muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/3197, Karar No: 2022/4125, Tarih: 30.06.2022

a) Sanıklar hakkında hüküm kurulurken Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas 2015/85 sayılı iptal kararı ile TCK'nın 53. maddesindeki bazı düzenlemelerin iptal edilmesi nedeniyle bu karar doğrultusunda hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

b) Örgüt mensubu olduğu kabul edilen sanıklar hakkında verilen cezanın, mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilirken uygulama maddesi olarak karar yerinde TCK'nın 58/9 maddesinin gösterilmesi gerekirken, anılan Kanunun 58/1, 2, 6 maddesinin de gösterilmesi,

Kanuna aykırı, sanıklar ..., ..., ... ve sanık müdafileri, bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısı, T.C. ... ve TBMM vekillerinin temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılması gerektirmeyen bu hususların 5271 sayılı CMK'nın 303. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hükümlerin ilgili fıkralarından "5237 sayılı TCKnın 58/1, 2, 6. maddesi" kısımlarının çıkartılması, hükümlerin ilgili fıkralarından TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısımlarının bütünüyle çıkartılarak yerine "Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı doğrultusunda yürürlükte bulunan TCK'nın 53/1. maddesinin sanık hakkında uygulanmasına" ibaresinin yazılması, suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

C-) Sanıklar ..., ... hakkında Anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs suçuna yardım etme suçundan, sanık ... hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan verilen mahkumiyet kararlarına yönelik temyiz incelemesinde;

1) ... yönünden;

a) Sanık hakkında tabur komutanı sanık ... tarafından kendisine tebliğ edilen sözde sıkıyönetim direktifi adı altındaki darbe teşebbüsüne yönelik kanuna aykırı emirler karşısında, emirleri uygulamaya koymak adına plan yaptığı ve bu plan çerçevesinde Hakkari şehir merkezinin haritalarını isteyerek şehir merkezine inmeyi düşündüğüne yönelik kabule ilişkin olarak; aynı dosya sanığı olan ... ve ...'nın savcılık aşamasında sundukları dilekçelerdeki anlatımları ve ...'in mahkeme aşamasındaki beyanları haricinde iddiayı doğrulayan tanık veya dosya sanığı anlatımı olmaması karşısında; sanık ...'nın bu husustaki ayrıntılı beyanlarına tekrar başvurulduktan sonra, dinlenen tanıklar ve ilgili dosya sanıklarından hangisinin beyanına ne gerekçe ile üstünlük tanındığı karar yerinde değerlendirilip gösterilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

b) Temyiz aşamasında dosyaya gönderildiği anlışılan Hakkari Cumhuriyet Başsavcılığının 09.09.2020 tarih, 2020/3034 soruşturma numaralı ve 2020/1370 karar sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karar ve eklerinin CMK’nın 217. maddesi uyarınca duruşmada sanık ve müdafiine okunup diyecekleri sorulduktan sonra yargılamaya devamla bir hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

c) Sanık hakkında kırmızı alarm durumunu diğer sanıklardan ... yerine ... bildirdiği şeklinde hatalı kabule yer verilmesi,

d) Sanık hakkında hüküm kurulurken Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas 2015/85 karar sayılı iptal kararı ile TCK'nın 53. maddesindeki bazı düzenlemelerin iptal edilmesi nedeniyle bu karar doğrultusunda hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

e) Örgüt mensubu olduğu kabul edilen sanık hakkında verilen cezanın, mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilirken uygulama maddesi olarak karar yerinde sadece TCK’nın 58/9 maddesinin gösterilmesi gerekirken, anılan maddenin atıf maddesi olarak kabulü ile uygulama yeri bulunmayan TCK'nın 58/1, 2, 6 maddesi gereğince tekerrür uygulanmasına karar verilmesi,

2- ... ve ... yönünden;

a) Sanık ...'ın eylemlerinin sübutuna ve suçunun vasıflandırılmasına ilişkin değerlendirmenin yapıldığı kararın gerekçe kısmında; ilk önce "sanığın atılı eylemle doğrudan darbe girişimine katıldığı kanaatiyle eylemin TCK'nın 37. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiği kanaatine ulaşılmıştır" denilmekle, sanığın atılı suçtan müşterek fail olarak sorumlu olacağı belirtilmesine rağmen, gerekçenin devamında "sanığın eylemlerinin suçun işlenmesi öncesinde ve esnasında suçun icrasını kolaylaştıracak mahiyeti olduğu gibi suçun işlenişini kolaylaştırmak için elverişli olduğu ve eylemin TCK'nın 39. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiği kanaatine ulaşılmıştır." denilerek suça yardım eden sıfatıyla katıldığı belirtilmek suretiyle; sanık ... hakkında ise hükmün özünü oluşturan ve CMK'nın 231. maddesi gereğince açıklamakla geçerlilik kazanan kısa kararında, silahlı terör örgütüne üye olma suçundan CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince beraatine karar verildiği halde; hükmün gerekçe kısmında kısa karardan tamamen farklı olarak; sanık hakkında silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan kamu davası açıldığından bahisle sanığın üzerine atılı silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan beraatine" yazılmak suretiyle gerekçede çelişki oluşturulması,

b) Sanık ... hakkında hüküm kurulurken Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas 2015/85 karar sayılı iptal kararı ile TCK'nın 53. maddesindeki bazı düzenlemelerin iptal edilmesi nedeniyle bu karar doğrultusunda hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

b) Sanık ... hakkında hüküm kurulurken Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas 2015/85 karar sayılı iptal kararı ile TCK'nın 53. maddesindeki bazı düzenlemelerin iptal edilmesi nedeniyle bu karar doğrultusunda hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

c) Örgüt mensubu olduğu kabul edilen sanık ... hakkında verilen cezanın, mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilirken uygulama maddesi olarak karar yerinde sadece TCK’nın 58/9 maddesinin gösterilmesi gerekirken, anılan maddenin atıf maddesi olarak kabulü ile uygulama yeri bulunmayan TCK'nın 58/1, 2, 6, 7 maddesi gereğince tekerrür uygulanmasına karar verilmesi;

Kanuna aykırı, sanıklar müdafilerinin, ... ve TBMM vekilleri ve bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebeplerden dolayı, sanıklar ... ve ... yönünden ise sair yönleri incelenmeyen hükümlerin BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Hakkari 2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/5515, Karar No: 2007/6408, Tarih: 17.05.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/5515 E.  ,  2007/6408 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali istemine ilişkin davada ... Asliye Ticaret ve 1. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, kredi sözleşmesinden kaynaklanan icra takibine itirazın iptali istemine ilişkindir.

Dosya kapsamından, davanın 21.06.2001 tarihinde asliye hukuk mahkemesine açıldığı, ... İlinde H.S.Y.K.'nın 20.07.2006 tarih 352 sayılı kararı ile Müstakil Asliye Ticaret Mahkemesi kurulup, 21.08.2006 tarihinde faaliyete geçmesi sebebiyle dosyanın ticaret mahkemesine gönderilmesine karar verildiği, asliye ticaret mahkemesince de davanın mutlak ticari dava olmadığı, iş bölümü itirazında bulunulmadığı gerekçeleri ile görevsizlik kararı verilip, dosyanın asliye hukuk mahkemesine gönderilmesine karar verildiği anlaşılmaktadır.

T.T.Y.'nın 4. maddesinde mutlak ticari davalar sınırlı olarak belirtilmiş olup, aynı yasanın 5. maddesinde de aksine hüküm olmadıkça, dava olunan şeyin değerine göre asliye hukuk veya sulh hukuk mahkemesinin ticari davalara dahi bakmakla görevli olduğu hüküm altına alınmıştır.

... İlinde H.S.Y.K.'nın 20.07.2006 tarih 352 sayılı kararı ile asliye ticaret mahkemesi kurulup, 21.08.2006 tarihinde faaliyete geçtiği, ancak eldeki davanın mutlak ticari dava olmadığı anlaşılmakla, davanın asliye ticaret mahkemesi kurulmadan önceki açıldığı hukuk mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 17.05.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/10377, Karar No: 2006/292, Tarih: 26.01.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2005/10377 E.  ,  2006/292 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 13.9.1999 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 10.9.2002 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Yerel mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler, yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine uygun olduğu gibi özellikle davada husumet sadece ...'a yöneltilmiş olup, bağımsız bölümlerin diğer paydaşı ... Tarkum'a bu davada husumet tevcih edilmediğine göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 26.1.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7908, Karar No: 2015/21532, Tarih: 17.11.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/7908 E.  ,  2015/21532 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, aile konutu üzerindeki ipoteğin kaldırılması ve taşınmazın tapu kaydına aile konutu şerhi konulması istemlerine ilişkindir. Davacı malik olmayan eş, aile konutu niteliğinde bulunan taşınmazın, malik olan davalı eş tarafından “açık rızası bulunmadan" davalı banka lehine ipotek ettirildiğini ileri sürerek, aile konutu üzerine konulan ipoteğin kaldırılmasını ve taşınmazın tapu kaydına aile konutu şerhi konulmasını talep ve dava etmiştir. Davalı banka, davacı kadının ipotek konulmasına muvafakati olduğunu, ayrıca, dava konusu taşınmazın tapu kaydında aile konutu olduğuna dair bir şerhin bulunmadığını, bankanın iyiniyetli olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece yapılan yargılama neticesinde, taşınmazın aile konutu olduğunun tartışmasız olduğu, ancak 14.05.2009 tarihli muvafakatnamedeki imzanın davacı kadına ait olup olmadığı bilirkişi tarafından tam olarak tespit edilemese de, muvafaknamedeki imza ile davacı kadının mukayese için getirtilen imza örnekleri benzer olduğundan, aile konutu üzerine konulan ipoteğin kaldırılması talebinin ise reddine karar verilmiştir.

Hukuk Genel Kurulu “emsal davalarda" gerekçesi aşağıya “aynen” alınan 2013/2-2056 esas, 2015/1201 karar ve 15.04.2015 günlü kararı ile “yeni bir uygulamaya” geçmiştir. Hukuk Genel Kurulunun benzer davalarda da sürdürülen yeni uygulaması Dairemiz tarafından da benimsenmiş olup Dairemiz emsal bütün davalarda Hukuk Genel Kurulunun aşağıdaki görüşlerine aynen katılmaktadır.

Emsal Hukuk Genel Kurulu kararında yer alan yerel mahkemenin “direnme gerekçesinde” açıkça belirtildiği üzere Türk Medeni Kanunu 194. madde hükmü ile eşlerin fiil ehliyetine getirilen sınırlama aile konutuna şerhin konulması ya da konulmaması koşuluna bağlanmadığı gibi işlem tarafı olan üçüncü kişinin iyiniyetli olup olmamasının da herhangi bir önemi bulunmamaktadır.

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 194/1. maddesine göre, “Eşlerden biri, diğer eşin açık rızası bulunmadıkça, aile konutu ile ilgili kira sözleşmesini feshedemez, aile konutunu devredemez veya aile konutu üzerindeki hakları smırlayamaz.” Bu madde hükmü ile aile konutu şerhi “konulmuş olmasa da” eşlerin birlikte yaşadıkları aile konutu üzerindeki fiil ehliyetleri sınırlandırılmıştır.

.../...

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 194/1. maddesine göre, “Eşlerden biri, diğer eşin açık rızası bulunmadıkça, aile konutu ile ilgili kira sözleşmesini feshedemez, aile konutunu devredemez veya aile konutu üzerindeki hakları smırlayamaz.” Bu madde hükmü ile aile konutu şerhi “konulmuş olmasa da” eşlerin birlikte yaşadıkları aile konutu üzerindeki fiil ehliyetleri sınırlandırılmıştır.

.../...

Sınırlandırma aile konutu şerhi konulduğu için değil, zaten var olduğu için getirilmiştir. Bu sebeple tapuya aile konutu şerhi verilmese bile o konut aile konutu özelliğini taşır. Zira dava konusu taşınmaz şerh konulmasa dahi aile konutudur. Eş söyleyişle şerh konulduğu için aile konutu olmamakta aksine aile konutu olduğu için şerh konulabilmektedir. Bu nedenle aile konutu şerhi konulduğunda, konulan şerh “kurucu” değil “açıklayıcı“ şerh özelliğini taşımaktadır.

Anılan madde hükmü ile getirilen sınırlandırma, “emredici” niteliktedir. Dolayısıyla bu haktan önceden feragat edilemeyeceği gibi eşlerin anlaşmasıyla da ortadan kaldırılamaz ve açık rıza ancak “belirli olan” bir işlem için verilebilir.

Türk Medeni Kanununun 193. madde hükmü ile eşlerin birbirleri ve üçüncü kişilerle olan hukuki işlemlerinde özgürlük alanı tanınmış olmakla birlikte Türk Medeni Kanununun 194. madde hükmü ile eşlerin aile konutu ile ilgili bazı hukuksal işlemlerinin diğer eşin rızasına bağlı olduğu kuralı getirilerek eşlerin hukuki işlem özgürlüğü, “aile birliğinin korunması” amacıyla sınırlandırılmıştır. Buna göre, eşlerden biri diğer eşin "açık rızası bulunmadıkça” aile konutu ile ilgili kira sözleşmesini feshedemez, aile konutunu devredemez ve aile konutu üzerindeki hakları smırlayamaz. Bu cümleden hareketle, aile konutunun maliki olan eş, aile konutundaki yaşantıyı güçlüğe sokacak biçimde, aile konutunun ipotek edilmesi gibi “tek başına” bir ayni hakla sınırlandıramaz. Bu sınırlandırma “ancak diğer eşin açık rızası alınarak” yapılabilir.

Türk Medeni Kanununun 194. maddesi yetkili eşin izni için bir geçerlilik şekli öngörmemiştir. Bu nedenle söz konusu izin bir şekle tabi olmadan, sözlü olarak dahi verilebilir. Ancak maddenin ifadesinden de anlaşılacağı üzere, iznin “açık” olması gerekir ....

Her ne kadar ipotek doğrudan doğruya aile konutundan faydalanma ve oturma hakkını engellemiyorsa da, hak sahibi eşin kötüniyetli ve muvazaalı işlemleri ile aile konutunun elden çıkarılma tehlikesi nedeniyle ipotek işlemine diğer eşin “açık rızası” şarttır. Somut olayda, davalı eş dava konusu aile konutu üzerinde diğer davalı banka lehine ipotek tesis etmiş, davalı banka, bu işlem sırasında davacı kadının verdiği iddia edilen muvafakatnamedeki imzanın kadına ait olduğunu kesin olarak ispat edememiştir.

Yukarıda açıklanan kurallar çerçevesinde eşin “açık rızası” alınmadan yapılan işlemin Hukuk Genel Kurulunca da açıkça ifade edildiği üzere “geçerli olduğunu” kabul etmek imkansızdır. Eş söyleyişle eşin “açık rızası alınmadan” yapılan işlemin “geçersiz olduğunu” kabul etmek zorunludur.

Yukarıda açıklanan kurallar çerçevesinde eşin “açık rızası” alınmadan yapılan işlemin Hukuk Genel Kurulunca da açıkça ifade edildiği üzere “geçerli olduğunu” kabul etmek imkansızdır. Eş söyleyişle eşin “açık rızası alınmadan” yapılan işlemin “geçersiz olduğunu” kabul etmek zorunludur.

Hal böyle olunca, mahkemece Hukuk Genel Kurulunca benimsenen yukarıda açıklanan yasal düzenleme ve ilkelere uygun değerlendirme yapılarakaile konutu şerhi ve ipoteğin kaldırılması davalarının kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde ret hükmü kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.18.11.2015(Çrş.)

....
Yargıtay — Esas No: 2021/7573, Karar No: 2023/6357, Tarih: 16.10.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/7573 E.  ,  2023/6357 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/106 Esas, 2015/235 Karar

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Kırklareli Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.06.2015 tarihli ve 2015/106 Esas, 2015/235 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismar suçundan 5271 sayılı Kanun’un

223'üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi

Suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca mahkûmiyet kararı verilmesi gerekirken beraat kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olması nedeniyle hükmün bozulmasına yönelik olduğu görülmüştür.

III. OLAY VE OLGULAR

223'üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi

Suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca mahkûmiyet kararı verilmesi gerekirken beraat kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olması nedeniyle hükmün bozulmasına yönelik olduğu görülmüştür.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkeme, "...Mağdur ...'ın alınan adli raporuna göre bakire olduğu, hazırlık aşamasında mağdurun kendi rızasıyla SSÇ ile seviştiği ve SSÇ'nin parmağını cinsel organına soktuğu, canının yanıp cinsel organında kanama olduğu şeklinde beyanda bulunduğu, SSÇ'nin de hazırlık aşamasında mağdur ile rıza dahilinde seviştiğini ancak parmağını cinsel organına sokmadığını beyan ettiği, mağdur ve SSÇ'nin hazırlık aşamasında alınan beyanlarından başka suçun işlendiğine ilişkin delil bulunmadığı, kovuşturma aşamasında SSÇ ve mağdurun böyle bir olayın hiç yaşanmadığını bildirerek evlenebilmek için bu şekilde laf çıkardıklarını, bu sayede aralarında söz veya nişan yapılacağını düşündüklerini beyan ettikleri, mağdurun hazırlık aşamasında alınan beyanında cinsel organından kan geldiğini bildirmesine rağmen doktor raporu ile bakire olduğunun belirlenmesi karşısında hazırlık aşamasında alınan beyanlardan ziyade kovuşturma aşamasında alınan beyanların maddi gerçeğe daha uygun düştüğünü kabulde zorunluluk bulunduğu, Trakya bölgesinde gençlerin bu şekilde evlenmeyi sağlamaları şeklinde bir adet de bulunduğu, SSÇ ve mağdur arasında bir cinsel münasebet bulunduğuna ilişkin kendi beyanlarından başka delil yok iken yine kendi beyanları ile hazırlık aşamasında alınan beyanlarını çürütmüş olmaları karşısında sırf hazırlık aşamasında alınan soyut beyanlar ile mahkumiyet hükmü kurulamayacağından..." şeklindeki gerekçesiyle suça sürüklenen çocuğun atılı suçtan beraatine karar vermiştir.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak vicdanî kanıya ulaşıldığı anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kırklareli Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.06.2015 tarihli ve 2015/106 Esas, 2015/235 Karar sayılı kararında o yer Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4428, Karar No: 2011/8532, Tarih: 16.06.2011

**3. Ceza Dairesi         2010/4428 E.  ,  2011/8532 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Orman Kanununa Mahulefet

HÜKÜM : Beraat, idari para cezası

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak;

1-Sanığın suç tutanağına dayanılarak açma yaptığı iddia edilen yerin, mahallinde yapılan bilirkişi incelemeleri ile 3750 m2 mesahasında olup arazi kadastro çalışmalarında tapulama harici kayalık olarak bırakılan yer olduğu, gizli memleket haritasında da taşlık arazi olarak gözüktüğü, orman amenajman uygulamasında da OT rumuzu ile ormansız alanda gösterildiği ve üzerinde herhangi bir orman örtüsünün bulunmadığı belirlenmiş ise de, yerin evveliyatı itibariyle orman olup olmadığının tereddüte yer vermeyecek şekilde tespit edilebilmesi için hava fotoğrafları ile eski tarihli memleket haritaları getirtilerek hava fotoğrafları, memleket haritası ve amenajman planı birlikte uygulanarak sonucuna nazaran eyleminin ormanda işgal ve faydalanma suçunu oluşturup oluşturmayacağı yeniden değerlendirilerek bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Sanık hakkında ... eylemi sebebi ile dava açıldığı halde CMK 225 maddesine aykırı olarak bir taraftan beraat kararı verilirken diğer taraftan idari para cezasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan temsilcisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 16.....2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.