muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/10690, Karar No: 2019/22021, Tarih: 10.12.2019

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacı-karşı davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut uyuşmazlıkta davalı-karşı davacı işçi davacı-karşı davalı işyerinde fazla mesai yaptığını,karşlığı ücreti alamadığını iddia ederek fazla mesai ücreti alacağı talebinde bulunmuştur.Davalı ise davacının fazla mesai alacağının olmadığını savunmuştur.

Davacı iddiasını ispat bakımından iki tanık dinletmiş olup,tanıklardan birisi davacı ile sadece bir ay çalışmış,diğeri ise kendisinin fazla mesai yapmadığını,mesaiden erken ayrıldığını söyledikten sonra davalı-karşı davacı işçinin 20.00-21.00’e kadar çalıştığını söylemiştir.Bu tanığın işyerinden söylediği saatten çok önce ayrıldığı sabit olduğuna göre; davalı-karşı davacı işçinin saat 20.00-21.00’e kadar çalıştığını bilebilmesi mümükün değildir ve bu beyana itibar edilemez. Davacı-karşı davalı işveren tanıklarının beyanlarına göre ise davalı-karşı davacı işçinin fazla measi yapması söz konusu değildir.

Açıklanan delil durumuna göre ispatlanamayan fazla mesai ücret alacağı talebinin reddi gerekirken yerinde olmayan gerekçe ile mahkemece kabulü hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 10.12.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/771, Karar No: 2018/4634, Tarih: 31.05.2018

**4. Hukuk Dairesi         2018/771 E.  ,  2018/4634 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 22/06/2011 gününde verilen dilekçe ile hazine alacağının istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 19/06/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ile davalılar ..., ..., ..., ... tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava 2820 sayılı Siyasi Partiler Kanunu'nun 110. maddesinden kaynaklanan alacak istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm davacı vekili ile bir kısım davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, Demokratik Halk Partisinin (DEHAP) 19/11/2005 tarihinde kapanma kararı alarak kapatıldığını, kapanan siyasi partilerin mallarının 2820 sayılı Siyasi Partiler Kanunu'nun 110. maddesi uyarınca Hazine'ye intikal ettiğini, ... Defterdarlığı Muhasebe Denetmenliği aracılığı ile yapılan inceleme sonucunda Partinin il teşkilatında belgelenemeyen 14.822,00 TL tutarında gider gösterildiğinin anlaşıldığını belirterek 14.822,00 TL'nin 22/05/2010 tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili isteminde bulunmuştur.

Bir kısım davalılar, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece; kapanma kararı alan Demokratik Halk Partisinin (DEHAP) tasfiye işlemlerinin yapıldığı sırada, hüküm kısmında belirtilen miktarda bedelin nereye harcandığının tespit edilememesi nedeniyle kapatılan DEHAP il yöneticileri olan davalıların oluşan zararı gidermekle yükümlü oldukları gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Uyuşmazlığın çözümü için öncelikle Iğdır Valiliği Defterdarlık Muhasebe Denetmenliğinin 03/07/2009 tarihli inceleme raporunun eklerinin getirtilerek, adı geçen siyasi partinin sorumlu yöneticilerinin tespit edilmesinden sonra, gerektiği takdirde yapılan harcamalara ilişkin hesap uzmanı bilirkişiden rapor alınıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, bu hususlar nazara alınmadan davalıların sorumlu olduğu kabul edilerek eksik incelemeyle karar verilmesi doğru görülmemiş ve kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıdaki açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve temyiz eden davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 31/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/599, Karar No: 2025/1002, Tarih: 12.03.2025

**6. Hukuk Dairesi         2025/599 E.  ,  2025/1002 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

SAYISI : 2019/10 E., 2023/1038 K.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun (2797 sayılı Kanun) 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; davalı vekilinin adli yardım talebinde bulunan tarafın mali durumuna ilişkin belgeleri sunmadığı anlaşılmakla, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi'nin 12.12.2024 tarihli, 2024/1368 Esas, 2024/4826 Karar sayılı ilamı ile adli yardım talebinin reddine karar verildiği, ret kararına karşı itiraz edilmesi halinde dosyanın itirazı incelemekle görevli Yargıtay 7. Hukuk Dairesine gönderilmek üzere Dairemize gönderildiği anlaşılmış, itiraz konusunda gerekli inceleme yapılmak üzere dosyanın ilgili Daireye gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:

Açıklanan sebeple;

Dosyanın YARGITAY (7). HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE,

12.03.2025 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

(Muhalif)

(Muhalif)

KARŞI OY

Temyiz aşamasında talep edilen adli yardım talebinin reddine dair karara itiraz edilmesi üzerine, Yüksek Özel Dairece bu itirazın incelenmesi amacıyla dosyanın Yargıtay Yüksek Özel 7. Hukuk Dairesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Aşağıda açıklanan nedenlerle Yüksek Özel Dairenin gönderme kararına katılmıyoruz.

Uyuşmazlık, temyiz aşamasında talep edilen adli yardım talebinin reddine dair yüksek özel dairece verilen kararların kesin olup olmadığı, itiraz halinde numara yönünden bir ileride olan başka bir yüksek özel dairenin itirazı inceleyip incelemeyeceği noktasında toplanmaktadır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 334. maddesinde adli yardımdan kimlerin yararlanabileceği düzenlenmiştir. Bu maddeye göre;

‘’Madde 334 – (1) Kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken yargılama veya takip giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olan kimseler, iddia ve savunmalarında, geçici hukuki korunma taleplerinde ve icra takibinde, taleplerinin açıkça dayanaktan yoksun olmaması kaydıyla adli yardımdan yararlanabilirler.

(2) Kamuya yararlı dernek ve vakıflar, iddia ve savunmalarında haklı göründükleri ve mali açıdan zor duruma düşmeden gerekli giderleri kısmen veya tamamen ödeyemeyecek durumda oldukları takdirde adli yardımdan yararlanabilirler.

(3) Yabancıların adli yardımdan yararlanabilmeleri ayrıca karşılıklılık şartına bağlıdır’’.

Aynı Kanunun 335. maddesinde adli yardımın kapsamı düzenlenmiştir. Bu maddeye göre;

‘’Madde 335 – (1) Adli yardım kararı, ilgiliye, aşağıdaki hususları sağlar:

a) Yapılacak tüm yargılama ve takip giderlerinden geçici olarak muafiyet.

b) Yargılama ve takip giderleri için teminat göstermekten muafiyet.

c) Dava ve icra takibi sırasında yapılması gereken tüm giderlerin Devlet tarafından avans olarak ödenmesi.

ç) Davanın avukat ile takibi gerekiyorsa, ücreti sonradan ödenmek üzere bir avukat temini.

‘’Madde 335 – (1) Adli yardım kararı, ilgiliye, aşağıdaki hususları sağlar:

a) Yapılacak tüm yargılama ve takip giderlerinden geçici olarak muafiyet.

b) Yargılama ve takip giderleri için teminat göstermekten muafiyet.

c) Dava ve icra takibi sırasında yapılması gereken tüm giderlerin Devlet tarafından avans olarak ödenmesi.

ç) Davanın avukat ile takibi gerekiyorsa, ücreti sonradan ödenmek üzere bir avukat temini.

(2) Mahkeme, talepte bulunanın, yukarıdaki bentlerde düzenlenen hususlardan bir kısmından yararlanmasına da karar verebilir.

(3) Adli yardım, hükmün kesinleşmesine kadar devam eder’’.

HMK’nın 336. maddesine göre;

‘’Madde 336 – (1) Adli yardım, asıl talep veya işin karara bağlanacağı mahkemeden; icra ve iflas takiplerinde ise takibin yapılacağı yerdeki icra mahkemesinden istenir.

(2) Talepte bulunan kişi, iddiasının özeti ile birlikte, iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır.

(3) Kanun yollarına başvuru sırasında adli yardım talebi bölge adliye mahkemesine veya Yargıtay’a yapılır.

(4) Adli yardım talebine ilişkin evrak, her türlü harç ve vergiden muaftır’’.

Adli yardım talebinin incelenmesi usulü ise HMK’nın 337. maddesinde düzenlenmiştir. Bu maddeye göre;

‘’Madde 337 – (1) Mahkeme, adli yardım talebi hakkında duruşma yapmaksızın karar verebilir. (Ek cümle: 11.04.2013 – 6459 S.K./23. md) Ancak, talep hâlinde inceleme duruşmalı olarak yapılır. (Ek cümle: 11.04.2013 – 6459 S.K./23. md) Adli yardım taleplerinin reddine ilişkin mahkeme kararlarında sunulan bilgi ve belgelerin kabul edilmeme sebebi açıkça belirtilir.

(2) (Değişik fıkra: 11.04.2013 – 6459 S.K./23. md) Adli yardım talebinin reddine ilişkin kararlara karşı, tebliğinden itibaren bir hafta içinde kararı veren mahkemeye dilekçe vermek suretiyle itiraz edilebilir. Kararına itiraz edilen mahkeme, itirazı incelemesi için dosyayı o yerde adli yardım talebi yapılan hukuk mahkemesinin birden fazla dairesinin bulunması hâlinde, numara olarak kendisini izleyen daireye, son numaralı daire için birinci daireye, o yerde adli yardım talebi yapılan hukuk mahkemesinin tek dairesi bulunması hâlinde ise aynı işlere bakmakla görevli en yakın mahkemeye gönderir. İtiraz incelemesi neticesinde verilen karar kesindir. Adli yardım talebi reddedilirse, ödeme gücünde sonradan gerçekleşen ciddi bir azalmaya dayanılarak tekrar talepte bulunulabilir.

(3) Adli yardım, daha önce yapılan yargılama giderlerini kapsamaz’’.

Somut olayda davalı temyiz aşamasında adli yardım talebinde bulunmuştur. Yüksek Özel Dairece bu talep reddedilmiştir. Bu karara karşı davalı şirket tarafından itiraz edilmiştir. Yüksek Özel Dairece, HMK’nın 337 maddesi gereğince, bu itirazın karşılanması amacıyla dosya Yargıtay 7. Hukuk Dairesine gönderilmesine karar verilmiştir.

(3) Adli yardım, daha önce yapılan yargılama giderlerini kapsamaz’’.

Somut olayda davalı temyiz aşamasında adli yardım talebinde bulunmuştur. Yüksek Özel Dairece bu talep reddedilmiştir. Bu karara karşı davalı şirket tarafından itiraz edilmiştir. Yüksek Özel Dairece, HMK’nın 337 maddesi gereğince, bu itirazın karşılanması amacıyla dosya Yargıtay 7. Hukuk Dairesine gönderilmesine karar verilmiştir.

HMK’nın 337. maddesinde, ‘’Adli yardım talebinin reddine ilişkin kararlara karşı, tebliğinden itibaren bir hafta içinde kararı veren mahkemeye dilekçe vermek suretiyle itiraz edilebilir. Kararına itiraz edilen mahkeme, itirazı incelemesi için dosyayı o yerde adli yardım talebi yapılan hukuk mahkemesinin birden fazla dairesinin bulunması hâlinde, numara olarak kendisini izleyen daireye, son numaralı daire için birinci daireye, o yerde adli yardım talebi yapılan hukuk mahkemesinin tek dairesi bulunması hâlinde ise aynı işlere bakmakla görevli en yakın mahkemeye gönderir. İtiraz incelemesi neticesinde verilen karar kesindir’’ denilmektedir.

Madde de belirtilen itiraz merci olarak kanun koyucu mahkeme kelimesini kullanmıştır. Burada kastedilen, adli yardım konusunda itiraz halinde dosyaya bakacak mercii ilk derece ve bölge adliye mahkemeleridir. Yargıtay aşamasında adli yardım talep edilmiş ve buna karar verilmiş ise bu kararların kesin olması gerekmektedir. Kanun koyucu, temyiz aşamasında bir dosyanın sırf adli yardımın incelenmesi ve itirazların karara bağlanması için tarafların temyiz nedenlerinin incelenmesinin ertelenmesini arzu etmez. Tarafların temyiz itirazlarının bir an evvel sonuçlandırılmasını arzu eder. Bir yüksek özel dairenin hangi kararlarının bir üst yargı kurumunda inceleneceği kanunda açıkça yazılmıştır. Bir Yargıtay Dairesinin vermiş olduğu bozma kararına karşı ilk derece yargısı tarafından direnildiği takdirde bunu inceleyecek merci Yargıtay Hukuk Genel Kuruludur. Bunun dışında yorum yoluyla, adli yardım talebinin reddine dair kararın bir üst numaradaki Yargıtay Dairesine gönderilmesi ve inceleme yaptırılması mümkün değildir. Kanun koyucu bunu düzenlememiştir. Yargıtay ilgili Dairesinin temyiz aşamasında adli yardım konusunda verdiği kararlar kesindir. Bu nedenlerle bir an önce temyiz incelemesinin yapılması gerekmektedir.

Açıklanan tüm bu nedenlerden ötürü, Yargıtay’ca adli yardım talebinin reddine dair karara karşı itiraz yolu bulunmadığından, dosyanın Yüksek Özel Daire Sayın Çoğunluğunca Yargıtay 7. Hukuk Dairesine gönderilmesi kararına katılmıyoruz. 12.03.2025
Yargıtay — Esas No: 2013/8336, Karar No: 2013/9382, Tarih: 02.10.2013

**16. Hukuk Dairesi         2013/8336 E.  ,  2013/9382 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucunda 136 ada 16 parsel sayılı 5614,31 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz hali arazi, taşlık ve kayalık niteliğiyle davalı Hazine adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ..., satın alma ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli taşınmazın fen bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen 807,01 metrekare yüzölçümündeki bölümünün tapu kaydının iptali ile davacı adına tapuya tesciline, aynı raporda (B) harfi ile gösterilen 157,32 metrekare yüzölçümündeki bölüm hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 02.10.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/2269, Karar No: 2006/4995, Tarih: 13.04.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/2269 E.  ,  2006/4995 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi Hazine ve Orman Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 116 ada 13 parsel sayılı 137 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, ağaçlık cinsiyle belgesizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı adına tesbit edilmiştir. Davacı ve müdahil, orman sayılan yer iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece, davanın reddine ve dava konusu parselin tespit gibi davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ve müdahil tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce orman kadastrosu yapılmamıştır.

Mahkemece hükme esas alınan orman bilirkişi ... ... tarafından hazırlanan raporda çekişmeli taşınmazın eğiminin % 8-12 civarında olduğu, üzerinde 15 - 25 yaşlarında çalılık, fundalık türü ağaçlar bulunduğu, 1955 yılında bütünlemesi yapılan 1959 baskı tarihli memleket haritasında ... alanda kalmakta ise de, her ... rengin ormanı ifade etmediği, 1954 tarihli ... fotoğraflarında taşınmazın ... arazisi olduğu açıklanmak ve ... fotoğraflarına değer verilmek suretiyle orman sayılmayan yer olduğunun bildirilmesi üzerine davanın reddine karar verilmişse de, uzman bilirkişi raporu, taşınmazın orman olup olmadığını belirlemekte yeterli ve kanaat verici olmaktan uzaktır. Şöyle ki; rapora ekli memleket haritasında semboller görünmemekte, sınırlardaki taşınmazların tarım arazisi niteliğinde fındık bahçesi olduğu bildirilmekte, ... rengin hangi tarım bitkisini simgelediği raporda yeterince açıklanmamaktadır. Bu durumda, memleket haritasındaki görünümün, çekişmeli taşınmazın konumunu tam olarak açıkladığından sözedilemez.

O halde, sağlıklı sonuca varılabilmesi için; mahkemece, en eski tarihli memleket haritası, ... fotoğrafları ve varsa o tarihten sonra düzenlenen ... fotoğrafı ve memleket haritası ile amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında bu konuda uzman ... orman mühendisleri arasından seçilecek bir orman yüksek mühendisi ve bir ... elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, ayrı ayrı çekişmeli taşınmaz ile birlikte ... araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; değişik tarihli ... fotoğrafı ve memleket haritalarında çekişmeli taşınmazın konumunda farklılık olup olmadığı açıklığa kavuşturulmalı; 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan ... kazanma olanağı sağlayan 3402 Sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 ... ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 ... ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 ... ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer

kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; ... yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; kesinleşmiş orman kadastrosu bulunmadığından, yukarıda değinilen diğer belgeler ... ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) iki değişik tarihli memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu ... parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı; taşınmazın hali hazır eylemli durumu hakim tarafından keşif gözlemi olarak tutanağa geçilmeli, taşınmazı dört yönden gösteren fotoğraflar alınarak dosyaya eklenmeli ve varsa 1954 yılından daha öncesine ve sonrasına ait ... fotoğrafları da incelettirilerek karşılaştırmalı rapor hazırlattırılmalı, böylece elde edilecek delillere göre karar verilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Hazine ve Orman Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde Orman Yönetimine iadesine 13.04.2006 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5726, Karar No: 2017/639, Tarih: 26.01.2017

**3. Ceza Dairesi         2016/5726 E.  ,  2017/639 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan dolayı verilen mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

Mahkemenin katılanda meydana gelen 1. (hafif) derece kemik kırığı için sanık hakkında TCK'nin 87/3. maddesi uyarınca uyguladığı artırım oranı kırığın derecesi ile orantılı olduğundan tebliğnamenin fazla artırım yapıldığına ilişkin bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

Polis memurları olan katılanların sanığın oğlu olan İbrahim'i karakola götürmek üzere ekip aracına bindirmeye çalıştıkları esnada olay yerine gelen sanığa polis olduklarını söyledikleri 25.08.2013 tarihli olay tutanağı ve katılanların beyanlarından anlaşılmakla, tebliğnamenin TCK’nin 86/3-c maddesinin uygulanmaması gerektiğine ilişkin bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre, sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2) Sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya muhalefet etmek suçundan dolayı verilen mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

28/06/2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 81. maddesi ile 5275 sayılı Kanun’un 106/3. maddesinde; “Hükümlü, tebliğ olunan ödeme emri üzerine belli süre içinde adli para cezasını ödemezse, Cumhuriyet savcısının kararı ile ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarı hapis cezasına çevrilerek, hükümlünün iki saat çalışması karşılığı bir gün olmak üzere kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verilir. Günlük çalışma süresi, en az iki saat ve en fazla sekiz saat olacak şekilde denetimli serbestlik müdürlüğünce belirlenir. Hükümlünün hakkında hazırlanan programa ve denetimli serbestlik görevlilerinin bu kapsamdaki uyarı ve önerilerine uymaması hâlinde, çalıştığı günler hapis cezasından mahsup edilerek kalan kısmın tamamı açık ceza infaz kurumunda yerine getirilir.” şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde verilen adli para cezasının ödememesi durumunda hapse çevrileceğine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'un 322. maddesi gereğince, hükmün TCK'nin 52/4. maddesinin uygulandığı paragrafından "Ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına" ibaresinin çıkartılarak hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

3)Sanık ... hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan verilen mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

Polis memuru olan katılanların sanığın babası olan diğer sanık ...'e polis olduklarını söyledikleri 25.08.2013 tarihli olay tutanağı ve katılanların beyanlarından anlaşılmakla, ve bu sanık yönünden kurulan mahkumiyet hükmü de yerinde görüldüğünden tebliğnamenin TCK’nin 265/3. maddesinin uygulanmaması gerektiğine ilişkin bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak:

a) Sanığa iddianamede talep edilmeyen TCK'nin 43 ve 265/3. maddesinden ek savunma hakkı verilmeden uygulanması suretiyle CMK'nin 226. maddesine muhalefet edilmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

b) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde belirilen hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA;

4) Sanıklar ... ve ... hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan dolayı verilen mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde;

Polis memurları olan katılanların sanık ...'e polis olduklarını söyledikleri 25.08.2013 tarihli olay tutanağı ve katılanların beyanlarından anlaşılmakla, tebliğnamenin sanıklar hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan delil bulunmadığına ilişkin bozma düşüncesine sanık ... yönünden iştirak edilmemiştir.

Sanıklar hakkında TCK'nin 29. maddesinin uygulanmaması yönündeki mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik bulunmadığından sanıklar hakkında tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiği yönündeki tebliğnamenin bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak: