muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/3427, Karar No: 2014/7627, Tarih: 10.03.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/3427 E.  ,  2014/7627 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA 3. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 13/10/2011

NUMARASI : 2009/860-2011/609

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin 01.06.2007-27.08.2009 tarihleri arasında davalılara ait işyerinde çalıştığını, iş akdinin haklı bir neden olmaksızın işverence feshedildiğini, 2009 yılı Ağustos ayına ilişkin ücretinin ödenmediğini, fazla mesai yapmasına, ulusal bayram genel tatillerde çalışmasına rağmen ücretlerinin ödenmediğini, ancak hak ettiği tazminat ve alacaklarının ödenmediğini iddia ederek kıdem tazminatı, 1.000,00 TL ihbar tazminatı, ihbar tazminatı, ulusal bayram ve genel tatil, 2009 yılı Ağustos ayı ücreti, fazla mesai ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı M. K. şirketi vekili, davacının müvekkil şirkette 01.06.2007-21.04.2009 tarihleri arasında çalıştığını, iş akdinin devir sözleşmesi ile sona erdiğini, bu nedenle kıdem ve ihbar tazminatına ilişkin alacaklarından diğer davalının sorumlu olduğunu, husumet itirazlarında bulunduklarını, fazla mesai ücreti alacağı olmadığını, başka bir alacağının da bulunmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Davalı I.. A.. ise davayı takip etmemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili ve davalılardan MNG Kargo Şirketi vekili yasal süresi içerisinde temyiz etmişlerdir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı M. K. Şirketi vekilinin tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasında davalıların davacıya karşı birlikte sorumlu olup olmadıkları konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı davalılar arasında aslında acente ilişkisi olmadığını, asıl alt işveren ilişkisi olduğunu, işyerinin davalılardan Işıl Arıca’ya devredildiğini iddia etmiştir. Davalılardan M. K. Şirketi vekili ise davalı ile aralarında acenteliğe dayanan bir hukuki ilişki olduğunu, davacının alacaklarından sorumlu olmadığını savunmuştur.

Dairemizce temyiz incelemesi yapılan Bursa 4. İş Mahkemesi’nin 2009/878 Esas 2011/332 Karar sayılı dosyasında aynı işyeri ile ilgili olarak davalılar arasında muvazaa olgusu kabul edilmiş ve bu karar Dairemizce onanarak kesinleşmiştir.

Tüm dosya kapsamı ve yukarıda bahsedilen dosya içeriğinden davalılardan I. K.’nın daha evvel davalı şirkete ait kargo şubesinde yönetici sıfatı ile çalıştığı, davalı şirketin bazı şubelerinde acente adı altında bir yapılanmaya giriştiği, şubelerde çalışan yöneticilerin sanki işverenmiş gibi kayıtlara geçirildiği anlaşılmakla davalıların, davacının tüm alacaklarından sorumlu olduğunun kabulü gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması hatalıdır.

F) Sonuç:

Tüm dosya kapsamı ve yukarıda bahsedilen dosya içeriğinden davalılardan I. K.’nın daha evvel davalı şirkete ait kargo şubesinde yönetici sıfatı ile çalıştığı, davalı şirketin bazı şubelerinde acente adı altında bir yapılanmaya giriştiği, şubelerde çalışan yöneticilerin sanki işverenmiş gibi kayıtlara geçirildiği anlaşılmakla davalıların, davacının tüm alacaklarından sorumlu olduğunun kabulü gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 10.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6514, Karar No: 2019/18130, Tarih: 26.11.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/6514 E.  ,  2019/18130 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Caminin şadırvanında bulunan musluk başlarının çalınması şeklinde gerçekleşen eylemde, dosya kapsamından anlaşılamaması nedeniyle mahallinde keşif yapılarak şadırvanın bulunduğu yerin etrafı çevrili eklenti niteliğinde bir yer olup olmadığı tespit edilerek eklenti olduğunun tespiti halinde sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h maddesinde düzenlenen suçu, eklenti olmadığının tespiti halinde ise aynı Kanun'un 142/1-a maddesine uyan suçu oluşturacağı gözetilmeden eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas alınan...1. Ağır Ceza Mahkemesinin ... karar sayılı ilamı ile ırza geçme suçundan verilen 4 yıl 15 ay 10 gün hapis cezasının 13/08/2010 tarihinde infaz edildiğinin ve infaz tarihinden itibaren üç yıl geçtiğinin anlaşılması nedeniyle TCK'nın 58/2-b. maddesi uyarınca tekerrüre esas alınamayacağı, ancak sanığın adli sicil kaydında yer alan ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin.... karar sayılı ilamının tekerrüre esas olabilecek nitelikte bulunduğu anlaşılmakla, denetime olanak verecek şekilde tekerrüre esas alınan ilamın ve ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/307 -705 karar sayılı ilamın, kesinleşme ve infaz tarihlerini gösterir şekilde onaylı örnekleri dosya içerisine getirtilerek, sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 26/11/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3560, Karar No: 2023/8261, Tarih: 31.10.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/3560 E.  ,  2023/8261 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/670 E., 2016/89 K.

SUÇLAR : Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama ve hırsızlık

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama-Bozma

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 05.10.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama ve hırsızlık suçlarından cezalandırılması için kamu davası açılmıştır.

2. Antalya 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.02.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan 3 yıl 9 ay hapis ve 4.000,00 TL adli para cezası ve hırsızlık suçundan 1 yıl 3 ay hapis cezası ile mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebebi; sübuta ve saire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay; sanığın Denizbanka ait ATM cihazı haznesine cisim yerleştirmek suretiyle müştekinin banka kartının ATM cihazına sıkışmasını sağlayıp, müşteki işlem yaptığı sırada şifresini öğrendiği, müştekinin ATM'den ayrılması üzerine ATM haznesinden bulunan banka kartını hırsızlamak suretiyle ele geçirdiği banka kartı ile PTT Bank ATM'sinde nakit çekim işlemi yaptığı bu şekilde hırsızlık ve başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçlarını işlediği iddiasına ilişkindir.

2. CD İzleme Tutanağı içeriğinde; ...'a ait ATM'ye 05.08.2015 tarihinde saat 14:10'da bir bayanın geldiği, elinde bulunan beyaz renkli nesneyle ATM'nin güvenlik kamerasını kapattığı, aynı bayanın 06.08.2015 tarihinde saat 13:24'de tekrar aynı ATM'ye geldiği, yine elindeki beyaz nesne ile ATM'nin güvenlik kamerasını kapattığı, ATM'nin kart bölmesine beyaz renkli kağıt parçası sokmaya ve bir şeyler takmaya çalıştığı, kart bölmesine kağıt parçası sıkıştırdıktan sonra ATM güvenlik kamerasına beyaz renkli yapışkan kağıt parçasını yapıştırdığı, söz konusu bayan şahsın sanık ... olduğu belirlenmiştir.

3. 02.09.2015 tarihli DVD İnceleme Tutanağı içeriğinde; 06.08.2015 tarihinde saat 13:38'de PTT Bank ATM'sine bir erkek ve bir bayan şahsın geldiği, bayan şahsın ... ATM'sinin kart haznesine bir cisim sokan, ATM güvenlik kamerasını kapatan ve ... olarak tespit edilen şahıs olduğu, erkek şahsın elinde banka kartı ile ATM'den işlem yaptığı, Erkek şahıs ile ... isimli şahsın aralarında gülerek konuştukları, saat 13:41'de ilk önce ...'ün ATM'den ayrıldığı hemen arkasından ATM'de işlem yapan şahsın ATM'den ayrıldığı tespit edilmiştir.

4. Müşteki kolluk beyanında; 06.08.2015 tarihinde saat 13:20 sıralarında ... ATM'sinden para çekmek istediğini, banka kartını ATM'nin haznesine yerleştirdikten sonra, yanına erkek bir şahsın geldiğini, bu erkek şahsın yardımcı olmak istediğini söyleyerek ATM'de işlem yapıp dil seçeneğini Türkçe'ye getirdiğini, kendisinin Türkçe işlem yapmak istemediğini söylediğini, erkek şahsın tamam diyerek yanından ayrıldığını, kartını geri almak istediğinde ATM'nin kartı vermediğini, bunun üzerine durumu Aquariumda bulunan güvenlik görevlilerine ilettiğini, ATM'nin yanına döndüğünde ATM'nin güvenlik kameralarının kağıt ile kapatılmış olduğunu fark ettiğini, daha sonra cep telefonuna '' 3202 ile biten visa kartından 06.08.2015 tarihinde saat 13:40 sıralarında 400,00 paranın Arapsuyu PTT Bank ATM'sinden çekildiğini, mesaj fkleri, olayın akabinde müştekinin banka hesabından Arapsuyu PTT Banktan 400 TL para çekildi'' şeklinde mesaj geldiğini, bir kaç kez daha çekim yapılmak istediğini ancak bakiye yetersiz olduğu için çekim yapılamadığını beyan etmiştir.

5. Müştekinin cep telefonuna kartından çekim yapıldığına ilişkin gelen mesaj kolluk tarafından müştekiye ait cep telefonu incelenerek belirlenmiştir.

6. Sanık 21.09.2015 tarihinde yakalandığında, yakalama sırasında görevli polis memurlarına, ... ve ... ile birlikte hareket ettiğini, ...'in olaylardaki rolünün bankamatiğe tuzaklama işi yapmak olduğunu, tuzaklamayı da kart yuvasına bozuk para veya kağıt sıkıştırmak suretiyle yaptığını, ...'ın ise olaylardaki rolünün sıkıştırılan kredi kartını ATM haznesinden alıp en yakın bankamatiğe giderek para çekmek olduğunu, genellikle mağdurlarının yabancı uyruklu şahıslar olduğunu, ...'ın müştekinin kredi kartı ile kiraladıkları arabaya mazot aldığını beyan ettiğine dair kolluk tarafından tutanak düzenlenmiştir.

7. Sanık savunmasında; '' kendim fuhuş yaparım. Sürekli ...'ın önüne çıkıyorum. Bu nedenle orada ...'ta ve PTT şubesindeki güvenlik kamerasında görüntülenmem normaldir. Ben yakalama tutanağında vermiş olduğum ifadeyi kabul etmiyorum. Polisin baskısı ile ifade verdim. Daha doğrusu polis yazmış. Bu nedenle suçlamaları kabul etmiyorum, kamera görüntüsündeki kişi ben olabilirim, çünkü ben fuhuş yaparak geçimimi sağlarım, fuhuş yaptığım yerde Akvaryum Otoparkındaki ATM cihazlarının bulunduğu yerdir, burada bulduğum müşteriler ile ATM cihazlarının arasındaki boşluk serin yerde cinsel ilişkiye girerim, ATM'lerin bulunduğu yerde her zaman güvenlikçiler oluyor, ben 5 yıldır da aynı yerde fuhuş yapıyorum, bu neden ile hepsi beni tanırlar, polislere de onlar beni bildirmişler, bana kamera görüntülerimin olduğu söylendi, görüntülerim var ise bu neden ile çıkmıştır, kimsenin kartını çalmadım, para da çekmedim,'' şeklinde beyanda bulunmuştur.

8. Sanığa 05-06.08.2005 ilişkin CD izleme tutanağı gösterilip sorulduğunda; Görüntüdeki bayan ben değilim, içeriğini de kabul etmiyorum, demiştir.

8. Sanığa 05-06.08.2005 ilişkin CD izleme tutanağı gösterilip sorulduğunda; Görüntüdeki bayan ben değilim, içeriğini de kabul etmiyorum, demiştir.

9. Sanığa 02.09.2015 tarihli DVD izleme tutanağı sorulduğunda: görüntüdeki bayan ben değilim, ancak bana benziyor, demiştir.

10. Mahkemece yapılan tespitte; görüntüdeki bayan şahsın vücut yapısı boy ve kilo yapısı ile saç ve yüz hatlarının birebir sanık ... ile aynı olduğu belirlenmiştir. .

11. Hakkında beraat kararı verilen ...'e CD İnceleme ve DVD inceleme tutanakları okundu gösterilip sorulduğunda; Görüntülerdeki bayan şahsın ... isimli sanık olduğunu, erkek şahısların kim olduğunu bilmediğini beyan etmiştir.

IV. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesinin üçüncü fıkrasında “uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte işlenmiş olması hâlinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz.” hükmü uyarınca, başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçu ile birlikte işlenen hırsızlık suçunda uzlaşma hükümlerinin uygulanamayacağı anlaşılmakla tebliğnamedeki bu yönde bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

2. Sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan kurulan hükümde; hüküm tarihi itibariyle tekerrüre esas adli sicil kaydı bulunan sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinde düzenlenen tekerrür hükümlerinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

3. Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde; tekerrüre esas alınan ilama konu 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesinin birinci fıkrasından düzenlenen dolandıcılık suçu, hükümden sonra, 02.12.2016 tarih ve Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren, 6763 sayılı Kanun'un 34 üncü maddesiyle değişik, 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre, uzlaştırma kapsamına alınması üzerine, suça ilişkin mahkemesince uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığının araştırılarak sonucuna göre tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

4. Müştekinin beyanı, CD İzleme Tutanağı, 02.09.2015 tarihli DVD İnceleme Tutanağı, müştekinin cep telefonuna gelen mesaja ilişkin yapılan tespit, sanığın 02.09.2015 tarihli DVD izleme tutanağındaki bayanın kendisine benzediğine dair beyanı, mahkemece duruşmada, görüntüdeki bayan şahsın vücut yapısı boy ve kilo yapısı ile saç ve yüz hatlarının birebir sanık ... ile aynı olduğu ilişkin tespit, hakkında beraat kararı verilen ...'ün CD İnceleme ve DVD inceleme tutanaklarındaki bayan şahsın sanık ... olduğuna ilişkin beyanı, 06.08.2015 tarihli görgü tespit tutanağı, olay yakalama ve muhafaza altına alma tutanağı, sanığın tevil yollu ikrarı ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; sanığın, müştekiye ait banka kartını hırsızlamak suretiyle ele geçirdikten sonra ATM'den katılanın bilgisi ve rızası dışında nakit çekim işlemi yapmak suretiyle yarar sağladığı anlaşılması karşısında; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından sanığın sübuta ilişkin ve eleştiri dışında yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin de reddine karar verilmiş ve hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Antalya 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.02.2016 tarihli kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye kısmen uygun kısmen aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 31.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4378, Karar No: 2010/10689, Tarih: 25.10.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/4378 E.  ,  2010/10689 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 21.10.2008 tarih ve 2007/90-2008/268 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin "SUPERFRESH" ibareli bir çok markanın tescilli sahibi olduğunu, 17 yıldır markanın tanınması için yatırım yaptığını, davalının "EKOFRESH" ibareli tescilli markasını aynı ve benzer ürünlerde kullandığını, iltibas veya iltibas tehlikesi bulunduğunu, tanınmışlığından faydalanacağını ileri sürerek, markaların iltibasa neden olacak şekilde benzer olduğunun ve halk arasında karıştırılma ihtimali bulunduğunun tespitine, davalı markasının hükümsüzlüğüne, sicilden terkinine, müvekkilinin "SUPERFRESH" ibareli markasının tanınmışlığının tespiti ile hüküm özetinin ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, benzerlik iddiasının yersiz olduğunu, 556 Sayılı KHK.nin 7/c maddesi uyarınca ibarenin zaten markanın esaslı unsuru olarak kullanılamayacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın 556 Sayılı KHK.nin 42 nci maddesi yollaması nedeniyle 7/1-b, 8/1-b ve 8/4 maddelerine dayalı marka hükümsüzlüğü istemine ilişkin olduğu, davanın süresinde açıldığı, davacı markalarında bulunan "SUPER FRESH" ibaresinin tek ya da asıl unsuru bulunduğu, artık dilimize giren ‘süper’ ve ‘taze’ anlamına gelen "Fresh" ibaresinden oluştuğu, özellikle meyve, sebze ve gıda emtiaları için nitelik bildirici özelliğinin bulunduğu, ayırt edici seviyede olmadıkça tescil edilemeyeceği, uzun yıllar yapılan yatırım ve tanıtımla davacının özellikle dondurulmuş sebze ve meyveler için ayırt edicilik kazandığı, davalı tescilli markasının "EKOFRESH" ibaresinden oluştuğu, markaların kullanıldığı emtiaların aynı ve benzer bulundukları, davacı markalarının tanınmış seviyede olduğu, taraf markalarının 556 sayılı KHK.nin 8/1-b maddesi uyarınca benzer oldukları, iltibas tehlikesinin gerçekleştiği, davacının TPE nezdinde bir tanınmışlık talebinde bulunmadığı, bu hususun işbu hükümsüzlük davasında ön mesele olarak irdelendiği, tanınmış seviyede olduğundan davalının kullanımının, davacının markalarından haksız yarar sağlamaya imkan vereceği veya onun itibarını zedeleyeceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davalı markasının hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine, diğer istemlerin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 01,55 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 25.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4876, Karar No: 2019/6550, Tarih: 21.10.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/4876 E.  ,  2019/6550 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANTALYA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 11. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Antalya 2. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 29/03/2017 tarih ve 2014/139 E- 2017/206 K. sayılı kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi'nce verilen 10/07/2018 tarih ve 2017/1955 E- 2018/1191 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili asıl davada; müvekkillerinin Antalya Tarım Üretim Danışmanlık Pazarlama A.Ş' de bulunan hisselerini 05.04.2013 tarihinde Titiz Agro Grup şirketine devir ettiklerini, ancak davalının Antalya Tar. Ür. Dan. Paz. A.Ş'nin tohum üretimi yapan Monsanto Şirketinin bayiliğini devam ettirmeyeceği yönünde bilgi vermesine güvenerek iradeleri sakatlanarak düşük fiyattan hisse devrini gerçekleştirdiklerini, oysa hisselerini devrettikleri şirket ile Monsanto şirketi arasındaki bayilik sözleşmesinin feshedilmemiş olduğunu, müvekkillerinin yanıltılarak hisselerinin düşük bedelle satıldığını ve müvekkilinin zarara uğradığını ileri sürerek şimdilik 20.000,00 TL alacağın hisse devir tarihinden itibaren uygulanacak ticari faiziyle davalıdan tahsilini istemiş; birleşen davada ise; hissesi devredilen şirketin sebze tohum ıslahıyla da iştigal ettiğini, hisse devrinden önce davalı ...' in tohum ıslah faaliyetlerinden olumlu bir sonuca ulaşılamadığını açıklayarak tohum ıslah faaliyetlerinin gerçek sonuçlarını sakladığını ve bu suretle müvekkillerini yanıltıp hisselerini düşük fiyatla satın aldığını ve müvekkilinin zarara uğradığını ileri sürerek şimdilik 50.000,00 TL alacağın hisse devir tarihinden itibaren uygulanacak ticari faiziyle davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili asıl davada; davanın belirsiz alacak ve tespit davasının şartlarını taşımadığını ve davanın öncelikle hukuki yarar yokluğu nedeniyle reddinin gerektiğini zira davacıların paylarının değerini bildiklerini, davacıların Monsanto şirketiyle yürütülen ticari ilişkinin safahatlarına vakıf olduklarını, zira 05.04.2013 tarihli devir işleminin aşamalı olarak 31.12.2013 tarihinde tamamlandığını ve bu tarih itibariyle davacıların Antalya Tarım A.Ş' deki pay sahipliklerinin tamamıyla sona erdiğini, davacıların hisseleri devredilen şirkete ilişkin tüm bilançoların ve Monsanto şirketi ile ilgili tüm bilgilerin mevcut olduğunu, davacıların hisselerinin ederinden yüksek bedelle devralındığını, Monsanto şirketi ile Antalya Tarım A.Ş arasındaki distribitörlük sözleşmenin Monsanto şirketi tarafından 04.03.2011 tarihinde feshedildiğini, davacılardan ...' in o tarihte yönetim kurulu üyesi olduğunu, sebze ıslahının hisseleri devredilen Antalya Tarım A.Ş kayıtlarından da anlaşılacağı üzere zarara yol açtığını, davacıların bu hususlara 25.02.2013 tarihindeki genel kurul toplantısında vakıf olduklarını, davacıların dayandıkları 24.04.2012 tarihli hisse satış vaadi ve hisse devrine dair sözleşmenin 05.04.2013 tarihli hisse devir sözleşmesinin beşinci maddesiyle sona erdirildiğini, davacıların hile iddiasının yasal dayanaktan yoksun olduğunu, devir sözleşmesinin 5.4. maddesinde sadece Antalya Tarım A.Ş’ye faaliyet yasağı getirildiğini, davacılar ve davalının hissedarı olduğu şirketlerin devir sözleşmesinin 5.maddesi uyarınca Monsanto şirketi ile ticari ilişkiye girmesinin hisse devir sözleşmesine uygun olduğunu; birleşen davada ise; davacıların hisselerinin devrinin ifası aşamasında tüm payların Titiz Agro Grup tarafından iktisap edildiğini ve hisse bedellerinin Titiz Agro Grup ve Antalya Tarım A.Ş tarafından davacılara ödendiğini, davalı ...'in devir bedelini ödemekle yükümlü bir sözleşme tarafı olmadığından davanın öncelikle husumetten reddinin gerektiğini, davacıların ıslah faaliyetinden ve sonuçlarından haberdar olduklarını savunarak, asıl ve birleşen davanın reddini istemiştir.