muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/4122, Karar No: 2025/2369, Tarih: 14.04.2025

. Kırtasiye, büro, eğitim-öğretim, yazım, çizim, resimve sanatçılar için malzemeler (mobilyalar ve cihazlar hariç): kırtasiye tipi kağıt ürünler, yapıştırıcılar, kalemler, silgiler, kırtasiye tipi bantlar, el işi için karton, yazı kağıtları, kopyalama kağıtları, yazarkasa kağıt ruloları, çizim aletleri, karatahtalar, resim boyaları. Büro makineleri. Badana ve boya işleri için fırçalar ve rulolar.”, 21. sınıf: “Elektriksiz temizlik aletleri ve gereçleri: boya fırçaları hariç fırçalar, çelik talaşları, süngerler, çelik yünleri, üstüpüler, tekstilden mamul temizleme ve silme bezleri, bulaşık eldivenleri, elektrikli olmayan cilalama makineleri, halı süpürgeleri, sopalı yerpaspasları. Diş fırçaları, elektrikli diş fırçaları, diş ipleri, tıraş fırçaları, saç fırçaları, taraklar. Değerli metalden olanlar da dahil olmak üzere, bu sınıfta yer alan ve elektrikle çalışmayan ev ve mutfak gereçleri (çatal, bıçak, kaşıklar hariç): yemek servis takımları, kap-kacak, şişe açacakları, saksılar, pipetler, elektriksiz pişirme aletleri. Ütü masaları ve kılıfları, çamaşır kurutmalıkları, elbise askıları. Ev hayvanları için kafesler, akvaryumlar, vivaryumlar, terraryumlar. ..., porselenden, seramikten, kilden süs ve dekorasyon eşyaları: heykeller, biblolar, vazolar ve bu malzemelerden mamul müsabakalarda verilen kupalar. Fare kapanları, haşerat tuzakları, sinek ve haşeratı kovucu veya yok edici elektrikli cihazlar, sinek yakalayıcılar, sinek raketleri. Parfüm bekleri (yandığında koku yayan bekler), parfüm spreyleri ve vaporizatörleri (püskürteç), elektrikli-elektriksiz makyaj temizleme aletleri, pudra ponponları, tuvalet eşyaları için kutular. Püskürtmeli hortum başlıkları, sulama süzgeçleri için başlıklar, sulama aletleri, bahçe sulama süzgeçleri, musluklara takılan uçlar. İşlenmemiş cam, yarı işlenmiş cam, dekorasyon için cam mozaikler ve cam tozları (inşaat için olanlar hariç), cam yünleri (izolasyon ve tekstil amaçlı olmayan)”, 24. sınıf: “Dokunmuş veya dokunmamış kumaşlar. Ev tekstil ürünleri: perdeler, yatak örtüleri, nevresimler, çarşaflar, yastık kılıfları, battaniyeler, yorganlar, havlular. Tekstilden bayraklar, flamalar, etiketler. Bebekler için kundak örtüleri. Kampçılar için uyku tulumları”, 29. sınıf: Et, balık, kümes ve av hayvanlarının etleri ile her nevi işlenmiş et ürünleri. Kuru bakliyat. Hazır çorbalar, bulyonlar. Zeytin, zeytin ezmeleri. Hayvansal kaynaklı sütler; bitkisel kaynaklı sütler; süt ürünleri (tereyağı dahil). Yenilebilir bitkisel yağlar. Kurutulmuş, konservelenmiş, dondurulmuş, pişirilmiş, tütsülenmiş, salamura edilmiş her türlü meyve ve sebzeler, salçalar. Kuru yemişler. Fındık ve fıstık ezmeleri, tahin. Yumurtalar, yumurta tozları. Patates cipsleri." 30. sınıf: "Kahve, kakao; kahve veya kakao esaslı içecekler, çikolata esaslı içecekler. Makarnalar, mantılar, erişteler

. Zeytin, zeytin ezmeleri. Hayvansal kaynaklı sütler; bitkisel kaynaklı sütler; süt ürünleri (tereyağı dahil). Yenilebilir bitkisel yağlar. Kurutulmuş, konservelenmiş, dondurulmuş, pişirilmiş, tütsülenmiş, salamura edilmiş her türlü meyve ve sebzeler, salçalar. Kuru yemişler. Fındık ve fıstık ezmeleri, tahin. Yumurtalar, yumurta tozları. Patates cipsleri." 30. sınıf: "Kahve, kakao; kahve veya kakao esaslı içecekler, çikolata esaslı içecekler. Makarnalar, mantılar, erişteler. Pastacılık ve fırıncılık mamulleri, tatlılar: Ekmek, simit, poğaça, pide, sandviç, katmer, börek, yaş pasta, baklava, kadayıf, şerbetli tatlılar, puding, muhallebi, kazandibi, sütlaç, keşkül. Bal, arı sütü, propolis. Yiyecekler için çeşni/lezzet vericiler, vanilya, baharatlar, domates sosları dahil olmak üzere soslar. Mayalar, kabartma tozları. Her türlü un, irmikler, nişastalar. Toz şeker, kesme şeker, pudra şekeri. Çaylar, buzlu çaylar. Şekerlemeler, çikolatalar, bisküviler, krakerler, gofretler. Sakızlar. Dondurmalar, yenilebilir buzlar. Tuz. Hububattan (tahıl) imal edilmiş çerezler, patlamış mısır, yulaf ezmeleri, mısır cipsleri, kahvaltılık hububat ürünleri, işlemden geçirilmiş buğday, arpa, yulaf, çavdar, pirinç. Pekmez." 31. sınıf: İşlenmemiş tarım ve bahçecilik ürünleri, tohumlar. Ormancılık ürünleri. Canlı hayvanlar, kuluçkalık yumurtalar, döllenmiş yumurtalar. Canlı ve kurutulmuş bitkiler ve otlar. Hayvan yemleri. ... (insan tüketimi için olmayan). Evcil hayvanlar için alta serilen maddeler; kedi kumu.”, 32. sınıf: Biralar; bira yapımında kullanılan preparatlar. Maden suları, kaynak suları, sofra suları, sodalar. Sebze ve meyve suları, bunların konsantreleri ve özleri, meşrubatlar. Enerji içecekleri (alkolsüz); proteinle zenginleştirilmiş sporcu içecekleri” mallarının bir araya getirilmesi hizmetleri; (belirtilen hizmetler perakende, toptan satış mağazaları, elektronik ortamlar, katalog ve benzeri diğer yöntemler ile sağlanabilir.)” emtiaları ile sınırlı olarak kısmen iptaline; 2019/41158 sayılı markanın anılan emtialar ile sınırlı olarak kısmen hükümsüzlüğüne karar verilmiş, hüküm, davalı Kurum vekilince istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu başvurunun siyah standart harflerle “...” ibaresinden, davacının itiraza mesnet markalarının da “uni” esas unsurlu bu ibareye eklenen sözcüklerden oluştuğu, taraf markaları arasında “uni” ibaresi ile başlamaları nedeniyle benzerlik bulunduğu, başvuruda davacının itiraza mesnet markalarından ayırt edilmesini sağlayacak bir unsura yer verilmediği, başvuruyu gören tüketicilerin bunun davacının itiraza mesnet markalarından farklı bir marka olduğunu derhal ve ilk bakışta algılayamayabileceği, bu hali ile benzer mal ve hizmetlerde kullanılmaları halinde taraf markaları arasında 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu’nun (SMK) 6/1 hükmü anlamında ilişkilendirilme ihtimali de dahil karıştırılma ihtimali bulunduğu, bilirkişi raporuna göre emtia benzerliğinin de kısmen gerçekleştiği gerekçesiyle davalı Kurum vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, davalı Kurum YİDK kararının iptali ve diğer davalı markasının hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

1.Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin karara yönelik davalı Kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2.Dava, davalının “...” ibareli başvuru markasına davacının adına tescilli “uni” esas unsurlu markalarını mesnet göstererek SMK 6/1 hükmü kapsamında yapmış olduğu itirazın taraf marka işaretlerinin iltibas oluşturacak düzeyde benzer olmadığı gerekçesiyle reddine dair TÜRKPATENT Markalar Dairesi Başkanlığı kararına itirazın nihai olarak reddine ilişkin YİDK kararının iptali ve başvuru markasının hükümsüzlüğü istemine ilişkin olup, İlk Derece Mahkemesince davacının itirazına mesnet markalarının tamamıyla başvuru markasının benzer olduğu gerekçesiyle mesnet markaların kapsamlarındaki aynı/benzer malların satışına hasredilmiş 35. sınıf hizmetlere yönelik YİDK kararının iptali ile markanın bu hizmetler yönünden hükümsüzlüğüne karar verilmiş; kararı sadece davalı Kurum'un istinaf etmesi üzerine inceleyen Bölge Adliye Mahkemesince de İlk Derece Mahkemesi kararı yukarıda yazılı gerekçeyle yerinde görülerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

SMK'nın 6/1 hükmünde tescil başvurusu yapılan bir markanın, tescil edilmiş veya önceki tarihte başvurusu yapılmış marka ile aynılığı ya da benzerliği ve kapsadığı mal veya hizmetlerin aynılığı ya da benzerliği nedeniyle, tescil edilmiş veya önceki tarihte başvurusu yapılmış marka ile halk tarafından ilişkilendirilme ihtimali de dâhil karıştırılma ihtimalinin olması halinde itiraz üzerine başvurunun reddedileceği düzenlenmiş olup, marka işaretleri arasında tüketiciler nezdinde iltibas veya iltibas ihtimali bulunup bulunmadığı değelendirilirken markaların, üzerindeki tanımlayıcı ve jenerik ifadeler dikkate alınmaksızın, her bir unsuruna göre değil bir bütün olarak bıraktıkları izlenim gözetilerek bir değerlendirme yapılmalıdır.

Bu doğrultuda somut olaya gelindiğinde, dava konusu başvuru markası “...” ibaresinden oluşmaktadır. Davalının itirazına mesnet markaları ise “uni” esas unsurlu olup, Dairemizin 01.10.2024 tarih ve 2023/5064 E., 2024/6924 K. Sayılı “...”/ ”...+şekil”; 09.12.2024 tarih ve 2024/709 E., 2024/8807 K. sayılı “...”/ “...+ şekil” ve 23.12.2024 tarih ve 2024/1450 E., 2024/9292 K. sayılı “...”/ “...” kararlarında da kabul edildiği üzere, davacının itirazına dayanak markalarının esas unsuru olan “uni” ibaresi tek başına zayıf ayırt edici nitelikte olup bu unsura yapılacak küçük ekleme ve/veya değişikliklerin dahi karıştırılma tehlikesini ortadan kaldırabileceği kabul edilmelidir. Bununla birlikte, “uni” ibaresi dışında bir unsurun söz konusu olduğu markaların bütün halinde tüketiciler nezdinde bırakacakları etki üzerinde de durulmalıdır.

Davacının itirazına mesnet markaların tamamında ve dava konusu başvuru markasında “uni” ibaresi esas unsur olarak yer alsa da, itiraza mesnet başvuru markasında ayrıca “world” ibaresine de yer verilmekle başvuru markası davacının itirazına mesnet markalarından, 2004/18127 numaralı “...” markası dışında, ayırt edicilik sağlamıştır.

Bununla birlikte, dava konusu başvuru markası ile davacının sadece 2004/18127 numaralı “...” ibareli markası arasında ortalama tüketiciler nezdinde iltibas oluşturacak düzeyde benzerlik bulunduğu ve başvuru markasının da davacıya ait anılan bu mesnet marka karşısında ayırt ediciliği haiz olmadığı aşikar olup, Mahkemece başvuru markası ile davacının anılan mesnet markası dikkate alınarak, SMK'nın 6/1 hükmü uyarınca yapılacak incelemenin sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde itiraza mesnet tüm markalarla başvuru markasının iltibas oluşturacak düzeyde benzer olduğu kabulüyle yapılan değerlendirme sonucunda karar verilmiş olması doğru olmamış ve bozmayı gerektirmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı Kurum vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı Kurum vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULARAK KALDIRILMASINA, HMK'nın 373/1 hükmü uyarınca dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 14.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13284, Karar No: 2013/6210, Tarih: 13.03.2013

**13. Hukuk Dairesi         2012/13284 E.  ,  2013/6210 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacılar avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili avukat ... ile davalı vekili avukat...ın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar, davalı firmanın 53 parsel üzerine yapacağı... adlı projede 172 numaralı bağımsız bölümü 03.12.2002 tarihli sözleşme ile satın aldıklarını, davalının taşınmazı satarken tüm bağımsız bölüm maliklerinin kullanacağı açık havuz yapma taahhüdünde bulunduğunu, satış ofisindeki maketlerde de açık havuzun göründüğünü ayrıca aynı yerde bağımsız bölüm satın alan dava dışı ... ile davalı arasında yapılan sözleşmede “tüm bağımsız bölüm sahiplerinin kullanabilecdği açık havuz 30.05.2004 tarihine kadar ... tarafından yaptırılacaktır. Her ne sebeple olursa olsun ... havuzu yapmaz veya yapamaz ise alıcıya 25.000.USD ödemeyi kabul eder” şeklinde düzenleme yapıldığını, davalının açık havuzu sitenin bulunduğu parsele değil, kendisine ait bitişik 20 parsele yaptığını, üstelik inşaat ve kullanma izninin bulunmadığını yine satış kitapçığında 40.000.m2 alan üzerinde inşaat yapılacağı belirtilmiş ise de, tapuda alanın 36.440.m2 çıktığını ve bunlardan dolayı bağımsız bölümün değer kaybına uğradığını ileri sürerek değer kaybının tesbiti ile şimdilik 1.000.00.TL' nın davalıdan tahsiline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, imzalanan sözleşmede havuz yapılacağı yönünde bir taahhüdünün olmadığını, taşınmazın bulunduğu sitedeki başka bir üyeye yönelik verilen taahhüdün davacıları bağlamayacağını, kaldı ki havuz yapılacağı yönünde taahhüt olsa dahi bu yönde bir talepte bulunulması ile ilgili zamanında ihbarda bulunulmadığını, sözleşmede projede değişiklik yapma haklarının kendisine verildiğini ve imar uygulamalarının zorlaması nedeniyle açık havuzun sitenin bulunduğu parsele komşu parselde yapıldığını, satın aldığında davacının sitenin 36.440.m2 üzerine kurulduğunu bildiğini savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, satış esnasında sunulan projede, tanıtımlarda ve inşaat alanında gösterilen ancak eksik yapılan işler nedeniyle davacının satın aldığı bağımsız bölümde oluşan değer kaybının ödetilmesi talebine ilişkindir. Davalı, ayıp ve eksik bulunmadığını, ayıp ihbarının süresinde yapılmadığını bildirerek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir. Mahkemece, davacıların kendi sözleşmesinde olmayan başka bir şahısla yapılan sözleşmede yazılı hükümlere dayanarak talepte bulunamayacağı, talep edilen hususların açık ayıp niteliğinde olması nedeniyle süresinde yasal süresinde yapılmış bir ayıp ihbarı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Davacıların, 03.12.2002 tarihinde davalıdan satın aldıkları bağımsız bölümü 10.04.2002 tarihli teslim ve tesellüm tutanağı ile teslim aldıkları, 02.03.2010 tarihinde eldeki davanın açıldığı hususlarında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır.

4077 sayılı Kanunun 4.maddesinin 2.fıkrası hükmüne göre; tüketici, malın teslimi tarihinden itibaren otuz gün içerisinde açık ayıpları satıcıya bildirmekle yükümlüdür. Tüketici bu durumda, bedel iadesini de içeren sözleşmeden dönme, malın ayıpsız misliyle değiştirilmesi veya ayıp oranında bedel indirimi ya da ücretsiz onarım isteme haklarına sahiptir. Satıcı, tüketicinin tercih ettiği bu talebi yerine getirmekle yükümlüdür. Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’da gizli ayıpların ne kadar sürede satıcıya ihbar edileceğine dair bir hüküm bulunmamaktadır. Öyle olunca, 4077 sayılı TKHK’nun 30. maddesi gereğince, bu kanunda hüküm bulunmayan hallerde, genel hükümlere göre uyuşmazlığın çözümü gerekli olduğundan, Borçlar Kanunu’nun bu konudaki 198. maddesi uygulanacaktır. Borçlar Kanununun 198. maddesine göre, alıcı, teslim aldığı malı örf ve âdete göre, imkân hâsıl olur olmaz muayene etmek ve satıcının tekeffülü altında olan bir ayıp gördüğü zaman bunu satıcıya derhal ihbar etmekle yükümlüdür. Bunu ihmal ettiği takdirde, satılanı kabul etmiş sayılır. Ancak, satılanda adi bir muayene ile meydana çıkarılamayacak bir ayıp mevcut olup da, bu ayıp sonradan meydana çıkarsa, bu durumu da derhal satıcıya ihbar etmediği takdirde yine satılanı bu ayıp ile birlikte kabul etmiş sayılır. BK.’nun 198. maddesinde öngörülen süre içinde ihbar edilmeyen ayıplar için dava açılamaz. Hemen belirtmek gerekir ki, eksik iş, yapılması gerektiği halde yapılmayan işleri, ayıplı iş ise eserde olması gereken vasıfla fiilen mevcut olan arasındaki farkları ifade eder. İşin yapılmayan kısmının teslim ve muayenesi söz konusu olamayacağından iş sahibinin eksik işler yönünden ihbarda bulunmasına ya da ihtirazı kayıt koymasına gerek yoktur. İş sahibinin muayene ve ihbar yükümlülüğü sadece ayıplı işler içindir. 4077 sayılı Yasanın 30. maddesine göre, sözleşmeden kaynaklanan edimin ifasındaki eksiklik nedeniyle davacının 10 yıllık zamanaşımı süresi içerisinde satıcının sorumluluğuna gidebileceği kabul edilmelidir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya bakılacak olursa; Her ne kadar taraflar arasında imzalanan sözleşmede açık yüzme havuzu yapılacağına ilişkin açık bir hüküm bulunmasa da, “... ” adlı proje kapsamında yapılacak bağımsız bölümlerin satışı ile ilgili tanıtım broşüründe “kapalı – açık yüzme havuzu” bulunacağının belirtildiği, bu projeden bağımsız bölüm satın alan dava dışı ... ile davalı arasında yapılan 08.08.2002 tarihli sözleşmenin ilave şartlar bölümünde “tüm bağımsız bölüm maliklerinin kullanabileceği açık havuzun 30.05.2004 tarihine kadar davalı tarafından yaptırılacağı” taahhüdünde bulunulduğu, mahkemece hükme esas alınan 22.06.2011 havale tarihli bilirkişi raporunda, tanıtım broşürlerinde açık yüzme havuzunun vaat edildiği, broşürdeki vaziyet planı ve maket resimlerinde ise açık yüzme havuzunun yapıldığı 20 parsel sayılı taşınmazın sitenin içinde ve siteye aitmiş izlenimi veren bir görüntüde sunulduğunun belirtilmesine rağmen site içinde yapılması taahhüt edilen açık yüzme havuzunun, mülkiyeti yine davalı şirkete ait 593 ada 20 parsel üzerinde inşa edildiği, yine tanıtım broşürlerinde bu projenin 40.000.m2 alan üzerinde yapılacağı belirtilmesine rağmen tapu kaydına göre 36.440.m2 alan üzerinde inşa edildiği dosya içeriğinden anlaşılmaktadır. Dolayısıyla 40.000.m2 alan üzerinde inşa edilmesi gereken projenin 36.440.m2 alan üzerinde inşa edilmesi, açık yüzme havuzunun, “...” in yapıldığı 593 ada 53 parselin dışında kalan, mülkiyeti yine davalı şirkete ait olan 593 ada 20 parsel üzerinde yapılmış olması, alıcının satın alma kararını etkileyen, taşınmazın değerini azaltan bir husus olup, edimin ifasındaki bu yöne ilişkin eksiklik nedeniyle satıcının alıcıya karşı sorumlu olduğunun kabulü gerekir.

Mahkemece, bu hususlar “açık ayıp” olarak nitelendirilip, davacıların bağımsız bölümü teslim aldıktan sonra BK. 198. maddesinde öngörülen sürelerde davalıya yapılmış ayıp ihbarı bulunmadığından davanın reddine karar verilmiş ise de; dava konusu olayda 4077 sayılı Yasada düzenlenen “ayıplı ifa” değil “eksik ifa” söz konusu olup, 4077 sayılı Yasanın 30. maddesine göre, bu Kanunda hüküm bulunmayan hallerde genel hükümlere göre uyuşmazlığın çözümü gerekli olduğundan, sözleşmeden kaynaklanan edimin ifasındaki dava konusu eksiklikler nedeniyle davacının 10 yıllık zamanaşımı süresi içerisinde satıcının sorumluluğuna gidebileceği kabul edilmelidir. O halde mahkemece, işin esası incelenerek, BK'nun 202.maddesindeki düzenleme de gözönüne alınıp, gerek Dairemizin gerekse Yargıtayın kararlık kazanmış uyuşmazlığına göre nisbi metod uygulanarak konusunda uzman kişilerden oluşturulacak yeni bilirkişi heyeti aracılığıyla davacıların isteyebileceği bedel indirimi miktarının, taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli raporla tespit edilmesi ve bu değer farkının ödetilmesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın reddine karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacılar yararına BOZULMASINA, 990,00 TL duruşma avukatlık parasının davalıdan alınarak davacılara ödenmesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 13.3.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6035, Karar No: 2015/29696, Tarih: 15.10.2015

**11. Ceza Dairesi         2015/6035 E.  ,  2015/29696 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2014/39806

MAHKEMESİ : Isparta 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 19/12/2013

NUMARASI : 2013/277 (E) ve 2013/429 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre sanıklar müdafilerinin sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

Adli emanetin 2010/210 sırasında kayıtlı suça konu belgelerin delil olarak dosyada saklanmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde “Orman idaresine İADESİNE” karar verilmesi,

Yasaya aykırı; sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından emanete ilişkin cümleden “ Orman idaresine İADESİNE” ibaresinin çıkartılıp yerine “dosyada delil olarak saklanmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15.10.2015 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Yargıtay 11.Ceza dairesinin 15.10.2015 tarih,2015/6035 Es,2015/29696 Kr.sayılı onama kararına aşağıda belirtilen gerekçelerle kısmen muhalifim.

1-Dairemizin onamasına konu kamu davası başlangıçta TCK'nın 37(1) maddesi yollamasıyla aynı yasanın 155(2),204(1),43(1) maddeleri sevki ile Asliye ceza mahkemesine açılmış olup,Sütçüler Asliye Ceza Mahkemesince eylemin TCK'nın 158(1)-e maddesine uyduğuna işaretle 04.12.2007 tarih,2007/39-39 sayı ile Görevsizlik Kararı verilmiştir.

Ancak her nasılsa; üst dereceli Ağır Ceza mahkemesinin 23.05.2008 tarih,2008/112 sayılı talebi üzerine 28.05.2008 tarih,aynı sayı ile (TCK'nın 204,43(1) maddelerinden de cezalandırılmaları için ) Ek Görevsizlik Kararı verilmiştir.

Görevsizlik kararı kesinleşmiş (yani itiraza uğramamış ve üst dereceli mahkemece karşı görevsizlik kararı da verilmemiş ise) iddianame ve ile birlikte değerlendirilip (tüm sevk maddelerini karşılayacak şekilde) hüküm kurulması mümkündür.

Üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesi böyle yapmak yerine (sevk maddelerini de dikte ederek) yeni bir görevsizlik kararı tesis ettirmiştir.