muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/4938, Karar No: 2018/5130, Tarih: 13.11.2018

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA,

B.Sanıklar ...,...,.... hakkında suç işlemek amacıyla kurulan örgüt faaliyeti çerçevesinde uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan verilen beraat hükümlerinin incelenmesinde;

Sanıklar hakkında, ....10. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 04.11.2014 tarih, 2014/100 esas ve 2014/359 karar sayılı hükmü ile sanıklar Bekir, Faris, Fuat, Serdar ve Şemsettin hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan beraat kararı verildiği ve bu hükümlerin Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 12.11.2015 gün, 2015/15274 esas ve 2015/4648 karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan beraat hükümlerinin “Suça konu ele geçirilen eroinlerin Van ilinden İstanbul'a getirildiği ve İstanbul'da yakalandığı tespit edildiğinden; eylemlerin TCK'nın 188/3-4. maddelerinde tanımlanan suçu oluşturduğunun belirlenmesine göre, sanık savunmaları ve tüm dosyadaki bilgi ve belgeler ile iletişim tespit tutanakları, fiziki takip tutanakları içerikleri ile ele geçirilen uyuşturucu maddeler arasında bağlantı bulunduğu anlaşıldığından, sanıklar Faris, Bekir, Serdar, Şemsettin ve Fuat'ın da hakkında mahkûmiyet kararı verilen diğer sanıklar ile birlikte bu eylemlerin gerçekleşmesinde katkılarının bulunduğu gözetilerek mahkûmiyet kararı verilmesi gerektiği halde delil bulunmadığından bahisle beraat kararı verilmesi,” gerekçe gösterilerek bozulduğu,....10.Ağır Ceza Mahkemesi'nin 03.03.2017 tarih, 2016/24 esas ve 2017/64 karar sayılı kararı ile Dairemizin bozma kararına direnildiği, direnme kararının üzerine verilen hükümlerin Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizce yapılan incelemede:

Bakırköy 10. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 03.03.2017 tarih, 2016/24 esas ve 2017/64 sayılı kararı ile Dairemizin 12.11.2015 gün, 2015/15274 esas ve 2015/4648 karar sayılı bozma kararına uymayarak direnme kararı verilmesi nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 307. maddesinin 3. fıkrası ile 5320 sayılı Kanun'un geçici 10. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, direnme kararının incelenmesi için dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna GÖNDERİLMESİNE,

C.Sanıklar Abdullatif, Adem, Emin, Naim, Namık, Nazım, Ümit ve Yılmaz hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan verilen mahkûmiyet hükümlerinin incelenmesinde;

Sanıklar hakkında,....10. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 04.11.2014 tarih, 2014/100 esas ve 2014/359 karar sayılı hükmü ile sanıklar ...,...,.... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyet kararı verildiği ve bu hükümlerin sanıklar müdafileri, sanıklar ...,....,.... ile Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 12.11.2015 gün, 2015/15274 esas ve 2015/4648 karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında uyuşturucu

Sanıklar hakkında,....10. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 04.11.2014 tarih, 2014/100 esas ve 2014/359 karar sayılı hükmü ile sanıklar ...,...,.... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyet kararı verildiği ve bu hükümlerin sanıklar müdafileri, sanıklar ...,....,.... ile Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 12.11.2015 gün, 2015/15274 esas ve 2015/4648 karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında uyuşturucu

madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyet hükümlerinin;

“A-Suç konusu ele geçirilen net 27.356 gram eroinin miktarına bağlı olarak oluşturduğu tehlikenin ağırlığı nedeniyle, TCK'nın 3. maddesindeki orantılılık ilkesi ve TCK'nın 61. maddesindeki ölçütler gereğince temel cezanın üst sınır veya üst sınıra yakın olarak belirlenmesi gerektiği gözetilmeden temel hapis cezasının 10 yıl olarak eksik tayini, B-Sanık ... hakkında iletişimin tespiti kararı ve teknik araçla izleme kararı bulunduğu, fiziki takibinin yapıldığı ve kullandığı aracın bagajında valiz içinde net 11.060 gram eroinin ele geçirilmesiyle suçunun sabit olduğu, daha sonra ikametinde aramaya başlandığı sırada evinde sakladığı net 15.721 gram eroinin yerini göstermesinin suç tayin ve vasfına etkili olamayacağı, kaldı ki arama sonucunda bu eroinin de bulunacağı dikkate alınmadan TCK'nın 192/3 maddesi uyarınca cezasından indirim yapılması,” gerekçe gösterilerek bozulduğu,....10.Ağır Ceza Mahkemesi'nin 03.03.2017 tarih, 2016/24 esas ve 2017/64 karar sayılı kararı ile Dairemizin bozma kararına direnildiği, direnme kararının üzerine verilen hükümlerin sanıklar müdafileri, sanıklar...,.... ile Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizce yapılan incelemede;

... 10. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 03.03.2017 tarih, 2016/24 esas ve 2017/64 sayılı kararı ile Dairemizin 12.11.2015 gün, 2015/15274 esas ve 2015/4648 karar sayılı bozma kararına uymayarak direnme kararı verilmesi nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 307. maddesinin 3. fıkrası ile 5320 sayılı Kanun'un geçici 10. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, direnme kararının incelenmesi için dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna GÖNDERİLMESİNE, hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre göz önüne alınarak sanık ... hakkındaki salıverilme talebinin reddine,

C.Sanık ... hakkında suç işlemek amacıyla kurulan örgüt faaliyeti çerçevesinde uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan verilen beraat hükmünün incelenmesinde:

C.Sanık ... hakkında suç işlemek amacıyla kurulan örgüt faaliyeti çerçevesinde uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan verilen beraat hükmünün incelenmesinde:

Suça konu ele geçirilen eroinlerin Van ilinden... a getirildiği ve... da yakalandığı tespit edildiğinden; eylemlerin TCK'nın 188/3-4. maddelerinde tanımlanan suçu oluşturduğunun belirlenmesine göre, sanık savunmaları ve tüm dosyadaki bilgi ve belgeler ile iletişim tespit tutanakları, fiziki takip tutanakları içerikleri ile ele geçirilen uyuşturucu maddeler arasında bağlantı bulunduğu anlaşıldığından, sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilen diğer sanıklar ile birlikte bu eylemlerin gerçekleşmesinde katkılarının bulunduğu gözetilerek mahkûmiyet kararı verilmesi gerektiği halde delil bulunmadığı gerekçesiyle beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA,

13.11.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi

TEFHİM TUTANAĞI: 13.11.2018 tarihinde verilen bu karar Yargıtay Cumhuriyet savcısı... nun katılımıyla ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Av. ...'ın yokluğunda 22.11.2018 tarihinde, açık olarak okunup anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2016/1627, Karar No: 2016/5889, Tarih: 08.11.2016

**16. Ceza Dairesi         2016/1627 E.  ,  2016/5889 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Silahlı terör örgütünün propagandasını yapmak

Hüküm : 3713 sayılı Kanunun 7/2, 5237 sayılı TCK'nın 62 ve

53. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip sanığın suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezaları azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 08.11.2016 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

İfade özgürlüğü T.C. Anayasasının 26. ve Avrupa İnsan Hakları ve Temel Özgürlüklerin Korunmasına dair Sözleşmenin 10. maddesi ile teminat altına alınmıştır.

İfade özgürlüğünün kullanımına meşru bir müdahale için;

1-Müdahalenin yasalarda öngörülmüş olması,

2-Ulusal güvenlik, toprak bütünlüğü, kamu emniyeti, kamu düzeninin sağlanması ve suçun işlenmesinin önlenmesi, sağlığın korunması, ahlakın, başkalarının şöhret ya da haklarının korunması, gizli tutulması kaydıyla alınmış bilgilerin açıklanmalarının engellenmesi ve yargı gücünün otorite ve tarafsızlığının sağlanmasına ilişkin değerlerden bir veya bir kaçını korumaya yönelik olmalıdır.

3-Müdahale demokratik bir toplumda gerekli bulunmalıdır.

İfade özgürlüğü terörle mücadele kapsamında en çok müdahale ve sınırlamaya maruz kalan temel haklardandır. Nitekim 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanununun 7/2. maddesindeki propaganda yasağı bu duruma örnek teşkil etmekle birlikte yasa koyucu maddede zaman zaman yaptığı değişikliklerle özgürlüğü genişletmiştir. Bu amaçla 11.04.2013 tarih ve 6459 sayılı Kanunun 8. maddesi ile yapılan değişiklik sonucu; terör örgütünün propagandası suçunun oluşabilmesi için; örgütün “cebir, şiddet veya tehdit içeren yöntemlerini meşru gösterecek veya övecek ya da teşvik edecek şekilde” yapılması zorunlu kılınarak, sınırlamanın AİHS uygun hale getirilmesi amaçlanmıştır.

T.C. Anayasasının 90/son maddesine göre “usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası antlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. Usulüne göre yürürlüğe konmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası antlaşmalarla kanunların aynı konularda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası antlaşma hükümleri esas alınır.” Temel hak ve hürriyetlere ilişkin Avrupa insan Hakları Sözleşmesi ve ekli protokoller Türkiye Büyük Millet Meclisince onaylanmıştır. Anayasal düzenleme karşısında, ifade özgürlüğüne ilişkin Avrupa Sözleşmesinin 10. maddesi bir iç düzenleme şekline dönüşmüştür.

Avrupa insan Hakları Mahkemesi de; kişinin hakkı ile toplumun çıkarı ve özellikle kişinin temel ifade özgürlüğü hakkı ve demokratik toplumun terör örgütlerinin faaliyetlerine karşı kendini korumaya ilişkin meşru hakkı arasında bir denge kurulması ihtiyacını beraberinde getirmektedir. (Zana v. Türkiye) Devletlerin terör ile mücadelesinin zorluklarına vurgu yaparak, müdahalenin acil bir toplumsal ihtiyaçtan kaynaklanıp kaynaklanmadığı, hedeflenen meşru amaca uygun olup olmadığı, devlet yetkililerince ileri sürülen gerekçelerin ilgili ve yeterli bulunup bulunmadığı ortaya konulmalıdır. (Yılmaz ve Kılıç/ Türkiye davası)

Terör ile mücadele kendine özgü bir takım zorlukları barındırdığından devletler bu mücadelede daha geniş bir takdir marjına sahip olduğu kabul edilmekle birlikte terör ile mücadelede bir hukuk rejimidir. Uluslarası hukuktan kaynaklanan yükümlülüklerin ihmal edilebileceği bir alan değildir.

Toplantı veya gösteri yürüyüşünde olsun veya olmasın; yazı veya sözler (atılan slogan, taşman pankart veya giyilen üniforma) ile verilen mesajın şiddete çağrı, tahrik ve teşvik edici ya da silahlı direnişe ve isyana davet şeklinde veya insanda saldırgan duygular oluşturacak biçimde anlamsız bir nefret yaratarak şiddetin doğmasına uygun bir ortamı kışkırtacak nefret söylemi olup olmadığı değerlendirilmeli, doğrudan veya dolaylı şiddete çağrı var ise sanığın kimliği, konumu, konuşulan yer ve zamanı gibi açık ve yakın tehlike testi bakımından analize tabi tutulmalıdır.

İfade özgürlüğü sadece memnuniyetle karşılanan zararsız veya önemsiz sayılan insanların kayıtsız kalabileceği bilgi ve fikirler için değil, aynı zamanda demokratik toplumu şekillendiren çoğulculuğun, hoşgörünün ve geniş fikirliliğin doğasında bulunan bir gereklilik olarak saldırgan, şok eden, rahatsızlık veren veya ayrılık yaratabilen fikirler için de uygulanabilmelidir.

Bu açıklamalar ışığında ve İHAS'nin 15. maddesine göre olağanüstü hal nedeniyle yükümlülüklerin askıya alınması kararının suç tarihinden sonra olması da dikkate alınarak somut olay değerlendirildiğinde;

08.05.2011 günü bağımsız milletvekili adayı ...'ın seçim konvoyunda bulunan ve “biji serok apo” (yaşasın önder apo), “bi can bi hun emtereye ey serok” (canımızla kanımızla seninleyiz ey başkan) şeklinde slogan atan sanığın eyleminin silahlı terör örgütünün cebir, şiddet veya tehdit içeren yöntemlerini meşru gösterecek, övecek ya da teşvik edecek nitelikte olmadığı, bu sözlerin ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilmesi gerektiği halde, yasal olmayan gerekçeyle mahkumiyet hükmü kurulması bozmayı gerektirdiğinden sayın çoğunluğun görüşüne iştirak edilmemiştir.
Yargıtay — Esas No: 2015/201, Karar No: 2015/13994, Tarih: 29.09.2015

**12. Ceza Dairesi         2015/201 E.  ,  2015/13994 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 12 - 2014/176123

Mahkemesi : Bakırköy 13. Ağır Ceza Mahkemesi

Tarihi : 17/12/2013

Numarası : 2013/85 - 2013/522

Davacının tazminat talebinin reddine ilişkin hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Davacı vekili 12.03.2013 tarihli dilekçesi ile müvekkili davacının 31.12.2008 tarihinde gözaltına alındığı, 03.01.2009 tarihinde tutuklandığı ve 19.02.2013 tarihinde tahliye olduğu, davacı ile ilgili yapılan soruşturmada tutuklamanın bir tedbir olması kuralının ihlal edildiği, başka bir adli kontrol mekanizmasına başvurulmadan 4 sene süreyle tutuklama tedbirine maruz bırakıldığı, tutuklama tedbirinin uzun süre devam ettiği, maktu gerekçeler ve klişe laflarla esasa etkili olmayan gerekçelerle tutukluluk durumunun sürdürüldüğü, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 5. maddesinin ihlal edildiği nedenleri ile CMK’nın 141/1,a-d maddeleri gereğince 20.000 TL manevi tazminat talebinde bulunmuş olup, mahkemece “davacının CMK’nın 102/2 maddesine göre 5 yıllık uzun tutukluluk süresinden daha az süre tutuklu kaldığı, tutuklulukta geçen sürenin makul olduğu gerekçesiyle” davanın reddine karar verilmiştir,

5271 sayılı CMK’nın; “Tazminat istemi” başlıklı 141. maddesi incelendiğinde, bir kısım tazminat nedenleri konusunda karar verilmesi için, davanın esasıyla ilgili bir kararın verilmesi zorunluluğunun bulunmadığı, dolayısıyla bu nedenlere dayalı istemlerde, davanın sonuçlanmasına gerek bulunmadığı yasal düzenlemeden açıkça anlaşılmaktadır. Örneğin, gözaltı süresi yasada açıkça belirtilmiş olup, yasadaki bu süre içinde hakim önüne çıkarılıp, çıkarılmadığının saptanmasının davanın esasıyla herhangi bir ilgisi bulunmadığı gibi bu konudaki talep ile ilgili olarak karar verilmesi için davanın esası hakkında karar verilmesine de gerek bulunmamaktadır. Yine aynı şekilde, kanunî hakları hatırlatılmadan veya hatırlatılan haklarından yararlandırılma isteği yerine getirilmeden tutuklanan, kanuna uygun olarak tutuklandığı hâlde makul sürede yargılama mercii huzuruna çıkarılmayan, yakalama veya tutuklama nedenleri ve haklarındaki suçlamalar kendilerine, yazıyla veya bunun hemen olanaklı bulunmadığı hâllerde sözle açıklanmayan, yakalanmaları veya tutuklanmaları yakınlarına bildirilmeyen, ya da hakkındaki arama kararı ölçüsüz bir şekilde gerçekleştirilen kişilerin tazminat istemleri konusunda, asıl davada hüküm verilmesinin veya verilen hükmün kesinleşmesinin beklenmesine gerek bulunmamaktadır. Zira bu talepler, asıl davanın sonucunu etkileyici veya asıl davanın sonucuna bağlı talepler değildir.

Aynı şekilde tutuklamanın uzun sürmesi nedeniyle açılacak tazminat davalarında da dayanak mahkeme kararının kesinleşmesi beklenmeyeceği gibi, davacının beraat etmesi koşulu da aranmayacaktır, bu çerçevede,

Aynı şekilde tutuklamanın uzun sürmesi nedeniyle açılacak tazminat davalarında da dayanak mahkeme kararının kesinleşmesi beklenmeyeceği gibi, davacının beraat etmesi koşulu da aranmayacaktır, bu çerçevede,

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Dosya kapsamı itibariyle 31.12.2008 tarihinde gözaltına alınıp, 03.01.2009 tarihinde tutuklanan ve dosyaya davacı tarafca fotokopisi sunulan bir kısım karara göre tutuklama süresi farklı tarihlerde uzatılan sanık (davacı) hakkında 5271 sayılı CMK’nın 141/1-a,d maddeleri gereğince uzun süre tutukluluk halinin sürdürülmesi gerekçelerinin ve makul sürede hakkında karar verilip verilmediğinin ve dolayısıyla manevi tazminata hak kazanıp kazanmadığının belirlenmesi bakımından, hakkındaki soruşturma ve kovuşturma kapsamının incelenmesi, soruşturma ve kovuşturmanın uzun sürmesinin nedenlerinin incelenmesi gerektiğinin anlaşılması karşısında, öncelikle tazminat istemine konu olan soruşturma dosyasındaki iddianame, davacıya ait tutuklama kararları tutukluluğun devamına dair kararlar ve tutuklama inceleme tutanakları, davacı ile ilgili tutanak ve belgeler getirtilip incelenerek davacının taleplerinin incelenmesinden sonra karar verilmesi gerekirken eksik kovuşturmaya dayalı olarak hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, davacı vekilinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince, isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 29.09.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11350, Karar No: 2015/20720, Tarih: 16.11.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/11350 E.  ,  2015/20720 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 16. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/12/2014

NUMARASI : 2011/315-2014/609

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davalarından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davaların kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılar vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Asıl ve birleşen davalar, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davaların kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelerden; imar uygulaması sonucu 12.08.2008 tarihinde tapuya tescil edilen dava konusu 50188 ada 1 parsel sayılı taşınmazın geldisi olan 120,123,122 ve 121 parseller ile ilgili olarak, davalılardan tarafından Çankaya II TM-Kayaş II TM enerji nakil hattı güzergahına isabet etmesi nedeniyle 1990 yılında kamulaştırma kararı alınarak işlemlerin tamamlandığı, yine 1673 yılında mülga TEK Genel Müdürlüğü tarafından Çankaya -Gölbaşı enerji nakil hattının yapımı nedeniyle kamulaştırma kararı alındığı, 313 parsel sayılı taşınmazın ise üzerinden enerji nakil hattı geçmediği anlaşılmıştır.

Mahkemece yapılan inceleme, hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyleki,

Kamulaştırma el atma nedenine dayalı tazminat davalılarında 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun değer biçmeye ilişkin hükümleri kıyasen uygulanır.

2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/son maddesi uyarınca irtifak hakkı karşılığı, bu hak nedeniyle taşınmazın tamamında meydana gelecek olan değer kaybıdır. Bu itibarla,dava konusu tşınmazdan geçen enerji nakil hatları ve güzergahları açıkça tespit edildikten sonra, taşınmazın irtifak hakkı kurulmasından önceki değerine göre meydana gelecek değer düşüklüğü oranının belirlenmesi ve bu oranla taşınmazın tüm değerinin çarpılması sonucu, irtifak hakkı karşılığının hesaplanması gerekir. Bilirkişi kurulunca böyle bir inceleme ve işlem yapılmadan, taşınmazdan enerji nakil hattı geçtiğinden ve imar palınında park olarak ayrıldığından bahisle tüm mülkiyet bedelinin belirlenmesi ve mahkemece de bu rapor esas alınarak tazminata hükmedilmesi, doğru görülmemiştir.

Davalılar vekillerince temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 16/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4865, Karar No: 2012/5035, Tarih: 24.04.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/4865 E.  ,  2012/5035 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

İncelenmesine gerek görülen Pendik 2.Sulh Ceza Mahkemesinin 2007/788-2010/203 Karar sayılı dosyası aslının bulunduğu yerden getirilerek dosya içerisine konulması, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 24.4.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15334, Karar No: 2014/18130, Tarih: 09.12.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/15334 E.  ,  2014/18130 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Tereke hukukuna ilişkin davada ... Sulh Hukuk, ... Sulh Hukuk, ... Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, tereke teslimine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 589. maddesinde "miras bırakanın yerleşim yeri Sulh Hakimi, istem üzerine veya re’sen tereke mallarının korunması ve hak sahiplerine geçmesini sağlamak üzere gerekli olan bütün önlemleri alır.", aynı Yasanın 19. maddesinde de "Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyeti ile oturduğu yerdir" hükümlerine yer verilmiştir.

Türk Medeni Kanununun 22. maddesi uyarınca bakım ve sağlık kurumuna konulmanın yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmayacağı hüküm altına alınmış ise de, kolluk araştırmasına göre müteveffanın sürekli kalmak amacıyla 2007 yılında huzurevine yerleştiği ve ölüm tarihi olan 24.12.2011 tarihine kadar huzurevinde yaşadığı anlaşılmaktadır. Müteveffanın nüfus kaydında gösterilen yerleşim yeri adresinin de ... ili, ... ilçesinde bulunan ve daha önce kaldığı ... Huzurevi ve Rehabilitasyon Merkezi'ne ait olduğu, sürekli olarak kalmak amacıyla huzurevine yerleştirilen müteveffanın ...'dan sonra ölüm tarihine kadar ...'te bulunan ... Huzurevinde kaldığı anlaşıldığından uyuşmazlığın, ... Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21. ve 22. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 09.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.