muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/354, Karar No: 2022/697, Tarih: 03.11.2022

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne, Özel Daire bozma kararının kaldırılmasına, dosyanın sanık ... hakkında yapılan uygulamanın denetlenmesi için Özel Daireye gönderilmesine karar verilmelidir.

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs suçu bakımından çoğunluk görüşüne katılmayan Ceza Genel Kurulu Üyesi ...;

"Ceza Genel Kurulunun sayın çoğunluğu ile aramızda özetle '…Sanık ...’in üzerine atılı nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs suçunun sabit olup olmadığı…' konusunda görüş ayrılığı oluşmuştur. Sanık ...’in üzerine atılı suçlardan katılan mağdura yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçu sabit olmakla birlikte, sanık ...’in üzerine atılı cinsel saldırı suçunu kabul etmemesi, katılan mağdurun aşamalarda olayın oluş şekline ve suçun işlenişine ilişkin olarak tamamen birbirinden farklı, çelişkili ve tutarsız anlatımlarda bulunması, olayın başkaca tanığının bulunmaması nedenleriyle, katılan mağdurun hürriyetinin kısıtlandığı yerde sanık ...'in kendisine yönelik cinsel amaçlı davranış ve girişimlerde bulunmadığı yönündeki beyanına itibar edilerek sanığın nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs suçundan cezalandırılmasına yeter her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delillere ulaşılamadığından sanığın beraati yönündeki Özel Dairenin bozma kararı usul ve yasaya uygun olduğundan, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının bu doğrultudaki itirazının reddi yerine kabulüne karar verilmesi yönündeki Ceza Genel Kurulunun sayın çoğunluğunun görüşüne katılmamaktayız." görüşüyle karşı oy kullanmıştır.

2- Ulusal Yargı Ağı Projesi (UYAP) bilişim sisteminden alınan güncel nüfus kaydında, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazından sonra sanık ...'ın 25.02.2021 tarihinde öldüğü bilgisine yer verilmesi karşısında, bu hususun mahallinde araştırılmasının gerekli olup olmadığı;

5237 sayılı TCK’nın 64. maddesinde; sanığın ölümü durumunda kamu davasının düşürüleceği, sadece niteliği itibarıyla müsadereye tabi olan eşya ve maddi menfaatler hakkında yargılamaya devam olunacağı, hükümlünün ölümü hâlinde ise cezanın ortadan kaldırılmasına karar verilmekle birlikte müsadere ve yargılama giderine ilişkin hükmün infaz edileceği belirtilmek suretiyle hükümlü ile sanığın ölümüne farklı sonuçlar yüklenmiştir.

5237 sayılı TCK’nın 64. maddesinde; sanığın ölümü durumunda kamu davasının düşürüleceği, sadece niteliği itibarıyla müsadereye tabi olan eşya ve maddi menfaatler hakkında yargılamaya devam olunacağı, hükümlünün ölümü hâlinde ise cezanın ortadan kaldırılmasına karar verilmekle birlikte müsadere ve yargılama giderine ilişkin hükmün infaz edileceği belirtilmek suretiyle hükümlü ile sanığın ölümüne farklı sonuçlar yüklenmiştir.

Buna göre; kamu davası açılmadan önce şüphelinin ölmesi durumunda kovuşturma imkânının bulunmaması nedeniyle "kovuşturmaya yer olmadığına", kamu davası açıldıktan sonra sanığın ölmesi hâlinde ise yerel mahkemece "davanın düşmesine" karar verilecektir. Ölümün ceza ilişkisini sadece ölen kişi bakımından sona erdirmesi nedeniyle iştirak hâlinde işlenen suçlarda diğer sanıklar hakkında davaya devam edilecek, sanığın ölümü, niteliği itibarıyla müsadereye tabi olan eşya ve maddi menfaatler hakkında davaya devam olunarak müsadere kararı verilmesine engel olmayacaktır. Sanığın ölümü ceza ve infaz ilişkisini düşürürken, hakkındaki mahkûmiyet hükmü kesinleşmiş olan hükümlünün ölümü sadece hapis ve henüz infaz edilmemiş adli para cezalarının infaz ilişkisini ortadan kaldıracaktır. Buna bağlı olarak, ölümden önce tahsil edilmiş olan para cezaları mirasçılara iade edilmeyecek, buna karşın tahsil edilmemiş bulunan para cezaları mirasçılardan istenmeyecek, bunun yanında müsadereye ve yargılama giderine ilişkin hükümler ölümden önce kesinleşmiş olmak kaydıyla infaz olunacaktır.

Görüldüğü gibi, suç teşkil eden bir fiilin işlenmesiyle fail ile devlet arasında doğan ceza ilişkisi, bu fiili işleyen sanığın ya da hükümlünün ölümüyle cezaların şahsiliği ilkesi nedeniyle başkası sorumlu tutulamayacağından düşmektedir. Ölüm, bir vakıa olan suçu ortadan kaldırmayacak, suçtan sorumlu tutulacak kişi olmadığından, devletin suçla birlikte ortaya çıkan cezalandırma sorumluluk ve yetkisini sona erdirecektir.

Temyiz aşamasında sanığın öldüğüne ilişkin bir iddianın ortaya çıkması ya da UYAP (Ulusal Yargı Ağı Projesi) bilişim sistemi vasıtasıyla alınan güncel nüfus kaydında öldüğü bilgisinin yer alması gibi hâllerde, ölümün kamu davasının düşmesini gerektiren bir neden olduğu göz önüne alınarak, ölüm nedeniyle düşme kararının temyiz mercisince dosya üzerinde yapılan inceleme sırasında verilmesi yerine, ölüm bilgisi nedeniyle diğer yönleri incelenmeyen hükmün bozulması ve Yerel Mahkemece mahallinde yapılan araştırma sonucunda sanığın öldüğünün kesin olarak saptanmasından sonra düşme kararı verilmesi daha isabetli olacaktır.

Bu açıklamalar ışığında ön sorun değerlendirildiğinde;

Ulusal Yargı Ağı Projesi (UYAP) bilişim sisteminden alınan güncel nüfus kaydında, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazından sonra sanık ...'ın 25.02.2021 tarihinde öldüğü bilgisi yer aldığından, ölümle ilgili mahallinde araştırma yapılarak karar verilmesinde zorunluluk bulunmaktadır.

Bu açıklamalar ışığında ön sorun değerlendirildiğinde;

Ulusal Yargı Ağı Projesi (UYAP) bilişim sisteminden alınan güncel nüfus kaydında, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazından sonra sanık ...'ın 25.02.2021 tarihinde öldüğü bilgisi yer aldığından, ölümle ilgili mahallinde araştırma yapılarak karar verilmesinde zorunluluk bulunmaktadır.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının değişik gerekçeyle kabulüne, Özel Dairenin bozma kararının kaldırılmasına, Yerel Mahkeme hükmünün, güncel nüfus kaydında, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazından sonra sanık ...'ın 25.02.2021 tarihinde öldüğü bilgisinin yer alması karşısında, bu konuda gerekli araştırmanın mahallinde yapılarak sonucuna göre 5237 sayılı TCK’nın 64 ve 5271 sayılı CMK'nın 223. maddeleri uyarınca hüküm verilmesinin temini için sair yönleri incelenmeksizin bozulmasına karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının;

a) Sanık ... yönünden KABULÜNE,

b) Sanık ... yönünden ise DEĞİŞİK GEREKÇEYLE KABULÜNE,

2- Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin 11.01.2021 tarihli ve 3243-32 sayılı bozma kararının KALDIRILMASINA,

3- Sanık ... hakkında kurulan ... 16. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.11.2013 tarihli ve 523-532 sayılı hükümlerin, güncel nüfus kaydında, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazından sonra sanık ...'ın 25.02.2021 tarihinde öldüğü bilgisinin yer alması karşısında, bu konuda gerekli araştırmanın mahallinde yapılarak sonucuna göre 5237 sayılı TCK’nın 64 ve 5271 sayılı CMK'nın 223. maddeleri uyarınca hüküm verilmesinin temini için sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA,

4- Dosyanın;

a) Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22.06.2021 tarihli ve 196 sayılı kararı uyarınca Yargıtay 14. Ceza Dairesinin 01.07.2021 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere kapatılmasına ve arşivde bulunan dosyaların Yargıtay 9. Ceza Dairesine devredilmesine karar verildiğinden, sanık ... hakkında yapılan uygulamanın denetlenmesi için Yargıtay 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere,

b) Özel Dairece uygulamanın denetlenmesinden sonra ise sanık ... hakkında ulaşılan sonuç karşısında mahalline gönderilmek üzere,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 03.11.2022 tarihinde yapılan müzakerede sanık ...'a atılı beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs suçunun sabit olup olmadığının belirlenmesi bakımından oy çokluğuyla, diğer uyuşmazlık konuları bakımından ise oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7577, Karar No: 2021/1230, Tarih: 15.02.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/7577 E.  ,  2021/1230 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 11. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Mersin 2. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 01.06.2018 tarih ve 2016/474 E- 2018/481 K. sayılı kararın davalı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulüne dair Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi'nce verilen 17.07.2019 tarih ve 2018/1833 E- 2019/1566 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; davalı ... ile davalı şirkette %50 pay sahibi olduğunu, davalının müdürler kurulu başkanı olarak üstün oy hakkını kötüye kullandığını, müvekkilini şirket işlerinden uzaklaştırmayı amaçladığını, 27.06.2016 tarihinde yapılan müdürler kurulunda alınan kararların, müvekkilinin haklarını ihlal ettiğini, müvekkilinin çalışma izninin haksız olarak iptalinin talep edildiğini, şirket ve müvekkili zararına işlem yapıldığını, genel kurul toplantısı yapmadığını, müvekkiline gelen hastaları engellediğini, dava konusu kararların alınması öncesinde taraflar arasında hisse devri hususunda görüşmelerin davalı ...’in fiilleri neticesinde sonuçsuz kaldığını, gönderilen ihtarnamelere rağmen anılan fiillerin devam ettiğini ileri sürerek, 27.06.2016 tarihli müdürler kurulu toplantısında alınan 2, 5, 6, 7, 8 ve 10 sayılı kararların iptalini, davalı ...'in şirketteki yönetim ve temsil yetkilerinin kaldırılmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili; dava konusu kararların mevzuata uygun olarak alındığını, usulsüzlüğün bulunmadığını, 6102 sayılı TTK’nın 391. maddesinde sayılan şartların ispat edilemediğini, soyut iddiaların ileri sürüldüğünü, alınan kararların şirket menfaatlerine uygun olduğunu, davacının muhalefet oylarının hukuka uygun gerekçesinin bulunmadığını, davacının şirketteki işleriyle yeterli oranda ilgilenmediğini, başka polikliniklerde de çalışarak şirketi zarara uğrattığını, öğretim üyeliği yaptığını, bu suretle şirketteki işlerini ihmal ettiğini, özen ve bağlılık yükümlülüğüne, rekabet yasağına aykırı hareket ettiğini, davacının, müvekkilinin mesul müdürlük görevi nedeniyle hukuki ve cezai sorumluluğuna neden olacak şekilde hareket ettiğini, işyerindeki çalışma barışını ihlal ettiğini, şirketin ve müvekkilin itibarını sarsıcı eylemlerde bulunduğunu, şirket ortaklığından çıkarılmayıp iş akdine son verildiğini, davacı davranışları nedeniyle polikliniğin kapatılma tehdidi altına girdiğini, müvekkilinin mesul müdürlüğünün sona erdirilmesine dair talebin haklı nedeninin bulunmadığını, genel kurul toplantısının davacının fiileri neticesinde yapılamadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket cevap dilekçesi sunmamıştır.

İlk derece mahkemesince, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davalı şirketin tarafların ortak iradesi ile fesih ve tasfiyesine karar verilerek, verilen kararın kesinleşmiş olduğu, tarafların ortak beyanlarına göre şirketin tasfiye sürecine girdiği, davayı takipte tarafların hukuki yararının ve davanın konusunun kalmadığı, dava açılış tarihinde davacının hukuki yararının mevcut olduğu, dosya arasına alınan bilirkişi raporu uyarınca alınan kararlardan 6, 7 ve 8. numaralı bentlerinin eşit işlem şartına aykırı olduğu ve 2, 5 ve 10 numaralı bentlerin ise kanuna aykırılığının olmadığı, her iki tarafın da talep ve savunmalarında kısmen haklı olduğu, davacı tarafından yapılan yargılama giderlerinin davalıdan tahsili, davalı tarafından yapılan yargılama giderinin de davacıdan tahsilinin gerektiği gerekçesiyle davanın konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Karara karşı davalı ... vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Antalya Bölge Adliye Mahkemesince, tüm dosya kapsamına göre; davalı ... vekilinin istinaf başvurusunun, dava tarihi itibariyle davacının hukuki yararının bulunduğu, davacı tarafça her iki davalı hakkında iki ayrı dava açılmış olup ilk derece mahkemesi tarafından, davanın müdürler kurulu kararının iptali olarak tanımlandıktan sonra, konusuz kaldığından bahisle karar verilmesine yer olmadığına karar verilip davalı ... hakkında açılan davada olumlu yada olumsuz bir karar verilmediği, davacı tarafça davalı ... hakkında açılan davanın konusuz kaldığı, davalının müdürlük görevinden azlini gerektirecek delillerin bulunmadığı, davalı gerçek kişinin yargılama harç ve giderlerine mahkum edilemeyeceği gerekçesiyle kabulüne, ilk derece mahkemesince verilen kararın kaldırılarak davalılar hakkında açılan davaların konusu kalmadığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına ve mümeyyiz davacı vekilince ileri sürülen temyiz sebepleriyle sınırlı olarak yapılan incelemeye göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunması nedeniyle usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz istemlerinin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 14,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 15.02.2021 tarihinde kesin olarak oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Dava, davalı şirketin müdürler kurulunca alınan bir kısım kararın iptali ile davalı ...’in davalı şirketteki yönetim ve temsil yetkilerinin kaldırılması istemlerine ilişmektedir.

İlk derece mahkemesince, şirketin tasfiyeye girdiği gerekçesiyle davanın takibinde her iki tarafın da hukuki yararı kalmadığından konusu kalmayan dava nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına, her iki tarafın savunmalarının da kısmen haklı olduğundan bahisle taraflarca yapılan yargılama giderlerinin yekdiğerinden tahsiline, keza davanın açılmasına davalıların sebebiyet verdiği belirtilerek maktu vekalet ücretinin davalılardan tahsili ile davacıya verilmesine, davalı ... yararına hükmedilen vekalet ücretinin ise davacıdan tahsiline karar verilmiştir.

Davalı ..., mezkur karar hakkında sınırlı bir istinaf başvurusunda bulunmuş, yargılama giderlerinin davacıya yükletilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

Bölge Adliye Mahkemesince, davada şirkete ve gerçek kişiye iki ayrı talep ileri sürüldüğü, ilk derece mahkemesince verilen kararın şirket hakkında açılan davaya münhasır olduğu, davalı ...’in müdürlükten azline yönelik taleple ilgili olarak herhangi bir karar verilmediği, anılan davalıya yöneltilen davanın da konusuz kaldığı, davalının müdürlükten azlini gerektirici nedenlerin de kanıtlanamadığı gerekçesiyle ilk derece mahkemesi kararı tümüyle kaldırılmış, her iki davalı hakkında açılan davaların konusu kalmadığından karar verilmesine yer olmadığına, şirket hakkında açılan dava bakımından yargılama giderleri ile vekalet ücretinin davalı şirkete yükletilmesine, davalı ... hakkında açılan dava bakımından ise yargılama giderlerinin davacıya yükletilmesine, davalı ... lehine vekalet ücreti takdir olunarak davacıdan tahsiline karar verilmiştir.

Davacı, bölge adliye mahkemesi kararına karşı davalı ... hakkında kurulan hüküm açısından ve davanın bidayetindeki haklılığa bağlı olarak yargılama giderleri yönünden temyiz isteminde bulunmaktadır.

Davacı, bölge adliye mahkemesi kararına karşı davalı ... hakkında kurulan hüküm açısından ve davanın bidayetindeki haklılığa bağlı olarak yargılama giderleri yönünden temyiz isteminde bulunmaktadır.

Gerek ilk derece mahkemesinde ve gerekse de bölge adliye mahkemesince yapılan inceleme sırasında alınan bilirkişi ve kayyım raporlarında, şirketin iptali istenilen müdürler kurulu toplantısında davalı ...’in müdürler kurulu başkanı sıfatıyla ve üstün oyuyla alınan kimi kararların ortaklar arasında eşit işlem yapılması ilkesine aykırı ve ortakların vazgeçilmez nitelikteki haklarını ihlal eder cihette bulunduğu belirtilmiş, gerek ilk derece mahkemesince ve gerekse de bölge adliye mahkemesince bu husus benimsenerek şirket hakkında açılan dava şirketin tasfiyeye girmesi nedeniyle konusuz kalmış olmakla birlikte bidayetinde davacının haklı olduğu saptanarak şirket hakkındaki dava bakımından yargılama giderlerinin davalı şirkete yükletilmesine karar verilmiştir.

Bu kabul, azil istemi bakımından davalı ... bakımından da sonuç doğurucu nitelikte olup, anılan davalının müdürler kurulu toplantısında, başkan sıfatıyla ve kendisinin oyuna üstünlük tanınması suretiyle alınan ve butlanı mucip kararlarla diğer şirket ortağı davacıya karşı eşit işlem ilkesine aykırı bir durum yaratılmasına sebebiyet verdiği, davacının ortaklıktan kaynaklanan ve vazgeçilmez nitelikteki haklarının zedelenmesine yol açtığı, bu durumun davacı ortak nezdinde davalı ...’e olan güvenin sarsılmasına ve sonuçta şirket bakımından da olumsuz durumların ortaya çıkmasına sebebiyet vermesi nedeniyle, davanın bidayetinde davacının davalı ... hakkındaki azil isteminin haklı nedenlere dayandığının da kabulü gerekmektedir.

Her ne kadar, bölge adliye mahkemesince verilen kararda, “limited şirketlerin tasfiyeye girmeleri halinde şirket organı niteliğindeki müdürler kurulunun varlığını sürdürmekle birlikte görev ve yetkisinin tasfiye dışındaki işlemlerle sınırlı olarak devam edeceği” yolundaki temel ilke nazara alınmaksızın şirketin tasfiyeye girmesi nedeniyle müdür azli konusundaki istemin konusunun kalmadığı sonucuna ulaşılması yerinde değilse de, yukarda da açıklandığı üzere, davacının bu yöne ilişen bir istinaf başvurusunun yahut temyiz itirazının bulunmaması nedeniyle, Dairemiz kararında yer aldığı üzere bu hususa sadece işaret edilerek geçilmesi, bozma nedeni yapılmaması ve fakat bu yoldaki istemin konusuz kaldığı kabul edilse dahi 6102 sayılı Kanun’un 630/2 ve 3. maddeleri çerçevesinde davalı müdürün yönetim hakkının ve temsil yetkilerinin kaldırılması veya sınırlandırılması için haklı nedenlerin var olduğunun ve buna bağlı olarak davanın başında davacının haklı nedenlere dayandığının kabul edilmesi, ilk derece mahkemesi kararına yönelik olarak davacı yanca herhangi bir istinaf başvurusu yapılmaması nedeniyle davalı ... yararına oluşan müktesep hakkı zedelememek koşuluyla, azil istemine ilişkin yargılama giderlerinin davalı ...’e yüklenmesi gerekmesi nedeniyle bölge adliye mahkemesince verilen kararın bu yönden bozulması gerektiği düşüncesinde olduğumdan Daire çoğunluğunun aksi yöndeki kararına katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2024/6720, Karar No: 2024/9932, Tarih: 24.06.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/6720 E.  ,  2024/9932 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/297 E., 2024/207 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Burdur 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

SAYISI : 2023/233 E., 2023/734 K.

Taraflar arasındaki tespit davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin ... Aile ve Sosyal Hizmetler İl Müdürlüğünde danışma ve yönlendirme personeli göreviyle çalışmakta iken 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (375 sayılı KHK) kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirilme talebinin reddedildiğini, bu işleme karşı açılmış olan davada verilen yürütmenin durdurulması kararı ile müvekkilinin çalışmaya başladığını, ardından davanın kabulüne karar verildiğini ve kararın kesinleştiğini, müvekkilinin mevzuat gereği önceki görev yeri olan Sosyal Hizmetler Merkez Müdürlüğünde sürekli işçi kadrosunda çalışmaya başlamış iken 21.06.2019 tarihli ve 8 No.lu personel hareket onayına istinaden Burdur Engelsiz Yaşam Bakım Rehabilitasyon ve Aile Danışma Merkezi Müdürlüğüne naklen tayin işlemi yapıldığını, davacının rızasının alınmadığını, davacının çalışma koşullarında esaslı bir değişiklik meydana getirildiğini, müvekkilinin sadece işyerinin değil tâbi olduğu işkolunun da değiştiğini, her iki işkolu için farklı sendikalar ile toplu iş sözleşmeleri imzalandığını ve farklı özlük haklarına sahip olunduğunu, bu durumun düzeltilmesi için 17.06.2022 tarihinde Kuruma başvurulduğunu, Kurumun 04.04.2023 tarihli cevabı ile talebin reddine karar verildiğini, ret işlemine karşı Isparta İdare Mahkemesinde dava açıldığını, Isparta 2. İdare Mahkemesinin 2023/424 Esas, 2023/326 Karar sayılı kararı ile görevsizlik kararı verildiğini belirterek nakil işleminin geçersizliği yönünde tespit kararı verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP