muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/4197, Karar No: 2023/2716, Tarih: 09.05.2023

Soruşturma tarihine değin Bakanlar Kurulu veya Yargıtay kararlarında veyahut uluslararası kararlarda terör örgütü olduğuna yönelik herhangi bir kayda da rastlanılmamış olan, soruşturma sürecinde de somut ve aktif herhangi bir örgütsel eylem ve faaliyet veya buna dönük bir eylem planlarının varlığı tespit edilemeyen grubun/cemaatin silahlı terör örgütü olarak nitelendirilebilmesini temine yönelik olarak, FETÖ/PDY'nin İstanbul İstihbarat ve Terör Şubelerinde görev yapan mensuplarınca önceden hazırlanmış kurgu ve plan dahilinde fikir ve eylem birliği içerisinde hareket edilerek, grup üyelerince çok yoğun olarak kullanılmayan, Bahçelievler Siyavuşpaşa Mahallesi Barbaros Caddesi 3. Sokak Dündar Apartmanı No:20/9 İstanbul adresinde yer alan bir sohbet evine soruşturma kapsamında arama yapılmadan önceki gece (3) adet el bombası ve sair mühimmat (kısa ve uzun namlulu silahlara ait fişekler) yerleştirildiği, yerleştirilen bu bomba ve sair mühimmatın bilahare ertesi ... 22/01/2010 günü sabah erken saatlerde eş zamanlı olarak gerçekleştirilen arama neticesinde sohbet evinde önceden konulduğu yerde bulunduğu ve ele geçirildiği, operasyon kapsamında toplam 32 şüpheliye ilişkin 38 farklı adreste arama işlemi gerçekleştirildiği halde şüphelilerin konut ve iş yerlerinde isnat edilen silahlı terör örgütü üyeliği ile ilişkilendirilebilecek suç unsuru niteliğinde başkaca delil elde edilemediği, nitekim cemaat/grup üyelerinin toplanma yeri olan Güngören ilçesi, Mehmet Nesih Özmen Mahallesi Savaş Caddesi Emek Sokak Çetinkale Sitesi A Blok No:9/E adresinde bulunan Mescid-i Nurani adı verilen mescitte veya grubun lideri Mehmet Doğan'ın Muş ilinden İstanbul'a geldiğinde konakladığı aynı adresteki binada yer alan 16 numaralı dairede hiçbir suç unsuru ele geçirilmediği,

Buna rağmen, Bahçelievler Siyavuşpaşa'daki evde ele geçirilen 3 adet el bombası ve mermilere istinaden grup/cemaat üyeleri hakkında El-Kaide yanlısı silahlı terör örgütü yöneticiliği/üyeliği gerekçesiyle adli işlem yapılarak grup/cemaate silahlı terör örgütü muamelesi yapıldığı, nitekim cemaat/grup üyelerinden Mehmet Doğan, Mustafa Kaplan, Mehmet Nuri Turan, Hilmi Azbay, Mehmet Süruri Kale, Turgut Yıldırım, Bünyamin Ateş, Saim Aşçı, Murat Öztürk, Hasip Danış isimli şahısların 25/01/2010 tarihinde tutuklanmalarına karar verildiği, cemaat/grup üyelerinin 25/01/2010 tarihinden 20/05/2011 tarihine değin yaklaşık 17 ay süreyle tutuklu kaldıkları, hatta Turgut Yıldırım isimli şahsın 16/09/2011 tarihine değin 21 ay süreyle tutuklu kaldığı, İstanbul (Kapatılan) 14. Ağır Ceza Mahkemesinde devam eden yargılamanın özel yetkili mahkemelerin kaldırılmasından sonraki süreçte "silahlı terör örgütünden sürdürülen bir soruşturma ve kovuşturmanın esas delili niteliğindeki suça konu patlayıcı mühimmatın İstanbul ili, Bahçelievler ilçesinde ele geçirilmiş oluşu" gerekçesiyle dosyanın yetkisizlik kararıyla gönderildiği Bakırköy 3. Ağır Ceza Mahkemesince yürütüldüğü, yargılama neticesi Bakırköy 3'üncü Ağır Ceza Mahkemesinin 15/12/2015 tarih ve 2015/264 esas, 2015/417 karar sayılı kararı ile özetle, "...sanıkların hukuka aykırı gerçekleştirilen arama neticesi ele geçirilen suç unsurları haricinde herhangi bir surette veya gevşek bir şekilde hiyerarşik bağ içerisinde olduklarına, bir silahlı eylem kararı aldıklarına veya bu yönde eylem planlaması yaptıklarına, görev paylaşımı yaptıklarına, El-Kaide terör örgütü ile hiyerarşik olarak veya hiyerarşi dışı ilişkili olduklarına dair yeterli, kesin ve inandırıcı delillerin elde edilemediği..

...sanıkların hukuka aykırı gerçekleştirilen arama neticesi ele geçirilen suç unsurları haricinde herhangi bir surette veya gevşek bir şekilde hiyerarşik bağ içerisinde olduklarına, bir silahlı eylem kararı aldıklarına veya bu yönde eylem planlaması yaptıklarına, görev paylaşımı yaptıklarına, El-Kaide terör örgütü ile hiyerarşik olarak veya hiyerarşi dışı ilişkili olduklarına dair yeterli, kesin ve inandırıcı delillerin elde edilemediği..." gerekçesiyle silahlı terör örgütü üyeliği suçlarından ayrı ayrı beraatlerine karar verildiği, olayın soruşturmasında görev alan polislerce yerel mahkemenin katılma taleplerinin reddine ilişkin kararının usul ve yasaya aykırı olduğundan bahisle temyiz yoluna başvurdukları, buna yönelik temyiz itirazlarını inceleyen Yargıtay 16'ncı Ceza Dairesinin 14/11/2016 tarih ve 2016/5932-5637 sayılı ilamında "Davaya katılma talep eden Hidayet Karaca dışındaki diğer temyiz edenlerin soruşturmada görev alan kolluk amir ve memurları oldukları, Hidayet Karaca'nın ise kapatılan bir gazetenin genel yayın yönetmeni olduğu, sanıkların eylemleri nedeniyle suçtan doğrudan doğruya zarar görmedikleri, iddianamede taraf olmadıkları gibi bir sıfatlarının da bulunmadığından katılma istemlerinin reddine karar verilmesi usul ve kanuna uygun bulunduğundan katılma talep edenler vekillerinin temyiz istemlerinin reddi ile, redde ilişkin kararın onanmasına" karar verildiği, savcılık tarafından yerel mahkeme hükmü aleyhinde temyiz yasa yoluna müracaat edilmemesi nedeniyle de Tahşiye kumpasında mağdur olanlarla ilgili "silahlı terör örgütü üyeliği" suçundan verilen beraat hükümlerinin böylelikle kesinleştiği, bir başka deyişle FETÖ/PDY terör örgütünce kumpas bir soruşturmayla tutuklanarak aylar boyu özgürlüklerinden mahrum bırakılmak ve itibarsızlaştırılmak suretiyle mağdur edilen cemaat/grup üyelerinin kesinleşen yargı kararıyla beraat ettikleri,

Öte yandan kumpas delillerini (bomba ve sair mühimmat) cemaat/grup üyelerinin evlerine yerleştirerek silahlı terör örgütü üyeliği suçunun maddi eser ve delillerini uydurmak suretiyle iftira atan, iftira neticesinde kişilerin hürriyetinden yoksun kılınmasına neden olan ve belgede sahtecilik suçunu işleyen FETÖ/PDY mensubu polisler hakkında Tahşiye yayınevinin ortaklarından ve kumpas mağdurlarından Mehmet Nuri Turan'ın şikayeti üzerine İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığınca 2014/133596 sayılı evrak üzerinden yürütülen soruşturmaya istinaden açılan kamu davasının yargılaması neticesinde İstanbul 14. Ağır Ceza Mahkemesinin ikinci heyetince verilen 03/11/2017 tarih ve 2015/281 esas, 2017/172 sayılı karar ile davada yargılanan sanık polisler ile Samanyolu Yayın Grubu Koordinatörü Hidayet Karaca hakkında FETÖ/PDY terör örgütü yöneticisi / üyesi olmak, suçun maddi eser ve delillerini uydurmak suretiyle iftira ve resmi belgede sahtecilik suçlarından mahkumiyet kararı verildiği anlaşılmıştır.

Odatv Olayı;

Odatv davası, "http://www.odatv.com" adlı internet sitesi üzerinden haber portalı olarak yayın hayatına başladığı 2007 yılından itibaren Fetullahçı terör örgütü ve özellikle örgütün en büyük tertibi olan Ergenekon davası aleyhindeki yayınları nedeniyle bir süre sonra örgütün hedefi haline gelen gazete çalışanlarını soruşturmalar ve tutuklamalar yoluyla cezalandırmaya dönük, Örgütün yine emniyet ve yargıdaki uzantılarının ortaklaşa tertiplediği ve Ergenekon soruşturmalarının basın ayağını oluşturan bir dava olarak akıllarda kalmış olan kumpas sürecidir. Odatv soruşturması, 2010 yılında şüpheliler hakkında teknik ve fiziki takip kararlarının alınmasıyla başlamış, İstanbul polisi 14/02/2011 günü sabah saatlerinde soruşturma savcısı Zekeriya Öz'ün talimatıyla gazeteciler Soner Yalçın, Barış Terkoğlu, Barış Pehlivan, Ayhan Bozkurt'un evlerinde ve Odatv haber merkezinde arama yapılmış, gözaltılar sonrası 18/02/2011 tarihinde tutuklamaya sevk edilen Soner Yalçın, Barış Pehlivan ve Barış Terkoğlu (Kapatılan) İstanbul 12'nci Ağır Ceza Mahkemesi Nöbetçi Hakimliği tarafından tutuklanarak cezaevine gönderilmiştir.

Soruşturma kapsamında 14/02/2011 tarihinde icra edilen arama neticesinde Soner Yalçın'ın sahibi olduğu Odatv bürosundaki bir bilgisayarda "Ulusal Medya 2010" adli bir dosyaya ulaşıldığı ve bu dosya içerisinde "Yalçın Hoca ile görüşüldü, Sabri Uzun, kitap yazmakta kararsız, ikna edilmeli, Hanefi cezaevinden çıkınca Emin Arslan'ın yanına gidecek, Ahmet Şık, Nedim (Şener)..." gibi ifadelerin geçtiği, ayrıca Ulusal Medya 2010 adlı dosyaya Odatv bilgisayarının yanı sıra gazeteciler Barış Pehlivan ve Müyesser Yıldız'ın bilgisayarlarında da ulaşıldığı gerekçeleriyle bu kez 03/03/2011 tarihinde yapılan ikinci dalga operasyonda gazeteciler Müyesser Yıldız, Doğan Yurdakul, Mümtaz İdil, Coşkun Musluk, Sait Çakır, Nedim Şener, Ahmet Şık ve İklim Bayraktar’ın evlerinde arama yapılarak haklarında gözaltı işlemleri uygulandığı, o dönem Odatv çalışanı olmayıp Milliyet gazetesi muhabir / yazarlarından olan Nedim Şener'in ise Temmuz/2009 tarihinde ilk basımı yapılan "Ergenekon Belgelerinde ... ve Cemaat" adlı kitapta geçen örgüt aleyhindeki ifadeleri, Ergenekon'un cemaatin / örgütün bir kumpası ve tertibi olduğuna dair beyanları ile özellikle örgüte bağlı istihbaratçıların (polis ve jandarma teşkilatlarında görevli) Hrant Dink cinayetindeki sorumluluklarının anlatıldığı ve 2011 yılının Ocak ayında ilk baskısı yapılan "Kırmızı Cuma / Dink'in Kalemini Kim Kırdı?" adlı kitapta dile getirdiği görüş ve düşünceleri nedeniyle örgütün şimşeklerini üzerine çektiği ve bu nedenle sözde Ergenekon terör örgütünün medya yapılanması içerisine dahil edildiği,

03/03/2011 tarihli ikinci dalga operasyonda gözaltına alınan Müyesser Yıldız, Doğan Yurdakul, Coşkun Musluk, Sait Çakır, Nedim Şener ve Ahmet Şık'ın 06/03/2011 tarihinde İstanbul (Kapatılan) 10'uncu Ağır Ceza Mahkemesi Nöbetçi Hakimliği kararıyla tutuklandıkları, bu arada Milli İstihbarat Teşkilatı dış operasyonlar birimi görevlisi Kaşif Kozinoğlu'nun aynı soruşturma kapsamında Afganistan'dan dönüşü sonrasında 10/03/2011 tarihinde; öte yandan aynı zamanda Devrimci Karargah davasında 28/09/2010'dan beri tutuklu bulunan eski emniyet müdürü Hanefi Avcı'nın ise 14/03/2011 tarihinde Odatv soruşturması kapsamında tutuklandıkları, ismi geçen gazeteciler ve diğer şüphelilerin tamamı hakkındaki tutuklama kararlarının genel olarak Ergenekon davasının inanılırlığını sarsmak amacıyla kamuoyunu yanıltıcı, asılsız haberler yayarak sözde Ergenekon terör örgütünün medya bölümünü oluşturmak iddialarına dayalı olduğu, 23/03/2011 tarihinde soruşturma savcısı Zekeriya Öz’ün talebiyle İstanbul (Kapatılan) 12'nci Ağır Ceza Mahkemesi Nöbetçi Hakimi (halen FETÖ/PDY suçlamasıyla meslekten ihraç edilmiş olan ve firari olduğu bilinen eski hakim) Mehmet Karababa'nın, “İmamın Ordusu” isimli kitap taslağını gerekçe göstererek tüm kopyalarının toplatılmasına ve bu amaçla Türkiye'nin her yerinde arama yapılmasına karar verdiği, böylelikle hukuk tarihinde bir ilk olarak henüz 5187 SK hükümleri kapsamında basılı eser niteliğini kazanmamış, yayımlanmamış olan bir kitap taslağı hakkında koruma tedbiri uygulanarak elkoyma kararı verildiği, 29/03/2011 tarihinde Zekeriya Öz'ün Odatv soruşturmasından alınarak özel yetkileri de kaldırılmak suretiyle Kaçakçılık ve Narkotik suçlarından sorumlu İstanbul Cumhuriyet Başsavcı Vekilliği görevine getirildiği, soruşturmada savcı Cihan Kansız'ın görevlendirildiği, savcı Cihan Kansız tarafından (14) sanık hakkında hazırlanan ve tek müştekisi Nazlı Ilıcak olan 26/08/2011 tarihli iddianamenin 09/09/2011 tarihinde İstanbul (Kapatılan) 16'ncı Ağır Ceza Mahkemesi'nce kabul edildiği,

26/08/2011 tarihli iddianame kapsamında yukarıda isimleri zikredilen (14) sanık hakkında silahlı terör örgütü kurma ve yönetme, silahlı terör örgütüne üye olma, halkı kin ve düşmanlığa alenen tahrik etme, Devletin güvenliğine ilişkin gizli belgeleri temin etme, açıklanması yasaklanan gizli bilgileri temin etme, özel hayatın gizliliğini ihlal etmek, hukuka aykırı olarak kişiler verileri kaydetmek, adli yargılamayı etkilemeye teşebbüs etme suçlamalarının yöneltildiği, tutuklu yürütülen soruşturma neticesi açılan davada gazetecilerin, aynı zamanda Şike davasına bakan İstanbul Özel Yetkili 16'ncı Ağır Ceza Mahkemesinde yargılandıkları, 13/11/2011 tarihinde MİT görevlisi tutuklu sanık Kaşif Kozinoğlu'nun cezaevinde hayatını kaybettiği, ilk duruşması 22/11/2011 tarihinde görülmeye başlayan davada 22/02/2012 tarihli duruşmada gazeteci Doğan Yurdakul'un sağlık sorunları gerekçe gösterilerek tahliye edildiği, 12/03/2012 tarihli oturumda gazeteciler Nedim Şener, Ahmet Şık, Coşkun Musluk ve Sait Çakır'ın tahliyesine karar verildiği, 18/06/2012 tarihinde gazeteci Müyesser Yıldız'ın tahliye edildiği, 24/08/2012 tarihinde hazırlanan TÜBİTAK raporunda suç konusu dokümanların sanıklara ait bilgisayarlarda hiç açılmadığı tespiti yapıldığı, 14/09/2012 tarihli duruşmada sanıklar Barış Pehlivan ve Barış Terkoğlu'nun tahliyesine karar verildiği, 12/11/2012 tarihli oturumda mahkemenin TÜBİTAK raporunda yazan lehe tespitler karşısında ek rapor talep ettiği, ek rapor talebi sonrasında TÜBİTAK çalışanı bilirkişilerin muğlak ifadelerle hazırladıkları raporu Mahkemeye sunduğu, 27/12/2012 tarihinde Soner Yalçın'ın, 12/12/2013 tarihinde ise son olarak sanıklar Hanefi Avcı ve Yalçın Küçük'ün tahliyelerine karar verildiği,

FETÖ/PDY terör örgütünün güçlü olduğu özel yetkili savcılık birimleri ve özel yetkili ağır ceza mahkemeleri eliyle yürüttüğü kumpas soruşturmaları ve davaları aracılığıyla çok sayıda kişiyi mağdur ettiği gerekçesiyle 21/02/2014 tarihinde Meclis'ten geçirilen ve 06/03/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6526 SK ile özel yetkili mahkemelerin lağvedilmesiyle birlikte davaya bakan İstanbul 16'ncı Ağır Ceza Mahkemesinin kapatıldığı ve dosyanın İstanbul 18'nci Ağır Ceza Mahkemesi'ne devredildiği, bu arada yargılama devam ederken 08/07/2014 tarihinde AİHM'in gazeteciler Nedim Şener ve Ahmet Şık'ın ifade hürriyeti ve özgürlük haklarının ihlal edildiğine karar verdiği, Ağustos - Kasım 2015 tarihlerinde Odatv soruşturmasını yürüten eski savcılar Zekeriya Öz ve Cihan Kansız'ın yurt dışına kaçtığı, 14/03/2016 tarihinde mahkeme tarafından bilirkişi olarak görevlendirilen Boğaziçi Üniversitesi öğretim üyeleri tarafından hazırlanan raporda suçlamalara konu delillerin sahte olduğu tespitinde bulunulduğu, 16/07/2016 tarihinde özel yetkili mahkemedeki yargılamada görev yapan ve aynı zamanda şikede kumpas davasında da yargılama faaliyeti yürüten eski hakimler Mehmet Ekinci, Hikmet Şen ve Bülent Kınay hakkında yakalama kararı çıkartıldığı, bir süre sonra yakalandıkları, İstanbul 18'inci Ağır Ceza Mahkemesinde görülen dava neticesinde 12/04/2017 tarihinde verilen karar ile, Odatv bilgisayarında bulunduğu iddia edilen Ulusal Medya 2010 adlı dosyanın korsan yöntemlerle bilgisayara dışarıdan müdahale edilerek yerleştirildiği hususunun yargılama aşamasında alınan bilirkişi raporlarıyla sübuta erdiği, böylelikle dijital verilerde sahtecilik yapılarak sahte delil üretildiğinin anlaşıldığı gerekçeleriyle Odatv kumpasına hedef olan tüm sanıkların üzerlerine atılı suçtan ayrı ayrı beraatlerine karar verildiği, kararın kesinleştiği, ancak yaklaşık 7-8 yıl süren yargılama sürecinde sanıkların sözde Ergenekon terör örgütünün medya yapılanmasını oluşturdukları şeklindeki kurgu iddialarla kişi hürriyeti ve güvenliği hakkı, ifade hürriyeti ve özgürlüklerinin ihlal edildiği anlaşılmıştır.

2) Fetö/Pdy'nin 17/25 Aralık Öncesi Siyasete Müdahale Ve Siyasi İktidarı Tasfiye Girişimleri:

Genel Olarak;

2) Fetö/Pdy'nin 17/25 Aralık Öncesi Siyasete Müdahale Ve Siyasi İktidarı Tasfiye Girişimleri:

Genel Olarak;

Yukarıdaki bölümde FETÖ'nün tarihsel gelişim süreci anlatılırken de ifade edildiği üzere, 2000'li yılların sonu ve 2010'lu yılların başı örgütün gizli hedef ve ajandasını ifşa etmeye başladığı dönem olmuştur. 2000'li yılların sonuna değin, mevcut sistem ve müesses nizamla açıktan güç çatışmasına girmek yerine, takiyye stratejisini ön plana çıkararak, devlet yapısıyla çatışmayacak bir örgütlenme modeli benimseyen; ılımlı görünerek, gerek örgüt liderinin söylemleriyle gerekse medya ve kitle iletişim araçlarıyla mütemadiyen dinler arası diyalog, toplumsal uzlaşma, hoşgörü, eğitim, ahlak gibi hemen herkesin üzerinde ittifak edebileceği ortak değerler üzerinden toplumsal mesajlar veren, ancak sözde sivil toplum hareketi görüntüsü ve örtüsünün altına gizlenerek devletin stratejik kurum ve kuruluşlarının içerisine sızma ve ele geçirme hedefinden hiçbir zaman vazgeçmeyen; genel itibariyle hemen her dönemde içinde bulunduğu sosyo - politik koşullara çok iyi uyum sağlayarak iktidar dengelerini gözetip siyasi konjonktür ve gidişatı iyi okuyan, bu özelliği nedeniyle gittikçe güçlenen FETÖ/PDY 2000'li yılların özelikle ikinci yarısından itibaren yargı, emniyet ve medyadaki mensupları eliyle gerçekleştirdiği ve uygulamaya soktuğu kumpas davaları -yukarıda örnekleriyle izah edilmeye çalışılan- aracılığıyla mutlak iktidarına giden yolda önüne engel olabilecek kişi, grup, topluluk, kurum ve kuruluşları bertaraf etmiş, kısmen veya tamamen ele geçirmiş, kendisine alan açmış, bu süreçten daha da güçlenerek çıkmış, belli bir noktaya kadar siyasi iktidarla açıktan güç çatışmasına girmekten kaçınarak gizli gündemini ve mücadelesini örtülü olarak gerçekleştirmiş ve yürütmüştür.

Gerçekten de, topluma, kendisini eğitim ve hizmet gönüllüsü bir sivil toplum hareketi olarak takdim eden FETÖ/PDY zaman içerisinde büyük bir gizlilikle devletin bütün kurumlarına yerleştirdiği mensupları vasıtası ile kamuda etkin ve belirleyici bir konuma gelmiştir. Özellikle 12/09/2010 tarihinde yapılan Anayasa değişikliği referandumu sonrası yeniden şekillenen Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulu bu örgütsel yapının elemanları tarafından ele geçirilmiş, referandum sonrası yaşanan süreç yargı mekanizmasının adeta Örgüt tarafından teslim alınmasıyla sonuçlanmış, yargıdaki kritik önemi haiz görevler bu örgüte mensup Cumhuriyet savcısı ve hakimlere verilmiş, özel yetkili mahkemelere örgüt üyesi, örgütle irtibatlı veya iltisaklı hakim ve savcılar atanmış, örgütün mutlak iktidarına giden süreçte hayata geçirdiği kumpas soruşturmaları ve davaları, özel yetkili savcılıklar ve mahkemeler eliyle yürütülmüştür. Örgüt, bu sayede aşırı güç zehirlenmesine kapılarak adeta devlet içerisinde devlet gibi davranmaya başlamış, kendisini güçlü hissettikçe bu kez siyasi iktidara yönelik taleplerini artırmış, talepleri karşılanmayınca da elindeki gücü kanunsuz bir biçimde kötüye kullanarak, şiddeti, tedricen / kademeli olarak artan bir şekilde siyasi iktidara yönelik hukuksuz girişimlerde bulunmaya başlamıştır.

Bu bağlamda Örgüt, ilk önce 7 Şubat 2012 tarihinde MİT Müsteşarının ifadeye çağrılması olayı üzerinden siyasi iktidarla güç çatışmasına girerek Başbakan'ı devirmek istemiş, bundan sonuç alamayınca dershaneler krizini bahane ederek 17/25 Aralık 2013 tarihlerinde yargı ve emniyet kadrolarında yerleşik mensupları eliyle hükûmete yönelik darbe girişimlerinde bulunmuş, 17/25 Aralık darbe girişimleriyle siyasi ve ekonomik kriz ve kaos ortamı oluşturarak hükümeti iş göremez hale getirip istifaya zorlamış, ancak bu darbe girişimlerinin püskürtülmesi ve sonuç vermemesi üzerine 1 ve 19 Ocak 2014 tarihlerinde Milli İstihbarat Teşkilatına ait devlet sırrı kapsamındaki yardım TIR'larını durdurmak suretiyle Türkiye Cumhuriyeti Devletinin Suriye'deki terör örgütlerine yardım ettiği intibasını oluşturarak dış güçler vasıtasıyla devletin ve hükümetin zora sokulup kaos ortamı yaratılmasına çalışmış, bunun da sonuç vermemesi ve örgütün her alanda tasfiyesine yönelik kapsamlı tedbirler alınması üzerine taşeronu olduğu küresel emperyalist güçlerin desteği ile 15 Temmuz 2016 günü tarihin en büyük ihanetlerinden birisini gerçekleştirerek Türk devletini yıkma, ele geçirme ve ülkeyi işgal girişiminde bulunmuştur.

Eldeki dava konusu somut olayda, örgütün emniyet ve yargı kadrolarında yerleşik mensupları eliyle 17 Aralık 2013 tarihinde gerçekleştirdiği eylemin, Hükümetin iş göremez hale getirilmesini ve istifasını sağlamaya yönelik cebri bir eylem ve emniyet / yargı eliyle gerçekleştirilen hukuksuz bir darbe girişimi niteliğinde olduğunun anlaşılabilmesi, bir başka deyişle Fetullahçı terör örgütünün Hükûmete yönelik eyleminin anlamlandırılabilmesi için özellikle 07/02/2012 tarihinden itibaren ülkede yaşanan gelişmeler ve Örgütün hassaten bu tarihten itibaren siyasete müdahale etmeye ve devlet otoritesini / iktidarı nihai olarak ele geçirmeye yönelik açık girişimlerinin kronolojik şekilde izah edilmesi gerekmektedir. Bu süreç bütünüyle izah edilmeden ve tam olarak anlaşılmadan, bir başka deyişle 7 Şubat MİT kriziyle başlayıp, 15 Temmuz 2016 tarihinde silahlı - kanlı darbe teşebbüsüyle sonuçlanan süreçteki olaylar silsilesi irdelenmeden ve tahlil edilmeden, 17 Aralık eyleminin tek başına ele alınması, Örgütün bu olaydaki gerçek kurgu, niyet ve amacının anlaşılması ve değerlendirilmesi bakımından eksik ve yetersiz olacaktır.

Bu nedenle, kamuoyunda 7 Şubat MİT krizi olarak bilinen, arkasında FETÖ/PDY'nin olduğu, nihai hedefinde ise Başbakan ...'ın yer aldığı sivil darbe girişimi ile kamuoyu nezdinde de artık görünür hale gelen, kimi zaman şiddeti azalmış gözüken ve fakat içten içe hep devam eden, dershaneler kriziyle yükselişe geçen, sonrasında 17/25 Aralık 2013 tarihindeki sözde yolsuzluk operasyonlarıyla zirvesine ulaşan Fetullahçı terör örgütünün siyasi iktidara yönelik güç mücadelesinin yakın dönem kronolojisinin izah edilmesi gerekmektedir.

Mavi Marmara Katliamı ve ...'ın Milli İstihbarat Teşkilatı Müsteşarlığına atanması :

Mavi Marmara Katliamı ve ...'ın Milli İstihbarat Teşkilatı Müsteşarlığına atanması :

2008 yılında Filistin sorununun çözümü için Türkiye'nin İsrail ile diğer Arap ülkeleri arasında arabuluculuk rolünü üstlendiği dönemde, diyalogların sonuç vermesi beklenirken aynı yılın Aralık ayında İsrail'in Gazze'ye saldırıları nedeniyle görüşmeler sona ermiş, İsrail'in Türkiye aracılığıyla süren görüşmeleri aniden keserek Gazze'ye yönelik düzenlediği saldırıların, çok sayıda sivilin katledilmesi ve ölümüyle sonuçlanması İsrail ile Türkiye arasındaki diplomatik ilişkileri de olumsuz yönde etkilemiş, nitekim 29/01/2009 tarihinde İsviçre'nin Davos kentinde gerçekleştirilen Dünya Ekonomik Forumu'nda BM Genel Sekreteri Ban Ki Moon ve Arap Konseyi Genel Sekreteri Amr Musa'nın da katıldığı "Gazze: Ortadoğu'da Barış" konulu oturumda Türkiye Cumhuriyeti Başbakanı ... ile İsrail Devlet Başkanı Şimon Peres arasında, Filistin'in Gazze şeridinde yaşanan sivil katliam ve ölümler nedeniyle, dünyanın gözü önünde yaşanan sert bir tartışma cereyan etmiş, siyasi literatüre "one minute krizi" olarak geçen bu olayda Başbakan Erdoğan'ın toplantıyı terk etmesiyle sonuçlanan tartışmadan sonra İsrail ile Türkiye arasında büyük bir diplomatik gerilim yaşanmış, gerilen ilişkilerin üzerine yaşanan Mavi Marmara katliamı sonrası FETÖ/PDY yapılanması, başta örgüt liderinin söylemleri olmak üzere medya ve kitle iletişim araçları eliyle siyasi iktidarı açıktan ve yüksek sesle biçimde eleştirmiş, olayda orantısız güç kullanarak uluslararası sularda sivil ve silahsız insanları katleden İsrail'den yana açıktan tavır aldığı gözlemlenmiştir.