muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/1066, Karar No: 2025/467, Tarih: 12.02.2025

Davacılar murisinin estetik amaçlı olarak davalıya başvurmuş olduğuna göre, estetik ameliyat yapılmak suretiyle istenilen ve kararlaştırılan amaca uygun güzel bir görünüm sağlanması ve sürecin sağlıklı bir şekilde neticelendirilmesi hususlarının taraflar arasındaki eser sözleşmesinin konusu olduğu açıktır. Burada yüklenici, eseri iş sahibinin yararına olacak şekilde ve ona hiçbir zarar vermeden meydana getirmek yükümlülüğü altındadır. Komplikasyonlarda ise aydınlatma yükümlülüğü ve komplikasyon yönetiminin doğru yapılması yine yüklenicinin sorumluluğundadır.

Ayrıca, 04.04.1997 tarihinde imzalanan ve 09.12.2003 tarihinde 25311 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanıp yürürlüğe giren ve iç hukukumuzun bir parçası haline gelen avrupa biyotıp sözleşmesi 16.03.2004 tarihinde onaylanmış olup, sözleşmenin "Meslek Kurallarına Uyma" başlıklı 4. maddesinde, "araştırma dahil, sağlık alanında herhangi bir müdahalenin ilgili mesleki yükümlülükler ve standartlara uygun olarak yapılması gerekir." düzenlemesi karşısında, davacıya tıbbi müdahalede bulunulduğuna göre bu sözleşme hükümleri de esas alınarak uyuşmazlığın çözümü zorunludur. Sözleşmenin 4. maddesinde kastedilen standardın da, tıbbi standart olduğu tartışmasız olup, tıbbi standartlara aykırılık teşhis ya da tedavi aşamasında ya da müdahale sonrasındaki süreçte noksanlık ya da yanlışlık şeklinde gerçekleşebilir. “Tıbbi Standart” hekimin tedavinin amacına ulaşması için gerekli olan ve denenerek ispatlanmış bulunan, hekim tecrübesi ve doğa bilimlerinin o anki ulaştığı düzeyi ifade etmekte olup, denenmiş ve bilinen temel meslek kurallarıdır. Sözleşmenin eser niteliğindeki “estetik müdahalelerde” de uygulanacağının kabulü zorunludur.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; dosya kapsamında ATK ve üniversite bilirkişi heyetlerinden alınan dört ayrı raporda belirtilen tespit dikkate alınarak müteveffanın ameliyatı sonrasında meydana gelen sonucun olası bir komplikasyon olduğu ve neticesinde hekim hatası bulunmadığı kanaatine varılmış ise de; somut olayda yüklenicinin edimi ifa ettiğinin kabulü mümkün değildir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; dosya kapsamında ATK ve üniversite bilirkişi heyetlerinden alınan dört ayrı raporda belirtilen tespit dikkate alınarak müteveffanın ameliyatı sonrasında meydana gelen sonucun olası bir komplikasyon olduğu ve neticesinde hekim hatası bulunmadığı kanaatine varılmış ise de; somut olayda yüklenicinin edimi ifa ettiğinin kabulü mümkün değildir.

Davaya konu olayda, müteveffanın daha öncesinde sağlık problemlerinin bulunmadığı tanık beyanları ve önceki muayenelerinden anlaşıldığı, hastaya yağ aldırma ve karın germe ameliyatının aynı anda yapıldığı anlaşılmış olup, operasyon öncesi yapılan muayenesinde morbid obezitesi olduğu, karın derisinde striaları bulunduğu, karın cebinde sarkma olduğu ve bu bilgilerin kayıt edildiği, operasyon sonrası solunum sıkıntısı yaşayan hastaya solunuma yönelik tedavi yapıldığı ve bununla ilgili uzman hekim görevlendirildiği, solunup sıkıntısının devam etmesi nedeniyle hastanın 14.10.2012 tarihinde yoğun bakım ünitesine transfer edildiği, 15.10.2012 tarihinde hastanın entübe olduğu, 01.11.2012 tarihinde servise alındığı, 06.11.2012 tarihinde ani arrest gelişmesi üzerine yine yoğun bakıma alındığı, yoğun bakımda tadilat nedeniyle bundan 1 gün sonra 07.11.2012 tarihinde Batman Dünya Hastanesi’ne sevkedildiğinin anlaşıldığı ve hastanın genel durumunda iyileşme gözlemlenmeyerek 21.11.2012 tarihinde eks olduğunun belirtildiği, alınan raporlarda operasyon öncesinde yine dosya arasında bulunan hasta tarafından imzalanmış onam formu üzerinde yapılan inceleme ile karın germe operasyonuna dair olası kötü sonuç ve komplikasyonların meydana gelebileceği bilgisinin detaylı şekilde hastanın imzasına sunulduğunun belirtildiği ancak 29.02.2016 tarihli mahkemece aldırılan bilirkişi raporunun sonuç ve değerlendirme kapsamında; morbid obez hastalarda komplikasyon riski daha yüksek olduğundan doktorun hastasından ameliyatla aynı gün aydınlatılmış onam almak yerine, daha önce tetkik için geldiği süreler içinde gerekli özenin gösterilmesine veya tıbbi müdahalenin hatasız yapılmasına rağmen muhtemel neticeler konusunda bilgileri aktarması, bu vakada olduğu gibi bir tercüman vasıtasıyla ameliyat olacağı güne bırakılmaması gerektiği, müdahalenin aciliyeti olmadığından özellikle alternatif tedaviler konusunda hastanın bilgilendirilmesi gerektiği şeklinde görüş bildirildiği görülmektedir.

Yüklenici işi kabul ederken, davaya konu olayda olduğu gibi bir ediminin sonucu taahhüt etmektedir. Bu sonucun gerçekleşmesi fen ve bilime, yasal kurallara göre mümkün değilse TTK nın 466.maddesine göre işi kabul ederken iş sahibini uyarma yükümlülüğü bulunmaktadır. Bu konuda uyarı yükümlülüğü yerine getirilmeden işin kabulü halinde de, sonucu taahhüt etmekte olan yüklenicinin yükümlülüğü doğacaktır. Bu durumda edimin ifa edildiğinin kabulü için sonucun gerçekleşmesi aranacaktır. Aksi takdirde edimin ifa edildiği kabul edilemeyeceğinden yüklenici ücrete hak kazanılamayacağı gibi TBK'nın ilgili hükümleri gereği doğan zararı tazmin etmesi gerekir.

Bu durumda; davalılar tarafından somut olayda aydınlatma yükümlülüğünün gereğince yerine getirilmediği, onamda ölüm riskinden bahsedildiği belirtilmiş olsa dahi yağ aldırma ve karın germe ameliyatının aynı anda yapılması halinde ortaya çıkabilecek olası kötü sonuçları göz önünde bulundurarak alternatif tedaviler hususunda müteveffanın aydınlatılmadığı anlaşılmakla mahkemece maddi ve manevi tazminat talepleri yönünden değerlendirme yapılıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve hatalı değerlendirmeyle mevcut şekilde karar verilmesi doğru olmamış, kararın bu nedenlerle bozulması uygun bulunmuştur.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgilisine iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

12.02.2025 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3272, Karar No: 2021/1626, Tarih: 15.02.2021

**10. Hukuk Dairesi         2020/3272 E.  ,  2021/1626 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma ilâmı sonrası davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun “Tarafların Duruşmaya Gelmemesi, Sonuçları ve Davanın Açılmamış Sayılması” başlığını taşıyan 150. maddesinin 1. fıkrasında “Usulüne uygun şekilde davet edilmiş olan taraflar, duruşmaya gelmedikleri veya gelip de davayı takip etmeyeceklerini bildirdikleri takdirde dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilir.” hükmüne, 4. fıkrada “Dosyası işlemden kaldırılmış olan dava, işlemden kaldırıldığı tarihten başlayarak üç ay içinde taraflardan birinin dilekçe ile başvurusu üzerine yenilenebilir. Yenileme dilekçesi, duruşma gün, saat ve yeri ile birlikte taraflara tebliğ edilir. Dosyanın işlemden kaldırıldığı tarihten başlayarak bir ay geçtikten sonra yenileme talebinde bulunulursa, yeniden harç alınır, bu harç yenileyen tarafça ödenir ve karşı tarafa yüklenemez. Bu şekilde harç verilerek yenilenen dava, eski davanın devamı sayılır.” hükmüne ve 5. fıkrada da “İşlemden kaldırıldığı tarihten başlayarak üç ay içinde yenilenmeyen davalar, sürenin dolduğu gün itibarıyla açılmamış sayılır ve mahkemece kendiliğinden karar verilerek kayıt kapatılır.” hükmüne yer verilmiştir.

Davaya konu somut olayda; davacı vekili 13.04.2017 günlü tarihli dilekçesiyle mazeretli sayılmasını talep etmiştir. Mahkemece, aynı tarihli celsede davacı vekilinin mazeretinin kabulüne karar verilerek duruşma günü 15.06.2017 tarihi olarak kararlaştırılmış, duruşma gününün UYAP üzerinden öğrenilmesine karar verilmiştir. 15.06.2017 tarihli celsede ise, duruşmaya gelen olmadığı, davacı vekilinin duruşma gün ve saatinden haberi olduğu halde gelmediği, mazeret bildirmediği belirtilerek, davalı vekili tarafından da takip edilmeyen dosyanın HMK'nın 150. maddesi uyarınca yenileninceye kadar işlemden kaldırılmasına ve sonrasında da davanın açılmamış sayılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 320/4 bendi; "Basit yargılama usulüne tabi davalarda, işlemden kaldırılmasına karar verilmiş olan dosya, yenilenmesinden sonra takipsiz bırakılırsa, dava açılmamış sayılır" hükmü içermektedir.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 320/4 bendi; "Basit yargılama usulüne tabi davalarda, işlemden kaldırılmasına karar verilmiş olan dosya, yenilenmesinden sonra takipsiz bırakılırsa, dava açılmamış sayılır" hükmü içermektedir.

Hukuk Muhakemeleri Kanununun “hukuki dinlenilme” başlıklı 27’nci maddesi, T.C. Anayasası’nın hak arama hürriyetini düzenleyen 36’ncı maddesi, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin adil yargılanma hakkına ilişkin 6’ncı maddesi nazara alındığında davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahiptirler. Yargılama ile ilgili bilgi sahibi olunmasını, açıklama ve ispat hakkını mahkemenin açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini içeren bu hakkın ve yargılamanın aleniliği ilkelerinin gerçekleşmesinin en önemli aracı duruşma yapılmasıdır. Duruşma günü celseye katılma imkanı olmayan taraf buna ilişkin mazeretini bildirip, belgeleyerek, bildirim giderlerini de yatırarak duruşmanın ertelenmesini isteme olanağına sahiptir. O halde, HMK’nun 150. maddesi kapsamında duruşma tayin edilerek, usulüne uygun şekilde davet edilmiş olan taraflardan yalnız biri duruşmaya katılırsa gelmeyen tarafın geçerli mazeret gönderip göndermediği, gerekli masrafın karşılanıp karşılanmadığı incelenerek; gelen tarafın bu mazeret dilekçesine karşı beyanına göre, dosyanın işlemden kaldırılmasına ya da kaldırılmamasına karar verilecektir. Ne var ki, anılan hususların uygulanabilmesi için, her şeyden önce tarafların usulüne uygun davet edilmiş olmaları gerekmektedir.

6100 sayılı HMK'nın uygulama alanını, adli yargı ilk derece hukuk mahkemeleri ve bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinde tutulacak kayıtlar ile yazı işleri hizmetlerinin yürütülmesi ve bu işlemlerde UYAP'ın kullanılmasına dair usul ve esasları düzenlemek amacıyla çıkartılan Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğinin 52. maddesi gereğince tebligat işlemleri 7201 sayılı Tebligat Kanunu ile Tebligat Kanunu uyarınca çıkarılan yönetmeliklere göre fiziki ya da elektronik ortamda yapılacaktır. Elektronik tebligat usulünün düzenlendiği Tebligat Kanunu'nun 7/A maddesindeki düzenleme ve Elektronik Tebligat Yönetmeliği hükümleri de dâhil olmak üzere, Tebligat Kanunu ve çıkarılan Tebligat yönetmeliği hükümleri incelendiğinde; duruşma gününün UYAP'tan öğrenilmesi usulünün uygulanabileceğine yönelik bir düzenlemeye yer verilmediği görülmektedir. Kaldı ki, davacı vekilince sunulan mazeret dilekçesinde duruşma gününün sistemden öğrenileceğine dair bir talep bulunmadığı gibi talep olsa dahi mahkemece bu yönde bir karar verilemez.

Somut olayda; 13.04.2017 tarihli celsede davacı vekilinin mazeretinin kabulüne karar verilerek duruşma günü 15.06.2017 tarihi olarak kararlaştırılmış, duruşma gününün UYAP üzerinden öğrenilmesine karar verilmiş olmasına rağmen, davacı avukatına duruşma gününün tebliğ edilmediği anlaşıldığından, davacı vekilinin duruşma gününden haberdar edilemediğinin kabulüyle; yeniden duruşma günü bildirilerek yargılamaya devam edilmesi ve dosyanın esasına girilerek karar verilmesi gerekirken aksinin kabulü usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde; davacı avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 15/02/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/17196, Karar No: 2012/3427, Tarih: 14.02.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/17196 E.  ,  2012/3427 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 4. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/10/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Alacaklı vekilince borçlular aleyhinde bonoya dayalı olarak  toplam 7.585.420.000 TL alacağın tahsili için 18.6.2001 tarihinde kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile  icra takibi başlatılmıştır. Takibin kesinleşmesinden sonra şikayetçinin kızı G.. S..'in 19.9.2002 tarihli haciz tutanağında; "dosyada belirtilen 12.308.000.000 TL'ye borcun işleyecek fer'ileri hariç icra kefili olduğunu beyan etmiş olup, icra kefiline örnek 53 icra emri 4.10.2002 tarihinde tebliğ edilerek takibin kesinleştirildiği görülmektedir.

Takip borçlusu S.. S.. ile icra kefili G.. S.. yönünden Ankara 2.İcra Müdürlüğünün 2010/182 Talimat sayılı dosyası ile 22.6.2010 tarihinde yapılan haciz sırasında şikayetçi G.. S...in "Ben kızım G.. S..'in dosya borcu olan 35.265,00 TL'ye müşterek ve müteselsil kefil olarak icra kefili oluyorum" beyanında bulunmuştur. Her ne kadar bu beyan içinde 35.265,00 TL icra kefalet miktarı olarak görülmekte ise de, şikayetçi açıkça kızı G.. S..'in icra kefalet borcu için sorumlu olduğunu belirttiğinden şikayetçinin sorumluluğunun G.. S..'in kefalet miktarı 12.308 TL ile sınırlı olduğunun kabulü gerekir. Şikayetçiye çıkarılıp 24.9.2010 tarihinde tebliğ edilen icra emrinde yazılı borç miktarı 30.265 TL olup, icra emrinin 12.308 TL üzerindeki alacak istemi yönünden kısmen iptaline karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile şikayetin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ :Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 14/02/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4569, Karar No: 2012/9223, Tarih: 08.05.2012

**22. Hukuk Dairesi         2012/4569 E.  ,  2012/9223 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çorlu İş Mahkemesi

TARİHİ : 06/12/2011

Davacı vekili, işe iade kararına rağmen işe başlatılmadığını ancak işe başlatmamaya bağlı alacaklarının tam olarak ödenmediğini iddia ederek far ihbar ve kıdem tazminatı ile diğer işçilik alacaklarını istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, dava kısmen kabul edilmiştir.

Hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacının alacaklı olup olmadığının tespiti, alacağı varsa miktarlarının belirlenmesi amacıyla alınan bilirkişi raporuna davalı itiraz etmiş, itiraz sebebiyle aynı bilirkişiden ek rapor istenmişse de, ek raporda davalı vekilinin itirazları tam olarak karşılanmamıştır. Davalı vekili bilirkişi raporunda özellikle vergi oranlarının hatalı uygulandığını ileri sürdüğü halde ek raporda bu hususa hiç değinilmemiştir. Bilirkişi raporu ve itiraz üzerine alınan ek rapor tereddütleri gidermemiştir. Dosyanın başka bir bilirkişiye tevdi edilerek davalı vekilinin vergi mevzuatına taalluk eden savunması da dikkate alınmak suretiyle yeniden bir rapor alınmalı ve deliller tekrar değerlendirmeye tabi tutulup oluşacak sonuca göre karar verilmelidir. Mahkemece belirtilen hususlar araştırılmaksızın karar verilmesi hatalı olup, hüküm bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 08.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9326, Karar No: 2012/6014, Tarih: 30.05.2012

**5. Ceza Dairesi         2010/9326 E.  ,  2012/6014 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : Dernekler Kanununa aykırılık suçundan

mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Oluşa uygun kabule göre sanığın işlediği iddia edilen Dernekler Kanununa aykırılık suçu için mülga 2908 sayılı Dernekler Kanununun 85/2. madde ve fıkrasında öngörülen cezanın üst sınırı itibariyle davanın 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirtilen yedi yıl altı aylık asli ve ilave zamanaşımı süresine tabi olduğu, son suç tarihi ile incelme günü arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, hükmün 5237 sayılı TCK'nın 7/2 maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiye CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca davanın zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 30/05/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4125, Karar No: 2013/10588, Tarih: 14.03.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/4125 E.  ,  2013/10588 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Mağdur hakkında Siirt Devlet Hastanesinde yapılan muayenesi sonucu düzenlenen 30.03.2009 tarihli genel adli muayene raporunda "Oksipital bölgede 1,5 cm'lik kesi, şişlik" olduğunun, Siirt Adli Tıp Şube Müdürlüğünde 07/04/2009 tarihinde yapılan muayene sonucu düzenlenen aynı tarihli raporda "...oksipital bölge orta üst bölümde 1,5 cm'lik üzerinde 1 adet sütür bulunan yara tamir dokusu. Sol göz çevresinde mor renkli ekimoz, sol kaş lateralinde 2x1 cm'lik abrazyon" gözlendiğinin belirtilmesine rağmen, yüzde ... iz olup olmadığının değerlendirilmesi amacıyla Siirt Adli Tıp Şube Müdürlüğünde 20/10/2009 tarihinde yapılan muayene sonucu düzenlenen raporda 07/04/2009 tarihinde yapılan muayene sırasında gözlenmemiş olduğu belirtilen yeni bulgulara yer verilerek yüzde ... iz olduğunun bildirilmiş olması karşısında, bu yeni bulguların olay ile ilgili olup olmadığı ve yüzde ... iz olarak kabul edilen burnun sola deviye olması ve şekil bozukluğunun olay sonrası yapılan muayenelerde tespit edilmemiş olmasının tıbbi açıdan mümkün bulunup bulunmadığı hususları araştırılmadan eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun BOZULMASINA, 14/03/2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1789, Karar No: 2019/1484, Tarih: 12.03.2019

**20. Ceza Dairesi         2018/1789 E.  ,  2019/1484 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : a) Mahkûmiyet; Ankara 6. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 05/10/2016 tarihli 2016/173 esas ve 2016/241 sayılı kararı

b) Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi; Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi’nin 01/12/2016 tarihli 2016/88 esas ve 2016/159 sayılı kararı

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Temyiz incelemesi; duruşmalı inceleme talebinde bulunan sanık müdafiinin yöntemine uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmaya gelmemesi ve geçerli bir mazeret de bildirmemesi nedeniyle duruşmasız olarak yapılmıştır.

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile CMK'nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde belirttiği; mahkûmiyete yeterli, kesin ve şüpheden uzak delil bulunmadığına, kararın hukuki dayanaktan yoksun olduğuna ilişkin temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

15.02.2016 günü ... mahallesi ... caddesi .../8. sokak civarı ve çevresinde uyuşturucu madde ticareti yapıldığına dair istihbari bilgilere istinaden, narkotik ekiplerince saat 20:30 sıralarında 762/8. sokak civarında yapılan tarassut çalışmaları sırasında sokağa yakın bir yerde ... plakalı araçtan inen ve kimliği yakalandığında öğrenilen ...'in sokak içine girdiği, şahsın 2-3 dakika sonra sokak içinden gelerek aracına binip hareket etmesi üzerine görevlilerce şüphenildiği, aracın takibe alınarak Plevne caddesi ile Bentderesi caddesi kavşağında durdurulduğunda, araç şoförü ... ve yanında bulunan ... isimli şahıs yakalanmış, ...'ın üzerinde bulunan 7 adet şeffaf kilitli poşet içindeki esrarı görevlilere teslim etmiş, ...'de arkadaşı ...'ın bu esrarı 762/8. Sokak içerisinde 45 yaşlarında 170-175 cm boylarında koyu renk giyimli saçının önü açık bir erkek şahıstan aldığını beyanı üzerine, ... ve ... karakola götürülerek haklarında işlem yapılmış, ... beyanı üzerine 21:25' de 762/8. sokağa yeteri kadar kuvvetle intikal edilerek eşgale uygun olduğu düşünülen sanık ... yakalanmış, üst aramasında herhangibir uyuşturucu madde ya da suç eşyasına rastlanmamış, tutanakta belirtilen haliyle "yakın çevrede metrukta" yapılan aramada, siyah poşet içinde 95 adet kilitli şeffaf poşette 164 gr. esrar ele geçirilmiş, sanık ... tüm aşamalarda ele geçen uyuşturucu maddelerin kendisine ait olmadığını ve diğer kişileri de tanımadığını beyan etmiştir.

Ele geçirilen esrarların bulunduğu toplam 102 adet şeffaf kilitli poşette ve iki adet siyah renkli poşette sanık ...'ya ait parmak izine rastlanmamış, kollukta ifadelerine başvurulan ..., ... isimli şahsı tanımadığını beyan etmesine rağmen, canlı teşhis tutanağına uyuşturucu madde satın aldığını beyan ettiği şahsın ... olduğunu teşhis ettiği yazılmıştır.

...'de kollukta uyuşturucu maddeyi aldığı kişinin ... olduğunu beyan edip teşhis etmiş ise de ... ve ... kollukta verdikleri beyan ve teşhislerinden dönerek sanık ...'dan uyuşturucu madde almadıklarını beyan etmiş olmaları karşısında; kendisinde herhangi bir uyuşturucu madde ele geçmeyen sanık ...'nın kollukta müdafii bulunmadan, ... ve ...'e yaptırılan teşhiş ve ... ile ... kolluktaki beyanlarından dönmüş olmaları, ele geçen uyuşturucu madde paketleri üzerinde uyuşturucunun sanığa ait olduğunu tespite yarayacak parmak izi bulunmaması ve suçu kabul etmediği de gözetilerek sanıkla irtibatı kurulamayan metrukta bulunan ve ... ele geçen esrardan sorumlu tutulamayacağı anlaşılmakla; sanığın mahkûmiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi'nin düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararı hukuka aykırı bulunduğundan, 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozmanın niteliğine ve tutuklu kaldığı süreye göre sanığın TAHLİYESİNE, başka bir suçtan hükümlü ya da tutuklu bulunmadığı takdirde salıverilmesinin sağlanması için ilgili Cumhuriyet Başsavcılığına yazı yazılmasına, takdiren dosyanın gereği için Ankara 6. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmesine,

12.03.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.