muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/18862, Karar No: 2018/10170, Tarih: 06.11.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/18862 E.  ,  2018/10170 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki, trafik kazası nedeniyle maddi ve manevi tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda, kararda yazılı nedenlerle, davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen hüküm, davalı ... ve davalı ... Ecza Deposu A.Ş. vekilleri tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili asıl dava dilekçesinde özetle: Davalı ... ... plakalı araç ile 19/05/2017 tarihinde ... İlçesi istikamedinden ... İli istikametine doğru seyir halinde iken müvekkili ...'ye çarpması sonucu yaralanmalı trafik kazası meydana geldiğini, meydana gelen kaza neticesinde Sürücü Aleyhine ... Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından taksirle bir kişinin yaralanmasına sebebiyet vermekten kamu davası açıldığı, açılan dava neticesinde davalı ... ... Sulh Ceza Mahkemesinin 2007/530 Esas, 2008/78 sayılı kararı ile Taksirle Yaralanmaya neden olmak suçunu işlediği kanaatine varıldığını, kaza neticesinde gerek Cumhuriyet Savcılığının gerekse ... Kurumunun vermiş olduğu raporlarda davalılardan ...'in 52/b maddesini ihlal etmesi nedeniyle 2. derece( tali kusurlu) kusurlu olduğu raporları verildiğini, müvekkili

...'ın yaşamı kaza neticesinde tehlikeye girdiği, öğrenme, konuşma, yaşamını tek başına sürdürebilme yeteneğini kalıcı olarak kaybettiği, kemik kırıkları nedeni ile hayatının 3. dereceden etkileyecek nitelikte hasar gördüğünü, işitme ve görme yeteneklerinin ne olacağının belli olmadığını, müvekkili ... bundan sonraki yaşantısını anne ve babasına bağımlı şekilde, her türlü sosyal ve kültürel etkinliklerden uzak, yaşıtları gibi koşmak, oynamak, askere gitmek, evlenmek gibi haklarından yoksun olarak tabiri caizse bir bitki gibi geçirmek zorunda kalacağını, müvekkili ...'ın anne ve babası çocuklarının büyüyüp iyi bir meslek sahibi olduğunu göremeyeceklerini, ...'ın büyüdüğünde kendilerine destek olma ihtimali de kalmadığını ve müvekkilin ...'ın hayatını anne ve babasına bağlı olarak iademe ettireceğini, çocuklarının bu hale düşmesi sonucu anne ve babanın manevi olarak çöküntü içinde olduklarını, açmış oldukları davanın uzun süreceği göz önüne alındığında, davalıların menkul ve gayrimenkul mallarını kaçırabilme riski mevcut olduğundan davalı ...'in üzerine kayıtlı bulunan gayrimenkullere ve adına trafikte kayıtlı bulunan, davalı ... Araç Kiralama Servisi A.Ş'nin üzerine kayıtlı gayrimenkul ve Trafiğe kayıtlı araçlarına tedbir konulmasına, dava tarihinden itibaren yasal faiziyle 120.000,00 TL manevi ve fazlaya ilişkin haklarının saklı kalmak kaydıyla dava tarihinden itibaren yasal faiziyle 500,00 TL maddi tazminatın davalılar tarafından ödenmesine, yargılama harç ve giderleriyle ücreti vekaletin davalı taraflar üzerine bırakılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, dava dilekçesine ekli delillerin birer suretinin tebliğ edilmediğini, delillerin kendilerine tebliğine, bu nedenle söz konusu delillerin tebliğ edilinceye kadar yazılı delillere karşı beyan ve karşı delil sunma hakları ve davanın esasına ilişkin cevap verme haklarının saklı tutulmasına ve davanın reddine karar verilmesinin talep edildiği anlaşılmıştır.

Davalı ... Araç Kiralama ve Serviş A.Ş vekili, davanın reddine, davanın kiracı ... Ecza Deposu Tic. A.Ş ... Şubesi ile ... İsviçre Sigorta A.Ş'ye ihbarına, yargılama giderleri ile ücreti vekaletin davacılar üzerine bırakılmasına karar verilmesini talep ettiği anlaşılmıştır.

Birleşen dava dilekçesinde davacı vekili özetle; 59.859,89 TL iş göremezlik tazminatı, 71.968,60 TL bakıcı gideri tazminatı, davacı ... için 60.000,00 TL davacılar... için 30.000'er TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir. Mahkemece; Asıl davada davalı ... Araç Kiralama AŞ yönünden davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine, asıl ve birleşen davada maddi tazminat talebinin kabulü ile,131.828,49 TL maddi tazminatın (davalı ... yönünden ıslah dilekçesi dikkate alınarak 500,00 TL'sine dava tarihinden, 131.328,49 TL'sine 25/11/2014 tarihinden itibaren yasal faizi, birleşen dosyadaki davalı ... Ecza Deposu AŞ Samsun Şubesi yönünden 131.828,49 TL'ye kaza tarihi olan 19/05/2007 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte) davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak, davacılara verilmesine, manevi tazminat yönünden asıl ve birleşen davaların kısmen kabulü ile, davacı ... için 30.000,00 TL davacı ... için 15.000,00 TL davacı ... için 15.000,00TL manevi tazminatın haksız fiil tarihi olan 19/05/2007 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ... Ecza Deposu AŞ ve ...’den müştereken ve müteselsilen alınarak, davacılara verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, karar verilmiş hüküm süresi içerisinde davalı ... ve davalı ... Ecza Deposu A.Ş. vekilleri tarafından süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde;özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen oranlara uygun olarak maddi tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına ve manevi tazminatın taktirinde B.K.'nun 47. maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nasafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasına göre davalı ... ve davalı ... Ecza Deposu A.Ş. vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 9.827,80 TL kalan onama harcının temyiz eden davalılar ... ve ... Ecza Deposu A.Ş'den alınmasına, 06/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14497, Karar No: 2012/1084, Tarih: 30.01.2012

**10. Hukuk Dairesi         2010/14497 E.  ,  2012/1084 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dava, meslek hastalığı nedeniyle sigortalıya yapılan yardımlar sonucu oluşan Kurum zararının tahsili için yapılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve.... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı olan, 5510 sayılı Kanunun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 21. maddesinde; “İş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir. İşverenin sorumluluğunun tespitinde kaçınılmazlık ilkesi dikkate alınır.” düzenlemesi getirilmiştir.

Meslek hastalığı; işin niteliğine göre tekrarlanan bir sebeple veya işyerinde işin yürütüm şartları yüzünden ortaya çıkan ve sigortalıyı geçici veya sürekli şekilde hasta, sakat veya ruhen arızalı bırakan bir olgu olup, 5510 sayılı Kanunun 14. maddesinde; "Meslek hastalığı, sigortalının çalıştığı veya yaptığı işin niteliğinden dolayı tekrarlanan bir sebeple veya işin yürütüm şartları yüzünden uğradığı geçici veya sürekli hastalık, bedensel veya ruhsal özürlülük halleridir." şeklinde tanımlanmıştır. Bu yasal düzenlemeler çerçevesinde, Mahkemece, öncelikle davalı işverene ait olan işyerinden daha önceleri sigortalının nerede hangi işlerde çalıştığı da tespit edilerek, işyerlerinde hangi ortamda çalıştığı, bu işyerlerindeki çalışmaların sigortalıdaki meslek hastalığı sonucu oluşan sürekli iş göremezlik oranına etkisi olup olmadığı belirlenmeli, gerekirse çalışma yerlerinde keşif de yapılarak bu eksiklikler giderilmeli; meslek hastalığının, işin niteliğine göre tekrarlanan sebepler veya işin yürütüm şartlarına göre ortaya çıkan hastalık, sakatlık veya ruhi arıza halleri olduğu dikkate alınarak, meslek hastalığının engellenmesinde, iş güvenliği mevzuatına göre işverence hangi önlemlerin alınması gerekeceği, bu önlemlerin işverence alınıp alınmadığı ve alınmış önlemlere sigortalının uyup uymadığı irdelenerek; işverenin, mevzuatın kendisine yüklediği tedbirleri, sigortalıların tecrübeli oluşu veya dikkatli çalıştıkları takdirde önlem alınması gerekmeyeceği gibi bir düşünceyle önlem almaktan çekinemeyeceği, çalışma hayatında süre gelen kötü alışkanlık ve geleneklerin varlığının da işverenin önlem alma ödevini etkilemeyeceği, işverenin, çalıştırdığı sigortalıların beden ve ruh bütünlüğünü korumak için yararlı her önlemi, amaca uygun biçimde almak, uygulamak ve uygulatmakla yükümlü olduğu gerçeğinden hareketle, meslek hastalığının oluşumunda davalının kusurunun belirlenmesi için konunun uzmanı bilirkişilerden, bu doğrultuda kusur raporu alınmalı, kusur irdelemesinde, meslek hastalığında, işverenin bu konuda her türlü tedbiri almış olsa bile, işin ve işyerinin niteliği sebebiyle bu hastalığın ortaya çıkması ihtimali nazara alınarak, belli orandaki bir kaçınılmazlıktan söz edilmesi gerekeceği göz önünde bulundurulmalıdır. Kusur irdelemesinde, dava dışı işverenler yanındaki çalışmaların sigortalıdaki sürekli iş göremezlik oranına etkisi de belirlendikten ve davalı işyerindeki çalışmaları ile hastalığın oluşması ve ilerlemesi bakımından illiyet bağı olup olmadığı ile, çalışılan işverenlerin kusurlu olduğu sonucuna varılacak olursa, birlikte kusurları olmayıp ayrı zamanlarda ve ayrı ortamlarda meslek hastalığının oluşmasına birbirleriyle irtibatlı olmaksızın katkılarının bulunması nedeniyle her işverenin sadece kendi kusuru oranındaki maddi zarar miktarından sorumlu tutulması gerektiği göz önünde bulundurulmak suretiyle yapılacak değerlendirme sonucuna göre karar verilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin eksik inceleme ve hatalı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ:Kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 30.01.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/17111, Karar No: 2008/18590, Tarih: 26.12.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/17111 E.  ,  2008/18590 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak istemine ilişkin davada Denizli 1. Asliye Hukuk ile Denizli Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, Denizli 3. İcra Müdürlüğünün 99/2881 Esasında kayıtlı dosyada davalıya yapılan ödemenin davalıdan alınarak davacıya verilmesi istemine ilişkindir.

Dosya kapsamından, davanın 21.04.2006 tarihinde asliye hukuk mahkemesine açıldığı, Denizli İlinde H.S.Y.K.'nın 20.07.2006 tarih 352 sayılı kararı ile Müstakil Asliye Ticaret Mahkemesi kurulup, 21.08.2006 tarihinde faaliyete geçmesi sebebiyle dosyanın ticaret mahkemesine gönderilmesine karar verildiği, asliye ticaret mahkemesince de davanın mutlak ticari dava olmadığı, iş bölümü itirazında bulunulmadığı gerekçeleri ile görevsizlik kararı verilip, dosyanın asliye hukuk mahkemesine gönderilmesine karar verildiği anlaşılmaktadır.

T.T.Y.'nın 4. maddesinde mutlak ticari davalar sınırlı olarak belirtilmiş olup, aynı yasanın 5. maddesinde de aksine hüküm olmadıkça, dava olunan şeyin değerine göre asliye hukuk veya sulh hukuk mahkemesinin ticari davalara dahi bakmakla görevli olduğu hüküm altına alınmıştır.

Denizli İlinde H.S.Y.K.'nın 20.07.2006 tarih 352 sayılı kararı ile asliye ticaret mahkemesi kurulup, 21.08.2006 tarihinde faaliyete geçtiği, ancak eldeki davanın mutlak ticari dava olmadığı anlaşılmakla, davanın asliye ticaret mahkemesi kurulmadan önceki açıldığı hukuk mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince Denizli 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 26/12/2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5263, Karar No: 2020/1747, Tarih: 19.02.2020

**12. Ceza Dairesi         2018/5263 E.  ,  2020/1747 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 Sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 2863 sayılı Kanunun 74/2, TCK’nın 62, 50/1-a, 52/2-4,

54. maddeleri gereğince ayrı ayrı mahkumiyet

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Her ne kadar 28/08/2018 tarihli tebliğnamenin (1) nolu bendinde sanıklar... ve ... hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği ve Cumhuriyet savcısının temyiz itirazının, sanıklar... ve ... yönünden itiraz niteliğinde olduğundan bahisle temyiz isteminin reddi talep edilmiş ise de; mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından, hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen sanıklar yönünden 27/05/2017 tarihinde...Ağır Ceza Mahkemesine hitaben itiraz kanun yoluna başvurulduğu,...Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/1401 Değişik iş nolu kararı ile itirazın reddine karar verildiği, hakkında mahkumiyet kararı verilen sanıklar..., İsmail, Tunay açısından ise 27/05/2017 tarihinde ayrıca temyiz talebinde bulunulduğu anlaşılmakla; mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin, sanıklar..., İsmail ve Tunay hakkındaki mahkumiyet hükümlerine hasren olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

06/07/2011 tarihinde ...Köyü, ... mevkiinde kazı yapıldığı ihbarı üzerine kolluk ekipleri tarafından olay yerine intikal edildiği, kayalık bölgede temyize konu sanıklar ile temyiz dışı sanıkların görüldüğü, olay yerinde çalışır halde jeneratör, 10 metre uzunluğunda kablo, bu kabloya bağlı halde hilti bulunduğu, kayalık bölgenin güney duvarı cephesinde hilti ile açıldığı değerlendirilen çeşitli ebatlarda delikler ve kopmuş kaya parçalarının bulunduğu, yine aynı kaya üzerinde içerisine şeker ve gübre konulan ve sıkıştırılarak kablo ile patlatmak için kurulmuş 4 adet düzenek bulunduğu, olay yerinde kazıya yarar aletlerin bulunduğu, sanıkların aletlerin kendilerine ait olduğunu ve suçu ikrar ettikleri, Müze Müdürlüğü raporunda; bu alanın 1. derece arkeoloik sit alanı sınırları dışında kalmakla beraber, tescil edilen sit alanının bitişiğinde yer aldığının, kayalara oyulmuş taht şeklinde oturma yerleri, merdivenler ve aynı zamanda sarnıç olabileceği düşünülen kuyu bulunduğunun ve bu alanın tescillenmesi gereken sit alanı niteliği taşıdığının bildirildiği,

Sanıklar hakkında izinsiz kazı yapma suçu nedeniyle Sulh Ceza Mahkemesine hitaben iddianame düzenlendiği,...( Kapatılan ) Sulh Ceza Mahkemesinin 06/12/2012 tarih 2012/49 Esas, 2012/310 Karar sayılı kararı ile sanıkların mahkumiyetine karar verildiği, kararın sadece sanıklar..., ... ...,... tarafından temyiz edildiği, Dairemiz 15/01/2015 tarih ... Karar sayılı ilamı ile davanın Asliye Ceza Mahkemesinde görülmek üzere görevsizlik kararı verilmesi gerektiğinden bahisle bozulmasına, bozma kararının hükmü temyiz etmeyen sanık ...’e de sirayetine karar verildiği, bu hali ile ...( Kapatılan ) Sulh Ceza Mahkemesinin 06/12/2012 tarih 2012/49 Esas, 2012/310 Karar sayılı kararı yönünden sanıkların kazanılmış hakkının oluştuğu anlaşılan dosya kapsamında;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23/01/2018 tarih, 2017/463 Esas, 2018/20 Karar ve 23/01/2018 tarih, 2015/962 Esas, 2018/16 Karar sayılı ilamlarında vurgulandığı üzere, sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinin infaz aşamasında değerlendirilmesi gerektiği dikkate alındığında, 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesine yönelik uygulama bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanıkların eyleminin 2863 sayılı Kanunun 6. maddesi kapsamında kalan alanda, 2863 sayılı Kanunun 74/1-1. cümlesindeki izinsiz kazı yapma suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin, hatalı değerlendirme ile 74/2. cümle gereğince hüküm tesisi,

Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, aynı Kanunun 326/son maddesi gereğince sanıkların kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 19/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4177, Karar No: 2010/4629, Tarih: 18.03.2010

**4. Ceza Dairesi         2010/4177 E.  ,  2010/4629 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik Asliye 3.Ceza Mahkemesi

SUÇ(LAR) : Suç uydurma

HÜKÜM(LER) : Hükümlülük

TEBLİĞNAMEDEKİ İSTEK: Ret

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre hükmün temyiz edilemez olduğu,

Anlaşıldığından, 5320 ... Yasanın 8/1 ve 1412 ... CYY.nın 317.maddesi uyarınca sanık ...'nin tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE, 18.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi. .
Yargıtay — Esas No: 2014/886, Karar No: 2014/4776, Tarih: 10.04.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/886 E.  ,  2014/4776 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 11. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/04/2013

NUMARASI : 2007/267-2013/121

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 30.10.2007-09.06.2010 gününde verilen dilekçeler ile elatmanın önlenmesi istenmesi ve haksız işgal tazminatı, temliken tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın asıl ve birleştirilen davanın reddine, temliken tescil isteğine dair verilen 18.04.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, 98 ada 13 parsel sayılı davacı idare adına kayıtlı taşınmaza davalıların maliki oldukları 98 ada 38 parsel sayılı taşınmazda bulunan binanın taşması suretiyle elatıldığını ileri sürerek davalıların elatmalarının önlenmesine, haksız işgal tazminatının müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, iyiniyetli olduklarını, taşan kısmın ifrazı ile adlarına temliken tesciline karar verilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, davacı idare adına kayıtlı .,.. parsel sayılı taşınmaza bitişik ve davalılar adına kayıtlı 38 parsel sayılı taşınmaz üzerine inşa edilen binanın 5,02 m2 miktarında tecavüzünün bulunduğu ancak binanın imar işlem dosyasına göre projesine uygun bulunduğu, yapı kullanma izin belgesinin alındığı, kat mülkiyeti kurularak malikleri adına tescil edildiği bu durumda binanın yasalara uygun yapıldığının kabulü gerektiği, çok küçük miktarlı taşkın inşaatın hatadan kaynaklandığı gerekçesiyle davalılardan N.. Ö.. ve O. A..'la ilgili dava atiye bırakıldığından bu davalılarla ilgili karar verilmesine yer olmadığına, davalı A.. O.. ve davalı O.. B.. mirasçılarına karşı açılan davaların tapu maliki olmadıklarından reddine, davalılar F..Ç..ı, A.. A.. Çırpıcı, M.. Ö.., K.. D.., H.. T.., E.. O.. ve K.. D..'den taşınmaz satın alan A..N.. A..'a karşı açılan müdahalenin men'i ve ecrimisil ile birleşen davadaki ecrimisil talebinin reddine, davalı tapu maliklerinin tescil taleplerinin kabulü ile davaya konu Üsküdar, S...i Mahallesi,..ada, ..parsel sayılı taşınmazın 8,10 m² bölümün.. parsel sayılı taşınmazdan ifrazı ile 98 ada, 38 parsel sayılı taşınmaza ilave edilerek bu parsel tapu maliklerine tapu payları oranında tesciline

karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

Türk Medeni Kanunu m. 684. ve 718 hükümleri gereğince yapı, üzerinde bulunduğu taşınmazın mütemmim cüzü (tamamlayıcı parçası) haline gelir ve o taşınmazın mülkiyetine tabi olur. Ancak, yasa koyucu somut olaydaki taşınmazların durumunu genel hükümlere bırakmamış, bu konumdaki taşınmazların maliki ile yapıyı yapan kişi arasındaki ilişkiyi Türk Medeni Kanununun 722, 723. ve 724. maddelerinde özel olarak düzenlemiştir. Uyuşmazlığın bu kapsamda değerlendirilmesi gerekecektir.

Türk Medeni Kanunu m. 684. ve 718 hükümleri gereğince yapı, üzerinde bulunduğu taşınmazın mütemmim cüzü (tamamlayıcı parçası) haline gelir ve o taşınmazın mülkiyetine tabi olur. Ancak, yasa koyucu somut olaydaki taşınmazların durumunu genel hükümlere bırakmamış, bu konumdaki taşınmazların maliki ile yapıyı yapan kişi arasındaki ilişkiyi Türk Medeni Kanununun 722, 723. ve 724. maddelerinde özel olarak düzenlemiştir. Uyuşmazlığın bu kapsamda değerlendirilmesi gerekecektir.

Bir kimsenin kendi malzemesi ile başkasının tapulu taşınmazına sürekli, esaslı ve mütemmim cüzü (tamamlayıcı parçası) niteliğinde yapı yapması halinde diğer koşullar da mevcutsa malzeme sahibi yapının bulunduğu alan ile yapının kullanılması için zorunlu arazi parçasının tescilini mülkiyet hakkı sahibinden isteyebilir.

Türk Medeni Kanununun 724. maddesinde yapı sahibine tanınan bu hak, kişisel hak niteliğinde olup, bina sahibi ve onun külli halefleri tarafından, inşaat yapılırken taşınmazın maliki kim ise ona ya da onun külli haleflerine karşı ileri sürülebilir. Hemen belirtmek gerekir ki, taşınmaza sonradan malik olan kişiye karşı da bu kişisel hak ancak yapı sahibini bu haktan mahrum bırakmak amacıyla arsa sahibi ile el ve işbirliği içinde olduğu iddiası ileri sürülebilir.

Malzeme sahibinin Türk Medeni Kanununun 724. maddesine dayanarak tescil talebinde bulunabilmesi bazı koşulların varlığına bağlıdır;

a) Birinci koşul, malzeme sahibinin iyiniyetli olmasıdır;

Türk Medeni Kanununun 724. maddesi hükmünden açıkça anlaşıldığı üzere, taşınmaz mülkiyetinin yapı sahibine verilebilmesi için öncelikli koşul iyiniyettir. Öngörülen iyiniyetin Türk Medeni Kanununun 3. Maddesinde hükme bağlanan sübjektif iyiniyet olduğunda da kuşku yoktur. Bu kural, malzeme sahibinin, elattığı taşınmazın başkasının mülkü olduğunu bilmemesini veya beklenen tüm dikkat ve özeni göstermesine karşılık bilebilecek durumda olmamasını ya da yapıyı yapmakta haklı bir sebebinin bulunmasını ifade eder.

Malzeme sahibinin tescil istemi ile açtığı davada iyiniyetin varlığı iddia ve savunmaya bakılmaksızın mahkemece re’sen araştırılmalıdır.

Ne var ki, 14.02.1951 tarihli ve 17/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında belirtildiği gibi olay ve karinelerden, durumun özelliklerine göre kendisinden beklenen dikkat ve özeni göstermemiş olduğu açık bulunan malzeme sahibinin temliken tescil talebinde bulunması mümkün değildir. Çünkü bu gibi durumlarda kötüniyet karşı tarafın ispatı gerekmeden belirlenmiş olur. Ayrıca iyiniyet inşaatın başladığı andan tamamlandığı ana kadar devam etmelidir.

b) İkinci koşul ise yapı kıymetinin taşınmazın değerinden açıkça fazla olmasıdır.

c) Üçüncü koşul, yapıyı yapanın (malzeme sahibinin), taşınmaz malikine uygun bir bedel ödemesidir.