muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/4239, Karar No: 2011/5510, Tarih: 06.05.2011

**11. Hukuk Dairesi         2011/4239 E.  ,  2011/5510 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Samsun 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 11/09/2008 gün ve 2006/157-2008/314 sayılı kararı onayan Daire’nin 07/10/2010 gün ve 08/13861-2010/9865 sayılı kararı aleyhinde davalılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin MEB için liselerde okutulmak üzere İnkilap Tarihi ve Atatürkçülük ders kitabını hazırlamakla ilgili Bakanlık tarafından görevlendirildiklerini, müvekkillerinin emeği ile hazırlanan ve 3.kez düzeltme için 2000 yılı sonlarında gönderilen kitabın o zamanki komisyonca askıya alındığını, ancak 2004 yılında aynı şekilde kitap yazımı için MEB tarafından yeni bir komisyon görevlendirildiğini, her nasılsa bu komisyonca 3 aydan daha kısa bir sürede liselerde şu an okutulan İnkilap Tarihi kitabının hazırlandığını, anılan kitabın müvekkilinin yazdığı kitapla büyük ölçüde aynı olup, çok az sayfasında değişiklik yapıldığını, eski oluşturulan ve müvekkillerinin bulunduğu komisyonda şu andaki kitap yazarlarından sadece ...’ın bulunduğunu ileri sürerek, müvekkillerinin öncelikle emeklerinin ve yazdıkları kitabın davalılarca kendilerine mal edilip izinsiz yayınlandığı tespit edilerek, müvekkillerinin emeklerinin kullanıldığı kitapları basım ve yayınının durdurulmasına, davaya konu kitaplarda yazar olarak davacıların adlarının bulunmasına, davalıların kitapta isimlerinin bulunmasının engellenerek tekrar oluşabilecek tecavüzün men'ine, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla davalıların haksız kazanç olarak elde ettikleri mali hakların karşılığı toplam (2.000) YTL' nin faiziyle, her bir müvekkili için (30.000) YTL olmak üzere toplam (60.000) YTL manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini tatlep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile her bir davacı için 5.000 YTL olmak üzere toplam 10.000 YTL manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, diğer tüm taleplerinin reddine karar verilmiş, taraf vekillerince temyiz edilen karar Dairemizin 07.10.2010 tarihli kararı ile onanmıştır.

Davalılar vekilleri bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalılar vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

Davalılar vekilleri bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalılar vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınmadığı anlaşılan 38,20 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 185,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 06/05/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6627, Karar No: 2012/3283, Tarih: 25.04.2012

**8. Hukuk Dairesi         2011/6627 E.  ,  2012/3283 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

... ile Hazine aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kabulüne dair Anamur Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 06.04.2011 gün ve 281/206 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, mevkii ve sınırları dava dilekçesinde yazılı tahmini 4000 m2’lik taşınmazın idari yoldan Hazine adına tescil edildiğini, oysa, bu yerin, 1970 yılından beri vekil edeni tarafından büyük para ve emek sarf etmek ve köfeden sökmek suretiyle imar ve ihya ettiğini açıklayarak bu yerin müvekkili adına tapuya tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Hazine, dava konusu yerin Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden iken idari yoldan Hazine adına tescil edildiğini, bu yerin imar planı kapsamında kaldığını açıklayarak davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Yerel mahkemece 24.12.2008 tarih, 2008 / 188 – 693 Esas ve Karar sayılı kararı ile 3402 sayılı Kanunun 17/son maddesi uyarınca davacının davasının reddine karar verilmiştir. Hüküm süresi içerisinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Dairenin 7.12.2009 tarih, 2009/ 4737 – 5856 Esas ve Karar sayılı bozma ilamıyla “… dava konusu yerin hangi gerekçe ile tespit dışı bırakıldığının Kadastro Müdürlüğünden sorulması, bu yerin imar planına alınıp alınmadığının Belediye Başkanlığından araştırılması, idari yoldan Hazine adına oluşumuna esas idari tahkikat evrakının getirtilerek mahallinde yapılacak keşifte ziraatçi bilirkişi eşliğinde dava konusu yerin niteliği ile imar ve ihya edilip edilmediğinin belirlenmesi … “ gerekçeleri ile bozulmuştur. Yerel mahkemece, bozma ilamına uyulmuştur. Bozmadan sonra Belediye Başkanlığından ve Tapu Sicil Müdürlüğünden imar durumu ile Hazine adına kayıt oluşumuna ilişkin idari tahkikat evrak ve ekleri getirtilmiştir. Mahallinde keşif yapılmıştır. Dinlenen yerel bilirkişi: davacının bu yeri 1978 yılından itibaren kullanmaya başladığını, daha önceleri bu yerin eğimli ve kayrak yapıda olduğunu, buranın davacı tarafından başlangıçta insan gücü ile bilahare iş makineleri ile teraslama yaptırılarak imar ve ihya ettirildiğini, bu işlemin 20 yıl önce tamamlandığını, zilyetliğin aralıksız çekişmesiz davacıda bulunduğunu söylemiştir. Davacı tanığı ise, davacının önceden taşlık ve dik yamaç olan bu yeri imar ve ihya ederek üzerine ev yaptığını, daha sonra bir kısım yerde çilek yetiştirmeye başladığını, ağaçlarında davacı tarafından yetiştirildiğini, buranın 1993 yılında belediyelik olduğunu, 2001 yılında imar geçtiğini, davacının evini 1984 yılında yaptırdığını, 1982 yılında imar ve ihyasının tamamlanmış olarak kullanılmaya başladığını, davacının bu taşınmazı önceleri insan emeği ile bilaharede iş makinesi ile teraslama yaptırarak imar ve ihya ettiğini ve zilyetliği olduğunu açıklamıştır. Keşifte görev verilen zirai bilirkişi ve teknik bilirkişi; ortaklaşa düzenledikleri 27.1.2011 tarihli raporlarında özetle: dava konusu taşınmazın tarım arazisi özelliği taşıdığını, iş makineleri ve insan gücü ile teraslama çalışmalarının yapıldığını, 3402 sayılı Kanunun 17/2. maddesi uyarınca imar ihya ile kazanmanın mümkün olmadığı, ancak Yargıtay ilamında 20 yıllık süreden bahsedildiği, davacının yaklaşık 30 yıldan beri zilyet olduğu anlaşılmakla ve zilyetlik şartlarının oluştuğu görülmekle dava konusu yerin tescilinin yapılmasının uygun olacağını açıklamışlardır. Anamur Belediye Başkanlığının 20.1.2011 tarih 128 numaralı cevabı yazılarından "...dava konusu yerin imar planında konut alanında kaldığı, imar planının 22.2.2001 tarihinde onaylandığı..." anlaşılmıştır. 811 ada 1 nolu parsele ilişkin çap kaydı getirtilmiştir. 21.11.2005 tarihinde Hazine adına tescil edildiği görülmüştür

. Anamur Belediye Başkanlığının 20.1.2011 tarih 128 numaralı cevabı yazılarından "...dava konusu yerin imar planında konut alanında kaldığı, imar planının 22.2.2001 tarihinde onaylandığı..." anlaşılmıştır. 811 ada 1 nolu parsele ilişkin çap kaydı getirtilmiştir. 21.11.2005 tarihinde Hazine adına tescil edildiği görülmüştür. Dosyadaki bilgi ve belgelerden dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde tapulama çalışmalarının 1968 yılında tamamlandığı, bu yerin 766 sayılı Tapulama Kanununun 2. maddesi uyarınca tescil harici bırakıldığı sonucuna ulaşılmaktadır. 11.11.2008 tarihli keşifte dinlenen yerel bilirkişi ile davacı tanıkları da taşınmazın öncesinin taşlık ve kayalık olduğunu söylemişlerdir. Açıklanan olgular tarafların ve mahkemenin bilgisi dahilindedir. Uyuşmazlık 766 sayılı Tapulama Kanununun 2. maddesi uyarınca tescil harici bırakılan Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerin özellikle keşiflerde dinlenen mahalli bilirkişi anlatımları ve tanık beyanlarına göre öncesi kayalık, taşlık ve dik yamaç olan böyle bir yerin TMK.nun 713/1 ve 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14 ve 17. maddeleri uyarınca imar ihya ve zilyetlik ile kazanılıp kazanılamayacağından toplanmaktadır.

Somut olaya gelince, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde tapulama çalışmaları 1968 yılında tamamlanmıştır. Nizalı taşınmaz 22.2.2001 tarihinde onaylanan imar planı kapsamında kalmıştır. Dinlenen yerel bilirkişi ve davacı tanıkları; imar ve ihyanın insan gücü ve daha sonra iş makinesi kullanılarak 1982 yılında tamamlandığını açıklamışlardır. Bozmadan önceki keşifte görevlendirilen uzman bilirkişiler ile bozmadan sonra keşifte görevlendirilen uzman bilirkişiler kendi uzmanlık alanlarının dışına çıkarak nizalı taşınmazın zilyetlik ve imar ihya yolu ile kazanılıp kazanılamayacağı konusunda görüş bildirmişlerdir. Dairemizin kararlılık kazanmış uygulamalarına göre; kayalık olan bir yerin imar ihya ve zilyetlik ile kazanılması mümkün değildir. Böyle bir yerde iş makineleri kullanılarak düzeltme veya teraslama yapılmasıda imar ve ihya sayılmaz. Ancak, taşlık olan bir taşınmazın ya da dik yamaç olan bir yerin yoğun emek ve para sarf edilerek imar ve ihya edilmesi olanaklıdır. Bu durumda, imar ve ihyanın tamamlandığı tarihten itibaren imar planı kapsamına alındığı veya davanın açıldığı tarihe kadar 20 yıllık sürenin aralıksız ve çekişmesiz olarak tamamlanması gerekir. Dosyadaki takdiri delil niteliğindeki yerel bilirkişi ile davacı tanıklarının anlatımlarından davacının zilyetliğinin 30 yılı geçtiği imar ve ihyanın da en az yirmi yıl önce tamamlandığı sonucuna ulaşılmakla netice olarak doğru olan yerel mahkeme kararının ONANMASINA ve 2588 sayılı Kanunla eklenen 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi uyarınca Hazineden harç alınmasına mahal olmadığına 25.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4460, Karar No: 2013/16607, Tarih: 30.05.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2013/4460 E.  ,  2013/16607 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dairemizin 09.02.2012 tarih ve 2011/1396 esas ve 2012/2660 karar sayılı kararı ile ...2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 07.03.2007 tarih ve 2006/332 esas ve 2007/144 karar sayılı ilamı ile sanık hakkında hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümde; mala zarar verme suçundan ise düzelterek onama, hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından ise bozma kararı verildiği, hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından dairemizin bozma kararı üzerine yeniden yaılan yargılamada mala zarar verme suçunun da yargılamaya dahil edilerek yeniden hüküm kurulduğu görülmüş ise de; dairemizin düzelterek onama kararı üzerine mala zarar verme suçundan verilen kararın kesinleştiği ve bu itibarla mahkemenin aynı suç hakkında yeniden verdiği kararın yok hükmünde olduğunun kabulü ile mala zarar verme suçundan yeniden kurulan hükme yönelik, konusu bulnmayan sanık ... müdafiinin temyiz itirazının 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

II- Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre sanık ... müdafiinin temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, 30.05.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25028, Karar No: 2013/6347, Tarih: 14.03.2013

**13. Hukuk Dairesi         2012/25028 E.  ,  2013/6347 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı şirket ile 6.1.2010 tarihli patates ekim sözleşmesi yapıldığını,davalının verdiği tohumlukları tarlasına ektiği ve gereği gibi baktığı halde, büyüme ve gelişiminin normal olmaması üzerine 5.5.2010 tarihinde tesbit yaptırdığını, yapılan incelemede (S) ve (Y) virüslerinin bulunduğu, bu virüsün tüm tarlaya bulaşmış olması nedeniyle imha ettiğini, davalının hastalıklı tohum vererek gelir elde etmesine engel olduğunu bildirerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalarak, mahrum kaldığı gelirden şimdilik 3.400 TL nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile, 5.12.2011 tarihli ıslah dilekçesi ile, toplam 63.268.80 TL nin faizi ile tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, 3.331,39 TL nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dosyanın incelenmesinde; Tarafların 6.1.2010 tarihli patates ekim sözleşmesi yaptıkları, davacının,100-120 ton patates teslim etmeyi taahhüt ettiği, 6.270 kg tohumluk teslim aldığı, bunları 132 sayılı parsele ekerek gereği gibi bakımını yaptığı halde ürünün gelişmediği ve yetişmediği, 5.5.2010 tarihinde tesbit yaptırdığı, alınan numunelerin ... Zirai Mücadele ve Araştırma Enstitüsü Müdürlüğünde incelendiği, (S) ve (Y) virüsüne rastlandığı, bu nedenle ürünün yetişmesi ve gelişmesinin mümkün olmadığı, virüsün taşınmazların tamamına sirayet ettiği ancak %70 verim kaybına sebep olacağı, ileriki yıllarda da patates ekiminin yapılamayacağı tesbit edilmiştir. Taraflar arasında yapılan sözleşmenin, 3.2. Maddesinde, tohumluğun davalı tarafından verildiği, bedelinin ürün tesliminde mahsup edileceği, 4.1.1.maddesinde, şirket tarafından verilecek ilaç ve gübre bedellerinin ürün tesliminde mahsup edileceği, 5.6.maddesinde, üreticinin teslim edeceği patates miktarından % 2 oranında toprak firesi düşüleceği, 5.4.maddesinde, hasat ve kamyona yükleme masraflarının üreticiye ait olduğu, 4.1.1.maddesinde, tüm üretim masraflarının üreticiye ait olduğu,6.3.maddesinde,40 mm üzeri mahsulü 350 TL/Ton bedelle satın almayı, verilen tohumluğun ise 0.700 TL/kg üzerinden üreticiye fatura edileceği kararlaştırılmıştır. Üretici davacıya, tohumluk, ilaç, gübre teslim edildiği taraflar arasında ihtilaflı değildir. Mahkemece aldırılan bilirkişi raporunda, tahmini verim üzerinden elde edilecek patates miktarı, sözleşmede yazılı kg fiyatı ile çarpılarak hesap yapılmış, mahkemece bu bilirkişi raporu esas alınarak hüküm kurulmuştur. Davacı, davalının hastalıklı tohum vermesi nedeniyle mahrum kaldığı gelirin tazmini için eldeki davayı açmıştır. Taraflar arasındaki sözleşmeye göre tüm üretim masrafları üreticiye aittir. Ayrıca ileride teslim edilen ürün bedelinden mahsup edilmek üzere davacıya tohumluk, ilaç, gübre verildiği hususu da ihtilaflı değildir. Bu durumda davacı üreticinin bu ürünü yetiştirmek için yapacağı ya da yapmış varsayılacağı giderlerin, yöre için belirlenen resmi maliyet birim cetvellerinden de faydalanılarak hesaplanması, elde edilecek ürün bedelinden bu maliyet hesabı sonucu çıkan rakamın mahsubu gerekir. Yine davacının ürünün yetişmemesi nedeniyle tarlayı sürdüğünden, patates mahsulü için tasarruf ettiği hasat giderlerinin de hesaplanıp düşülmesi gerekir. Mahkemece alınan bilirkişi raporu,izah edilen hususları içermemektedir.Bu durumda yeniden bilirkişi incelemesi yapılarak az yukarıda izah edilen esaslar dahilinde taraf ve yargı denetimine açık bilirkişi raporu alınıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2.bentte açıklanan nedenle kararın davalı yararına BOZULMASINA,peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 14.3.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2413, Karar No: 2023/4966, Tarih: 14.09.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/2413 E.  ,  2023/4966 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/322 Esas, 2022/44 Karar

DAVA TARİHİ : 18.08.2009

HÜKÜM : Kısmen kabul

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonucunda Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı, Yargıtayca duruşma istemli olarak davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Duruşma için belirlenen 12.09.2023 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp, hazır bulunan davalı vekili Avukat ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının davalıya hazır beton ve benzer malzemeleri satıp teslim ettiğini, taraflar arasında yapılan hesaplaşma neticesinde 1.190.404,12 TL üzerinden mutabık kaldıklarını ve mutabakat belgesinin imzalandığını, davalının borcunu ödemediğini, alacağın tahsili için başlatılan ilamsız icra takibine itiraz ettiğini ve takibin durduğunu iddia ederek itirazın iptaline, takibin devamına ve %40 oranında icra inkar tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; taraflar arasında kabul görmüş ve mutabakata varılmış herhangi bir borç bulunmadığını, fatura bedellerinin davacıya büyük ölçüde çeklerle ödendiğini, bu çeklerin hesaba yansıtılmadığı gibi yazılı bir cari hesap sözleşmesi de bulunmadığını savunarak davanın reddi ile kötü niyet tazminatı istemiş, 19.03.2012 tarihli dilekçesi ile cevap dilekçesini ıslah ederek mutabakat belgesini imzalayan kişinin davalı şirketin yetkili temsilcisi olmadığını, cari hesap sözleşmesinin ancak şekil şartları ile feshedilebileceğini, dosyada fesih beyanının bulunmadığını, nihai bakiyeden söz edilemeyeceğini bildirerek davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARLARI, BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Mahkemece Verilen Karar

III. MAHKEME KARARLARI, BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Mahkemece Verilen Karar

Mahkemenin 18.07.2019 tarih, 2019/38 E. ve 2019/240 K. sayılı kararı ile bozmaya uyularak tüm dosya kapsamı ve benimsenen 15.02.2012 tarihli ek bilirkişi raporuna göre, mutabakat tarihinden sonra davalının 20,730,83 TL'lik ödeme dışında kalan 1.172.393,78 TL'lik borca ilişkin ödeme yapıldığına dair bir yazılı delil sunulmadığı, davalının ödemelerinin 20.730,83 TL dışındaki kısmının mutabakat tarihinden öncesine dayalı olduğu, Yargıtay 19. Hukuk Dairesinin ve Hukuk Genel Kurulunun davalının mutabakat tarihinden sonra ödeme yaptığını yazılı delil ile ispat etmesi gerektiğine dair bozma kararları ve kesin bozmaya uyulmasının ardından davalının yemin deliline dayanmasının mümkün olmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davalının itirazının kısmen iptali ile takibin 1.172.393,78 TL asıl alacak ve 28.723,65 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 1.201.117,43 TL üzerinden devamına, davacı lehine asıl alacağın %40'ı oranında icra inkar tazminatına karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

B. Bozma Kararı

Dairemizin 07.07.2020 tarih, 2020/149 E. ve 2020/1352 K. sayılı kararı ile "... 1-Mahkemece verilen 2009/379 esas ve 2013/324 karar sayılı ve 10/05/2013 tarihli karar Dairemizin 2013/15522 esas ve 2014/12098 karar sayılı ve 30/06/2014 tarihli ilamı ile "davalının mutabakat tarihinden sonra mutabakat belgesinde belirtilen borca karşılık bir ödemesi bulunup bulunmadığının yazılı delillerle ispatlanması gerektiği, mutabakat belgesinin düzenleme tarihinden önceki ödemelerin mutabakat kapsamı içinde kalması nedeniyle sonuca etkili olmadığı" şeklinde bozulmuştur. Mahkemece bozma kararına uyulmamış ve önceki kararda direnilmesine ilişkin 2014/586 esas ve 2014/836 karar sayılı ve 18/11/2014 tarihli karar verilmiştir. Bu karar Hukuk Genel Kurulu'nun 2017/19-836 esas ve 2018/1097 karar sayılı ve 16/05/2018 tarihli kararı ile "Taraflar arasındaki hesaplaşma gereği belgenin düzenlenme tarihinden önce yapılan ödemeler sonuca etkili olmayacaktır. Davalının mutabakat tarihinden sonra mutabakat belgesinde belirtilen borca karşılık bir ödemesi bulunup bulunmadığını da yazılı delillerle ispatlanması gerekmektedir." şeklinde bozulmuştur. Hukuk Genel Kurulu bozma kararına uyulması mecburi olduğundan mahkemenin Dairemiz ve Hukuk Genel Kurulunca belirtildiği gibi tahkikat yapması ve bu bağlamda davalının mutabakat tarihinden sonra mutabakat belgesinde gösterilen borca karşılık bir ödemesinin bulunup bulunmadığını kanuni delillerle ispatlamasına fırsat verilmesi gerekir. Dairemiz ve Hukuk Genel Kurulu bozma kararında her ne kadar kanuni delil yerine yazılı delil denilmiş ise de bunun yemin delilini de kapsadığı hususunda bir duraksama bulunmamaktadır. Davalının cevap dilekçesinde "her türlü yasal delil" denilmekle davanın mülga 1086 sayılı HUMK döneminde açılmış olmasına göre davalı yemin deliline dayanmaktadır. Davalı taraf bozma kararı doğrultusunda mutabakat tarihinden sonra borcu ödediği vakıasına dair yemin deliline dayanmıştır. Mahkemenin davalının yemin deliline dayanmasını kabul etmeyip tahkikatı sonlandırıp yazılı şekilde karar vermesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir. 2-Davacının temyizine gelince, dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde olmayan ve aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir. 3- Dava itirazın iptali davasıdır. Kurulacak hükümde davalı borçlunun itirazının hangi miktarda asıl alacak ve işlemiş faiz için iptal edilip takibin devamına karar verildiği gibi asıl alacağa uygulanacak faizin türü ve gerekiyorsa oranının da gösterilmesi gerekir. Mahkemece kurulan hükümde asıl alacağa uygulanacak faizin türü ve oranı gösterilmediği için hükmün bozulması gerekmiştir..