muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1884, Karar No: 2017/4975, Tarih: 04.10.2017

Yine 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 150. maddesine göre; “Usulüne uygun şekilde davet edilmiş olan taraflar, duruşmaya gelmedikleri veya gelip de davayı takip etmeyeceklerini bildirdikleri takdirde dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilir. Usulüne uygun şekilde davet edilmiş olan taraflardan biri duruşmaya gelir, diğeri gelmezse, gelen tarafın talebi üzerine, yargılamaya gelmeyen tarafın yokluğunda devam edilir veya dosya işlemden kaldırılır. Geçerli bir özrü olmaksızın duruşmaya gelmeyen taraf, yokluğunda yapılan işlemlere itiraz edemez. Duruşma gününün belli edilmesi için tarafların başvurması gereken hallerde gün tespit ettirilmemişse, son işlem tarihinden başlayarak bir ay geçmekle dosya işlemden kaldırılır. Dosyası işlemden kaldırılmış olan dava, işlemden kaldırıldığı tarihten başlayarak üç ay içinde taraflardan birinin dilekçe ile başvurusu üzerine yenilenebilir. Yenileme dilekçesi, duruşma gün, saat ve yeri ile birlikte taraflara tebliğ edilir. Dosyanın işlemden kaldırıldığı tarihten başlayarak bir ay geçtikten sonra yenileme talebinde bulunulursa, yeniden harç alınır, bu harç yenileyen tarafça ödenir ve karşı tarafa yüklenemez. Bu şekilde harç verilerek yenilenen dava, eski davanın devamı sayılır. İşlemden kaldırıldığı tarihten başlayarak üç ay içinde yenilenmeyen davalar, sürenin dolduğu gün itibarıyla açılmamış sayılır ve mahkemece kendiliğinden karar verilerek kayıt kapatılır. İşlemden kaldırılmasına karar verilmiş ve sonradan yenilenmiş olan dava, ilk yenilenmeden sonra bir defadan fazla takipsiz bırakılamaz. Aksi halde dava açılmamış sayılır. Hangi sebeple olursa olsun açılmamış sayılan davadaki talep dahi vaki olmamış sayılır.” hükmünü haizdir.

Somut olaya gelince; mahkemece 15/01/2014 tarihli duruşmada davacı vekiline dava değerini göstermesi için gelecek celseye kadar (19/03/2014) süre verldiği, eksikliğin tamamlanmaması halinde davanın açılmamış sayılacağına dair ihtarın davacı vekiline 30/01/2014 tarihinde tebliği üzerine davacı vekilinin uyap üzerinden 03/02/2014 tarihili dilekçesiyle dava değerini 26.000-TL olarak bildirdiği, sözkonusu dilekçenin 05/03/2014 tarihinde fiziki olarak havale edildiği, 19/03/2014 duruşma tarihinden önce dava değerinin bildirilmiş olduğu, diğer yandan davacı vekilinin 28/01/2013 tarihli duruşmaya başka bir yerde görülmekte olan dosyanın duruşmasına katılacağından bahisle mazeret dilekçesi gönderdiği,mahkemece 28/01/2013 tarihli duruşmada mazeretin reddine karar verilerek 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 150/1. maddesi gereğince dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verildiği, davacı vekilinin 19/03/2013 havale tarihli yenileme dilekçesi ve yeniden başvuru ve peşin harç yatırması üzerine,mahkemece 26/03/2013 tarihli yenileme tensip tutanağı ile yenileme isteğini kabul edildiği, davacı vekilinin 19/03/2014 tarihinde yapılacak duruşmaya yine başka bir yerde görülmekte olan dosyanın duruşmasına katılacağından bahisle mazeret dilekçesini uyap ortamından gönderdiği,mazeretin fiziki olarak havalesinde duruşmadan sonra geldiğinin şerh düşüldüğü,mazeret dilekçesinin uyap ortamında oluşturulma tarih ve saatinin 19/03/2014 saat 10:03 olduğu, duruşma saatinin ise 09:10 olduğu, mahkemece 19/03/2014 tarih ve 09:13 saatli duruşmada davacı vekilinin duruşmaya gelmediği ve mazeret bildirmediği gerekçesiyle dosyanın ikinci kez işlemden kaldırılmasına karar verildiği, davacı vekilinin 21/03/2014 havale tarihli yenileme isteğinin 21/03/2014 tarihli karar ile kabul edildiği ve duruşmanın 25/06/2014 tarihi saat 09:25’e bırakılmasına ve taraflara tebliğine karar verildiği, davacı vekilinin 25/06/2014 tarihli duruşmaya duruşma tarihinden bir gün önce 24/06/2014 tarihinde uyap ortamından mazeret dilekçesi gönderdiği, bu dilekçenin 25/06/2014 tarihinde fiziken havale edildiği, davacı vekilinin mazeret içeriğinde yine başka bir yerde görülmekte olan dosyanın duruşmasına katılacağını bildirdiği, mahkemece 25/06/2014 tarihli duruşmada davacı vekilinin mazeretini belgelemediği gerekçesiyle mazeretli sayılma isteğinin reddine karar verilmesi ve davalı ...’ün de davayı takip etmek istememesi üzerine 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 150/6. maddesi ve 119.maddesi uyarınca davanın açılmamış sayılmasına karar verildiği, davacı vekilinin temyizinde dava değerinin verilen süre içerisinde bildirildiği ve mazeretlerin reddi ile dosyanın işlemden kaldırılması kararlarının ve en son HMK

150/6. maddesi uyarınca davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesinin usul ve yasaya uygun olmadığından bahisle kararın temyiz edildiği ve davacı vekili tarafından 28/01/2013 tarihinde Ankara 2. İş Mahkemesinin 2006/593 Esas sayılı dosyasının duruşmasına katıldığını gösteren duruşma tutanağının sunulduğu anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca; Hukuk Muhakemeleri Kanununun 119/1-d ve 119/2. maddesi uyarınca; dava değerini göstermesi için verilen süre içerisinde davacı vekilince dava değerinin 26.000-TL olarak bildirilmiş olması, kaldı ki 119/1-d bendi ve 119/2. fıkrası uyarınca davanın açılmamış sayılmasına karar verilemeyeceği, öte yandan davacı vekilinin 28/01/2013 tarihli duruşma tarihinde Ankara 2. İş Mahkemesi’nin 2006/593 Esas sayılı dosyasının duruşmasına katıldığının duruşma tutanağıyla belgelendiği anlaşılmakla bu tarihli duruşmada dosyanın işlemden kaldırılmasına ve netice itibariyle dosyanın iki kez işlemden kaldırıldıktan sonra tekrar takipsiz bırakıldığı gerekçesiyle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi de doğru olmamıştır.

Kabule göre de; alacak davası olarak açılan ve eldeki davayla hukuki ve fiili irtibatı nedeniyle birleştirilmesine karar verilen ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2012/13 Esas sayılı dosyasının, birleştirme kararı verilmiş olsa dahi ayrı bir dava olduğu gözardı edilerek birleştirilen dava ile ilgili bir karar verilmemiş olması da isabetli değildir.

Davacılar vekilinin temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 04.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10246, Karar No: 2015/11177, Tarih: 12.05.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/10246 E.  ,  2015/11177 K.**

**"İçtihat Metni"**

İstanbul Anadolu 3. İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

KARAR

Temyize konu Pendik 1. İcra Müdürlüğü'nün... Esas sayılı dosya aslının eklenerek gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/27257, Karar No: 2018/7280, Tarih: 02.04.2018

**9. Hukuk Dairesi         2016/27257 E.  ,  2018/7280 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar avukatları istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı ....’de üretilen ekmekleri bayilere dağıtma işinde muavin olarak çalıştığını, aylık net ücretinin 1.100 TL olduğunu, müvekkilinin sabah 04.30 da işyerine geldiğini ve saat 17.00 ye kadar sürekli dağıtım işinde olduğunu, çalışma sırasında yemek ve çay molası verilmediğini, müvekkilinin yemeğini araç üzerinde dağıtım yaptığı sırada yediğini, haftada 6 gün bu şekilde çalıştığını, fazla çalışma ücretlerinin ödenmesi amacıyla davalı işverenlere ... 40. Noterliğinin 08.10.2014 tarih ve 26080 nolu İhtarnamesiyle ihtar gönderdiğini, ihtarnamenin 10.10.2014 tarihinde tebliğ edildiğini ancak herhangi bir ödeme yapılmadığını, üstelik davalılardan ....’nin işten çıkarma tehdidi içeren cevap gönderdiğini iddia ederek, fazla mesai ücreti alacağının tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı .... vekili, davacının vardiyalı olarak çalıştığını, diğer davalı ... Turizm Seyahat İnş. Tic. A.Ş. ile aralarında akdedilen sözleşme ile müvekkil şirketlerince üretilen ekmeklerin dağıtım işinin günde 3 vardiya şekline gerçekleştirileceği ve işin bu şekilde yürütüleceğinin sabit olduğunu, T.C. Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı İş Teftiş Kurulu Başkanlığınca 15.07.2014 ve 16.07.2014 tarihlerinde yapılan denetim sonucunda düzenlenen raporda; idari personel olarak çalışanların haftanın 6 günü 09.00-17.00 arası yarım saat ara dinlenmesi vererek çalıştığı, gece döneminde çalışan şoför ve muavinlerin haftanın 6 günü 22.00-06.00 arası yarım saat ara dinlenme vererek çalıştığı, gündüz döneminde çalışan şoför ve muavinlerin ortalama 05.00-17.00 arası çalıştıkları, bu süre içinde 3-4 servis yaptıkları ve servisler arasında ortalama 2 saat dinlendikleri, tüm çalışanların haftanın 1 günü izin kullandıklarının tespit edildiğini, hal böyle olunca davacının iddia ettiği fazla mesainin olmadığını, ortalama servisler arası 2 saat dinlenme bulunduğunu, davacının aldığı ücretin ihale şartnamesinde belirtilen ücret olup bunun haricinde bir ücret ödenmediğini, ücretin bordro ve banka kayıtları ile sabit olduğunu, bordroların ihtirazı kayıt olmaksızın imzalandığını, yapılan işin niteliği gereği fazla çalışma olmadığını, davacıya istisnai hallerde yaptığı bütün fazla mesai ücretlerinin ödendiğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... Turizm Seyahat İnş. Tic. A.Ş. vekili, yetki ve zamanaşımı itirazlarında bulunarak, davacının diğer davalı .... ile aralarında imzalanan “... Fabrikası Normal Ekmek ve Çeşit Ekmek Dağıtım Hizmeti Alımına İlişkin İhale Sözleşmesi” çerçevesinde muavin olarak çalıştığını, müvekkil şirketleri ile diğer davalı .... arasında 4857 sayılı Yasanın 2/6. maddesi uyarınca asıl-alt işveren ilişkisi kurulduğunu, davacının asıl işvereninin .... olduğunu, asıl işverenin alt işverenle birlikte işçinin kanundan ve sözleşmeden doğan haklarından sorumlu olduğunu, işin niteliği ile ihale şartnamesi ve sözleşmesi gereği her türlü kontrol, gözetim ve yaptırım yetkisinin asıl işveren olan diğer davalıya ait olduğunu, davacının aldığı aylık ücretin iş sözleşmesi, bordro ve banka kayıtları ile sabit olduğunu, işin nasıl yapılacağının, işçi ücretlerinin ve çalışma saatlerinin ihale sözleşmesi ve şartnamede belirlendiğini, ihale sözleşmesi ve eklerinde fazla mesai öngörülmediğini, fazla mesaiye gerek kalmayacak şekilde ihale sözleşmesi oluşturulduğunu, işçilerin günlük iş süreleri içinde ara vermeksizin çalışmalarının mümkün olmadığını, davacının uzun ara dinlenmeli çalıştığını, ara dinlenmeler için ücret ödenmesinin söz konusu olmadığını, davacının ilk servisi yaptığı saatin 05.30-08.00 arası olduğunu, 09.30-11.00 arası ikinci servisi yaptığını, 13.30-15.30 saatleri arasında üçüncü servisi yaptığını, 15.30 itibariyle çalışmasının sona erdiğini, 08.00-09.30 arası 1. ara dinlenme verildiğini ve burada 1 saat kahvaltı molası verildiğini, 11.30-13.30 arası ikinci ara dinlenme verildiğini ve burada da 1 saat öğle yemeği molası verildiğini, bu şekilde günde toplam 3,5 saat ara dinlenme olduğunu, Halk Ekmek büfelerinde 07.00 de ekmek satışına başlandığını, en geç 19.00 a kadar ekmek satıldığını, yapılan işin niteliği gereği fazla mesai yapılmadığını, davacının fazla mesai ücreti ödemesi aldığını, aylık ücretlerini ihtirazı kayıt ileri sürmeksizin tahsil ettiğini, bordro ile tahakkuk ettirilen fazla mesai ücretinin ödendiğinin banka kaydı ile doğrulanması halinde bu ayların dışlanmasının Yargıtay kararları gereği olduğunu, mahkemenin aksi kanaatte olması halinde 270 saatlik fazla çalışmanın mahsup edilmesi gerektiğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, yasal süresi içinde taraf vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, yasal süresi içinde taraf vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı 04.30 ile 17.00 saatleri arasında haftada 6 gün toplam 66 saat çalıştığını, fazla mesaisinin haftalık 21 saat olduğunu tanık beyanlarıyla ispatlamıştır. Dairemizin fazla çalışmanın günlük 3 saatten fazla olamayacağına ilişkin bir içtihadı yoktur. Olmayan içtihada atıfla 21 saat olarak ispatlanan fazla mesainin 18 saate çekilmesi hatalıdır.

3-Davacı vekili davalı işverenlere gönderdiği 08.10.2014 tarihli ihtarname ile davacının ödenmeyen fazla mesailerinin 7 gün içinde ödenmesini talep etmiş, bu ihtarname davalılara 10.10.2014 tarihinde tebliğ olmuştur. Buna göre davalı işverenler fazla mesai alacağı bakımından 18.10.2014 tarihi itibariyle temerrüde düşürülmüş olup, faiz başlangıcının temerrüt tarihi olması gerekirken dava-ıslah ayrımı yapılarak faize hükmedilmesi ayrıca hatalıdır.

4-6100 sayılı HMK’nın 297. maddesine göre, tarafların yargılama sebebiyle yaptıkları masrafın ne kadar olduğu, bunun ne kadarının harç ne kadarının diğer masraflar olduğu, masraflardan kimin ne kadarından sorumlu olacağı hükümde tek tek açıklanmalı ve aynı Kanun’un 332. maddesi uyarınca hükümde yargılama giderlerinin dökümü yapılmalıdır.

Mahkemece, yargılama giderine ilişkin kurulan hükümde taraflarca ne tür ve toplamda ne kadar yargılama gideri yapıldığının denetime elverişli şekilde açıklanmaması ve dökümünün yapılmaması usul ve yasaya aykırıdır.

5-Davacının çalışma saatleri içerisinde ne kadar ara dinlenmesi kullandığı uyuşmazlık konusudur.

Davalı taraf, işyerinde Bölge Çalışma Müdürlüğü iş müfettişi tarafından yapılan denetim sonucunda bilirkişi ve mahkemenin kabul ettiği 1,5 saatten daha fazla ara dinlenmesi tespiti yapıldığını ve buna ilişkin olarak rapor düzenlendiğini savunmaktadır. Öncelikle hakimin davayı aydınlatma görevi kapsamında sözü edilen Bölge Çalışma Müdürlüğü raporu getirtilerek, ara dinlenmesinin 1,5 saatten fazla olup olmadığı hususu bu rapordaki verilerle birlikte yeniden değerlendirilmeli, ara dinlenmesinin 1,5 saatten fazla olduğu sonucuna ulaşılırsa buna göre, böyle bir sonuca ulaşılamaz ise şimdiki gibi ara dinlenmesi 1,5 saat kabul edilerek sonuca gidilmelidir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 02/04/2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/17660, Karar No: 2007/17176, Tarih: 28.12.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/17660 E.  ,  2007/17176 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacılar ... ... ve arkadaşları vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1- ... İlçesi, Şehr ...., meydanı 62 Hane 19/2 Cilt 115 Sayfa'da nüfusa kayıtlı ... ... ...'in babası ... ... ve eşi 1320 doğumlu ... ... ile ... kızları olan ve Beşiktaş ... Cilt 62/2, Sayfa 51, ... Sıra 81/3'de kayıtlı 1339 doğumlu Mehpare ..., Samsun, Kavakiçi Cilt 1, Sayfa 17, Hane 158'de kayıtlı 1936 doğumlu ..., ... meydanı Cilt 19/2, Sayfa 115, Hane 62'de kayıtlı 1336 doğumlu ..... ... (...), aynı yer Cilt 19, Sayfa 116, Hane 60'da kayıtlı 1941 doğumlu ... ... ..., ... Cilt 15, Sayfa 21, Hane 31/3'de kayıtlı 1929 doğumlu ... (.....) ..... Afyon, Merkez Zaviye ... Mahallesi Cilt 61/01, Sayfa 23, Hane 15'de kayıtlı ...'a ait nüfus aile kayıt tablolarının getirtilmesi,

2- Yukarıda isimleri yazılı kişilerden karar tarihinden önce ölenler varsa, veraset ilamlarının Avukat ... ...'tan alınması,

3- Davacı ... kızı ...'ın öldüğü ve mirasçı olarak ..... ile ... ... ın kaldığı, dosya kapsamından anlaşıldığı ve yine davacı ... kızı ...'ın 05.12.2005 tarihinde öldüğü ve mirasçı olarak oğlu ... ... ile kızı ...'ın kaldığı dosya içindeki veraset ilamından anlaşıldığından, ... ve Mukaddes oğlu 1927 doğumlu ...., ile ... ... 'a ve yine oğlu ... ...., ... ise ....,kızı ... adına hükmü temyiz eden ... ...'un bu kişilerin vekili ile kendisinden vekaletname alınıp dosyaya konulması, vekil değil ise bu kişilere mahkeme kararının usulüne uygun olarak tebliğ edilerek, tebliğ belgesinin dosya içine konulması ve gerekli temyiz süresinin beklenmesi,

4- Ana dosyada davası bulunduğu anlaşılan Orman Yönetimine mahkeme kararı tebliği ile tebliğ belgesinin dosyaya konulması ve gerekli temyiz süresinin beklenmesi,

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 28/12/2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14857, Karar No: 2015/1023, Tarih: 27.01.2015

**19. Hukuk Dairesi         2014/14857 E.  ,  2015/1023 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı... Vek Av. ... ile davalılar 1-..., 2-... vek. Av. ..., 3-... Şti aralarındaki menfi tespit davası hakkında...3. Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 22.09.2011 gün ve 2009/495 E. -2011/568 K. sayılı hükmün davalı ... mirasçıları tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

13.11.2012 tarihli Dairemizin geri çevirme kararında, davalı ...'a gerekçeli kararın tebliğ edilmesi istenildiği halde dosyanın tetkikinden ilgili davalıya gerekçeli kararın usulüne uygun olarak tebliğ edilmediği görüldüğünden Tebligat Kanunu hükümlerine göre davalıya gerekçeli kararın usulen tebliğ edilmesi için dosyanın mahal mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, ve bu gibi hususlarda gerekli dikkat ve özenin gösterilerek gecikmelere neden olunmamasına, 27.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2012/7552, Karar No: 2014/9713, Tarih: 24.03.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/7552 E.  ,  2014/9713 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANTALYA 3. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 27/12/2011

NUMARASI : 2011/100-2011/744

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, ve yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı M.. B.. avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı belediyeden alınan taşıma ve ulaşım işinde şoför olarak en son diğer davalının işçisi olarak çalıştığını, 31.12.2010 tarihinde haksız olarak işten çıkarıldığını ileri sürerek, kıdem, ihbar tazminatları ile yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı şirket, davacının hizmetinin belirli süreli iş sözleşmesinin süresinin bitmesi nedeniyle sona erdiğini, kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanamadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı belediye, ihale makamı olduğunu, kendilerine husumet düşmeyeceğini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, fesih iradesinin açıklanması ve arada geçen çalışılmayan dönem gözetildiğinde sonraki sözleşmenin yeni bir iş sözleşmesi olduğu ve işyeri devri kurallarının uygulanamayacağı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı M.. B.. avukatı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı M.. B..'nın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasındaki uyuşmazlık, işyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından kimin sorumlu olduğu noktasında toplanmaktadır.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanununun 6 ncı maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı yasanın üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

Değinilen Yasanın 120 nci maddesi hükmüne göre, 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesi halen yürürlükte olduğundan, işyeri devirlerinde kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından belirtilen madde hükmü uygulanmalıdır. Anılan maddeye göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde, işçinin kıdemi işyeri veya işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

İşyerinin miras yoluyla intikali 4721 sayılı Türk Medenî Kanununun 599 uncu maddesinde düzenlenmiş, sözü edilen madde hükmünde mirasbırakanın ölümü ile mirasçıların bir bütün olarak mirasa hak kazanacakları açıklanmıştır.

İşyerinin önceleri gerçek kişi ya da kişilerce işletilmesinin ardından şirketleşmeye gidilmesi durumunda, bu işlem de bir tür işyeri devri sayılmalıdır. Önceki gerçek kişi olan işverenlerin devralan tüzel kişi ortakları olması bu devir ilişkisini ortadan kaldırmamaktadır (Yargıtay 9.HD. 22.07.2008 gün 2007/ 20491 E, 2008/ 21645 K.). Aynı şekilde daha önce tüzel kişi şirket olan işverenin işyerini bir gerçek şahsa devretmesi de mümkündür. Devralanın şirketin hissedarlarından biri olması da sonucu değiştirmeyecektir. Adi ortaklardan bir ya da bazılarının hisselerini devri de sorumlulukların belirlenmesi noktasında işyeri devri olarak işlem görmelidir.

İşyeri devrinin temel ölçütü, ekonomik birliğin kimliğinin korunmasıdır. Avrupa Adalet Divanı kararlarına göre, maddî ve maddî olmayan unsurların devredilip devredilmediği ve devir anındaki değeri, işgücünün devri, müşteri çevresinin devri, işyerinde devirden önce ve sonra yürütülen faaliyetlerin benzerlik derecesi, işyerinde faaliyete ara verilmişse bunun süresi, işyeri devrinin kriterleri arasında kabul edilmektedir.

Basın İş Kanununa tabi işyerleri bakımından, işyerinin belirleyici unsurlarından olan marka, logo ve yayın imtiyaz hakları gibi maddî olmayan unsurların devri de işyeri devri olarak değerlendirilmelidir (Yargıtay 9. HD., 19.01.2010 gün, 2009/42958 E., 2009/354 K).

Maddî ve maddî olmayan unsurların devri söz konusu olmaksızın da işgücünün önem taşıdığı sektörlerde ekonomik birliğin önemli unsurunu olan işçilerin devri de, işyeri devri olarak kabul edilmelidir.