muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/17807, Karar No: 2017/3664, Tarih: 22.03.2017

**3. Hukuk Dairesi         2015/17807 E.  ,  2017/3664 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; abonesiz ve sayaçsız elektrik kullanması nedeniyle davalıya kaçak elektrik kullandığından dolayı ceza kesildiğini, borcun ödenmemesi üzerine....1. İcra Müdürlüğünün 2012/5057 esas nolu dosyası ile icra takibi başlatıldığını, ödeme emrinin tebliği üzerine davalı tarafından borçlu olmadığından bahisle itiraz edildiğini ileri sürerek yapılan itirazın iptali ile takibin devamına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı; kaçak elektrik kullanımının söz konusu olmadığını, sadece abone olmadan elektrik enerjisini sayaçtan geçirmek suretiyle kullandığını, somut olayda kaçak elektrik değil elektrik piyasası müşteri hizmetleri yönetmeliğinin 14/1- e maddesi gereğince usulsüz elektrik kullanımı söz konusu olduğunu, bu nedenle de kaçak bedelinin hesaplanmasına ilişkin hükümlerin uygulanamayacağını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; alınan bilirkişi raporuna göre, davalının fon bileşenleri % 18 KDV ve işlemiş yasal faizi olmak üzere 57.868,68TL davacı kuruma borçlu olduğu kannatine varılarak davanın kısmen kabulü ile, davalının Şanlıurfa 1. İcra Müdürlüğünün 2012/5057 nolu takip dosyasına yaptığı itirazın 55.868,72 TL asıl alacak ile 1.717,96 TL faiz olmak üzere toplam, 57.586,68 TL üzerinden iptali ile, takibin bu miktar yönünden devamına, dava konusu asıl alacağa takip tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesine, fazlaya ilişkin talebin ve icra inkar tazminat talebine ilişkin talebin reddine karar verilmiş, hüküm davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Dava; davalının abone olmaksızın sayaçsız elektrik kullanması nedeni ile hakkında tahakkuk eden kaçak elektrik bedelinin tahsili amacıyla davacı tarafından başlatılan ilamsız takibe vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda; kaçak elektrik bedeli hesabında aktif enerji tarifesine ilaveten dağıtım, iletim, kayıp kaçak, perakende satış hizmet bedeli ile enerji fonu ve TRT fonunun da hesaplandığı anlaşılmaktadır.

2- Dava; davalının abone olmaksızın sayaçsız elektrik kullanması nedeni ile hakkında tahakkuk eden kaçak elektrik bedelinin tahsili amacıyla davacı tarafından başlatılan ilamsız takibe vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda; kaçak elektrik bedeli hesabında aktif enerji tarifesine ilaveten dağıtım, iletim, kayıp kaçak, perakende satış hizmet bedeli ile enerji fonu ve TRT fonunun da hesaplandığı anlaşılmaktadır.

4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanuna dayanılarak hazırlanan ve 25 Eylül 2002 günlü Resmi Gazetede yayınlanarak 01.03.2003 tarihinde yürürlüğe giren Elektrik Tarifeleri Müşteri Hizmetleri Yönetmeliğinin 13. maddesi hükmünde, gerçek veya tüzel kişiler tarafından hiç ölçülmeden veya yasal şekilde tesis edilmiş sayaçtan geçirilmeden mevzuata aykırı bir şekilde elektrik enerjisi tüketmesi, kaçak elektrik enerjisi tüketimi olarak kabul edilmiş. Aynı yönetmeliğin 15. madde hükmünde de, kaçak ve usulsüz elektrik enerjisi kullanımına ilişkin tespit, süre, tüketim miktarı hesaplama, tahakkuk, ödeme yöntemleri ile diğer usul ve esasların dağıtım lisansı sahibi tüzel kişiler tarafından belirlenerek Kuruma sunulacağı ve kurul onayı ile uygulamaya konulacağı açıklanmıştır.

Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği’nin uygulanmasına ilişkin usul ve esasları düzenlemek üzere Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu'nun 29/12/2005 tarihli toplantısında; 1 Ocak 2006 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere, dağıtım lisansı sahibi tüzel kişiler tarafından uygulanacak “Kaçak ve Usulsüz Elektrik Enerjisi Kullanılması Durumunda Yapılacak İşlemlere İlişkin Usul ve Esaslar” hakkında 622 sayılı karar alınmış; bu alınan karar , aynı kurum tarafından hazırlanan ve 08.05.2014 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren "Elektrik Piyasası Tüketici Hizmetleri Yönetmeliği" nin yürürlüğe girmesine kadar hüküm icra etmiştir. 622 Sayılı Kararda ise bu kararın yürürlükte olduğu süre içinde kaçak elektrik enerjisi kullanılması halinde Tahakkuk işleminin nasıl yapılacağı 1/E Maddesinde düzenlenmiş olup buna göre kaçak elektrik enerjisi kullanımı halinde tüm kaçak kullanımlara ilişkin hesaplamalarda tek terimli aktif enerji tarifesi üzerinden yapılacağı ve yapılan hesaplamalarda kademe, puant, güç, reaktif ve trafo kayıplarına ilişkin bedeller dikkate alınmayacağı Kaçak elektrik enerjisi kullandığı tespit edilen tüketicinin,aynı yönetmeliğin (C) bendindeki usul ve esaslar göz önünde bulundurularak; (B)- (1)- (a) bendinin 1 inci paragrafı, (B)- (1)- (b) bendi ve (B)- (2) bendi çerçevesinde hesaplanan tüketimi, dahil olduğu abone grubuna kaçak elektrik enerjisi kullandığı tespit edilen tarihte uygulanmakta olan tek terimli aktif enerji bedelinin 1,5 (bir buçuk) katı ile çarpılarak kaçak tahakkuk bedelinin hesaplanacağı ve bu bedelin fatura edileceği belirtilmiştir. Bu 622 sayılı karar sonrasında ise 08.05.2014 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren Elektrik Piyasası Tüketici hizmetleri Yönetmeliğinin 30. maddesinde ise Faturalamada Kurul onaylı "Fonsuz tarife " üzerinden yapılacağı belirtilmiştir.

Somut olaya gelince, dava konusu kaçak kullanım tutanağı 06.06.2012 Tarihinde gerçekleştiğinden Kaçak Elektrik Enerjisine ilişkin Tahakkuk işleminin bu kullanım tarihinde geçerli olan 622 Sayılı kararın 1/E. maddesine göre "tek terimli Aktif enerji tarifesinin " uygulanarak gerçekleştirilmesi ve bu tarife kapsamında olmayan kayıp-kaçak ,dağıtım bedeli, iletim bedeli ,PSH, Enerji Fonu, TRT Fonu nun yer almaması gerekirken , bilirkişi tarafından Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu tarafından hazırlanan ve 08.05.2014 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak tutanak tarihinden sonraki kaçak kullanımlara uygulanacak olan ve bu tarihte yürürlüğe giren Elektrik Piyasası Tüketici Hizmetleri Yönetmeliğinin 30. Maddesine göre "Fonsuz Tarife" (Fonsuz tarifede ; KK bedeli ,İletim bedeli,dağıtım bedeli, PSH bulunması gerekirken buna Enerji fonu, TRT payı nın dahil edilerek yapıldığı ) esas alınarak hesaplamanın yapıldığı, mahkemece de benimsenen bu hatalı bilirkişi raporuna göre hüküm kurulduğu anlaşılmaktadır. Dava konusu kaçak elektrik bedelinin Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu tarafından yayımlanan ve tutanak tarihi itibariyle yürürlükte olan 29.12.2005 günlü 622 sayılı kararına göre Aktif Enerji Tarifesi üzerinden bu karardaki usul ve esaslar dikkate alınarak hesaplanması gerektiği kuşkusuzdur. Bilirkişi raporu bu yönü ile yönetmeliğe uygun değildir. Yetersiz bilirkişi raporu benimsenerek hüküm verilemez.

Hal böyle olunca, mahkmece; dosyanın önceki bilirkişi dışında konusunda uzman bir bilirkişiye verilerek, bilirkişiden davacı kurumun davalı taraftan isteyebileceği kaçak elektrik bedelinin tutanak ve tahakkuk tarihinde yürürlükte bulunan Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği hükümlerine göre Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu tarafından yayımlanan 29.12.2005 günlü 622 sayılı kararına göre hesaplanması için rapor alınarak, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yetersiz bilirkişi raporu benimsenerek yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bendde açıklanan nedenle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bendde açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2018/5608, Karar No: 2019/3055, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/5608 E.  ,  2019/3055 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12511, Karar No: 2012/266, Tarih: 05.01.2012

**9. Ceza Dairesi         2011/12511 E.  ,  2012/266 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi : 09.12.2010

Esas-Karar No : 2010/1352 Değişik İş

Tekirdağ 1 Nolu F Tipi Yüksek Güvenlikli Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünde tutuklu/hükümlü ...'ın, Türkiye Gazeteciler Cemiyeti adına göndermek istediği mektubun birinci sayfasının birinci paragrafının 10, 11, 12 ve 13. satırlarında suç ve suçluyu övmek, yüceltmek ifadelerine yer verilmesi sebebiyle Ceza İnfaz Kurumları Yönetmeliği ve Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Tüzük'ün 91/3. maddesi uyarınca söz konusu satırların karalanmak suretiyle ilgilisine gönderilmesine dair, anılan Cezaevi Disiplin Kurulu Başkanlığının 08/09/2010 tarihli ve 2010/619 sayılı kararına yönelik itirazın kabulü ile kararın iptaline ilişkin Tekirdağ İnfaz Hakimliğinin 30/11/2010 tarihli ve 2010/1055-836 sayılı kararına yönelik itirazın reddine dair Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 09/12/2010 tarihli ve 2010/1352 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre, Tekirdağ 1 Nolu F Tipi Yüksek Güvenlikli Kapalı Ceza infaz Kurumunda tutuklu Suat Çalıskan'ın göndermek istediği mektupta yer alan ifadelerin suç ve suçluyu övücü ve yüceltici içerik taşıması sebebiyle 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin infazı Hakkında Kanun'un 91/3. maddesi gereğince söz konusu mektubun gönderilmeyerek ceza infaz kurumunda saklanmasına dair kurul kararına yapılan itirazın kabulüne karar verilmiş ise de, ceza infaz kurumlarının kanunla belirlenmiş kendine özel şartları ve kuralları olan kurumlar olduğu, kişi hürriyetinin kanundan kaynaklanan yetkiye dayanılarak kısıtlandığı bu kurumlarda, belirli bir disiplin ve düzenin sağlanmasının da yine mevzuat gereğince zorunlu olduğu, disiplin kurulunun kanuna dayanarak yaptığı değerlendirmede hukuka aykırı bir durum bulunmadığı gözetilmeden, itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığının 11.08.2011 tarih ve 42386 sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 27.09.2011 tarih ve 2011/266735 sayılı tebliğnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdi kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Cezaevi Disiplin Kurulu Başkanlığının 08.09.2010 tarihli kararında "ilgili satırların karalanmak suretiyle ilgilisine gönderilmesine” dendiği halde, kanun yararına bozma isteğinde “söz konusu mektubun gönderilmeyerek ceza infaz kurumunda saklanmasına” dair kurul kararına yapılan itirazın infaz hakimliğince kabulüne karar verildiğinden bahsedilmesi suretiyle çelişkiye düşüldüğü dikkate alındığında ve Cezaevi Disiplin Kurulu Başkanlığı kararının içeriği de gözetildiğinde, itiraz mercii kararının incelenebilmesi için infaz hakimliği kararının da incelenmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşıldığından, Tekirdağ İnfaz Hakimliğinin 30.11.2010 tarih ve 2010/1055-836 sayılı kararına yönelik olarak da kanun yararına bozma yoluna gidilip gidilmeyeceğinin takdirinden sonra gönderilmesinin temini için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10300, Karar No: 2020/8428, Tarih: 02.07.2020

**3. Ceza Dairesi         2020/10300 E.  ,  2020/8428 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜMLER : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1)Dosya içeriğine göre, müşteki ...'ın soruşturma aşamasında kolluğa verdiği 03/06/2011 tarihli ifadesinde, 02/06/2011 günü oğulları ... ile ...'ın kendisini yaraladıklarını ve sanıklardan şikayetçi olduğunu beyan ettiği, yine soruşturma aşamasında sanık ...'ın, babası olan ... ile kardeşleri ... ve ...'ın kavga ettiğini belirtmesi üzerine sanıklar hakkında dava açıldığı, sanıklar ... ile ... suçlamaları kabul etmedikleri halde sanıklardan ... hakkında beraat, ... hakkında mahkumiyet kararı verilmesi karşısında; müşteki ...'ın soruşturma aşamasında kollukta verdiği beyanında kendisini sanıklardan ...'ın yüzüne ve burnuna vurarak kendisini yaraladığını belirttiği, müşteki hakkında düzenlenen ve dosya arasında bulunan raporda da müştekinin yaralandığı anlaşıldığı halde, sanık ... hakkında hangi delillere üstünlük tanındığı tartışılmadan yazılı şekilde yetersiz gerekçe ile beraat kararı verilmesi,

2)CGK'nin 25.03.2014 tarih, 2013/12-74 Esas ve 2014/140 sayılı kararı dikkate alınarak, 5271 sayılı CMK'nin 193/2. maddesi gereğince mahkemeye gelmeyen sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin kuralın istisnasının, dosya kapsamına göre ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağının anlaşılması halinde verilen beraat kararı ile sınırlı olması karşısında, sanık ...'ın sorgusu yapılmadan deliller tartışılarak ve delil takdirine girmek suretiyle sanığın ...'ın savunması alınmaksızın beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02/07/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10725, Karar No: 2015/7487, Tarih: 14.10.2015

**18. Ceza Dairesi         2015/10725 E.  ,  2015/7487 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2013/228536

MAHKEMESİ : Çumra(Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 09/01/2013

NUMARASI : 2012/64 (E) ve 2013/12 (K)

SUÇLAR : Hakaret, yaralama

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1- Sanık N.. D..'in, mağdur Rasık'a karşı yaralama suçundan doğrudan zarar görmemesi nedeniyle hükmü temyize yetkileri bulunmadığı,

Anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddeleri uyarınca M.. S.. ve S.. S.. vekilinin tebliğnameye aykırı olarak, sanık N.. D..'in yaralama suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2- Katılan N.. D.. vekilinin temyizine gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler, gerekçe içeriğine göre ve temyizin kapsamının sanıklar M.. S.. ve S.. S..'in hakaret suçundan beraatlerine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede:

Eylemlere ve yükletilen suça yönelik katılan N.. D.. vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 14/10/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11518, Karar No: 2013/22355, Tarih: 13.11.2013

**6. Ceza Dairesi         2011/11518 E.  ,  2013/22355 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi..

(Kapatılan Pendik 4.Asliye Ceza Mahkemesi)

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddi

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 40/2, 5271 sayılı CMK.nun 34/2, 231/2 ve 232/6. maddelerine göre; mahkeme kararlarında ilgili kişilerin hangi kanun yolları ve mercilere başvuracağını, sürelerini ve şeklini kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerekir şeklindeki açık ve buyurucu hükümleri karşısında; Pendik 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.07.2010 tarihli temyiz talebinin reddine dair kararında kanun yolları, süresi, mercii ve şekli açıkça belirtilmediğinden hükümlü ...’ın temyiz talebinin reddine dair karara karşı temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Yoklukta verilen ve 14/12/2009 günü tebliğ edilen hükme yönelik, yasal süreden sonra 30/06/2010 tarihinde temyiz isteminde bulunan hükümlü ...’ın temyiz isteminin reddine ilişkin usul ve yasaya uygun bulunan 12/07/2010 gün ve 2008/740 sayılı kararın istem gibi ONANMASINA, 13.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2374, Karar No: 2008/3600, Tarih: 17.03.2008

**2. Hukuk Dairesi         2008/2374 E.  ,  2008/3600 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma

#Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; \* bozulmasına dair Dairemizin \* 13.11.2007 gün ve \* 19890-15584 sayılı ilamiyle ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;

Temyiz ilamında yer alan açıklamalara göre Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunun 440. maddesinde sayılan sebeplerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE ve aynı Kanunun değişik 442. maddesi ile 5237 Sayılı Türk Ceza Kanunun 52. maddesi hükmünce takdiren (160.00) YTL. Hüseyin'den (170.00) YTL. Mukaddes'den para cezalarının, Harçlar Kanunu uyarınca (28.90)'ar YTL. ilam harcının karar düzeltme isteyenlere yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna oybirliğiyle karar verildi. 17.03.2008 (pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2018/3011, Karar No: 2018/2853, Tarih: 03.07.2018

**15. Hukuk Dairesi         2018/3011 E.  ,  2018/2853 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asıl ve birleşen dosya davacısı ... Ltd. Şti. ile asıl ve birleşen dosya davalıları ...-... vs. arasındaki davadan dolayı ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 24.02.2016 gün ve 2013/228-2016/107 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi asıl ve birleşen dosya davacısı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dairemizin 30.01.2018 tarihli hükmün tavzihine ilişkin HMK'nın 305 ve devamı maddelerinde belirtilen prosedür tamamlanmaksızın gönderilen dosyanın mahalline iade edilmesinden sonra, davacı vekilinin mahkemesine verdiği e-imzalı 11.05.2018 tarihli dilekçesi ile bozmadan sonra yeniden yargılamanın başlaması için dosyanın yeni esas numarası alarak duruşma günü verilmesi ve taraflara tebliğe çıkartılması istendiği halde dosyanın yeniden Dairemize gönderilme nedeni anlaşılamadığından davacı vekilinin 11.05.2018 tarihli dilekçesi gereğince, dosyanın yeniden esasa kaydedilerek yargılama işlemlerinin sürdürülmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.07.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/20308, Karar No: 2021/12913, Tarih: 12.10.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/20308 E.  ,  2021/12913 K.**

**"İçtihat Metni"**

04/11/2016 tarihli Engelli Bireylere Yönelik Özel Bakım Merkezleri Yönetmeliği’nin 60/1-a maddesine aykırılık eyleminden dolayı ... Bakım Rehabilitasyon Merkezi hakkında, 30.313,50 Türk lirası idari para cezası uygulanmasına dair... Valiliği Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı İl Müdürlüğünün 12/07/2019 tarihli ve 16191099-304.99-E.1726855 sayılı kararına karşı yapılan başvurunun kabulü ile anılan kararın kaldırılmasına ilişkin Silivri Sulh Ceza Hakimliğinin 04/02/2020 tarihli ve 2019/2298 değişik iş sayılı kararına yönelik itirazın reddine dair ÇORLU 1. Sulh Ceza Hakimliğinin 02/04/2020 tarihli ve 2020/922 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 25/02/2021 tarihli kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 06/04/2021 tarihli ve KYB. 2021-35897 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, kabahatli ... Bakım Rehabilitasyon Merkezi'ne yönelik... Valiliği Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler İl Müdürlüğünce 24/05/2019 tarihinde yapılan denetim sonucunda 04/11/2016 tarihli Engelli Bireylere Yönelik Özel Bakım Merkezleri Yönetmeliği’nin 34. maddesine aykırı olarak bulunması gerekenden az sayıda sağlık personelinin çalıştırıldığının tespit edildiği, kabahatli Bakım Rehabilitasyon Merkezi hakkında anılan Yönetmeliğin 60/1-a maddesi uyarınca idarî para cezası uygulandığı, söz konusu idari para cezasına karşı kabahatli Bakım Rehabilitasyon Merkezinin yapmış olduğu itiraz üzerine, Silivri Sulh Ceza Hakimliğince yapılan inceleme sonucunda ''...başvuran aleyhine verilen idari para cezalarının türü, süresi ve miktarının yönetmelikle belirlendiği, bu şekilde yönetmelikle belirlenen idari para cezasının hukuka aykırı olduğu..." gerekçesi ile 5326 sayılı Kabahatler Kanununun 28. maddesinin 8/b bendi uyarınca itirazın kabulüne karar verildiği somut olayda,

Kabahatli hakkında uygulanan idari para cezasının, 5326 sayılı Kabahatler Kanunu’nun 4. maddesinde yer alan,

“(1) Hangi fiillerin kabahat oluşturduğu, kanunda açıkça tanımlanabileceği gibi; kanunun kapsam ve koşulları bakımından belirlediği çerçeve hükmün içeriği, idarenin genel ve düzenleyici işlemleriyle de doldurulabilir. (2) Kabahat karşılığı olan yaptırımların türü, süresi ve miktarı, ancak kanunla belirlenebilir.“ şeklindeki hükme uygun olarak 2828 sayılı Sosyal Hizmetler Kanunu’nun 35/A maddesi ile,

“(1) Hangi fiillerin kabahat oluşturduğu, kanunda açıkça tanımlanabileceği gibi; kanunun kapsam ve koşulları bakımından belirlediği çerçeve hükmün içeriği, idarenin genel ve düzenleyici işlemleriyle de doldurulabilir. (2) Kabahat karşılığı olan yaptırımların türü, süresi ve miktarı, ancak kanunla belirlenebilir.“ şeklindeki hükme uygun olarak 2828 sayılı Sosyal Hizmetler Kanunu’nun 35/A maddesi ile,

“(1) Gerçek kişi veya özel hukuk tüzel kişilerine ait sosyal hizmet kuruluşunda yapılan kontrol ve denetim sonucunda, bu kuruluşların açılışına, çalışma şartlarına, yönetimine, hizmetin etkin sunumuna ilişkin olarak yönetmelikle belirlenen koşullara göre eksiklik veya aykırılığın tespiti hâlinde il müdürü tarafından 16 yaşından büyükler için her yıl belirlenen aylık net asgari ücret tutarının on katından elli katına kadar idari para cezası verilir. Bu eksiklik veya aykırılıkların giderilmesi ile idari para cezasının yatırılması için otuz günü geçmemek üzere uygun bir süre verilerek ilgili kuruluş yazılı olarak ihtar edilir. (2) Belirlenen süre içinde kuruluş tarafından eksiklik veya aykırılığın giderilmemesi hâlinde birinci fıkra uyarınca verilen idari para cezasının iki katı tutarında tekrar idari para cezası uygulanır ve eksiklik veya aykırılığın giderilmesi için otuz günü geçmemek üzere ek süre verilir. Bu süre içinde de eksiklik veya aykırılığın giderilmemesi hâlinde kuruluş, Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı tarafından kapatılır. ” şeklinde belirlenen

çerçeve hüküm gereğince, içeriği Engelli Bireylere Yönelik Özel Bakım Merkezleri Yönetmeliğinin 60. maddesi ile,

“ (1)Merkezde yapılan kontrol ve denetim sonucunda aşağıda belirtilen eksiklik veya aykırılıkların birinin denetim raporu ya da evrak üzerinden tespit edilmesi halinde, il müdürlüğü tarafından 16 yaşından büyükler için her yıl belirlenen aylık net asgari ücret tutarının on katından elli katına kadar idari para cezası verilir.