muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/387, Karar No: 2024/217, Tarih: 03.07.2024

Kural olarak delillerle doğrudan temas kurmayan ve öğrenme yargılaması yapamayan Yargıtayın, hukuka uygun olarak elde edilen delilleri takdir etme ve bu suretle ilk derece mahkemelerinin vicdani kanaatini denetleme, aslında olayın nasıl cereyan ettiğini ortaya koyma imkanı bulunmamaktadır. Ancak hükmün gerekçesini esas alarak, bu delillerle varılan sonucun/kabul edilen maddi vakıanın, akıl yürütme/mantık kurallarına, genel hayat tecrübelerine ve bilimsel kaidelere uygun olup olmadığını denetleyebileceğinde de kuşku yoktur. 288. maddenin Hükûmet Tasarısı'ndaki gerekçesinde bu duruma: "Delillerin yanlış değerlendirilmesi, kuralların yorumunu ve eylemin gerçek niteliğinin saptanmasını etkilediğinde elbetteki hukuka aykırılık oluşturur." denilerek işaret edilmiştir. Uygulama da bu şekilde istikrar kazanmıştır. Doktrinde Yenisey aynı düşünceyi; "Bir hukuk normu olmayan fizik ve mantık kuralları ve tecrübe kaidesi, bir hukuk normu gibi ele alınarak bunlara aykırı olan vicdani kanaatin denetlenmesine imkan sağlamaktadır." (Prof. Dr. Feridun Yenisey, İstinafta Maddi Ve Hukuki Mesele Denetimi, Dr. Dr. Silvia Tellenbach'a Armağan, Seçkin Yayınları, Syf. 1282) diyerek benimsendiğini ifade etmiştir. Çünkü; sağlıklı bir hukuki denetimin ön şartı, maddi vakıanın usulüne uygun, tam ve doğru olarak belirlenmiş olmasıdır.

Ceza yargılamasında kanıt serbestliği ilkesi başlığı altında toplayabileceğimiz temel prensiplere göre; a) Herşeyin kanıt olabileceği (hukuka uygun yöntemlerle elde edilmiş), b) İlgililerin kanıt ileri sürebilecekleri, c) Hâkimin kendiliğinden kanıt araştırabileceği, (hatta zorunlu olarak araştırması gerektiği), d) Kanıt ileri sürmede zaman kısıtlaması olamayacağı, e) Kanıtlama külfetinin sanığa yüklenemeyeceği, f) Kanıt değerlendirmede hâkimi bağlayan üstün kanıtın söz konusu olmayıp hâkimin tüm kanıtları serbestçe değerlendirebileceği, (vicdani kanaat) ceza yargılamasının temel ilkeleridir. Bu ilkelerin birinden dahi vazgeçmek, ceza yargılamasının temel ilke ve yapısına aykırı davranmak anlamını taşır (YCGK., 08.04.1991 tarihli ve 81-111 sayılı).

Amacı, somut olayda maddi gerçeğe ulaşarak adeleti sağlamak, suçu işlediği sabit olan faili cezalandırmak, kamu düzeninin bozulmasını önlemek ve bozulan kamu düzenini yeniden tesis etmek olan ceza muhakemesinin en önemli ve evrensel nitelikteki ilkelerinden birisi de öğreti ve uygulamada; suçsuzluk ya da masumiyet karinesi olarak adlandırılan kuralın bir uzantısı olan ve Latincede; in dubio pro reo olarak ifade edilen şüpheden sanık yararlanır ilkesidir. Bu ilkenin özü, ceza davasında sanığın mahkûmiyetine karar verilebilmesi bakımından göz önünde bulundurulması gereken herhangi bir soruna ilişkin şüphenin, mutlaka sanık yararına değerlendirilmesidir. Oldukça geniş bir uygulama alanı bulunan bu kural, dava konusu suçun işlenip işlenmediği, işlenmişse sanık tarafından işlenip işlenmediği veya gerçekleştirilme biçimi konusunda bir şüphe belirmesi halinde de geçerlidir. Sanığın bir suçtan cezalandırılabilmesinin temel şartı, suçun hiçbir şüpheye mahal bırakmayacak kesinlikte ispat edilmesidir. Gerçekleşme şekli şüpheli veya tam olarak aydınlatılamamış olay ve iddialar sanığın aleyhine yorumlanarak mahkûmiyet hükmü kurulamaz. Ceza mahkumiyeti; herhangi bir ihtimale değil, kesin ve açık ispata dayanmalı, bu ispat hiçbir şüphe ya da başka türlü oluşa imkan vermemelidir. Toplanan delillerin bir kısmına gözetilip diğer kısmı gözardı edilerek ulaşılan kanaat üzerinden yüksek de olsa bir ihtimale sanığı cezalandırmak, ceza muhakemesinin en önemli amacı olan gerçeğe ulaşmadan hüküm vermek anlamına gelecektir (Y CGK., 11.6.2013 tarihli ve36-294 sayılı).

Şu hâlde, sanığa isnat edilen fiilin sanık tarafından icra edildiğinin kabulü için, gerekçeli ve muhtemel şüphenin tamamen yenilmesi gerekir. Zira kabili te'lif olmayan şüphe ile gerçeğin yan yana mevcudiyeti ile vicdani kanaate ulaşılmasının, mantık ve hukuk kuralları bakımından mümkün olduğu söylenemez.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde:

Şu hâlde, sanığa isnat edilen fiilin sanık tarafından icra edildiğinin kabulü için, gerekçeli ve muhtemel şüphenin tamamen yenilmesi gerekir. Zira kabili te'lif olmayan şüphe ile gerçeğin yan yana mevcudiyeti ile vicdani kanaate ulaşılmasının, mantık ve hukuk kuralları bakımından mümkün olduğu söylenemez.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde:

Aydın İl Emniyet Müdürlüğü Asayiş Şube Amirliği görevlilerince, 23.06.2014 tarihinde saat 13.00 sıralarında Zafer Mahallesi, 139. Sokakta gerçekleştirilen devriye görevi esnasında, sokak üzerinde bulunan metruk bir binanın içerisindeki sanığın fark edilerek içeriye girildiğinde sanığın elindeki beyaz kâğıtlara sarılı olan paketleri yakınında bulunan koltuğun altına attığının görüldüğü, olay mahallinde yapılan araştırma sonucunda sanığın yakalanmasından sonra yerdeki yedi (7) adet paketin muhafaza altına alınıp incelenmesinde, suç konusu sentetik kannabinoid türevi uyuşturucu maddeler olduklarının anlaşıldığı, sanığın yapılan üst yoklamasında herhangi bir suç unsuruna rastlanmadığı, konu ve gerçekleştirilen işlemler hakkında bilgilendirilen Cumhuriyet savcısının talimatı ve yazılı arama emrine istinaden, sanığın Sinan Mahallesi, 2320 Sokak, No. 9 sayılı adreste bulunan ikametinde aynı gün saat 15.30 sıralarında narkotik köpeği eşliğinde gerçekleştirilen aramada; girişe göre sol tarafta bulunan odadaki çocuk çantasının içinde, şeffaf poşete sarılı olan toplam beş (5) adet mavi renkli suç konusu uyarıcı tabletler ile beyaz kâğıtlara sarılmış yetmiş yedi (77) paket suç konusu sentetik kannabinoid türevi uyuşturucu maddelerin ele geçirildiği, oda içinde yapılan kontroller neticesinde ayrıca, içi boş iki adet paket ile çantada gizlenen suç konusu uyuşturucu maddelerin paketlenmesinde kullanılan kâğıtlarla aynı özelliklere sahip bir miktar kâğıdın daha ele geçirildiği olayda;

Aşamalardaki savunmalarında; uyuşturucu madde ticareti yapmadığını, madde bağımlısı olduğunu, temin ettiği uyuşturucu maddeleri evinde kullandığını belirten sanığın, olay günü evden çıkarken yanına aldığı satışa hazır hâle getirilmiş, yedi (7) paket suç konusu uyuşturucu maddeler ile birlikte ikametinin bulunduğu adresin dışında, farklı bir mahallede bulunan metruk bir binanın içinde yakalanmış olması, sanığın evinde yapılan aramada da beş (5) adet tablet ile satışa sunulmak üzere hazırlanmış şekilde yetmiş yedi (77) paket uyuşturucu maddelerin yanında ayrıca, suç konusu uyuşturucu maddelerin sarılı olduğu kâğıtlarla aynı renk ve boyutlarda olan, bu hâliyle satışa arz edilecek uyuşturucu maddelerin paketlenmesinde kullanılmak üzere hazırlandığı anlaşılan kâğıtların ele geçirilmesi, olay tutanağı ile kriminal raporundan; ele geçirilen suç konusu uyuşturucu maddelerin sentetik kannabinoid ve MDMA gibi değişik nitelikte ve farklı etkilere sahip maddeler olduğunun, bu bağlamda somut olayda madde çeşitliliğinin bulunduğunun anlaşılması hususları birlikte değerlendirildiğinde; yakalanış biçimi ile suç konusu uyuşturucu maddelerin satışa hazırlanmış toplam seksen dört (84) paket hâlinde ele geçirilmiş olması ve çeşitliliği itibarıyla sanığa müsnet uyuşturucu madde ticareti yapma suçunun sabit olduğunda kuşku bulunmamakla, idrar örneklerinde sentetik kannabinoid tespit edilen sanığın uyuşturucu madde kullanıcısı olduğuna, bu bağlamda suç konusu maddeleri kullanmak için bulundurduğuna ilişkin, uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu gizlemeye yönelik savunmalarına itibar edilemeyeceği kabul edilmelidir.

Bu itibarla, Yerel Mahkemenin sanığa atılı uyuşturucu madde ticareti yapma suçunun sabit olmadığına ilişkin direnme gerekçesinin isabetli olmadığına, sanık hakkında kurulan beraat hükmünün, sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçunun sabit olduğu gözetilmeden mahkûmiyeti yerine beraatine hükmedilmesi isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan üç Ceza Genel Kurulu Üyesi; direnme gerekçesinin isabetli olduğu düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

V. KARAR

Açıklanan nedenlerle;

1- Aydın 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.11.2022 tarihli ve 393-342 sayılı direnme kararına konu hükmünün gerekçesinin İSABETLİ OLMADIĞINA, söz konusu hükmün sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçunun sabit olduğu gözetilmeden mahkûmiyeti yerine beraatine karar verilmesi isabetsizliğinden BOZULMASINA,

2-Dosyanın, mahalline gönderilmesi üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.07.2024 tarihinde yapılan müzakerede oy çokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5936, Karar No: 2010/1574, Tarih: 18.03.2010

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2009/5936 E.  ,  2010/1574 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacılar 1-..., 2-... Işıl İşlem San. Tic. Ltd. Şti. ile davalı Turan Makine ve Işıl İşlem Mak. San. Tic. Ltd. Şti. arasındaki davadan dolayı Kadıköy 2. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 17.12.2007 gün ve 2006/295-2007/877 sayılı hükmü bozan Dairemizin 15.06.2009 gün ve 2008/3829-2009/3637 sayılı ilamı aleyhinde taraf vekillerince karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, davacı ... tarafından davalı şirket aleyhinde Pendik İcra Müdürlüğü'nün 2005/9755 sayılı dosyasında yapılan takibe itiraz üzerine, itirazın iptâli, takibin devamı ve %40 icra inkâr tazminatının davalıdan tahsili istemiyle açılmış, mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar davalının temyizi üzerine Dairemizce bozulmuş, bozma kararına karşı davacı ... ile davalı vekillerince düzeltme isteminde bulunulmuştur.

İcra takibinin Hacı tarafından yapıldığı ve davanın da Hacı vekilince açıldığı uyuşmazlık konusu değildir. İcra takibinde alacağın dayanağı 25.07.2005 tarihli sözleşme olarak gösterilmiştir. Bu sözleşmenin yüklenici olarak ... ile ... tarafından imzalandığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle sözleşmeden kaynaklanan alacağın bu kişilerce takip ve talep edilmesi mümkündür. ... açılan davaya karşı muvafakatının bulunmadığını belirtmiştir. ...davaya muvafakat etmediğine göre mahkemece davacıya mehil verilerek ...'ın hakkında ayrıca dava açılıp, bu dava ile birleştirilmesi Murat'ın muvafakat vermeme nedeni incelenmeli, payın davacıya devredilmediği anlaşılıyor ise davacının varsa adi ortaklıktaki payı, pay belirli değilse, 1/2 oranında alacaklı olduğu kabul edilerek dava sonuçlandırılmalıdır. Dairemizce ...'ın davaya muvafakat vermediğinden bahisle davanın reddi gerektiğine dair bozma kararı bu nedenle yerinde görülmemiştir. Davacı Hacı'nın karar düzeltme istemi yerinde bulunduğundan, mahkeme kararının değişik bu gerekçeyle bozulması uygun bulunmuştur.

Bozma nedenine göre davalının karar düzeltme isteminin şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeplerle, davacının karar düzeltme istemin kabulüyle, Dairemizin 15.06.2009 gün 2008/3829 E-2009/3637 K. Nolu kararının kısmen kaldırılarak mahkemenin 17.12.2007 gün 2006/295 E-2007/877 K. sayılı kararının BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer karar düzeltme ve temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, ödedikleri karar düzeltme peşin harcının istek halinde karar düzeltme isteyen taraflara geri verilmesine, 18.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10716, Karar No: 2014/205, Tarih: 13.01.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/10716 E.  ,  2014/205 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık hakkında, müşteki ...'ı yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık hakkında müşteki ...'ı yaralama suçundan hüküm kurulurken, 5237 sayılı TCK'nin 86/2. maddesindeki seçenekli cezalardan hapis cezası tercih edildikten sonra, bu cezanın 5237 sayılı TCK'nin 50/2. maddesi uyarınca yeniden adli para cezasına çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2) Sanık hakkında, müşteki ...'yı yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Müşteki ...'nın kolluk aşamasındaki "...bana da burnuma kafa attı, burnum kanadı..." şeklindeki anlatımına, olay tanığı diğer müşteki ...'ın kovuşturma aşamasındaki ".........annemin de burnuna tekme atıp kırdı..." şeklindeki beyanlarına ve tüm dosya kapsamına göre, müşteki ...'nın burnunda kemik kırığına neden olan yaralanmasının silahtan sayılan sopa ile vurmak suretiyle gerçekleştirilmediğinin anlaşılması karşısında, sanığın en ağır cezayı gerektiren müştekiyi vücudunda kemik kırığına neden olacak ve basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek nitelikte yaralaması eyleminden dolayı 5237 sayılı TCK’nin 86/1 ve 87/3. maddeleri gereğince cezalandırılması gerekirken, yaralanmanın silahtan sayılan sopa ile gerçekleştirildiğinden bahisle ayrıca 5237 sayılı TCK'nin 86/3-e maddesi uyarınca artırım yapılmak suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasının 5237 sayılı TCK'nin 86/3-e maddesinin tatbikine ilişkin bendinin karar metninden çıkarılması, hüküm fıkrasının kırık nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 87/3. maddesinin uygulandığı kısımdaki "...1 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin karar metninden çıkarılarak yerine "1 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin eklenmesi, hüküm fıkrasının 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinin tatbikine ilişkin kısmındaki "...10 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin karar metninden çıkarılarak yerine "7 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin eklenmesi, hüküm fıkrasının 5237 sayılı TCK'nin 62. maddesinin tatbikine ilişkin kısmındaki "...8 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin karar metninden çıkarılarak yerine "...5 ay 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin eklenmesi, yine hüküm fıkrasında sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının adli para cezasına çevrildiği kısımdaki "...5.240 TL. adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin karar metninden çıkarılarak yerine "3.500 TL. adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3709, Karar No: 2014/5008, Tarih: 14.03.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/3709 E.  ,  2014/5008 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

- K A R A R -

Uyuşmazlığın liman sahasında bulunan yüzer iskele platformunun çelik halatlar ile kazığa bağlanması, usturmaçaların yerlerine malzemeleriyle montajı, kazık çakılması, betonlanması vb. işlerini konu alan eser sözleşmesinden kaynaklanmakta olup, dosyanın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 15. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 14.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3670, Karar No: 2021/9729, Tarih: 18.05.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/3670 E.  ,  2021/9729 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I) Sanık hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

II) Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık müdafiinin temyiz isteminin; hırsızlık suçunun unsurları itibariyle oluşmadığına, mahkemece suçun nitelendirilmesinde hataya düşüldüğüne, değer azlığı hükümlerinin gözönünde bulundurulmadığına, sanık tarafından yeri gösterilmiş olan suça konu motosikletin katılana iadesi sağlanmayarak, müvekkilinin yasal hakkından faydalanması engellenmek suretiyle mağdur edildiğine ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Tüm dosya içeriğine göre; sanığın duruşmada, katılana ait olup çaldığı suça konu motosikleti soruşturma aşamasında “Çingene” diye bahsettiği Bağlar Mahallesi’ndeki Ahmet Varan isimli şahsa verdiğini savunduğunun anlaşılması karşısında; adı geçen kişinin açık kimlik bilgileri araştırılarak, varsa sanığın anlatımları doğrultusunda tanık sıfatıyla beyanına başvurulup, suça konu motosikleti alıp almadığı ve iyiniyetli olduğunun tespiti halinde giderilmesi gereken bir zararının olup olmadığı, ayrıca hasarlı olarak suça konu motosiklet teslim edilir ise katılanın kısmi iadeye rızasının bulunup bulunmadığı belirlendikten sonra; sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanamayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan Tarsus 6. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 13.09.2018 gün ve 2018/96 Esas ve 2018/31 Karar sayılı ilamında birden fazla suçtan verilmiş cezalar olduğu gözetilerek, bu cezalardan en ağırının tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, ilamın tamamının tekerrüre esas alınması suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi gereğince istem gibi BOZULMASINA, bozma kararı doğrultusunda işlem yapılmak üzere 5271 sayılı CMK'nın 7165 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 8. maddesi ile değişik 304/2-a. maddesi uyarınca, dosyanın gereği için ilk derece mahkemesine kararın bir örneğinin de Adana Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 18/05/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4454, Karar No: 2010/9503, Tarih: 05.11.2010

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/4454 E.  ,  2010/9503 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

Bakım tedbiri ve koruma bakım ve rehabilitasyon merkezine yerleştirme istemine ilişkin davada Eskişehir 1.Aile ve Eskişehir Çocuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, bakım tedbiri ve koruma bakım ve rehabilitasyon merkezine yerleştirme kararı verilmesi istemine ilişkindir.

Çocuk mahkemeleri; asliye ceza ve sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından suça sürüklenen, çocuklar hakkında açılacak davalara bakar. (5395.s.Ç.K.K.m.26/1) Bedensel zihinsel, ahlaki, sosyal ve duygusal gelişimi ile kişisel güvenliği tehlikede olan, ihmal veya istismar edilen ya da suç mağduru çocuklar hakkında koruyucu ve destekleyici tedbir kararları ile velayetin geçici olarak ana ve babadan alınmasında çocuk mahkemesi değil, aile mahkemesi kurulan yerlerde bu mahkemeler; aile mahkemesi kurulmayan yerlerde ise bu sıfatla asliye hukuk mahkemeleri görevlidir.4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun 6/1.maddesi hükmü nazara alındığında, 2828 sayılı Kanun uyarınca korunmaya muhtaç çocuklar hakkında korunma kararı alma ve koşulların varlığı halinde bu kararı kaldırma veya ergin olduktan sonra da korunmanın devamına karar verme Aile mahkemelerinin görevi içindedir. Somut olayda hakkında bazı suçlardan dolayı yargılama olduğu iddia edilen kişi ile ilgili olarak davacı ... İl Müdürlüğü tarafından olumsuz genel yaşantı şartlarına dayanılarak bakım tedbiri ve içinde bulunduğu çevreden uzaklaştırılabilmesi ve rehabilitasyona ihtiyacı olması nedeniyle talepte bulunulmuş olup, herhangi bir ceza soruşturmasına dayanılarak C.Savcılığınca istenen bir tedbir istemi bulunmamaktadır.

Bu durumda, bakım tedbiri ve koruma bakım ve rehabilitasyon merkezine yerleştirme kararı verilmesine ilişkin davanın Aile Mahkemesinde görülmesi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince Eskişehir 1. Aile Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 05.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.