muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/6000, Karar No: 2015/8248, Tarih: 15.06.2015

Uyuşmazlık Hakem Heyeti, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacıya ait ve davalı nezdinde sigortalı bulunan pamuk tarlasında 10.05.2013 tarihinde meydana gelen dolu yağışı sebebiyle hasar oluştuğu, yörede pamuk ekim dönemi bitmediğinden ve fide aşamasında zarara uğradığından Bitkisel Ürün Sigortası Genel Şartları'nın B.6 maddesi uyarınca, karşılıklı olarak, yeniden dikim kararı alındığı ve anılan madde uyarınca belirlenen tazminat miktarının başvuru sahibine ödendiği, bu halde 10.05.2013 tarihinde meydana gelen dolu zararının ödendiği, davacının sigorta sözleşmesi kapsamında ifa etmesi gereken yeniden ekim yükümlülüğünü ifa etmemiş olmasından kendi lehine hak elde edemeyeceği, davacının yeniden ekim yaptığını buna rağmen ürün alamadığı ya da beklenen verimde ürün alamadığı yönündeki iddialarını ispatlayamadığı gerekçesiyle talebin reddine karar verilmiş, başvuru sahibinin bu karara itirazı üzerine, İtiraz Hakem Heyeti de aynı gerekçelerle başvuru sahibinin itirazını reddetmiştir.

İtiraz Hakem Heyeti kararını, başvuru sahibi vekili temyiz etmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, İtiraz Hakem Heyeti kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, başvuru sahibi vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, başvuru sahibi vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 15/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/15902, Karar No: 2025/3154, Tarih: 27.02.2025

**10. Hukuk Dairesi         2024/15902 E.  ,  2025/3154 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/909 E., 2024/3144 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 16. İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/116 E., 2022/368 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, davacının 47 gün süre ile davalı Kurumun Tekirdağ ilindeki işyerlerinin sayımı için çalıştığını, Kuruma başvurduğunu ancak davalı işyerinin bildirimde bulunmaması nedeni ile talebinin kabul edilmediğini, 01.04.1993-15.05.1993 tarihleri arasında davalı işyerinde çalıştığının tespitini talep etmektedir.

II. CEVAP

Davalı vekili, TÜİK Personel Daire Başkanlığının bildirdiği şekilde davacının Tekirdağ ilçesinde genel sanayi ve işyeri sayımında anketör olarak 1992 yılında çalıştığı, Kurumun Tekirdağ'da teşkilatı bulunmadığı, husumetin Tekirdağ Valiliğine yöneltilmesi gerektiği, geçici personel statüsünde çalışmış olması ihtimali nedeniyle idare mahkemelerinin görevli olduğunu, işe giriş bildirgesinin tek başına çalışmayı ispata yeterli olmadığını, davanın reddini savunmuştur.

Fer'i müdahil SGK vekili, hakdüşürücü süre, zamanaşımı, derdestlik, husumet, görev ve Tekirdağ’da çalışılması nedeniyle yetki itirazında bulunduklarını, Kuruma başvuru yapılmadığını, davacının talebi ile ilgili Kurumun yaptığı işlemin doğru olduğunu, herhangi bir eksiklik bulunmadığını belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile " Davanın kısmen kabul ve kısmen reddi ile

1-a)Davacının .... sicil sayılı davalı işyerinde 01.04.1993 tarihinde bir gün süre ile hizmet akdi ile çalıştığının tespitine,

b)Fazlaya ilişkin talebin reddine," karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili ve fer'i müdahil SGK vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Mahkemenin maddi vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1. Davalı vekili temyiz dilekçesinde:

a. TÜİK Personel Daire Başkanlığının bildirdiği şekilde davacının Tekirdağ ilçesinde genel sanayi ve işyeri sayımında anketör olarak 1992 yılında çalışmış olabileceğini, Kurumun Tekirdağ’da teşkilatı bulunmadığı, husumetin Tekirdağ Valiliğine yöneltilmesi gerektiği,

b. Sadece tanık beyanlarına dayanılarak hüküm kurulamayacağını,

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1. Davalı vekili temyiz dilekçesinde:

a. TÜİK Personel Daire Başkanlığının bildirdiği şekilde davacının Tekirdağ ilçesinde genel sanayi ve işyeri sayımında anketör olarak 1992 yılında çalışmış olabileceğini, Kurumun Tekirdağ’da teşkilatı bulunmadığı, husumetin Tekirdağ Valiliğine yöneltilmesi gerektiği,

b. Sadece tanık beyanlarına dayanılarak hüküm kurulamayacağını,

c. 1993 yılında çalıştığın iddia eden davacının 5 yıl içinde davayı açmadığını hak düşürücü sürenin geçtiğini, kararın bozulmasını ve davanın reddini savunmuştur.

2. Fer'i müdahil SGK vekili temyiz dilekçesinde:

a. Hak düşürücü süre itirazlarını belirterek, davacının işe giriş bildirgesinin verilmesinin tek başına yeterli olmadığını, araştırmanın genişletilmesi gerektiğini, fiili çalışmanın ispatı gerektiğini, taraflar arasındaki ilişkinin bağımlılık içermediğini, kararın bozulmasını savunmuştur.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, 01.04.1993- 15.05.1993 tarihleri arasında hizmet tespiti istemine ilişkindir.

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde verilen hükmün yerinde olduğu anlaşılmakla davalı vekilinin ve fer'i müdahil SGK vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının ilgiliden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

27.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13328, Karar No: 2016/11882, Tarih: 08.12.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/13328 E.  ,  2016/11882 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili 14/11/2014 havale tarihli dava dilekçesinde; ... köyü 175 ada 24 parselde kayıtlı bulunan tarla vasfındaki taşınmazın 1994 yılında bölgede yapılan kadastro çalışmaları sırasında 30.537.38 m2 miktarlı olarak 3. kişiler adına tespit ve tescil edildiğini, aradan bir yıl gibi bir süre geçtikten sonra müvekkiline satılan ve tapuca ferağı verilen bu taşınmaz için davalı Hazinenin; bu yerlerin taşlık ve kayalık araziler olduğu, devletin hüküm ve tasarrufu altında olan yerlerden olduğundan bahisle tapu iptali ve tescili davası açtığını, ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 1998/280 E. -1999/135 K.sayılı kararı ile 10.267.32 m2 miktarlı bölümü 175 ada 24 parsel olarak müvekkili üzerinde bıraktığı, 20.270.06 m2 miktarlı bölümü ise taşlık ve kayalık olduğundan bahisle 175 ada 136 parsel numarası ile ... adına tesciline karar verildiği, 15.03.2006 tarihinde de davalı Hazine adına tescil edildiğini, TMK 1007. maddeye göre tapu kütüğünün doğruluğuna güvenerek bu taşınmazı satın alan, fakat bu mülkiyetin sakat oluşu nedeniyle malı elinden çıkan, Anayasanın 129/5. fıkrası ile ve TMK 1007. maddeye göre sorumlu olan, bu sorumluluğu da BK 55. maddeye göre kusursuz sorumluluk esasına dayalı olan devlet aleyhine fazlaya ilişkin alacak ve tazminat hakkı saklı kalmak üzere metrekaresi en az 20.00.-TL olan bu taşınmaz için 20.270 m2x20.00=405.400.00 - (Dörtyüzbeş bin dörtyüz) Türk Lirasının dava tarihinden başlamak üzere yasal faizi ile birlikte davalıdan tazminine, karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Hazine tarafından süresinde sunulan cevap dilekçesi ile öncelikle davanın zamanaşımı ile usulden reddine, olmadığı takdirde ise esastan reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece davacının dava açmakta hukuki yararı olmadığından davanın usulden reddine, karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, TMK'nın 1007. maddesi gereğince tazminat istemine ilişkindir.

Davalı Hazine tarafından süresinde sunulan cevap dilekçesi ile öncelikle davanın zamanaşımı ile usulden reddine, olmadığı takdirde ise esastan reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece davacının dava açmakta hukuki yararı olmadığından davanın usulden reddine, karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, TMK'nın 1007. maddesi gereğince tazminat istemine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamına göre, dava konusu taşınmazın tapusunun iptaline karar verilen ve tazminat isteminin dayanağını oluşturan ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 1998/280 E. 1999/135 K. sayılı dosyasında verilen ilamın 13/09/2001 tarihinde kesinleştiği, eldeki davanın ise 14/11/2014 tarihinde 6098 sayılı Borçlar Kanununun 146. maddesindeki (818 sayılı Kanunun 125. maddesi) 10 yıllık zamanaşımı süresi geçtikten sonra açıldığına, davalı Hazine tarafından süresi içinde zamanaşımı itirazında bulunulduğuna göre, mahkemece davanın zamanaşımı nedeni ile reddine karar verilmesi gerekirken hukuki yarar yokluğu nedeni ile reddine karar verilmesi doğru değil ise de sonuç olarak dava reddedilmiş olduğundan sonucu itibariyle doğru olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 08/12/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12910, Karar No: 2014/15770, Tarih: 16.10.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/12910 E.  ,  2014/15770 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KOCAELİ 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 29/05/2002

NUMARASI : 1999/618-2002/403

Taraflar arasında görülen davada Kocaeli 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 29/05/2002 tarih ve 1999/618-2002/403 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi bir kısım dahili davalılar İ.. S.. mirasçılarından A.. O.., D.. K.. ve A.E. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla bazı noksanlıkların ikmali için dosya mahalline gönderilmişti. Bu noksanlıkların giderilerek dosyanın gönderildiği anlaşılmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacı ile davalıların 4 Nisan 1997 tarihli 14215 yevmiye numaralı hisse devir sözleşmesi yaptıklarını, bu sözleşmeye göre davacının dava dışı V. şirketindeki %40 hissesini davalılara devrettiğini, devir sözleşmesinin 2. sayfası l0. maddesinde davacının daha önce V. şirketinin sermaye artırımı için verdiği alacaklı hanesi boş olan 4.000.000.000 TL’lik senedin hükümsüz olduğu ve H.. T..'a iade edileceğinin yazılı olduğunu, ancak davalıların senet yanlarında olmadığından bahisle senedi davacıya teslim etmediklerini, sonradan da onu oyaladıklarını, davalı İ.. S..'ın senedin boş olan alacaklı kısmına İ.. S.. adını yazarak davacı aleyhinde icra takibi yaptığını, davacının adresi olarak davalılara sattığı Ç.deki fabrikayı gösterdiğini ve ödeme emrini fabrika müdürünün davacı adına imzalayıp aldığını ve itiraz olmadığı için de takibin kesinleştiğini belirterek takibin iptaline, davacının davalılara herhangi bir borcu olmadığının tespitine ve takip miktarının %40’ı oranında davalıların kötü niyet tazminatına mahkum edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir

Davalı İrfan ve M.. S.. vekili, müvekkillerine husumet yöneltilemeyeceğini, senedin davacının eşine iade edildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalılar davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına, toplanan delillere ve düzenlenen bilirkişi raporuna göre, davacı tarafından davalılar aleyhine açılan davanın kısmen kabulüne, davacının Kocaeli 4. İcra Müdürlüğü’nün 1997/1288 sayılı icra takibine konu senet sebebiyle davalılara borcu olmadığının tespitine ve takip konusu senedin iptaline; davacının 99/618 sayılı dava sebebiyle davalılar İ.. S.., Mualla ve O.. S..’dan icra takibinin iptali ve kötü niyet tazminatının tahsili yolundaki isteğinin bu davalıların davacıya yönelik icra takibi bulunmadığından reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı İ.. S.. mirasçılarından A.. O.., D.. K.. ve A. E. temyiz etmişlerdir.

Kararı, davalı İ.. S.. mirasçılarından A.. O.., D.. K.. ve A. E. temyiz etmişlerdir.

Dava, davacı keşidecinin dava dışı şirkete sermaye artırımı için verdiği, lehdar hanesi boş olduğu iddia edilen senetten dolayı borçlu olmadığının tespiti ve icra takibinin iptali talebine ilişkin olup, mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Dava konusu senette lehtar ve hamil davalı İ.. S.. olup, icra takibi de davalı İ.. S.. tarafından yapıldığına göre, icra takibindeki senetten dolayı borçlu olmadığının tespiti ve takibin iptali davasında husumetin bu senede dayalı olarak hak iddia eden İ.. S..’a yöneltilmesi gerekirken, kararı temyiz eden bir kısım dahili davalılar A.. O.., D.. K.., Ayşin Ecrin’nin murisi İ.. S..’a husumet yöneltilmesi doğru olmamış, kararın bir kısım dahili davalılar İ.. S.. mirasçılarından A.. O.., D.. K.., Ayşin Ecrin yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıdaki bentte açıklanan nedenlerle, bir kısım dahili davalılar İ.. S.. mirasçılarından A.. O.., D.. K.., A. E.temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün bir kısım dahili davalılar İ.. S.. mirasçılarından A.. O.., D.. K.., A. E. yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden bir kısım dahili davalılar İ.. S.. mirasçılarından A.. O.., D.. K.. ve A. E.'e iadesine, 16/10/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/27449, Karar No: 2015/29858, Tarih: 26.10.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/27449 E.  ,  2015/29858 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı ve davalılardan ... avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin davalı ... ... şirketinde çalıştığını davalı şirketin 28 mağazasındaki tüm stok ve duran varlıkların, çalışanların ve bu mağazalara ilişkin kira sözleşmelerinin davalı ... .'ye devredilmesi konusunda anlaşmaya varıldığını, rekabet kurumu tarafından onay verilmesi sonucu 19/02/2014 tarihinde devir alma işleminin tamamlandığını, devir sonrasında ... ... tarafından çalıştığı mağazanın mülk sahibinin devre muvafakat vermemiş olması nedeniyle iş akdinin haksız ve hukuka aykırı olarak feshedildiğini, feshin gerçeği yansıtmadığını beyanla feshin geçersizliğinin tespiti ile işe iadesine, boşta geçen süre için 4 aylık brüt ücret ve diğer haklarının ödenmesi gerektiğinin tespitine, işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken 8 aylık brüt ücreti tutarın tazminatın belirlenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... .... vekili; davacının diğer davalı şirketin işçisi olduğunu, müvekkili şirket ile davacı arasında işçi-işveren ilişkisinin hiçbir zaman olmadığını, diğer davalı şirketin Darty markası altında faaliyette bulunduğu 28 adet mağazanın devir alınması hususunda ön anlaşmaya varıldığını, davacının çalıştığı mağazanın devir alınmadığını beyanla husumet ve esas yönlerinden davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... .. .. vekili cevap dilekçesinde özetle ; müvekkili şirketin merkezi ....'de bulunan ... isimli uluslararası şirketin ...'de açtığı .... markası ile tanınan şubesi olduğunu, şirketin ekonomik durum nedeniyle ... şubesinin kapatılmasına karar verdiğini, bu kapsamda 28 adet mağazanın diğer davalı ... ....'ye devredilmesi yönünde anlaşmaya varıldığını, Rekabet Kurumundan ön onay alındığını, onay sonrasında devir işlemlerinin yapıldığını, bir kaç mağazanın mal sahiplerinin devre onay vermemesi nedeniyle devir sağlanamadığından bu mağazaların kapatıldığını, çalışanların yasal haklarının ödenerek iş akitlerinin geçerli nedenle feshedildiğini, şirketin ....'de bulunan faaliyetlerini sonlandırma kararı sonucunda faaliyet konusu iş kalmadığı için feshin son çare olması nedeniyle zorunlu olarak fesih yoluna gittiğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece feshin geçerli nedene dayandığının ispatlanmadığı, davacının ... .... nezdinde işe iadesine, mağazaları demirbaş, satılacak ürünler ve çalışanları ile birlikte devreden diğer davalı ... şirketi açısından husumet nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili ile davalı ... .... vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Somut olayda davacının iş sözleşmesi davalı ...’nce şirketin faaliyetlerinin sona erdirilmesine karar verildiği, bu doğrultuda 17.12.2013 tarihinde ... Borsası’na ve kamuya bildirimlerde bulunulduğu, şirkete ait mağazaların devri konusunda anlaşmalar yapıldığı, davacının çalıştığı mağazanın maliki tarafından devre muvafakat verilmediği için mağazanın kapatılması gerektiği, tüm mağazaların devir protokollerinin tamamlandığı, diğer mağazaları devralan şirket tarafından davacının iş sözleşmesinin devrinin kabul edilmediği için şirketin ...’deki faaliyetlerini sonlandıracağı davacının çalışabileceği yer kalmadığı gerekçesiyle 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18. maddesi uyarınca feshedilmiştir.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 6. maddesinin 1. fıkrasında göre “işyeri veya işyerinin bir bölümü hukuki bir işleme dayalı olarak başka birine devredildiğinde, devir tarihinde işyerinde veya bir bölümünde mevcut olan iş sözleşmeleri bütün hak ve borçları ile birlikte devralana geçer”. Aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca, “yukarıdaki hükümlere göre devir halinde, devirden önce doğmuş olan ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlardan devreden ve devralan işveren birlikte sorumludurlar. Ancak bu yükümlülüklerden devreden işverenin sorumluluğu devir tarihinden itibaren iki yıl ile sınırlıdır” ve 4. fıkrasına göre de “Devreden veya devralan işveren iş sözleşmesini sırf işyerinin veya işyerinin bir bölümünün devrinden dolayı feshedemez ve devir işçi yönünden fesih için haklı sebep oluşturmaz. Devreden veya devralan işverenin ekonomik ve teknolojik sebeplerin yahut iş organizasyonu değişikliğinin gerekli kıldığı fesih hakları veya işçi ve işverenlerin haklı sebeplerden derhal fesih hakları saklıdır”. Bu madde emredici bir hükümdür ve madde gerekçesi dikkate alındığında, işyeri veya işyerinin bir bölümünün devri kavramının yorumunda 1977/187 sayılı yönerge, 19.06.1998 tarih ve 98/50 sayılı yönerge değişikliği ve Avrupa Adalet Divanının 11.03.1993 tarihli “....” davasına ilişkin kararında belirtilen kıstasların dikkate alınması gerekir. Yönerge ve karar esas alındığında devir, bir ekonomik bütünlüğü olan işletme veya işyeri ya da işyerinin bir kısmının kendi kimliğini koruyarak devrini ifade eder. Bütünlük ise, ekonomik bir faaliyetin icrası ve her birisi için ayrı ayrı belirlenmiş amaçlar doğrultusunda organize edilmiş insan ve eşyalardan oluşan bir bütünlük olarak algılanmalıdır. Ekonomik bütünlük, mal veya hizmet yönetimine teknik amacın izlendiği fonksiyon görebilen bir organizasyon bütünlüğüdür.

Yargılama sırasında fesih dönemi ve nedeni aynı olan başka bir mahkemede görülen dosyada alınan emsal bilirkişi raporu sunulmuştur. Dosyaya sunulan belgeler ve emsal rapor gözetildiğinde, davalılar arasında davalı ...’ne ait tüm mağazaların, çalışanların, demirbaş ve stokları ile birlikte devralınması konusunda 17.12.2013 tarihinde ön anlaşma yapıldığı, davalılar arasında 22.01.2014 tarihinde yapılan Varlık Satış Sözleşmesi’nin 15.1 maddesinde İş Kanunu 6. Maddesine atıf yapılarak işyeri devri konusunun düzenlendiği, lisans ve sair fikri mülkiyet haklarının yanında davacının da çalıştığı mağazanın da bulunduğu 28 mağazanın mağaza işyerlerinde bulunan 4439 adet demirbaş ile çalışanların devre konu edildiği buna göre devrin gerçekleştiğinin kabul edileceği, devirden sonra davacının çalıştığı mağazanın maliki tarafından kira sözleşmesi uyarınca kiracının değişmesine muvafakat etmemesinin ve bu nedenle mağazanın kapatılmış olmasının devir hususuna etki etmeyeceği, devir tarihinde işyerinde veya bir bölümünde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçları ile birlikte devralana geçeceği açıktır.

Davacının iş sözleşmesi devirden sonra devreden davalı ... tarafından feshedilmiştir. Oysa açıklandığı gibi fesihten önce devirle davacı ve diğer işçilerin iş sözleşmeleri bütün hak ve borçları ile devralan davalı ... ..... şirketine geçmiştir. Davacıyı devralan ... .....’nin kapanan mağaza dışında birçok mağazasının olduğu, davacının çalışabileceği pozisyonlara işçi alımı yaptığı anlaşıldığından fesih geçersizdir. Davacının iş sözleşmesi devirden sonra feshedildiğinden, davacının devralan işveren olan davalı ... ..... nezdinde işe iadesine karar verilmesi, devirden sonra fesheden ve dava açılmasına neden olan diğer davalı ...’nin ise İş Kanunu’nun 6/5 maddesi uyarınca işe başlatmama tazminatı ve boşta geçen süre ücretinden devralan işverenle birlikte sorumluluğuna karar verilmesi gerekir. Mahkemece sonuç itibari ile feshin geçersizliğine karar verilmesi isabetli ise de davacının devralan şirket işyerine işe iadesine karar verilmemesi, devralan ve devreden işverenin işe başlatmama tazminatı ile boşa geçen süre ücretinden sorumlu tutulmaması açıklanan gerekçe ile hatalı bulunmuştur.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM: Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1.Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA, 2.Feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının işyerini devralan davalı ...... nezdinde İŞE İADESİNE,

3.Davacının yasal süre içinde başvurusuna rağmen davalı işverence süresi içinde işe başlatılmaması halinde davalıların müştereken ve müteselsilen ödenmesi gereken tazminat miktarının davacının kıdemi, fesih nedeni dikkate alınarak takdiren davacının 4 aylık brüt ücreti tutarında BELİRLENMESİNE,