muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/7476, Karar No: 2016/10701, Tarih: 30.05.2016

**4. Ceza Dairesi         2014/7476 E.  ,  2016/10701 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Olay tarihinde sanığın, karıkoca olan katılanların evde bulunduğu sırada katılan ...’ı “oğlun ve kocan benim hakkımda dedikodu yapmasınlar yaparlarsa oğlunu ve kocanı döverim” şeklinde tehdit ettikten sonra cama çıkan katılan ...’i de “senin ağzını burnunu kırarım oğlunu da döveceğim” biçiminde tehdit ettiğinin kabul edilmesi karşısında, sanığın katılanlara yönelik hareketlerinin aynı yer ve zamanda, aynı suç işleme kararıyla, birbirini takip eden söz ve davranışlarla gerçekleşmesi nazara alındığında, hukuken bir bütün halinde tek bir tehdit fiilini oluşturduğu ve buna bağlı olarak da tek fiille birden çok mağdura karşı tehdit suçunu işleyen sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nun 43/2. maddesinde düzenlenmiş bulunan aynı nev’iden fikri içtima hükümleri uyarınca tek ceza verilip, bu cezanın aynı Kanunun 43/1. maddesi uyarınca artırılması gerektiği gözetilmeden, katılan sayısınca mahkumiyet hükümleri kurulması,

2-Suçunu ikrar eden sanığın, katılanların, kendisi ve eşi hakkında dedikodu yaptıklarını savunması karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi üzerinde durulup, TCK'nın 29. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

Kanuna aykırı ve sanık ...’ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 30/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20581, Karar No: 2017/9341, Tarih: 28.12.2017

**10. Hukuk Dairesi         2015/20581 E.  ,  2017/9341 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, davalı işyerindeki çalışmalarına bağlı olarak meslek hastalığı olduğunun ve maluliyet aylığı bağlanması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, yapılan yargılama neticesinde ilamında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı, davalı işyerindeki çalışmalarından dolayı 31.07.2013 tarihinden itibaren emekli olduğu, emekli olmadan önce davalı işyerinde "asbest" kullanımı nedeniyle meslek hastalığına yakalandığını belirterek 21.04.2003 tarihinde davalı Kurumdan maluliyet aylığı talebinde bulunduğu, Kurum tarafından 19. Mayıs Üniversitesi'nden alınan rapor doğrultusunda çalışma gücünü 2/3 kaybetmediğinden talebin reddedildiğinin davacıya bildirilmesi üzerine eldeki davanın açıldığı, Mahkemece, yapılan yargılamada ... Meslek Hastalıkları Hastanesin'den alınan en son 23.06.2015 tarihli raporda "hastanın çalıştığı yıllara ait asbest düzeylerini gösterir işyeri ortam analiz raporlarının dosyada bulunmaması, ergonomik risk föktörlerinin bulunmaması sebebiyle meslek hastalığı olup olmadığının tıbbı kanaat belirtmenin mümkün olmadığı nihai kararın sosyal güvenlik sağlık kurulundan alınması" gerektiğinin belirlendiği, rapora istinaden ispatlanamayan davanın reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

1) Bir hastalık veya özür halinin meslek hastalığı sayılabilmesi için sigortalı olunması, hastalık veya özrün yürütülen işin sonucu olarak ortaya çıkması, sigortalının hastalanması veya bedence veya ruhça bir özre uğraması, hastalığın Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliğinde yer alması ve belirtilen süre içinde meydana çıkması, hastalığın hekim raporu ile tespit edilmesi unsurlarının bir arada gerçekleşmesi gerekmektedir.

Meslek hastalığının tespiti için; sigortalının çalıştığı işten dolayı meslek hastalığına tutulduğu; a) Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmet sunucuları tarafından usulüne uygun olarak düzenlenen sağlık kurulu raporu ve bu raporun dayanağı ve diğer tıbbi belgelerin, b) Kurum tarafından gerekli görülmesi hallerinde işyerindeki çalışma şartlarını ve buna bağlı tıbbi sonuçlarını ortaya koyan denetim raporları ve gerekli diğer belgelerin, Kurum Sağlık Kurulunca incelenmesiyle tespit edilecektir.

Bu nedenle çalışma yerlerinde keşif de yapılarak bu eksiklikler giderilmeli, işyerindeki çalışma koşulları saptanmalı ve buna göre işyerlerindeki çalışma koşulları yönünden hastalığın oluşması ve ilerlemesi bakımından illiyet bağı olup olmadığı aralarında sigortalıda oluşan meslek hastalığı konusunda uzman doktor bilirkişinin de bulunacağı ehil bilirkişi heyeti marifetiyle; saptanmalıdır.

Bu nedenle çalışma yerlerinde keşif de yapılarak bu eksiklikler giderilmeli, işyerindeki çalışma koşulları saptanmalı ve buna göre işyerlerindeki çalışma koşulları yönünden hastalığın oluşması ve ilerlemesi bakımından illiyet bağı olup olmadığı aralarında sigortalıda oluşan meslek hastalığı konusunda uzman doktor bilirkişinin de bulunacağı ehil bilirkişi heyeti marifetiyle; saptanmalıdır.

2) Maluliyet oranının tespitinde izlenecek yol, 5510 sayılı Kanunun 95. maddesinde belirlenmiş olup buna göre, “ Bu Kanun gereğince, yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, çalışma gücü kaybı, geçici iş göremezlik ödeneklerinin verilmesine ilişkin raporlar ile iş kazası ve meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücü veya çalışma gücü kaybına esas teşkil edecek sağlık kurulu raporlarının usûl ve esaslarını, bu raporları vermeye yetkili sağlık hizmeti sunucularının sahip olması gereken kriterleri belirlemeye, usulüne uygun olmayan sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeleri düzenleyen sağlık hizmet sunucusuna iade ederek belirlenen bilgileri içerecek şekilde yeniden düzenlenmesini istemeye Kurum yetkilidir. Usûlüne uygun sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeler ile gerekli diğer belgelerin incelenmesiyle; yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, vazife malullük derecesini, iş kazası veya meslek hastalığı sonucu tespit edilen meslekte kazanma gücünün kaybına veya meslekte kazanma gücünün kaybı derecelerine ilişkin usulüne uygun düzenlenmiş sağlık kurulu raporları ve diğer belgelere istinaden Kurumca verilen karara ilgililerin itirazı halinde, durum Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunca karara bağlanır. Bu maddenin uygulamasına ilişkin usûl ve esaslar, Sağlık Bakanlığı ile Kurumun birlikte çıkaracağı yönetmelikle düzenlenir.” Hükmü ile maluliyet durumlarının saptanmasında, Kurum sağlık tesisleri sağlık kurullarınca verilecek raporlarda belirtilen hastalık ve arızaların esas tutulacağı, raporları yeterli görülmeyen ilgililerin Kurumca yeniden muayene ettirilebilecekleri, ilgililerin durumlarının tespitinde son muayene raporunun esas tutulacağı, yukarıda belirtilen raporlar üzerine, Kurumca verilen karara ilgililer tarafından itiraz edilirse, durumun Sosyal Sigortalar Yüksek Sağlık Kurulunca karara bağlanacağı yönünde düzenlendiği gözetilerek, ayrıca bu rapora da itiraz halinde ... Kurumu İhtisas Dairesinden alınacak rapora göre karar verilmeli; Yüksek Sağlık Kurulu Raporu ile ... Kurumu İhtisas Dairesi raporu arasında çelişki bulunması halinde ise, ... Genel Kurulundan alınacak raporla bu çelişki giderilip, varılacak sonuca göre karar verilmelidir.

Mahkemece, açıklanan maddi ve hukuki ilkeler gözetilmeksizin, yanılgılı değerlendirme ve eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması, usûl ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Mahkemece, açıklanan maddi ve hukuki ilkeler gözetilmeksizin, yanılgılı değerlendirme ve eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması, usûl ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davacıya iadesine, 28.12.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/18864, Karar No: 2012/2769, Tarih: 21.02.2012

**5. Hukuk Dairesi         2011/18864 E.  ,  2012/2769 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

1)Kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak bedeline hükmedilmesi gerekirken geçirilen alanın mülkiyet bedeline hükmolunması,

2)Enerji nakil hattı nedeniyle ... adına irtifak hakkının tesisi ve tescili yerine, davacı adına olan tapu kaydının iptali ile ... adına tesciline karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde ödeyene iadesine, temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2492, Karar No: 2014/17837, Tarih: 15.09.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/2492 E.  ,  2014/17837 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Verileri Hukuka Aykırı Olarak Verme Veya Ele Geçirme, Şantaj

Hüküm : 1- TCK'nın 136/1, 53/1-a,b,c,d,e maddeleri uyarınca mahkumiyet

2- TCK'nın 107/2-1, 53/1-a,b,c,d,e maddeleri uyarınca mahkumiyet

Şantaj ve verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Şantaj suçundan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosya içeriği, mağdurun tutarlı beyanları, sanığın tevilli ikrar beyanı, tanık anlatımları ve bilirkişi raporuna göre; sanığın, çalıştığı okulda öğrenci olması nedeniyle tanıdığı mağdura, kendisi ile arkadaşlık yapması aksi takdirde mağdurun, internette msn üzerinden görüntülü görüşme yaptığı sırada kaydedilen yarıçıplak ve çıplak soyunma görüntülerini ailesine ve arkadaşlarına vereceği yönünde şantajda bulunduğu, atılı suçun bu şekilde sübut bulduğu anlaşıldığından mahkumiyetine karar verilmesinde isabetsizlik görülmemiş, TCK'nın 107/2-1. maddesinde hapis cezası ile birlikte adli para cezası da öngörülmesine karşın, adli para cezası verilmeyerek eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında TCK'nın 53. maddesi tatbik edilirken, 3. fıkraya aykırılık oluşturacak şekilde TCK’nın 53. maddesinin (1). fıkrasının (c) bendindeki hak ve yetkileri kullanmak yönündeki yoksunluğuna, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından “koşullu salıverilme tarihine kadar” diğer kişiler yönünden ise, “hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar” devamına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükümden 53. maddenin uygulanmasına ilişkin paragrafın 53/1-c bendine ilişkin kısmının çıkartılarak, yerine, “Sanığın TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde belirtilen haklardan, kendi alt soyu açısından aynı Kanunun 53/3. maddesi gereğince koşullu salıverilme tarihine kadar, diğer kişiler bakımından TCK'nın 53/2. maddesi gereğince hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” ibaresinin yazılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2- Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

2- Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddine ancak;

1- Dosya kapsamına göre, sanığın, çalıştığı okulda öğrenci olması nedeniyle tanıdığı mağdurun, internette msn üzerinden görüntülü sohbet sırasında çekilen yarıçıplak ve çıplak soyunma görüntülerini cep telefonuna kaydederek, mağdurun arkadaşları Yeliz, Sedat ve Yağızhan'a izletmesi şeklindeki olayda; mağdurun cinsel ve fiziksel mahremiyetine ilişkin görüntüleri yasal anlamda kişisel veri kapsamında değerlendirilemeyeceğinden, eylemin TCK'nın 134/1-2. cümlesi ve 134/2. maddesine uyan özel hayatın gizliliğini ihlal suçlarını oluşturduğu gözetilmeden, suçun nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek olayda uygulama yeri bulunmayan aynı Kanunun 136/1. maddesi uyarınca hüküm kurulması,

2- Sanık hakkında TCK'nın 53. maddesi tatbik edilirken, 3. fıkraya aykırılık oluşturacak şekilde TCK’nın 53. maddesinin (1). fıkrasının (c) bendindeki hak ve yetkileri kullanmak yönündeki yoksunluğuna, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından “koşullu salıverilme tarihine kadar” diğer kişiler yönünden ise, “hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar” devamına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, aynı Kanunun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 15.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12935, Karar No: 2011/13350, Tarih: 30.12.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/12935 E.  ,  2011/13350 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Hükümlü hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Pendik 1.Sulh Hukuk ve Batman Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R –

Dava, hükümlüye vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir.

Dosya kapsamındaki,kısıtlı adayının cezaevine girmeden önceki yerleşim yerinin "... Mahallesi, ... Sokak, NO: 7/2 .../..." adresi olduğu, hükümlünün 16.05.2011 tarihli vasi istem dilekcesi ile ... Emniyet müdürlüğünün 30.09.2011 günlü adres araştırma tutanağından anlaşılmıştır. Bu durumda uyuşmazlığın, Pendik 1.Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK.'nun 21 ve 22.(1086 sayılı HUMK.’nun 25 ve 26.) maddeleri gereğince ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 30.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2017/3159, Karar No: 2017/6915, Tarih: 27.09.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/3159 E.  ,  2017/6915 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkilinin paydaşı bulunduğu, parsel sayılı taşınmazın ortak yerlerinden sayılan bahçeye davalının yan cepheye dayalı olarak dükkan açtığını, ortak mülkiyete müdahale ettiğini, davaya konu olan dükkanın kaldırılması, ortak mülkiyet alanı olan bahçenin eski hale getirilmesi ve davalının haksız müdahalesinin önlenmesi istenilmiştir.

Mahkemece davanın kabulüne parsel sayılı taşınmazda davalı ...'in 12/05/2015 tarihli , 21/09/2014 tarihli bilirkişi raporunda belirtilen (A) harfi ile gösterilen sarı rengi ile belirtilen dükkan, dükkanın ön cephesinde bulunan B harfi ile gösterilen pembe renk ile belirtilen pergule ve (C) harfi ile gösterilen mevcut binanın ön cephesinde bulunan yeşil renk ile belirtilen pergolenin ortak alana müdahale ettiği belirlendiğinden ortak alana müdahalesinin menine, davalı tarafından ortak alana inşaa edilen (A) harfi ile gösterilen dükkan, (B) harfi ile gösterilen pergole, (C) harfi ile gösterilen pergolenin kal'ine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

SONUÇ: Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre, mahkemece taşımazın onaylı mimari projesine aykırı hususlar belirlenip, davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usule ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 27/09/2017 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4936, Karar No: 2018/5691, Tarih: 13.09.2018

**6. Ceza Dairesi         2016/4936 E.  ,  2018/5691 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Yağma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay (kapanan) 22.Ceza Dairesinin 23/06/2016 tarihli görevsizlik kararı ile Dairemize gönderilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-) Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelen temyiz isteminin incelenmesinde;

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının TCK'nın 53. maddesinin uygulanması yönünden infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

II-) Sanık ... hakkında yağma suçundan kurulan hükme yönelen temyiz isteminin incelenmesinde;

Oluş ve dosya içeriğine göre, 04.01.2014 günü evine giden müşteki ...'ın komşusu olan ...'nın evinden kapıya tekme sesleri duyduğu, bu ses üzerine evin yan kısmından baktığında komşusu olan ...'nın mutfak balkonunda sanığı ve yanında kimliği tespit edilemeyen 2 kişiyi mutfak kapısını kanırtarak açmaya çalışırken gördüğü, olayın sıcaklığı ile ''ne yapıyorsunuz'' diye sorduğu, bu söz sonrası sanık ...'in arkadaşlarından emaneti verin diyerek bıçak istediği ve aldığı bıçakla balkondan atlayarak müşteki ...'a yöneldiği, müştekinin korkarak kaçtığı olayda, sanığın eyleminin bina dahilinden hırsızlığa teşebbüs, birden fazla kişi ile birlikte konut dokunulmazlığının ihlali ve silahla tehdit suçlarını oluşturduğu gözetilmeyerek yazılı şekilde yağma suçundan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, CMUK'nın 326/son maddesince sanığın ceza miktarı yönünden kazanılmış hakları saklı kalmak suretiyle hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 13/09/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3207, Karar No: 2015/15629, Tarih: 29.04.2015

**22. Hukuk Dairesi         2014/3207 E.  ,  2015/15629 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, müdürlük fark ücret, ikramiye farkı ile ilave tediye alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, davanın reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı oparasyon uzmanı (müdür yardımcısı) olarak görevlendirildiğini ancak müdür yardımcılığına denk düşen hakların verilmediğini belirterek maaş farkı, ikramiye farkı ve ilave tediye farkı alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Karar davacı tarafça temyiz edilmiştir.

Davacı mühendis kadrosunda çalıştırılan ve ücreti ödenen davacının, geçici olmamasına rağmen oparasyon uzmanı olarak uzun süre çalıştırıldığını, ancak ücret ve haklarının mühendislik kadrosunda gösterilerek ödendiğini fark alacak isteminde bulunmuştur. Dairemiz incelemesinde geçen emsal dosyalarda “müktesebi dışındaki bir işte görevlendirilen işçinin ücretinin ücretinde indirim yapılmamak kaydı ile fiilen yaptığı görev unvanının karşılığı ücretin ödenmesi gerektiği” kabul görmüştür. Davacının iş mevzuatına tabi olarak çalıştığı ve operasyon uzmanı olarak görevini yürüttüğü anlaşıldığından, söz konusu operasyon uzmanı kadrosunun müdür yardımcılığı kadrosuna eşit olup olmadığı, ücretinde fark bulunup bulunmadığı araştırılarak eşit işe eşit ücret ilkesine gözönüne alınarak operasyon uzmanı kadrosu için öngörülen ücret ve eklerinin ödenmesi gerektiği dikkate alınarak karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 29.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.