muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/2617, Karar No: 2020/5626, Tarih: 11.11.2020

**2. Hukuk Dairesi         2020/2617 E.  ,  2020/5626 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı erkek tarafından kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi, tazminatlar, nafakalar, reddedilen tazminat talepleri ile velayet yönünden; davalı-davacı kadın tarafından ise erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi, manevi tazminat ve nafaka miktarları ile reddedilen yoksulluk nafakası talebi yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 11.11.2020 günü duruşmalı temyiz eden davacı-davalı ... vekil Av. ... ve karşı taraf temyiz eden davalı-davacı ... geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı erkeğin tüm, davalı-davacı kadının ise aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, paranın alım gücüne, kişilik haklarına, özellikle aile bütünlüğüne yapılan saldırının ağırlığına, manevi tazminat isteyenin boşanmaya yol açan olaylarda ağır ya da eşit kusurlu olmadığı anlaşılmasına nazaran davalı-davacı kadın yararına hükmolunan manevi tazminat azdır. Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile, Türk Borçlar Kanununun 50 ve 51. maddeleri nazara alınarak daha uygun miktarda manevi tazminat (TMK m. 174/2) takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

3-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre ortak çocukların ihtiyaçlarına nazaran takdir edilen iştirak nafakası azdır. Mahkemece Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen bölge adliye mahkemesi hükmünün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın Adem'e yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna 267.80 TL temyiz başvuru harcı peşin yatırıldığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatıran Yeliz'e geri verilmesine, dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 11.11.2020 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2020/9573, Karar No: 2021/8247, Tarih: 15.06.2021

**10. Hukuk Dairesi         2020/9573 E.  ,  2021/8247 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, Kurumca ilişiksizlik belgesinin verilmesi amacıyla yapılan asgari işçilik ön değerlendirmesi sonucunda davacıya tebliğ ile tahsil edilen 400.240,60 TL'nin ödeme tarihi olan 20.02.2012'den itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı Kurumdan tahsiline karar verilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma ilâmı sonrası davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun “Tarafların Duruşmaya Gelmemesi, Sonuçları ve Davanın Açılmamış Sayılması” başlığını taşıyan 150. maddesinin 1. fıkrasında “Usulüne uygun şekilde davet edilmiş olan taraflar, duruşmaya gelmedikleri veya gelip de davayı takip etmeyeceklerini bildirdikleri takdirde dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilir.” hükmüne, 4. fıkrada “Dosyası işlemden kaldırılmış olan dava, işlemden kaldırıldığı tarihten başlayarak üç ay içinde taraflardan birinin dilekçe ile başvurusu üzerine yenilenebilir. Yenileme dilekçesi, duruşma gün, saat ve yeri ile birlikte taraflara tebliğ edilir. Dosyanın işlemden kaldırıldığı tarihten başlayarak bir ay geçtikten sonra yenileme talebinde bulunulursa, yeniden harç alınır, bu harç yenileyen tarafça ödenir ve karşı tarafa yüklenemez. Bu şekilde harç verilerek yenilenen dava, eski davanın devamı sayılır.” hükmüne ve 5. fıkrada da “İşlemden kaldırıldığı tarihten başlayarak üç ay içinde yenilenmeyen davalar, sürenin dolduğu gün itibarıyla açılmamış sayılır ve mahkemece kendiliğinden karar verilerek kayıt kapatılır.” hükmüne yer verilmiştir.

Davaya konu somut olayda; davacı vekili 02.07.2019 günlü tarihli dilekçesiyle mazeretli sayılmasını talep etmiştir. Mahkemece, aynı tarihli celsede davacı vekilinin mazeretinin kabulüne karar verilerek duruşma günü 16.01.2020 tarihi olarak kararlaştırılmış, duruşma gününün UYAP üzerinden öğrenilmesine karar verilmiştir. 16.01.2020 tarihli celsede ise, duruşmaya gelen olmadığı, davacı vekilinin duruşma gün ve saatinden haberi olduğu halde gelmediği, mazeret bildirmediği belirtilerek, davalı vekili tarafından da takip edilmeyen dosyanın HMK'nın 150. maddesi uyarınca yenileninceye kadar işlemden kaldırılmasına ve sonrasında da davanın açılmamış sayılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 320/4 bendi; "Basit yargılama usulüne tabi davalarda, işlemden kaldırılmasına karar verilmiş olan dosya, yenilenmesinden sonra takipsiz bırakılırsa, dava açılmamış sayılır" hükmü içermektedir.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 320/4 bendi; "Basit yargılama usulüne tabi davalarda, işlemden kaldırılmasına karar verilmiş olan dosya, yenilenmesinden sonra takipsiz bırakılırsa, dava açılmamış sayılır" hükmü içermektedir.

Hukuk Muhakemeleri Kanununun “hukuki dinlenilme” başlıklı 27’nci maddesi, T.C. Anayasası’nın hak arama hürriyetini düzenleyen 36’ncı maddesi, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin adil yargılanma hakkına ilişkin 6’ncı maddesi nazara alındığında davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahiptirler. Yargılama ile ilgili bilgi sahibi olunmasını, açıklama ve ispat hakkını mahkemenin açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini içeren bu hakkın ve yargılamanın aleniliği ilkelerinin gerçekleşmesinin en önemli aracı duruşma yapılmasıdır. Duruşma günü celseye katılma imkanı olmayan taraf buna ilişkin mazeretini bildirip, belgeleyerek, bildirim giderlerini de yatırarak duruşmanın ertelenmesini isteme olanağına sahiptir. O halde, HMK’nun 150. maddesi kapsamında duruşma tayin edilerek, usulüne uygun şekilde davet edilmiş olan taraflardan yalnız biri duruşmaya katılırsa gelmeyen tarafın geçerli mazeret gönderip göndermediği, gerekli masrafın karşılanıp karşılanmadığı incelenerek; gelen tarafın bu mazeret dilekçesine karşı beyanına göre, dosyanın işlemden kaldırılmasına ya da kaldırılmamasına karar verilecektir. Ne var ki, anılan hususların uygulanabilmesi için, her şeyden önce tarafların usulüne uygun davet edilmiş olmaları gerekmektedir.

6100 sayılı HMK'nın uygulama alanını, adli yargı ilk derece hukuk mahkemeleri ve bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinde tutulacak kayıtlar ile yazı işleri hizmetlerinin yürütülmesi ve bu işlemlerde UYAP'ın kullanılmasına dair usul ve esasları düzenlemek amacıyla çıkartılan Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğinin 52. maddesi gereğince tebligat işlemleri 7201 sayılı Tebligat Kanunu ile Tebligat Kanunu uyarınca çıkarılan yönetmeliklere göre fiziki ya da elektronik ortamda yapılacaktır. Elektronik tebligat usulünün düzenlendiği Tebligat Kanunu'nun 7/A maddesindeki düzenleme ve Elektronik Tebligat Yönetmeliği hükümleri de dâhil olmak üzere, Tebligat Kanunu ve çıkarılan Tebligat yönetmeliği hükümleri incelendiğinde; duruşma gününün UYAP'tan öğrenilmesi usulünün uygulanabileceğine yönelik bir düzenlemeye yer verilmediği görülmektedir. Kaldı ki, davacı vekilince sunulan mazeret dilekçesinde duruşma gününün sistemden öğrenileceğine dair bir talep bulunmadığı gibi talep olsa dahi mahkemece bu yönde bir karar verilemez.

Somut olayda; 02.07.2019 tarihli celsede davacı vekilinin mazeretinin kabulüne karar verilerek duruşma günü 16.01.2020 tarihi olarak kararlaştırılmış, duruşma gününün UYAP üzerinden öğrenilmesine karar verilmiş olmasına rağmen, davacı avukatına duruşma gününün tebliğ edilmediği anlaşıldığından, davacı vekilinin duruşma gününden haberdar edilemediğinin kabulüyle; yeniden duruşma günü bildirilerek yargılamaya devam edilmesi ve dosyanın esasına girilerek karar verilmesi gerekirken aksinin kabulü usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 15/06/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2018/5540, Karar No: 2019/3013, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/5540 E.  ,  2019/3013 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12340, Karar No: 2015/11770, Tarih: 09.11.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/12340 E.  ,  2015/11770 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 1. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 17/10/2014

NUMARASI : 2014/895-2014/698

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 17/10/2014 tarih ve 2014/895-2014/698 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının 28.04.2014 Ankara'dan Trabzon'a yolculuk etmek amacıyla davalı .... Seyahat firmasından bilet aldığını,aracın Trabzon'a doğru yola çıktığı sırada otobüsün bagajından köpek havlama sesleri gelmeye başladığını, köpeğin en yakın yerde bagajdan alınarak yetkili bir yazıhaneye teslim edilmesi gerektiğini beyan ettiğini, muavinin Ankara-Samsun Devlet Karayolu üzerinde bulunan Lalahan Mahallesinde duracaklarını, sorun olan köpeği orada indireceklerini söylediğini, mola yerine geldiklerinde muavini tekrar çağırdıklarını, hayvanı orada bulunan benzin istasyonu yetkililerine teslim etmelerini istediklerini, muavinin bu teklifi kabul etmeyerek davacı ve arkadaşının üzerine yürüdüğünü, bunun üzerine arbede olduğunu, dava dışı ... P...'ın olayın daha fazla büyümemesi amacıyla araçtan indiğini ve hemen arkasından otobüs şoförünün aracı çalıştırarak... P...'ı almadan harekete geçtiğini, davacının muavin ve şoföre arkadaşının binmediğini onu beklemelerini ifade ederek uyardığını, muavinin yanına gelerek müvekkiline zor kullandığını, bu tartışma sırasında araçta bulunan eşyalarını almaya çalışırken davacıyı, muavinin darp edilerek otobüsten attığını, davacının darp raporu aldığını,en yakın Jandarma Komutanlığına gittiklerini ve şikayetçi olduklarını ileri sürerek 10.000,00.-TL manevi tazminatın olay tarihi olan 28.04.2014 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, davacının tüketici olduğu, taraflar arasında yapılan işlemin taşınma sözleşmesi olup, tüketici işlemi olduğu, görevli mahkemenin Tüketici Mahkemeleri olduğu, 6100 sayılı HMK'nın 114/1.fıkra (c) bendine göre görev hususu dava şartı olduğu gerekçesiyle davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı deliller ile gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 09/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7029, Karar No: 2014/7587, Tarih: 17.04.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/7029 E.  ,  2014/7587 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/308581

MAHKEMESİ : Bakırköy 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 21/09/2012

NUMARASI : 2009/101 (E) ve 2012/310 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

5237 sayılı TCK'nun 43. maddesinde, 765 sayılı TCK'nun 80. maddesinden farklı olarak "değişik zamanlarda" denilmesi karşısında aynı anda işlenen eylemlerde zincirleme suça ilişkin hükümlerin uygulanma olanağı bulunmadığı, çek sayısının temel cezanın belirlenmesinde dikkate alınması gerektiği, suça konu dört adet sahte çekin sanıklar tarafından katılana aynı anda verildiğinin katılanın aşamalardaki beyanlarından anlaşılması sebebiyle; 5237 sayılı TCK’nun 43. maddesi kapsamında teselsül koşullarının oluşmadığı, mahkemenin takdiri uygulaması da nazara alındığında 5237 sayılı Yasa hükümlerinin sanıklar lehine olduğu cihetle; TCK'nun 53. maddesindeki hak yoksunlukları nedeniyle 5237 sayılı TCK'nun sanıklar lehine olması gerektiği yönündeki, tebliğnamede yer alan bozma düşüncesine iştirak olunmamıştır.

Sanıkların suça konu çekleri katılana vermediklerini, imza ve yazıların kendilerine ait olmadığını savunmaları, Katılanın “..her iki sanık birlikte benim işyerime geldiler tekstil malzemesi alıp 4 adet çeki bir alışveriş için aynı anda verdiler, çekler M.. K..'a aitti, Murat, çeklerin ön yüzünü benim önümde yazdı ve imzaladı, daha sonra arka yüzlerini de birinci ciranta olarak babası C.. K.. cirolayıp bana verdi, daha sonra M.. K.. çek bedeli ödenmeyince icra takibine itiraz etti,” şeklindeki beyanı, 15.01.2008 tarihli bilirkişi raporunda çeklerin ön yüzlerindeki tanzim ile ilgili yazılar ile keşideci imzalarının, arka yüzündeki 1. cirantaya ilişkin yazı ve imzaların sanıkların el ürünü olmadığının açıklanması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenebilmesi bakımından; sanıklar ile katılanın suç tarihinden önceki resmi kurumlardan temin edilecek yazı ve imzaları getirtilip ve sanıkların huzurda alınan imza ve yazı örnekleri ile katılanın huzurda alınacak imza ve yazı örnekleri de temin edildikten sonra Adli Tıp Kurumu’ndan yeniden rapor alınıp çeklerin ön ve arka yüzündeki yazılar ile imzaların kimin eli ürünü olduğunun belirlenmesi, katılanın beyanı doğrultusunda katılanın sanıklarla aralarındaki ticari ilişki dayanak teşkil edecek varsa belge ve bilgilerin dosyaya intikalinin sağlanması, çeklerin arkasındaki 1.ciranta dışında diğer cirantaları tanıyıp tanımadığının katılandan sorulup, gerektiğinde bu kişilerin ifadelerine de başvurulduktan sonra tüm deliller birlikte irdelenerek sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun tayini gerekeceği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/25289, Karar No: 2023/344, Tarih: 12.01.2023

**7. Ceza Dairesi         2021/25289 E.  ,  2023/344 K.**

**"İçtihat Metni"**

Firar suçundan sanık ...'ın, 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun 66/1-a ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62. maddeleri gereğince 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair SARAY (TEKİRDAĞ) Asliye Ceza Mahkemesinin 16/06/2020 tarihli ve 2019/251 esas, 2020/328 sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 14/06/2021 tarihli kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 22/06/2021 tarihli ve KYB. 2021/80210 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, Saray (Tekirdağ) Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 20/02/2019 tarihli ve 2018/1953 soruşturma, 2019/122 esas, 2019/122 sayılı iddianame ile açılan dava üzerine Saray (Tekirdağ) Asliye Ceza Mahkemesince mahkumiyet kararı verilmiş ise de; yargılamaya konu eylem hakkında daha önceden Saray (Tekirdağ) Cumhuriyet Başsavcılığının 17/10/2018 tarihli ve 2018/998 soruşturma, 2018/528 esas, 2018/508 sayılı iddianamesi ile adı geçen sanık hakkında açılan dava sonrasında yapılan yargılama neticesinde Edirne 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 19/11/2019 tarihli ve 2019/167 esas, 2019/865 sayılı kararı ile mahkumiyet kararı verildiği anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/7. maddesinde yer alan, “Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın reddine karar verilir.” şeklindeki düzenleme gereğince mükerrer açılan davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, Saray (Tekirdağ) Asliye Ceza Mahkemesi'nin 16.06.2020 tarihli ve 2019/251 Esas, 2020/328 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nun 309/4-d maddesi uyarınca BOZULMASINA, sanık hakkında açılan mükerrer davanın, aynı suçtan dolayı daha önce mahkûmiyet kararı verilmiş olması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nun 223/7. maddesi uyarınca REDDİNE, sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının kaldırılmasına ve infaz edilmemesine, dosyanın Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 12.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4763, Karar No: 2017/14841, Tarih: 30.10.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/4763 E.  ,  2017/14841 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, kendisine ait olan taşınmazın 28/06/2014 günü davalı kuruma ait elektrik tellerinde oluşan kıvılcımların yere düşmesi sonucunda yandığını,bu taşınmazda bağ ve muhtelif sayıda ağacın bulunduğunu,yangın olayının ardından mahkemenin 2014/89 D.iş sayılı tespit dosyasında alınan elektrik bilirkişi raporunda söz konusu yangının davalı kuruma ait elektrik tellerinden çıktığının belirtildiğini,yine o dosyada alınan ziraat raporunda ise, fen bilirkişisinin raporu doğrultusunda yangın alanındaki bağ ve ağaçların sayı ve hesaplanmasının yapıldığını ileri sürerek, 78.300,00TL zararın yangın tarihi olan 28/06/2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini,yine tespit dosyasında yapılan yargılama giderlerinin davalı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, meydana gelen yangının kendilerine ait elektrik tellerinden kaynaklanmadığını, söz konusu sahadaki enerji nakil hatlarının tamamının kendi kurumlarına ait olmadığını, bu nedenle husumet yönünden mahkemece araştırma yapılması gerektiğini, yine meydana gelen olay ile ilgili illiyet bağının da araştırılması gerektiğini, yokluklarında yapılan delil tespitini de kabul etmediklerini, nitekim delil tespitinin olayın üzerinden bir ay geçtikten sonra yapıldığını, olayın sıcaklıkların en yüksek olduğu tarihlerde meydana geldiği düşünüldüğünde söz konusu yüksek sıcaklığın da yangına neden olmuş olabileceğini, davacının da meydana gelen olayda ağır kusurlu olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile ; 56.571,75 TL'nin 28/06/2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davacının fazlaya ilişkin talebinin reddine karar verilmiş,hüküm taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre,davacı vekilinin tüm,davalı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Bilindiği üzere zarar, malvarlığında meydana gelen bir azalmayı yani eksilmeyi ifade eder. Bu eksilme, mal varlığının zarar verici eylemin işlenmesi sonucu içine düştüğü durum ile bu eylem olmasa idi mal varlığının bulunacak olduğu durum arasındaki farktan ibarettir. Nitekim tazminatın amacı da, mal varlığındaki eksilmenin giderilmesi ve onun eski duruma getirilmesinin sağlanmasıdır. Bir başka ifadeyle, tazminat miktarı hiçbir zaman gerçek zararı aşmamalıdır.