muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3143, Karar No: 2025/400, Tarih: 06.02.2025

**6. Hukuk Dairesi         2023/3143 E.  ,  2025/400 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 31. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/925 E., 2023/503 K.

DAVACILAR : 1-Mütevaffa ... Mirasçıları a. .. b. ... vekilleri Avukat ... 2-...3-Bora-1 Turizm İnşaat Emlak Tekstil Otomotiv Pazarlama İnşaat Malzemeleri Gıda İlaç İmalat Pazarlama San ve Tic. Ltd.Şti. vekilleri Avukat ...

TEMLİK ALAN DAVACI : ...

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 7. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/442 E., 2021/170 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; müvekkili şirket ile davalı arasında ... ili,... ilçesi, 272 adet konut, ticaret merkezi, 8 derslikli ilköğretim okulu, cami şadırvan, adaiçi genel altyapı ile çevre düzenlemesi inşaat işinin yapımı konusunda 06.11.2008 tarihli sözleşme yapıldığını, inşaat %78,50 oranında tamamlandıktan sonra davalı kurum tarafından 14.08.2009 tarihinde sözleşmenin haksız olarak feshedildiğini, davalı aleyhine Ankara 8. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2009/729 E. sayılı dosyasında hakedişten kaynaklanan alacak davası açıldığını ve alacağının hüküm altına alındığını, müvekkilinin aşkın zararı bulunduğunu, şayet hak edişlerini zamanında alıp işe devam etseydi elde edeceği bedelin çok daha yüksek olacağının açık olduğunu, müvekkilinin işi bitirmek için alacaklı olduğu firmaya çek ve senetler vererek karşılığında malzeme aldığını, hak edişlerin ödenmemesi nedeniyle icra takibine maruz kaldığını, faiz icra masrafları ve vekalet ücretleri ödemek zorunda kaldığını, maddî ve manevî zarara uğradığını ileri sürerek 1.000,00 TL belirsiz maddî tazminatın ve haksız fesih nedeniyle şirketin ve şirket ortaklarının uğradığı manevî zararlara karşılık olarak 300.000,00 TL manevî tazminatın haksız fesih tarihinden itibaren davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; dava dilekçesinde bahsedilen vakıaların ve uğranılan zararların davacıya icra dosyasından ödenen faiz tutarının üzerinde olduğunun davada delillerle ispat edilmesi gerektiğini, yine temlik edenin bankalara olan borcunu geç ifa etmesi nedeniyle idareye sorumluluk yüklenemeyeceğini, davacı tarafın manevi tazminat taleplerinin de yerinde olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; dava dilekçesinde bahsedilen vakıaların ve uğranılan zararların davacıya icra dosyasından ödenen faiz tutarının üzerinde olduğunun davada delillerle ispat edilmesi gerektiğini, yine temlik edenin bankalara olan borcunu geç ifa etmesi nedeniyle idareye sorumluluk yüklenemeyeceğini, davacı tarafın manevi tazminat taleplerinin de yerinde olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, dava konusu iş ile ilgili olarak Ankara 8. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 26.04.2017 tarihli ve 2016/479 E. 2017/297 K. sayılı kararı ile davacı yüklenicinin alacak talebinin kısmen kabulü ile 3.289.609,24 TL’nin davalıdan tahsiline dair verilen kararının Yargıtay 15. Hukuk Dairesinin 16.11.2017 tarihli ve 2017/1606 E., 2017/3984 K. sayılı ilamı ile kesinleştiği, davacı tarafça temerrüt faizini aşacak şekilde bedel ödediği konusunda bu bedelleri hangi sözleşme kapsamında karşıladığı veya kendisine ait hangi mal varlığından karşıladığı konusunda dosyaya detaylı bilgi ve belge sunulamadığı, davacı yüklenici firma aleyhine, 22.12.2008 tarihinden itibaren, 04.05.2009 tarihine kadar 31 adet icra dosyası ile icra takibi yapıldığı, 31 adet icra dosyasındaki talep tarihleri ve alacak miktarları dikkate alındığında davacı yüklenicinin davalı idarenin sözleşme hükümlerine aykırı davranmasından önce davacı yüklenicinin icra takipleri ile karşı karşıya kaldığı, ekonomik olarak zor duruma düştüğü, dava konusu bu sözleşmenin veya hangi sözleşmenin uygulanmasını engellediği konusunun bilinmesinin mümkün olmadığı, icra dosyalarındaki alacakların dayanak belgelerinin ne olduğunun bilinmediği, davacı yüklenicinin 2008 yılı sonundan itibaren icra takipleri ile karşı karşıya kaldığı ve ekonomik durumunda bozulmaların olduğu, yüklenicinin kesinleşen dava sonucu aldığı imalat bedeli ve temerrüt faizi bedeli dikkate alındığında dosyadaki bilgi ve belgelere göre davalı idarenin zamanında ödeme yapmaması nedeniyle aşkın zararın meydana gelmediği, davacının yaşananlar karşısında sözleşmenin feshi nedeniyle oluşan zararı maddi zarar olup maruz kaldığı eylemin davacının iç huzurunu bozacak nitelikte bir olgu olmadığı, manevi tazminat isteminin unsurlarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar ... ve ... ile ... vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar ... ve ... ile ... vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacılar ... ve ... vekili temyiz dilekçesinde; davacı şirketin alacağının Ankara 8. Asliye Ticaret Mahkemesinde hükmedilen miktardan fazla olduğunu, bilirkişi raporunda da belirtilen bilgi ve belgelerin dosyaya intikal ettirilmesi gerektiği halde ilgili belgeler istenmediği gibi yeni bir bilirkişi raporu da alınmadığını, adil yargılama hakkının ihlal edildiğini, davacı şirket ile davalı arasında akdedilen sözleşmeden yaklaşık 40 gün sonra icra takipleri ile karşı karşıya kalmış olsa dahi davacı şirketin mevcut işin büyük çoğunluğunu bitirdiğini, davacı şirketin ve şirket ortaklarının uğradığı maddi zararın yanı sıra ticaret hayatında sözleşmenin haksız feshi nedeniyle düştükleri durumla birlikte manevi zararlarının da olduğunu, müvekkillerin murisinin saygınlığının ve ticari itibarının zedelendiğini, şirketin diğer ortağı olan davacı ...'nin kalp krizi geçirdiğini beyan ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, eser sözleşmesinin haksız feshi kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, temyiz edenin sıfatına ve temyiz nedenlerine göre usul ve kanuna uygun, ... ve ... vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/1. maddesi hükmü uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının ilgilisine yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 31. Hukuk Dairesine gönderilmesine,

06.02.2025 tarihinde oy birliği ile kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5172, Karar No: 2012/1790, Tarih: 15.03.2012

**8. Hukuk Dairesi         2011/5172 E.  ,  2012/1790 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil

... ile Hazine ve ... aralarındaki tescil davasının kısmen kabulüne ve kısmen reddine dair Gölbaşı(Ankara) Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 25.03.2011 gün ve 720/247 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili ile davalı Hazine vekili taraflarından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili, mevkii ve sınırlarını belirtmiş olduğu tahmini 3 dönüm miktarındaki taşınmazın 40 yılı aşkın süreden beri vekil edeninin zilyetliği altında olduğunu açıklayarak bu yerin müvekkili adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Hazine vekili, dava konusu yerin zilyetlikle kazanılacak yerlerden olmadığını açıklayarak davanın reddine karar verilmesini savunmuştur. Ayrıca TMK.nun 713/6. maddesi gereğince Hazine adına tescili talep edilmiştir.

Davalı köy tüzel kişiliğine dava dilekçesi tebliğ edilmiştir. Oturumlara katılmamış ve yanıt vermemiştir. Esasen davacı köy muhtarıdır. Davalı ... TMK.nun 713/3. maddesi gereğince yasal hasımdır. Davacının köy muhtarı olması nedeniyle köy tüzel kişiliğini temsil etmek amacıyla ikinci aza Fahri Özbek görevlendirilmiştir.

Dava, başlangıçta Bala Sulh Hukuk Mahkemesine açılmıştır. Daha sonra bu köyün Gölbaşı idari sınırları içerisinde kalması nedeniyle dosya görevsizlikle Gölbaşı Sulh Hukuk Mahkemesine aktarılmıştır.

Mahkemece, davanın kısmen kabul ve kısmen reddine, 11.11.2009 günlü fen bilirkişisi raporunda 901 m2 olarak belirlenen yerin davacı adına tapuya tesciline, diğer kısımlara ilişkin davanın reddine, karşı davacı Hazinenin davasının kısmen kabulüyle, aynı raporda 973 m2 olarak belirlenen yerin Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiştir.

Hüküm süresi içerisinde davacı ile davalı Hazine vekili tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabul ve kısmen reddine, 11.11.2009 günlü fen bilirkişisi raporunda 901 m2 olarak belirlenen yerin davacı adına tapuya tesciline, diğer kısımlara ilişkin davanın reddine, karşı davacı Hazinenin davasının kısmen kabulüyle, aynı raporda 973 m2 olarak belirlenen yerin Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiştir.

Hüküm süresi içerisinde davacı ile davalı Hazine vekili tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

Toplanan deliller, tüm dosya kapsamından; özellikle 28.12.2009 havale tarihli jeoloji yüksek mühendisi raporu kapsamına göre: dava konusu yerin “taşlık alan” olduğu anlaşılmaktadır. Esasen, dosyada mevcut pafta örneklerinin tamamında dava konusu yerin “kayalık” olarak tescil harici bırakıldığı tartışmasızdır. Bilindiği üzere; “kayalık” olan bir yerin imar-ihya ve zilyetlikle kazanılması mümkün değildir. Nitekim, Dairemizin 4.10.1999 tarih ve 1999/6343-7376 Esas ve Karar sayılı kararı da bu yöndedir. Yine HGK.nun 23.2.1995 tarih 1994/8-873 Esas, 1995/216 Karar sayılı kararı da aynı niteliktedir. Paftasında kayalık olarak belirlenen ve jeolog bilirkişi raporuyla da taşlık alan olarak nitelenen böyle bir yerin imar-ihya ve zilyetlikle kazanılamayacağı yerleşmiş içtihatlar gereği olduğu göz önünde tutularak gerek davacının ve gerekse Hazinenin tescil taleplerinin reddine karar vermek gerekirken, maddi olay ve hukuki nitelemede yanılgıya düşülerek yazılı olduğu üzere davacı ile davalı Hazine lehine kabul kararı verilmesi doğru olmamıştır. Çünkü taşınmaz bölümlerinin belirlenen niteliklerine göre TMK.nun 715 ve 3402 sayılı Kadastro Kanununun 16/C maddeleri kapsamında kalan Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olup, zilyetlik, imar ve ihya ile özel mülkiyete konu olabilecek taşınmazlardan olmadığından TMK.nun 999.maddesi uyarınca tapu tescili mümkün bulunmayan taşınmazlardır. Böyle yerlerin Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesi olanaklı değildir.

Davalı Hazine ve davacı vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmakla yukarıda belirtildiği şekilde kabulü ile 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK.nun 428.maddesi uyarınca BOZULMASINA ve 18,40 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine 15.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9738, Karar No: 2020/12822, Tarih: 06.10.2020

**3. Ceza Dairesi         2020/9738 E.  ,  2020/12822 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten Yaralama

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın aşamalarda, kiracısı olan katılanla evi boşaltma konusunda tartıştıklarına, katılana vurmadığına, polislerin ikisine de şikayetçi olup olmadıklarını sorduklarına, şikayetçi olmadıklarını söyledikleri için gittiklerini söyleyerek istikrarlı inkar içeren savunmada bulunması, katılanın polisler gelmeden önce sanığın kendisini darp ederken ...'nin sanığı tuttuğuna ilişkin beyanı üzerine dinlenen tanık ...'nin tarafların tartıştıklarına ama sanığın katılana vurduğunu görmediğine dair beyanı, 21.12.2015 tarihli saat:12:15'te olayla ilgili tutulan ilk tutanakta, taraflarda darp cebir izinin olmadığının ve tarafların şikayetçi olmadığının tespitlenmesi, katılanın sanığın kendisini darp ettiği için çağırdığını söylediği tutanak mümzilerinin ifadelerinde özetle; katılana sorduklarında darp cebir olmadığını kendilerine söylediğine, sanığın katılana darp eylemini görmediklerine, anons üzerine hacı uğurlamasına tedbir için gittiklerine, sanığın 10 dakika sonra hacı uğurlamasına geldiğine, saat 18:00 civarında katılanın karakola şikayeti üzerine kendisine neden darp cebir var mı sorusuna yok dediğini sorduklarında onlar gittikten sonra ayağının şiştiğini söylediğine dair beyanları, katılanın soruşturmada sanığın iteklemesi üzerine yere düştüğüne, yerde yatarken kendisine tekme ile vurduğuna, elleriyle boğazına sarılarak boğazını sıktığına dair beyanları, yargılamada sanığın kendisini silkelediğine, yere düşerken sol ayağının iki parmağının kırıldığına, sıcaklığı ile farketmediğine, sanığın yerdeyken tekme ile vurduğuna, sanığın kendisini darp edince polisleri çağırdığına, polisler sorunca darp cebir izi olmadığını söylemiş ise de olayın sıcaklığı ile parmaklarının kırıldığını anlamadığına dair beyanlarına rağmen katılanın adli raporunda sol ayak 1. ve 2. parmakta fraktür bulgusu mevcut olup boğazında herhangi bir yaralanmasının bulunmayışı ve darp edildiği için polis çağıran kişinin yaralanma bulgusu henüz meydana gelmemiş olsa bile kendisine yönelik bir saldırı olup olmadığını soran polis memuruna hayatın olağan akışında bu durumu söylemesinin uygun düşeceği düşünüldüğünde katılanın kendi içinde çelişen ve diğer delillerle de desteklenmeyen beyanı ile yaralanma bulgusunun, sanık tarafından meydana getirildiğinin sübut bulmadığı düşünülmekle tebliğnamenin bozma istemli görüşüne iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılanın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün ONANMASINA, 06.10.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/35458, Karar No: 2014/27383, Tarih: 22.09.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/35458 E.  ,  2014/27383 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANTALYA 3. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 05/10/2012

NUMARASI : 2010/734-2012/569

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, fark ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının en son davalının devraldığı otel işyerinde 12.06.2003 tarihinden 25.08.2010 tarihine kadar çalıştığını, iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından feshedildiğini, davalının sadece kendi dönemi için ihbar tazminatı ödediğini, devir nedeni ile tüm süre üzerinden davalının kıdem tazminatı ve yıllık ücretli izinden sorumlu olduğunu, bunun ödenmediğini, ihbar tazminatının da eksik ödendiğini belirterek, fark ihbar tazminatı, kıdem tazminatı ve yıllık ücretli izin alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, devir bulunmadığını, daha önceki işverenler nezdinde geçen süreden davalı şirketin sorumlu olmayacağını, davalı şirkette geçen süre için haklarının ödendiğini, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davacının 08.03.2010-25.08.2010 tarihleri arasında davalı işyerinde çalıştığı, her ne kadar davacı joy groupta çalışırken davalı şirkete işyerinin devredildiğini iddia etmiş ise de bu iddiasını ispatlayamadığı, işyeri devrine ilişkin bir bilgi ve belge de dosyaya sunulmadığı, davacıya davalı şirkette çalışması karşılığı ihbar tazminatının ödendiği, davalı şirkette bir yıldan az çalışması nedeni ile kıdem tazminatı ve izin alacağına hak kazanmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

D) Temyiz:

Karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

4857 sayılı İş Kanunu’nun 6. maddesinin 1. fıkrasında göre “işyeri veya işyerinin bir bölümü hukuki bir işleme dayalı olarak başka birine devredildiğinde, devir tarihinde işyerinde veya bir bölümünde mevcut olan iş sözleşmeleri bütün hak ve borçları ile birlikte devralana geçer”. Aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca, “yukarıdaki hükümlere göre devir halinde, devirden önce doğmuş olan ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlardan devreden ve devralan işveren birlikte sorumludurlar. Ancak bu yükümlülüklerden devreden işverenin sorumluluğu devir tarihinden itibaren iki yıl ile sınırlıdır” ve 4. fıkrasına göre de “Devreden veya devralan işveren iş sözleşmesini sırf işyerinin veya işyerinin bir bölümünün devrinden dolayı feshedemez ve devir işçi yönünden fesih için haklı sebep oluşturmaz. Devreden veya devralan işverenin ekonomik ve teknolojik sebeplerin yahut iş organizasyonu değişikliğinin gerekli kıldığı fesih hakları veya işçi ve işverenlerin haklı sebeplerden derhal fesih hakları saklıdır”.

Bu düzenleme emredici bir hükümdür ve madde gerekçesi dikkate alındığında, işyeri veya işyerinin bir bölümünün devri kavramının yorumunda 1977/187 sayılı yönerge, 19.06.1998 tarih ve 98/50 sayılı yönerge değişikliği ve Avrupa Adalet Divanının 11.03.1993 tarihli “A.. S..” davasına ilişkin kararında belirtilen kıstasların dikkate alınması gerekir. Yönerge ve karar esas alındığında devir, bir ekonomik bütünlüğü olan işletme veya işyeri ya da işyerinin bir kısmının kendi kimliğini koruyarak devrini ifade eder. Bütünlük ise, ekonomik bir faaliyetin icrası ve her birisi için ayrı ayrı belirlenmiş amaçlar doğrultusunda organize edilmiş insan ve eşyalardan oluşan bir bütünlük olarak algılanmalıdır. Kimliğini muhafaza edecek şekilde bir ekonomik bütünlüğün devredilip devredilmediği, her somut devir olayında ayrı ayrı incelenmelidir. Bu değerlendirmede,

a) İşyeri yada işletmenin türü,

b) İşletmenin maddi malvarlığını oluşturan bina ve menkul gibi araçların devredilip devredilmediği,

c) Devir anındaki işletmenin gayri maddi varlığını oluşturan aktifin değeri

d) Personelin devralınıp alınmadığı,

e) Müşteri çevresinin devredilip edilmediği, değişip değişmediği,

f) Devirden önce ve sonra işyeri ya da işletmede icra edilen faaliyetin benzerlik gösterip göstermediği,

g) Bu faaliyetlerin icra edilmesinde kesintinin süresi,

gibi kriterler önem kazanır. Bunların bir veya birkaçı faaliyetin türü, üretim ve işletme metotlarına göre farklı ağırlıkta önemli olabilir.

c) Devir anındaki işletmenin gayri maddi varlığını oluşturan aktifin değeri

d) Personelin devralınıp alınmadığı,

e) Müşteri çevresinin devredilip edilmediği, değişip değişmediği,

f) Devirden önce ve sonra işyeri ya da işletmede icra edilen faaliyetin benzerlik gösterip göstermediği,

g) Bu faaliyetlerin icra edilmesinde kesintinin süresi,

gibi kriterler önem kazanır. Bunların bir veya birkaçı faaliyetin türü, üretim ve işletme metotlarına göre farklı ağırlıkta önemli olabilir.

İşletmenin maddi ve gayri maddi malvarlığı unsurlarının devri, işletmenin devrinin kabulü için önem teşkil edecektir. Ancak bu unsurların devir kapsamında yer almaması, işletme devrinin reddi sonucuna götürmemelidir. Ağırlıklı olarak işgücünün önem arzettiği bazı hizmetlerde, işçilerin tamamı ekonomik bütünlüğü oluşturabilir. Bu tür bir faaliyette yeni işletme sahibi, hem selefinin icra ettiği faaliyetlerin aynısını sürdürüyor, hem de önceki işverenin ilgili faaliyeti için kullandığı işçilerin sayı ve uzmanlık yönü itibari ile önemli sayılabilecek bir kısmını da devralarak çalıştırmaya devam ediyorsa, devralınan ekonomik bütünlüğün kimliğini koruduğu söylenebilecektir. Adalet Divanı işyeri veya işyerinin bir bölümü kavramını tarif etmeyerek, onun yerine ekonomik bütünlük kavramını merkez olarak kabul etmektedir. Ekonomik bütünlük, mal veya hizmet yönetimine teknik amacın izlendiği fonksiyon görebilen bir organizasyon bütünlüğüdür.

Dosya içeriğine göre davacı, aynı işyeri veya aynı işveren bağlı işyerlerinde işverenler değişmesine rağmen çalıştığını, son davalı işverenin devir nedeni ile tüm hizmet süresinden sorumlu olduğunu iddia etmiş, mahkemece dosya üzerinde yukarda belirtilen devir ile ilgili kriterleri karşılamayan alınan bilirkişi görüşüne değer verilerek, devir bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir. Devir olgusunun gerekirse işyerinde keşif yapılarak uzman bilirkişiler marifeti ile yukarda belirtilen devirle ilgili kriterleri karşılayacak şekilde araştırılması ve bu kriterlere göre işyeri devrinin bulunduğu saptandığı takdirde davalı işverenin devirden önceki hizmet süresinden sorumluluğuna karar verilmesi gerekir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde davanın reddi hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 22.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/15984, Karar No: 2007/3673, Tarih: 12.03.2007

**2. Hukuk Dairesi         2006/15984 E.  ,  2007/3673 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına \* ve özellikle küçük Yeliz için takdir edilen nafakanın tedbir niteliğini taşıdığının anlaışlmasına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz isteklerinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın temyiz edene yüklenmesine, peşin alınan harcın mahsubuna işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.12.03.2007
Yargıtay — Esas No: 2014/25147, Karar No: 2015/141, Tarih: 12.01.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/25147 E.  ,  2015/141 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/156784

MAHKEMESİ : Mersin(Kapatılan) 5. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 26/02/2013

NUMARASI : 2012/394 (E) ve 2013/149 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Mağdurenin aşamalardaki anlatımlarına, sanığın mağdure eşini iteklemesi sonucu mağdurenin yere düşüp burnunu çekyata çarptığına dair dolaylı ikrarını içerir savunmalarına, mağdurenin adli raporu içeriğine ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın üzerine atılı suç sabit olduğu halde, oluşa uygun düşmeyen gerekçelerle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 12.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.