muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/39382, Karar No: 2016/2088, Tarih: 28.01.2016

**13. Hukuk Dairesi         2014/39382 E.  ,  2016/2088 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, diğer davalıların ürettiği postal cinsi biber ile sarı dilimli kavun tohumunu 20.9.2012 tarihinde....nden satın alıp, tarlalarına diktiği ve gereği gibi baktığı halde; vaat edilen özelliklerine uygun olarak yetişmediğini, 21.9.2012 tarihinde tesbit yaptırdığını bildirerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalarak, kavun için 22.081,60 TL'nin.... ile birlikte ...'den, biber için 8.382,60 TL zararının.... ile ...en tesbit tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar, süre aşımından ve esastan davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın süre aşımının gerçekleşmiş olması nedeniyle reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyanın incelenmesinde;Davacının davalı ... ile A... tarafından üretilen biber ve kavun tohumlarını....nden satın alıp tarlalarına ektiği, vaat edilen özelliklere uygun yetişmediği gerekçesi ile 21.9.2012 tarihinde tesbit yaptırdığı, çeşit karışıklığına ilişkin tesbit bilirkişi raporunun davacıya 6.11.2012 tarihinde tebliğ edildiği, eldeki davanın 15.4.2013 tarihinde açıldığı anlaşılmaktadır.

5553 Sayılı Tohumculuk Kanununun kapsam başlıklı 2. maddesinde “Bu Kanun; tarla bitkileri, bağ-bahçe bitkileri, orman bitki türleri ve diğer bitki türleri çoğaltım materyaline ait çeşitlerin ve genetik kaynakların kayıt altına alınması, tohumlukların üretimi, sertifikasyonu, ticareti, piyasa denetimi ve kurumsal yapılanmalar ile ilgili düzenlemeleri kapsar.” şeklinde düzenleme getirilmiştir.Tohum ve türevlerinin üretim ve satışı, gerekli izinlerin alınmasının bu kanun kapsamında düzenlendiği de gözetildiğinde, kanunun bu süreçte yer alan gerçek ve tüzel kişiler için uygulanması gerekir. Üretilen fide de madde kapsamında ifade edilen tohum ve türevlerine ilişkindir. Yine, 5553 sayılı Tohumculuk Kanununun 11. maddesinde” Fiillerinin ayrıca suç sayılma hâli saklı kalmak üzere, zarara neden olan kusurlu tohumluğu üreten, satan, dağıtan, ithal eden veya başka şekilde piyasaya süren gerçek veya tüzel kişiler, meydana gelen zararı müteselsilen tazmin etmekle yükümlüdür. Bunlar zararla ilgili olarak, kusurları oranında birbirlerine rücu edebilirler.

Dava, zarara uğrayanın, zarara uğradığının tespit edilmesinden itibaren altı ay içinde, her hâlde zararın meydana gelmesinden itibaren iki yıl içinde açılabilir.” Davacı, yetiştirdiği ürüne ilişkin zararının tohumdan kaynaklandığını yaptırdığı tesbitte kendisine 6.11.2012 tarihinde (Tahsilat makbuzu üzerinde davacı vekilinin imzası ile) tebliğ edilen bilirkişi raporu ile öğrenmiştir. Buna göre 5553 sayılı Tohumculuk Kanununun 11. maddesinde ifade edilen şekilde, zararı öğrenmeden itibaren tohum kaynaklı zararının tahsili için eldeki davasını öğrenmeden itibaren 6 ay içinde açtığı anlaşılmaktadır.

Bu açıklamalar ışığında davanın süresinde açıldığı anlaşılmakla, davanın esasına girilerek sonucuna göre hüküm tesis edilmesi gerekirken, yazalı şekilde süre bakımından reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 25,20 TL harcın istek halinde davacıya iadesine, aşağıda dökümü yazılı 4,00 TL kalan harcın davalı ...şirketinden alınmasına, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10864, Karar No: 2010/11328, Tarih: 05.11.2010

**11. Hukuk Dairesi         2010/10864 E.  ,  2010/11328 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Kadıköy 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 05.12.2007 gün ve 2007/322- 2007/359 sayılı kararı bozan Daire’nin 08.04.2010 gün ve 2008/8362 - 2010/3934 sayılı kararı aleyhinde davalı Fenerbahçe Spor Klübü vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davacıya "Höfi" adlı yatin orjinal tekerlekli römorku ile birlikte ücreti karşılığında davalı İstanbul Yelken Kulübü'ne teslim edildiğini, yat davalı kulübün elinde iken davalı ...'a ait karavanda çıkan yangının sirayeti nedeniyle kullanılamaz hale geldiğini, diğer davalıların orjinal tekerlekli römork üzerinde teslim edilen tekneyi kızak üzerine çekmesi ve gerekli tedbirleri almamaları nedeniyle kusurlu olduklarını belirterek teknedeki hasara karşılık 3925045 USD'nın olay tarihinden itibaren yüksek banka reeskont faiziyle davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalılar vekilleri davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar Dairemizin 22.01.2007 günlü ilamı ile davacı yararına bozulmuş, bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonucunda, davalıların birlikte – zincirleme sorumlu olmalarını gerektirecek harekeleri olmadığı, her bir davalının kusuru oranında sorumluluğu bulunduğu gerekçesiyle 28.000 USD'nın 5/8 inin davalı ...'dan 2/8 için davalı Fenerbarçe Spor KulübüDerneği'nden, 1/8 inin davalı İstanbul Yelken Kulubü Derneği'nden 23.11.2008 tarihinden itibaren 3095 Sayılı Yasa uyarınca yasal faiziyle tahsiline, fazla istemin reddine karar verilmiş, davacı vekili ile davalı ...'ın temyizleri üzerine Dairemizce davalı ...'ın tüm temyiz itirazları reddine, 08.04.2010 günlü ilamımızın 2.bendinde yazılı gerekçelerle hüküm davacı yararına bozulmuştur.

Davalı Fenerbahçe Spor Klübü vekili karar düzeltme istemiştir.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı Fenerbahçe Spor Klübü vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı Fenerbahçe Spor Klübü vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 35,50 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 172,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 05.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1982, Karar No: 2016/6433, Tarih: 07.06.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/1982 E.  ,  2016/6433 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda kurulan 01/10/2015 günlü hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 07.06.2016 günü için yapılan tebligat üzerine, temyiz eden davacı ... vekili Av. ... ile diğer taraftan davalı ... vekili Av. ... ... ve davalı ... ... vekili Av. Işıl ... ... geldiler, başka gelen olmadı, açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Daha sonra dosya içindeki tüm belgeler incelenip, gereği düşünüldü;

K A R A R

Davacı vekili, 12.04.2013 tarihli dava dilekçesi ile; müvekkilinin ... ilçesi, ... mahallesi, Parseller mahallesi, 1 pafta 1279 sayılı parselde kayıtlı 30.000,00 m²'lik yerin 1967 yılından beri zilyedi olduğunu, dava konusu parselin yanında müvekkilinin 26 ve 27 numaralı tapulu parsellerinin bulunduğunu, dava konusu parselin evveliyatı orman olmadığı halde haksız olarak orman statüsüne sokulduğunu, ancak, 2002 yılında yapılan kadastro çalışmaları sonucunda bu yanlışlığın fark edilerek orman arazisi vasfından çıkarıldığını, müvekkilinin 2/B arazisi olan taşınmazı bedelini ödeyerek satın almak için ... başvurduğunda, ... taşınmazı 6831 sayılı Orman Kanununun 2/B maddesine dayanarak kendi adına tescil ettirdiğini öğrendiğini, taşınmazın hiçbir zaman orman vasfında olmaması nedeni ile bu taşınmazla ilgili yapılan orman vasfını kazandırma ve orman dışına çıkarma işlemlerinin geçersiz olduğunu, bir an için orman vasfından çıkarma işleminin geçerli olduğu düşünülse dahi taşınmazın, 6831 sayılı Orman Kanununa göre 2/B statüsünde olduğu için zilyetlik ile kazanılabileceğini, davacı yararına zilyetlikle mülk edinme koşullarının 1967 yılından beri taşınmazda zilyet olan davacı lehine 1987 yılı itibari ile oluştuğunu, 6831 sayılı Orman Kanununun 2/B maddesinin ikinci fıkrasına göre orman sınırları dışına çıkartılan yerlerin sahipleri adına tescil edilmesi gerektiğini, zira ilgili fıkrada orman statüsünde çıkarılan özel ormanların dahi sahipleri adına tescilini düzenlemiş olup, aynı şekilde arsa ve tarlaların da sahipleri adına tescili gerektiğini, 6292 sayılı Kanunun 7. maddesinde hukuk devletinin bir gereği olarak vatandaşların devlete olan güveninin devamının sağlanması adına tapuda ... adına kayıtlı taşınmazların terkin ve bu taşınmazların gerçek sahibi olan kişiler lehine tescilini düzenlediğini, müvekkilinin uzun yılllardır arazinin etrafını beton kazık ve tel örgü ile çevirerek içine sebze ektiğini, meyve ağaçları diktiğini, 1972 yılından beri düzenli olarak emlak vergisini ödediğini, 1987 yılı itibari ile geriye etkili olarak malik olduğunu belirterek, dava konusu arsanın müvekkili adına tapuya tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece; davaya konu 29/09/2014 tarihli fen bilirkişisi krokisinde (A) harfi ile gösterilen, 58171.00 m² yüzölçümünde olduğu hesap edilen taşınmazın 1279 numaralı orman parselinin içinde kaldığı, taşınmazın eskiden beri ve halen orman sayılan yerlerden olduğu anlaşıldığından, Anayasanın 169. maddesinde belirtildiği üzere ormanların özel mülkiyete konu olması mümkün olmadığından davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 1943 yılında 3116 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılıp kesinleşen orman kadastrosu, 1972-1973 yıllarında genel arazi kadastrosu, 17.04.1981 tarihinde ilânı yapılıp dava tarihinde kesinleşen aplikasyon ve 1744 sayılı Kanunun 2. madde uygulaması ve 04.01.1991 tarihinde ilânı yapılıp kesinleşen 3302 sayılı Kanunun 2/B madde uygulaması, 1999 yılında kullanım kadastrosu vardır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi ve fen bilirkişi tarafından kesinleşmiş orman tahdit haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan uygulama ve araştırmada çekişmeli taşınmazın orman tahdidi içinde kalan yerlerden olduğu ve yörede daha sonra yapılan orman kadastro çalışmalarında dava konusu taşınmazın durumunda değişiklik olmadığı, ... adına orman sınırı dışına çıkarılmadığı anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, temyiz incelemesinin duruşmalı yapılması nedeniyle 1.100.-TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalı ... ve ... ... verilmesine, taraflarca 6100 sayılı HMK'nın 297/1-ç ve aynı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK'nın 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilâmının tebliğinden itibaren ilâma karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 07/06/2016 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11839, Karar No: 2017/6065, Tarih: 03.10.2017

**16. Hukuk Dairesi         2015/11839 E.  ,  2017/6065 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "Taşınmaz başında 07.10.2009 tarihinde yapılan keşifteki hakim gözleminde; büyük bir kısmı tarıma elverişli olan arazi üzerinde yer yer kayalıkların bulunduğu ifade edilmesine, fen bilirkişisinin raporunda kayalık yerler alanları ile birlikte gösterilmesine ve parsel içerisinde kuru dere bulunduğu belirtilmesine rağmen, bu alanlar ayrılmadan taşınmazın tamamı hakkında davacı lehine tescil hükmü oluşturulduğu, ayrıca hava fotoğraflarından da yararlanılmadığı belirtilerek; sağlıklı bir yargıya ulaşmak için tespit tarihi olan 29.09.1993 tarihinden geriye doğru 20-25 yıl öncesine ait (1968-1973 yılları arası ) iki ayrı tarihte çekilmiş stereoskopik çift hava fotoğraflarının incelenmesi,... Toprak Bölümünden uzman üç zirai bilirkişi, jeolog ve harita mühendisi bilirkişiler ile HUMK'nın 258 ve 259. maddeleri uyarınca keşifte dinlenecek olan yerel bilirkişi ve tanıklar aracılığıyla kayıt ve belgeler yerine uygulanarak taşınmazın kesin niteliğinin uzman ve teknik bilirkişiler aracılığıyla belirlenmesi ve zilyetlikle taşınmaz edinme koşullarının davacı adına gerçekleşip gerçekleşmediğinin saptanması, davacının adına tespit gören belgesiz miktarının göz önüne alınması" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne, çekişmeli taşınmazın fen bilirkişi raporunda (D) harfi ile gösterilen 35.432,84 metrekare yüzölçümündeki bölümün tapu kaydının iptali ile davacı adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 03.10.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/22603, Karar No: 2013/9567, Tarih: 02.04.2013

**4. Ceza Dairesi         2011/22603 E.  ,  2013/9567 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Düşme

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın mağdura "gelirsen senin ağzını burnunu kıracağım" biçimindeki sözlerle tehdit ettiğinin kabul edilmesi karşısında, tehdit sözlerinin kişinin hayatına ve vücut dokunulmazlığına yönelik ve TCK'nın 106/1-1. cümlesine uyar nitelikte olduğu, kovuşturulmasının şikayete bağlı olmadığı gözetilmeden, şikayetten vazgeçme nedeniyle düşme karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 02/04/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5425, Karar No: 2024/7568, Tarih: 24.10.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/5425 E.  ,  2024/7568 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/874 Esas, 2023/773 Karar

HÜKÜM : Davanın kabulü

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 3. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/269 E., 2021/115 K.

Taraflar arasındaki Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı TÜRKPATENT vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı TÜRKPATENT vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı ...’in 2019/63343 sayılı “... SUCUKLARI” ibareli marka başvurusuna müvekkilinin “...” ibaresini içeren markalarına dayanarak yaptığı itirazın davalı TÜRKPATENT’in Markalar Dairesi Başkanlığınca ve nihai olarak YİDK’nca reddedildiğini, başvuruya konu işaretin müvekkilinin “...” ibaresini taşıyan markalar ile görsel ve işitsel açıdan ayırt edilemeyecek derecede benzerlik taşıdığını, aynı tür ve ilintili mal ve hizmetler için tescil başvurusu yapıldığını, tescilin kabulü halinde müvekkilinin markalarının serisi olarak algılanacağını, halk tarafından karıştırılabileceğini, kötü niyetli başvuranın müvekkilinin “...” ibareli markalarından haksız yarar sağlamayı çalıştığını ileri sürerek YİDK’nun 2020-M-5915 sayılı kararının 29. ve 35. sınıftaki bir kısım mal ve hizmetler yönünden iptalini, 2019/63343 sayılı başvuru markasının söz konusu mal ve hizmetler için hükümsüzlüğünü talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı TÜRKPATENT vekili cevap dilekçesinde; başvuruda davacının markalarında bulunmayan kelime ve kullanımlara esas unsur olarak yer verildiğini, esas unsurların farklılık taşıdığını, başvurudaki “...” esas unsurunun davacı markalarında görülmediğini, bu durumun işaretleri görsel, işitsel ve anlamsal olarak farklılaştırdığını, markanın bütün olarak algılanması gerektiğini, incelemenin tek ibare üzerinden yapılamayacağını, “...” ibaresinin düşük bir ayırt edicilik taşıdığını, sunulan delillerin kötü niyete yeterli gelmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Davalı ... cevap dilekçesinde; isminin telaffuzunun zorluğu sebebiyle kendisine “...” diye hitap edildiğini, davacının dayanak markalarını peynir, tereyağ gibi süt ürünlerinden kullandığını, kendisinin ise ürettiği sucuğu kasap dükkanında sattığını, işaretlerin görsel, işitsel, anlamsal farklılık taşıdığını, aralarında karıştırılma ihtimalinin bulunmadığını, kendisinin Bozanlı olmasını da eklediğinde dava konusu başvurunun en doğal hakkı olduğunu, “...” kelimesinin tek kişinin tekeline bırakılamayacağını, kötü niyet iddiasının gerçeği yansıtmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, başvuru kapsamındaki dava konusunu oluşturan 29. sınıftaki mallarla 35. sınıftaki bir kısım hizmetlerin, itiraza dayanak markaların kapsamındaki mal ve hizmetlerle aynı, aynı tür/ benzer oldukları, taraf markalarında “...” ibaresinin esas ve ayırt edici unsur olarak kullanıldığı, başvuru markası ile davacının itiraza mesnet markası arasında bulunan tek farkın, marka başvurusunda yer verilen “... SUCUKLARI” ibaresi olduğunu, bu farklılığın marka başvurusuna ayırt edicilik katmadığı, markalar arasında yüksek düzeyde çağrışım ve benzerlik oluşu, tüketici tarafından davacı şirketin söz konusu markalarının seri markası izlenimi vereceği, karıştırılma tehlikesi doğuracağı, davalı şahsın başvurusunun kötü niyetli olduğuna ilişkin somut verilerin dosya kapsamında bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, YİDK'in 2020-M-5915 sayılı kararının iptaline, 2019/63343 sayılı markanın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmiş, hüküm davalı TÜRKPATENT vekilince istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince, “... Sucukları” ibareli başvuru ile davacının itirazına mesnet “...” asıl unsurlu markalar arasında, dava konusu edilen 29. sınıf mallarla bu malların satışına özgü 35. sınıftaki mağazacılık hizmetleri yönünden 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu’nun (6769 sayılı Kanun) 6 ncı maddesinin birinci fıkrası anlamında ortalama alıcılar nezdinde görsel, işitsel ve anlamsal olarak bıraktıkları genel izlenim itibariyle ilişkilendirilme ihtimalini de içerecek şekilde iltibas tehlikesinin bulunduğu, davacı markalarının asli unsurunu oluşturan “...” ibaresinin dava konusu başvuruda da aynen asli unsur olarak kullanıldığı, başvuruda farklı olarak yer verilen ibarelerin başvuruya yeterli ayırt ediliği sağlamadığı, öte yandan dava konusu başvurunun 6769 sayılı Kanun’un 7 nci maddesinin beşinci fıkrasının (a) bendi kapsamında dürüstçe ad ve soyadının kullanılması niteliği taşımadığı, ancak, hakimin tarafların talep sonuçlarıyla bağlı olduğu, ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremeyeceği, davacının 29. sınıf mallarla, bu malların satışına özgü 35/5. sınıftaki mağazacılık hizmetleri yönünden YİDK kararının iptalini istediği, Mahkemece talebin aşılarak başvuru kapsamındaki 35/01-04. sınıf hizmetler ile 30. sınıf malların satışına özgü 35/5. sınıf hizmetler yönünden de YİDK kararının iptaline karar verilmesinin yerinde görülmediği, dava dilekçesinde, gerçekte ayrı davaların konusunu oluşturan iki farklı talebin birleştirildiği, davalının, YİDK kararının iptali ile diğer davalı markasının hükümsüzlüğüne karar verilmesi birlikte istediği, Mahkemece her iki talebin de kabulüne karar verildiği halde kararın davalı gerçek kişi tarafından istinaf edilmediği, TÜRKPATENT’in istinaf başvurusu ile YİDK kararının iptali davası yönünden oluşacak hukuki sonucun, diğer davalı gerçek kişiyi ilgilendiren hükümsüzlük davasına yansımayacağı, YİDK kararının iptali davası yönünden ulaşılan sonucun, yerel Mahkemece verilen hükümsüzlük kararına yansıtılmadığı gerekçesiyle davalı TÜRKPATENT vekilinin sair istinaf itirazlarının esastan reddine, davalı TÜRKPATENT vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kabulüne, 2020-M-5915 sayılı YİDK kararının, 29. sınıftaki “Et, balık, kümes ve av hayvanlarının etleri ile her nevi işlenmiş et ürünleri. Kuru bakliyat. Hazır çorbalar, bulyonlar. Zeytin, zeytin ezmeleri. Hayvansal kaynaklı sütler; bitkisel kaynaklı sütler; süt ürünleri (tereyağı dahil). Yenilebilir bitkisel yağlar. Kurutulmuş, konservelenmiş, dondurulmuş, pişirilmiş, tütsülenmiş, salamura edilmiş her türlü meyve ve sebzeler. Kuru yemişler. Fındık ve fıstık ezmeleri, tahin. Yumurtalar, yumurta tozları. Patates cipsleri.” emtiaları ile 35. sınıftaki “Müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için Et, balık, kümes ve av hayvanlarının etleri ile her nevi işlenmiş et ürünleri. Kuru bakliyat. Hazır çorbalar, bulyonlar. Zeytin, zeytin ezmeleri

. Yenilebilir bitkisel yağlar. Kurutulmuş, konservelenmiş, dondurulmuş, pişirilmiş, tütsülenmiş, salamura edilmiş her türlü meyve ve sebzeler. Kuru yemişler. Fındık ve fıstık ezmeleri, tahin. Yumurtalar, yumurta tozları. Patates cipsleri.” emtiaları ile 35. sınıftaki “Müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için Et, balık, kümes ve av hayvanlarının etleri ile her nevi işlenmiş et ürünleri. Kuru bakliyat. Hazır çorbalar, bulyonlar. Zeytin, zeytin ezmeleri. Hayvansal kaynaklı sütler; bitkisel kaynaklı sütler; süt ürünleri (tereyağı dahil). Yenilebilir bitkisel yağlar. Kurutulmuş, konservelenmiş, dondurulmuş, pişirilmiş, tütsülenmiş, salamura edilmiş her türlü meyve ve sebzeler. Kuru yemişler. Fındık ve fıstık ezmeleri, tahin. Yumurtalar, yumurta tozları. Patates cipsleri. mallarının bir araya getirilmesi hizmetleri” yönünden kısmen iptaline, dava konusu 2019/63343 sayılı markanın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmiş, karar davalı TÜRKPATENT vekilince temyiz edilmiştir.