muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/1222, Karar No: 2010/8444, Tarih: 15.07.2010

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, taraflar arasında düzenlenen sigorta poliçesinin özel şartlarının 4 ncü maddesinde ısının 0 derecenin altına düşmesi durumunda meydana gelen donun asmadaki tomurcuk ve sürgünlere zarar vermesi yoluyla ürün miktarında sebep olan azalmaları teminat altına aldığı, rizikonun meydana geldiği 08-09-10 Mart tarihlerinde sıcaklıkların 0 derecenin altına düştüğü, davalının primin ödenmediğini savunduğu, ancak TTK’nun 1295 nci maddesinin aynı Kanun’un 1264/4 ncü maddesi uyarınca sigorta ettiren yararına değiştirilebileceği, poliçede ‘poliçe peşin olarak tanzim edilmiş olup tamamı 15.10.2006 tarihinde tahsil edilecektir’ açıklamasına yer verildiği, davacının anılan tarihte primini ödediği, yine aynı özel şartlarda don sigortasında teminatın bağlarda budamanın sona ermesi ile veya her şartta 28 Şubat itibariyle başlayacağının ve ürün hasadı ile son bulacağının kararlaştırıldığı, ön bilgi formunda da aksine bir kararalınmadıkça önbilgiformununşirketmerkezine fakslanmasından üç gün sonra başlayacağı açıklamasına yer verildiği, bunu davalının acentesinin imzalayacağı ve fakslayacağının kararlaştırıldığı, davacıya bu külfetin yüklenemeyeceği, üç gün sonra teminatın başladığının kabulünün gerektiği, davalının ekspertiz tarihinde temerrüde düştüğü gerekçesiyle davanın kabulü ile 11.662,000 YTL’nin 25.03.2006 tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Davalı vekilinin diğer temyiz itirazı ile davacı vekilinin temyiz itirazlarına gelince; Mahkemece, davalının ekspertiz raporu tanzim tarihinde temerrüde düştüğü kabul edilerek yazılı şekilde hüküm kurulmuştur. Ancak, taraflar arasındaki sigorta sözleşmesinin zorunlu bir unsuru olan Dolu Sigortası Genel Şartları’nın B.6.1 nci maddesine göre sigortacı, kesinleşmiş tazminat miktarını en kısa zamanda ve herhalde 30 gün içinde ödemek durumundadır. Bu durum karşısında, davalının zarar miktarını ekspertiz raporu tanzim tarihinde öğrendiği, en geç 30 gün içinde davacıya tazminatı ödemesi gerektiği hususu dikkate alınıp, ekspertiz raporu tanzim tarihinden 30 gün sonrası olan 24.04.2006 tarihi itibariyle temerrüde düştüğü kabul edilerek hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Ayrıca, karar altına alınan tazminat miktarı ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT düzenlemeleri uyarınca davacı yararına 1.399.44 YTL vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken 1.166.00 YTL’ye karar verilmesi ve davalının sorumlu olduğu yargılama giderinin eksik hesaplanması da yanlış olmuştur.

Ayrıca, karar altına alınan tazminat miktarı ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT düzenlemeleri uyarınca davacı yararına 1.399.44 YTL vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken 1.166.00 YTL’ye karar verilmesi ve davalının sorumlu olduğu yargılama giderinin eksik hesaplanması da yanlış olmuştur.

Ancak, yapılan yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın hüküm fıkrasının 1 nci maddesindeki ‘...25.03.2006 ...’ ibaresinin hükümden çıkarılarak yerine ‘...24.04.2006...’ ibaresinin, 3 ncü maddesindeki ‘...263 YTL...’ ibaresinin hükümden çıkarılarak yerine ‘...485.20...’ YTL ibaresinin ve 4 ncü maddesindeki ‘...1.166.00 YTL’ ibaresinin hükümden çıkarılarak yerine ‘...1.399.44 YTL...’ yazılması suretiyle düzeltilmesine ve kararın bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 15.07.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6305, Karar No: 2013/11287, Tarih: 23.05.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/6305 E.  ,  2013/11287 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

KARAR

Davacı, Sağlık Bakanlığı ...Yıldırım Beyazit Eğitim ve Araştırma Hastanesi Sağlık Kurulu’nun 25.09.2006 tarihli raporundaki görüş uyarınca alınan “Elektrikli sürüş ve kalkış özellikli ayakta dik pozisyonlandırma cihazı” bedeli olan 24.572,02 TL’nin dava tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte tahsilini istemiştir.

Mahkemece, uyulan bozma ilamı uyarınca davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, sigortalının hayatına yardımcı olabilmesi ve rehabilitasyonu açısından, sağlık kurulu raporu ile kullanılması uygun görülen “Elektrikli sürüş ve kalkış özellikli ayakta dik pozisyonlandırma cihazı”bedelinin, dava tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, 28.01.2009 günlü Adli Tıp Kurumu raporu esas alınarak, 23.12.2009 tarihli karar ile davanın kabulüne karar verilmiş ise de, anılan karar Dairemizin 29.09.2011 tarihli bozma ilamıyla, özetle “…Kurumun teminle yükümlü olduğu yürürlükteki mevzuat hükümlerine uygun fiyatlı dik pozisyonlandırma cihazına hak kazanılması için gerekli olan “iyileştirme” unsurunun, diğer bir anlatımla sağlığı koruma, çalışma gücünü yeniden kazandırma ve kendi ihtiyaçlarını görme kabiliyetini artırma hususlarının; cihazı kullanacak kişi yönünden, üniversite veya eğitim araştırma hastanelerinin fiziksel tıp ve rehabilitasyon kliniklerinde yatırılarak uygulama ve eğitiminin yapılması sonrasında nöroloji, ortopedi ve fiziksel tıp ve rehabilitasyon uzmanlarının da içinde yer aldığı sağlık kurulu raporu ile gerekliliğinin belirlenmiş olmasının gerekeceği; davaya konu cihazın, tıbben ve fennen sigortalının iyileşmesine veya iş göremezlik derecesinin azalmasına katkıda bulunup bulunmayacağı hususunun uzman bilirkişi heyetince ve müşahade ile yapılacak incelemeyle saptanması; bu saptama yapılırken, iş göremezlik

derecesini azaltma kavramı, sigortalının hayat kalitesini iyileştirme niteliğinde değerlendirilmemesi ve bu kavramın çalışma hayatı ile ilgili bulunduğu ve özellikle sigortalının yeniden çalışma hayatına kazandırılması amacıyla işgöremezlik derecesinin az veya çok giderilmesi şeklinde anlaşılması gerekeceği;Şayet;cihazın kullanımının sigortalının iyileşmesi ve iş göremezlik derecesinin giderilmesi yönünde hayati öneme haiz ve zorunlu olduğu sonucuna varılırsa, bu taktirde harcama miktarının yerindeliği denetlenmeli ve sonucuna göre karar verilmeli” denilmek suretiyle bozulmuştur.

Uyulan bozma ilamı uyarınca, Ankara Eğitim ve Araştırma Hastanesinden alınan 02.03.2012 günlü, hastanın hali hazır durumuna göre düzenlendiği anlaşılan sağlık kurulu raporu dikkate alınmak suretiyle, davanın reddine karar verilmiş ise de, hüküm eksik inceleme ve araştırmaya dayalı olduğu gibi, Dairemizin bozma kararının gereği yerine de getirilmemiştir.

Hükme esas alınan sağlık kurulu raporu, Dairemiz kararında öngörüldüğü üzere, hastanın yatırılması suretiyle uygulama ve eğitim sonrası düzenlenmiş rapor olmadığı gibi, travmatolaji uzmanının katılımıyla da oluşturulmamıştır. Öte yandan, anılan rapor ile bozma kararı öncesi alınan Adli Tıp Kurumu raporu arasında da çelişki meydana gelmiştir.

Bu durumda, mahkemece yapılması gereken iş; bozma sonrası, Ankara Eğitim ve Araştırma Hastanesinden alınan Sağlık Kurulu Raporunun, Dairemizin 29.09.2011 tarihli bozma ilamı içeriğinde öngörülen hususları karşılamadığı ve yetersiz olması da gözetilerek, anılan bozma ilamı doğrultusunda ve çelişkileri de giderecek şekilde yeniden alınacak rapor ve yapılacak yargılama ile, varılacak sonuç uyarınca bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve araştırmayla yazılı şekilde karar tesisi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedinidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davacıya iadesine, 23/05/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15241, Karar No: 2013/7011, Tarih: 21.03.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/15241 E.  ,  2013/7011 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç :Taksirle yaralama

Hüküm :Beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahalli Cumhuriyet Savcısının sair temyiz itirazının reddine ancak;

Sanığın sevk ve idaresindeki otomobil ile olay mahalli dört yönlü kavşağa geldiğinde sağındaki sokaktan kavşağa giriş yapan müşteki idaresindeki motosikletin otomobilin sağ ön farına ve tamponuna çarptığı, müştekinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralanmasıyla neticelenen olayda, sanığın kusur durumunun tespiti için Adli Tıp Kurumu, Karayoları Genel Müdürlüğü Uzmanlarından veya Teknik Üniversitelerin konu ile ilgili öğretim görevlilerinden oluşacak bilirkişi heyetinden rapor alınarak sonucuna göre hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiğinin gözetilmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, Mahalli Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 21.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/21556, Karar No: 2007/4581, Tarih: 15.03.2007

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2006/21556 E.  ,  2007/4581 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... Genel Müd. vekili Avukat..... aralarındaki Tesbit davası hakkında Sivas İş Mahkemesinden verilen 22.11.2006 günlü ve 880/1139 sayılı hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

1-Davacının tarımsal faaliyetleri nedeniyle, ... Fabrikaları Malatya Şeker Fabrikası, Yağlı Tohumlar Tarım Satış Kooperatifi, ... Tohumu A.Ş ve Toprak Mahsulleri Ofisinden, ürün teslim edip etmediği etmişse ürün teslim ettiği yıllar ve bu nedenle yapılan ... prim kesinti miktar ve tarihlerinin,

2-Ayrıca davacının, ... Ekicileri Kooperatifi ve Yağlı Tohumlar Tarım Satış Kooperatifine üye olup olmadığı, üye olmuşsa hangi tarihte üyeliğinin başladığı ve halen devam edip etmediğinin ilgili Kuruluşlardan sorularak alınacak cevaplar eklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.03.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/34195, Karar No: 2017/5134, Tarih: 04.05.2017

**2. Ceza Dairesi         2014/34195 E.  ,  2017/5134 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü saat 14:30 sıralarında müştekiye ait 1 adet süt keçisinin açık alanda demir kazığa bağlı olduğu halde çalındığı ,Demiryolu köyünden Belde Mahallesi İMKB Lisesi istikametine motorla hayvan götüren şahısların olduğunun bildirilmesi üzerine 3255 Sokak üzerinde yaya olarak sanık ...’in keçiyi zorlayarak çekmeye çalıştığı,diğer sanık ...’nin ise motosiklet üzerinde 2 metre geriden takip ettiği ve etrafı gözetlediğinin görüldüğü somut olayla ilgili olarak,29.04.2013 tarihli yakalama tutanağı içeriğine göre eylemin tamamlandığına ilişkin mahkemenin delilleri kabul ve değerlendirmesinde isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 04.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/922, Karar No: 2013/1012, Tarih: 23.01.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/922 E.  ,  2013/1012 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava, hasılat kirası uyarlamasına ilişkindir.

Davanın bu niteliğine göre inceleme görevi ... ....Hukuk Dairesinindir. Bu itibarla dosyanın gerekli inceleme yapılmak üzere ... ....Hukuk Dairesine gönderilmesine, 23.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2634, Karar No: 2012/724, Tarih: 06.02.2012

**23. Hukuk Dairesi         2011/2634 E.  ,  2012/724 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin ortağı olduğu davalı kooperatifin, müvekkiline daire tahsis ettiğini, 10.02.2008 tarihli genel kurulda alınan karar gereğince kurulan kesin hesap ve şerefiye hesabı komisyonu tarafından konutların geçici ve kesin maliyetleri ile şerefiye bedelleri hesaplanıp yönetim kuruluna sunulduğunu, yönetim tarafından da belirlenen kesin hesap ve şerefiye bedellerinin kesinleştiğini, raporda müvekkili için 3.207,84 TL borç çıkarıldığını ve müvekkilinin bu borcu ödediğini, 03.05.2009 tarihli genel kurulda kooperatif yönetiminin değiştiğini ve yeni yönetimin sözleşmenin 61. maddesine aykırı şekilde yeniden şerefiye ve konut maliyet hesabı yapıldığını, öncekinden çok farklı borç miktarları çıkarıldığını, yeniden şerefiye ve maliyet hesabı yapılmasının kanuna ve ana sözleşmeye aykırı olduğunu, iyi niyet kuralları ile bağdaşmadığını ileri sürerek, kesin maliyet ve şerefiye bedelleri hesabının kesinleşmiş olması nedeniyle yeniden şerefiye bedeli ve kesin maliyet hesabı yapılamayacağının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, kooperatifin 10.02.2008 tarihli genel kurulda alınan karar gereğince oluşturulan komisyonun 31.05.2008 tarihi itibarı ile yaptığı şerefiye hesabının 03.05.2009 tarihli genel kurulda iptal edildiğini, yeni şerefiye hesaplarının 31.07.2009 tarihi itibariyle yeniden yaptırıldığını, kooperatif genel kurulunca alınan kararların ancak yeni bir genel kurul kararı ile değiştirilebileceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, 03.05.2009 tarihli genel kurulda konutların kesin maliyet hesaplarının yeniden yaptırılması konusunda yönetim kuruluna yetki verildiği, bunun üzerine yönetim kurulunca yeniden kesin maliyet hesaplanması konusunda ana sözleşme hükümlerine göre işlemler yapılarak maliyet raporlarının ve kesin hesap cetvelinin düzenlendiği, kooperatifin genel kurulunca önceden yapılan kesin maliyetin iptal edilerek yeniden kooperatifin anasözleşmesi hükümlerine göre komisyon oluşturarak şerefiye hesaplarının düzenlenmesine ve bu konuda yönetim kurulana yetki verilmesine ilişkin her hangi bir yasaklayıcı hüküm ve yasaya aykırılığın bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 06.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/31065, Karar No: 2015/20648, Tarih: 27.10.2015

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/31065 E.  ,  2015/20648 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasındaki dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi süresi içinde davalı vekili tarafından istenilmekle, duruşma için tebliğ edilen 27.10.2015 Salı günü belirlenen saatte temyiz eden davalı ... vekilleri Av.... ve Av.... ile karşı taraftan davacı ... vekili Av.... geldiler. Gelenlerin huzuru ile duruşmaya başlandı. Duruşmada hazır bulunan tarafların sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyadaki belgeler incelendi.Gereği görüşüldü:

1- Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2- Davacı vekili, davacının 2009-2014 tarihleri arasında çalıştığını, ücretleri ödenmediğinden iş sözleşmesini kendisinin feshettiğini iddia ederek kıdem tazminatı ile fazla çalışma, ulusal bayram genel tatil, asgari geçim indirimi ve yıllık izin alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacı işçinin fazla çalışmanın hesaplanması konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununun 63'üncü maddesinde çalışma süresi haftada en çok 45 saat olarak belirtilmiştir. Ancak tarafların anlaşması ile bu normal çalışma süresinin, haftanın çalışılan günlerine günde onbir saati aşmamak koşulu ile farklı şekilde dağıtılabileceği ilkesi benimsenmiştir. Yasanın 41'inci maddesine göre fazla çalışma, kanunda yazılı koşullar çerçevesinde haftalık 45 saati aşan çalışmalar olup, 63'üncü madde hükmüne göre denkleştirme esasının uygulandığı hallerde, işçinin haftalık çalışma süresi, normal haftalık iş süresini aşmamak koşulu ile bazı haftalarda toplam 45 saati aşsa dahi bu çalışmalar fazla çalışma sayılmaz

4857 sayılı İş Kanununun 41'inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, fazla çalışma saat ücreti, normal çalışma saat ücretinin yüzde elli fazlasıdır. İşçiye fazla çalışma yaptığı saatler için normal çalışma ücreti ödenmişse, sadece kalan yüzde elli kısmı ödenir.

4857 sayılı İş Kanununun 41'inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, fazla çalışma saat ücreti, normal çalışma saat ücretinin yüzde elli fazlasıdır. İşçiye fazla çalışma yaptığı saatler için normal çalışma ücreti ödenmişse, sadece kalan yüzde elli kısmı ödenir.

Parça başına veya yapılan iş tutarına göre ücret ödenen işlerde, fazla çalışma süresince işçinin ürettiği parça veya iş tutarının hesaplanmasında zorluk çekilmeyen hallerde, her bir fazla saat içinde yapılan parçayı veya iş tutarını karşılayan ücret esas alınarak fazla çalışma veya fazla sürelerle çalışma ücreti hesaplanır. Bu usulün uygulanmasında zorluk çekilen durumlarda, parça başına veya yapılan iş tutarına ait ödeme döneminde meydana getirilen parça veya iş tutarları, o dönem içinde çalışılmış olan normal ve fazla çalışma saatleri sayısına bölünerek bir saate düşen parça veya iş tutarı bulunur. Bu şekilde bulunan bir saatlik parça veya iş tutarına düşecek bir saatlik normal ücretin yüzde elli fazlası fazla çalışma ücreti, yüzde yirmibeş fazlası ise fazla sürelerle çalışma ücretidir. İşçinin parça başı ücreti içinde zamsız kısmı ödenmiş olmakla, fazla çalışma ücreti sadece yüzde elli zam miktarına göre belirlenmelidir.

Yüzde usulünün uygulandığı işyerlerinde fazla çalışma ücreti, 4857 sayılı Kanunun 51'inci maddesinde öngörülen yönetmelik hükümlerine göre ödenir. İşveren, yüzde usulü toplanan paraları işyerinde çalışan işçiler arasında, Yüzdelerden Toplanan Paraların İşçilere Dağıtılması Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre eksiksiz olarak dağıtmak zorundadır. Fazla çalışma yapan işçilerin fazla çalışma saatlerine ait puanları normal çalışma puanlarına eklenir (Yönetmelik Md. 4/1.). Yüzdelerden ödenen fazla saatlerde, çalışmanın zamsız karşılığı ile zamlı olarak ödenmesi gereken ücret arasındaki fark ödenir. Zira yüzde usulü ödenen ücret içinde fazla çalışmaların zamsız tutarı ödenmiş olmaktadır. Yapılan bu açıklamalara göre; yüzde usulü ya da parça başı ücret ödemesinin öngörüldüğü çalışma biçiminde fazla çalışmalar, saat ücretinin % 150 zamlı miktarına göre değil, sadece % 50 zam nispetine göre hesaplanmalıdır.

Somut olayda, tanık beyanlarından davacının günlük yevmiye ile çalıştığı, davacı tanıklarından... ve ...ile davalı tanıklarından İlhan nöbete göre yevmiyelerin değiştiğini beyan etmiştir. Tanık beyanlarından davacının yevmiyesinin günlük çalışma saatine göre değiştiği, sabit olmadığı anlaşılmaktadır. Ücretin çalışma gün ve saatine göre değiştiği ücret ödemelerinde işçiler fazla çalışmanın çıplak kısmını almakta olup ödenmeyen %50 sinin hüküm altına alınması gerekliliği gözetilmeden saat ücretinin % 150 zamlı miktarı üzerinden fazla çalışma alacağına hükmedilmesi hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında kendisini vekille temsil ettiren davalı taraf yararına takdir olunan 1.100,00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 27/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/160, Karar No: 2025/3607, Tarih: 25.02.2025

**4. Ceza Dairesi         2025/160 E.  ,  2025/3607 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/261 E., 2016/17 K.

SUÇ : Hakaret

İNCELEME KONUSU

KARAR : Mahkumiyet

KANUN YARARINA

BOZMA YOLUNA

BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Hakaret suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125/1, 129/1, 62/1 ve 52/1. maddeleri uyarınca 1.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Salihli Ağır Ceza Mahkemesinin 21/01/2016 tarihli ve 2014/261 esas, 2016/17 sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 03.01.2025 gün ve 2025/434 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin;

“Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 15/12/2017 tarihli ve 2017/19084 esas, 2017/28185 karar sayılı ilâmında yer alan; "...uzlaştırmaya tabi olan bir suçla uzlaştırmaya tabi olmayan bir suçun yargılaması devam ederken, hakimin uzlaştırmaya tabi olacağını öngördüğü suçla ilgili olarak dosyayı soruşturma bürosuna göndermesi veya bu düşünceyle tefrik kararı vermesi durumunda uzlaştırma kapsamında olmayan suç açısından ihsası reyde bulunduğundan bahsedilemeyecektir. Yapılan yargılama neticesinde ise, sanığın kamu görevlisine hakaret suçundan beraatine hükmolunup, mercii kararından ve kanun yararına bozma talebinden önce kesinleşmesi nedeniyle bu suçun işlendiğinden bahsedilemeyeceği için, sair tehdit suçu yönünden de uzlaştırmaya engel olan CMK'nın 253/3. maddesinin uygulanma olanağı kalmayacak ve bu suç yönünden CMK'nın 254. maddesi gereğince uzlaştırma işlemlerinin yapılması gerekecektir…" şeklindeki açıklamalar karşısında, hüküm kurulurken uzlaştırma hükümlerine tabi olmayan suçtan beraat kararı verilmesi hâlinde, uzlaştırma kapsamında bulunan suç yönünden dosyanın soruşturma bürosuna gönderilebileceği, bu durumun ise ihsası rey olarak nitelendirilmeyeceği,