muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/17207, Karar No: 2018/13211, Tarih: 19.06.2018

Davalı ... Turizm Ticaret A.Ş. Vekili, diğer davalı şirketi kötü niyetli ve gerçeğe aykırı davaya cevap ve beyanlarını kabul etmediklerini, kendi sorumluluk ve borçlarından kurtulabilmek amacıyla işyeri devrinin olduğu iddiasında bulunduklarını, diğer davalı tarafından işten çıkartılan tüm şahısların kayıtlarına bakıldığında bir kısmının işyeri kapanması bir kısmının ise devir beyanları ile işten çıkartıldığının görüleceğini, ortada bir devir olmadığını ve diğer davalının da halen aktif bir şekilde faaliyetine devam ettiğini, davacının müvekkili şirket nezdinde 01.08.2013 tarihinden öncesine dayalı herhangi bir fiili çalışmasının bulunmadığını, bu nedenle alacaklarından sorumlu bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının her ne kadar ... Otel ve Turizm İşl. A.Ş nin ... A.Ş.’ye devredildiği davacı tarafça iddia edilmişse de, her iki şirket arasında devir ilişkisinin olmadığı, devir ilişkisinin davacı tarafça ispatlanamadığı, kaldı ki davalı ...Ş'nin 01.08.2013 tarihinde ticari faaliyetine başlamış olduğu, davacının iş akdinin ise işyerinin kapanması gerekçesiyle 26.07.2013 tarihinde davalı ... A.Ş. tarafından feshedildiği, davacının davalı ...Ş.’de herhangi bir çalışmasının bulunmadığı, dolayısıyla davalı ...Ş.’nin pasif husumet ehliyetinin bulunmadığı gerekçesiyle, davalı ...Ş. aleyhine açılan davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine, diğer davalı ... Otel ve Turizm A.Ş. yönünden ise itirazın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

İşyeri devri hususunda taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanununun 6 ncı maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı yasanın üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

Değinilen Yasanın 120 nci maddesi hükmüne göre, 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesi halen yürürlükte olduğundan, işyeri devirlerinde kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından belirtilen madde hükmü uygulanmalıdır. Anılan maddeye göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde, işçinin kıdemi işyeri veya işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

İşyerinin miras yoluyla intikali 4721 sayılı Türk Medenî Kanununun 599 uncu maddesinde düzenlenmiş, sözü edilen madde hükmünde mirasbırakanın ölümü ile mirasçıların bir bütün olarak mirasa hak kazanacakları açıklanmıştır.

İşyerinin önceleri gerçek kişi ya da kişilerce işletilmesinin ardından şirketleşmeye gidilmesi durumunda, bu işlem de bir tür işyeri devri sayılmalıdır. Önceki gerçek kişi olan işverenlerin devralan tüzel kişi ortakları olması bu devir ilişkisini ortadan kaldırmamaktadır (Yargıtay 9.HD. 22.7.2008 gün 2007/ 20491 E, 2008/ 21645 K.). Aynı şekilde daha önce tüzel kişi şirket olan işverenin işyerini bir gerçek şahsa devretmesi de mümkündür. Devralanın şirketin hissedarlarından biri olması da sonucu değiştirmeyecektir. Adi ortaklardan bir ya da bazılarının hisselerini devri de sorumlulukların belirlenmesi noktasında işyeri devri olarak işlem görmelidir.

İşyeri devrinin temel ölçütü, ekonomik birliğin kimliğinin korunmasıdır. Avrupa Adalet Divanı kararlarına göre, maddî ve maddî olmayan unsurların devredilip devredilmediği ve devir anındaki değeri, işgücünün devri, müşteri çevresinin devri, işyerinde devirden önce ve sonra yürütülen faaliyetlerin benzerlik derecesi, işyerinde faaliyete ara verilmişse bunun süresi, işyeri devrinin kriterleri arasında kabul edilmektedir.

Basın İş Kanununa tabi işyerleri bakımından, işyerinin belirleyici unsurlarından olan marka, logo ve yayın imtiyaz hakları gibi maddî olmayan unsurların devri de işyeri devri olarak değerlendirilmelidir (Yargıtay 9. HD., 19.1.2010 gün, 2009/42958 E., 2009/354 K).

Maddî ve maddî olmayan unsurların devri söz konusu olmaksızın da işgücünün önem taşıdığı sektörlerde ekonomik birliğin önemli unsurunu olan işçilerin devri de, işyeri devri olarak kabul edilmelidir.

Devirden sonra işyerindeki ekonomik birliğin kimliğini koruyup korumadığının saptanabilmesi için, yürütülen faaliyetin devirden sonra yeni işveren tarafından aynı veya özdeş biçimde sürdürülmesi ölçütü yanında, işyerinin taşınmaz ve taşınır malları ile maddî olmayan varlıkların, işyerinde çalışan işçilerin sayı ve uzmanlık bakımından çoğunluğunun, bunun yanı sıra müşteri çevresinin devredilip devredilmediği, devir öncesi ve sonrasındaki faaliyetler arasında benzerlik olup olmadığı, devir sebebiyle işyerinde faaliyet askıya alınmışsa askı süresi gibi koşullar da göz önünde tutulmalıdır.

4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde yazılı olan “hukukî işleme dayalı” ifadesi geniş şekilde değerlendirilmeli, yazılı, sözlü ve hatta zımnî bir anlaşma da yeterli görülmelidir.

İşyerine Bankalar Kanunu hükümleri çerçevesinde Bankacılık Denetleme ve Düzenleme Kurumu tarafından el koyulması ise işyeri devri niteliğinde değildir. Bu durumda yönetim hakkına müdahale edilmekte veya bankacılık faaliyetleri askıya alınmaktadır.

4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde yazılı olan “hukukî işleme dayalı” ifadesi geniş şekilde değerlendirilmeli, yazılı, sözlü ve hatta zımnî bir anlaşma da yeterli görülmelidir.

İşyerine Bankalar Kanunu hükümleri çerçevesinde Bankacılık Denetleme ve Düzenleme Kurumu tarafından el koyulması ise işyeri devri niteliğinde değildir. Bu durumda yönetim hakkına müdahale edilmekte veya bankacılık faaliyetleri askıya alınmaktadır.

Yine özelleştirme işlemi sonucu kamuya ait hisselerin devri de işyeri devri olarak değerlendirilemez. Özelleştirmede işyeri aynı tüzel kişilik altında faaliyetini sürdürmekte sadece kamuya ait hisselerin bir kısmı ya da tamamı el değiştirmektedir. Bununla birlikte, tamamı kamuya ait olan bir işyerinin özelleştirme işlemi sonucu başka bir işverene geçmesi işyeri devri niteliğindedir (Yargıtay 9.HD. 8.7.2008 gün ve 2008/25370 E, 2008/ 19682 K.).

İşyeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı şekilde işyeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkânı vermez.

İşyerinin devri işverenin yönetim hakkının son aşaması olup, işyeri devri çalışma koşullarında değişiklik anlamına da gelmez. Dairemizin kökleşmiş kararlarına göre işyeri devri işçiye haklı nedenle fesih hakkı tanımaz. İşyeri devrinin çalışma koşullarını ağırlaştıran bir yönü olup olmadığı belirlenmelidir (Yargıtay 9.HD. 27.10.2008 gün 2008/ 29715 E, 2008/28944 K.).

Bu açıklamalar ışığında, iş hukukunda işyeri devrinin işçilik alacaklarına etkileri üzerinde ayrıca durulmalıdır. İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanunun 6 ncı maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumlu olacaktır.

Somut uyuşmazlıkta, davacı 04/10/2005- 26/07/2013 tarihleri arası çalışmakta iken, otelin ... Turizm Şirketine devredilmesi üzerine 26.07.2013 tarihinde hiçbir gerekçe gösterilmeksizin ve ihbar önelinde bulunulmaksızın işten çıkarıldığını belirterek davalılar arasında iş yeri devri olduğunu iddia etmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, davacı 04/10/2005- 26/07/2013 tarihleri arası çalışmakta iken, otelin ... Turizm Şirketine devredilmesi üzerine 26.07.2013 tarihinde hiçbir gerekçe gösterilmeksizin ve ihbar önelinde bulunulmaksızın işten çıkarıldığını belirterek davalılar arasında iş yeri devri olduğunu iddia etmiştir.

Aynı tarihte iş akitleri feshedilen işçilerin benzer şekilde açtığı davalarda (kapatılan)7. Hukuk Dairesi tarafından temyiz incelemesi yapılarak davalılar arasında iş yeri devri olup olmadığı hususunda araştırma yapılmak üzere bozulan 2015/17757, 2015/27148, 2015/35820, 2015/39575 Esas sayılı emsal dosyalarda, davalı tarafın 26.07.2013-01.08.2013 tarihleri arasındaki 5 günlük sürede müvekkiline ait farklı bir şirkette çalışan personelin geçici olarak bu taşınmazın yeniden faaliyete geçirilmesi için çalıştığını beyan ettiği, dinlenen davacı tanıklarının da bu beyanı doğrular şekilde devralan ve devreden şirketin Cumartesi günü ortak toplantı yaptıklarını, çalışanların işine devam edeceğinin söylendiği ancak Pazartesi işten çıkarıldıklarının öğrenildiğini belirtmeleri karşısında, ...’dan işçilerin çıkış bildirimlerinin hangi tarihte resmi başvuru ile yapıldığının araştırılmadığı, çıkış kodlarının "17 ve 34" olarak gösterilmesi ayrıntılı değerlendirilmediği gibi, ... Şirketi’nin 01.08.2013 tarihinde işletmeye başladığını iddia ettiği tarihe kadar geçen sürede faaliyetin devam edip etmediği, konaklama bulunup bulunmadığı, işyeri devri ilişkisinin de bu surette bulunup bulunmadığı da yeterince tartışılmamıştır. Diğer yandan emsal dosyalarda davalı ... Şirketi’nin tapuda satış dışında işyeri devri bulunmadığını, davalı ... Şirketi’nin ise işyeri devri bulunduğunu savunduğu görülmektedir. Davalı ... Şirketi tapuda satış dışında devir işlemi olmadığını savunmuş ise de, devir tarihinden sonra otel aynı mefruşat ve çalışanların çoğunluğu ile işletilmeye devam edilmiştir. Otelin adı ve internet sayfası da kullanılmaya devam edilmiş, müşteri çevresinin ulaşması için telefonlar dahi ... Şirketi tarafından devralınmıştır. Ayrıca otel dışında davalı ...’a ait Beach Club'da devralınmıştır. Davalı ... Şirketi 01.08.2013 tarihinde işyerini işletmeye başlamış ise de, davalı ... ile ... Şirketi arasında otelin satış işlemlerinin 21.07.2013 tarihinde satış tarihinden 5 gün önce başladığı internet gazetelerine dahi yansımıştır. Tarafların tapuda taşınmaz satışının ötesinde, taşınabilir malları, işçilerin çoğunluğunu, maddi olmayan marka gibi unsurları, müşteri çevresini aldığı kesintisiz bir şekilde oteli aynı şekilde işletmeye devam ettiği halde Mahkemece taraflar arasında 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu 202.maddesi kapsamında işletme devri ilişkisi olup olmadığı, muvazaalı işlem yapılıp yapılmadığı değerlendirilmemiştir.

Mahkemece eksik inceleme ile davalı ... Şirketine yönelik davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Mahkemece eksik inceleme ile davalı ... Şirketine yönelik davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 19.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21527, Karar No: 2013/22890, Tarih: 31.10.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/21527 E.  ,  2013/22890 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı vekili tarafından verilen dilekçede, Dairemizin 14.05.2013 tarih 2013/8683 esas, 2013/10924 karar sayılı bozma ilamının maddi hataya dayalı olarak verildiği ileri sürülerek, davacının davalı gösterilen banka iş yerinde işveren vekil yardımcısı olmasının mümkün olmadığını, genel müdürü yardımcılığı görevinin bankanın iştiraki olan dava dışı şirkette geçen çalışma olduğunu belirterek kararın düzeltilmesini talep etmiştir. Davacı vekilinin dilekçesi ile birlikte dosya yeniden incelendi.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı iş sözleşmesinin geçerli sebep olmadan işverence feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini talep etmiş, davalı feshin geçerli sebebe dayandığını ve davacının işveren vekil yardımcısı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Dairemizce mahkemenin işe iade kararı bozularak davacının genel müdür yardımcılığı görevi sebebiyle işveren vekil yardımcısı kabul edilmesi gerekçesi ile davanın reddine şeklinde hüküm kurulmuştur. Ancak dosyada davacı, davalı ve dava dışı şirket arasında yapılan “iş sözleşmesi devri” niteliğindeki protokole göre davacının genel müdür olarak görev yaptığı işyerinin davalı işyeri olmadığı anlaşılmakla kararın gerekçesinin maddi hataya dayalı oluşturulduğu anlaşılmıştır.

Dosya kapsamındaki davacı, davalı ve dava dışı Yatırım Finans Menkul Değerler A.Ş. arasında imzalanan 31.03.2011 tarihli protokolün iş sözleşmesinin devri niteliğinde olduğu, bu sözleşme tarihinden sonra davacının davalı işyerinde bir çalışması olmadığı ve devralan dava dışı şirkette genel müdür yardımcısı olduğu konusunda uyuşmazlık bulunmadığı açıktır. Fesih bildiriminde devralan ve devredenin imzası birlikte bulunsa da davacının sadece dava dışı şirkette çalıştığı da sabittir. Bu durumda davacı en son çalıştığı dava dışı şirkete karşı işe iade davası açması mümkün iken çalışmasının iş sözleşmesi devri ile sona erdiği davalıya karşı dava açması mümkün olamayacağından, taraf sıfatı bulunmayan davalı hakkındaki işe iade davasının reddine karar verilmesi gerekeceğinden Dairemiz kararının gerekçesinin bu şekilde düzeltilmesi gerekmiştir. Gerekçesi düzletilen Dairemiz kararının sonuç kısmına karşı davacı vekilince yapılan maddi hata itirazının REDDİNE, 31.10.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/31192, Karar No: 2013/3580, Tarih: 11.02.2013

**4. Ceza Dairesi         2010/31192 E.  ,  2013/3580 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

İstanbul ... Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinden alınan 26.02.2008 tarihli rapor ile akıl hastası olduğu bildirilen sanık hakkında, tehdit suçu nedeniyle yöntemine uygun biçimde yargılama yapılarak tüm kanıtlar toplanıp değerlendirildikten sonra, suçun kanıtlanması halinde akıl hastalarına özgü güvenlik tedbirlerine hükmolunması, kanıt bulunmaması halinde ise beraat kararı verilmesi gerekirken eksik soruşturma ve yetersiz gerekçe ile 5237 Sayılı TCK'nın 32/1 ve 57.maddelerince hüküm verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 11.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11674, Karar No: 2014/15877, Tarih: 17.10.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/11674 E.  ,  2014/15877 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL(KAPATILAN) 25. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 20/02/2013

NUMARASI : 2011/232-2013/43

Taraflar arasında görülen davada İstanbul(Kapatılan) 25. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 20/02/2013 tarih ve 2011/232-2013/43 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirkete ait fore kazık makinesinin davalı nezdinde makine kırılması sigorta poliçesi ile teminat altına alındığını, makinenin müvekkiline ait inşaat şantiyesinde çalışırken piston cıvatalarının kopması sonucu toprak ile temas etmeyen K. B. isimli parçasının koparak makinenin açtığı çukura düştüğünü, makinenin bu parçasının rutin çalışma sırasında toprak ve zemin ile temas etmediğini, hasarın davalıya ihbarı üzerine yapılan ekspertiz çalışması neticesinde teminat dahilinde olduğu kabul edilen parçalar için 49.717,51 TL ödeme yapıldığını, K.B. ve K. B.G.isimli parçaların hasarının poliçe özel şartları gereği teminat dışı olduğu gerekçesiyle ödeme yapılmadığını, ancak oluşan hasarın teminat dahilinde olduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile K. B. ve K. B. G. isimli parçaların 62.800,00 Euro+KDV bedelinin şimdilik 10.000,00 TL'sinin davalıdan dava tarihi itibariyle faizi ile birlikte tahsilini talep etmiş, 14/12/2012 tarihli ıslah dilekçesi ile toplam 115.652,13 TL'nin tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, dava konusu hasarın poliçe özel şartlarının Y. A. Ç. İ.başlığını taşıyan klozunun “makine yer üstünde olsa bile eğer varsa toprak altında kalan parçaları ile delici ve kırıcı uçlarında meydana gelen hasarlar teminat dışıdır” hükmü uyarınca teminat dışı olduğunu savunarak, davanın reddini istemiş ve ıslah edilen kısmın zamanaşımına uğradığını bildirmiştir.

Davalı vekili, dava konusu hasarın poliçe özel şartlarının Y. A. Ç. İ.başlığını taşıyan klozunun “makine yer üstünde olsa bile eğer varsa toprak altında kalan parçaları ile delici ve kırıcı uçlarında meydana gelen hasarlar teminat dışıdır” hükmü uyarınca teminat dışı olduğunu savunarak, davanın reddini istemiş ve ıslah edilen kısmın zamanaşımına uğradığını bildirmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu iş makinesinin K.B. isimli parçasının çalışırken toprak ile temas etmediği ve toprağın altında kalan bir parça olmadığı, çalışma esnasında cıvataların kopması sonucu makinenin açtığı çukura düştüğü ve bu şekilde hasara uğradığı, dava tarihi ve ıslah tarihi nazara alındığında 6102 ve 6103 sayılı Yasalardaki düzenlemeler çerçevesinde 6762 sayılı TTK hükümlerinin uygulanması gerektiği, 6762 sayılı TTK’nun 1268. maddesi uyarınca zamanaşımı süresinin 2 yıl olduğu, 01.09.2010 tarihinde meydana gelen hasarın aynı gün sigorta şirketine ihbar edildiği, ekspertiz raporunun 24.09.2010 tarihinde düzenlendiği, davacının 10.11.2010 tarihli dilekçesi ile talep ettiği tazminatın davalı sigorta şirketinin 22.11.2010 tarihli yazısı ile reddedildiği, ıslah tarihi olan 14.12.2012 tarihi itibariyle ıslaha konu miktarın zamanaşımına uğradığı, işbu davanın HMK’nun 107. maddesinde düzenlenen belirsiz alacak davası niteliğinde olmadığı, anılan maddede alacağın miktarının ya da değerinin tam ve kesin olarak belirlenmesinin kendisinden beklenemeyeceği ya da imkansız olduğu hallerde belirsiz alacak davasının gündeme gelebileceği belirtilmiş olmakla, davaya konu hasar miktarının ekspertiz raporunda teminat dışında olan parçalar ( K. B. ) olarak 93.406,43 TL olarak belirlendiği, makinenin rayiç değerinin rizikonun gerçekleştiği tarih itibarı ile basit bir araştırma ile tespiti de mümkün bulunduğundan davanın belirsiz alacak davası olarak kabul edilemeyeceği, davanın açıldığı tarih itibarı ile yürürlükte bulunan HUMK'daki düzenleme çerçevesinde kısmi dava olarak açıldığı ve ıslah yoluyla arttırılan kısmın zamanaşımına uğradığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 10.000,00 TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, ıslahla arttırılan kısmın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.