muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/4961, Karar No: 2020/9663, Tarih: 14.07.2020

**3. Ceza Dairesi         2020/4961 E.  ,  2020/9663 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık ... hakkında mağdur ...'e karşı kasten yaralama eylemi nedeniyle verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı hakkında yapılan incelemede :

Sanık hakkında 5271 sayılı CMK’nin 231. maddesi gereği verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.02.2009 gün 2009/13-12 sayılı kararı uyarınca, aynı Kanun'un 231/12. maddesi gereği itirazı kabil olup temyizinin mümkün bulunmadığı, itiraz merciince de gereğine tevessül edildiği anlaşılmakla, temyizen incelenmeyen dosyanın mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

2) Sanık ... hakkında mağdur ...'a karşı kasten yaralama eylemi nedeniyle kurulan hükme yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde :

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

a) Mağdur hakkında hükme esas alınan ... Devlet Hastanesinin 19.10.2015 tarihli adli raporuna göre, mağdurda "sol koltuk altındaki kesiye bağlı olarak sol median motor sinirin total, sol ulnar motor sinirin ise parsiyel aksonal dejenerasyonu ile uyumlu bulgular olduğu"nun belirtildiği, raporun bu yönüyle müştekinin duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına veya işlevinin yitirilmesine neden olup olmadığı hakkında yetersiz olduğu anlaşılmakla, mağdurun tüm tedavi evrakları ile birlikte Adli Tıp 2. İhtisas Kuruluna sevki ile, 5237 sayılı TCK'nin 86. ve 87. maddelerini kapsayacak şekilde adli raporunun alınması gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

b) Sanık hakkında mağduru silahla organ işlev yitirilmesi oluşacak şekilde kasten yaralama eylemi nedeniyle hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/2-b maddeleri uyarınca belirlenen "3 yıl 18 ay" hapis cezasının TCK'nin 87/2-son maddesi uyarınca "8 yıl" hapis cezasına çıkartılması gerekirken 87/1-son maddesi uyarınca "5 yıl" hapis cezasına çıkartılması ve bu ceza üzerinden indirim hükümlerinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 14/07/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/18884, Karar No: 2007/12617, Tarih: 12.07.2007

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2006/18884 E.  ,  2007/12617 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ...-Kur Genel Md.lüğü vek. Av... aralarındaki tesbit davası hakkında. Çorum İş Mahkemesinden verilen 12.9.2006 gün ve 1844/1101 sayılı hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

1-Davacının tarımsal faaliyetleri nedeniyle, ... Fabrikaları AŞ Çorum Şeker Fabrikası, Yağlı Tohumlar Tarım Satış Kooperatifi, ... Tohumu A.Ş ve Toprak Mahsülleri Ofisinden, ürün teslim edip etmediği etmişse ürün teslim ettiği yıllar ve bu nedenle yapılan ... prim kesinti miktar ve tarihlerinin ,

2-Ayrıca davacının, Ziraat Odası, Tarım Kredi Kooperatifi, ... Ekicileri Kooperatifi ve Yağlı Tohumlar Tarım Satış Kooperatifine üye olup olmadığı, üye olmuşsa hangi tarihte üyeliğinin başladığı ve halen devam edip etmediğinin ilgili Kuruluşlardan sorularak alınacak cevaplar eklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE,12.07.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13588, Karar No: 2018/2822, Tarih: 21.03.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/13588 E.  ,  2018/2822 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı şirket ile başlayacak apartman inşaatından üç adet daire almak için anlaştıklarını, bu sebeple davalıya banka havalesi ile toplam 108.000,00 TL ödeme yaptığını, yine .... plakalı aracını bedel almaksızın ve bedeli daire bedeline sayılmak üzere 17.000 TL'ye davalı şirketin belirlediği kişiye satışını yaptığını, davalı tarafından anlaşılan dairelerin verilmediği ve ödenen bedelin de iade edilmediği belirterek, 125.000 TL'nin temerrüt tarihinden itibaren işleyecek en yüksek faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir .

Davalı; davacı ile bir adet daire alımı konusunda anlaştıklarını, bu dairenin dava dışı.... tarafından temlik alındığını, temlik sözleşmesi gereği ...tarafından davacıya ait hesaba 74.000,00 TL temlik alınan daire bedeli olarak ödendiğini, kalan bedelin de davacıya ödendiğini, araç satışının kendileri ile ilgisi olmadığını ve bu iddiayı kabul etmediklerini ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulüne, 51.000 TL'nin ihtarnamenin tebliğ tarihi olan 10.09.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, karar verilmiş, hüküm davalı tarafından hükmün 17.000 TL'lik kısmı yönünden temyiz edilmiştir.

Somut olayda mahkemece; davacı tarafından banka havalesi ile 108.000 TL'nin davalıya ödendiği, ayrıca muavin defter kaydına göre araç bedeli ile ilgili 17.000 TL ödenmiş gösterildiği, bu kaydın yazılı delil başlangıcı olarak kabul edildiği, dinlenen tanık ifadelerinin de muavin defter kayıtlarını teyit ettiği böylece 17.000 TL'nin de davalıya ödenmiş sayılması gerektiği, buna göre davacı tarafından davalı şirkete ödenen toplam bedelin 125.000 TL olduğu,...vekili ... tarafından davacıya daire karşılığı açıklaması ile ödenen 74.000 TL mahsup edildiğinde davacının davalı şirketten 51.000 TL alacağı olduğu hükmüne varılmıştır.

Türk Medeni Kanunu'nun 6.maddesi hükmü uyarınca; kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri hakkını dayandırdığı olguların varlığını kanıtlamakla yükümlüdür. Gerek doktrinde, gerek Yargıtay içtihatlarında kabul edildiği üzere ispat yükü, hayatın olağan akışına aykırı durumu iddia eden ya da savunmada bulunan kimseye düşer.

Türk Medeni Kanunu'nun 6.maddesi hükmü uyarınca; kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri hakkını dayandırdığı olguların varlığını kanıtlamakla yükümlüdür. Gerek doktrinde, gerek Yargıtay içtihatlarında kabul edildiği üzere ispat yükü, hayatın olağan akışına aykırı durumu iddia eden ya da savunmada bulunan kimseye düşer.

Öte yandan, ileri sürdüğü bir olaydan kendi yararına haklar çıkarmak isteyen kimsenin, iddia ettiği olayı kanıtlaması gerekir (...md.190). Bu nedenle ispat külfeti öncelikle davacıdadır. Davacı ise hukuki ilişkinin değeri itibarıyla iddiasını ancak yazılı delil ile ispat edebilir. Bu yazılı delil, tarafların getirecekleri ve onların imzalarını taşıyan bir belge olmalıdır.

Açıklanan nitelikte bir yazılı delil bulunmasa da, yanlar arasındaki uyuşmazlığın tümünü kanıtlamaya yeterli sayılmamakla beraber bunun varlığına delalet edecek karşı taraf elinden çıkmış (inanılan tarafından el ile yazılmış fakat imzalanmamış olan bir senet veya mektup, makine ile yazılmış olmakla birlikte inanılanın parafını taşıyan belge, usulüne uygun onanmamış, parmak izli veya mühürlü senetler gibi) yazılı delil başlangıcı niteliğinde bir belge varsa HUMK.nun 292-...202. maddesi uyarınca satış sözleşmesi "tanık" dahil her türlü delil ile ispat edilebilir.

Bu açıklamalar ışığında, hükme esas alınan "Hesap Muavin Listesi" başlıklı belge bilgisayarla yazılmış ve her zaman düzenlenebilecek nitelikte olup, ticari defter niteliği taşımadığı gibi imza da içermediğinden ispat açısından HMK'nın 202. maddesinde ifadesini bulan yazılı delil başlangıcı niteliğindeki bir belge olarak kabul edilemez.

O halde mahkemece; daire bedeline sayılmak üzere gönderildiği iddia edilen 17.000 TL araç satış bedeli yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken; yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14997, Karar No: 2022/26556, Tarih: 29.12.2022

**4. Ceza Dairesi         2022/14997 E.  ,  2022/26556 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, sanık ... müdafisinin temyiz isteminin hakaret suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne,sanık ...’ın temyiz isteminin silahla tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik olduğu belirlenerek dosya görüşüldü;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, yapılan incelemede;

1)Sanık ...’a yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, hakaret suçunun aleni olan sokakta işlenmesine rağmen TCK’nın 125/4. maddesi uygulanmamış ise de, aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,

Anlaşıldığından, sanık ... müdafisinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2) Sanık ... hakkında tehdit suçundan verilen hükmün incelenmesinde ise, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

a)Sanığın aşamalarda “sanık ... aracıyla olay yerine gelerek bana eliyle gel işareti yaptı, bende sen gel dedim, bunun üzerine aracından silahı alarak araçtan indi, bana sinkaflı küfürler ederek silahı bana doğrulttu, bende aracımda bulunan çekiçi aldım, bunun üzerine ... aracına binerek hemen oradan uzaklaştı, çok sinirlendiğim için bende kendisine birkaç laf söylemiş olabilirim,” şeklindeki savunması ve hakkında hakaret suçu nedeniyle karşılıklı hakaretten ceza verilmesine yer olmadığına, silahlı tehdit suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen temyiz dışı sanık ...’ın eylemleri karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre TCK’nın 29.maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

b) Mahkum olduğu uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında, TCK’nın 53/1-3. maddesindeki hak yoksunluklarına hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık ...’ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 29/12/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/131, Karar No: 2007/137, Tarih: 12.06.2007

Ceza Genel Kurulu 2007/YYB-131 E., 2007/137 K.

**Ceza Genel Kurulu 2007/YYB-131 E., 2007/137 K.**

**- GÖREVLİ MERCİİ

- İDARİ PARA CEZASI**- 5307 S. SIVILAŞTIRILMIŞ PETROL GAZLARI (LPG) PİYASASI K... [ Madde 8 ]

- 5307 S. SIVILAŞTIRILMIŞ PETROL GAZLARI (LPG) PİYASASI K... [ Madde 16 ]

- 5307 S. SIVILAŞTIRILMIŞ PETROL GAZLARI (LPG) PİYASASI K... [ Madde 20 ]

- 1705 S. TİCARETTE TAĞŞİŞİN MEN’İ VE İHRACATIN MURAKABES... [ Madde 6 ]

**"İçtihat Metni"**

Sanık Muhittin Ç....'in yetkili bayii olmadığı LPG tüplerini satışa sunmak suretiyle 1705 sayılı Yasaya muhalefet suçunu işlediğinden bahisle açılan kamu davası sonunda; Konya 2. Asliye Ceza Mahkemesince 24.02.2004 gün ve 165-161 sayı ile; sanığın 1705 sayılı Yasanın 6. ve 647 sayılı Yasanın 4. maddesi uyarınca sonuç olarak 4.970.516.000 lira ağır para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, bu hükmün sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine hüküm Yargıtay 7. Ceza Dairesince 22.05.2006 gün ve 37171-8476 sayı ile; 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe girmiş olan yasalar nedeniyle lehe yasanın belirlenmesi için bozulmuştur.

Yapılan değerlendirme sonunda; Konya 2. Asliye Ceza Mahkemesince 09.11.2006 gün ve 633-776 sayı ile; suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 5307 sayılı Yasanın 8/1 ve 16/4. maddeleri gerekçe gösterilerek mahkemenin görevsizliğine, Enerji Piyasası Düzenleme Kurulunun görevli olduğuna karar verilmiştir.

Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu tarafından bu konuda verilmiş bir karar bulunmamaktadır.

Enerji Piyasası Daire Başkanı Zekeriya G…

…… (Başkan adına) tarafından Konya 1. Asliye Ceza Mahkemesine hitaben yazılan 08.02.2007 tarihli yazı ile; bu konuda kurumun yetkili olmadığı belirtilerek iade edilen dosya, Yargıtay C.Başsavcılığının "henüz 1684 sayılı Yasanın 1. maddesi uyarınca verilmiş bir görevsizlik kararı bulunmadığından, görev uyuşmazlığı da doğmadığı nazara alınarak, dosyanın incelenmeksizin iadesine karar verilmesi gerektiği" görüşünü içeren 26.05.2007 gün ve 64440 sayılı tebliğnamesi ekinde Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmekle okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Hukuka uygun yöntemle derlenen bilgi ve belgelere göre;

1)Yargılama konusu maddi olayın;

Sanık Muhittin Ç....'in yetkili bayii olmadığı halde katılan firmaya ait LPG tüplerini satışa sunması tarzında gerçekleştiği,

2) Yerel Mahkeme ile Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu arasında oluşan ve Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nca çözülmesi gereken hukuki ihtilafın;

Yüklenen eylemle ilgili yaptırım uygulama hususunda Konya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin mi yoksa, Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu'nun mu görevli olduğunun belirlenmesi hususunda ortaya çıktığı,

3)-Genel Kurul'ca yapılan değerlendirmede;

Ceza Genel Kurulunun 10.05.2005 gün ve 51-47 sayılı kararında ilke ve gerekçeleri belirlendiği üzere;

2) Yerel Mahkeme ile Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu arasında oluşan ve Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nca çözülmesi gereken hukuki ihtilafın;

Yüklenen eylemle ilgili yaptırım uygulama hususunda Konya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin mi yoksa, Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu'nun mu görevli olduğunun belirlenmesi hususunda ortaya çıktığı,

3)-Genel Kurul'ca yapılan değerlendirmede;

Ceza Genel Kurulunun 10.05.2005 gün ve 51-47 sayılı kararında ilke ve gerekçeleri belirlendiği üzere;

1- Devlet sistemimiz içinde yer alan il ve ilçe idare kurulları, en büyük mülkî amirlikler, belediye makamları, gümrük komisyonları, orman işletme şeflikleri, Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu ve benzeri kuruluşlar yargı mercii olmadıkları halde, yaptırım uygulama bakımından kendilerine kısmen kaza yetkisi verilmiş olmaları nedeniyle, adli yargı mercii olan genel mahkemeler ile kaza yetkisini haiz bu makamlar arasında çıkabilecek görev ve yetki uyuşmazlıklarını, merci belirleme suretiyle çözme görevi, 1684 sayılı Yasanın 1. maddesi uyarınca Ceza Genel Kuruluna aittir.

2- 4628 sayılı Yasanın 5. maddesinde Enerji Piyasası Düzenleme Kurulunun oluşumu düzenlenmiş olup, 5307 sayılı Yasanın 20. maddesiyle anılan Yasaya eklenen 5/C maddesinde ise, Kurulun sıvılaştırılmış petrol gazları (LPG) piyasası ilgili görevlerine yer verilmiştir. Maddenin son fıkrasında, "Sıvılaştırılmış Petrol Gazları (LPG) Piyasası Kanunu ve Elektrik Piyasası Kanununda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun hükümlerine, çıkarılan yönetmelik hükümlerine, Kurul tarafından onaylanan tarife ve yönetmeliklere, lisans hüküm ve şartlarına, teknik düzenlemelere ve Kurul kararlarına aykırı davranıldığı durumlarda idarî para cezası vermek, lisansları iptal etmek." Kurulun görevleri arasında sayılmıştır. Hal böyle iken Mahkemenin görevsizlik kararı üzerine, yaptırım uygulama bakımından kısmen kaza yetkisi verilmiş bulunan makamlardan olan Enerji Piyasası Düzenleme Kurulunca karar verilmesi yerine, Daire başkanı yazısıyla gönderilen dosyada, 1684 sayılı Yasanın 1. maddesi uyarınca henüz usulünce verilmiş bir karşı görevsizlik kararı olmadığından, bu aşamada Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken bir uyuşmazlıktan söz edebilmek olanağı bulunmamaktadır.

Bu itibarla, gereğinin yerine getirilmesini ve görevsizlik kararının Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu'nca verilebilmesini temin için dosyanın incelenmeksizin mahalline iadesine karar verilmelidir.

SONUÇ :

Açıklanan nedenlerle;

Konya 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin görevsizlik kararına karşı kaza yetkisini haiz Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu tarafından verilen ve selbi görev uyuşmazlığı oluşturan bir karar bulunmaması nedeniyle, bu aşamada Yargıtay Ceza Genel Kurulunca, 1684 sayılı Yasanın 1. maddesi uyarınca çözümü gereken bir görev uyuşmazlığından söz edilemeyeceğinden, dosyanın incelenmeksizin Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu'na iade edilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına tevdiine, 12.06.2007 günü yapılan müzakerede oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2433, Karar No: 2017/1055, Tarih: 09.03.2017

**16. Ceza Dairesi         2016/2433 E.  ,  2017/1055 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 26.02.2016 tarih 2016/73145 sayılı talep yazısıyla;

Yasa dışı silahlı örgüte üye olmak suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 314/2, 62/1, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanununun 5 ve 4959 sayılı Kanunun 4/c-l. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Diyarbakır 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 31.08.2006 tarihli ve 2006/98 esas, 2006/123 sayılı kararını müteakip, hükümlünün yaptığı memnu hakların iade edilmesi talebi üzerine, hapis cezasının infazının tamamlandığı ve bihakkın tahliye tarihinin dolduğu 04.05.2001 tarihinden itibaren 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 53/1. maddesindeki hakları kullanmaktan yasaklanmasına ilişkin hüküm yasa gereği kendiliğinden sona erdiğinden, hükümlünün bu tarihten itibaren yasaklanmış haklarının bulunmadığının tespitine ilişkin aynı Mahkemenin 02.01.2014 tarihli ve 2014/2 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre, hükümlünün yaptığı memnu hakların iade edilmesi talebi üzerine, hapis cezasının infazının tamamlandığı ve bihakkın tahliye tarihinin dolduğu 04.05.2001 tarihinden itibaren 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 53/1. maddesindeki hakları kullanmaya ilişkin yasağın kanun hükmü gereği kendiliğinden sona erdiğinden bahisle hükümlünün bu tarihten itibaren yasaklanmış haklarının bulunmadığının tespitine karar verilmiş ise de;

Söz konusu adlî sicil kaydının, 5352 sayılı Adlî Sicil Kanununun 14 ve geçici 2. maddeleri uyarınca arşive alındığı, 5352 sayılı Kanunun geçici 2. maddesinin 2. fıkrası uyarınca mahkûmiyet hükmünün arşiv kaydından çıkarılmasının mümkün olmadığı, mevcut adlî sicil arşiv kaydının yasaklanmış hak kavramına dahil olduğu,

5352 Kanununun 13/A. maddesinde yer alan"

HUKUKSAL GEREKÇE:

Yasaklanmış hakların geri verilmesi müessesesini düzenleyen ve suç tarihinde yürürlükte olan 765 sayılı Yasanın 121. maddesi “Müebbeden hidematı ammeden memnuniyet ve ceza mahkumiyetinden mütevellit diğer nevi ademi ehliyet cezaları memnu hakların iadesi tarikiyle izale olunabilir.” hükmüne yer vermiş, aynı Yasanın 122. maddesi de “(Değişik fıkra 21.11.1990-3679/6 md.) Yukarıdaki maddede yazılı ceza, şahsi hürriyeti bağlayıcı bir cezaya bağlı olduğu halde buna mahkum olan ve işlemiş olduğu cürümden pişmanlık duyduğunu ihsas edecek surette iyi hali görülen kimse, asıl cezasını çektiği veya ceza af ile ortadan kalktığı tarihten itibaren üç ve zamanaşımı ile düşmüş olduğu surette düştüğü tarihten itibaren beş yıl geçtikten sonra memnu haklarının iadesini talep edebilir.

Eğer bu mahrumiyet ve ıskatı ehliyet cezaları diğer bir cezaya ilaveten tertip olunmamış ise memnu hakların iadesi ancak hüküm ilamının katileştiği tarihten itibaren beş sene sonra istenebilir” biçimindedir.

Eğer bu mahrumiyet ve ıskatı ehliyet cezaları diğer bir cezaya ilaveten tertip olunmamış ise memnu hakların iadesi ancak hüküm ilamının katileştiği tarihten itibaren beş sene sonra istenebilir” biçimindedir.

Suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 5352 sayılı Adli Sicil Kanununa 5560 sayılı Kanunun 38. maddesiyle eklenen 13/A maddesinde ise;

(1) 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu dışındaki kanunların belli bir suçtan dolayı veya belli bir cezaya mahkûmiyete bağladığı hak yoksunluklarının giderilebilmesi için, yasaklanmış hakların geri verilmesi yoluna gidilebilir. Bunun için; Türk Ceza Kanununun 53'üncü maddesinin beşinci ve altıncı fıkraları saklı kalmak kaydıyla,

a)Mahkûm olunan cezanın infazının tamamlandığı tarihten itibaren üç yıllık bir sürenin geçmiş olması,

b)Kişinin bu süre zarfında yeni bir suç işlememiş olması ve hayatını iyi halli olarak sürdürdüğü hususunda mahkemede bir kanaat oluşması gerekir.

(2) Mahkûm olunan cezanın infazına genel af veya etkin pişmanlık dışında başka bir hukukî nedenle son verilmiş olması halinde, yasaklanmış hakların geri verilmesi yoluna gidilebilmesi için, hükmün kesinleştiği tarihten itibaren beş yıl geçmesi gerekir. Ancak, bu süre kişinin mahkûm olduğu hapis cezasına, üç yıl eklenmek suretiyle bulunacak süreden az olamaz.

(3) Yasaklanmış hakların geri verilmesi için, hükümlünün veya vekilinin talebi üzerine, hükmü veren mahkemenin veya hükümlünün ikametgâhının bulunduğu yerdeki aynı derecedeki mahkemenin karar vermesi gerekir.

(4) Mahkeme bu husustaki kararını, dosya üzerinde inceleme yaparak ya da Cumhuriyet savcısını ve hükümlüyü dinlemek suretiyle verebilir.

(5) Yasaklanmış hakların geri verilmesi talebi üzerine mahkemenin verdiği karara karşı, hükümle ilgili olarak Ceza Muhakemesi Kanununda öngörülen kanun yoluna başvurulabilir.

(6) Yasaklanmış hakların geri verilmesine ilişkin karar, kesinleşmesi halinde, adlî sicil arşivine kaydedilir.

(7) Yasaklanmış hakların geri verilmesi yoluna başvurulması nedeniyle oluşan bütün masraflar hükümlü tarafından karşılanır." şeklindeki düzenlemeler nazara alındığında, hak yoksunluğuna neden olan mahkumiyetler bakımından mahkemesince yapılacak değerlendirmede sanığın hayatını iyi halli olarak sürdürdüğü hususunda kanaate ulaşılması durumunda yasaklanmış hakların geri verilmesi yoluna gidilmesi gerektiği, dosya kapsamına göre Diyarbakır 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 02.01.2014 tarih 2014/2 Değişik İş, 2006/98 esas, 2006/123 karar sayılı Değişik İş kararı ile “Hükümlünün cezasının bihakkın tahliye tarihi olan 04.05.2001 tarihinde infaz edilmiş sayılması nedeniyle 5237 sayılı TCK’nın 7/3 ve 53. maddeleri gereğince bu tarihten itibaren belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılma cezası ve güvenlik tedbirleri sona ereceğinden sanığın memnu hakların iadesi talebinin kabulü ile 04.05.2001 tarihinden itibaren hükümlünün memnu haklarının bulunmadığının tespitine” şeklindeki kararı verilmiş olmakla kanun yararına bozma talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

DOSYA İNCELENEREK GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının istemi yerinde görüldüğünden Diyarbakır 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 02.01.2014 tarih ve 2014/2 değişik iş sayılı ek kararının KANUN YARARINA BOZULMASINA ilişkin talebin reddine, diğer işlemlerin yapılabilmesi için dosyanın mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.