muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/4080, Karar No: 2014/10611, Tarih: 14.10.2014

**10. Ceza Dairesi         2014/4080 E.  ,  2014/10611 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanığın yolcu olarak bulunduğu otobüste yakalanan eroinlerin, oturduğu koltuğun üzerindeki rafta ve valizlerin konulduğu bagaj kısmında üzerinde koltuk numarası yazılı bagaj fişi bulunan poşet içerisinde yakalanması, ayrıca bu hususun tanık olarak dinlenen otobüs muavini Hasan Özlü'nün beyanı ile de doğrulanarak eroinlerin sanığa ait olduğunun anlaşılması karşısında; koşulları oluşmadığı halde sanık hakkında TCK'nın 192. maddesinin 3. fıkrasında öngörülen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması, karşı temyiz olmağından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile eleştiri dışında yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 14.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22874, Karar No: 2012/25994, Tarih: 17.12.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/22874 E.  ,  2012/25994 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar tacir olup, uyuşmazlık davacı kuruma ait enerji nakil hattından enerji alan davalılarca ödenmesi gereken hat katılım payı ile işletme ve bakım giderlerinin tahsili istemine ilişkindir.Davanın bu niteliğine göre inceleme görevi Yargıtay 11.Hukuk Dairesinindir. Bu itibarla dosyanın gerekli inceleme yapılmak üzere Yüksek 11.Hukuk Dairesine gönderilmesine, 17.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1303, Karar No: 2019/6367, Tarih: 21.05.2019

**2. Hukuk Dairesi         2019/1303 E.  ,  2019/6367 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından, kusur belirlemesi ve tazminatlar yönünden; davalı-karşı davacı kadın tarafından ise tazminat, nafaka miktarları, nafakalara artış oranı uygulanmaması, yargılama harç ve giderleri ile vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ait temyiz itirazlarının incelenmesi artık mümkün bulunmamasına göre, davacı-karşı davalı erkeğin tüm, davalı-karşı davacı kadının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece verilen 08.04.2016 tarihli hüküm taraflarca temyiz edilmiş, Dairemizin 15.03.2018 tarihli kısmen bozma kısmen onamaya dair ilamı ile, erkeğin tam kusurlu olduğu, kadın yararına maddi ve manevi tazminata hükmolunması gerektiği, kadın yararına hükmolunan yoksulluk nafakasının çok olduğu gerekçesiyle bozulmuş, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümler onanmıştır. Mahkemece bozma ilanıma uyulmuş, uyulan bozma ilamı doğrultusunda bozulan hususlara ilişkin yeniden karar verilmiş ise de usulen kesinleşen erkek lehine hükmolunan vekalet ücreti, erkeğin davasındaki yargılama harçları ve 15.03.2018 tarihli bozma öncesi erkeğin davasında yapılan yargılama giderleri konusunda da karar verilmiştir. Hükmün bu yönleri bozma öncesi temyizin kapsamı dışında bırakılarak kesinleşmiştir. Bozma kapsamı dışında kalan ve kesinleşen yönlere ilişkin yeniden hüküm kurulamaz. Mahkemece bu husus dikkate alınmaksızın erkek lehine yeniden vekalet ücreti takdir edilmesi ve erkeğin davasındaki yargılama harçları hakkında yeniden hüküm kurulması doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

3-Yargılama gideri, tutarı, hangi tarafa ve hangi oranda yükletildiği ve dökümü hüküm altında gösterilir. Mahkemece 15.03.2018 tarihli bozma sonrası erkeğin davasında yapılan yargılama giderlerinin ayrıntılı dökümünün yapılmaması ve 15.03.2018 tarihli bozma öncesi erkeğin davasında yapılan yargılama giderlerinin temyizin kapsamı dışında bırakılarak kesinleştiği nazara alınmaksızın yeniden kadına yükletilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda (2.) ve (3.) bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden Ali'ye yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna 176.60 TL temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına,

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda (2.) ve (3.) bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden Ali'ye yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna 176.60 TL temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına,

temyiz peşin harcının istek halinde yatıran Burcu'ya geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 21.05.2019 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2015/11282, Karar No: 2015/20726, Tarih: 08.06.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/11282 E.  ,  2015/20726 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...... İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı ve dahili davalılardan...... avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Husumet tevcihinde yanılgı nedeni ile HMK'nun 124. Maddesi uyarınca dava yöneltilen davalı ..........'nin karar başlığında davalı yerine dahili davalı olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine, 08/06/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7633, Karar No: 2014/12041, Tarih: 30.06.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/7633 E.  ,  2014/12041 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Akdağmadeni Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/06/2013

NUMARASI : 2010/459-2013/197

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacılar, davalı banka ile 02/07/2006 tarihli 10.000,00 TL bedelli bir sözleşme imzaladıklarını, ancak daha sonra bankanın sorumlu müdürünün kredi sözleşmesi üzerinde oynama yaparak kredi miktarını 18.000,00 TL'ye yükselttiğini, banka tarafından ödeme planı verilmediği için sonradan eklenen miktar olan 8.000,00 TL için ödeme yapmaya devam ettiklerini, durumdan daha sonra haberdar olduklarını, buarada davalı bankanın ödenmeyen tutarın tahsili amacıyla icra takibi başlattığını belirterek davalı bankaya 18.000,00 TL borçlu olmadıklarının tespiti ile konusuz ve karşılıksız kalan icra takip dosyasının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davacı S.. G.. 11/06/2013 tarihli duruşmada, kefil olduğu miktarın 10.000,00 TL olduğunu belirterek fazla ödemenin istirdatına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacı S.. A.. ile müvekkili arasında akdedilen 25/05/2006 tarihli 18.000,00 TL bedelli genel nakdi ve gayri nakdi kredi sözleşmesinin davalı S.. G.. tarafından 18.000,00 TL limitle müşterek borçlu müteselsil kefil sıfatıyla imzalandığını, davacıların iddialarının haksız olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece toplanan delillere göre; kredi sözleşmesine göre 18.000,00 TL kredi verildiği, toplam 23.193,00 TL olan borcun 18.039,00 TL'sinin ödendiği, ayrıca icra takibi sonucu 6.053,22 TL'nin davalı bankaca tahsil edildiği, davalı banka müdürünün hakkında açılmış olan ceza davasında delil yetersizliğinden beraat ettiği, bunun yanında davacı S.. A.. için uygun görülen 10.000,00 TL kredi limiti hanesinin diğer yazılardan ve kullanılan kalemden farklı olarak 18.000,00 TL olarak doldurulduğunun çıplak gözle dahi açıkça görüldüğü, bu hususun kredi limitinin sonradan değiştirildiğie karine teşkil ettiği, dolayısıyla geçerli bir kefalet sözleşmesi bulunmadığından kefil olarak 10.000,00 TL'ye imza atan davacı S.. G..'ün 10.000,00 TL borçlu olduğu, ancak davalı bankaca borç miktarının 18.039,00 TL'sinin geri ödemesi yapıldıktan sonra bakiye için icra takibi yapılmak suretiyle davacı S.. G..'den sorumlu olduğu miktardan fazla olarak 6.053,22 TL tahsil edildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davacı S.. A..'in davasının reddine, davacı S.. G..'ün davasının kabulü ile 10.000,00 TL borçlu olduğunun tespitine, S.. G..'ün 10.000,00 TL'den fazla yapmış olduğu ödeme 6.053,22 TL'nin davalı bankadan istirdatına karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, İİK'nın 72. maddesine dayalı menfi tespit davası olup, mahkemece davacı S.. G..'ün kefil olduğu, kefilin kefalet limiti ve kendi temerrüdünün hukuki sonuçlarından sorumlu olduğu borç tutarının belirlenip borçlu bulunmadığı miktar tespit edilerek hüküm altına alınması gerekirken olumlu tespit şeklinde hüküm kurulması yerinde görülmemiş ve hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 30.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1963, Karar No: 2016/3056, Tarih: 13.04.2016

**6. Ceza Dairesi         2016/1963 E.  ,  2016/3056 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanık ... savunmanı tarafından duruşmalı olarak da temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre tayin edilen günde yapılan duruşma sonunda dosya okunarak gereği görüşülüp düşünüldü;

Soruşturma ve kovuşturmanın sonuçlarını içeren tutanaklar, belgeler ve duruşmalı inceleme sırasında ileri sürülen savunma doğrultusunda yapılan incelemede:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Oluş ve dosya içeriğine göre, 30.04.2001 doğumlu mağdur ...'ın babası ... ile sanık ...'in 10 yıl kadar birlikte yaşayıp,bu birlikteliklerinden 4 yaşında bir çocukları olduktan sonra, ilişkilerine son verdikleri,

02/06/2015 günü saat 19:00 sıralarında mağdur ...'ın babaannesi ...'ın verdiği 50.-TL para ile kahvaltılık birşeyler alıp halasına gitmek üzere evden ayrıldığı, mağdurun arkadaşı olan tanık ... ile birlikte yolda yürüdüğü sırada sanıklar ile karşılaştığı; sanık ...'nın mağdura, "Ne oldu? Baban bizi şikayet etmiş" diyerek elini mağdurun cebine attığı, ardından sanık ...'in kolundan tutup mağduru yere yatırdıkları, sanık ...'in mağdurun kolundan

tuttuğu ve ... da mağdurun cebinde bulunan, 10.-TL'si kendisine ait, 50.-TL'si babaannesinin verdiği toplam 60.-TL'yi parayı zorla alıp ayrıldıkları iade edildiği olayda;

Tanık ...'ın kollukta alınan 02/06/2015 günlü beyanında, olay günü saat 19:00 sıralarında torunu olan mağdur ...'a 2 adet 20.-TL ve 1 adet 10.-TL vererek kahvaltılık birşeyler alarak halasına gitmesini söylediğini, ... evden ayrıldıktan yarım saat sonra kızı ... kendisini arayarak "Sanıkların, ... cebinden 60.-TL'yi darp ederek aldıklarını anlattığını" belirterek olayla ilgili şikayetçi olduğunu bildirdiği,

Tanık ...'ın kollukta alınan 02/06/2015 günlü beyanında, olay günü saat 19:00 sıralarında torunu olan mağdur ...'a 2 adet 20.-TL ve 1 adet 10.-TL vererek kahvaltılık birşeyler alarak halasına gitmesini söylediğini, ... evden ayrıldıktan yarım saat sonra kızı ... kendisini arayarak "Sanıkların, ... cebinden 60.-TL'yi darp ederek aldıklarını anlattığını" belirterek olayla ilgili şikayetçi olduğunu bildirdiği,

Tanık ...'nin 10/11/2015 günlü yeminli beyanında; "Olay tarihinde arkadaşım olan ... almak için onların evine gittim. Evden çıkıp ... halasına doğru giderken yolda, ... ve ... ile karşılaştık. Önce ..., ... laf atarak birşeyler söyledi. Ancak, ne dediğini şu an tam hatırlamıyorum. ... ona karşılık verdi. ... yere yatırarak kendisini boynundan tutup dövmeye başladı. ... kendisini döverken ... bana 'Git, babaanneme haber ver' dedi. Ben de bunun üzerine babaannesine ve halasına haber vermek için oradan ayrıldım" şeklinde beyanda bulunmuş; görülen lüzum üzerine tanıktan sorulduğunda, "Kendisi ile birlikte çarşıya gitmek için evden çıktığımızda ... üzerinde para olup olmadığını bilmiyorum. Ancak, ... kendisini yere yatırıp dövmeye başladığında, ... hemen bana 'gidip haber vermemi' söylediği için arkamı dönerek oradan ayrıldım. Ben ayrıldığım sırada ... yerdeydi ve ... halen onu dövmeye devam ediyordu. Ben orada olduğum süre zarfında sanıkların mağdurdan para aldığını görmedim, ancak ben ayrıldıktan sonra aldılarsa onu bilemiyorum" şeklinde beyanda bulunarak, sanıklar tarafından mağdurdan zorla para alındığına dair net bir anlatımda bulunmadığı,

Mağdur ...'ın soruşturma ve kovuşturma sırasında alman beyanlarında, "Sanıklar ... ve kızı ... daha önceden babasının ... ile birlikte yaşaması nedeniyle tanıdığını, olay günü babaannesinin verdiği 50.-TL parayı cebinde bulunan 10.-TL'nin yanına koyarak evden ayrıldığını, yolda sanıklar ile karşılaştığını, sanık ...'nın'ne oldu baban bizi şikayet etmiş' diyerek elini cebine attığını, sanıkların kendisini darp ederek cebinde bulunan 60.-TL'yi zorla aldıklarını bildirdikten sonra; mahkumiyet kararı verilmesini müteakip 30/11/2015 günlü dilekçe ile mahkemeye başvurarak, 'Olay günü sanıkların kendisini dövdükleri için

canının yandığını, bu nedenle yalan beyanda bulunduğunu, sanıklar tarafından zorla 60.-TL parasının alınmadığını, babaannesinin kendisine verdiği 50.-TL parayı kendi ihtiyaçları için harcadığını' belirterek" çelişkili anlatımda bulunmuştur.

Hâl böyle olunca;

1-Sanıklar savunmalarında "Mağdurun babası ... ve diğer aile bireyleri arasında görülmekte olan davalar bulunduğunu, bu nedenle kendilerine iftira atıldığını" beyan ettiklerinden, sanıklar ile mağdurun bu aile bireyleri arasında açılan davalar nedeniyle bir husumet bulunup bulunmadığının araştırılmaması,

2-Mağdurun soruşturma ve kovuşturma sırasında alınan beyanları ile 30/11/2015 günlü sunduğu dilekçesindeki açıklamaların yarattığı erteli duraksamanın öncelikle ortadan kaldırılıp sonucuna göre hüküm kurulması zorunluluğu,

2-Mağdurun soruşturma ve kovuşturma sırasında alınan beyanları ile 30/11/2015 günlü sunduğu dilekçesindeki açıklamaların yarattığı erteli duraksamanın öncelikle ortadan kaldırılıp sonucuna göre hüküm kurulması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanı ile sanık ... savunmanı Av. ...'nun temyiz dilekçesinde ve duruşmada ileri sürdükleri savunmaları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sanık ... hakkında yağma suçundan duruşmalı temyiz incelemesi yapılan hükmün açıklanan, nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, ilişkin oybirliğiyle alınan karar 13/04/2016 günü Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ... katıldığı oturumda sanık ve savunmanlarının yokluklarında açıkça ve yöntemince okunup anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2014/5726, Karar No: 2014/12364, Tarih: 04.06.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/5726 E.  ,  2014/12364 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Hatay İş Mahkemesi(Müstemir Yetkili)

Tarihi : 20/11/2013

Numarası : 2012/78-2013/520

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, davalı iş yerinde 21.11.2006-05.10.2011 tarihleri arasında çalıştığını iş akdinin iş veren tarafından işyerinin devri nedeniyle haksız ve geçerli neden olmaksızın feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram genel tatil, yıllık izin, AGİ, ücret alacağı olmak üzere işçilik alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı, zamanaşımı definde bulunarak, davacının 28.09.2009 tarihinde işe başladığını, iş sözleşmesinin feshedilmediğini, davalı şirket tarafından işletme ve isim hakkının dava dışı Ç.. Limited Şirketine devredildiğini, davacının buradaki çalışmasının devam ettiği, bu nedenle feshe bağlı alacaklara davacının hak kazanamayacağı diğer alacakların yasal koşullarının oluşmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, taraflar arasında iş yerinin 2011 yılında Ç.. Limited Şirketine devredildiği konusunda çekişme bulunmadığı, SGK kayıtları uyarınca davalı iş yerinden verilen çıkışı takip eden gün Ç.. Limited Şirketinden girişin yapıldığı, dosya içerisinde örneği bulunan "İşletme Kira Sözleşmesi" başlıklı davalı ile dava dışı Ç.. Limited Şirketi arasındaki sözleşme ve tanık beyanları değerlendirildiğinde davacının iş sözleşmesinin sonlandırılmadığı, davacının kıdem ve ihbar tazminatının reddine, dava açıldıktan sonra iş sözleşmesinin sonlandırıldığı dikkate alınarak usul ekonomisi ilkesi göz önüne alınarak yıllık izin alacağı bakımından davacının haklı olduğu, davacının kıdemi göz önüne alınarak 70 gün izin hakkı olduğu, 15 gün izin kullanmaya ilişkin belge dışında belge sunulamaması nedeniyle bu istemin kabulü ile fazla çalışma ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacağının da % 30 hakkaniyet indirimiyle kabulüne ve diğer taleplerin reddine karar verilmiştir.

Taraflar arasında işyeri devrinin işçilik alacaklarına etkileri konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Taraflar arasında işyeri devrinin işçilik alacaklarına etkileri konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanununun 6. maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlarda ise, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu olduğu aynı yasanın 3. fıkrasında açıklanmış ve devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

4857 sayılı İş Kanununun 120. maddesi hükmüne göre 1475 sayılı yasanın 14. maddesi halen yürürlükte olduğundan, kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından işyeri devirlerinde belirtilen hüküm uygulanmalıdır. Anılan hükme göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde işçinin kıdemi, işyeri veya işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

İşyeri devrinin temel ölçütü, ekonomik birliğin kimliğinin korunmasıdır. Avrupa Adalet Divanı kararlarına göre, maddî ve maddî olmayan unsurların devredilip devredilmediği ve devir anındaki değeri, işgücünün devri, müşteri çevresinin devri, işyerinde devirden önce ve sonra yürütülen faaliyetlerin benzerlik derecesi, işyerinde faaliyete ara verilmişse bunun süresi, işyeri devrinin kriterleri arasında kabul edilmektedir.

İşyerinin devri işverenin yönetim hakkının son aşaması olup, işyeri devri çalışma koşullarında değişiklik anlamına da gelmez. Dairemiz kararlarına göre işyeri devri işçiye haklı nedenle fesih hakkı tanımaz. İşyeri devrinin çalışma koşullarını ağırlaştıran bir yönü olup olmadığı belirlenmelidir.

Bu açıklamalar ışığında, iş hukukunda işyeri devrinin işçilik alacaklarına etkileri üzerinde ayrıca durulmalıdır. İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

İşyeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı şekilde işyeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkânı vermez.

İşyeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı şekilde işyeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkânı vermez.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanunun 6 ncı maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumlu olacaktır.

Somut olayda davalının Hatay İlindeki 16 süpermarket mağaza ve deposunu dava dışı Ç.. Süpermarket Gıda Hay. Teks. İnş. İth. İhr. San. Tic. Ltd. Şti.'ne "İşletme Kira Sözleşmesi" başlıklı devir sözleşmesiyle aynı amaçla kullanılmak üzere H.. Süpermarket işletme hakkı ve tüm demirbaşlarıyla 01-10.10.2011 tarihlerini kapsayacak teslim takvimiyle devrettiği, davacının iş akdinin davalı şirketçe 05.10.2011 tarihinde feshedildiği ve davacının ara vermeksizin dava dışı devralan işveren yanında 06.10.2011 tarihinde çalışmaya başladığı ve çalışmasının dava tarihi olan 05.03.2012 tarihinde halen devam ettiği anlaşılmaktadır. Davalı şirket son işveren olmadığından ve dava tarihinde davacının iş akdi devam ettiğinden feshe bağlı haklardan kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ücretinden sorumlu değildir. Yıllık izin talebinin de davalı şirket son işveren olmadığından ve dava tarihinde halen iş akdi devam ettiğinden reddine karar verilmesi gerekirken kabulü hatalı olmuştur.

O halde davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli, karar bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının davacıya yükletilmesine, 04.06.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.