muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/9100, Karar No: 2012/16908, Tarih: 13.07.2012

İşyeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı şekilde işyeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkânı vermez.

İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Kanun'un 14. maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Kanun'un 6. maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanun'un 6. maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumlu olacaktır.

Somut olayda, işyeri devri söz konusu olup davacı ara vermeksizin devralan şirkete bağlı olarak aynı işverene ait işyerinde çalışmaya devam ettiğinden feshe bağlı ihbar ve kıdem tazminatı ile yıllık izin alacağını isteyemez. Anılan tazminat ve alacakların reddi yerine kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 13.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/439, Karar No: 2018/15769, Tarih: 13.09.2018

**9. Hukuk Dairesi         2018/439 E.  ,  2018/15769 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ (İŞ)

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:Davacı vekili özetle; davacının davalıya ait ... Köfte isimli iş yerinde 30/06/2007-20/07/2013 tarihleri arasında çalıştığını, davalının ihbarsız olarak müvekkilini işten çıkardığını, iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti ve genel tatil ücreti alacaklarının faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili özetle; davacının, müvekkili nezdinde hizmet akdine dayalı bir çalışmasının olmadığını, dava dilekçesinde davacının, müvekkiline ait iş yerinde çalıştığına dair somut kanıt gösterilmediğini, davacının malulen emekli bir kişi olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarına göre davalı işyerinde herhangi bir çalışması bulunmadığı, davacının davalı işyerindeki hizmetine ilişkin olarak hizmet tespit davası da açmadığı, davacının davalı işyerinde hizmet akdiyle çalıştığı hususunun ispatlanamadığı gerekçesiyle davacının davasının reddine dair verilen karar, davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce özetle ve sonuç olarak;

“Somut olayda tanık beyanlarından özellikle davalı tanığı olarak dinlenen davalının oğlu ...’ın beyanından, davacının davalı işveren emrinde hizmet akdi ile çalıştığı açıkça anlaşılmaktadır. Mahkemece tarafların bütün delilleri toplanarak sonuca gidilmesi gerekirken, taraflar arasındaki ilişkinin hizmet akdine dayanmadığı gerekçesiyle davanın reddi hatalıdır.

Kabule göre de, verilmesi gereken karar, davanın reddi değil, görevsizlik kararı olmalıdır. “ gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Gerekçeli karar başlığında, dava tarihinin olarak 21/04/2014 yazılması gerekirken, 01/12/2015 olarak yazılması, yerel mahkemece her zaman düzeltilebilecek maddi hata olduğundan bozma nedeni yapılmamıştır.

2-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

3-Davacının davalı işyerinde ki hizmet süresi taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

E) Gerekçe:

1-Gerekçeli karar başlığında, dava tarihinin olarak 21/04/2014 yazılması gerekirken, 01/12/2015 olarak yazılması, yerel mahkemece her zaman düzeltilebilecek maddi hata olduğundan bozma nedeni yapılmamıştır.

2-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

3-Davacının davalı işyerinde ki hizmet süresi taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Somut uyuşmazlıkta; davacının hizmet süresinin tespitinde bilirkişi raporunun (a) seçeneği, yani iddia ve davacı tanıklarının beyanlarına göre davacının 30.06.2007-20.07.2013 tarihleri arasında davalı işyerinde çalıştığı kabul edilmiştir. Ancak davacı tanıkları işyeri çalışanı değildir ve beyanları hizmet süresinin tespitinde dikkate alınamaz.

Davalı tanığı ..., diğer tanık ... askere gitmesinden önceki 2 yıldan beri davacının işyerinde çalıştığını beyan etmiştir. Zira davalı tanığı ...'in ... hizmet döküm cetveli incelendiğinde; davalıya ait işyerinde 08/09/2011-14/09/2014 tarihleri arasında aralıksız olarak çalıştığı, 12/01/2016 tarihinden itibaren ise davalı işyerinde çalışmasının yeniden başladığı görülmektedir. İşyeri çalışanı olan davalı tanıkları ... ve ...’ın beyanlarına göre hizmet süresi tespit edilmeli ve bu beyanlara uygun olarak da, hükme esas alınan bilirkişi raporunun hizmet süresine dair (c) seçeneği esas alınmalıdır. Davacının hizmet süresinin varsayıma dayalı olarak belirlenmesi hatalıdır.

Hüküm altına alınan alacakların bu seçenekteki hizmet süresine göre (08.09.2011-20.07.2013 tarihleri arası için) yeniden hesaplanması gerektiği gözden kaçırılmamalıdır.

4-Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, yıllık izin ücreti 2.191,00 TL olarak hesaplanmış olup, yıllık izin ücretinde 2.191,00 TL yerine, 2.910,84 TL’ye hükmedilmesi de isabetsizdir.

F)SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 13.09.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/21105, Karar No: 2007/3680, Tarih: 12.03.2007

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2006/21105 E.  ,  2007/3680 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vekili Avukat ....... ile davalı ... Müd. vekili Avukat ........aralarındaki Tesbit davası hakkında Çorum İş Mahkemesinden verilen 13.10.2006 günlü ve 1971/2436 sayılı hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacının tarımsal faaliyetleri nedeniyle, Pan Tohum Islah ve Üretme A.Ş ‘den, 1996 yılından sonra ürün teslim edip etmediği etmişse ürün teslim ettiği yıllar ve bu nedenle yapılan ... prim kesinti miktar ve tarihlerinin sorularak alınacak cevaplar eklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.03.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23674, Karar No: 2016/976, Tarih: 25.01.2016

**7. Hukuk Dairesi         2015/23674 E.  ,  2016/976 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine

2-Davacı, davalı işyerinde pompa görevlisi olarak çalışırken düzenli ödenmeyen bazı işçilik alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; karar davalı tarafından temyiz edilmiş, Dairemizce diğer gerekçelerin yanında, ıslah dilekçesinde faiz talebi olmamasına rağmen ıslah edilen kısım yönünden de faizi ile tahsiline karar verilmiş olmasının hatalı olduğu gerekçesiyle karar bozulmuş, mahkemece bozma kararına uyulmasına rağmen bozma sonrasında da ıslah edilen alacakların faizi ile tahsiline karar verilmiştir.

Mahkemece bozma kararına uyulmasına rağmen bozma gereğinin yerine getirilmemiş olması hatalı olup bozma nedenidir .

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerde hükmün 1. bendinin silinerek yerine;

“Bilirkişi raporuna göre hazırlanan 10.136,82- TL fazla mesai alacağından işçinin raporlu, mazeretli, izinli olduğu günler ile çalışılmayan günler gözönünde bulundurularak Borçlar Kanunun 43 ve 44 maddeleri gereğince takdiren %30 indirim yapıldıktan sonra fazla mesai ücret alacağına ilişkin talebin KABULÜ İLE, 7.095,77-TL nin ( net) 5.000,00- TL'sine 05.02.2013 dava tarihinden itibaren en yüksek banka mevduat faiziyle birlikte bakiyesine ıslah dilekçesinde faiz talep edilmediğinden faizsiz olarak davalıdan alınarak davacıya verilmesine,” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine,25.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/23, Karar No: 2011/23, Tarih: 29.03.2011

Ceza Genel Kurulu 2011/5-23 E., 2011/23 K.

**Ceza Genel Kurulu 2011/5-23 E., 2011/23 K.**

**- CİNSEL İSTİSMAR

- ÇOCUK PSİKİYATRİSİ**- 4810 S. ADLİ TIP KURUMU KANUNUNDA DEĞİŞİKLİK YAPILMASI ... [ Madde 16 ]

- 4810 S. ADLİ TIP KURUMU KANUNUNDA DEĞİŞİKLİK YAPILMASI ... [ Madde 23 ]

- 4810 S. ADLİ TIP KURUMU KANUNUNDA DEĞİŞİKLİK YAPILMASI ... [ Madde 7 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 53 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 62 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 103 ]

**"İçtihat Metni"**

15 yaşından küçük çocuğa karşı cinsel istismar suçundan sanık A... K.....'ın 5237 sayılı TCY'nın 103/1-6, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ilişkin, Erzincan Ağır Ceza Mahkemesince verilen 24.04.2007 gün ve 188-82 sayılı hükmün, sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 5. Ceza Dairesince 23.01.2008 gün ve 11584-280 sayı ile;

"5237 sayılı TCK'nun 103/1. maddesiyle temel ceza belirlendikten sonra 103/6. maddesi ile hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde uygulama yapılması sonuç cezaya müessir bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır" eleştirisiyle onanmasına karar verilmiştir.

Yargıtay C. Başsavcılığı ise 24.01.2011 gün ve 304157 sayı ile;

"Cinsel istismar suçundan sanık hakkındaki ilk derece mahkemesince, Adli Tıp Kurumu Başkanlığı 6. İhtisas Kurulunun 12 Ocak 2007 gün ve 77 sayılı kararına dayanılarak, TCK.nun 103/6. maddesi düzenlemesi de uygulanmak suretiyle verilen hüküm; aşağıda izah olunacağı üzere 4810 sayılı Kanun ile değişik 2659 sayılı Adli Tıp Kurumu Kanununun ilgili hükümlerine uygun şekilde verilmiş adli tıp mütalaasına dayanmaması nedeniyle hukuka uygun bulunmadığından bozulması gerekmekte iken, Yüksek Dairece onanmıştır.

2659 sayılı Adli Tıp Kurumu Kanununun 19.02.2003 tarih ve 4810 sayılı Kanunla değişik 16, 7/f ve 23/B maddelerine göre; 5237 sayılı TCK.nun 103/6. maddesi kapsamında mağdurda ruh sağlığında bozulma olup olmadığı yönünden değerlendirme yapmakla görevli Adli Tıp Kurumu Başkanlığı 6. İhtisas Kurulunun, bir başkan ve adli tıp uzmanı iki üye ile birlikte, incelenecek konunun uzmanı çocuk psikiyatristi bir üye olmak üzere en az dört üyenin katılımıyla karar vermesi gerektiği halde, Adli Tıp Kurumu Kanununun 23. maddesinin B bendinin 2. fıkrasının son cümlesindeki 'Şu kadar ki tetkik edilecek konu, ilgili uzman üye hazır bulunmadıkça müzakere edilemez' düzenlemesine aykırı olarak çocuk psikiyatristi bir üye heyete dâhil edilmeksizin veya 2659 sayılı Adli Tıp Kurumu Kanununun 4810 sayılı Kanunla değişik 24/1. maddesi gereğince çocuk psikiyatristi bir uzman bilirkişi görevlendirilip olay nedeniyle mağdurun ruh sağlığında bir bozulma olup olmadığı konusunda rapor alınmadan ya da çocuk psikiyatrisi uzmanının da olduğu bir rapora dayanılmadan başkan ile iki adli tıp uzmanı ile birlikte kadın hastalıkları doğum uzmanı, radyoloji uzmanı, üroloji uzmanı, ruh sağlığı hastalıkları uzmanı ve çocuk cerrahisi uzmanının katılımıyla 12 Ocak 2007 tarih ve 77 sayılı 'olay nedeniyle ruh sağlığının bozulduğu, hakkında TCK'nun 103/6. maddesine mümas olduğu' mütalaasına dayanılarak mahkemece, yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, mahkeme hükmünün bozulması, bu sebeple de yapılan itirazın kabulü ile Yüksek Dairenin onama kararının kaldırılması gerekmektedir" görüşüyle Özel Daire onama kararının kaldırılmasına ve yerel mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi isteminde bulunmuştur.

Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanığın 15 yaşından küçük mağdura cinsel istismarda bulunarak, ruh ve beden sağlığının bozulmasına neden olduğu kabul edilen olayda, Yargıtay C.Başsavcılığı ile Özel Daire arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; mağdur hakkında 12.01.2007 tarihli raporu düzenleyen Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulu'nun 2659 sayılı Yasanın 7/f, 23/B ve 24/1. maddeleri uyarınca usulüne uygun olarak teşekkül edip etmediğinin belirlenmesine ilişkindir.

Uyuşmazlığın çözümünde sağlıklı bir hukuki sonuca varılabilmesi için, 25.02.2003 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak, yayımından üç ay sonra yürürlüğe giren 4810 sayılı Yasa ile köklü değişikliklere uğramış bulunan 2659 sayılı Adli Tıp Kurumu Yasasının, İhtisas Kurullarının kuruluş şekli ve çalışma düzeni hakkındaki düzenlemelerinin incelenmesinde yarar bulunmaktadır.

Anılan Yasanın, "Adli Tıp İhtisas Kurulları" başlıklı 7. maddesi;

"Adli Tıp Kurumunda altı ihtisas kurulu bulunur. Aşağıdaki ihtisas kurulları, bir başkan ve adli tıp uzmanı iki üye ile;

…f) Altıncı Adli Tıp İhtisas Kurulu birer;

- Kadın Hastalıkları ve Doğum,

Anılan Yasanın, "Adli Tıp İhtisas Kurulları" başlıklı 7. maddesi;

"Adli Tıp Kurumunda altı ihtisas kurulu bulunur. Aşağıdaki ihtisas kurulları, bir başkan ve adli tıp uzmanı iki üye ile;

…f) Altıncı Adli Tıp İhtisas Kurulu birer;

- Kadın Hastalıkları ve Doğum,

- Radyoloji,

- Üroloji,

- Ruh Sağlığı ve Hastalıkları,

- Çocuk Psikiyatrisi,

- Adli Antropoloji,

- Çocuk Cerrahisi,

Uzmanlarından oluşur.

İhtisas Kurullarında yeteri kadar raportör bulundurulur",

"Adli Tıp Genel Kurulunun ve İhtisas Kurullarının Çalışması" başlıklı 23. maddesi;

"…

…B) Adli Tıp İhtisas Kurullarının Çalışması:

Adli Tıp İhtisas Kurulları Başkanının başkanlığında işin niteliğine göre en az dört üye ile toplanır ve oyçokluğu ile karar alır. Oyların eşitliği halinde Başkanın bulunduğu taraf oy çokluğunu sağlamış sayılır.

Üyelerden birinin özürlü olması veya yokluğu halinde eksiklik diğer kurullardan alınacak üye ile tamamlanır. Şu kadar ki tetkik edilecek konu, ilgili uzman üye hazır bulunmadıkça müzakere edilemez.

C) Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu ve İhtisas Kurulları lüzum görüldüğü hallerde kararını vermeden önce incelediği konu ile ilgili bulunan evrakın onanmış örneklerini mahallinden isteyebileceği gibi aslı üzerinde de inceleme yapması zorunlu olduğunda bunları da isteyebilir.

Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu ve İhtisas Kurulları ilgili kişileri gerektiğinde muayene ve bunları usulüne göre dinleyebilir. Her türlü tetkikatı yapar ve yaptırabilir.

Adli Tıp Genel Kurulu kararları nihai olmakla beraber mahkemelerin delilleri serbestçe takdir hususundaki yetkilerini kısıtlamaz.

Umumi Hıfzısıhha Kanununun 10 ncu maddesinin hükümleri saklıdır.

Adli Tıp Genel Kurulu ve adli tıp ihtisas kurullarının çalışma esas ve usulleri yönetmelikte gösterilir",

"Adli Tıp Kurumunda bilirkişi dinlenmesi ve toplantılara katılma" başlıklı 24. maddesi ise;

"I- Adli Tıp Genel Kurulu ve adli tıp ihtisas kurulları ile adli tıp ihtisas daireleri, inceledikleri konularla ilgili olarak Adli Tıp Kurumunda bulunmayan tıp ve diğer uzmanlık dallarında Adli Tıp Kurumu dışından uzmanların bilirkişi olarak davet edilmesine karar verebilirler. Uzman kişiler oy hakları olmamakla beraber görüşlerini bir raporla Adli Tıp Genel Kurulu, adli tıp ihtisas kurulu veya adli tıp ihtisas dairesi başkanlığına bildirirler.

Bilirkişilere yönetmelikteki esaslara göre Adli Tıp Genel Kurulu, adli tıp ihtisas kurulu ve adli tıp ihtisas dairesi başkanlığınca yaptıkları çalışmaya uygun ücret takdir olunur.

II- a) Adli Tıp Genel Kurulu, adli tıp ihtisas kurulları ile adli tıp ihtisas daireleri, inceledikleri konularla ilgili olarak kendi kurul veya dairelerinde bulunmayan, Adli Tıp Kurumundaki diğer kurul veya dairelerde bulunan uzmanların davet edilmesine karar verebilirler. Uzman kişiler, o olayla ilgili toplantıya katılır ve oy kullanırlar…

…" şeklinde düzenlemeler içermektedir.

II- a) Adli Tıp Genel Kurulu, adli tıp ihtisas kurulları ile adli tıp ihtisas daireleri, inceledikleri konularla ilgili olarak kendi kurul veya dairelerinde bulunmayan, Adli Tıp Kurumundaki diğer kurul veya dairelerde bulunan uzmanların davet edilmesine karar verebilirler. Uzman kişiler, o olayla ilgili toplantıya katılır ve oy kullanırlar…

…" şeklinde düzenlemeler içermektedir.

Bu düzenlemelere göre, anılan Yasanın 7. maddesinin (f) bendi uyarınca, Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun, bir başkan ve adli tıp uzmanı iki üye ile birer kadın hastalıkları ve doğum, radyoloji, üroloji, ruh sağlığı ve hastalıkları, çocuk psikiyatrisi, adli antropoloji ve çocuk cerrahisi uzmanından oluşacağı, aynı Yasanın 23. maddesinin (B) bendi uyarınca da ihtisas kurulunun başkan ve işin niteliğine göre, bu uzmanlardan en az dört üyenin katılımıyla toplanacağı, ancak incelenecek konunun, ilgili uzman üyenin hazır bulunmaması halinde görüşülemeyeceği açıktır. Kaldı ki, incelenecek konuda ihtisas kurulunda konuyla ilgili bir uzman bulunmaması, buna karşın diğer ihtisas kurullarında bulunması halinde buradan gelecek uzmanın katılımıyla görüşme yapılabileceği gibi, 24. madde uyarınca dışarıdan ilgili uzman kişinin bilirkişi olarak getirtilip görüşüne başvurulması da olanaklıdır. Bu hükümler ile amaçlanan, ceza yargılaması bakımından, somut gerçeğin saptanmasında, hükme esas alınmaya en uygun ve elverişli bilimsel görüşün, bilirkişi raporu olarak ceza mahkemelerine sunulmasıdır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunca, ruh sağlığı hastalıkları uzmanı başkanlığında, ikisi adli tıp, kadın hastalıkları ve doğum, üroloji, radyoloji, ruh sağlığı ve çocuk cerrahi uzmanlarından oluşan sekiz kişilik kurul tarafından düzenlenen 12.01.2007 gün ve 77 sayılı raporda, sonuç olarak mağdurun ruh sağlığının bozulduğu belirtilmektedir.

Yerel mahkemece, Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun bu raporu hükme esas alınmış olup, belirtilen raporun ruh sağlığı hastalıkları uzmanı başkanlığında, ikisi adli tıp, kadın hastalıkları doğum, üroloji, radyoloji, ruh sağlığı ve çocuk cerrahi uzmanlarından oluşan sekiz kişilik bir kurul tarafından düzenlendiği anlaşılmaktadır. Ancak, mağdure 20.07.1996 doğumlu ve suç tarihi itibariyle 15 yaşından küçük olup, 6. İhtisas Kurulunda muayenesi ve hakkındaki raporun düzenlenmesi sırasında, inceleme konusunun uzmanı olan çocuk psikiyatrisi uzmanının görüşmelere katılmadığı görülmektedir. Bu nedenle Adli Tıp Kurumu Yasasının 7/f ve 23/B maddelerine aykırı olarak, konunun uzmanı olan çocuk psikiyatrisi uzmanı bulunmadan düzenlenen raporun, hükme esas alınamayacağında kuşku yoktur. O halde, mağdure hakkında, yeniden ve yasaya uygun bir şekilde oluşturulmuş bir kuruldan rapor alınarak, sanığın hukuki durumunun buna göre belirlenmesi gerekmektedir.

Bu itibarla yerel mahkemece, yasaya aykırı olarak düzenlenmiş bir raporun hükme esas alınması suretiyle sanık hakkında suç nitelemesi yapılarak mahkûmiyetine karar verilmesi ve bu hükmün Özel Dairece eleştirilmek suretiyle onanması isabetsiz olup Yargıtay C.Başsavcılığı itirazının kabulüne karar verilmelidir.

SONUÇ : Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2- Yargıtay 5. Ceza Dairesinin 23.01.2008 gün ve 11584-280 sayılı kararının KALDIRILMASINA,

3- Erzincan Ağır Ceza Mahkemesinin 24.04.2007 gün ve 188-82 sayılı hükmünün BOZULMASINA,

4- Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.03.2011 günü yapılan müzakerede oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7276, Karar No: 2019/15691, Tarih: 11.09.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/7276 E.  ,  2019/15691 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraate dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Oluşa, dosya kapsamına, tanık ...'nun beyanına ve mağdurun olayın sıcaklığıyla soruşturma aşamasındaki beyanları ile bu beyanları doğrular nitelikteki doktor raporuna göre, sanığın atılı suçtan mahkumiyeti yerine yasal ve yerinde olmayan gerekçeyle yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.09.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.