muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1949, Karar No: 2017/5852, Tarih: 13.12.2017

Ne var ki; iftira, küfür, onur, şeref ve saygınlığı zedeleyici söz ve beyanlar, müstehcen içerikli söz, yazı, resim ve açıklamalar, savaş kışkırtıcılığı, hukuk düzeni cebir yoluyla değiştirmeye yönelen, nefret, ayrımcılık, düşmanlık ve şiddet yaratmaya yönelik bulunan ifadeler ise düşünce özgürlüğü bağlamında hukuki koruma görmemekte, suç sayılmak suretiyle ceza yaptırımlarına bağlanmaktadır.

Bu doğrultuda Cumhurbaşkanına hakaret suçları da 5237 sayılı TCK 299. maddesinde yaptırıma bağlanmıştır. Suçun koruduğu hukuki yarar yukarıda da izah edildiği üzere Cumhurbaşkanının şeref ve saygınlığıdır. Bu suçun oluşumu için “Onun sosyal değeri konusunda kendisinin veya toplumun düşünce veya duyguları sarsıcı fiil veya sıfatlar isnat veya izafe edilmelidir. Ne tür hareketlerin şeref ve itibari ihlal edici olduğu, toplumda hakim olan ortalama düşünüş ve anlayışa göre belirlenmelidir, bunun tayininde ölçü bireyin özel duyarlılığı değildir. Bu itibarla basit bir saygısızlık hakaret ve sövme olarak nitelendirilemez” (Erman, hakaret ve sövme suçları s. 80 vd).

Bir eylemin hukuk düzeni tarafından cezalandırılması ancak onu hukuka uygun kılan diğer bir anlatımla hukuka aykırılığı ortadan kaldıran bir nedenin bulunmamasına bağlıdır. İfade hürriyeti, basın özgürlüğü gibi bir hakkın kullanmasına ilişkin hukuka uygunluk nedenleri mevcut ise, hukuk düzeni tarafından kişi cezalandırılmayacaktır. Ancak, eleştiri hak ve görevi kötüye kullanmamalı, yazıda küçültücü, incitici, abartılı sözlerden kaçınılmalıdır. Sayılan öğelerden birinin olması halinde haber verme ve eleştiri hakkından söz edilmeyecek, eylem hukuka aykırı olacaktır.

Siyasiler, üst düzey bürokratlar ile kamuya mal olmuş kişiler, diğer insanlara nazaran ağır eleştirilere daha fazla katlanmak zorunda oldukları demokratik toplumlarda geniş bir kabul görmüştür. Ancak eleştiri kırıcı, şok edici ya da rahatsız edici olsa bile hakarete varmamalıdır, zira hiçbir kimse hakarete katlanmak zorunda değildir. İfade hürriyeti bakımından eleştiri ile hakaret arasındaki ince çizgi toplumda hakim olan ortalama düşünüş ve anlayışa göre, kişilerin ifade hürriyeti ile mağdurun birey olarak onur ve şerefi arasındaki denge de gözetilmek suretiyle hakim tarafından belirlenmelidir. Kaba sövme hiçbir koşulda eleştiri olarak kabul edilmemelidir. Türk toplumunun önemli bir kesiminin kendilerini siyasi liderlerle özdeşleştirdiği bu kişiler yapılan ve kamuya yansıyan hakaretlerin kendilerine yapılmış gibi tepkilere sebebiyet verip toplumdaki kutuplaşmayı artırdığı, adi olaylarda dahi birçok öldürme ve nitelikli yaralama ile sona eren eylemlerin başlangıcında hakaret ve sövme fiillerinin olduğu gözetildiğinde, bu fiillerin yaptırımsız bırakılmasının demokratik toplum düzenini bozacağı gözden uzak tutulmamalıdır.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında sanığın suç tarihinde Facebook isimli sosyal paylaşım sitesinde Türkiye Cumhuriyetinin başı olan sayın Cumhurbaşkanını kadın kılığında gösteren fotomontajlı resim ve bu resmin üzerindeki konuşma balonundaki yazılar birlikte değerlendirildiğinde paylaşımın bir bütün olarak sayın Cumhurbaşkanını küçük düşürücü, onur, şeref ve haysiyetini zedeleyecek nitelikte olduğu kuşkusuzdur. Bu nedenle sanığın üzerine atılı suçun tüm unsurlarıyla oluştuğu kanaatiyle yerel mahkemenin sanığın beraatine ilişkin kararı yerinde görülmemiş, ancak sanık hakkındaki beraat kararı temyiz edilmeksizin kesinleşmiş olduğundan CMK 309/4-c maddesi uyarınca sanık aleyhine sonuç doğurmamak üzere bozulmasına karar verilmiştir.

IV-SONUÇ VE KARAR:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının istemi yerinde görüldüğünden İstanbul 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.11.2016 tarih ve 2016/242 esas - 2016/405 sayılı kararının CMK'nın 309(4)c maddesi uyarınca sanığın aleyhine sonuç doğurmamak üzere KANUN YARARINA BOZULMASINA,

Bozma sebebine göre yeniden yargılama yapılmasına yer olmadığına; diğer işlemlerin yapılabilmesi için dosyanın mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19986, Karar No: 2019/8604, Tarih: 26.09.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/19986 E.  ,  2019/8604 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda, kararda yazılı nedenlerle, davanın reddine ilişkin verilen hüküm, davacı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davacının babası ... 'in kullandığı banka kredisine teminat amacıyla davalı tarafından hayat sigorta poliçesi düzenlendiğini, poliçe süresi içinde ölümün gerçekleştiğini, davalıya başvuru yapıldığı halde beyan yükümlülüğüne aykırılık gerekçesiyle ödeme yapılmadığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, davalı sigorta şirketinin kredi bedeli olan 31.500,00 TL’yi müteveffanın ölüm tarihi olan 01.12.2011 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, poliçe tanziminden önce mevcut olan koroner kalp yetmezliği rahatsızlığının sigortacıya bildirilmediği ve beyan yükümlülüğüne aykırı davranıldığından cayma haklarını kullandıklarını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre; müteveffanın sözleşme yükümlülüklerine uymadığı, bilgi verme yükümlülüğüne aykırı davrandığı, poliçe tarihleri ve murisin gördüğü tedavi belge ve sağlık raporları incelendiğinde Hayat Sigortası soru formunda bulunan “kalp, kanser, böbrek yetmezliği, karaciğer yetmezliği, felç, beyin, damar, sinir sistemi hastalığı veya yaşamsal risk taşıyan bir hastalığınız bulunuyor mu ?” sorusuna "hayır" cevabı verdiği, oysa poliçe yapıldığı tarihlerde bu hususlarda tedavi gördüğü, murisin dürüstlük kuralına uymadığı, hukuk düzeninin hakkın kötüye kullanılmasını korumayacağı, sigorta şirketinin caymaya

ilişkin işleminin yasal kapsamda kaldığı anlaşılmakla, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, hayat sigorta poliçesi nedeniyle tazminat istemine ilişkindir.

ilişkin işleminin yasal kapsamda kaldığı anlaşılmakla, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, hayat sigorta poliçesi nedeniyle tazminat istemine ilişkindir.

Dosya kapsamından, davacının murisi ile davalı arasında imzalı hayat sigorta poliçesinin 1 yıl vadeli olarak düzenlendiği ve vefat tazminatı teminatının 31.000,00 TL. olduğu; anılan teminatın, 01.12.2011 tarihinde vefat eden ... ile davacı ... Şubesi arasında 27.09.2011 tarihli ve 31.000,00 TL ana para limitli "Tüketici Kredisi Sözleşmesi" imzalanarak eşit taksitlerle ödenmek üzere tüketici ihtiyaç kredisi kullandırıldığı, bu kredinin kullanım anında davalı banka şubesinin "acenta" sıfatıyla işlemlerini yaptığı ... Emeklilik A.Ş.'ne "kredi hayat sigortası" yaptırılarak banka lehine kredinin teminat altına alındığı, kredinin geri ödeme devresinde 01.12.2011 tarihinde kredi borçlusu ...'un vefat ettiği ve geriye mirasçı olarak davacı ... 'un kaldığı, açıklanan banka kredi taksitlerinin vefata kadar peşpeşe kapatıldığı, ancak murisin vefatı neticesinde davacı tarafından ilgili banka şubesine ödenerek kapatıldığı ve neticede poliçeden cayan sigorta şirketine dava açıldığı anlaşılmaktadır.

TTK'nın 1290. maddesine göre, sigorta ettiren sigortacıya doğru bilgi vermekle yükümlüdür. Hayat Sigortası Genel Şartları C-2 sözleşmenin yapılması sırasındaki beyan yükümlülüğü başlığı altında yer alan "2.2 maddesinde de doğru bilgi verme yükümlülüğü açıklanmış ve yükümlülüğe aykırı davranışın müeyyideleri belirlenmiştir.

Poliçenin tanzim edildiği tarih itibariyle yürürlükte bulunan 6762 sayılı TTK'nun 1290. maddesi ile Hayat Sigortası Genel Şartları'nın C-2.2. maddesi düzenlemesine göre, sigorta şirketinin sorusu üzerine veya her hangi bir soru sorulmadan (dolayısı ile buna ilişkin bir form doldurulmadan) sigortalı, sözleşmenin yapılması sırasında kendisinin bildiği ve sigortacının sözleşmeyi yapmamasını veya daha ağır şartlarla yapmasını gerektirecek bütün halleri sigortacıya bildirmekle yükümlüdür.

Poliçenin düzenlenmesi sırasında sigortalının, doğru beyan yükümlülüğüne aykırı hareket ettiğinin ve sigortacının TTK'nun 1290. maddesine göre, sözleşmeden cayma hakkını kullanmasının haklı olduğunu kabul için ise, sigortalının gizlediği iddia olunan hastalık ile riziko (ölüm) arasında illiyet bağının bulunması gerekmektedir. Anılan bu tespit ve

Poliçenin düzenlenmesi sırasında sigortalının, doğru beyan yükümlülüğüne aykırı hareket ettiğinin ve sigortacının TTK'nun 1290. maddesine göre, sözleşmeden cayma hakkını kullanmasının haklı olduğunu kabul için ise, sigortalının gizlediği iddia olunan hastalık ile riziko (ölüm) arasında illiyet bağının bulunması gerekmektedir. Anılan bu tespit ve

değerlendirmenin yapılması da, tıbbi ve teknik bilgiyi gerektiren bir iştir. Davalı tarafın savunması, sigortalının beyan yükümlülüğüne uymaması nedeniyle cayma haklarını kullandıklarına ilişkin olduğundan, sigortalı murise ait geçmişe dönük (poliçe tanziminden önceki dönem için) ilaç ve tedavi kayıtlarının SGK'dan getirtilmesi, konusunda uzman doktor bilirkişilerin de bulunduğu heyetten, ölüm sebebi olan hastalık konusunda poliçe tanziminden önce konulmuş bir teşhis olup olmadığı, sigorta ilişkisinin kurulmasından önce sigortalı muriste bulunan ve sigortacıya bildirilmeyen hastalıklar ile ölüm rizikosu arasında illiyet olup olmadığı hususlarında ayrıntılı, gerekçeli, denetime elverişli bir rapor alındıktan sonra, oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, uzman doktorların yer almadığı, sigorta uzmanı bilirkişiden alınan ve eczanenin verdiği cevabın değerlendirildiği raporun benimsenmesi doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 26/09/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/30826, Karar No: 2014/16304, Tarih: 28.04.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/30826 E.  ,  2014/16304 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/180424

MAHKEMESİ : Siirt 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 26/04/2012

NUMARASI : 2011/178 (E) ve 2012/152 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1)Mahkemece, özel güvenlik görevlisi olan katılanın görevini yapmaya çalıştığı sırada sanık tarafından darp edildiğinin kabul edilmesi karşısında; 5188 sayılı Özel Güvenlik Hizmetlerine Dair Kanunun 23.maddesinin 2.fıkrasında yer alan "Özel güvenlik görevlilerine karşı görevleri dolayısıyla suç işleyenler kamu görevlisine karşı suç işlemiş gibi cezalandırılır" şeklindeki düzenleme nedeniyle sanık hakkında TCK'nin 86/3-c maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2)Sanığın eylemi sonucu katılanın burnunda hafif/1. derece kırık meydana gelecek şekilde yaralandığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında kemik kırığından en üst oran olan ½ oranında arttırım yapılması ile sanık hakkında orantılılık ilkesine aykırı olarak fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca CMUK'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakları saklı kalmak kaydıyla isteme aykırı BOZULMASINA, 28.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2002, Karar No: 2017/7350, Tarih: 14.12.2017

**1. Hukuk Dairesi         2017/2002 E.  ,  2017/7350 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki davadan dolayı ... 2.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 02.06.2014 gün ve 2012/581 Esas 2014/264 Karar sayılı hükmün düzeltilerek onanmasına ilişkin olan 22.12.2016 gün ve 2016/12800- 2016/11387 sayılı kararın düzeltilmesi süresinde davalı vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil ve tazminat isteğine ilişkindir.

Davacılar, müşterek murisi olan anneleri ...’ın maliki olduğu 10 ada 19 parsel sayılı taşınmazını 14/04/2003 tarihinde davalıya satış göstererek devrettiğini, davalının da bu taşınmazın 65 m²'sini üçüncü bir şahsa sattığını,müşterek muris tarafından davalıya yapılan satışın muvazaalı olduğunu ileri sürerek taşınmazın tapu kaydının iptal edilerek, miras payları oranında mirasçılar adına tapuya kayıt ve tesciline ve davalının üçüncü şahsa yapmış olduğu hisse satışı ile zedelenen saklı paylarının tazmini için 5000 TL tazminatın davalıdan alınarak miras payları oranında kendilerine ödenmesine karar verilmesini istemişler, ıslahla tazminatı 30.465.-TL'ye yükseltmişlerdir.

Davalı davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece ispatlandığı gerekçesiyle davanın kabulüne ilişkin verilen karar davalı vekilinin temyizi üzerine Dairece, vekalet ücreti yönünde düzeltilerek onanmış, anılan karara karşı davalı vekili, temyiz incelemesine konu kararı veren yerel mahkeme hakimi ...'in, aynı kararın temyiz incelemesine katılması dolayısıyla tarafsızlığının şüpheye düştüğünü ileri sürerek reddi hakim ile yine anılan karara katılan diğer heyet üyelerinin de görüş bildirmeleri dolayısıyla ihsas-ı reyde bulunduklarını, temyiz incelemesinin yeni oluşturulacak bir heyet ile yapılması gerektiğini ileri sürerek karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Bilindiği üzere; 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 39/3.maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 40/4.maddesi uyarınca hukuk dairelerinin toplanmasını engelleyecek şekilde toplu ret talepleri dinlenemez. Bu itibarla, davalı vekilinin temyiz incelemesinin yeni oluşturulacak bir heyet ile yapılması talebini içeren karar düzeltme istemi yerinde görülmediğinden reddine.

Davalı vekilinin diğer karar düzeltme isteğine gelince; Temyiz incelemesine konu kararı veren yerel mahkeme hakimi ...'in, Yargıtay üyeliğine seçildikten sonra da yerel mahkemece kurulan hükmün temyiz incelemesini gerçekleştiren heyette yer alarak hükmün düzeltilerek onanması istikametinde oy kullandığı anlaşılmakta olup bu hususun Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddesinde düzenlenen adil yargılanma hakkının ihlali niteliğinde olduğu konusunda bir tereddüt bulunmamaktadır.

Davalı vekilinin diğer karar düzeltme isteğine gelince; Temyiz incelemesine konu kararı veren yerel mahkeme hakimi ...'in, Yargıtay üyeliğine seçildikten sonra da yerel mahkemece kurulan hükmün temyiz incelemesini gerçekleştiren heyette yer alarak hükmün düzeltilerek onanması istikametinde oy kullandığı anlaşılmakta olup bu hususun Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddesinde düzenlenen adil yargılanma hakkının ihlali niteliğinde olduğu konusunda bir tereddüt bulunmamaktadır.

Bu itibarla, davalı vekilinin bu yöne değinen karar düzeltme isteminin HUMK 440.maddesi gereğince kabulüne, Dairenin 22.12.2016 tarih 2016/12800 Esas 2016/11387 Karar sayılı düzeltilerek onama ilamının ORTADAN KALDIRILMASINA ve dosyanın, Yargıtay Üyesi ...'in katılımı olmaksızın oluşturulan heyetle temyiz incelemesine geçildi.

Toplanan deliller ve tüm dosya içeriğinden; mirasbırakan ...’ın 10 ada 19 parsel sayılı taşınmazını oğlu davalı ...’a temlikinin diğer mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu saptanmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur

Ne var ki; davacılardan ...'nun 08.05.2017 tarihli dilekçesi ile davadan feragat ettiğini bildirmiştir.

Davacı ...'ın davadan feragatine ilişkin beyanı, HMK’nın 307. ve 311. maddeleri uyarınca sonuç doğurucu nitelikte olduğu anlaşılmış, Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kurulu’nun 11.04.1940 gün ve 70 sayılı ve HGK’nun 21.11.1981 gün ve 1981/2-551 sayılı kararları uyarınca, hükümden sonra ortaya çıkan temyiz ve karar düzeltme incelemesine engel oluşturan davacının davadan feragatına ilişkin hüküm verme yetkisi hükmü veren mahkemeye ait olduğundan davacı ...'ın davasından feragatı nedeniyle yerel mahkeme kararının bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

Davacı ...'ın davadan feragati nedeniyle, bu hususta karar verilmek üzere hükmün açıklanan nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde yatırana iadesine, 14.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8460, Karar No: 2015/13347, Tarih: 11.06.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/8460 E.  ,  2015/13347 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Van 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/12/2014

NUMARASI : 2012/83-2014/630

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma kararına uyularak karar verildiği belirtilmişse de, bozma gereği yerine getirilmemiştir. Şöyle ki;

1- Bozma kararında enerji nakil hattı altında kaldığı için kullanılamaz halde bulunan yapı bedelinin tespiti ve tahsiline karar verilmesinin doğru olduğu, ancak taşınmaz üzerinde bulunmakla birlikte enerji nakil hattı altında olmayan yapılara da değer tespit edilip, taşınmazın arsa bedeline eklendikten sonra toplam miktar üzerinden irtifak değer düşüklüğü hesaplanıp, sonucuna göre karar verilmesi gerektiği belirtildiği ve dava dilekçesinde de, bir adet evin tamamen enerji nakil hattı altında kaldığı ifade edildiği halde, bozma kapsamı dışına çıkılıp, talep de aşılmak suretiyle enerji nakil hattı altında daha çok yapı olduğu belirtilip, bunların da tam bedelleri eklenmek suretiyle fazla yapı bedeli tespit edilmesi,

Doğru olmadığı gibi,

2-13.03.2015 gün ve 29294 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan Anayasa Mahkemesinin 13.11.2014 gün ve 2013/95-2014/176 sayılı kararı ile;

6487 saylı Yasanın 21. Maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun başlığı ile birlikte değiştirilen geçici 6. maddesinin on üçüncü fıkrası "09.10.1956 ile 04.11.1983 tarihlerini kapsayan dönemde oluşan mağduriyetlerin giderilmesi amacıyla getirilen ve malikler aleyhine bir takım hükümler içeren bu istisnai düzenlemenin 04.11.1983 tarihinden sonraki dönem içinde uygulanmasının hukuk güvenliğini zedeleyeceği" gerekçesiyle Anayasanın 2 ve 35. maddelerine aykırı bulunarak iptal edilmiştir.

Bu durumda; 04.11.1983 tarihinden sonraki döneme ilişkin el atmalarda nispi harç ve nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinden,

Mahkeme kararının açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin temyiz itirazları doğrultusunda BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 11.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5532, Karar No: 2013/988, Tarih: 01.02.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/5532 E.  ,  2013/988 K.**

**"İçtihat Metni"**

Cinsel taciz suçundan sanık ...'nın yapılan yargılaması sonunda; kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan mahkûmiyetine dair ... Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 19.02.2010 gün ve 2009/397 Esas, 2010/104 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık ve O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi;

O Yer Cumhuriyet Savcısı, CMUK.nın 310. maddesinin 3. fıkrasında öngörülen ve tefhimden başlayan bir aylık süreden sonra 25.03.2010 havale tarihli dilekçeyle temyiz ettiğinden, süresi içinde yapılmayan temyiz isteğinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin sanığın temyiziyle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Mağdurenin aşamalarda değişmeyen anlatımları, sanığın kaçamaklı ikrarı, HTS raporları ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın, mağdurenin cep telefonuna "Aşkım beni zorlama otele gidecez mi sürpriz yapalım istiyorsan, birazdan gidelim", "Yemin ederim hayatında tatmadığın zevki tadacaksın yeter ki evet de" "Aşkım ben de evliyim benden laf çıkmaz" biçimlerinde kırk adet mesaj atması şeklindeki eylemlerine karşılık mağdurenin de aynı zaman dilimleri içerisinde sanığa içeriği teknik olarak saptanamayan yirmibeş adet mesaj göndermesi karşısında, sanığın eylemini mağdurenin rızasıyla gerçekleştirip gerçekleştirmediğine ilişkin şüphe oluştuğundan ve rıza dışında mağdureye mesaj atılmış olduğuna ilişkin yeterli ve kesin delil elde edilemediğinden, beraat kararı verilmesi gerekirken TCK.nın 123. maddesi uyarınca mahkûmiyet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 01.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14326, Karar No: 2015/34914, Tarih: 07.12.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/14326 E.  ,  2015/34914 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/127755

MAHKEMESİ : İzmir(Kapatılan) 21. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 06/12/2012

NUMARASI : 2012/601 (E) ve 2012/1355 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık T.. K.. hakkında, katılanlar L.. K.. ve S.. T..'e karşı, sanık T.. K.. hakkında katılan L.. K..'e karşı, sanık İ.. Ö.. hakkında katılan S.. T..'e karşı zor kullanma yetkisini aşmak suretiyle basit kasten yaralama suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararlara yönelik itirazlarla ilgili olarak itiraz merciince karar verildiği anlaşılmakla, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararlar temyiz incelemesi dışında bırakılmış, temyiz incelemesi sanık S.. D.. hakkında katılanlar L.. K.. ve S.. T..'e karşı zor kullanma yetkisini aşmak suretiyle basit kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümleri, sanık S.. D.. hakkında katılanlar L.. K.. ve S.. T..'e karşı hakaret suçundan kurulan beraat hükümleri, sanık T.. K.. hakkında katılanlar L.. K.., S.. T.. ve B.. C..'a karşı hakaret suçundan kurulan beraat hükümleri, sanık T.. K.. hakkında katılan S.. T..'e karşı zor kullanma yetkisini aşmak suretiyle basit kasten yaralama suçundan kurulan beraat hükmü ve sanık İ.. Ö.. hakkında katılan S.. T..'e karşı hakaret suçundan kurulan beraat hükümleri ile sınırlı olarak yapılmıştır.

Katılanlar vekilinin, sanık S.. D.. hakkında katılanlar L.. K.. ve S.. T..'e karşı zor kullanma yetkisini aşmak suretiyle basit kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerini suç vasfına yönelik temyiz etmesi nedeniyle anılan hükümlerin temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;