muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/351, Karar No: 2022/299, Tarih: 26.04.2022

Mahkemede; “Suç tarihinin 16 Ağustos olması itibarıyla PKK için önemli günlerden biriydi, biz de güvenlik amacıyla Siteler Polis Merkezine görevimiz gereği gitmiştik, normalde 20 kişilik bir grubuz, ancak bir kısım arkadaşlarımız dinlendiği için olay anında diğer sanık da olduğu hâlde toplam 8 kişi müdahalede bulunduk, başımızda amir olmadığından dolayı kıdem itibarıyla diğer polislerden daha kıdemli olmam nedeniyle özel tim ekip amirliği bendeydi ve bu nedenle elimde telsiz vardı, ilk olarak küçük yaştaki çocukların bulunduğu bir grup bize saldırdı, müdahale edildi, arkasından 25 - 30 kişilik bir grup daha saldırdı, ellerinde ucu yanan şişeler vardı, aynı zamanda yandaki evlerden Kürtçe ya da Zazaca bağrılıyordu, ben talimat verip geri çekilmelerini istedim, bu esnada sanık ...'in beylik tabancasının şarjörü yere düştü, bu esnada yanımızda bulunan polis memuru ... şarjörü almak için müdahale edince sırtına taş geldi, bunun üzerine sanık ... FN 303 tipi silahla yere doğru ateş etti; ancak bu esnada kimsenin yere düştüğünü ya da yaralandığını görmedim, hatta bu sırada yine yanımızda bulunan ... isimli polis memuruna da taş gelmişti, birlikte geriye doğru çekildik, daha sonra yaralanma olayını duydum, ben ...'ı daha önceden tanımam. Olay esnasında görevli ekip içerisinde FN 303 tipi silahı taşıyan ve kullanmasını bilen sadece sanık ... vardır, ben geçici de olsa bu silahı almadım ve kullanmadım, kullanmasını da bilmiyorum. Katılan tarafın iddia ettiği üzere katılan ...'ın çocuğunun alınmaya çalışılması ve bu sırada ateş edilmesi olmadı. Ben 2007 yılından beri aynı bölgede görev yaptığımdan dolayı ve üzerime giydiğim kıyafetler ve kask nedeniyle ve boyum da 2 metre olmasından dolayı çevre tarafından bilinen ve tanınan biriyim, yine o tarihte çevik kuvvetteki en uzun polis memuru bendim, toplumsal olaylarda da uzun boylu iri olan polis memurları önde kullanıldığından dolayı ben de önde müdahalede bulunuyordum, hatta bana ‘kemik kıran, kafa kıran’ gibi lakaplar da kullanıyorlardı. Biz teşhis tutanağında üniformalı olarak teşhis edildik, ayrıca teşhis sırasında numaralarımız değiştirilmedi, aynı zamanda 16 kişi olması gereken sayıya rağmen 8 kişi olarak ve üniformalı olarak alındık, sanık ...'in FN 303'i kullanmasının sebebi de bize molotofkokteyli atılmıştı, ilk şişe kırıldı, ...'in üzerine geldi, yanmadı, ikinci molotofkokteylinin atılması sırasında ... FN 303 tipi tüfeği kullandı, aleyhe olan belge ve beyanları kabul etmiyorum, olay akşam 5.30-6.00 sıralarında oldu, yaralanma olayını da akşam ezanından sonra duydum. Olay sırasında ilk müdahalede bulunan ... ve ... bizi acilen çağırdıklarından dolayı bizim başımızda kask yoktu, ... ve ...'in başında kask olup olmadığını hatırlamıyorum, zaten belli cihazları kullanan, buna FN 303'ü kullanan da dâhil, kask takmaları ve ‘Robocop’ takmıyorlardı

... FN 303 tipi tüfeği kullandı, aleyhe olan belge ve beyanları kabul etmiyorum, olay akşam 5.30-6.00 sıralarında oldu, yaralanma olayını da akşam ezanından sonra duydum. Olay sırasında ilk müdahalede bulunan ... ve ... bizi acilen çağırdıklarından dolayı bizim başımızda kask yoktu, ... ve ...'in başında kask olup olmadığını hatırlamıyorum, zaten belli cihazları kullanan, buna FN 303'ü kullanan da dâhil, kask takmaları ve ‘Robocop’ takmıyorlardı. Silahlarla ilgili rapor alan personel sayılı olduğu için yapılan toplantılarda müdürlerimiz biz dahi istesek bu tip cihazları bize vermeyin şeklinde talimat vermişlerdi, ben diğer sanıktan tüfeği isteseydim bana vermezdi. Hiyerarşik olarak ben sadece sicil olarak üstündeyim, sadece vereceğim talimatlar nöbet tutmaları, çalışmalarını kontrol ve araca biniş çıkışlarına yönelik talimat vermektedir, yine verilen kurslarda FN 303 tipi silahı kullananların mecbur kalmaları durumunda tabancadan önce FN 303 silahını kullanmaları yönünde talimat veriliyordu, ben olaya müdahale ettikten sonra arkadaşımızın yaralandığını da görünce ona müdahale edip geri çekilme talimatını ben verdim, başımızda daha üst bir amir olmadığı zaman ekibin sevk ve idaresi de bendedir; ancak görevlerimiz bellidir. Biz görevimiz gereği en doğru şekilde hizmet etmeye çalışıyoruz, benim annem ve babam da vatandaştır, görev yaptığımız sırada kişiler bazında herhangi bir ayrım yapmamız söz konusu değildir, silahı almam, ateş etmem söz konusu değildir, yanımda bulunan diğer arkadaşımın sırtından taş yiyip yaralanması nedeniyle onu kollamaya yönelik olarak müdahale ettim, daha önceden de benzer olaylarda biz de yaralanmıştık; ancak silahla ateş etmedim.”,

Bozma kararı sonrası Mahkemede; “Daha önceki ifadem aynı şekilde geçerlidir, bozma ilamını hiçbir şekilde kabul etmiyorum, iddianame ile açılan bu davaya ilişkin olarak da suçlamayı kabul etmiyorum, önceki savunmalarımı tekrar ediyorum.”,

Şeklinde savunmada bulunmuştur.

TCK’nın “Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama” başlıklı 87. maddesinin 4. fıkrasının suç ve karar tarihindeki hâli; “Kasten yaralama sonucunda ölüm meydana gelmişse, yukarıdaki maddenin birinci fıkrasına giren hallerde sekiz yıldan oniki yıla kadar, üçüncü fıkrasına giren hallerde ise oniki yıldan onaltı yıla kadar hapis cezasına hükmolunur”, şeklinde iken 15.04.2020 tarihli ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 12. maddesiyle, bu fıkrada yer alan “onaltı” ibaresi “onsekiz” şeklinde değiştirilmiş, TCK’nın 87. maddesinin 4. fıkrası “Kasten yaralama sonucunda ölüm meydana gelmişse, yukarıdaki maddenin birinci fıkrasına giren hallerde sekiz yıldan oniki yıla kadar, üçüncü fıkrasına giren hallerde ise oniki yıldan onsekiz yıla kadar hapis cezasına hükmolunur.” şeklinde yeniden düzenlenmiştir.

Konuya ilişkin TCK'nın 87. maddesinin gerekçesinde ise; “Dördüncü fıkrada, kasten yaralama sonucunda ölüm meydana gelmiş olması hâline ilişkin hükme yer verilmiştir. Neticesi sebebiyle ağırlaşmış bu kasten yaralama hâllerinde, failin bu ağır neticeden sorumlu tutulabilmesi için, ‘Genel Hükümler Kitabı’nda yer alan netice sebebiyle ağırlaşmış suçlara ilişkin hükümler, burada da geçerlidir” açıklamasına yer verilmiştir.

765 sayılı TCK’da objektif sorumluluk esasına dayanan düzenlemelere yer verilmiş iken, 5237 sayılı TCK’da objektif sorumluluk esası benimsenmemiştir. Suçu, “kanunda tanımlanmış bir haksızlık” olarak öngören yeni suç teorisinde, bir hareketi yapan kişi, bu hareketin tüm sonuçlarından her şartta sorumlu tutulmamakta, bir başka anlatımla “kusursuz sorumluluk” terk edilmiş olmaktadır (İzzet Özgenç, Türk Ceza Hukuku Genel Hükümler, 8. Bası, s.161.).

765 sayılı TCK’daki objektif sorumluluk esasının yerine 5237 sayılı TCK’da haksızlığın bir gerçekleştirilme şekli olarak kasıt-taksir kombinasyonuna, yani netice sebebiyle ağırlaşmış suçlara yer verilmiştir. Bu nedenle uyuşmazlığın çözümü için, 5237 sayılı TCK’nın hazırlanmasında esas alınan suç teorisinde, suçun manevi unsurları arasında gösterilen kasıt-taksir kombinasyonu, yani netice sebebiyle ağırlaşmış suç üzerinde durulmalıdır.

5237 sayılı TCK’nın “Netice sebebiyle ağırlaşmış suç” başlıklı 23. maddesi;

“(1) Bir fiilin, kastedilenden daha ağır veya başka bir neticenin oluşumuna sebebiyet vermesi halinde, kişinin bundan dolayı sorumlu tutulabilmesi için bu netice bakımından en azından taksirle hareket etmesi gerekir” şeklindedir.

5237 sayılı TCK’nın “Netice sebebiyle ağırlaşmış suç” başlıklı 23. maddesi;

“(1) Bir fiilin, kastedilenden daha ağır veya başka bir neticenin oluşumuna sebebiyet vermesi halinde, kişinin bundan dolayı sorumlu tutulabilmesi için bu netice bakımından en azından taksirle hareket etmesi gerekir” şeklindedir.

Buna göre; failin gerçekleştirdiği bir eylemde, kastettiğinden daha ağır veya başka bir sonucun meydana gelmesi hâlinde, sorumlu tutulabilmesi için netice bakımından en azından taksirle hareket etmiş olmasının kabulü gerekmektedir. Fail, bu sonucun meydana gelmesinden taksirle bile sorumlu tutulamıyorsa, objektif sorumluluğun kaldırılmasının doğal bir sonucu olarak, sadece nedensellik bağının bulunuyor olması, neticeden sorumlu tutulması için yeterli olmayacaktır.

Öğretide, neticesi sebebiyle ağırlaşmış suçun, gerçek neticesi sebebiyle ağırlaşmış suç ve görünüşte ya da gerçek olmayan neticesi sebebiyle ağırlaşmış suç olarak iki farklı şeklinin bulunduğu kabul edilmektedir. Gerçek neticesi sebebiyle ağırlaşmış suçlarda, failin hareketi sonucunda kastettiğinden daha ağır bir netice ortaya çıkmakta olup, gerçekleşen aşırı netice dolayısıyla bağımsız bir suç tipi ortaya çıkmaktadır. Örneğin, yaralama suçunda mağdurun ölmesi, gerçek neticesi sebebiyle ağırlaşmış suç hâlidir. Görünüşte neticesi sebebiyle ağırlaşmış suçlarda ise, failin hareketi sonucunda suçun oluşması için aranan neticeden başka, niteliği de farklı olan daha ağır bir netice ortaya çıkmakta olup, gerçekleşen aşırı netice dolayısıyla temel suç niteliği aynı kalmakla beraber yalnızca ceza ağırlaştırılmaktadır. Örneğin, cinsel saldırı suçunda mağdurun bitkisel hayata girmesi, görünüşte neticesi sebebiyle ağırlaşmış suç hâlidir (Hamide Zafer, Ceza Hukuku Genel Hükümler, Beta Yayınevi, 5. Bası, ... 2015, s. 286 vd; Mehmet Emin Artuk, ... Gökcen, A.Caner Yenidünya, TCK Şerhi, Turhan Kitabevi, ... 2009, c 3, s. 2484 vd.).

5237 sayılı TCK’nın 23. maddesinde düzenlenmiş bulunan neticesi sebebiyle ağırlaşmış suça ilişkin genel kuralın, özel hükümler arasında kendisine yer bulduğu maddelerin başında gelen TCK’nın 87. maddenin 4. fıkrasına göre, gerçekleştirilen kasten yaralama eylemi TCK’nın 86. maddesinin 1. fıkrası veya 1. fıkrası ile birlikte 3. fıkrası kapsamında bulunur ve bunun sonucunda da ölüm meydana gelirse, en azından taksirle hareket etmiş olmak şartıyla faile belirtilen cezaların verileceği öngörülmektedir.

TCK'nın 86. maddesinin ikinci fıkrası kapsamındaki basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif olan kasten yaralama fiilinin işlenmesi sırasında aynı maddenin üçüncü fıkrasının da ihlal edilmesi ve fiil sonucu ölüm neticesinin meydana gelmesi ihtimalinde TCK'nın 87. maddesinin dördüncü fıkrasının uygulanmasının gerektiği yönünde bir düşünce akla gelebilecek ise de, yukarıdaki açıklamalar da dikkate alındığında kanun koyucunun amacının bu olmadığı aşikârdır.

TCK'nın 86. maddesinin ikinci fıkrası kapsamındaki basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif olan kasten yaralama fiilinin işlenmesi sırasında aynı maddenin üçüncü fıkrasının da ihlal edilmesi ve fiil sonucu ölüm neticesinin meydana gelmesi ihtimalinde TCK'nın 87. maddesinin dördüncü fıkrasının uygulanmasının gerektiği yönünde bir düşünce akla gelebilecek ise de, yukarıdaki açıklamalar da dikkate alındığında kanun koyucunun amacının bu olmadığı aşikârdır.

Öğretide de "...vücut üzerindeki etkisi basit tıbbi müdahaleyle giderilebilecek nitelikteki bir yaralama sonucunda ölüm meydana gelmişse, bu fiil 87. maddenin 4. fıkrası bakımından tipik bir fiil değildir. Buna göre, her şeyden önce, kasten yaralama sonucunda meydana gelen ölüm neticesinin faile isnat edilebilmesi için kasten yaralamanın belli bir ağırlığa ulaşması gerekmektedir. Böylece kanun koyucu hafif nitelikteki yaralama fiilinin tek başına ölüm neticesini meydana getirebilecek tehlikeyi içermediğini kabul etmiş olmaktadır. Diğer bir ifadeyle, 86. maddenin 2. fıkrası kapsamında kalan yaralama tek başına ölüm neticesinin faile yüklenebilmesi bakımından yeterli değildir." (Mahmut Koca-İlhan Üzülmez, Türk Ceza Hukuku Özel Hükümler, Adalet Yayınevi, 4. Bası, ... 2017, s.193.); "...kasten yaralama fiilinin kişi üzerindeki etkisinin basit bir tıbbi müdahaleyle giderilebilecek ölçüde hafif olması hâlinde ölüm neticesinin meydana gelmiş olması durumunda m. 87/son'un uygulanması mümkün olmayacaktır" (Veli Özer Özbek-Koray Doğan-Pınar Bacaksız-İlker Tepe, Türk Ceza Hukuku Özel Hükümler, Seçkin Yayınevi, 12. Bası, ... 2017, s.219.); "Bu nitelikli hâlin düzenlendiği TCK'nın 87/4. maddesinde, faile verilecek ceza belirlenirken 'yukarıdaki maddenin birinci ve üçüncü fıkralarına' yollama yapılmıştır. O hâlde, mağdurun basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaralanması ve/veya bu şekilde yaralamanın üstsoya, altsoya, eşe veya kardeşe karşı, beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda bulunan kişiye karşı, kişinin yerine getirdiği kamu görevi nedeniyle, kamu görevlisinin sahip bulunduğu nüfuz kötüye kullanılmak suretiyle veya silahla gerçekleştirilmesi durumunda anılan nitelikli hâl uygulanacaktır. Bu önermenin aksi düşüncesinden çıkan sonuç, TCK'nın 86/2. maddesinde düzenlenen basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde meydana gelen yaralamalarda, bu nitelikli hâl uygulanamayacaktır." (... Yaşar - ... Tahsin Gökcan - Mustafa Artuç, Yorumlu Uygulamalı Türk Ceza Kanunu, Adalet Yayınevi, 2. Bası, ..., 2014, s.3060-3061.) şeklinde görüşler mevcuttur.

Sonuç olarak kasten yaralama sonucu mağdurun ölmesine ilişkin TCK'nın 87. maddesinin 4. fıkrasının uygulanması için;

a- Failin yaralama kastı ile hareket etmesi,

b- Mağdurun TCK’nın 86. maddesinin birinci fıkrası kapsamında yaralanmış olması veya 86. maddenin birinci fıkrası kapsamındaki yaralama fiilinin üçüncü fıkra da ihlal edilmek suretiyle gerçekleştirilmesi,

Sonuç olarak kasten yaralama sonucu mağdurun ölmesine ilişkin TCK'nın 87. maddesinin 4. fıkrasının uygulanması için;

a- Failin yaralama kastı ile hareket etmesi,

b- Mağdurun TCK’nın 86. maddesinin birinci fıkrası kapsamında yaralanmış olması veya 86. maddenin birinci fıkrası kapsamındaki yaralama fiilinin üçüncü fıkra da ihlal edilmek suretiyle gerçekleştirilmesi,

c- Failin eylemi ile arasında illiyet bağı bulunacak şekilde mağdurun ölmesi,

d- Failin meydana gelen ölüm sonucuna ilişkin en az taksir derecesinde bir kusurunun bulunması,

Şartlarının birlikte gerçekleşmesi gerekir.

Buna göre, fail mağduru yaralamak amacıyla hareket etmeli, mağdurun yaralanacağını bilmeli ve bu sonucu istemelidir. Bununla birlikte fail mağdurun yaralanmasını değil de, ölmesini istemiş ve ölüm meydana gelmiş ise bu durumda kasten öldürmeden sorumlu tutulacaktır.

Madde metnine göre faile verilecek ceza belirlenirken kasten yaralama suçunun düzenlendiği TCK'nın 86. maddesinin birinci ve üçüncü fıkralarına yollama yapılmıştır. O hâlde, mağdurun basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek dereceden daha ağır şekilde yaralanması gerekmektedir. Anılan maddenin 2. fıkrasında karşılığını bulan basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde meydana gelen yaralamalarda 87. maddenin 4. fıkrası uygulanamayacaktır.

Üçüncü şart olarak mağdurun ölmesi ve failin eylemi ile mağdurun ölümü arasında uygun nedensellik bağının bulunması gerekir.

Son olarak, failin meydana gelen bu ölüm sonucundan, en az taksir derecesinde bir kusurunun bulunması gerekir.

5237 sayılı TCK'nın hazırlanmasında esas alınan suç teorisinde "kanunda tanımlanmış haksızlık" olarak ifade edilen suç; kural olarak ancak kastla, kanunda açıkça gösterilen hallerde ise taksirle de işlenebilir. İstisnai bir kusurluluk şekli olan taksirde, failin cezalandırılabilmesi için mutlaka kanunda açık bir düzenleme bulunması gerekmektedir.

5237 sayılı TCK’nın 22/2. maddesinde taksir; “dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla bir davranışın, suçun yasal tanımında belirtilen neticesi öngörülmeyerek gerçekleştirilmesidir” şeklinde tanımlanmıştır. Toplumsal yaşamda belli faaliyetlerde bulunan kimselerin başkalarına zarar vermemek için birtakım önlemler alma ve bazı davranış kurallarına uyma zorunlulukları bulunmaktadır. Bu kurallar toplum olarak yaşama mecburiyetinden doğabileceği gibi, Devletin müdahalesiyle de ortaya çıkabilmektedir. Taksirli suç, bu kuralların ihlal edilmesi sonucu belirmekte, fail; dikkatli, tedbirli ve öngörülü davranmamış olduğu için cezalandırılmaktadır. Bu bakımdan sorumluluğun nedeni, öngörebilme imkân ve ödevinin varlığına rağmen, sonuca iradi bir hareketle neden olmaktan kaynaklanmaktadır.

Ceza Genel Kurulunun birçok kararında vurgulandığı ve öğretide de benimsendiği üzere taksirli suçlarda aranması gereken hususlar;

1- Fiilin taksirle işlenebilen bir suç olması,

2- Hareketin iradi olması,

3- Sonucun istenmemesi,

4- Hareket ile sonuç arasında nedensellik bağının bulunması,

Ceza Genel Kurulunun birçok kararında vurgulandığı ve öğretide de benimsendiği üzere taksirli suçlarda aranması gereken hususlar;

1- Fiilin taksirle işlenebilen bir suç olması,

2- Hareketin iradi olması,

3- Sonucun istenmemesi,

4- Hareket ile sonuç arasında nedensellik bağının bulunması,

5- Sonucun öngörülebilir olmasına rağmen öngörülmemiş olması,

Şeklinde kabul edilmektedir.

Uyuşmazlığa konu olay özelinde, beşinci bentte yer alan neticenin öngörülebilir olmasına rağmen öngörülememiş olması şartı üzerinde ayrıntılı olarak durmakta fayda vardır.

Taksirle gerçekleştirilen bazı eylemlerin suç olarak tanımlanıp cezai yaptırıma bağlanmasıyla, insanların gittikçe yoğunlaşan ve karmaşık hâle gelen toplum hayatı içinde daha dikkatli davranmalarının temin edilmesi amaçlanmaktadır. Kanun ve ortak hayat tecrübesinin sonucu olarak kendisine toplum tarafından yüklenen dikkat ve özen görevini ihlal eden ve bu hareketiyle öngörülebilir zararlı neticeye sebep olan kişinin taksirle işlenen suçlara ilişkin cezai sorumluluğu benimsenmiş, fakat taksirden söz edebilmek için de kanuni tarife uygun fiilin işlenebileceğinin öngörülme imkânının mevcut olması aranmıştır.

Bilindiği üzere, failin iradesi kasten işlenen suçlarda neticeye, taksirli suçlarda ise harekete yöneliktir. Gerek kanun tarafından konulan, gerekse ortak deneyimler ürünü olan kurallara iradi olarak riayetsizlik suretiyle dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranıldığı takdirde, bir takım zararlı neticelerin doğabileceği öngörülebiliyorsa taksir söz konusu olacaktır. Yapılan hareketin neticesi ortak tecrübeye göre öngörülemiyorsa ve hukuken de böyle bir yükümlülük getirilmemişse, taksirli hareketten söz edilemeyecek, "kaza" ya da "tesadüf" olarak adlandırılan bu hâl nedeniyle cezai sorumluluk gündeme gelmeyecektir.

Diğer bir anlatımla; taksirli suçlarda da, gerek icrai hareketin gerekse ihmali hareketin iradi olması ve meydana gelen neticenin öngörülebilir olması gerekmektedir. İradi bir davranış bulunmadığı takdirde taksirden bahsedilemeyeceği gibi, öngörülemeyecek bir sonucun gerçekleşmesi hâlinde de failin taksirli suçtan sorumluluğuna gidilemeyecektir.

Öğretide, sonucun öngörülebilirliğinin, failin içinde bulunduğu sosyal çevre, mensup olduğu meslek, eğitim durumu, ortak tecrübe, bilgi düzeyi ve failin kişisel özellikleri dikkate alınarak saptanması gerektiği, öngörülebilir sonucun, fiilen meydana gelen sonuç olmayıp failin yaptığı iradi hareketin neden olabileceği benzer sonuçlar olduğu, fiilen oluşan sonucun sadece genel olarak öngörülebilir olması taksirin varlığı için yeterli olup sonucun bütün inceliklerinin öngörülmesine gerek bulunmadığı yönünde görüşler ileri sürülmüştür. (Timur Demirbaş, Ceza Hukuku Genel Hükümler, Seçkin Yayınları, 8. Bası, ..., 2012, s. 358 vd.; Hamide Zafer, Ceza Hukuku Genel Hükümler, Beta Yayımcılık, 3. Bası, ..., 2013, s. 277; Mahmut Koca - İlhan Üzülmez, Türk Ceza Hukuku Genel Hükümler, Seçkin Yayınları, 6. Bası, ..., 2013, s.219.)

Öte yandan; 15.07.2018 tarihli ve 30479 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 4 sayılı Bakanlıklara Bağlı, İlgili, İlişkili Kurum ve Kuruluşlar İle Diğer Kurum ve Kuruluşların Teşkilatı Hakkında Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi'nin "Adlî Tıp Üst Kurullarının görevleri" başlıklı 16. maddesinin 1. fıkrasında;

"(1)Adlî Tıp Üst Kurulları;

a) Adlî tıp ihtisas kurulları ve ihtisas daireleri tarafından verilip de mahkemeler, hâkimlikler ve savcılıklarca kapsamı itibarıyla yeterince kanaat verici nitelikte bulunmayıp sebebi de belirtilmek suretiyle bildirilen işleri,

b) Adlî tıp ihtisas kurullarınca oybirliğiyle karara bağlanamamış olan işleri,

c)Adlî tıp ihtisas kurullarının verdiği rapor ve görüşleri arasında ortaya çıkan çelişkileri,

ç) Adlî tıp ihtisas kurulları ile ihtisas dairelerinin rapor ve görüşleri arasında ortaya çıkan çelişkileri,

d) Adlî tıp ihtisas kurulları ile Adlî Tıp Kurumu dışındaki sağlık kuruluşlarının heyet hâlinde verdikleri rapor ve görüşler arasında ortaya çıkan çelişkileri,

Konu ile ilgili uzman üyelerin katılımıyla inceler ve kesin karara bağlar." düzenlemesi yapılmıştır.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

16.08.2010 tarihinde, ... ili, Akdeniz ilçesine bağlı Şevket Sümer Mahallesi'nde bulunan Siteler Polis Merkezi Amirliği çevresinde güvenlik tedbiri alan Çevik Kuvvet Şube Müdürlüğü görevlilerine 20-25 kişilik çocuk grubunun taş ve molotofkokteyli süsü verilmiş içi boş şişeler atmaya başlamaları üzerine, görevli polis memurlarının yaşları küçük bu grubu dağıtmak için müdahale ettikleri, kaçmaya başlayan çocukları takip eden görevlilerin olay tarihinde 8 yaşında bulunan ... isimli çocuğu da taş atan çocuklar arasında bulunduğu iddiasıyla Karakola götürmeye çalıştıkları, ...’ın bu duruma karşı çıkan annesi ve yakınları ile polisler arasında tartışma çıktığı, tartışma seslerini duyan ve Ramazan ayı olduğu için evde yattığını ifade eden maktulün, evden çıkarak olan biteni öğrenmeye çalıştığı, “Bu yaştaki çocuğun göz altına alınmayacağını, isteniyorsa çocuğu kendisinin karakola getireceğini” ifade ettiği, görevlilerin ısrarlı tutumlarını sürdürmeleri üzerine de “Kendisini öldürmeden çocuğu götüremeyeceklerini” polislere söylediği, etrafın kalabalıklaşması üzerine sayıca yeterli olmadıklarını düşünen polis memurlarının olayın meydana geldiği mahalle arasındaki dar sokaktan çekilmeye başladıkları, bulunduğu polis grupta kıdemli olması nedeniyle amir vekili olan sanık polis memuru ...’un kullanmasını bilmediği, gerekli eğitimi almayanların kullanması da yasak olan FN 303 tipi savunma tüfeğini, bu silahı kullanmaya yetkili ...’tan aldığı, asla baş ve boyun bölgesi hedeflenerek ateş edilmemesi gerektiği açıkça belirtilen tüfeği, birkaç metrelik mesafeden ...’ın başını hedefleyerek ateşlediği, alın bölgesinden isabet alan maktulün yaralanıp yere düşmesinden sonra görevlilerin olay yerinden uzaklaştıkları, hastaneye kaldırılan ve ameliyat edilen ...’ın baş ve alın kısmından alınan parça ile FN 303 savunma silahının numune fişeğinin renk, şekil, kalınlık ve organik yapı bakımından benzerlik gösterdiğinin belirtildiği, Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Dairesince düzenlenen rapora göre; bu yaralanma dolayısıyla ...’ın yaşamının tehlikeye girdiği, başındaki kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etkisinin ağır (4) derecede etkili olduğu, yüzde sabit iz oluştuğu, olaya bağlı olarak gelişmiş olan organik beyin sendromunun, iyileşmesi olanağı bulunmayan bir hastalık niteliğinde olduğunun ifade edildiği, 19.12.2014 – 26.12.2014 ve 06.01.2015 - 13.01.2015 tarihlerinde nöbet geçirmesi nedeniyle ... Üniversitesi Tıp Fakültesi Eğitim Araştırma Hastanesine başvuran maktulün tedavisinin yapılarak taburcu edildiği, 11.02.2016 tarihinde ise akciğer enfeksiyonu, yüksek ateş ile geldiği hastanede dâhiliye tarafından acil yoğun bakıma yatışının yapıldığı, kardiyak arrest geliştiği, entübe edildiği, yoğun bakım ünitesinde takibinin yapıldığı, takibi esnasında kültüründe acinetobacter ürediği, genel durumunun kötü olduğu, sanık ... tarafından başına FN 303 tipi tüfekle ateş edilmesinden 5 yıl 6 ay 17 gün sonra 03.03.2016 tarihinde hayatını kaybettiği, ölüm belgesinde; 03.03