muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/15357, Karar No: 2016/1455, Tarih: 14.03.2016

Mahkemece hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen deliller kararda gösterilmediği gibi aksine, karar alınmadan yapılan teknik araçlarla izlemeye dayanan, hukuka aykırı deliller gerekçe yapılarak kurulan ve bu şekilde gerekçesi eksik olan hüküm kanuna aykırıdır.

IV- Kabule göre de: Gizli soruşturmacının asıl amacı, “uyuşturucu madde satın almak" değil, suçu ve failini belirlemek, suçla ilgili delilleri elde etmekten ibarettir. Bu nedenle gizli soruşturmacı tarafından sanıktan ikinci ve üçüncü kez esrar alınması durumunda gerçek anlamda bir “alım-satım” söz konusu olmadığından zincirleme suçun unsurları oluşmaz, sanığın hareketleri bütün halinde uyuşturucu maddeyi satışa arz etme suçunu oluşturur.

SONUÇ OLARAK:

1-Hukuka aykırı olarak alınan gizli soruşturmacı görevlendirilmesine ilişkin karar ve buna dayalı işlemler sonucu elde edilen yasak delillerin hükme dayanak yapılması,

2-Teknik araçlarla izleme konusunda karar alınmadan yapılan ve bu nedenle hukuka aykırı olan görüntülü ve sesli kayıtlara dayanılarak hüküm kurulması,

3-Hükmün gerekçesinin 5271 sayılı CMK’nın 230/1-b) bendine aykırı olması,

4-Kabule göre de;

a)Sanık hakkında koşulları bulunmadığı halde 5237 sayılı TCK’nın 43. maddesinin uygulanması,

b)Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve E.2014/140; K.2015/85 sayılı kararının 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiş olması nedeniyle TCK'nın 53. maddesiyle ilgili olarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan hükmün BOZULMASINA, 14.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/13230, Karar No: 2007/11702, Tarih: 03.10.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/13230 E.  ,  2007/11702 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat istemine ilişkin davada Denizli Asliye Ticaret ile 2. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, trafik kazasından kaynaklanan rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Dosya kapsamından, davanın 23.08.2005 tarihinde asliye hukuk mahkemesine açıldığı, .... İlinde H.S.Y.K.'nın 20.07.2006 tarih 352 sayılı kararı ile Müstakil Asliye Ticaret Mahkemesi kurulup, 21.08.2006 tarihinde faaliyete geçmesi sebebiyle dosyanın ticaret mahkemesine gönderilmesine karar verildiği, asliye ticaret mahkemesince de davanın mutlak ticari dava olmadığı, iş bölümü itirazında bulunulmadığı gerekçeleri ile görevsizlik kararı verilip, dosyanın asliye hukuk mahkemesine gönderilmesine karar verildiği anlaşılmaktadır.

T.T.Y.'nın 4. maddesinde mutlak ticari davalar sınırlı olarak belirtilmiş olup, aynı yasanın 5. maddesinde de aksine hüküm olmadıkça, dava olunan şeyin değerine göre asliye hukuk veya sulh hukuk mahkemesinin ticari davalara dahi bakmakla görevli olduğu hüküm altına alınmıştır.

Denizli İlinde H.S.Y.K.'nın 20.07.2006 tarih 352 sayılı kararı ile asliye ticaret mahkemesi kurulup, 21.08.2006 tarihinde faaliyete geçtiği, ancak eldeki davanın mutlak ticari dava olmadığı anlaşılmakla, davanın asliye ticaret mahkemesi kurulmadan önceki açıldığı hukuk mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince .... Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 03/10/2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14606, Karar No: 2017/492, Tarih: 25.01.2017

**4. Hukuk Dairesi         2016/14606 E.  ,  2017/492 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar diğerleri aleyhine 20/01/2015 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın zamanaşımı nedeniyle reddine dair verilen 23/02/2016 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, kişilik haklarının ihlali nedeni ile manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, zamanaşımı nedeniyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, davalılardan ...'in 2014 yılı Mayıs ayında Destek Yayınlarının basımı ile simli bir kitap yayınladığını, kitabın birçok yerinde müvekkilinin adının geçtiğini, ile yasa dışı ilişkileri olduğuna dair yorumlar yapıldığını, böylelikle kişilik haklarının ihlal edildiğini belirterek manevi tazminata hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalılar, zamanaşımı def'inde bulunmuş; kitapta geçen ibarelerin davacının kişilik haklarını ihlal etmediğini, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece kitabın ilk baskısının 2006 yılında yapıldığı, bu tarihte yürürlükte bulunan 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 60. maddesi uyarınca zamanaşımı süresinin fiilin ve failin öğrenildiği tarihten itibaren bir yıl olduğu, zamanaşımı süresinin geçtiği belirtilerek davanın zamanaşımından reddine karar verilmiştir.

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu 72/1 maddesinde öngörülen iki yıllık zamanaşımı süresi, zarara uğrayanın, zararın varlığını ve zarar vereni öğrendiği günden itibaren işlemeye başlar ise de; zarara neden olan haksız eylem devam ettiği sürece zamanaşımı süresinin başladığından söz edilemez.

Somut olaya gelince; davalılardan ... tarafından yazılan ve diğer davalılarca basılan, davacının kişilik haklarına saldırı oluşturacak ifadeler içerdiği iddia olunan dava konusu kitabın ilk baskısının 2006 yılında yapıldığı, kitabın Kasım 2014 yılında yapılan ikinci baskısında da aynı ifadelerin bulunduğu, kitabın satışının devam ettiği anlaşılmaktadır.

Şu durumda; davacının dava konusu ettiği kısımların ikinci baskıda da yer aldığı, dolayısıyla zararın devam ettiği ve zamanaşımı süresinin dolmadığı anlaşılmakla, işin esasına girilerek bir karar verilmesi gerekirken, zamanaşımı nedeniyle davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış ve bozmayı gerektirmiştir.

./..

-2-

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 25/01/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/350, Karar No: 2019/3411, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2017/350 E.  ,  2019/3411 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11970, Karar No: 2012/13534, Tarih: 24.05.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/11970 E.  ,  2012/13534 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

KARAR

Dava, kira sözleşmesinden kaynaklanan itirazın iptali isteğine ilişkindir. 9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 9.2.2012 günlü ve 2012/1 sayılı kararı ile ( tarafların sıfatına bakılmaksızın ) hasılat kirası dahil bu tür davalara ilişkin hüküm ve kararların temyizen incelenmesi görevi 1.3.2012 tarihinden itibaren Yargıtay 6.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 6.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 24.5.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10929, Karar No: 2012/15788, Tarih: 11.10.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/10929 E.  ,  2012/15788 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 25/05/2010 gün ve 2009/137-2010/99 sayılı kararı onayan Daire’nin 17/04/2012 gün ve 2010/15775-2012/6253 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, tanınmış ''CALGON'' markasının hem kelime hem de ambalaj deseni olarak müvekkili adına tescilli olduğunu, davalının ''PEROS'' markalı ürünlerini ambalaj ve desen olarak müvekkiline ait ürünlerle aynı ve benzer olacak şekilde piyasaya sürdüğünü, ürün kutusunun iltibasa sebebiyet verdiğini, haksız rekabet yarattığını belirterek taklit üretim ve markaya tecavüzün tespiti ve tecavüzün önlenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, ürün ambalajlarının farklı olduğunu, iltibas tehlikesinin bulunmadığını, davacının ürün ambalajı bakımından tasarım tescil belgesine sahip olmadığını ve ambalajındaki desen ve rengin davacıya inhisari hak sağlamayacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalıya ait ''PEROS'' markasının davacı markasına görsel ve işitsel olarak benzemediği, ancak tarafların ürün ambalajının ayırt edilemeyecek kadar benzer olup, karıştırma ihtimalinin bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile markaya tecavüze ilişkin talebin reddine, davalının ürün ambalajının davacının ürün ambalajı ile iltibas oluşturacak şekilde kullanımının haksız rekabet oluşturması nedeniyle taklit ambalaj kullanımının önlenmesine dair verilen karar davalı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 17/04/2012 tarihli kararı ile onanmıştır.

Davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 43,90 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 203,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 11.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3805, Karar No: 2015/17435, Tarih: 30.11.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/3805 E.  ,  2015/17435 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : Uşak 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/12/2014

NUMARASI : 2013/118-2014/628

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-18.03.2014 tarihinde açılan asıl davada davacılar ecrimisil ve yol genişletme nedeniyle maddi tazminat talep etmişlerdir. İdarece 02.04.2013 tarihinde açılan mahkemece birleştirme kararı verilen davada ise, kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Davaların birleştirilmesi ve tahkikatın ortak yürütülmüş olması ayrı dava oldukları gerçeğini değiştirmez. Her iki dava hakkında ayrı ayrı hüküm kurulması, vekalet ücreti ve yargılama giderinin ayrı ayrı takdir ve tayini gerektiğinin mahkemece düşünülmemiş olması,

2-Kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescili davası yönünden bilirkişi kurulu tarafından münavebeye alınan buğday, buğday samanı, haşhaş tohumu ve haşhaş kapsül, taze fasulye ve patatesin 2013 yılı itibariyle sulu ve kuru şartlarda dekar başına ortalama verimi ile ortalama toptan satış fiyatının ve ürünlerin dekar başına ortalama üretim giderine (masrafları oluşturan kalemler ayrı ayrı yazılmak suretiyle) ilişkin veri listesinin ve dava konusu taşınmaz üzerindeki ağaçların yaş ve cinslerine göre 2013 yılı itibariyle rayiç fiyatlarını gösterir listenin gıda tarım ve hayvancılık il müdürlüğünden getirtilip bilirkişi raporunun denetlenmemiş olması,

Doğru görülmemiştir.

./.

-2-

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 30.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Karşılaştırıldı NK.
Yargıtay — Esas No: 2011/15214, Karar No: 2012/7467, Tarih: 16.04.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2011/15214 E.  ,  2012/7467 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

İş sözleşmesinin geçerli neden olmadan davalı işveren tarafından feshedildiğini belirten davacı feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 18. maddesi uyarınca işçinin iş güvencesi hükümlerinden yararlanabilmesi işçinin işletmenin bütününü sevk ve idare eden işveren vekili ve yardımcıları veya işyerinin bütününü sevk ve idare eden ve işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisi bulunan işveren vekili konumunda bulunmaması gerekir.

İş güvencesinden yararlanamayacak işveren vekilleri herşeyden önce, işletmenin bütününü sevk ve idare eden işveren vekilleri ile yardımcıları olduğuna göre, işletmenin tümünü yöneten genel müdürler ile yardımcıları iş güvencesi hükümlerinden yararlanamayacaktır.

Somut uyuşmazlıkta davacının genel müdür yardımcısı olduğu konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Bu durumda işveren vekili yardımcısı olduğundan iş güvencesi hükümlerinden yararlanamaz. Genel müdür yardımcıları aralarında iş bölümünün yapılmış olması sonuca etkili olmadığı gibi işletme bazında işveren vekili yardımcısının işçi alma ve işten çıkarma yetkisinin bulunmaması işveren vekili yardımcısı niteliğini değiştirmez. Davanın reddi yerine yazılı gerekçe ile kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

4857 sayılı Kanun'un 20/3 maddesi uyarınca yerel mahkeme kararının bozularak ortadan kaldırılması ve aşağıdaki şekilde hüküm kurulması gerekmiştir.

HÜKÜM : Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 54,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.200,00 TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, kesin olarak 16.04.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1163, Karar No: 2024/1840, Tarih: 06.03.2024

**1. Hukuk Dairesi         2022/1163 E.  ,  2024/1840 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/48 E., 2021/212 K.

HÜKÜM : Kabul

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil istekli davadan dolayı yapılan yargılama sonunda Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 20.12.2018 tarih, 2016/4918 Esas, 2018/8040 Karar sayılı kararı ile karar bozulmuştur.

Mahkemece bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne karar verilmiş, karar davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili; mirasbırakan ...’nun 1966 yılında öldüğünü, mirasbırakana ait olan dava konusu 813 parsel sayılı taşınmazın kadastro çalışmaları sırasında ... adına tespit edildiğini, tespite davacıların bir kısmının süresinde itiraz etmeleri üzerine taşınmazın 8.000 m²'sinin ... adına 14.200 m²'sinin Hazine adına tespit edildiğini, bunun üzerine Elbistan Tapulama Mahkemesinin 1979/170 Esas sayılı dosyasında dava açıldığını, yapılan keşif sonucunda taşınmazın davacıların mirasbırakanına ait olduğunun saptandığını, 1978/108 sayılı komisyon kararının 17.01.2006 tarihi itibariyle kesinleştiğini, bu komisyon kararı üzerine 03.02.2006 tarihinde 813 nolu parselin 14200 m²'sinin 1178 parsel olarak Hazine adına tescil edildiğini, mirasçıların bir kısmının yurt dışında olduğunu bu nedenle vekaletname temin edemediklerini, TMK’nın 640/3 maddesi gereğince miras şirketine temsilci atanması için taraflarına yetki verilmesini talep ettiklerini ve zilyetliğe dayalı tapu iptali tescil koşulları oluştuğundan 1178 parselin Hazine adına olan tapu kaydının iptali ile davacılar adına miras payları oranında tesciline karar verilmesini talep etmiş, aşamada Elbistan Sulh Hukuk Mahkemesinin 2014/425 Esas, 2015/382 Karar sayılı kararı ile 01.07.1901 doğumlu olup 27.10.1966 tarihinde ölen ... terekesini eldeki davada temsil etmek üzere ...'nun temsilci olarak tayinine karar verilmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; on yıllık hak düşürücü sürenin geçtiğini belirterek, davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 28.01.2016 tarih, 2014/487 Esas, 2016/41 Karar sayılı kararı ile; 1178 parsel sayılı taşınmazın davacıların üst soyu tarafından bağ olarak kullanıldığı, zilyetliğe dayalı tapu iptali ve tescil talebi şartlarının oluştuğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Bozma Kararı

Mahkemenin 28.01.2016 tarih, 2014/487 Esas, 2016/41 Karar sayılı kararı ile; 1178 parsel sayılı taşınmazın davacıların üst soyu tarafından bağ olarak kullanıldığı, zilyetliğe dayalı tapu iptali ve tescil talebi şartlarının oluştuğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Bozma Kararı

Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 20.12.2018 tarih, 2016/4918 Esas, 2018/8040 Karar sayılı kararı ile; davacı tarafça dayanılan tapu kaydı ve komşu parsellere uygulanan tapu ve/veya vergi kayıtları ile çekişmeli taşınmazın kadastro tespitine esas 119 numaralı tahrir kaydı ve 813 parselin kadastro komisyonu tespitine esas tapu kayıtlarının ilk tesisinden itibaren bütün tedavülleri ile birlikte getirtilmesi, keşif sırasında davacının dayandığı tapu kaydı ve çekişmeli taşınmazın kadastro komisyon tespitine esas tapu kaydı ile tespite esas vergi kaydının mahalli bilirkişi aracılığı ile yöntemince uygulanması, dayanak tüm tapu kayıtlarının ve vergi kaydının çekişmeli taşınmazı kapsayıp kapsamadığı ve kapsamlarının neresi olduğu, hudutlarında okunan kaçak ve yitik kişi yerlerinin ve vergi kaydında okunan mera yerinin neresi olduğunun ayrı ayrı belirlenmesi, bu hususlar belirlenirken, dosya arasında bulunan Tapulama Mahkemesinin 1979/170 Esas sayılı dosyasındaki keşif beyanlarından yararlanılması ve bu beyanlar tanık ve mahalli bilirkişilere okunarak bilgilerine başvurulması, tapu kayıtlarının kapsamlarının, hudutlarında yer alan sabit sınırlardan başlanılmak suretiyle belirlenmesi ve fen bilirkişisinden dava dışı 813 parsel ve bu parselden ifrazen oluşan davaya konu 1178 parsel sayılı taşınmazı bir arada değerlendiren ve tapu kayıt uygulamasını gösteren, keşfi takibe elverişli rapor alınması; davacıların dayanağı tapu kayıtlarının, dava dışı 813 parsel sayılı taşınmazı kapsaması halinde, çekişme konusu 1178 parsel sayılı taşınmazın 3402 sayılı Kanun’un 18/2 nci maddesi uyarınca Devlete kalan yerlerden olup olmadığı yahut meradan açma olup olmadığı, dolayısıyla zilyetlikle kazanımı mümkün yerlerden olup olmadığı değerlendirilerek bir karar verilmesi gerektiği gerekçesi ile karar bozulmuştur.

C. Mahkemece Bozma Kararına Uyularak Verilen Temyize Konu Karar

C. Mahkemece Bozma Kararına Uyularak Verilen Temyize Konu Karar

Mahkemenin tarih ve sayısı yukarıda belirtilen kararı ile mahallinde yapılan keşifte bilirkişilerce; dava konusu taşınmazın bulunduğu bölgedeki komşu taşınmazların çok eski sahipleri tanınmasa da bölgenin bilindiği, dava konusu taşınmazın öncesinde ... tarafından bağ olarak kullanıldığının, mera olmadığının, taşınmazın güney-batısında bulunan sınırları taşlarla belirlenmiş hayvan yolu bulunduğunun ifade edildiği, Elbistan Tapulama Mahkemesinin 1979/170 Esas sayılı dosyasındaki 813 parselin bir bütün halinde; 3301 ada 63 parsel (eski 813 parsel) ve 3301 ada 62 parseli (eski 1178 parsel) kapsadığı ve sınırlarının dava konusu taşınmaz ile uyumlu olduğu, dava konusu taşınmazın mera sınırları içerisinde bulunmayıp Devlete kalan yerlerden olmadığı, meranın dava konusu taşınmazın güneyinde bulunduğu, dava konusu taşınmazın kadastro tespiti öncesi sebeplere dayalı zilyetlik yoluyla kazanımı mümkün yerlerden olduğu, taşınmazın uzun yıllardır bağ vasfıyla kullanıldığı, Kadastro Kanunu'nun 14 üncü ve 17 nci maddesi gereğince imar-ihya edildiği tarih ile kadastro tespit tarihi arasında zilyetlikle kazanım koşullarının davacılar lehine oluştuğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkeme kararına karşı süresi içerisinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

B. Temyiz Nedenleri

Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde özetle; eksik inceleme ve araştırma ile karar verildiğini, bozma gereklerinin yerine getirilmediğini, zilyetlikle iktisap şartlarının oluşmadığını, taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14 üncü, 17 nci ve 20 nci maddeleri, Türk Medeni Kanunu'nun 713/1 inci maddesi,

3. Değerlendirme