muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/2130, Karar No: 2010/4283, Tarih: 31.03.2010

... ve ... vekili Av. ... ... tarafından 14.03.2008 günlü dilekçesi ile, mahkemece 234 numaralı parselden ifraz edilen 834 ve 835 sayılı ve yine 236 numaralı parselden ifraz edilen 838, 839 ve 840 sayılı parseller yönünden bozma kararının kaldırılarak hükmün onanması istenmiş ve dairenin 02.07.2008 günlü 2008/6426-9717 sayılı kararıyla karar düzeltme isteminin reddine karar verilmiş ve böylece 234 numaralı parselden ifraz edilen ve orman olarak Hazine adına tescil edilen 836, 837 sayılı ve yine 236 numaralı parselden ifraz edilip orman niteliğinde Hazine adına tescil edilen 841 ve 842 numaralı parseller hakkındaki hüküm aleyhine temyiz ve karar düzeltme yoluna başvurulmadığından, bu parsellerden 837 ve 842 numaralı parseller hakkındaki hükmün 20.06.2005 tarihinde 836 ve 841 numaralı parseller hakkındaki hüküm kişiler yönünden yine aynı tarihte, davacı Hazine yönünden ise Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 26.12.2007 günlü düzelterek onama kararının Hazineye 14.02.2008 tarihinde tebliğinden 15 gün sonra kesinleşmiş ,böylece Medeni Yasanın 705. maddesi hükmüne göre ,836, 837 841 ve 842 numaralı parsellerin mülkiyet hakkı 20.06.2005 tarihinde orman niteliğinde Hazineye geçmiştir.

-6-

2010/2130-4283

Davacı ... Yönetimince 836, 837, 841 ve 842 numaralı parsellerin orman nitelliğiyle Hazine adına tesciline ilişkin Kadastro Mahkemesinin 13.04.2005 gün ve 1991/144-4 numaralı kesinleşen kararının tapuda infaz ettirilip ettirilmediği, dosya kapsamından anlaşılamamaktadır.

7) Kadastro Mahkemesinin 13.04.2005 gün ve 1991/14-4 sayılı kararıyla 234 numaralı parselden ifraz edilen 2755.09 m2 yüzölçümlü 834 numaralı ve 12936.95 m2 yüzölçümlü 835 numaralı parselin orman sayılmayan yerlerden olduğu ve tespit tarihinden sonra haricen satın aldıkları kabul edilerek ½ pay oranıyla katılan davacılar ... ... İnel ve ... adlarına tesciline karar verilmiştir. Ancak bu parsellerin geldisi olan 234 numaralı parsel de 2/3 pay sahibi ... ...’ın 14.08.1986 tarihli Noter satış vaadi senedi ile ... ... İnel’e satmış ise de 1/3 pay sahibi olan ... Kervancı’nın payının satıldığı konusunda dosyada herhangi bir bilgi ve belge olmadığı ve bu konuda bir iddiada bulunulmadığı ve 3402 Sayılı Yasanın 40. maddesindeki koşullar hariç kadastro hakiminin kadastro tespitinden sonra ... haklara göre hüküm kuramayacağı gözetilmeden tescil kararı verildiği, ancak bu hükmün tespit malikleri ... ... ile ... Kervancı mirasçıları tarafından temyiz edilmediği, yine kadastro mahkemesinin sözü edilen 1991/14-4 sayılı kararıyla 236 numaralı kadastro parselinden ifraz edilen 66998.51 m2 yüzölçümlü 838 numaralı ve 1268.49 m2 yüzölçümlü 839 numaralı ve 8890.41 m2 yüzölçümlü 840 numaralı parsellerin orman sayılmayan yerlerden olduğu gerekçesiyle Orman Yönetimi ve Hazinenin orman ve arazi kadastrosuna itiraz ve tapu iptali ve tescile ilişkin davalarının reddi ile ½ pay oranıyla katılan davacılar ... ... İnel ve ... adlarına tescile karar verildiği, Hazine ile Orman Yönetiminin temyizi üzerine Dairenin yukarıda sözü edilen 26.12.2007 gün ve 2007/11529-16984 sayılı kararıyla araştırmaya yönelik olarak (yukarıda özeti ... olduğu gibi) bozulduğu, ... ve B.... İnel vekilinin karar düzeltme isteminin Dairenin 02.07.2008 günlü kararı ile de reddedildiği, mahkemece bozma kararına uyularak yapılan araştırma sonucu eski tarihli memleket haritası ve ... fotoğraflarında 234 numaralı parselden ifraz edilen 834 ve 835 numaralı parsellerin ve yine 236 parselden ifraz edilen 839 ve 840 numaralı parsellerin yüksek eğimli olduğu ve üzerinde halen makilik alanlar ile meşe ağacı gruplarının bulunduğu gerekçesiyle ve yine 236 numaralı parselden ifraz edilen 66998 m2 yüzölçümlü 638 numaralı parselin memleket haritası ve ... fotoğraflarında açık alanda ise de, orman bütünlüğü içinde olması nedeniyle mahkemenin 18.11.2009 gün ve 2008/5-14 sayılı kararıyla ... Köyü 834, 835, 838, 839 ve 840 numaralı parsellerin tamamının orman niteliği ile Hazine adına tesciline ve 836, 837, 841 ve 842 numaralı parseller hakkında daha önce verilen 1991/14-4 sayılı karar kesinleşmiş olduğundan yeniden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, hüküm katılan davacı ve davalılar ... ... İnel ve Behlül ... İnel vekili Av. ... ... tarafından taşınmazın orman sayılan yerlerden olmadığı gibi 3402 Sayılı Yasanın 12/3 maddesinde anılan 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiği nedenleriyle temyiz edilmiştir.

Dava, orman ve arazi kadastrosuna itiraz usulsüz olarak kesinleştirilerek tapuya tescil edilen tapu kaydının iptali ile el atmanın önlenmesine ilişkindir.

8) Dava konusu 234 numaralı parselden ifraz edilen 834 ve 835 numaralı parsellerin ve 236 numaralı parselden ifraz edilen 839 ve 840 numaralı parsellerin eski tarihli memleket haritasında ve ... fotoğrafında orman sayılan yerlerden olduğu belirlendiği gibi, 18.06.2009 tarihinde yapılan keşif sırasında çekilen fotoğraflarda, hakimin gözleminde ve 2005 yılında düzenlenen ortofoto haritasında dahi eylemli orman ağaçlarıyla kaplı olduğu ve üzerinde eylemli olarak meşe grupları bulunduğu, ormancılık bilimine göre meşelerin ağır tohumlu ağaç gurubunda olması nedeniyle rüzgar ya da diğer doğa olaylarıyla tohumların başka bir yere taşınmasının mümkün olmaması, daha önce hiç yetişmemiş arazide meşelerin tozlaşma yoluyla yetişemeyeceği ,önceden bulunan meşe ağaçlarının herhangi bir nedenle tahribinden dolayı ... altında kalan meşe köklerinin baskının ortadan kalkmasıyla filizlenerek orman haline dönüşeceğinden ve Anayasanın 169. maddesi, 3402 Sayılı Yasanın 17 ve 18. maddeleri gereğince ormanların zilyetlikle kazanılamayacağı, 834 ve 835 numaralı parsellerin geldisi olan 234 numaralı parsele hakkı karardan oluşturulan T.Sani 1339 (1923) tarih 36 numaralı sicilden gelen Haziran 1949 tarih 20 numaralı çalılık cinsli 6 dönüm (tahvilen 5514 m2) yüzölçümlü doğusu ... tarlası, batısı ve

-7-

2010/2130-4283

-7-

2010/2130-4283

güneyi ... tarlası, kuzeyi Bıçakoğlu ... tarlası sınırlı tapu kaydının, bu parsele sınır ve miktar olarak uyduğunun kabul edilemeyeceği, tapu kaydının oluşturulduğu tarihte yürürlükte bulunan 1274 (1858) tarihli Arazi Kanununa göre hakkı kararının ancak miri (Kültür ve Ziraat) arazisi üzerine uygulanması gereken bir kural olduğu, ormanlar ve orman niteliğinde sayılan yerlerin metruk arazi olması nedeniyle hakkı karar hükümlerinin uygulanma olanağının bulunmadığı, sözü edilen tapu kaydı tahsis tarihinde dahi yolsuz olarak oluşturulduğu, bir an için bu yere uyduğu kabul edilse bile bu nedenlerle tapu kaydına değer verilemeyeceği, 236 numaralı parselden ifraz edilen 839 ve 840 numaralı parsellerin de yukarıda açıklandığı gibi aynı belgelerde orman olarak gözüktüğü, keza 18.06.2009 keşif sırasında hakim gözlemi ve o tarihte çekilen fotoğraflarda dahi bu parsellerin kimse tarafından kullanılmayan eylemli orman olarak gözüktüğü ve 1942 tarihli orman kadastro tutanaklarında 839 numaralı parselin doğusundaki ... sınırının esas alınarak orman sınırının belirlendiği, başka bir anlatımla 839 numaralı parselin doğu sınırındaki derenin orman sınırını oluşturduğu ve bu derenin batısında kalan 839, 840, 841 ve 842 numaralı parsellerin orman sınırı içinde kaldığının anlaşıldığı, 1942 yılı orman kadastrosunda belirlenen orman sınırı esas alındığında, 234 numaralı parselden ifraz edilen 836 ve 837 ve yine 236 numaralı parselden ifraz edilen 839, 840, 841 ve 842 numaralı parseller hakkında 1964 yılında, daha sonradan 1978 yılında yapılan arazi kadastrosunun orman kadastrosuna göre 2. kadastro olduğu ve 766 Sayılı Yasanın 46/2 ve 3402 Sayılı Yasanın 22/1. maddesi gereğince 2. kadastronun yolsuz (TMY. 1025 md.) ve bütün sonucu hükümsüz olması nedeniyle malikine mülkiyet hakkı kazandırmayacağı ve TMY 1025. md. gereğince sicilin hiçbir süreye bağlı kalmadan iptal edilebileceği ve 234 ve 236 sayılı asıl parsellerden ifraz edilen 834, 835, 839 ve 840 sayılı parseller yönünden yürürlükteki yasa hükümlerine göre kesinleşmiş bir mülkiyet durumunun bulunmadığı, çekişmeli parsellerin ifrazen geldisi olan 234 ve 236 numaralı parsellerden ifraz edilen bu parseller bugüne kadar 766 ve 3402 Sayılı Kadastro Yasalarının öngördüğü biçimde usulüne uygun olarak bir sicil oluşturulmadığı için somut olayda 3402 Sayılı Yasanın 12/3. madde hükümlerinin uygulama olanağının dahi bulunmadığı anlaşıldığından, mahkemece 234 numaralı parselden ifraz edilen 834, 835 numaralı ve 236 numaralı parselden ifraz edilen 839 ve 840 numaralı parsellerin orman niteliğinde Hazine adına tesciline dair verilen karar usul ve yasaya uygun olduğundan davacı ve davalı ... ile B.... İnel vekilinin itiraz itirazlarının reddi ile bu parseller hakkındaki hükmün onanması gerekmiştir.

9) Davacı ve davalı M.Necmi İnel ve B.... İnel vekilinin 236 sayılı parselden ifraz edilen 66998.51 m2 yüzölçümlü 838 numaralı parsel hakkındaki temyiz itirazlarına gelince; dosyada bulunan uzman bilirkişi raporlarına göre bu bölümün en eski tarihli olan 1957 tarihli memleket haritası ve ... fotoğrafında açık alanda göründüğü, sadece kuzeydeki ... kenarında sıra halinde ağaç gruplarının olduğu, eğiminin de % 5-10 olup orman sayılmayan yerlerden olduğunun bildirildiği halde, mahkemece 838 numaralı parselin orman bütünlüğünde olması nedeniyle bu parselinde orman niteliğinde Hazine adına tesciline karar verilmişse de, 838 numaralı parselin güney sınırı eski kadim yol, doğu sınırı kişiler adına tespiti yapılıp kesinleşen 237 ve 238 numaralı parseller, kuzey sınırı ... ve dereden sonra yine kişiler adına tespit edilip kesinleşen 212 ve 211 numaralı parseller kısmen de batı sınırının kişiler adına tespiti yapılıp kesinleşen parseller ile çevrili olduğu, sadece kuzey batı sınırında orman olarak kesinleşen 836, 841, 842 numaralı parseller bulunduğu, bu haliyle 838 numaralı parselin üç sınırının kişi taşınmazlarına bitişik olması nedeniyle orman bütünlüğü içinde kabul edilemeyeceği, 838 numaralı parselin geldisi olan 236 numaralı parsele 1937 tarih 33, 34, 35 numaralı ve Serezli ... adına olan vergi kayıtlarının revizyon gördüğü, batıda komşu 235 parsele uygulanan 39 numaralı vergi kaydının doğu sınırı ... okumakla çekişmeli 838 numaralı parseli gösterdiği, keza doğudaki 238 numaralı parsele uygulanan 31 numaralı vergi kaydının batı sınırı da ... okumak suretiyle çekişmeli 838 numaralı parseli gösterdiği, dayanak vergi kayıtlarından 33 ve 35 numaralı vergi kayıtlarının cinsi çalılık 34 numaralı vergi kaydının cinsinin tarla olduğu, çalılık olan vergi kaydı kapsamındaki yerlerin orman sınırı dışında kaldığı anlaşıldığına göre, 838 numaralı parsel hakkındaki Orman Yönetimi ve Hazinenin davasının reddine karar verilmesi gerekirken delillerin değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek ... biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ : 1) Yukarıda Sekizinci bentte açıklanan nedenlerle; davacı ve davalı ... ... İnel ile ... vekilinin 234 numaralı parselden ifraz edilen 834, 835 numaralı ve 236 numaralı parselden ifraz edilen 839 ve 840 numaralı parsellere yönelik temyiz itirazlarının reddi ile 234 numaralı parselden ifraz edilen 834, 835 numaralı ve 236 numaralı parselden ifraz edilen 839 ve 840 numaralı parseller hakkındaki usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre belirlenen 750.00.- TL vekalet ücretinin temyiz eden davacı ve davalı ... ... İnel ile ...’den alınarak davacı ... Yönetimi ve Hazineye verilmesine,

2) Yukarıda dokuzuncu bentte açıklanan nedenlerle davacı ve davalı ... ... İnel ile ... vekilinin 236 sayılı parselden ifraz edilen 838 numaralı parsel hakkındaki temyiz itirazlarının kabulü ile 236 sayılı parselden ifraz edilen 838 numaralı parsel hakkındaki hükmün BOZULMASINA, yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre belirlenen 750.00.- TL vekalet ücretinin davacı ... Yönetimi ve Hazineden alınarak davacı ve davalı ... ... İnel ile ...’e verilmesine 31/3/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8541, Karar No: 2013/8562, Tarih: 30.04.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/8541 E.  ,  2013/8562 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 01.03.2012 tarih ve 2010/791-2012/220 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline nakliyat sigorta poliçesi ile sigortalı bulunan dava dışı şirketin Çin'den ithal ettiği mobilyaların gemi ile davalı tarafından işletilen Haydarpaşa Liman İşletmesi sorumluluğundaki sahaya indirildiğini, liman sahasında çıkan yangın sonucu konteyner içerisindeki mobilyaların hasar gördüğünü, hasar tutarının sigortalısına ödendiğini, davalıdan talep edilmesine rağmen ödenmediğini ileri sürerek, 20.119 TL'nin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davaya konu eşyanın Haydarpaşa Liman İşletmesi Operasyon Müdürlüğü'nce gümrük muayene memuru gözetiminde yapılan açma-kapama şeklindeki kontrolünü müteakip konteynere konulduğunu, konteynerde çıkan yangında eşyanın itfaiye ekiplerince boşaltılarak 3 numaralı kargo ambarına hasarlarına göre istif edildiğini, büyük bir kısmının hasarsız olduğunu, kuruluşlarının sorumluluklarının konteyner açılana kadar olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, tüm kanıtlara ve alınan bilirkişi raporuna göre, konteyner içindeki atmosferik ortamın, aşırı sıcaklığın taşınan emtianın yanmasına neden olacak bir ortamı yaratamayacağı, yangının yakın sebebinin sigortalı mobilyalarının olmayacağı, dava dışı sigortalının zararın meydana gelmesinde bir kusurunun bulunmadığı, yangının yakın sebebinin konteynerin gümrükleme işlemi için açıldığında yanmasını sağlayacak fiziki bir ateşten kaynaklanabileceği, davalı liman işletmesinin kendisine teslim edilen eşyayı her türlü tehlikeye karşı korumak üzere gerekli önlemleri almak zorunda olup, oluşan zarar ile davalı arasında uygun illiyet bağının mevcut olduğu gerekçesiyle, davalıdan 19.516,00 TL'nin tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.043,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 30.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/27264, Karar No: 2018/7282, Tarih: 02.04.2018

**9. Hukuk Dairesi         2016/27264 E.  ,  2018/7282 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar avukatları istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı ....’de üretilen ekmekleri bayilere dağıtma işinde muavin olarak çalıştığını, aylık net ücretinin 1.100 TL olduğunu, müvekkilinin sabah 04.30 da işyerine geldiğini ve saat 17.00 ye kadar sürekli dağıtım işinde olduğunu, çalışma sırasında yemek ve çay molası verilmediğini, müvekkilinin yemeğini araç üzerinde dağıtım yaptığı sırada yediğini, haftada 6 gün bu şekilde çalıştığını, fazla çalışma ücretlerinin ödenmesi amacıyla davalı işverenlere ... 40. Noterliğinin 08.10.2014 tarih ve 26080 nolu İhtarnamesiyle ihtar gönderdiğini, ihtarnamenin 10.10.2014 tarihinde tebliğ edildiğini ancak herhangi bir ödeme yapılmadığını, üstelik davalılardan ....’nin işten çıkarma tehdidi içeren cevap gönderdiğini iddia ederek, fazla mesai ücreti alacağının tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı .... vekili, davacının vardiyalı olarak çalıştığını, diğer davalı ... Turizm Seyahat İnş. Tic. A.Ş. ile aralarında akdedilen sözleşme ile müvekkil şirketlerince üretilen ekmeklerin dağıtım işinin günde 3 vardiya şekline gerçekleştirileceği ve işin bu şekilde yürütüleceğinin sabit olduğunu, T.C. Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı İş Teftiş Kurulu Başkanlığınca 15.07.2014 ve 16.07.2014 tarihlerinde yapılan denetim sonucunda düzenlenen raporda; idari personel olarak çalışanların haftanın 6 günü 09.00-17.00 arası yarım saat ara dinlenmesi vererek çalıştığı, gece döneminde çalışan şoför ve muavinlerin haftanın 6 günü 22.00-06.00 arası yarım saat ara dinlenme vererek çalıştığı, gündüz döneminde çalışan şoför ve muavinlerin ortalama 05.00-17.00 arası çalıştıkları, bu süre içinde 3-4 servis yaptıkları ve servisler arasında ortalama 2 saat dinlendikleri, tüm çalışanların haftanın 1 günü izin kullandıklarının tespit edildiğini, hal böyle olunca davacının iddia ettiği fazla mesainin olmadığını, ortalama servisler arası 2 saat dinlenme bulunduğunu, davacının aldığı ücretin ihale şartnamesinde belirtilen ücret olup bunun haricinde bir ücret ödenmediğini, ücretin bordro ve banka kayıtları ile sabit olduğunu, bordroların ihtirazı kayıt olmaksızın imzalandığını, yapılan işin niteliği gereği fazla çalışma olmadığını, davacıya istisnai hallerde yaptığı bütün fazla mesai ücretlerinin ödendiğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... Turizm Seyahat İnş. Tic. A.Ş. vekili, yetki ve zamanaşımı itirazlarında bulunarak, davacının diğer davalı .... ile aralarında imzalanan “... Fabrikası Normal Ekmek ve Çeşit Ekmek Dağıtım Hizmeti Alımına İlişkin İhale Sözleşmesi” çerçevesinde muavin olarak çalıştığını, müvekkil şirketleri ile diğer davalı .... arasında 4857 sayılı Yasanın 2/6. maddesi uyarınca asıl-alt işveren ilişkisi kurulduğunu, davacının asıl işvereninin .... olduğunu, asıl işverenin alt işverenle birlikte işçinin kanundan ve sözleşmeden doğan haklarından sorumlu olduğunu, işin niteliği ile ihale şartnamesi ve sözleşmesi gereği her türlü kontrol, gözetim ve yaptırım yetkisinin asıl işveren olan diğer davalıya ait olduğunu, davacının aldığı aylık ücretin iş sözleşmesi, bordro ve banka kayıtları ile sabit olduğunu, işin nasıl yapılacağının, işçi ücretlerinin ve çalışma saatlerinin ihale sözleşmesi ve şartnamede belirlendiğini, ihale sözleşmesi ve eklerinde fazla mesai öngörülmediğini, fazla mesaiye gerek kalmayacak şekilde ihale sözleşmesi oluşturulduğunu, işçilerin günlük iş süreleri içinde ara vermeksizin çalışmalarının mümkün olmadığını, davacının uzun ara dinlenmeli çalıştığını, ara dinlenmeler için ücret ödenmesinin söz konusu olmadığını, davacının ilk servisi yaptığı saatin 05.30-08.00 arası olduğunu, 09.30-11.00 arası ikinci servisi yaptığını, 13.30-15.30 saatleri arasında üçüncü servisi yaptığını, 15.30 itibariyle çalışmasının sona erdiğini, 08.00-09.30 arası 1. ara dinlenme verildiğini ve burada 1 saat kahvaltı molası verildiğini, 11.30-13.30 arası ikinci ara dinlenme verildiğini ve burada da 1 saat öğle yemeği molası verildiğini, bu şekilde günde toplam 3,5 saat ara dinlenme olduğunu, Halk Ekmek büfelerinde 07.00 de ekmek satışına başlandığını, en geç 19.00 a kadar ekmek satıldığını, yapılan işin niteliği gereği fazla mesai yapılmadığını, davacının fazla mesai ücreti ödemesi aldığını, aylık ücretlerini ihtirazı kayıt ileri sürmeksizin tahsil ettiğini, bordro ile tahakkuk ettirilen fazla mesai ücretinin ödendiğinin banka kaydı ile doğrulanması halinde bu ayların dışlanmasının Yargıtay kararları gereği olduğunu, mahkemenin aksi kanaatte olması halinde 270 saatlik fazla çalışmanın mahsup edilmesi gerektiğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, yasal süresi içinde taraf vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, yasal süresi içinde taraf vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı 04.30 ile 17.00 saatleri arasında haftada 6 gün toplam 66 saat çalıştığını, fazla mesaisinin haftalık 21 saat olduğunu tanık beyanlarıyla ispatlamıştır. Dairemizin fazla çalışmanın günlük 3 saatten fazla olamayacağına ilişkin bir içtihadı yoktur. Olmayan içtihada atıfla 21 saat olarak ispatlanan fazla mesainin 18 saate çekilmesi hatalıdır.

3-Davacı vekili davalı işverenlere gönderdiği 08.10.2014 tarihli ihtarname ile davacının ödenmeyen fazla mesailerinin 7 gün içinde ödenmesini talep etmiş, bu ihtarname davalılara 10.10.2014 tarihinde tebliğ olmuştur. Buna göre davalı işverenler fazla mesai alacağı bakımından 18.10.2014 tarihi itibariyle temerrüde düşürülmüş olup, faiz başlangıcının temerrüt tarihi olması gerekirken dava-ıslah ayrımı yapılarak faize hükmedilmesi ayrıca hatalıdır.

4-6100 sayılı HMK’nın 297. maddesine göre, tarafların yargılama sebebiyle yaptıkları masrafın ne kadar olduğu, bunun ne kadarının harç ne kadarının diğer masraflar olduğu, masraflardan kimin ne kadarından sorumlu olacağı hükümde tek tek açıklanmalı ve aynı Kanun’un 332. maddesi uyarınca hükümde yargılama giderlerinin dökümü yapılmalıdır.

Mahkemece, yargılama giderine ilişkin kurulan hükümde taraflarca ne tür ve toplamda ne kadar yargılama gideri yapıldığının denetime elverişli şekilde açıklanmaması ve dökümünün yapılmaması usul ve yasaya aykırıdır.

5-Davacının çalışma saatleri içerisinde ne kadar ara dinlenmesi kullandığı uyuşmazlık konusudur.

Davalı taraf, işyerinde Bölge Çalışma Müdürlüğü iş müfettişi tarafından yapılan denetim sonucunda bilirkişi ve mahkemenin kabul ettiği 1,5 saatten daha fazla ara dinlenmesi tespiti yapıldığını ve buna ilişkin olarak rapor düzenlendiğini savunmaktadır. Öncelikle hakimin davayı aydınlatma görevi kapsamında sözü edilen Bölge Çalışma Müdürlüğü raporu getirtilerek, ara dinlenmesinin 1,5 saatten fazla olup olmadığı hususu bu rapordaki verilerle birlikte yeniden değerlendirilmeli, ara dinlenmesinin 1,5 saatten fazla olduğu sonucuna ulaşılırsa buna göre, böyle bir sonuca ulaşılamaz ise şimdiki gibi ara dinlenmesi 1,5 saat kabul edilerek sonuca gidilmelidir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 02/04/2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.