muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/491, Karar No: 2019/455, Tarih: 28.05.2019

Kişinin eyleminin, bir suça katılma aşamasına ulaşıp ulaşmadığı, ulaşmışsa da suça katılma düzeyinin belirlenmesi için, eylemin bir aşamasındaki durumun değil, eylemin yapılması için verilen kararın, bu kararın icra ediliş biçiminin, olay öncesi, sırası ve sonraki davranışların da dikkate alınıp, tüm delillerin birlikte değerlendirilmesi gerekir. Zira müşterek faillikte aranan en önemli unsurlardan birisi, kişinin suçun işlenişi sırasında fiil üzerinde ortak hâkimiyetinin bulunmasıdır.

Öte yandan 27.03.2002 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren ve suç tarihinde yürürlükte bulunan Özel Hastaneler Yönetmeliği'nin 16. maddesinin birinci fıkrası "Özel hastanelerin tıbbî, idarî ve teknik hizmetleri bir mesul müdür sorumluluğunda yürütülür.", şeklinde düzenlenmiş olup mesul müdürün görev, yetki ve sorumluluklarının düzenlendiği aynı Yönetmeliğin 17. maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde "Özel hastanenin tıbbî, idarî, mali ve teknik hizmetlerini mevzuata uygun olarak idare etmek ve denetlemek" şeklindeki hüküm 11.03.2009 tarihinde "Özel hastanenin tıbbî, idarî ve teknik hizmetlerini mevzuata uygun olarak idare etmek ve denetlemek" biçiminde değiştirilmiştir.

a) Sanık ...'e atılı resmî belgede sahtecilik suçunun unsurları itibarıyla oluşup oluşmadığının tespiti bakımından eksik araştırma ile hüküm kurulup kurulmadığı;

Sanık ...'nin, 14.03.2006 tarihli sözleşmeyle Özel Metropol Tıp Merkezinin mesul müdürü, 30.03.2006 tarihinde hisse devri yoluyla da söz konusu tıp merkezini işleten Metropol Özel Sağlık Hizmetleri ve Tıbbi Malzemeler Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti'nin ortağı olduğu ve aynı zamanda tıp merkezinde uzman radyoloji doktoru olarak çalıştığı, tıp merkezi ile katılan kurum arasında yapılan katılan kuruma tabi sigortalılara tıbbi hizmet verilmesine ilişkin anlaşma kapsamında muayene için tıp merkezine gelen bir kısım hastaların muayene işlemleri tamamlandıktan sonra ilgili doktor tarafından istenmeyen laboratuvar tahlilleri veya radyolojik tetkiklerin yapılmasına yönelik hasta çıkış özetleri düzenlendiği veya mevcut hasta çıkış özetlerine eklemeler yapıldığı, buna istinaden düzenlenen sahte istek formları ile yapılmayan tahlil ve tetkiklerin yapıldığına dair hazırlanan raporların sanık ...'nin mesul müdür sıfatıyla imzaladığı faturalara eklendiği ve bu şekilde katılan kurumun 546.754,05 TL zararına neden olduğu olayda;

Katılan kuruma bedeli tahsil edilmek üzere gönderilen fatura ekinde ibraz edilen ve sanık ...'nin mesul müdür kaşesi ve imzası ile onayladığı toplam 517 adet "Hasta Çıkış Özeti", "Radyoloji İstek Formu" ve "Laboratuvar İstek Formu"nun 307 adedinde bulunan yazı ve imzaların ilgili doktorların eli ürünü olmadığının, 62 adedinde bulunan imzaların ve bir kısım yazıların ise ilgili doktorların eli ürünü olduğunun, ancak bu yazılar dışında ilgili doktorların eli ürünü olmayan yazıların da bulunduğunun hükme esas alınan Adli Tıp Kurumu raporu ile tespit edildiği, sanık ...'nin tıp merkezinin idari hizmetlerini yerine getirme görevi kapsamında hareket ettiği, ayrıca tıp merkezini işleten şirketin hisse ortağı olması nedeniyle haksız bir menfaat sağladığı gibi eyleminin kamunun zararına bir sonuç doğurucu nitelik de taşıdığı, bilirkişi raporuna göre tıp merkezince tutulan defterler ile katılan kurum kayıtlarının karşılaştırması neticesinde ulaşılan toplam 546.754,05 TL zararın kayıtlarda olmayan işlemlerin faturalandırılması neticesinde oluştuğu, hesaplanması mümkün olan zarar miktarı itibarıyla suça konu her bir evrakın sahte olarak düzenlenmiş olduğunun ve ayrıca yargılamaya konu olan 517 adet belgeden toplam 369 belgenin de içerik itibarıyla sahte olması nedeniyle iğfal kabiliyetinin bulunduğunun kabul edilmesi gerektiği, içerik itibarıyla sahte olarak düzenlenip kullanıldığı tespit edilen yeteri sayıda evrakın olması, toplam evrak sayısının çokluğu, aradan geçen süre ve dosyanın geldiği aşama gözetildiğinde 546.754,05 TL zararın oluşmasına dayanak oluşturan bütün evrakın aldatma kabiliyetinin olup olmadığı ve Adli Tıp Kurumu raporunda ilgili doktorun eli ürünü olmadığı belirlenen yazı ve imzaların kimin eli ürünü olduğu yönünde ayrıca bir araştırma yapılmasının sonuca etkili olmayacağı,

Müfettişçe beyanları tespit edilen hasta ve yakınlarının bir çoğunun savcılık ve mahkemece dinlenildiği ve beyanlarının birbirleriyle ve hükme esas alınan tanık ...'nın beyanı ile örtüştüğü, tanık Şükran (Keklikçi) Üçkardeş mahkemedeki beyanında ve 25.09.2013 tarihli dilekçesinde teşhis ve tanı yazıları ile istek yazılarını tanık ...'nın çoğu zaman kendisine yazdırdığını belirtmiş ise de Adli Tıp Kurumu raporuna göre toplam 138 adet belgedeki yazı dışında imzanın da tanık ...'nın eli ürünü olmadığının belirlendiği, tanık ...'in hastanede iki adet doktor kaşesi yapıldığını, birinin hastanenin muhasebe biriminde olduğunu bildiğini, tanık ...'in ise kendisi adına ikinci bir kaşe yapılmış olabileceğini beyan etmeleri karşısında, tıp merkezinde görevli sekreterlerin mahkemece dinlenilmesinin yargılamaya bir katkı sağlamayacağı, aksine yargılamayı uzatacağı,

Tanık ...'in belgelere imzayı kesinlikle kendisinin attığını, imza atmayı unuttuğu belge sayısının bir ikiyi geçmeyeceğini beyan etmesine rağmen 56 adet belgedeki imzanın tanık ...'in eli ürünü olmadığının belirlendiği, ayrıca 40 adet belgedeki imzanın tanık ..., 58 adet belgedeki imzanın tanık M. ... ve 11 adet belgedeki imzanın tanık ... eli ürünü olmadığının Adli Tıp Kurumu raporu ile tespit edildiği, diğer taraftan sanık ...'nin hastaları muayene eden doktorları yönlendirdiğine veya onların yerlerine imza attığına dair bir iddianın da bulunmadığı,

Tanık ...'in emekli hemşire olduğu için kendisine yapılan tıbbi tahlil ve tetkiklerin ne olduğunu bilebilecek durumda olduğunu, tanık ...'ın annesi olan ...'a ilaç yazdırmak için tıp merkezine gittiğini ve annesinin yanında olmadığını, tanık ...'in eşi ...'e ilaç yazdırmak için tıp merkezine gittiğini ve eşinin yanında olmadığını, tanık ...'ın kadın bir doktorun kendisini muayene ettiğini, tanık ...'ın akciğer rahatsızlığı bulunmadığını, tanık ...'nin 1976 yılında rahminin alınmış olduğunu, ancak tıp merkezinde düzenlenen raporda uterus ve overlerin normal olduğunun belirtildiğini, tanık ...'ın tiroidinde nodül olmasına rağmen düzenlenen raporda tiroidde nodül saptanmadığının belirtildiğini, tanık ...'ın Ege Üniversitesinde yaptırdığı tahlil sonuçlarını göstermek için tıp merkezine gittiğini, tanık ...'ın kendisine sadece reçete düzenlendiğini, tanık ...'in gıda zehirlenmesi nedeniyle kızlarına serum takıldığını beyan ettikleri ve bu beyanlardan adı geçen tanıkların kendilerine yapılan işlemlerin ne olduğunun bilincinde ve farkında olduklarının anlaşıldığı,

Nazara alındığında, dosya kapsamındaki delillerin sanık ...'ye atılı zincirleme şekilde resmî belgede sahtecilik suçunun sübutu bakımından yeterli olduğu, sanığa atılı resmî belgede sahtecilik suçunun hiç bir duraksamaya yer vermeyecek şekilde sübuta erdiği ve eksik araştırma ile mahkûmiyet hükmü kurulmadığı kabul edilmelidir.

b) Sanık ...'e atılı nitelikli dolandırıcılık suçu ile sahtecilik eyleminin sabit olup olmadığı;

Sanık ...'nin Özel Metropol Tıp Merkezini işleten Metropol Özel Sağlık Hizmetleri ve Tıbbi Malzemeler Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti'nin ortağı ve temsile yetkili müdürü olduğu, tıp merkezi ile katılan kurum arasında katılan kuruma tabi sigortalılara tıbbi hizmet verilmesi hususunda anlaşma yapıldığı, bu kapsamda muayene için tıp merkezine gelen bir kısım hastaların muayene işlemi tamamlandıktan sonra ilgili doktor tarafından istenmeyen laboratuvar tahlilleri veya radyolojik tetkiklerin yapılmasına yönelik hasta çıkış özetleri düzenlendiği veya mevcut hasta çıkış özetine eklemeler yapıldığı, buna istinaden sahte istek formları düzenlendiği ve yapılmayan tahlil ile tetkiklerin yapıldığına dair raporlar hazırlandığı, gerçekte yapılmayan tahlili ve tetkik işlemlerinin yapılmış gibi gösterilip fatura düzenlenerek bedelinin katılan kurumdan tahsil edilmesi suretiyle 546.774,40 TL kamu zararına neden olunduğu olayda;

Sanık ...'nin ortağı olduğu Metropol Özel Sağlık Hizmetleri ve Tıbbi Malzemeler Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti'nin 05.08.2005 tarihli ortaklar kurulu kararı ile 10 yıl süre ile şirket müdürü olarak seçilmesi ve bu hususun 10.08.2005 tarihli ve 6365 sayılı Ticaret Sicili Gazetesinde ilan edilmesi, bu yetkisine istinaden aynı zamanda eşi de olan diğer sanık ...'yi Özel Metropol Tıp Merkezinin mesul müdürü olarak görevlendirmesi, şirket müdürü olarak mesul müdür üzerinde gözetim ve denetim yetkisinin bulunması, şeklen sahte olmayıp içeriği itibarıyla sahte olarak düzenlenen evrakın ödeme yapılmasını sağlamak amacıyla katılan kuruma gönderilmesi, sanık ...'nin suçtan elde edilen haksız kazançtan şirket ortağı olması nedeniyle menfaatinin bulunması, 11.12.2012 havale tarihli bilirkişi raporunda; tıp merkezi çalışanlarının işveren/mesul müdür tarafından kendilerine verilecek emir ve talimatları yerine getirmekle yükümlü oldukları dikkate alındığında, mesul müdür veya şirket müdürü tarafından personele usulsüz şekilde verilen emir ve talimatların yerine getirilmesi sonucunda işlendiği anlaşılan ve iddianameye konu usulsüz iş ve işlemlerin yapılmasına ilişkin talimatların mesul müdür... ve şirket müdürü ... tarafından verildiğinin ve söz konusu iş ve işlemler nedeniyle ortaya çıkan kamu zararından da bu sanıklar... ve ...'nin sorumlu olduklarının kabul edilmesinin daha sağlıklı ve objektif bir yaklaşım olacağının kabul edilmesi gerektiğinin belirtilmesi,

Özel Metropol Tıp Merkezinde muayenesi yapılan hasta ve hasta yakınlarının tanık sıfatıyla alınan beyanları, 31.10.2005-14.06.2007 tarihleri arasını kapsar şekilde yapılan inceleme sonucu Teftiş Başkanlığı müfettişi tarafından düzenlenen rapor, Adli Tıp Kurumu raporu ile Yerel Mahkemece üç kişilik bilirkişi kurulundan aldırılan rapor içeriklerine göre, Özel Metropol Tıp Merkezinin katılan kurum ile anlaşma imzaladığı 31.10.2005 tarihinden 14.06.2007 tarihine kadar muyane edilen bir çok hastaya ilişkin belgenin katılan kuruma fatura edilerek gönderilmesi, mesul müdür tarafından gerçekte yapılmayan laboratuvar tahlili ve radyolojik tetkik işlemlerini yapılmış gibi gösteren belgelerin onaylanması neticesinde düzenlenen faturaların katılan kuruma gönderilmesi eyleminin sanık ...'nin bilgisi olmadan gerçekleştirilmesinin mümkün olmaması, yargılamaya konu olan 517 adet belgeden toplam 369 belgenin de içerik itibarıyla sahte olduğunun Adli Tıp Kurumu raporu ile tespit edilmesi, tanık ... adına düzenlenen hasta çıkış özetindeki yazı ve imzaların sanık ...'nin eli ürünü olmadığının Adli Tıp Kurumu raporu ile sabit olmasına rağmen sanık ...'nin kendisine gösterilen bu belgedeki imza ile tanı, şikâyet, yapılan işler ve sonuç kısımlarındaki yazıların kendisine ait olduğunu savunması, adı geçen tanığa ait hasta çıkış özetindeki bilgilere göre sahte olarak laboratuvar ve radyoloji istek formlarının oluşturulması, tanık ... adına düzenlenen hasta çıkış özetindeki imzanın sanık ...'nin eli ürünü olmasına rağmen eklemeler yapılmak suretiyle sahte olarak laboratuvar ve radyoloji istek formlarının düzenlenmesi ve bu hâliyle eylemin kamunun zararına bir sonuç doğurucu nitelik de taşıması hususları birlikte değerlendirildiğinde,

Olayın başlangıç ve gelişimine göre sanık ...'nin diğer sanık ... ile birlikte nitelikli dolandırıcılık ve sahtecilik suçlarını işleme kararlarının olduğu, suçların işlenişi üzerinde ortak hâkimiyet kurdukları ve atılı suçları TCK'nın 37. maddesinin birinci fıkrası anlamında müşterek fail olarak işledikleri, tıp merkezinin ortağı ve temsile yetkili müdürü olan sanık ...'nin aynı zamanda tıp merkezinde kadın hastalıkları ve doğum uzmanı olarak görev yaptığı da gözetildiğinde, eyleminin TCK'nın 210. maddesinin ikinci fıkrasının yollamasıyla aynı Kanun'un 204. maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen resmî belgede sahtecilik suçunu oluşturduğu,

Kabul edilmelidir.

Bu itibarla, haklı nedene dayanmayan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının REDDİNE,

2- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 28.05.2019 tarihinde yapılan müzakerede oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22052, Karar No: 2013/21431, Tarih: 10.12.2013

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2013/22052 E.  ,  2013/21431 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Kadastro Mahkemesi

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 101 ada 16 parsel sayılı 5567,23 m2 yüzölçümündeki taşınmaz miras yoluyla gelen hakka, paylaşmaya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine taşınmazın kanunları uyarınca Hazine'ye kalan yerlerden olduğunu, edinme koşullarının gerçekleşmediğini öne sürerek ve tapu kaydına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece özetle “usulüne uygun olarak mera araştırması yapılması” gereğine değinen bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda; davanın reddine, dava konusu taşınmazın tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece bozma kararına uyulmuştur. Kural olarak bozma kararına uyulmakla orada belirtilen biçimde işlem yapılması yolunda lehine bozma yapılan taraf yararına kazanılmış hak aynı doğrultuda işlem yapılması yolunda yerel mahkeme için zorunluluk doğar. Öte yandan bozma dışında kalan yönler ise kesinleşir. Mahkemece bozma kararına uyulduğu halde gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir.

Mahkemece dava ve temyize konu 101 ada 16 parsel sayılı taşınmazın kamu malı niteliğinde mera olmadığı ve davalı yararına 3402 Sayılı Kadastro Kanun'un 14.maddesinde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiği gerekçe gösterilerek hüküm

kurulmuş ise de yapılan araştırma ve soruşturma hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki; Dairemizin önceki günlü bozma ilamında özetle “dava konusu taşınmazın bulunduğu bölgede 1962 yılında mera tahsisinin yapıldığı, mera tahsis haritası ve eki belgelerin yerine yöntemine uygun biçimde uygulanmadığı, uygulamada haritalarda tarif edilen hangi poligon ve röper noktalar ile arz üzerindeki doğal yada yapay sınır yerlerinden yararlanıldığının uzman bilirkişi haritası ve eki raporda açıklanmadığı belirtilerek taşınmaz başında keşif yapılarak geniş kapsamlı kadastro paftasının ölçeği ile mera tahsis haritasının ölçekleri eşitlendikten sonra yerel bilirkişi yardımı uzman bilirkişi eliyle haritalar çakıştırılmak suretiyle yerine uygulanması” gereğine işaret edilmiş iken mahkemece bozma sonrası taşınmaz başında keşif yapılmamış,yukarıda anlatıldığı biçimde mera tahsis haritası ve eki belgeler yerine taşınmaz başında uygulamalı olarak usulünce uygulanmamış,bozma kararı gereklerine aykırı olarak fen bilirkişiden ek rapor almakla yetinilmiştir. Böylesine yetersiz araştırma ve soruşturma ile hüküm kurulamayacağı gibi sadece büro uygulaması ile sağlıklı bir sonuca varılamaz.

O halde sağlıklı bir sonuca varılabilmesi için önceki günlü bozma kararında da belirtildiği üzere ; yöreyi iyi bilen elverdiğince yaşlı, yansız, yerel ve uzman bilirkişi hazır olduğu halde dava konusu taşınmaz başında yeniden keşif yapılmalı, öncelikle geniş kapsamlı kadastro paftasının ölçeği ile mera tahsis haritasının ölçekleri eşitlendikten sonra yerel bilirkişi yardımı uzman bilirkişi eliyle haritalar çakıştırılmak suretiyle yerine uygulanmalı, uygulamada haritalarda tarif edilen belli poligon ve röper noktalar ile arz üzerindeki doğal yada yapay sınır yerlerinden yararlanılmalı, uzman bilirkişiden keşfi izlemeye bilirkişi sözlerini denetlemeye imkan verecek şekilde ayrıntılı ve sadece büro incelemesine dayalı değil taşınmaz başında yapılacak olan uygulamaya dayalı gerekçeli rapor alınmalı, bu yolla dava konusu taşınmazın mera tahsis haritası kapsamında kalıp kalmadığı duraksamasız belirlenmeli, mera tahsisinin yapıldığı güne kadar davalı yararına 3402 sayılı Kadostro Kanunun 14.maddesi hükmünde öngörülen koşulların gerçekleşip gerçekleşmediğinin araştırılması taşınmazın mera tahsisinden önce geleneksel biçimde kullanıla gelen kamu malı niteliğinde mera olup olmadığı belirlenmeli, bundan sonra 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14, 46/1, 16/B ve 18. maddeleri hükmü eşliğinde toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. ../..

Mahkemece bu olgular gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davacı Hazine'nin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 10.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13165, Karar No: 2011/6105, Tarih: 18.05.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/13165 E.  ,  2011/6105 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 16.06.2009 tarih ve 2008/28-2009/166 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin TPE nezdinde “Tekirdağ Göbek Rakısı” ibareli markanın tescili için 2006/46447 kod numarası yaptığı başvurunun TPE YİDK’nun 2007-M-6581 sayılı kararıyla 556 sayılı KHK’nın 7/I-a ve c bentleri uyarınca nihai olarak reddedildiğini, 556 sayılı KHK’nın 7/I-a maddesi açısından bakıldığında “Tekirdağ Göbek Rakısı” ibaresinde geçen Tekirdağ sözcüğünün müvekkilinin ürettiği rakıyı diğerlerinden ayırt etmeyi sağlayacak nitelikte olduğunu, üzerinde kullanılacağı rakının Tekirdağ’a özgü olduğunu, hammaddelerin ve özelliğini veren diğer maddelerin Tekirdağ’dan temin edildiğini gösterdiğini, İzmir, Tekirdağ Rakısı, Burgaz, Beylerbeyi gibi il ve ilçe isimlerinin birçok gıda için TPE tarafından marka olarak tescil edildiğini, müvekkilinin “Tekirdağ Rakısı, Tekirdağ Rakısı Altın Seri, Tekirdağ Rakısı Gümüş Seri, Tekirdağ Rakısı Platin Seri, Tekirdağ Sakızlı, Tekirdağ Sakızlı Anason Aromalı Distile İçki, Tekirdağ Sakızlı Anason Aromalı Distile Alkollü İçki, Tekirdağ Sakızlı Distile İçki” ibareli markaların sahibi olduğunu, 556 sayılı KHK’nın 7/I-c maddesi açısından marka başvurusuna konu işaretin esas ve ayırt edici unsurunun “göbek” ibaresi olmayıp “Tekirdağ” ibaresi olduğunu ileri sürerek, TPE YİDK kararının iptali ile dava konusu işaretin marka olarak tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, davacının tescilini talep ettiği işaretin “Tekirdağ Göbek Rakısı” ibareli olup Tekirdağ ilinin Tekirdağ rakısı ile ünlü olan bir ilimiz olduğu, “Tekirdağ rakısı” ibaresinin daha önce başkası tarafından tescil ettirilip daha sonra davacının mülkiyetine geçtiği, başvuru konusu işaretin esas unsurunun “göbek” kelimesi olduğu, dava konusu işaretin 556 sayılı KHK’nın 7/I-c hükmü karşısında tescilinin mümkün olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve dava konusu başvuruda bahsi geçen “GÖBEK” ibaresinin tescili istenen rakı emtiasının karakteristik özelliğine ilişkin olmasına ve anılan ibarenin başvurudaki yazılış biçimi itibariyle de markanın asli unsuru olarak algılanacak ve baskın unsur oluşturacak şekilde gerçekleştirilmiş bulunmasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 02,80 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 18.05.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5537, Karar No: 2016/9930, Tarih: 30.11.2016

**14. Hukuk Dairesi         2015/5537 E.  ,  2016/9930 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 30.10.2012 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 05.11.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili, davalı ... vekili ve davalı ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, ortaklığın giderilmesi isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile satış suretiyle ortaklığın giderilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili, davalı ... vekili ve davalı ... temyiz etmiştir.

1-Dava konusu 101 ada 1 parsel sayılı taşınmaz yönünden temyiz itirazlarına gelince;

101 ada 1 parselin 101 ada 5 parsel ve 101 ada 6 parsel olarak ikiye ayrıldığı göz önüne alınmaksızın hüküm fıkrasında 101 ada 1 parsel şeklinde gösterilmesi ve yüzölçümünün hüküm fıkrasında yanlış belirtilmesi doğru değildir.

101 ada 5 parsel ve 101 ada 6 parsel sayılı taşınmazlarda Karayolları Genel Müdürlüğü’nün kamulaştırma şerhi mevcut olduğundan, ilgili kamulaştırma belgeleri getirtilerek kamulaştırma işlemlerinin kesinleşip kesinleşmediği araştırılmalı, kamulaştırma kesinleşmişse kamulaştırılan kısmın ifrazı için davacıya uygun bir süre verilerek taşınmazın kalan kısmının ortaklığının giderilmesine karar verilmesi gerekir.

101 ada 6 parsel sayılı taşınmaz tapuya yol olarak tescil edilmesine rağmen tarafların müşterek malik olduğunun dava aşamasında dikkate alınmaması ve Maliye Hazinesi’nin 9/20 hissesi olmasına rağmen taraf teşkilinde eksik bırakılması bozmayı gerektirmiştir.

2-Dava konusu 105 ada 1 parsel sayılı taşınmaz yönünden temyiz itirazlarına gelince;

105 ada 1 parselin 105 ada 40 parsel ve 105 ada 41 parsel olarak ikiye bölündüğü göz önüne alınmaksızın hüküm fıkrasında 105 ada 1 parsel şeklinde gösterilmesi ve yüzölçümünün hüküm fıkrasında yanlış belirtilmesi doğru değildir.

105 ada 40 parsel sayılı taşınmazda 100/10401 hisseyle malik olan .....’ın taraf teşkilinde eksik bırakılması bozmayı gerektirmiştir.

105 ada 40 parsel sayılı taşınmaz ile ilgili bilirkişi raporunda A-B-C ile gösterilen cami, şadırvan ve müezzin evinin Köy Tüzel Kişiliği’ne ait olduğu belirtildiğinden bu bölümlerin ifrazı için davacıya uygun bir süre verilerek taşınmazın kalan kısmının ortaklığının giderilmesine karar verilmesi gerekir.

105 ada 40 parsel sayılı taşınmazın üzerindeki yapılara ilişkin olarak fen bilirkişisi raporu ile inşaat bilirkişi raporu arasındaki 4 katlı tek yapı veya 4 katlı iki yapı bulunduğu noktasında çelişki giderilmeden karar verilmesi doğru görülmemiştir.