muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/487, Karar No: 2020/353, Tarih: 09.07.2020

" (1) Bir suç dolayısıyla yapılan soruşturma ve kovuşturmada, suç işlendiğine ilişkin somut delillere dayanan kuvvetli şüphe sebeplerinin varlığı ve başka suretle delil elde edilmesi imkânının bulunmaması durumunda, hâkim veya gecikmesinde sakınca bulunan hâllerde Cumhuriyet savcısının kararıyla şüpheli veya sanığın telekomünikasyon yoluyla iletişimi dinlenebilir, kayda alınabilir ve sinyal bilgileri değerlendirilebilir. Cumhuriyet savcısı kararını derhâl hâkimin onayına sunar ve hâkim, kararını en geç yirmi dört saat içinde verir. Sürenin dolması veya hâkim tarafından aksine karar verilmesi hâlinde tedbir Cumhuriyet savcısı tarafından derhâl kaldırılır

(2) Talepte bulunulurken hakkında bu madde uyarınca tedbir kararı verilecek hattın veya iletişim aracının sahibini ve biliniyorsa kullanıcısını gösterir belge veya rapor eklenir.

(3) Şüpheli veya sanığın tanıklıktan çekinebilecek kişilerle arasındaki iletişimi kayda alınamaz. Kayda alma gerçekleştikten sonra bu durumun anlaşılması hâlinde, alınan kayıtlar derhâl yok edilir.

(4) Birinci fıkra hükmüne göre verilen kararda, yüklenen suçun türü, hakkında tedbir uygulanacak kişinin kimliği, iletişim aracının türü, telefon numarası veya iletişim bağlantısını tespite imkân veren kodu, tedbirin türü, kapsamı ve süresi belirtilir. Tedbir kararı en çok iki ay için verilebilir; bu süre, bir ay daha uzatılabilir. Ancak, örgütün faaliyeti çerçevesinde işlenen suçlarla ilgili olarak gerekli görülmesi halinde, hâkim yukarıdaki sürelere ek olarak her defasında bir aydan fazla olmamak ve toplam üç ayı geçmemek üzere uzatılmasına karar verebilir.

(5) Şüpheli veya sanığın yakalanabilmesi için, mobil telefonun yeri, hâkim veya gecikmesinde sakınca bulunan hallerde Cumhuriyet savcısının kararına istinaden tespit edilebilir. Bu hususa ilişkin olarak verilen kararda, mobil telefon numarası ve tespit işleminin süresi belirtilir. Tespit işlemi en çok iki ay için yapılabilir; bu süre, bir ay daha uzatılabilir.

(6) Şüpheli ve sanığın telekomünikasyon yoluyla iletişiminin tespiti, soruşturma aşamasında hâkim veya gecikmesinde sakınca bulunan hâllerde Cumhuriyet savcısı, kovuşturma aşamasında mahkeme kararına istinaden yapılır. Kararda, yüklenen suçun türü, hakkında tedbir uygulanacak kişinin kimliği, iletişim aracının türü, telefon numarası veya iletişim bağlantısını tespite imkân veren kodu ve tedbirin süresi belirtilir. Cumhuriyet savcısı kararını yirmi dört saat içinde hâkimin onayına sunar ve hâkim, kararını en geç yirmi dört saat içinde verir. Sürenin dolması veya hâkim tarafından aksine karar verilmesi hâlinde kayıtlar derhâl imha edilir.

(7) Bu madde hükümlerine göre alınan karar ve yapılan işlemler, tedbir süresince gizli tutulur.

(8) Bu madde kapsamında dinleme, kayda alma ve sinyal bilgilerinin değerlendirilmesine ilişkin hükümler ancak aşağıda sayılan suçlarla ilgili olarak uygulanabilir:

a) Türk Ceza Kanununda yer alan;

(7) Bu madde hükümlerine göre alınan karar ve yapılan işlemler, tedbir süresince gizli tutulur.

(8) Bu madde kapsamında dinleme, kayda alma ve sinyal bilgilerinin değerlendirilmesine ilişkin hükümler ancak aşağıda sayılan suçlarla ilgili olarak uygulanabilir:

a) Türk Ceza Kanununda yer alan;

1. Göçmen kaçakçılığı ve insan ticareti (madde 79, 80) ile organ veya doku ticareti (madde 91),

2. Kasten öldürme (madde 81, 82, 83),

3. İşkence (madde 94, 95),

4. Cinsel saldırı (birinci fıkra hariç, madde 102),

5. Çocukların cinsel istismarı (madde 103),

6. Nitelikli hırsızlık (madde 142) ve yağma (madde 148, 149) ile nitelikli dolandırıcılık (madde 158) ,

7. Uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti (madde 188),

8. Parada sahtecilik (madde 197),

9. Suç işlemek amacıyla örgüt kurma (madde 220, fıkra üç),

10. Fuhuş (madde 227),

11. İhaleye fesat karıştırma (madde 235),

12. Tefecilik (madde 241),

13. Rüşvet (madde 252),

14. Suçtan kaynaklanan malvarlığı değerlerini aklama (madde 282),

15. Devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozmak (madde 302) ,

16. Anayasal Düzene ve Bu Düzenin İşleyişine Karşı Suçlar (madde 309, 311, 312, 313, 314, 315, 316),

17. Devlet Sırlarına Karşı Suçlar ve Casusluk (madde 328, 329, 330, 331, 333, 334, 335, 336, 337) suçları.

b) Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanunda tanımlanan silah kaçakçılığı (madde 12) suçları.

c) Bankalar Kanununun 22 nci maddesinin (3) ve (4) numaralı fıkralarında tanımlanan zimmet suçu,

d) Kaçakçılıkla Mücadele Kanununda tanımlanan ve hapis cezasını gerektiren suçlar.

e) Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanununun 68 ve 74 üncü maddelerinde tanımlanan suçlar.

(9) Bu maddede belirlenen esas ve usuller dışında hiç kimse, bir başkasının telekomünikasyon yoluyla iletişimini dinleyemez ve kayda alamaz." biçiminde son hâlini almıştır.

c) Bankalar Kanununun 22 nci maddesinin (3) ve (4) numaralı fıkralarında tanımlanan zimmet suçu,

d) Kaçakçılıkla Mücadele Kanununda tanımlanan ve hapis cezasını gerektiren suçlar.

e) Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanununun 68 ve 74 üncü maddelerinde tanımlanan suçlar.

(9) Bu maddede belirlenen esas ve usuller dışında hiç kimse, bir başkasının telekomünikasyon yoluyla iletişimini dinleyemez ve kayda alamaz." biçiminde son hâlini almıştır.

Suç tarihinde yürürlükte bulunan hâli ile maddenin; birinci fıkrasında telekomünikasyon yoluyla yapılan iletişimin tespiti, dinlenmesi ve kayda alınmasının şartları ve usulü düzenlenmiş, ikinci fıkrada şüphelinin tanıklıktan çekinebilecek kişilerle arasındaki iletişimin kayda alınamayacağı hükme bağlanmış, üçüncü fıkrasında iletişimin tespiti kararında yer alması gereken bilgiler ile iletişiminin tespitine ilişkin tedbirin türü, kapsamı ve süresinin gösterilmesi gerektiği belirtilmiş, dördüncü fıkrasında, şüpheli veya sanığa ulaşılabilmesini sağlayabilecek olan diğer kişilerin mobil telefonunun yerinin tespiti imkânı getirilmiş, beşinci fıkrada bu madde hükümlerine göre alınan hâkim veya Cumhuriyet savcısı kararının gizliliği hususunda hükme yer verilmiş, altıncı fıkrasında telekomünikasyon yoluyla iletişimin dinlenmesi, kayda alınması ve sinyal bilgilerinin değerlendirilmesine ancak fıkrada sayılan katalog suçlarla sınırlı olarak başvurulabileceği hüküm altına alınmış, yedinci fıkrada maddede belirlenen esas ve usuller dışında hiç kimsenin, bir başkasının telekomünikasyon yoluyla iletişimini dinleyemeyeceği ve kayda alamayacağı hükmü getirilmiştir.

Aynı Kanun'un 138. maddesi ise,

"(1) Arama veya elkoyma koruma tedbirlerinin uygulanması sırasında, yapılmakta olan soruşturma veya kovuşturmayla ilgisi olmayan ancak, diğer bir suçun işlendiği şüphesini uyandırabilecek bir delil elde edilirse; bu delil muhafaza altına alınır ve durum Cumhuriyet Savcılığına derhâl bildirilir.

(2) Telekomünikasyon yoluyla yapılan iletişimin denetlenmesi sırasında, yapılmakta olan soruşturma veya kovuşturmayla ilgisi olmayan ve ancak, 135 inci maddenin altıncı fıkrasında sayılan suçlardan birinin işlendiği şüphesini uyandırabilecek bir delil elde edilirse; bu delil muhafaza altına alınır ve durum Cumhuriyet Savcılığına derhâl bildirilir." düzenlemesini içermektedir.

CMK’nın 138. maddesi yapılan bu düzenleme ile sınırlı şekilde sayılan suçlarla ilgili olarak sınırlı hâllerde iletişimin denetlenmesi olanağı getirilmiştir. Yürürlükten kalkan 4422 sayılı Kanun'daki düzenlemeye paralel olmakla birlikte, anılan maddeyle ayrıca bir başka suçun işlendiği şüphesini uyandıracak şekilde tesadüfen elde edilen kanıtların değerlendirilmesi olanağı da tanınmıştır.

CMK’nın 138. maddesi yapılan bu düzenleme ile sınırlı şekilde sayılan suçlarla ilgili olarak sınırlı hâllerde iletişimin denetlenmesi olanağı getirilmiştir. Yürürlükten kalkan 4422 sayılı Kanun'daki düzenlemeye paralel olmakla birlikte, anılan maddeyle ayrıca bir başka suçun işlendiği şüphesini uyandıracak şekilde tesadüfen elde edilen kanıtların değerlendirilmesi olanağı da tanınmıştır.

CMK’nın bu hükmü, telekomünikasyon yoluyla iletişimin denetlenmesinde “hâkim kararı aranması” şartının bir defaya mahsus olmak üzere istisnasını oluşturmaktadır. Bu düzenlemeyle hakkında hâkim kararı bulunmayan kişinin iletişiminin ilk kez dinlenmiş olması hâlinde, elde edilen delilin ceza muhakemesinde kullanılabilmesi mümkün hâle gelmekte, karar olmaksızın yapılan bu dinleme üzerine soruşturma başlatılabilmekte ve şartları varsa ilgili hakkında ayrıca dinleme kararı alınabilmektedir. Ancak, iletişimin denetlenmesi sırasında tesadüfen elde edilen kanıtların dikkate alınabilmesi için söz konusu delilin tedbire konu suç ile ilgili olmayan ve bir başka suç şüphesi uyandıran bir delil niteliği taşıması ve tedbire konu suçun CMK'nın 135. maddesinde sayılan katalog suçlar arasında yer alması gerekmektedir.

Bu aşamada ceza muhakemesi hukukunun en önemli ilkelerinden birisi olan "delillerin serbestliği" ve "hukuka aykırı yöntemle elde edilen delillerin kullanılması" konuları üzerinde de durulması gerekmektedir.

İstikrar kazanmış yargı kararlarında vurgulandığı ve öğretide de ifade edildiği üzere, ceza muhakemesinin amacı usul kurallarının öngördüğü ilkeler doğrultusunda maddi gerçeğin her türlü şüpheden uzak biçimde kesin olarak belirlenmesidir. Maddi gerçeğe ulaşılmasında kullanılan araç delillerdir. Ceza Muhakemesi Kanunu'nun "Delilleri takdir yetkisi" başlıklı 217. maddesinin ikinci fıkrasındaki; "Yüklenen suç, hukuka uygun bir şekilde elde edilmiş her türlü delille ispat edilebilir." şeklindeki hükümle, ceza muhakemesinde kullanılacak delillerin hukuka uygun bir şekilde elde edilmesi gerektiği açıkça belirtilmiş ve "delillerin serbestliği" ilkesine de vurgu yapılmıştır. Buna göre bütün deliller hukuka uygun olarak elde edilmeli ve değerlendirilmelidir.

Ceza muhakemesinde bir hususun hangi delille ispat olunacağı konusunda sınırlama bulunmayıp, yargılamayı yapan hâkim, hukuka uygun şekilde elde edilen delilleri kullanmak suretiyle, sanığın aleyhine olduğu kadar lehine delilleri de araştırıp değerlendirerek, her türlü şüpheden arınmış bir neticeye ulaşmalıdır. Dolayısıyla yargılamaya konu olayın açıklığa kavuşturulması ve maddi gerçeğin bulunabilmesi için ispat amacıyla kullanılan her araç delil olarak kabul edilmiştir. Ancak maddi gerçek, her ne pahasına olursa olsun değil, hukuk kuralları içerisinde, şüpheli ve sanığın hakları korunarak araştırılmalıdır.

Öğretide; "Ceza muhakemesinde delilleri elde etmek amacıyla kullanılan soruşturma işlemlerinin ve yöntemlerinin çoğunluğuyla, koruma tedbirlerinin tamamı, kişilerin temel hak ve özgürlüğüne müdahaleyi gerektirir. Ceza muhakemesi toplumun suçun aydınlatılmasındaki menfaati ile bireylerin temel hak ve özgürlüklerine dokunulmasındaki çıkarının dengelenmesi esasına dayanır. Özellikle soruşturma aşamasında maddi gerçeğe ulaşmak amacıyla delil elde edilmeye çalışılırken, insan onuru ve insan hakları ile hukukun ve ceza muhakemesinin temel ilkelerinden ödün verilemez." denilmektedir (Murat Volkan Dülger, Ceza Muhakemesi Hukukunda Dışlama Kuralı ve Hukuka Aykırı Delillerin Uzak Etkisi, Seçkin Yayınları, Ankara 2014, s. 38.).

Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 206. maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde; ortaya konulmak istenen delilin kanuna aykırı olarak elde edilmesi hâlinde reddolunacağı belirtilmiş, 217. maddesinin ikinci fıkrasında ise, "yüklenen suçun, hukuka uygun olarak elde edilmiş her türlü delille ispat edilebileceği" hüküm altına alınmıştır. Madde metninden anlaşılacağı üzere, hukuka uygun olarak elde edilmeyen deliller, ceza yargılama sistemimizde ispat aracı olarak kullanılamayacaktır. CMK'nın 230/1. maddesi uyarınca, hükmün gerekçesinde delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan veya reddedilen delillerin belirtilmesi, bu kapsamda dosya içerisinde bulunan ve hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delillerin ayrıca ve açıkça gösterilmesi zorunludur.

Ceza muhakemesinin amacı olan maddi gerçeğe ulaşabilmek için, delil elde edilmesi aşamasında şahsi ve toplumsal değerlerin korunması da gereklidir. Kanun koyucu bu amaçla, delil serbestliği ilkesine, öğreti ve uygulamada "delil yasakları" olarak adlandırılan bir takım sınırlamalar getirmiştir. Delil yasakları; "delil elde etme" ve "değerlendirme" yasakları olarak ikiye ayrılmaktadır. Delillerin elde edilme şekline ilişkin yasaklara "delil elde etme yasakları" hukuka uygun olarak elde edilmiş bulunsa bile bir delilin yargı mercilerince ortaya konulup değerlendirilebilmesine ilişkin yasaklara ise "delil değerlendirme yasakları" denilmektedir.

İfade alma ve sorgunun yasak usullerle gerçekleştirilmesi, tanıklıktan çekinme hakkı olanlara bu hakkın hatırlatılmaması, aramanın herhangi bir karara dayanmadan yapılması, ses veya görüntülerin montajlanması delil elde etme yasağına; tanıklıktan çekinen şahidin önceki ifadelerinin okunamaması, iletişimin denetlenmesi sırasında tesadüfen elde edilen delillerin CMK'nın 135/6. maddesinde sayılanlar dışındaki bir suçun soruşturma ve kovuşturulmasında kullanılamaması ise delil değerlendirilmesi yasaklarına örnek olarak gösterilebilir.

Kanuna aykırılıktan daha geniş bir içeriğe sahip olan hukuka aykırılık kavramının kapsam ve çerçevesi belirlenirken, gerek pozitif hukuk metinlerine, gerekse kişilerin temel hak ve hürriyetlerine ilişkin evrensel hukuk ilkelerine aykırılık bulunup bulunmadığı gözetilmeli ve aykırılığın varlığı durumunda, "hukuka aykırılığın mevcudiyeti" kabul edilmelidir.

Bu bilgiler ışığında ikinci ön sorun değerlendirildiğinde;

Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 2005/40540 sayılı soruşturması kapsamında suç işlemek amacıyla örgüt kurmak suçundan inceleme dışı sanıklar ... ve ... hakkında Sulh Ceza Mahkemesince verilen iletişimin tespiti, dinlenmesi ve kayda alınması kararları doğrultusunda yapılan iletişimin denetlenmesi sırasında, hakkında iletişimin tespitine yönelik karar bulunmayan sanık ... ile inceleme dışı sanıklar arasında yapılan görüşmelerin 504, 507, 603 ve 605 numaralı iletişim tespit tutanaklarıyla kayıt altına alınarak bu iletişim tespit tutanaklarının sanık ... hakkında teşebbüs aşamasında kalmış nitelikli yağma suçundan yapılan yargılama sırasında delil olarak kullanıldığı olayda;

Hakkında iletişimin tespiti, dinlenmesi ve kayda alınması kararı bulunmayan sanık ... için elde edilen bu delillerin tesadüfi delil niteliğinde olduğu, iletişimin tespiti, dinlenilmesi ve kaydedilmesi tedbirine başvurulduğu 2005 ve 2006 yılları itibarıyla nitelikli yağma suçunun CMK'nın 135. maddenin altıncı fıkrasının (a) bendinde düzenlenen katalog suçlar arasında yer almadığı, unsurları ve yapıları bakımından ayrı suçlar olan nitelikli yağma suçu ile suç işlemek amacıyla örgüt kurma suçunun birbirlerine dönüşmelerinin de söz konusu olmadığı, her iki suçun birlikte işlenmesi hâlinde faile ayrı ayrı ceza verilecek olması hususları birlikte değerlendirildiğinde, suç tarihi itibarıyla iletişimin tespiti ile elde edilen görüşme dokümanlarının hükme esas alınamayacağı kabul edilmelidir.

Bu itibarla, 507 numaralı iletişimin tespiti tutanağını hükme esas alan Yerel Mahkeme uygulamasında isabet bulunmamaktadır.

3- İkinci ön sorunun bu şekilde çözümlenmesinden sonra, iletişimin tespiti tutanakları dışındaki mevcut delillere göre sanık ...’a atılı nitelikli yağma suçunun sabit olup olmadığına yönelik yapılan değerlendirmede;

İncelenen dosya kapsamından;

Bu itibarla, 507 numaralı iletişimin tespiti tutanağını hükme esas alan Yerel Mahkeme uygulamasında isabet bulunmamaktadır.

3- İkinci ön sorunun bu şekilde çözümlenmesinden sonra, iletişimin tespiti tutanakları dışındaki mevcut delillere göre sanık ...’a atılı nitelikli yağma suçunun sabit olup olmadığına yönelik yapılan değerlendirmede;

İncelenen dosya kapsamından;

Otosansit Sanayi Sitesinde tekstil işi ile uğraşan şikâyetçi ...’nın, inceleme dışı sanık ...’ı 2004 yılından beri tanıdığı ve onunla araba alışverişi yaptığı, maddi sıkıntıya düştüğü bir zamanda da inceleme dışı sanıklar ... ve ...’ten 50.000 TL borç aldığı, borcuna karşılık 75.000 TL ödemeyi vadettiği ve şirketine ait 10 adet 7.500 TL bedelli çek verdiği, borçların ödenmesi konusunda ... ile yaptığı görüşmeler sırasında ...’ın defalarca yanında adamları ile fabrikaya geldiği, bir gelişinde belinden Glock marka bir tabanca çıkartıp masanın üzerine koyarak şikâyetçi ...’ten silahı birkaç gün saklamasını istediği, daha sonraki bir tarihte de "Emaneti geri ver." deyip geri aldığı, bir keresinde de yanında inceleme dışı sanık ... ve 2-3 kişi ile birlikte fabrikaya geldikleri, gelenlerin hepsinde silah olduğu, şikâyetçi ...’i fabrikadan alıp zorla arabaya bindirerek tehdit edip tekrar bıraktıkları, şikâyetçi ...’in, o gün iş yerini ...’e devrettiği, fabrikayı kötü durumdan kurtarmak amacıyla destek ararken arkadaşı olan mağdur ... ile görüşerek ona ortaklık teklif ettiği ve aralarında anlaştıkları, ardından sanık ...’ın mağdur ... ile bu konuyu görüşerek "Dostum ... ile bir işe girmişsiniz, bu işten vazgeç pisliğe bulaşma." dediği, birkaç gün sonra da ...’in ...’a yönelik Otokoopta silahlı saldırı eylemini gerçekleştirttiği, daha sonraki bir tarihte de ...’in şikâyetçi ...’ya haber göndererek fabrikayı 10. Noterde tanık... ve başka bir şahsa devretmesini istediği, avukatının yaptığı uyarı üzerine ise bu devrin gerçekleşmediği, bu şekilde sanık ...’ın üzerine atılı teşebbüs aşamasında kalmış nitelikli yağma suçuna iştirak ettiği iddiası ile kamu davası açıldığı,

26.06.2006 tarihli bilirkişi raporundan: sanık ...’nin Garanti Bankasındaki hesabı incelendiğinde inceleme dışı sanık ... tarafından 25.10.2004 tarihinde 6.500 TL gönderildiği, hesaba çok sayıda olarak çek ve senet bedelleri olarak toplam 16.818 TL’lik para girişinin olduğunun tespit edilerek yapılan değerlendirmede sanık ... ile kardeşleri... ve ...’nin ticari bir faaliyetinden dolayı mükellefiyet kaydı bulunmamakla birlikte banka hesaplarının tetkikinde, devamlı suretle değişik kişilerden çek tahsilatlarının bulunması, döviz hesaplarına yüksek tutarlarda döviz girişinin olması dikkat çekmekle birlikte ... tarafından sanık ...’ye para gönderilmesi, .... ve ... üzerine çok sayıda taşınmaz bulunmasının özellik arz ettiğinin belirtildiği,

Mağdur ...’ın Mahkemeye hitaben düzenlediği 24.11.2006 tarihli dilekçede; sanıklar arasındaki tek dostunun ... olduğunu ve sanık ...’ın bu olaylarla uzaktan yakından ilgisinin bulunmadığını, sanık ... ile gerek ticari gerekse dostane ilişkilerinin olduğunu, sanık ...’tan şikâyetçi olmadığını, silahla tarama eyleminden sonra sanık ...’ı arama sebebinin onu kendisine yakın hissetmesi ve sanık ...'ın inceleme dışı diğer sanıklarla hemşehri olduğunu bilmesi olduğunu bildirdiği,

Mağdur ...’ın Mahkemeye hitaben düzenlediği 11.05.2015 tarihli dilekçede; hapishanede kardeşi... ... ile bu hadiselerin değerlendirmesini yaparken sanık ...’ı kardeşinin arayarak kendisiyle konuşmasını istediğini, sanık ...'a "Bu iş hem maddi hem de manevi bize sıkıntı getirir, abim seni dinler, benim aradığımı bilmesin." dediğini öğrendiğini, sanık ...’ın bu olaydan maddi veya manevi hiçbir çıkarının bulunmadığını yazdığı,

Anlaşılmaktadır.

Şikâyetçi ... aşamalarda: 2005 yılının 8. ayından beri tekstil işi ile uğraştığını, inceleme dışı sanık ... ile kendisiyle aynı işi yapan tanık ...’in vasıtasıyla 2004 yılında tanıştığını, ... ile bir araba alışverişlerinin olduğunu, ...’ten Audi marka araba alıp karşılığında kendisindeki Opel marka arabayı verdiğini ve ayrıca 20.000 TL de borçlandığını, 2005 yılı Ocak ayında yaptığı iş dolayısıyla maddi sıkıntı içerisine düştüğünü ve ... ile inceleme dışı sanık ...’den 50.000 TL borç aldığını ve 75.000 TL olarak geri ödemek üzere anlaştıklarını, bu borcun karşılığında şirketine ait 7.000 TL bedelli 10 adet sıralı çek imzalayarak verdiğini, bu çeklerden ilkini bankaya ödediğini, ödeme sırası gelen ikinci çekini ödeyemediği için ...’in Audi marka otoyu geri aldığını, ancak kendisinin takas ile verdiği Opel marka arabayı geri alamadığını, ödemeleri yapamayınca ... ve Medeni’nin kendisini çay bahçesine çağırdıklarını ve borcun ödenmesi ile ilgili görüşme yaptıklarını, bu görüşme sırasında borcun tamamının ödenmesini istediklerini, ancak kendisinin "Fabrikamda tezgâhların üzerinde ipliğim var; bu ipliği kumaşa çevirip borcumu öderim. Tezgâhlarımı başka bir yere taşımam gerek, çünkü kira borcum var, taşınmam ve kumaşı yapmam iki üç ay kadar zaman alır." dediğini ve aralarında anlaştıklarını, ancak daha sonrasında tanık...’in de kendilerine borcu olduğunu ve birlikte çalışarak borçlarını bu şekilde ödemelerini söylediklerini, 05.05.2005 tarihinde tanık... ile bir araya gelerek ne şekilde çalışacaklarını konuşurken kendisine ait CSC Tekstil'i tanık...’e devrettiğini, tanık...'in borcu çok olduğu için sıkıntı yaşamamak amacıyla şirketi ona devrettiğini, kendi tezgâhlarındaki ipliklerin borcunu karşıladığını, daha önceden tanık...'in borcundan dolayı Uşak'ta bulunan 16 adet makinesine ...’in el koymuş olduğunu, ...’in bu el koyduğu tezgâhları tekrar tanık...’e vererek biraz daha borçlandırıp kendisine bağımlı yaptığını, 2005 yılının 8. ayında tanık...'in kiraladığı fabrikaya yerleştiklerini, tezgâhlarında bulunan ipliği işleyerek 51.750 metre kumaşı ...'e borcuna karşılık verdiğini, yapılan anlaşmaya göre tanık... ile kendisinin ayrı ayrı ürettikleri malların satılarak kazancın üçte birinin ...'e borçlara karşılık verileceğini, üçte ikisinin ise fabrikanın kira, elektrik ve işçi ücretleri için ayrılacağını, ancak üretilen kumaşların tamamının ...’e verilmesine rağmen kendilerine gelmesi gereken üçte ikilik kazancın verilmediğini, borcunun da bitmediğini, ... fabrikaya geldiğinde "Ben Net Finans'ın sahibi olan ... isimli şahsa hesaplattırdım, senin bana daha 30.000 TL borcun var" dediğini, bu arada ...’in sık sık fabrikaya yanında resimlerinden teşhis ettiği kişilerle geldiğini, ...’in Kurban Bayramı arefesinden önce tanık...’den almış olduğu kumaşlara karşılık 10.000 Dolar’ı işçilik giderlerine harcamak üzere getirmesi gerektiğini ancak getirmediğini, bu sıkıntılardan bir süreliğine kurtulmak amacıyla şehir dışına gittiğini, ..