muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/4337, Karar No: 2020/5837, Tarih: 18.06.2020

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 3. fıkrasında yer alan ''etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile'' ibaresinin madde metninden çıkarıldığı, 5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi uyarınca; ''Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.'' hükmü de gözetilerek sanığın eylemine uyan 5237 sayılı 151. maddesinde tanımı yapılan mala zarar verme suçunun uzlaşma kapsamına alındığı, birlikte işlenmesi nedeniyle basit kasten yaralama suçunun da uzlaşma kapsamına girdiği anlaşılmış olmakla, TCK'nin 2. ve 7. maddeleri de gözetilerek, atılı suçlar yönünden 6763 sayılı Kanunun 35. maddesi ile değişik CMK'nın 254. maddesi uyarınca aynı kanunun 253. maddesinde belirtilen esas ve usûle göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması gerektiği gözetilmeden itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesi nedeniyle, kanun yararına bozma istemine dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın ihbar yazısı incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmüş olduğundan KABULÜ ile mala zarar verme ve kasten yaralama suçlarından sanık ... hakkında Konya 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 18/07/2018 tarihli ve 2018/768 değişik iş sayılı kararı ile verilen hükümlerin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına 18/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/976, Karar No: 2021/533, Tarih: 27.01.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/976 E.  ,  2021/533 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : 2. FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 2. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 24.09.2019 tarih ve 2019/45- 2019/74 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davalı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin yatak yüzü kumaşı ürettiğini, davalının “erimiş polimer baskı metodu ile üretilen yatak yüzü kumaşı” başlıklı patent konusu usulün müvekkili tarafından kullanıldığı iddiasıyla davacı aleyhine ihtiyati tedbir kararı talep ettiğini, talebinin kabul edilerek müvekkilinin Çok Amaçlı Kaplama ve Lamine MRBL 2400 Vario f'Hotmelt makinesinde söz konusu patent konusu usul kullanılarak üretildiği iddia edilen laminasyonlu yatak yüzü kumaşlarına ve Holmelt makinesine el konulmasına karar verildiğini, yapılan bilirkişi incelemesi neticesinde Holmelt makinesinde birden fazla laminasyon ve diğer usuller kullanılarak yatak yüzü kumaşı üretildiğinin tespit edildiğini, bunun üzerine ihtiyati tedbirin kaldırıldığını, davacının yatak yüzü kumaşı üretiminin sadece %l0'unun altında kalan kısmının, davalının patenti ile hiçbir şekilde benzer olmayan laminasyon usulü ile yapıldığını, müvekkilinin fabrikasında yapılan yatak yüzü kumaşı üretiminin %90 ve daha fazlasının tedbire konu olmayan başkaca usuller kullanılarak yapıldığını, davalının müvekkilinin müşterilerine noter kanalı ile gönderdiği ihtarnameler ile davacının tüm yatak kumaşı üretiminin patent haklarının ihlali suretiyle yapıldığı tespitinde bulunulduğunu iddia ettiğini, bu şekilde davacıyı müşterileri nezdinde küçük düşürdüğünü, davacının iş ve emtiaları hakkında kasıtlı olarak kötüleyici ve incitici beyanlarda bulunduğunu, davalının bu davranışlarının haksız rekabet teşkil ettiğini, davacıyı maddi ve manevi zarara uğrattığını ileri sürerek, davalının haksız rekabetinin tespitine ve davalının bu eylemlerinin men'ine, oluşan maddi durumun ortadan kaldırılarak davalının yanlış ve yanıltıcı beyanlarının düzeltilmesine, 500.000,00 TL manevi tazminatın haksız fiil tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, hükmün ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, hükümsüz kılınana kadar patentten doğan hakların kullanılmasının yasal olduğunu ve haksız rekabet oluşturmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, hükümsüz kılınana kadar patentten doğan hakların kullanılmasının yasal olduğunu ve haksız rekabet oluşturmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre yapılan yargılama sonucunda; davacının fabrikasında davalının patentine konu usul dışında da laminasyon usulü ve diğer usullerle üretim yapıldığının tespit edilmiş olmasına rağmen, davalı tarafından davacının müşterilerine gönderilen ihtarnamelerde; ihtiyati tedbirin sadece davalının patentine konu üretim ile sınırlandırıldığı belirtilmeyerek, sanki davacının tüm yatak yüzü üretiminin davalının patenti kapsamında olduğu izlenimi verilerek davacının müşterileri nezdinde yanlış ve yanıltıcı bir intiba oluşturulduğu, zaten davacı aleyhine ihtiyatı tedbir kararı uygulanması sebebiyle bu ihlalin durdurulmuş olduğu, dolayısıyla davacının müşterilerince ihlale konu olan yatak yüzü kumaşlarının satın alınması tehlikesinin bulunmadığı dikkate alındığında davalı tarafından gönderilen ihtarnamelerinin "teamülün kabul ettiği toleransı" aştığı ve davacıyı müşterileri nezdinde gereksiz yere incitici nitelikte olduğu, yine davalının davacının müşterilerine gönderdiği ihtarnamelerde ihtiyaçları olan yatak yüzü kumaşını kendisinden alma teklifinde bulunmak suretiyle yanıltıcı beyanlarla davacının kötülenmesi yanında davacının müşterilerini kapmaya yöneldiği, bu şekilde dürüstlüğe aykırı bir rekabet türü oluşturduğu, ayrıca davalının 3. şahıslara göndermiş olduğu ihtarnamelerde dayanak yaptığı patentin hükümsüz kılınmış, davacıya açmış olduğu tecavüz davasının reddedilmiş ve kararların kesinleşmiş olduğu, dolayısıyla davalının sözkonusu ihtarnamelerde kullandığı yanıltıcı ifadelerden dolayı kusurlu olduğu, hükmün ilanında davacının hukuki yararı bulunduğu, davalının hukuka aykırı fiili nedeniyle davacının manevi tazminat hakkı doğduğu gerekçeleriyle, davacının haksız rekabete ilişkin davasının kabulüne, davacının manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 20.000,00 TL manevi tazminatın haksız fiil başlangıç tarihi olan 25.10.2011 tarihinden itibaren başlamak üzere avans faizi oranları uygulanmak suretiyle hesaplanacak faiziyle birlikte davalıdan tahsiline ve fazlaya ilişkin kısmın reddine karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.021,20 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 27.01.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5561, Karar No: 2019/3022, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/5561 E.  ,  2019/3022 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11553, Karar No: 2014/9084, Tarih: 03.07.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/11553 E.  ,  2014/9084 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve sanık ... için ayrıca hakaret

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar ... ve ... müdafiin ceza miktarına nazaran ve süresinden sonra yaptığı duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 318. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanıklar ...ve ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlerin yapılan incelmesinde:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanıkların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanık ... hakkında hakaret suçundan kurulan hükmün yapılan incelemesinde:

Sanık ...’ın mağdur ...’e yönelik işlediği hakaret suçunun, TCK.nın 73/4. maddesi gereğince takibi şikâyete tâbi suçlardan olması, mağdurun şikâyetinden vazgeçmesi karşısında, sanıktan sorularak kabulü halinde şikâyet yokluğundan 5237 sayılı Kanunun 7/2 ve 5271 sayılı Kanunun 223/8. maddeleri nazara alınarak kamu davasının düşmesine karar verilmesi gerektiği halde, sanık hakkında hakaret suçundan mahkûmiyet kararı verilmesi, Sanıklar... ve ...hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlerin yapılan incelmesinde:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanıklar müdafiin 31.03.2011 günlü oturumda sanıklar lehine olan hükümlerin uygulanmasına karar verilmesi yönünde talebinin bulunmasına rağmen, suç tarihinde 18 yaşından küçük sanıklar hakkında verilen hapis cezası 3 yılı geçmediği halde, 5237 sayılı TCK.nın 51. maddesinde öngörülen erteleme müessesesinin şartlarının oluşup oluşmadığının tartışılmaması,

Kanuna aykırı, sanık ... ve... müdafiin ve sanık ...’ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8872, Karar No: 2011/7919, Tarih: 30.06.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/8872 E.  ,  2011/7919 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İzmir 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 14/11/2008 tarih ve 2005/639-2008/668 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davacı vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 28/06/2011 gününde davacı avukatı ... ile davalı avukatı ... gelip, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin Rusya'ya ihraç ettiği yaş meyve emteasının davalı aracılığıyla taşındığını, müvekkilince gerekli tüm gümrük işlemlerinin yapılıp uygunluk belgeleri alındığını ancak Rusya tarafından malların ülkeye giriş izninin verilmediğini, davalının bu durumda müvekkiline bildirim borcu bulunmasına rağmen hiçbir bildirimde bulunmadığı gibi yasaklama kararından 20 gün gibi uzun bir süre sonra ve uygun olmayan sıcaklık koşullarında malları Samsun'a getirdiğini, bu nedenle ürünün küflenip zarara uğradığını, aynı durumdaki başka firmaların taşıyıcılarının zaman kaybetmeden ülkeye dönüp uygun sıcaklıkta malları taşıdıklarından aynı sorunu yaşadıkları halde en az zararla kurtulduklarını ileri sürerek, şimdilik (10.000) TL maddi (20.000) TL manevi tazminatın temerrüt faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş, ıslah yoluyla maddi tazminat talebini (45.000) TL'na yükseltmiştir.

Davalı vekili, yetkili mahkemenin Hatay Asliye Ticaret Mahkemeleri olduğunu, davacıya ait malın ayıplı olduğu için Rusya makamlarınca kabul edilmediğini, müvekkilince Türkiye'ye geri getirilmek zorunda bırakılan malın gümrük işlemlerinin davacının kusuru nedeniyle gecikmesi sonucu zayi olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının dava konusu yaş meyveleri Rusya'ya usulüne uygun şekilde taşıdığı, meyvelerin zarar görmesinin Rusya tarafından ayıplı olması nedeniyle giriş izni verilmemesi sonucu yeniden Türkiye'ye getirilmesi sırasında gümrük işlemlerindeki gecikmeden ve bu sürede sıcaklık şartlarının aşılmasından kaynaklandığı, bu hali ile davalıya affı kabil bir kusurun bulunmadığı, zararın meydana gelmesinde taraflar arasındaki iletişim eksikliğinin ve taşımanın başlangıcında bu gibi durumlarda ne gibi işlem yapılıp nasıl hareket edileceği konusunun yazılı esaslara bağlanmamasının büyük rol oynadığı, yetki itirazının ise süresinde yapılmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, taşıma sözleşmesinden kaynaklanan zararın tazmini istemine ilişkin olup, uyuşmazlığa CMR Konvansiyonu hükümlerinin uygulanacağı konusunda taraflar arasında bir çekişme bulunmamaktadır.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, meydana gelen zarardan davalı taşıyanın sorumlu olup olmadığı noktasında toplanmaktadır. Dosyaya sunulan bilgi ve belgelerin incelenmesinden, davacıya ait şeftali emtiasının Moskova’daki alıcısına taşınması için 30.07.2005 tarihinde davalıya teslim edildiği, davalıya ait 24.07.2005 tarihli navlun talep formuna göre davalının bir adet frigorifik aracını bu iş için tahsis ettiği, malların ihracı için gerekli olan standartlara uygunluğunu tasdik eden kontrol sertifikasının, Türk makamlarınca 04.08.2005 tarihine kadar geçerli olmak üzere 30.07.2005 tarihinde düzenlendiği, hamule senedinin 04.08.2005 tarihinde Rusya’da kayda girdiği, 05.08.2005 tarihinde Rus makamlarınca düzenlenen kontrol tutanağına göre ise şeftalilerde kurda rastlandığı ve Rusya’ya girişine izin verilmeyen malların 15.08.2005 tarihinde Samsun Gümrüğü’ne, oradan da 26.08.2005 tarihinde İzmir’e geri getirildiği, 09.09.2005 tarihinde de bir tutanak düzenlenerek imha edildiği anlaşılmaktadır.

Davalı taşıyan, yukarıda özet olarak belirtilen olayda meydana gelen zarardan, kendisine ayıplı mal teslim eden ve sonrasında da gümrük işlemlerini yapmakta keyfi bir şekilde geciken davacının sorumlu olduğunu savunurken davacı taşıtan, malların Rusya’dan davalı tarafından olağan sayılabilecek sürenin çok aşılarak geri getirildiğini, üstelik bu sırada aracın soğutucusunun çalıştırılmadığını, zararın da malların hem geç hem de soğutucu çalıştırılmadan geri getirilmesinden kaynaklandığını, uygun zamanda ve şekilde taşınması halinde emtianın Türkiye’de değerlendirilebileceğini ileri sürmüştür. Mahkemece tarafların bu iddia ve savunmaları yeterince incelenmeden karar verilmiştir.

Bu durum karşısında mahkemece, aralarında bir ziraat mühendisi, bir gümrük uzmanı bir de uluslar arası taşıma konusunda uzman bilirkişinin bulunduğu heyet aracılığıyla inceleme yaptırılarak, 30.07.2005 tarihinde Türk makamlarınca düzenlenen kontrol sertifikası ile 05.08.2005 tarihinde Rus makamlarınca düzenlenen kontrol tutanağı nazara alındığında, Rusya’ya kadar davalı tarafından uygun koşullarda taşındığında uyuşmazlık bulunmayan dava konusu şeftalinin, Türkiye’den çıkış yaparken kurtlu olup olmadığı, kurtlu değilse bu sürede araç içinde taşınırken kurtlanıp kurtlanamayacağı, hem Rusya’da hem de dönüşte Türk gümrüklerinde yapılan işlemlerde geçen süreler ile Rusya’dan Türkiye’ye taşıma sırasında geçen sürenin makul olup olmadığı, makul değilse gecikmenin nedeni ve bundan kimin sorumlu bulunduğu, Rusya’dan Türkiye’ye taşıma sırasında davalı taşıyanın aracın soğutucusunu çalıştırıp çalıştırmadığı, davalı tarafından uygun sürede ve koşullarda taşınsaydı ürün kurtlu olsa bile bir ekonomik değerinin bulunup bulunmadığı (örneğin hayvan yemi olarak) hususlarının belirlenmesi ve sonucuna göre meydana gelen zarardan kimin sorumlu olduğunun değerlendirilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayanılarak yazılı şekilde hüküm kurulması doru olmamış, kararın bu nedenle davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, takdir olunan 825,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 30/06/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2171, Karar No: 2024/5285, Tarih: 14.05.2024

**7. Ceza Dairesi         2024/2171 E.  ,  2024/5285 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/201 E., 2021/418 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Şikâyetçi Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin temyizi yönünden; suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunun davaya katılma ve hükmü temyize yetkisinin bulunmadığı anlaşılmıştır.

Katılan ... İdaresi vekilinin temyizi yönünden ise sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz sebepleri; 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3/1-10. maddeleri uyarınca cezanın üç yıldan az olamayacağına, aleyhe verilen tüm hükümler yönünden re'sen gözetilecek nedenlerle hükmün bozulması talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

A. Şikâyetçi Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunun davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmadığından, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Katılan ... İdaresi Vekilinin Sanık Hakkındaki Mahkûmiyet Hükmüne İlişkin Temyiz İsteği Yönünden

Karar celsesinde hazır bulunan sanığa hükümden evvel son sözünün sorulmaması suretiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 216/3. maddesine aykırı davranılması, hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

A. Şikâyetçi Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle şikâyetçi Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Katılan ... İdaresi Vekilinin Sanık Hakkındaki Mahkûmiyet Hükmüne İlişkin Temyiz İsteği Yönünden

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenle katılan ... İdaresi vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, sair yönleri incelenmeksizin 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 14.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/373, Karar No: 2016/10209, Tarih: 07.11.2016

**8. Ceza Dairesi         2016/373 E.  ,  2016/10209 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye ve suça konu tabancayla birlikte özel nitelikte metal bilyeyle hazırlanmış fişek ele geçirilmiş olmasına göre sanığın, sair temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine, ancak:

Hükmün esasını oluşturan kısa kararda, “sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları ve daha önce işlemiş olduğu suçtan dolayı hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği halde deneme süresi içerisinde yeniden suç işlemesi de göz önünde bulundurulduğunda yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılmaması nedeni ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesine yer olmadığına” karar verilmesine karşın, adli sicil kaydında yer alan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar mahkumiyet niteliği bulunmadığından CMK.nun 231. maddesinin uygulanmasına da engel oluşturmayacağı da dikkate alındığında hükmün gerekçesinde “sanık hakkında daha önceden hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesine rağmen sanığın deneme süresi içerisinde yeniden suç işlemesi nedeniyle hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümleri yeniden takdiren uygulanmadığı” belirtilerek çelişkiye neden olunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 07.11.2016 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

(KD)

KARŞI OY

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 07.11.2016 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

(KD)

KARŞI OY

Hükmün esasını teşkil eden kısa kararda "sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları ve daha önce işlemiş olduğu suçtan dolayı hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği halde deneme süresi içerisinde yeniden suç işlemesi de göz önünde bulundurulduğunda yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılmaması nedeniyle CMK.nun 231/6-(b) maddesinin uygulanmasına yer olmadığına" şeklindeki gerekçeye dayanılmış, gerekçeli kararın hüküm kısmında da aynı gerekçeye yer verildiği, hükmün gerekçesinde ise daha önce hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesine rağmen, deneme süresi içerisinde yeniden suç işlemesi nedeniyle hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının verilmediğine değinilmiştir. Kısa karar ve gerekçeli kararın hüküm kısmında gösterilen gerekçe arasında bir çelişki bulunmadığı, gerekçeli kararın gerekçe bölümünde gösterilen gerekçenin ise, kısa kararda gösterilen gerekçenin bir bölümü olması karşısında, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına ilişkin gösterilen gerekçede çelişki bulunmadığı düşüncesinde olduğumdan sayın çoğunluğun bozma kararına katılmıyorum. 07.11.2016