muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/8296, Karar No: 2013/6513, Tarih: 19.03.2013

...'nın kollukta şüpheli olarak verdiği beyanında özetle: “...Şarköy kavşağını biraz Tekirdağ istikametine doğru biraz geçtiklerinde ...'nin, aracı yolun sağına yanaştırdığını, tuvalet ihtiyacını gidermek için araçtan indiğini, bu esnada araç sahibi olan ...'ın da arka koltuktan inerek şoför koltuğuna geçmek istediğini, bunu gören ...'ın ...'ı engellemek istediğini fakat kimin kime vurduğunu görmediğini o arbede esnasında yolun karşı tarafına geçtiklerini, ...'ı, ...'a bir şey yapmaması konusunda uyardığını, ...'ın ...'ı yolun kenarında bırakarak arabaya geldiğini, daha sonra araçla birlikte Tekirdağ'a doğru gitmeye devam ettiklerini, beyan ettiği,

Sanık ... müdafii huzurunda 19.12.2006 kollukta verdiği beyanında özetle; restaurantın önünde garsonlar bize Kartal marka bir aracı göstererek içindeki araç sahibinin sarhoş olduğunu, Malkara'ya gideceğini, kendilerinin de onunla birlikte gidebileceklerini söylediğini, kabul ederek hep birlikte araca bindiklerini, araç sahibinin arka koltukta oturduğunu, kendisinin ise sürücü koltuğuna geçtiğini, Malkara içerisinde arabayı kenara çektiğini, orada inecekken, araç sahibi olan ve isminin ... olduğunu sonradan öğrendiği kişinin, sarhoş olduğunu söyleyerek yardım istediğini, bunun üzerine Tekirdağ'a doğru devam ettiklerini, alkollü olduğu için neden Tekirdağ'a doğru gittiğini bilmediğini, ancak alkollü olduğu için araç sahibini Tekirdağ yolu üzerinde neden bıraktığını bilmediğini, beyan etttiği,

Sanık ... mahkemede verdiği beyanında ise özetle; olay akşamı restauranttan Malkara'ya dönmek için taksi çağırdıkları sırada restaurant sahibinin müştekiden rica etmesi üzerine müştekinin arabasına bindiklerini, müştekinin arabanın anahtarını kendisine verdiğini, birlikte 5 kişi olarak Malkara'ya geldiklerini, Malkara da iki kişinin indiğini, müştekiye Tekirdağ'a gidip gidemeyeceklerini sorduğunu, kabul etmesiyle Tekirdağ'a doğru yola çıktıklarını, 10 km kadar gittikten sonra tuvalet için durduklarını, müştekinin direksiyona geçip arabayı kullanmak istediğini, müştekiye aşırı sarhoş olması nedeniyle arabayı kendisinin kullanacağını söylediğini, aralarında herhangi bir tartışma olmadığı halde müştekinin yanlarından kaçtığını, ...'un arabanın arka koltuğunda cüzdan bulduğunu söylediğinde ise onu yerine bırakmasını belirttiğini, arabaya binip önce Tekirdağ'a sonra Hayrabolu'ya geldiklerini, sabaha karşı da Malkara'ya ulaştıklarında ve arabayı Malkara'da otobüslerin kalktığı yerin yanındaki otoparka bıraktıklarını, jandarma da ifade verdiği sırada kendisine ne sorulduysa ona cevap verdiğini bu nedenle olayı ayrıntısıyla anlatamadığını, alkolün etkisiyle Tekirdağ'a gitmeye karar vermiş olduğunu, Tekirdağ'a gitme fikrini yolda ...'un söylediğini, alkollü kafayla kabul ettiğini, ifade etmiştir.

Olayda; sanık aleyhine değerlendirilebilecek deliller, yakınanın aşamalarda değişen ve birbirleri ile örtüşmeyen beyanı ile araç teslim tutanağıdır. Sanık ise tüm aşamalarda yağma suçunu işlemediğini, aşırı alkollü olan mağdurun kendisine ait aracı kullanma ısrarı üzerine tartıştıklarını, mağdurun ayrılması üzerine yanındaki ... ile yola devam ettiğini, otonun arka koltuğundaki cüzdanı gören ...'a ise dokunmamasını belirtip sevk ve idaresindeki yakınana ait araçla trafik kazası sonrasında da içindeki cüzdanla birlikte aracı güvenli bir yerde park ettiğini ileri sürdüğü, bu anlatımlarının kısmen ... tarafından bu yönüyle doğrulandığı ayrıca adli muayene raporuna göre de yakınandaki yaralanmanın oluş tarihi ve tarzının da mağdurun iddiasını doğrulamadığı,

Hal böyle olunca;

Maddi gerçeğe ulaşılarak adaleti sağlamak ve işlenen suçun vasıflandırılmasının ihtimali değil kesin ve inandırıcı delillere göre yapılması kuralı da dikkate alındığında, yakınanın aşamalardaki beyanları, sanık savunmaları ve tanık anlatımlarından hangisinin bir diğerine üstün kılındığı karar yerinde yeterli ve inandırıcı gerekçeler ile açıklanıp tartışılmadan sanığın eylemi yağma olarak değerlendirilip yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Sanığın, tekerrüre esas alınan hükümlülüğünün, Trafik Güvenliğini Tehlikeye atmak suçundan verilmiş 500 TL adli para cezasından ibaret ve miktarı itibariyle 1412 sayılı CMUK’nun 305/2. maddesi gereğince kesin nitelikte olduğu ve aynı Yasanın 305/son. maddesi gereğince de tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeden, sanık hakkında 5237 sayılı TCY’nın 58/6-7. maddesi uyarınca cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanı ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları ile tebliğnamedeki düşünce bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, 19.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15052, Karar No: 2015/12493, Tarih: 10.12.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/15052 E.  ,  2015/12493 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Karşıyaka 1. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/08/2015

NUMARASI : 2015/845-2015/828

İHBAR EDEN : Narlıdere Huzurevi Yaşlı Bakım ve Rehabilitasyon Merkezi

KISITLI ADAYI : A.. G..

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada İzmir 11. Sulh Hukuk ve Karşıyaka 1. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 405. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

İzmir 11. Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlı adayının MERNİS adresinin “.. Sk. No:.. Karşıyaka/İZMİR” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Karşıyaka 1. Sulh Hukuk Mahkemesince ise, kısıtlı adayının ikamet adresinin Narlıdere Huzurevi Yaşlı Bakım ve Rehabilitasyon Merkezi olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." 19/1. maddesi uyarınca da, “Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Karşıyaka İlçe Emniyet Müdürlüğünün 10.11.2015 tarihli tutanağından kısıtlı adayının huzurevine yerleşmeden önce “.. Sk. No:.. Karşıyaka/İZMİR” adresinde ikamet ettiği, 2005 yılında bu adresten ayrılarak huzurevine yerleştiği anlaşılmıştır. Her ne kadar Türk Medenî Kanununun 22. maddesinde bakım ve sağlık kurumuna konulmanın yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmayacağı belirlenmişse de, kısıtlı adayının sürekli yerleşmek niyetiyle huzurevinde kaldığı ve sürekli bakım ve gözetiminin huzurevinde gerçekleştirildiği anlaşıldığından, uyuşmazlığın İzmir 11. Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince İzmir 11. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 10/12/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21422, Karar No: 2015/40166, Tarih: 27.04.2015

**6. Ceza Dairesi         2012/21422 E.  ,  2015/40166 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Katılan ...'ın hazırlık aşamasında verdiği beyanında; 2 yıldır kamyon şöförlüğü yaptığını olay günü 21 ton pirinç yüklü kamyon ile İpsaladan yola çıktığını, saat:01.30 sıralarında tem otoyolu kınalı gişeleri kgs bölümünü geçtikten sonra 500 metre gittiğinde koyu renkli...marka plakası olmayan bir... önüne çıktığını çarpmamak için emniyet şeridine geçtiğini, aracın önündeki şahsın el ve kol ile durmasını işaret ettiğini, kamyonu durdurduğunu, bir şahsın yanına gelerek aşağıya inmesini söylediğini, kamyondan inip şahsın yanına gittiğinde kamyonun belgelerini istediğini, siz kimsiniz, kimliğini görebilirmiyim dediğinde 3 şahsın gelerek kendisini aracın arka koltuğuna yatırdıklarını, yüzünü mont ile kapattıklarını, omuzlarından ve ayaklarından bastırdıklarını, 45 dakika kadar araç ile gittiklerini, bir yere geldiklerini burada 3-4 saat kadar durduklarının, sonra tekrar yola çıktıklarını ve 20 dakika daha gittikten sonra aracı durdurup kendisini indirdiklerini beyan ettiği, kamyonun 11.09.2009 tarihinde terk edilmiş ve kapıları açık vaziyette boş olarak bulunduğu ve direksiyonundan svap örneği alındığı,

Kınalı gişelerindeki mobese kayıtlarının incelenmesinde; katılanın kullandığı kamyonun 01.33.06 da kgs bölümünden giriş yaptığı, 01.33.15 de ise kgs bölümünden ön plakası ........ olan kia marka aracın içerisinde birkaç kişi ile birlikte giriş yaptığının tespit edildiği,

Polnet kayıtlarının incelenmesinde; ...... plakalı aracın ... marka arazi taşıtı, ... olup renginin gri (gümüş) olduğunun bildirildiği,Katılan ...'ın hazırlık aşamasında; fotoğraftan sanığı olayı gerçekleştiren kişi olarak teşhis ettiği, Mahkeme aşamasında katılanın talimat mahkesinde ifadesi alınırken sanık savunmanı tarafından bir takım fotoğrafların katılana gösterildiği ve katılan ...'ın kendisine gösterilen fotoğrafların kendisini durduran şahsa ait olup olmadığını hatırlayamadığını beyan ettiği,

Sanığın ise tüm aşamalarda; suç tarihinde .... plakalı aracın ailesinin ve kendisinin kullanımında olduğunu ancak suçu işlemediğini savunduğunun anlaşılması karşısında; öncelikle mahkemece usulüne uygun şekilde sanık veya güncel fotoğrafı ile hazırlık aşamasında katılana yaptırılan teşhis sırasında gösterilen fotoğrafın katılan ...'a gösterilerek, sanığın atılı suçu işleyen kişi olup olmadığının belirlenmesi, kamyon üzerinden alınan svap örneğinin sanığa ait olup olmadığı hususu tespit edilip, olay yeri ve zamanı da dikkate alınarak benzer koşullar altında mahallinde keşif yapılıp, ...... plakalı aracın renginin nasıl nitelendirilebileceği hususuda mahkemece gözlemlendikten sonra sonucuna göre tüm kanıtlar yeniden birlikte değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılanlar ... ve ... vekillerinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 27.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7806, Karar No: 2011/2262, Tarih: 07.04.2011

**7. Hukuk Dairesi         2010/7806 E.  ,  2011/2262 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hasımsız olarak görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava, Dernekler Kanununun 32. maddesi hükmüne göre hasımsız olarak açılmış, zayi belgesi verilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın ispat edilemediği ve on beş günlük süre geçirildiği gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiş ise de varılan sonuç yasal düzenlemelere uygun düşmemiştir.

5253 sayılı Dernekler Kanununun 32/k maddesi hükmünde, dernekler tarafından tutulması zorunlu olan defter ve belgelerin gerekli dikkat ve özen gösterilmiş olması şartıyla elde olmayan bir nedenle okunamayacak hale gelmesi veya kaybolması halinde derneğe bu hususun öğrenilmesi tarihinden itibaren 15 gün içinde dernek merkezinin bulunduğu yer mahkemesinde zayi belgesi almak için dava açma zorunluluğu getirilmiş, bu gereği yerine getirmeyen yöneticilerin cezalandırılacağı açıklanmıştır.

Somut olaya gelince, dosya içeriğinde toplanan delillerden davacı derneğin üye kayıt ve evrak kayıt defterinin kaybolduğu bu nedenle dernek yöneticileri tarafından tutanak tutulduğu anlaşılmaktadır.

Usul kurallarına göre ispat yükü olumsuzu iddia edene değil olumluyu iddia edene düşer. Dosya içeriğinde davacı dernek yöneticilerinin gerekli dikkat ve özeni göstermediği veya defteri kasten kaybettiklerine ilişkin herhangi bir delil ve belge bulunmamaktadır. Davacı dernek tacir olmadığından yöneticilerinin basiretli bir tacir gibi davranma yükümlülükleri de bulunmamaktadır. Bu olgular ve defterin davacı dernek yöneticilerinin iradeleri dışında bir nedenle kaybolduğu, ayrıca 5253 sayılı Yasanın 32/k bendinde düzenlenen 15 günlük sürenin dernek yöneticilerinin dernek defterlerinin kaybolması halinde kısa süre içinde mahkemeye başvurmalarını sağlama amacıyla konulduğu, ayrıca dernek yöneticileri hakkında verilmiş bir mahkumiyet hükmünün de bulunmadığı gözetildiğinde davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davacı derneğin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin ödenen 91.05 TL harcın istek halinde davacı derneğe iadesine, 07.04.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17886, Karar No: 2014/1406, Tarih: 23.01.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/17886 E.  ,  2014/1406 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 13/10/2011 gün ve 2009/47-2011/253 sayılı kararı onayan Daire’nin 17.06.2013 gün ve 2012/8761 - 2013/12589 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davalının müvekkiline ait ....-7 ve ....BA 8 feribotlarında kaptan olarak çalıştığını ve 25/08/2008 tarihinde emekli olduğunu, davalının .... 8 isimli tekneyi ... .... İskelesi'ne yanaştırdığında tekneyi iskeleye iyi bağlamaması neticesinde feribotun kayalıklara vurduğunu, feribotun pervane ve şaftının zarar görmesine neden olduğunu, buna dair 14/08/2006 tarihli tutanak tanzim edildiğini, bu olay sebebiyle meydana gelen hasarın 10.700,00 TL olduğunu, 31/05/2008 tarihinde ise müvekkiline ait ... 7 feribotunun ...'ya gelirken .... Adası açıklarında teknenin kayalıklara vurması neticesinde teknenin altında baş taraftan kıç tarafa kadar hasar meydana geldiğini, bu hasar nedeni ile müvekkilinin 9.500,00 TL zararının olduğunu, davalının yapmış olduğu bu hasar ve zararları gemilerin jurnal defterine kaydetmediğini, bunun da suç teşkil ettiğini ileri sürerek, toplam 20.200,00 TL zararın olay tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faizleri ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar, davacı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Bu kez davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 01,95 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 228,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 23.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/210, Karar No: 2017/2249, Tarih: 02.03.2017

**2. Hukuk Dairesi         2017/210 E.  ,  2017/2249 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından yargılama gideri ve vekalet ücreti yönünden duruşmalı olarak temyiz edilmiş ise de, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununa 31/03/2011 tarihli 6217 sayılı Kanunun 30. maddesiyle ilave edilen Geçici 3. madde hükmü uyarınca, uygulanması gereken 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesinde; kişisel ilişkinin kurulmasına ilişkin verilen kararların Yargıtay'da duruşmalı inceleneceğine ilişkin hüküm bulunamadığından duruşma isteğinin reddine, evrak üzerinde inceleme yapılmasına karar verildi. Evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacının yargılama giderine yönelik temyiz itirazları yersizdir.

2-Yargılama gideri haksız çıkan taraftan alınır (HMK m.326). Vekalet ücreti de yargılama giderlerindendir (HMK m.323). Davacı tarafından açılan torunla kişisel ilişki davasının yapılan yargılaması sonucunda davanın kabulüne karar verilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmesi halinde kendisini vekil ile temsil ettiren davacı lehine karar tarihindeki Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca maktu vekalet ücreti takdir edilmesi gerekirken yazılı şekilde maktu vekalet ücretinin yarısına karar verilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir. Ancak bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirdiğinden hükmün bu bölümünün düzeltilerek onanmasına karar vermesi gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda (2.) bentte gösterilen sebeple gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 4. bendinde yer alan "davacı vekili mazeretli olarak duruşmaya katılmayarak yokluğunda karar verilmesini istediğinden maktu avukatlık ücretinin 1/2'si olan 750.00 TL" sözcüklerinin hükümden çıkartılmasına yerine "davacı kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden karar tarihindeki Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 1.500,00 TL vekalet ücretinin" sözcüklerinin yazılmasına hükmün bu bölümünün düzeltilerek, temyize konu diğer bölümünün ise yukarıda (1.) bentte açıklanan sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 02.03.2017(Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2014/4289, Karar No: 2014/14013, Tarih: 27.11.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/4289 E.  ,  2014/14013 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : DÜZİÇİ SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 31/07/2013

NUMARASI : 2011/108-2013/276

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro Müdürlüğünce 3402 sayılı Yasa'nın 41. maddesine göre re'sen yapılan düzeltme işlemi sonucu verilen kararla ..Köyü çalışma alanında ve davacı Hazine adına kayıtlı bulunan 2063 parsel sayılı 41.250 metrekare yüzölçümündeki taşınmazın yüzölçümü 60.613,59 metrekare olarak düzeltilmiş ve 60.613,59 metrekare yüzölçümündeki taşınmazın 1425000/6061359 payı dava dışı O... oğlu Y..S.. 1425000/6061359 payı M..oğlu Y..S.. 3211359/6061359 payı davacı Hazine adına tescil edilmiş, dava dışı Z.. T.. mirasçıları ile K..T.. ve O.. oğlu Y..S.ve M.. oğlu Y.. S.. adına kayıtlı bulunan 2010 parsel sayılı 52.900 metrekare yüzölçümündeki taşınmazın yüzölçümü 52.116,37 metrekare olarak düzeltilmiş ve 2/3 payı Zeki T..1/3 payı K.. Türker adına tescil edilmiştir. Davacı Hazine, yasal süresi içinde yapılan düzeltme işleminin hatalı olduğu iddiasına dayanarak iptali istemi ile dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece; kadastro çalışmaları sırasında 2063 parsel ile 2010 parselin yerlerinin yanlış yazıldığı ve düzeltme işlemi ile yanlışlığın düzeltildiği, düzeltme işleminin hatalı olmadığı kabul edilmek suretiyle davanın reddine karar verilmiştir. Düzeltme işlemine konu olan 2063 parsel maliki Hazine, 2010 parsel maliki ise O...oğlu Y... S.. M.. oğlu Y.. S.. K.. T..ile Z.. T.. mirasçıları davada taraf olmadığı gibi karar başlığında da gösterilmemiş, taraf teşkili tamamlanmamıştır. Mahkemece öncelikle davaya konu taşınmazların tapu kaydı malikleri O..oğlu Y.. S.., M.. oğlu Y... S.. K.. T..r ile Z...T.. mirasçıları H.., S.. Ş.. Z.., M.. K.., S.., N.., H., M.. Türker'in yöntemince davaya katılımları sağlanmalı, duruşmaya geldiklerinde davaya diyecekleri sorulup saptanmalı, varsa tüm delilleri toplanmalı, daha sonra HUMK'nın 388. maddesi (HMK.297) hükmü gereğince tarafların her biri hüküm başlığında gösterilmek ve tüm deliller değerlendirilmek suretiyle bir karar verilmelidir. Açıklandığı şekilde taraf teşkili tamamlanmadan, davalı tarafın tümü karar

başlığında gösterilmeden yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir. Kabule göre de 2010 parsel 52.900 metrekare yüzölçümlü ve paylı olarak O.. oğlu Y.. S.., M..oğlu Y..S.., K...T.. ile Z..T.. mirasçıları H.. S... Ş.., Z.., M.. K.. S.., N.., H.. M.. T.. mirasçıları adına kayıtlı olduğu, 2063 parsel sayılı taşınmaz ise 41.250 metrekare yüzölçümü ile Hazine adına tapuya kayıtlı olduğu halde Kadastro Müdürlüğünce re'sen yapılan düzeltme sonucunda 2010 parsel 52.116,37 metrekare yüzölçümü ile sadece K..T..ile Z.. T.. mirasçıları H.., S.., Ş.. Z., M... K., S.., N.., H.., M.. T.. adına tescil edilmiş, 2063 parsel ise 60.613,59 metrekare yüzölçümü ile Hazine ve O..oğlu Y.. S.., M.. oğlu Y.. S.. adına tescil edilmiş, “ Sarı” soyadlı kişilere Hazine'ye ait 2063 parsel sayılı taşınmazda mülkiyet hakkı verilmek, “T..soyadlı kişilere ise 2010 parselin tamamı bırakılmak ve Hazine'nin sahip olduğu taşınmazın yüzölçümü 9.136,41 metrekare azaltılmak suretiyle mülkiyet değişikliğine yol açacak şekilde yapılan düzeltme kararına itiraz niteliğindeki davanın reddine de karar verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulüyle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair yönlerin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 27.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5278, Karar No: 2020/9012, Tarih: 22.10.2020

**12. Hukuk Dairesi         2020/5278 E.  ,  2020/9012 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi Yeliz Aiziz tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5311 Sayılı Kanun ile değişik İİK'nin 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 Sayılı HMK'nin 370. maddeleri uyarınca ONANMASINA, alınması gereken 54,40 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline, 22/10/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.