muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/5713, Karar No: 2012/16514, Tarih: 04.10.2012

Yapılan bu açıklamalara göre yüzde usulü ya da parça başı ücret ödemesinin öngörüldüğü çalışma biçiminde fazla çalışmalar, saat ücretinin % 150 zamlı miktarına göre değil, sadece % 50 zam nispetine göre hesaplanmalıdır.

Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtay’ca son yıllarda hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır (Yargıtay, 9.HD. 18.7.2008 gün 2007/ 25857 E, 2008/ 20636 K., Yargıtay 9.HD. 28.4.2005 gün 2004/ 24398 E, 2005/ 14779 K. ve Yargıtay 9.HD. 9.12.2004 gün 2004/ 11620 E, 2004/ 27020 K.). Fazla çalışma ücretinden indirimi öngören bir yasal düzenleme olmasa da, bir işçinin günlük normal çalışma süresinin üzerine sürekli olarak fazla çalışma yapması hayatın olağan akışına aykırıdır. Hastalık, mazeret, izin gibi nedenlerle belirtilen şekilde çalışılamayan günlerin olması kaçınılmazdır. Böyle olunca fazla çalışma ücretinden bir indirim yapılması gerçek duruma uygun düşer. Ancak, fazla çalışmanın taktiri delil niteliğindeki tanık anlatımları yerine, yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir.

Fazla çalışma ücretinden indirim, taktiri indirim yerine, kabul edilen fazla çalışma süresinden indirim olmakla, davacı tarafın kendisini avukat ile temsil ettirmesi durumunda reddedilen kısım için davalı yararına avukatlık ücretine hükmedilmesi gerekir.

Somut olayda, davacının vardiyalı çalışıp çalışmadığı hususları araştırılmaksızın ve fazla mesai ücretinden hakkaniyet indirimi yapılıp yapılmadığı tespit edilmeyen denetime elverişsiz rapor ile sonuca gidildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece yukarıda yazılı ilkeler doğrultusunda saptanan hususları da kapsayacak şekilde denetime elverişli ek rapor alındıktan ve tanık beyanları arasındaki çelişki giderildikten sonra bir değerlendirmeye tabi tutulup sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır. Kararın bu nedenle bozulması gerekmektedir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde .... İnş. San.ve Tic. AŞ.'ye iadesine, 04/10/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8340, Karar No: 2014/16333, Tarih: 11.12.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/8340 E.  ,  2014/16333 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen itirazın iptali davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı Vekili; davalının mesken abonesi iken borcundan dolayı sözleşmesinin feshedilerek enerjinin kesilmesine rağmen, müvekkili kurumun bilgisi olmadan sayaçtan enerjiyi geçirerek kullanmaya devam ettiğinin tespit edildiğini, tahakkuk ettirilen kaçak elektrik bedelinin tahsili amacıyla davalı aleyhine başlatılan takibe davalının haksız olarak itiraz ettiğini öne sürerek itirazın iptaline, takibin devamına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne, takibin 96,66 TL üzerinden devamına karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanuna dayanılarak hazırlanan ve 25 Eylül 2002 günlü Resmi Gazetede yayınlanarak 1.3.2003 tarihinde yürürlüğe giren Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliğinin 13/b. maddesi hükmünde, dağıtım lisansı sahibi tüzel kişinin ilgili mevzuata uygun olarak kestiği elektrik enerjisini, yükümlülüklerini yerine getirmeden dağıtım lisansı sahibi tüzel kişinin izni dışında açması, kaçak elektrik enerjisi tüketimi olarak kabul edilmiş, 15. madde hükmünde de, kaçak ve usulsüz elektrik enerjisi kullanımına ilişkin tespit, süre, tüketim miktarı hesaplama, tahakkuk, ödeme yöntemleri ile diğer usul ve esasların dağıtım lisansı sahibi tüzel kişiler tarafından belirlenerek Kuruma sunulacağı ve kurul onayı ile uygulamaya konulacağı, bu yöntemlerde Kurul onayı olmaksızın değişiklik yapılamayacağı, geçici 3. madde hükmünde de bu yönetmeliğin yayımı tarihinden sonra 15. madde kapsamındaki kaçak ve usulsüz elektrik enerjisi kullanımına ilişkin tespit, süre ve tüketim miktarı hesaplama ve tahakkuk yöntemlerine ilişkin usul ve esasların TEDAŞ ve bağlı ortaklıkları ile piyasada mevcut sözleşmeleri kapsamında faaliyet göstermekte olan diğer tüzel kişiler tarafından Elektrik Piyasası Tarifeler Yönetmeliğinin geçici 2. maddesi uyarınca düzenlenecek tarife önerileri ile birlikte Kuruma sunulacağı açıklanmıştır.

Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği’nin uygulanmasına ilişkin usul ve esasları düzenlemek üzere Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu tarafından 21.03.2003 gün 122 sayılı kararı alınmıştır. Aynı kurulun 29/12/2005 tarihli toplantısında ise; 1 Ocak 2006 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere, dağıtım lisansı sahibi tüzel kişiler tarafından uygulanacak “Kaçak ve Usulsüz Elektrik Enerjisi Kullanılması Durumunda Yapılacak İşlemlere İlişkin Usul ve Esaslar” hakkında 622 sayılı karar alınmıştır.

Somut olaya gelince, davacı kurum görevlilerinin 30.11.2011 tarihinde davacının, borcundan dolayı sözleşmesi feshedilen ve enerjinin kesilen aboneliği kurumun bilgisi dışında kullanmak suretiyle kaçak elektrik kullanıldığını belirlemeleri üzerine kaçak elektrik tutanağı düzenledikleri, bilirkişi tarafından hesaplamanın Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu tarafından yayımlanan 21.03.2003 gün 122 sayılı kararı esas alınarak yapıldığı, mahkemece de benimsenen bilirkişi raporuna göre hüküm kurulduğu anlaşılmaktadır. Davalının dağıtım lisansı sahibi tüzel kişinin ilgili mevzuata uygun olarak kestiği elektrik enerjisini, yükümlülüklerini yerine getirmeden dağıtım lisansı sahibi tüzel kişinin izni dışında açarak elektrik enerjisi tüketmesinin, kaçak elektrik enerjisi tüketimi olduğu ve kaçak elektrik bedelinin Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu tarafından yayımlanan 29.12.2005 günlü 622 sayılı kararı esas alınarak ve yukarıda açıklanan yönetmelik hükümlerine göre hesaplanması gerektiği kuşkusuzdur. Bilirkişi raporu bu yönü ile yönetmeliğe uygun değildir. Yetersiz bilirkişi raporu benimsenerek hüküm verilemez.

Hal böyle olunca, öncelikle dosyanın yeniden başka bir bilirkişiye verilmesi, bilirkişiden davacı kurumun davalı taraftan isteyebileceği kaçak elektrik bedelinin Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu tarafından yayımlanan 29.12.2005 günlü 622 sayılı kararı ile Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği hükümlerine göre yeniden hesaplanması için rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yetersiz bilirkişi raporu benimsenerek yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 11.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5041, Karar No: 2019/2837, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/5041 E.  ,  2019/2837 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1173, Karar No: 2019/4260, Tarih: 20.02.2019

**9. Hukuk Dairesi         2019/1173 E.  ,  2019/4260 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, müvekkilinin, davalı Bakanlığa ait hastanede alt işveren işçisi ve yemekhane görevlisi olarak çalıştığını, fazla çalışma yapmasına ve genel tatillerde çalışmasına rağmen ücretinin ödenmediğini iddia ederek, fazla çalışma ücreti ve genel tatil ücretinin ödetilmesini dava ve talep etmiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davacı vekili, davacının alt işveren işçisi olduğunu, müvekkilinin ihale makamı olduğunu husumetin yöneltilemeyeceğini, zaman aşımı definde bulunduklarını, ve fazla çalışma yapıldığında karşılığının ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, Mahkeme'nin 22.07.2014 tarihli ... Esas 2014/448 Karar sayılı kararının, Yargıtay 9. Hukuk Dairesi'nin 18.05.2015 gün ve ... Esas ve 2015/17926 Karar sayılı ilamıyla " Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı T.C. ...’nın aşağıdaki bentler kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde değildir. Somut olayda davalı vekili, davanın alt işverenlere ihbarını istemiştir. Mahkemece, davanın ihbarı konusunda bir işlem yapılmaması usul ve yasaya aykırıdır. Dairemiz incelemesinden geçen emsal dosyalarda davalı veya dava ihbar olunan alt işverenler, fazla çalışma ve genel tatil ücretlerinin ödendiğine dair bordrolar ve banka kayıtları ibraz ederek ek rapor alınmasını istemişlerdir. Müfettiş raporunda, 2010 yılına ait 10 aylık dönem için fazla çalışma ve genel tatil ücretlerinin ödendiği belirtilmiştir. Dairemiz incelemesinden geçen emsal dosyalarda, hem müfettiş raporu hem de bordrolar ve ödeme belgeleri dikkate alınarak dava konusu alacaklar belirlenmiştir. Mahkemece yapılacak iş, davanın ihbarından sonra alt işverenlere yazı yazılarak bordrolar ve ödeme belgeleri istenip müfettiş raporu, bordrolar ve ödeme belgeleri birlikte değerlendirilerek davacının fazla çalışma ve genel tatil alacaklarını hesaplamaktır. Somut olayda davacı, kısmî davadaki taleplerini ıslah ile artırmış; davalı, ıslahtan sonra yöntemince zamanaşımı def’inde bulunmuştur. Mahkemece, ıslahtan sonraki zamanaşımı def’inin dikkate alınmaması isabetsizdir. 492 sayılı Harçlar Kanunu’nun 13/j maddesine göre davalı bakanlığın harçtan muaf olmasına rağmen yargılama giderlerine harç katılarak harçtan sorumlu tutulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir" gerekçeleri ile bozulduğu, bozmaya uyulduğu, bozma sonrası alt işveren ... Gıda Enerji Şti.'ne davanın ihbar olunduğu, ticaret sicil kayıtlarına göre ... Gıda Enerji Şti.'nin eski ünvanının ... Gıda İnş. Taah. Tur. Toplu Temizlik Medikal Elektrik Petrol Kimya Ürünleri şti. olduğu anlaşılmıştır. Davacıya ait sigorta sicil kaydı, iş yeri sicil dosyası ve davacının dayandığı tüm deliller celp edilip incelendiği, davacı tanıkları dinlendiği, banka hesap kayıtları getirtildiği, bilirkişi incelemesi yaptırılarak mahkemece alınan raporun değerlendirildiği, davacının SGK kayıtlarına göre 15/06/2002-07/12/2012 tarihleri arasında davalı iş yerinde çalıştığının anlaşıldığı, davacının talebiyle SGK kayıtları dikkate alınarak fesih tarihi itibariyle tazminata esas aylık ücretinin asgari ücret olduğu anlaşıldığı, mahkemece yargıtay bozma ilamından sonra alınan 20/12/2016 tarihli bilirkişi raporunda, ıslah dilekçesine zamanaşımı itirazı da nazara alınarak, davacının fesih tarihi itibariyle asgari ücret üzerinden yapılan hesaplamaya göre; genel tatil alacağının net 780,39 TL, fazla mesai alacağının net 4

.661,69 TL, olduğunun belirtildiği, davacı vekilinin 18/07/2014 tarihli ıslah dilekçesi ile alacaklarını bilirkişi raporunda belirtilen rakamlara artırmak suretiyle davasını ıslah etmiş olduğunu, taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının fazla mesai yapıp yapmadığı, genel tatil günlerinde çalışıp çalışmadığı, ücretlerinin ödenip ödenmediği noktasında toplandığını, fazla çalışma yapıldığının ispat yükünün davacı işçide olduğunu, fazla çalışmanın ispatı noktasında işyeri kayıtları, özellikle işe giriş ve çıkış gösteren belgeler, iş yeri iç yazışmalarının delil niteliğinde olduğunu, fazla çalışmanın bu tür belgelerle ispatlanamaması durumunda tanık anlatımları üzerinden değerlendirme yapılması gerektiğini, davacının çalışma saatleri ile ilgili herhangi bir yazılı delilin dosyaya sunulmadığının anlaşıldığını, gerek tanık anlatımları ve gerekse yargıtay bozma ilamındaki fazla çalışmaya ilişkin gerekçe nazara alınarak davacının haftalık 45 saatlik yasal çalışma süresinden daha fazla çalışma yaptığı ve davalı tarafça fazla mesai ücretlerinin ödendiğine dair yazılı belge sunulmadığı görülmekle yapılan hesaplamaya göre davacının fazla çalışma ücretine hak kazandığının anlaşıldığını, genel bayramların tamamında çalıştığının ispat yükünün davacıya, çalışılan günlerin ücretinin ödendiğinin ispat yükünün ise davalı işverene ait olduğunu, davalı tarafından ücret bordrolarının dosyaya sunulmamış olması nedeniyle tanık anlatımları nazara alındığında davacının milli bayramlarda çalıştığı beyan edildiğinden ulusal bayram, genel tatil ücretine hak kazandığının anlaşıldığını, mahkemece yapılan yargılama, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre davacının; 15/06/2002-07/12/2012 tarihleri arasında davalı bakanlığa ait Dr. ... Eğitim ve Araştırma Hastanesinde yemekhane bölümünde alt işveren işçisi olarak çalıştığı, yargıtay bozma ilamı doğrultusunda alt işverene davanın ihbar edildiği, alt işverene ödeme belgeleri ve bordrolarının celbi için yazılan müzekkerelere cevap gelmediği, yargıtay bozma ilamından sonra alınan bilirkişi raporuna göre davacının fazla çalışma ücreti ve genel tatil ücretine hak kazandığı, fazla çalışma ücreti ve genel tatil ücretinin ödendiğinin davalı tarafından ispatlanmadığı gerekçeleri ile fazla çalışma ücreti ve genel tatil ücretinden işçinin izinli, mazeretli, raporlu olduğu ve çalışılmayan günler göz önüne alınarak %35 hakkaniyet indirimi yapılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacının ulusal bayram genel tatil alacağı talebi dava ve ıslah dilekçesi ile 500,00 TL olup, ilk kararda 479,69 TL olarak hüküm altına alınmasına ve bu hüküm sadece davalı tarafından temyiz edilip davalı lehine oluşan usuli kazanılmış hak ihlal edilerek ve hem de talep aşılarak ulusal bayram genel tatil alacağının 507,25 TL olarak hüküm altına alınması hatalı olup, bozma sebebi ise de bu hatanın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı HMK’nun geçici 3. maddesi yollaması ile HUMK’nun 438/7 maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

F) Sonuç:

Hüküm fıkrasından 2 numaralı bendin tamamen çıkarılarak yerine;

2- Davalı lehine oluşan usuli kazanılmış hak gözetilerek kısmen kabulü ile 479,69 TL'nin 50,00 TL'sinin dava tarihi olan 07.12.2012 tarihinden, bakiye 429,69 TL'sinin ıslah tarihi olan 18.07.2014 tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, fazlaya dair istemin reddine" bendinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20/02/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5453, Karar No: 2014/6109, Tarih: 11.12.2014

**1. Ceza Dairesi         2014/5453 E.  ,  2014/6109 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Olası kastla öldürme, kasten öldürmeye teşebbüs, tehdit, 6136 sayılı Yasaya muhalefet, suç delillerini gizleme

HÜKÜM : 1- Sanık ... için;

TCK.nun 81/1, 21/2, 62, 53, 54,63 maddeleri uyarınca 10 yıl 8 ay hapis cezası,

TCK.nun 81/1, 35/2, 29, 53, 54, 63 maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası,

6136 sayılı Kanunun 13/1, TCK.nun 62, 52/2, CMK.nun 231/5-11 maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis, 1000.TL adli para cezası ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına .

2- Sanık ... için;

TCK.nun 106/2-a, 29, 53, 58, 63 maddeleri uyarınca 2 yıl 3 ay hapis cezası, 6136 sayılı Kanunun 13/1, TCK.nun 52/2, 53, 58/6 maddeleri uyarınca 2 yıl hapis, 1200.TL adli para cezası.

3- Sanıklar ... ve ... için;

Suç delillerini gizleme suçundan beraatlerine.

TÜRK MİLLETİ ADINA

A-) Sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan 5271 sayılı CMK’nun 231/5 maddesi uyarınca kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar CMK.nun 231/12 maddesi uyarınca temyizi kabil olmayıp, itiraz yasa yoluna tabi bulunduğundan, mahallince değerlendirme yapılmak üzere temyiz incelemesi dışı bırakılmıştır.

B-) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık...’in mağdur ...’a yönelik eylemi ile maktul ...’i olası kasıtla öldürme, sanık ...’un silahlı tehdit ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde sanık...’in mağdur ...’a yönelik eylemi dışında suçların niteliği tayin, sanık...’in olası kasıtla öldürme suçunda takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanıklar ... ve ...’ın suç delillerini gizleme suçlarından haklarında elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma ve düzeltme nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... ve müdafiinin suç niteliğine yönelen, sanık... müdafiinin duruşmalı incelemede ve temyiz dilekçesinde usule, eksik incelemeye, yasal savunma koşullarının oluştuğuna, TCK.nun 30/3. maddesinin uygulanması gerektiğine ilişen, katılanlar vekilinin sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

1-) Sanık ... hakkında tekerrür uygulamasına esas alınan... Asliye Ceza Mahkemesinin 2005/659-871 sayılı kararının içtimalı karar olduğu anlaşılmakla, hüküm fıkrasından 58. maddenin uygulandığı mahsus bölümlerin çıkartılmasına, yerine "mağdur ...’e yönelik şartlı tehdit suçundan...Asliye Ceza Mahkemesinin 2005/659-871 sayılı kararı ile 13.09.2005 tarihinde kesinleşen 1.188.TL ağır para cezası nedeniyle, 5237 sayılı TCK.nun 58/1-7 maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimi ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" ibaresinin eklenmesine karar verilmek suretiyle CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak DÜZELTİLEN, sanık ... hakkında silahlı tehdit ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükümler ile sanıklar Yeliz ve ... hakkında suç delillerini gizleme suçlarından kurulan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

2-) Sanık... hakkında mağdur ...’u kasten öldürmeye teşebbüs ve maktul ...’i olası kasıtla öldürme suçlarından kurulan hükümler yönünden;

Oluşa ve dosya içeriğine göre; maktul ... ile sanık...’in ortak gazino işlettikleri, mağdur ...’un ise bu yerde güvenlik görevlisi olarak çalıştığı, olay gecesi sanık... ile mağdur ... arasında tartışma çıktığı, karşılıklı birbirlerine vurdukları, maktul ...’in tarafları ayırmaya çalıştığı, mağdur ...’un geriye doğru çekilerek tabancasını çıkardığı, sanık... ile arasında 4-5 metre mesafe bulunduğu sırada yere doğru bir el ateş ettiği, bunun üzerine sanık...’in de mağdur ...’u hedef alarak 1 el ateş ettiği, mağdur ...’un isabet almadığı, ancak mağdur ...’a 30-40 cm. mesafede bulunan maktul ...’in isabet alarak öldüğü olayda,

Mağdur ...’a öldürme kastıyla bir el ateş eden sanığın, maktul ...’i olası kasıtla öldürdüğü, mağdur ...’u öldürme amacıyla ona doğru bir kez "ateş etme" eyleminin hukuki anlamda tek fiil olduğu, tek fiile birden fazla suçun işlendiği anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK.nun 44. maddesi uyarınca en ağır cezayı gerektiren maktul ...’i olası kasıtla öldürme suçundan cezalandırılması ile yetinilmesi yerine yazılı şekilde hem mağdur ...’u kasten öldürmeye teşebbüs hem de maktul ...’i olası kasıtla öldürme suçlarından mahkumiyet hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık... müdafii ve katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu nedenle tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 11/12/20l4 gününde oybirliği ile karar verildi.

11/12/2014 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ...'nın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık...müdafii Avukat ...'nın yokluğunda 18/12/2014 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2021/1699, Karar No: 2022/76, Tarih: 10.01.2022

**1. Hukuk Dairesi         2021/1699 E.  ,  2022/76 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında birleştirilerek görülen tapu iptali tescil davası sonunda, yerel mahkemece direnme ve davanın kısmen kabul-kısmen reddine, birleştirilen dava yönünden karar verilmesine yer olmadığına dair verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla; duruşma günü olarak saptanan 10.01.2022 Pazartesi günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı vekili Avukat ... ile temyiz edilen davacılar vekili Avukat ......, Avukat ... geldiler, duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor okundu, dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar asıl davada, mirasbırakanları ...'nın (... oğlu) borçlarının ödenmesi ve ondan intikal edecek taşınmazların taksimi için davalının istemi üzerine akrabaları olan dava dışı ...'yı vekil tayin ettiklerini, vekilin mirasbırakandan intikal eden çekişme konusu 448 ada 33 parsel ile 861, 765, 661, 654, 615, 285, 260, 156, 925, 80 ve 82 parsel sayılı taşınmazların bir kısmını ara malik kullanıp, bir kısmını ise doğrudan davalıya satış suretiyle temlik ettiğini, temlikin muvazaa nedeniyle geçersiz olduğunu ileri sürerek, tapu kayıtlarının iptali ile ... oğlu ... mirasçıları adına payları oranında tesciline karar verilmesini istemişler; birleştirilen davada ise aynı iddiayı ileri sürerek asıl davada dava konusu yapılan 80 ve 82 parsel sayılı taşınmazlar dışında kalan taşınmazlar için tapu iptali ve tescil isteğinde bulunmuşlar; yargılama sırasında 04.05.2015 tarihli dilekçeleri ile 861 parsel sayılı taşınmazın parsel numarasını sehven yanlış bildirdiklerini, gerçekte dava konusu yaptıkları taşınmazın 860 numaralı parsel olduğunu belirtmişlerdir.

II.CEVAP

Asıl ve birleştirilen davada davalı, yetki ve derdestlik itirazında bulunmuş, mirasbırakan ve davacıların borçlarını ödediğini, taşınmazları rayiç değerlerinin çok üstünde bedelle temlik aldığını belirtip, davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemece, yapılan temliklerin bedelsiz ve muvazaalı olduğu, mirasbırakanın borçlarının davalı tarafından ödendiğine dair bir kanıt bulunmadığı gerekçesiyle asıl davanın kabulüne, birleştirilen dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

1. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkeme kararına karşı yasal süre içerisinde davalı tarafından temyiz yoluna başvurulmuştur.

2.Bozma Kararı