muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/419, Karar No: 2023/14, Tarih: 18.01.2023

... Yıldız'ın, kendisini telefonla arayarak katılan mağdurenin tedavi sırasında sanığa aşık olduğunu söylediğini, o görüşmenin birkaç gün sonrasında ...'nin tekrar telefonla kendisini aradığını ve bu defa katılan mağdurenin sanığın tecavüzüne uğradığını bildirdiğini ifade etmesi, tanıklar ... ve .ın olay tarihinde sanığın muayenehanesinde bulunduklarını ve olağanüstü bir durumla karşılaşmadıklarını beyan etmeleri, sanığın sekreteri olan tanık ... ile muayenehanede çalışan tanık ... ...'ın da aşamalardaki beyanlarında katılan mağdurenin her defasında memnuniyetini açıkça dile getirerek randevulara geldiğini, katılan mağdurenin refakatçi istememesi nedeniyle muayene odasında yalnız kaldığını, her defasında muayeneye hazır hâle getirilmesinden sonra sanığa haber verildiğini, sanığın da katılan mağdureye egzersizleri anlattıktan sonra muayene odasından çıktığını, tüm süreç boyunca olumsuz bir durumla karşılaşmadıklarını, katılan mağdurenin de oldukça rahat bir tutum sergilediğini belirtmeleri ve sanığın tüm aşamalarda katılan mağdureye cinsel saldırıda bulunmadığına dair aksi kanıtlanamayan savunmaları birlikte göz önüne alındığında; sanığın katılan mağdureye yönelik nitelikli cinsel saldırı eylemini gerçekleştirdiğini gösteren kesin ve inandırıcı kanıt bulunmayıp iddiasının şüphede kalması ve bu şüphenin de sanık lehine yorumlanması gerektiğinden, sanığa atılı nitelikli cinsel saldırı suçunun işlendiğinin sabit olmadığı kabul edilmelidir.

Bu itibarla, haklı nedene dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığın itirazının kabulüne, Özel Dairenin onama kararının kaldırılmasına, Yerel Mahkemenin itiraza konu mahkûmiyet hükmünün, sanığa atılı nitelikli cinsel saldırı suçunun sabit olmadığının gözetilmemesi isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan dört Ceza Genel Kurulu Üyesi; sanığa atılı suçun sabit olduğu ve itirazın reddi gerektiği düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

VI. KARAR

Açıklanan nedenlerle;

1-Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2-Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin 02.06.2020 tarihli ve 2734-2363 sayılı onama kararının KALDIRILMASINA,

3-... 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 23.09.2014 tarih ve 122-318 sayılı mahkûmiyet hükmünün sanığa atılı nitelikli cinsel saldırı suçunun sabit olmadığının gözetilmemesi isabetsizliğinden BOZULMASINA,

4-Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazı kabul edilip Özel Daire onama kararının kaldırılarak Yerel Mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi nedeniyle sanığın cezasının infazına başlanılmış ise İNFAZININ DURDURULMASINA, sanığın bu suçtan cezaevine alınmış olma ihtimali bulunduğundan, başka bir suçtan tutuklu veya hükümlü değilse DERHAL SERBEST BIRAKILMASI için YAZI YAZILMASINA, sanık hakkında ... 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 15.08.2012 tarih ve 2012/68 sorgu nolu kararı ile CMK'nın 109/3-a,b maddesi uyarınca yurt dışına çıkmama ve hâkim tarafından belirlenen yerlere, belirtilen süreler içinde düzenli olarak başvurmak şeklinde ve ... 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 13.05.2014 tarih ve 2014/531 Değişik ... sayılı kararıyla CMK'nın 109/3-a maddesi uyarınca yurt dışına çıkmama şeklinde adli kontrol tedbiri uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından söz konusu tedbir kararlarının KALDIRILARAK gereği için ilgili Cumhuriyet Başsavcılığına YAZI YAZILMASINA, oy birliğiyle,

5-Dosyanın, Yerel Mahkemeye gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 18.01.2023 tarihinde yapılan müzakerede oy çokluğuyla, karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7304, Karar No: 2016/9849, Tarih: 31.10.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/7304 E.  ,  2016/9849 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasında ... 1. Asliye Hukuk ve ... 11. Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, taraflar arasında düzenlenen alacağın temliki sözleşmesi uyarınca ödenmeyen bedelin tahsili amacıyla başlatılan icra takibine itirazın iptali istemine ilişkindir.

... 1. Asliye Hukuk Mahkemesince, uyuşmazlığın tarafların ticari ilişkisinden kaynaklandığı gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

... 11. Asliye Ticaret Mahkemesi tarafından ise davacının tacir olmadığı ve uyuşmazlığın her iki tarafın ticari ilişkisinden kaynaklanmadığı belirtilerek görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6102 sayılı TTK'nın 5/1. maddesi uyarınca, ticari davalara bakmak görevi, asliye ticaret mahkemesine aittir. Ticari davalar, mutlak ve nispi ticari davalar olarak ikiye ayrılmaktadır. Nispi ticari davalar, TTK'nın 4/1. maddesinin ilk cümlesinde tarif edilmiş olup, her iki tarafın da "Ticari işletmesiyle ilgili hususlardan kaynaklanan" hukuk davalarıdır. Mutlak ticari davalar ise tarafların tacir olup olmadıklarına ve uyuşmazlığın tarafların ticari işletmeleri ile ilgili bulunup bulunmadığına bakılmaksızın Kanun gereği ticari dava sayılan uyuşmazlıklardır. TTK'nın 4/1-a ve devamı bentlerinde yazılan uyuşmazlıklar ile diğer kanunlarda ticari dava olduğu belirtilen uyuşmazlıklar, mutlak ticari davalardır.

Somut olayda davacı, davalı ile aralarında düzenlenen temlik sözleşmesi uyarınca, davacının ... Kurumundan olan alacağının davalı şirket tarafından ödeneceğinin kararlaştırıldığını, davalının edimini yerine getirmediğini belirterek alacağının tahsilini talep etmiş olup, TTK'nın 4/1-f maddesi uyarınca bankacılık işlerinden kaynaklanması nedeniyle mutlak ticari nitelikte olduğu anlaşılan uyuşmazlığın, ... 11. Asliye Ticaret Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 11. Asliye Ticaret Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 31/10/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6333, Karar No: 2020/7557, Tarih: 25.11.2020

**8. Hukuk Dairesi         2018/6333 E.  ,  2020/7557 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali Ve Tescil, Elatmanın Önlenmesi, Yıkım, Eski Hale Getirme

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, asıl davanın kısmen kabulüne birleşen davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı ... vekili ve davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Asıl davada davacı vekili, ... İnşaat Ltd. Şirketinin komşu 78 ada 81 parsel sayılı taşınmaza bina yaparken müvekkiline ait dava konusu 82 parsel sayılı taşınmaza taşkın inşaat yaptığını belirterek, elatmanın önlenmesini ve yapının taşkın bölümünün kal’ini, olmadığı takdirde gerçek zararının tespiti ile ruhsat tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte tahsilini talep etmiştir.

Birleşen davada davacılar vekili, 81 parsel sayılı taşınmaz üzerinde inşaat yapılırken aplikasyon yaptırıldığını, belediyenin kazık çakarak projenin sınırını belirlediğini, kat irtifakı kurulurken binanın 10,60 m2 tecavüzlü olduğunu öğrenildiğini, kat irtifakı kurulmasından sonra bağımsız bölümlerin el değiştirdiğini, yeni malik olan müvekkillerinin iyiniyetli olduklarını belirterek, 82 parsel sayılı taşınmaz üzerinde taşkın yapının bulunduğu yerin tapu kaydının iptali ile 81 parsel sayılı taşınmaza ilave edilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, asıl davanın kısmen kabulü ile 20.000 TL’nin davalılardan tahsiline, birleşen davanın reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, asıl dosyada davacı vekili ve asıl dosyada davalılar/birleşen dosyada davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Asıl dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi, kal, olmadığı takdirde tazminat isteğine, birleşen dava ise temliken tescil isteğine ilişkindir.

1. Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, asıl dosyada davalılar/birleşen dosyada davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Asıl dosyada davacı vekilinin elatmanın önlenmesi ve kal talebinin reddine dair temyiz itirazlarına gelince, fahiş zarar kavramı yasalarda tanımlanmamış olmakla birlikte bu kavramın belirlenmesinde yıkımı istenen muhdesatın milli ekonomi için ifade ettiği değer ve inşaatın özellikleri itibarıyla korunması gerekip gerekmediği önem taşır. Salt binanın rayiç değerinin zeminin değerinden yüksek olması, kal’i istenen yapının taşkın kısmının yıkımının binanın statiğini bozacak olması, tecavüzlü yapıdaki taşkınlığın giderilmesi için yapının fiziki durumu nedeniyle tecavüzlü kısımdan fazla bir yapı bölümünün yıkımının gerekmesi, yıkımın fahiş zarar doğuracağını göstermez.

Somut olayda, az yukarıda yapılan açıklamalar çerçevesinde, 81 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki binanın korunmaya değer olup yıkımının fahiş zarar doğuracağını söyleyebilme olanağı yoktur. Bu nedenle dosyada bulunan 30.05.2011 tarihli bilirkişi raporunda ve eki olan krokide açıklanmış olan 82 parsel sayılı taşınmaza tecavüzlü 10,62 m2 bölüme elatmanın önlenmesine ve binanın taşkın kısmının kal’ine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle, asıl dosyada davacı vekilinin yukarıda 2. numaralı bentte belirtilen temyiz itirazları yerinde olduğundan kabulü ile Yerel Mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, asıl dosyada davalılar/birleşen dosyada davacılar vekilinin temyiz itirazlarının 1. numaralı bentte belirtilen sebeplerle reddine, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 29,20 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 25,20 TL'nin temyiz eden davalılardan alınmasına, peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 25.11.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/15063, Karar No: 2020/501, Tarih: 09.01.2020

**3. Ceza Dairesi         2019/15063 E.  ,  2020/501 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık hakkında TCK’nin 32/1. maddesinin uygulandığının anlaşılması karşısında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 150/2. maddesi gereğince akıl hastası olduğu anlaşılan sanığa zorunlu müdafii tayin edilmesi ile savunmasının müdafii huzurunda alınması gerekirken, sanığa müdafii atanmayarak savunma hakkı kısıtlanması suretiyle karar verilmesi,

2) Sanığın suç tarihi itibariyle ve halen TCK'nin 32. maddesi kapsamında akıl hastalığı bulunup bulunmadığının, Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Dairesinden veya tam teşekküllü Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinden ya da Tıp Fakültelerinin Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı Başkanlıklarından alınacak sağlık kurulu raporu ile tespiti gerekirken; Keşan Devlet Hastanesinde görevli Ruh Sağlığı ve Hastalıkları uzmanı olan tek hekim tarafından düzenlenen yetersiz rapor ile yetinilerek, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

3) Akıl hastası olduğu kabul edilen sanık hakkında, 5271 sayılı CMK'nin 223/3-a maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına dair karardan sonra gelmek üzere 5237 sayılı TCK'nin 57. maddesi gereğince akıl hastalarına özgü güvenlik tedbiri uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

4) Akıl hastalığı nedeniyle hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilen sanığa, 5271 sayılı CMK'nin 325/1. maddesi uyarınca yargılama giderlerinin yükletilmesine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde yargılama giderinin kamu üzerinde bırakılması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 09.01.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2018, Karar No: 2013/5596, Tarih: 10.04.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/2018 E.  ,  2013/5596 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun ve Özel Dairelerin uyum gösteren kararlarında belirtildiği üzere, fiilin suç oluşturmaması nedeniyle derhal beraat kararı verilmesi dışında delillerin takdir ve tayini gereken durumlarda sanığın sorgusu yapılıp savunması saptanmadan beraat kararı verilemeyeceği gözetilmeden, savunması alınmayan sanık hakkında mahcuz malların teslim amacı dışında tasarruf edilip edilmediği, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranılması nedeniyle bozulmasına veya kaybolmasına sebep olup olmadığı araştırılmadan ve duruşma da açılmadan tensiple beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 10.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9962, Karar No: 2012/2184, Tarih: 26.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2010/9962 E.  ,  2012/2184 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Kadastro çalışmaları sırasında kadastro harici kayalık ve çalılık olarak tescil dışı bırakılan devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yer olduğu belirtilen suça konu taşınmazın TCK.nun 154/2. maddesinde sayılan öteden beri köylünün ortak yarar- lanmasına terk edilmiş mera, harman yeri, yol ve sulak gibi yerlerden olup olmadığı ve niteliği, suça konu taşınmaz üzerinde yeniden keşif yapılarak tarafsız bilirkişi ve tanık- lardan sorulup kesin olarak saptandıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayini gerek- tiğinin gözetilmemesi,

2- Kabul ve uygulamaya göre de:

a) Temel ceza belirlenirken suçun işleniş şekli, işlendiği yer ve zaman ile fiilin diğer özellikleri gözetilerek hapis cezasının alt sınırdan tayin edilmesine karşın, ha- pis cezasının yanında hükmolunan adli para cezasının aynı gerekçelerle alt sınırdan uzak- laşılarak tayini,

b) 5237 sayılı TCK.nda cezaların içtimaının düzenlenmediği gözetilme- den, sanığa hükmolunan adli para cezalarının toplanması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş oldu- ğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygu- lanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 26.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2014/46147, Karar No: 2016/8585, Tarih: 24.03.2016

**13. Hukuk Dairesi         2014/46147 E.  ,  2016/8585 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Davacı, davalıya 6.1.2012 ve muhtelif tarihli 4 adet açık fatura ile tohum ve gübre sattığını, fatura tebliğine rağmen bedelinin ödenmediğini tahsili için yapılan takibe de haksız itiraz edildiğini ileri sürerek, itirazın iptali ile % 40 tazminata karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacının fatura konusu malları teslim etmediğini savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, 4 adet fatura bedelinin tahsili için icra takibinde bulunmuş ve davalının itirazının iptaline karar verilmesini eldeki dava ile talep etmiştir. Hemen belirtmek gerekir ki, davacı tarafından tek taraflı olarak düzenlenen fatura tek başına alacağın varlığını göstermez. Fatura konusu miktarın istenebilmesi için faturaya ve satıma konu malın alıcısına teslim edilmesi gereklidir. Davacı gerek icra takibinde ve gerekse fatura konusu malın davalıya teslim edildiğine dair sevk irsaliyesi düzenlendiğini ve davalı tarafça imzalandığını iddia etmemiştir. Öyle ise, TMK'nun 6. maddesi ve HUMK gereği, davacı iddiasını, bir başka deyişle satış sözleşmesini yasal delille kanıtlayamamıştır. Esasen bu husus mahkemenin de kabulündedir. Ne var ki, davacının dava dilekçesinde yemin deliline dayanmış olduğu anlaşıldığından, mahkemece davacının davalılara yemin teklif etme hakkı hatırlatılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde davanın reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 24/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13524, Karar No: 2013/3426, Tarih: 27.03.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/13524 E.  ,  2013/3426 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun basit cinsel istimsarı (15 kez) suçundan sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan (15 kez) mahkûmiyetine dair Demre Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 01.03.2012 gün ve 2011/41 Esas, 2012/33 Karar sayılı hükümlerin süresi içerisinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

Sanık müdafiin duruşmalı inceleme talebinin, sanığa tayin olunan cezaların miktarları nazara alınarak 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 318. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verilerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında mağdureler ..., ..., ... ve ...'ya yönelik eylemleri nedeniyle kurulan hükümlerin yapılan incelemesinde;

Delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükümlerin ONANMASINA,

Sanık hakkında mağdureler ..., ..., ..., ...'e yönelik eylemleri nedeniyle kurulan hükümlerin yapılan incelemesinde;

Mağdure ...'nun ve ...'nın, para üstü verirken sanığın ellerine dokunduğu, mağdure ....'nın elindeki dondurmayı parmaklarına dokunarak aldığı ve mağdure ...'in, sanığın raftan bir şey almaya çalışırken elini omzuna koyduğu sırada kafasını çevirdiğinde hemen arkasındaki sanığın burnuna çarptığı yönündeki beyanları, sanığın savunması ve tüm dosya kapsamı dikkate alındığında, sanığın cinsel amaçla hareket ettiğine dair şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek, sanığın bu mağdurelere yönelik eylemleri nedeniyle beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesi,

Sanık hakkında mağdureler ..., ..., ..., ..., ..., ..., ve ...'e yönelik eylemleri nedeniyle kurulan hükümlerin yapılan incelemesinde;

Mağdurelerin duruşma aşamasında, önceki beyanlarını tekrar ettikleri şeklinde ifadeleri alınarak ve sanığın kendilerine yönelik eylemleri cinsel amaçlı olarak gerçekleştirip gerçekleştirmediği açıklattırılmadan, soruşturma aşamasında tanık olarak dinlenen ..., ..., .... ve ...'nin beyanları alınmadan eksik soruşturma ile hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4831, Karar No: 2018/14362, Tarih: 11.12.2018

**2. Hukuk Dairesi         2018/4831 E.  ,  2018/14362 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından iştirak nafakasının ve maddi tazminatın miktarı ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ait temyiz itirazlarının incelenmesi artık mümkün bulunmamasına göre davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece verilen 02.06.2016 tarihli karar, Dairemizin 2016/17863 esas, 2017/1028 karar sayılı ilamıyla davacı kadın yararına hükmolunan maddi tazminatın çok olduğu ve daha önce kesinleşen tedbir nafakası konusunda yeniden hüküm kurulmasının hatalı olduğu gerekçesiyle bozulmuş, diğer yönlere ilişkin olarak ise hüküm onanmıştır. Bozma kararı üzerine verilen 15.03.2018 tarihli kararda ortak çocuk yararına nafaka hükmü kurulmuştur. Bozulmasına karar verilen hususlar yönünden yeniden yapılan yargılamada kesinleşen kısımlar hakkında hüküm kurulamaz. Mahkemece bu husus dikkate alınmaksızın kesinleşen nafaka yönünden yeniden karar verilmesi doğru görülmemiştir. Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün bu kısmının düzeltilerek onanması gerekmiştir (HUMK m. 458/7).

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple gerekçeli kararın hüküm fıkrasından 3 nolu bendin tümüyle çıkarılarak hükmün bu bölümünün DÜZELTİLMİŞ şekliyle, temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 11.12.2018 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2023/21142, Karar No: 2024/7535, Tarih: 30.04.2024

**9. Hukuk Dairesi         2023/21142 E.  ,  2024/7535 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/2232 E., 2023/2549 K

KARAR : İstinaf başvurularının esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 31. İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/350 E., 2023/102 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince İlk Derece Mahkemesi kararı ortadan kaldırılarak dosyanın yeniden yargılama yapılması için Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince yeniden yapılan yargılama sonucunda, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalıya ait Rusya ve Cezayir’de bulunan inşaat şantiyelerinde 08.05.2006 tarihinden 21.03.2018 tarihine kadar kamp amiri olarak çalıştığını, son net ücretinin 2.100,00 USD olduğunu, davacının haftanın 7 günü 06.00-21.00 saatleri arasında çalıştığını, 30 dakika yemek molası olduğunu, tüm ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını beyan ederek ödenmeyen fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının işçileri olmadığını, yurt dışında kurulu bulunduğu iddia edilen bir şirket varsa ve davacı da burada çalışmışsa davanın o şirkete yöneltilerek yabancı mevzuatın uygulanması gerektiğini, husumet itirazlarının bulunduğunu, yurt dışında çalıştığı iddia edilen işçinin Türkiye’deki davalı Şirketle bağının bulunup bulunmadığının anlaşılması için Türkiye İş Kurumu (İŞKUR) tarafından düzenlenen yurt dışı iş sözleşmesinin incelenmesi gerektiğini, benzer biçimde ikame edilen davada husumet yönünden verilen ret kararının Yargıtay incelemesinden geçerek kesinleştiğini, davacının taleplerinin zamanaşımına uğradığını, yurt dışında çalışma sebebiyle ücretinin brüte çevrilmemesi gerektiğini, isteğe bağlı sigortalılık durumunun araştırılmasının gerektiğini, davacı tanıklarının derdest davalarının bulunması sebebiyle beyanlarına itibar edilemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI