muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2004/155, Karar No: 2004/193, Tarih: 12.10.2004

Bütün bu bilgi ve belgeler bir arada ele alınıp değerlendirildiğinde;

Görüldüğü üzere, hazırlık soruşturması aşamasında trafik polisi bilirkişinin düzenlediği rapor ile diğer bilirkişi raporlarında kusur dağılımı yönünden ortaya çıkan ve sanığın sorumluluk düzeyini etkileyen farklılık, oluşun kabul ediliş biçiminden kaynaklanmaktadır.

Amacı maddi gerçeğin ortaya çıkarılması olan ceza yargılamasının en önemli ilkelerinin birisi de "kuşkudan sanık yararlanır" (in dubio pro reo) ilkesidir. Bu ilkenin özü, ceza davasında sanığın cezalandırılması bakımından taşıdığı önemden dolayı gözönünde tutulması gereken herhangi bir meselede başgösteren kuşkunun, sanığın yararına değerlendirilmesidir. Oldukça geniş bir uygulama alanı bulunan bu kural, bir suçun gerçekten işlenip işlenmediği veya işlenmiş ise gerçekleştirilme biçimi konusunda kuşku belirmesi halinde uygulanacağı gibi, dava koşulları bakımından da geçerlidir. Bunun gibi, sanık hakkında cezayı kaldıran veya hafifleten nedenlerin bulunup bulunmadığı hususlarındaki kuşku da sanık lehine hüküm vermeyi gerektirir.

Sanık aşamalardaki savunmalarında tutarlı bir şekilde maktûl sürücünün yönetimindeki motosikletin, kendi aracının arkasından gelmekte olduğunu ve arkadan kendisine çarptığını beyan etmiştir. Son soruşturma aşamasında duruşmada dinlenen savunma tanıkları da bu savun-mayı özde doğrulamışlardır. Trafik kazası sonrasında düzenlenen tespit tutanaklarına göre, sanığın yönetimindeki araçta her hangi bir darbe veya kaza izi bulunmamaktadır. Nitekim savunma tanıklarından Erkan K.. da motosikletin, sanığın aracına çarpmadığını, maktûl sürü-cünün paniklemesi sonucunda devrildiğini belirtmiştir. Motosikletin arka farının kırık olduğunun tespit edilmiş olması, sanığın aracının, maktûlün yönetimindeki motosiklete arkadan çarptığını başlı başına kanıtlamaya yeterli değildir.

O halde, eylemin oluş biçimine ilişkin ve sanığın sorumluluk düzeyinde etkili olan bu husustaki kuşku sanık lehine değerlendirilmeli, maktûl sürücünün yönetimindeki motosikletin arkada, sanığın yönetimindeki aracın ise önde seyrederlerken kazanın meydana geldiği kabul edilmelidir. Kabul edilen bu oluş çerçevesinde, sanık sürücü ile ölen sürücünün kusur dağılımlarını değerlendiren, benzer olaylardaki kusur dağılımı ve yerleşik uygulamalarla uyumlu bulunan 23.02.2000 günlü Adli Tıp Kurumu ve 04.08.2000 günlü İTÜ. Öğretim üyelerinden oluşturulan bilirkişi kurulunun raporlarında belirlenen kusur oranları dosya kapsamına uygundur.

Bu itibarla Yerel Mahkemece yapılan soruşturma yeterli olup, olayda sanığın kusursuz, ölenin ise 8/8 oranında tam kusurlu bulunduklarının kabulüyle, sanığın beraatına karar verilmesi isabetli olduğundan direnme hükmünün onanmasına karar verilmelidir.

Bu itibarla Yerel Mahkemece yapılan soruşturma yeterli olup, olayda sanığın kusursuz, ölenin ise 8/8 oranında tam kusurlu bulunduklarının kabulüyle, sanığın beraatına karar verilmesi isabetli olduğundan direnme hükmünün onanmasına karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan bir kısım Kurul Üyesi ise; "Son soruşturma aşamasında duruşmada dinlenen savunma tanıklarının anlatımları sanığı cezadan kurtarmaya yönelik olup, itibar edilmesi olanaksızdır. Hazırlık aşamasında sıcağı sıcağına yapılan tespitlere dayanan bilir-kişi raporu nazara alındığında, Özel Dairenin, hükme esas alınan bilirkişi raporlarında kabul edilen oluşun yarattığı kuşkunun yenilmesi ve sanığın kusur oranının tespiti için soruşturmanın genişletilmesi gerektiğine ilişkin yaptığı değerlendirme dosya içeriğine uygun olduğundan, isa-betsiz olan Yerel Mahkeme direnme hükmünün bozulmasına karar verilmelidir." görüşüyle karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ :Açıklanan nedenlerle Yerel Mahkeme direnme hükmünün ONANMASINA, dosyanın yerine gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına tevdiine, 28.09.2004 günü yapılan birinci müzakerede yasal çoğunluk sağlanamadığından 12.10.2004 günü yapılan ikinci müzakerede tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak oyçokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/33113, Karar No: 2016/29279, Tarih: 27.12.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/33113 E.  ,  2016/29279 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı Eldivan Bakım ve Rehabilitasyon Merkezi Müdürlüğünü Temsilen Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı işçi, iş sözleşmesinin haklı neden olmadan işverence feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı şirket vekili, davacının iş sözleşmesinin doğruluk ve bağlılığa uymayan davranışlar nedeni ile haklı olarak feshedildiğini savunmuştur.

Davalı kurum vekili, davacının bakım görevini tam yerine getirmeyerek ahlak ve iyiniyet kurallarını ihlal ettiğini beyan ederek iş sözleşmesi nin haklı olarak feshedildiğini savunmuştur.

Mahkemece, ''davacının iş sözleşmesi işverenin tek taraflı kuruma bildirdiği işten ayrılış bildirgesinde; 22 nolu kodun yani diğer nedenler gösterilerek haklı sebep bildirmeden feshedildiğinin belirtildiği anlaşılmış olup, bu halde, fesih bildiriminin 4857 sayılı İş Kanunu'nun 19. maddesinde tanımlandığı şekilde yazılı yapılması ve fesih sebebinin açık ve kesin bir şekilde bildirilmesi gerekirken bu kurala uyulmadığı ve fesih bildiriminin yazılı şekilde yapılmadığı anlaşılmaktadır. Bu durum ise tek başına feshi geçersiz kılmıştır'' gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı Eldivan Bakım ve Rehabilitasyon Merkezi Müdürlüğünü Temsilen Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı vekilince temyiz edilmiştir.

4857 sayılı Kanun'un 19. maddesi uyarınca aynı Kanun'un 18. maddesi kapsamında kalan işçinin iş sözleşmesinin geçerli nedenle feshetmek isteyen işveren, fesih bildirimini yazılı olarak yapmak ve fesih sebebini açık ve kesin bir şekilde belirtmek zorundadır. Yazılı fesih bildiriminin de, fesih sebebini açık ve kesin bir şekilde içermesi zorunludur.

Yazılı şekil, 4857 sayılı Kanun’un 18. maddesi uyarınca yapılacak fesihler için geçerlilik şartı olarak aranmaktadır. Madde uyarınca, işveren fesih bildirimini yazılı yapmak zorunda olduğu gibi fesih sebeplerini de yazılı olarak göstermek zorundadır. Buna karşılık, aynı Kanun’un 25. maddesinde öngörülen işverenin haklı nedenle derhal feshinde yazılı şekil şartı aranmamaktadır.

Yazılı şekil, 4857 sayılı Kanun’un 18. maddesi uyarınca yapılacak fesihler için geçerlilik şartı olarak aranmaktadır. Madde uyarınca, işveren fesih bildirimini yazılı yapmak zorunda olduğu gibi fesih sebeplerini de yazılı olarak göstermek zorundadır. Buna karşılık, aynı Kanun’un 25. maddesinde öngörülen işverenin haklı nedenle derhal feshinde yazılı şekil şartı aranmamaktadır.

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre, davacının iş sözleşmesi, bakım ve gözetim alındaki engelli çocuğun ihmali sonucu hastaneden kaçması ve sonrasında cinsel istismara uğraması nedeniyle işverence 4857 sayılı Kanun'un 25/2-I maddesi uyarınca haklı nedenle feshedilmiştir. Mahkemece, işten ayrılış kodundan yola çıkarak yazılı fesih bildirimi yapılmadığından feshin geçersiz olduğu belirtilmiş ise de davalılar cevap dilekçesinde haklı fesih olduğunu belirttiklerinden, yazılı fesih bildirimi şartı bulunmamaktadır. Esas yönünden ise davacının feshe konu olayın meydana gelmesini engelleyici gerekli özeni göstermediği anlaşılmakla artık davalıdan davacı ile iş ilişkisini sürdürmesi beklenemez. Bu nedenle yapılan feshin geçerli nedene dayandığının kabulü ile davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM : Yukarıda belirtilen nedenlerle;

...-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Karar tarihi itibariyle alınması gerekli olan 31,40 TL karar ve ilam harcından, peşin alınan 27,70 TL harcın mahsubu ile bakiye 03,70 TL karar ve ilam harcının davacıdan tahsili ile hazineye gelir kaydına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 94,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre ....800,00 TL ücreti vekâletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Yatırılan gider avanslarından varsa kullanılmayan bakiyelerinin ilgili tarafa iadesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, kesin olarak 27.12.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11286, Karar No: 2015/20730, Tarih: 08.06.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/11286 E.  ,  2015/20730 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ......... İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı ve dahili davalılardan ..... avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Husumet tevcihinde yanılgı nedeni ile HMK'nun 124. Maddesi uyarınca dava yöneltilen davalı ...........'nin karar başlığında davalı yerine dahili davalı olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine, 08/06/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/19212, Karar No: 2013/3372, Tarih: 25.02.2013

**15. Ceza Dairesi         2011/19212 E.  ,  2013/3372 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli Dolandırıcılık, Resmi Belgede Sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Sanığın, sahibi olduğu ...Eczanesi tarafından tahsil edilmek üzere SGK’na verilen reçetelerin incelenmesinde, sigortalılardan ...’ya ait 22/08/2005 tarihli reçetede ve ...ye ait 25/08/2005 tarihli reçetede yer alan birer adet Glivec 100 mg 120 Kapsül adlı ilaçlara ait küpürlerin sahte olduğunun tespit edildiği, kuruma fatura edilen ilaçların suç tarihi itibariyle tutarının 8.729,56 YTL olduğu, kurum tarafından yapılan ihbar üzerine İstanbul Emniyet Müdürlüğü Mali Suçlarla Mücadele Şube Müdürlüğü tarafından şüpheliye ait eczanede 28/03/2007 günü yapılan arama neticesinde 7 kutu miadı dolmuş Eprex 4000, Puregon 50 I.U. ve Requip 1 mg adlı ilaçların bulunduğu iddia edilen olayda,

Sanığın yazılı savunmasında eczane kayıtlarında ilaçların Koçmed Ecza Deposundan temin edildiğini tespit ettiği, bu ecza deposu ile ilgili başka eczanelerin de İstanbul Eczacı Odasına suç duyurusunda bulunulduğunu, ayrıca Fatih Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından soruşturma yapıldığını beyan etmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti için, sanığın savunmasında belirttiği hususlar ilgili kurumlardan sorulup varsa evrakları getirtilerek, suça konu reçetelerde adı geçen hasta ve doktorlar dinlenip, hastaların söz konusu ilacın kullanımını gerektirir rahatsızlığı olup olmadığı ve tedavisi için sağlık kuruluşuna gidip gitmedikleri araştırılıp, eczane ile çalıştığı ecza depolarının kayıtlarının karşılıklı olarak birbirleriyle uyumlu olup olmadığı incelenip sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK.un 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25/02/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7704, Karar No: 2010/10880, Tarih: 21.09.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/7704 E.  ,  2010/10880 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, dava dilekçesinde sınırlarını bildirdiği ... Beldesi, ... Mahallesi mevkiinde bulunan 35 - 40 dönümlük taşınmazın tapuda kayıtlı olmadığını, kazandırıcı zaman aşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının yararına oluştuğunu iddia ederek, Medeni Yasanın 713. maddesi gereğince adına tescilini istemiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne, 10.10.2008 tarihli krokide (A) ile gösterilen 22282.14 m2'lik kısmın davacı ... adına tapuya tesciline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medeni Yasanın 713. maddesi hükmü uyarınca açılan tapusuz olan taşınmazın tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde dava tarihinden önce 1975 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Genel arazi kadastrosu işlemi 27.08.1976- 28.09.1976 tarihlerinde ilan edilip kesinleşmiştir. Kesinleşme tarihi ile davanın açıldığı tarih arasında 20 yıllık süre geçmiştir.

Mahkemece yapılan inceleme ve araştırma sonucu, hükme dayanak yapılan orman ve ... bilirkişiler tarafından düzenlenen raporda, yörede 1975 yılında 1744 Sayılı Yasaya göre yapılan orman sınırlandırmasında, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerin orman sınırları dışında bırakıldığı, memleket haritasında çalılık rumuzlu yeşil alanda kaldığı, eğiminin yüksek olduğu, 1976 yılında yapılan arazi kadastrosunda 159 ve 160 parsel numarası verilerek Hazine adına tespit edilmişse de kişilerin zilyetliğe dayanarak açtığı dava sonucu Tapulama Mahkemesinin 1979/92-1983/28 sayılı kararı ile dava konusu taşınmazın Medeni Yasanın 641 ve Tapulama Yasasının 33/son maddeleri gereğince devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan taşlık, köklü ... ve çalılıkların zilyetlikle kazanılması mümkün olmayan yerlerden olması nedeniyle kişilerin davasının reddi ile Tapulama Yasanın 2. maddesi gereğince tapulama dışı bırakılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Dava konusu taşınmazın keşif sırasında çekilen fotoğraflarının incelenmesinde ise üzerinde köklü kayalıklar ve maki türleri bulunduğu, genel görünüm itibarıyla taşlık ve ... olup zilyetlikle kazanılamayacak yer görünümünde olduğu anlaşılmaktadır. Hükme dayanak yapılan jeolog ve ziraat bilirkişi tarafından düzenlenen raporlarda çekişmeli taşınmazın öncesinin keletelik arazi olduğu, keşifteki bulgu ve incelemelere göre üzerinde iki adet evin olduğu ve genel görünümünün taşlık ve ... olduğu, toprağın kayalıklar arasında cepler halinde bulunduğu, taşınmazın üzerinde belirgin bir imar ve ihya çalışmasının yapılmadığı ve doğal hali ile bulunduğu, içindeki taşlık ve ... alanların temizlenmediği, dar kelete

alanlarından açığa çıkan ... parçalarının bir kısmının kenarlara atılması ve üzerinde bulunan delice ve harnup ağaçlarının aşılandığı açıklanmıştır. Bu tür yerlerde 3402 Sayılı Yasanın 17. maddesi anlamında imar ve ihyanın tamamlandığı, zilyetlikle taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiğinden söz edilemez. Davacı adına tescile karar verilen ve temyize konu taşınmazın, dava tarihine kadar 20 yıl süreyle ekonomik amacına uygun olarak nizasız fasılasız malik sıfatıyla kullanılmadığı ve taşlık, ... ve makilik bölümlerinin taşınmazın büyük bölümü içinde dağınık halde bulunduğu M.Y.'nın 715/2. ve 3402 Sayılı Yasanın 16/C maddeleri gereğince devletin hüküm ve tasarrufu altında ... olup, tescil ve sınırlandırmaya ve hiç bir şekilde özel mülkiyete konu olamayacak taşınmaz hakkında imar ihyasının dahi tamamlanmadığı düşünülerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken ... şekilde karar verilmesi Yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA 21.09.2010 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6596, Karar No: 2019/8584, Tarih: 23.09.2019

**5. Ceza Dairesi         2019/6596 E.  ,  2019/8584 K.**

**"İçtihat Metni"**

Silahlı terör örgütüne üye olma suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Hakkari 3. Ağır Ceza Mahkemesiyle Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Hakkari 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 12/06/2019 gün ve 2019/137 E. 2019/155 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 23/09/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3161, Karar No: 2018/6219, Tarih: 31.05.2018

**3. Hukuk Dairesi         2018/3161 E.  ,  2018/6219 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; hakkında 08/11/2012 tarihli kaçak tespit tutanağı düzenlendiğini, tutanak içeriğinde kaçak tespit edilen abone ile abonenin bulunduğu adresler ve abone numaraların farklılık gösterdiğini, kullanıcı adı ..." abone no:... olarak yazılmış olmasına rağmen, bu abone numarası çizilerek davacı abone numarası olan ... abone numarasının yazıldığını, kaçak elektrik kullanmadığı gibi kaçak tespit tutanağının davacıya ait abone numarasını ait olmadığını belirterek, 7.186,00 TL tutarında borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.Davalı; kaçak tespit işleminde usulsüzlük bulunmadığını, yapılan kaçak tespitinin yerinde olduğunu ileri sürerek davanın reddini istemiştir.Mahkemece; kaçak tespit işleminin ... nolu aboneye sehven yapıldığına dair tutanak değerlendirilerek davacının yapılan kaçak işlemine itirazında haklı olduğu kanaatine varılarak davanın kabulüne, davacının davalı tarafından düzenlenen 08/11/2012 tarih 07284 nolu tespit tutanağı ile 156222 abone aleyhine düzenlenen 7.186,00 TL tutarındaki miktardan dolayı borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Uyuşmazlık kaçak tahakkukuna yönelik menfi tespit davası niteliğindedir.4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanununa dayanılarak hazırlanan Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği 25 Eylül 2002 günlü Resmi Gazetede yayınlanarak 01.03.2003 tarihinde yürürlüğe girmiştir. Anılan yönetmeliğin 13. maddesinde, gerçek veya tüzel kişiler tarafından, sayaca müdahale edilerek mevzuata aykırı bir şekilde tüketilmesi, kaçak elektrik enerjisi tüketimi olarak kabul edilmiştir. İş bu yönetmelik uyarınca, yine EPDK tarafından 01.01.2006 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere, dağıtım lisansı sahibi tüzel kişiler tarafından uygulanmak üzere “Kaçak ve Usulsüz Elektrik Enerjisi Kullanılması Durumunda Yapılacak İşlemlere İlişkin Usul ve Esaslar” hakkında 622 sayılı karar alınmıştır.Kaçak elektrik tespit tutanakları aksi sabit oluncaya kadar geçerli olan belgelerdendir. Tutanağın aksinin iddia edilmesi halinde bundan kendisine hak bahşeden kişinin aksini ispat etmesi gerekir.Somut olayda; 08.11.2012 tarihli kaçak elektrik tutanağında, kullanıcı olarak ... Rehabilitasyon"un gösterildiği, abone numarasının ...olarak yazılıp, bu numaranın üstü çizilerek ... abone numarasının yazılıp tek kişi tarafından paraflandığı, harici hat kullanmak suretiyle kaçak kullanımın tespit edildiği, tutanağın iki görevli tarafından imzalandığı anlaşılmaktadır.Ayrıca dava dilekçesine ekli bulunan ancak mahkemece onaylı örneği getirtilmeyen 21.03.2013 tarihli tutanakta özetle; ... Rehabilitasyon merkezinde harici faz çekildiğinin tespit edildiğini, ...nolu abonenin kontrolü yapılıp abonenin sayacında kaçak tespit edilmediği, yanlışlıkla ... nolu aboneye kaçak tutanağı tutulduğunun belirtildiği görülmüştür.

Mahkemece dinlenen tutanak tanığı ise ... abone no altındaki paraf yada imzanın kendisine ait olmadığı, işyerine döndükten sonra ... sayaç numarasından sistem üzerinden aboneyi sorgulattıklarında abonenin ... olmadığı asıl abonenin ... sayılı abone olduğu için bu evrak üzerinden paraf atıldığı" yönünde dosya kapsamı ile çelişkili beyanlarda bulunmuştur.Mahkemece; kaçak kullanımın davalı tarafından gerçekleştirilip gerçekleştirilmediği yönünde yaptığı araştırma hüküm oluşturmak için yeterli değildir.O halde mahkemece; dava dilekçesine ekli bulunan 21.03.2013 tarihli tutanağın onaylı örneğinin getirtilmesi, kaçak tespit tutanağı ile 21.03.2013 tarihli tutanağın tanıklarının dinlenilmesi, kaçak kullanımın davalı tarafından gerçekleştirilip gerçekleştirilmediği yönünde detaylı araştırma yapılarak oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken; eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş,bozmayı gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 31/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2854, Karar No: 2019/3572, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/2854 E.  ,  2019/3572 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.