muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/8445, Karar No: 2013/28502, Tarih: 09.12.2013

Anılan yasanın 6/3. maddesine göre silah ruhsatları mermiler için de geçerlidir. 9. madde uyarınca da, ateşli silah taşıma müsadesi olanların resmi ruhsata haiz bulunanlardan başkasına bu silah ve mermileri satmaları ya da geçici de olsa başkalarına vermeleri yasaklanmıştır.

6136 sayılı Yasa ile ateşli silahlarla mermilerinin birlikte veya ayrı ayrı satılması (md. 12/1), bir adet mermi olsa dahi satın alınıp bulundurulması (md. 13/4) cezalandırılmıştır.

OLAYIN DEĞERLENDİRİLMESİ: Yasa koyucu ateşli silahların "satışını" yasaklamış, saike önem vermemiştir. Silah ticareti, kazanç veya yayma kastından söz etmemiştir. Saike önem vermeyen yasa koyucu 12. maddede sadece, ".... satar veya satmaya aracılık ederse veya bu amaçla bulundurursa" dediğinden kâr gütmek, kazanç sağlamak, ticaretini yapmak, süreklilik göstermek gibi hususları suçun unsurlarına katmamış, bu hususların suçun oluşumuna etkili olmadığını kabul etmiştir.

Bu nedenle, satılan silah veya mermi sayısının çokluğu veya azlığı suçun unsuru olmayıp çok sayıda olması cezayı ağırlaştıcı neden olarak yasada kabul edilen "sayısal vehamet" kavramı içinde değerlendirilmelidir. Terör yaratılması veya halkın silahlandırılması, ateşli silahlarla işlenen suçların artması gibi amaçlarla işlenen suçlarda ise; ilgili yasalarda özel bir hüküm bulunmadığı takdirde TCK.nun 3/1 ve 61/1. maddeleri gözetilerek temel cezanın tayininde alt sınırdan uzaklaşılarak hüküm kurulması gerekmektedir.

Kazanç kastının aranması halinde, yurt dışından alıp getirdiği ya da bir takım nedenlerle aldığı fiatın altında satanlar kazanç sağlamadığı, zarar ettiği için cezalandırılmayacaklardır. Ya da, "silah yaymaya yönelik amaç yok, bir veya iki tabanca yahut 100-150 mermi satılmasında silah yaymadan söz edilemez" denilerek silah satışı yargı kararları ile serbest bırakılacak, satış yerine yasa koyucunun amacına ve yasal düzenlemeye aykırı olarak silah bulundurmaktan daha az bir ceza tayin olunacaktır. "Silah yaymanın" ne zaman gerçekleşeceği, kaç adet ateşli silah veya mermi satışında silah yaymanın gerçekleşeceği de tartışmalara neden olacaktır.

Böyle bir kabul; yasaya, yasa koyucunun amacına aykırı olduğu gibi, kaçak ateşli silahlarla mücadele konusunda da olumsuzluk yaratacaktır.

Somut olayda; daha önce silah sattığı kişilerin isim ve selamları söylenerek sanığa ulaşılmıştır. Sanık daha önce silah veya mermi sattığını inkar etmemiş, selam söyleyen ve ismi belirtilen şahısları tanımadığını, böyle bir olay olmadığını söylememiş aksine görevlilere "ne istediklerini" sormuş, sadece mermi istenmesi üzerine "250" adet mermiyi satmıştır. Evinde 110 adet mermi daha bulunmuştur. Sanığın mermi ticareti yaptığı hususunda bir kuşku bulunmamaktadır. Uyuşmazlık sanığın sattığı mermilerin ruhsatlı tabancasına ait olması halinde suçun oluşup oluşmadığına ilişkindir.

6136 sayılı Yasa ile ateşli silah mermilerinin satılması yasaklanmıştır. Sanığın sattığı mermiler, ruhsatlı tabancasına ait olup yıllar boyuncu alıp "kullanmamış olduğu mermiler olsa bile, bu mermilerin başkalarına verilmesi 6136 sayılı Yasanın 9. maddesi ile yasaklanmıştır. Bu yasağın yaptırımına ilişkin özel bir hüküm düzenlenmemiş, yasa koyucu böyle bir durumu izinsiz mermi satışı olarak kabul etmiş ve ruhsatlı tabanca sahiplerinin satın aldıkları mermileri silah ruhsatı olmayanlara satmalarını yasaklamış, mermilerin kolayca el değiştirmesini, yasa dışı olarak satın alınıp kullanılmasıyla etkin mücadelede bulunulmasını öngörmüştür.

Silah taşıma veya bulundurma ruhsatı olanlara, ihtiyaçları nedeniyle yıllık belli miktarda mermi verilmektedir. Bu mermilerin ruhsatı olmayanlara devredilmesi 9. madde ile yasaklanmış olup, eylemin suç teşkil etmediğinin kabulü halinde ihtiyaçtan bahisle alınan mermilerin silah ruhsatı olmayanlara satışı, devredilmesi serbest bırakılarak silahlanmaya olumsuz yönde katkıda bulunulacak, yasa koyucunun ihtiyaç nedeniyle alınmasına olanak tanıdığı mermiler ihtiyaç amacıyla değil de ticaret amacıyla tamamı alınacak ve sokaklarda kurulan tezgahlarda, silah ruhsatı aranmaksızın büyük/küçük herkese satılacaktır. Satan hakkında bir işlem yapılmadığı, satışı serbest olduğu halde satın alanlar, satıcının biraz ilerisinde bulunup takip eden güvenlik kuvvetlerince 10 metre sonra yakalanacaklar ve 6136 sayılı Yasanın 13/4. maddesi uyarınca cezalandırılmaları için haklarında dava açılacaktır. Bu kişiler de, suç kastının olmadığını, açıkta satışa izin veren yetkililere güvenerek satın aldıklarını, kolye yapacaklarını, kurşunun ne olduğunu bilmeyen çocuklara göstereceklerini, büfeye süs olarak koyacaklarını savunacaklardır.

Ayrıcı ruhsatlı silahın mermisinin satışı serbest ise, ruhsatlı ateşli silahların, tabancaların ve bu arada ruhsata bağlanmış olan uzun namlulu tüfeklerin de başkalarına satılması suç teşkil etmeyecektir. Ruhsatlı silaha ait mermilerin satışının serbest, ruhsatlı tabanca veya uzun namlulu tüfeğin satışının yasak olduğunun kabulü ise, çelişkilere neden olduğu gibi silahla mermiler arasında ayırım gözetmeyen 9. maddeye de aykırılık oluşturacaktır. Böyle bir satış, ruhsatlı silahların ne şekilde başkalarına devredileceğini düzenleyen 6136 sayılı Yasa ile bu yasa uyarınca yürürlüğe konulan Yönetmelik hükümlerini de uygulanamaz hale getirecek, hukuken yürürlükte olsa bile fiilen yürürlükten kaldıracaktır.

"Satma" bir eşyanın bedeli karşılığında başkasına devredilmesidir. Yasa koyucu tarafından "saike" önem verilmediği hallerde eşyanın satılması ve devri yeterli olup satanın hangi amaçla sattığının, alanın hangi nedenle aldığının önemi yoktur. Diğer bir anlatımla paraya ihtiyacı olduğu için satılması ile bıkıldığı, koyacak yer bulamadığı, çocukların eline geçmemesi veya iyi fiyat verildiği, kârlı olduğu için satılması arasında fark yoktur. Fark sadece yasa koyucunun "saike" önem verdiği (töre saiki, kan gütme saiki, alacağın tahsili, suç örgütüne yarar sağlama gibi) hallerde sözkonusudur. Olayda sanığın, suça konu mermileri satması ile 6136 sayılı Yasada kabul olunan "satış" gerçekleşmiş olup maddede saike veya satışa ilişkin kazanç, silahlandırma kastı gibi bir hususa yer verilmemiş, böyle bir suç unsuru aranmamıştır.

Öte yandan yasa koyucu tarafından bulundurulması, taşınması, satışı yasaklanan bir eşyanın satışında kişisel ihtiyaçtan söz edilmesi yani paraya ihtiyacı olduğu için sattığının, ya da tek bir tabanca olup ihtiyaç için alındığının, bulundurulduğunun kabulü de yorum kurallarına aykırıdır. Zira yasa koyucu ihtiyacı olanlara, belli koşullarda silah ruhsatı vermektedir. Yasa ve Yönetmelikte belirtilen hallerin dışında ihtiyaçtan söz edilmez ve ihtiyacı olanlara da ruhsat verilmektedir. Bu nedenle de yasaya aykırı olarak satılan bir tabancanın ihtiyaç nedeniyle satıldığı da kabul edilemez. Yasa koyucu tarafından saik gözetilmeksizin sadece satış cezalandırılmış ise başka bir husus araştırılmadan sadece satışın gerçekleşip gerçekleşmediği belirlenmelidir.

Bu itibarla ateşli silahlarla mermilerinin satışının yasaklanıp "genel kastın" yeterli görüldüğü, "özel kast" aranmadığı bir suçun, kazanç amacı olmadığı, ihtiyacı olduğu, eylemin ticaret boyutuna ulaşmadığı, silah yayma amacının bulunmadığı gibi gerekçelerle genel kastın yeterli görülmeyip amacın değerlendirilerek özel kast aranıp suç olmaktan çıkarılması da mevcut yasal düzenlemeye, 6136 sayılı Yasanın amacına, ruhuna, yasanın kabul ediliş nedenine aykırı olup toplumda huzur ve güvenin bozulmasına, anılan yasanın 9. maddesine aykırı olarak elde edilen gelirin yasal hale gelmesine neden olacaktır.

Ayrıca olayda satılan mermi sayısının, ruhsatlı iki tabancaya ait 1500-2000 veya daha fazla olması halinde de suçun oluşmadığının kabul edilmesi gerekecektir. Çünkü yasa "satış" demiş, miktarını suçun unsuru olurak gözetmemiştir. Mermi miktarının fazla olduğunda suç, az olduğunda suç olmadığının kabulü de çelişkili olduğu gibi mevcut yasal düzenlemelere de aykırı olacaktır.

Ayrıca olayda satılan mermi sayısının, ruhsatlı iki tabancaya ait 1500-2000 veya daha fazla olması halinde de suçun oluşmadığının kabul edilmesi gerekecektir. Çünkü yasa "satış" demiş, miktarını suçun unsuru olurak gözetmemiştir. Mermi miktarının fazla olduğunda suç, az olduğunda suç olmadığının kabulü de çelişkili olduğu gibi mevcut yasal düzenlemelere de aykırı olacaktır.

Yargı kararları durağan olmayıp zamanla değişmesi doğal olduğu gibi birçok halde de günün koşullarına göre değişmesi zorunludur. Ruhsatlı tabancası bulunan bir kişiye ruhsata dayalı alınan merminin satışı suç oluşturmayacak ancak 9. madde gözetilerek idari işleme konu olacaktır. Silah ruhsatı bulunan bir tanıdığa 5-6 mermi verilmesi ile olayda olduğu gibi 360 merminin satışa çıkarılıp 250 merminin parayla satılması birbirinden çok farklı olaylar olup içtihatlara konu olayların birbirinden farklı olması halinde de kararların aynı olmaması doğal karşılanmalıdır.

Cezanın ağırlığı, ceza siyaseti ile ilgili olup hükmedilecek cezanın fazla olduğundan bahisle beraat kararı verilmesi de, suç işlemeyen, kurallara, yasalara uygun davrananlara haksızlık olacağı gibi, göreceli bir kavram olan cezanın ağırlığı da kişiden kişiye, toplumdan topluma, yer ve zamana göre değişmektedir. Nitekim 765 sayılı Yasada bazı suçlara öngörülen ve birçok kişi tarafından çok bulunan cezalar 5237 sayılı Yasa da daha da artırılmış, bazı suçların az denilen cezaları ise azaltılmıştır. Yapılacak olan cezaların ağırlığı nedeniyle beraat kararı vermek veya daha hafif cezayı gerektiren bir başka suçtan hüküm kurmak olmayıp yasaları uygulamak ve olumsuzlukların düzeltilmesi için çaba göstermek, yasama organını haberdar etmek, yasaların değiştirilmesini sağlamak olmalıdır.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle, sanığın beraat etmesi gerektiğine ilişkin çoğunluk görüşüne iştirak edilmemiştir. Yerel mahkemenin uygulamasına göre de; mermilerin satış amacıyla bulundurulması dahi cezalandırılmış olup mermileri satarken yakalanan sanık hakkında TCK.nun 35. maddesinin uygulanması aleyhe temyiz olmadığından, suç tarihinde 65 yaşını doldurmuş olan sanık hakkında isteme rağmen TCK.nun 51. maddesinin tartışılmaması, hükmolunması gereken ceza miktarı gözetildiğinde bozma nedeni yapılmayıp adli para cezasının taksitlendirilmesi sırasında gösterilmeyen yasa maddesinin karara ilavesi ve karar tarihinden önce yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 155. maddesiyle 6136 sayılı Yasanın 12/son fıkrasının yürürlükten kaldırılması nedeniyle suça konu mermilerin TCK.nun 54. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmek suretiyle hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmelidir.
Yargıtay — Esas No: 2016/8553, Karar No: 2020/14531, Tarih: 13.10.2020

**7. Ceza Dairesi         2016/8553 E.  ,  2020/14531 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna Muhalefet

HÜKÜM : Sanık ... hakkında beraat, sanık ... hakkında hükümlülük, erteleme; müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I) Katılan ... İdaresi vekilinin ve sanık ... müdafiinin temyiz istemine göre beraat hükmüne yönelik, sanık ... müdafiinin temyiz isteminin vekalet ücreti ile sınırlı olduğu gözetilerek, yapılan incelemede;

Yapılan istihbari çalışmalarda, Hekimzade Tıbbi doğal ürünler isimli iş yerinde cinsel içerikli ürünlerin bulunduğu bilgisine ulaşılması üzerine, mahkemeden alınan arama kararı ile sözü edilen iş yerinde, iş yeri sahibi sıfatıyla ... bulunduğu sırada 26/04/2013 tarihinde yapılan aramada, raflarda satışa hazır vaziyette ve asma kat tabir edilen yerde 1703 adet cinsel hap, 32 adet cinsel sprey, 17 adet balık yağı, 13 adet cinsel jel, 17 adet denge bilekliği, 85 adet krem, 13 şişe kas gevşetici hapın ele geçirildiği, iş yeri sahibi ...'un ele geçirilen ürünlerin kendisine ait olmadığını, kardeşi ...'a ait olduğunu, kardeşinin kendi kullanımı için almış ürünler olduğunu beyan etmiş, kardeşi ... tarafından bu beyan doğrulanmış ise de, sanık ...'un sorumlusu olduğu iş yerinde raflara dizili vaziyette, ticari miktarda kaçak eşyanın ele geçirildiği gözetildiğinde sanığın eylemin 5607 sayılı Yasanın 3/5. maddesi kapsamında bulunduğu anlaşılmakla, sanığın bu suçtan mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan ... İdaresi vekilinin ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

II) Katılan ... İdaresi vekilinin sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi, yine aynı Yasanın 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK'nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ... İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA,13/10/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/708, Karar No: 2011/20, Tarih: 02.02.2011

**Hukuk Genel Kurulu         2010/9-708 E.  ,  2011/20 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 10.İş Mahkemesi

TARİHİ : 05.10.2010

Taraflar arasındaki "işçilik alacağı" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Ankara 10. İş Mahkemesince davanın husumet nedeniyle reddine dair verilen 29.12.2009 gün ve 2009/210 E.-2009/807 K. sayılı kararın incelenmesinin davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 9.Hukuk Dairesinin 15.04.2010 gün ve 2010/8989 E.-2010/10512 K. sayılı ilamı ile;

("...Davacı dilekçesinde davalı taraf olarak “Türk Telekom Yardım Sandığı Müdürlüğüne İzafeten Türk Telekom A.Ş’i “ göstermiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden davacının çalışmış olduğu Türk Telekom Yardım Sandığını davalı olarak göstermek isterken işvereni olduğu düşüncesiyle izafeten Türk Telekom A.Ş’i hakkında dava açtığı anlaşılmaktadır. Bu durum husumet tevcihinde yanılgı kabul edilmeli ve davacıya gerçek hasıma davayı yöneltmesi için mehil verilmelidir. Açılan davanın husumet nedeniyle reddi hatalıdır.

Dairemizin 2009/3288 - 200917171 sayılı kararı da bu aynı doğrultudadır...")

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davacı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, işçilik haklarından kaynaklanan alacak istemine ilişkindir.

Davacı vekili, davalı yanında bir yıl süreli iş sözleşmeleri yıldan yıla yenilenmek suretiyle doktor olarak çalışan davacıya ilave tediye ücreti ve ikramiyelerinin ödenmediğini ve yeni iş arama izni veya buna dair ücretin verilmediğini beyanla ilave tediye ücreti ile ikramiye ve iş arama izin ücreti alacağının davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı Türk Telekominikasyon A.Ş. vekili, davacının işvereninin ayrı tüzel kişiliğe sahip Türk Telekom Sağlık Yardım Sandığı olduğu ve “izafeten” dahi olsa Türk Telekominikasyon A.Ş. aleyhine dava açılamayacağını, husumetin Sandığa yöneltilmesi gerektiğini belirterek davanın husumet nedeniyle reddini talep etmiştir.

Yerel mahkemece, Sandığın ayrı tüzel kişiliği olduğu yönünde uyuşmazlık bulunmadığı, ayrı tüzel kişiliği bulunan Sandık çalışanı ile ilgili olarak Türk Telekominikasyon A.Ş. aleyhine “izafeten” dahi olsa dava açılamayacağı, gerekçesiyle davanın husumet nedeniyle reddine dair verilen karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Özel Dairece; davacının Sandığı davalı olarak göstermek isterken işvereni olduğu düşüncesiyle izafeten dava açtığı, bu durumun husumet tevcihinde yanılgı kabul edilerek davanın gerçek hasma yöneltilmesi için mehil verilmesi gerektiğinden bahisle bozulmasına karar verilmiştir.

Yerel mahkemece, önceki gerekçe genişletilmek suretiyle asıl işverenin Sandık olduğunun davacı tarafından bilindiği hususu da belirtilerek ilk hükümde direnilmesine karar verilmiştir.

Özel Dairece; davacının Sandığı davalı olarak göstermek isterken işvereni olduğu düşüncesiyle izafeten dava açtığı, bu durumun husumet tevcihinde yanılgı kabul edilerek davanın gerçek hasma yöneltilmesi için mehil verilmesi gerektiğinden bahisle bozulmasına karar verilmiştir.

Yerel mahkemece, önceki gerekçe genişletilmek suretiyle asıl işverenin Sandık olduğunun davacı tarafından bilindiği hususu da belirtilerek ilk hükümde direnilmesine karar verilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere ve özellikle husumet tevcihinde hata nedeniyle davanın gerçek hasmı olarak kendisine dava yöneltilmesi gereken davalı Türk Telekom Sağlık Yardım Sandığı’nın alınan tasfiye kararı doğrultusunda tasfiyesinin tamamlandığı ve vakfa dönüşmüş olduğunun tespiti halinde tebligatın vakıf tüzel kişiliğine yapılması ile davanın Türk Telekom Sağlık Ve Sosyal Yardım Vakfı aleyhine yöneltilmesi gerektiğinin açık olmasına ve bu hususun mahkemesince gözetilmesinin mümkün bulunmasına göre, Hukuk Genel Kurulu'nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

S O N U Ç : Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında ve yukarıda gösterilen nedenlerden dolayı HUMK.nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine, 02.02.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12687, Karar No: 2013/16956, Tarih: 06.11.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/12687 E.  ,  2013/16956 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme, 6136 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

.... plaka sayılı araçta 7724 kod numarası ile devriye görevi yapan polis memurlarının, ... Mahallesi ... Caddesi üzerinde bulunan restoran önünde elinde tuttuğu tabancaya benzer bir nesneyi beline taktığını gördükleri sanığın yanına yaklaşarak polis olduklarını söylediklerinde sanığın hızlı bir şekilde otomobiline binerek kaçmak istediği, görevli polis memurlarının resmi araç ile sanığın peşine düşerek önünü kestikleri, bu kez sanığın aracını polis otosunun üzerine sürüp çarparak aracın sağ ön far, sağ ön çamurluk ve sağ ön kapısında hasara neden olduğu, kovalama sonucu yakalandığı, araçta yapılan aramada sürücü koltuğu üzerinde 1 adet ruhsatsız tabanca ve 2 adet merminin ele geçirildiğinin anlaşıldığı olayda, eyleminin kamu malına zarar verme ve 6136 sayılı Kanuna Muhalefet suçlarını oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanık hakkında hapis cezasına mahkumiyetin yasal sonucu olarak hükmedilen hak yoksunluğuna dair 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasında c bendindeki haklardan koşullu salıverilme tarihine kadar diğer bentlerde yazılı haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yasaklılık belirlenmesi karşısında tebliğname düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 06.11.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19928, Karar No: 2016/10262, Tarih: 11.05.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/19928 E.  ,  2016/10262 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1- Görevini yaptırmamak için direnme ve hakaret eylemlerini birden fazla mağdur polis memuruna karşı tek bir fiil ile gerçekleştirmiş olmasına karşın, sanık hakkında her iki suçtan TCK'nın 43/2. maddesinin uygulanmaması,

2- TCK'nın 50/1. maddesi uyarınca, kısa süreli hapis cezalarının suçlunun kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu, yargılama sürecinde duyduğu pişmanlık ve suçun işlenmesindeki özellikler dikkate alınarak seçenek yaptırımlara çevrilmesinin mümkün olması karşısında, “yeniden suç işlemekten çekineceğine dair kanaat oluşmadığından” biçimindeki kanuni ve yeterli olmayan gerekçe ile görevi yaptırmamak için direnme suçunda TCK'nın 50/1. maddesindeki tüm seçenek yaptırımların, hakaret suçunda ise adli para cezası dışındaki diğer seçenek yaptırımların uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

3- TCK'nın 51/1 maddesi uyarınca, suçu işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık dolayısıyla tekrar suç işlemeyeceği konusunda bir değerlendirme yapılıp sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden ve hiçbir neden belirtilmeden “yeniden suç işlemekten çekineceğine dair kanaat oluşmadığından” biçimindeki kanuni ve yeterli olmayan gerekçe ile her iki suçtan verilen hapis cezalarının ertelenmesine yer olmadığına karar verilmesi,

4- Suç tarihi itibariyle sabıkasız olan sanık hakkında “hakaret suçunda” suçtan doğan maddi bir zararın bulunmaması ve manevi zararın ise hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmasına engel teşkil etmemesi nedeniyle, CMK’nın 231/6-b maddesinde açıklanan "kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları" irdelenip sanığın yeniden suç işleyip işlemeyeceği yönünde nasıl bir kanaate varıldığı açıklanmadan ve hiçbir neden belirtilmeden “yeniden suç işlemekten çekineceğine dair kanaat oluşmadığından” biçiminde kanuni olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık ...'ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 11/05/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.