muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/16, Karar No: 2020/7, Tarih: 14.01.2020

25. Somut olayda, mahkemece davaya dayanak yapılan takibe konu çeklerden tarihi en erken olanına göre iptali istenen tasarrufların borç doğmadan önce yapıldığı belirtilmiş ise de, davacı vekili, davacı alacaklıya bu çekin süre gelen ticari ilişki nedeni ile verildiğini, takip konusu çek miktarı kadar malın borçluya gönderildiğini, borç kaynağı olarak gösterilen bir kısım faturaların 18.03.2011 tarihinde düzenlendiğini, bir kısım malların ise faturasız gönderildiğini belirtmiştir. Borçlunun takibe konu borç miktarı ile ilgili bir itirazı olmamış ve takip kesinleşmiştir. Davalılar vekili 03.07.2013 havale tarihli beyan dilekçesinde, davacı tarafından sunulan faturaların müvekkilinin ticari defterlerinde kayıtlı olduğunu, ancak takibe konu edilen çeklerle söz konusu faturaların ilgisinin bulunmadığını, miktar olarak uyuşmadıkları gibi fatura karşılıklarının da gününde ödendiği savunulmuştur. Bu durumda davacı alacaklı ile davalı borçlu arasındaki temel ilişkinin çok daha önce başladığı, dosya kapsamındaki beyanlar ile takibe konu edilen çekler ve sunulan faturalardan da görüleceği gibi tarafların devamlılık arz eder şekilde davaya konu tasarruf öncesinde iş yaptıklarını da göstermektedir. Bu durumda, iptali istenilen takip dayanağı borcun konusunu oluşturan temel ilişkinin başlama tarihi 18.03.2011 kabul edilerek bu tarihten sonra yapılan satışlar yönünden mahkemece, işin esasına girilerek taraf delilleri toplandıktan sonra oluşacak sonuca göre karar verilmelidir.

26. Özel Daire bozma kararındaki 2 numaralı bent kabule göre bozma yapıldığından uyuşmazlık kapsamına alınmamış olup, bozma neden ve şekline göre bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

27. Öte yandan, göreve ilişkin olan kurallar kamu düzenine ilişkin olmakla, yerel mahkemece davanın tüketici mahkemesi sıfatıyla görülmesine yönelik bir ara karar oluşturulmadığı, ilk kararda da bu sıfata yer verilmediği gözetilerek direnme kararındaki gerekçeli karar başlığında “Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla” ibaresinin hataen yer aldığı kabul edilmiştir. Mahkemenin sıfatına ilişkin ibarenin kaldırılması gerektiği, bu husus ve yine gerekçeli karar başlığında dava tarihinin yanlış olarak belirtilmiş olması hususu mahallinde düzeltilebilir maddi hata niteliğinde bulunduğundan ayrıca bozma nedeni yapılmamıştır.

28. Hâl böyle olunca direnme kararının Özel Daire bozma kararında ve yukarıda açıklanan genişletilmiş gerekçe ve nedenlerle bozulmasına karar verilmelidir.

IV. SONUÇ

Açıklanan nedenlerle;

28. Hâl böyle olunca direnme kararının Özel Daire bozma kararında ve yukarıda açıklanan genişletilmiş gerekçe ve nedenlerle bozulmasına karar verilmelidir.

IV. SONUÇ

Açıklanan nedenlerle;

Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Özel Daire bozma kararında ve yukarıda açıklanan genişletilmiş gerekçe ve nedenlerden dolayı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA, istek hâlinde temyiz peşin harcının yatırana iadesine, aynı Kanun’un 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren on beş gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 14.01.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18611, Karar No: 2014/1437, Tarih: 23.01.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/18611 E.  ,  2014/1437 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki uyuşmazlık ticari nitelikteki hasılat kirası sözleşmesinden kaynaklanan rücuen alacak olup mahkemece de bu şekilde nitelendirilmiştir.

Uyuşmazlığın niteliğine ve tarafların sıfatına göre, dosyanın temyiz incelemesi Yargıtay 6. Hukuk Dairesi'nin görevine girmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeplerle, dosyanın görevli Yargıtay 6. Hukuk Dairesi Başkanlığı’na GÖNDERİLMESİNE, 23.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/8873, Karar No: 2007/14116, Tarih: 26.11.2007

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/8873 E.  ,  2007/14116 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı yükleniciden inşaa ettiği binanın 31 numaralı bağımsız bölümünü satın aldığını davalının satıma konu daire ile diğer dairelere bir kapalı, bir açık olmak üzere iki adet otopark tahsis edildiğini vaadettiğini, ancak kendisine açık otopark verilmediğini, ihtarında sonuçsuz kaldığını, ileri sürerek uğradığı zarar karşılığı fazlası saklı kalmak üzere 2000 YTL'nin faiziyle birlikte tahsilini istemiştir.

Davalı, davacıya iki adet otopark tahsis edildiği iddiasının asılsız olduğunu, esasen imar durumunun buna müsait de olmadığını, hak düşürücü süreninde geçtiğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davacının süresinde ayıp ihbarında bulunduğu, bilirkişi tarafından davacının zararının 5.000 YTL olarak belirlendiği gerekçesiyle taleple bağlı kalınarak 2.000 YTL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle yargılama aşamasında ileri sürülmeyen hususların temyiz aşamasında ileri sürülmesinin mümükün olmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle yargılama aşamasında ileri sürülmeyen hususların temyiz aşamasında ileri sürülmesinin mümükün olmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davalı müteahidin inşaa ettiği binadan davacıya daire sattığı sırada birişi açık, diğeri kapalı olmak üzere iki adet otopark vermeyi taahhüt ettiği dosya kapsamından anlaşılmakta olup, bu husus mahkemeninde kabulündedir. Davacıya açık otopark yeri tahsis edilmediği için dairenin değer kaybından dolayı davacının zarara uğradığı da açık olup, davalı davacının bu zararını karşılamak zorundadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının 5.000 YTL zarara uğradığı belirtilmiş ise de, bilirkişinin belirlemesi somut verilere dayanmadığı için esas alınamaz. Hemen belirtmek gerekirki davacının zararının tespit edilebilmesi için, dairemizce öteden beri benimsenen nispi metodun kullanılması gerekir. Nispi metod ayıplı ve ayıpsız değer arasındaki oran, kararlaştırılan semere uygulanarak ödenecek tazminatın bulunmasıdır. Buna göre öncelikle davaya konu dairenin satış tarihinde açık otoparkı olmaksızın satılması halindeki değeri ile, yine satış tarihindeki açık otoparklı olarak satılması halindeki değerleri belirlenmeli, belirlenen bu değerlerin birbirine oranlaması yapılmalı, bulunan rakamın dairenin satış tarihindeki satış bedeline uygulanması ve bulunacak rakama hükmedilmesi gerekir. Mahkemece değinilen bu yön gözetilerek az yukarıda açıklanan ilke ve kurallara uygun olarak bilirkişiden rapor alınması, davacının önceki hükmü temyiz etmediğide gözetilmek suretiyle hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bent uyarınca temyiz olunan hümün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 26.11.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7629, Karar No: 2019/1486, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/7629 E.  ,  2019/1486 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4521, Karar No: 2015/9141, Tarih: 05.03.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/4521 E.  ,  2015/9141 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, fazla mesai ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının, davalıya ait işyerinde basın iş kanunu kapsamında haber kameramanı olarak çalıştığını, fazla mesai ücreti ile çalıştırıldığı ulusal bayram ve genel tatili günleri ücretinin ödenmediğini iddia ederek fazla mesai ücreti ile yüzde beş fazlası ve ulusal bayram genel tatili ücreti ile yüzde beş fazlası alacaklarının faizleriyle birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, bozma ilamına uyularak, davacının bilirkişi tarafından hesaplanan fazla mesai ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil günleri ücretinin ve bunların yüzde beş fazlalarından yüzde doksanbeş oranında takdiri indirimle tespit edilen miktarlarda alacağı bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı kanuni süresi içinde taraflar temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sembeplere göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Yüzde beş fazla ödeme tutarlarından taktiri indirim sonucu reddine karar verilen miktarlar bakımından davalı yararına avukatlık ücretine hükmedilmesi usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Davalı yararına oluşan usuli kazanılmış hak dikkate alınarak, yukarıda açıklanan sebeplerle hüküm fıkrasının onuncu bendinin silinerek yerine; “10-Taraflar kendilerini vekil ile temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan avukatlık ücret tarifesi nazara alınarak takdiren 4.846,00 TL vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, redden dolayı takdiren 485,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine,” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden davalıya yükletilmesine, 05.03.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6529, Karar No: 2022/7161, Tarih: 19.09.2022

**8. Hukuk Dairesi         2021/6529 E.  ,  2022/7161 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kadastro Tespitine İtiraz

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, dava konusu Tekirdağ ili Çerkezköy ilçesi Gazi ... Kemal Paşa Mahallesi 24 ada 28, 29, 42, 43, 54, 58, 61, 64, 73, 81, 88, 90, 91 ve 92 parsel sayılı taşınmazlara ilişkin davanın kesin hükmün bulunması nedeniyle reddine, dava konusu Tekirdağ ili Çerkezköy ilçesi Gazi ... Kemal Paşa Mahallesi 24 ada 20, 22, 24, 31, 50, 68, 69 ve 84 parsel sayılı taşınmazlara ait kadastro tespit tutanaklarının aslının ve bir örneğinin bulunamadığı, tutanakların ihya edilemediği anlaşılmakla bu taşınmazlar yönünden dosyanın Çerkezköy Kadastro Müdürlüğü'ne iadesine karar verilmiş olup, hükmün davalı ..., ..., ..., ..., ... ve Berrin Kavukçu vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... ve arkadaşları, tapu kaydına dayanarak, Tekirdağ ili Çerkezköy ilçesi ... Mahallesi 24 ada 20, 22, 24, 28, 29, 31, 42, 43, 50, 54, 58, 61, 64, 68, 69, 73, 81, 84, 88, 90, 91, 92 parsel sayılı taşınmazların kadastro tespitlerinin iptali ile adlarına tescili istemiyle dava açmışlardır.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, dava konusu Tekirdağ ili Çerkezköy ilçesi ... Mahallesi 24 ada 28, 29, 42, 43, 54, 58, 61, 64, 73, 81, 88, 90, 91 ve 92 parsel sayılı taşınmazlar yönünden davanın kesin hüküm nedeniyle reddine, dava konusu Tekirdağ ili Çerkezköy ilçesi Gazi ... Kemal Paşa Mahallesi 24 ada 20, 22, 24, 31, 50, 68, 69 ve 84 parsel sayılı taşınmazlara ait kadastro tespit tutanaklarının aslının ve bir örneğinin bulunamadığı, tutanakların ihya edilemediği anlaşılmakla bu taşınmazlar yönünden dosyanın Çerkezköy Kadastro Müdürlüğü'ne iadesine karar verilmiş; hüküm davalı ..., ..., ..., ..., ... ve Berrin Kavukçu vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 27.70 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 53.00 TL'nin temyiz eden davalılardan alınmasına, 19.09.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5350, Karar No: 2013/5760, Tarih: 27.05.2013

**16. Hukuk Dairesi         2013/5350 E.  ,  2013/5760 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında Yeni Köy Köyü çalışma alanında bulunan 125 ada 4 parsel sayılı 972.89 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olması nedeniyle ham toprak ve kayalık vasfıyla davalı Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı ..., irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine ve çekişme konusu 125 ada 4 sayılı parselin tespit gibi davalı Hazine adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, temyiz karar harcı peşin yatırıldığından harç alınmasına yer olmadığına,27.05.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1066, Karar No: 2025/467, Tarih: 12.02.2025

**6. Hukuk Dairesi         2024/1066 E.  ,  2025/467 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/2306 E., 2023/1216 K.

DAVALILAR : 1-... 2- Sentez Sağlık Hizmetleri A.Ş. vekili Avukat ...

İLK DERECE MAHKEMESİ: Batman 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/824 E., 2021/525 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından duruşma istemli temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, duruşma isteminin miktar itibariyle reddine, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; müvekkillerinin murisi ...'ın davalı hastanede davalı doktor tarafından 12.10.2012 tarihinde karın germe ameliyatı olduğunu, ameliyattan sonra müteveffanın nefes darlığı çektiğini, bu durumun doktora iletildiğini, ancak doktorun bu durumun 2-3 gün içinde geçeceğini söylediğini, müteveffanın fenalaşarak yoğun bakıma alındığını, 15 gün boyunca dikişleri açık şekilde yoğun bakımda kaldığını, 7 kg. kadar bir yağ aldırılması sonucunda ameliyat yerinin kapatıldığında iç organlarının sıkıştığını ve bu sıkışmanın kalbe baskı yaparak kalbi yorduğunu ve kalbinin bu sebeple durduğunu, sonrasında vefat ettiğini, olayda davalı hastane ve doktorun çok ağır kusurlu olduğunu, bu nedenle ... için 1.000,00 TL maddi 50.000,00 TL manevi, diğer her bir çocuk için 500,00 TL maddi, 25.000,00 TL manevi tazminat olmak üzere toplam 5.000,00 TL maddi 250.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan alınarak davacılara verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde: söz konusu müdahaleden müvekkili şirketin mesul tutulmaması gerektiğini bu yönde husumetten reddini talep ettiklerini, esasa ilişkin olarak da yapılan tevdi ve müdahalelerin tıbbi gereklere uygun olduğunu, dava dilekçesinde anlatılan olay şeklinin tıbbi gerçeklikten uzak olduğunu belirterek davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde: söz konusu müdahaleden müvekkili şirketin mesul tutulmaması gerektiğini bu yönde husumetten reddini talep ettiklerini, esasa ilişkin olarak da yapılan tevdi ve müdahalelerin tıbbi gereklere uygun olduğunu, dava dilekçesinde anlatılan olay şeklinin tıbbi gerçeklikten uzak olduğunu belirterek davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davaya konu olan hasta ...'ın 12.10.2012 tarihinde ... Hastanesinde karın germe ameliyatı olduğu, bu ameliyatın davalı doktor tarafından gerçekleştirildiği, dosya arasına sunulmuş evraklar incelendiğinde bu sürece ilişkin kayıtların uygun şekilde tutulduğu, hasta üzerinde gerçekleştirilen operasyon ve tedavilerin tıbbi gereksinimlere göre yerine getirildiği, operasyon öncesinde yine dosya arasında bulunan hasta tarafından imzalanmış onam formu üzerinde yapılan inceleme ile karın germe operasyonuna dair olası kötü sonuç ve komplikasyonların meydana gelebileceği bilgisinin detaylı şekilde hastanın imzasına sunulduğu, bu onam formunda enfeksiyon, solunum sıkıntıları ve ölüm riskinden bahsedildiği, Adli Tıp Kurumu Başkanlığı 1. Adli Tıp İhsas Kurulu Başkanlığı tarafından hazırlanan 12.03.2014 tarihli raporda davaya konu hastanın muayenesini gerçekleştiren davalı doktor tarafından konulan tanı, yapılan ameliyat ve ameliyat sonrası hasta takiplerinin tıbbi süreç yönünden uygunluk taşıdığı gerekçesiyle davalı kurum ve davalı doktora atfı kabil bir kusur bulunmadığı, 07.03.2016 tarihli heyette Genel Cerrahi Uzmanı Estetik Plastik ve Rekonstrüktif Cerrahi uzmanı ve Kardiyoloji uzmanı bulunan bilirkişiler tarafından dosya arasına sunulan raporda davaya konu hastadaki ameliyat endikasyonu, yapılan ameliyat ve takip açısından doktora ve hastaneye atfedilebilecek kusur bulunmadığı, onam formunun imza edildiği, sonuç olarak davalı doktor ve kurumun aydınlatma yükümlülüğünü yerine getirdiği, davalı kuruma ve doktora herhangi bir kusur atfının yerinde olmayacağı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; hukuki nitelendirme ile gerekçenin hatalı olduğunu, emsal Yargıtay kararlarına göre davalıların sorumlu olduğunu, aydınlatılmış onamın alınmadığını, rızanın yeterli olmadığını, verilen kararın Anayasa Mahkemesi kararına aykırı olduğunu, raporlar arasında çelişki bulunduğunu beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; hukuki nitelendirme ile gerekçenin hatalı olduğunu, emsal Yargıtay kararlarına göre davalıların sorumlu olduğunu, aydınlatılmış onamın alınmadığını, rızanın yeterli olmadığını, verilen kararın Anayasa Mahkemesi kararına aykırı olduğunu, raporlar arasında çelişki bulunduğunu beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Taraflar arasında 818 sayılı BK'nın 355. ve 6098 sayılı TBK'nın 470. ve devamı maddelerinde düzenlenen eser sözleşmesi ilişkisi bulunduğu ihtilaf konusu değildir. Sözleşme ile müteveffaya estetik müdahalelerde bulunulması kararlaştırılmıştır. Davacıların murisi müteveffa ile davalı arasındaki sözleşmenin niteliği itibariyle hekim ile hasta arasında tedaviye ilişkin sözleşmeden farklı olduğu ve eser sözleşmesi hükümlerinin uygulanması gerektiği anlaşılmaktadır. Eser sözleşmesini düzenleyen TBK'nın 470. maddesinde eser sözleşmesi, yüklenicinin bir eser meydana getirmeyi; iş sahibinin de bunun karşılığında bir bedel ödemeyi üstlendiği sözleşme olarak tanımlanmıştır.

Eser sözleşmelerini, diğer iş görme sözleşmelerinden ayıran önemli hususlardan birisi de sonuç sorumluluğu, yani tarafların iradeleri doğrultusunda yüklenici tarafından bir sonucun meydana getirilmesi taahhüdüdür. Burada, vekâlet akdindeki gibi sadece bir işin görülmesi taahhüdü bulunmamakta, bir eserin-sonucun yaratılıp teslim edilmesi borcu altına girilmektedir. Bu borcun altına giren taraf, yani yüklenici, BK'nın 356/1 (TBK'nın 471/1) maddesi ve işin mahiyeti gereği, işi sadakat ve özenle yerine getirmek zorundadır. Sadakat borcu, yüklenicinin iş sahibinin yararına olacak şeyleri yapma ve ona zarar verecek her türlü eylemden kaçınması anlamını taşır.

Eser, yüklenicinin sanat ve beceriyi gerektiren, bir emek sarfı ile gerçekleştirilen sonuçtur. Yüklenicinin eseri iş sahibinin yararına olacak şekilde ve ona hiçbir zarar vermeden meydana getirmesi, davalı yüklenicinin hem sadakat hem de özen borcunu kapsar. Burada belli bir sonucun ortaya çıkması amaçlanır. Meydana getirilen eserin iş sahibinin beklentisini karşılamaması halinde ise sözleşmedeki yarar dengesi iş sahibi aleyhine bozulmuş olur. Bu bakımdan eserin fen ve sanat kurallarına uygun, iş sahibinin beklentilerini karşılar özellikleri taşıması aranır. Aksi halde eserin ayıplı olduğu kabul edilir. Ayıplı eseri meydana getiren yüklenici ise, ortaya çıkan ayıp ve eksiklerden sadakat ve özen borcu nedeniyle sorumludur. Yüklenici, hangi yöntemi kullanırsa kullansın eserin ayıpsız olarak ortaya çıkması gerekmekte olup, diğer bir deyişle eser sözleşmesinin niteliği gereği yüklenici sonucu garanti etmektedir.