muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/36, Karar No: 2008/4730, Tarih: 30.01.2008

Davacı Hasan Hüseyin, kendi başvurusu ve imzası bulunmayan belgeye dayalı olarak nesep düzeltilmesinin yapıldığını iddia ederek, nüfus kayıtlarından Mukaddesin çıkarılmasını ve nüfus kaydının gerçeğe uygun şekilde düzeltilmesini talep ettiğine göre; dava nesebin reddi değil, nüfus kaydının düzeltilmesi davası niteliğindedir.

Böylece, davacının nüfus kütüğündeki kaydın ve tescile esas dayanak belgenin gerçeğe uygun olmadığına ilişkin iddiası ve davalının aksi yöndeki savunmasının, hak düşürücü süreye bağlı olmaksızın, az yukarıda açıklandığı gibi her türlü delille ispatlanması mümkündür.

Yargılama sırasında alınan raporda, tescile esas dayanak belgede yer alan imzanın davacının eli ürünü olmadığı ifade edilmiş; belge tanıkları ise, davacının da başvuruda bulunması sonucu çocuğun nesebinin düzeltilmesine ilişkin belgenin düzenlendiği yönünde beyanda bulunmuşlardır. Davalı Zeynep, davacı ile karı koca gibi birlikte yaşadıklarını savunduğuna göre, onun da göstereceği delillerin toplanmamış ve belge tanıklarının beyanları ile yetinilmiş olması hakkaniyete uygun değildir.

Şu da eklenmelidir ki; nüfus kaydının düzeltilmesi davası sonucu, davadan sonra vefat eden Hasan Hüseyin mirasçılarının, mirasçılık durumu değişeceğinden, mecburi dava arkadaşı olan tüm mirasçıların davaya katılımının sağlanması; eş söyleyişle kayda göre davacının mirasçısı durumunda görünen oğlu Ramazan aleyhine açtığı diğer kayıt iptali davasının kesinleşip kesinleşmediği araştırılarak, sonucuna göre davaya dahil edilmesi ve göstereceği delillerin toplanması gerektiği açıktır.

Hal böyle olunca; nüfus kaydının düzeltilmesi davası, niteliği itibariyle davacının oğlu Ramazan'ın hukukunu da etkilediğinden mahkemece; davacının oğlu Ramazanla ilgili iptal davasının kesinleşip kesinleşmediğinin araştırılması, iptal davası kesinleşmemişse Ramazan'ın da davaya dahili sağlanarak göstereceği delillerin toplanması; davalı Zeynep'in savunmasında bildirdiği davacı ile karı koca gibi birlikte yaşadıklarını bilmesi mümkün, Konya ve Karaman'da ev kiralayan H.Hüseyin ve Mevlüt ya da onların mirasçılarının dinlenmesi, bu nitelikteki davalarda bilim ve tekniğin tüm imkanlarından yararlanılması gerektiği de gözetilerek, resmi kayıtlarda baba olarak görülen davacı Hasan Hüseyin ile davalı anne Zeynep'in ve davalı çocuk Mukaddesin DNA testlerinin yapılması ve bütün deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken; davanın nesebin reddi niteliğinde bulunduğuna dair yanılgılı değerlendirme ile ayrıca eksik hasım ve eksik inceleme sonucu davanın reddine dair önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

Sonuç: Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının yukarıda gösterilen nedenlerden dolayı HUMK'nın 429. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 30.01.2008 gününde oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2656, Karar No: 2019/3460, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2017/2656 E.  ,  2019/3460 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/372, Karar No: 2013/3427, Tarih: 30.04.2013

**1. Ceza Dairesi         2013/372 E.  ,  2013/3427 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2012/143501

MAHKEMESİ : Van 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 01/03/2011, 2008/215 (E) ve 2011/40 (K)

SUÇ : Töre saikiyle öldürme ve bu suça yardım, kasten yaralama, 6136 sayılı Yasaya aykırılık

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-) Gerekçeli karar başlığında karar tarihinin 01.03.2011 yerine 03.03.2011 olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir hata olarak kabul edilmiştir.

2-) Sanıklar hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan verilen "hükmün açıklanmasının geri bırakılması"na dair kararlar, 5271 sayılı CMK.nun 231/12. maddesi uyarınca itiraz yoluna tabi olduğundan, itiraz merciince incelenmek üzere dosyanın incelenmeksizin mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na tevdiine karar verilmiştir.

3-) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık S.. maktul Aziz'e ve mağdur Seyithan'a yönelik eylemleri ile sanık Salih'in maktul Aziz'e yönelik eyleminin sübutu kabul, takdire ve sanık Salih yönünden tahrike ilişen cezayı azaltıcı bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçeler ile kısmen kabul kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık S.müdafiinin duruşmalı incelemede ve temyiz dilekçesinde yasal savunmaya, mağdur Seyithan'a yönelik eylemde haksız tahrik bulunduğuna yönelen, sanık Salih müdafiinin sübuta ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Ancak;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; maktul Aziz ile sanıklardan S.. resmi nikahlı eşi Saide arasında gönül ilişkisi olduğu, olaydan yaklaşık 2 yıl kadar önce Saide ve S. müşterek evlerinde maktul A. S. kardeşleri tarafından yakalanarak dövü1düğü, bu olaydan sonra çocuklarının tanık Saide'ye "anne seni de Aziz'i de vuracaklar" demesinin ardından Saide'nin maktulü gizlice arayarak "ailesini alarak köyü terketmesi gerektiğini yoksa ikisini de vuracaklarını" söylediği , maktulün beraber kaçma teklifinde bulunması üzerine maktul ve tanık Saide'nin beraber kaçarak Van il merkezinde ev kiralayıp beraber yaşamaya başladıkları, bu süre içerisinde öldürülmekten korkan Saide'nin, neredeyse ev dışına hiç çıkmadığı, sanık S.. devamlı olarak öldürmek amacıyla maktulü aradığı, olay günü maktulün oto pazarında olduğunu tespit eden sanık S.. yanında kardeşi Kudbettin'de olduğu halde uzaktan akrabası diğer sanık Salih'in otomobiliyle olay yerine gitmek konusunda anlaştıkları, sanık Salih'in akraba ve yakın çevreden oluşu nedeniyle maktulü öldüreceğini bildiği silahlı şekildeki sanık S.. ve kardeşini oto pazarı yakınına getirdiği, maktul Aziz'in oto pazarında oğlu mağdur Seyithan'la konuştuğu sırada sanık S.. mağdur Seyithan'ın sırt bölgesine bir el ateş ettiği, ardından sanık Siyahahmet ve kardeşinin tabancaları ile ateş ederek maktul Aziz'i kafa bölgesinden üç isabetle öldürdükleri, mağdur Seyithan'ın toraksa nafiz ateşli silah yaralanması nedeniyle yaşamsal tehlike geçirdiği, sanık S.. ve kardeşinin sanık Salih'in kullandığı otomobil ile kaçtıkları olayda;

a-) Sanık S.. eşiyle müşterek konutlarında yakalanan maktulü öldürme konusunda önceden karar verdiği, bu durumun maktul ve tanık Saide tarafından da bilindiği bu nedenle köyden beraber kaçtıkları, bu olayın üzerinden yaklaşık 2 yıl gibi bir süre geçmesine rağmen sanık S..verdiği öldürme kararında sebat ve ısrar gösterdiği, olay günü de hazırlıklı şekilde yanında kardeşi

Kudbettin'de olduğu halde sanık Salih'e ait araçla oto pazarına gittiği ve maktulü öldürdüğü somut olayda tasarlamanın şartlarının oluştuğu ancak Türk Medeni Kanunun 185. maddesi gereğince eşlerin birbirlerine karşı sadakat yükümlülüğünün bulunduğu, maktulün, sanık S.. aynı konutta ortak yaşam sürdüğü resmi nikahlı eşi tanık Saide ile gayri meşru ilişki yaşayarak birlikte kaçmalarının sanık S... yönünden haksız tahrik oluşturacağı anlaşılmakla, sanık S.. eyleminin TCK.nun 82/1-a, 29.maddesine uyan haksız tahrik altında tasarlayarak öldürme, sanık Salih'in eyleminin ise TCK.nun 40. maddesi delaletiyle TCK.nun 82/1-a, 39.maddesi kapsamında kalan tasarlayarak kasten öldürme suçuna yardım niteliğinde olduğu gözetilmeksizin sanıkların eylemlerini töre saiki ile işledikleri kabul edilerek TCK.nun 82/1-k maddesiyle uygulama yapılması,

b-) Sanık S... mağdur Seyithan'a yönelik eylemi yönünden; kullanılan vasıtanın elverişliliği, hedef alınan vücut bölgesi, yara yeri ve niteliği de dikkate alındığında sanığın eyleme bağlı olarak ortaya çıkan kastının mağduru öldürmeye yönelik olduğu gözetilmeden, sanık hakkında kasten yaralama suçundan hüküm kurularak eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, kısmen re'sen de temyize tabi bulunan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi değişik gerekçeyle (BOZULMASINA), kurulan hükümlerde sanıklar aleyhine temyiz olmadığından CMUK.nun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı itibariyle kazanılmış hakların korunmasına, 30/04/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.

30/04/2013 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı .. huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık S.. Ş.. müdafii Avukat .. yokluğunda 09/05/2013 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2013/25897, Karar No: 2014/10324, Tarih: 27.05.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/25897 E.  ,  2014/10324 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında mühür bozma ve elektrik hırsızlığı suçundan verilen 08.06.2010 tarih ve 2009/767 Esas, 2010/639 Karar sayılı beraat hükmünün katılan vekili tarafından yasal sürede temyiz edildiği, ancak aynı ilamda elektrik hırsızlığı suçundan kurulan beraat hükmünün Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 18.07.2012 tarihli yazısı ile 6352 sayılı Yasanın geçici 2/1-2. maddeleri uyarınca yeniden değerlendirilmesi için iadesi üzerine mühür bozma suçundan yeniden hüküm kurulmadığı ve tebliğe rağmen yeniden temyiz edilmediğinden katılan vekilinin 08.06.2010 tarihli ilk hükme yönelik süresinde yaptığı temyizine hasren dosya incelenip gereği görüşüldü:

Yüklenen suçun yasal unsurları itibariyle oluşmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 27.05.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13343, Karar No: 2015/12899, Tarih: 21.12.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/13343 E.  ,  2015/12899 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 7. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/03/2015

NUMARASI : 2013/334-2015/70

DAVACI : E.. Y..

DAVALI : Ş.. B..

Taraflar arasındaki davada, İstanbul Anadolu 10. Asliye Ticaret ve İstanbul Anadolu 7. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, menfi tespit istemine ilişkindir. Dava, kendisine senetlerin zorla imzalatıldığını iddia ederek, bono nedeniyle borçlu olmadığının tespitini istemiştir.

Asliye Ticaret Mahkemesince, "Borçlar Kanununda düzenlenen ikrah nedenine dayalı olan davada asliye hukuk mahkemesinin görevli olduğu" gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

Asliye Hukuk Mahkemesi ise,"Uyuşmazlığın kambiyo senedinden kaynaklandığı ve ticari dava olduğu gerekçesiyle" görevsizlik kararı vermiştir.

01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6102 sayılı TTK'nın 5/1. maddesi uyarınca, ticari davalara bakmak görevi, asliye ticaret mahkemesine aittir. Ticari davalar, mutlak ve nispi ticari davalar olarak ikiye ayrılmaktadır. Nispi ticari davalar, TTK'nın 4/1. maddesinin ilk cümlesinde tarif edilen davalardır. Buna göre, her iki tarafın da "ticari işletmesiyle ilgili hususlardan kaynaklanan" hukuk davaları, ticari dava sayılmıştır. Mutlak ticari davalar ise, tarafların tacir olup olmadıklarına ve uyuşmazlığın tarafların ticari işletmeleri ile ilgili bulunup bulunmadığına bakılmaksızın yasa gereği ticari dava sayılan uyuşmazlıklardır. TTK'nın 4/1-a ve devamı bentlerinde yazılan uyuşmazlıklar ile diğer kanunlarda ticari dava olduğu belirtilen uyuşmazlıklar, mutlak ticari davalardır.

TTK'nın 4/1-a maddesinde, “TTK'da öngörülen” hususlardan kaynaklanan hukuk davaları, mutlak ticari davalar arasında sayılmıştır. Kambiyo senetleri, 6102 sayılı TTK'nın 670 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Bu nedenle, TTK'da düzenlenmiş olan kambiyo senedinden kaynaklanan hukuk davaları, mutlak ticari dava olup, aynı Kanunun 5/1. maddesi gereğince uyuşmazlığın asliye ticaret mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

Somut olayda dava, kambiyo senedi özelliklerini taşıyan bonodan kaynaklanmakta olup, TTK'nın 4/1-a ve 5/1 maddeleri gereğince, mutlak ticari dava niteliğindeki uyuşmazlığın ticaret mahkemesi tarafından çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince İstanbul Anadolu 10. Asliye Ticaret Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 21/12/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10387, Karar No: 2015/14688, Tarih: 03.09.2015

**2. Ceza Dairesi         2015/10387 E.  ,  2015/14688 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında düzenlenen kaçak elektrik tespit tutanağında abonesiz olarak enerji kullanıldığı ve enerjinin sayaçtan geçtiği belirtildiği ve C. savcılığınca yapılan keşif sonucu alınan bilirkişi raporunda, “enerjinin sayaçtan geçerek kullanıldığı, kaçak elektrik kullanılmadığı” belirtildiği halde, rapora neden itibar edilmediği Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde irdelenip açıklanmadığı gibi, suça konu sayacın tutanak tarihinden sonra değiştirildiğinin 23/05/2013 tarihinde yapılan keşifte anlaşıldığı halde, “sanığın uzun süredir aynı yerde ikamet ettiği ve sayacın değiştirildiğinden” bahisle yerinde olmayan gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 03/09/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/29765, Karar No: 2019/5534, Tarih: 14.05.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/29765 E.  ,  2019/5534 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, rahatsızlığı nedeniyle amcası ...'a ait kimlik ile Türkan Özilhan Devlet Hastanesinde Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon uzmanına muayene olduğu, bazı tetkiklerin istendiği, sonuçların çıkmasından sonra tekrar doktor ile sonuçlar hakkında konuşmak için gittiğinde görevli doktorun durumu fark ettiği iddia edildiği olayda; üzerinde herhangi bir tahrifat yapılmaksızın suçta kullanılan kimlik belgesinin başkasına ait olduğunun görevlilerce basit bir denetim sonucunda kolaylıkla tespit edilmesinin mümkün olduğu, sanığın eyleminin aldatma özelliğinden yoksun olması nedeniyle hile boyutuna ulaşmadığı anlaşılmakla, sanık hakkında kurulan beraat hükmüne yönelik mahkemenin kabulünde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun yasal unsurları oluşmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin sanığın suçu işlediğine dair temyiz itirazlarının reddiyle, beraatine ilişkin hükmün ONANMASINA, 14/ 05/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3882, Karar No: 2023/6660, Tarih: 31.10.2023

**1. Ceza Dairesi         2023/3882 E.  ,  2023/6660 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/1280 E., 2022/1694 K.

SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Nevşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.12.2015 tarihli ve 2015/680 Esas, 2015/838 Karar sayılı

kararı ile, sanığın neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2. Bu kararların o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine, Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin 12.09.2019 tarihli ve 2019/11068 Esas, 2019/15764 Karar sayılı kararıyla; "..mağdurun 01.06.2015 tarihinde kollukta, sanığın kafası ile burnuna vurarak yaraladığını ifade etmesine ve beyanını destekleyen Nevşehir Adli Tıp Şubesinin 06.07.2015 tarihli raporunda, ''nazalde fraktür mevcut olup, kemik kırığının hayati fonksiyonlarına etkisi hafif (1.) derecedir.'' şeklindeki tespite göre; sanığın atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken, mağdurun, nişanlısı olan sanığı suçtan kurtarmaya yönelik huzurda alınan beyanına itibar edilerek yasal ve yerinde olmayan gerekçeyle yazılı şekilde beraatine karar verilmesi.." nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bozma sonrası yapılan yargılama sonucunda sanık hakkında kurulan hükmün 5271 sayılı Kanun'un 231 ... maddesi uyarınca açıklanmasının geri bırakıldığı, sanığın denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlediği ihbarı üzerine dosyanın yeniden ele alınması suretiyle hükmün açıklandığı ve Nevşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.12.2022 tarihli ve 2022/1280 Esas, 2022/1694 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mağdura yönelik neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 10 ay 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebebi hükmü temyiz etme iradesinden ibarettir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebebi hükmü temyiz etme iradesinden ibarettir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Nişanlısı olan mağdurun facebook hesabında daha öncesine ait bir erkekle olan fotoğrafını görerek sinirlenen sanığın kafası ile burnuna vurduğu mağduru hayati fonksiyonlarına etkisi hafif (1) derecede kemik kırığına neden olacak şekilde yaraladığı anlaşılmıştır.

2. Mağdur aşamalarda çelişkili beyanlarda bulunmuş, sanık suçlamayı inkar etmiş, olay tutanağı, mağdurda meydana gelen yaralanmaya ilişkin Nevşehir Adli Tıp Şubesinin 06.07.2015 tarihli raporu dava dosyasına eklenmiştir.

3. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta ayrıntılarına yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereklerinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, hükmün bu veriler ışığında gerekçelendirilmiş

olduğu, mağdurun olayın sıcaklığı ile alınan ilk beyanını doğrulayan Nevşehir Adli Tıp Şubesince tanzim olunan rapora göre, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfı ve yaptırımının doğru bir biçimde belirlendiği anlaşıldığından, anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Nevşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.12.2022 tarihli ve 2022/1280 Esas, 2022/1694 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

31.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1815, Karar No: 2013/4975, Tarih: 18.09.2013

**1. Ceza Dairesi         2013/1815 E.  ,  2013/4975 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2012/190044

MAHKEMESİ : Batman Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 22/03/2012, 2011/142 (E) ve 2012/64 (K)

SUÇ : Kasten öldürme

TÜRK MİLLETİ ADINA

Suça sürüklenen çocuk Cihan hakkında kasten öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, suça sürüklenen çocuk Cihan'ın, kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçeler ile reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, suça sürüklenen çocuk müdafiinin duruşmalı incelemede ve temyiz dilekçesinde sübuta, tahrikin derecesine, katılan vekilinin suç niteliğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

1- Suça süreklenen çocuk Cihan'ın, 10.03.2012 tarihinde 18 yaşını doldurduğu gözetilmeden hükmün verildiği 22.03.2012 tarihli oturuma açık yerine kapalı olarak başlanması, oturumun açık yapılacağına dair karar verilmeden açık yargılamaya devam edilmesi, açık yargılamaya son verildi denilerek hükmün açıkça okunması suretiyle karışıklık yaratılması,

2- Oluşa ve dosya kapsamına göre; maktulden gelen ve haksız tahrik oluşturan söz ve davranışı bulunmadığı halde, haksız tahrik hükümleri uygulanarak cezadan indirim yapılması suretiyle eksik ceza tayini,

Yasaya aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün kısmen farklı gerekçeyle tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), bozma nedenine ve tutuklulukta geçirdiği süre dikkate alındığında suça sürüklenen çocuk ile müdafiinin tahliye talebinin reddine, 18/09/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.

18/09/2013 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı .... huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık C.. Ö.. müdafii Avukat ... yokluğunda 26/09/2013 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2019/5176, Karar No: 2019/6266, Tarih: 02.04.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/5176 E.  ,  2019/6266 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I-Sanık hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanık hakkında hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından beraat olarak kurulan 20/12/2012 tarihli hükmün, o yer Cumhuriyet savcısı tarafından sanık hakkında sadece hırsızlık suçu için temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 24/11/2015 tarih ve 2014/18101 Esas sayılı ilamı ile hırsızlık suçuna ilişkin incelme yapılarak bozma kararı verildiği, konut dokunulmazlığını bozma suçundan verilen ilk kararın temyiz edilmemesi üzerine kesinleştiği, mahkeme tarafından bu suçtan kurulan 04/12/2018 tarih ve 2015/867 Esas - 2018/541 Karar sayılı hükmün hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu, bu bakımdan hukuken varlık kazanmayan bir kararın temyiz davasına konu edilmesi de mümkün olmadığından, sanığın konusu bulunmayan temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II- Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Bozma sonrası yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 02/04/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.