muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/9359, Karar No: 2025/4101, Tarih: 04.03.2025

Anayasa'nın 26. maddesinde, "Herkes, düşünce ve kanaatlerini söz, yazı, resim veya başka yollarla tek başına veya toplu olarak açıklama ve yayma hakkına sahiptir.” hükmüne yer verilmiştir. Bunun yanında, bu hak, birçok uluslararası belgeye ve mahkeme kararına da konu olmuştur.

Türkiye'nin de yargılama yetkisini kabul ettiği AİHM, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (Sözleşme) 10. maddesinin 2. paragrafı saklı tutulmak üzere, ifade özgürlüğünün sadece toplum tarafından kabul gören veya zararsız veya ilgisiz kabul edilen "bilgi" ve "fikirler" için değil, incitici, şoke edici ya da endişelendirici bilgi ve düşünceler için de geçerli olduğunu pek çok kararında yinelemiştir. AİHM'e göre ifade özgürlüğü, yokluğu halinde "demokratik bir toplum"dan söz edemeyeceğimiz çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin bir gereğidir.

Bununla birlikte, ifade özgürlüğü de mutlak ve sınırsız değildir. Bu hak kullanılırken bireylerin hak ve özgürlüklerini ihlal edecek tutum ve davranışlardan kaçınılması hem ulusal hem de uluslar arası mevzuatlarda yer almaktadır.

Nitekim Anayasa'nın 26. maddesinde koruma altına alınan ifade özgürüğü, aynı maddenin 2. fıkrasında belirtilen sebeplerle sınırlandırılabilir. Dolayısıyla anılan madde ile Anayasanın 13. maddesine göre, ifade özgürlüğüne yönelik sınırlamalar ancak kanunla yapılabilir ve demokratik toplum düzeninin gereklerine ve ölçülülük ilkesine aykırı olamayacağı gibi hak ve özgürlüklerin özlerine de dokunamaz.

Siyasetçilere yönelik eleştirilerin izin verilen sınırlarının özel kişilere nazaran daha geniş olduğu gerek iç hukukumuzda gerekse uluslararası mahkeme kararlarında yerleşmiş bir ilkedir. Bu ilkenin gerekçesi, siyasetçilerin, özel kişilerden farklı olarak, gazetecilerin ve halkın yakın denetimine açık olan, kamuoyuna mal olmuş kişi haline gelmeyi bilerek tercih etmeleridir.

Açıklamalar ışığında, somut olayda; sanığın eyleminin, katılanın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, suça konu karikatürün siyasi ve ağır eleştiri niteliğinde olduğu dolayısıyla hakaret suçunun unsurları itibarıyla oluşmadığı düşünülmeden, sanığın beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

2-Kabule göre de; mükerrir olan sanık hakkında 5237 sayılı Kanunun 58. maddesinin uygulanmaması,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Midyat 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,04.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/18789, Karar No: 2010/19009, Tarih: 11.11.2010

**2. Hukuk Dairesi         2010/18789 E.  ,  2010/19009 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVALILAR :... ve ...

DAVA TÜRÜ :Tapu İptali-Tescil-Aile Konutu Şerhi Konulması

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün temyizen mürafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan 24.6.2010 günü temyiz eden davacı vekili Av. Seda Karahan ve karşı taraf ... vekili Av. ... geldi. Diğer davalı ... gelmedi. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, duruşma için takdir olunan 750.00 TL. vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalılardan ...'a verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 73.90 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi. 11.11.2010 (Prş.)

(Muhalif) (Muhalif)

KARŞI OY YAZISI

Eşlerden biri, diğer eşin “açık rıza” sı bulunmadıkça aile konutunu devredemez veya aile konutu üzerindeki hakları sınırlayamaz. (TMK. m. 194). Asıl olan eşin rızasının alınmasıdır. Bu nedenle bir davada “açık rıza” olgusu çekişmeliyse; davada ispat yükü rızanın varlığını ileri süren taraftadır. Temyize konu davada ispat yükü, aile konutunu tapuda davalı eş ...'dan satın alan, diğer davalı ... üzerindedir. Davalı ...'ın işlemde iyi niyetli (TMK. m. 1023) olup olmamasının önemi olmayıp; ona düşen eşin açık rızasının mevcudiyetini usulünce kanıtlamaktır. Kanıtlama için her türlü delile başvurulabilir. Toplanan delillerden ; ispat yükü kendisine düşen davalı ... davacının işlemde açık rızasını kanıtlayamamıştır. Bu nedenle tapu iptali ve tescil isteğinin kabulüne karar vermek gerekirken ; davanın reddine karar verilmiş olması kanımca isabetli olmamıştır. Değerli çoğunluğun onama görüşüne açıkladığım nedenlerle katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2011/5010, Karar No: 2012/3551, Tarih: 17.05.2012

**7. Hukuk Dairesi         2011/5010 E.  ,  2012/3551 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava, davalı tarafından yapılan arıza çalışması sırasında davacının elektrik kablolarına hasar verildiği iddiasıyla girişilen icra takibine itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece istem kısmen kabul edilmiş, kararı davalı temyiz etmiştir.

Davacının itirazın iptali istemi üzerine davalı tarafından süresinde zamanaşımı def'inde bulunulmuştur.

Haksız eylemden kaynaklanan davalarda BK.'nun 60.maddesi uyarınca zamanaşımı süresi bir yıldır. Zamanaşımı süresi, zarar görenin zararı ve zarar sorumlusunu öğrendiği günden itibaren işlemeye başlar. Öğretide ve uygulamada kararlılık kazanan görüşlere göre, tüzel kişiler yönünden zamanaşımı süresinin işlemeye başlayabilmesi için o tüzel kişi veya kurumun dava açma konusunda emir vermeye yetkili organları tarafından zararın ve zarar sorumlusunun öğrenilmesi zorunludur. Dava açma konusunda emir vermeye yetkili organın kim veya kimler olduğu zarar ve zarar sorumlularını ne zaman öğrendiği tespit edilemediğinden davanın süresinde açılıp açılmadığı belirlenememektedir. Her ne kadar mahkemece bu konuda araştırma yapılmaksızın davacının bildirdiği genel müdür olur tarihi esas alınarak davanın bu tarihten itibaren bir yıl içinde açıldığı gerekçesiyle zamanaşımı def'i reddedilmişse de; davalı taraf, davacı şirketin genel müdür yardımcısının olayı 15.10.2007 ve 20.11.2007 tarihleri itibariyle öğrendiğini savunup buna dair yazışma örneklerini sunmuştur. Şu durumda, mahkemece davacının dava açmaya emir verme konusunda yetkili makamının kim olduğu şirket ana sözleşmesi, ana sözleşmede hüküm yoksa genel kurul kararlarında şirketi temsile kimin yetkilendirildiği araştırılıp sonucuna göre zamanaşımı def'i

konusunda karar verilmelidir. Mahkemenin bu yönü açıklığa kavuşturmadan dava açma konusunda davacının emir vermeye yetkili makamı olup olmadığı bilinmeyen genel müdür olur tarihini esas alarak zamanaşımı def'ini reddetmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

Tüketilmeyen elektrik, santrallerde otomatik olarak üretilmeyip ancak kullanıldığı anda üretilerek enerji nakil hatları üzerinden dağıtılan bir enerji türü olup, kullanılan enerji miktarı da günün değişik saatlerinde farklı olduğundan (inkıta) süresi belirlenemeyeceğinden ve bu nedenle de satılamayan enerji bedeline de hükmedilmesi kabul biçimi bakımından doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde ilgilisine iadesine, 17.05.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5305, Karar No: 2018/14754, Tarih: 20.12.2018

**8. Ceza Dairesi         2018/5305 E.  ,  2018/14754 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taksirle bina çökmesine, toprak kaymasına, çığ, sel, taşkına neden olma suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda ... Cumhuriyet Başsavcılığının 08.11.2017 tarihli ve 2017/16266 soruşturma 2017/50756 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddine ilişkin mercii ... 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 10.01.2018 tarihli ve 2018/174 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosyası ile ilgili olarak;

5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet Savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hali öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet Savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet Savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında, somut olayda müştekiler vekilinin, şüphelinin yapmış olduğu kazı faaliyeti nedeniyle müvekkilerine ait bina ve dairelerde hasar oluştuğu iddiası üzerine, ... Cumhuriyet Başsavcılığınca yeterli delil bulunmadığından bahisle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de, olay mahallinde keşif yapılarak bilirkişi raporunun alınması ve kusur durumlarının tespit edildikten sonra sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 28.03.2018 gün ve 2018...3944 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 03.04.2018 gün ve KYB/2018...27349 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Müştekiler vekilinin ... Cumhuriyet Başsavcılığı'na sunmuş olduğu 23.02.2017 tarihli dilekçesinde şüpheli ... tarafından Osmangazi Tapu Müdürlüğü'nün 6547 ada 52 parsel sayılı taşınmazda ,müteahhit olarak kaçak olarak başlatılan inşaat...kazı çalışmaları sırasında toprak kayması nedeniyle bitişik parselde müvekkilerine ait dairelerin de olduğu / ... adresinde bulunan ve Osmangazi Tapu Müdürlüğü'nün... ada 4 parsel sayılı taşınmazdaki bina ve dairelerde ciddi hasarların meydana geldiğini, müvekillerinin müracaatı üzerine, ... 4. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2017/6 değişik iş sayılı dosyası ile mahallinde keşif yapıldığını, 25.01.2017 tarihli bilirkişi raporunda özetle müvekkillerine ait binalarda oluşan zararın şüphelinin idaresindeki kazı çalışmaları sonucu meydana geldiğinin, mevcut zemindeki eğim dikkate alınıp zorunlu olan kazık çalışmasının yapılmamış olduğunun tespit edildiğinin belirtildiğini bildirmiş, ... Cumhuriyet Savcılığınca 08.11.2017 günlü kararda “ Şüpheli ...'nın bahse konu yerdeki inşaatın %50 ortağı olduğunu, ruhsat için başvuru yaptıklarını ve bu haliyle hafriyatı erken aldıklarını ve hafriyat çalışması sırasında gerekli önlemleri aldıklarını, güvenliği tehlikeye sokacak bir işlem yapmadıklarını savunduğu anlaşılmakla, üzerine atılı suçu işlediğine dair kamu davası açmaya yeterli delil bulunmadığı” gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, verilen bu karara karşı yapılan itirazın, mercii tarafından reddedilmesi üzerine kararın kesinleştiği anlaşılmıştır.

Ceza Muhakemeleri Kanununda;

“ Madde 160 - (1) Cumhuriyet Savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar.

(2) Cumhuriyet Savcısı, maddî gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adlî kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür.

Madde 170 - (1) Kamu davasını açma görevi, Cumhuriyet Savcısı tarafından yerine getirilir.

(2) Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet Savcısı, bir iddianame düzenler.

Madde 172 - (1) Cumhuriyet Savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir. Bu karar, suçtan zarar gören ile önceden ifadesi alınmış veya sorguya çekilmiş şüpheliye bildirilir. Kararda itiraz hakkı, süresi ve mercii gösterilir.

Madde 172 - (1) Cumhuriyet Savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir. Bu karar, suçtan zarar gören ile önceden ifadesi alınmış veya sorguya çekilmiş şüpheliye bildirilir. Kararda itiraz hakkı, süresi ve mercii gösterilir.

Madde 173 - (1) Suçtan zarar gören, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kendisine tebliğ edildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde, bu kararı veren Cumhuriyet Savcısının yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesinin bulunduğu yerdeki sulh ceza hâkimliğine itiraz edebilir.

(2) İtiraz dilekçesinde, kamu davasının açılmasını gerektirebilecek olaylar ve deliller belirtilir.

(3) (Değişik fıkra: 18.06.2014...6545 S.K./71. md) Sulh Ceza Hâkimliği, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, o yer Cumhuriyet Başsavcılığından talepte bulunabilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder; itiraz edeni giderlere mahkûm eder ve dosyayı Cumhuriyet Savcısına gönderir. Cumhuriyet Savcısı, kararı itiraz edene ve şüpheliye bildirir.

(4) (Değişik fıkra: 25.05.2005...5353 S.K./26.mad) Sulh Ceza Hâkimliği istemi yerinde bulursa, Cumhuriyet Savcısı iddianame düzenleyerek mahkemeye verir.

(5) Cumhuriyet Savcısının kamu davasının açılmaması hususunda takdir yetkisini kullandığı hâllerde bu madde hükmü uygulanmaz." şeklinde yer verilen düzenlemelerden de anlaşılacağı üzere; Cumhuriyet Savcısı kendisine yapılan suç duyurusu veya şikayet üzerine suçun gerçekten işlenip işlenmediğinin tespiti için hemen işin gerçeğini araştırmaya başlamalı ve maddi gerçeğin ortaya çıkmasına yarayan tüm yasal yöntemlere başvurmalıdır. Toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açması, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vermesi gerekmektedir.

Soruşturmaya konu olayda, mahalinde fen bilirkişisi marifetiyle keşif yapılıp, şüphelinin toprak kayması sonucu müştekiye ait binanın hasar görmesinde sorumluluğunun bulunup bulunmadığının ... 4. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2017/6 değişik iş sayılı dosyası da değerlendirilerek saptanması, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe olması halinde ise 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 12. maddesi ile değişik 5237 sayılı TCK.nun 75. maddesi uyarınca şüpheliye yüklenen genel güvenliğin taksirle tehlikeye sokulması suçunun temas ettiği, TCK.nun 171/1...b madde ve fıkrasında düzenlenen suçun ön ödeme kapsamına alındığı nazara alınarak,usulüne uygun ön ödeme teklifinde bulunulması, sonucuna göre şüphelinin hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerektiği gözetilmeden, itirazın bu yönden kabul edilmesi gerekirken, yazılı şekilde reddine karar verilmesi,

Yasaya aykırı ve Adalet Bakanlığı'nın Kanun Yararına Bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın ihbarname içeriği bu itibarla yerinde görüldüğünden,... 1. Sulh Ceza Hakimliği'nin 10.01.2018 gün, 2018/174 değişik iş sayılı itirazın reddine ilişkin kararının CMK.nun 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yapılmasına, dosyanın Adalet Bakanlığı'na gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 20.12.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/3684, Karar No: 2010/2438, Tarih: 25.03.2010

**5. Ceza Dairesi         2006/3684 E.  ,  2010/2438 K.**

**"İçtihat Metni"**

15 yaşından küçük mağdurenin ırzına geçmek ve kızlığını bozmak suçundan sanık ...’un bozma üzerine yapılan yargılanması sonunda; lehe kabul edilen çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkümiyetine dair, Bolu Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 25/07/2005 gün ve 2005/194 Esas, 2005/253 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay C.Başsavcılığının 21/03/2006 günlü tebliğnamesi ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay tarafından verilen bozma kararı üzerine dosyaya yeniden bakacak mahkemenin hak ve yetkilerini düzenleyen CMUK.nun 326. maddesinin amir hükmüne göre yeniden duruşma açılıp, davet edilecek ilgililere bozmaya karşı diyeceklerinin sorulmasından sonra bir karar verilmesi gerektiği ve 5252 sayılı Yasanın 9/1-2 maddelerindeki duruşmasız karar verme koşullarının da bulunmadığı gözetilmeden dosya üzerinden değerlendirme yapılarak yeniden hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 321 maddesi uyarınca, BOZULMASINA, 25/03/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15357, Karar No: 2016/1455, Tarih: 14.03.2016

**20. Ceza Dairesi         2015/15357 E.  ,  2016/1455 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ANTALYA 3. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yargılama dosyasının incelenmesi sonucu tespit edilen hukuka aykırılıklar:

I- Gizli soruşturmacı görevlendirilmesine ilişkin kararlardaki hukuka aykırılıklar:

5271 sayılı CMK’nın suç tarihinde yürürlükte bulunan “Gizli soruşturmacı görevlendirilmesi” başlıklı 139. maddesine göre; “Madde 139-(1) Soruşturma konusu suçun işlendiği hususunda somut delillere dayanan kuvvetli şüphe sebeplerinin bulunması ve başka surette delil elde edilememesi hâlinde, kamu görevlileri gizli soruşturmacı olarak görevlendirilebilir. Bu madde uyarınca yapılacak görevlendirmeye ağır ceza mahkemesince oy birliğiyle karar verilir.

Maddeye göre gizli soruşturmacı görevlendirilmesi için;

1-Suç, kanunda sayılan ve gizli soruşturmacı kullanılabilecek suçlardan olmalıdır,

2-Suçun işlendiği konusunda somut delillere dayanan kuvvetli şüphe sebeplerinin bulunması,

3-Başka yolla delil elde edilme imkânının bulunmaması,

4-Ağır ceza mahkemesince oybirliğiyle karar verilmesi,

5-Suçun örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmiş bir suç olması

Gereklidir.

Somut olayda; sanığın açık kimlik bilgilerinin ... Ağır Ceza Mahkemesi'nin 11.07.2014 tarihli kararında yer almadığı, kararda "tespit edilecek diğer şüphelilerinde" denilerek genel çerçevede bir karar verildiği,

Dava konusu suç “Uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti (Madde 188) olduğu halde örgütlü işlenmiş bir suç değildir ve CMK'nın 139/4. maddesinin ifadesine göre örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmeyen suçlarda gizli soruşturmacı görevlendirilmesi de mümkün değildir.

14.02.2007 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza Muhakemesi Kanunu’nda Öngörülen Telekomünikasyon Yoluyla Yapılan İletişimin Denetlenmesi, Gizli Soruşturmacı

ve Teknik Araçlarla İzleme Tedbirlerinin Uygulanmasına İlişkin Yönetmeliğin 4. maddesindeki tanımlara göre: “Başka suretle delil elde edilmesi imkânının bulunmaması hâli: Soruşturma veya kovuşturma sırasında diğer tedbirlere başvurulmuş olsa bile sonuç alınamayacağı hususunda bir beklentinin varlığı veya başka yöntemlerden biri veya birkaçının uygulanmasına rağmen delil elde edilememesi ve delillere ancak bu Yönetmelikte düzenlenen tedbirlerle ulaşılabilecek olmasını,” ifade etmektedir.

... Ağır Ceza Mahkemesinin gizli soruşturmacı görevlendirilmesine ilişkin kararlarında kanun hükmünü tekrarlamaktan başka herhangi bir gerekçe de bulunmamaktadır. Sözü edilen karar Anayasanın 141. ve CMK’nın 34. maddelerine aykırı bir karardır.

II- Teknik araçlarla izleme konusundaki hukuka aykırılıklar:

CMK’nın “Teknik Araçlarla İzleme” başlıklı 140. maddesine göre;

... Ağır Ceza Mahkemesinin gizli soruşturmacı görevlendirilmesine ilişkin kararlarında kanun hükmünü tekrarlamaktan başka herhangi bir gerekçe de bulunmamaktadır. Sözü edilen karar Anayasanın 141. ve CMK’nın 34. maddelerine aykırı bir karardır.

II- Teknik araçlarla izleme konusundaki hukuka aykırılıklar:

CMK’nın “Teknik Araçlarla İzleme” başlıklı 140. maddesine göre;

Madde 140-(1) Aşağıdaki suçların işlendiği hususunda somut delillere dayanan kuvvetli şüphe sebepleri bulunması ve başka suretle delil elde edilememesi hâlinde, şüpheli veya sanığın kamuya açık yerlerdeki faaliyetleri ve işyeri teknik araçlarla izlenebilir, ses veya görüntü kaydı alınabilir:

Maddeye göre; şüpheliler hakkında teknik araçlarla izleme kararı verilebilmesi için:

1- Suç kanunda sayılan suçlardan olmalıdır,

2- Suçun işlendiği konusunda somut delillere dayanan kuvvetli şüphe sebeplerinin bulunması,

3- Başka yolla delil elde edilme imkânının bulunmaması,

4- Ağır ceza mahkemesi tarafından oy birliğiyle kararı,

Gereklidir.

Olayımızda sanığın 5271 sayılı CMK’nın 140. maddesindeki düzenlemeye göre teknik araçlarla izlenmelerine ilişkin bir karar bulunmamaktadır. CMK’nın 139. maddesine göre alınan Gizli Soruşturmacı görevlendirilmesine ilişkin karara dayanılarak ve CMK’nın 140. maddesine göre ayrıca bir karar alınmadan teknik araçlarla izleme yapılamaz. Buna rağmen teknik araçlarla izleme, görüntü ve ses kayıtları yapılmıştır.

Mahkemece olayların sübutu gizli soruşturmacının faaliyetleri ile teknik izlemeye dayandırılmıştır. CMK’nın 217. maddesine göre; yüklenen suç, hukuka uygun bir şekilde elde edilmiş her türlü delille ispat edilebilir. Hukuka uygun olmayan teknik izlemelerle elde edilen delillere dayanılarak sübuta gidilmesi mümkün değildir.

III- Hükmün gerekçesinde gösterilmesi gereken hususlar:

5271 sayılı CMK’nın 230/1-b) bendine göre hükmün gerekçesinde;

“b) Delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin belirtilmesi; bu kapsamda dosya içerisinde bulunan ve hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delillerin ayrıca ve açıkça gösterilmesi.” gereklidir.

Halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nın Kanuna Muhalefet Halleri başlıklı 308. maddesinin 7. bendine göre: “Hükmün esbabı mucibeyi ihtiva etmemesi,” kanuna muhalefet halidir. 5271 sayılı CMK’nın Hukuka Kesin Aykırılık Halleri başlıklı 289. maddesinin 1/g bendine göre de; “Hükmün 230 uncu madde gereğince gerekçeyi içermemesi.” hukuka kesin aykırılık halidir.

Mahkemece hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen deliller kararda gösterilmediği gibi aksine, karar alınmadan yapılan teknik araçlarla izlemeye dayanan, hukuka aykırı deliller gerekçe yapılarak kurulan ve bu şekilde gerekçesi eksik olan hüküm kanuna aykırıdır.