının/birim fiyatının ne kadar olduğu gözetilip, işverenin kamu kurumu olduğu, ilgili çalışmaların ve ücretlerin kayıtlara geçmesinin asıl olduğu ilkesinden yola çıkılarak, davacının isminin bulunduğu ödeme belgeleri yıl yıl değerlendirilerek bireyselleştirme yapılmak suretiyle, çalışmanın varlığı ve süresi kayıtlara göre irdelenip, çalışma süresinin tespit edilebilmesi için dosyanın orman mühendisi olup aynı zamanda iş ve sosyal güvenlik alanında da yetkisi bulunan bilirkişilere teslimi ile heyet raporu alınmalıdır. Ayrıca, önceki bozma ilamlarında belirtilen hususlarında (doğum süreleri vb.) göz önünde bulundurularak hüküm kurulması gerekirken, mahkemece açıklanan maddi ve hukuki esaslar gözetilmeksizin eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 11.02.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3062, Karar No: 2013/6383, Tarih: 10.06.2013

**20. Hukuk Dairesi         2013/3062 E.  ,  2013/6383 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yerel mahkemece verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 24/01/2013 gün ve 2012/7609 - 2013/250 sayılı ilamıyla düzeltilerek onanmasına karar verilmiş, süresi içinde davalı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içindeki tüm belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

K A R A R

2008 yılında yapılan kadastro sırasında .... Köyü 102 ada 488 parsel sayılı 10573,19 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, tarla niteliği ile davalı adına tesbit ve tescil edilmiştir. Davacı Hazine, taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olup; taşlık, kayalık ve çalılık olduğunu, zilyetlik koşullarının oluşmadığını ileri sürerek tapu iptali ve tescil davası açmıştır. Mahkemece, davanın kabulü ile dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptal edilerek taşlık çalılık niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hükmün davalı vekili tarafından temyizi üzerine, Dairenin 24/01/2013 gün ve 2012/7609 E. - 2013/750 K. sayılı kararıyla; [ İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve 5304 sayılı Kanun ile değişik 3402 sayılı Kanunun 4/3. maddesine göre yapılan orman tahdidi, eski ve yeni tarihli memleket haritaları, amenajman planı ve hava fotoğraflarının uygulanmasına dayalı araştırma inceleme ve keşif sonucu düzenlenen uzman bilirkişi raporuyla, çekişmeli parselin orman kadastrosu sınırları dışında orman sayılmayan yerlerden olduğu bildirilmiş ise de, öncesinin makilik yerlerden olduğu, 1990 yılı memleket haritasında çalılık göründüğü, 2004 yılı uydu fotoğraflarında dahi imar ve ihya edilmemiş çalılık niteliğinde görüldüğü, bilirkişi raporlarına göre imar ve ihya edilmediği belirlenerek Hazinenin davasının kabulüne karar verilmesinde ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunun 16. maddesiyle 3402 sayılı Kanuna eklenen "Kadastro işlemi ile oluşan tespit ve kayıtların iptali için Devlet veya diğer kamu kurum ve kuruluşları tarafından kayıt lehtarına karşı kadastro mahkemeleri ile genel mahkemelerde açılan davalarda davalı aleyhine vekâlet ücreti dahil, yargılama giderine hükmolunmaz.” şeklindeki 36/A maddesi ve 17. maddesi ile eklenen "Bu Kanunun 36/A maddesi hükmü, henüz infaz edilmemiş yargı kararlarındaki vekâlet ücreti dâhil yargılama giderleri için de uygulanır.” şeklindeki geçici 11. maddesi hükümleri gereğince davalı aleyhine vekâlet ücreti dahil yargılama giderlerine hükmolunamayacağından, karar harcının davalıya yükletilmesi doğru değil ise de, bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu nedenle; hükmün 2. bendinin çıkartılarak yerine; ''3402 sayılı Kanuna 6099 sayılı Kanun ile eklenen 36/A ve 11. maddeleri gereğince davalıdan karar harcı alınmasına yer olmadığına'' cümlesinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA,] karar verilmiştir.