muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/5529, Karar No: 2022/5723, Tarih: 05.04.2022

**11. Ceza Dairesi         2019/5529 E.  ,  2022/5723 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

14.02.2007 tarih ve 26434 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5580 sayılı Özel Öğretim Kurumları Kanunu’nun 9/son maddesindeki "Kurumlarda görev yapan yönetici, öğretmen, uzman öğretici ve usta öğreticiler, görevleri sırasında suç işlemeleri veya görevleri nedeniyle kendilerine karşı işlenen suçlardan dolayı 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun uygulanması ve ceza kovuşturması bakımından kamu görevlisi sayılır.” hükmü ile aynı Kanun'un 9. maddesinin 5. fıkrasının b bendi ve 4483 sayılı Memurlar ve Diğer Kamu Görevlilerinin Yargılanması Hakkında Kanun hükümleri uyarınca, sanık hakkında soruşturma yapılmasının izne tabi bulunduğu ancak dosya içinde yetkili makamca verilmiş bir soruşturma izninin olmadığı anlaşılmakla; Güler Aslan Özel Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezi müdürü olan sanığa yüklenen eylemin TCK'nin 204/2. maddesindeki kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçunu oluşturup oluşturmayacağı konusunda delilleri değerlendirme görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait bulunduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi; görevli mahkeme tarafından da öncelikle durma kararı verilerek, yetkili makamdan soruşturma izni verilip verilmeyeceğinin sorulması, izin koşulunun gerçekleşmesi halinde yargılamaya devamla sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca diğer yönleri incelenmeyen hükmün BOZULMASINA, 05.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/16213, Karar No: 2007/15338, Tarih: 28.11.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/16213 E.  ,  2007/15338 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat istemine ilişkin davada Denizli Asliye Ticaret ve 1. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, mecburi mali mesuliyet sigorta poliçesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Dosya kapsamından, davanın 02/05/2003 tarihinde asliye hukuk mahkemesine açıldığı, Denizli İlinde H.S.Y.K.'nın 20.07.2006 tarih 352 sayılı kararı ile Müstakil Asliye Ticaret Mahkemesi kurulup, 21.08.2006 tarihinde faaliyete geçmesi sebebiyle dosyanın ticaret mahkemesine gönderilmesine karar verildiği, asliye ticaret mahkemesince de davanın mutlak ticari dava olmadığı, iş bölümü itirazında bulunulmadığı gerekçeleri ile görevsizlik kararı verilip, dosyanın asliye hukuk mahkemesine gönderilmesine karar verildiği anlaşılmaktadır.

T.T.Y.'nın 4. maddesinde mutlak ticari davalar sınırlı olarak belirtilmiş olup, aynı yasanın 5. maddesinde de aksine hüküm olmadıkça, dava olunan şeyin değerine göre asliye hukuk veya sulh hukuk mahkemesinin ticari davalara dahi bakmakla görevli olduğu hüküm altına alınmıştır.

Denizli İlinde H.S.Y.K.'nın 20.07.2006 tarih 352 sayılı kararı ile asliye ticaret mahkemesi kurulup, 21.08.2006 tarihinde faaliyete geçtiği, eldeki davanın mutlak ticari dava olmadığı anlaşılmakla, davanın asliye ticaret mahkemesi kurulmadan önceki açıldığı hukuk mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince Denizli 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 28/11/2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20339, Karar No: 2017/24941, Tarih: 15.11.2017

**22. Hukuk Dairesi         2015/20339 E.  ,  2017/24941 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

DAVATÜRÜ:ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin ... İl Müdürlüğünde 1. Tip iş sözleşmesiyle idari uzman olarak çalışırken 13.10.2003 tarihinde vekaleten müdür olarak göreve başladığını, müvekkiline bir üst görevin iş yükü ve sorumluluğunun verilmesine rağmen parasal haklarının verilmediğini ve emekli olana kadar bu görevin devam ettiğini belirterek maaş farkı alacağı, ilave tediye farkı alacağı ile ikramiye farkı alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, eşit işe eşit ücret ilkesinin ihlal edilmediğini, davacıya müdür atanıncaya

kadar kullanılmak üzere geçici birinci dereceden imza yetkisinin verildiğini, görevlendirmenin iş sözleşmesi'nin 4. maddesine uygun olduğunu, asaleten atanmayan bir görevin maaş farkının verilmesinin mümkün olmadığını beyanla, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, Türk Telekomünikasyon A.Ş Kapsam Dışı Personel Yönetmeliğinin görevlendirme başlıklı 22. Maddesinde "şirkette çalışan personelin kanuni izin, geçici görev, disiplin cezası uygulanması sebebi ile görevinden geçici olarak ayrılmaları halinde veya açık olupta sürekli bir personel atanamayan pozisyonlara atamaya yetkili makamın onayı ile vekil personel görevlendirilebilir. Vekil, asıl görevin yetki sorumluluklarına aynen sahiptir. Bir görevin personel eli ile vekaleten yürütülmesi halinde aylıksız vekalet asıldır." hükmünün yer aldığı, buna göre davacının vekaleten yaptığı pazarlama müdürlüğü görevinde bu işi aylıksız olarak yaptığının kabulü ve davacıya görevlendirme yazısı tebliğ edilirken herhangi bir ihtirazi kayıt koymadan bunu kabul etmesi sonucunda bu durumun iş şartı haline gelmiş olması nedeniyle davacıya idari uzman pozisyonu üzerinden yapılan ödemelerin doğru olduğu, davacının ücret, ilave tediye ve ikramiye fark alacaklarına hak kazanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Uyuşmazlık davalı işyerinde idari uzman olarak çalışan, ancak boş olan müdür pozisyonuna vekaleten atanan davacıya müdürlük kadrosu için öngörülen ücretin ödenip ödenmeyeceği noktasında toplanmaktadır.

Temyiz:

Karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Uyuşmazlık davalı işyerinde idari uzman olarak çalışan, ancak boş olan müdür pozisyonuna vekaleten atanan davacıya müdürlük kadrosu için öngörülen ücretin ödenip ödenmeyeceği noktasında toplanmaktadır.

Mahkemece iç yönetmelik hükmüne dayanılarak davacının geçici görevlendirildiği ve aylıksız vekaletin asıl olduğu, davacıya görevlendirme yazısı tebliğ edilirken herhangi bir ihtirazi kayıt koymadan bunu kabul etmesi sonucunda bu durumun iş şartı haline geldiği kabul edilmiştir. Yaklaşık 8 yıl süren bir görevlendirmenin geçici görev olduğundan söz edilemez. Davacının İş mevzuatına tabi olarak çalıştığı ve fiilen müdürlük görevini yürüttüğü anlaşıldığından, davalı işverenin davacının yaptığı görevin vekaleten olması ve salt eğitim durumunu dikkate alarak eşit işe eşit ücret ilkesine aykırı olarak davacının konumuna uygun ücreti ödemekten kaçınması doğru değildir. Davacıya vekaleten atandığı ve geçici durumu kalmayan müdür kadrosu için öngörülen ücret ve eklerinin ödenmesi gerekir. Bu konuda bilirkişi raporu bir değerlendirmeye tabi tutulmalı ve sonucuna göre karar verilmelidir. Yazılı şekilde istemin reddine karar verilmesi hatalıdır.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 15.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11217, Karar No: 2012/12405, Tarih: 15.05.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/11217 E.  ,  2012/12405 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Dava, kira sözleşmesinden kaynaklanan itirazın iptali isteğine ilişkindir. 9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 9.2.2012 günlü ve 2012/1 sayılı kararı ile ( tarafların sıfatına bakılmaksızın ) hasılat kirası dahil bu tür davalara ilişkin hüküm ve kararların temyizen incelenmesi görevi 1.3.2012 tarihinden itibaren Yargıtay 6.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 6.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 15.5.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4270, Karar No: 2022/8757, Tarih: 07.12.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/4270 E.  ,  2022/8757 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 06.02.2019 tarih ve 2017/310 E- 2019/35 K. sayılı kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf istemlerinin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 02.04.2021 tarih ve 2019/1251 E- 2021/454 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından duruşmasız, davalı vekili tarafından ise de duruşmalı olarak istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, 6100 sayılı Kanun'un 369. maddesi gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddiyle dava dosyası için Tetkik Hakimi ... Dingil tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, 2003 yılında Deniz Kuvvetleri Komutanlığı yayını olarak Doç. Dr. ...'in Deniz Kuvvetleri Komutanlığı'nın çalışanı iken hazırladığı "Geçmişten Günümüze ... Kıyafetleri (1390-2005)" isimli kitabın büyük bir bölümünün birebir davalı tarafından izinsiz ve atıfta bulunulmadan, 2016 yılında "books.google.com.tr" isimli internet sayfasında e-kitap olarak yayımlanıp, satışa sunulduğunu, e-kitabın halen belirtilen adreste yayınlanmaya devam edildiğini ve ücret karşılığında satışa sunulduğunu, FSEK kapsamında müvekkili Bakanlığın mali haklarına tecavüz edildiğini, Ankara 2. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi'nin 2017/35 D. İş sayılı dosyası ile de bu durumun tespit edildiğini ileri sürerek, şimdilik 30.000.-TL.'nin (FSK.m.68 uyarınca tespit edilecek rayiç bedelin üç katının) ihlal tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini, tecavüzün ref'i ile men'ini, dava konusu e-kitabın satışı devam etmekte ise satışının durdurulmasını ve mahkeme kararının ilanına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, D.İş dosyasından alınan bilirkişi raporunda tespit edildiği üzere dijital kitabın kaynakça kısmında davacı tarafça neşredilen kitabın ismi ve yazarının belirtildiği, içeriğin Deniz Kuvvetleri Komutanlığı'nın resmi internet sayfası olan "www.dzkk.tsk.tr" adresindeki, "Tarihi Miras Köşesi" başlığı altındaki "Türk Denizci Kıyafet ve Unvanları" başlıklı internet bağlantısından alındığını, ilgili sayfada izinsiz kopyalanamaz/izin alınmaksızın yayınlanamaz manasına gelen uyarı, işaret veya bir açıklamanın olmadığını, herkesin kullanımına açık olan resmi internet sitesinde söz konusu metinlerin dava dışı ...'e ait olduğunu gösteren herhangi bilginin bulunmadığını, davaya konu e-kitaptan yayın tarihinden itibaren sadece 5 adet satıldığını, satılan kitaplar için satış bedelinin ortalam %50'sinin telif hakkı olarak müvekkiline ödediğini, buna göre müvekkiline bu kitap nedeniyle yaklaşık 25,00-TL ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; davacının mali haklarını kullanma yetkisine sahip olduğu kitap ve web sayfasındaki bilgilerin davalı yanca kendi e-kitabının 28. sayfasına alındığı, bu sayfalarda metin içinde veya sayfa sonlarında davalının kitabına bir atıf veya alıntı olduğunu belirten bir işaret ve sayfa düzeninin bulunmadığı, bu sayfaların davalının kitabının %14'üne karşılık geldiği, davalının bu kullanımının iktibas serbestisinin sınırlarını aşarak, davacının işleme, çoğaltma ve umuma iletim haklarını ihlal etmek suretiyle haklarına tecavüz ettiği ve bu kapsamda davacı tarafça tazminat talep etme şartlarının doğduğu, davacının dava konusu fiili nedeniyle davalı taraftan FSEK 68. madde kapsamında telif tazminatı talep edebileceği, bu telif tazminatı miktarının 436,68-TL olarak bilirkişilerce hesaplandığı, bu meblağın 3 katının 1.310,04-TL olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 1.310,04.-TL telif tazminatının ihlal tarihi olan 24.10.2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, davalının muhtemel tecavüzünün men'ine, hüküm özetinin ilanına, davacı vekilinin fazlaya ilişkin taleplerinin reddine karar verilmiştir.

Karara karşı taraf vekilleri tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi'nce; davacı ve davalı vekillerinin istinaf başvurularının HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, taraf vekillerinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, davacı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, davalıdan temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 07/12/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10272, Karar No: 2022/1847, Tarih: 07.03.2022

**1. Hukuk Dairesi         2021/10272 E.  ,  2022/1847 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SAKARYA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 5. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ : ECRİMİSİL

Taraflar arasındaki ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen karar, taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yapılan inceleme sonucunda; davalı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/(1)-b-1 maddesi gereğince esastan reddine, davacı vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile; 6100 s. HMK'nın 353/1-b. 2 maddesi gereğince İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak, yeniden hüküm verilmesine dair karar, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra dosyadaki belgeler incelenerek gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı, Hazine adına kayıtlı 4 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan bina bölümlerinin davalı ... tarafından değişik kişilere kiraya verildiğini, dava konusu yerin kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığını, taşınmazın davalı ... tarafından kiraya verilmesinin mevzuata aykırı olduğunu ileri sürerek, kira sözleşmeleri gereği ödenmesi gereken kira bedelinin tespit edilerek davalıdan tahsiline ve kira sözleşmelerinin feshine karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı, belediyenin mali sıkıntı içinde bulunması nedeni ile kamuya hizmet götürülebilmesi için bu tür kiralamaların yapılmasının zorunlu olduğunu, davacının bu tür yerlerin ihtiyacı olan kamu idarelerine devir işlemlerini yapması gerektiği halde devir işlemini yapmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Zonguldak 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 24/05/2019 tarihli ve 2019/69 E., 2019/214 K. sayılı kararıyla;mahallinde yapılan keşif sonrası düzenlenen bilirkişi raporuna göre davalı Belediyenin Devletin hüküm ve tasarrufunda olan yerde işgal ettiği alan için geriye dönük 5 yıllık ecrimisil hesabı yapılarak, tespit edilen 33.312,92 TL ecrimisilin davalı Belediyeden tahsili ile davacıya verilmesine, davacının kira sözleşmesinin tarafı olmadığından sözleşmenin feshine ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

1. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.İstinaf Nedenleri

IV. İSTİNAF

1. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.İstinaf Nedenleri

2.1. Davacı vekili, dava konusu istemin davalı ... Belediyesi ile dava dışı şahıslar arasında yapılan kira sözleşmesine konu kira bedellerinin tespiti ve Hâzineye ödenmesi olduğunu, dava dosyasına da sunulan kira sözleşmelerinin dikkate alınması gerektiğini ecrimisil üzerinden değerlendirme yapılarak hüküm kurulmasının taleplerine, usul ve yasaya, Yargıtay’ın yerleşik içtihatlarına da aykırı olduğunu, davalı belediyenin dava dışı üçüncü kişilerle yapılan kiralamadan elde ettiği toplam kira bedelinin 100.940.49-TL iken mahkemece 33.312.92-TL’nin tahsiline şeklinde hüküm kurulduğunu, bu hususun Belediyenin sebepsiz zenginleşmesine yol açtığını ileri sürerek, kararın kaldırılması ile yeniden yapılacak yargılama sonucunda davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

2.2. Davalı vekili, ecrimisil hesabının yanlış yapıldığını, bilirkişinin hesabı belediye ile üçüncü kişi arasında yapılan kira kontratına göre yaptığını, oysa ki hesabın bahsi geçen bina dikkate alınmaksızın sadece taşınmazın yüzölçümüne göre yapılması gerektiğini, alacağın zamanaşımına uğradığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

3. Gerekçe ve Sonuç

Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesinin 04/02/2020 tarih 2019/687 Esas 2020/93 Karar sayılı kararıyla; davalı tarafın süresinde ve usulüne uygun zamanaşımı definde bulunmadığını, zamanaşımı definde bulunulmaması durumunda 5 yıllık süreden daha fazla dönem için ecrimisile hükmedilebileceğini, bilirkişi raporunda davalı ile 3. kişiler arasında yapılan kira sözleşmeleri dikkate alınarak hesaplama yapıldığı, buna göre bilirkişi raporunda belirtilen mülkiyeti Maliye Hazinesine ait taşınmaz üzerinde yapılan yapıların getirebileceği toplam 86.825,49 TL ecrimisilin davalıdan alınarak davacıya verilmesi, fazlaya ilişkin talebin reddi gerekirken yazılı şekilde karar verilmiş olmasının hatalı olduğu gerekçesiyle, davalı vekilinin istinaf başvurusunun reddine, davacı vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile, 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak 86.825,49 TL'nin tahsili yönünde yeniden hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Temyiz Nedenleri

Davalı vekili, davacının kira bedelinin tespiti ve kira sözleşmesinin feshini talep ettiğini ancak yerel mahkemece talepten farklı olarak ecrimisile karar verildiğini, ecrimisil talebinin zamanaşımına uğradığını, ayrıca hesabın yanlış yapıldığını belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

3. Gerekçe

3.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, ecrimisil alacağı ve kira sözleşmesinin feshi istemine ilişkindir.

3.2. İlgili Hukuk

2. Temyiz Nedenleri

Davalı vekili, davacının kira bedelinin tespiti ve kira sözleşmesinin feshini talep ettiğini ancak yerel mahkemece talepten farklı olarak ecrimisile karar verildiğini, ecrimisil talebinin zamanaşımına uğradığını, ayrıca hesabın yanlış yapıldığını belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

3. Gerekçe

3.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, ecrimisil alacağı ve kira sözleşmesinin feshi istemine ilişkindir.

3.2. İlgili Hukuk

3.2.1. Bilindiği üzere; Kıyılara ilişkin olarak, 2709 Sayılı T.C. Anayasası'nın, "Kıyılardan yararlanma" başlıklı 43. maddesinde, "Kıyılar, Devletin hüküm ve tasarrufu altındadır. Deniz, göl ve akarsu kıyılarıyla, deniz ve göllerin kıyılarını çevreleyen sahil şeritlerinden yararlanmada öncelikle kamu yararı gözetilir. Kıyılarla sahil şeritlerinin, kullanılış amaçlarına göre derinliği ve kişilerin bu yerlerden yararlanma imkan ve şartları kanunla düzenlenir." düzenlemesi ve bu düzenleme gereğince çıkarılan 3621 Sayılı Kıyı Kanunu'nun "Genel Esaslar" başlıklı 5. maddesinde "Kıyılar ile ilgili olarak kıyıların Devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu, herkesin eşit ve serbest olarak yararlanmasına açık olduğu, yararlanmada öncelikle kamu yararı gözetildiği, kıyıda ve sahil şeridinde planlama ve uygulama yapılabilmesi için kıyı kenar çizgisinin tespitinin zorunlu olduğu, sahil şeritlerinde yapılacak yapıların kıyı kenar çizgisine en fazla 50 metre yaklaşabileceği, yaklaşma mesafesi ve kıyı kenar çizgisi arasında kalan alanlar, ancak yaya yolu, gezinti, dinlenme, seyir ve rekreaktif amaçla kullanılmak üzere düzenlenebileceği, kıyılarda hiçbir yapı yapılamayacağı, duvar, çit, parmaklık, tel örgü, hendek, kazık ve benzeri engeller oluşturulamayacağı şeklinde genel esaslar düzenlenmiştir.

3.2.2.Bilindiği, gerek öğretide ve gerekse yargısal uygulamalarda ifade edildiği üzere ecrimisil, diğer bir deyişle haksız işgal tazminatı, zilyet olmayan malikin, malik olmayan kötüniyetli zilyetten isteyebileceği bir tazminat olup, 08.03.1950 tarihli ve 22/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında; fuzuli işgalin tarafların karşılıklı birbirine uygun iradeleri ile kurduğu kira sözleşmesine benzetilemeyeceği, niteliği itibarı ile haksız bir eylem sayılması gerektiği, haksız işgal nedeniyle oluşan zararın tazmin edilmesi gerekeceği vurgulanmıştır. Ecrimisil, haksız işgal nedeniyle tazminat olarak nitelendirilen özel bir zarar giderim biçimi olması nedeniyle, en azı kira geliri karşılığı zarardır. Bu nedenle, haksız işgalden doğan normal kullanma sonucu eskime şeklinde oluşan ve kullanmadan kaynaklanan olumlu zarar ile malik ya da zilyedin yoksun kaldığı fayda (olumsuz zarar) ecrimisilin kapsamını belirler. Haksız işgal, haksız eylem niteliğindedir. (YHGK'nun 25.02.2004 tarihli ve 2004/1-120-96 sayılı kararı).

3.3. Değerlendirme

3.3. Değerlendirme

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı ( V/3.2) paragraftaki yasal ve hukuksal gerekçeye göre, Bölge Adliye Mahkemesince yazılı şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik yoktur.

VI. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 4.448,28 TL bakiye onama harcının davalıdan alınmasına, 07/03/2022 tarihinde oybirliğiyle kesin olmak üzere karar verildi.