muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/2045, Karar No: 2012/7142, Tarih: 31.05.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/2045 E.  ,  2012/7142 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın açılmamış sayılmasına dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili müvekkiline kasko sigortalı aracın davalının sevk ve idaresindeki aracın çarpması sonucu hasarlandığını belirtip sigortalıya ödenen hasar bedelinin davalıdan tahsili amacıyla yapılan icra takibine vaki itirazın iptali ve takibin devamına karar verilmesini istemiştir.

Davalı cevap vermemiştir.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre davanın HUMK’nun 409.maddesi uyarınca açılmamış sayılmasına karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava TTK’nun 1301. maddesinden kaynaklanan rücuen tazminat alacağının tahsili amacıyla yapılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

Davacı vekili, 07.10.2009 tarihli duruşmaya, mesleki çalışmaları nedeniyle katılamayacağını bildirerek mazeret dilekçesi ibraz etmiş, mahkemece; “mazeretin kabulüne, masraf verildiğinde duruşma gününün kendisine tebliğine” karar verilerek, duruşma 18.11.2009 tarihine bırakılmıştır. Belirlenen günde, davacı vekilinin duruşmaya gelmemesi nedeniyle, mahkemece; “dosyanın HUMK.’un 409. maddesi uyarınca yenileninceye kadar işlemden kaldırılmasına” karar verilmiş, karar gününden itibaren üç ay içinde yenilenmediği gerekçesiyle de 12.04.2010 tarihinde “davanın açılmamış sayılmasına” karar verilmiştir.

Taraflardan biri veya vekili mazereti nedeniyle belirtilen gün ve saatte duruşmaya gelmemiş, mazeret dilekçesi göndermiş, mahkemece de bildirilen mazeret kabul edilmiş ise, mazeret bildirilen tarafa tensip edilecek duruşma gününün davetiye ile bildirilmesi gerekir. Gelmeyen tarafa mahkeme gününün masraf yatırılması halinde kendisine tebliğine biçiminde karar verilemez. Nitekim, HGK.’nun 06.04.1955 gün, 1591/1690 sayılı kararında da; duruşma talikine dair talebin mahkemece kabul edilmesi durumunda, duruşma için tayin edilen günün usulüne tevfikan bildirilmesinin gerekeceği açıkça vurgulanmıştır. Hal böyleyken mahkemece, mazeretli olduğu kabul edildikten sonra, duruşma günü kendisine bildirilmeyen davacı vekilinin yokluğunda dosyanın işlemden kaldırılmasına ve usulsüz olan böyle bir işleme dayanılarak davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 31.5.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14748, Karar No: 2015/14007, Tarih: 02.12.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/14748 E.  ,  2015/14007 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Nazilli 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/05/2013

NUMARASI : 2012/64-2013/211

Davacı S.. Ö.. vekili Avukat K..T..tarafından, davalılar S.. E.. ve diğeri aleyhine 06/03/2012 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 28/05/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılardan S.. E.. tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre temyiz eden davalı S.. E..'un aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalı S.. E..'un diğer temyiz itirazlarına gelince:

Dava, haksız eylem nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın bir bölümünün kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılardan S.. E.. tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalılardan babası S.. E..'un kendisine cinsel tacizde bulunduğunu, davalı annesi S.. E..'un da bu duruma sessiz kalarak suça ortak olduğunu, cinsel tacizden sonra annesi tarafından sokağa atıldığını belirterek herbir davalıdan ayrı ayrı manevi tazminat ile parasını bizzat ödemek suretiyle aldığı çeyiz eşyalarının da verilmediğini belirterek maddi tazminat talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Dosya kapsamından; davalılardan S.. E..'un davacıya karşı cinsel istismar suçunu işlediği iddiasıyla N.. M.. yargılandığı ve cezalandırıldığı, kararın da kesinleştiği anlaşılmıştır. Davalılardan S. hakkında dava konusu olay nedeniyle açılmış herhangi bir ceza davası yoktur. Yine dosyadaki belge ve bilgilerden davalı S.. E..'un cinsel istismar eylemine iştirak etmediği anlaşılmaktadır. Şu durumda, temyiz eden davalı S.. E..'un cinsel istismar eylemine iştirak etmediği gözetilerek hakkındaki manevi tazminat talebinin tümden reddine hükmedilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçeyle kısmen kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş; hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda (2) numaralı bentte gösterilen nedenlerle temyiz eden davalı S.. E.. yararına BOZULMASINA, temyiz eden davalının diğer temyiz itirazlarının ilk bentte açıklanan nedenlerle reddine ve temyiz eden davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 02/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1273, Karar No: 2015/421, Tarih: 15.01.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/1273 E.  ,  2015/421 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada..... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 16.04.2013 tarih ve 2012/30-2013/142 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 13.01.2015 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davalılar vekili Av... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi.... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin “.... altında akaryakıt istasyonları işletmeciliği yaptığını, davalılardan...'nin ise "..." markası adı altında akaryakıt ürünleri ticareti yapan ana firma olup, diğer davalıların ise bu firmanın mallarını satan davacı müvekkili konumundaki bir kısım akaryakıt istasyonları olduğunu, davalılardan...'nin bir süre önce tüm yurttaki benzin istasyonlarında "yakıtta %7'ye varan indirim" şeklinde reklam kampanyası başlattığını, bu kampanya çerçevesinde Bursa'da faaliyet gösteren diğer davalı şirketlerin de akaryakıtlarda %7'ye varan indirim yaptıklarını tüketiciye ilan etmeye başladıklarını, ancak kamuoyuna duyurulan bu reklam kampanyasının aldatıcı ve halkın iradesine etki ederek haksız kazanç sağlamaya yönelik olduğunu, "ye varan" ibaresinin panolarda okunamayacak derecede küçük yazıldığını, reklama bakıldığında tüketiciler tarafından direkt tüm ürünlerde %7 indirim yapıldığının algılandığını, bu şekilde yanıltıcı reklamla haksız rekabete yol açıldığını ileri sürerek, davalıların yaptığı haksız rekabetin önlenmesi ile kararın ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davacı tarafın iddialarının gerçek dışı ve dayanaksız olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davalı.....'nin firma girişindeki büyük panoda satmış olduğu ürünlerin fiyatını belirttiği, yine fiyat panosunun yanında büyük bir maskot bulunduğu ve maskotun elinde ışıklı %7 reklamı ve "7" rakamının yanında küçük harflerle “ye varan indirimli” ibaresinin bulunduğu, “ye varan indirimler” ibaresinin 7 rakamına göre küçük yazılmasına rağmen rahatlıkla okunabildiği, tabelada gösterilen ürün fiyatları ile pompa satış fiyatlarının aynı olduğu, davalı şirketin satış fiyatlarının ...rakamları ile uyumlu olduğu ve yapılan indirimlerin değişik ürünlerde %7'ye ulaştığı ve hatta bazen bu oranı aştığı, dosyadaki delil durumuna göre davacı iddiasını kanıtlamaya yeterli bulunmayan tanık beyanının hükme esas almaya yeterli görülmediği gerekçesiyle ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davalıların yanıltıcı reklamla haksız rekabete yol açtıkları iddiasıyla yapılan haksız rekabetin önlenmesi ile kararın ilanı istemlerine ilişkindir.Davacı, davalıların “yakıtta %7'ye varan indirim” şeklinde yaptıkları reklamlardaki “ye varan” ibaresinin panolarda okunamayacak kadar küçük yazıldığını, reklama bakıldığında tüketiciler tarafından doğrudan tüm ürünlerde “%7 oranında indirim” yapıldığı şeklinde algılandığını, tüketicilerin bu düşünce ile ürünleri satın aldıklarını, aynı izlenimin geceleyin ise reklamdaki “ye varan” ibaresinin tamamen karanlıkta bırakılarak yaratıldığını, bu suretle yanıltıcı ve gizleyici reklamla haksız rekabete yol açıldığını, oysaki ilan edildiği gibi %7'ye varan indirimlerin de yapılmadığını ileri sürerek, haksız rekabetin önlenmesini istemiştir.

Davaya konu reklam kampanyasına ilişkin tespit dosyası içeriği ile fotoğraflar incelendiğinde, “%7 indirim” kısmının büyük puntolarla ve belirgin şekilde yazılmış olmasına rağmen “ye varan” kısmının oldukça küçük harflerle ve dikkat çekmeyecek şekilde yazılmış olduğu, reklamda ilk göze çarpan kısmın “%7 indirim” yazılı kısım olduğu, “ye varan” kısmının ise çok küçük ve dikkat çekmeyecek şekilde gösterildiği anlaşılmıştır. Reklamdaki bu yazım şeklinin, özellikle akaryakıt istasyonlarının bulunduğu güzergahlardaki kara yolundan araçları ile seyir halinde iken geçen ve bu nedenle de o esnada dikkatlerini öncelikle yola ve trafiğe yoğunlaştırmış bulunan sürücüler için yanıltıcı olup, seyir halinde geçen kısa süre içinde reklamın ilk olarak fark ettikleri dikkat çekici şekilde yazılmış olan “%7 indirim” kısmına göre akaryakıt satın alma kararı vermelerinin mümkün bulunması karşısında, söz konusu reklamın müşterileri aldatıcı ve yanıltıcı nitelikte olduğu, hüsnüniyet kurallarına aykırı bu durumun haksız rekabet teşkil edeceği kabul edilerek, mahkemece yaratılan haksız rekabetin önlenmesine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, kararın bu nedenlerle davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 15.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3435, Karar No: 2022/7423, Tarih: 26.10.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/3435 E.  ,  2022/7423 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 16.HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Kocaeli 3. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 01.06.2017 tarih ve 2015/7 E- 2017/163 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kısmen kabulüne-kısmen reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi'nce verilen 11.03.2021 tarih ve 2018/1731 E- 2021/524 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin 2013/01227 sayılı "EMİN" ibareli ve 29. sınıfta tescilli markasının bulunduğunu, ancak müvekkilinin "EMİN" markasını ilk olarak 23/08/2001 tarihinde 2001/28265 tescil numarası ile 29. sınıfta tescil ettirdiğini, bu markanın yenileme işlemi yapılmadığından hükümden düştüğünü, bu durumun fark edilmesi üzerine 2013/01227 sayılı "EMİN" markasını tescil ettirdiğini, müvekkili şirketin "EMİN" markasını dava konusu markanın başvuru tarihinden önce 29. sınıfta düzenlenen "et, balık, kümes ve av hayvanlarının etleri ile her nevi işlenmiş et mamulleri, et suları, bulyonlar; işlenmiş su ürünleri, kurutulmuş, pişirilmiş, tütsülenmiş, konservelenmiş, dondurulmuş et ürünleri" emtiaları için markasal olarak kullandığını ve belirli bir bilinirlik kazandırdığını, bu nedenle EMİN ibaresi üzerinde öncelik hakkının müvekkili şirkete ait olduğunu, hükümsüzlüğü talep edilen davalıya ait 2012/22587 sayılı markanın "... EMİN ET" ibaresinden oluştuğunu ve 29. sınıfta tescilli olduğunu, ürünün muhatabı olan orta seviyedeki bir tüketicinin taraf markalarını karıştırma ihtimali bulunduğunu ileri sürerek davalı adına kayıtlı 2012/22587 sayılı "... EMİN ET" markasının hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davalı şirket tanınıyor olsa da EMİN markasının tanınmış bir marka olmadığını, bir kimsenin bir markayı ilk defa kullanılmış olmasının ona önceye dayalı bir hak sahipliği bahşetmeyeceği, markanın yoğun bir şekilde kullanılması gerektiği, davalının EMİN unvanını 2006 senesinden bu yana kullandığını, markalar arasında benzerlik bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili; davalı şirket tanınıyor olsa da EMİN markasının tanınmış bir marka olmadığını, bir kimsenin bir markayı ilk defa kullanılmış olmasının ona önceye dayalı bir hak sahipliği bahşetmeyeceği, markanın yoğun bir şekilde kullanılması gerektiği, davalının EMİN unvanını 2006 senesinden bu yana kullandığını, markalar arasında benzerlik bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, iddia, savunma,bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; davacı şirkete ait 2013/01227 sayılı "EMİN+şekil" markasının 07/01/2013 tarihinden, davalı şirkete ait 2012/22587 sayılı "... EMİN ET" markasının ise 09/03/2012 tarihinden itibaren 10'ar yıl müddetle 29. sınıfta tescil edildikleri, davacıya ait "EMİN+şekil" markasının esas unsuru olan "EMİN" kelimesi kullanılmak suretiyle oluşturulan davalıya ait "... EMİN ET" markasının davacı markası ile iltibas yaratacağı, "EMİN" markasını davacının tanınır ve maruf hale getirdiği, davalının marka başvurusunun kötü niyetli olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, davalıya ait 2012/22587 numaralı "... EMİN ET" markasının hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmiştir.

Karara karşı davalı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi'nce; davacının davalıdan önce 29. sınıfta 10 yıllık tescilli " EMİN" markasına ilişkin yenilenmeme nedeni ile hükümsüz kalan markası olmakla birlikte markanın ikinci kez tescil edildiği tarihe kadar aralıksız kullanılmaya devam edildiği, davalı yanın kullanımının "emin" ve "emin Et" ibaresi öne çıkacak şekilde olduğu, davalının markasını tescilli hali ile kullanmadığı, davacının zincir bir market olarak kendi markalı ürününü geniş bir tüketici kitlesine markası ile ulaştırdığı ve tanıttığı, bu şekilde sektörel bilinirliği sağladığı, ortalam tüketiciler açısından iltibas oluşabileceği, ancak davacı kullanımının 29. sınıfta " et, balık, kümes ve av hayvanlarının etleri ile her nevi işlenmiş et ürünleri" emtialarında olduğu, bu nedenle 29. sınıftaki tüm alt sınıflar yönünden hükümsüzlük kararı verilmesinin hatalı olduğu gerekçesiyle davalının istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile yerel mahkeme kararının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulüne, davalıya ait 2012/22587 sayılı "... EMİN ET" markasının tescil edildiği 29. sınıftaki " Et, balık, kümes ve av hayvanlarının etleri ile her nevi işlenmiş et ürünleri " emtiaları için kısmen hükümsüzlüğüne ve sicilden bu emtilar yönünden terkinine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, taraf vekillerinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 21,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden taraflardan ayrı ayrı alınmasına, 26/10/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3510, Karar No: 2011/79, Tarih: 17.01.2011

**8. Hukuk Dairesi         2010/3510 E.  ,  2011/79 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

K A R A R

Dava, şahıslar arasında kazanmayı sağlayan zilyetliğe dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkin olmakla beraber, dava konusu taşınmazların tamamen ... ağaçları ve çalılarla kaplı olduğu, zeminin kayalık ve taşlık bulunduğunun bilirkişi raporları ile tespit edildiği, davada ... de taraf sıfatını almış olduğuna göre, 2797 sayılı ... Kanununun .... maddesi gereğince, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yüksek ... (...) Hukuk Dairesine ait olmakla, gereği için, dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, ....01.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11728, Karar No: 2014/4447, Tarih: 24.02.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/11728 E.  ,  2014/4447 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanların çocukları .....ın rahatsızlanması üzerine sanığın çalıştığı Tıp Merkezine muayene amacıyla götürdükleri, muayenesi sonrası sanık tarafından 5 adet iğne ve ilaç önerildiği 5. iğnenin yapılmasından sonra mağdur ....'in sağ ayağını kullanmakta zorlandığı olayda, Ankara 1. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülmekte olan dava ile ilgili olarak alınan Adli Tıp Kurumu 3.İhtisas Kurulunun raporunda “.... oğlu 20.. doğumlu ...'a enjeksiyon uygulaması sonucu gelişen bulguların enjeksiyon nöropatisi ile uyumlu olduğu ancak tıbbi belgelerde enjeksiyonun yanlış yere uygulandığına dair kayıt bulunmadığı, enjeksiyonun doğru bölgeye uygulanması durumlarında da; ödem, hematom, ilacın difüzyon yoluyla sinire toksik etkisi, vücut yapısı, siyatik sinirin anatomik lokalizasyon farkı gibi nedenlerle nöropatinin gelişebileceği, nöropatinin; enjeksiyon uygulamalarının beklenebilir komplikasyonu olarak değerlendirildiği, idareye yönelik hizmet kusuru tespit edilmediğinin “bildirildiği anlaşılmakla mahkemenin kabulünde de bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda failin taksirinin bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 24.02./2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8227, Karar No: 2016/12721, Tarih: 06.12.2016

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/8227 E.  ,  2016/12721 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 9. Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, 5.403 TL alacağın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bilgi ve belgeler okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Anayasa Mahkemesinin 11/12/2009 tarih 2007/1 E-2009/4 K. sayılı kararı ile kapatılmasına karar verilen Demokratik Toplum Partisi (DTP) nin başvurusu üzerine Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (AİHM) nin 12/01/2016 tarihli "Demokratik Toplum Partisi ve Diğerleri Türkiye" ye Karşı" kararının sonuç kısmının 2. ve 3. fıkralarında hak ihlalinin bulunduğuna karar verildiği anlaşıldığından, AİHM kararı doğrultusunda bir karar verilmek üzere mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 06.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2193, Karar No: 2015/7518, Tarih: 19.02.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/2193 E.  ,  2015/7518 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, ihbar tazminatı, kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti, bakiye ücret alacağı, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, yurt içi ve yurt dışı harcırah alacağı ile prim alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.Yerel mahkemece, davanın görevsizlik nedeni ile reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının 01/03/2012 tarihinden 16/01/2014 tarihinde kadar davalı şirkete ait işyerinin işletilmesi ile ilgili olarak mesul müdür olarak görev yaptığını, davalı şirket tarafından ... Havaalanında davalı şirketin kurum aşamasında olduğu uçuş okulunda görevlendirildiğini, bu okulun kurulum aşamasında bizzat bulunduğunu her aşamasında yer aldığını, iş sözleşmesinin haksız feshedildiğini, ödenmeyen kıdem ve ihbar tazminatı ile bakiye ücret, yıllık ücretli izin, fazla mesai, tatil çalışmaları karşılığı ücret, prim ve harcırah alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, görev itirazında bulunarak, davacının davalı şirketin ortağı olduğunu, İş Kanuna dayanarak alacak davası açamayacağını, şirkette bulunduğu süre içerisinde kar ortağı olduğunu, davacıya İş Kanunu yasa maddelerinin uygulanamayacağını, şirket ile davacı arasında iş akdi sözleşmesinin değil ortaklık sözleşmesinin bulunduğunu İş Mahkemesinin görevli olmadığını savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, ortak olmayan limited şirket müdürünün Türk Ticaret Kanunun ve Borçlar Kanunu hükümlerine göre limited şirketi temsil eden ticari temsilci olmaları nedeni ile organ sayıldığını, şirket ile aralarındaki sözleşmenin iş ilişkisi olarak değerlendirilemeyeceği, davaya bakmanın genel mahkemenin görevine girdiği gerekçesi ile görevsizlik kararı verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar taraflar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 135. Maddesi uyarınca “yönetim organı", anonim şirketler ve kooperatiflerde yönetim kurulu, limited şirketlerde müdür veya müdürler, şahıs şirketleriyle sermayesi paylara bölünmüş komandit şirketlerde yöneticidir. Aynı kanunun 368. Maddesi uyarınca “Yönetim kurulu, ticari mümessil ve ticari vekiller atayabilir. Devamı 370/2 maddesine göre ise “Yönetim kurulu, temsil yetkisini bir veya daha fazla murahhas üyeye veya müdür olarak üçüncü kişilere devredebilir. En az bir yönetim kurulu üyesinin temsil yetkisini haiz olması şarttır”.