muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/23414, Karar No: 2014/34105, Tarih: 04.11.2014

. Ayrıca, davacı maaşın eksik ödenmesi dışında turnuvalara zamanında çağrılmadığı, maçlara katılmasının çeşitli yollarla engellendiği, bu nedenle prestij ve ödül kaybına ugradığı, katıldığı turnuvalar için ödenmesi gereken harcırahın eksik ödendiği, basın yoluyla rencide edilerek haksız ceza kuruluna sevk edildiği gerekçesiyle sözleşmeyi haklı fesih ettiğini ileri sürmüş olup mahkemece bu iddialar yeterince araştırılarak etraflıca değerlendirilmemiştir. Hal böyle olunca; mahkemece, davacının maaşının sözleşmede 400 YTL olarak kararlaştırıldığı ve tam olarak ödendiği ve davacının sözleşmeyi maaşın eksik ödenmesi nedeniyle feshinin haklı olmadığı kabul edilerek diğer fesih sebeplerine ilişkin tarafların tüm delilleri toplanıp usulünce değerlendirilerek gerekirse uzman bilirkişi heyetinden Yargıtay ve taraf denetime açık rapor alınıp hasıl olacak sonuca uygun karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirmeye dayalı olarak eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacının tüm temyiz itirazlarının reddine, 2.bentte yazılı nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, 1100,00 TL duruşma avukatlık parasının davacıdan alınarak davalıya ödenmesine, peşin alınan harcın istek halinde davalıya iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/6401, Karar No: 2007/6652, Tarih: 26.10.2007

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2007/6401 E.  ,  2007/6652 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... arasındaki davadan dolayı ... 1.Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 26.06.2007 gün ve 208-348 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, hasılat kirası sözleşmesinden kaynaklandığından kararın temyizen incelenmesi görevi Yargıtay Yüksek 14.Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 14.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 26.10.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/7549, Karar No: 2010/5448, Tarih: 13.07.2010

**1. Ceza Dairesi         2008/7549 E.  ,  2010/5448 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/08/101059

MAHKEMESİ :(İSTANBUL) Beşinci Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO :24/01/2008 - 274/101

SUÇ :kasten öldürme ve öldürmeye teşebbüs

H.. K..'ı kasten öldürmekten, Ö.. Y..'i kasten öldürmeye teşebbüsten ve izinsiz silah taşımaktan sanık A.. C..'ın yapılan yargılanması sonunda: hükümlülüğüne ilişkin (İSTANBUL) Beşinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 24/01/2008 gün ve 274/101 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi C.Savcısı, sanık müdafi ile müdahiller vekili taraflarından istenilmiş ve hüküm kısmen resen de temyize tabi bulunmuş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Karar başlığında suç tarihinin yanlış yazılması yerinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiştir.

2-a)Katılanlar vekilinin 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan verilen hükmü temyize yetkisi bulunmadığından, bu suça ilişkin temyiz isteminin,

b)Sanık müdafinin, süresindeki temyiz isteminden sonra, 08/02/2008 resmi havale tarihli dilekçesi ile kararı temyiz etmek istemediğini açıkça beyan etmesi karşısında, temyizden feragat nedeniyle sanık müdafinin temyiz isteminin,

CMUK.nun 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

3-Katılanlar vekilleriyle Cumhuriyet Savcısının temyiz istemleri ve kısmen de resen temyize tabi bulunan kasten insan öldürme ve öldürmeye teşebbüs suçlarından yapılan incelemede;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip,sanığın kasten insan öldürme ve kasten insan öldürmeye teşebbüs suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin edilmiş, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma sebepleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılanlar Emin ve Nurinisa vekilinin suç vasfının tasarlama olduğuna vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Ancak;

a)Dosya içeriğine ve gösterilen gerekçeye göre; tanık İsmail, maktul Harun ve Harun’un kardeşi katılan Emin’in ortak oldukları Özel Huzur Hastanesi'nde muhasebe müdürü olarak çalışan sanığın, hastanede çalışan diğer personele baskı yaptığı, personelin şikayetleri üzerine, hastane yönetimince işine son verilmesine karar verildiği, bu kararın tebliği için sanığı odasına çağırtan Dr. Harun’un sanığa, “bugün itibari ile seninle artık çalışamayacağız, işine son veriyorum” dediği sanığın, araba aldığını, borçlandığını ve işten ayrılmak istemediğini söylediği, Harun’un, sanığa, “bana mı sordun da borçlandın”, olay yerinde maktulün misafiri olarak bulunan ve maktulün bacanağı olan mağdur Özgür’ün de, “sen ne laftan anlamaz adamsın” demesine sinirlenen sanığın, maktule, mağdur Özgür’e “sizi vururum” diyerek hastaneden ayrılıp evine gittiği, suçta kullandığı silahı alıp bir saat sonra çalıştığı hastaneye gelerek yönetim odasına çıkıp Harun’u öldürdüğü, yanında bulunan Özgür’ü de öldürmeye teşebbüs ettiği, maktul ve mağdurdan kaynaklanan ve haksız tahrik teşkil eden herhangi bir söz ve davranış bulunmadığı anlaşıldığı halde, sanık hakkında tahrik hükümlerinin uygulaması sonucu eksik ceza tayini,

b)Kendilerini vekille temsil ettiren katılanlar lehine vekalet ücretine karar verilmemesi,

Yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet Savcısı ile katılanlar vekillerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (BOZULMASINA),13/07/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/36996, Karar No: 2015/15846, Tarih: 08.04.2015

**8. Ceza Dairesi         2014/36996 E.  ,  2015/15846 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Parada sahtecilik ve trafik güvenliğini tehlikeye sokma

HÜKÜM : Sanık ... hakkında parada sahtecilik ve trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçlarından;

Sanıklar ..., ... ve ... haklarında parada sahtecilik suçundan hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I Sanık ... hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma su çundan kurulan hükme yönelik temyiz incelmesinde;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, suçun sübut bulmadığına yönelik temyiz itirazlarının reddiyle hükmün oybirliğiyle (ONANMASINA),

II Sanıklar hakkında parada sahtecilik suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabule, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanıkların, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak:

Suça konu emanete alınmış sahte paraların TCK.nun 54. maddesi uya rınca müsaderesine karar verilmemesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümde ... Bankasına gönderilmesine ilişkin bölüme “suça konu sahte paraların TCK.nun 54. maddesi uyarınca müsaderesine” ibaresinin ilavesi suretiyle sair yönleri usul ve yasa ya uygun olan hükümlerin (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 08.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26511, Karar No: 2013/24103, Tarih: 31.12.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/26511 E.  ,  2013/24103 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

vekili Av. ...

vekili Av. ...

Dava Türü : İtirazın iptali

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, davacının haksız olarak işten çıkarıldığını, işe iade davası sonucu işe iadesine karar verildiğini, daha önce ihbar tazminatı ve yıllık izin alacağına yönelik Adana 3. İş Mahkemesine açılan 2010/796 E. sayılı davanın henüz fesih gerçekleşmediğinden reddine karar verildiği, kararın temyizden vazgeçme nedeniyle kesinleştiği, davacının 15.04.2012 tarihinde işe iade edilmemesi üzerine ihbar tazminatı ve yıllık izin alacağı yönünden icra takibi yaptıklarını, itiraz üzerine takibin durduğunu bildirerek itirazın iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davalı davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davacının davalı ile dava dışı ... Gıda Tarım Teks. Kim. Mad. San. Ltd. Şti. aleyhine açtığı işe iade davasında Adana 1. İş Mahkemesi 2010/738 E. sayılı davası ile işe iadesine karar verilmiştir. Kararın temyizi üzerine 22. Hukuk Dairesi 2011/12829 E. 2012/1514 K. sayılı ilamıyla aynen “Somut uyuşmazlıkta, davalılardan Çukobirlik Genel Müdürlüğü Yağ Fabrikasında hammadde yokluğu nedeni ile üretim faaliyetini durdurmuş, mevsimlik işçilerin iş sözleşmelerini askıya almış, onarım işinde çalışan birkaç işçi dışında diğer işçilere ise ücretsiz izin vermiştir. Davalı kooperatif fesih bildiriminde üretim durmasına değil, Yağ Fabrikasının diğer davalı şirkete müştemilatı ile kiralanmasına dayanmıştır. Davalılar arasındaki kira sözleşmesi incelendiğinde, Yağ Fabrikasının diğer davalı şirketçe ... Soya, Ayçiçeği, Kanola, Hardal, Keten tohumu vb. yağlı tohumların işlenmesi amacı ile faaliyette bulunmak üzere kiralandığı görülmektedir. Davalılar arasındaki kira sözleşmesi bir hukuk işlem olup, 4857 sayılı Kanun’un 6. maddesi anlamında devirdir. Yağ Fabrikasının ekonomik bütünlük olarak devredildiği sabittir. Sözleşmede işçilerle ilgili düzenlemeye yer verilmemesi, işyerinin müştemilatı ile devredilmesi, işyerinin devrini ve işçilerin devredene geçmesini engellemez. Zira Yağ Fabrikasının devralan şirketçe faaliyetine devam edileceği açıktır. Faaliyetin devamı içinde mutlaka iş gücüne ihtiyaç olacaktır. Devir tarihinde işyerinde veya bir bölümünde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçları ile birlikte devralana geçeceği açıktır. Davacının iş sözleşmesi devirden sonra devreden davalı Çukobirlik tarafından feshedilmiştir. Oysa açıklandığı gibi fesihten önce devirle davacı ve diğer işçilerin iş sözleşmeleri bütün hak ve borçları ile devralan davalı ... Gıda şirketine geçmiştir. Devralan davalı ... Gıda Şirketi tarafından ise gerçekleştirilen yazılı bir fesih işlemi bulunmamaktadır. Salt devir iş sözleşmesinin feshi için geçerli neden teşkil etmez. Davacının iş sözleşmesi devirden sonra feshedildiğinden ve işyeri artık devralan şirketin işyeri olduğundan, davacının devralan işveren olan davalı ... Gıda Şirketi işyerine işe iadesine karar verilmesi, devirden sonra fesheden ve dava açılmasına neden olan diğer davalı Çukobirlik Genel Müdürlüğünün ise 4857 sayılı Kanun’un 6/5 maddesi uyarınca işe başlatmama tazminatı ve boşta geçen süre ücretinden devralan işverenle birlikte sorumluluğuna karar verilmesi gerekir. Mahkemece sonuç itibari ile feshin geçersizliğine, davalıların işe başlatmama tazminatı ve boşta geçen süre ücretinden birlikte sorumluluklarına karar verilmesi isabetli ise de davacının devralan şirket işyerine işe iadesine karar verilmemesi, açıklanan gerekçe ile hatalı bulunmuştur.

4857 sayılı Kanun'un 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM: Yukarda açıklanan gerekçe ile;

4857 sayılı Kanun'un 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM: Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1.Mahkeme kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2.Feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının işyerini devralan davalı ... GIDA LTD. Şirket işyerine İŞE İADESİNE,” şeklinde hüküm kurmuştur.

Yukarıya alınan 22. HD. 2011/12829 E. 2012/1514 K. sayılı ilamından da anlaşılacağı üzere davalı ile dava dışı ... Şirketi arasında işyeri devri ilişkisi vardır. Davacının işe başlatılmadığı 15.04.2012 tarihinde işveren dava dışı ... Şirketidir. Feshe bağlı haklar olan ihbar ve yıllık izin alacağından sorumluluk son işverene ait olduğundan davanın reddine karar verilmesi gerekirken kabulü hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine 31.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18506, Karar No: 2014/19159, Tarih: 30.09.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/18506 E.  ,  2014/19159 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Zonguldak 3. İş Mahkemesi

TARİHİ : 11/07/2014

NUMARASI : 2014/374-2014/644

Davacı, meslek hastalığı sonucu maluliyetinden doğan maddi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava nitelikçe; meslek hastalığına bağlı olarak % 11.2 oranındaki sürekli iş göremezliğinin, 07.11.2006 tarihinde artarak % 26.2 oranına yükselmesi nedeniyle, % 15 fark için maddi tazminat istemine yöneliktir. Davanın bu niteliğine göre, mükerrer ödemeye ve sebepsiz zenginleşmeye yol açılmamak için, Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından bağlanan gelirlerin ilk peşin değeri ile varsa geçici iş göremezlik ödeneğinin, rücu edilebilecek kısmının hesaplanarak, bilirkişi raporunda belirlenen zarar tutarından indirilmesi gerektiği ortadadır. Kurumca rücu edilebilen peşin değer ise işveren ve üçüncü kişilerin kusurları ile sınırlıdır.

Mahkemece meslek hastalığının kaçınılmazlık nedenine bağlı olarak ortaya çıktığının kesinleşen manevi tazminat davasında belirlendiğinden bahisle, davacının maddi tazminat isteminin kabulüne karar verilmişse de, eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece meslek hastalığının kaçınılmazlık nedenine bağlı olarak ortaya çıktığının kesinleşen manevi tazminat davasında belirlendiğinden bahisle, davacının maddi tazminat isteminin kabulüne karar verilmişse de, eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidildiği anlaşılmaktadır.

İşverenin, tazminattan sorumlu tutulması giderek, tazminat miktarının belirlenmesinde; meslek hastalığının tespit tarihinde yürürlükte bulunan İş Kanunun 77. ve iş sağlığı ve güvenliği yönetmeliğinin öngördüğü önlemlerin işyerinde olup olmadığının saptanması ile mümkündür. Bu yön ise, başka bir anlatımla, işverenin kusurlu olup olmadığı, varsa kusur oranı, uzman bilirkişiler tarafından düzenlenecek kusur raporu ile tespit edileceği yönü tartışmasızdır. Oysa manevi tazminat davasında, hakimlik mesleğinin gerektirdiği, genel ve hukuki bilgi ile çözümlenmesi mümkün olmayan, özel ve teknik bilgiyi gerektiren konuda bilirkişiye gidilmeden, tarafların meslek hastalığının ortaya çıkmasında kaçınılmazlık olgusunun varlığına ilişkin beyanları yeterli görülmek suretiyle bilirkişi yerine geçilerek sorunun çözümlediği görülmektedir. Öte yandan maddi tazminat davasında SGK tarafından bağlanan gelirin peşin sermaye değerinin ve varsa Kurumca ödenen geçici iş göremezlik ödeneğinin rücu edilebilir bölümünün indirimi gerekli olup, rücu edilebilir bölümün bulunup bulunmadığının belirlenmesinin ise özel ve teknik bilgiyi gerektiren bir konu olduğu, taraf beyanlarıyla değil, ancak bilirkişiye gidilerek alınacak kusur raporu sonrasında belirlenebileceği ortadadır. Hal böyle olunca da manevi tazminat davasındaki, usulünce alınmış bir kusur bilirkişi raporuna dayanmayan, davanın taraflarının beyanları ile ortaya çıkan kaçınılmazlığa ilişkin değerlendirmenin, görülmekte olan maddi tazminat davasında hükme esas alınamayacağı ortadadır.

Yapılacak iş, işçi sağlığı iş güvenliği konularında uzman bilirkişilerden, İş Kanununun 77. Maddesi ile yönetmelik hükümleri göz önünde tutularak yöntemince rapor alınmak, alınan raporu mevcut delillerle birlikte değerlendirmek ve buna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece yukarıda açıklanan maddi ve hukuksal olgular dikkate alınmadan, yazılı şekilde hüküm kurması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, 30.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9948, Karar No: 2012/2188, Tarih: 26.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2010/9948 E.  ,  2012/2188 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Kadastro çalışmaları sırasında kadastro harici kayalık ve çalılık olarak tescil dışı bırakılan devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yer olduğu belirtilen suça konu taşınmazın TCK.nun 154/2. maddesinde sayılan öteden beri köylünün ortak yarar- lanmasına terk edilmiş mera, harman yeri, yol ve sulak gibi yerlerden olup olmadığı ve niteliği, suça konu taşınmaz üzerinde yeniden keşif yapılarak tarafsız bilirkişi ve tanık- lardan sorulup kesin olarak saptandıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayini gerekti- ğinin gözetilmemesi,

2- Kabul ve uygulamaya göre de:

a) Temel ceza belirlenirken suçun işleniş şekli, işlendiği yer ve zaman ile fiilin diğer özellikleri gözetilerek hapis cezasının alt sınırdan tayin edilmesine karşın, ha- pis cezasının yanında hükmolunan adli para cezasının aynı gerekçelerle alt sınırdan uzak- laşılarak tayini,

b) 5237 sayılı TCK.nda cezaların içtimaının düzenlenmediği gözetilme- den, sanığa hükmolunan adli para cezalarının toplanması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş oldu- ğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygu- lanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 26.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2012/30103, Karar No: 2013/23542, Tarih: 05.06.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/30103 E.  ,  2013/23542 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Güvenlik tedbiri uygulanmasına

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık hakkında yapılan yargılamada, akıl zayıflığı nedeniyle ceza verilmesine yer olmadığına ve güvenlik tedbirlerine hükmedilmesine dair karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde doğrudan ve sadece güvenlik tedbiri uygulanmasına karar verilmesi,

2) Sanığın akıl hastası olup olmadığı ve işlediği fiilin anlam ve sonuçlarını bilebilecek durumda olup olmadığı, cezai ehliyetinin bulunup bulunmadığı hususunda alanında uzmanlaşmış ruh ve sinir hastalıkları hastanesi veya Adli Tıp Kurumundan heyet raporu alınması gerektiği gözetilmeden, Afyon Kocatepe Üniversitesi Dahili Tıp Bilimleri Bölümünde düzenlenen tek hekim raporuna dayanılarak karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 05.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/720, Karar No: 2021/802, Tarih: 22.06.2021

**Hukuk Genel Kurulu         2020/720 E.  ,  2021/802 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

1. Taraflar arasındaki “el atmanın önlenmesi, ecrimisil” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen davanın kabulüne ilişkin karar davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 8. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Mahkemece Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

2. Direnme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi:

4. Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkiline ait 107 ada 27 nolu parselin bitişiğindeki 33 nolu parselde ... Cafe adlı işletmenin bulunduğunu, işletmeyi işleten davalı firmanın müvekkiline ait taşınmazın 590 m2'lik kısmının bir bölümüne asfalt dökmek, bir bölümünü düzlemek suretiyle otoparka çevirerek işgal ettiğini ve 2011 Kasım ayından bu yana 3 yıldır otopark olarak kullandığını ileri sürerek davalının müvekkiline ait 27 parsel sayılı taşınmaza müdahalesinin önlenmesine, Kasım 2011 tarihinden itibaren haksız olarak işgal eden davalıdan şimdilik 21.000TL ecrimisilin kira esasına göre her dönem sonu tahakkuk tarihi itibariyle kademeli yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabı:

5. Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin 33 nolu parselde kafeterya işletmeciliği yaptığını, ancak davacının iddiasına konu yeri asfalt dökmek ve düzenlemek suretiyle otopark olarak kullanmadığını, müvekkiline ait işletmenin bulunduğu alan ve çevresinin seyir alanı olduğunu, restore edilmiş yel değirmeni bulunduğunu, binlerce yerli ve yabancı turist tarafından ziyaret edildiğini, tur otobüsleri ve arabalarıyla gelen kişilerin yol kenarlarına ve buldukları boş alana arabalarını park ettiklerini, söz konusu alanın restore edilmeden önce molozların döküldüğü alan olduğu, molozların dökülmemesi için ... Belediyesi tarafından asfalt dökülerek düzenlendiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemenin Birinci Kararı: