muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/17606, Karar No: 2014/15504, Tarih: 25.09.2014

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanıkların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Temel hapis cezaları alt sınırdan takdir ve tayin olunduğu halde aynı gerekçelere dayanılarak adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün birim sayılarının asgari hadden uzaklaşılarak hükmolunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak; yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322.maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan hüküm fıkrasının 1,2,3,4 no'lu ana başlıklarının birinci paragraflarında yer alan "30" ve dördüncü paragraflarında yer alan "30" ve "600" rakamlarının çıkartılarak yerlerine sırasıyla "5"; "5" ve"100" rakamları yazılmak suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25/09/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/14082, Karar No: 2008/14934, Tarih: 27.11.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/14082 E.  ,  2008/14934 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki geçit hakkı kurulması davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 13.05.2008 gün ve 2008/5459 - 6232 sayılı ilamiyle bozulmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, Türk Medeni Kanununun 747. maddesine dayanılarak açılmış geçit hakkı kurulması istemine ilişkindir.

Davacının 316 ada 9 parsel sayılı taşınmazı yararına 17.09.2007 tarihli bilirkişi raporuna ekli krokide davalılara ait 316 ada 5 parsel sayılı taşınmazda (A) ile gösterilen güzergahtan geçit kurulmasına karar verilmiş, davalıların temyizi üzerine hüküm 13.05.2008 günlü ilamımızda gösterilen nedenlerle bozulmuştur.

Bu kez davacı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Bozma ilamımızda; "...Bilirkişi raporu ekindeki krokiye göre davacı taşınmazının herkesin kullanımına açık olan vapur iskelesine cephesinin olduğu anlaşılmaktadır. Ancak, mahkemece bu alanın genel yola ulaşım amaçlı kullanılıp kullanılamayacağı araştırılmamıştır. Bu nedenle öncelikle değinilen inceleme ve araştırma yapılıp davacının geçit ihtiyacı olup olmadığı tespit edildikten sonra sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken bu husus yeterince araştırılmadan eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru olmamıştır" denilerek, hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Dosyada mevcut Sarıyer Kadastro Müdürlüğünün 15.06.2006 tarihli aplikasyon krokisi, ... İmar Müdürlüğünün davacıya hitaben yazılmış 20.03.2006 tarihli yazısı ve ekindeki kroki incelendiğinde gerçekte davacıya ait 9 parsel sayılı taşınmazın önünde kıyıya kazık çakılarak yapılan motor iskelesi

bulunduğu ve bu yerdeki kapalı alanın ilgilisince yıkıldığı belirtilmiş, böylece bozma kararına gerekçe yapılan herkesin kullanımına açık bir vapur iskelesinin bulunmadığı, davacı taşınmazının mutlak geçit ihtiyacı içinde bulunduğu anlaşılmıştır. Hal böyle olunca, çekişmeli taşınmazlara ait kadastro paftaları ve düzenlenen bilirkişi kroki ve raporlarına göre davacı taşınmazı yararına geçit verilebilecek en uygun yerin davalılara ait 5 parsel sayılı taşınmaz olduğu görülmektedir.

Geçit tesisine ilişkin davalar özünü komşuluk hukukundan alır. Bu özelliğinden dolayı komşular arasında fedakarlığın dağıtılması ve denkleştirilmesi kuralı duraksamasız uygulanmalıdır. Bir taşınmaz lehine geçit kurularak ekonomik değer yaratılırken komşu taşınmazların değerinde geçit ihtiyacı olan taşınmaz malikinin yararına fedakarlığın denkleştirilmesi kuralına aykırı ekonomik yıkım meydana getirilmemelidir.

Geçit tesisine ilişkin davalar özünü komşuluk hukukundan alır. Bu özelliğinden dolayı komşular arasında fedakarlığın dağıtılması ve denkleştirilmesi kuralı duraksamasız uygulanmalıdır. Bir taşınmaz lehine geçit kurularak ekonomik değer yaratılırken komşu taşınmazların değerinde geçit ihtiyacı olan taşınmaz malikinin yararına fedakarlığın denkleştirilmesi kuralına aykırı ekonomik yıkım meydana getirilmemelidir.

Bu nedenle, 17.09.2007 tarihli rapora ekli Harita Yüksek Mühendisi Bilirkişi ... tarafından düzenlenen 13.9.2007 tarihli krokide (a) harfi ile gösterilen yerden, davalılara ait 5 parsel sayılı taşınmazın kuzey doğu bölümünde 5 ve 9 numaralı parsellerin doğu taraftaki (0.00) ile gösterilen birleşme noktaları üçgenin bir köşesini teşkil etmek üzere, araç geçişine uygun şekilde üçgen biçiminde ve fen bilirkişi tarafından çizilecek krokide gösterilmek suretiyle daha az miktarı kapsayan bir bölümden geçit hakkı kurulması uygun olacaktır. Bu yön gözetilmeden, eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru olmamıştır.

Bozma ilamımızda da belirtildiği üzere; kabule göre de, mahkemece bilirkişi tarafından tespit edilen geçit bedelinden 2/3 oranında indirim yapılarak 1/3'ü oranında bedele hükmedilmiş olması yerleşik Dairemiz içtihatlarına aykırı olduğu gibi bu oranda indirim yapılma nedeni de açıklanmamıştır. Ayrıca geçit hakkı kurulmasına ilişkin davalarda davanın niteliği gereği yargılama giderleri davacı üzerinde bırakılmalıdır.

Karar, açıklanan bu nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile, Dairemizin 13.05.2008 tarih ve 2008/5459 - 6232 Esas ve Karar sayılı bozma kararının KALDIRILMASINA, hükmün yukarıda yazılı değişik gerekçe ile BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 27.11.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6212, Karar No: 2013/24, Tarih: 14.01.2013

**1. Ceza Dairesi         2012/6212 E.  ,  2013/24 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2011/349434

MAHKEMESİ : Burhaniye Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 02/06/2011, 2011/132 (E) ve 2011/156 (K)

SUÇ : Olası kastla öldürme

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Halil'in olası kastla öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, tahrike ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ve sanık müdafiilerinin duruşmalı incelemede ve temyiz dilekçesinde sübuta, eksik soruşturmaya, delillerin hatalı takdir edildiğine, haksız tahrikte indirim oranına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

a)Sanık hakkında Dairemizce onanmasına karar verilen 04/06/2009 tarihli ilk hükümde maktul Mukaddes'e yönelik olası kastla öldürme suçundan hüküm kurulurken "olası kastın derecesi, sanığın şahsi ve sosyal durumu" gerekçe gösterilerek alt sınırdan yirmi yıl hapis cezası tayin edildiği halde, bozma sonrasında maktul Sibel'e yönelik olası kastla öldürme suçundan TCK.nun 21/2 maddesi ile yapılan uygulama sırasında aynı gerekçelerle üst sınıra yaklaşılarak yirmi dört yıl hapis cezası tayin edilmesi suretiyle çelişkiye düşülmesi,

b )Kabule göre,

5237 Sayılı TCK.nun 53.maddesi uyarınca belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılan sanık hakkında velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından getirilen kısıtlamanın, 53. maddenin 3. fıkrası uyarınca yalnızca kendi alt soyu açısından şartla salıverilme tarihine kadar geçerli olduğunun diğer kişiler yönünden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceğinin kararda gösterilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık ve sanık müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, re'sen de temyize tabi hükmün CMUK.nun 321. maddesi uyarınca kısmen tebliğnamedeki düşünceden farklı gerekçeyle (BOZULMASINA), 14/01/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.

14/01/2013 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık H.. S.. müdafii Avukat M.A. yokluğunda 17/01/2013 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2015/34926, Karar No: 2016/13858, Tarih: 13.06.2016

**3. Ceza Dairesi         2015/34926 E.  ,  2016/13858 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucu verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Dairemizin 14.05.2013 tarih ve 2012/19796 esas-2013/19584 karar sayılı ilamı ile, sanığın tekerrüre esas alınan elektrik enerjisi hakkında hırsızlık suçundan önceki mahkumiyetine ilişkin ceza hükmü ile ilgili olarak 05.07.2012 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun Geçici 2/2. maddesi ile yapılan değişiklik nedeniyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi lüzumundan bozulması üzerine, mahkemece yeniden yapılan yargılamada, tekerrüre esas alınan mahkumiyet hükmünü kuran... Asliye Ceza Mahkemesinin 26.02.2014 havale tarihli yazısında zararın tazmin edilmediğinin bildirilmesi üzerine mahkemece sanığın adli sicil kaydında bulunan... Asliye Ceza Mahkemesinin 10.09.2007 tarihinde kesinleşmiş, 14.06.2007 tarih ve 2006/234 esas-2007/80 karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nin 142/1-f, 168/2, 62 ve 51. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezasına ilişkin mahkumiyeti yeniden tekerrüre esas alınmış ise de, tekerrüre esas alınan ilam örneğinden ve ....Asliye Ceza Mahkemesinin hükümden sonra gönderdiği 30.05.2014 tarih ve 2006/234 esas sayılı yazısından sanık tarafından kurum zararının tamamen giderildiğinin anlaşılması karşısında, anılan mahkumiyet hükmü tekerrüre esas alınamayacağından sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 13.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2972, Karar No: 2013/25539, Tarih: 06.11.2013

**2. Ceza Dairesi         2013/2972 E.  ,  2013/25539 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/71880

MAHKEMESİ : Pendik 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 17/11/2011

NUMARASI : 2010/673 (E) ve 2011/758 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıklardan Ö.. O..'un çıkar amaçlı suç örgütü lideri, M.. T..'un ise örgüt üyesi olduğu iddiası ile yapılan soruşturma sonucunda Pendik 1. Asliye Ceza Mahkemesine açılan kamu davasının 2010/647 esas sayılı dava dosyası üzerinden yargılamasının sürdüğü, anılan davanın geldiği aşama ve sonuçlanıp sonuçlanmadığı ile ilgili bilgilere bu dosya kapsamında ve karar gerekçesinde yer verilmeyip, ilgili dosyaya ilişkin bir kısım soruşturma evrakı fotokopisinin soruşturma evrakı arasına alınması ile yetinildiği, oysa yargılamaya konu olan eylemlerin anılan çıkar amaçlı örgüt faaliyeti kapsamında işlendiği iddianame ve gerekçeli karar içeriğinden anlaşıldığı gibi, bu kapsamda sanıklardan Mesut'un yakınanlara karşı bizzat hırsızlık eylemini gerçekleştirmesi, diğer sanık Ömer'in ise örgüt lideri olması nedeniyle eylemden sorumlu tutularak cezalandırıldıklarının anlaşılması karşısında; çıkar amaçlı örgüt kurmak suçundan açılan 2010/647 esas sayılı kamu davası ile bu dava arasında bağlantı bulunduğu halde iki dava birleştirilmeden, anılan dosya karara çıkmış ise getirtilip incelenerek sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 06/11/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10963, Karar No: 2017/2117, Tarih: 16.03.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/10963 E.  ,  2017/2117 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Öldürme

Hüküm : Beraat

Taksirle öldürme suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

Ölenin 08.04.2007 günü saat 16.15 te bel ve kalça ağrısı şikayeti ile Antalya Devlet Hastanesi Acil Servisi'ne başvurduğu, acil servis hekimi Dr ... tarafından yapılan muayenesinde hastaya “Lumbalji” yani bel ağrısı teşhisi konularak, Dicloron ve Dekort ampul im uygulanıp, Voltaren amp 1x1 im, Dorsilon tb 3x1, Xefo Rapid tb 2x1, reçete edilerek FTR ve beyin cerrahi poliklinik kontrol önerileri ile taburcu edildiği, ancak ölen tarafından sanık doktor tarafından yazılan ilaçların alınmadığı ve kullanılmadığı, ölenin o gün için rahatladığı, bir gün sonra yani 09.04.2007 tarihinde randevuları olduğundan Akdeniz Ün. Tıp Fakültesi KBB bölümüne iki haftadır geniz akıntısı, baş ağrısı, burun akıntısı şikayeti ile başvurduğu, muayene sonucu reçete verilerek taburcu edildiği, ölenin eve dönüşte rahatsızlanıp, ancak beyin cerrahi bölümünden o gün için randevu bulamayıp 11.04.2007 tarihine randevu bulabildikleri için, ağrılarının da geçmemesi üzerine 09.04.2007 günü saat 11.40'ta Akdeniz Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi Acil Servisi'ne bel ve kalça ağrısı şikayetiyle geldiği, burada Uzman Doktor ...'ın sorumlu olduğu Asistan Doktor ... tarafından yapılan muayenede, genel durum iyi, bilinç açık, oryantasyon ve kooperasyon tam olduğu, yatarken bile ağrısı olduğu, şiddetli ağrı nedeniyle myadren ampul im yapıldığı, lumbosakral vertebra iki yönlü grafi istendiği, myalji yani kas ağrısı tanısı konularak Benical Cold, Sirdoud Mr1x1, Aprol fort 2x1 reçete düzenlenerek aynı gün saat 13.15'te uzman doktor onayı alındıktan sonra önerilerle taburcu edildiği, ölenin bir gün sonra yani 10.04.2007’de ağrıları geçmediğinden Antalya Devlet Hastanesi beyin cerrahi uzmanı Dr. ...’ın muayenehanesine eşi ile birlikte gittiği, iddiaya göre nefes almakta zorlandığını ve koyu balgam geldiğini söyledikleri, ancak doktorun, burada da kendisine bel fıtığı teşhisi koyması üzerine, 08.04.2007 tarihli reçeteyi gösterdikleri, doktorun bu reçetede yazan ilaçların kullanılması gerektiğini söylemesi üzerine ölenin ilaçları alarak kullanmaya başladığı, ancak 11.04.2007 günü ölenin ağrılarının daha da artması üzerine ölenin eşinin Dr. Burhan Polat’ı telefonla aradığı, doktorun kendisine “hastaneye getirin, MR çekilsin" demesine rağmen MR çektirmek istemedikleri, takip eden süreçte ölenin 11.04.07 saat 11.50'de Akdeniz Üniversitesi Tıp Fakültesi Acil Servisi'ne getirildiği, burada Uzman Doktor ...'ın sorumlu olduğu asistan doktor ... tarafından yapılan muayenede genel durumu iyi, bilinç açık, oryantasyon ve kooperasyon olduğu, her iki akciğer solunuma eşit katıldığı, epigastrik duyarlılık çift taraflı bel kasları spazm, lasek testleri negatif olup, mingazı yani karın ağrısı testinin ağrı nedeniyle yapılamadığı, lipaz ölçümünün normal olduğu, siyalji tanısı konulup, 250 cc SF içine Metpamid ampul 2 ölçek rennie 20 mg, Lidokain po, Pantpas Flakon M4,5 yapıldığı, FTR polikliniğin gitmesi önerilerek Parol tb, Dorsilon tb, Lansorkap Talcid tb yazılarak saat 13

.30'da taburcu edildiği, ölenin o gün de ağrılarının devam etmesi üzerine, ölenin eşinin bir gün sonra 12.04.2007 saat:16.30’da Dr. ...’ın muayenehanesine giderek, ölenin kan kustuğunu söyleyip doktordan eşini hastaneye yatırmasını istediği, nöbet izninde olan Dr. Burhan Polat’ın hastaneyi arayarak, ölenin beyin cerrahi servisine kendisi adına yatışının yapılması ve MR çekilmesi talimatı verdiği, ancak mesai saati bittiğinden MR ünitesinin kapalı olması sebebiyle MR çekilemediği, bunun üzerine ölenin saat 18.13 te Antalya Devlet Hastanesi acil servisten giriş yapıp beyin cerrahi servisine Dr ... adına yatışının yapıldığı, acil doktoru Dr. ... tarafından Acil Poliklinik defterine “Disk Hernisi, Dr. Burhan Polat gördü, Beyin Cerrahi Servisine yatırıldı” notunun kaydedildiği, Beyin Cerrahi Servisinde yapılan konsültasyonunda; TA:80/40 mmHg, N:96/dk, olduğu, 1000 cc izotonik, Diazem amp, Novalgin başlandığı,hemogram alınıp izotonik 100 cc takıldığı, hastanın bel ağrısı yanında çok şiddetli mide ağrısı şikayeti de olduğundan sanık Dr ... tarafından dahiliye konsültasyonu istendiği, dahiliye uzmanı sanık ... tarafından yapılan konsültasyonda; çok şiddetli mide ağrısı, karında hassasiyet ve rijidite tespit edildiği, genel cerrahi değerlendirilmesi, amilaz ve lipaz dahil karaciğer enzimlerinin bakılması, patoloji yoksa Ulcuran ampul 2x1 Antiasit başlanması önerildiği, akabinde aynı gün istenen genel cerrahi konsültasyonunda; çok şiddetli mide ağrısı ve epigastrik ağrı yakınması oldu, distansiyon rebound olmadığı, gaytası normal olduğu, Ulcuran 3x2 ampul önerildiği, şuan itibarı ile acil cerrahi patoloji düşünülmediği, o tarihte beyin cerrahi servis nöbetçisi olan sanık ...'a hemşireler tarafından hastanın balgamının gösterildiği, sanık doktorun beyanına göre balgamın normal olduğu, beyanlara göre sanık ...'ın, nöbetçi doktor sanık ...'a hastaya bakması için talimat vermediği, sadece bir takım tetkiklerin yapılmasını istediği, hastanın aynı gece saat 05.00'da genel durumunun aniden kötüleşmesi üzerine yoğun bakıma alındığı, entübe edilip monitörize edildiği, kardiak ve solunum arresti gelişen hastanın resusütasyona alınamaması üzerine saat 05.25' te akciğer enfeksiyonu ve gelişen komplikasyonlar sonucu öldüğü;

İlk olarak sanık ... hakkında açılan dava sonucu yapılan yargılamada sanığın mahkumiyetine karar verildiği, Dairemiz'in 29.05.2014 tarihli bozma ilamı akabinde diğer sanıklar hakkındaki dosyaların bu dosya ile birleştirildiği ve tüm sanıklar hakkında değerlendirilme yapılmak üzere dosyanın Adli Tıp 1. İhtisas Kurulu'na gönderildiği, Adli Tıp 1. İhtisas Kurulu raporunda; kişinin mevcut bel ve bacak ağrılarına yönelik uygun tetkiklerin yapıldığı, bu şikayetleri ve tetkikleri sonrası konulan tanının uygun olduğu, yatırılarak tedavisinin düzenlendiği, vital bulgularının stabil olduğu, ateşinin olmadığı, öksürük, nefes darlığı gibi şikayetlerinin olmadığı, beyaz küre değerlerinin normal olduğu, mide ağrısı şikayetleri nedeniyle genel cerrahi konsültasyonu yapıldığı, patoloji saptanmadığı, ancak takipleri devam ederken genel durumunda bozulma olması üzere yoğun bakıma alındığı kayıtlı olan kişinin tedavisine katılan hekimlere ve yardımcı sağlık personeline atfı kabil kusur bulunmadığı görüşünün belirtildiği;

Her ne kadar ölenin eşi olan katılan tüm aşamalarda gittikleri doktorlara ölenin ağzından kanlı balgam geldiğini, nefes almada zorluk yaşadığını, göğüs ağrısı olduğunu söylediklerini iddia etmiş ise de; dosyada mevcut tedavi evrakları incelendiğinde, yakınma bölümünde, iddia edildiği gibi, ölenin göğsünün ağrıdığı ve ağzından kan geldiğine dair bir ifade bulunmadığı, sadece ölenin eşinin en son aşamada 12.04.2007 günü doktor ...'ın muayenehanesine gittiğinde doktora ölenin kan kustuğunu söylediğinin sanık doktor tarafından ikrar edildiği, aşamalardaki bütün doktorların iddia edildiği üzere kanlı balgam, solunum zorluğu şikayetlerini gözden kaçırmalarının hayatın olağan akışına aykırı olduğu, ayrıca bu denli şiddetli ağrıları olduğu iddia edilmesine ve dosyada mevcut bilirkişi raporlarına göre bu klinik belirtilerle bu tür hastaların kalabalık acil servislerde tanısının konulması zor olmasına rağmen, ölenin, ilgili doktorlar tarafından önerilen branşlardaki poliklinik kontrollerine gitmediği anlaşılmış; Adli Tıp Kurumu 1. İhtisas Kurulu raporundaki değerlendirmeler de göz önüne alınarak, sanıkların kusur ve ihmallerinin bulunmadığına ilişkin mahkemenin kabul ve takdirinde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda yüklenen suç açısından sanıkların taksirinin bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin eksik incelemeye ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA; 16.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/46932, Karar No: 2012/8643, Tarih: 15.03.2012

**9. Hukuk Dairesi         2009/46932 E.  ,  2012/8643 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA :Davacı, kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla mesai, hafta tatili, bayram ve genel tatil ile ikramiye alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin işverence haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin, fazla mesai, hafta tatili, bayram-genel tatil, ikramiye alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı bir kısım davalılar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanununun 6 ıncı maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı yasanın üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

Değinilen Yasanın 120 nci maddesi hükmüne göre, 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesi halen yürürlükte olduğundan, işyeri devirlerinde kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından belirtilen madde hükmü uygulanmalıdır. Anılan maddeye göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde, işçinin kıdemi işyeri veya işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

İşyerinin miras yoluyla intikali 4721 sayılı Türk Medenî Kanununun 599 uncu maddesinde düzenlenmiş, sözü edilen madde hükmünde mirasbırakanın ölümü ile mirasçıların bir bütün olarak mirasa hak kazanacakları açıklanmıştır.