muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/6713, Karar No: 2007/11369, Tarih: 03.10.2007

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/6713 E.  ,  2007/11369 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının vekilliğini yaptığını,ancak davalının gerekçe göstermeksizin kendisini azlettiğini, vekalet ücretini de ödemediğini ileri sürerek, vekalet ücreti alacağı için başlattığı icra takibine davalının vaki itirazının iptali ile icra inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacı avukatın dikkat ve özen göstermeyerek vekillik ilişkisini suistimal ile 518.000.00 YTL zarara uğrattığını,bu nedenle de azlin haklı olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece,davanın kısmen kabulüne, karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacı, vekili olduğu davalı tarafından haksız olarak azil edildiği iddiasıyla bu davayı açmış olup,davalı ise azlin haklı olduğunu, davacı avukatın dikkat ve özen göstermeyerek vekillik ilişkisini suistimal ile kendisini 518.000.00 YTL zarara uğrattığını, bunun üzerine azlettiğini savunmuştur.Taraflar arasındaki ilişki Avukatlık ücret sözleşmesinden doğmaktadır. Avukatlık Kanunu’nun 174. maddesi “Avukatın azli halinde ücretin tamamı verilir. Şu kadar ki, avukat kusur veya ihmalinden dolayı azledilmiş ise ücretin ödenmesi gerekmez.” hükmünü getirmiştir. Bu madde hükmüne göre, avukat haklı nedenle azledilmişse ücret ödenmeyeceği,ancak haklı nedenle azledilmemişse ücretinin ödeneceği kuşkusuzdur. Davalı, her ne kadar 7.8.2005 tarihili azilmanede bir sebep göstermemiş ise de, yargılama sürecinde davacının göstermesi gereken dikkat ve özeni dosyaların takibinde göstermeyerek vekillik ilişkisini suistimal ile kendisini 518.000.00 YTL zarara uğrattığını belirterek azlin haklı olduğunu savunmuştur. Mahkemece hükme esas alınan 21.12.2006 havale tarihli bilirkişi raporunda,davalının savunmasında ve delil listesinde belirttiği takip dosyaları incelenmiş ,ancak davalının savunmasına yönelik herhangi bir araştırma ve inceleme yapılmadan rapor tanzim edilmiştir. Mahkemece de davalının savunması üzerinde gereği gibi durulmadığı gibi karara esas alınan 21.12.2006 havale tarihli bilirkişi raporundaki “savunmaya ilişkin delil bildirilmemiştir” tespitiyle yetinilerek azlin haklı olup olmadığı konusunda herhangi bir değerlendirilme yapılmamıştır. Öyle olunca öncelikle azlin haklı olup olmadığı üzerinde durularak ve bu konuda taraflardan delileri de sorularak, dosyaların gereği gibi takip edilip edilmediği, davacı kusuru olup olmadığı, gerektiğinde yeniden bilirkişi incelemesi yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

2-Bozma sebebine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına,

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle kararın davalı yararına, BOZULMASINA, 2.bent gereğince diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 3.10.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17114, Karar No: 2014/15510, Tarih: 13.05.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/17114 E.  ,  2014/15510 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ADANA 3. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 23/02/2012

NUMARASI : 2010/958-2012/188

DAVA :Taraflar arasındaki, kıdem tazminatı, izin ücreti, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti ile bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hüküm süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 13.05.2014 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına Avukat H.. A.. ile karşı taraf adına Avukat İ.. Ö.. geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı işçi, 1993 yılı Ekim ayından itibaren davalı işyerinde çalışmakta iken emekli olduğunu ancak davalı işverenin çalışmalarını kuruma eksik bildirmiş olmasından dolayı emekli maaşında eksiklik bulunduğunu, bu durumun düzeltilmesini talep etmesine rağmen işverence ödeme yapılmadığını, bunun üzerine işverene ihtarname çekmek suretiyle hizmet akdini feshettiğini çalıştığı süre içerisinde fazla mesai yapmasına rağmen fazla mesai ücretleri ile dini ve milli bayram çalışma ücretleri ödenmediği gibi kullanmadığı izinlerine karşılık ücretlerinin de ödenmediğini belirterek kıdem tazminatı, izin ücreti, hafta tatili ücreti, genel tatil, fazla mesai ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı işveren, davacının 1993 yılından 2000 yılına kadar dava dışı G.. otobüs işletmelerinde çalıştığını, müvekkili firmanın faaliyetlerine 2000 yılı Şubat ayında Adana'da faaliyet göstermeye başladığını, şirkette çalıştığı yılların tamamında izin hakkını kullandığını, işyerinde fazla mesai yapılmadığını, bayramlarda çalışması halinde daha sonra izin kullandırıldığını, davacının kıdem tazminatı alacağı bulunduğunun doğru olduğunu ancak davacının piyasaya borçlu olduğunu ve dava sonucunda kazanacağı paraların tamamının icra dairelerine yatırılacağını ayrıca zamanaşımı itirazlarının da bulunduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davacı A.. Ö..'in davalı işyerinde 01.10.1993 tarihinde işe başladığı iş akdinin işçi tarafından haklarının ödenmemesi nedeni ile 02.09.2010 tarihinde fesih edildiği, davacının davalı işyerinde 16 yıl 11 ay 1 gün hizmet süresinin bulunduğu, davaya konu tazminat ve işçilik alacaklarına hak kazandığı gerekçesiyle isteklerin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı yasal süresi içinde davalı vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece, davacı A.. Ö..'in davalı işyerinde 01.10.1993 tarihinde işe başladığı iş akdinin işçi tarafından haklarının ödenmemesi nedeni ile 02.09.2010 tarihinde fesih edildiği, davacının davalı işyerinde 16 yıl 11 ay 1 gün hizmet süresinin bulunduğu, davaya konu tazminat ve işçilik alacaklarına hak kazandığı gerekçesiyle isteklerin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı yasal süresi içinde davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Fazla çalışma, hafta tatili ile ücretlerinin hesabı yönünden taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

Fazla çalışma saat ücreti, normal çalışma saat ücretinin yüzde elli fazlasıyla ödenir (İş K. m.41/2). İşçiye fazla çalışma yaptığı saatler için normal çalışma ücreti ödenmişse, bu halde sadece kalan yüzde elli zamlı kısmı ödenir.

Parça başına veya yapılan iş tutarına göre ücret ödenen işlerde, fazla çalışma süresince işçinin ürettiği parça veya iş tutarının hesaplanmasında zorluk çekilmeyen hallerde, her bir fazla saat içinde yapılan parçayı veya iş tutarını karşılayan ücret esas alınarak fazla çalışma veya fazla sürelerle çalışma ücreti hesaplanır. Bu usulün uygulanmasında zorluk çekilen hallerde, parça başına veya yapılan iş tutarına ait ödeme döneminde meydana getirilen parça veya iş tutarları, o dönem içinde çalışılmış olan normal ve fazla çalışma saatleri sayısına bölünerek bir saate düşen parça veya iş tutarı bulunur. Bu şekilde bulunan bir saatlik parça veya iş tutarına düşecek bir saatlik normal ücretin yüzde elli fazlası fazla çalışma ücreti, yüzde yirmibeş fazlası ise fazla sürelerle çalışma ücretidir. İşçinin parça başı ücreti içinde zamsız kısmı ödenmiş olmakla, fazla çalışma ücreti sadece yüzde elli zam miktarına göre belirlenmelidir.

Otel, lokanta, eğlence yerleri gibi işyerlerinde müşterilerin hesap pusulalarında belirli bir yüzde olarak eklenen paraların işverence toplanarak işçilerin katkılarına göre belli bir oranda dağıtımı şeklinde uygulanan ücret sistemine “yüzde usulü ücret” denilmektedir. Yüzde usulünün uygulandığı işyerlerinde fazla çalışma ücreti, 4857 sayılı İş Kanununun 51 inci maddesinde öngörülen yönetmelik hükümlerine göre ödenir. İşveren, yüzde usulü toplanan paraları işyerinde çalışan işçiler arasında, Yüzdelerden Toplanan Paraların İşçilere Dağıtılması Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre eksiksiz olarak dağıtmak zorundadır. Fazla çalışma yapan işçilerin fazla çalışma saatlerine ait puanları normal çalışma puanlarına eklenir (Yönetmelik m. 4/1.). Yüzdelerden ödenen fazla saatlerde çalışmanın zamsız karşılığı ile zamlı olarak ödenmesi gereken ücret arasındaki fark işverence ödenir. Zira yüzde usulü ödenen ücret içinde fazla çalışmaların zamsız tutarı ödenmiş olmaktadır.

Yapılan bu açıklamalara göre yüzde usulü ya da parça başı ücret ödemesinin öngörüldüğü çalışma biçiminde fazla çalışmalar, saat ücretinin % 150 zamlı miktarına göre değil, sadece % 50 zam nispetine göre hesaplanmalıdır.

Yine parça başı ya da yüzde usulü ücret ödenen işyerlerinde hafta tatili ücretlerinin zamsız kısmı ücret içinde ödendiğinden hesaplama zam nispeti olan % 50 üzerinden yapılmalıdır.

Somut olayda davacının otobüs bilet komisyonculuğu yapan işyerinde bilet bedelleri üzerinden yüzde usulü ücret aldığı anlaşılmakla fazla çalışma ile hafta tatili ücretlerinin zamsız kısmının ücret içinde ödendiği kabul edilmelidir. Hesaplamalar sadece zam kısmına göre yapılmalı ve taktiri indirim yapılmak suretiyle bir karar verilmelidir.

Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeple BOZULMASINA, davalı yararına takdir edilen 1.100.00 TL duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 13.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18114, Karar No: 2020/6495, Tarih: 25.06.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/18114 E.  ,  2020/6495 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından duruşmalı temyiz edilmiş ise de; duruşma gününün taraflara tebliği için posta pulu bulunmadığından duruşma isteğinin reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi. gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili özetle; davacının 25/11/2006-02/05/2014 tarihleri arasında, davalı işyerinde motorlu kurye olarak çalıştığını, davacının iş akdini haklı nedenle 02/05/2014 tarihinde feshettiğini iddia ederek; kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti ve genel tatil ücreti alacaklarının faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili özetle; davacının iddialarının asılsız olduğunu savunarak, haksız davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut uyuşmazlıkta; kıdem tazminatı dışındaki alacakların tamamı için temerrüt tarihinden itibaren faize hükmedildikten sonra, olmayan bakiye için ayrıca ıslah tarihinden itibaren faiz hükmü kurulması hatalı olup bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı HMK.nın geçici 3/2. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK.nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın; yıllık izin, fazla mesai ve genel tatil ücretlerine ilişkin 2, 3 ve 4 numaralı bentlerinin çıkartılarak yerlerine,

“2-Yıllık izin ücreti alacağı talebinin KABULÜ ile net 4.800,00 TL'nin temerrüt tarihi olan 09/05/2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiliyle davacıya ödenmesine,

3-Bilirkişi raporuna göre hesaplanan 21.977,51 TL fazla mesai alacağından işçinin raporlu, mazeretli, izinli olduğu günler ile çalışılmayan günler göz önünde bulundurularak takdiren %30 taktiri indirim yapıldıktan sonra fazla mesai ücret alacağına ilişkin talebin KISMEN KABULÜ ile net 15.384,26 TL'nin temerrüt tarihi olan 09/05/2014 tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faiziyle birlikte davalıdan tahsiliyle davacıya ödenmesine,

3-Bilirkişi raporuna göre hesaplanan 21.977,51 TL fazla mesai alacağından işçinin raporlu, mazeretli, izinli olduğu günler ile çalışılmayan günler göz önünde bulundurularak takdiren %30 taktiri indirim yapıldıktan sonra fazla mesai ücret alacağına ilişkin talebin KISMEN KABULÜ ile net 15.384,26 TL'nin temerrüt tarihi olan 09/05/2014 tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faiziyle birlikte davalıdan tahsiliyle davacıya ödenmesine,

4-Bilirkişi raporuna göre hesaplanan 436,67 TL genel tatil ve dini bayram alacağından işçinin raporlu, mazeretli, izinli olduğu günler ile çalışılmayan günler göz önünde bulundurularak takdiren %30 taktiri indirim yapıldıktan sonra genel tatil ve dini bayram alacağına ilişkin talebin KISMEN KABULÜ ile net 305,65 TL'nin temerrüt tarihi olan 09/05/2014 tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faiziyle birlikte davalıdan tahsiliyle davacıya ödenmesine,” bentlerinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu’nun 28.09.2018 tarih ve 2018/2 E. 2018/8 K. sayılı İBK. uyarınca onama harcı alınmasına yer olmadığına, nisbi temyiz harcının isteği halinde ilgiliye iadesine, 25.06.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11838, Karar No: 2018/3625, Tarih: 16.05.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/11838 E.  ,  2018/3625 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 25.05.2016 tarih ve 2016/146-2016/168 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı TPE vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin "yörük" ibareli 18, 29 ve 31. sınıftaki Salam, sosis, sucuk, füme et, kavurma, pastırma, taze et, sakatat, dondurulmuş et ve et ürünleri, köfte, ham deri, kılıflık barsak, yem katkı maddelerinden (et unu, et-kemik unu ve rendering yağı) ürünlerini içeren 16.05.1995/159989 (4565) sayılı tanınmış markanın sahibi olduğunu, davalının 19.03.2011 tarihinde kötüniyetli biçimde görsel, fonetik, işitsel ve umumî intiba olarak müvekkilinin "yörük" ibareli markasına iltibas ve tecavüz oluşturacak, ayrıca haksız rekabet yaratacak ve tanınmışlığından istifade edecet nitelikte 29, 35 ve 43. sınıf ürün ve hizmetleri içeren içeren "YÖRÜKAĞA" ibareli marka tescil başvurusunda bulunduğunu, 2011/22411 kod numarası verilen başvurunun Resmî Marka Bülteni'nde ilânı üzerine tanınmışlık, kötüniyet, iltibas ve haksız rekabet vakıalarına dayalı olarak başvurunun reddi arzusunu içeren itirazlarının önce Markalar Dairesi ve nihaî olarak da YİDK tarafından 2013/M-4567 sayılı kararla reddedildiğini ileri sürerek, hukuka aykırı kurum kararının iptaline ve davalı adına tescilli markanın hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, tescilli markayla başvuru konusu işaret arasında iltibasa sebebiyet verebilecek derecede benzerlik olup olmadığının tespitinde işaret ve markanın bütünsel olarak analiz edilmeleri gerektiğini, görsel, işitsel ve anlamsal olarak ...sözcüğünü içeren başvuru konusu işaretin davacının ... ibareli markası ile ortalama alıcıları iltibasa düşürebilecek derecede benzer bulunmadığını ifade ederek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ..., davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece uyulan bozma ilamı sonrası yapılan yargılamada iddia, savunma ve tüm dosya kapsamı uyarınca davacı markası ile başvuru konusu işaret arasında iltibasa sebebiyet verebilecek derecede görsel, sesçil ve anlamsal benzerlik olup olmadığının tespitinde her iki işaretin ayırt edici ve baskın unsurları nazara alınarak münferit unsurlardan ziyade bütünü itibariyle bıraktıkları izlenimin nazara alınması gerektiği, taraf markalarının iltibas yaratacak kadar benzer olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, TPE YİDK 2013/M-4567 sayılı kararının, davalının 2011/22411 sayılı marka tescil başvurusunun kapsamındaki 35/6. sınıfta yer alan müşterilerin malları elverişli

bir şekilde görmesi ve satın alması için çeşitli malların bir araya getirilmesi hizmetleri (belirtilen hizmetler perakende, toptan satış mağazaları, elektronik ortamlar, katalog ve benzeri diğer yöntemler ile sağlanabilir) bakımından iptaline, davalı başvurusu hükmünü yitirdiğinden ve sicile tescil edilmediğinden hükümsüzlük istemi hakkında karar verilmesine yer olmadığına, kesinleşen kısımlar hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararı, davalı TPE vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve davalı TPE lehine vekalet ücretine “kesinleşen kısımlar hakkında karar verilmesine yer olmadığına” denilmek suretiyle hükmedilmiş olduğunun anlaşılmasına göre davalı TPE vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı davalı TPE vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 6,70 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı TPE'den alınmasına, 16.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/23905, Karar No: 2019/14318, Tarih: 04.12.2019

**8. Ceza Dairesi         2017/23905 E.  ,  2019/14318 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Katılana ait yere tecavüzü bulunmaksızın tel örgü çekili kazıklardan sadece iki tanesinin yerinden sökülmesinden kaynaklanan eylem nedeniyle herhangi bir zarar oluşmadığı gibi eylemin sınır değiştirmeye de elverişli olmadığı gözetilerek sanık hakkında beraat kararı verilmesi yerine yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması;

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.12.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7496, Karar No: 2016/7725, Tarih: 20.09.2016

**5. Ceza Dairesi         2016/7496 E.  ,  2016/7725 K.**

**"İçtihat Metni"**

Uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan suça sürüklenen çocuk ... ve suç ortaklarının yapılan yargılanmaları sırasında; Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesiyle Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan birleştirme uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, suça sürüklenen çocuk ve suç ortaklarının üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine göre; her iki mahkemenin dava dosyaları arasında sanıkları ve suçları yönünden şahsi, hukuki ve fiili irtibat bulunduğu anlaşılmakla, davaların birlikte yürütülmesinde yarar görüldüğünden, Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2016/101 Esas sayılı dava dosyası ile Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2016/99 Esas sayılı dava dosyalarının BİRLEŞTİRİLMESİNE, davanın Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2016/98 Esas sayılı dava dosyası ile birleşen Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2016/88 Esas sayılı dosyası üzerinden yürütülmesine, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 20/09/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5348, Karar No: 2016/4084, Tarih: 28.11.2016

**1. Ceza Dairesi         2016/5348 E.  ,  2016/4084 K.**

**"İçtihat Metni"**

(KANUN YARARINA BOZMA)

Basit yaralama suçundan hükümlü ...'in, bu cezasını Devrek Açık Ceza İnfaz Kurumunda infaz etmekte iken 08/01/2016 tarihinde izinden dönmeyerek firar etmesi eyleminden dolayı Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğinin 12/b maddesi gereğince hükümlünün kapalı ceza infaz kurumuna iadesine ilişkin Devrek Açık Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü İşyurdu Yönetim Kurulu Başkanlığının 09/03/2016 tarihli ve 2016/44 sayılı kararının onaylanması talebinin reddine dair Zonguldak İnfaz Hakimliğinin 11/03/2016 tarihli ve 2016/436 esas, 2016/433 sayılı kararına yapılan itirazın kabulüne Zonguldak İnfaz Hakimliği kararının kaldırılmasına ve hükümlünün kapalı ceza infaz kurumuna iadesine ilişkin kararın onaylanmasına dair Zonguldak 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 18/03/2016 tarihli ve 2016/334 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;