muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/6609, Karar No: 2014/39062, Tarih: 22.12.2014

İşyerinin devri işverenin yönetim hakkının son aşaması olup, işyeri devri çalışma koşullarında değişiklik anlamına da gelmez. Dairemizin kökleşmiş kararlarına göre işyeri devri işçiye haklı nedenle fesih hakkı tanımaz. İşyeri devrinin çalışma koşullarını ağırlaştıran bir yönü olup olmadığı belirlenmelidir (Yargıtay 9.HD. 27.10.2008 gün 2008/ 29715 E, 2008/28944 K.).

Bu açıklamalar ışığında, iş hukukunda işyeri devrinin işçilik alacaklarına etkileri üzerinde ayrıca durulmalıdır. İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanunun 6 ncı maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumlu olacaktır.

Davacının önce TOKİ tarafından oluşturulan geçici yönetim nezdinde ve TOKİ’den iş üstlenen B.. firması işçisi olarak çalıştığı, işyerinin daha sonra Ü.. daimi site yönetimine devredildiği anlaşılmakta olup devreden işveren olarak B.. A.Ş. ve TOKİ’nin sorumluluğunun, devir tarihindeki hizmet süresi ve ücret seviyesine göre doğan işçilik alacakları ile ve iki yıl süreyle sınırlı olduğunun gözetilmemesi bozma nedenidir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 22.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2013/15406, Karar No: 2013/15684, Tarih: 14.11.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/15406 E.  ,  2013/15684 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı ihtiyati tedbir konulmasına dair verilen hükmün süresi içinde davalı Mera Grup Enerji İnş. Tar. Hayvancılık Gıda San. ve Tic. Ltd. Şti vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı borçlu Eker İnş. Elektrik Taah. Tic. Ltd. Şti.aleyhine icra takibi yaptıklarını, borcu karşılayacak malı bulunamadığını ileri sürerek borçlu davalının kendisine ait taşınmazları diğer davalılara sattığını öne sürerek yapılan tasarrufların iptalini ve dava konusu taşınmazlar üzerine ihtiyati haciz ve ihtiyati tedbir konulmasını talep etmiştir.

Mahkemece dava konusu taşınmazlar üzerine 52.500.00 TL. Miktarında ihtiyati haciz ve taşınmazın 3. kişilere devir ve temlikinin önlenmesi için ihtiyati tedbir konulmasına karar verilmiş, bu karara karşı davalı Mera Grup Enerji İnş. Tar. Hayvancılık Gıda San. ve Tic. Ltd. Şti. tarafından yapılan itirazın reddine karar verilmiş, verilen bu karar davalı Mera Grup Enerji İnş. Tar. Hayvancılık Gıda San. ve Tic. Ltd. Şti. tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve kararda yazılı diğer gerekçelere göre davalı Mera Grup Enerji İnş. Tar. Hayvancılık Gıda San. ve Tic. Ltd.

Şti.nin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 24,30 TL peşin harcın onama harcına mahsubuna 14.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3157, Karar No: 2014/7093, Tarih: 26.06.2014

**5. Ceza Dairesi         2013/3157 E.  ,  2014/7093 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi kötüye kullanmak

HÜKÜM : Beraet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

... 7. İcra Müdürlüğünde müdür ve müdür yardımcısı olan sanıkların, 24/10/2008 tarihinde faaliyete geçen ve yaklaşık altı aylık sürede 18.990 adet derdest icra takibi sayısına ulaşan dairelerinde iki personelle birlikte görev yaptıkları, 2009 yılı Ocak, Şubat ve Mart aylarında günlük en az 15, en çok 34 dosyada haciz günü verdikleri, öte yandan suç tarihinde yürürlükte bulunan İcra ve İflas Kanunu Yönetmeliğinin 12/A maddesine göre haciz takip defterinin, haciz talebinde bulunma ve hacze gitme tarihlerinin başvuru sırasına göre kaydedildiği defter olarak tanımlandığı, başvuru anında haciz avansı yatırmanın ilgilisine bir öncelik tanımadığı gibi deftere yapılan kayıtlarda da herhangi bir usulsüzlük bulunmadığı gözetildiğinde,

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle atılı suçtan verilen beraet hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 26/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/9971, Karar No: 2018/6478, Tarih: 02.10.2018

**5. Ceza Dairesi         2018/9971 E.  ,  2018/6478 K.**

**"İçtihat Metni"**

Silahlı terör örgütüne üye olma suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Tekirdağ 3. Ağır Ceza Mahkemesiyle Kayseri 4. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Kayseri 4. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Tekirdağ 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 14/05/2018 gün ve 2018/149 E. 2018/65 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 02/10/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25159, Karar No: 2015/13001, Tarih: 04.03.2015

**8. Ceza Dairesi         2014/25159 E.  ,  2015/13001 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz incelme sinde;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, suçun sübut bulmadığına yönelik temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün oybirliğiyle(ONANMASINA),

II- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz incelemesine gelince;

... Kriminal Polis Laboratuvarı'nın 15.02.2013 tarihli ekspertiz ra-poruna göre; suça konu tabancanın,... İlçe Emniyet Müdürlüğü, Olay Yeri İnceleme ve Kimlik Tespit Şube Müdürlüğü'nün 10.02.2010 tarihli yazısına konu olayla irtibatlı olduğunun tespit edilmiş olması karşısında; 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçunun mütemadi suçlardan olduğu ve hukuki kesintiyi oluşturan iddianamenin düzenlendiği tarihe kadar gerçekleştirilen eylemlerin tek suç, bu tarihten sonra gerçekleştirilen eylemlerin ise ayrı suç oluşturacağı gözetilerek, mükerrer cezalandırılmanın önlenmesi açısın- dan sanık hakkında ekspertiz raporunda anılan olaydan dolayı 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan başka dava açılıp açılmadığı ve açılmış ise iddianame tarihi saptanıp sonu- cuna göre hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik araştırmayla yazılı bi çimde mahkumiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde gö- rülmüş olduğundan hükmün bu sebepden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uya rınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BO ZULMASINA), 04.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11884, Karar No: 2013/15606, Tarih: 11.12.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/11884 E.  ,  2013/15606 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya kapsamına göre 25.03.2010 tarihinde haczedilerek sanığa yediemin sıfatıyla teslim edilen malların muhafazası için haciz mahalline gidildiğinde malların yerinde bulunmadığının 11.06.2010 tarihli tutanakla tespit edilmesi, sanığın haciz tarihinde muhasebeci olarak çalıştığı şirketten daha sonra ayrıldığını haczedilen malların akıbetini bilmediğini savunması karşısında, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranması nedeniyle mahcuzların kaybolmasına neden olduğu anlaşılan sanığın hukukî durumunun TCK'nın 289/3. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 11.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4413, Karar No: 2017/2892, Tarih: 15.05.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/4413 E.  ,  2017/2892 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davada verilen 20/10/2015 tarih ve 2014/243-2015/462 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin rehabilitasyon merkezini işlettiğini, bu iş yerini önceki malik ve işleteni hali hazırda eğitim gören 94 öğrencisi ve çalışan personelleri ile birlikte devraldığını, adı altında işletmeye başladığını, devirden sonraki süreçte bir kısım personelin iş düzen ve ahlakına uymayan tavır ve davranışlar içerisinde olduklarının fark edildiğini, 2013 yılı sonunda bir kısım davalı personel ve eğitimcilerin işten ayrıldığını, davalıların önceden vardıkları fikir birliği içerisinde ve henüz vekil edeni kurumunda çalıştıkları sırada ortak olarakadı altında rehabilitasyon merkezi kurma çalışmaları içerisine girdikleri ve şirketi kurarak ticaret sicilde 22/11/2013 tarihinde ilan ettiğini, davalıların kuruma ait bilgi ve belgeleri, öğrenci adres ve telefon bilgilerini kullanarak öğrencileri kendi kurumlarına çektiklerini, aynı zamanda müvekkil kurum çalışanlarını da aynı şekilde yanlarına çektiklerini, bunu yaparken müvekkil kurumu kötüleyerek yaptıklarını, bir kısım öğrenciler ve velilerinde davalıların şahsi araçları ile müvekkil kurumdan kayıtlarının silinerek kendi kurumlarına kayıtlarının yapılması için milli eğitime götürdüklerini, öğrenci velilerine ve şirket çalışanlarına şirketi kötüledikleri, bu şekilde aynı anda 65 öğrenci velisinin kurumdan kayıtlarının sildirilmesine sebep olduklarını, yaptıkları faaliyetlerin rekabet hükümlerine aykırı olduğunu iddia ederek oluşan zararın hesaplanarak yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Bir kısım davalılar vekili, müvekkillerinin tüm çalışması boyunca işini severek ve özveri ile yerine getirdiklerini, davacı işveren ortağı ve yöneticisi Kenan Kılıçoğlu'nun vekil edenlerine ve diğer çalışanlara psikolojik baskı uyguladığını, bayan çalışanları sık sık odasına çağırarak yüksek sesle hakaret eder bir şekilde iş yapış tarzını eleştirdiğini, elden verilen maaş farklarının bir

Bir kısım davalılar vekili, müvekkillerinin tüm çalışması boyunca işini severek ve özveri ile yerine getirdiklerini, davacı işveren ortağı ve yöneticisi Kenan Kılıçoğlu'nun vekil edenlerine ve diğer çalışanlara psikolojik baskı uyguladığını, bayan çalışanları sık sık odasına çağırarak yüksek sesle hakaret eder bir şekilde iş yapış tarzını eleştirdiğini, elden verilen maaş farklarının bir

cezalandırılma aracı olarak kullanmak suretiyle geçirildiğini, kimi zaman ise hiç ödenmediğini, müdür odası, veli bekleme odası hatta bahçedeki kamelyaya kadar işyerindeki tüm odalara sesli ve görüntülü kayıt yapabilen kameralar yerleştirdiğini, çalışanların bu nedenle ruhsal durumlarının bozulduğunu, tedavi görmeye başladıklarını, şirket yetkilisinin haksız ve yasa dışı eylemleri nedeni ile müvekkillerinin işten ayrıldığını, daha sonra müvekkilerinin kendi aynı sektörde faaliyet göstermelerinin doğal olduğunu, rekabet yasağının yazılı olarak taahhüt edilmesi gerektiğini, oysa ki bir böyle bir durumun bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; dava, haksız rekabete dayalı tazminat istemine ilişkin olduğu, davacı tarafça, davalılar hakkında ticari sır, bankacılık sırrı veya müşteri sırrı niteliğindeki bilgi veya belgeleri açıklamak eylemi nedeni ile suç duyurusunda bulunulduğu, savcılık tarafından takipsizlik kararı verildiği, itiraz üzerine arafından itirazın reddine karar verilerek kesinleştiği, bu halde savcılık aşamasında tespit edilen maddi olgu mahkememiz açısından bağlayıcı olduğu, alınan bilirkişi raporunda haksız rekabetten dolayı bir zarar meydana gelmediği yönünde görüş bildirildiği, haksız rekabet, iktisadi rekabetin iyi niyet kurallarına aykırı olan aldatıcı davranış veya başka suretle her türlü kötüye kullanılması olduğu, mahkememizce dinlenen tanıklar ve toplanan bilgi ve belgeler de haksız rekabet yaptığını doğrulamadığı gerekçesiyle ispat edilemeyen davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 3,70 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 15.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12493, Karar No: 2011/21023, Tarih: 28.12.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/12493 E.  ,  2011/21023 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki ayıplı mal davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalı şirketten.... şasi no.lu .. marka,.... model, şeker beyazı rengindeki aracı 45.500,00 TL'ye satın aldığını, aracı teslim almaya gittiğinde aracın boya ve tamir gördüğünü fark ettiğini ve aracı davalıdan teslim almadığını, ... 7.Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2010/167 D.... numaralı dosyası ile tespit yaptırıldığını, bilirkişi raporlarına göre dava konusu aracın ayıplı olduğunu, davalının ayıplı mal satmış olması sebebiyle, satım sözleşmesinin fesh edilmesi ile 63.914,94 TL'sinin 15/06/2010 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalı tarafça ödenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı,araçta herhangi bir ayıp söz konusu olmadığını, araç üzerindeki boyanın, fabrika çıkışlı orijinal boya olduğunu,aracın tadilat görmediğini beyan ederek, davanın reddine karar verilmesini dilemiştir.

Mahkemece,aracın gizli ayıplı olduğu kanaatine varılarak;......şasi numaralı .... plakalı aracın davalıya iadesi ile davacının açmış olduğu davanın kısmen kabul, kısmen reddi ile 44.354,44 TL'nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm,davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle, yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının tüm, davacının ise aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı satış bedelinin faizi ile ödetilmesini talep etmiş olup, faiz talebi hakkında mahkemece olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalının tüm, davacının sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bent uyarınca kararın davacı yararına BOZULMASINA, aşağıda dökümü yazılı 1.975.95 TL kalan harcın davalıdan alınmasına, 28.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1690, Karar No: 2019/3507, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/1690 E.  ,  2019/3507 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14219, Karar No: 2014/9090, Tarih: 09.05.2014

**8. Hukuk Dairesi         2013/14219 E.  ,  2014/9090 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziosmanpaşa 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/07/2012

NUMARASI : 2007/482-2012/445

K.. S.. ve müşterekleri ile S.. B.. ve müşterekleri aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kısmen reddine ve kısmen kabulüne dair Gaziosmanpaşa 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 18.07.2012 gün ve 482/445 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacılar S.. S.. vekili ile K.. S.. tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile Usul ve Kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve aşağıda dökümü yazılı 24,30 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 0,90 TL'nin temyiz eden davacılardan alınmasına, 09.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13254, Karar No: 2017/9050, Tarih: 01.11.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/13254 E.  ,  2017/9050 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

İddianamedeki anlatıma göre davanın konusunun suç tarihinde yapılan aramada ele geçirilen 5 adet bandrolsüz kitap olduğu, bu kitaplar haricinde müsaderesine karar verilen diğer kitapların sanığa ait iş yerinden satın alındığına dair dosyada herhangi bir delil bulunmadığı, sanığın 27/03/2013 tarihli celsede alınan savunmasında; arama sonucu ele geçirilen 5 adet kitaptan birinin, bandrol yasası çıkmadan önce basılmış ve rafta kalan bir arşiv kitabı olduğunu, diğer 4 adet kitabın ise yayıncının kendi ürünü olduğunu, bu kitapların yayıncıya gönderilerek yayıncıdan orijinal olup olmadıklarının sorulmasını istediğini ve üzerine atılı suçu kabul etmediğini beyan etmesi karşısında; ele geçirilen bandrolsüz kitapların sayısı ve sanık savunması dikkate alınarak, sanığın suç kastının varlığın ne şekilde ortaya çıktığı karar yerinde açıklanmadan hakkında yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Kabule göre;

1-Şikayetçiler vekilinin dava konusu materyal ile ilgili olarak 6 aylık yasal şikayet süresi içerisinde hak sahibi olduğunu kanıtlayan belgeleri ibraz etmediği (dosyaya sunulan belgelerin de davaya konu kitaplara ve yayınevlerine ilişkin olmadığı) gözetildiğinde, sanık hakkında 5846 sayılı Kanun'un 81/4. maddesi yerine aynı Kanun'un 71/1, 81/13. maddeleri gereğince uygulama yapılması,

2-Şikayetçiler ... Kültür Sanat Yayıncılık Tic. ve San. A.Ş., ..., Basım Yayım Dağıtım San. ve Tic. Ltd. Şti. vekilinin hak sahipliği belgelerini ibraz etmediği gözetilmeden, anılan meslek birliği ve yayınevlerinin davaya katılmasına karar verilip lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

3-Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Kanuna aykırı ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 01/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.