muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/20578, Karar No: 2015/6239, Tarih: 30.04.2015

İşletenin trafik kazası sonucu ölümü durumunda kusurlu olsa dahi kendisinin desteğinden yoksun kalanlara tazminat yükümlülüğü doğmayacaktır (Işıl Ulaş, Uygulamalı Zarar Sigortaları Hukuku 8.baskı sayfa 941).

Sorumluluk sigortalarında destekten yoksun kalanın sigortacıya karşı doğrudan doğruya bir talep hakkı bulunmamaktadır. Zira bu tür sigortalarda sigorta ettiren kendi mamelekinde vukua gelecek muhtemel bir azalmayı teminat altına almaktadır. Burada riziko, sigorta ettirenin mamelekinde vukua gelecek eksilme ihtimalidir. Zarar gören lehine şart koşulan kimse durumunda olmadığından 3.şahsın sigortacıya karşı bir talep hakkı yoktur (Gürsoy-Sigorta Hukuku sayfa 154, Bozer- Sigorta sayfa 255, Tekinay-sayfa 106, Karayalçın-İşletme Kazaları sayfa 65).

Destekten yoksun kalma tazminatı taleplerinde ölenin davranışının müterafik kusur teşkil edip etmeyeceği, destekten yoksun kalanlara desteğin kusurunun yansıyıp yansımayacağı hususunda Yargıtay uygulamasına gelince;

Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, desteğin kusuru oranında tazminattan indirim yapılması gerektiği görüşünü sürdürmektedir (4 HD 2010/110825 E 2012/665 K sayı 23.1.2012 günlü karar).

.

Yargıtay 11.Hukuk Dairesi 2007 yılına kadar bir kısım kararlarında ölüm ile sonuçlanan trafik kazalarında destekten yoksun kalma tazminatı nedeni ile ..'e başvurulması halinde tazminat miktarı tesbit edilirken zarar görenin müterafik kusuru oranında indirim yapılması gerektiği içtihat edilmişken bu tarihten sonraki bir kısım kararlarda davacıların 3.kişi olmaları nedeniyle miras hukukundan bağımsız olan destekten yoksun kalma tazminatı istemlerinde desteğin kusurunun tazminattan indirim neden olmaması ilkesi benimsenmiş, daha sonra 2008 ve 2009 yılında verilen kararlarda yine destekten yoksun kalma tazminatlarında mülga BK 44/1 maddesinin uygulanması gereğine değinilmiş, Dairenin bu yöndeki uygulaması iş bölümü nedeni ile bu nitelikteki davalarda görevinin sona erdiği 2009 yılına kadar devam etmiştir.

Yargıtay 17.Hukuk Dairesi de..nin taraf olduğu destekten yoksun kalma tazminatına ilişkin davalarda iş bölümü nedeniyle görevlendirildiği 2008 yılından itibaren Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 15.6.2011 gün ve 2011/17-142 Esas 411 Karar sayı ve 22.2.2012 gün 2011/17-787 Esas 2012/92 Karar sayılı kararlarlarına kadar destekten yoksun kalma tazminatlarında mülga BK 44/1 maddesi hükümlerini uygulayarak Yargıtay 11 Hukuk Dairesinin bu yöndeki son uygulamasını sürdürmüş, daha sonra HGK kararları doğrultusunda desteğin kusurunun tazminattan indirim nedeni olamayacağı yönünde kararlar vermiş olup Dairece halen uygulama bu yönde devam ettirilmektedir.

Hukuk Genel Kurulunun yukarıda tarih ve sayıları belirtilen kararlarında ve daha sonraki bir kısım kararlarında trafik kazasında tam veya kısmı kusurlu sürücünün desteğinden yoksun kalanların..den müterafik kusur indirimi yapılmaksızın destekten yoksun kalma tazminatı isteyebilecekleri yönündedir.

Somut uyuşmazlığa dönüldüğünde;

Hukuk Genel Kurulunun yukarıda tarih ve sayıları belirtilen kararlarında ve daha sonraki bir kısım kararlarında trafik kazasında tam veya kısmı kusurlu sürücünün desteğinden yoksun kalanların..den müterafik kusur indirimi yapılmaksızın destekten yoksun kalma tazminatı isteyebilecekleri yönündedir.

Somut uyuşmazlığa dönüldüğünde;

Davalıya .. poliçesi ile sigortalı araç sürücüsünün araçla geçirdiği ve 8/8 oranında kusurlu bulunduğu trafik kazası sonucu vefatı üzerine sürücünün desteğinden yoksun kaldıklarını iddia eden davacılar tarafından davalı .. aleyhine destekten yoksun kalma tazminatı davası açılmış,

Davalı davanın reddi savunmuş,

Yargılama sonucunda mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş,

Kararın davalı vekilince temyizi üzerine sayın çoğunluk görüşü doğrultusunda yazılı gerekçe ile yerel mahkeme kararı onanmıştır.

Sayın çoğunluğun onama gerekçesine katılamıyorum.

Tehlike sorumluluğunda tazminatın tayini kusur sorumluluğundaki kuralllara bağlı bulunduğundan TBK 52/1 maddesinde öngörülen desteğin müterafik kusuru tazminatın tayininde dikkate alınmalıdır.

Destekten yoksun kalma tazminatının miras hukukundan ayrı, bağımsız bir hak olması, desteğin müterafik kusurunun ileri sürülmesine engel değildir. Desteğin kendisinin talep etmesi halinde nasıl müterafik kusur tazminattan indirimi gerektiriyorsa, yansıma yoluyla zarara uğrayan davacılar yönünden de aynı şekilde desteğin kusurunun kendilerine yansıması, bu nedenle sigorta şirketine karşı ileri sürülen tazminattan müterafik kusur nedeniyle indirim yapılmasını gerektirir.

Olayda destek 8/8 oranında kusurlu bulunduğundan, işletene izafe edilmesi gereken işletme kusurunun varlığıda iddia ve ispat edilmediğinden, davalı.. işletenin sorumluluğunu üstlendiğinden, desteğin kusuru kendilerine yansıyan davacıların tazminat istemleri TBK 52/1 maddesi gereğince tamamen kaldırılmalıdır.

Aksi düşüncenin kabulü hukuk düzeni içinde kendi ölümünden sorumlu olmayan desteğin, destek olduğu kişilere karşı sorumluluğunun devam ettirilmesi anlamına gelmektedirki bu durumda destek görenlerin ölenin mirasçılarına karşı bu talep hakını yöneltmelerine imkan vermek gibi kabul edilemez bir durum ortaya çıkmaktadır. (Prof Dr Saibe Oktay Özdemir- Hukuki Müteala)

Diğer taraftan amacı, kaynakları ve giderleri 5684 sayılı Sigortacılık Kanununda belirlenen, bu yasa kapsamında faaliyet gösteren bir özel hukuk tüzel kişisi olan davalı sigorta şirketini.. Kurumu gibi görmek, kamu kurumu niteliği tanımak da sigorta hukuku ilkelerine aykırıdır.

Açıklanan yasal düzenlemeler, bilimsel görüşler ve yargı kararları karşısında davalı sigorta şirketinin temyiz isteminin kabulü ile dava red edilmek üzere yerel mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesi gerekirken onanmasına ilişkin sayın çoğunluk görüşüne karşıyım.
Yargıtay — Esas No: 2015/1690, Karar No: 2016/2510, Tarih: 18.02.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/1690 E.  ,  2016/2510 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : 1- Sanık ... hakkında TCK'nın 85/2, 62. maddeleri gereğince mahkumiyet

2- Sanıklar Resul Kazancı, ..., ..., ... hakkında CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince beraat

Taksirle öldürme suçundan sanıklar ..., ..., ... ve ...'ın beraatlerine, sanık ...'ın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık ... müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-)Sanıklar ..., ... ve ...'ın beraatlerine ilişkin hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanıklar ..., ... ve ... hakkında yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun sanıklar tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, beraate ilişkin hükümlerin isteme uygun olarak ONANMASINA,

2-)Sanık ...'ın mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin eksik inceleme ile hüküm tesis edildiğine, raporlar arasında çelişki giderilmeden karar verildiğine, fazla ceza verildiğine, hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmeme gerekçesinin dosya içeriği ile uyumsuz olduğuna, katılanlar vekilinin sanığa az ceza verildiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, sanık hakkındaki mahkumiyet hükmünün isteme uygun olarak ONANMASINA,

3-)Sanık ...'nın beraatine ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

3-)Sanık ...'nın beraatine ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Sanık ...'ın, Tekirdağ Liman İşletmesi Müdürü, sanık ...'ın Tekirdağ Liman İşletmesi Müdürlüğü Liman Hizmetleri Müdür Yardımcısı, sanık ...'nın, Tekirdağ Liman Başkanının tayin olması nedeniyle valilik oluru ile 09/05/2012 - 28/05/2012 tarihleri arasında Tekirdağ Liman Başkan Vekili olarak görevlendirildiği sanık ...'nın, Ciner Marina Tersane İşletmeleri Denizcilik Sanayi ve Ticaret Limited Şirketine ait olan ve Bandırma-Tekirdağ arasında tarifeli araç taşımacılığı yapan Yener C isimli feribotta 2. Kaptan, sanık ...'ın ise aynı feribotta 3. kaptan olarak çalıştıkları, olayın meydana geldiği Tekirdağ eski iskelesinin işletmesinin 25/06/1997 tarihinde Akport Tekirdağ Liman işletmesi A.Ş.'ye 30 yıllığına devredildiği, Akport A.Ş.'nin talebi üzerine Özelleştirme Yüksek Kurulunun 02/03/2012 tarih ve 2012/34 sayılı kararı ile devir sözleşmesinin 13. maddesi çerçevesinde Türkiye Denizcilik İşletmeleri (TDİ) tarafından geri alınmasına karar verildiği, bu karara istinaden; 12.03.2012 tarihinde Türkiye Denizcilik İşletmeleri ile Akport Tekirdağ Liman İşletmesi arasında düzenlenen ön protokol gereğince “TDİ'nin Tekirdağ limanının konteyner ve parmak iskelelerinin işletme ruhsatlarını alması akabinde protokolün hüküm ifade edeceği, Akport'un TDİ tarafından kesin devir alma işlemleri tamamlanana kadar liman işletmesinin TDİ nam ve hesabına sürdürülmesi için gerekli hizmetleri vereceği, 68 elemanını TDİ'ye hizmet vermek üzere tahsis edeceği, hususlarının kararlaştırıldığı, 09.04.2012 tarihli rapor başlıklı Tekirdağ Liman Başkanı imzalı belgede ise “Yener C isimli gemide yapılan denetim sonucu “geminin TDİ A.Ş Eski iskelede Ro-Ro rampası olarak adlandırılan kısma iskeleye bir demir ile kıçtan karaya olacak şekilde rampaya kapak açmak suretiyle yanaşacağı, planlanmış sefer programının uygun olduğu belirtilmiş akabinde Ulaştırma, Denizcilik ve Haberleşme Bakanlığı tarafından TDİ adına Tekirdağ Limanı Eski iskeleye ro-ro, feribot gemilerinin yanaşarak üçüncü şahıslara ait yüklerin tahmil/tahliye yapmasına yönelik hizmet verilmesi amacıyla 26.04.2012 tarihinde kıyı tesisi işletme izin belgesi verildiği,

TDİ ile Akport arasında 15.5.2012 tarihinde imzalanan “işbirliği sözleşmesi"nde “Tekirdağ Limanına gelen yükün gemilere yüklenmesi ve gemideki yükün rıhtım üzerine indirilmesi, rıhtımdaki taşıta yüklenmesi, taşıttan taşıta aktarılması vb. liman hizmetlerinin tümünün ifası için Akport tarafından TDİ'ye kullandırılacak kara makineleri ve ekipman ile TDİ'nin emrine verilecek personelden yararlanma koşulları belirlenmiş, bedeli karşılığında ihtiyaç duyulan kara ve güvenlik personelin TDİ'ye tahsis edileceği ve bu personele iş talimatlarının TDİ yetkilileri tarafından verileceği, çalışmaların TDİ'nin yönetici personeli tarafından yönetilip denetleneceği, sözkonusu işletme TDİ tarafından devralındığında hizmetin verilmesinden kaynaklanan her türlü sorumluluğun TDİ'ye ait olacağı”nın kararlaştırıldığı,

Olay tarihinde saat 23:00 sularında Bandırma limanından hareket eden Ciner Marine Tersane İşletmeleri Denizcilik San. ve Tic. Ltd.şti.'ye ait olan Yener C isimli feribotun 28/05/2012 günü saat 03:50 sularında kazanın meydana geldiği eski iskeleye yanaştığı, iskeleye yanaşan gemilerde tahmil ve tahliye işlemleri 2. ve 3. kaptanların gözetiminde yapıldığından iskelede bulunan 3. kaptan ...'ın gemi kapağının açıldığı ve emniyetli olduğu şeklinde telsiz ile bilgi vermesi ve bu bilgi üzerine 2. kaptan ...'nın tahliye izni vermesi üzerine saat 04:00 sularında gece, yağmurlu havada, gemide bulunan ...'ın yönetimindeki otomobilin Yener C isimli gemiden karaya çıktığı, aydınlatmanın yeterli olmadığı ancak karaya çıktığında sağa dönüş yaparak gitmek yerine doğrudan karşıya yönelerek iskelenin öbür tarafından denize düştüğü, aracın denize düşmesi sonucunda araç içerisinde bulunan sürücü ... ile yolcular ..., ... ve ...'in suda boğularak öldüğü olayda;

Geminin yanaştığı iskelenin 3 ayrı yerinde aydınlatma direği olmakla birlikte iskele üzerindeki aydınlatma direklerinin aracın denize düştüğü yere mesafesinin 30-47 metre arasında olması nedeniyle, yetersiz olduğu, gemideki projektörlerin de yetersiz olduğu, olay yerinin karanlık, iskele üzerinde iskeleye araçlarıyla inen yolcuların yolu rahatlıkla görmelerini sağlayacak şekilde yazı, işaret, yön levhası, korkuluk bulunmadığı, tahmil ve tahliye işlemlerinde araçların gemiden çıkışı için yön verip yol gösterecek bir görevlinin olay yerinde bulunmadığı, gemiden inildiği andan itibaren iskele genişliğinin 17 metre olduğu, yönlendiren bir görevli ve işaretlemelerin olmadığı bir ortamda karşıdaki sahil ışıkları nedeniyle sürücünün sahil ışıklarına kadar gidebileceği şeklinde bir izlenim ile bu kadar kısa mesafeyi çok kısa bir zaman diliminde almasının mümkün olduğu, Tekirdağ Eski iskelesi'nde Ro-Ro rampası olarak adlandırılan kısmına yanaşması uygun görülen Yener C isimli Ro-Ro yolcu gemisinin anılan yere yanaşmayıp, genel kargo ve dökme yük gemilerinin tahmil/tahliye yaptığı 2 nolu dış rıhtımına yanaştığı,

Olay tarihinden 1 gün sonra 29.05.2012 tarihinde Ulaştırma Bakanlığı Deniz ve İç Sular Genel Müdürlüğü'nün “Liman Tesisi denetimi” konulu ”feribot gemilerinin yanaşacağı liman tesislerinde yanaşma yerlerinin uygunluğuna, yön ve uyarı levhaları, aydınlatma ekipmanlarının yeterliliğine, yolcuların tesise ve gemiye güvenli giriş çıkışlarına, yolcular için yaya yürüyüş yollarınının belirlenmesi konularında denetim yapılarak eksikliklerin derhal giderilmesinin istenildiği tüm Liman Başkanlıklarına bu konuda bilgi verildiği, Ulaştırma Bakanlığı Deniz ve İç Sular Genel Müdürlüğü'nün, 07.06.2012 tarihli yazı ile de Tekirdağ Liman Başkanlığı'na hitaben, aydınlatma, işaretçi bulundurulması, yaya ve araçlar için bağımsız yürüyüş yolu düzenlenmesi yapılana kadar iskeleye gemi yanaştırılmaması konusunda bildirimde bulunduğu dikkate alındığında; Tekirdağ Liman Yönetmeliğinin 10. maddesi gereğince gemilerin limanın hangi bölümüne yaklaşacaklarını, yolcu veya yük tahliyesi yapacaklarını belirleme yetkisinin liman başkanlığında olduğu, sözkonusu Yönetmeliğin 8/2. maddesi gereğince liman başkanlığı'nın can, mal ve çevre güvenliği için her türlü tedbiri almakla yetkili olduğu, 26. maddesi uyarınca da vereceği her türlü emir ve talimatın gemi ve deniz aracı ile kıyı tesisi ilgilileri ve diğer ilgililer tarafından derhal yerine getirileceği düzenlenmeleri karşısında liman başkanlığının seyir, can, mal, çevre güvenliği ve emniyeti açısından almış olduğu tedbirler ile yukarıda yasal dayanakları ayrıntılı olarak açıklanan koordinasyonun sağlanması, uyulmaması durumunda uyarılması ve gerekli tedbirlerin kıyı işleticisi kuruma aldırılması, denetim ve gözetim görevinin yerine getirilip getirilmediği hususlarına ilişkin liman başkanlığı ile kıyı işleticisi kuruluş ve liman başkanlığı ile gemi donatanı firma arasındaki tüm yazışmalar ile liman başkanlığı faaliyetlerinin dosyaya yansıtılmasından sonra limana işletme izni verilmesini sağlayan denetim raporunu hazırlayan görevlilerin sorumluluğunun da dikkate alınması suretiyle sanık ... Kazancının hukuki durumunun takdir ve tayini yerine eksik inceleme sonucu hüküm tesisi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 18.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6778, Karar No: 2017/8521, Tarih: 13.04.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/6778 E.  ,  2017/8521 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde gündüz bekçisi olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin işveren tarafından haklı neden olmaksızın feshedildiğini beyanla kıdem ve ihbar tazminatı, ücret, yıllık ücretli izin, hafta tatili, genel tatil ve fazla mesai alacaklarını talep etmiştir.

Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde taraflar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Genel olarak iş sözleşmesini fesih hakkı, karşı tarafa yöneltilmesi gereken tek taraflı bir irade beyanı ile iş sözleşmesini derhal veya belirli bir sürenin geçmesiyle ortadan kaldırabilme yetkisi veren, bozucu yenilik doğuran bir haktır. İşçinin haklı nedenle iş sözleşmesini derhal feshi 4857 sayılı İş Kanunu'nun 24. maddesinde düzenlenmiştir. İşçinin önelli fesih bildiriminin normatif düzenlemesi ise aynı Kanun'un 17. maddesinde ele alınmıştır. Bunun dışında Yasada işçinin istifası özel olarak düzenlenmiş değildir.

İşçinin haklı bir nedene dayanmadan ve bildirim öneli tanımaksızın iş sözleşmesini feshi, istifa olarak değerlendirilmelidir. İstifa iradesinin karşı tarafa ulaşmasıyla birlikte iş ilişkisi sona erer. İstifanın işverence kabulü zorunlu değilse de, işverence dilekçenin işleme konulmamış olması ve işçinin de işyerinde çalışmaya devam etmesi halinde gerçek bir istifadan söz edilemez.

Somut olayda davacı işçi davalı işyerinde 01.07.2010-05.03.2013 tarihleri arası bekçi olarak çalışmıştır. Davacı iş sözleşmesinin davalı işverence haklı neden olmaksızın feshedildiğini ileri sürmüş, davalı işveren iş sözleşmesinin davacı işçi tarafından haklı neden olmaksızın feshedildiğini savunmuştur. Yapılan yargılama neticesinde, davacının ödenmeyen fazla mesai ve genel tatil alacakları bulunduğundan bahisle davalı tarafından ibraz edilen istifa dilekçesinin davacı işçinin haklı feshi olarak kabul edilmiş ve kıdem tazminatı talebinin kabulüne ihbar tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğine göre, feshi ispatla yükümlü olan davalı tarafça sunulan 05.03.2013 tarihli istifa dilekçesindeki imzanın davacıya ait olmadığı ileri sürülmüştür. Mahkemece davacının bu itirazı üzerinde durulmaksızın sonuca gidildiği görülmüştür. Öncelikle davacının imza inkarı iddiası üzerinde durulmalı, uzman bilirkişiden imza incelemesi yaptırılarak imzanın davacıya ait olup olmadığı saptandıktan sonra sonucuna göre karar verilmelidir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Fazla çalışma ücretinin tanık ifadelerine göre belirlenmesi ve miktarın yüksek çıkması halinde işçinin çalışma süresi içerisine hastalık izin mazeret gibi nedenlerle fazla çalışma yapmadığı günler bulunduğu kabul edilerek Dairemizce uygun indirim yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır. Yapılacak indirim, işçinin çalışma şekline ve işin düzenlenmesine ve hesaplanan fazla çalışma miktarına göre takdir edilmelidir.

Somut olayda mahkemece davacı işçinin fazla mesaisinden %50 indirim yapılması isabetli olmamıştır. Fazla mesainin tanık beyanlarına göre tespit edilmiş olması ve yapılan işin niteliği dikkate alınarak, işçinin hasta ve mazeretli olabileceği günler için mahkemece %30'dan az olmamak şartıyla indirime gidilmesi uygun olacağından, hükmün bozulması gerekmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 13.04.2017 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15252, Karar No: 2015/12640, Tarih: 13.10.2015

**19. Hukuk Dairesi         2014/15252 E.  ,  2015/12640 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki birleşen itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl davanın kabulü ile birleşen davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davalı birleşen dosya davacısı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı-birleşen dosya davalısı vek. Av. ... ile davalı-birleşen dosya davacısı vek. Av. ...'ın gelmiş olmalarıyla, duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili şirketten mal satın alan davalının bakiye 5.756,53 Euro borcunu ödemediğini, alacağın tahsili için girişilen icra takibine de haksız olarak itiraz ettiğini iddia ederek itirazın iptaline ve icra inkar tazminatına hükmolunmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevabında, davacıdan müvekkili şirketin satın aldığı kumaşın hatalı imalatından dolayı müvekkili şirketin davacıya borcu olmadığı gibi alacaklı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Birleşen dosya davacısı vekili, müvekkili şirketin davalıdan çizgili mavi/beyaz dokuma cinsi kumaş satın alıp, bu kumaştan gömlek dikip ihraç ettiğini ancak kumaşın hatalı imalatından dolayı ürünlerin renk değişimine uğrayıp, lekelendiğini bu nedenle yurt dışı firmasınca 30.11.2012 tarihli 16.937,10 Euro tutarlı reklamasyon faturası kesilerek ürünün iade edildiğini, müvekkili şirketin ayıbın kumaş imalat hatasından kaynaklanması sebebiyle, dava dışı firmanın kendisine fatura ettiği tutarı 04.12.2012 tarih ve 39.287,30 TL miktar ile davacıya fatura ettiğini ve keşide ettiği ihtarname ile birlikte davacıya gönderdiğini, herhangi bir ödeme yapılmaması üzerine alacağını tahsil için icra takibi yaptığını ancak haksız olarak takibe itiraz edildiğini iddia ederek itirazın iptaline ve icra inkar tazminatına hükmolunmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevabında, davaya konu kumaşların 15.08.2011 tarihinde davacıya teslim edildiğini ,davanın zamanaşımı süresinde açılmadığını, satılan ürünlerin ayıplı olmadığını, süresinde yapılmış bir ayıp ihbarının bulunmadığını savunarak, davanın reddi ile lehlerine tazminata karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili cevabında, davaya konu kumaşların 15.08.2011 tarihinde davacıya teslim edildiğini ,davanın zamanaşımı süresinde açılmadığını, satılan ürünlerin ayıplı olmadığını, süresinde yapılmış bir ayıp ihbarının bulunmadığını savunarak, davanın reddi ile lehlerine tazminata karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma , toplanan delillere ve benimsenen 03.02.2014 tarihli rapora göre, davaya konu %100 pamuklu indigo boyalı mavi/beyaz varyant kumaştan mamul gömleklerde gizli ayıp mevcut olmadığı, söz konusu mavi rengin zemin beyaz rengi kirletmesinin “parça yıkama” işleminin eksik veya doğru yapılmamasından kaynaklandığı dolayısıyla ayıbın davalı tarafından kumaşta yapılan yıkama işlemi sırasında oluştuğunun tespit edildiği, hâl böyle olunca ürünlerde imalattan kaynaklı gizli ayıp mevcut olmadığı, ürünlerdeki ayıbın kumaş satın alındıktan sonra davalı tarafından kumaşlarda yapılan hatalı işlem sırasında meydana geldiği, ayrıca ayıp olsa bile ayıp ihbarının süresinde yapılmadığı, her iki tarafın ticari defter kayıtlarından satılan kumaştan dolayı asıl dava davacısının bakiye alacağı bulunduğu gerekçesiyle asıl davanın kabulüne, birleşen davanın reddine karar verilmiş, hüküm davalı-birleşen dosya davacıbı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı birleşen dosya davacısı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davacı-birleşen dosya davalısı yararına takdir edilen 1.100,00 -TL duruşma vekalet ücretinin davalı-birleşen dosya davacısından alınarak davacı-birleşen dosya davalısına ödenmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 13.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.