muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/11419, Karar No: 2015/26381, Tarih: 13.05.2015

**11. Ceza Dairesi         2013/11419 E.  ,  2015/26381 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Belgelerde yapılan sahteciliğin aldatma yeteneği bulunup bulunmadığının takdir ve tayini hakime ait olup 17.03.2010 tarihli kriminal raporunda; suça konu çekin sahteciliğinin bankacılık işi ile uğraşan tecrübeli kişilerin dikkatini çekebilecek nitelikte olduğu, iyiniyetli kişilere karşı kullanıldığında ise ilk nazarda dikkati çekmeyeceğinden iğfal kabiliyetini haiz olduğunun belirtilmesi ve sanığın aşamalardaki savunmasında çeki ... adresinde bulunan ... Şirketinden aldığını savunması karşısında; adli emanetin 2010/60 sırasına kayıtlı suça konu çekin getirtilerek duruşmada incelenip özellikleri duruşma tutanağına yazıldıktan ve denetime olanak verecek şekilde dosyada bulundurulduktan sonra iğfal kabiliyeti bulunup bulunmadığının tespit edilmesi, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenebilmesi için, şirketin belirtilen adreste faaliyette bulunup bulunmadığının kolluk marifetiyle araştırılması ve ulaşılması halinde yetkilisinin tanık sıfatıyla dinlenmesi, sanıktan bu şirkete mal sattığına ilişkin fatura ya da belgeleri olup olmadığının sorulması ve çekte cirosu bulunan birinci ve ikinci cirantaların gerçek kişi olup olmadığının araştırılması ile sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13.05.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3553, Karar No: 2021/3675, Tarih: 15.04.2021

**11. Hukuk Dairesi         2019/3553 E.  ,  2021/3675 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Mersin 2. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 23.03.2017 gün ve 2015/265 - 2017/94 sayılı kararı bozan Daire'nin 02.04.2019 gün ve 2017/3232 - 2019/2536 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin Vietnam'dan ithal ettiği dondurulmuş balık emtiasının Mersin'e davalı gemi acentesi aracılığı ile taşındığını, taşıma sonucunda ürünün tamamının bozulduğunu ileri sürerek, mal bedeli 28.800 USD ile diğer zarar kalemlerine ilişkin 8.061,20 TL'nin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkiline doğrudan dava açılamayacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davanın kabulü ile 28.800,00 USD ve 8.061,20 TL’nin faiziyle davalıdan tahsiline dair verilen kararın davalı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce bozulmuştur.

Davacı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dava, davalı acentenin şahsi kusuru nedeniyle oluştuğu iddia edilen maddi zararın tazmini istemine ilişkindir.

Olay tarihinde yürürlükte bulunan 6762 sayılı TTK’nun 123,124,125. vd. maddeleri (yargılama sırasında yürürlüğe giren 6102 sayılı TTK’nun 109,110,111. vd. maddeleri) acentenin müvekkiline karşı haber verme ve gerekli önlemleri alma gibi yükümlülüklerini düzenlemekte ise de acentenin şahsi kusuru bulunması halinde mal sahibi de doğrudan acenteye dava açabilecektir.

Somut uyuşmazlıkta davacı taraf konteynerin limana geldikten sonra arızalandığını, soğutma görevini yapmadığını, davalı acentenin kontrol ve gözetim görevini yerine getirmediğini, görevini ihmal etmesi nedeniyle şahsen kusurlu olduğunu iddia etmiştir.

Somut uyuşmazlıkta davacı taraf konteynerin limana geldikten sonra arızalandığını, soğutma görevini yapmadığını, davalı acentenin kontrol ve gözetim görevini yerine getirmediğini, görevini ihmal etmesi nedeniyle şahsen kusurlu olduğunu iddia etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama, toplanan deliller, alınan bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından dava konusu malların taşındığı geminin 05.08.2011 tarihinde Mersin Limanı’na yanaştığı, 18.08.2011 tarihinde malların içinde bulunduğu konteynerin arızalandığı ve soğutma görevini yapmadığı, davalının 22.08.2011 tarihinde Gümrük Müdürlüğü’ne müracat ederek acenteliklerine bağlı gemi ile gelen Mersin Limanı’nda arızalanan konteynerdeki arıza giderilemediğinden ve malın bozulmamasını teminen numarası bildirilen refer konteynere aktarılabilmesi için izin talebinde bulunduğu, 22.08.2011 tarihinde gümrük ambar memuru, MİP görevlisi ve acente personeli imzaları ile Maersk Gemi Acenteliğine bağlı ve arızalı olan konteynerin orjinal mührü kırılıp içindeki emtianın yine Maersk Gemi Acenteliğine bağlı konteynere aktarılarak acente mührü tatbik edildiği, davalı tarafından davacıya 22.11.2011 tarihinde gönderilen e-posta ile arıza nedeniyle konteynerin değiştirildiğinin bildirildiği, davacı tarafın 23.08.2011 tarihli cevabi e-postasında konteyner değiştirilmeden önce kendilerine haber verilmediği için oluşacak hasarda sorumluluk kabul etmediklerinin bildirildiği, davalının 24.08.2011 tarihinde gönderdiği e-posta ile konteyner değiştirme işlemi son derece hızlı yapılmış olmasına rağmen konişmentoda belirtilen dereceyi sağlayamadığı ve malda hasar oluşmuş olabileceğinden malı çekmeden önce davacının satıcısına ve mevcutsa sigortacısına haber vermesinin uygun olacağının bildirildiği anlaşılmıştır.

Buna göre yukarıda bildirilen Yasa hükümleri uyarınca davalı acentenin dava dışı müvekkiline karşı söz konusu emtiayı koruma, kontrol, gözetim, haber verme gibi yükümlülükleri olmakla birlikte genel hükümlere göre malın korunmasında gerekli basireti göstermemesi halinde mal sahibine karşı da sorumluluğu bulunduğu açıktır. Mahkemece yapılan yargılama neticesi davalı acentenin gerekli dikkat ve özeni göstermeyerek kusurlu olduğu anlaşıldığından davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün onanması gerekirken, yazılı gerekçe ile davalı yararına bozulmuş olduğundan, davacı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 02.04.2019 tarih 2017/3232E. 2019/2536 K. sayılı bozma ilamının kaldırılarak hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 02.04.2019 tarih 2017/3232 E. 2019/2536 K. sayılı bozma ilamının kaldırılarak mahkeme kararının ONANMASINA, ödediği karar düzeltme harcının isteği halinde karar düzeltme isteyen davacıya iadesine, peşin harcın onama harcından mahsubuyla davalıdan başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 15.04.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/23863, Karar No: 2018/4434, Tarih: 03.04.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/23863 E.  ,  2018/4434 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İpoteğin Kaldırılması

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, aile konutu üzerindeki ipoteğin kaldırılması istemine ilişkindir.

Mahkemece, davalı ...’nin kötü niyetinin ispat edilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 194/1. maddesine göre, “Eşlerden biri, diğer eşin açık rızası bulunmadıkça, aile konutu ile ilgili kira sözleşmesini feshedemez, aile konutunu devredemez veya aile konutu üzerindeki hakları sınırlayamaz.” Bu madde hükmü ile aile konutu şerhi "konulmuş olmasa da” eşlerin birlikte yaşadıkları aile konutu üzerindeki fiil ehliyetleri sınırlandırılmıştır. Sınırlandırma, aile konutu şerhi konulduğu için değil, zaten var olduğu için getirilmiştir. Bu sebeple tapuya aile konutu şerhi verilmese bile o konut aile konutu özelliğini taşır. Eş söyleyişle şerh konulduğu için aile konutu olmamakta, aksine aile konutu olduğu için şerh konulabilmektedir. Bu nedenle aile konutu şerhi konulduğunda, konulan şerh “kurucu” değil “açıklayıcı” şerh özelliğini taşımaktadır. Anılan madde hükmü ile getirilen sınırlandırma, “emredici” niteliktedir. Dolayısıyla bu haktan önceden feragat edilemeyeceği gibi eşlerin anlaşmasıyla da ortadan kaldırılamaz ve açık rıza ancak “belirli olan” bir işlem için verilebilir.

Türk Medeni Kanununun 193. maddesi hükmü ile eşlerin birbirleri ve üçüncü kişilerle olan hukuki işlemlerinde özgürlük alanı tanınmış olmakla birlikte Türk Medeni Kanununun 194. madde hükmü ile eşlerin aile konutu ile ilgili bazı hukuksal işlemlerinin diğer eşin rızasına bağlı olduğu kuralı getirilerek eşlerin hukuki işlem özgürlüğü, “aile birliğinin korunması” amacıyla sınırlandırılmıştır. Buna göre, eşlerden biri diğer eşin “açık rızası

bulunmadıkça” aile konutu ile ilgili kira sözleşmesini feshedemez, aile konutunu devredemez ve aile konutu üzerindeki hakları sınırlayamaz. Bu cümleden hareketle, aile konutunun maliki olan eş, aile konutundaki yaşantıyı güçlüğe sokacak biçimde, aile konutunun ipotek edilmesi gibi “tek başına” bir ayni hakla sınırlandıramaz. Bu sınırlandırma “ancak diğer eşin açık rızası alınarak” yapılabilir.

Türk Medeni Kanununun 194. maddesi yetkili eşin izni için bir geçerlilik şekli öngörmemiştir. Bu nedenle söz konusu izin bir şekle tabi olmadan, sözlü olarak dahi verilebilir. Ancak maddenin ifadesinden de anlaşılacağı üzere, iznin "açık” olması gerekir.

Her ne kadar ipotek doğrudan doğruya aile konutundan faydalanma ve oturma hakkını engellemiyorsa da, hak sahibi eşin kötü niyetli ve muvazaalı işlemleri ile aile konutunun elden çıkarılma tehlikesi nedeniyle ipotek işlemine diğer eşin “açık rızası” şarttır.

Her ne kadar ipotek doğrudan doğruya aile konutundan faydalanma ve oturma hakkını engellemiyorsa da, hak sahibi eşin kötü niyetli ve muvazaalı işlemleri ile aile konutunun elden çıkarılma tehlikesi nedeniyle ipotek işlemine diğer eşin “açık rızası” şarttır.

Somut olayda, davalı eş dava konusu aile konutu üzerinde diğer davalı ... lehine ipotek tesis etmiş, bu işlem sırasında davacı eşin açık rızası alınmamıştır.

Hukuk Genel Kurulunun 15.04.2015 tarih ve 2013/2-2056 esas, 2015/1201 karar günlü kararında açıkça ifade edildiği ve Dairemizce de aynen benimsendiği üzere eşin açık rızası alınmadan yapılan işlemin geçerli olduğunu kabul etmek imkansızdır. Eş söyleyişle eşin "açık rızası alınmadan" yapılan işlemin "geçersiz olduğunu" kabul etmek zorunludur. Gerçekleşen bu durum karşısında yukarıda açıklanan yasal düzenleme ile ilkelere uygun değerlendirme yapılarak davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde ret hükmü kurulması usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 03.04.2017(Salı)
Yargıtay — Esas No: 2015/17939, Karar No: 2015/2360, Tarih: 09.06.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/17939 E.  ,  2015/2360 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme, hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk savunması, yer gösteme ve teşhis tutanağı, olay yeri inceleme raporu ve biyometrik iz mukayese raporlarına göre, suça sürüklenen çocuğun arkadaşı ile... Köyü ...-... İlköğretim Okuluna, müdür yardımcısı odasının penceresinin demir korumalığını eğerek ve pencere kolunu kırarak girdiği, müdür yardımcısı odasının çekmecesinde bulunan 45-50 TL para ile müdür odasında bulunan 250 TL para ve cep telefonunu aldığı ve müdür yardımcısı odası penceresi camı dış yüzeyinden alındığı belirtilen parmak izinin, suça sürüklenen çocuğa ait olduğunun tespit edildiğinin anlaşılması karşısında mala zarar verme ve hırsızlık tehdit suçlarının oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 09/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/30089, Karar No: 2016/17047, Tarih: 20.10.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/30089 E.  ,  2016/17047 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle fesih bildiriminde 28.02.2015 günü 15.00-15.45 saatleri arası eylem yapıldığından bahsedilmiş ise de işverence bu hususun ispatlanamadığı, 01.03.2015 günü imalathanede ya da fabrikada normal mesai olmadığı, 02.03.2015 günü yapılan eylemin ise bir günü aşmadığı, 02.03.2015 günü yapılan bu eylemin iş sözleşmelerinin feshinin bildirildiği dönemde bunu önleme veya işten çıkarılanların geri alınması için ve kendilerinin de işten çıkarılacağı makul korkusuna kapılmaları nedeniyle yapıldığı, işçilerin yaptıkları ve bir günü aştığı ispatlanamayan eylemin uluslararası normlar uyarınca demokratik bir şekilde toplu eylem hakkının kullanılması niteliğinde olduğu, Avrupa Sosyal Şartının 6/4 maddesi, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve ILO ile benimsenen kurallara göre makul süreli demokratik bir hakkın kullanımı niteliğindeki protesto eylemlerinin toplu eylem hakkına dahil olduğu, ölçülülük ilkesine uygun olan eylemin yasa dışı eylem olarak değerlendirilemeyeceği, Avrupa Sosyal Şartı Sözleşmesinin 6/4 maddesi de nazara alındığında telafisi imkansız zarar meydana getirmeyecek şekilde toplu eylemde bulunmanın işverene haklı veya geçerli nedenle fesih hakkı vermeyeceği, 6. maddenin Türkiye tarafından onaylanmamasının, sosyal şartla bağlı olmama sonucunu doğurmayacağı, tarafı olduğumuz AİHS'nin denetim organı AİHM'nin Türkiye'ye yönelik kararlarında Avrupa Sosyal Şartını uyguladığı, Anayasanın 54. maddesindeki yasakların kalkması ve Anayasanın 90. maddesi hükmü ile uluslararası normlar uyarınca demokratik bir hakkın kullanımı niteliğinde sayılmasının uygun olacağı, kaldı ki işveren tarafından eylemleri aynı nitelikte olmasına karşın eyleme katılan tüm işçilerin iş akdine de son verilmemesinin eylemin telafisi imkansız bir ağırlıkta olmadığını gösterdiği, sendikanın işyerinde yetkili olduğunun tespitinden sonra yetkiye itiraz sürecinde sendikal baskıların arttığı ve çok sayıda sendika üyesi işçinin iş akdine son verildiği hususları birlikte değerlendirildiğinde feshin işveren tarafından sendikal örgütlenmenin önüne geçmek amacıyla yapıldığı anlaşıldığından davalının yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, davalıdan temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 20.10.2016 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2386, Karar No: 2020/3226, Tarih: 17.06.2020

**11. Ceza Dairesi         2018/2386 E.  ,  2020/3226 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Sanık hakkında sahte cirolu çekleri kullandığı iddiası ile açılan davada; sanığın birinci cironun sahte olduğunu bilmediğini, suçsuz olduğunu savunması ve keşidecisi ... Güvenlik ...Ldt Şirketinin yetkilisi olarak sanık tarafından imzalanan iki adet çekin birinci cirosundaki Alsancak Özel Eğitim ve Rehabilitasyon Hizmetleri Limited Şirketi kaşesi üzerinde bulunan imzaların ilgili şirket yetkilisi ...'nin eli ürünü olmadığının belirlenmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak biçimde tespiti bakımından; ... Özel Eğitim ve Rehabilitasyon Hizmetleri Limited Şirketi'nin iki yetkilisinden biri olan ve hakkında bilirkişi incelemesi yaptırılmamış olan ...'ın ve bir süre bu şirkette çalışan, katılan ...'ın eski eşi olan, tanık olarak ifadesine başvurulan Yusuf Ümit'in mukayeseye esas imza ve yazı örneklerinin alınarak dava konusu çeklerin arka yüzündeki 1. ciranta imzalarının adı geçenlere aidiyeti hususunda uzman bir kurum ve kuruluştan rapor alınması, çekin ...'a verildiği tarih araştırılarak suç tarihinin saptanması ve tüm kanıtlar birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile hüküm kurulması, yasaya aykırı,

2-Kabule göre; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün, bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 17.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13876, Karar No: 2013/19939, Tarih: 07.11.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/13876 E.  ,  2013/19939 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, Kuruma borçlu olmadığının tespitine, ödemiş olduğu primlerin yasal faiziyle birlikte iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava,menfi tespit ve 7.477.00 TL olarak ödenmiş olan primlerin yasal faizi ile birlikte iadesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile ... T.C. kimlik nolu davacı ...' in kuruma 17.871.27 TL borçlu olmadığının tespitine ,tahsil edilen 7.477.00 TL prim borcunun ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacıya ,3201 SK uyarınca yurtdışında geçen sigortalılık sürelerini borçlanmak suretiyle 13.12.2007 tarihli tahsis talebine istinaden 1.1.2008 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı bağlandığı,kurumca davacının 1.1.2009 tarihinde başlayan vergi kaydına istinaden aylıkları durdurularak 1.1.2009-20.2.2011 süresinde yersiz ödenen aylıklar toplamı olan 17.871.27 TL davacı adına borç çıkarıldığı,Yurtdışı boçlanma ve Tahsis İşlemleri Başkanlığının 14.4.2011 tarih ve 2011/7 sayılı genelgesine istinaden aylıkların 1.7.2010 dan itibaren yeniden başlatıldığı,birikmiş aylıklardan borç mahsubu yapılarak yersiz ödeme miktarının 9.094.00 TL olarak düzeltildiği anılan meblağın 2011/Ekim ayından itibaren davacının maaşıdan 1/4 oranında kesileceği hususunun 1.10.2011 tarihli kurum yazısı ile davacıya bildirildiği,davacının vergi kaydına(ciğer,kokoreç ve köfte faaliyeti seyyar olmayan) istinaden 1.1.2009 tarihinden itibaren 5510 SY nın4/b-1 m uyarınca sigortalılığının başlatıldığı,29.4.2011 tarihinde terkinin yapıldığı ,6111 SY dan yararlanan davacının bu döneme ilişkin prim borcuna karşılık olarak 29.4.2011 tarihinde toplam 7.477 TL prim ödemesi yaptığı,9.34 TL fazla ödemesinin bulunduğu anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlık, yurtdışında geçen çalışmaların borçlanılması sonucu sigortalıya yaşlılık aylığı bağlandıktan sonra, sigortalının Türkiye’de sosyal güvenlik kurumlarına tabi olacak şekilde çalışması durumunda 3201 sayılı Yasa'nın 6/B maddesi uyarınca yaşlılık aylığının kesilip kesilmeyeceği,davacıdan tahsil olunan yaşlılık aylığının ve primlerinin davacıya iade edilip edilmeyeceği noktasında toplanmaktadır.

Uyuşmazlık, yurtdışında geçen çalışmaların borçlanılması sonucu sigortalıya yaşlılık aylığı bağlandıktan sonra, sigortalının Türkiye’de sosyal güvenlik kurumlarına tabi olacak şekilde çalışması durumunda 3201 sayılı Yasa'nın 6/B maddesi uyarınca yaşlılık aylığının kesilip kesilmeyeceği,davacıdan tahsil olunan yaşlılık aylığının ve primlerinin davacıya iade edilip edilmeyeceği noktasında toplanmaktadır.

Davanın yasal dayanağını oluşturan ve uyuşmazlık döneminde yürürlükte bulunan 3201 sayılı Yasa'nın 5754 sayılı Yasa'nın 79. maddesi ile değişik 6/B maddesine göre; ”bu Yasa hükümlerinden yararlanmak suretiyle aylık bağlananlardan tekrar yurt dışında yabancı ülke mevzuatına tabi çalışanlar, ikamete dayalı bir sosyal sigorta ya da sosyal yardım ödeneği alanlar ile Türkiye'de sigortalı çalışmaya başlayanların aylıkları, tekrar çalışmaya başladıkları veya ikamete dayalı bir ödenek almaya başladıkları tarihten itibaren kesilir.”

5997 sayılı Yasanın 15. maddesi ile 3201 sayılı Yasanın 6/B maddesi değiştirilerek “ Kanun hükümlerinden yararlanmak suretiyle aylık bağlananlardan tekrar yurt dışında yabancı ülke mevzuatına tabi çalışanlar, ikamete dayalı bir sosyal sigorta ya da sosyal yardım ödeneği alanların aylıkları, tekrar çalışmaya başladıkları veya ikamete dayalı bir ödenek almaya başladıkları tarihten itibaren kesilir. Türkiye'de sigortalı olarak çalışmaya başlayanlar hakkında 31/5/2006 tarihli ve 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun sosyal güvenlik destek primine tabi olarak çalışılmasına ilişkin hükümleri uygulanır." hükmü getirilmiş, madde hükmü 19.06.2010 tarihinde yürürlüğe girmiştir.

Mahkemece, 5997 sayılı Yasa'nın 15.maddesi ile 3201 sayılı Yasa'nın 6/B maddesinde yapılan değişikliğin, yürürlüğe girdiği 19.6.2010 tarihinden önceki uyuşmazlıklara uygulanmasının mümkün olmadığı gözardı edilerek ... şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

Davacının 19.06.2010 tarihinden önce 1.1.2009 tarihinde başlayan vergi kaydına istinaden 20.2.2011 tarihinde yaşlılık aylığının kesilip 1.1.2009-20.2.2011 süresinde yersiz ödenen aylıklar toplamı olan 17.871.27 TL davacı adına borç çıkarılmasına ilişkin kurum işlemi irdelendiğinde, 1.1.2009-19.6.2010 tarihleri arası davacının yaşlılık aylığının kesilmesine ilişkin işlem yerinde ise de 19.6.2010-20.2.2011 tarihleri arası yaşlılık aylığının kesilmesi isabetsiz olmuştur.Davacının yasanın yürülük tarihi olan 19.6.2010 tarihi ile 5510/4/1-b tabi sigortalılığının durdurulduğu tarih olan 27.4.2011 tarihi arasında sosyal güvenlik destek primine tabi çalışması mümkün bulunduğuna göre, mahkemece 5997 sayılı Yasa'nın 15.maddesi ile 3201 sayılı Yasa'nın 6/B maddesinde yapılan değişikliğin göz önüne alınarak kurumun iade yükümlüğünün bulunup bulunmadığını belirlemek gerekirken yanılgılı değerlendirme sonucunda davanın kabulüne dair kurulan hüküm usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeden ... şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 07/11/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.