muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/14640, Karar No: 2014/775, Tarih: 22.01.2014

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın 12.11.1988 olan doğum tarihinin tam olarak gerekçeli karar başlığına nüfus kaydına uygun olarak yazılmaması,

2-Katılan, 29/12/2007 tarihinde kollukta alınan ilk ifadesinde “hırsızlık olayı nedeniyle yaklaşık 6.000,00 TL zararının olduğunu” belirtmiş, soruşturma esnasında, suçun sanık tarafından işlenildiği konusunda şüphe duyulması üzerine kolluk görevlilerince,.... Merkezi’ndeki .... Meydanında görülen sanıkla yapılan görüşmede, sanığın eylemini samimi olarak anlatıp, suçunu kabul ettiği ve çaldığı şeyleri sakladığı yer olan ikamet ettiği binanın zemin katındaki boş daireyi polislere gösterdiği, bunun neticesinde, sanığın, polislere teslim ettiği 29/12/2007 tarihli takdir-i kıymet tutanaklarına göre; hırsızlık mallarından, 200 TL değerindeki .... marka bilgisayar kasası, toplam 1.623,00 TL değerindeki 6 adet .... cinsi beyaz fare, bir adet papağan, 9 adet muhabbet kuşu, 35 adet kanarya kuşu ve 8 paket kuş yemi ile kasadan alınan 20,00 TL bozuk paranın, kendi rızası ile katılana iadesini sağladığı, akabinde, katılanın 05/02/2008 tarihinde mahkemedeki ifadesinde, “teslim alamadığı mallardan akvaryum hava motorunun 150 TL, 30 adet kanarya kuşunun 900,00 TL ve 10 TL bozuk parasının olduğunu” belirtmesi üzerine sanığın, bu zarara ilişkin miktarı toplayıp PTT aracılığıyla katılan adına 1.060,00 TL tutarında 17/04/2008 tarihli havaleyi çıkardığı, böylece beyan ettiği zararı gideren sanıktan başkaca zarar tazmin talebi olup olmadığı katılandan sorulmadan eksik inceleme ile anılan şekilde, TCY’nin 168. maddesinin koşulları oluşmadığı gerekçesiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

3- Hırsızlık suçundan, temel ceza alt sınırdan belirlendiği halde eylemin geceleyin gerçekleştirilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK’nın 143. maddesiyle yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeden, en üst hadden artırım yapılması,

4- Sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun, kendi altsoyu açısından koşullu salıverme tarihine; kendi altsoyu dışındaki kişiler yönünden ise, cezasının infazı tamamlanıncaya kadar süreceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı BOZULMASINA, 22.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17274, Karar No: 2019/5563, Tarih: 30.04.2019

**13. Hukuk Dairesi         2016/17274 E.  ,  2019/5563 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı-... avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar, davalı ...'tan kavun tohumu satın aldıklarını, faturalar da da yazdığı üzere kendilerine tohumun ...... marka olarak satıldığını, ancak bir süre sonra farklı bir tohum türü teslim aldıklarının anlaşıldığını, ektikleri cinsin diğerinden daha az verimli ve piyasa değerinin de düşük olduğunu, bu nedenle maddi kayıp yaşadıklarını beyanla fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 69.200,54 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemişler, yargılama sırasında verdikleri ıslah dilekçesiyle de taleplerini toplam 75.670,66 TL olarak arttırmışlardır.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, tohum satışından kaynaklı tazminat talebine ilişkin olup, davacılar dava dilekçesiyle fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 69.200,54 TL talep etmişler, ıslah dilekçesiyle taleplerini 75.670,66 TL olarak arttırmışlar, dava her bir davacı için ayrı ayrı belirlenmek suretiyle ıslah talebi dikkate alınarak kabul edilmiştir. Muaccel hale gelen bir borcun borçlusu ancak alacaklının ihtarıyla mütemerrit olur, ihtar mevcut değil ise dava ve ıslah tarihlerinden itibaren faiz yürütülür. Bu durumda dosyada dava dilekçesiyle talep edilen miktar yönünden dava tarihinden, ıslah dilekçesiyle talep edilen bakiye miktarlar yönünden ise ıslah tarihinden itibaren davalının temerrüde düştüğünün kabulü gerekir. O halde mahkemece, ıslah edilen kısma ıslah tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerekirken, hükmedilen tüm tazminata dava tarihinden itibaren faize hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 1.280,00 TL harcın davalı-...'a iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 30/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.......
Yargıtay — Esas No: 2015/1142, Karar No: 2015/8906, Tarih: 19.03.2015

**13. Hukuk Dairesi         2015/1142 E.  ,  2015/8906 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki ayıplı mal davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, BMW marka otomobillerin Konya yetkili ve tek satıcısı ....nden 30/09/2011 tarihinde 35997868 motor numaralı, .... şase numaralı ... plakalı 2012 model 740dxDrive aracı satın aldığını, aracın sağ far bölümünün ayıplı çıktığını, aracın sağ far bölümünün ayıplı olduğunu fark eder etmez .... yetkili servisi olan ...i.ne 25/08/2012 tarihinde başvuruda bulunduğunu, vaki başvurusuna cevap verilmemesi üzerine 15/10/2012 tarihinde yetkili servise başvurusunu tekrarladığını, 30/10/2012 tarihinde yetkili servisçe ilgili başvurusunun garanti kapsamında olamayacağının ve sağ far bölümün değişme bedelinin 1.322,50 Euro+KDV yaklaşık 3.600,00 TL olabileceğinin, ayrıca ürünün ayıplı bulunan bölümünün kısım kısım değişime tabi olmadığının, blok halinde değiştirilebileceğinin, sağ far bölümünün komple satıma konu olduğunun izah edildiğini, 21/11/2012 tarihinde Konya TSHH Başkanlığı'na başvuruda bulunduğunu, TSHH Başkanlığınca ...plakalı aracın sağ far bölümünün ayıpsız misliyle değiştirilmesine karar verildiğini, Tüketici İl Hakem Heyeti Kararının taraflara tebliğ edilmesine rağmen mağduriyetinin giderilmediğini belirterek ....plakalı aracın sağ far bölümünün ayıplı olması sebebiyle 4077 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanunun 4.ve 3.maddeleri gereğince öncelikle ve mümkünse aracın ayıplı olan sağ far bölümünün ayıpsız misliye değiştirilmesine, bu mümkün olmazsa aracın ayıplı olan sağ far bölümünün bedeli olan 3.600,00 TL'nin tüm dava ve talep hakları saklı kalmak üzere davalılardan müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, dava konusuz kaldığından davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına, karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davaya konu araçtaki sağ far davanın açılmasından sonra meydana gelen kaza nedeniyle değiştirilmiştir. Davacının davanın konusuz kalmasında kusuru bulunmadığı anlaşıldığından mahkemece davacı aleyhine vekalet ücretine hükmedilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Ne var ki, bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, usulün 438/7.maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenle mahkeme kararının hüküm fıkrasının 5. bendinde yer alan “AAÜT uyarınca 750,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine” cümlesinin hüküm fıkrasından çıkartılmasına ve hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, 19.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4431, Karar No: 2024/1273, Tarih: 14.02.2024

**8. Ceza Dairesi         2023/4431 E.  ,  2024/1273 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/213 E., 2023/103 K.

SUÇ : Genel güvenliğin taksirle tehlikeye sokulması

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığının 04.03.2015 tarihli iddianamesiyle, sanık hakkında genel güvenliğin taksirle tehlikeye sokulması suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2.Bakırköy 37. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.12.2015 tarihli kararıyla, sanık hakkında genel güvenliğin taksirle tehlikeye sokulması suçundan hapisten çevrili 1.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3.Bakırköy 37. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.12.2015 tarihli kararının, Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 31.03.2021 tarihli kararıyla, sanığın üzerine atılı suçun ön ödemeye tabi olduğu gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

4.Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, Bakırköy 37.Asliye Ceza Mahkemesinin 23.02.2023 tarihli kararıyla, sanık hakkında genel güvenliğin taksirle tehlikeye sokulması suçundan hapisten çevrili 1.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; delil yetersizliğine, üzerine atılı suçu işlemediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanığın işyerini kapatıp işyerinin içerisinde bulunan koltukta uyuduğu sırada işyerinde yangın çıktığı ve yangından dolayı işyerindeki tüm eşyaların hasar gördüğü, yangın olayı nedeniyle alınan bilirkişi raporlarında yangının buzdolabı, televizyon ve akvaryumun enerjisini sağlayan çoklu priz çoğaltıcısından başladığı ve etrafındaki kolay tutuşucu malzemelere sirayet ederek geliştiği ve sanığın dikkatsizlik ve tedbirsizlik sonucu yangına sebebiyet verdiği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

1.Dosya kapsamında yer alan 11.11.2014 tarihli olay yeri inceleme raporu, 12.11.2015 tarihli bilirkişi teknik raporu, 13.11.2014 tarihli yangın raporu ile tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanığın işyerinde çıkan yangının, bir çok elektrikli aletin fişlerinin takılı olduğu üçlü prizin aşırı ısınmasından dolayı meydana geldiği ve sanığın dikkatsizlik ve tedbirsizlik sonuca yangına sebebiyet verdiği anlaşılmakla, Mahkemece verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bakırköy 37. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.02.2023 tarihli kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9713, Karar No: 2018/5421, Tarih: 10.09.2018

**15. Ceza Dairesi         2015/9713 E.  ,  2018/5421 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : TCK'nın 155/2, 62/1, 52/4, 51/1. maddeleri gereğince mahkumiyet

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın Toyota Plaza Er isimli işyerinde yedek parça sorumlusu olarak çalıştığı sırada, daha önceden işyerinden bir kısım yedek parçaların eksik olduğunun fark edilmesi üzerine katılan tarafından sanığa ait Ford transit marka araçta yapılan incelemede; bir adet açılmamış vaziyette Corolla balata takımı, 2 adet açılmamış Toyota Xenon far, 2 adet açılmamış Toyota firmasına ait gömlek, bir adet Toyota marka kriko olduğunun ve stokların değerinden düşük gösterildiğinin tespit edildiği, bu şekilde sanığın söz konusu iş yerine toplamda 68.550,05 TL zarar vererek, hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia edilen olayda; sanığın savunmalarında suça konu malzemelerden 2 adet açılmamış Toyota Xenon farı denemek maksatlı aldığını, 2 adet gömleği de işyerinde giyilmek üzere bulundurduğunu, 68.550 TL'lik zararın açık kesilen faturalardan oluştuğunu, fatura kesme yetkisinin bulunmadığını belirtmişse de; 20.11.2012 havale tarihli bilirkişi raporunda, sanığın aracında bulunan xenon far kilidinin, ford transit marka araçlara uyumlu olmadığı kanaatinin bildirilmesi, yine hazırlık aşamasında alınan bilirkişi raporunda, katılanın yetkilisi olduğu firma adına tanzim edilen bir kısım faturaların muhasebe programı tarafından düzenlenmemiş olduğu, Word ortamında dizayn edildiği, stokların değerinden düşük fatura düzenlenmesi nedeniyle 6 adet fatura bazında toplamda 68.550,05 TL oluştuğu yönünde görüşün beyan edilmesi, dinlenen tanıklar Necmi Çetinkaya ve Musa Çiftçi’nin olay günü sanığın arabasından üstü örtülmüş şekilde xenon far kilidi ile birlikte bir takım malzemelerin çıktığını gördüklerine dair anlatımlarda bulunmaları, katılan beyanları ve dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; sanığın hizmet nedeni ile güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafiinin suçun sabit olmadığı ve lehe hükümlerin uygulanmadığı gerekçesine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 10/09/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18956, Karar No: 2015/3096, Tarih: 06.03.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/18956 E.  ,  2015/3096 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 11.09.2014 tarih ve 2013/194-2014/150 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 2004-2011 yılları arasında davalı şirket bünyesinde bordrolu olarak çalıştığını ve 16 Şubat 2011 tarihinde emekli olduğunu, davacının müdürlük yaparken şirketin piyasadaki itibarını korumak ve yasal takibe maruz kalmasını engellemek amacıyla iyi niyetli olarak sonradan kendisine ödeneceği inancıyla davalı şirket namına bir çok harcamalar yaptığını, bu hususun şirket kayıtlarında açıkça görüleceğini, müvekkilinin alacağının tahsili amacıyla takip yaptığını, davalı şirketin takip dosyasına kabul ettiği 2.821,84 TL dışında itiraz ederek takibi durdurduğunu iddia ederek davalının itirazının iptali ile %40'dan aşağı olmayacak şekilde icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının ileri sürdüğü alacağının ne kadarının maaş, ne kadarının elden ödenecek alacak olduğunun belli olmadığını, davacı tarafın davalı şirkete ait muavin defterdeki kayıtlar ile elden ödemeleri ispatlamış olduğundan bahsettiğini, şirket yönetim kurulunca alınmış bir karar olmadan davacının davalı şirkete kendi hesabından para aktarmış ve şirket adına elden ödemeler yaparak borçlandırıcı işlemler yapmış ise görevi kötüye kullanmış sayılacağını, muavin defterin yardımcı defter olup bağlayıcılığının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece Dairemiz bozma ilamına uyularak, davanın kısmen kabulüne, .... İcra Müdürlüğü'nün 2011/403 esas sayılı dosyasında davalının itirazının 18.402,00 TL asıl alacak ve 344,85 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 18.746,85 TL üzerinden iptali ile takibin bu kısım yönünden devamına, fazlaya ilişkin talebin reddine, asıl alacağın %20 oranındaki 3.680,40 TL icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece Dairemiz bozma ilamına uyularak, davanın kısmen kabulüne, .... İcra Müdürlüğü'nün 2011/403 esas sayılı dosyasında davalının itirazının 18.402,00 TL asıl alacak ve 344,85 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 18.746,85 TL üzerinden iptali ile takibin bu kısım yönünden devamına, fazlaya ilişkin talebin reddine, asıl alacağın %20 oranındaki 3.680,40 TL icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davalının müdür olduğu dönemde davalı şirkete verdiğini iddia ettiği borcun tahsili istemine ilişkin olup, mahkemece Dairemiz bozma kararı kapsamında yeniden inceleme yapılmış, bilirkişiden ek rapor alınmış ve davanın kabulüne karar verilmiştir. Oysa ki mahkemece, davacının, davalı şirkette müdür olduğu dönemde şirkete toplamda 18.000,00 TL elden borç verdiği iddiasının ispatı olarak davalı defterleri dışında başkaca delil gösterilmediği ve davalı aleyhine değerlendirilen kayıtların davacının müdür olduğu dönemde yazıldığı göz önüne alınarak, borç verildiği iddia edilen paralar ile davalı şirketin ne gibi ihtiyaçlarının karşılandığı, nerelere ödemeler yapıldığı hususlarının değerlendirilmesi ve açıklığa kavuşturulması gerekirken, bu hususların açıklığa kavuşturulamadığı, borç verildiğine dair davalı defterleri dışında herhangi bir evrak yada makbuza rastlanmadığı, söz konusu paralar ile hangi borçların karşılandığı tespit edilemediği halde yazılı gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 06.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/33711, Karar No: 2013/19507, Tarih: 10.09.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/33711 E.  ,  2013/19507 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 2863 sayılı Kanunun 67/2, 5237 sayılı TCK'nın 62, 52/2 maddeleri uyarınca mahkumiyetine ve hapis cezasınınertelenmesine

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hüküm, sanıklar tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suçtan zarar gören “...” adına davaya katılma talebinde bulunulduğu ve yapılan talebe atfen şikayetçi kurumun katılan olarak kabulüne karar verildiği gözetilmeksizin, gerekçeli karar başlığında “Kayseri Kültür ve Turizm İl Müdürlüğünün” katılan olarak belirtilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık ...'un suç tarihinden üç yıl önce bekçilik yaptığı villanın yan tarafında bulduğunu beyan ettiği ve tarafsız bilirkişi raporu ile 2863 sayılı Kanunun 6. maddesi kapsamında korunması gerekli taşınmaz kültür varlığı niteliğini haiz olduğu belirlenen iki adet mezar sitelini, büyük bir akvaryum kuracağını söyleyen arkadaşı ...'a, akvaryumunda süs olarak kullanması amacıyla verdiği, sanık ...'ın mezar taşlarını koli içerisinde minibüs ile babası tanık ...'ın Akkışla Köyünde bulunan evine gönderdiği, tanık ...'ın kolinin içerisinde mezar taşı bulunduğunu görünce durumu emniyete bildirdiği anlaşılmış olup, tüm dosya kapsamı itibarıyla sanıkların suça konu Geç Roma dönemine ait mezar sitellerini ticaret kastıyla satın aldıklarına, sattıklarına, kabul ettiklerine dair delil mevcut olmadığı, sanık ...'un bulduğu kültür varlıklarını 2863 sayılı Kanunun 4. maddesinde belirtilen süre içerisinde yetkili mercilere bildirmeyerek anılan Kanunun 67/1 maddesine temas eden ihbar yükümlülüğüne aykırılık suçunu işlediği, sanık ...'ın ise ticari saik gütmeksizin sanık ... tarafından kendisine hediye edilen suça konu varlıkları 2863 sayılı Kanunun 70. maddesine aykırı olarak bulundurduğu gözetilmeksizin sanıkların izinsiz olarak kültür varlığı ticareti yaptıklarından bahisle anılan Kanunun 67/2 maddesi uyarınca cezalandırılmalarına karar verilmesi,

Kabule göre de;

1- 5237 sayılı TCK’nın 51. maddesindeki ertelemeye ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı CMK'un 231. maddesi hükmünün sanıklar hakkında uygulanıp uygulanmayacağına karar verilirken, dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar birlikte ve isabetle değerlendirilip, denetime olanak verecek somut gerekçeler gösterilmek suretiyle takdir hakkının kullanılması gerektiği, bu itibarla

tekerrüre esas sabıkaları bulunmayan, yargılamayı sürüncemede bırakacak bir davranışları ile dosyaya yansıyan olumsuz kişilikleri belirlenemeyen sanıklar hakkında “duruşmadaki tutum ve davranışları, suç işleme hususundaki eğilimleri, yargılama aşamasında pişmanlık göstermemeleri” şeklinde yerinde olmayan gerekçe ile cezanın ertelenmesine ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

tekerrüre esas sabıkaları bulunmayan, yargılamayı sürüncemede bırakacak bir davranışları ile dosyaya yansıyan olumsuz kişilikleri belirlenemeyen sanıklar hakkında “duruşmadaki tutum ve davranışları, suç işleme hususundaki eğilimleri, yargılama aşamasında pişmanlık göstermemeleri” şeklinde yerinde olmayan gerekçe ile cezanın ertelenmesine ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

2-5237 sayılı TCK'nın 53/1-c maddesinde belirtilen velayet, vesayet ve kayyımlığa ait hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca sanıklar hakkında sadece kendi alt soyları üzerindeki yetkileri bakımından koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişiler yönünden hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

3- Hükme esas alınan 02/06/2011 tarihli bilirkişi raporuna göre 2863 sayılı Kanunun 6. maddesi kapsamında korunması gerekli taşınmaz kültür varlığı niteliğini haiz bulunduğu belirlenen 2 adet mezar sitelinin aynı Kanunun 75. maddesi uyarınca Müze Müdürlüğü'ne teslimine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, suça konu varlıkların akıbetleri hakkında herhangi bir hüküm tesis edilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 10/09/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.