muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/5045, Karar No: 2020/3827, Tarih: 05.10.2020

Bölge Adliye Mahkemesince, dosya üzerinden yapılan istinaf incelemesinde; mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, işbu davada iptali istenilen YİDK kararının, marka başvurusunun SMK'nın 5/1-ç maddesi uyarınca kısmen reddine ilişkin Markalar Dairesi kararına yapılan itiraza ilişkin olduğu, dolayısıyla redde mesnet alınan marka maliklerine husumet yöneltilmesinin mümkün olmadığı, SMK'nın 5/1-ç maddesi hükmünün uygulanabilmesi için markalar arasındaki benzerliğin iltibasa yol açacağının ayrıca inceleme yapılmasını gereksiz kılacak derecede güçlü ve açık olmasının gerektiği, dava konusu başvuru ile redde mesnet markalar arasında, başvuru kapsamındaki 29. sınıf mallar yönünden bu anlamda bir benzerliğin bulunduğu, 29. sınıf malların satışına özgü mağazacılık hizmetleri yönünden ise bu anlamda bir benzerlikten söz edilemeyeceği, zira redde mesnet markaların bu sınıfta tescilli olmadıkları, redde mesnet 2003/8350 sayılı markanın tescilli olduğu genel mağazacılık hizmetleri ve 2015/87287 sayılı markanın tescilli bulunduğu 29. sınıf mallar ile başvuru kapsamındaki 29. sınıf malların satışına özgü mağazacılık hizmetleri arasındaki benzerlik değerlendirmesinin SMK'nın 6/1. maddesi kapsamında kaldığı, davacının dahil olduğu gruba dahil başka şirketler adına tescilli markaların davacıya müktesep hak sağlamayacağı gerekçesiyle davacı ... davalı ... vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı şirket vekili ile davalı TPMK vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı ... davalı TPMK vekilinin temyiz istemlerinin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 10,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacı ... davalı TPMK'dan ayrı ayrı alınmasına, 05.10.2020 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/25733, Karar No: 2017/8906, Tarih: 18.04.2017

**22. Hukuk Dairesi         2016/25733 E.  ,  2017/8906 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen karar, süresi içinde taraflar vekilleri tarafından temyiz edilmiş ve davalı vekilince de duruşma talep edilmiş ise de; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369. maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin dosya üzerinden yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin iş sözleşmesinin haklı sebep olmadan işverence feshedildiğini, işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve yıllık izin ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut uyuşmazlıkta, mahkemece, bilirkişi raporunda hesaplanan brüt tutardaki kıdem tazminatından, işverence yapılan net tutardaki ödeme miktarı mahsup edilmiş ve bakiye kalan tutar brüt ifadesiyle hüküm altına alınmıştır. Ne var ki, mahsup işleminde her iki miktarın da brüt olması ya da net olması gerektiğine dikkat edilmediğinden mahsup işlemi hatalı olmuştur.

Diğer taraftan, işverence yapılan kıdem tazminatı ödemesinin dava tarihinden sonra ve fakat ıslah tarihinden önce gerçekleştiği nazara alınarak, dava dilekçesinde talep edilen 100,00 TL kıdem tazminatı miktarı yönünden davanın konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmeli ve bu miktar, gerek vekalet ücretinin belirlenmesinde gerekse de yargılama giderinin paylaştırılmasına esas haklılık oranında davacı lehine değerlendirilmelidir. Mahkemece bu yöne dikkat edilmemesi de hatalıdır.

Yukarıda yazılı sebeplerden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 18.04.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10254, Karar No: 2022/6276, Tarih: 25.04.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/10254 E.  ,  2022/6276 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlığa teşebbüs, mala zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığının ihlaline teşebbüs

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Oluş ve dosya kapsamından, sanıkların müştekiye ait dükkana kepenginin asma kilidini kestikleri ve ikinci kapıyı açmak isterken sivil polis ekiplerinin gelmesi üzerine kaçtıkları, olayı gören tanık ...'in yer göstermesi sonucu sanıkların saklandıkları parkta yakalandıklarının iddia ve kabul edildiği olayda, kolluk tarafından düzenlenen 12.12.2014 tarihli tutanakta, “ olay saat 03.20 sıralarında devriye görevi sırasında hırsızlık anonsu üzerine belirtilen adrese gidildiği ... isimli şahsın ekibin yanına gelerek iş yerine girmeye çalışan koyu renk giyimli, bereli ve mavi kot pantolonlu iki kişinin kaçtığı yönü göstermesi üzerine yapılan araştırmada çift kapı yakınlarındaki parkın içerisinde gizlenir vaziyette sanıkların olduğu görülüp yakalandıklarının” belirtildiği, sanık ...’un aşamalardaki ifadelerinde özetle, “olay günü saat 03.25 sıralarında ben, ...ve arkadaşımın kardeşi ... ile çift kapı yanlarındaki parkta otururken polisler geldi “işte buradalar” dediler bizde oturduğumuz yerden kalkıp buradayız dedik .. parkta bulunma nedenimiz arkadaşım ...'ın kardeşi ...'ın kayıp olmasıdır.....'ı bulduktan sonra parkta oturuyorduk” şeklinde beyanda bulunarak suçlamayı kabul etmediği, kolluk tutanağına göre diğer sanıkla birlikte yakalandığı belirtilen sanık ...’ın soruşturma aşamasında alınmış ifadesinin bulunmadığı, duruşmada alınan ifadesinde ise, “ Suçu işlemedim, olay tarihinde geceleyin polis bizi parkta gördü bu nedenle bizi aldı üzerime atılı suçlamayı kabul etmiyorum” şeklinde beyanda bulunduğu; tanık ...’ın sanıkları teşhis ettiğine dair tutanak düzenlenmediği gibi duruşmada da sanıklarla yüzleştirilmesinin yapılmadığı ayrıca sanıkların ifadelerinde yanlarında olduğunu savundukları tanık ...’ın da ifadesinin alınmadığının anlaşılması karşısında,

1-Olayı gören tanık ...’in sanıklar ile yüzleştirilerek teşhisinin yaptırılması ayrıca tanık ...’ın ifadesinin alınarak olay gecesine ilişkin beyanlarının alınması,

2-Suç tarihinde sanık ... ile birlikte yakalandığı belirtilen sanık ...’ın soruşturma aşamasında ifadesinin alınıp alınmadığının araştırılması, ifadesinin alınmış olduğunun tespiti halinde onaylı birer örneklerinin dosya içerisine alınması,

3- Kolluk tarafından düzenlenen yakalama tutanağı imzacılarının ifadelerinin alınması ve mümkün olması halinde sanıklar ile sanıkların teşhis ettirilmesi ve belirtilen tüm bu hususlar araştırılarak tespit edildikten sonra delillerin bir bütün halinde değerlendirilerek sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının değerlendirmesi gerektiği gözetilmeyerek, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

3- Kolluk tarafından düzenlenen yakalama tutanağı imzacılarının ifadelerinin alınması ve mümkün olması halinde sanıklar ile sanıkların teşhis ettirilmesi ve belirtilen tüm bu hususlar araştırılarak tespit edildikten sonra delillerin bir bütün halinde değerlendirilerek sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının değerlendirmesi gerektiği gözetilmeyerek, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

4-Kabule göre de, mağdurun 15.3.2016 ve 15.4.2016 tarihli dilekçelerinde zararının karşılandığını şikayetçi olmadığını belirttiği dikkate alındığında, mağdurdan zararının ne zaman giderildiği sorularak sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümde 5237 sayılı TCK’nın 168.maddesi gereğince indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ile sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan nedenle 1412 sayılı CMUK’un 321.maddesi uyarınca, tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı yönünden sanıkların kazanılmış hakkının korunmasına, 25.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/25275, Karar No: 2013/23384, Tarih: 23.09.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/25275 E.  ,  2013/23384 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdemlilik zammı, ilave ikramiye, ücret zammı, giyim yardımı, kira yardımı, çocuk yardımı, aile yardımı, yemek ücreti, yakacak yardımı ve izin yardımları, kıdem tazminatı ve geç ödeme faizi, sosyal yardım farkı, enflasyon farkı ve %2 gecikme zammı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş akdinin emeklilik nedeni ile sona erdiğini iddia ederek kıdem zammı, ilave tediye ve ikramiye, ücret zammı, giyim, kira, çocuk, aile, yemek, yakacak ve izin yardımı, kıdem tazminatı farkı, kıdem tazminatı faizi, sosyal yardım zammı, enflasyon farkı ve % 2 gecikme zammı alacaklarının tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının iş akdinin emeklilik nedeni ile sona erdiğini ve tüm haklarının ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının bir kısım ödenmeyen alacakları bulunduğu gerekçesi ile kıdem tazminatı ve giyim yardımı alacağı için %2 gecikme zammı taleplerinin kısmen kabulüne, diğer taleplerinin reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-) Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2-) “Toplu iş sözleşmesinde bazı işçilik alacakları için öngörülen günlük yüzde iki gecikme zammı tutarlarından indirim konusunda taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

Borçlar Kanunun 44 üncü maddesinde, “Mutazarrır olan taraf zarara razı olduğu yahut kendisinin fiili zararın ihdasına veya zararın tezayüdüne yardım ettiği ve zararı yapan şahsın hal ve mevkiini ağırlaştırdığı takdirde hakim, zarar ve ziyan miktarını tenkis yahut zarar ve ziyan hükmünden sarfınazar edebilir. Eğer zarar kasden veya ağır bir ihmal veya tedbirsizlikle yapılmamış olduğu ve tazmini de borçluyu müzayakaya maruz bıraktığı takdirde hakim, hakkaniyete tevfikan zarar ve ziyanı tenkis edebilir” şeklinde düzenlemeye yer verilmiş olmakla, Dairemiz anılan hüküm paralelinde günlük yüzde iki gecikme zammından indirime gitmektedir. İndirim oranının tespitinde gecikilen süre, hesaplamaya konu olan asıl alacak tutarları ve günlük yüzde iki gecikme zammının belirlenen miktarı da gözetilmektedir.

Günlük yüzde iki gecikme zammı miktarları, gerçekleşen ve kabulü gereken asıl alacak miktarlarının gününde ödenmemesinden kaynaklanmış olmakla, günlük yüzde iki gecikme zammının da doğrudan hüküm altına alınan asıl alacak miktarlarına göre tespiti gerekir. Bundan başka yukarıda sözü edilen gerekçelerle günlük yüzde iki gecikme zammı tutarlarından oransal indirime gidilmelidir.

Ayrıca belirtmek gerekir ki, yüzde iki gecikme zammı tutarlarından yapılan indirim sonucu reddine karar verilen miktar bakımından davalının kendisini vekille temsil ettirmesi durumunda davalı yararına vekalet ücretine hükmedilmemelidir (Yargıtay 9. HD.18.11.2008 gün 2007/32530 E, 2008/31205 K.).

Mahkemece, % 2 gecikme zammı alacağından daha yüksek bir indirime gidilmemesi hatalı olup hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 23.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/23632, Karar No: 2018/11039, Tarih: 22.11.2018

**13. Hukuk Dairesi         2016/23632 E.  ,  2018/11039 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki sözleşmenin iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı; davalının ... komisyoncusu olduğunu, davalı ile 21/04/2015 tarihli tellallık sözleşmesi imzaladığını, BK 405/1. maddesi uyarınca tellalın verdiği hizmete ilişkin ücrete hak kazanabilmesi için alıcı ile satıcı arasındaki satış sözleşmesinin gerçekleşmiş olması ve taşınmaz maliki ile alıcıyı bir araya getirerek sözleşmenin kurulmasına aracılık etmesi gerektiğini, ... komisyoncusu ile yaptığı sözleşme gereği davalıya 5.000,00-TL hizmet bedeli ödediğini, ancak sözleşme edimlerinin davalı tarafından yerine getirilmediğini belirterek sözleşmenin feshi ile ödediği 5.000,00-TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı cevap vermemiştir.

Mahkemece, davacının davasının kabulü ile, taraflar arasındaki sözleşmenin iptaline, davacının sözleşme uyarınca ödediği 5.000,00-TL bedelin davalıdan alınarak davacıya iadesine, karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, ... komisyon sözleşmesi nedeniyle davalıya ödenen hizmet bedelinin iadesi talebine ilişkindir. Davalı, cevap vermemiş ve duruşmalara katılmadığından davacının iddialarını inkar etmiş sayılmaktadır.

Sözleşmelerin nispiliği ilkesi gereği sözleşme, kural olarak o sözleşmede taraf olanları bağlar. Sözleşmeden kaynaklanan uyuşmazlıklarda davanın tarafları da sözleşmenin taraflarıdır. Bir başka deyişle taraflar arasında akdi ilişkinin varlığının ispat edilmesi ve sözleşmenin tarafları arasında yargılamanın sürdürülmesi esastır.

Taraflar arasında 21.04.2015 tarihli "Mülk Sahibi ile Alıcı Arasında Gayrimenkulün Satışına Aracılık Yapıldığına Dair Komisyon Akdi ve Alım ve Satıma İlişkin Olarak Taraflar Arasında Cayma Akçesinin Verilmesine Dair Akid" başlıklı sözleşmenin imzalandığını, sözleşme gereğince davalının edimini yerine getirmediğini beyan ederek ödenen hizmet bedelinin iadesini davacı talep etmekte ise de, davalı cevap vermeyerek aralarındaki bu ilişkiyi ve tüm vakıaları inkar etmiş sayılmaktadır. Öncelikle sözleşmenin hukuken geçerli olup olmadığı ve sözleşmeye hukuki değer atfedilip edilmeyeceği hususu tartışılmadan davanın esası hakkında karar verilemez. Bu incelemenin davalının isticvabı suretiyle yapılması zorunlu bulunmaktadır.

İsticvap, 6100 sayılı HMK'nın 169. (1086 sayılı HUMK'nun 230) ve devamı maddelerinde açıkça düzenlenmiş olup, mahkeme kendiliğinden veya talep üzerine, taraflardan birini davanın temelini oluşturan vakıalar ve onunla ilişkisi bulanan hususlar hakkında dinleyebilir. İsticvap, bir tarafın kendi aleyhine olan belli bir vakıa hakkında mahkeme tarafından dinlenmesi anlamına gelmekte olup, davanın aydınlatılmasına katkıda bulunan bir usul işlemi olarak tanımlanmaktadır. İsticvap, bizzat taraf davet edilmek suretiyle yapılır ve usulüne uygun davetiyeye rağmen taraf isticvap için mahkemeye gelmezse isticvap edilen vakıa ikrar edilmiş sayılır. HMK’nın 169/2. maddesinde “İsticvap, davanın temelini oluşturan vakıalar ve onunla ilişkisi bulunan hususlar hakkında olur.” şeklinde isticvap edilebilecek hususlar düzenlenmiştir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay incelendiğinde; mahkemece davalı adına çıkartılan isticvap davetiyesine “Davacı tarafın taşınmazı satın almadığı halde ödemede bulunduğu, ancak bu ödemenin haksız bir şeklide iade edilmediği iddiasından dolayı mahkememize açıklayıcı beyanda bulunmanız, herhangi bir beyanda bulunmadığınız takdirde davacı tarafın haklı olduğundan bu paranın iadesine karar verilebileceği hususunda İSTİCVAP DAVETİYESİDİR.” şeklinde ihtarın yazıldığı anlaşılmaktadır. Oysa ki, davanın esası hakkında ihsası rey oluşturacak şekilde davalının isticvap edilmesi mümkün olmayıp yalnızca davacı tarafın delil olarak dayandığı 21.04.2015 tarihli sözleşmeye geçerlilik atfedilip edilmeyeceği konusunda az yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda davalı isticvap edilebilir

O halde mahkemece yapılacak iş; davalı asılın HMK 169 ve devamı madde hükümleri gereği isticvap edilerek davacı tarafın dayandığı 21.04.2015 tarihli sözleşmenin hukuken geçerli olup olmadığı belirlenmeli, sözleşmenin hukuken geçerli olduğuna ulaşıldığında işin esasına girilerek sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, bu hususlar üzerinde durulmadan, hukuki yanılgıya düşülerek hükme varılması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, 2. bentte açıklanan nedenle davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 22/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/14519, Karar No: 2018/8066, Tarih: 02.05.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/14519 E.  ,  2018/8066 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyetene dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın soruşturma aşamasında alınan savunmasında suç tarihinde yol anlaşmazlığı yaşadığı müştekinin aracından inip kendisini beklediğini, kendisinin de aracından inerek müştekinin yanına gittiğini ve bir anlık sinirle boynundan tutup kafa attığını bildirmesi karşısında olayda sanık lehine haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasını gerektirir müştekiden kaynaklanan haksız bir eylem olmadığı anlaşılmış ve tebliğnamede yer verilen bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 02.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15350, Karar No: 2014/4125, Tarih: 05.03.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/15350 E.  ,  2014/4125 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme,kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar Verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan,söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur.Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder.Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır.Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda;sanığın katılan ...'e ait aracın far ve camlarını kırarak zarar verdiği ve ele geçirilemeyen bıçak ile katılan ...'ı yaraladığı anlaşılmakla mala zarar verme ve kasten yaralama suçlarının işlendiğine dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 05.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/7492, Karar No: 2006/14746, Tarih: 09.11.2006

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2006/7492 E.  ,  2006/14746 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, tarımsal sulama abonesi olduğunu, 20.12.2004 tarihli faturanın elektrik tarifesi Yönetmeliğinin 28. maddesine aykırı olarak düzenlendiğini, itirazlarının dinlenemeyeceğini, sayacın son endeksi ile ilk endeks arasındaki fark yerine (+/-) tüketim ile reaktif enerji adı altında hesaplama yapılıp 9.887.520.000 Tl.istendiğini, bu miktar bedelden sorumlu olmadığının tespitini istemiştir.

Davalı, davaya bakmanın iddiası yargının görev alanında kaldığını, faturanın da doğru olduğunu bildirip davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, taleple bağlı kalınarak davacın 1.613.050.434 Tl. borçlu olduğunun, fazla miktardan borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacının mekanik sayacının 7.7.2004 tarihinde söküldüğü ve bu tarihten itibaren sayaçsız elektrik kullandığı taraflar arasında ihtilafsızdır. Davaya konu edilen 20.12.2004 tarihli faturada son endeks gösterilmemiş, ancak (+/-) tüketim adı altında bir miktar belirlenerek ve reaktif tüketim de nazara alınarak hesaplama yapıldığı görülmektedir. Davacı faturada (+/-) olarak gösterilen miktarların tahakkukta hesaplamaya dahil edilmemesi ve reaktif enerji bedeli de istenmemesi gerektiği iddiasıyla bu davayı açmıştır. Davalı ise Genel Müdürlüğünün talimatıyla 2004 yılı sulama dönemi başlamadan önce yöredeki başlamadan önce yöredeki ... elektrik kullanımını önlemek için tüm mekanik sayaçların yerlerine digital sayaç takılmak üzere söküldüğünü, bir kısım abonelerin digital sayaç faturalarından elektrik kullanmaya devam ettiklerini, bu nedenle enerji piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliğinin 18. maddesi ile ... ve usulsüz elektrik kullanımına ilişkin ortak hükümler doğrultusunda saatsiz kullanılan dönemdeki harcamalarda nazara alınarak faturanın düzenlendiğini bildirmiştir.