muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/12501, Karar No: 2013/14222, Tarih: 04.04.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/12501 E.  ,  2013/14222 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Katılan vekilinin 07/02/2011 tarihli temyiz dilekçesi içeriğinden suça sürüklenen çocuklar hakkında tehdit suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz talebi olmadığı anlaşılarak yapılan incelemede;

1) Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kemik kırığı oluşacak şekilde kasten yaralama suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Katılanın maddi zarar görecek şekilde yaralandığı olayda, katılan vekilinin maddi zararları olduğunu beyan etmesi, katılanın 05/10/2010 tarihli celsede maddi zararının giderilmediğini beyan etmesi, suça sürüklenen çocuğun katılanın zararını karşılamak yönünde dosyaya yansıyan bir talep ve girişiminin olmamasına göre, 5271 sayılı CMK'nin 231. maddesinin şartları somut olayda gerçekleşmediğinden bozma istemli tebliğname görüşüne iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı ONANMASINA,

2) Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kemik kırığı oluşacak şekilde kasten yaralama suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Katılanın maddi zarar görecek şekilde yaralandığı olayda, katılan vekilinin maddi zararları olduğunu beyan etmesi, katılanın 05/10/2010 tarihli celsede maddi zararının giderilmediğini beyan etmesi, suça sürüklenen çocuğun katılanın zararını karşılamak yönünde dosyaya yansıyan bir talep ve girişiminin olmamasına göre, 5271 sayılı CMK'nin 231. maddesinin şartları somut olayda gerçekleşmediğinden bozma istemli tebliğname görüşüne iştirak edilmemiştir.

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Katılanın aşamalardaki beyanında suça sürüklenen çocuk ...'nın burnuna yumrukla vurduğunu, suça sürüklenen çocuk ...'in ise ayağına tekme attığını söylemesi karşısında suça sürüklenen çocuk ...'in kemik kırığı oluşacak şekilde kasten yaralama suçuna iştirakinin olmaması göre Sibel'in eylemi neticesinde meydana gelen yaralanmaya ilişkin rapor aldırılarak suça sürüklenen çocuk ... hakkında hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden yetersiz gerekçe ile fazla ceza tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun BOZULMASINA, 04/04/2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14543, Karar No: 2012/21063, Tarih: 18.12.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/14543 E.  ,  2012/21063 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Trabzon 2. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 04/05/2011 tarih ve 2009/671-2011/456 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı Çedaş vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili kurumun mülkiyetinde bulunan enerji nakil hatlarından, müvekkili kurumun muvafakatinin alınması ve hat katılım payı ödenmesi koşuluyla elektrik dağıtımı yapan kuruluşlarca üçüncü kişilere müstakil abonelikler tesis edilebileceğini, müstakil aboneliklerle enerji nakil hatlarının kullanılması karşılığında müvekkili kurumun yönetim kurulunca belirlenen tarifeye göre hesaplanan hat katılım payının ve bakım işletme masraflarının müvekkili kuruma ödenmesinin gerektiğini, bu kapsamda Gümüşhane Kuşakkaya TV istasyonundan davalı ÇEDAŞ aracılığı ile hat katılım payı ve bakım işletme masrafı ödenmeksizin diğer davalı ... firmasına 01.10.2004-30.07.2008 tarihleri arasında müvekkilinin bilgisi dışında yasal prosedüre uyulmaksızın müstakil abonelik tesis edildiğini belirterek şimdilik KDV hariç 4.324,00 TL'nın 01.10.2004 tarihinden itibaren hesaplanacak reeskont faizi ve diğer ferileri ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir

Davalı ÇEDAŞ vekili, davanın yetkisiz mahkemede açıldığını ve zamanaşımına uğradığını, söz konusu enerji nakil branşman hatlarının bir kısmının müvekkili tarafından diğer abonelere elektrik enerjisi sağlamak için kullanıldığını, bu hatların bakım ve onarımlarının müvekkili tarafından gerçekleştirildiğini ve karşılığında davacıdan bedel talep edilmediğini, söz konusu hatların davacıya ait olduğunun da kanıtlanmadığını, müvekkilinin davacıya hat katılım payı ödemek zorunda bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, taraflar arasındaki sözleşme uyarınca, davalı ÇEDAŞ'ın davacıya ait enerji nakil hattından kendisine şebeke tesis etmesi ve bu tesisten başka aboneleri yararlandırması nedeniyle Elektrik Tarifeleri Yönetmeliği'nin 13. maddesi kapsamında davacıya hat katılım payını ödemekle yükümlü bulunduğu, dosyada mevcut tip protokol ve yıllara ait ücret tariflerine göre hat katılım payı ve bakım işletme masrafı olarak davacının talep ettiği bedelin kabul edilmesi gerektiği, davalı yayın kurulu ile ÇEDAŞ arasında sözleşme bulunması dolayısıyla yayın kuruluşunun davacı kuruma karşı sorumlu tutulamayacağı gerekçesiyle davanın ÇEDAŞ yönünden kabulüne, davalı ... (Eko TV Yayıncılık A.Ş.) yönünden reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve davalı ÇEDAŞ vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, davalı ÇEDAŞ'ın dava konusu enerji nakil hatlarını davacı dışındaki abonelerine elektrik sağlamak için kullanmasına, bu kapsamda davalının sorumluluğunun kanundan doğmasına ve Elektrik Tarifeleri Yönetmeliği'nin 13. maddesi kapsamında davalı ... (Eko TV Yay. A.Ş.)'e işbu davada husumet düşmemesine göre, davalı ÇEDAŞ vekilinin zamanaşımı ve yetkiye yönelik temyiz itirazları ile davacının husumete yönelik temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, davacıya ait enerji nakil hatlarının, davacıya katılım payı ile işletme ve bakım bedeli ödenmeksizin davalı ÇEDAŞ tarafından kullanıldığı iddiasına dayalı alacak istemine ilişkin olup yukarıda yapılan özetten de anlaşılacağı üzere davacı taraf kendi mülkiyetinde bulunan enerji nakil hatlarının, davalı ÇEDAŞ tarafından bedeli ödenmeksizin kullanıldığını ileri sürmüş, davalı ÇEDAŞ vekili ise söz konusu hatların bir kısmının müvekkili tarafından diğer abonelere elektrik enerjisi sağlamak için kullanıldığını kabul etmiştir. 01.03.2003 tarihine kadar yürürlükte bulunan Elektrik Tarifeleri Yönetmeliği'nin 13. maddesinde "Teşekkül veya şirket, abonenin hizmetlerini aksatmamak koşuluyla; abonenin mülkiyetindeki branşman çıkışından bir başka istek sahibine elektrik satabilir. Abone mülkiyetindeki branşman hattından, teşekkül veya şirketin abonesi olarak enerji alacak bir başka abone, teşekkül veya şirketin o yıla ait enerji nakil hattı kilometrik birim fiyatına göre hesaplanan hat katılım bedelini branşman hattı sahibine ödemek zorundadır." denildikten sonra aynı yönetmeliğin 19. maddesinde bu bedelin ne şekilde tespit edileceği düzenlenmiştir. 01.03.2003 tarihinde yürürlüğe giren Enerji Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği'nin 8. maddesinde de benzer şekilde düzenleme yapılmış ve hat katılım bedelinin hangi kriterlere bağlı olarak belirleneceği ayrıntılı şekilde gösterilmiştir. Açıklanan yönetmelik hükümleri karşısında, davacıya ait enerji nakil hatlarının davalı tarafça kullanıldığı da uyuşmazlık konusu olmadığından davacının söz konusu enerji nakil hatlarının kullanılması karşılığında katılım payı istemesi mümkün olup esasen bu husus mahkemenin de kabulündedir.

Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, abonelere ait enerji nakil hatlarının yeni bir abone tarafından kullanılması halinde eski aboneye ödenmesi gereken hat katılım payı bedelinin davalı tarafça belirlenmediği, davacı kurumun yönetim kurulu kararı ile belirlediği hat katılım bedelinin hangi esaslara dayandığının belirsiz olduğu açıklandıktan sonra, ek bilirkişi raporu ile davacı kurumun yönetim kurulu tarafından oluşturulan tip protokol ve ilgili yıllara ait ücret tarifeleri üzerinden yapılan hesaplamada davacının talep edebileceği hat katılım payı ve işletme bakım masrafları tutarının 4.324,00 TL olduğu belirtilmiştir. Denetime açık olmayan işbu rapor, hüküm kurmaya yeterli bulunmamaktadır. O halde mahkemece, öncelikle davalı ÇEDAŞ'ın dava konusu hat katılım bedelini belirleyip belirlemediğinin tespit edilmesi, şayet belirlenmemiş ise yukarıda anılan yönetmelik hükümlerindeki kıstaslar dikkate alınmak suretiyle uzman bir bilirkişi kurulundan davaya konu hat katılım bedelinin tespiti konusunda ayrıntılı ve denetime elverişli rapor alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik incelemeye dayalı olarak hüküm tesisi doğru olmamış, hükmün davalı yararına bozulması gerekmiştir.

3-Ayrıca, dava konusu edilen katılım payı ve bakım gideri alacağı bakımından davalı ÇEDAŞ'tan faiz istenebilmesi için öncelikle davalı ÇEDAŞ'ın temerrüde düşürülmesi gerekmektedir. Buna göre davacının bu yandaki temyiz itirazları değerlendirilerek ve usulüne uygun bir temerrüdün varlığı araştırılarak hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, hükmün davacı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

4-Bozma sebep ve şekline göre, davalı vekilinin vekalet ücretine ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan (1) nolu bentte yazılı nedenlerle davalı ÇEDAŞ vekilinin zamanaşımı ve yetkiye yönelik temyiz itirazları ile davacının husumete yönelik temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentlerde yazılı nedenlerle kararın davalı yararına BOZULMASINA, (3) nolu bentte yazılı nedenlerle kararın davacı yararına BOZULMASINA, (4) nolu bentte yazılı nedenlerle, davalı vekilinin vekalet ücretine ilişkin temyiz itirazının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, aşağıda yazılı bakiye 2.75 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 18.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1445, Karar No: 2019/11268, Tarih: 02.12.2019

**12. Ceza Dairesi         2018/1445 E.  ,  2019/11268 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : CMK’nın 223/2-c. maddesi uyarınca her bir sanığın ayrı ayrı beraatlerine

Taksirle yaralama suçundan sanıkların beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanın, sanıklardan yüklenici firma yetkilisi ...'nın yanında çalıştığı ve asıl işveren otelin teknik müdürü sanık ... ile mendirekte taş düzenlenmesiyle boru değişimi sistemi teknik şartnamesi adı altında sözleşme imzaladıkları ve sözleşmeye göre yüklenici tarafından örneğine uygun olarak sistemin temin edileceği, otele teslim edileceği, montajı ve çalışır vaziyette asıl işverene tesliminin yapılacağı konusunda anlaştıkları, yüklenicinin yasal sorumlulukları konusunda işin sevk ve idaresinin bizzat takip ve sorumlusu olacağı, işin yürütülmesi ve denetimiyle ilgili olarak konusunda bilgili, tecrübeli ve yeterli bir sorumluyu yüklenicinin temsilcisi ve vekili olarak işin başında devamlı hazır bulunduracağı, yine sözleşme kapsamındaki iş için çalıştıracağı işçilerin işin niteliklerine uygun ve işe uyumlu yeterliliği bulunan ve sağlıklı kişiler arasından seçilmiş olması konusunda anlaştıkları, olay günü katılanın su emiş pompa borularını yenisini takmak için otel içindeki havuza daldığı ve suyun görünümünün artması için açık olan su pompalarından birine sol ayağının topuk kısmını kaptırdığı ve yaralandığı olay neticesinde alınan bilirkişi raporlarında; tanıklar ... ve...'in beyanlarından anlaşılacağı üzere pompanın açık kalmasını dalış yapan katılan ve sanık ...'in talep ettiği, dalgıç bilirkişi raporlarında belirtildiği üzere gerekli ekipmanlar olmadan işlerinde uzman sualtı dalgıçları tarafından bilinebilecek hususlara dikkat edilmeden katılanın dalış yaptığı ve kendisine işveren sanık ...'nın da sağlık raporunun süresi dolmuş olan katılanı dalgıç bilirkişilerin raporlarında belirttikleri hususlara dikkat etmeden dalmasına izin vererek katılanın yaralanmasına sebep olduğundan asli kusurlu olduğu tespit edildiği, her ne kadar sanıklar ... ve ...'ın cezalandırılmaları talebiyle kamu davası açılmış ise de, otelin deposunda bulunan boruların değişimi için balık adam sıfatı bulunan sanık ... ve katılanla anlaştıkları, işin teknik bilgiyi gerektirmesi sebebiyle sanıklar ... ve ...'in ne şekilde dalış yapılması gerektiğini, hangi ekipmanların kullanılması gerektiğini bilemeyecekleri, yine tanık beyanlarında sanıkların pompaların çalıştırılması yönünde herhangi bir emir ve talimat verdiklerine dair bir delil bulunmadığı, ayrıca sanıkların katılan ve sanık ...'un çalışması esnasında otel teknik personellerini vardiyalı olarak görevlendirdikleri anlaşılmakla, mahkemenin kabul ve takdirinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin sanıkların cezalandırılması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 02.12.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23941, Karar No: 2014/2696, Tarih: 03.02.2014

**13. Hukuk Dairesi         2013/23941 E.  ,  2014/2696 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile ... Ticaret A.Ş vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 2. Tüketici Mahkemesinden verilen 23.11.2011 gün ve 937-1070 sayılı hükmün Dairemizin 13.3.2013 tarih ve 13280-6207 sayılı ilamıyla bozulmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Davacılar, davalı firmanın ... adlı projede 171 numaralı bağımsız bölümü 04.04.2003 tarihli sözleşme ile satın aldıklarını, davalının ilan ve reklamlarında açık havuz yapma taahhüdünde bulunduğunu, aynı yerde bağımsız bölüm satın alan dava dışı 3. kişi ile davalı arasında yapılan sözleşmede “tüm bağımsız bölüm sahiplerinin kullanabileceği açık havuzun 2005 yılı yazına kadar davalı şirket tarafından yaptırılacağının taahhüt edildiğini , buna karşın açık havuzun ruhsatsız olarak sitenin bulunduğu parsele değil, bitişik parsele yapıldığını, yine satış kitapçığında 40.000.m2 alan üzerinde inşaat yapılacağı belirtilmiş ise de, inşaat alanının tapuda 36.440.m2 çıktığını ve bunlardan dolayı konutun değer kaybına uğradığını ileri sürerek şimdilik 1.000.00.TL' nın davalıdan tahsiline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, sözleşmede açık havuz yapılacağı taahhüdünün olmadığını, taşınmazın bulunduğu sitedeki başka bir üyeye yönelik verilen taahhüdün davacıları bağlamayacağını, kaldı ki havuz yapılacağı yönünde taahhüt olsa dahi bu yönde bir talepte bulunulması ile ilgili zamanında ihbarda bulunulmadığını, sözleşmede projede değişikliği yapılarak açık havuzun sitenin bulunduğu parsele komşu parselde yapıldığını, davacının sitenin 36.440.m2 üzerine kurulduğunu bilerek satın aldığını tapu kayıtlarının aleni olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar tarafından temyiz edilmiş olup Dairemizin 13.3.2013 gün 2012/13280-2013/6207 sayılı ilamıyla “…olayda 4077 sayılı Yasada düzenlenen “eksik ifa” söz konusu olduğu, dava konusu eksiklikler nedeniyle davacının 10 yıllık zamanaşımı süresi içerisinde satıcının sorumluluğuna gidebileceğinden işin esası incelenerek, nispi metotla zararın tespit edilmesi ve bu değer farkının ödetilmesine karar verilmesi gerekirken davanın reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olduğu” gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiş, bu kez davalı şirket karar düzeltme isteğinde bulunmuştur.

Dava, satın alınan konutla ilgili ayıplı ve eksik ifadan kaynaklanan bedel indirimine ilişkindir. Davacı tüketici, satıcının konut projesini satışa sunarken proje tanıtım broşürleri, ilan ve reklamlarında yer alan açık havuzun sitenin bulunduğu parsel yerine 2013/23941-2014/2696

Dava, satın alınan konutla ilgili ayıplı ve eksik ifadan kaynaklanan bedel indirimine ilişkindir. Davacı tüketici, satıcının konut projesini satışa sunarken proje tanıtım broşürleri, ilan ve reklamlarında yer alan açık havuzun sitenin bulunduğu parsel yerine 2013/23941-2014/2696

Komşu davalıya ait başka parsele yapılmasından ve site alanının 40.000 m2 olarak gösterilmesine karşın tapuda alanının 36.440.m2 çıktığını ileri sürerek ayıplı ve eksik ifa nedeniyle bağımsız bölümde meydana gelen değer kaybını istemiş, davalı ise ayıp ve eksik bulunmadığını, ayıp ihbarının süresinde yapılmadığını bildirmiştir. Mahkemece, davacıların kendi sözleşmesinde olmayan başka bir şahısla yapılan sözleşmede yazılı hükümlere dayanarak talepte bulunamayacağı, talep edilen hususların açık ayıp niteliğinde olması nedeniyle süresinde yapılmış bir ayıp ihbarı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Uyuşmazlık; dava konusu olayda "ayıplı ifa" mı, yoksa "eksik ifa"nın mı söz konusu olduğu; burada varılacak sonuca göre satıcının sorumluluğuna gidilebilecek ihbar ve zaman aşımı süreleri ile talep hakkının kapsamının ne olduğu noktalarında toplanmaktadır. Davacı tüketici olduğuna göre, tüketici hukuku ile ilgili ayıba ilişkin düzenleme, 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun (TKHK)'un 4. maddesinde yer almaktadır.

Anılan maddenin birinci fıkrasında; "Ambalajında, etiketinde, tanıtma ve kullanma kılavuzunda yer alan veya satıcı tarafından vaat edilen veya standardında tespit edilen nitelik ve/veya niceliğine aykırı olan ya da tahsis veya kullanım amacı bakımından değerini veya tüketicinin ondan beklediği faydaları azaltan veya ortadan kaldıran maddi, hukuki veya ekonomik eksiklikler içeren mal veya hizmetler, ayıplı mal veya ayıplı hizmet olarak kabul edilir." denilmekte, devam eden fıkralarda ise buna ilişkin biçimsel koşullar sayılmaktadır.

Ayıp kavramı ile eksik iş ise birbirinden farklıdır.

Ayıp; yasa yada sözleşmede öngörülen unsurlardan birinin veya birkaçının eksikliği yada olmaması gereken vasıfların olmasıdır.

Eksik iş ise; sözleşme konusu işlerin yapılmaması yani hiç yapılmayan iştir.

Eksik ifa ise, kanunlarımızda tanımı yapılmamakla birlikte, 4077 sayılı Kanun'un 4 maddesinde sayılan ayıp kavramı içerisinde mütalaa olunmaktadır. Yukarıda da ayrıntısı ile açıklandığı üzere; malın ayıplı olması halinde taraflara ait hak ve yükümlülüklerin nelerden ibaret olduğu, 4822 sayılı Kanun'la değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun'un 4.maddesinde düzenlenmiş; ayıbın gizli ya da açık olması halleri için ayrı ihbar süreleri getirilmiş; hatta ayıbın ağır kusur veya hile ile gizlenmesi halinde zamanaşımı süresinden yararlanılamayacağı açıkça ifade edilmiştir.

Buna göre; satılan maldaki ayıp açık ayıp niteliğinde ise, 4077 sayılı Kanun'un 4.maddesi uyarınca malın teslim tarihinden itibaren 30 gün içinde; gizli ayıp niteliğinde ise, dava zamanaşımı süresi içinde ve ayıp ortaya çıktıktan sonra derhal (dürüstlük kuralına uygun olan en kısa sürede), ihbar edilmesi; ayıbın açık mı, yoksa gizli mi olduğunun tayininde ise, ortalama (vasat) bir tüketicinin bilgisinin dikkate alınması, gerekmektedir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; davacının 04.04.2003 tarihinde tapuda satın aldığı dairenin 2013/23941-2014/2696

09.02.2004 tarihinde fiilen teslim edildiği, davacının satın aldığı bu taşınmazla ilgili ayıp ihbarını, dava tarihinden önce davalıya bildirdiğine ilişkin bir delil bulunmadığı ve sonrasında 2010 yılında açtığı eldeki dava ile de taşınmazda meydana gelen ekonomik eksikliğin tazminini istemiştir.

Davacının dava dilekçesinde yer alan vakıalar açık ayıp olup, davalıların 'bu ayıbı gizlemek için de herhangi bir hileye başvurmadıkları, davacının bu ayıptan bağımsız bölümü satın ve teslim aldığı tarih ile havuzun yapıldığı tarihte kolayca bilgi sahibi olduğu kuşkusuzdur.

Davacının teslim aldığı bağımsız bölüm nedeniyle, 4077 sayılı Kanun'un 4.maddesi gereğince malın teslim tarihinden itibaren 30 gün içinde davalıya ayıp ihbarında bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Her ne kadar, 4.madde de konut satışlarında zaman aşımı süresi beş yıl olarak öngörülmüş ise de, konutu satın alan davacı, açık ayıp halinde, malı teslim aldığı tarihten itibaren otuz gün içerisinde satıcı veya malike ayıp ihbarında bulunur ise, bu durumda malı teslim aldığı tarihten itibaren beş yıl içerisinde 4077 sayılı Kanun'a dayanarak dava açabilecektir.

Hal böyle olunca, açık havuza ve proje alanındaki m2 eksikliğine ilişkin mahkemenin değerlendirmesi yerinde olup hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle onanması gerekirken hatalı olarak bozulduğu bu kez yapılan incelemede anlaşılmış olup davalının karar düzeltme talebinin kabulü ile dairemizin bozma kararının kaldırılmasına, usul ve yasaya uygun olan hükmün onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının karar düzeltme itirazının kabulüne ve 13.03.2013 gün 2012/13280 esas 2013/6207 karar sayılı bozma kararının kaldırılmasına usul ve yasaya uygun bulunan yerel mahkeme kararının ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 1.95 TL. kalan harcın karar düzeltme isteyene yükletilmesine, 3.2.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9437, Karar No: 2010/14414, Tarih: 02.11.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/9437 E.  ,  2010/14414 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyada bulunan İlçe Tarım Müdürlüğü veri listesinde münavebeye alınan biber ürününe ilişkin veriler yer almadığı gibi Dairece daha önceden incelenen, aynı mahkemenin bazı dava dosyalarına (Ör:... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009/59 Esas-2009/324 Karar, Dairenin:2009/1587 Esas) aynı değerlendirme tarihi itibarıyla (2008 yılı) gelen veri listesindeki biber veriminin 1650 kg-2650 kg aralığında, 03.10.2009 tarihinde incelenen bazı dava dosyalarına (Ör:... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/409 Esas-2009/221 Karar, Dairenin 2009/1543 Esas sayılı dosyasına) gelen veri listesindeki biber veriminin 1700 kg-3000 kg aralığında bulunduğu, dolayısıyla aynı değerleri içermedikleri anlaşılmıştır.

Mahkemece, sözü edilen dosyalardaki veri listelerinin birer suretinin İlçe Tarım Müdürlüğüne gönderilerek, biber verimleri arasındaki bu çelişkinin nereden kaynaklandığının sorularak 2008 yılı biber ürününün ve ayrıca 2009 yılı itibarıyla münavebeye alınan buğday, kavun, biber ve çilek ürünlerinin sulu şartlarda dekar başına ortalama verim, ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderine ilişkin veri listesinin dosya içerisine getirtilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.