muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/11352, Karar No: 2014/2675, Tarih: 17.02.2014

Davalılar S.. S.. ve T.. T.. vekilleri, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, dava konusu uyuşmazlığı düzenleyen 08/08/1970 tarihli, lehtarı ETİBANK Genel Müdürlüğü olan 99 yıllığına imzalanan taahhüt senedi ile her 5 yılda bir, geçmiş 5 yıl zarfında taşınmaz kira bedellerindeki artışlar esas alınarak tespit olunacak yıllık arazi kullanma bedeli ve hesap fiyatlarındaki artışlar esas alınarak hesap edilecek yıllık tecessüm bedelinin her takvim yılının 1. ayı içinde orman idaresi veznesine ödeneceğinin düzenlendiği, davalı T.. T.. ve Orman Genel Müdürlüğü arasında imzalanan 2002 tarihli protokol ile taraflar arasındaki sorunların çözüme kavuşturulması amacıyla evveliyatından beri verilen izinlerin taahhütnamelerinde yer alan bedel artış sistemleri, ödenmeyen gecikme zamları ve izinsiz tesis edilen hatlar ile ilgili düzenlemelerin konu edildiği, davalı S.. S..'ın ödemediği ve eksik ödediği arazi tahsis bedelinin KDV dahil tutarı yönünden alacağın varlığının kabul edildiği ancak 2002 yılı arazi tahsis bedeli tutarı bilirkişi raporundan farklı olarak sehven dava dilekçesindeki tutar olarak hükme aktarılarak bu şekilde ıslah edilen miktardan dahi fazlaya hükmedildiği ve 2001 yılı yönünden sehven hüküm kurulmadığı, vekalet ücretinin de hükümde yer alan bedeller üzerinden hesaplandığı gerekçesiyle, davalı T.. T.. aleyhine açılan davanın pasif husumet ehliyetinin bulunmaması nedeniyle reddine, davalı S.. S.. aleyhine açılan davanın kabulü ile 2002-2009 yılları arasında eksik ödenen arazi kullanım bedeli olan toplam 81.043 TL idare alacağının dava ve ıslah tarihinden itibaren gecikme zammı ve gecikme zammının KDV ile birlikte davalı S.. S..'tan tahsiline, dava konusu edilen 2001-2009 yılları arası geç ödenen arazi tahsis bedelleri gecikme zammı ve KDV tutarı 668,15 TL'nın dava tarihinden itibaren davalı S.. S..'tan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ile davalı S.. S.. vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili ile davalı S.. S.. vekili temyiz etmiştir.

1- Dava, arazi kullanım bedelinin eksik ve gecikmeli ödenmesi nedeniyle açılan alacak davasıdır. Davacı taraf, dava dilekçesinde 2001-2009 yılları arasında eksik ödenen arazi tahsis bedelinin ve ödeme yapılan kısmın gecikmeli ödenmesi nedeniyle gecikme zammının 6183 Sayılı Yasa'ya göre işleyecek gecikme zammı ve KDV ile birlikte davalılardan tahsilini talep etmiştir. Mahkemece kurulan hükmün gerekçesinde, dava konusu 2002 yılı arazi tahsis bedeli tutarının bilirkişi raporundan farklı olarak sehven dava dilekçesindeki tutar olarak hükme aktarılarak bu şekilde ıslah edilen miktardan dahi fazlaya hükmedildiği ve 2001 yılı yönünden sehven hüküm kurulmadığı, vekalet ücretinin de hükümde yer alan bedeller üzerinden hesaplandığı belirtilmek suretiyle kararın gerekçesi ile hüküm fıkrası arasında çelişki yaratılmıştır. HUMK'nın 388/son (Yeni HMK m.297) fıkrası hükmü uyarınca, kararın hüküm sonucu kısmında taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında birer birer, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekmektedir. Kararın hüküm fırkası ile gerekçesi birbirine sıkı sıkıya bağlı olup, aralarında çelişki bulunmaması gerekmektedir. Mahkemece anılan yasa hükmüne aykırı olarak, gerekçe ile hüküm fıkrası arasında çelişki bulunacak şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

2- Bozma sebep ve şekline göre, davacı vekili ile davalı S.. S.. vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, kararın BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekili ile davalı S.. S.. vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 17.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21297, Karar No: 2014/7404, Tarih: 18.03.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/21297 E.  ,  2014/7404 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, camı açık olan arabasında uyumakta olan yakınanın üzerinden cüzdanını almaya kalkışması şeklinde gerçekleşen olayda; uyuyan kişinin dikkat ve bilincini kullanacak durumda olmaması nedeniyle eşyası üzerinde gözetim ve denetim olanağı bulunmadığından, eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 141/1 maddesine uyan basit hırsızlık suçunu oluşturması nedeniyle tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA, 18.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4001, Karar No: 2015/802, Tarih: 22.01.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/4001 E.  ,  2015/802 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... Rehabilitasyon aleyhine 05/06/2009 gününde verilen dilekçe ile alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 13/11/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA 22/01/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1106, Karar No: 2022/2199, Tarih: 23.02.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/1106 E.  ,  2022/2199 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının 02.10.2009 tarihinde emekli olduğunu, aylık ücret ve diğer maddi hakedişlerinin çalıştığı pozisyon değil de kadrosu üzerinden verilmesi üzerine ... İş Mahkemesinin 2010/73 esas sayılı dosyası ile alacak davası açıp kazandığını ve hükmün Yargıtayca onandığını, davalıdan talep ettiği Toplu İş sözleşmesinden kaynaklanan 2007, 2008, 2009 yıllarına ait ücret zamlarını ... 12. İş Mahkemesinin 2011/218 esas sayılı dosyasında verilen karar ile hak kazandığını, kararın onandığını ileri sürerek, kapsam içi işçilere ödenip çalıştığı dönemde müvekkiline ödenmeyen toplu iş sözleşmeleri ve mevzuattan kaynaklanan idari müdür aylık, tediye, ilave tediye ücretleri zam farkı alacaklarını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının dava dilekçesinde emsal olarak dayandığı davaların iş bu davaya emsal teşkil etmeyeceğini, Yargıtay kararlarının şirket lehine olduğunu, davacının alacağının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti :

Mahkemenin ilk kararı Dairemizin 09.03.2020 tarih ve 2017/15852 esas, 2020/3843 karar sayılı ilamı ile; bilirkişi raporuna itibar edilerek hesaplanan ücret, tediye ve ilave tediye farkları hüküm altına alınmış ise de davacının taleplerine dayanak yaptığı ... İş Mahkemesi dosyası ile ... 12. İş Mahkemesi dosyasının getirtilmediği, bilirkişi raporunda o dosyalarda hüküm altına alınan miktarların bu davadaki taleplerle karşılaştırılmadığı ve mükerrerlik olup olmadığı, farkların nerden kaynaklandığı açıklanmadığı gibi mahkeme kararında da rapordakinin dışında bir açıklama yapılmadığı, farklara esas Toplu İş Sözleşmelerinin de dosyaya alınmadığının anlaşıldığı, Mahkemece talep dönemine ilişkin tüm Toplu İş Sözleşmelerinin ve dava dosyalarının getirtilerek, denetime elverişli bilirkişi raporu alınarak, gerekçeli bir şekilde karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmuş olup Mahkemece bozmaya uyularak bilirkişi raporu doğrultusunda yazılı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacının vekaleten müdürlük görevini yürüttüğü dönemde Toplu İş Sözleşmelerinden yararlanıp yararlanamayacağına ilişkin taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Temyiz:

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacının vekaleten müdürlük görevini yürüttüğü dönemde Toplu İş Sözleşmelerinden yararlanıp yararlanamayacağına ilişkin taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı, Toplu İş Sözleşmesi kapsamındaki idari müdür ücret, tediye ve ilave tediye farklarının tahsilini talep etmiştir.

Dosya kapsamı ve Dairemizce "Dosya Eksiklik Talebi" ile dosya içersine alınan Toplu İş Sözleşmelerinin incelenmesinde; davacının müdür olarak çalıştığı dönemde 01.03.2005-28.02.2007 yürürlük süreli ve 01.03.2007-28.02.2009 yürürlük süreli Toplu İş Sözleşmelerinin imzalandığı, her iki Toplu İş Sözleşmesinin 4. maddesinin "b" bendinde; "(a) fıkrasında belirtilen işyeri ve eklentilerinde çalışan taraf sendika üyelerini kapsar. Ancak; Toplu iş sözleşmesinin imza tarihinden itibaren (EK:A) cetvelinde yer alan ünvanlar kapsam dışındadır." şeklinde düzenlenme olduğu, 01.03.2005-28.02.2007 yürürlük süreli VI. Dönem Toplu İş Sözleşmesinin "EK-A" "TOPLU İŞ SÖZLEŞMESİ KAPSAMI DIŞINDA KALACAKLAR" başlıklı cetvelde "7-Müdür" ünvanının, 01.03.2007-28.02.2009 yürürlük süreli VII. Dönem Toplu İş Sözleşmesinin "EK-A" "TİS KAPSAMI DIŞINDA KALACAKLAR ÜNVANLAR ÇALIŞANLAR BİRİMLER" başlıklı cetvelde "22-Müdür" ünvanının belirtildiği anlaşılmıştır.

Bu itibarla, davacı, 01.03.2005 - 28.02.2007 yürürlük süreli ve 01.03.2007 - 28.02.2009 yürürlük süreli Toplu İş Sözleşmelerine dayanarak vekaleten çalıştığı dönemde müdür ünvanı nedeniyle ücret, tediye ve ilave tediye farklarını talep etmiş ise de, Toplu İş Sözleşmelerinde "müdür" kapsam dışı bırakıldığından, bu alacakların reddi gerekirken yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 23.02.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/435, Karar No: 2017/620, Tarih: 22.02.2017

**5. Ceza Dairesi         2017/435 E.  ,  2017/620 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal etme ve kasten yaralamaya teşebbüs suçlarından sanıklar ..., Sevda Kırpan, ... ve suça sürüklenen çocuk ... haklarında yapılan yargılama sırasında mahkemenin görevsizliğine dair Malkara Asliye Ceza Mahkemesinin 06/08/2015 tarihli ve 2015/512 Esas, 2015/648 sayılı kararını müteakip, Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 26/10/2015 tarihli ve 2015/202 esas, 2015/206 sayılı kararı ile verilen karşı görevsizlik kararı üzerine olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği Yargıtay 5. Ceza Dairesince Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin verilen 12/01/2016 tarihli ve 2015/13132 esas, 2016/147 sayılı ilamı müteakip, Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2016/37 esas numarasına kayden yürütülen yargılamada mahkeme başkan ve üyelerinin görevsizlik kararı verdiği anlaşıldığından, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 23/1. maddesi gereğince dosyadan çekinmesi ile dosyaya başkan ve üye sıfatı ile hangi hakimlerin bakacağı konusunda karar verilmek üzere dosyanın Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesi üzerine görevlendirilen hakimlerden Hakim Hamza Belenköylü’nün tayininin çıkması, Hakim ...erör Örgütü kapsamında meslekten ihraç edilmesi nedeniyle yargılamada görev almak üzere 2 hakim görevlendirilmesine yönelik Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 18/10/2016 tarihli ve 2016/37 sayılı talebi hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 18/10/2016 tarihli ve 2016/1076 değişik iş sayılı kararının;

5271 sayılı Kanun’un “Hakimin çekinmesi ve inceleme mercii” başlıklı 30. maddesinde “(1) Hâkim, yasaklılığını gerektiren sebeplere dayanarak çekindiğinde; merci, bir başka hâkimi veya mahkemeyi davaya bakmakla görevlendirir. (2) Hâkim, tarafsızlığını şüpheye düşürecek sebepler ileri sürerek çekindiğinde, merci çekinmenin uygun olup olmadığına karar verir. Çekinmenin uygun bulunması halinde, davaya bakmakla bir başka hâkim veya mahkeme görevlendirilir. (3) Gecikmesinde sakınca bulunan hâllerde yapılan işler hakkında 29 uncu Madde hükmü uygulanır.” şeklinde düzenlemeye yer verildiği, 2802 sayılı Hakimler ve Savcılar Kanunu’nun “Zorunlu hallerde görevlendirme” başlıklı 115. maddesinde “Herhangi bir nedenle görevine gelemeyen hâkimin yerine, bu hâkim görevine başlayıncaya veya Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulunca yetkilendirme yapılıncaya kadar, o yerdeki hâkimler arasından, adalet komisyonu başkanınca; adlî yargı çevresinde herhangi bir nedenle görevine gelemeyen Cumhuriyet savcısının yerine bu Cumhuriyet savcısı görevine başlayıncaya veya Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulunca yetkilendirme yapılıncaya kadar, yargı çevresindeki

Cumhuriyet savcıları arasından, ağır ceza Cumhuriyet başsavcısı tarafından görevlendirilir.” şeklinde hükme yer verildiği, görevlendirilen hâkimin rapor veya izin gibi görev yerinden geçici olarak değil de somut olayda olduğu gibi birinin başka yere atanması, diğerinin meslekten ihraç edilmesi halinde tekrar görev yerine dönme ihtimali de sözkonusu olmadığı cihetle, görevlendirmenin bahse konu düzenleme uyarınca mercii mahkemesince yapılması gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli, 19/12/2016 gün ve 94660652-105-59-13482-2016-Kyb sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcığın'dan tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 18/10/2016 tarihli ve 2016/1076 değişik iş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 22/02/2017 tarihde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/14638, Karar No: 2018/10084, Tarih: 29.05.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/14638 E.  ,  2018/10084 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Adli sicil kaydına göre tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkındahükmolunan netice hapis cezasının TCK'nin 50/1-a maddesi gereği adli para cezasına çevrilmesi suretiyle TCK'nin 58/1. maddesinde belirtilen tekerrür hükümlerinin uygulanamaması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Katılan hakkında Adli Tıp Kurumu Gaziosmanpaşa Şube Müdürlüğünce düzenlenen ve mahkemece hükme esas alındığı anlaşılan 15.11.2013 tarihli raporunda, katılanda meydana gelen yaralanmanın basit tıbbi müdahale ile giderilebileceğinin belirtilmesi karşısında, sanık hakkında TCK’nin 86/2. maddesi yerine 86/1. maddesi esas alınarak temel cezanın belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayini,

2) Sanığın üzerine atılı suçu, katılan tarafından, kız arkadaşına laf atılması nedeniyle haksız tahrik altında işlediğinin kabulü karşısında, katılanın sarf ettiği sözlerin haksızlık içeriğinin denetime imkan verecek şekilde tespiti ile tahrik oranının takdiri gerekirken, yetersiz gerekçe ile TCK'nin 3. maddesinde yer alan orantılılık ilkesini ihlal edecek şekilde, hükmolunan cezada TCK’nin 29. maddesi gereği, (3/4) oranında indirim yapılmak suretiyle eksik ceza tayini,

3) Sanık hakkında hükmolunan netice cezanın adli para cezası olması karşısında, TCK’nin 53. maddesinde belirlenen hak yoksunluklarına hükmedilmek suretiyle aynı maddenin 1. fıkrasına muhalefet edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerle 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca, CMUK'un 326/son maddesi gereği sanığın kazanılmış

hakkı saklı kalmak kaydıyla, istem gibi BOZULMASINA, 29.05.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15377, Karar No: 2014/6900, Tarih: 19.03.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/15377 E.  ,  2014/6900 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62, 50/4, 50/1-a, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın sevk ve idaresindeki tırla kırmızı ışık ihlali yaptığının tespit ve kabul edilmesine karşın, hakkında bilinçli taksir hükümlerinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma ebebi yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin eksik incelmeye ve ceza miktarına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 19.03.2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/85, Karar No: 2021/1708, Tarih: 01.03.2021

**8. Hukuk Dairesi         2019/85 E.  ,  2021/1708 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Muhdesatın Tespiti

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı vekili dava dilekçesinde, vekil edeni ile davalıların iştiraken malik olduğu 115 ada 313 parsel ile 121 ada 39 parsel sayılı taşınmazlar hakkında devam eden ortaklığın giderilmesi davası bulunduğunu açıklayarak, her iki taşınmaz üzerindeki muhdesatın vekil edeninin emek ve sermayesi ile yapıldığını belirterek, muhdesatın tespitine karar verilmesi isteğinde bulunmuştur.

Davalılar, vekilleri aracılığıyla sundukları dilekçede davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile, 313 parselde bulunan beton kazık ve dikenli telden oluşan yapay sınır tesisinin, arazi üzerinde bulunan 100 ocak fındık ile 16 adet ceviz fidanının; 39 parselde bulunan beton kazık, kafes ve dikenli telden oluşan yapay sınır tesisinin, 80 adet ağaç ve fidanın, 10x8 mt ebatlarında plastik yüksek tünelin (sera), 2x2 mt ebatlarında 10 mt derinliğinde su kuyusunun, PVC su deposunun, kömürlük, garaj ve kulübenin, hidrofor, elektrik panosu, 6 adet soğutucu ped ve 3 adet fan ile kalorifer kazanının mülkiyetinin davacıya ait olduğuna dair verilen karar davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, muhdesatın tespiti istemine ilişkindir.

1. Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Bir şeye malik olan kimse, o şeyin bütünleyici parçalarına da malik olur (4721 Sayılı TMK mad. 684/1). Arazi üzerindeki mülkiyet, kullanılmasında yarar olduğu ölçüde, üstündeki hava ve altındaki arz katmanlarını kapsar. Bu mülkiyet kapsamına, yasal sınırlamalar saklı kalmak üzere kalıcı yapılar, bitkiler ve kaynaklar da girer (TMK mad. 718). 22.12.1995 tarih ve 1/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı’nda da vurgulandığı gibi Eşya Hukukunda, muhdesattan, bir arazi üzerinde kalıcı yapı ve tesisler ile bağ ve bahçe şeklinde dikilen ağaçları anlamak gerekir. Muhdesat, şahsi bir hak olup (TMK mad. 722, 724 ve 729), sahibine arazi mülkiyetinden ayrı bağımsız bir mülkiyet veya sınırlı bir ayni hak bahşetmez. Taşınmaz üzerindeki kalıcı yapı, ağaç gibi bütünleyici parça niteliğindeki muhdesatların taşınmazın arzından ayrı bir mülkiyetinin varlığından söz edilemez.

Ne var ki; çoğun içinde azda vardır kuralı gereğince, muhdesatın mülkiyetinin aidiyetinin tespiti isteğinin, muhdesatın tespitini de kapsadığı kabul edilmelidir. Muhdesatın aidiyeti isteğiyle açılan bu tür davalarda, güncel hukuki yararın mevcut olması ve iddianın kanıtlanması durumunda muhdesatın davacı tarafça meydana getirildiğinin tespitine karar verilmesi gerekir.

Somut olaya gelince; Mahkemece, tespiti istenen unsurların kalıcı yapı niteliğini haiz olup olmadığı hususunda bir araştırma ve değerlendirme yapılmaksızın, taleplerin tamamı muhdesat kabul edilerek davanın kabulüne ve muhdesatın aidiyetine karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.

3. Kabule göre de, Mahkemece taraf teşkili sağlanmadan keşif yapılması doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 01.03.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.