muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/5409, Karar No: 2024/7142, Tarih: 07.10.2024

. Aşındırıcı ürünler: zımpara bezleri, zımpara kağıtları, ponza taşları, aşındırıcı pastalar. Deri, vinil, metal ve ahşap için parlatma ve bakım ürünleri: cilalar, bakım kremleri, cilalama amaçlı vaks.) mallarının bir araya getirilmesi hizmetleri; (belirtilen hizmetler perakende, toptan satış mağazaları, elektronik ortamlar, katalog ve benzeri diğer yöntemler ile sağlanabilir.)” hizmetleri bakımından YİDK kararının iptaline, fazlaya ilişkin istemin reddine, dava konusu 2018/85270 numaralı markanın; “SINIF 35:Müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için (Beyazlatma ve temizlik amaçlı maddeler: deterjanlar, çamaşır suları, çamaşır yumuşatıcıları, leke çıkarıcılar, bulaşık yıkama maddeleri. Aşındırıcı ürünler: zımpara bezleri, zımpara kağıtları, ponza taşları, aşındırıcı pastalar. Deri, vinil, metal ve ahşap için parlatma ve bakım ürünleri: cilalar, bakım kremleri, cilalama amaçlı vaks.) mallarının bir araya getirilmesi hizmetleri; (belirtilen hizmetler perakende, toptan satış mağazaları, elektronik ortamlar, katalog ve benzeri diğer yöntemler ile sağlanabilir.)” hizmetleri bakımından hükümsüzlüğüne ve sicilden terkine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili ve davalı TÜRKPATENT vekilince istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince, mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, taraf markaları bir bütün olarak karşılaştırıldığında, görsel, işitsel ve kavramsal olarak iltibas tehlikesi oluşturacak derecede birbirleri ile benzer oldukları, diğer yandan dava konusu marka başvurusunun tescili kapsamında bulunan “SINIF 35:Müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için (Beyazlatma ve temizlik amaçlı maddeler: deterjanlar, çamaşır suları, çamaşır yumuşatıcıları, leke çıkarıcılar, bulaşık yıkama maddeleri. Aşındırıcı ürünler: zımpara bezleri, zımpara kağıtları, ponza taşları, aşındırıcı pastalar. Deri, vinil, metal ve ahşap için parlatma ve bakım ürünleri: cilalar, bakım kremleri, cilalama amaçlı vaks.) mallarının bir araya getirilmesi hizmetleri; (belirtilen hizmetler perakende, toptan satış mağazaları, elektronik ortamlar, katalog ve benzeri diğer yöntemler ile sağlanabilir.)” hizmetleri ile itiraza mesnet markanın koruma kapsamı altında bulunan “Ağartma ve temizlik amaçlı maddeler. Aşındırıcı ürünler (Zımpara bezleri, zımpara kağıtları, pomza taşları, pastalar dahil). Parlatma ve bakım ürünleri (deri, vinil, metal, ahşap vb. için)” emtiası arasında benzerlik bulunduğu, zira ticari bir malı üreten bir işletmenin, ürettiği malı satmasının işin doğası, gereği ve ticari faaliyetin zorunlu bir sonucu olduğu, markalar arasında iltibas tehlikesinin bulunduğu, davacının itirazına mesnet markasının tanınmış marka olduğu ispatlanamadığı gibi, davalının marka başvurusunun kötü niyetle yapıldığının da kanıtlanamadığı gerekçesiyle, davacı ve davalı TÜRKPATENT vekillerinin istinaf başvurusunun esas yönünden reddine karar verilmiş, karar davacı vekili ve davalı TÜRKPATENT vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, YİDK iptali ve davalı şirkete ait markanın hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.6769 sayılı Kanun ’un 6 ncı maddesinin birinci fıkrası

3. Değerlendirme

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) numaralı alt bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekili ve davalı TÜRKPATENT vekilinin temyiz istemlerinin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372 nci maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderlerinin temyiz edenlere yükletilmesine, 07.10.2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12166, Karar No: 2014/14396, Tarih: 05.05.2014

**9. Hukuk Dairesi         2013/12166 E.  ,  2014/14396 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 3. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 10/09/2013

NUMARASI : 2012/576-2013/719

DAVA :Davacı vekili, kıdem ve ihbar tazminatı ile ücret, yıllık ücretli izin, fazla mesai ve tatil çalışmaları karşılığı ücret alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davanın davalılar E.. Ş.. ve E.. Ş.. yönünden kısmen kabulüne, C.. Ş.. yönünden reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı vekili ile davalılar E.. Ş.. ve E.. Ş.. avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalılar E.. Ş.. ve E.. Ş..'in tüm, davacının aşağıdaki bent kapsamı dışında temyiz itirazları yerinde değildir.

2. 4857 sayılı İş Kanunu’nun 6. maddesinin 1. fıkrasında göre “işyeri veya işyerinin bir bölümü hukuki bir işleme dayalı olarak başka birine devredildiğinde, devir tarihinde işyerinde veya bir bölümünde mevcut olan iş sözleşmeleri bütün hak ve borçları ile birlikte devralana geçer”. Aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca, “yukarıdaki hükümlere göre devir halinde, devirden önce doğmuş olan ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlardan devreden ve devralan işveren birlikte sorumludurlar. Ancak bu yükümlülüklerden devreden işverenin sorumluluğu devir tarihinden itibaren iki yıl ile sınırlıdır”.

İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Dosya içeriğine göre davacının çalıştığı işyeri Aralık 2008 tarihinde davalı C.. Ş.. tarafından diğer davalılara devredilmiştir. Devirden itibaren 2 yıl geçmekle kıdem tazminatı dışındaki alacaklardan adı geçen davalının sorumluluğu kalkmış ise de kıdem tazminatı yönünden 1475 sayılı İş Kanunu’nun 14/2 maddesi uyarınca devir tarihindeki süre ve ücret üzerinden müteselsil sorumluluğu devam etmektedir. Adı geçen davalının devir tarihindeki ücret ve süre üzerinden kıdem tazminatından sorumluluğu nedeni ile kıdem tazminatında sorumlu olduğu miktar belirlenmeli ve bu miktardan müteselsil sorumluluğuna karar verilmelidir. Mahkemece adı geçen davalı yönünden davanın tümden reddine karar verilmesi hatalıdır.

SONUÇ:

SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 05.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9725, Karar No: 2012/30330, Tarih: 11.10.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/9725 E.  ,  2012/30330 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük ve erteleme

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Kadastro çalışmaları sırasında kadastro harici kayalık olarak tescil dışı bırakılan devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yer olduğu belirtilen suça konu taşınmazın TCK.nun 154/2. maddesinde sayılan öteden beri köylünün ortak yararlanmasına terk edilmiş mera, harman yeri, yol ve sulak gibi yerlerden olup olmadığı ve niteliği tarafsız bilirkişi ve tanıklardan sorulup kesin olarak saptandıktan sonra sanıkların hukuki durumunun tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 11.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21132, Karar No: 2014/13025, Tarih: 31.03.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/21132 E.  ,  2014/13025 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/109045

MAHKEMESİ : Iğdır 2. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 17/01/2012

NUMARASI : 2011/130 (E) ve 2012/24 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Adli Tıp Şube müdürlüğünden alınan 24.04.2009 tarihli raporda mağdurun sol frontelde 1x1 cm'lik kesi ve sağ kaşında 2 cm'lik kesi olduğu, yüzde cilt- ciltaltı kesiler nedeniyle basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandığı, yüzde sabit iz yönünden 6 ay sonra rapor verileceğinin belirtilmesi karşısında, mağdurun yaralanmasının yüzünde sabit ize neden olup olmadığına ilişkin adli raporu alınmasının ardından, yüzde sabit iz niteliğindeki yaralanmanın basit tıbbi müdahale ile giderilemeyeceği de gözetilerek delillerin takdiri ve değerlendirmesinin Asliye Ceza mahkemesine ait olduğu değerlendirilerek görevsizlik kararı verilip verilmeyeceğinin belirlenmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde şikayet yokluğundan düşme kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 31.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6039, Karar No: 2018/19132, Tarih: 10.12.2018

**3. Ceza Dairesi         2018/6039 E.  ,  2018/19132 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Hükmün açıklanmasına dair karar ve mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık hakkında sağlık için tehlikeli madde temin etmek suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz incelmesinde;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.02.2009 gün 2009/13-12 sayılı kararı uyarınca, sanık hakkında verilen 5271 sayılı CMK'nin 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının, CMK'nin 231/12. maddesi uyarınca itirazı kabil olup, temyizi mümkün bulunmadığından, itiraz mercii tarafından tetkik edilmek üzere, dosyanın temyizen incelenmeksizin mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

2) Sanık hakkında yaralama suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz incelmesinde;

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 10.12.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4801, Karar No: 2014/10636, Tarih: 26.06.2014

**4. Hukuk Dairesi         2014/4801 E.  ,  2014/10636 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 16. Asliye Hukuk Mahkemesi (Kapanan Kadıköy 3. AHM)

TARİHİ : 05/06/2012

NUMARASI : 2009/432-2012/322

Davacılar A.. S.. vdl. vekili Avukat A. Ş.. tarafından, davalılar M. K.. vd. aleyhine 08/02/2008 gününde verilen dilekçe ile trafik kazası sonucu ölüm nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 05/06/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili ile davalı ...Endüstriyel Temizlik Ürünleri San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili ve davalı M.K.. vasisi tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalıların ve davacı İ.. T..'ın tüm; davacılar A.. S.., S.. B.. ve M.. S..'nın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacılar A.. S.., S.. B.. ve M.. S..'nın diğer temyizine gelince;

Dava, trafik kazası sonucu ölüm nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararın tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

Davacılar, davalı sürücü M.K..'ın yönetimindeki minibüs ile seyir esnasında, aynı istikamette ilerleyen ve desteklerinin içinde yolcu olarak bulunduğu ticari taksiye arkadan çarpması sonucu meydana gelen trafik kazasında desteklerinin öldüğünü, davalı sürücünün olayda tam kusurlu olduğunu, diğer davalının da işleten olarak zarardan sorumlu olduğunu beyanla maddi ve manevi zararlarının tazminini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalı sürücünün olayda tam kusurlu olduğu esası ile; davacıların manevi tazminat taleplerinin kısmen kabulüne, hesap bilirkişi raporuna göre ıslah edilen maddi tazminat taleplerinin kabulüne karar verilmiştir.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O

halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayda; desteğin davacılara yakınlığı, desteğin yaşı ve kusur durumu ile yukarıdaki ilkeler nazara alındığında, A.. S.., S.. B.. ve M.. S.. yararına hükmedilen manevi tazminat miktarları azdır. Daha üst düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle davacılar A.. S.., S.. B.. ve M.. S.. yararına BOZULMASINA; davalıların ve davacı İ.. T..'ın tüm, davacılar A.. S.., S.. B.. ve M.. S..'nın diğer temyiz itirazlarının ilk bentte açıklanan nedenlerle reddine ve temyiz eden İ.. T..'dan gayrı davacılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 26/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3825, Karar No: 2013/46165, Tarih: 16.12.2013

**3. Ceza Dairesi         2013/3825 E.  ,  2013/46165 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın mağdurun burnunda kırık meydana gelecek şekilde yaraladığının doktor raporu ile belirlendiği, iddianame ile sanığa 5237 sayılı TCK'nin 86/2, 86/3-a ve 87/3. maddelerinin uygulanması talebi ile dava açıldığı, kemik kırığına neden olacak şekilde yaralanmanın basit tıbbi müdahale ile giderilemeyeceğinin gözetilmemesi ve bu suçun yargılamasının Asliye Ceza Mahkemesinin görevi kapsamında olup görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesiyle yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi gereğince sanıkların kazanılmış hakları saklı kalarak diğer yönleri incelenmeyen hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 16.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2114, Karar No: 2018/5749, Tarih: 05.12.2018

**20. Ceza Dairesi         2018/2114 E.  ,  2018/5749 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yüksek Adalet Bakanlığı'nın, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkındaki İstanbul Anadolu 67. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 24/10/2017 tarihli ve 2017/274 esas, 2017/382 sayılı kararının kanun yararına bozulması istemi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 07/03/2018 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A-Konuyla İlgili Bilgiler:

1-Şüpheli ... hakkında “kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçundan İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığı’nca yürütülen soruşturma sonucunda, 06/06/2016 tarihli 2016/6732 soruşturma ve 2016/1147 sayılı karar ile; 5237 sayılı TCK’nın 191/2. maddesi gereğince beş yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine, aynı Kanun'un 191/3. maddesi uyarınca erteleme süresi içerisinde bir yıl süre ile tedavi denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, aynı Kanun'un 191/4. maddesi gereğince erteleme süresi içerisinde kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ya da tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması durumunda hakkında kamu davası açılacağının ihtarına karar verildiği, kararın şüpheliye 15/06/2016 tarihinde tebliğ edildiği,

2-İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığı’nca kararın gereğinin ifası için 09/06/2016 tarihinde İstanbul Anadolu Denetimli Serbestlik Müdürlüğü’ne gönderildiği, İstanbul Anadolu Denetimli Serbestlik Müdürlüğü’nün 10/06/2016 tarihli çağrı yazısının sanığa 17/06/2016 tarihinde tebliğ edildiği, müdürlüğe başvurmadığı, 30/06/2016 tarihinde uyarıldığı, uyarı tebliğinden sonra müdürlüğe başvurması üzerine denetim planı hazırlandığı ve hastaneye sevkedildiği, Erenköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinin 15/02/2017 tarihli raporunda “uyuşturucu madde kullanımına devam etmesi nedeniyle tedavi programına uyumsuz olduğunun” bildirildiği, müdürlükçe uyuşturucu kullanımının devam etmesi nedeniyle evrakın kapatılarak 27/03/2017 tarihinde savcılığa gönderildiği,

3-İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca şüpheli hakkında, dava açılmasının ertelenmesi kararının kaldırılarak 27/04/2017 tarihli 2016/6732 soruşturma ve 2017/15480 esas sayılı iddianame ile kamu davası açıldığı,

3-İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca şüpheli hakkında, dava açılmasının ertelenmesi kararının kaldırılarak 27/04/2017 tarihli 2016/6732 soruşturma ve 2017/15480 esas sayılı iddianame ile kamu davası açıldığı,

4-Kanun yararına bozma istemine konu İstanbul Anadolu 67.Asliye Ceza Mahkemesinin 24/10/2017 tarihli 2017/274 esas ve 2017/382 sayılı kararı ile ; “Erenköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesi raporunda sanığın uyuşturucu madde kullanmaya devam ettiği bildirilmiş ise de, bunun tespitine ilişkin herhangi bir kan tahlili veya tıbbi bir belgenin dosyada bulunmadığı, sanığın samimi savunması ve görüşmelere katılması da nazara alındığında ihlale ilişkin olayın subutu noktasında kesin kanaate varılamadığı” gerekçesiyle “kamu davasının CMK’nın 223/8. maddesi gereğince durmasına, denetimli serbestlik işlemlerinin kaldığı yerden devamı için dosyanın savcılığa gönderilmesine” karar verildiği, kararın 14/11/2017 tarihinde istinaf edilmeden kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B-Kanun Yararına Bozma İstemi:

“Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde kabul etmek veya bulundurmak suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 06/06/2016 tarihli ve 2016/6732 soruşturma, 2016/1147 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve şüpheli hakkında denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair kararı müteakip, hükümlünün denetimli serbestlik tedbirine uymaması nedeniyle İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 27/04/2017 tarihli ve 2016/6732 soruşturma, 2017/15480 esas, 2017/13081 iddianame sayılı kamu davasının açılması üzerine sanığın yapılan yargılamasında, kovuşturma şartının gerçekleşmediğinden bahisle kamu davasının durmasına dair İstanbul Anadolu 67. Asliye Ceza Mahkemesinin 24/10/2017 tarihli ve 2017/274 esas, 2017/382 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.