muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/31923, Karar No: 2016/4315, Tarih: 29.02.2016

D) Temyiz:

Kararı,davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre,davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Dosya içeriğine ve davacının maddi vakıa olarak bildirdiği ve hakimin bağlı olduğu bu maddi vakıaya göre davacı ilk işe girerken mali işler müdürü olarak, 01.03.2009 tarihinde ise genel müdür olarak çalışmış ve her iki pozisyonda ücretin farklı olduğu anlaşılmaktadır. Davacı ücret alacağı her iki çalışma dönemi için hesaplanmış, ancak bu hesap yapılırken, sanki işe ilk girişte genel müdür pozisyonunda çalıştığı kabul edilerek ücret alacağı belirlenmiştir. Bu hesap yöntemi doğru değildir. Davacının mali işler müdürü olarak görev yaparken ücretinin daha düşük olduğu kabulündedir. Bu nedenle davacının mali işle müdürü olarak görev yaptığı07.04.2008-01.03.2009 arası ücret alacağı bu pozisyonda alacağı ücret belirlendikten sonra hesaplanmalıdır. Eksik inceleme ile yazılı olduğu üzere karar verilmesi hatalıdır.

3-Davanın açıldığı tarihte yürürlükte olan 818 sayılı Borçlar Kanununun 133 üncü maddesinde, zamanaşımını kesen nedenler sınırlama getirmeksizin gösterilmiştir. Bunlardan borçlunun borcunu ikrar etmesi (alacağı tanıması), bu nedenlerden biridir. Borcun tanınması, tek yanlı bir irade bildirimi olup; borçlunun, kendi borcunun devam etmekte olduğunu kabul anlamındadır. Yine maddenin 2. Fıkrasında da, dava açılması veya icra takibi yapılması zamanaşımını kesen nedenler arasında sayılmıştır. Zamanaşımını kesen nedenler arasında temerrüt ihtarı bulunmamaktadır. Bu nedenle davalının ıslaha karşı süresinde yaptığı zamanaşımı itirazının mahkemece davalının daha önce temerrüde düşürüldüğü, zamanaşımının kesildiği gerekçesi ile dikkate alınmaması isabetsizdir.

4-Mahkemece dosya kapsamında alınan birden fazla bilirkişi hesap raporu alınmış ve 24.06.2013 ve 10.10.2013 tarihli aynı bilirkişice düzenlenen raporlar hükme esas alınmıştır. Bu raporların incelenmesinde davacıya çalışma süresi boyunca banka kanalıyla yapılan maaş ödemesinin 2000,00 TL olduğu tespit edilerek hesaplanan ücret alacağından mahsup edildiği görülmektedir. Ne var ki bilirkişi raporundan sonra dosyaya davacıya ait banka kayıtları celp edilmiş ve yapılan incelemede maaş ödemesi altında yapılan ödemenin 2000,00 TL'nin çok üzerinde olduğu anlaşılmıştır. Bu nedenle hükme esas alınan raporlardan sonra dosyaya sunulan banka kayıtlarının değerlendirilmemesi ve mahsup edilen tutardan daha fazla maaş ödemesi yapılmışsa bu miktarların da mahsubunun gerekeceğinin düşünülmeden eksik inceleme ile sonuca gidilmesi ayrı bir bozma nedeni yapılmıştır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 29.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/55531, Karar No: 2019/7885, Tarih: 02.05.2019

**4. Ceza Dairesi         2014/55531 E.  ,  2019/7885 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanığın aşamalarda, katılanın, kızını yaralaması üzerine olayın siniriyle katılana "bunun hesabını soracağım" şeklinde söz söylediğini kabul etmesine karşın; sanığın bu yönde ikrarının diğer delillerle birlikte değerlendirilmesinden sonra suçun oluşup oluşmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yetersiz gerekçe ile hüküm kurulması,

2-Hükmün gerekçesinde sanığın adının dosya ile bağlantısı olmayan ... olarak belirtilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan ... vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 02.05.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3385, Karar No: 2021/476, Tarih: 21.01.2021

**2. Hukuk Dairesi         2020/3385 E.  ,  2021/476 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali ve Tescil-Aile Konutu Şerhi Konulması

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı, Rahmanlar Atalar Mahallesi 2795 Ada 10 Parsel'de kayıtlı olan S.S.Seçkin Konaklar Konut Yapı Kooperatifi A Blok Kat 6 No: 21 adresinde bulunan taşınmazın, aile konutu vasfına haiz olduğunu, bu konutun eşi ... adına kayıtlı iken, davacının izni ve bilgisi olmaksızın davalı ...'a devredildiğini, söz konusu devir işleminde davacının hiçbir şekilde rızasının alınmadığının, dolayısıyla yapılan bu devirin kanunlara aykırı olup, iptalinin gerektiğini, satışın iptal edilerek tekrardan ... adına tescil ettirilmesine ve taşınmaz hakkında tapuya aile konutu şerhi konulmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Mahkemece, taşınmazın bağımsız bir tapu kaydının olmadığı, davanın kooperatif hissesine yönelik olduğu, dahili davalı ile davalı arasında görülüp kesinleşen, kayda dayalı mülkiyete ilişkin olarak verilmiş el atmanın önlenmesi ve tahliye davası olduğu, davacının söz konusu konuttaki hakkının ve oturumunun dahili davalıya istinaden olduğu, dolayısıyla mülkiyete dayalı davaya davanın niteliği gereği, davacının sahip olduğu haktan daha fazla üstünlük tanınması gerektiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 194/1. maddesine göre, "Eşlerden biri, diğer eşin açık rızası bulunmadıkça, aile konutu ile ilgili kira sözleşmesini feshedemez, aile konutunu devredemez veya aile konutu üzerindeki hakları sınırlayamaz." Bu madde hükmü ile aile konutu şerhi "Konulmuş olmasa da" eşlerin birlikte yaşadıkları aile konutu üzerindeki fiil ehliyetleri sınırlandırılmıştır. Sınırlandırma, aile konutu şerhi konulduğu için değil, zaten var olduğu için getirilmiştir. Bu sebeple, tapuya aile konutu şerhi verilmese bile o konut aile konutu özelliğini taşır. Eş söyleyişle şerh konulduğu için aile konutu olmamakta, aksine aile konutu olduğu için şerh konulabilmektedir. Bu nedenle aile konutu şerhi konulduğunda, konulan şerh "Kurucu" değil "Açıklayıcı" şerh özelliğini taşımaktadır. Anılan madde hükmü ile getirilen sınırlandırma, "Emredici" niteliktedir. Dolayısıyla bu haktan önceden feragat edilemeyeceği gibi eşlerin anlaşmasıyla da ortadan kaldırılamaz ve açık rıza ancak "Belirli olan" bir işlem için verilebilir.

Türk Medeni Kanunu'nun 193. maddesi hükmü ile eşlerin birbirleri ve üçüncü kişilerle olan hukuki işlemlerinde özgürlük alanı tanınmış olmakla birlikte, Türk Medeni Kanunu'nun 194. madde hükmü ile eşlerin aile konutu ile ilgili bazı hukuksal işlemlerinin diğer eşin rızasına bağlı olduğu kuralı getirilerek eşlerin hukuki işlem özgürlüğü, "Aile birliğinin korunması" amacıyla sınırlandırılmıştır. Buna göre, eşlerden biri diğer eşin "Açık rızası bulunmadıkça" aile konutu ile ilgili kira sözleşmesini feshedemez, aile konutunu devredemez ve aile konutu üzerindeki hakları sınırlayamaz. Bu cümleden hareketle, aile konutunun maliki olan eş, aile konutundaki yaşantıyı güçlüğe sokacak biçimde, aile konutunun başkası adına devir edilerek, tescil edilmesi gibi "Tek başına" bir ayni hakla sınırlandıramaz. Bu sınırlandırma "Ancak diğer eşin açık rızası alınarak" yapılabilir.

Türk Medeni Kanunu'nun 194. maddesi yetkili eşin izni için bir geçerlilik şekli öngörmemiştir. Bu nedenle söz konusu izin bir şekle tabi olmadan, sözlü olarak dahi verilebilir. Ancak maddenin ifadesinden de anlaşılacağı üzere, iznin "Açık" olması gerekir.

Somut olayda, davalı eş dava konusu aile konutuna ilişkin tahsisli kooperatif hissesini diğer davalı ...'a devir ederek kooperatif üyeliğini tescil ettirmiş, yapılan yargılama ve toplanan delillerle bu işlem sırasında davacı eşin açık rızasının alındığı ispatlanamamıştır.

Aile konutu olan taşınmazın, hak sahibi olan eş tarafından üçüncü kişiye devri, davacının açık rızasını gerektirmektedir (TMK m. 194/1) (HGK'nun 24,05.2017 tarih 2017/2-1604 esas, 2017/967 karar sayılı kararı).

Eş söyleyişle eşin "Açık rızası alınmadan" yapılan işlemin "Geçersiz olduğunu" kabul etmek zorunludur. Gerçekleşen bu durum karşısında yukarıda açıklanan yasal düzenleme ile ilkelere uygun değerlendirme yapılarak davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde ret hükmü kurulması usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 21.01.2021 (Per.)
Yargıtay — Esas No: 2008/9743, Karar No: 2008/8048, Tarih: 18.12.2008

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2008/9743 E.  ,  2008/8048 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik İcra Mahkemesi

İcra Ceza dosyalarının Yerel C.Savcılığınca, Yargıtay C.Başsavcılığına gönderilmesi zorunludur. Bu nedenle dosyanın Yargıtay C.Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE 18.12.2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/32265, Karar No: 2023/9321, Tarih: 26.10.2023

**7. Ceza Dairesi         2021/32265 E.  ,  2023/9321 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/763 E., 2021/1664 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, eşya müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 12.02.2021 tarihli iade yazısı ile 7242 sayılı Kanun'da yapılan değişiklik nedeniyle lehe değerlendirme yapılmak üzere dosyanın ilk derece mahkemesine iadesine karar verilmesi sonrası kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Kilis 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.02.2012 tarihli ve 2011/579 Esas, 2012/85 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan sonuç itibarıyla 1 yıl 1 ... hapis 10 gün hapis ve 660,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına, verilen

cezanın 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin yedinci fıkrası gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, suça konu eşyaların müsaderesine karar verildiği, temyiz dışı sanık Halil Arslan hakkında verilen beraat kararının ise onama üzerine kesinleştiği anlaşılmıştır.

2.Sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 28.03.2012 tarihinde usulüne uygun olarak kesinleşmesi sonrası, sanığın denetim süresi içerisinde 17.05.2014 tarihinde yeni bir kastılı suç işlemesi üzerine, mahkemesine ihbarda bulunulduğu, ihbar üzerine dosyanın tekrar ele alınarak Kilis 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.04.2016 tarihli ve 2016/269 Esas, 2016/544 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında önceki hükmün açıklanmasına, sanığın 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan sonuç itibarıyla 1 yıl 1 ... 10 gün hapis ve 660,00 TL adlî para cezasıyla cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

3.Anılan kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 12.02.2021 tarihli yazısı ile dosyanın 15.04.2020 tarihli ve 2020/31100 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 61 ve 62 nci maddeleriyle değişik 5607 sayılı Kanun'un 3 ve 5 inci maddelerinde yapılan değişiklikler uyarınca yeniden değerlendirme yapılması için mahkemesine iadesine karar verilmiştir.

4.İade sonrası Kilis 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.10.2021 tarihli ve 2021/763 Esas, 2021/1664 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan sonuç itibarıyla 1 yıl 1 ... 10 gün hapis ve 660,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, suç eşyasının müsaderesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, ceza tayin edilirken lehe hükümlerin uygulanmadığına ve atılı suçu işlemediğinden beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Olay günü Kilis İl Jandarma Komutanlığı görevlilerinin yürütmekte olduğu istihbari çalışmalar neticesinde sınırdan kaçak ... baş hayvan geçirileceğinin bildirilmesi üzerine yapılan pusu faaliyeti sonucu sanık ... ve temyiz dışı sanık Halil Arslan'ın Suriye'den Türkiye'ye tel örgüler arasından 70 adet koyun ile giriş yaptıkları sırada, sınırda görevli askerler tarafından yakalandıkları anlaşılmıştır.

2.Sanık ... bozma öncesi savunmasında, yakalandığı tarihten yaklaşık bir hafta önce yarısını hayvan pazarından yarısı da Ethem Yılmaz isimli şahıstan olmak üzere toplam 70 tane koyun satın aldığını, İl Tarım Müdürlüğüne küpe taktırmak için müracaat ettiğinde, havaların sıcak olması nedeniyle köye gelip küpe takacaklarını söylediklerini, olay günü hayvanlarını otlattığı sırada sivil giyimli iki şahsın gelerek hayvanların kaçak olduğunu söyledikten sonra kendilerinin jandarma olduklarını söyleyip hayvanlara el koyduklarını, Halil Arslan'ın köyde arazileri olduğunu, olay sırasında birlikte olmadıklarını beyan etmiş, kanun iadesi sonrasında maddi durumunu ... olmaması nedeniyle gümrüklenmiş değerin iki katını ödeyemeyeceğini beyan etmiştir.

3.Bozma öncesi dinlenen tutanak tanıklarının ifadelerinde, gözetleme sırasında Suriye'den iki şahsın tel örgülerden geçtiğinin bildirilmesi üzerine olay yerine gittiklerini, şahıslardan birinin askeri yasak bölge içinde koyunlarla birlikte teslim olduğunu, diğer şahsın ise takip sonucu yakalandığını, şahısların sınırı geçtiklerinin tel engelden de belli olduğunu, Türkiye tarafında otlayan hayvanların yakalanması gibi bir durum olmadığını beyan etmişlerdir.

4.Kaçak eşyaya mahsus tespit (...) varakasının dosya içerisinde bulunduğu, yakalanan hayvanların gümrüklenmiş değerinin 106.596,00 TL olup, suç tarihindeki paranın satın alma gücüne göre "fahiş" değerde olduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A.Tebliğnamedeki Görüş Yönünden

4.Kaçak eşyaya mahsus tespit (...) varakasının dosya içerisinde bulunduğu, yakalanan hayvanların gümrüklenmiş değerinin 106.596,00 TL olup, suç tarihindeki paranın satın alma gücüne göre "fahiş" değerde olduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A.Tebliğnamedeki Görüş Yönünden

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin 08.02.2012 tarihli kararın sanığın 26.10.2011 tarihinde savunmasında bildirdiği aynı zamanda MERNİS adresi olan adresinde 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun (7201 sayılı Kanun) 21 nci maddesinin ikinci fıkrasına göre tebliğinin usule uygun olduğu ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın usule uygun olarak kesinleştiğinin anlaşılması nedeniyle,denetim süresinin başladığı ve sanığın denetim süresi içerisinde yeni bir kasıtlı suç işlemesi üzerine dosyanın yeniden ele alınmasında bir isabetsizlik görülmediğinden, Tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

B. Sanığın Temyizi Yönünden

Olay ve Olgular başlığı altında ayrıntılarına yer verilen olay tutanağı, sanık savunması ve tüm dosya kapsamına göre sanığın eyleminin sabit olduğu belirlenmekle, sanığın diğer temyiz sebeplerinin reddine karar verilmiştir.

Ancak;

1.Ele geçirilen kaçak eşyanın miktarına göre, sanık hakkında temel cezada 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 61 nci maddesi uyarınca teşdit uygulanarak alt sınırdan uzaklaşılması suretiyle hüküm kurulması gerekirken, alt sınırdan hüküm kurmak suretiyle eksik ceza tayini,

2.10.12.2022 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanıp, aynı gün yürürlüğe giren 7423 sayılı Kanun'un 8 nci maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3 ncü maddesinin yirmiikinci fıkrasının “yirmiüçüncü” fıkrası olarak değiştirildiği gözetilerek, suç tarihinde yürürlükte olan 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci ve ikinci cümleleri ile 6545 ve 7242 sayılı Kanunlarla değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci ve ikinci cümleleri, yirmiüçüncü ve 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrasının somut olaya uygulanarak belirlenen sonuç cezalar karşılaştırılmak suretiyle sanığın hukukî durumunun tayin ve takdiri gerekirken lehe aleyhe kanun karşılaştırması yapılmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kabule göre ise;

3.7242 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği, sanığa soruşturma aşamasında etkin pişmanlık konusunda ihtarat yapılmadığı, bu cihetle kovuşturma aşamasında sanığa yapılan ödeme ihtaratında indirim oranının 1/2 olarak bildirilmesi gerekirken yazılı şekilde 1/3 olarak bildirilerek sanığın yanıltılması ve ödemediğinden bahisle hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmaması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle Kilis 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.10.2021 tarihli ve 2021/763 Esas, 2021/1664 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, cezada kazanılmış hakkın saklı tutulmasına,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6579, Karar No: 2021/4469, Tarih: 15.04.2021

**19. Ceza Dairesi         2020/6579 E.  ,  2021/4469 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Marka Hakkına Tecavüz

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Sanık hakkında Kamu Kurumuna karşı dolandırıcılık suçundan TCK'nin 158/1-e maddesi uyarınca zamanaşımı süresi içinde işlem yapılması mümkün görülmüştür.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Katılan vekilinin 04/09/2009 havale tarihli dilekçesi ile sanığın katılan Atakaş Ticaret Ve Nakliyat A. Ş adına Türk Patent Enstitüsü nezdinde tescilli 2005 00919 numaralı, katılana ait mavi kömür torbası üzerindeki markayı taklit edip torbaları yeşile boyayarak içlerine doldurduğu kömürü jandarma karakol komutanlıklarına sattığını beyan etmesi üzerine başlatılan soruşturma sonucunda Adıyaman Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 27/05/2010 tarihli iddianame ile; “sanığın, şikayetçi ATAKAŞ TİCARET VE NAKLİYAT A. Ş.’ye ait mavi renkli kömür torbaları üzerindeki tescilli amblemi taklit ederek ve rengini yeşile boyayarak oluşturduğu kömür torbalarının içerisine kömür doldurarak piyasaya sürdüğü” iddia edilerek 556 Sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin 61/A-1. maddesi uyarınca marka hakkına tecavüz suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılıp yapılan yargılama sonucunda sanığın marka hakkına tecavüz suçundan cezalandırılmasına karar verilmişse de;

Suç tarihinde yürürlükte bulunan 556 sayılı KHK'nin 5833 sayılı Kanun ile değişik 61/A-1. maddesinde "Başkasına ait marka hakkına iktibas veya iltibas suretiyle tecavüz ederek mal veya hizmet üreten, satışa arz eden veya satan kişi bir yıldan üç yıla kadar hapis ve yirmibin güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.”Buna göre marka hakkına tecavüz suçunun oluşabilmesi için; başkasına ait marka hakkına iktibas veya iltibas suretiyle tecavüz ederek, mal veya hizmet üretmek, satışa arz etmek veya satmak şeklindeki seçimlik hareketlerden birinin gerçekleştirilmesi gerekir.

Tescilli bir markanın iktibas veya iltibas yolu ile taklit edilip edilmediğinin tespiti açısından ise; sanıktan ele geçirilen taklit ürünün, varsa ve elde edilmesi olanaklı ise orijinal ürünün, olanaklı olmaması halinde ise, Türk Patent ve Marka Kurumundan getirtilecek marka tescil belgelerinin renkli ve onaylı suretleri ile karşılaştırmayı sağlayacak fotoğrafların elde edilerek dosyaya eklenmesi ve bu şekilde bilirkişi raporu ve bu rapora dayanak olan hükmün temyiz denetimine sunulması gerekmektedir.

Somut olayda ise; sanığın şikayetçi ATAKAŞ TİCARET VE NAKLİYAT A. Ş.’ye ait mavi renkli kömür torbaları üzerindeki tescilli amblemi taklit ederek ve rengini yeşile boyayarak oluşturduğu kömür torbalarının içerisine kömür doldurarak piyasaya sürdüğü iddia edilmişse de; davanın konusu olan ve taklit markalı olduğu iddia edilen kömür torbaları incelenmediği gibi bu torbaların dosya kapsamında delil olarak muhafaza da edilmediği anlaşılmaktadır. Bu açıklamalar ışığında sanığın, üzerlerinde katılan firma adına tescilli markanın iktibas veya iltibas yolu ile taklit edilerek üretilmiş kömür torbaları içerisine kömür doldurup sattığına dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delilin bulunmadığı gözetilerek şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince beraatine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden “etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile” ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan (suç ve karar tarihinde yürürlükte bulunan) 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/7. maddesinin aynı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/A maddesinde düzenlenen satışa arz etme veya satma suçu yönünden de uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza hukuku ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK’nin 253. ve 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektimiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 15/04/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.