muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/9618, Karar No: 2015/806, Tarih: 03.02.2015

**2. Hukuk Dairesi         2014/9618 E.  ,  2015/806 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm her iki dava yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 03.02.2015 günü temyiz eden davalı-karşı davacı ... ile vekili Av. ... geldi. Karşı taraf davacı-karşı davalı ... ile vekili gelmediler. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan olaylarda davalı- karşı davacı kadın tamamen kusurlu kabul edilerek, kocanın boşanma davasının kabulüne, kadının karşı davasının reddine karar verilmiş ise de, yapılan soruşturma ve toplanan delillerden; mahkemece davalı-karşı davacı kadına atfedilen kusurlar yanında, ortak konuta dönmek isteyen eşine müşterek hanenin anahtarlarını vermeyip, "Ben onu bu eve sokmayacağım” diyen davacı-karşı davalı (koca)'nın da kusurlu olduğu anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında davalı-karşı davacı (kadın)'da dava açmakta haklı olup, kadının davasının da kabulü ile boşanmaya karar verilmesi gerekirken, bu yön nazara alınmadan davasının reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple davalı-karşı davacı (kadın)'ın reddedilen boşanma davası yönünden BOZULMASINA, bozma sebebine göre kocanın yeniden hüküm kurulması gerekli hale gelen boşanma davası ile fer’ilerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, duruşma için taktir olunan 1.100,00 TL. vekalet ücretinin ... alınıp ... verilmesine, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi.03.02.2015 (Salı)

Mahkemece, davalı-davacı (kadın)’ın, davacı eşine “orospu çocuğu, ben sana göstereceğim, seni pişman edeceğim, sen ne biçim erkeksin, Allah belanı versin, korkak, geri zekalı, siktir git” şeklinde tehdit ve hakaret içerikli sözler söylediği, ayrıca cep telefonuna “Allah belanı versin, korkak” şeklinde mesajlar gönderdiği kabul edilerek, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında davalı-davacı tam kusurlu kabul edilerek davacının davasının kabulüne, tarafların boşanmasına, davacının kusuru mevcut olmadığından, karşı davanın reddine karar verilmiştir.

Sayın çoğunluk tarafından “mahkemece, davalı-karşı davacı (kadın)'a atfedilen kusurlar yanında, ortak konuta dönmek isteyen eşine müşterek hanenin anahtarını vermeyip “ben onu eve sokmayacağım” diyen davacı-karşı davalı (koca)'nın da kusurlu olduğu anlaşılmaktadır. Davalı-karşı davacı (kadın)'ın davasının da kabulü ile boşanmaya karar verilmesi gerekirken, "kadının davasının reddine karar verilmesi doğru olmamıştır” gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Gerek mahkemenin, gerekse sayın çoğunluğun kabulünde olduğu üzere, davalı-karşı davacı (kadın), kocasına çok ağır tehdit, hakaret ve küfür de bulunmuştur. Ayrıca telefonuna mesaj göndermek suretiyle de hakaretini sürdürmüştür. Davalı (kadın), evden kovulmamış, birlik görevlerini yerine getirmemek için müşterek konutu da kendisi terk etmiştir. Davalı (kadın), kocasına gönderdiği 06.10.2012 tarihli mesajda “ben hatalarım için çok pişmanım, affet beni, sana kendimi affettirmek için ne yapmam lazımsa yapacağım, söz veriyorum” demiş, 04.10.2012 tarihli mesajda “seni seviyorum” ifadesini kullanmış, 02.10.2012 tarihli mesajında da “öfkeyle yazdığım mesajlar ve sözlerim için özür dilerim” demek suretiyle davacının varsa kusurlu davranışlarını affetmiş, en azından hoşgörü ile karşılamıştır. Kendisine ağza alınmayacak küfürler eden, tehdit ve hakarette bulunan, kendi isteğiyle ortak konutu terk eden eşi, eve almadığı gerekçesiyle davacı kocayı kusurlu kabul etmek doğru olmadığı gibi, bir kusur var ise dahi davalı tarafından affedilmiştir. Bu nedenle, davalı-karşı davacı (kadın)’ın davasının reddi doğru olduğundan, mahkeme kararının onanması gerektiğini düşünüyor ve bu nedenle sayın çoğunluğun bozma yönündeki düşüncesine katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2012/1257, Karar No: 2012/2502, Tarih: 02.03.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/1257 E.  ,  2012/2502 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Mut Sulh Hukuk ve Ermenek Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, kısıtlı adayının vesayet altına alınması istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir. “Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümlerine yer verilmiştir.

Dosya kapsamından, 14.05.2011 ve 02.10.2011 günlü Jandarma adres araştırma tutanağı ile ...Rehabilitasyon Merkez Müdürlüğünün 30.03.2011 tarihli ihbar dilekçesiyle kısıtlı adayı ...'in ... ilçesinin Narlı köyünde ikamet ederken babasının 15 yıl evvel ölümü ile ... ... Rehabilitasyon merkezine, oradanda 4 yıl önce ...Rehabilitasyon Merkezine yerleştirildiği anlaşılmıştır. Bu durumda tedavi ve koruma amaçlı olarak rehabilatasyon merkezine yerleştirilmeden önceki adresinin "..." adresi olduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın Mut Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp, çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK.'nun 21 ve 22.(1086 sayılı HUMK.’nun 25 ve 26.) maddeleri gereğince Mut Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 02.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17804, Karar No: 2013/11353, Tarih: 17.06.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/17804 E.  ,  2013/11353 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı kurumun ... ilinde faaliyet gösteren ... Müdürlüğünde şoför olarak çalıştığını, hafta içi ve hafta sonu olmak üzere işveren kurum tarafından fazla mesaiye bırakıldığını, ücretlerinin ödenmediğini, TİS’in fazla mesaiyi düzenleyen 25.maddenin (c) fıkrasına göre fazla mesainin %50 zamlı ödenmesi gerektiğini, yine TİS'in hafta tatili ücretini düzenleyen 40/2 cümlesinde " hafta tatili çalışmalarına karşılık %100 zamlı ödeme yapılacağının öngörüldüğünü, ödemelerin yapılmadığını belirterek, fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla 250,000 TL' nin hak ediş tarihlerinden itibaren işleyecek işletme kredilerine uygulanan en yüksek faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, Müessese Müdürlüğünün emirleri gereği zaman zaman ... ... Müdürlüğündeki tütünlerin diğer mahallere idare aracılığı ile sevk edilmesi esnasında görevlendirilen şoförlerin görevlerini yaptıkları sırada varış mahallelerinden fazla mesai yaptıklarına dair tanzim edilen herhangi bir belgeye rastlanılmadığı, şoförlerin bu hizmet esnasında sunmuş oldukları günlük ve aylık randıman defterinin de yapılan incelemede kendi el yazılarıyla doldurulduğu, varış saatlerinin usulünce tasdik edilmediğini, dolayısıyla ilgili defterlerde fazla mesai yaptıkları konusunda tam kanaat oluşmadığı sebebiyle her hangi bir ödemede yapılmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davacının gidiş dönüş mesafelerini gösteren güzergahlar arasındaki yük unsuru da göz önünde bulundurularak yükleme ve boşaltma süreleri de dahil olmak üzere ve yol durumları da göz önünde bulundurularak davacının mesai saatleri dışındaki fazla çalışmalarının tespiti yoluna gidildiği, tespit edilen fazla çalışma sürelerine göre de dosyanın bilirkişiye tevdi edildiği ve bilirkişiden rapor aldırıldığı, ayrıca %30 hakkaniyet indirimi de yapıldığı, bilirkişi ...'ün fazla mesai sürelerine ilişkin hesaplamalarının ve bilirkişi ...'nun bu sürelere ilişkin fazla mesai ücreti hesaplamalarının uygun bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Somut olayda, Mahkemece daha önce verilen karar Yargıtay 9.Hukuk Dairesi’nce görev emirlerinin fazla mesai anlamına gelmediği, günlük ve aylık yazdırma belgelerinin davacı işçilerce doldurulduğu, fazla mesai yaptığına dair belgeye rastlanmadığı, idarenin fazla mesai yapılmaması yolunda talimatı bulunduğu belirtilerek araştırma yapılması gerekliliği vurgulanmıştır.

Somut olayda, Mahkemece daha önce verilen karar Yargıtay 9.Hukuk Dairesi’nce görev emirlerinin fazla mesai anlamına gelmediği, günlük ve aylık yazdırma belgelerinin davacı işçilerce doldurulduğu, fazla mesai yaptığına dair belgeye rastlanmadığı, idarenin fazla mesai yapılmaması yolunda talimatı bulunduğu belirtilerek araştırma yapılması gerekliliği vurgulanmıştır.

Bozma sonrası alınan raporda davacının 08-17 saatlerinin dışındaki çalışmaları fazla çalışma olarak kabul edilmiştir. Diğer yandan bilirkişi işçilerin çalışmadan geçirdiği Cumartesi ve Pazar günlerini de çalışma süresinden saymış ve. Cumartesi günleri 4 saat, Pazar günleri 8 saat çalıştığını kabul etmiştir. Davacı tarafından savunulmadığı halde aracın yükleme boşaltma sırasında geçen süreleri de bilirkişi 4 saat çalışılmış olarak kabul etmiştir. Bilirkişi yine dosya da bulunan ve davacı tarafından düzenlenen görev kağıtlarıyla günlük ve aylık randıman ve sarfiyat defterlerinden yola çıkarak, -aracın markası modeli beygir gücü dikkate alınmadan- yüklü iken 30-40 km boş iken 40-50 km hızla seferlerde yol aldığı, çıkış ve varış saatlerinin yol süresini gösterdiği, katedilen mesafeye göre çalışma sürelerini belirlendiği, KTK 98 maddesinde 9 saatlik araç kullanma süresi öngörülmüş ise de bunun üzerinde seyahat edilebildiği gerekçeleriyle bu verileri dikkate alarak haftalık değil sadece dış sefere çıktığı iki tarih aralığındaki sefer sürelerini fazla çalışma olarak kabul ederek hesaplama yapmıştır.

Karayolları Trafik Yönetmeliğine göre ağır vasıta şoförlerinin araç üzerinde çalışma süresinin 9 saati aşamayacağı düzenlemesi mevcuttur. Bilirkişi raporunda aracın davacı tarafından sunulan çıkış ve varış sürelerini dikkate almış olup, ortalama bir hız tespiti yoluna gitmiştir. Davacının günlük mesai saatlerinin üzerinde çalıştığına ilişkin tek kayıt kendisi tarafından düzenlendiği iddia edilen çıkış varış saatlerini gösteren belgedir. Bunun dışında tanıklar tarafından davacının hangi tarihte hangi seferde kaç saat mesai yaptığı, haftalık 45 saatlik çalışma süresinin ne kadar aşıldığına dair beyanları yoktur. Davacının çıkış ve varış saatlerinde sürekli araç kullandığını gösteren takograf kayıtları da yoktur. Dolayısıyla davacının yolda ne kadar dinlendiği bilinmeden sadece çıkış-varış sürelerine bakara bu saatler arasında araç kullandığının kabulü yerinde değildir. Takograf kayıtları da her zaman günde kaç saat sürüş yapıldığına ilişkin yeterli bir kanıt değildir. Bilirkişinin davacı tarafından iddia edilmeyen yükleme boşaltma sürelerinde çalıştığı ve aynı şekilde hafta sonlarında da çalıştığı ispatlanamadığı halde sırf o tarihte başka bir ilde bulunması nedeniyle cumartesi 4 Pazar günü 8 saat çalıştığı şeklinde bir kabul de faraziyeden öteye geçmemektedir. Bilirkişinin günlük 08:00-17:00 saatlerinin dışındaki çalışmaları fazla çalışma olarak hesaplaması, bugüne kadar haftalık 45 saatin üzerindeki çalışmaları fazla çalışma kabul eden yerleşmiş uygulamaların tamamen dışında kabul edilemez bir hesap yöntemidir.

Yukarıda açıklandığı üzere bugüne kadar yerleşik fazla çalışmanın hesaplanmasına ilişkin ilkelerin hiçbiriyle uyuşmayan, sonuçta taraflar arasında ayrıca husumete sebebiyet verebilecek nitelikte faraziyelere dayalı hesap içeren raporun yerinde olmadığı açıktır. Mahkemece mevzuat, dosya kapsamı ve savunmalara da uygun bir şekilde iş hukuku alanında uzman bir bilirkişiden denetime elverişli rapor alınarak sonuca gidilmesi gerekirken eksik inceleme ve hatalı değerlendirmelere dayalı rapor doğrultusunda davanın kabulü bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 17.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7324, Karar No: 2015/4803, Tarih: 07.04.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/7324 E.  ,  2015/4803 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 03/12/2013 tarih ve 2011/186-2013/339 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili ve katılma yoluyla davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 07/04/2015 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ...dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait Değirmendere 1 arabalı vapurunun Topçular – Eskihisar seferini tüm seyir cihazları faal vaziyette sürdürürken Eskihisar iskelesine 1 mil mesafe kala saat 06:00 sularında yoğun sise girdiğini, vapur kaptanının seyir hızını emniyetli hıza düşürterek, makinelerini manevra pozisyonuna getirdiğini, bu sırada radardan davalı donatana ait ... gemisinin kendilerine doğru yaklaşmakta olduğunun fark edildiğini, ... gemisinin yapılan telsiz çağrılarına yanıt vermediğini, bunun üzerine müvekkili donatana ait Değirmendere 1 arabalı vapurunun sancak alabanda manevra ile sağa dönmeye çalıştığını, yapılan manevranın başarısız kalması yüzünden Değirmendere 1 arabalı vapurunun sancak omuzluğu ile davalı donatana ait ... gemisinin iskele baş kasara hizasından iki geminin birbirine çarparak, denizde çatışma meydana geldiğini, çatışma nedeniyle Değirmendere 1 arabalı vapurunda taşınmakta olan araçlarda da hasar meydana geldiğini, çatışmanın meydana gelmesinde davalı donatana ait ... gemisinin Denizde Çatışmayı Önleme Tüzüğü'ne aykırı seyretmesi ve 6,7,8,19 ve 35 nolu tüzük maddelerini ihlal etmesi nedeniyle tam kusurlu olduğunu, çatışmadan sonra davalı donatana ait ... gemisinin durmayıp, rotasını ve hızını değiştirmeden seyrini sürdürdüğünü, durumu Darıca Pilot İstasyonu'na telsiz ile bildirdiklerini, ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2008/45 esas sayılı dosyası için hazırlanan bilirkişi raporuna göre davalı donatana ait ... gemisine % 90 kusur izafe edildiğini, müvekkiline ait Değirmendere 1 arabalı vapurunda meydana gelen hasarın 595.000 USD olduğunu ileri sürerek, bilirkişi raporundaki kusur oranında göre 535.500 USD hasar bedelinin davalı donatandan tahsilini, 9277058 IMO numaralı ... gemisinin üzerinde gemi alacaklısı hakkı ve kanuni rehin hakkı tanınmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkiline ait ... gemisinin olay anında Tüpraş Rafinerisinden aldığı benzin akaryakıt yükünü Gebze Ambarlı Total İstasyonuna boşaltmak üzere seferde olduğunu, olay günü saat 05:52 sularında davacı donatana ait Değirmendere 1 arabalı vapurunun kendilerine tehlikeli bir şekilde yaklaşmakta olduğunu gördüklerini, telsizle ve gemi düdüğü ile Değirmendere 1 arabalı vapuruna uyarı yapıldığını, ancak Değirmendere 1 arabalı vapurunun çarpmayı önleyici hiçbir kaçınma manevrası yapmadığını, dava konusu çatışma kazasında davacı donatana ait Değirmendere 1 arabalı vapurunun % 80 oranında kusurlu olduğunu, müvekkiline ait ... gemisinin ise kusurunun ise ancak % 20 olduğunu, gemi çatışmasının "kısıtlı görüş koşullarında" meydana geldiğini, olayın irdelenmesi sırasında Denizde Çatışmayı Önleme Tüzüğünün 19 ve izleyen maddelerinin uygulanması gerektiğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporu kapsamından, her iki bilirkişi kurulunca çatışma olayının kısıtlı görüş şartlarında meydana gelmesi, radar ile seyrettikleri anlaşılan gemilerin yakın çatışma tehlikesi oluştuğunda birbirlerinin seyir fenerlerini göremeyecekleri, ses ile ilgili ikazların verilip verilmediği hususunun her iki gemi için açık olmadığı, Topçular - Eskihisar arasında çalışan arabalı vapurların varlığının her Türk denizcisi tarafından bilindiği, arabalı vapur hattının ilgili haritada açıkça gösterilmiş bulunduğu, buna rağmen ... gemisinin gereğince gözcülük yapmadığı, ... gemisi telsiz zabiti ve gemi kaptanı tarafından yalancı ekolardan bahsediliyor ise de bu yalancı ekoların ifadelerinde belirtildiği gibi diğer gemilerin radarlarının çalışmasından meydana gelmesinin pek mümkün olmadığı, ... gemisinin çatışma tehlikesinin varlığından önce sis bastığında emniyetli bir sürate düşmesi gerekirken bunu yerine getirmediği, çatışma tehlikesini anladığı anda rotasını sancağa değiştirmesi gerekirken iskelesine değiştirmesinin Çatışmayı Önleme Tüzüğü'ne aykırı olması sebebiyle % 50 oranında; Değirmendere 1 arabalı vapurunun ise, her ne kadar arabalı vapur hattı haritada açıkça gösterilmiş bulunsa da Çatışmayı Önleme Tüzüğü'ne göre sancağından gelebilecek ve iskelesini gösterme ihtimali bulunan teknelere karşı daha dikkatli seyretmesi gerekirken iyi gözcülük kurallarına uymaması, çatmayı önlemek üzere olumlu hareketi yapmaması nedeniyle % 50 oranında kusurlu olduğu yönünde görüşün oluşa ve dosya içeriğine uygun olduğu, dosya içeriğine uygun ikinci bilirkişi kurulunun birinci bilirkişi kurulu kök ve ek raporu ile aynen uyumlu raporu hükme esas alınarak 221.784,86 TL kazanç kaybı, 118.680,00 TL tamir bedeli, 1.360,00 TL sörvey masrafı, 1.372,75 TL enspektör ücreti toplamı 343.197,61 TL'nin davacının % 50 kusuru oranına isabet eden kısmı indirilmek suretiyle neticeten 171.598,80 TL tazminata hükmolunduğu, davacı tarafça tazminatın yabancı para birimi üzerinden tahsili talep olunmuş ise de, zarar kalemlerine ilişkin hiçbir ödemenin yabancı para birimi ile yapılmaması, davacının zararının TL üzerinden gerçekleşmesi karşısında ispatlanan zarar TL üzerinden hükme bağlandığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile 171.598,80 TL nin dava tarihinden itibaren ticari avans faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, fazlaya dair istemin reddine, 171.598,80 TL alacak ile sınırlı olmak kaydıyla 9277058 IMO numaralı ... gemisi üzerinde davacı yararına kanuni rehin hakkı tanınmasına karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve katılma yoluyla davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili ve katılma yoluyla davalı vekili temyiz etmiştir.

1 - Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, davacı tarafça dosyaya sunulan klas kuruluşu sörvey raporu kapsamından davacıya ait geminin onarım süresinin belirlenmiş olmasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki 2 numaralı, davacı vekilinin aşağıdaki 3 numaralı bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2 - Dava, çatma hukuki nedenine dayalı tazminat istemine ilişkin olup, davacı vekili, taraflara ait arabalı vapur ve geminin çatışması sonucunda müvekkili şirketin, vapurun işletilememesi nedeniyle gelir kaybına uğradığını ileri sürmüş, bu kapsamda tamirat süresine ilişkin deliller sunmuş, davalı taraf ise davacının söz konusu gelir kaybını ispatlaması gerektiğini, davacının aynı hatta kendisine ait başka teknelerle taşıma yapmaya devam edip etmediği ve tekne kiralama yoluyla, iddia edilen zararın azaltılıp azaltılmadığının belirlenmesinin gerektiğini savunmuştur. Mahkemece yapılan yargılama sonunda, yukarıda açıklanan gerekçelere yer verilerek, davanın kısmen kabulü yönünde hüküm kurulmuşsa da, davalı tarafın az önce açıklanan savunması üzerinde durularak, bu husus karar yerinde tartışılmış değildir. Bu durumda, mahkemece, değinilen savunma kapsamında, varsa bu yöndeki taraf delilleri de değerlendirilerek, sonuca gidilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün davalı yararına bozulması gerekmiştir.

3 – Bozma neden ve şekline göre, davacı vekilinin gelir kaybı hesabına esas alınan döneme ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, taraf vekillerinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, bozma neden ve şekline göre davacı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, takdir olunan 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 07/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.