muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/4520, Karar No: 2012/9819, Tarih: 24.12.2012

**7. Hukuk Dairesi         2012/4520 E.  ,  2012/9819 K.**

**"İçtihat Metni"**

Temyiz incelemsine konu dava, icra takibine itirazın iptali istemine ilişkindir. Temyiz incelmesine konu dava dosyası içeriği incelendiğinde Niğde 1. İcra Müdürlüğü'nün 2010/4171 E. sayılı icra takip dosyası yada dosya suretinin dosyada bulunmadığı anlaşılmıştır.

O halde, Niğde 1. İcra Müdürlüğü'nün 2010/4171 E. sayılı icra takip dosyası yada onaylı suretinin, dosya içine konulması sağlandıktan sonra, dosyanın bizzat mahkeme hakimi tarafından titizlikle incelenerek dava ekonomisine aykırı düşecek şekilde yeniden yazışma ve yargılama giderlerine meydan verilmeksizin eksikliklerin tümü ile yerine getirilmesi, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine İADESİNE, 24.12.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/17936, Karar No: 2011/15835, Tarih: 18.10.2011

**3. Hukuk Dairesi         2011/17936 E.  ,  2011/15835 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Uyuşmazlık, ticari işletme kirası alacağı ile ittifak hakkının terkinine ilişkindir.

Davanın bu niteliğine göre inceleme görevi Yargıtay 14.Hukuk Dairesinindir. Bu itibarla dosyanın gerekli inceleme yapılmak üzere Yüksek 14.Hukuk Dairesine gönderilmesine, 18.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14764, Karar No: 2020/640, Tarih: 21.01.2020

**14. Hukuk Dairesi         2016/14764 E.  ,  2020/640 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 06.10.2015 gününde verilen dilekçe ile çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi ve kadastro tespitine itiraz talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 14.06.2016 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ve davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi ve kadastro tespitine itiraz istemlidir.

Davacı, 193 ada 10 parsel sayılı taşınmazın kendisine, 193 ada 9 parsel sayılı taşınmazın ise davalıya ait olduğunu, davalının, kendisine ait 193 ada 10 parsel sayılı taşınmazın bir kısmına kazık çakmak ve ip çekmek suretiyle müdahale ettiğini, öte yandan tarlasına erişim için mevcut olan tek yolun kadastro çalışmaları sırasında davalı adına kayıt ve tescil edildiğinden taşınmazını amacına uygun olarak kullanamadığını ileri sürerek yapılacak teknik ölçüm neticesinde tarafına ait olduğu tespit olunacak ve hatalı olarak davalı adına tespit edilmiş olan 193 ada 9 parsel sayılı taşınmazın bir kısmının davalı adına tapu kaydının iptali ile adına tescilini ve davalının taşınmazına yönelik müdahalesinin önlenmesini talep etmiştir.

Davalı, 193 ada 9 parsel sayılı taşınmazın satış suretiyle adına tescil olunduğunu, kendisince kadastro müdürlüğüne müracaat edilerek aplikasyon yapıldığını, teknik elemanlarca dikilen sınır belirtir kazıkların halen taşınmazlar sınırında bulunduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilerek "...Dava konusu ... ili, ... ilçesi, ... Köyü 193 ada 9 parsel sayılı taşınmaza ilişkin açılan davanın kabulüne, bu parselin fen bilirkişilerinin 09/05/2016 havale tarihli raporlarında kırmızı boyalı olarak A harfi ile gösterdikleri 138,90 m²'lik alanının davalı adına olan tapu kaydının iptaline, bu alanın 193 ada 9 parselden ifraz edilmek suretiyle davacının paydaşı olduğu 193 ada 10 parsel alanına eklenerek ilgili parsel alanı 6507.14 m² olacak şekilde tapuya kayıt ve tesciline, dava konusu ... ili, ... ilçesi, ... Köyü, 193 ada 9 parsel içerisinde kalan fen bilirkişilerinin 09/05/2016 havale tarihli raporuna ekli krokisinde mavi renkli olarak C harfi ile gösterdikleri 21,56 m²'lik alana ilişkin açılan davanın kabulüne, bu alana ilişkin davalı adına olan tapu kaydının iptaline, bu alanın yol olarak haritasında gösterilmesine, davacının fazlaya ilişkin taleplerinin reddine," şeklinde hüküm tesis edilmiştir.

Hükmü, davacı ve davalı vekili temyiz etmişlerdir.

Hükmü, davacı ve davalı vekili temyiz etmişlerdir.

Hemen belirtilmelidir ki, HMK'nin 24/1. maddesine göre "Hâkim, iki taraftan birinin talebi olmaksızın, kendiliğinden bir davayı inceleyemez ve karara bağlayamaz." hükmü amirdir. Öte yandan HMK'nin Taleple Bağlılık İlkesi başlıklı 26. maddesi ise "(1) Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir. (2) Hâkimin, tarafların talebiyle bağlı olmadığına ilişkin kanun hükümleri saklıdır." şeklindedir. Davacının dava dilekçesinde, yargılama esnasındaki beyanları doğrultusunda, kendisine ait 193 ada 10 parsel sayılı taşınmaza davalı tarafından kazık dikmek ve ip çekmek suretiyle müdahalede bulunulduğu iddiasıyla çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi istemi ve kadimden beri yol olarak kullanıldığı halde davalıya ait 193 ada 9 parsel sayılı taşınmaz sınırları içerisinde tespit gördüğünden yol olarak kullanılan kısma yönelik kadastro tespitine itiraz istemli eldeki davayı açtığı anlaşılmaktadır. Ne var ki, davacı yanın dava dilekçesinin incelenmesinde talep sonucu ile dava dilekçesi içeriği örtüşmemekte ve mahkemece bu doğrultuda davacı tarafa herhangi bir açıklama yaptırılmadığı anlaşılmaktadır. 193 ada 10 parsel sayılı taşınmazın, kadastro tespiti sırasında davalı ya da komisyonda itirazlı olarak bırakılan bir yer olduğu ve 03.10.2011 tarihli 1361 yevmiye sayılı işlem ile davacı ... ve dava dışı..., ..., ... ve ... adına paylı olarak tescil olunduğu, davalı tarafa ait 193 ada 9 parsel sayılı taşınmazın ise 03.09.2008 tarihinde kadastro tespitinin kesinleşerek taşınmazın dava dışı ... mirasçıları adına paylı olarak tescil edildiği, davalı ...'ın ise satış ve birleştirme işlemi sonucu 11.02.2014 tarihinde taşınmazın kayden maliki olduğu anlaşılmaktadır. 193 ada 10 parsel sayılı taşınmazın senetsizden tescil olunduğu halde 193 ada 9 parsel sayılı taşınmazın 16.04.1959 tarih, 10 sıra, 68 cilt, 86 sayfa numaralı 2757 m2 yüzölçümlü tapu kaydına dayanarak tescil olunduğu anlaşılmaktadır. Ne var ki mahkemece, dayanak belgeler getirtilip keşif esnasında bu kayıtların mahalli bilirkişilerin de beyanı ile uygulanması ve davacı yanın kadim yol iddiası ile kadastro tespitine itiraz ettiği gözetildiğinde mahalli bilirkişilerden şüpheye yer bırakmayacak şekilde bu iddianın araştırılması gerekirken keşif ve bilirkişi raporlarının izlenebilir ve denetime elverişli olmadığı gözetilmeksizin ve davanın kısmen kabul, kısmen reddine ilişkin herhangi bir gerekçe içermeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

Kabule göre de, davacının 193 ada 10 parsel sayılı taşınmazda paydaş olup tek başına müdahalenin men'i talepli eldeki davayı açabileceği ne var ki, komşu parselden bir kısmın iptali ile adına tescilini tek başına isteyemeyeceği, diğer paydaşların da davada yer alması gerektiği düşünülmeksizin yukarıda belirtilen HMK'nin 24/1 ve 26. maddelerine aykırı olarak davacı yana talebi de açıklattırılmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin yatırılan harcın istek halinde yatıranlara iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21.01.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/352, Karar No: 2017/9493, Tarih: 11.09.2017

**17. Ceza Dairesi         2016/352 E.  ,  2017/9493 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Mahkemesince 24.05.2012 tarihli kararla sanığın cezalandırılmasına ve 132,30 TL kurum zararını ödemesi şartıyla hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, bu karara sanık tarafından itiraz edilmesi üzerine itiraz mercii olan Şanlıurfa 2. Ağır Ceza Mahkemesince itirazın mahkemesince değerlendirilmesi için dosyanın işlemsiz olarak mahkemesine iade edildiği, mahkemesince yeniden esasa kaydedilen dosyada yeniden yapılan yargılama esnasında 6352 sayılı Yasa'nın yürürlüğe girmesine rağmen Yasa'nın Geçici 2. maddesi gereğince herhangi bir bildirimde bulunulmadan yeniden hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına hükmedildiği, sanığın kararda belirtilen ödemeyi gerçekleştirmediğinden bahisle denetim bürosunun yaptığı ihbar üzerine dosya yeniden ele alınarak yazılı şekilde karar verildiği anlaşılmışsa da, yargılamanın 05.07.2012 tarihinden sonrasında yapılan bölümünde sanığa 6352 sayılı Yasa'nın Geçici 2. maddesi gereğince ödeme uyarısı yapılmadan, yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'un temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 11.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16889, Karar No: 2014/15196, Tarih: 02.06.2014

**2. Ceza Dairesi         2014/16889 E.  ,  2014/15196 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/88571

MAHKEMESİ : Diyarbakır 1. Çocuk Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 18/01/2013-2013/43-2013/38

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

29/05/2005 tarihli Olay yeri İnceleme Tespit ve Çevre Araştırma Tutanağında, şikayetçiye ait aracın sağ ön kapı ve camının açık olduğunun belirtildiği gibi tornavida veya sair bir aletle, araç kilidinin zorlandığına dair bir ifadenin bulunmaması karşısında, suça konu aracın ön camının açık olup olmadığının müştekiye sorulması, açık olduğunun belirlenmesi halinde eylemin 765 sayılı TCK.nun 491/ilk, açık olmadığının belirtilmesi halinde aynı yasanın 491/2 maddesinde düzenlenen suçu oluşturacağı gözetilmeden eksik araştırmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 02.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/11585, Karar No: 2018/24854, Tarih: 20.11.2018

**22. Hukuk Dairesi         2018/11585 E.  ,  2018/24854 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 7. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

MAHKEMESİ : ... 2. İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen karar, süresi içinde davacı vekili ve davalılardan ... Enerji Montaj Taah. San. Tic. A.Ş ile ... Enerji İnş. Tic. San. A.Ş vekilleri tarafından temyiz edilmiş ve davalılar ... Enerji Montaj Taah. San. Tic. A.Ş ile ... Enerji İnş. Tic. San. A.Ş vekilleri tarafından duruşma talep edilmiş ise de; işin mahiyeti itibariyle duruşma isteminin reddine, incelemenin dosya üzerinden yapılmasına karar verilmiş olmakla; dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosya kapsamının birlikte değerlendirilmesiyle yapılan inceleme sonucunda, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarına göre, Bölge Adliye Mahkemesi kararında bir isabetsizlik bulunmadığından, tarafların yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlerden davalılara yükletilmesine, 20/11/2018 tarihinde oybirliği ile kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/882, Karar No: 2019/2238, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2017/882 E.  ,  2019/2238 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9406, Karar No: 2012/4201, Tarih: 20.03.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/9406 E.  ,  2012/4201 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, ayakta dik pozisyonlandırma cihazının bedeli olan 20.349.03 CHF'nin 25.11.2005 tarihinden ödeme tarihine kadar bu para pirimi geçerli ve bu para birimi üzerinden işleyecek yasal faizi ile birlikte ödeme tarihinde geçerli olacak TC Merkez Bankası CHF döviz satış kuru üzerinden karşılığı TL'nin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici nedenlere göre davalı Kurum'un aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacı sigortalının T4 Parapleji rahatsızlığı nedeniyle T.C. Sağlık Bakanlığı Kütahya Devlet Hastanesinin düzenlediği 13.07.2005 tarihli sağlık kurulu raporundaki görüş uyarınca alınan ayakta dik pozisyonlandırma cihazı (manuel kalkış, çemberden aktive motorlu sürüş)’nın bedeli olan 20.349.03 CHF'nin 25.11.2005 tarihinden ödeme tarihine kadar bu para birimi için geçerli ve bu para birimi üzerinden işleyecek yasal faizi ile birlikte ,ödeme tarihinde geçerli olacak T.C. Merkez Bankası CHF döviz satış kuru üzerinden karşılığı TL'nın davalı Kurum'dan tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının 26.11.2005 tarihinde kurumdan cihaz bedelinin ödenmesi için talepte bulunduğu,27.10.2005 tarihinde LAE M12 kodlu ayakta dik pozisyonlandırma cihazını 21.513.00TL'na 20.349.00 İsviçre Frangı karşılığı 10.11.2005 vadeli satın aldığına dair faturanın olduğu,29.05.2007 tarihli ... Ticaret Odası yazısında cihazın bedelinin KDV hariç 21.787.57 TL olduğunun bildirildiği,cihaz bedelinin Kurumca ödenmediği,Kütahya Devlet Hastanesince 13.07.2005 tarihinde verilen rapora göre; davacının ayakta dik pozisyonlandırma cihazı , manüel kalkış, manüel sürüş fonksiyonlu araba( Hasta istihdam durumunda kognitif fonksiyonları kolaylaştırma amaçlı) kullanmasının

uygun olduğuna karar verildiği, aynı hastanece 3.07.2005 tarihinde verilen rapora göre; davacının ayakta dik pozisyonlandırma cihazı , manüel kalkış ve çemberden aktive motorlu sürüş fonksiyonlu araba( istihdam durumunda ve kognitif fonksiyonları yeterli olan hastanın rehabilitasyon ve iş görmezliğin giderilmesi için) kullanmasının uygun olduğuna karar verildiği,19.06.2006 tarihinde ... Üniversitesi Tıp Fakültesi Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon Uzmanı Doç.Dr. ... tarafından hazırlanan rapora göre; davacının T4 omurilik yaralanması olduğu,ilgili cihazın hayati öneme haiz olmadığı,bu cihazın işlevini yapabilecek daha ekonomik ve daha basit yardımcı cihazların bulunduğunun bildirildiği,Adli Tıp 3.İhtisas Kurulunca verilen 25.12

.2006 tarihli raporda, davacının T3 ve T4 kırığı olduğu, cihazın kullanılmasının günlük aktivitelerini yerine getirmede ve dolaşım sisteminin sağlıklı çalışması açısından gerekli olduğunun bildirildiği, mahkemece davanın istem gibi kabulüne karar verildiği, kararın davalı Kurum'ca temyiz edilmesi üzerinde mahkemece verilen kararın Dairemizce ,davaya konu cihazın, tıbben ve fennen sigortalının iyileşmesine veya iş göremezlik derecesinin azalmasına katkıda bulunup bulunmayacağı hususunun Adli Tıp Genel Kurulunca saptanması gerektiği,saptama yapılırken, iş göremezlik derecesini azaltma kavramı, sigortalının hayat kalitesini iyileştirme niteliğinde değerlendirilmemeli ve bu kavramın çalışma hayatı ile ilgili bulunduğu ve özellikle sigortalının yeniden çalışma hayatına kazandırılması amacıyla işgöremezlik derecesinin az veya çok giderilmesi şeklinde anlaşılması gerekeceğinin belirtildiği, cihazın kullanımının sigortalının iyileşmesi ve iş göremezlik derecesinin giderilmesi yönünde hayati öneme haiz ve zorunlu olduğu sonucuna varılması halinde harcama miktarının yerindeliğinin denetlenmesi ve sonucuna göre karar verilmesi için bozulduğu, mahkemece bozma ilamına uyulduğu, bozma ilamı doğrultusunda Adli Tıp Genel Kurulundan alınan 27/11/2008 tarihli raporda, bası yaraları, spasite, kontraktür, tuzak nöropatileri, derin ven trombozu ve depresyonun çeşitli etiyolojilere bağlı tetrapleji ve parapleji durumlarında sıklıkla ortaya çıkan komplikasyonlar olarak sayılabileceği, bası yaralarının, aynı pozisyonda hiç hareket edemeden oturmaktan veya yatmaktan dolayı , 2-6 saat içinde açılabilen ve enfekte olduklarında sepsis ve ölüme yol açabilecek yaralar olduğu, spatisitenin ,belirli kasların kontrolsüz aşırı aktif hale gelerek , adale katılığına yada spazmlarına neden olan , eklem şekil bozukluğu ve kontraktür denilen kalıcı kısıtlayıcı adale kısalmalarına kadar sonuçlar doğurarak kişinin iş görebilmesini hatta kendi günlük aktivitelerini gerçekleştirmesini engelleyebilecek bir durum olduğu, tuzak nöropatilerinin , tüm aktivitelerini üsk esktremiteleri ile gerçekleştirmekte olan bu kişilerde ,kronik aşırı zorlanma ve mikrotravmalara bağlı gelişen sinir harabiyetinin çoğu zaman ağrılı seyreden ve buna bağlı kişinin hareket kabiliyetini kısıtlayan klinik tabloyu oluşturduğu, derin ven trombozunun ise kullanılamayan alt ekstremitelerde hareket eksikliğine bağlı yavaşlayan akış düzeni bozulan venöz dolaşımının damar içi pıhtılaşmalar şeklinde ortaya çıkıp buna bağlı gelişebilecek pulmoner emboli ile yaşamı tehdit edebilecek boyuta ulaşabileceği, ilgili cihazın belirtilen ciddi, bazıları hayati tehlike arzeden komplikasyonların hastada ortaya çıkmasını engellemeye yardımcı olarak hastanın hayatiyetinin ve sağlığının korunmasına katkı sağlayacağı gibi hastanın geri kalan kuvvet ve yeteneklerini geliştirerek iş ve kendi ihtiyaçlarını görme kabiliyetini artırıp, fiziksel, psikolojik, sosyoekonomik ve çalışma hayatı açısından tıbbi durumun elverdiği en yüksek kapasiteye

pulmoner emboli ile yaşamı tehdit edebilecek boyuta ulaşabileceği, ilgili cihazın belirtilen ciddi, bazıları hayati tehlike arzeden komplikasyonların hastada ortaya çıkmasını engellemeye yardımcı olarak hastanın hayatiyetinin ve sağlığının korunmasına katkı sağlayacağı gibi hastanın geri kalan kuvvet ve yeteneklerini geliştirerek iş ve kendi ihtiyaçlarını görme kabiliyetini artırıp, fiziksel, psikolojik, sosyoekonomik ve çalışma hayatı açısından tıbbi durumun elverdiği en yüksek kapasiteye ulaşabilmesine de katkı sağlayacağı ,bu nedenle davacının hastalığı nedeniyle ortaya çıkabilecek komplikasyonları önleyeceği ve rehabilitasyonu açısından gerekli bulunduğunun bildirildiği, cihazın bedelinin denetlenmesi yönünden bilirkişi dinlendiği, bilirkişinin cihaz bedelinin faturada belirtilen tutara uygun olacağını bildirdiği anlaşılmıştır

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa’nın 32. maddesidir.

506 sayılı Kanunun hastalık sigortasına ilişkin 32. ve devamı maddelerinde yer alan “işgöremezliği giderme” kavramı yanında uyuşmazlığın çözümünde kanunun 34. maddesinde yer alan “iyileştirme” kavramının da incelenmesi gerekmektedir. T.C. Anayasası’nın 90. maddesi uyarınca usulüne göre yürürlüğe konulmuş anlaşmalar kanun hükmündedir. Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası anlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası anlaşma hükümleri esas alınır. Bu bağlamda onay kanunu ile yürürlüğe giren Sosyal Güvenliğin Asgari Normları Hakkında 102 Nolu ILO Sözleşmesinin 10/3. maddesinde; yapılacak yardımların, korunan kimsenin sağlığını korumaya, çalışma gücünü iadeye ve şahsi ihtiyaçlarını karşılayabilme kabiliyetini artırmaya matuf olduğu açıklanmıştır. 506 sayılı Kanun'un hastalık sigortası kolundan sağlanacak sağlık yardımlarının kapsamı başlıklı 33. maddesinin son fıkrasında da onaylanması nedeniyle bağlayıcı hale gelen 102 Nolu ILO Sözleşmesinin 10/3. maddesi hükmü tekrarlanmıştır.

5510 sayılı Sosyal Sigortalar Ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 63. maddesinde de yapılan açıklamalar doğrultusunda düzenleme bulunmaktadır. Bu yasal düzenlemelerden açıkça görüldüğü gibi sigortalıya "Ayakta Dik Pozisyonlama Cihazı" temini yönünden aranacak temel unsur; iyileşmesine yardımcı olması unsurudur. İyileşmeye yardımcı olma kavramının ise, açık yasal düzenlemeler uyarınca; sağlığı koruma, çalışma gücünü yeniden

kazandırma ve kendi ihtiyaçlarını görme kabiliyetini artırma olarak kabulü zorunludur, aksinin kabulü halinde iyileşme kavramına ilk günkü sağlığına kavuşma anlamının verilmesi halinde ortez ve protez kullanımının hiçbir zaman mümkün olamayacağı hususu da açıktır.

Kurum'un teminle yükümlü olduğu yürürlükteki mevzuat hükümlerine uygun fiyatlı dik pozisyonlandırma cihazına hak kazanılması için gerekli olan "iyileştirme" unsurunun, diğer bir anlatımla sağlığı koruma, çalışma gücünü yeniden kazandırma ve kendi ihtiyaçlarını görme kabiliyetini artırma hususlarının; cihazı kullanacak kişi yönünden, üniversite veya eğitim araştırma hastanelerinin fiziksel tıp ve rehabilitasyon kliniklerinde yatırılarak uygulama ve eğitiminin yapılması, sonrasında nöroloji, ortopedi ve fiziksel tıp ve rehabilitasyon uzmanlarının da içinde yer aldığı sağlık kurulu raporu ile gerekliliğinin belirlenmiş olması gereklidir."(Yargıtay HGK, 04.03.2009, 2009/10-34 E., 2009/104 K.)