muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/5122, Karar No: 2017/4390, Tarih: 14.09.2017

Kararı tüm taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dava, davacı derneğin, davalı banka nezdindeki hesabından derneğin talimatı olmadan davalılardan dernek çalışanı olan ... tarafından usulsüz ve yetkisiz olarak çekilen ve dava konusu yapılan alacak nedeniyle, dernek çalışanı ..., dernek denetçisi davalı ... ve ...nin dava konusu alacaktan müşterek ve müteselsilen sorumlu olduğu iddiasına dayalıdır.

6100 sayılı Kanun'un 184 ve devamı maddeleri uyarınca, yargıç tarafların iddia ve savunmalarıyla toplanan kanıtları inceledikten sonra duruşmada hazır bulunan taraflara tahkikatın tümü hakkında açıklama yapabilmeleri için söz verir. Taraflar tahkikatın tamamı hakkında açıklamada bulunduktan sonra, yargıç yeniden araştırma yapılmasını gerektiren bir husus kalmadığı sonucuna varırsa tahkikatın bittiğini taraflara tefhim eder. Anılan Kanunun 186. maddesi hükmüne göre, tahkikatın bitiminden sonra sözlü yargılama ve hüküm için tayin olacak gün ve saatte mahkemede hazır bulunmalarını sağlamak amacıyla iki tarafı davet eder. Taraflara çıkartılacak olan davetiyede belirlenen gün ve saatte mahkemede hazır bulunmadıkları takdirde yokluklarında hüküm verileceği hususu bildirilir. Ancak, taraflar duruşmada hazırsa bu bildirim sözlü olarak yapılır, tutanağa geçirilir ve taraflara imzalatılır. Sözlü yargılama aşamasında taraflara son sözleri sorularak hüküm tefhim edilir. Sözlü yargılama safhasında taraflar kanıt sunmadan kendisi ve karşı tarafın iddia ve savunmaları ile kanıtlarıyla ilgili hukuki değerlendirme yaparak neden haklı olduklarını açıklama hakkı elde ederler, yargıç da gerektiğinde salt hukuki değerlendirmeye esas olmak üzere taraflara soru sorma ve tereddütlü noktaları son kez açıklığa kavuşturma imkanına sahip olur.

Somut uyuşmazlıkta mahkemece, tüm taraf vekillerinin hazır bulunduğu 10.09.2015 tarihli celsede taraf vekillerine beyan dilekçelerini sunmak için süreler verilmiş, 21.10.2015 tarihli son celsede ise davalılardan ... ve davalı ...vekili tarafından gönderilen mazeretli sayılma taleplerinin reddine karar verildikten sonra, tahkikat aşamasının bittiği tefhim edilmeden ve yukarıda açıklanan hükümler çerçevesinde sözlü yargılama için taraflara süre verilmeden doğrudan davanın kabulüne karar verilmiştir. Bu itibarla, mahkemece HMK'nın 184 ve devamı maddelerinde belirtilen usullere uyulmadan, tarafların iddia ve savunma hakkını kısıtlar şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, davalı banka vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün taraflar yararına bozulması gerekmiştir.

2- Bozma sebep ve şekline göre davalı banka vekilinin sair, diğer taraf vekillerinin tüm temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2- Bozma sebep ve şekline göre davalı banka vekilinin sair, diğer taraf vekillerinin tüm temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı banka vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün taraflar yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı banka vekilinin sair, diğer taraf vekillerinin tüm temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, takdir olunan 1.480,00 TL duruşma vekalet ücretinin taraflardan alınıp yekdiğerine verilmesine, ödedikleri peşin temyiz harcının istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 14/09/2017 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

6100 sayılı HMK'nın Geçici 3/2. maddesi delaletiyle temyiz incelemesinde uygulanması gereken 1086 sayılı HUMK'nın 5236 sayılı Yasa ile değişiklikten önceki 428/2. maddesi "Usulü muhakemeye muhalefetten dolayı bir hükmün nakzolunabilmesi mahkemeye ait vezaifte usulü muhakemenin ihlal olunmasına ve işbu kusur ve hatanın lahik olan hükmü tağyir edecek derecede bulunmasına veya müddei, yahut müddeaaleyh tarafından usulü muhakemenin tağyir ve ihlal olunduğunu ispat edecek derecede itiraz olunup da mahkemede tetkik edilmemiş olmasına mütevakkıftır." hükmünü içermektedir. Yerel mahkemece tahkikatın sona erdiğinin ve keza sözlü yargılama için duruşma günü belirlenip davalı vekiline tebliğ edilmemiş olması, 6100 sayılı HMK'nın 184 ve 186. maddesindeki usul hükmünün ihlali niteliğinde ise de, yukarda anılan kanun hükmü doğrultusunda, tek başına bozma sebebi olarak kabul edilemez.

Bu nedenlerle, taraf vekillerinin diğer temyiz nedenleri üzerinde durularak esas yönünden bir karar verilmesi, esas yönünden yapılacak inceleme sonucunda bozma nedenleri ortaya çıktığı takdirde, usuli cihete ilişkin bu yönde de bozma nedeni oluşturulması gerektiği düşüncesinde olduğumuzdan Daire çoğunluğunun münhasıran usul bozmasına katılmaya olanak görmüyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2010/2587, Karar No: 2010/7542, Tarih: 21.06.2010

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2010/2587 E.  ,  2010/7542 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... 1.İcra Mahkemesi

KARAR TARİHİ :13.1.2010

DAVACI(ALACAKLI) :...

DAVALI(BORÇLU) :...

ÜÇÜNCÜ ŞAHIS :

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı-alacaklı tarafından davalı borçlu hakkında kira alacağının tahsili amacıyla başlatılan icra takibine davalı borçlunun itiraz etmesi üzerine davacı alacaklı icra mahkemesine başvurarak itirazın kaldırılması ve tahliye isteminde bulunmuştur. Mahkemece taşınmazın hasılat kirası hükümlerine tabi olduğundan altmış gün ödeme süresi verilmemesi nedeniyle tahliye isteminin reddine ve itirazın kaldırılmasına karar verilmesi üzerine karar davacı vekili tarafından tahliye yönünden temyiz edilmiştir.

Takibde dayanılan ve karara esas alınan 1.1.2002 başlangıç tarihli üç yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmede kiralananın cinsi, boş dükkan olarak belirlenmiş ve büfe olarak işletilmesi kararlaştırılmıştır. Sözleşme içeriğine göre kiralananın niteliği itibariyle Borçlar Kanununun hasılat kirası hükümlerine tabi olmayıp 6570 Sayılı Yasa hükümlerine tabidir. Takip talepnamesine uygun olarak düzenlenen ve yasal otuz günlük ödeme süresi tanınan ödeme emri geçerlidir. Bu durumda davalı borçlu süresinde kira parasını ödediğini ispatlayamadığından temerrüt olgusu gerçekleşmiştir. Mahkemece tahliyeye karar verilmesi gerekirken, kira sözleşmesi yanlış değerlendirilerek altmış gün ödeme süresi verilmediğinden bahisle tahliye isteminin reddine karar verilmesi doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile kararın tahliye yönünden BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 21.6.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10570, Karar No: 2014/7982, Tarih: 12.06.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/10570 E.  ,  2014/7982 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, hakaret

HÜKÜM : Hakaret suçundan karar verilmesine yer olmadığına, diğer suçlardan beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

Sanık müdafiine 30.07.2010 günü tefhim edilen hükmü, 1412 sayılı CMUK.nın 310. maddesinin 1. fıkrasında öngörülen ve tefhimden başlayan bir haftalık süreden sonra 07.09.2010 havale tarihli dilekçeyle temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında sanık müdafiin süresinden sonra gerçekleşen temyiz isteğinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 317. maddesi uyarınca REDDİYLE, katılan vekilinin 02.08.2010 havale tarihli dilekçesi ile sadece beraat hükümlerini temyiz ettiği anlaşılmakla, incelemenin beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından verilen beraat kararlarıyla sınırlı yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan beraat hükmünün incelemesinde;

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan beraat hükmünün incelemesinde;

Olaydan önce tanımadığı sanığa kendi onur ve namusunu ilgilendiren bir konuda iftira atması için geçerli sebep bulunmayan mağdurenin, özünde değişmeyen samimi anlatımları, teşhis tutanağı, tanık ... ve müşteki ... aşamalarda değişmeyen, tanık ... olayın sıcaklığı ile alınan samimi beyanları ve tüm dosya kapsamı karşısında; sanığın olay günü okuldan çıkıp yürümekte olan mağdurenin karşısına çıkarak bacaklarını okşamak şeklinde gerçekleşen eylemi nedeniyle TCK.nın 103/1. maddesi gereğince cezalandırılması gerekirken oluşa uygun olmayan gerekçeyle beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

M.B
Yargıtay — Esas No: 2011/17019, Karar No: 2012/47301, Tarih: 03.12.2012

**2. Ceza Dairesi         2011/17019 E.  ,  2012/47301 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2009/254460

MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 06/05/2009

NUMARASI : 2008/772 (E) ve 2009/241 (K)

SUÇ : Hakaret

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Sanığın tekerrüre esas kabul edilen Tekirdağ Ağır Ceza Mahkemesinin 1998/253 esas - 1999/492 karar sayılı ilamının 20/09/2004 tarihinde infaz edilmesi, dosyadaki yeni suç tarihinin ise 07/04/2008 olması nedeniyle TCK.nun 58/2-b maddesinde öngörülen infazdan sonraki üç yıllık süre geçtikten sonra eski hükümlülüğün tekerrüre esas olamayacağı gözetilmeden sanık hakkında TCK.nun 58/6-7. maddelerinin uygulanması ve bu kabule bağlı olarak sanık hakkında TCK.nun 125/1. maddesi gereğince seçimlik cezalardan hapis cezasının tercih edilmesi,

2- Sanığın adli sicil kaydında yer alan Tekirdağ Ağır Ceza Mahkemesinin 17/04/2006gün ve 1998/182 esas 1999/462 karar sayılı ek - kararının kesinleşme ve infaz şerhli suretinin getirtilerek tekerrür uygulamasına esas olup olmayacağının değerlendirilmesi gereğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık M.. G.. ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi (BOZULMASINA), 03/12/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8873, Karar No: 2013/10363, Tarih: 19.11.2013

**20. Hukuk Dairesi         2013/8873 E.  ,  2013/10363 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ve davalı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

1993 yılında yapılan kadastro sırasında ... Köyü 102 ada 14 parsel sayılı 6000 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, davalı adına tesbit ve tescil edilmiştir. Hazinenin orman iddiasıyla açtığı davanın reddi yolunda kurulan karar Hazine tarafından temyiz edilmekle, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 08/10/2009 gün ve 2009/10626 E. - 14354 K. sayılı kararı ile bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma kararında özetle; "Yerel bilirkişilerin zilyedlikle ilgili beyanlarının soyut içerikli olduğu, tanık dinlenmediği, davalı ve miras bırakan yönünden belgesiz araştırması yapılmadığı, orman araştırmasının yeterli olmadığı açıklanarak, eski ve yeni tarihli resmî belgelere göre orman araştırması yapılması, orman değil ise zilyetlik şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediğinin yöntemince araştırılması" gereğine değinilmiştir.

Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın kısmen kabulüne ve dava konusu parselin 16/10/2010 tarihli krokide (B) harfi ile işaretli (4535 m2) bölümünün Hazine adına tesciline, kalan kısmın davalı üzerinde bırakılmasına karar verilmiş, hüküm davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğıu yerde orman kadastrosu, 3402 sayılı Kanunun 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

Bozma kararına uyulmakla birlikte bozma gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir ve mahkemece yapılan araştırma ve inceleme hükme yeterli değildir. Şöyle ki;

Hükme esas alınan uzman bilirkişi raporunda çekişmeli 14 parsel sayılı taşınmazın güneyinde yer alan (B) ile işaretli bölümünün 1954 tarihli resmî belgelerde orman sayılan yerlerden olduğu açıklanmış ve mahkemece buna göre taşınmazın (B) ile işaretli 4535 m2 bölümünün nitelik belirtilmeden Hazine adına tesciline karar verilmiş ise de, raporda yeşil rengin hangi bitkiyi ifade ettiğinin açıklanmaması ve yeni tarihli resmî belgelerin incelenmemiş olması nedeniyle dosya ek rapor alınmak üzere dairece mahkemesine iade edilmiş; dairenin 25.09.2012 günlü geri çevirme kararı üzerine hazırlanan 16.08.2013 tarihli ek raporda yeşil rengin meşe ağaçlarını gösterdiği açıklanmış, ancak, bu kez taşınmazın 1954 tarihli belgelerde kuzey bölümünün yeşil renkle işaretlendiği görülmüştür. Bu hali ile dosyadaki raporlar birbiriyle çelişmekte olup hükme esas alınamaz.

O halde; mahkemece, önceki keşiflerde görev almayan üç uzman orman mühendisi, bir fen elemanı, bir ziraat mühendisi bilirkişi vasıtasıyla yeniden yapılacak keşifte, dava konusu taşınmaz ve etrafını gösterir ve ilk defa o yerde grafik ya da fotogrametri yöntemiyle düzenlenen 1/5000 ölçekli arazi kadastro paftasının orijinal fotokopi örneği ile önceki rapor ve ek raporda incelendiği bildirilen 1978 ve 1954 tarihli memleket haritaları ile bunların yapımına esas alınan hava fotoğrafları stereoskop aletiyle ve üç boyutlu olarak çevresiyle birlikte incelettirilip taşınmazın niteliğinin bu belgelerde ne şekilde görüldüğü belirlenmeli, üzerindeki ağaçların sayısı, yaşı, kapalılık oluşturup oluşturmadığı, gerçek eğiminin ne olduğu bilimsel metodlarla saptanmalı, memleket haritasındaki yeşil renk meşelik olarak açıklandığına göre, 6831 sayılı Kanunun 1/j maddesi hükmüne göre eğimi % 12'nin üzerinde olan meşelik, çalılık niteliğindeki yerler orman sayılacağından bu durum kararda tartışılmalı, komşu taşınmazların orman olup olmadığı, çevresiyle birlikte düşünüldüğünde çekişmeli taşınmazın 6831 sayılı Kanunun 17/2. maddesi anlamında orman içi açıklık olarak değerlendirilip değerlendirilemeyeceği tartışılmalı, taşınmaz orman sayılan yerlerden değilse daha önceki bozma kararında da vurgulandığı üzere zilyedlik koşullarının davalı yararına gerçekleşip gerçekleşmediği belirlenmeli, bundan sonra elde edilecek sonuç çerçevesinde karar verilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı Hazine ve davalı ...'ın  temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 19.11.2013 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9532, Karar No: 2021/1533, Tarih: 11.02.2021

**10. Hukuk Dairesi         2020/9532 E.  ,  2021/1533 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okundu. Temyiz konusu hükme ilişkin dava, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hâllerden hiçbirine uymadığından, temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin davacı vekilinin isteğinin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 79/10. ve 5510 sayılı Yasanın 86/9. maddeleri olup bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davaların, kamu düzeniyle ilgili olduğu ve bu nedenle de özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesinin zorunlu ve gerekli bulunduğu açıktır. Bu çerçevede, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde resen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

Eldeki davada, hükmüne uyulan dairemiz bozma ilamında, davalı işverenin kamu kurumu olduğu ve kamu kuruluşlarında çalışanların hizmetlerinin kayıtlara geçirilmesinin ve ücret ödemelerinin belgelere dayandırılmasının esas olduğu belirtilmiş ise de, mahkemece bozmaya uyulmasına rağmen yine yanılgılı değerlendirme sonucu karar verildiği anlaşılmaktadır. Hizmet tespiti davalarının her türlü delille ispatlanabilmesine karşın, işverenin kamu kuruluşu olması durumunda aynı serbestlikten bahsedilemeyip yazılı delillerin esas alınması gerekmektedir. Bu açıklamalar çerçevesinde mahkemece yapılacak iş, seri halde açılan tüm dosyalar içerisinde bulunan idare ile yapılan ihale evrakları, istihkak raporları, sözleşmeler, hakediş ve ödeme belgeleri birlikte mukayese edilmek suretiyle, çalışıldığı iddia olunan işlerin (tohum ekimi, tüp doldurma, kozalak toplanması, kozalaklardan tohum çıkarılması, fidan sökümü, nakli vb.) nitelikleri gözetilerek, belirtilen işlerin kaç günde kaç işçi ile bitirilebileceği belirlenmeli, idare tarafından çıkartılan istihkakların doğrudan veya muhtarlık kanalıyla hangi nitelikteki işler için ödendiği, davaya konu dönemde söz konusu işler nedeniyle orman idaresi tarafından takdir edilen ve köy tüzel kişiliği tarafından da kabul edilen yevmiye tutarlarının/birim fiyatının ne kadar olduğu gözetilip, işverenin kamu kurumu olduğu, ilgili çalışmaların ve ücretlerin kayıtlara geçmesinin asıl olduğu ilkesinden yola çıkılarak, davacının isminin bulunduğu ödeme belgeleri yıl yıl değerlendirilerek bireyselleştirme yapılmak suretiyle, çalışmanın varlığı ve süresi kayıtlara göre irdelenip, çalışma süresinin tespit edilebilmesi için dosyanın orman mühendisi olup aynı zamanda iş ve sosyal güvenlik alanında da yetkisi bulunan bilirkişilere teslimi ile heyet raporu alınmalıdır. Ayrıca, önceki bozma ilamlarında belirtilen hususlarında (doğum süreleri vb.) göz önünde bulundurularak hüküm kurulması gerekirken, mahkemece açıklanan maddi ve hukuki esaslar gözetilmeksizin eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 11.02.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/1393, Karar No: 2025/1825, Tarih: 17.03.2025

**11. Hukuk Dairesi         2025/1393 E.  ,  2025/1825 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13.Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/583 Esas,2024/1950 Karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 10. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2023/838 E., 2023/1032 K.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40. ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18. maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacılar tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir.

Adli yardım talebi temyiz yoluna başvuru sırasında istendiğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336/3. hükmü uyarınca, davacıların adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

Adli yardım 6100 sayılı Kanun’un 334. ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebini içeren dilekçe ile ekindeki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığı gibi adli yardım talebinde bulunan taraflardan birisinin şirket olup, adli yardımdan yararlanabilecek tüzel kişilerden olmadığından, adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bu itibarla;

1.Hükmü veren Mahkeme tarafından 6100 sayılı Kanun’un 337. maddesi uyarınca;

a)Adli yardım talebinin reddine dair kararın, talebi reddedilen tarafa “6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 337/2 hükmü uyarınca tebliğinden itibaren bir hafta içinde mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edebileceği” şerhini içeren davetiye ile tebliğ edilmesi,

b) Adli yardım talebinde bulunan tarafın, ret kararına karşı itiraz etmesi hâlinde dosyanın itirazı incelemekle görevli Yargıtay 12. Hukuk Dairesine gönderilmek üzere Dairemize gönderilmesi,

2.Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 sayılı Kanun’un 366.maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344. maddesi uyarınca;

a)Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

2.Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 sayılı Kanun’un 366.maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344. maddesi uyarınca;

a)Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b)Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3.Verilen kesin süre içinde;

a)Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

b)Temyiz harçlarının tamamlanmaması sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren bir hafta içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra, dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Adli yardım talebinin REDDİNE,

2.Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

17.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.