muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1619, Karar No: 2015/1807, Tarih: 25.03.2015

**1. Ceza Dairesi         2015/1619 E.  ,  2015/1807 K.**

**"İçtihat Metni"**

(KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ)

Kan gütme saiki ile taammüden adam öldürmek suçundan sanık ..’ın 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 64. maddesi delaletiyle 450/4-10 ve 59. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına, 31. maddesi uyarınca muebbeten hidameti ammeden memnuiyet cezası ile cezalandırılmasına ve 33. maddesi uyarınca müebbeten kanuni mahcuriyet altında bulundurulmasına dair Edirne 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 06/12/1985 tarihli ve 1984/83 esas, 1985/453 sayılı kararının kesinleşmesini müteakip, sanığın 11/06/1991 tarihinde şartla tahliye edilmesinden sonra, adı geçen sanık müdafiinin memnu hakların iadesine ilişkin 26/11/2005 tarihli talebi üzerine, yasaklanmış hakların 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 53. maddesi gereğince geri verilmesine ilişkin Diyarbakır 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 30/11/2005 tarihli ve 2005/381 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

765 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 122. maddesinde “Yukarıdaki maddede yazılı ceza, şahsi hürriyeti bağlayıcı bir cezaya bağlı olduğu halde, buna mahkum olan ve işlemiş olduğu cürümden dolayı pişmanlık duyduğunu ihsas edecek surette iyi hali görülen kimse, asıl cezasını çektiği veya ceza af ile ortadan kalktığı tarihten itibaren üç ve zamanaşımı ile düşmüş olduğu surette düştüğü tarihten itibaren beş yıl geçtikten sonra memnu haklarının iadesini talep edebilir" hükmü yer almakta olup, dosya kapsamına göre hükümlünün bihakkın tahliye tarihinin 11/06/2019 olduğu, memnu hakların iadesi kararının bihakkın tahliye tarihi üzerinden 3 yıl geçmesinden sonra verilebileceği gözetilerek talebin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulmasına ilişkin Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza işleri Genel Müdürlüğü 18/02/2015 gün ve 94660652-105 21-8400-2014/4344/12949 sayılı yazılı istemleri Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 27/02/2015 tarih ve 2015/66421 sayılı tebliğnamesine bağlı olarak dairemize gönderilmekle okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

TÜRK MİLLETİ ADINA

I) Hükümlü .. hakkındaki dosya kapsamından:

a) Hükümlünün, Edirne 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 06/12/1985 tarih ve 1984/83 esas, 1985/453 sayılı kararı ile 20/08/1977 tarihinde işlemiş olduğu kan gütme saiki ile tasarlayarak adam öldürme suçundan müebbet ağır hapis cezası ile cezalandırıldığı,

b)Hükümlü hakkındaki mahkumiyet kararının Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 07/05/1986 tarih ve 1986/1113 esas, 1986/1969 karar sayılı ilamı ile onanarak kesinleştiği,

c)Hükümlünün şartla tahliye tarihinin 3713 sayılı Yasaya göre 11/06/1991, bihakkın tahliye tarihinin ise 11/06/2019 olarak belirlendiği,

b)Hükümlü hakkındaki mahkumiyet kararının Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 07/05/1986 tarih ve 1986/1113 esas, 1986/1969 karar sayılı ilamı ile onanarak kesinleştiği,

c)Hükümlünün şartla tahliye tarihinin 3713 sayılı Yasaya göre 11/06/1991, bihakkın tahliye tarihinin ise 11/06/2019 olarak belirlendiği,

d)Hükümlü müdafiinin 26/11/2005 tarihli dilekçesi ile Diyarbakır 3. Ağır Ceza Mahkemesine müracaat ederek, memnu hakların iadesine karar verilmesini talep ettiği, mahkemenin evrak üzerinde yaptığı inceleme sonucunda 30/11/2005 tarih ve 2005/381 Müt. sayılı kararı ile hükümlü ..’ın 06/12/1985 tarih ve 1984/83 esas, 1985/453 sayılı mahkumiyet kararı ile yasaklanmış haklarının iadesine karar verildiği, bu karara karşı itiraz yoluna gidilmediğinden kararın kesinleştiği, dosya kapsamından anlaşılmıştır.

II) Hukuksal Değerlendirme:

5352 sayılı Adli Sicil Kanunu’nun 13/A maddesinin (1). fıkrasında; “5237 sayılı Türk Ceza Kanunu dışındaki kanunların belli bir suçtan dolayı veya belli bir cezaya mahkûmiyete bağladığı hak yoksunluklarının giderilebilmesi için, yasaklanmış hakların geri verilmesi yoluna gidilebilir. Bunun için; Türk Ceza Kanununun 53 üncü maddesinin beşinci ve altıncı fıkraları saklı kalmak kaydıyla,

a)Mahkûm olunan cezanın infazının tamamlandığı tarihten itibaren üç yıllık bir sürenin geçmiş olması,

b)Kişinin bu süre zarfında yeni bir suç işlememiş olması ve hayatını iyi halli olarak sürdürdüğü hususunda mahkemede bir kanaat oluşması gerekir.

Bu düzenlemeye göre somut olay değerlendirildiğinde; Edirne 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 06/12/1985 tarih ve 1984/83 esas, 1985/453 sayılı kararı ile hükümlü ..'ın, kan gütme saiki ile tasarlayarak adam öldürme suçundan almış olduğu müebbet hapis cezasının, 04/06/1991 tarihli müddetnameye göre şartla tahliye tarihinin 11/06/1991, bihakkın tahliye tarihinin 11/06/2019 olduğu anlaşılmakla, hükümlü müdafiinin talepte bulunduğu 26/11/2005 tarihi itibariyle memnu hakların iadesi için 5352 sayılı Adli Sicil Kanunu’nun 13/A maddesinde öngörülen mahkûm olunan cezanın infazının tamamlandığı tarihten itibaren üç yıllık bir sürenin geçmiş olması şartı gerçekleşmediğinden, hükümlü müdafiinin talebinin reddine karar verilmesi yerine kabulüne karar verilmesinde isabet bulunmadığından, bu kararın kanun yararına bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

lll)Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının istemi yerinde görüldüğünden, hükümlü .. hakkında memnu hakların iadesine dair verilen Diyarbakır 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 30/11/2005 tarih ve 2005/381 Müt. sayılı kararının 5271 sayılı CMK’nın 309.maddesi uyarınca (BOZULMASINA), diğer işlemlerin yapılabilmesi için dosyanın mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25/03/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3121, Karar No: 2021/4117, Tarih: 27.04.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/3121 E.  ,  2021/4117 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 9. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Adana 2. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 14.03.2018 tarih ve 2016/1147 E. - 2018/213 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Adana Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi'nce verilen 10.05.2019 tarih ve 2018/1690 E. - 2019/532 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının, davalıdan kendisine ait tarlada patates ekim ve hasatı için tohum alındığını ve 15.11.2014 tarihli muvafakatname imzalanırken davalıya teminat olarak 24.000.- TL olarak imzaladığını düşündüğü senedin verildiğini ancak tohumların ayıplı olması nedeniyle zarar ettiğini, davalıyla bono bedeli kadar ticari alışverişi olmadığını, davalının açığa atılan imzanın kötüye kullanılması veya tahrifatla davacıyı borçlu hale getirdiği bonodan borçlu olunmadığının tespiti ile davalı aleyhine kötüniyet tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, takibe konu bononun davacı tarafından imzalanarak verildiğini zira Konya 4. İcra Hukuk Mahkemesi'nde görülen davada da imzanın davacıya aidiyetinin tespit edildiğini, davacının geçerli olan bonoya karşı ileri sürdüğü iddialarını yazılı delille ispatlaması gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, takibe konu bononun davacı tarafından imzalanarak verildiğini zira Konya 4. İcra Hukuk Mahkemesi'nde görülen davada da imzanın davacıya aidiyetinin tespit edildiğini, davacının geçerli olan bonoya karşı ileri sürdüğü iddialarını yazılı delille ispatlaması gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama ve toplanan delillere göre, davacının, davalıya 25.000,00 TL tutarında bir senet verdiği, ancak senette tahrifat yapılarak rakamın 125.000,00 TL olarak değiştirildiği ve bu miktar üzerinden icra takibi başlatıldığı, bu senedin 25.000,00 TL dışındaki kısmı yönünden davacının davalıya borçlu olmadığı, 25.000,00 TL'lik kısım için senedin imzalanarak davalıya teslim edildiği, davacının da bunu kabul ettiği, ancak senedin bu kısmı yönünden davalıya teminat olarak teslim edildiği ve bedelsiz olduğu konusunda herhangi bir delil gösterilmediği, dolayısıyla senedin 25.000,00 TL için bedelsiz olduğunun ispatlanamadığı, TTK'nın 778. maddesinin göndermesiyle bonolar hakkında da uygulanması gereken aynı kanunun 676. maddesi gereğince bono bedeli hem yazı ve hem de rakamla gösterilip de iki bedel arasında fark bulunduğunda yazı ile gösterilen bedele itibar olunacağı, ancak bu kuralın rakam ile değer bildiren bölümde tahrifat yapılmaması halinde uygulanacağı, tohumların ayıplı olmasından dolayı davacının açtığı tazminat davasının sonuçlandığı, kararın henüz kesinleşmediği, davacının söz konusu davadaki hakları saklı kalmak üzere bu davanın sonuçlandırılması talebi nazara alınarak yargılamanın daha fazla uzamaması adına tazminat davasının sonucunun beklenmesine gerek olmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile kabul edilen tutar üzerinden davalı aleyhine kötüniyet tazminatına karar verilmiştir.

Karara karşı davalı vekili istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

Karara karşı davalı vekili istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, dava ve takip konusu senet üzerinde tahrifat yapıldığı, senedin başlangıçta 25.000,00 TL olarak düzenlenmişken sonrasında (1) rakamı eklenmek suretiyle senet bedelinin 125.000,00 TL yapıldığı hususunun bilirkişi raporuyla tespit olunduğu, davacının daha önce imzaya itirazının incelendiği Konya 4. İcra Hukuk Mahkemesi'nde yalnız imza incelemesi yapılıp tahrifat hususunun araştırılmadığı, 6102 sayılı TTK'nın 778. maddesi göndermesi ile, bonolar hakkında da uygulanması gereken TTK'nın 676. maddesine göre, bono bedelinin hem yazı hem de rakamla gösterilmesi ve her iki bedel arasında fark bulunması halinde yazı ile gösterilen bedelin üstün tutulacağı belirtilmiş olup, bu kural senet bedelinde tahrifat yapılmaması halinde uygulanabileceğinden tahrifat durumunda ise, senedin tahrifat yapılmadan önceki bedelinin geçerli olacağı,davacının imzaladığı senet bedeline ilişkin net bir rakam vermediğinin dosya içinde sabit olduğu ve senedin teminat vasfında olduğuna dair delillde sunmadığından davacının 25.000.- TL borçlu olarak kabul edilmesinde ve bakiye kısım için davacının borçlu olmadığına dair verilen kararda usul ve Yasa'ya aykırılık olmadığı, dava konusu bono ile ilgisi olmayan sevk irsaliyesinin ve süresinden sonra verilen ek istinaf dilekçesinin de değerlendirilemeyeceği gerekçesiyle davalının istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

Karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 5.671,95 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 27/04/2021 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8529, Karar No: 2014/18201, Tarih: 30.10.2014

**6. Ceza Dairesi         2012/8529 E.  ,  2014/18201 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2009/248157

MAHKEMESİ : Gaziosmanpaşa Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/11/2008

NUMARASI : 2008/321 (E) ve 2008/557 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer Temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-19.06.2008 günlü kolluk tutanağında; kolluk görevlilerinin güven timleri olarak pazar yerinde bulunduklarını, durumundan şüphelendikleri sanığı izlemeye başladıkları, sanığın bayanların çantalarını ve ceplerini yokladığı son olarak da yakınan Fatma'nın paltosunun sol cebinden cep telefonu alıp sağ cebine koyup uzaklaşmaya başladığı sırada ise güvenlik görevlilerinin faile kimlik gösterip yakalamak istediği ancak failin kaçmaya çalışması üzerine de zor kullanarak yakalandığı, bahse konu cep telefonunun ise sağ arka cepte bulunup yakınana gidildiği ve telefonun gösterildiği bunun üzerine yakınanın hırsızlığı farkettiği, ayrıca sim kartın telefonun içinden çıkmadığının belirtildiği,

Yakınanın olayın ardından alınan beyanlarında montunun cebinde telefonun olmadığını farkettiğini ve yardım istediğini ve sivil giyimli genç polislerin hemen önünde 2 genci yakaladıklarını bunu görünce polise telefonunun çalındığını bildirdiği onların gösterdiği telefonlardan kendi telefonunu tanıdığı ancak karakolda vereceklerini söylediklerini beyan ederken 13.08.2008 günlü ifadesinde ise bu anlatımını geliştirerek telefonunu çalan şahsın polis tarafından değil pazar yerindeki mısırcının göstermesi üzerine 60 yaşlarında bir kadın tarafından yakalandığını, telefonunu aradığında kapalı olduğunu cebinde telefonun olmadığını anlayınca polise söylediğini beyan ettiğinin anlaşılması karşısında,

Yakınan anlatımı ve kolluk tutanağı arasındaki çelişkiler giderildikten sonra, eylemin gerçekte nasıl olduğu araştırılıp, sanığın baştan beri izlendiği ve bu bağlamda eylemi tamamlama imkanının olup olmadığı da değerlendirilerek takip sırasında kesinti olup olmadığı saptanıp sonucuna göre sanık hakkında 5237 sayılı Yasanın 35.maddesinin uygulanma koşullarının belirlenmesi gerekirken yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Düzenlenen iddianamede sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 35. ve 145. maddelerinin de uygulanması istendiği halde, anılan maddelerin uygulanmama ihtimaline binaen sanığa ek savunma hakkı tanınmadan karar verilmek suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

2-Düzenlenen iddianamede sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 35. ve 145. maddelerinin de uygulanması istendiği halde, anılan maddelerin uygulanmama ihtimaline binaen sanığa ek savunma hakkı tanınmadan karar verilmek suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

3- 5237 sayılı TCY.nın 2. maddesinin “Kanunun açıkça suç saymadığı bir fiil için kimseye ceza verilemez ve güvenlik tedbiri uygulanamaz. Kanunda yazılı cezalardan ve güvenlik tedbirlerinden başka bir ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunamaz” hükmünü içerdiği, yaşı küçük sanıklar hakkında hangi hallerde çocuklara özgü güvenlik tedbirlerinin uygulanabileceğinin aynı Yasanın 31. maddesinde açık olarak belirtildiği, çocuklara özgü güvenlik tedbirlerinin ne olduğunu gösteren 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu’nun 11. maddesinde de “Bu Kanunda düzenlenen koruyucu ve destekleyici tedbirler, suça sürüklenen ve ceza sorumluluğu olmayan çocuklar bakımından, çocuklara özgü güvenlik tedbiri olarak anlaşılır.” hükmü karşısında; sanık hakkında uygulama koşulları bulunmadığı halde, ayrıca 5395 sayılı Çocuk Koruma Yasasının 5. maddesi uyarınca tedbir kararı verilmesi,

4-Yargılama masrafının 6183 sayılı Kanunun 106. maddesinde belirlenen 20 TL’den az olması nedeniyle 6352 sayılı Kanunun 100. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 324/4. maddesi gereğince Hazineye yükletilmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık E.. N.. savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 30.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3604, Karar No: 2010/15027, Tarih: 20.10.2010

**3. Ceza Dairesi         2009/3604 E.  ,  2010/15027 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyetlerine dair.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I- Katılan sanık ... ...’un yüzüne karşı 30.01.2010 tarihinde tefhim olunan kararı, katılan sanık vekilinin CMUK 310/1 maddesinde öngörülen 1 haftalık yasal temyiz süresinden sonra 15.03.2007 tarihinde temyiz etmesine göre, katılan sanık vekilinin temyiz isteminin CMUK 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II- Sanık ...’un eyleminden dolayı suçtan zarar görenler olmayan katılanlar ... ve ...’ın sanık hakkında kurulan hükmü temyiz hak ve yetkileri bulunmadığından katılanlar vekilinin temyiz isteminin CMUK 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

III- Sanık ... hakkında basit yaralama suçundan, konut dokunulmazlığını ihlal suçundan ve sövme suçundan dolayı kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA

IV- Sanık hakkında katılan ...’ı yaralamaktan dolayı kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine,ancak;

Katılan hakkında tanzim olunup hükme esas alınan Adli Tıp Kurumu Bursa Şube Müdürlüğünün 14.06.2004 tarih ve 11.10 .2005 tarihli rapor içeriklerine göre, mağdurun “ sol göğüs bölgesinde ve sağ el bileğinde derin kesiler bulunduğu, ön kolda unlar arter ve radial arter, ulnar ve medial sinir, derin ve yüzeyel fleksör adelelerin kesilmiş olduğu,….toraks tüpü konulduğu… bu lezyonların şahsın hayatını tehlikeye maruz kıldığı ve sağ el bileğinde hafif kısıtlılık, parmakların yelpaze hareketini yapamaması nedeniyle yaralanmanın uzuv zaafı niteliğinde” bulunduğunun yazılı bulunması karşısında, katılana ait tüm doktor raporları ve tedavi belgeleri ATK ilgili ihtisas dairesine gönderilerek, göğse nafiz olan ve sağ kol bölgesinde arter ve sinir kesisine neden olan yaraların her birinin ayrı ayrı katılanın yaşamını tehlikeye sokup sokmadığına dair raporunun alınması ve olayın sona erdiriliş biçimi de katılan ve diğer katılan sanıklara açıklattırıldıktan sonra, olay öncesi, olayın başlangıcı ve gelişimi de nazara alınıp eylemin adam öldürmeye kalkışma olup olmadığına dair eylemi nitelendirmenin oluşmuş ise delileri takdirin üst derece ağır ceza mahkemesine ait olduğu düşünülüp görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde yargılamaya devamla hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş sanık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi CMUK 326/SON MADDESİ gözetilmek suretiyle BOZULMASINA, 20.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2819, Karar No: 2020/7392, Tarih: 15.09.2020

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2020/2819 E.  ,  2020/7392 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakkı olmayan yere tecavüz etme ve mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Sanık hakkında mala zarar verme suçundan verilen hükmün temyiz incelemesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, sanık hakkında mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen adli para cezası ilişkin hükmün, cezalarının türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince temyiz itirazlarının, tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

2-Sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan verilen hükmün temyiz incelemesinde;

Sanığın kadastrosu yapılmayan arazideki sınır belirlenmesi için ihtiyar heyeti tarafından dikilen kazıkların ve katılana ait çayların sökülmesi ve katılana ait araziye girecek şekilde beton döküldüğünden bahisle hakkında hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan kamu davası açılmış ise de sanık ve müştekinin hak iddia ettiği iştirak halinde mülkiyete konu yerde sınırın ihtilaflı olduğu, taraflar arasında rızai taksimin olmadığı eylemin taraflar arasındaki hukuki ihtilaf niteliğinde olduğu ve suçun yasal unsurlarının oluşmadığı gözetilmeksizin beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnamedeki gerekçeye aykırı olarak BOZULMASINA, 15/09/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5481, Karar No: 2012/2389, Tarih: 02.04.2012

**1. Ceza Dairesi         2010/5481 E.  ,  2012/2389 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten insan öldürme

HÜKÜM : TCK.nun 81/1,32/2,62/1,53/1,63.maddeleri uyarınca 16 sene 8 ay hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Katılan ... vekilinin yetkisi bulunmadığından, sanık müdafiinin ise süresinden sonra gerçekleşen duruşma taleplerinin CMUK.nun 318. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın, kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçeler ile reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin ve katılan ... vekilinin eksik incelmeye, sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, re'sen de temyize tabi bulunan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 02/04/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/21037, Karar No: 2016/13742, Tarih: 20.06.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/21037 E.  ,  2016/13742 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki işe iade davasının yapılan yargılaması sonunda; hüküm duruşmalı olarak süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiş ise de; işin mahiyeti itibariyle duruşma isteminin reddine, incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği görüşüldü;

Davacı iş sözleşmesinin haklı ve geçerli neden olmaksızın sendikal nedenlerle feshedildiğini belirterek feshin geçersizliğine, işe iadesine, 6356 sayılı Yasanın 25/4. maddesi gereği 1 yıllık ücretinden az olmamak üzere tazminatın belirlenmesi ile boşta geçen süre ücretine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ise iş aktinin davacının tutum ve davranışları nedeniyle geçerli nedenle feshedildiğini, sendikal neden iddialarının doğru olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalı işveren tarafından yapılan feshin geçersiz olduğu ve sendikal nedenlerle yapıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Öncelikle tefhim edilen kısa kararda iş aktinin sendikal nedenle feshedildiği belirtilerek tazminat miktarı 1 yıl 1 aylık ücreti tutarında belirlenmiş iken gerekçeli kararda ise 1 yıllık ücreti tutarında belirlendiği görülmüş olmakla kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki oluşturulmuşsa da davacı temyizi olmadığından ve gerekçeli karardaki miktar da davalı lehine olup aleyhe bozma da söz konusu olamayacağından bu yön üzerinde durulmamıştır.

Dosya içeriğine göre somut uyuşmazlıkta işverence gerçekleştirilen feshin sendikal nedene dayandığı ve bu hali ile geçerli olmadığı anlaşıldığından feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmesi isabetli olup davalının bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak mahkemece tespit hükmü kurulması gerekirken eda hükmü niteliğinde " ... davacının bir yıllık ücreti tutarındaki tazminatının davalıdan alınarak davacıya ödenmesine" şeklinde hüküm kurulması hatalıdır.