muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/72, Karar No: 2022/722, Tarih: 22.11.2022

Türk Dil Kurumu Türkçe Sözlüğü’ne göre “gözdağı verme” anlamına gelen tehdit, bir kimsenin bir zarara veya kötülüğe uğratılacağının bildirilmesidir. Bu bildirimin sözlü olması mümkün olduğu gibi başka yollarla ve bu bağlamda davranışlar yoluyla da yapılması mümkündür. TCK'nın 106. maddesinde yer alan “bahisle” kelimesi ile yalnızca sözlü anlatımlar değil, fiili davranışlar da kastedilmektedir. Nitekim kanun koyucu maddenin 2. fıkrasının (b) bendinde tehdidin mektupla veya özel işaretlerle işlenmesini suçun nitelikli hâlleri arasında kabul etmiş ve basit şekline göre daha ağır bir ceza ile cezalandırılmasını öngörmüştür. Bu nedenle tehdit suçu, söz, yazı, resim, şekil veya işaret ile de işlenebilecek bir suç olup önemli olan gerçekleştirileceği belirtilen haksızlığın mağdurun bilgisine ulaştırılmasıdır (M. Emin Artuk-... Gökcen-A. Caner Yenidünya, Ceza Hukuku Özel Hükümler, 14. Baskı, ... Yayınevi, ... 2014, s. 271.). Bundan kasıt mağdurun herhangi bir yolla tehditten haberdar olmasını sağlamaktır. Mağdurun haberi olmadan onun arkasından söylenen sözler, yazılar, işaretler tehdit suçunu oluşturmayacaktır. Bu nedenle fail tehdit eylemini ya mağdurun yüzüne karşı ya da mağdura ulaştırılması gayesiyle gerçekleştirmelidir. Ancak failin korkutucu içerikli beyanının mağdura iletilmesi failin tamamen iradesi dışında gerçekleşmişse o zaman tehdit suçu söz konusu olmayacak diğer bir ifade ile failin iletme kastı bulunmayan sözlerin başkaları tarafından mağdura iletilmesi hâlinde tehdit suçu oluşmayacaktır (... Yaşar-... Tahsin Gökcan-... Artuç, Türk Ceza Kanunu, 1. Baskı, ..., 2010, 3. Cilt, s. 3495; Durmuş Tezcan-... Ruhan Erdem-R. ... Önok, Teorik ve Pratik Ceza Özel Hukuku, Seçkin Yayınevi, 15. Baskı, ... 2017, s. 458-459.).

Tehdit suçuna konu saldırının kişinin veya başkasının hayatına, vücut veya cinsel dokunulmazlığına, belirli bir ağırlıkta olmak kaydıyla malvarlığına ya da bunlar dışındaki sair bir kötülüğe yönelik olması gereklidir. Tehdidin, mağdurun iç huzurunu bozmaya, onda korku ve endişe meydana getirmeye objektif olarak elverişli olması yeterlidir. Bunun sonucu olarak suçun oluşabilmesi için mağdurun iç huzurunun bozulup bozulmadığının veya mağdurun bundan korkup korkmadığının ayrıca araştırılmasına gerek yoktur. Önemli olan failin tehdidi oluşturan fiili "korkutmak amacıyla" yapmış olmasıdır (Majno, Ceza Kanunu Şerhi, Türk ve İtalyan Ceza Kanunları, ..., 1978, C. II, s. 127; ... Pulat Gözübüyük, Türk Ceza Kanunu Şerhi, Kazancı Hukuk Yayınları, 5. Baskı, C. II, s. 517 ve 873.).

Tehdit suçuyla korunan hukuki yarar, TCK'nın 106. maddesinin gerekçesinde; “Tehdidin koruduğu hukukî değer, kişilerin huzur ve sükûnudur; böylece kişilerde bir güvensizlik duygusunun meydana gelmesi engellenmektedir. Bu nedenle, söz konusu madde ile insanın kendisine özgü sulh ve sükûnuna karşı işlenen saldırılar cezalandırılmış olmaktadır. Fakat tehdidin bu maddeyle korumak istediği esas değer, kişinin karar verme ve hareket etme hürriyetidir.” şeklinde açıklanmıştır.

Tehdit suçunun mağduru, iç huzuru ve sükunu, irade oluşturma ve iradi hareket hürriyeti ihlal edilen kişidir (İlhan Üzülmez, Yeni Türk Ceza Kanununun Hürriyete Karşı İşlenen Suçlar Sistemi Çerçevesinde Tehdit, Şantaj ve Cebir Kullanma Suçları, Turhan Kitabevi, ..., 2007, s. 97.). Tehdit suçunun mağduru herkes olabilir. Ancak tehdit suçunun oluşabilmesi için mağdurun belirli bir kişi ya da kişiler olması gerekir. Muhatabı belli olmayan tehdit eylemleri diğer şartların da varlığı hâlinde TCK'nın 170. maddesi kapsamında "genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması" ya da 213. maddesi kapsamında "... arasında korku ve panik yaratmak amacıyla tehdit" olarak değerlendirilebilecektir.

TCK'nın 106. maddesinin uyuşmazlıkla ilgili ikinci fıkrasının (a) bendinde, suçun silahla işlenmesi nitelikli hâl olarak yaptırıma bağlanmıştır. Tehdidin silahla işlenmesi mağdur üzerindeki korkunun etkisini artırması, eylemin icrasını kolaylaştırması, tehdidin ciddiliğini göstermesi ve faile cesaret vermesi nedenlerinden dolayı kanun koyucu tarafından nitelikli hâl olarak kabul edilmiştir. Suçun silahla işlendiğinin kabulü için failin silahlı olması yeterli olmayıp tehdidin gerçekleştirilmesi sırasında silahın kullanılmış olması, silahın korkutucu gücünden bir şekilde faydalanılmış olması gerekmektedir. Bu durum, failin eline silah alıp mağdura doğru doğrultması şeklinde olabileceği gibi, failin belindeki silahı göstermesi şeklinde de olabilir.

Öte yandan amacı somut olayda maddi gerçeğe ulaşarak adaleti sağlamak, suç işlediği sabit olan faili cezalandırmak, kamu düzeninin bozulmasını önlemek ve bozulan kamu düzenini yeniden tesis etmek olan ceza muhakemesinin en önemli ve evrensel nitelikteki ilkelerinden birisi de, insan haklarına dayalı, demokratik rejimle yönetilen ülkelerin hukuk sistemlerinde bulunması gereken, öğreti ve uygulamada; "suçsuzluk" ya da "masumiyet karinesi" şeklinde, Latincede ise "in dubio pro reo" olarak ifade edilen "şüpheden sanık yararlanır" ilkesidir. Bu ilkenin özü, ceza davasında sanığın mahkûmiyetine karar verilebilmesi açısından göz önünde bulundurulması gereken herhangi bir soruna ilişkin şüphenin, mutlak surette sanık yararına değerlendirilmesidir. Oldukça geniş bir uygulama alanı bulunan bu kural, dava konusu suçun işlenip işlenmediği, işlenmişse sanık tarafından işlenip işlenmediği ya da gerçekleştiriliş şekli hususunda herhangi bir şüphe belirmesi hâlinde uygulanabileceği gibi, suç niteliğinin belirlenmesi bakımından da geçerlidir. Ceza mahkûmiyeti, toplanan delillerin bir kısmına dayanılıp, diğer kısmı göz ardı edilerek ulaşılan kanaate veya herhangi bir ihtimale değil, kesin ve açık bir ispata dayanmalı, bu ispat, hiçbir şüphe ya da başka türlü oluşa imkan vermemelidir. Yüksek de olsa bir ihtimale dayanılarak sanığı cezalandırmak, ceza muhakemesinin en önemli amacı olan gerçeğe ulaşmadan hüküm vermek anlamına gelecektir.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konuları değerlendirildiğinde;

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konuları değerlendirildiğinde;

Yerel Mahkemece "Sanık ...'in ... İlçe Emniyet Müdürlüğü bünyesinde görevli komiser yardımcısı olduğu, suç tarihinde sanık ...'in, hakkında yakalama kararı olması nedeniyle firar durumunda olan ...isimli şahıstan alacağının bulunduğu, bu alacağını tahsil etmek amacıyla adı geçen kişiye ulaşamaması nedeniyle daha önceden bu şahsın yanında çalışan müşteki ile bağlantıya geçerek ve telefonla görüşmeler yaparak... Bulgu'nun yerini öğrenmeye çalıştığı, suç tarihinde öğlen vakti müştekiyi bulunduğu yer olan ... sanayi sitesinden kendisine ait özel aracı ile sivil kıyafetle alan sanık ...'in ilçe merkezinde bulunan otogardan arkadaşı tanık ...'ı da alarak müştekiyi 'Birgi'de birlikte yemek yiyelim.' diyerek Birgi istikametine doğru götürdüğü, Birgi kavşağına gelindiğinde bu kez 'Birgi'de güveç güzel olmaz, Bozdağ'a gidelim.' dediği, müştekinin defalarca araçtan inmek istemesine rağmen sanığın aracı durdurmayarak... istikametine doğru yola devam ettiği ve müştekinin hürriyetini iradesine aykırı yemek yemeye gidiyormuş gibi yaparak hile ile kısıtladığı, müştekinin tuvaletini yapma bahanesiyle araçtan inmesi yönündeki ısrarı üzerine... yolunda tenha bir yerde durduğu ve kendisi de araçtan inerek müştekinin kaçmasını engellemek amacıyla yakınında bulunduğu ve kendisinin de bu süreçte ihtiyaç giderdiği, nereye götürüleceğini bilemeyen müştekinin fırsattan istifade ederek ... istikametine doğru kaçarak uzaklaşmaya çalıştığı, sanığın da müştekinin arkasından koşarak yakalamaya çalıştığı, bu sırada sanık ...'in kendisine ait zati demirbaş silahını kaçan müştekinin arkasından birkaç defa ateşlemek suretiyle kaçan müştekiyi durdurmaya çalıştığı, müştekinin sanığın aracının duruş istikametinin tersine, ... istikametine doğru yol boyu kaçışının ardından yolun sağına geçerek ormanlık alan içerisine girdiği, bu şekilde sanığın üzerine atılı cebir, tehdit veya hile ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılmak suçunu işlemiş olduğu, eylemini silahla ve kamu görevinin sağladığı nüfuzu kötüye kullanarak gerçekleştirmiş olduğu" kabul edilen olayda;

Telekomünikasyon İletişim Başkanlığının 04.03.2011 tarihli ve 81580 sayılı yazısı ekinde yer alan iletişim tespit raporlarına göre mağdurun, sanığın aracına binmeden önce son olarak sanığı saat 11.52.40'ta, sanığın yanından kaçtıktan sonra ise ilk olarak tanık ...'u saat 12.16.49'da aradığı ve inceleme konusu olayın da bu zaman dilimi içinde gerçekleştiği anlaşılmakla; mağdur ...'nin inceleme konusu olaydan bir gün önce tanıştığı ve olay tarihinde ... İlçe Emniyet Müdürlüğünde komiser yardımcısı olarak görev yapan sanık ...'i 26.01.2011 tarihinde saat 08.13'te araması ve daha önce yanında çalıştığı ...isimli şahısla ilgili olarak sanığın görüşme talebini kabul etmesi üzerine sanık ile ... sanayi sitesinde buluştuktan sonra kendi rızası ile sanığın aracına binmesi, sanığın mağduru aracına aldıktan sonra aynı gün ... ilçesine kendisini ziyarete gelen arkadaşı tanık ...'ı da otogardan alması, mağdurun 21.02.2011 tarihli Savcılık ifadesinde "...komiserin sevk ve idaresindeki araçla... yoluna giderken benim kullanımımdaki cep telefonuyla tanık ... ile görüşmem olmadı. İddia edilen husus doğru değildir." şeklinde beyanda bulunmasına karşın iletişim tespit raporuna göre ... içinde bulundukları sırada mağdurun kendi kullanımında bulunan 0 546 \*\*\* 39 43 numaralı telefon ile arkadaşı olan tanık ... adına kayıtlı olan 0 506 \*\*\* 33 33 numaralı hattı 26.01.2011 tarihinde saat 12.11.04'te araması üzerine 46 ... süre ile görüşme yapması, bu görüşme sırasında tanık ...'nun beyanı ile de sabit olduğu üzere "...abi yanımda, kendisine veriyorum konuş." diyerek telefonunu sanığa vermesi, tanık ... ile görüşme yapamadan hattın kesilmesine karşın sanığın bu kez kendi adına kayıtlı olan 0 507 \*\*\* 34 65 numaralı hat ile tanık ...'nu saat 12.13.19'da arayıp onunla görüşme yapmaya çalışması, mağdurun 26.01.2011 tarihinde Savcılıkta verdiği ilk ifadesinde "Arabada bulunduğumuz süre içerisinde bana herhangi bir şekilde vurma, dövme, sövme anlamında bir eylemleri olmadı." şeklinde beyanda bulunması, aynı ifadesinde "Arabada yemeği nerede yiyeceğimizden bahsettiler, 'Birgi'de mi, ...'te mi...'da mı.' şeklinde sözler söylediler," beyanından birlikte yemeğe gitme konusunda plan yapıldığının anlaşılması, yine aynı ifadesinde "Rampalara varmadan düz yolda...3-4 sefer tuvaletimin geldiğini ve mola vermemizi söylememe rağmen durmadı...yemek yemeyeceğimi...beni Birgi'de bırakmalarını, işimin gücümün olduğunu söyledim. Fakat beni dinlemeyip yollarına devam ettiler." şeklinde beyanda bulunsa da 21.02.2011 tarihli Savcılık ifadesinde yemek yemeğe gitmek istemediğini söylemesi üzerine sanığın "Bir yemek yiyeceğiz alt tarafı biraz da konuşalım.", dediğini, tuvaletinin gelmesi nedeniyle inmek istediğini belirtmesi üzerine de ilk olarak sanığın "Yer müsait değil, biraz ilerde dururuz.", ikincisinde ise "Bekle iki dakika

...yemek yemeyeceğimi...beni Birgi'de bırakmalarını, işimin gücümün olduğunu söyledim. Fakat beni dinlemeyip yollarına devam ettiler." şeklinde beyanda bulunsa da 21.02.2011 tarihli Savcılık ifadesinde yemek yemeğe gitmek istemediğini söylemesi üzerine sanığın "Bir yemek yiyeceğiz alt tarafı biraz da konuşalım.", dediğini, tuvaletinin gelmesi nedeniyle inmek istediğini belirtmesi üzerine de ilk olarak sanığın "Yer müsait değil, biraz ilerde dururuz.", ikincisinde ise "Bekle iki dakika." diyerek cevap verdiğini belirtmesi, kolluk tarafından çekilen olay yeri görüntülerini içeren fotoğraflara göre de olayın gerçekleştiği yolun virajlı olduğunun anlaşılması, bu anlamda sanığın ilk etapta durmak istememesinin hayatın olağan akışına uygun olması, kaldı ki mağdurun "Dur altıma kaçıracam." dedikten sonra ise sanığın aracını uygun bir yerde durdurması, yine aynı görüntülerde suça konu kovanın ele geçirildiği yere yakın mesafede evlerin bulunması nedeniyle sanığın aracını durdurduğu yerin tenha bir yer olmaması, tanık ...'ın aşamalarda sanığın yemeğe gitme teklifine mağdur tarafından itiraz edilmediğini belirtmesi, sanık, mağdur ve tanık ...'ın beyanlarına göre de sanığın mağduru kontrol etmek için değil kendi tuvaletini yapmak için araçtan inmesi hususları birlikte değerlendirildiğinde; sanığın mağduru hukuka aykırı olarak bir yere gitmek veya bir yerde kalmak hürriyetinden yoksun bırakma iradesi ile hareket ettiği, diğer bir ifade ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu bakımından kastının bulunduğu hususunda şüphe olduğu ve bu şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği anlaşılmakla sanığa atılı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsurları itibarıyla oluşmadığı değerlendirilse de ...isimli şahsı bulma hususunda kendisine yardımcı olacağını düşündüğü mağdurun kaçmasına sinirlenerek onu korkutmak amacıyla arkasından bir süre koştuktan sonra havaya bir el ateş eden sanığın eyleminin silahla tehdit suçunu oluşturduğu kabul edilmelidir.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının değişik gerekçe ile kabulüne karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan bir Ceza Genel Kurulu Üyesi; "Sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği," görüşüyle karşı oy kullanmıştır.

SONUÇ :

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının DEĞİŞİK GEREKÇE İLE KABULÜNE,

2- Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin 21.06.2012 tarihli ve 5809-7179 sayılı onama kararının KALDIRILMASINA,

3- ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.09.2011 tarihli ve 124-381 sayılı mahkûmiyet hükmünün, sanığın eyleminin silahla tehdit suçunu oluşturduğunun gözetilmemesi isabetsizliğinden BOZULMASINA,

4- Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 22.11.2022 tarihinde yapılan müzakerede oy çokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18859, Karar No: 2014/29451, Tarih: 10.12.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/18859 E.  ,  2014/29451 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tonya Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/01/2014

NUMARASI : 2013/78-2014/4

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmaz üzerinden geçen enerji nakil hattının 1994 tarihinde tesis edildiği, bilirkişi raporunda ise yapıların yaşları gösterilmeden % 20 ve 40 oranında yıpranma ve eksik imalat bedeli düşüldüğünden binaların yapım tarihi araştırılıp enerji nakil hattının tesis edildiği tarihten sonra yapıldığı anlaşıldığı takdirde bina bedelinin değer hesabına dahil edilmemesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 10.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12964, Karar No: 2012/11331, Tarih: 18.10.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/12964 E.  ,  2012/11331 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

İHBAR EDEN : ... Engelli Bakım Merkezi

KISITLI ADAYI :...

Konya 1.Sulh Hukuk Mahkemesinin 5.6.2012 gün ve 2010/230-792 sayılı kararı ile halen ... Sancak Engelli Bakım ve Rehabilitasyon Merkezinde kalan kısıtlı adayının esas yerleşim yerinin Ereğli/Konya Sulh Hukuk Mahkemesi ise kısıtlı adayının nüfus kaydına göre yerleşim yerinin Konya olduğunu, TMK'nun 411.maddesi uyarınca vesayet işlerinde yetkili mahkemenin kısıtlının yerleşim yeri mahkemesi olduğundan bahisle yetkisizlik kararı vermiştir.

-K A R A R-

Dava, orta derecede menfal reterdasyon nedeniyle ...'un kısıtlanması ve kendisine TMK'nun 411.maddesi uyarınca vasi atanması istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanunu'nun 411.maddesine göre vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir. Diğer taraftan yine TMK'nun 22.maddesine göre bir bakımevine konulma, yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmaz. Dosyadaki nüfus ve mernis kaydına göre kısıtlı adayının bakımevine girmeden önceki son yerleşim yerinin "... " olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın Konya Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nun 21 ve 22.maddeleri gereğince Konya 1.Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 18.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19243, Karar No: 2017/5334, Tarih: 17.04.2017

**3. Hukuk Dairesi         2015/19243 E.  ,  2017/5334 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki eşya ve ziynet alacağı davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde tarflarca temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı ... İçmenin eşi diğer davalıların kayınvalidesi ve kayınpederi olduğunu, davalı ... ile evlenmeden önce, düzenlenen 08/08/1985 tarihli çeyiz senedi ile, kendisine ait olan ziynet eşyaları ve ev eşyalarının davalı ...'ye teslim edildiğini, bu eşyaların halen davalılarda olduğunu, çeyiz senedinde yazılanlar hariç diğer ziynet eşyalarının da davalılarda kaldığını ve kendisine iade edilmediğini, davalı ... ile Alman mahkemesinin 13/09/2011 tarihli kararı ile boşandıklarını ve 3 yıldan fazla bir süredir ayrı yaşadıklarını belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere çeyiz senedinde yazılı ziynet ve ev eşyaları ile bunlar haricindeki 5 adet üçlü burma bilezik (35 gr x 5), 8 adet üçlü burma bilezik (15 gr x 8), 9 adet reşat lirası olan gerdanlık, beşibiryerde reşat altını, çerçeveli gremse, 2 metrelik 18 ayar zincir, büyük gerdanlık takımı, 2 adet yarımlık gremse, 2 adet reşat lirası, 1 adet yarım altının aynen iadesini, mümkün olmadığı takdirde şimdilik 30.000.TL.nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsilini istemiştir.

Davalılar, öncelikle görev, yetki ve zamanaşımı itirazında bulunduklarını, esasa ilişkin olarak ise, davacı tarafça sunulan çeyiz senedindeki imzanın davalı ...'a ait olmadığını, kaldı ki çeyiz senedinin düzenlendiği belirtilen tarihte davalı ...'ın henüz 14 yaşında olduğunu, bu nedenlerle sunulan çeyiz senedini kabul etmediklerini, davacının talep ettiği tüm altınların kendisinde olduğunu ileri sürerek, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile;

Davalılar ... ve ... hakkında davanın husumet yokluğundan ve esastan reddine,

Davalı ... yönünden, 08/08/1985 tarihli çeyiz senedinde yazılı ev eşyalarına yönelik talebin reddine, ziynet eşyalarına yönelik talebin kısmen kabulüyle, 06/01/2015 günlü

ek rapor uyarınca, 4 kalın bilezik, dava tarihi itibariyle tanesi 35 gr, 95,20.TL.den Tanesi 3,227.00.TL den toplam 12,908.00.TL, 2 adet ince bilezik tanesi 15 gr.dan 95,20.TL.den 1.428.TL.den toplam 2.856.TL, 1 adet reşat altını dava tarihi itibariyle değeri 668.TL, 1 adet 2 metre zincir 60 gr, 97,50.TL.den 5.850,00.TL, 1 adet gerdanlık zincir ucunda 9 adet reşat altınlı gerdanlık 1 adet reşatın değeri 668.TL.den 6.012.TL değerindeki ziynetlerin aynen iadesine, olmazsa toplam değeri olan 28.294,00.TL.nin dava tarihinden yasal faizi ile davalıdan tahsiline fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-TMK.nun 6.maddesi hükmü uyarınca, kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri, hakkını dayandırdığı olguların varlığını kanıtlamakla yükümlüdür. Buna göre, ileri sürdüğü bir olaydan kendi yararına haklar çıkaran kimsenin iddia ettiği olayı kanıtlaması gerekir.

Davacı, davalı ... tarafından imzalanan mehir senedindeki ziynet ve çeyiz eşyalarının aynen ya da bedelinin iadesini talep etmiş, davalı ... ise öncelikli olarak senet altındaki imzanın kendisine ait olmadığını beyan ederek imzayı inkar etmiştir. Bu durumda, her şeyden önce senetteki imzanın davalı ...'a ait olup olmadığının tespit edilmesi ve davacının bu yöndeki iddiasını ispat etmesi zorunludur.

İmza incelemesinde öncelikle senetteki düzenleme tarihinden öncesine ilişkin davalı ...'ın uygulamaya elverişli imzalarını taşıyan belgeler (özellikle evlilik akdi sırasında imzaladığı belgeler), düzenleme tarihine en yakın tarihli olanından başlayarak bilirkişice mukayeseye esas alınmalıdır. Senedin düzenleme tarihinden öncesine ilişkin belge bulunamazsa daha sonraki tarihli belgeler, uygulamaya elverişli imza örneği taşıyan herhangi bir belge temin edilemez ise, davalı ...'ın duruşmada alınan medari tatbik imza ve yazı örnekleri üzerinden inceleme yapılmalıdır. Sıhhatli bir sonuç alınabilmesi için, inkar edilen imzanın atıldığı tarihten öncesinde veya mümkün olduğu kadar yakın tarihlerde düzenlenen belgelerde bulunan davalıya ait imzaların celbedilip ondan sonra bilirkişi incelemesi yapılması gerekir.

Buna göre mahkemece, davacının, çeyiz senedinde yazılı olan eşya istemine ilişkin olarak, davalı ...'ın senet tarihinden önce (yakın tarihli), attığı samimi imza asıllarının toplanarak, çeyiz senedinin ön yüzündeki "teslim alan, ...,..... Oğlu" ifadesi altındaki imzanın davacıya ait olup olmadığı konusunda, Adli Tıp Kurumu'ndan yeterli incelemeyi ve değerlendirmeyi içeren bir bilirkişi raporu aldırılarak, varılacak uygun sonuç çerçevesinde bir karar vermek gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

3- Kabule göre de, konusu para olan veya para ile değerlendirilebilen bir şey olan davalarda vekalet ücreti, nispi tarifeye göre hesaplanır. Davanın tamamen veya kısmen kazanılması ya da reddedilmesi halinde ise, nispi vekalet ücreti kabul ya da reddedilen müddeabihin değeri üzerinden hesaplanır.

Somut olayda mahkemece davanın, davalılar..... ve ... yönünden reddine karar verildiği ve bu davalılar da kendisini bir vekil ile temsil ettirdiği halde, reddedilen miktar üzerinden davalılar..... ve ..... lehine vekalet ücreti takdir edilmemiş olması da doğru görülmemiştir.

Somut olayda mahkemece davanın, davalılar..... ve ... yönünden reddine karar verildiği ve bu davalılar da kendisini bir vekil ile temsil ettirdiği halde, reddedilen miktar üzerinden davalılar..... ve ..... lehine vekalet ücreti takdir edilmemiş olması da doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacının tüm, davalıların diğer temyiz itirazlarının reddine, ikinci ve üçüncü bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince davalılar yararına BOZULMASINA, ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.