muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/10645, Karar No: 2016/6938, Tarih: 22.06.2016

Mahkemece iddia, savunma, benimsenen bilirkişi kurulu kök ve ek raporu, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, dava haksız fiile dayalı olduğundan ve kitabın satışa sunulduğu yer itibariyle mahkemenin yetkili olduğu, davacının 2009 yılında yayınlandığı kitap ile davaya konu olan kitap karşılaştırıldığında, davacının kitabında farklı olarak kitabın hazırlanması amacıyla ilgili giriş kısmına yer verildiği giriş kısmandan sonra yazarın hayat hikayesinin ayrı bir bölüm de anlatıldığı, anılar kısmına bundan sonra başlanıldığı, her bir anı başlığında anın daha önce yayınlandığı bilgisine yer verildiği, davacı yayıncının kitabından farklı olarak davalının kitabının 2. ve 3. bölümlerinde yazarın dergilerde dağınık olarak yayınlanan yazılarından oluşan kısımlara da yer verildiği, resimli 20. asırda yer alan metinlerle kitaba esas alınan yeni tani yazılar arasındaki farklarda belirtildiği, bu nedenle davacının kitabında farklılık arz ettiği, FSEK'den kaynaklanan hakların ihlal edilmediği, dava konusu fotoğrafların ise, eser niteliği olmadığı, alelade fotoğraflar olduğu bu çerçevede FSEK anlamında eser olmadığı ve davacının kitapta basılan fotoğrafları çeken kişi olduğuna dair yazılı bir delil bulunmadığı gerekçesiyle, her iki davacı yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, asıl ve birleşen davada davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, asıl ve birleşen davada davacılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, asıl ve birleşen davada davacılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 22/06/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11292, Karar No: 2015/20736, Tarih: 08.06.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/11292 E.  ,  2015/20736 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ............ İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı ve dahili davalılardan ...... avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Husumet tevcihinde yanılgı nedeni ile HMK'nun 124. Maddesi uyarınca dava yöneltilen davalı .........'nin karar başlığında davalı yerine dahili davalı olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine, 08/06/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3278, Karar No: 2013/3047, Tarih: 24.01.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/3278 E.  ,  2013/3047 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında açma suçundan açılan kamu davası sonucu yapılan yargılama sonucunda, dosya kapsamı, bilirkişi raporu, sanık savunması ve dinlenen tanık beyanlarına göre, sanığın açma yaparak örtü temizliği yaptığı konusunda delil bulunmadığı ancak sanığın eyleminin daha önceden açma yapılan yeri kullanmak suretiyle işgal suçunu oluşturduğu ve eylemin bu haliyle 6831 sayılı Yasanın 93/1 maddesi kapsamında kaldığı gerekçesiyle, sanık hakkında işgal suçundan mahkumiyet kararı verilmiş olduğundan, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Sanığın temyiz itirazları, oluşa, yapılan yargılamaya, toplanan delillere, gerekçeye ve uygulamaya göre yerinde görülmediğinden, reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 24.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8247, Karar No: 2015/20790, Tarih: 17.02.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/8247 E.  ,  2015/20790 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; sanığın, katılan ...'ın işlettiği halk ekmek büfesine giderek 5 adet ekmek almak istediği ve cebinden çıkardığı 20 TL'yi tezgahın üzerine bıraktığı, daha sonra "Bozuk yok ise bozuk para vereyim" diyerek laf kalabalığı yapıp, katılanın ekmekleri poşete koyduğu sırada tezgaha bırakmış olduğu parayı katılana fark ettirmeden geri aldığı ve 20 TL'nin üzerini istediği, katılanın 20 TL'yi almadığını belirterek itiraz ettiği, ancak tartışmanın büyümemesi için 20 TL'nin üstünü sanığa verdiği, sanığın da ekmekleri ve para üstünü alarak büfeden ayrıldığı; sanığın başka bir tarihte yine halk ekmek büfesi işleten katılan ...'in büfesine giderek cebinden çıkardığı 50 TL'yi tezgahın üzerine bırakıp üç ekmek istediği, katılanın 50 TL üzeri olarak 49,25 TL'yi sanığa verdiği, sanığın ekmeği almaktan vazgeçtiğini söyleyerek tezgahın üzerine bıraktığı 50 TL'yi de katılana hissettirmeden bıraktığı yerden alıp olay yerinden bisikletiyle uzaklaştığı; sanığın, 2008 yılı Eylül ayı içerisinde katılan ...'un işlettiği tuhafiye dükkanına giderek 50 TL'yi tezgahın üzerine bırakıp 2 çift çorap istediği, katılanın

"Bozuk paran yok mu?" demesi üzerine sanığın, tezgahın üzerine bıraktığı 50 TL'yi aldığı halde, bunu inkar ederek para üstü istediği, katılanın çok emin olmadığı için para üstü olarak 48 TL'yi sanığa verdiği, sanığın bisikletine binerek olay yerinden uzaklaştığı; 2008 yılı Temmuz ayı içerisinde ise, sanığın bu kez katılan ...'in terzi dükkanına giderek 50 TL bozdurmak istediğini söylediği, katılanın bunu kabul edip 50 TL değerindeki bozuk parayı sanığa verdiği, fakat sanığın 50 TL'yi vermeden önce rafta bulunan pijamalara bakıp iki adet almak istediğini söylediği, katılan pijamaları raftan indirmeye çalışırken, sanığın parayı vermeden dükkandan ayrıldığı anlaşılmakla; sanığın eylemlerinin her bir katılana yönelik ayrı ayrı dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki “velayet hakkından; vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun“ sadece sanığın kendi altsoyu yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise yoksunluğun hapis cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu nedenle 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu aykırılık aynı kanunun 322. maddesi gereğince yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm fıkralarında yer alan; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin çıkarılıp yerlerine, “TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın c bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverilme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” ibarelerinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17/02/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/13466, Karar No: 2019/82, Tarih: 08.01.2019

**5. Ceza Dairesi         2018/13466 E.  ,  2019/82 K.**

**"İçtihat Metni"**

Silahlı terör örgütüne üye olma suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesiyle Çanakkale 2. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Çanakkale 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 24/05/2018 gün ve 2018/311 E. 2018/213 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE, 08/01/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14638, Karar No: 2018/3368, Tarih: 15.03.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/14638 E.  ,  2018/3368 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali ve Tescil-Aile Konutu Şerhi Konulması

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından emyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, tapu iptal tescili ve aile konutu şerhi konulması istemine ilişkindir. Davacı malik olmayan eş, taşınmazın aile konutu olduğunu ve aile konutu niteliğinde bulunan taşınmazın, malik olan davalı eş tarafından "açık rızası bulunmadan" davalı ... ... adına tescil edildiğini ileri sürerek, taşınmazın davalı ... ... adına olan tapu kaydının iptalini ve aile konutu şerhi konulmasını dava etmiştir.

Davalı ... ...'nın, dava konusu taşınmazın tapu kaydında aile konutu olduğuna dair bir şerhin bulunmadığını, ve iyiniyetli olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Hukuk Genel Kurulu "emsal davalarda" gerekçesi aşağıya "aynen alınan 2013/2-2056 esas, 2015/1201 karar ve 15.04.2015 günlü kararı ile "yeni bir uygulamaya geçmiştir. Hukuk Genel Kurulunun benzer davalarda da sürdürülen yeni uygulaması Dairemiz tarafından da benimsenmiş olup Dairemiz emsal bütün davalarda Hukuk Genel Kurulunun aşağıdaki görüşlerine aynen katılmaktadır.

Emsal Hukuk Genel Kurulu kararında yer alan yerel mahkemenin "direnme gerekçesinde açıkça belirtildiği üzere Türk Medeni Karınım madde 194 hükmü ile eşlerin fiil ehliyetine getirilen sınırlama aile konutuna şerhin konulması ya da konulmaması koşuluna bağlanmadığı gibi işlem tarafı olan üçüncü kişinin iyiniyetli olup olmamasının da herhangi bir önemi bulunmamaktadır.

4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 194/1. maddesine göre, "Eşlerden biri, diğer eşin açık rızası bulunmadıkça, aile konutu ile ilgili kira sözleşmesini feshedemiz, aile konutunu devredemez veya aile konutu üzerindeki hakları sınırlayamaz. Bu madde hükmü ile aile konutu şerhi "Konulmuş olmasa da" eşlerin birlikte yaşadıkları aile konutu üzerindeki fiil ehliyetleri sınırlandırılmıştır. Sınırlandırma aile konutu şerhi konukluğu için değil, zaten var olduğu için getirilmiştir. Bu sebeple tapuya aile konutu şerhi verilmese bile o konut aile konutu özelliğini taşır. Zira dava konusu taşınmaz şerh konulmasa dahi aile konutudur.Eş söyleyişle şerh konulduğu için aile konutu olmamakta aksine aile konutu olduğu için şerh konulabilmektedir. Bu nedenle aile konutu şerhi konulduğunda, konulan şerh "kurucu" değil "açıklayıcı" şerh özelliğini taşımakladır.

Anılan madde hükmü ile getirilen sınırlandırma, "emredici" niteliktedir. Dolayısıyla bu haktan önceden feragat edilemeyeceği gibi eşlerin anlaşmasıyla da ortadan kaldırılamaz ve açık rıza ancak "belirli olan" bîr işlem için verilebilir.

Anılan madde hükmü ile getirilen sınırlandırma, "emredici" niteliktedir. Dolayısıyla bu haktan önceden feragat edilemeyeceği gibi eşlerin anlaşmasıyla da ortadan kaldırılamaz ve açık rıza ancak "belirli olan" bîr işlem için verilebilir.

Türk Medeni Kanununun madde 193. hükmü ile eşlerin birbirleri ve üçüncü kişilerle olan hukuki işlemlerinde özgürlük alanı tanınmış olmakla birlikte Türk Medeni Kanunu 194. madde hükmü ile eşlerin aile konutu ile ilgili bazı hukuksal işlemlerinin diğer eşin rızasına bağlı olduğu kuralı getirilerek eşlerin hukuki işlem özgürlüğü, "Aile birliğinin korunması" amacıyla sınırlandırılmıştır. Buna göre, eşlerden biri diğer eşin "Açık rızası bulunmadıkça” aile konutu ile ilgili kira sözleşmesini feshedemez, aile konutunu devredemez ve aile konutu üzerindeki hakları sınırlayamaz. Bu cümleden hareketle, aile konutunun maliki olan eş, aile konutundaki yaşantıyı güçlüğe sokacak biçimde, aile konutunun ipotek edilmesi gibi "Tek başına" bir ayni hakla sınırlandıramaz. Bu sınırlandırma "Ancak diğer eşin açık rızası alınarak" yapılabilir. Türk Medeni Kanununun 194. maddesi yetkili eşin izni için bir geçerlilik şekli öngörmemiştir. Bıı nedenle söz konusu izin bir şekle tabi olmadan, sözlü olarak dahi verilebilir. Ancak maddenin ifadesinden de anlaşılacağı üzere, iznin "Açık" olması gerekir. (... Medeni Kanununun Getirdiği ...; ..., ... 2007. ... Basıdan İkinci ... Bası. s. 41-42).

Somut olayda, taşınmaz aile konutu olup, davalı eş dava konusu aile konutunu davalılardan ... ...'ya devretmiştir. Bu işlem sırasında davacı eşin açık rızası bulunmaktadır. Mahkemece dava, taşınmazı devralan davalı ... ...'nın iyiniyetli olduğu gerekçesiyle reddedilmiştir.

Bu durumda taşınmazı devralan üçüncü kişinin iyi niyetli bulunduğuna ilişkin gerekçe yerinde değil ise de; davacı eşin taşınmazın devrine dair açık rızası bulunması sebebiyle ret kararı sonucu itibariyle doğru bulunmakla davacının, davanın reddine yönelik temyiz itirazları yerinde görülmemiş, ret gerekçesinin açıklanan şekilde değiştirilerek ve düzeltilerek onanmasına (HUMK m. 438/son) karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple davanın reddine ilişkin gerekçenin değiştirilerek ve düzeltilerek ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 15.03.2018 (Per.)
Yargıtay — Esas No: 2017/9248, Karar No: 2019/5527, Tarih: 24.04.2019

**12. Ceza Dairesi         2017/9248 E.  ,  2019/5527 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : Beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Olay tarihinde sanığın sevk ve idaresindeki aracı ile Pendik İlçesi Yunus Emre Caddesini takiben, Yenişehir Yönünden Pendik Çevre Yolu yönüne doğru hareket halinde iken ışıklı kavşağa geldiğinde, aracının sol ön kısmı ile, Mevlana Caddesini takiben Sülüntepe istikametinden, Şeyhli Mahallesi istikametine seyreden katılanın sevk ve idaresindeki motosiklete sol yan kısımdan önlemsizlik ve dikkatsizliği sonucu çarpmış, çarpma etkisiyle katılan motordan savrularak düşmüş ve doktor raporunda belirtildiği üzere hayati tehlike geçirmeksizin BTM ile giderilmeyecek ölçüde, vücudunda kemik kırığı gelişecek şekilde ve kemik kırığının hayat fonksiyonlarını ağır (4) derecede etkileyecek nitelikte yaralandığı, meydana gelen olay sebebi ile katılanın şikayetçi olduğu, yapılan keşif üzerine alınan bilirkişi raporunda, sanık sürücünün kaza anındaki ortalama hızının 78 km olduğunun tespit olunduğu, sanığın kavşağa hızlı ve dikkatsiz girdiğine dair beyanı ve bunu doğrulayan tanık beyanı ile sanığın tali kusurlu; katılanın ise kendisine kırmızı ışık yanmasına rağmen durmayarak aracının hızını kullandıkları aracın yük ve teknik özelliğine, görüş, yol, hava ve trafik durumuna uyduramamaktan kaynaklı olarak asli kusurlu olduğu tespit edildiği halde sanığın mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

2-Katılan olarak vekili ile birlikte duruşmalarda yer alan katılanın beyanının kovuşturma aşamasında alınmamış olması,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca, hükmün isteme uygun olarak; BOZULMASINA, 24/04/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1642, Karar No: 2016/5363, Tarih: 31.03.2016

**12. Ceza Dairesi         2016/1642 E.  ,  2016/5363 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, 89/3-b, 62, 51/1-a-b, 51/3-6-7-8. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

1-Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkındaki hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafilerinin kusura ve eksik incelemeye ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Güvenlik tedbiri olması nedeniyle kazanılmış hak oluşturmayacağından, 5 ay hapis cezasına mahkum edilen ve bu cezası ertelenen sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 51/3. maddesi uyarınca tayin edilecek denetim süresinin, 1 yıldan az olamayacağının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükümlerin bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak; yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususun, aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkındaki hüküm fıkralarından denetim süresi ile ilgili paragraflarında yer alan “5 ay” ibaresinin “1 yıl” ibaresi ile değiştirilmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA;

2-Sanık ...'nin mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik temyiz istemlerinin incelenmesine gelince;

Olay günü mağdurun, oğlunun işlettiği marketin üstünde bulunan caminin çatısından sarkan buz sarkıtlarını kırmak için, caminin 2. kat penceresine çıkıp elinde bulunan 150 cm uzunluğundaki demir saplı fırça ile, pencereden uzanarak çatıdan sarkan buzları kırmak istediği sırada, elinde bulunan fırçayı caminin önünden geçen Tedaş'a ait 31,5 kv yüksek gerilim hat iletkenine yaklaştırdığında elektrik akımına kapılması sonucu meydana gelen olay sonrası 06.05.2008

Olay günü mağdurun, oğlunun işlettiği marketin üstünde bulunan caminin çatısından sarkan buz sarkıtlarını kırmak için, caminin 2. kat penceresine çıkıp elinde bulunan 150 cm uzunluğundaki demir saplı fırça ile, pencereden uzanarak çatıdan sarkan buzları kırmak istediği sırada, elinde bulunan fırçayı caminin önünden geçen Tedaş'a ait 31,5 kv yüksek gerilim hat iletkenine yaklaştırdığında elektrik akımına kapılması sonucu meydana gelen olay sonrası 06.05.2008

tarihinde yapılan keşifte, bilirkişiler tarafından, hattın caminin ikinci katındaki pencereye olan uzaklığının 180 cm olarak ölçüldüğü, oysa Elektrik Kuvvetli Akım Tesisleri Yönetmeliği'ne göre uzaklığın en az 2 metre olması gerektiği, yine aynı bilirkişiler tarafından caminin 2. katındaki pencere önünde ve yanında uyarıcı mahiyette levhalar bulunmadığının, pencerenin rahatlıkla açılarak enerji nakil hattı tellerine ulaşmanın mümkün olduğunun tespit edildiği, olaydan sonra 10.07.2008 tarihinde ise gerilim hattının yer altına alınarak cami bölgesinden geçirildiği, olay öncesi caminin karşısında bulunan Kayseri Elektrik TAŞ Sızır İşletme Şefliği'nde veznedar olarak çalışan tanık ...'in beyanına göre olaydan 2-3 gün önce, mağdurun aynı yerde buz kırması sebebiyle, yaptığının tehlikeli olduğu konusunda uyarıldığı, dosyada mevcut Kayseri ve Civarı Elektrik TAŞ ile yüklenici sanık ... arasında düzenlenen 05.01.1995 tarihli Sızır merkez köylerinde yaptırılacak AG-OG enerji nakil hattı elektrik tesisi konulu sözleşmeye göre; yüklenicinin bütün bedel ve giderleri kendisine ait olmak üzere tesisi tamamlayacağı düzenlemelerine yer verildiği, sözleşme akabinde geçici kabul heyeti başkanı olarak Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı'nı temsilen elektrik mühendisi ... ile üyeler Tedaş Sivas Elektrik Dağıtım Müessesesi elektrik teknisyenleri ... ve ...'dan oluşan geçici kabul heyetinin Sızır kasabası AG+OG elektrik tesislerinde yaptığı kontrolde, tesislere sürekli enerji verilmesinde ve tesisin işletmeye açılmasında sakınca görülmeyip 10.12.1997 tarihinden itibaren tellal marifeti ile ilan yapılarak tesise enerji verildiği, olaya konu caminin sözleşme tarihinden önce 1994 yılında yapıldığı, bu suretle tesisin yapılması sırasında, enerji nakil hatlarının mevcut camiye olan uzaklığının ilgili yönetmelikte belirlenen mesafeye uygun olmadığını gördüğü veya görmesi gerektiği halde hatta enerji verilmesinde bir sakınca olmadığını belirterek geçici kabul tutanağını düzenleyen geçici kabul heyeti başkan ve üyeleri olan sanıklar ..., ... ve ...'in olayın meydana gelmesinde kusurunun bulunduğu, ancak KCETAŞ Sarıoğlan İşletme Şefliği'ne bağlı olarak Sızır belde sorumlusu ve mesul teknisyen olarak görevli olan sanık ...'nin hattın yapımı aşamasında görev ve sorumluluğunun, olayın meydana gelmesinde sanığa yüklenecek kusur bulunmadığının anlaşılması karşısında sanığın atılı suçtan beraati yerine delillerin hatalı değerlendirilmesi sonucu mahkumiyetine karar verilmesi;