muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/21649, Karar No: 2017/12827, Tarih: 28.09.2017

Aynı celse dinlenen davalı ... beyanında; kendisinin olayla hiçbir ilgisinin olmadığını taş atanın oğlu ... olduğunu, beyan etmiştir .

Mahkemece maddi tazminat davasının kabulüne ; manevi tazminat davasının kısmen kabulüne karar verilmiş ;hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, velayet altındaki küçüğün, üçüncü kişilere zarar vermesi halinde bu zararın tazmini için açılan maddi ve manevi tazminat davasında hangi mahkemenin görevli olduğu noktasında toplanmaktadır.

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun "Sorumluluk" başlığını taşıyan 369. maddesinde aynen; "Ev başkanı, ev halkından olan küçüğün, kısıtlının, akıl hastalığı veya akıl zayıflığı bulunan kişinin verdiği zarardan, alışılmış şekilde durum ve koşulların gerektirdiği dikkatle onu gözetim altında bulundurduğunu veya bu dikkat ve özeni gösterseydi dahi zararın meydana gelmesini engelleyemeyeceğini ispat etmedikçe sorumludur. Ev başkanı, ev halkından akıl hastalığı veya akıl zayıflığı bulunanların kendilerini ya da başkalarını tehlikeye veya zarara düşürmemeleri için gerekli önlemleri almakla yükümlüdür. Zorunluluk halinde gerekli önlemlerin alınmasını yetkili makamdan ister." hükmünü içermektedir.

Görüldüğü üzere, ev başkanı ev halkından olan küçüğün, kısıtlının, akıl hastalığı veya akıl zayıflığı bulunan kişinin verdiği zarardan, alışılmış şekilde durum ve koşulların gerektirdiği dikkatle onu gözetim altında bulundurduğunu veya bu dikkat ve özeni gösterseydi dahi zararın meydana gelmesini engelleyemeyeceğini ispat etmedikçe sorumludur.

Maddenin açık ifadesinden de anlaşıldığı gibi, üçüncü kişilere verdikleri zararla ev başkanını sorumluluk altına sokanlar; küçük, kısıtlı ve akıl hastalığı veya akıl zayıflığı olan kimselerdir. Eş söyleyişle, ev başkanının MK.369/1'den doğan bu sorumluluğu, her şeyden önce şahıs itibariyle sınırlı olup, sadece küçük ve kısıtlıların haksız davranışları ile başkalarına verdikleri zararlardan sorumludur.

Bu nedenledir ki, ev başkanı özen ve gözetim görevini yerine getirmemesinden dolayı üçüncü kişilerin uğradığı zararı tazminle sorumludur ve bu sorumluluk hukuksal nitelikçe kusursuz sorumluluktur. Dolayısıyla, ev başkanının bu sorumluluktan kurtulabilmesi ancak, alışılmış şekilde durum ve koşulların gerektirdiği dikkatle küçüğü gözetim altında bulundurduğunu veya bu dikkat ve özeni gösterseydi dahi zararın meydana gelmesini engelleyemeyeceğini ispat etmesi ile mümkündür.

Tüm bu açıklamalar göstermektedir ki, ev başkanının sorumluluğu yasal dayanağını Türk Medeni Kanunu’nun Aile Hukukunu düzenleyen ikinci kitabında yer alan 369. maddeden almakta; aynı zamanda hukuksal nitelikçe de aile hukuku hükümleriyle sıkı sıkıya bağlantılı bulunmaktadır.

Sorumluluğun kaynağı böylece ortaya konulduktan sonra yargılama yöntemi ve dolayısıyla da göreve ilişkin düzenlemeler irdelenmelidir.

Tüm bu açıklamalar göstermektedir ki, ev başkanının sorumluluğu yasal dayanağını Türk Medeni Kanunu’nun Aile Hukukunu düzenleyen ikinci kitabında yer alan 369. maddeden almakta; aynı zamanda hukuksal nitelikçe de aile hukuku hükümleriyle sıkı sıkıya bağlantılı bulunmaktadır.

Sorumluluğun kaynağı böylece ortaya konulduktan sonra yargılama yöntemi ve dolayısıyla da göreve ilişkin düzenlemeler irdelenmelidir.

Aile mahkemelerinin kuruluşu, görevi ve yargılama usulleri; 4787 sayılı “Aile Mahkemesinin Kuruluş Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanun” ile düzenlenmiş ve Kanunun 1.maddesinde “Amaç ve Kapsam” başlığı altında; “Bu Kanunun amacı, aile mahkemelerinin kuruluş, görev ve yargılama usullerini düzenlemektir. Bu Kanun, aile hukukundan doğan dava ve işleri görmek üzere kurulan aile mahkemelerine dair hükümleri kapsar.” Hükmüne; Yine 4.maddesinde de “Aile Mahkemelerinin Görevleri” başlığı altında Aile mahkemelerinin gördüğü dava işler belirtilmiştir.

Hal böyle olunca; 4721 sayılı Kanunun 369. maddesi, Kanunun ikinci kitabının ikinci kısmında yer almakla, bu maddeye dayalı aile hukukundan doğan uyuşmazlıkların çözümü de “Aile Mahkemeleri”nin görev alanına girmektedir.

Nitekim, eldeki dava da 4721 sayılı Kanunun 369. maddesine dayalı olup, Aile Mahkemesi sıfatıyla bakılması gerektiği kuşkusuzdur.

Görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup, taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında resen gözetilir. Görevle ilgili hususlarda kazanılmış hak söz konusu olmaz.

Hal böyle olunca mahkemece,yukarıda ifade edilen yasa hükümleri ve açıklamalar dikkate alınmak suretiyle davaya Aile Mahkemesi sıfatıyla bakılıp sonuçlandırılması gerektiğinin gözetilmesi,bu kapsamda öncelikle ayrı Aile mahkemesi varsa dava dilekçesinin görevsizlik nedeniyle reddine ,yoksa davaya Aile Mahkemesi sıfatıyla bakılması gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

2-)Bozma nedenine göre davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentde açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA; 2. Bentde açıklanan nedenlerle bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3962, Karar No: 2014/7036, Tarih: 10.04.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/3962 E.  ,  2014/7036 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Sulh Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 05/09/2013 tarih ve 2013/300-2013/1160 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili kurumun mülkiyetinde bulunan enerji nakil hatlarından, müvekkili kurumun muvafakatinin alınması ve hat katılım payının ödenmesi koşuluyla elektrik dağıtımı yapan kuruluşlarca üçüncü kişilere müstakil abonelikler tesis edilebileceğini, müstakil abonelere enerji nakil hatlarının kullandırılması karşılığında müvekkili kurumun yönetim kurulunca belirlenen tarifeye göre hesaplanan hat katılım payının ve bakım işletme masraflarının müvekkili kuruma ödenmesinin gerektiğini, ancak davalı elektrik dağıtım şirketinin açıklanan yasal prosedüre uymaksızın ... ... verici istasyonu enerji nakil hattından, diğer davalıya müstakil abonelik şeklinde enerji kullandırıldığının tespit edildiğini, bunun karşılığında ise müvekkiline herhangi bir ödeme yapılmadığını ileri sürerek, 3.443,50 TL'nin 16.10.2001 tarihinden itibaren hesaplanacak reeskont faizi ve diğer ferileri ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir

Davalı"... Elektrik Dağıtım A.Ş. vekili, müvekkili şirketin abonesi konumundaki diğer davalının elektrik enerjisi almış olduğu ...'a ait ... tesisine, davacıya ait olan trafonun ... çıkışından enerji verildiğini, davacıya ait hatta ortak olunmadığını, ayrıca hattın eski maliki ... ile ... arasında yapılan abonelik sözleşmesi uyarınca ...'ın kendi tesisleri için aldığı enerji karşılığında hat katılım payının ödenmeyeceğini, dava konusu enerji alınan yerin de ...'a ait ... tesisi olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama ve tüm dosya kapsamına göre, davalı elektrik dağıtım şirketinin, davacıya ait enerji nakil hattından diğer davalıya müstakil abonelik tesis ederek enerji kullandırdığı, gerek tarafların selefi olan ... ile "...Telekomünikasyon A.Ş. arasında akdedilen 08.07.1996 tarihli elektrik satışına ilişkin sözleşmenin 2. maddesi ve gerekse Elektrik Tarifeleri Yönetmeliği'nin 13. maddesi uyarınca

Diğer davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama ve tüm dosya kapsamına göre, davalı elektrik dağıtım şirketinin, davacıya ait enerji nakil hattından diğer davalıya müstakil abonelik tesis ederek enerji kullandırdığı, gerek tarafların selefi olan ... ile "...Telekomünikasyon A.Ş. arasında akdedilen 08.07.1996 tarihli elektrik satışına ilişkin sözleşmenin 2. maddesi ve gerekse Elektrik Tarifeleri Yönetmeliği'nin 13. maddesi uyarınca

davalı"... Elektrik Dağıtım A.Ş.'nin hat katılım payını davacı kuruma ödemekle sorumlu bulunduğu, hat katılım bedelinin yönetmelik hükümleri gözetilerek bilirkişiler vasıtasıyla tespit edildiği, her ne kadar davacı tarafça söz konusu hattın işletme ve bakım masrafları da talep edilmiş ise de yukarıda anılan sözleşme uyarınca bu masraflardan davacının sorumlu olduğu, ilgili yönetmelikte de masraflara ilişkin hüküm bulunmadığı, ayrıca davacının işletme ve bakım masrafı yaptığını da kanıtlayamadığı, davalı dağıtım şirketinin temerrüde düşürüldüğü tarihten itibaren faiz istenebileceği gerekçesiyle, davanın"... Elektrik Dağıtım A.Ş. yönünden kısmen kabulü ile, 823,10 TL hat katılım bedelinin 30.06.2008 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, işletme ve bakım masrafı bedelinin tahsili yönündeki talebin reddine, diğer davalı yayın kuruluşu hakkındaki davanın reddine ilişkin karar kesinleştiğinden bu davalı hakkında yeniden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 10.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8757, Karar No: 2012/15571, Tarih: 09.10.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/8757 E.  ,  2012/15571 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Kadıköy 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 21/04/2011 tarih ve 2009/914-2011/259 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının davalı ... şirketince "Limitsiz Sağlık Sigortası ile sigortalı olduğunu, 17/08/2007 tarihinde böbrek nakli ameliyatı olduğunu, bu ameliyat nedeniyle hastaneye 22.924,60 TL ödediğini, sigorta kapsamında ameliyat giderlerinin karşılanması için davalı ... şirketine başvurduğunda, davalı ... şirketince doğumsal anomali ve hastalıklar ile genetik hastalıklara ilişkin tanı komplikasyon ve kontrol giderleri teminat kapsamı dışında olduğundan, davacının polikistik böbrek hastalığı nedeniyle gelişen kronik böbrek yetmezliği hastalığı ile ilgili tazminatların karşılanmasının mümkün olmadığı bildirilerek ödeme yapılmadığını belirterek, 22.924,60 TL'nın temerrüt tarihten itibaren işlemiş ve işleyecek banka mevduatına uygulanacak en yüksek faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davacının böbrek nakline yol açan kronik böbrek yetmezliğinin konjenital (doğumsal anomali) bir hastalık olan "Autosomal Polikistik Böbrek Hastalığından" kaynaklandığını, doğumsal(konjenital) hastalıkların limitsiz sağlık sigortası özel şartlarının 13.B maddesine göre teminat kapsamı dışında bulunduğunu, istenen tazminatın fahiş olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, nefroloji uzmanı bilirkişi raporu ile davacının hastalığının doğumsal (konjenital) polikistik böbrek rahatsızlığı olmadığı, davacının hastalığının sigorta teminat kapsamında kaldığı belirtilerek davanın kabulü ile 22.924,60 TL'nın davalının temerrüt tarihi olan 29/11/2007 tarihinden başlayarak 3095 Sayılı Yasanın 2/2 maddesi uyarınca avans faizi cinsinden temerrüt faizi yürütülmesine karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 09/10/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21971, Karar No: 2014/972, Tarih: 24.01.2014

**7. Hukuk Dairesi         2013/21971 E.  ,  2014/972 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İskenderun 1. İş Mahkemesi

Tarihi : 09/05/2013

Numarası : 2011/287-2013/639

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, iş akdinin davalı işverence haklı bir neden olmaksızın feshedildiğini bildirerek kıdem ve ihbar tazminatı ile ödenmeyen işçilik alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı iş akdini davacının feshettiğini, işçilik alacağı bulunmadığını ileri sürerek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece iş akdinin haklı nedenle feshedildiğinin ispat edilemediği gerekçesiyle kıdem ve ihbar tazminatı ile ödenmeyen işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil alacaklarının uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde işçinin mazeretli, raporlu ve izinli olabileceği günlerde fazla çalışma yapamayacağı gözetilerek indirim yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır. Ancak bu alacakların takdiri delil niteliğindeki tanık anlatımları yerine, yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir.

Somut olayda fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil alacakları tanık beyanları esas alınarak hesaplandığı halde mahkemece indirim yapılmaksızın zamanaşımına uğramayan dava dilekçesi ile talep edilen miktarın aynen kabulüne karar verilmiş olması isabetsiz olmuştur.

3-Davacı tanıkları M... A... ve İ...S... resmi bayram günlerinde çalışıldığını, dini bayram günlerinde çalışılmadığını açıkca beyan ettikleri halde davacının dini bayram günlerinde çalıştığının kabulüyle hesaplama yapan hatalı bilirkişi raporunun hükme esas alınmış olması bozma nedenidir.

SONUÇ; Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 24.1.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13915, Karar No: 2017/3703, Tarih: 06.04.2017

**17. Hukuk Dairesi         2014/13915 E.  ,  2017/3703 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... Tic.Ltd.Şti. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili şirket ile davalı sigorta şirketi arasında 31/12/2011 başlangıç davacı vekili, müvekkilinin ...... Vadisi E Blok 3 ve 4 nolu dükkanda faaliyet gösteren ... marketin sahibi olduğunu, müvekkilinin 08/01/2011 tarihli olay gecesi saat 00,15 de marketin bir kısım aydınlatmalarını güvenlik sebebi ile açık bıraktığını, alarm sistemini devreye soktuğunu, iş yeri kapısını kilitlediğini ve iş yerinden ayrıldığını, sabaha karşı ... Vadisi şantiye şefinin müvekkilini araması sonucu iş yerinde hırsızlık olayının gerçekleştiğini haber aldığını, müvekkilinin iş yerine gittiğinde iş yeri alarmının merdiven yardımı ile kablosunun kesildiğini, alarm kutusunun parçalandığını, giriş kapısının sert bir cisim ile zorlanarak açıldığını, kasanın arkasında bulunan sigara teşhir raflarının tamamının iş yeri dışarısına çıkarıldığını, para kasasının boşaltıldığını, masa üzerinde ve arka tarafta bulunan bazı gıdaların etrafa saçıldığını, marketin arka kısmında bulunan et ve süt mamüllerinin bulunduğu kısımdaki bazı gıdaların çalındığını ve sigara stokundaki sigaraların büyük çoğunluğunun çalındığını gördüğünü, olay yeri inceleme ekiplerince iş yerinde meydana gelen hırsızlığın

fotoğraflarla belgelendirildiğini, müvekkilinin yaptığı mal sayımı neticesinde iş yerinden faturaları ile de tespit edilebilen ... marka 17 kg kavurma, 40 kg sucuk, 16 kg salam, 15 kg pastırma, ... marka 25 paket hamburger eti, çeşitli markalarda dondurulmuş gıdalar, 12 koli Burn marka enerji içeçeği ve çeşitli markalarda 40 kutu çikolata, her biri 17 kg olan iki teneke ... marka, 2 teneke .... marka beyaz peynir, teşhir rafında bulunan 180 karton ..., tekel ve .... grubu sigara, arka taraftaki depodan da 50 karton ... 30 karton... sigara ile birlikte çekmecede bulunan 1.530,00 TL kağıt para ve 500-600 TL madeni para çalındığını tespit ettiğini, olay yeri inceleme ekiplerinin yaptıkları araştırma sonucunda ... vadisi satış ofisine ait güvenlik kameralarının çalışmadığının tespit edildiğini, bu sebeplerle sitenin güvenliği ile ilgili her türlü tedbiri alması gereken davalı güvenlik şirketi ve geçici site yönetimi (... İnşaat Tic.Ltd.Şti.) gerekli önlemleri almayarak kusurlu davranışları ile soyguna sebep olduklarını, sigorta şirketinin de sigorta poliçesinden kaynaklanan sorumluluğu bulunduğunu belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı tutulmak kaydı ile 8.000,00 TL maddi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek ticari temerrüt faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 14.04.2011 tarihli celsede davalı sigorta şirketi yönünden davadan feragat etmiş, 22.01.2013 tarihli ıslah dilekçesi ile çalınan 1.530 TL kağıt para ve 500-600 TL civarındaki madeni para yönünden talep ve haklarını saklı tutarak taleplerini 12.066,40 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı ... sigorta A.Ş vekili, yetki itirazında bulunduklarını, yetkili mahkemenin Üsküdar Mahkemeleri olduğunu beyan etmiştir.

Davalı ...vekili, 14/04/2011 tarihli davaya cevap dilekçesinde özetle; müvekkilinin bulunduğu sitede geçici site yönetimi görevini üstlendiğini, site sakinlerinin huzuru için elinden gelen tüm gayreti gösterdiğini, diğer davalı...Özel Güvenlik Tic. A.Ş isimli güvenlik şirketi ile sözleşme imzaladığını, müvekkiline atfedilebilecek bir kusur bulunmadığını belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve tüm dosya kapsamına göre; davalı sigorta şirketi yönünden açılmış olan davanın feragat nedeni ile reddine, 12.066,40 TL'nin olay tarihi olan 08/01/2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar Makro İnş.Tic.Ltd.Şti. ile

...'den alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı ...vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve tüm dosya kapsamına göre; davalı sigorta şirketi yönünden açılmış olan davanın feragat nedeni ile reddine, 12.066,40 TL'nin olay tarihi olan 08/01/2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar Makro İnş.Tic.Ltd.Şti. ile

...'den alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı ...vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, davalı site yönetimine, site sakini işyeri, konut sahiplerinin aidat ödemelerine; konut, işyeri v.s lerinin güvenliği hususunda yönetime güven duymalarına, işveren olarak denetim görevini iyi yapmamış olmasına göre, davalı ...vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 412,20 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...nden alınmasına 06/04/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/928, Karar No: 2007/2515, Tarih: 22.02.2007

**2. Hukuk Dairesi         2007/928 E.  ,  2007/2515 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Katkı Payı

Yukarıda tarihi, numarası, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; Dairenin \* 1.11.2006 gün ve 6845 – 14701 sayılı ilamiyle\* onanmasına karar verilmişti. Sözü geçen Dairemiz kararının düzeltilmesi istenilmekle, evrak okundu, gereği görüşülüp düşünüldü.

Temyiz ilamında yer alan açıklamalara göre Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunun 440. maddesinde sayılan sebeplerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE ve aynı Kanunun değişik 442. maddesi ile 5237 Sayılı Türk Ceza Kanunun 52. maddesi hükmünce takdiren (140) YTL. para cezasının, harçlar kanunu uyarınca (27.00) YTL. ilam harcının karar düzeltme isteyene yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna oyçokluğuyla karar verildi. 22.02.2007

.

KARŞI OY YAZISI

Dava dosyasında davacı kadın tarafından 7.5.2004 tarihinde açılan dava ile davalı koca tarafından 24.11.2000 tarihinde alınan ev ve 15.5.2003 tarihinde alınan arabanın edinilmesine katkı yapıldığından katkı payı isteminde bulunulduğu ve yerel mahkeme tarafından davacı kadının gerek ev ve gerekse araba alımına katkısı bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verildiği konusunda değerli çoğunluk ile aramızda “görüş birliği” vardır.

Çekişme nedir?;

Yerel mahkemenin araba ve eve yapılan katkının kabulüne yönelik kararı davalı koca tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemin 1.11.2006 günlü kararı ile;

1- Ev hanımı olan kadının ev alımına katkısı kanıtlanmadığından bu talebin reddi gerekir.

2- Araç hakkındaki talebe gelince

“….Davalı koca 29.1.2003 tarihinde emekli olmuş, Oyak ve Emekli Sandığı tarafından kendisine toplu ödeme yapılmıştır. Davaya konu 34 KNC 46 plakalı araç ise, davalı koca tarafından 15.5.2003 tarihinde alınmış ve 28.5.2003 tarihinde koca adına tescil edilmiştir. Aracın kocanın emekli ikramiyesi ile alındığı hakkındaki savunmasının aksi de kanıtlanmamıştır. Alınan emekli ikramiyesi edinilmiş mallardandır. Dava konusu araçta edinilmiş malla (emekli ikramiyesi ile) alınmıştır. Mahkemece; kocaya sosyal yardım kurumunca uygulanan usule göre ömür boyunca irat bağlanmış olsaydı, mal rejiminin sona erdiği tarihte (boşanmanın dava tarihinde TMK.225.md.) bundan sonraki döneme ait iradın peşin sermayeye çevrilmiş değerinin hesaplanması, aracın ise edinilmiş mallardan kabul edilmesi, tasfiye hesabının bu esaslar çerçevesinde değerlendirilmesi, gerektiğinde bilirkişiden de görüş alınması ve sonucu uyarınca karar verilmesi gerekir. (TMK.m.228/2) Bu husus üzerinde durulmadan yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.” gerekçesi ile hükmün bozulmasına karar verilmiş ve davacı kadın tarafından karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Davanın doğru olarak değerlendirilebilmesi için öncelikle tarafların ekonomik durumlarının da belirlenmesi zorunludur. Dava dosyasında mevcut bilirkişi raporuna göre;

Davacı kadın: Ev hanımıdır.

Davalı koca: Astsubaydır.