muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/6699, Karar No: 2024/877, Tarih: 28.02.2024

**12. Ceza Dairesi         2023/6699 E.  ,  2024/877 K.**

**"İçtihat Metni"**

K A N U N Y A R A R I N A

B O Z M A

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Hâkimliği

SAYISI : 2022/2287 değişik iş sayılı kararı

ŞİKAYETÇİ : ...

ŞÜPHELİ : Hacı Bekir Genişer

SUÇ : Taksirle yaralama

İNCELEME KONUSU

KARAR : Kovuşturmaya yer olmadığına dair karara itirazın reddi

KANUN YARARINA

BOZMA YOLUNA

BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Taksirle bir kişinin yaralanmasına neden olma suçundan şüpheli Hacı Bekir Genişer hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda Bafra Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 20/09/2022 tarihli ve 2019/3328 soruşturma, 2020/2887 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Bafra Sulh Ceza Hâkimliğinin 05/10/2022 tarihli ve 2022/2287 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 09/10/2023 tarihli ve 94660652-105-55-18271-2023-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 27/11/2023 tarihli ve KYB-2023/111032 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 27/11/2023 tarihli ve KYB-2023/111032 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Dosya kapsamına göre, müşteki şikayetinde özetle, daha önceden vücudunda enfeksiyon bulunması nedeniyle Bafra Devlet Hastanesine gittiğini, doktorun kendisine iğne verdiğini, ertesi gün sağlık ocağında iğneyi vurulduktan sonra fenalaştığını, ambulansla Medibafra Hastanesinin aciline getirildiğini, şüphelinin kendisini muayene ederek iğne ve ilaç verdiğini, ilaçların bitmesine yakın kendisini iyi hissetmediği için yine aynı hastaneye gittiğini, doktorun kendisine farklı bir iğne verdiğini, iğneyi yaptırıp eve gittiğini, akşam saatlerinde ateşinin yükseldiği için yeniden hastaneye gittiğini, doktorun kendisine kuvvetli bir antibiyotik vereceğini söylediğini, ilacı sorduğunda kendisine daha önceden dokunan iğne olduğunu, ancak yan etkisinin olmayacağını söylediğini, iğneyi vurulmak istemediğini beyan etmesine rağmen şüphelinin kendisini ikna ederek iğneyi yaptırdığını, iğne yapıldıktan sonra çenesini kilitlediği için dişlerinin kırıldığını, hayati tehlike geçirdiğini iddia ederek yapmış olduğu şikayet üzerine yapılan soruşturma neticesinde Bafra Cumhuriyet Başsavcılığınca her ne kadar müştekinin yapılan iğneye izin verdiğine ilişkin yazılı belge bulunduğu, müştekinin olay sonrasında yaralandığına veya kalıcı vücut hasarının bulunduğuna dair rapor bulunmadığı, verilen ilaç nedeniyle çenesini sıkmasının izin verilen tedaviye tepki olduğunun ve yaralanma olarak değerlendirilemeyeceğinden bahisle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de;

Anılan soruşturma kapsamında Adli Tıp Kurumu Başkanlığı 7. İhtisas Kurulu'nun 27/04/2022 tarihli ve 2593 sayılı raporunda yer alan, "Taraf ifadelerinde ve Merkez A.S.M. Yönetici Hekimi tarafından düzenlenen 03/07/2019 tarihli evrakta kayıtlı olduğu üzere kişiye Cefamed adlı ilaç uygulaması sonrası fenalaştığı, 29/03/2019 tarihli Medibafra Hastanesinin epikrizinde de Cephaxon adlı ilaç uygulaması sonrası anaflaksi bulgularının geliştiğinin kayıtlı olduğu, dolayısıyla kişinin sefalosporin grubu ilaçlara alerjik reaksiyon gösterdiğinin anlaşıldığı, 29/03/2019 tarihinde Özel Medibafra Hastanesinde pyelonefrit tanısı ile Genta adlı ilacın yetersiz olduğu düşünülerek Cephaxon adlı ilacın avil-dekort sonrası uygulandığının anlaşıldığı, anaflaktik reaksiyon geliştiğinin bildirildiği ve anaflaksi tedavi protokolünün uygulandığı, sefalosporin grubu ilaçlara anaflaksi anamnezi bulunan kişiye aynı grup ilaç uygulanmasının tıbben uygun olmadığı oy birliği ile mütalaa olunur." şeklindeki değerlendirmeler nazara alındığında, müştekinin dişinin kırıldığını iddia etmesi nedeniyle müştekinin yaralanmasına ilişkin olarak rapor aldırılması ve tıbben uygun olmadığı belirtilen ilaç uygulaması nedeniyle şüphelinin kusurunun bulunup bulunmadığı hususunda rapor alınmasından sonra sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik soruşturma ile kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği gözetilmeden, soruşturmanın genişletilmesi yerine, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Dosya içeriğine göre, 20/03/2019 tarihinde şikayetçinin sağlık ocağında "cefamed" isimli iğne vurulması üzerine fenalaştığını hissederek sağlık ocağına geri döndüğü, buradan 112 ile nefes darlığı şikayetiyle Özel Medibafra hastanesine getirildiği, epikriz raporunda contromal yapılınca alerji geliştiğinin belirtildiği, aynı gün idrar yaparken yanma, halsizlik, ateş, üşüme, titreme, mide bulantısı şikayetleri ile tetkiklerinin yapıldığı ve üroloji servisine yatışının yapıldığı, kronik pyelonefrit tanısı ile tedavisi düzenlenen hastanın ertesi gün taburcu edildiği, reçete edilen iğne ve ilaçları kullanmaya devam ettiği, 29/03/2019 tarihinde aynı hastaneye ateş, üşüme, titreme şikayetleri ile başvurduğu, üroloji servisine yatışının yapıldığı, genta 80 mg ampul uygulandığı, fakat yetmediği düşünülerek avil, dekort sonrasında "cephaxon" uygulandığı, anaflaktik reaksiyon gelişmesi üzerine adrenalin verilip prednol yapıldığı ve oksijen desteği sağlandığı olayda,

Şikayetçinin, şüpheli doktorun kendisine enfeksiyonun yavaş düştüğünü, kuvvetli bir antibiyotik vereceğini söylediğini, ilacı sorduğunda kendisine daha önceden dokunan iğne olduğunu, ancak yan etkisinin olmayacağını söylediğini, iğneyi vurulmak istemediğini beyan etmesine rağmen şüphelinin kendisini ikna ederek iğneyi yaptırdığını, iğne yapıldıktan sonra çenesini kilitlediği için dişlerinin kırıldığını, hayati tehlike geçirdiğini iddia ederek yapmış olduğu şikayet üzerine yapılan soruşturma neticesinde Bafra Cumhuriyet Başsavcılığınca her ne kadar şikayetçinin yapılan iğneye izin verdiğine ilişkin yazılı belge bulunduğu, şikayetçinin olay sonrasında yaralanmasının ya da kalıcı vücut hasarınaın bulunmadığı, olay sırasında dişlerinin kırıldığını beyan etmiş ise de bu hususta rapor olmadığı gibi bu durumun çenesini sıkması neticesinde olduğu, anaflaksi gerçekleşmesinin de izin verilen tedaviye gösterilen bir reaksiyon olduğu ve yaralanma olarak nitelendirilemeyeceği gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de;

Adli Tıp Kurumu Başkanlığı 7. İhtisas Kurulu'nun 27/04/2022 tarihli raporunda yer alan, "Taraf ifadelerinde ve Merkez A.S.M. Yönetici Hekimi tarafından düzenlenen 03/07/2019 tarihli evrakta kayıtlı olduğu üzere kişiye Cefamed adlı ilaç uygulaması sonrası fenalaştığı, 29/03/2019 tarihli Medibafra Hastanesinin epikrizinde de Cephaxon adlı ilaç uygulaması sonrası anaflaksi bulgularının geliştiğinin kayıtlı olduğu, dolayısıyla kişinin sefalosporin grubu ilaçlara alerjik reaksiyon gösterdiğinin anlaşıldığı, 29/03/2019 tarihinde Özel Medibafra Hastanesinde pyelonefrit tanısı ile Genta adlı ilacın yetersiz olduğu düşünülerek Cephaxon adlı ilacın avil-dekort sonrası uygulandığının anlaşıldığı, anaflaktik reaksiyon geliştiğinin bildirildiği ve anaflaksi tedavi protokolünün uygulandığı, sefalosporin grubu ilaçlara anaflaksi anamnezi bulunan kişiye aynı grup ilaç uygulanmasının tıbben uygun olmadığı oy birliği ile mütalaa olunur." şeklindeki değerlendirmeler nazara alındığında,

Şikayetçinin Özel Medibafra Hastanesinde pyelonefrit tanısı ile Genta adlı ilacın yetersiz olduğu düşünülerek Cephaxon adlı ilacın avil-dekort sonrası uygulanması neticesinde anaflaktik reaksiyon geliştiği ve anaflaksi tedavi protokolünün uygulandığı olay nedeniyle TCK'nın 89. maddesi kapsamında niteliğine ilişkin rapor aldırılması ile tıbben uygun olmadığı belirtilen ilaç uygulaması nedeniyle katılanın yaralanmasında şüphelinin kusurunun bulunup bulunmadığı hususunda rapor alınmasından sonra sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik soruşturma ile kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği gözetilmeden, soruşturmanın genişletilmesi yerine, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Bafra Sulh Ceza Hâkimliğinin 05/10/2022 tarihli 2022/2287 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7668, Karar No: 2015/5972, Tarih: 18.06.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/7668 E.  ,  2015/5972 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sırasında davacı vekili tarafından reddi hâkim yoluna başvurulmuştur.

Ret talebini inceleyen merci tarafından verilen kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Taraflar arasında görülen işçilik alacağı davası sırasında davacı vekili tarafından 23.02.2015 havale tarihli dilekçe ile özetle; "...davalıların müvekkilinin ... kayıtlarının eksik olduğunu ve sigortalılık durumunun tespiti için dava açması gerektiğini belirtir şekilde bilirkişi raporuna itiraz dilekçesi sunduklarını, mahkeme hâkiminin bu itirazları kabul ederek 21.01.2015 tarihli celsede tarafına hizmet tespiti davası açmak için bir aylık kesin süre verdiğini ve kesin süreye uyulmadığı taktirde ... kayıtlarına göre karar verileceğinin ihtar edildiğini, akabinde 28.01.2015 tarihinde mahkemeye bir dilekçe ile taraflarınca başvurulduğunu, mahkemenin bu şekilde ihsas-ı reyde bulunduğu ve mahkemeler eliyle de olsa kimsenin dava açmaya zorlanamayacağını, işçinin işverene karşı açtığı işçilik alacağı davalarında ne dava şartı nede başkaca bir şart olarak hizmet tespiti davasının açılması zorunlu olmadığından ara karardan rücu talebinde bulunulduğunu, 17.05.2015 tarihine kadar mahkemenin bu başvuruyla ilgili olumlu ya da olumsuz bir karar vermemesi üzerine, mahkeme hâkimiyle yazı işleri müdürü huzurda görüşüldüğünü, mahkeme hâkiminin ihsas-ı rey olabilecek şekilde verdiği kararda öncelikle şifahi olarak direnerek tarafsızlık ve bağımsızlık ilkesine aykırı hareket ettiğini, hâkimin verdiği 1 aylık kesin sürenin dolmak üzere olduğunu, hâkime bu hususun da hatırlatıldığını, dilekçeyle ilgili olumlu ya da olumsuz bir karar vermesi istendiğini ancak mahkeme hâkiminin bir karar vermediğini, ayrıca mahkeme hâkiminin duruşmalarda yalnızca davalıların bulunduğu yöne baktığını, yeni duruşma günü tayin ederken bile davacı yana dönmediğini, mahkeme hâkiminin tarafsız ve bağımsız olarak karar vereceğine olan güvenlerinin ve inançlarının sarsıldığı..." gerekçesiyle reddi hâkim yoluna başvurulmuştur.

Reddedilen hâkim tarafından, davacı vekilinin mahkemeye olan güveni sarsıldığından davacının vicdanen rahat etmesi için reddi hakim talebinin kabulü yönünde görüş belirtilmesi üzerine, dosyayı inceleyen merci tarafından reddi hâkim talebinin reddine, talepte buluna davacının HMK'nın 42/4. maddesi uyarınca 500.-TL disiplin para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin verilen karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Reddedilen hâkim tarafından, davacı vekilinin mahkemeye olan güveni sarsıldığından davacının vicdanen rahat etmesi için reddi hakim talebinin kabulü yönünde görüş belirtilmesi üzerine, dosyayı inceleyen merci tarafından reddi hâkim talebinin reddine, talepte buluna davacının HMK'nın 42/4. maddesi uyarınca 500.-TL disiplin para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin verilen karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İncelenen dosya kapsamına göre, hakimin reddi için ileri sürülen hususlar HMK’nın 36. maddesinde tanımı yapılan sebeplerden değildir. Açıklanan nedenlerle yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 18/06/2015 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1658, Karar No: 2022/2709, Tarih: 07.04.2022

**12. Ceza Dairesi         2022/1658 E.  ,  2022/2709 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : Beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, incelenen dosya kapsamına göre katılan vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yapılan yargılamaya, incelenen dosya kapsamına göre katılan vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Olay günü saat 12:00 sıralarında Fethiye Jandarma Karakol Komutanlığına yapılan bir ihbar ile Fethiye ilçesi, Karaçulha Mahallesi, Karagöl mevkiindeki ormanda mevcut bir kuyu içerisinde 3 kişinin metan gazı zehirlenmesi sonucu kuyudan çıkamadıklarının bildirilmesi üzerine, olay yerine giden kolluk kuvvetleri tarafından yapılan incelemelerde yaklaşık 8-10 metre derinliğinde, 5-6 metre genişliğindeki kuyuya inebilmek için herhangi bir merdiven veya giriş şeklinin bulunmadığının tespit edildiği, kuyu içerisinden 1 adet delici hilti, kazma, kürek, balyoz ve el fenerinin ele geçirildiği, dosya kapsamında mevcut 05/08/2014 tarihli raporda, suça konu yerin sit alanında kalmadığının ancak kaçak kazı sonucunda açığa çıkarılmış bir yapıya ait duvar kalıntıları olduğunun, Bizans seramiklerinin göze çarptığının, 1-1,5 metre derinlikteki yapının zeminine ulaşıldıktan sonra anakayanın delinerek 8 metre derinleştirildiğinin belirtildiği, sanıkların aşamalardaki savunmalarında, sanık ...’in arılarının olduğunu, arı kovanlarının koyulacağı Karagöl mevkiinde su sorunu bulunduğunu, olayın meydana geldiği kuyuyu genişleterek su tutulmasını sağlamak amacıyla kazı yaptıklarını, benzinli hiltinin egzoz gazından zehirlendiklerini, define aramak gibi bir amaçlarının olmadığını ifade ettikleri, sanık ...’in bozma ilamı sonrası alınan savunmasında, suç tarihinde arıcılık yaptığını, 60 adet kovanının bulunduğunu, şu an yine arı gelme zamanı olduğu için tankerle kuyulara su döküldüğünü beyan ettiği anlaşılmakla, sanık ...’in bozma ilamı sonrası alınan savunmasında da belirttiği üzere mevcut kuyulara tankerle su dökülerek arılar için su temin edilebileceği gözetildiğinde, 1,5 metre derinliğindeki kuyunun sırf arıların su ihtiyacını karşılamak için 8 metre derinleştirilmesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğu, sanıklar tarafından 1,5 metre derinliğindeki kuyunun arıların su ihtiyacını karşılamak için yetersiz olduğundan bahisle kuyuyu genişletmek için kazı yaptıkları yönündeki savunmalarının suçtan kurtulmaya yönelik bulunduğu hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanıkların, üzerlerine atılı 2863 sayılı Kanunun 74/1-1. cümlesi gereğince mahkumiyetlerine karar verilmesi, kazı sonucunda bir yapıya ait duvar kalıntılarının açığa çıkarılması ve Bizans seramiklerinin bulunması karşısında suça konu yerin anılan Kanunun 6. maddesi kapsamında korunması gerekli taşınmaz kültür varlığı olup olmadığı yönünde bilirkişi raporu alınarak, sonucuna göre temel cezadan 2863 sayılı Kanunun 74/1-2. cümlesi gereğince indirim yapılıp yapılmayacağının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeksizin, dava konusu yerin sit alanında kalmadığı ve sanıkların savunmalarının aksine mahkumiyetlerine yeterli delil bulunmadığı şeklindeki dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçe ile beraat kararı verilmesi kanuna aykırı,

2- Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin “05/08/2014” şeklinde gösterilmesi,

İsabetsiz olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince, hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA; 07/04/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/250, Karar No: 2018/14741, Tarih: 09.10.2018

**3. Ceza Dairesi         2018/250 E.  ,  2018/14741 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Düşme

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazlarının sanık hakkında kasten yaralama suçundan verilen düşme hükmüne yönelik olması nedeniyle yalnızca bu suç yönünden yapılan temyiz incelemesinde;

Mağdurun hazırlık aşamasında sanığın elindeki çakı ile burnuna vurduğunu beyan etmesine, 12.05.2014 tarihli tutanakla olayda kullanılan ve silahtan sayılan bıçağın sanık tarafından rızaen teslim edilmesine ve mağdurun yaralanması nedeniyle aldırılan adli raporda mağdurun burnunda keskin cisimle oluşturulmuş 2,5 cm kesi tespit edilmesine göre, sanığın üzerine atılı silahla kasten yaralama suçunu silahla işlemiş olduğu ve bu hali ile şikayet aranmaksızın re'sen takibinin yapılması gerektiği anlaşılmasına karşın, yazılı şekilde suçun aletle işlendiğini doğrular bir delil olmadığından bahisle şikayetten vazgeçme nedeni ile basit yaralama eyleminden düşme karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 09.10.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3251, Karar No: 2009/4967, Tarih: 13.04.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/3251 E.  ,  2009/4967 K.**

**"İçtihat Metni"**

Işıl Apt. Yöneticisi .... vekili avukat .... ile ... vekili avukat atilla Tüfek aralarındaki dava hakkında Küçükçekmece 1.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 27.9.2007 tarih ve 715-585 sayılı hükmün Dairenin 25.9.2008 tarih ve 3561-11047 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK.nun 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, ve aynı kanunun 442 maddesi hükmünce 170.00 (Yüzyetmiş) Lira para cezası ile aşağıda dökümü yazılı 3.40 TL. kalan harcın karar düzeltme isteyene yükletilmesine, 13.4.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9992, Karar No: 2016/9878, Tarih: 22.11.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/9992 E.  ,  2016/9878 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma, tehdit

HÜKÜM : Tehdit suçundan; beraat

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan; TCK'nın 155/2, 62, 52/2, 51. maddeleri gereğince 10 ay hapis ve 820 TL adli para cezası

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanın tekstil atölyesi işlettiği, ürettiği kazakların bir kısım işlerini sanığa yaptırdığı, katılanın 3090 adet kazağı yine bir takım eksik işlerini yapması için sanığa gönderdiği, sanığın kazakları teslim almasına rağmen geri iade etmediği ve kazaklarını geri isteyen katılana ''bende malın yok, malları sattım, bir daha buraya gelme, gelirsen 400 kişi çağırır sizi linç ettiririm” diyerek tehditte bulunduğu, bu suretle hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma ve tehdit suçlarını işlediği iddia olunan somut olayda;

1- Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Tüm dosya kapsamından sanığın atılı suçtan cezalandırılabilmesi için her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı deliller elde edilemediğinden verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2- Sanık hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Tüm dosya kapsamından sanığın almış olduğu kazakları iade etmeyerek atılı suçu işlediği anlaşıldığından mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi kanun koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamasına rağmen, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 50 gün tayin edilmesi,

a-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi kanun koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamasına rağmen, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 50 gün tayin edilmesi,

b-TCK'nun 51. maddesinde sadece hapis cezasının ertelenmesi düzenlenmiş olup 5237 sayılı TCK'nun uygulandığı durumlarda adli para cezasının ertelenmesine yasal imkan bulunmadığı halde; 5237 sayılı TCK'nun 51. maddesi uygulanırken sadece hapis cezasının ertelendiğinin yazılması gerektiği halde hüküm fıkrasında "Sanığın kişiliği, sosyal durumu yargılama sırasında sergilediği tutumu dolayısıla tekrar suç işlemeyeceği konusunda mahkememizde olumlu kanaat oluştuğundan hakkında verilen cezanın TCK'nın 51/1 maddesi gereğince takdiren ERTELENMESİNE" denilmek suretiyle adli para cezasının da ertelenmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanun'un 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesi ile değişik 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından adli para cezasının uygulanmasına ilişkin olarak sırasıyla “50 gün”, “41 gün” ve ”820 TL” adli para cezası ibarelerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla “5 gün”,”4 ve “80 TL” adli para cezası ibaresinin eklenmesi, yine hüküm fıkrasında yer alan TCK'nın 51. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılıp yerine, "Sanığın kişiliği, sosyal durumu yargılama sırasında sergilediği tutumu dolayısıla tekrar suç işlemeyeceği konusunda mahkememizde olumlu kanaat oluştuğundan hükmedilen hapis cezasının 5237 Sayılı TCK’nun 51. maddesi uyarınca ertelenmesine" ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22/11/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.