muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/3497, Karar No: 2016/11599, Tarih: 26.05.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/3497 E.  ,  2016/11599 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : İşe iade

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili; davalıya ait işyerinde ambalaj işçisi olarak 02.07.2007 tarihinden beri çalışan davacının iş akdine sık rapor aldığı gerekçesi ile geçersiz olarak 15.01.2015 tarihinde son verildiğini öne sürerek feshin geçersiz olduğunun tespiti ile davacının işe iadesine karar verilmesini, boşta geçen süre ücreti ve işe başlatmama tazminatını talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının iş akdinin "sık rapor aldığı ve bu sık rapor alma halinin, fabrikada üretimin aksamasına, çalışanın raporlu olduğu zamanlarda yerine diğer çalışanların fazla mesai yapmasına ve fabrikada verim kaybına neden olması'' gerekçesi ile öncesinde savunması da alınarak 15.01.2015 tarihinde feshedildiğini, feshin geçerli olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davacının 11/12/2013-10/12/2014 tarihleri arası bir kısmı aynı bir kısmı farklı rahatsızlıklara ilişkin on iki ayrı raporla toplam 145 gün rapor kullandığı, raporlu olduğu dönemde yapması gerektiği işi başka bir çalışanın ek olarak görevlendirilmesi ile yapılabileceği, raporların sayısı,uzunluğu,dikkate alındığında,bunun işyerinde olumsuzluklara neden olduğu,bu nedenle işverenden davacıyla çalışma ilişkisinin sürdürmesinin beklenemeyeceği feshin geçerli olduğunun kabulü gerektiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshinin geçerli nedene dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusu olup, normatif dayanak 4857 sayılı İş Kanununun 18 ve devamı maddeleridir.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 18.maddesine göre otuz veya daha fazla işçi çalıştıran işyerlerinde en az altı aylık kıdemi olan işçinin belirsiz süreli iş sözleşmesini fesheden işveren, işçinin yeterliliğinden veya davranışlarından ya da işletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanmak zorundadır.

İş Kanununun 18. maddesi bakımından işçinin davranışlarından kaynaklanan sebepler, işçinin aynı Kanunun 25/II.maddesinde öngörülen sebepler niteliğinde ve ağırlığında olmayan işyerinde işin görülmesini önemli ölçüde olumsuz etkileyen, sözleşmeye aykırı davranışlarıdır. İşçinin davranışı ancak işyerinde olumsuzluklara yol açması halinde geçerli sebep olabilir. İşçinin sosyal açıdan olumsuz bir davranışı, toplumsal ve etik açıdan onaylanmayacak bir tutumu işyerinde üretim ve iş ilişkisi süresince herhangi bir olumsuz etki yapmıyorsa geçerli sebep sayılamaz.

4857 sayılı İş Kanununun 20.maddesinin ikinci fıkrasına göre geçerli nedene dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia ettiği takdirde, bu iddiasını ispatla yükümlüdür.

4857 sayılı İş Kanununun 20.maddesinin ikinci fıkrasına göre geçerli nedene dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia ettiği takdirde, bu iddiasını ispatla yükümlüdür.

Dosya içeriğine göre, davacının iş akdine 15.01.2015 tarihli fesih bildirimi ile sağlık nedenleri ile sık sık rapor alması ve 2014 yılı içinde 7 adet rapor alarak 43 gün çalışmaması, 2010-2014 yılları arasında toplam 10 adet rapor alarak 64 gün çalışmaması, sık rapor almasının fabrikada üretimin aksamasına, davacı yerine diğer çalışanların fazla mesai yapmasına ve fabrikanın verim kaybına neden olması ve 13.01.2015 tarihli savunma istemine verdiği 14.01.2015 tarihli savunmanın da yetersiz bulunması gerekçesiyle haklarının ödenmesine karar verilerek son verildiği anlaşılmaktadır.

Davacı 13.01.2015 tarihli savunmasında, 2013 yılının Haziran ayında gebe kaldığını, gebelik sürecinin kötü geçtiğini, bu nedenle aralıklı rapor aldığını, çalışma sistemi 3 vardiya olduğu ve 3 vardiyada da gebe olmasına rağmen çalışmak zorunda kalması nedeniyle sıkıntılar yaşadığını, doğum izni bittikten sonra sadece gündüz çalıştığı için doktora gitmesi gerektiğinde yıllık izin kullandığını, çocuğun devam eden rahatsızlıkları bulunduğunu, iş yoğunluğu ve çocuğunun rahatsızlığı nedeniyle kendisinin de hastalandığını, ara ara rapor almak zorunda kaldığını, çocuğunda süt alerjisi olması nedeniyle emzirdiği için kendisinin de süt ürünleri tüketememesine bağlı olarak besinsiz kaldığı için rahatsızlandığını, kalsiyumsuz kaldığı için sol bacağında ağrılar oluştuğunu, fıtıktan şüphelenildiğini, son olarak kulağından lokal anestezi yapıldığını belirtmiştir.

Davalı işveren tarafından dosyaya sunulan sağlık raporları ve davacının savunması birlikte değerlendirildiğinde, Tarsus fabrikasında ambalaj işçisi olarak 02.07.2007 tarihinden beri çalışan davacının 2013 yılının Haziran ayında gebe kaldığı, gebelik sürecinde ağırlıklı olarak gebelikte yaşanan kusma, ağrı, düşük tehdidi v.s. gibi nedenler ile rapor aldığı, 09.01.2014-28.02.2014 tarihleri arasında doğum öncesi 8 hafta izin kullandığı, 01.03.2014 tarihinde doğum yaptığı ve 02.03.2014 tarihinden itibaren ise 56 gün doğum izni kullandığı, doğum sonrası alınan sağlık raporlarının ise davacının savunmasında samimi bir şekilde ifade ettiği üzere doğum sonrası ortaya çıkan sağlık sorunları nedeniyle alındığı, davalı işverence alınan bu raporların gerçeği yansıtmadığı yönünde bir iddiada bulunulmadığı gibi buna ilişkin dosyaya yansıyan bir bilgi ve belge de olmadığı, 8 yıla yakın çalışması olan davacıya, alınan savunması sonrasında feshin son çare olması ilkesi kapsamında ücretsiz izin v.b. gibi bir uygulama teklif edildiğine ilişkin bir delilin de sunulmadığı, işverence davacının savunmasının yetersiz bulunmasının nedeni somut bir şekilde ortaya konulmadığı gibi davacının sağlık nedeniyle mazeretli olarak yapmış olduğu devamsızlıklar nedeniyle işyeri düzeninin bozulduğunun, iş akışının etkilendiğinin ve işyerinde olumsuzluklar meydana geldiğinin de yöntemince ortaya konulamadığı, bu haliyle feshin ölçülü olmadığı anlaşıldığından ispat yükü üzerinde olan işverenin feshin geçerli nedene dayandığını ispatlayamadığının kabulü ile davacının işe iadesine karar verilmesi gerekirken; mahkemece, hukukun genel ilkelerine, analığın korunmasına ilişkin yasal ve anayasal düzenlemelere de aykırı olacak şekilde yasal doğum izninde geçirilen dönem de dahil edilerek davacının 11.12.2013-10.12.2014 tarihleri arasında 145 gün rapor almasının iş akışını bozduğunun kabul edilmesi hatalı olup bozma nedenidir.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca mahkeme kararı bozularak ortadan kaldırılmış ve Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

1-Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının İŞE İADESİNE,

3-Davacının yasal süre içinde başvurusuna rağmen davalı işverence süresi içinde işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının davacının kıdemi, fesih nedeni dikkate alınarak takdiren davacının 5 aylık brüt ücreti tutarında BELİRLENMESİNE,

4-Davacı işçinin işe iadesi için işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalıdan tahsilinin GEREKTİĞİNE,

5-Alınması gereken 29,20 TL harçtan peşin yatırılan 27,70 TL harcın mahsubu ile bakiye 1,5 TL harcın davalıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydına,

4-Davacı işçinin işe iadesi için işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalıdan tahsilinin GEREKTİĞİNE,

5-Alınması gereken 29,20 TL harçtan peşin yatırılan 27,70 TL harcın mahsubu ile bakiye 1,5 TL harcın davalıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydına,

6-Davacının yapmış olduğu dava dosyasının Yargıtay'a geliş ve dönüş masrafı da dahil olmak üzere toplam 133,50 TL yargılama giderinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

7-Karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'ne göre belirlenen 1.800,00 TL avukatlık ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

8-Artan gider ve delil avansının ilgilisine iadesine,

9-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davacıya iadesine, 26/05/2016 tarihinde oybirliği ile KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/38783, Karar No: 2013/24567, Tarih: 31.10.2013

**2. Ceza Dairesi         2011/38783 E.  ,  2013/24567 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kasten yaralama, hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Adli sicil kaydında tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1- Sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesinde:

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2- Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesinde:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Mahkemece getirtilip incelenen Pendik 1. İcra Müdürlüğünün 2005/845 talimat sayılı dosyasındaki tutanakta yer aldığı belirtilen ”Ben Muşluyum, bu mallar buradan çıkarsa seni öldürürüm, burnunu keserim, güzelliğini yok ederim” şeklindeki sözlerin bir bütün olarak tehdit suçunun konusunu oluşturacağı dikkate alındığında; müştekinin hazırlık ifadesinde sanığın çok ağır küfür ettiğini belirtmesi, tanık ...'in ifadesinde, sanığın tehditler savurarak hakaret ettiğini belirtmesi, tanık...'in ifadesinde, sanığın “siz kim oluyorsunuz defolun gidin” şeklinde hakaret ettiğini beyan etmesi karşısında mahkemece beyanlar ve tutanak arasındaki çelişkiler usulüne göre giderilip, hakaret suçuna işikin somut delillerin nelerden ibaret olduğu, ulaşılan

kanaat ve mahkemenin kabulü denetime olanak verecek şekilde gerekçede gösterilip, buna göre hüküm kurulması gerekirken, gerekçede, sanığın “ben Muş’luyum, bu mallar buradan çıkamaz, güzelliğini yok ederim” şeklindeki tehdit içerikli beyanlarından bahsedilerek, dosya içeriği ile uyuşmayan sinkaflı hakaret edildiği belirtilerek yazılı şekilde hakaret suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 31/10/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22670, Karar No: 2015/174, Tarih: 19.01.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/22670 E.  ,  2015/174 K.**

* KAMULAŞTIRMASIZ ELATMA TAZMİNATI

* ENERJİ NAKİL HATTI GEÇİREREK TAŞINMAZA EL ATILMASI

* KAMULAŞTIRMA KANUNU (2942) Madde 16

* KAMULAŞTIRMA KANUNU (2942) Madde 17

* KAMULAŞTIRMA KANUNU (2942) Geçici Madde 7

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılardan ... Genel Müdürlüğü vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde yöntem itibari ile bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Taşınmaz üzerindeki yapının enerji nakil hattının geçirilmesinden sonra yapıldığı anlaşıldığından irtifak bedelinin tespitinde yapı bedelinin dahil edilmemesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 19.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4647, Karar No: 2011/8325, Tarih: 11.05.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/4647 E.  ,  2011/8325 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

2-İstanbul Büyükşehir Belediye Başk. Vek.Av. ...

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı yönünden husumetten, Pendik Belediye Başkanlığı yönünden hak düşürücü süre geçtiği için reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca ONANMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 18.09.2006 gün ve 2006/6198 Esas - 2006/9023 Karar sayılı ilama karşı davacı vekili yönünden verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, Kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkin olup; mahkemece İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı yönünden davanın husumet nedeniyle reddine, Pendik Belediye Başkanlığı yönünden süreden reddine dair verilen hüküm davacı ve davalı ... Başkanlığı vekillerinin temyizi üzerine Dairemizce onanmış, bu karara karşı davacı vekilince karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelerden; dava konusu taşınmaza 1977 yılında el atıldığı anlaşılmıştır.

30.06.2010 günü yürürlüğe giren 5999 sayılı Yasa uyarınca uzlaşma esas ise de; davacı vekili 09.02.2011 tarihli dilekçesi ile uzlaşmayacağını belirtmiştir.

Hükmün sözü edilen yasa uyarınca bozulması gerekirken onandığı anlaşılmakla, davacı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulüne; Dairemizin 18.09.2006 gün ve 2006/6198-9023 sayılı onama kararının kaldırılmasına karar verildikten sonra işin esasının incelenmesinde;

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı ve davalı ... Başkanlığı vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahkemece, dava konusu taşınmaza 1977 tarihinde el atıldığından 30.06.2010 günü yürürlüğe giren 5999 sayılı Yasa gözönünde tutularak işin esası yönünden,

Karar verilmek üzere davacı ve davalı ... Başkanlığının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, davacıdan peşin alınan temyiz harcı ile karar düzeltme harcının istenildiğinde ödeyene geri verilmesine ve Pendik Belediye Başkanlığının temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 11.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15654, Karar No: 2014/3433, Tarih: 11.03.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/15654 E.  ,  2014/3433 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tahkim davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiş, davalı vekilince de duruşma talep edilmiş olmakla duruşma için tayin edilen 11.03.2014 Salı günü davacılar vekili Avukat Begüm Aralaşmak geldi. Davalı tarafından gelen olmadı. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davacılar vekili dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili başvuru dilekçesinde, davacıların desteğinin davalıya zorunlu mali sorumluluk poliçesi ile sigortalı aracın sürücüsü olarak aracı sevki sırasında meydana gelen trafik kazasında vefat ettiğini belirterek, fazlaya dair haklarını saklı tutarak eş .... için 20.00, İlayda ve .... için 10.000, .... için 5.000 TL. talep etmiş, daha sonra talebini 200.000 TL olarak arttırmıştır.

Davalı vekili, davalıya sigortalı araç sürücüsünün kusuruyla meydana gelen kaza sonucu davacıların tazminat talep etme haklarının bulunmadığını davanın reddini savunmuştur.

Sigorta Tahkim Komisyonu Hakem Heyeti tarafından iddia, savunma, toplanan kanıtlara göre desteğin eşi .... için 129.126,65 TL. .... için 1.216.00-TL., Büşra için 16.316,70 TL., İlayda için 30.521,58 TL. tazminatın sigorta şirketinden tahsiline karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacılar vekilinin temyiz itirazları yönünden; Dava trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir. Davacılar desteğin eşi ve çocuklarıdır. Davacılar arasında ihtiyari dava arkadaşlığı bulunduğundan her bir davacı için kabul ve reddedilen tazminat yönünden ayrı ayrı vekalet ücreti belirlenmelidir. 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30/17.maddesi “Talebi kısmen ya da tamamen reddedilenler aleyhine hükmolunacak vekalet ücreti, Avukatlık Asgarî Ücret Tarifesinde belirlenen vekalet ücretinin beşte biridir” hükmünü, karar tarihindeki Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin “Tahkimde Ücret” başlıklı 16. maddesi ise “Hakem önünde yapılan her türlü hukuki yardımlarda da bu Tarife hükümleri uygulanır” hükmünü içermektedir. Davacının talebi yönünden tam kabul sözkonusu olduğu ve SK'nın 30/17. maddesinin kısmen veya tamamen reddedilen talep bakımından davalı lehine hükmedilecek vekalet ücreti için uygulanması gerektiği gözönüne alınarak AAÜT'nin 12. maddesi gereğince tam nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, 1/5 oranında vekalet ücretine hükmedilmesi de doğru görülmemiştir.

Ne var ki, yukarıda (1 ve 2) numaralı bentlerde belirtilen nedenler bozma nedeni ise de, bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden hükmün 6100 sayılı HMK'nın geçici 3/II. maddesi delaletiyle 1086 sayılı HMUK'nın 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine, 2 numaralı bentte açıklanan nedenlerle kabulü ile Sigorta Tahkim Komisyonu tarafından verilen kararın dördüncü bendinde yazılı “tahakkuk eden avukatlık ücretinin 1/5 (10280,86/5=2.056,20) olan 2.056,20 TL'nın” ibaresinin çıkartılarak yerine yerine “davacılar davada vekille temsil edildiğinden davacı ... için 12.197,59 TL., Burak Atmaca için 440 TL., Büşra Atmaca için 1.958 TL. İlayda Atmaca için 3.607,37 TL. vekalet ücretinin davalıdan tahsiline” ibaresinin yazılmasına ve hükmün bu hali ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA ve 1.100,00 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak duruşmada vekille temsil olunan davacılara verilmesine, aşağıda dökümü yazılı 12.078,93 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 11.03.2014 tarihinde Üye ...'ın karşı oyu ve oyçokluğuyla karar verildi.

-KARŞI OY-

Uyuşmazlık, 2918 sayılı KTK.dan doğan, tehlike sorumluluğu nedeniyle işleten-sürücü vefatı halinde desteğinden yoksun kalanların tazminat taleplerinde, ölen desteğin müterafik kusurunun tazminattan indirim sebebi teşkil edip etmeyeceği, desteğin kusurunun araç ZMSS.ini düzenleyen sigorta şirketini ne şekilde etkileyeceğine ilişkindir.

Konu ile ilgili yasal düzenlemeler gözden geçirildiğinde;

6098 sayılı TBK.nun 51/1 maddesinde "Hakimin tazminatın kapsamını ve ödenme biçimini, durumun gereğini ve özellikle kusurun ağırlığını gözönüne alarak belirleyeceği" ,

TBK. 52/1 maddesinde " zarar görenin zararı doğuran fiile razı olması veya zararın doğmasında ya da artmasında etkili olması veya tazminat yükümlüsünün durumunu ağırlaştırması halinde hakim tazminatı indirebileceği veya tamanen kaldırabileceği",

TBK 53/3 maddesinde "ölenin desteğinden yoksun kalan kişilerin bu sebeple uğradıkları kayıpların" ölüm halinde uğranılan zararlardan bulunduğu,

2918 sayılı KTK 85/1 maddesinde "Bir motorlu aracın işletilmesinin bir kimsenin ölümüne veya yaralanmasına yahut bir şeyin zarara uğramasına sebep olması durumunda motorlu aracın bir teşebbüsün ünvanı veya işletme adı altında veya bu teşübbüs tarafından kesilen biletle işletilmesi halinde, motorlu aracın işleteni ve bağlı olduğu teşebbüsün sahibinin doğan zarardan müştereken ve müteselsilen sorumlu tutulacağı",

2918 sayılı KTK 85/son maddesinde " işleten ve araç işleticisi teşebbüs sahibinin, aracın sürücüsünün veya aracın kullanılmasına katılan yardımcı kişilerin kusurundan kendi kusuru gibi sorumlu", olduğu,

2918 sayılı KTK 85/son maddesinde " işleten ve araç işleticisi teşebbüs sahibinin, aracın sürücüsünün veya aracın kullanılmasına katılan yardımcı kişilerin kusurundan kendi kusuru gibi sorumlu", olduğu,

2918 sayılı KTK 86/2 maddesinde " sorumluluktan kurtulamayan işleten veya araç işleticisinin bağlı olduğu teşebbüs sahibinin, kazanın oluşumunda zarar görenin kusurunun bulunduğunu ispat ederse hakimin durum ve şartlara göre tazminat miktarını indirebileceği",

2918 sayılı KTK 91/1 maddesinde "İşletenlerin, bu Kanununun 85. maddesinin 1 fıkrasına göre olan sorumluluklarının karşılanmasını sağlamak üzere mali sorumluluk sigortası yaptırmalarının zorunlu" bulunduğu,

Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumlluluk Sigortası Genel Şartlarının, "Sigortanın Kapsamı" başlıklı A.1 maddesinde "sigortacının poliçede tamınlanan motorlu aracın işletilmesi sırasında bir kimsenin ölümüne veya yaralanmasına veya bir şeyin zarara uğramasına sebebiyet vermiş olmasından dolayı 2918 sayılı KTK ya göre işletene düşen hukuki sorumluluğu zorunlu sigorta limitlerine kadar temin edeceği... " öngörülmüştür.

Destekten yoksunluk tazminatı, ölüm nedeniyle ortaya çıkan, miras hukukundan bağımsız, yansıma yolu ile uğranılan maddi zararın tazmini amacını güden bir taleptir.(Emre Gökyayla S:46 vd)

Kusursuz sorumlulukta tazminat belirlenirken aksi öngörülmemişse (TBK 49 vd) kusura dayanan sorumluluk hükümlerinin uygulanacağı doktrinde ve yargısal içtihatlarda benimsenmektedir. Tazminatta indirime sebep

Olan TKB 51, 52 madde hükümleri, kusursuz sorumluluk hallerinde takdir edilecek tazminatlarda da indirim sebebi teşkil edecektir (K.Oğuzman- T.Öz Borçlar Hukuk Genel Hükümler S:131, F.Eren Borçlar Hukuku Genel Hükümler S:7, 728, H.Nomer Haksız Fiil Sorumluluğundan maddi tazminatın belirlenmesi S:77).

Sorumluluğun tehlike esasına dayanmasında da müterafık kusurun indirime engel teşkil etmeyeceği, zarar görenin müterafik kusurunun dikkate alınacağı 2918 sayılı Yasanın 86/2 maddesinde de açıkça vurgulanmıştır.

TBK 52. maddesinde öngörülen müterafik kusur, zarar görenin zararın doğmasına veya artmasına yaptığı katkı olup mağdur, zarar veren şahsın hal ve mevkini ağırlaştırdığı için hakim tazminatı indirmekte veya kaldırmaktadır.

Nitekim, Federal Mahkeme de sigorta şirketinin, ölen desteğin kazanın oluşumundaki kusur oranında ödemesi gereken tazminat tutarında indirimi uygulamıştır.

Bu noktada destekten yoksunluk tazminatının bağımsız hak niteliğinin, müterafik kusur uygulamasına etkisinin ne olduğu önem kazanmaktadır.