muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/6931, Karar No: 2009/9029, Tarih: 28.12.2009

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2009/6931 E.  ,  2009/9029 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 285 ada 20 parsel sayılı 135,42 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, davacı ... adına tespit edilen dava dışı 285 ada 1 sayılı parselin kontrol incelemesi sırasında taşlık, kayalık yerlerden olduğunun anlaşılması nedeniyle davalı Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı ..., yasal süresi içinde satın alma ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine ve çekişmeli parselin tespit gibi Hazine adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 28.12.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17555, Karar No: 2014/16813, Tarih: 18.12.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/17555 E.  ,  2014/16813 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : AKŞEHİR 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 05/03/2014

NUMARASI : 2013/294-2014/72

Taraflar arasında görülen alacak davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dava; kayıp kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Mahkemece; davalının, 2006 yılından 2011 yılına kadar davacı aboneden kayıp kaçak bedeli almadığı, 2011 ve 2012 yılları arasında alınan kayıp kaçak bedellerinin toplam 700,68 TL olduğu, dava konusu edilen alacak miktarının Hakem Heyetinin görev sınırı içinde kaldığı gerekçesiyle davanın reddi cihetine gidilmiş, hükmün davacı vekili tarafından temyizi üzerine görev hususunun dava dilekçesinde belirtilen alacak miktarına göre belirlenmesi gerektiği gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiş, bozma ilamına uyma kararı veren mahkemece, elektrik tarifelerinin belirlenmesinde EPDK'nın yetkili olduğu, davalı şirketin EPDK'ca yürürlüğe konan tarifeyi uyguladığı, EPDK'nın kurul kararı olarak aldığı kararlara karşı yargı yolunun idari yargı olduğu, davacı tarafından bu yargı yolunun kullanılmadığı gerekçe gösterilerek davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafça temyiz edilmiştir.

Temyize konu uyuşmazlık; davalı elektrik idaresinin abonelerinden kayıp-kaçak bedeli alıp alamayacağı noktasında toplanmaktadır.

Kayıp/kaçak miktarı, dağıtım sistemine giren enerji ile dağıtım sisteminde tüketicilere tahakkuk ettirilen enerji miktarı arasındaki farkı göstermektedir. Kayıp/kaçak bedeli elektrik sisteminde ortaya çıkan teknik ve teknik olmayan kaybın maliyetinin kayıp/kaçak bedeli oranları ölçüsünde karşılanabilmesi amacıyla belirlenen bir bedeldir.

Davalı tarafından elektrik enerjisinin üretiminden, tüketicilere ulaştırılıncaya kadar oluşan elektrik eksikliği kayıp bedeli olarak; enerji nakil hatlarından çeşitli sebeplerle sayaçtan geçirilmeksizin, herhangi bir bedel ödemeden kullanılan elektrik bedeli de kaçak bedeli olarak diğer kullanıcı abonelere yansıtılmaktadır.

4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu’nun 4.maddesinin 1 .fıkrasında, bu Kanun ile verilen görevleri yerine getirmek üzere Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu’nun kurulduğu belirtilmiş, aynı maddenin 2.fıkrasında Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu’na tüketicilere yapılacak elektrik satışlarında uygulanacak fiyatlandırmaya esas unsurları tespit etme görevi verilmiştir.

Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu kendisine verilen yetki ve görev doğrultusunda 11.08.2002 gün ve 24843 sayılı Resmi Gazetede “Perakende Satış Hizmet Geliri ile Perakende Enerji Satış Fiyatlarının Düzenlenmesi Hakkında Tebliğ”i yayımlamış ve lisans sahibi şirketlerde bu tebliğe uygun olarak tüketiciden kayıp/kaçak bedeli tahsil etmişlerdir.

Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu kendisine verilen yetki ve görev doğrultusunda 11.08.2002 gün ve 24843 sayılı Resmi Gazetede “Perakende Satış Hizmet Geliri ile Perakende Enerji Satış Fiyatlarının Düzenlenmesi Hakkında Tebliğ”i yayımlamış ve lisans sahibi şirketlerde bu tebliğe uygun olarak tüketiciden kayıp/kaçak bedeli tahsil etmişlerdir.

Ancak, tebliğin dayanağı olan 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu’nun 4.maddesinde, Elektrik Piyasası Düzenleme Kurumu’na sınırsız bir fiyat belirleme hak ve yetkisi verilmemiştir.

Elektrik enerjisinin nakli esnasında meydana gelen kayıp ile başka kişiler tarafından kaçak kullanmak suretiyle kullanılan elektrik bedellerinin, kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmek hukuk devleti ilkesi ile bağdaşmamaktadır.

Diğer taraftan faturalara yansıtılan kayıp-kaçak bedelinin hangi miktarda olduğunun denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesi, şeffaflık ve hukuk devletinin vazgeçilmez unsurlarındandır. (HGK 21/05/2014 tarih, 2013/7-2454 E, 2014/679 K)

Hal böyle olunca mahkemece, kayıp/kaçak bedelinin tüketicilerden tahsil edilemeyeceği kabul edilip, kayıp/kaçak bedeli adı altında davacı aboneden tahsil edilen bedeller tespit edilerek, davalıdan tahsili yönünde karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı gerekçelerle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 18.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15760, Karar No: 2012/11423, Tarih: 22.03.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/15760 E.  ,  2012/11423 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın soruşturma aşamasında ve temyiz dilekçesinde Bakırköy Ruh ve Sinir Hastalıkları hastanesinde tedavi gördüğünü ve raporunun bulunduğunu beyan etmesi karşısında, sanığın 5237 sayılı TCK' nın 32. maddesine göre ceza ehliyetinin bulunup bulunmadığı tespit edilmeden eksik araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 22/03/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2019/915, Karar No: 2020/4520, Tarih: 03.06.2020

**15. Ceza Dairesi         2019/915 E.  ,  2020/4520 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK.nın 157/1, 53, 58. maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın 2012 yılı Mart ayı içerisinde müşteki ile tanıştığı, bu dönemde müştekinin burnundan ameliyat olacağını öğrenen sanığın müştekiye ameliyatı konusunda yardımcı olduğu, müştekinin ameliyat olmasından sonra sanığın müştekiye hastaneye personel alınacağını, işe girmesi konusunda yardımcı olabileceğini söylediği ve müştekinin de kabul ettiği, sanığın müştekiye öncelikle bir kursa gitmesi, kurs için de 500 TL para yatırması gerektiğini söylediği, müştekinin sanığın verdiği ve sanığın kardeşine ait hesap numarasına 500 TL para yatırdığı, daha sonra sanığın ortadan kaybolduğu, bu suretle sanığın üzerine atılı dolandırıcılık suçunu işlediği iddia edilen olayda; sanığın savunması, mağdur ve tanık beyanları, para gönderme belgesi, banka hesap bilgileri, uzlaşma sağlanamadığına dair rapor ile dosya kapsamından sanığın üzerine atılı suçu işlediğine yönelik mahkemece verilen mahkumiyet hükmü ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna yönelik temyiz itirazının reddiyle hükmün ONANMASINA, 03/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4889, Karar No: 2024/6833, Tarih: 16.04.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/4889 E.  ,  2024/6833 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/199 E., 2024/77 K.

KARAR : Davanın kısmen kabulü

TEMYİZ EDENLER : Taraf vekilleri

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 1993 tarihinden itibaren vasıflı işçi olarak davalı Bakanlık bünyesinde çalıştığını, çalışma döneminde 11, 12, 13, 14 ile 1, 2, 3, 4 ve 5. Dönem Toplu İş Sözleşmeleri ile 2005 ve 2007 Kamu Çerçeve Anlaşma Protokollerinin eksik uygulandığını ileri sürerek fark ücret, ikramiye ve ilave tediye alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının ücretinin doğru olarak belirlendiğini, talebinin hukuk ve hakkaniyete aykırı olduğunu, alacakların zamanaşımına uğradığını, davacının ödenmeyen veya eksik ödenen alacağının bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 19.12.2017 tarihli ve 2016/1218 Esas, 2017/920 Karar sayılı kararı ile; toplanan delillere göre ve bilirkişi raporu doğrultusunda davacının işe başladığı tarihten itibaren aidat yatırmak suretiyle sendika üyesi olduğu, çalıştığı dönemde üyesi bulunduğu sendika ile imzalanan toplu iş sözleşmelerindeki zamların tam olarak ücretine yansıtılmaması sebebiyle fark ücret alacaklarına hak kazandığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin 30.06.2020 tarihli ve 2018/1877 Esas, 2020/1469 Karar sayılı kararı ile; İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle

davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin 30.06.2020 tarihli ve 2018/1877 Esas, 2020/1469 Karar sayılı kararı ile; İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle

davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 18.02.2021 tarihli ve 2020/6532 Esas, 2021/4315 Karar sayılı ilâmı ile; toplu iş sözleşmesi hükümleri gereğince 15.10.1997-14.11.1997, 15.11.1997-14.12.1997 tarihleri arasında ücret zamlarının iki kez uygulandığı, 01.01.1999-31.12.2000 tarihleri arasından yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmesine göre iyileştirmeler sonrasında işçi ücretinin 4.666.667 TL'yi geçemeyeceği düzenlenmesine rağmen bu hükmün hesaplamada dikkate alınmadığı, 15.02.1998-14.03.1998 tarih aralığının hesaplamada yer almadığı ve bu dönem için toplu iş sözleşmesine göre uygulanması gereken zam oranlarının uygulanmadığı, 1. Dönem Toplu İş Sözleşmesi'nin imza tarihinde sendikaya üye olan davacının bu toplu iş sözleşmesinden faydalanma hakkının bulunduğunun kabulü gerektiği, davacının kadroya alındığı 06.02.2001 tarihinden itibaren kıdem terfiinden faydalanması gerektiği ayrıca 5. Dönem Toplu İş Sözleşmesi'nin geçici 2 nci maddesi de değerlendirmeye tâbi tutularak dava tarihi itibarıyla davacının ücreti belirlenerek davalı İdare tarafından ücret eksik ve hatalı belirlenmiş ise hatalı noktalar ve yanlış yapılan uygulamaların açıkça belirtilmesi, bundan sonra hüküm altına alınacak fark alacak miktarları bakımından davacının hükmü temyiz etmemesi sebebiyle davalı yararına oluşan usuli kazanılmış hak gözetilerek hüküm kurulması gerektiği gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozmaya uyularak yapılan yargılamada bilirkişiden ek rapor aldırılmış, hatalı hesaplamaların düzeltildiği belirtilerek davanın kısmen kabulü yönünde hüküm kurulmuştur.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili; bilirkişi raporunun eksik inceleme ile düzenlendiğini, vekâlet ücreti ve yargılama giderlerine ilişkin hükmün hatalı olduğunu, bilirkişi raporları arasında çelişkiler bulunduğunu, cevap süresinden sonra ve süresi geçtikten sonra sunulan delillere dayanılarak karar verilmesinin hatalı olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili; bilirkişi raporunun eksik inceleme ile düzenlendiğini, vekâlet ücreti ve yargılama giderlerine ilişkin hükmün hatalı olduğunu, bilirkişi raporları arasında çelişkiler bulunduğunu, cevap süresinden sonra ve süresi geçtikten sonra sunulan delillere dayanılarak karar verilmesinin hatalı olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

2. Davalı vekili; zamanaşımı gözetilmeden bilirkişi raporlarında hesaplama yapılmasının isabetsiz olduğunu, 5. Dönem Toplu İş Sözleşmesi'nin geçici 2 nci maddesi hükmünün ve Maliye Bakanlığının 03.05.2005 tarihli Genelgesi'nin dikkate alınmadığını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; toplu iş sözleşmeleri ve çerçeve protokol hükümlerine göre davacının ücret seviyesinin doğru belirlenip belirlenmediği ile bun agöre dava konusu alacakların hesabı ile vekâlet ücreti ve yargılama giderlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 323 ve 326 ncı maddeleri, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddesi.

2. 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun 39 uncu maddesi, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 32 nci maddesi, 6772 sayılı Devlet ve Ona Bağlı Müesseselerde Çalışan İşçilere İlave Tediye Yapılması ve 6452 Sayılı Kanunla 6212 Sayılı Kanunun 2 nci Maddesinin Kaldırılması Hakkında Kanun'un 1 vd. Maddeleri.

3. Karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi.

2. Değerlendirme

1. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkeme kararında ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı ve bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıda yer alan paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Davalıya ait işyerinde 01.01.2015-31.12.2016 tarihleri arası yürürlükte olan 5. Dönem Toplu İş Sözleşmesi'nin geçici 2 nci maddesi, "T.C. Orman ve Su İşleri Bakanlığı ile Orman Genel Müdürlüğü ve bağlı işyerlerine ilişkin olarak 25.07.2013 tarihinde Hak-İş Konfederasyonu ile yapılan Kamu Çerçeve Anlaşma protokolünün 5. maddesine konulan hüküm gereğince yapılan çalışmalar sonucunda, bu işyerlerinde geçmiş yıllarda ödenen ücretin fazla olduğunun tespiti halinde toplu iş sözleşmesi ile yapılacak zamlarla olması gereken ücreti ile eşitleninceye kadar geriye doğru farklar kesilmemek kaydıyla 31.12.2014 tarihi itibariyle bu ücretler dondurulmuştur. Bu maddeye göre oluşacak farklar üç ay içinde ödenecektir." şeklindedir.

3. Davalı işveren ücret zamlarının uygulanmamasına gerekçe olarak 01.01.2015-31.12.2016 tarihleri arasında yürürlükte bulunan 5. Dönem Toplu İş Sözleşmesi'nin geçici 2 nci maddesini göstermiştir. İlgili hükümde, yapılan çalışmalar sonucunda kapsamdaki işyerlerinde geçmiş yıllarda ödenen ücretin fazla olduğunun tespitinden söz edilmektedir. Fazlalılığın tespiti durumunda, toplu iş sözleşmesiyle yapılacak zamlarla olması gereken ücreti ile eşitleninceye kadar, geriye doğru farklar kesilmemek kaydıyla, 31.12.2014 tarihi itibarıyla ücretlerin dondurulduğu ifade edilmektedir. Bahsi geçen hüküm bir değerlendirmeye tâbi tutularak karar verilmesi gerektiği bozma ilâmında açıkça belirtilmesine rağmen hükme esas alınan bilirkişi raporunda bu bozma sebebiyle ilgili herhangi bir değerlendirme yapılmamıştır. Hem bozma ilâmının gereği tam olarak yerine getirilmeden hem de davalının bu savunması üzerinde durulmadan karar verilmesi hatalı olmuştur.

4. Yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda, 5. Dönem Toplu İş Sözleşmesi'nin geçici 2 nci maddesi bir değerlendirmeye tâbi tutularak denetime elverişli hesap raporu alınmak suretiyle oluşacak sonuca göre dava konusu alacaklar hakkında bir karar verilmesi gerekmektedir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde davacıya iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

16.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/17125, Karar No: 2017/29511, Tarih: 19.12.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/17125 E.  ,  2017/29511 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosya içeriğine göre, katılma yoluyla kararı temyiz eden davacı vekilinin dava ve harç türlerine de dikkat edilerek temyiz yoluna ilişkin harçları usulünce yatırması için 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi gereğince uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 434. maddesi uyarınca gerekli işlemler yerine getirilerek eksiklik giderildikten sonra tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19.12.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16910, Karar No: 2013/12262, Tarih: 17.12.2013

**5. Ceza Dairesi         2013/16910 E.  ,  2013/12262 K.**

**"İçtihat Metni"**

Serbest meslek sahibi kişlerin dolandırıcılığı suçundan sanık ...'nın yapılan yargılanması sırasında; Kartal 3. (İstanbul Anadolu 7.) Ağır Ceza Mahkemesiyle Pendik 4. (İstanbul Anadolu 18.) Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Kartal 3. (İstanbul Anadolu 7.) Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Pendik 4. (İstanbul Anadolu 18.) Asliye Ceza Mahkemesinin 11/04/2012 gün ve 2012/502 E. 2012/830 K. sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 17/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/10842, Karar No: 2010/9934, Tarih: 06.07.2010

**8. Ceza Dairesi         2008/10842 E.  ,  2010/9934 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kavgada korkutmak maksadıyla silah çekmek ve hakaret

HÜKÜM : Sanıklar ..., ... haklarında hakaret suçundan yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına ve sanık ... ...'nın kavgada korkutmak maksadı ile silah çekmek suçundan beraatine

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I- Sanıklar ... ve ... haklarında yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına ilişkin yapılan incelemede;

Mahkeme tarafından, 20.2.2003 tarihinde hakaret suçundan verilen beraat kararının temyiz edilmeksizin kesinleştiğinden bahisle yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verildiğinden ve temyize konu bir karar da bulunmadığından Üst C.Savcısının temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi gereğince istem gibi oybirliğiyle (REDDİNE),

II- Sanık ... ... hakkında kavgada korkutmak için silah çekmek suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince;

Sanığın üzerine atılı suç için yasa maddesinde öngörülen cezanın üst sınırına ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4. ve 104/2. madde ve fıkralarına göre, davanın 7 yıl 6 aylık zamanaşımına tabi olup suç ve inceleme tarihleri arasında bu sürenin dolduğu anlaşılmakla, hükmün CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), ancak bu hususta karar verilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK.nun 322. ve 765 sayılı TCK.nun 102/4., 104/2. madde ve bentleri gereğince kamu davasının zamanaşımı nedeniyle CMK.nun 223. maddeleri de gözetilerek (DÜŞÜRÜLMESİNE), 6.7.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.