muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/20250, Karar No: 2012/5819, Tarih: 27.02.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/20250 E.  ,  2012/5819 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Elmalı İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/05/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından borçlu hakkında, Elmalı İcra Müdürlüğünün 2011/295 sayılı dosyasında çeke dayalı olarak kambiyo takibi yapıldığı, borçlunun icra mahkemesine başvurusunda, takibe konu çekin arka kısmında bulunan şerh nedeni ile çekin kayıtsız şartsız borç ikrarını içermediğini belirterek takibin iptalini talep ettiği, mahkemece, çekin arka yüzünde yazılı bulunan ibareden, çekin teminat amacıyla verildiği, anılan koşulun gerçekleşip gerçekleşmediğinin yargılamayı gerektirdiği gerekçesi ile takibin iptaline karar verildiği görülmektedir.

Takibe konu 20.02.2011 keşide tarihli 10.000,00 TL bedelli çekin incelemesinde; arka yüzünde, "iş bu çek karşılığında 3.000,00 TL elden ödenmiştir. Geri kalan 7.000,00 TL iş karşılığı elden ödenecektir. 7.000,00 TL'nin teminatıdır" şeklinde keşideci imzalı şerh bulunduğu, bu şerhin hemen altında "3.000,00 TL aldım" şeklinde hamil imzalı beyanın bulunduğu görülmektedir. Keşideci tarafından çek üzerine konulan şerh, çek hakkında yapılan kısmi ödemeyi belirtir nitelikte olup, bu şerhin içerisinde teminat ibaresinin bulunması çeki teminat çeki haline getirmez. Kaldıki HGK'nun 14.03.2001 tarih, 2001/12-233 sayılı ve 20.06.2001 tarih, 2001/12-496 sayılı kararlarında da belirtildiği üzere, dayanak belgenin hangi ilişkinin teminatı olduğu yazılı bir belge ile kanıtlanmadığı sürece, onun takibe konu edilmesi engellenemez. Ayrıca şikayetçi borçlu, teminat çeki olduğu iddia edilen takip konusu çek için, arka yüzündeki şerhten de anlaşılacağı üzere 3.000,00 TL ödeme yapmıştır. Bu durumda borç kısmen de olsa kabul edilmiş olmakla İİK'nun 170/a maddesi hükmü uygulanmaz.

O halde mahkemece şikayetin reddi gerekirken çekin arka yüzünde yazılı ibareden, çekin teminat amacıyla verildiği, anılan koşulun gerçekleşip gerçekleşmediğinin yargılamayı gerektirdiği gerekçesi ile takibin iptaline karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının  temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 27/02/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/26133, Karar No: 2013/3825, Tarih: 07.03.2013

**5. Hukuk Dairesi         2012/26133 E.  ,  2013/3825 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

... İçme Suyu Havzaları Yönetmeliğinin 6. maddesinin 9. fıkrasının 8 bendinde "derelerin iki tarafından kadastral sınırından itibaren 100 metrelik yapı yaklaşma mesafesi bırakılır." hükmü yer almakta iken; 16.01.2013 tarih ve 2 sayılı Genel Kurul Kararı ile "derelerin ıslah kesitinin her iki yanında; temizlik bakım ve onarımların yapılabilmesi maksadıyla imar planlarında en az 10 metrelik dere işletme bandı ayrılır. Dere ıslah alanı ile dere işletme bantları idarece kamulaştırılır." hükmü getirilmiştir.

Dava konusu taşınmazın imar planında ne kadarlık kısmının dere işletme bandında kaldığı, bu durumun imar planına işlenip işlenmediği, yönetmeliğin değişmesinden önce 100 metre olarak belirlenen yapı yaklaşma mesafesinin değiştirilmesi için karar alınıp imar planında tadilat yapılıp yapılmadığı, ilgili ... ve imar planlarını yapan Belediyelerden sorularak,

Alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/28066, Karar No: 2014/18822, Tarih: 13.11.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/28066 E.  ,  2014/18822 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıklar hakkına hakkı olmayan yere tecavüz suçundan açılan kamu davası ile ilgili olarak dava zamanaşımı süresi içerisinde her zaman hüküm kurulabileceği değerlendirilerek yapılan incelmede;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanıklar ile katılanın tarlalarının sınır olduğu, sanıkların katılanın tarlasının bir kısmını ekip biçmek suretiyle sahiplendikleri, ayrıca sanık ... 'ın katılana ait köprüye zarar verdiğinin iddia edildiği somut olayda;

1- Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan beraat hükmünün temyiz incelemesinde;

Sanığın soyut iddiası dışında sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair mahkûmiyetine yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı bir delil elde edilmediği gerekçesi ile verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

2-Sanık ... Yılşın hakkında mala zarar verme suçundan kurulan beraat hükmünün temyiz incelemesinde;

Sanık hakkında mala zarar verme suçundan açılmış bir dava bulunmadığı halde bu suçtan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısı ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18336, Karar No: 2016/4454, Tarih: 12.04.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/18336 E.  ,  2016/4454 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme, kasten yaralama

HÜKÜM : TCK'nın 151/1, 62, 52/2-4 maddeleri gereğince 2000 TL adli para cezası, TCK'nın 86/2, 62, 51 maddeleri gereğince 30 ay 10 gün hapis cezasının ertelenmesi, TCK'nın 86/2, 86/3-a ve CMK'nın 223/2-c maddeleri gereğince beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Evli olan sanık ... ile katılan ... 'ın maddi durumlarının iyi olmaması nedeniyle ...'ün kardeşi olan şikayetçi ...'ın kardeşine iş bulduğu ve eşi ile birlikte kardeşini ziyarete gittiklerinde kardeşine kendileriyle birlikte gelmesini söylediği, evden çıkmak için kalktıklarında ...'ın sinirlenerek eşi Ümmügülsüm ile ...'a saldırdığı ve av tüfeğinin dipçik kısmıyla ...'ın aracının camlarını kırdığı iddia olunan olayda;

1-Sanık hakkında mala zarar verme suçundan verilen kararın incelenmesinde;

Hükmolunan cezanın miktarına göre karar tarihi itibariyle 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a, 6217 sayılı Yargı Hizmetlerinin Hızlandırılması Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 26. maddesiyle eklenen geçici 2. maddesi uyarınca, doğrudan verilen 3.000 TL ve altında kalan adli para cezalarının temyizinin mümkün olmaması karşısında, sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2-Sanık hakkında ...'a karşı işlemiş olduğu yaralama suçundan verilen kararın incelenmesinde;

Sanık ile şikayetçi ...'ın aşamalardaki istikrarlı beyanları, doktor raporları ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın şikayetçiye vurduğunun sabit olduğu anlaşıldığından kasten yaralama suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

3-Sanık hakkında ...'a karşı işlemiş olduğu yaralama suçundan verilen kararın incelenmesinde;

Sanığın savunmaları, katılan ile şikayetçi ...'ın aşamalardaki istikrarlı beyanları, soruşturma aşamasında beyanı alınan ...'ın anlatımı, katılanın basit tıbbi müdahaleyle giderilecek şekilde yaralandığına dair doktor raporu ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın eşi olan katılana vurmak suretiyle burnundan yaraladığının sabit olması karşısında; eşe karşı kasten yaralama suçundan mahkumiyeti yerine oluşa ve dosya kapsamına uygun olmayan yetersiz gerekçeyle beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, O yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12/04/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6092, Karar No: 2017/774, Tarih: 13.02.2017

**16. Hukuk Dairesi         2016/6092 E.  ,  2017/774 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KULLANIM KADASTROSU

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kullanım kadastrosu sırasında ... Köyü çalışma alanında bulunan 957 parsel sayılı 1.392,39 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kadastro tutanağının beyanlar hanesine, 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkarıldığı şerhi yazılarak kayalık, çalılık vasfıyla Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı ..., taşınmazın kendi fiili kullanımında bulunduğu iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli taşınmazın tespit gibi Hazine adına tapuya tesciline, tapu kütüğünün beyanlar hanesine "bu taşınmaz 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi gereğince orman sınırları dışına çıkarılmıştır. Taşınmaz 01.01.2014 tarihinden itibaren ...'nın kullanımındadır. Üzerine bulunan 1-1,5 yaşlarındaki 13 adet zeytin fidanı bu kişinin kullanımındadır." şerhinin yazılmasına karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili ve davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, davalı Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 13.02.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9532, Karar No: 2012/1516, Tarih: 07.02.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/9532 E.  ,  2012/1516 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 16.04.2010 tarih ve 2007/325-2010/156 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ÖSS Fizik Soru Bankası adlı kitabının Ocak 2002 tarihinde kamuya sunulduğunu, davalının 2005 yılında kamuya sunduğu “ÖSS Hazırlık Kitabı Sayısal” adlı kitapta, müvekkiline ait olan eserde bulunan sorulara yer verdiğini, bu şekilde müvekkilinin Fikir ve sanat Eserleri Kanunu'nda düzenlenen mali ve manevi haklarının ihlal edildiğini ileri sürerek, FSEK'nun 68. maddesi uyarınca telif tazminatının 3 katı olarak şimdilik 100 TL maddi, 10.000 TL manevi tazminatın avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 10.12.2009 tarihli dilekçesi ile davasını ıslah ederek 1.129,70 TL maddi tazminatın da tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin söz konusu kitabı bastırarak öğrencilere ücretsiz olarak dağıttığını, bu işten maddi bir kazancının olmadığını, kitabın içeriğinin Geleceğe Pusula Dergisi Dershanesi'ne hazırlattırıldığını, davacının da o dönemde adı geçen dershanede hem ortak olduğunu, hem de öğretmen olarak çalıştığını, kitap basıldıktan sonra içeriğinin davacı tarafından incelendiğini, davacının kendi isteği ile soruları verdiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, davacıya ait eserdeki soruların davalı tarafından bastırılan kitapta aynen yer aldığı, taraflar arasında mali hakların devrine ilişkin yazılı bir anlaşma bulunmadığı, davalının eylemi ile davacının çoğaltma ve yayma hakkı ile manevi haklarından olan umuma arz ve adın belirtilmesi haklarının ihlal edildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 1.229,70 TL maddi, 2.500 TL manevi tazminatın 22.03.2005 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 204,40 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 07.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8522, Karar No: 2015/22863, Tarih: 02.12.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/8522 E.  ,  2015/22863 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı dava dilekçesinde manevi tazminat istememiştir. Taraflar, cevaba cevap ve ikinci cevap delikçeleri ile serbestçe, ön inceleme aşamasında ise, ancak karşı tarafın açık muvafakati ile iddia ve savunmalarını genişletebilir yahut değiştirebilirler. Ön inceleme aşamasının tamamlanmasından sonra ise diğer tarafın açık muvafakati ve ıslah dışında iddia ve savunma genişletilemez yahut değiştirilemez (HMK.md.141/1). Davacı taraf ön inceleme duruşmasından sonra 29.05.2014 tarihli celsede manevi tazminat talep etmiş, davalı tarafın bu talebe açık bir muvafakati olmamıştır. Bu talep iddianın genişletilmesi niteliğindedir. Davacı tarafından bu konuda usulünce yapılmış bir ıslah işlemi de bulunmamaktadır. O halde, davacının manevi tazminat talebi (TMK.md.174/2) hakkında "karar verilmesine yer olmadığına" karar verilecek yerde yazılı şekilde kabul kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olmuştur.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.02.12.2015(Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2013/24625, Karar No: 2013/23598, Tarih: 27.12.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/24625 E.  ,  2013/23598 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davacı-karşı davalı ...vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı-karşı davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine

2-Davacı-karşı davalı, Tedaş Hatay İl Müdürlüğünün güvenlik ihalesinin kendileri tarafından alınması nedeniyle davalı- karşı davacının 17.2.2009-14.3.2011 tarihleri arasında bu işyerinde özel güvenlik görevlisi olarak çalıştığını, 14.3.2011 tarihinde ihalenin süresinin dolması üzerine davalı-karşı davacının,aynı gün kendilerine herhangi bir bildirimde bulunmadan, yeni ihaleyi alan Yay Özel Güvenlik Şirketinde işe başlayıp sigorta bildirimlerinin yapılması üzerine durumdan haberdar olduklarını ve davalının başka bir işyerinde ihbar önellerine uymadan işe başlaması nedeniyle 28.3.2011 tarihli ihtarname ile iş akdini haklı nedenle sonlandırdığını, bu nedenle ihbar tazminatının ödetilmesini; ayrıca davalı-karşı davacı tarafından işçilik alacakları talebiyle açılan davanın, işyeri devri kurallarının uygulanarak reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacı-karşı davalı şirketin yeni ihaleyi alamaması üzerine iş akitlerinin toplu olarak sona erdirildiğini, kendilerinin de yeni ihaleyi alan şirket ile yeni bir sözleşme yaparak, aynı işyerinde hiç ara vermeksizin işlerine devam ettiklerini, halen çalıştıklarını beyan ederek, davacı-karşı davalıdan kıdem ve ihbar tazminatı ile bazı işçilik alçaklarının tahsilini, davacı-karşı davalının açtığı ihbar tazminatı talepli davanın iş akdinin davacı tarafından sonlandırılmış olması nedeniyle reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacı ...A.Ş'nin ihale ile iş aldığı, ihalenin bitiminde ek çalışma yapıldığı, yeni ihale ile işi bıraktığının dosya kapsamından anlaşıldığı, iki taşeron arasında işyeri devri yapıldığı hususunda bir delil mevcut olmadığı hizmet akdinin devri hususunda da bir iddia bulunmadığı, davacı işverenin davalıyı başka işyerlerinde işe davet ettiği ve iş verdiği konusunda da iddiada bulunmadığı bu durumda ihale sözleşmesinin bittiği tarihte hizmet akdinin davacı ...A.Ş. tarafından sona erdirildiğinin işçinin ihbar ve kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti talep etmekte haklı bulunduğunun kabulü gerektiği, davalının ihaleyi yeni alan dava dışı alt işverenin yanında bilahare işe başlamasının yeni bir hizmet akdi niteliğinde olduğu, iş sözleşmesini kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanmayacak şekilde feshedildiğinin kanıt yükünün işverene ait olduğu, işverenin işçiyi başka işyerlerinde işe davet ettiğini ve iş verdiğini kanıtlayamadığı, ayrıca yeni ihale alıcısı arasında işyeri devri yapıldığı hususunda bir delil mevcut olmadığı, bu nedenlerle işçinin kıdem ve ihbar tazminatı ile feshe bağlı yıllık izin alacaklarına hak kazandığı kanısına varıldığı gerekçesiyle, davacının ihbar tazminatı talebinin reddine, davalının davasının kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanununun 6 ncı maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı yasanın üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

Değinilen Yasanın 120 nci maddesi hükmüne göre, 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesi halen yürürlükte olduğundan, işyeri devirlerinde kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından belirtilen madde hükmü uygulanmalıdır. Anılan maddeye göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde, işçinin kıdemi işyeri veya işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

Maddî ve maddî olmayan unsurların devri söz konusu olmaksızın da işgücünün önem taşıdığı sektörlerde ekonomik birliğin önemli unsurunu olan işçilerin devri de, işyeri devri olarak kabul edilmelidir.

Maddî ve maddî olmayan unsurların devri söz konusu olmaksızın da işgücünün önem taşıdığı sektörlerde ekonomik birliğin önemli unsurunu olan işçilerin devri de, işyeri devri olarak kabul edilmelidir.

İşyeri devrinin temel ölçütü, ekonomik birliğin kimliğinin korunmasıdır. Avrupa Adalet Divanı kararlarına göre, maddî ve maddî olmayan unsurların devredilip devredilmediği ve devir anındaki değeri, işgücünün devri, müşteri çevresinin devri, işyerinde devirden önce ve sonra yürütülen faaliyetlerin benzerlik derecesi, işyerinde faaliyete ara verilmişse bunun süresi, işyeri devrinin kriterleri arasında kabul edilmektedir.

Devirden sonra işyerindeki ekonomik birliğin kimliğini koruyup korumadığının saptanabilmesi için, yürütülen faaliyetin devirden sonra yeni işveren tarafından aynı veya özdeş biçimde sürdürülmesi ölçütü yanında, işyerinin taşınmaz ve taşınır malları ile maddî olmayan varlıkların, işyerinde çalışan işçilerin sayı ve uzmanlık bakımından çoğunluğunun, bunun yanı sıra müşteri çevresinin devredilip devredilmediği, devir öncesi ve sonrasındaki faaliyetler arasında benzerlik olup olmadığı, devir sebebiyle işyerinde faaliyet askıya alınmışsa askı süresi gibi koşullar da göz önünde tutulmalıdır.

İşyeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı şekilde işyeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkânı vermez.

İşyerinin devri işverenin yönetim hakkının son aşaması olup, işyeri devri çalışma koşullarında değişiklik anlamına da gelmez. Dairemizin kökleşmiş kararlarına göre işyeri devri işçiye haklı nedenle fesih hakkı tanımaz. İşyeri devrinin çalışma koşullarını ağırlaştıran bir yönü olup olmadığı belirlenmelidir.

Bu açıklamalar ışığında, iş hukukunda işyeri devrinin işçilik alacaklarına etkileri üzerinde ayrıca durulmalıdır. İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.