muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/3890, Karar No: 2024/4597, Tarih: 18.04.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/3890 E.  ,  2024/4597 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1242 Esas, 2024/21 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ: Siirt 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/315 Esas, 2022/96 Karar

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalılar vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir.

Adli yardım talebi temyiz yoluna başvuru sırasında istendiğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, davalının adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

Adli yardım 6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebini içeren dilekçe ile ekindeki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; adli yardım talebinde bulunan davalının ödeme gücünden yoksun olduğuna ilişkin belge sunulmadığından adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığından, adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bu itibarla;

1. Hükmü veren Mahkeme tarafından 6100 sayılı Kanun’un 337 nci maddesi uyarınca;

a) Adli yardım talebinin reddine dair kararın, talebi reddedilen tarafa “6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 337 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tebliğinden itibaren bir hafta içinde mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edebileceği” şerhini içeren davetiye ile tebliğ edilmesi,

b) Adli yardım talebinde bulunan tarafın, ret kararına karşı itiraz etmesi hâlinde dosyanın itirazı incelemekle görevli Yargıtay 6. Hukuk Dairesine gönderilmek üzere Dairemize gönderilmesi,

2. Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 sayılı Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi uyarınca;

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

2. Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 sayılı Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi uyarınca;

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

b)Temyiz harçlarının tamamlanmaması sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren bir hafta içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra, dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

18.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16893, Karar No: 2014/18134, Tarih: 09.12.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/16893 E.  ,  2014/18134 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasında ... Asliye Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, alacak istemine ilişkindir.

Asliye Hukuk Mahkemesi'nce, taraflar arasındaki uyuşmazlığın kira ilişkisine dayandığı, HMK'nın 4/a maddesi gereğince kira ilişkisinden doğan alacak davalarında Sulh hukuk mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı vermiştir.

Sulh Hukuk Mahkemesi ise, dosya kapsamından taraflar arasında herhangi bir kira sözleşmesinin bulunmadığının anlaşıldığı, kira ilişkisinden kaynaklanan alacak davalarında taraflar arasında karşılıklı kira sözleşmesinin bulunması gerektiği gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

6100 Sayılı HMK.'nın 4/I-a maddesinde kiralanan taşınmazların, 9/6/1932 tarihli ve 2004 sayılı ... ve İflas Kanununa göre ilamsız ... yoluyla tahliyesine ilişkin hükümler ayrık olmak üzere, kira ilişkisinden doğan alacak davaları da dâhil olmak üzere tüm uyuşmazlıkları konu alan davalar ile bu davalara karşı açılan davalara, konuları ve değerlerine bakılmaksızın sulh hukuk mahkemelerinde bakılacağı hükmüne yer verilmiştir.

Somut olayda davacı, adına kayıtlı bulunan tarlasını davalılara icar olarak verdiğini, davalıların 01.07.2010 tarihinde tarlayı biçtiklerini ve 27 ton arpa aldıklarını, aralarında yaptıkları anlaşmaya göre tohum ve gübre masrafları düşüldükten sonra kalan 24 ton arpanın eşit şekilde bölüşüleceğini, kendi hissesine düşen miktarın çocuklarına verilmesini söylemesine rağmen davalıların bu miktarın tamamını çocuklarına vermediğini ve bu durumu sonradan öğrendiğini ileri sürerek yapılan kısmi ödemenin mahsubu ile kalan miktarın davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Dosya kapsamından taşınmazın tarla olduğu ve tarımsal amaçlı olarak kullanıldığı, taraflar arasında sözlü icar sözleşmesi yapıldığı anlaşılmaktadır. Bu durumda kiralananın Borçlar Kanununun hasılat kirası hükümlerine tabi olduğu anlaşılmakta olup taraflar arasındaki ilişkinin kira sözleşmesi kapsamında değerlendirilecek olmasına göre uyuşmazlığın Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nın 21. ve 22. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 09.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8632, Karar No: 2013/25692, Tarih: 16.12.2013

**6. Ceza Dairesi         2011/8632 E.  ,  2013/25692 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Kısmen beraat, Kısmen mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Hüküm tarihindeki Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/1. maddesi gözetilerek, katılan lehine, 500.00 TL maktu vekalet ücreti hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, anılan tarife hükümlerine aykırı olarak yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili ve sanık savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükmün vekalet ücretine

ilişkin bölümünden “450” kelimesinin çıkarılarak yerine “500” kelimesinin yazılması suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun ve bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II-Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

27.10.2006 tarihli yakalama ve el koyma tutanağına göre; saat:01.00 devriye görevini yapan jandarma ekiplerinin ormanlık alan içerisinden çıkan traktör ve bu traktör römorkuna sarılmış vaziyette 9 adet her biri 7 metre civarında kabuğu soyulmuş çam ağacını ve traktörün hemen önünde ... plakalı aracın seyir halinde olduğu gördükleri, söz konusu aracın devriye aracını görünce farlarını kapattığı, traktörün ise devriye aracını görünce arazi yoluna girdiği, ... plakalı araç içerisinde sanıkların yakalandığı, sanık ...'in ormanlık alanda kesilmiş ağaçları gördüğünü, o anda geçmekte olan tanımadığı traktörü durdurduğunu, ağaçları traktöre yüklediğini, daha sonra kardeşi olan sanık ...'i aradığı ve kendisini almasını istediğini, sanık ...'in ise kardeşinin kendisini araması nedeniyle araçla olay yerine gittiğini, atılı suçu işlemediği şeklindeki savunmalarının dosya kapsamı ve hayatın olağan akışına uygun düşmediğinin anlaşılması karşısında; sanık ...'in yüklenen hırsızlık suçunu işlediğinin kanıtlandığı gözetilmeden mahkumiyeti yerine yazılı gerekçe ile beraatına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 16.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15258, Karar No: 2014/18227, Tarih: 25.09.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/15258 E.  ,  2014/18227 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Hatay İş Mahkemesi(Müstemir Yetkili)

Tarihi : 23/10/2013

Numarası : 2012/233-2013/471

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, davalı iş yerinde 01.01.2004-04.10.2011 tarihleri arasında çalıştığını iş akdinin iş veren tarafından işyerinin devri nedeniyle haksız ve geçerli neden olmaksızın feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram genel tatil, yıllık izin, AGİ, ücret alacağı olmak üzere işçilik alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı, zamanaşımı definde bulunarak, davacının iş sözleşmesinin feshedilmediğini, davalı şirket tarafından işletme ve isim hakkının dava dışı ...Limited Şirketine devredildiğini, davacının buradaki çalışmasının devam ettiği, bu nedenle feshe bağlı alacaklara davacının hak kazanamayacağı diğer alacakların yasal koşullarının oluşmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, taraflar arasında iş yerinin 2011 yılında ... Limited Şirketine devredildiği konusunda çekişme bulunmadığı, SGK kayıtları uyarınca davalı iş yerinden verilen çıkışı takip eden gün .. Limited Şirketinden girişin yapıldığı, dosya içerisinde örneği bulunan "İşletme Kira Sözleşmesi" başlıklı davalı ile dava dışı ... Limited Şirketi arasındaki sözleşme ve tanık beyanları değerlendirildiğinde davacının iş sözleşmesinin sonlandırılmadığı, davacının kıdem ve ihbar tazminatının reddine, dava açıldıktan sonra iş sözleşmesinin sonlandırıldığı dikkate alınarak usul ekonomisi ilkesi göz önüne alınarak yıllık izin alacağı bakımından davacının haklı olduğu, davacının kıdemi göz önüne alınarak 110 gün izin hakkı olduğu, fazla çalışma ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacağının da davacı tarafça ispat edildiği gerekçesiyle anılan alacakların kabulüne ve diğer taleplerin reddine karar verilmiştir.

Taraflar arasında işyeri devrinin işçilik alacaklarına etkileri konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanununun 6. maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlarda ise, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu olduğu aynı yasanın 3. fıkrasında açıklanmış ve devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

4857 sayılı İş Kanununun 120. maddesi hükmüne göre 1475 sayılı yasanın 14. maddesi halen yürürlükte olduğundan, kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından işyeri devirlerinde belirtilen hüküm uygulanmalıdır. Anılan hükme göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde işçinin kıdemi, işyeri veya işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

İşyeri devrinin temel ölçütü, ekonomik birliğin kimliğinin korunmasıdır. Avrupa Adalet Divanı kararlarına göre, maddî ve maddî olmayan unsurların devredilip devredilmediği ve devir anındaki değeri, işgücünün devri, müşteri çevresinin devri, işyerinde devirden önce ve sonra yürütülen faaliyetlerin benzerlik derecesi, işyerinde faaliyete ara verilmişse bunun süresi, işyeri devrinin kriterleri arasında kabul edilmektedir.

İşyerinin devri işverenin yönetim hakkının son aşaması olup, işyeri devri çalışma koşullarında değişiklik anlamına da gelmez. Dairemiz kararlarına göre işyeri devri işçiye haklı nedenle fesih hakkı tanımaz. İşyeri devrinin çalışma koşullarını ağırlaştıran bir yönü olup olmadığı belirlenmelidir.

Bu açıklamalar ışığında, iş hukukunda işyeri devrinin işçilik alacaklarına etkileri üzerinde ayrıca durulmalıdır. İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

İşyeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı şekilde işyeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkânı vermez.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

İşyeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı şekilde işyeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkânı vermez.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanunun 6 ncı maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumlu olacaktır.

Somut olayda davalının Hatay İlindeki 16 süpermarket mağaza ve deposunu dava dışı ... Süpermarket Gıda Hay. Teks. İnş. İth. İhr. San. Tic. Ltd. Şti.'ne "İşletme Kira Sözleşmesi" başlıklı devir sözleşmesiyle aynı amaçla kullanılmak üzere Hatmar Süpermarket işletme hakkı ve tüm demirbaşlarıyla 01-10.10.2011 tarihlerini kapsayacak teslim takvimiyle devrettiği, davalı şirketçe davacının iş akdinin feshedildiği ve davacının ara vermeksizin dava dışı devralan işveren yanında çalışmaya başladığı ancak daha sonra dava dışı devralan şirket tarafından iş akdinin feshedildiği ve bu davanın da fesihten sonra açıldığı anlaşılmaktadır. Davalı şirket son işveren olmadığından yıllık izin ücreti ve ihbar tazminatından sorumlu değilse de, davacının iş akdi devralan son işveren tarafından kıdem tazminatını hak edecek şekilde feshedilmiş ise davalı şirket davacının kendi yanında çalıştığı dönem yönünden ve o tarihteki ücreti ile kıdem tazminatından sorumlu olacağından, Mahkemece devralan işveren tarafından yapılan feshin kıdem tazminatını hak edecek şekilde haklı fesih şartlarını taşıyıp taşımadığı araştırılarak sonucuna göre davacının davalı işveren nezdinde çalıştığı süre bakımından kıdem tazminatına hak kazanıp kazanmadığı belirlenmeli, yıllık izin talebinin de davalı şirket son işveren olmadığından reddine karar verilmelidir.

O halde taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli, karar bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde taraflara iadesine, 25/09/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7108, Karar No: 2018/11233, Tarih: 12.11.2018

**12. Hukuk Dairesi         2017/7108 E.  ,  2018/11233 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki taraflarca istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlunun takibin iptali istemi ile icra mahkemesine başvurduğu; ... 2. İcra Hukuk Mahkemesinin 07/02/2017 tarih ve 2016/669 E. - 2017/131 K. sayılı kararı ile davanın kabulüne, alacaklı aleyhine tazminata, karar verildiği; ilk derece mahkemesi kararına karşı istinaf yoluna başvurulduğu, ... Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesinin 10/05/2017 tarih ve 2017/535 E. - 672 K. sayılı kararının hüküm bölümünün “1” nolu bendinde, davacının istinaf başvurusunun kısmen kabulüne karar verildikten sonra, devamında, ilk derece mahkemesi kararının hüküm kısmındaki para cezasına ilişkin hükmün 3. nolu bendinin karar metninden çıkartılmasına ve aynı yere "yasal dayanağı bulunmadığından davacı tarafın tazminat isteminin reddine", ibaresinin eklenmek suretiyle hükmün bu şekilde düzeltilmesine karar verildiği anlaşılmaktadır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/1-b-2. maddesinde; davanın esasıyla ilgili olarak, yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı takdirde veya kararın gerekçesinde hata edilmiş ise düzelterek yeniden esas hakkında duruşma yapılmadan karar verileceği düzenlenmiştir.

O halde, Bölge Adliye Mahkemesince, Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/1-b-2. maddesi gereğince, yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, Kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığından istinaf isteminin kabulü ile düzelterek yeniden esas hakkında karar verilmesi gerekirken, yeniden esas hakkında karar verilmeksizin, ilk derece mahkemesince şikayetçi aleyhine hükmedilen para cezasının miktarının düzeltilmesi anılan yasa hükmüne aykırı olup, Bölge Adliye Mahkemesi kararının belirtilen nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesinin 10/05/2017 tarih ve 2017/535 E. - 672 K. sayılı kararının yukarıda yazılı nedenlerle, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/2. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, bozma nedenine göre tarafların temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 12/11/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11474, Karar No: 2014/13717, Tarih: 15.09.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/11474 E.  ,  2014/13717 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BAKIRKÖY(KAPATILAN) 17. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 21/02/2014

NUMARASI : 2013/386-2014/62

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy(Kapatılan) 17. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 21/02/2014 tarih ve 2013/386-2014/62 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı A.. S.. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkillerince S Deri Tekstil San. ve Tic. Ltd. Şti. aleyhine Bakırköy 3. İş Mahkemesi'nin 2006/2987, 2988, 2989, 2990 esas sayılı dava dosyalarında hizmet tespiti ve alacak davaları açıldığını, bu davaların devamı esnasında davalı şirketin tasfiyesinin tamalandığını, ancak yapılan tasfiyenin usulüne uygun olmaması nedeniyle İş Mahkemesince müvekkilerine şirketin ihyasına ilişkin dava açmak üzere süre verildiğini ileri sürerek tasfiye edilen S. Deri Tekstil San. ve Tic. Ltd. Şti.'nin ihyasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı İ.. M.. vekili; davada yasal hasım konumunda bulunduklarını, yapılan işlemlerden tasfiye memurlarının sorumlu olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Diğer davalı vekili; tasfiye aşamasında açılmış bir dava bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; davacılar tarafından tüzel kişiliği tasfiye ile sona eren şirket aleyhine 9.11.2006 tarihi itibariyle hizmet tespiti ve ve alacak istemiyle Bakırköy 3. İş Mahkemesi'nde davaların açıldığı, davalı şirketin 9.1.2007 tarihli genel kurul kararıyla tasfiyesine karar verildiği, tasfiye memuru olarak davalı A.. S..'nin atandığı, tasfiye işlemlerinin tamamlanması sonrasında 4.3.2008 tarihinde şirketin ticaret sicil kaydının terkin edildiği ancak tasfiyenin açılan davalar nedeniyle gereği gibi tamanlanmadığı gerekçesiyle İstanbul Ticaret Sicil Müdürlüğüne kayıtlı S. Deri Kürk Tekstil San. ve Tic. Ltd. Şti'nin Bakırköy 3. İş Mahkemesi'nin 2006/2987, 2989 (Yeni esas Bakırköy 19. İş Mahkemesinin 2013/73, 74) sayılı dava dosyalarındaki işlemlere münhasır olarak ihyasına karar verilmiştir

Kararı, davalı A.. S.. vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı A.. S.. vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.