muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/11069, Karar No: 2019/22897, Tarih: 23.12.2019

6-Hafta tatil alacağına ilişkin talebin kısmen kabulü ile, bilirkişi raporunda hesaplanan brüt 10.287,67 TL hafta tatil alacağından işçinin raporlu, mazeretli, izinli olduğu günler ile çalışılmayan günler göz önünde bulundurularak Borçlar Kanunun 43. ve 44. maddeleri gereğince takdiren %30 indirim yapıldıktan sonra brüt 7.201,36 TL’den 3.000,00 TL’sinin dava tarihi olan 28/12/2012 tarihinden itibaren, 4.201,36 TL'sinin ıslah tarihi olan 24/12/2015 tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte miras bırakan ...'in ... Noterliğinin 24/03/2015 tarih, 7861 yevmiye numaralı mirasçılık belgesindeki mirasçıları davalı ..., ... ve ...'den müşterek müteselsil tahsili ile davacıya ödenmesine,

7-İhbar tazminat talebinin REDDİNE,

8-Kabul edilen miktar üzerinden alınması gereken 2.515,27 TL karar ve ilam harcından peşin alınan 619,80 TL harcın mahsubu ile bakiye 1.895,47 TL TL harcın miras bırakan ...'in .... Noterliğinin 24/03/2015 tarih, 7861 yevmiye numaralı mirasçılık belgesindeki mirasçıları davalı ..., ... ve ...'den müşterek müteselsil tahsili ile hazineye gelir kaydına,

9-Davacı kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince hesaplanan 4.400,36 TL vekalet ücretinin miras bırakan ...'in .... Noterliğinin 24/03/2015 tarih, 7861 yevmiye numaralı mirasçılık belgesindeki mirasçıları davalı ..., ... ve ...'den müşterek müteselsil tahsili ile davacıya ödenmesine,

10-Davalılar kendilerini vekil ile temsil ettirdiğinden Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince kabul ve red oranına göre hesaplanan 1.800,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine,

11-Davacı tarafından yapılan 9 adet tebligat gideri 77,00 TL, 7 adet müzekkere gideri 26,95 TL, bilirkişi ücreti 350,00 TL olmak üzere toplam 453,95 TL yargılama giderinden kabul ve red oranına göre hesaplanan 406,26 TL. yargılama gideri ile 644,25 TL. harç masrafı toplamı 1.050,51 TL. yargılama giderinin miras bırakan ...'in Bakırköy 40. Noterliğinin 24/03/2015 tarih, 7861 yevmiye numaralı mirasçılık belgesindeki mirasçıları davalı ..., ... ve ...'den müşterek müteselsil tahsili ile davacıya ödenmesine, kalan kısmın davacı üzerinde bırakılmasına,

12-Davalıların yaptığı 30 TL tanık ücreti, 17,10 TL tebligat masrafı toplam 47,10 TL yargılama giderinin kabul ve red oranına göre 2,40 TL’nın davacıdan alınarak davalılara verilmesine, bakiyesinin davalılar üzerinde bırakılmasına” bendlerinin yazılmasına,

12-Davalıların yaptığı 30 TL tanık ücreti, 17,10 TL tebligat masrafı toplam 47,10 TL yargılama giderinin kabul ve red oranına göre 2,40 TL’nın davacıdan alınarak davalılara verilmesine, bakiyesinin davalılar üzerinde bırakılmasına” bendlerinin yazılmasına,

Hüküm fıkrasında “11-Dosyada mevcut kullanılmayan gider avansının karar kesinleştiğinde yatırana iadesine,” şeklinde yer alan bendin numarasının, karışıklığa mahal vermemek için çıkartılarak yerine “13” rakamı yazılarak numaralandırılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 28.09.2018 tarih ve 2018/2 E. 2018/8 K. sayılı İBK. uyarınca onama harcı alınmasına yer olmadığına, nisbi temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 23/12/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/7797, Karar No: 2006/7762, Tarih: 29.12.2006

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2006/7797 E.  ,  2006/7762 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Tohum Tarım Satış Kooperatifi ile davalı ... arasındaki davadan dolayı ... Sulh Hukuk Hakimliğince verilen 17.10.2006 gün ve 23-278 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, satış sözleşmesinden kaynaklanan alacak istemine ilişkin bulunduğundan kararın temyizen incelenmesi görevi Yargıtay Yüksek 13.Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 13.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 29.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/15389, Karar No: 2018/27137, Tarih: 13.12.2018

**22. Hukuk Dairesi         2018/15389 E.  ,  2018/27137 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili,müvekkilinin, davalı şirket bünyesine bağlı köfte imalatı ile yiyecek satış reyonunda ustabaşı sıfatı ile 4857 sayılı İş kanununa tabi olarak 06.01.1991 yılından iş akdinin feshedildiği 12.04.2013 tarihine kadar aralıksız olarak belirsiz ve tam süreli hizmet akdi ile çalıştığını, müvekkilinin davalı işveren tarafından 12.04.2013 tarihinde davacının şahsına yönelik darp girişimi başta olmak üzere ağır ve kişilik haklarını zedeleyecek nitelikte hakaret edildiğini ve " defol git buradan seni bir daha gözüm görmesin" denmek suretiyle işten kovulduğunu beyanla kıdem tazminatı, ulusal bayram ve genel tatil , ücret ile fazla mesai alacaklarını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, 1994'te emekli olarak müvekkili şirketten ayrılan davacının 2010 yılından itibaren davalı şirkette fasılasız çalışmaya başladığını, diğer yandan davacının iş yerinde sorunlu bir çalışan olduğunu, davacının iddiasındaki iş akdini haklı fesih nedeni olarak öne sürdüğü hakaret ve darp girişimine dair ... Cumhuriyet Savcılığı 2013/ 61779 E nolu soruşturma kapsamında sürmekte olduğunu, davacının işyerinde çalıştığı sürelerde başka bir iş aradığını ve ...- ... yerleşik ... Pazarı adlı bir işyerinde çalışmaya başladığını, bu iş yerinde çalışmak için 13.04.2013 gününden itibaren işe gelmediğini beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Yukarıda fazla çalışmanın ispatı konusunda anlatılan ilkeler, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde yapılan çalışmaların ispatı açısından da geçerlidir.

Somut olayda, Mahkemece, davacı tanıkları beyanlarına dayanılarak hesaplanan fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacakları hüküm altına alınmıştır. Ancak, davacı tanıklarından Murat 'ın 2006 yılında işten ayrıldığını beyan ettiği dikkate alındığında, zamanaşımı savunması gereği hesaplamaya esas alınan dönem bakımından davacının çalışma düzenini bilmesi de beklenemez. Yine dinlenen tanıklardan Mehmet 'in aynı işyerinde çalışmadığı dolayısıyla çalışma koşullarını bilemeyeceği anlaşılmaktadır. Bu halde, mahkemece, fazla mesai ve genel tatil ücretlerinin davalı tanık beyanlarına göre hesaplanması gerekirken açıklanan hususlar gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 13/12/2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2010/5032, Karar No: 2012/3323, Tarih: 29.02.2012

**7. Ceza Dairesi         2010/5032 E.  ,  2012/3323 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5015 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I. 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu ile kurulan Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunun, anılan Kanunun 4.maddesi uyarınca kamu tüzel kişiliğini haiz, idari ve mali özerkliğe sahip olması ve Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu Teşkilatı ve Personelinin Çalışma Usul ve Esasları Hakkında Yönetmelik'te kurumun avukat kadrosuna da yer verilmiş bulunması nedeniyle, hazine avukatının kurumu temsile ve hükmü temyize yetkisi bulunmadığından, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu adına hazine vekilinin vaki temyiz isteminin 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi gereğince yürürlükte bulunan CMUK.nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE,

II. Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin temyizine gelince;

5271 sayılı CMK.nun 237/2 maddesi uyarınca kanun yolu muhakemesinde davaya katılma isteminde bulunulamayacağından, katılma isteminin reddine, ancak davaya katılabilecek surette suçtan zarar gördüğünden, CMK.nun 260.maddesi uyarınca hükmü temyize hakkı bulunduğu gözetilerek yapılan incelemede;

Açılan kamu davasına katılma hakkı bulunan Enerji Piyasası Düzenleme Kurumuna duruşma gününü bildirir davetiye tebliğ edilip, katılma olanağı tanınmadan, yokluklarında yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, 29/02/2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20182, Karar No: 2019/18280, Tarih: 07.10.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/20182 E.  ,  2019/18280 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İTİRAZIN İPTALİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; dava dilekçesinde müvekkilinin 28/10/2004-16/04/2011 tarihleri arasında...Ltd Şti ve onun devamı olan ... Ltd Şti adlı firmanın ... AVM No: 28-29 ... adresinde kurulu iş yerinde çalıştığını, iş akdinin 16/04/2011 tarihinde sona erdiğini, ... 19. İş Mahkemesinde işçilik alacaklarının tahsili için Titanit ve ... Şirketi aleyhine açılan dava sonunda kıdem tazminatı, yıllık ücretli izin alacağı, fazla mesai ve ulusal bayram genel tatili ücret alacağı ile faiz ve yargılama giderlerinin tahsiline dair verilen kararın kesinleştiğini, ... 26. İcra Müdürlüğü'nün 2013/6747 sayılı dosyası ile ...Şirketi aleyhine açtıkları ilamlı icra takibi kesinleşince davacının fiilen çalıştığı iş yerinde haciz yapıldığını, ancak haciz sırasında davalı ... Restoran AŞ’ nin iş yerini devraldığını öğrendiklerini, ...Ş - ... Ltd. Şti arasında devir protokolü yapıldığını, iş yeri yönünden işletme ve iş yeri devri olduğunu, bu sebeple takibe konu işçilik alacaklarının ödenmesinden davalı şirketin gerek 4857 Sayılı Yasa gerekse Borçlar Yasası hükümleri gereğince sorumlu olduğundan iş yerini ve ticari işletmeyi devralan sıfatı ile alacakların davalıdan tahsili amacı ile ... 26. İcra Müdürlüğü'nün 2013/9497 takip sayılı dosyası ile davalı aleyhine ilamsız takip başlatıldığını ve davalının itirazı üzerine takibin durduğunu ancak açıklanan sebeplerle itirazın haksız olduğunu beyanla davalının ... 26. İcra Müdürlüğü'nün 2013/9497 esas sayılı dosyası ile yapılan takibe yönelik itirazın iptali ile alacağının %20 sinden az olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle;... A.Ş nin ... İş ve Alışveriş Merkezindeki 28-29 nolu dükkanların devrini almayıp, bu iş yerlerinin boş olarak aldığını, ... 5. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2012/58 Değişik İş dosyasında yapılan tespit de sabit olduğunu, ortada bir iş yeri devri olmadığını, devir ve sulh protokolünün ve yapılan ödemelerin devir amaçlı olmayıp, ... İş ve AVM yönetimine olan borçlarla ilgili olduğunu ve müvekkili şirketin davalı şirketler ile hiçbir fiili ve organik bağı olmadığı gibi amacın sadece ... AVM’ de yer kiralamak olduğunu beyan ederek açılan davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, işyeri devri olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, işyeri devri olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanununun 6. maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı maddenin üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

Değinilen Yasanın 120. maddesi hükmüne göre, mülga 1475 sayılı Yasanın 14. maddesi halen yürürlükte olduğundan, işyeri devirlerinde kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından belirtilen madde hükmü uygulanmalıdır. Anılan maddeye göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde, işçinin kıdemi işyeri veya işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

İşyeri devrinin temel ölçütü, ekonomik birliğin kimliğinin korunmasıdır. Avrupa Adalet Divanı kararlarına göre, maddî ve maddî olmayan unsurların devredilip devredilmediği ve devir anındaki değeri, işgücünün devri, müşteri çevresinin devri, işyerinde devirden önce ve sonra yürütülen faaliyetlerin benzerlik derecesi, işyerinde faaliyete ara verilmişse bunun süresi, işyeri devrinin kriterleri arasında kabul edilmektedir.

Maddî ve maddî olmayan unsurların devri söz konusu olmaksızın da işgücünün önem taşıdığı sektörlerde ekonomik birliğin önemli unsurunu olan işçilerin devri de, işyeri devri olarak kabul edilmelidir.

Devirden sonra işyerindeki ekonomik birliğin kimliğini koruyup korumadığının saptanabilmesi için, yürütülen faaliyetin devirden sonra yeni işveren tarafından aynı veya özdeş biçimde sürdürülmesi ölçütü yanında, işyerinin taşınmaz ve taşınır malları ile maddî olmayan varlıkların, işyerinde çalışan işçilerin sayı ve uzmanlık bakımından çoğunluğunun, bunun yanı sıra müşteri çevresinin devredilip devredilmediği, devir öncesi ve sonrasındaki faaliyetler arasında benzerlik olup olmadığı, devir sebebiyle işyerinde faaliyet askıya alınmışsa askı süresi gibi koşullar da göz önünde tutulmalıdır.

4857 sayılı Yasanın 6. maddesinde yazılı olan “hukukî işleme dayalı” ifadesi geniş şekilde değerlendirilmeli, yazılı, sözlü ve hatta zımnî bir anlaşma da yeterli görülmelidir.

4857 sayılı Yasanın 6. maddesinde yazılı olan “hukukî işleme dayalı” ifadesi geniş şekilde değerlendirilmeli, yazılı, sözlü ve hatta zımnî bir anlaşma da yeterli görülmelidir.

İşyeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı şekilde işyeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkânı vermez.

İşyerinin devri işverenin yönetim hakkının son aşaması olup, işyeri devri çalışma koşullarında değişiklik anlamına da gelmez.

Bu açıklamalar ışığında, iş hukukunda işyeri devrinin işçilik alacaklarına etkileri üzerinde ayrıca durulmalıdır. İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. mülga 1475 sayılı Yasanın 14. maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Yasanın 6. maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanunun 6. maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumlu olacaktır.

Somut olayda, mahkemece yapılan araştırma ve inceleme sonucunda, işyeri devri bulunduğu ve davalı şirketin işyeri devri hükümleri uyarınca, davacının tazminat ve alacaklarından sorumlu olduğuna karar verilmiştir. Ne var ki, davacı işçinin çalıştığı dava dışı şirketin 12.04.2012 tarihi itibariyle işyerini boşalttığı ve bu tarih itibariyle işçi çalıştırmadığı anlaşılmaktadır. 17.05.2012 ve bila tarihli protokollerle dava dışı şirket ile davalı şirket arasında kiracılık hakkı devredilmiştir. Davacının iş sözleşmesi, bu devir protokollerinden de önce 2011 yılında sona ermiştir. Somut olayda, bir işyeri devri söz konusu olmadığı gibi devir tarihinde davacının iş sözleşmesi de mevcut değildir. Dosyadaki mevcut bilgi ve belgelere göre bir işletmenin aktif ve pasifi ile devri de söz konusu olmadığından, BK. 179 (YBK. 202-203) hükümlerinin somut olay bakımından uygulanma imkanı da bulunmamaktadır. Hal böyle olunca, davalı şirket hakkında açılan davanın sıfat yokluğu nedeni ile reddi gerekirken, yazılı gerekçe ile kabulü hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 07/10/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13822, Karar No: 2013/2417, Tarih: 21.02.2013

**1. Hukuk Dairesi         2012/13822 E.  ,  2013/2417 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ, YIKIM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, maliki olduğu 371 ve 373 parsel sayılı taşınmazlara, komşu 370 parsel maliki davalının tel-kazık çekerek taşınmazını genişletmek suretiyle müdahale ettiğini ileri sürerek, elatmanın önlenmesine ve yıkıma karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, çekişme konusu taşınmazlara müdahalenin keşfen saptandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekilince süresinde temyiz edilmiş olmakla, Tetkik Hakimi ...’in raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 24.65.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 21.2.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

....
Yargıtay — Esas No: 2006/6028, Karar No: 2006/7671, Tarih: 28.06.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/6028 E.  ,  2006/7671 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 18.11.2005 gününde verilen dilekçe ile müdahalenin meni istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabul-kısmen reddine dair verilen 31.3.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, şahsi hakka dayalı elatmanın önlenmesi istemiyle açılmıştır.

Mahkemece, davacının vanaya ilişkin isteminin konusuz kalması nedeniyle esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına soğutma cihazlarına yönelik istemin ise, kabulüne karar verilmiş, hükmü davalılar temyiz etmiştir.

Türk Medeni Kanunun 6. maddesi uyarınca taraflardan her birinin hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispat yükümlülüğü vardır. Başka bir anlatımla davacı davalıların fiilen ya da lafla kira sözleşmesi kapsamında bulunan soğutucu cihazlara elattıklarını ispat etmesi gerekir. Somut olayda ise; gerek yapılan tespitte, gerekse yargılama aşamasında davacı işletmesine ait soğuk ... cihazlarına davalıların fiilen veya muaraza çıkartarak elattıklarını kanıtlayamamıştır. Böyle olunca, mahkemece bu yönlü istemin reddi yerine iddia kanıtlanmışçasına kabulü doğru olmamış, kararın açıklanan nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 28.6.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7249, Karar No: 2015/2642, Tarih: 29.06.2015

**20. Ceza Dairesi         2015/7249 E.  ,  2015/2642 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kenevir ekme

Hüküm : Beraat

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

2313 sayılı Kanun'un 23/son. maddesinde "Bu madde kapsamında ekim yapma ibaresinden tohumun toprağa ekilmesinden ürünün hasadına kadar ki süreç anlaşılır" hükmü karşısında, suça konu kenevir bitkilerinin hangi sanık ya da sanıklar tarafından ekildiğinin tespit edilerek sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik araştırma sonucu yazılı gerekçe ile hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan hükümlerin BOZULMASINA, 29.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.