muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/3696, Karar No: 2021/410, Tarih: 03.02.2021

Ancak belirtmek gerekir ki basın özgürlüğü sınırsız değildir. Anayasa'nın 17. maddesi gereğince, bireyin manevi varlığının bir parçası olan şeref ve itibara üçüncü kişilerin saldırılarını önlemek de yargı mercilerinin görevleri arasındadır. Mahkemeler, Anayasa'nın 17. maddesi gereğince kişilik haklarını korurken aynı zamanda Anayasa'nın 26. ve 28. maddeleri gereğince ifade ve basın özgürlüklerinin gerçek ve etkili bir biçimde korunmasını sağlama yükümlülüğü sebebiyle yarışan haklar arasında adil bir denge kurmak zorundadır. Bu denge kurulurken Anayasa’nın 13. maddesi kapsamında hakkın özüne dokunulmamalı, demokratik toplum düzeninin gerekleri ve sınırlama amacı ile aracı arasındaki ölçü gözetilmelidir (AYM; ... , B. No: 2012/1184, 16/7/2014, par.43). Bu anlamda, mahkemece dayanılan gerekçelerin, ifade özgürlüğünü kısıtlama bakımından “demokratik toplum düzeninin gerekleri” ve “ölçülülük” ilkelerine uygun olduğunu inandırıcı bir şekilde ortaya koyup koyamadığı denetlenmelidir. Mahkeme, düşüncelerin açıklanması ve yayılmasına yönelik olarak tazminata karar verirken düşünceyi açıklama ve yayma özgürlüğünün kullanılmasından kaynaklanan yarardan çok daha ağır basan, korunması gereken bir yararın varlığını somut olgulara dayanarak göstermelidir (AYM; ... , B. No: 2012/1272, 4/12/2013, par.114).

Mahkemeler, yarışan haklar arasında dengeleme yaparken; yayında kamu yararı bulunmasına, kamusal yarara dair bir tartışmaya katkı sağlamasına, toplumsal ilginin varlığına ve konunun güncel olmasına, haber veya makalenin konusu ile yayımlanma şartlarına, bunlarda kullanılan ifadelerin türüne, yayının içeriğine, şekli ve sonuçlarına, habere yönelik kısıtlamaların niteliğine ve kapsamına, haberde yer alan ifadelerin kim tarafından dile getirildiğine, hedef alınan kişinin kim olduğuna ve tanınırlık derecesi ile ilgili kişinin önceki davranışlarına dikkat etmelidir (AYM;... ve Diğerleri, par.47).... Öncelikle belirtilmelidir ki tarafların toplumsal konum ve rolleri, hakların yarışmasında ve dengelemesinde önemli bir etmendir. Davacı ..., ilkeleri ve yayın esasları 2954 sayılı kanun ile belirlenen, ilgili Kanun’da radyo ve televizyon yayınlarının düzenlenmesi ile yurt içine ve yurt dışına yayın yapılması, Devletin tekelinde, özerk, bağımsız ve tarafsız olarak nitelendirilen bir kurumdur. Anılan yasada düzenlendiği şekilde, davacı Kurum’un yayın esaslarından biri de “Kamuoyunun sağlıklı ve serbestçe oluşabilmesi için kamuoyunu ilgilendirecek konularda yeterli yayın yapmak; tek yönlü, taraf tutan yayın yapmamak ve bir siyasi partinin, grubun, çıkar çevresinin, inanç veya düşüncenin menfaatlerine alet olmamak.” şeklinde belirlenmiştir, şüphesiz ki bu noktada kamuoyunu ilgilendiren konularda gerekli zemini oluşturması beklenen bir kurumun eleştiriye katlanma yükümlülüğünün de, normal insanlardan fazla olduğunun kabulü gerekir.

İkinci olarak; dava konusu açıklama, toplumsal bir tartışmaya katkı sunma potansiyeline sahiptir. Davacı Kurum’un devletin tekelinde olması dolayısıyla kamu imkân ve haklarını kullandığı için, aldığı kararlarla ilgili olarak kamunun yararının bulunup bulunmadığı, kamu güvenini sarsıp sarsmayacağı gibi hususlarının tartışılmasından ve ağır eleştiriye muhatap olmasından daha doğal bir durum olamaz.

Üçüncü olarak; söz konusu yazıda; muhatabı aşağılayıcı, küçük düşürücü, tahkir edici ve kaba bir dil kullanılmamıştır. Söz konusu yazıda sert bir üslup benimsendiği anlaşılmakta ise de güncel sorunlara değinmek, kamuoyunun ilgisini çekmek için keskin bir üslup kullanmak, gazeteciliğin doğası gereğidir. Kaldı ki yukarıda yer verildiği üzere ifade ve basın özgürlüğü; incitici, şok edici ya da endişelendirici bilgi ve düşünceler için de geçerli olup hoşgörünün ve açık fikirliliğin bir gereğidir.

Tüm bu açıklamalar ışığında davaya konu haberde geçen söz ve ifadeler bütün halinde değerlendirildiğinde; dava konusu yayında kullanılan ifadelerin basın ve ifade özgürlüğü kapsamında kaldığı, yazıda yayın tarihi itibariyle toplumsal ilginin bulunduğu bir konunun değerlendirildiği anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca davanın tümden reddi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya uygun düşmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 03/02/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1626, Karar No: 2013/40224, Tarih: 14.11.2013

**3. Ceza Dairesi         2013/1626 E.  ,  2013/40224 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Sanık hakkında açılan kamu davası sonunda 11.11.2009 tarihinde Kemaliye Sulh Ceza Mahkemesince mahkumiyet hükmünün açıklanmasının geri bırakılmasına kararı verildiği, 5 yıllık denetim süresinde sanığın yeniden suç işlemesi nedeniyle hükmün açıklanmasına karar verilirken yeniden delil değerlendirilmesi yapılamayacağı halde sanık hakkında daha önceki hükümde 5237 sayılı TCK'nin 62. maddesinin uygulanmasına karar verildiği ve bu maddenin uygulanması açısından kazanılmış hak oluştuğu gözetilmeksizin sanık hakkında hükmün açıklanmasına karar verilirken TCK'nin 62. maddesinin uygulanmasına karar verilmesi gerekirken yeniden delil değerlendirilmesi yapılarak TCK'nin 62. maddesinin uygulanmamasına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 14/11/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6008, Karar No: 2013/7809, Tarih: 21.05.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/6008 E.  ,  2013/7809 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 02.08.2007 gününde verilen dilekçe ile TMK'nın 724. maddesi uyarınca temliken tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 25.06.2009 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, Türk Medeni Kanununun 724. maddesine dayalı tapu iptali tescil isteğine ilişkindir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

Türk Medeni Kanununun 724. maddesi hükmünden açıkça anlaşıldığı üzere, taşınmaz mülkiyetinin yapı sahibine verilebilmesi için öncelikli koşul iyiniyettir. Öngörülen iyiniyetin Türk Medeni Kanununun 3. Maddesinde hükme bağlanan sübjektif iyiniyet olduğunda da kuşku yoktur. Bu kural, malzeme sahibinin, elattığı taşınmazın başkasının mülkü olduğunu bilmemesini veya beklenen tüm dikkat ve özeni göstermesine karşılık bilebilecek durumda olmamasını ya da yapıyı yapmakta haklı bir sebebinin bulunmasını ifade eder.

Malzeme sahibinin tescil istemi ile açtığı davada iyiniyetin varlığı iddia ve savunmaya bakılmaksızın mahkemece re’sen araştırılmalıdır. Ne var ki, 14.02.1951 tarihli ve 17/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında belirtildiği gibi olay ve karinelerden, durumun özelliklerine göre kendisinden beklenen dikkat ve özeni göstermemiş olduğu açık bulunan malzeme sahibinin temliken tescil talebinde bulunması mümkün değildir. Çünkü bu gibi durumlarda kötüniyet karşı tarafın ispatı gerekmeden belirlenmiş olur. Ayrıca iyiniyet inşaatın başladığı andan tamamlandığı ana kadar devam etmelidir.

Somut olayda; Manavgat, Karaöz Köyü 609 sayılı parselin kadastro tespitinin 04.09.1963'te yapıldığı, Manavgat Tapulama Mahkemesinin 07.01.1976 tarihli 1968/188 Esas, 1976/6 Karar sayılı ilamı ile Hazine adına tesciline karar verildiği, bu parselin ifrazından 771, 772 ve 773 sayılı parsellerin oluştuğu anlaşılmıştır. Dosya içerisindeki inşaat bilirkişisi tarafından düzenlenen 13.02.2008 tarihli rapora göre taşınmaz üzerindeki binanın 25–30 yıl önce yapılmaya başlandığı tespit edilmiştir. Görülüyor ki, davacı binasını davalı Hazine adına tapu kaydı oluşmadan önce yaptığını ispat edemediğinden ve çaplı taşınmazlarda iyiniyet iddiası dinlenmeyeceğinden davacının iyiniyetli kabul edilmesi mümkün değildir.

Açıklanan nedenlerle davacının temliken tescil isteminin sübjektif şart gerçekleşmediğinden reddi gerekirken yazılı nedenlerle kabulü doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, 21.05.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4279, Karar No: 2012/21511, Tarih: 20.06.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/4279 E.  ,  2012/21511 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kadirli (2. İcra Hukuk) 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/06/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı ,,,,, (kendi adına asaleten velayeten) tarafından  borçlu hakkında, alacaklının ,,,'a olan muhtelif alışverişten doğan ödenmemiş  borcu nedeniyle 7 örnek ilamsız takip yapıldığı, borçlunun icra dosyasına bildirdiği itirazında, alacaklı olarak gösterilen şahsa herhangi bir borcu olmadığını, muris kocası ile ilgili olarak alışverişi olduğunu, bu alışveriş nedeni ile kocasına borcu bulunduğunu ancak borç miktarının bu kadar olmadığını bildirerek takibin durdurulmasını talep ettiği, icra müdürlüğünce takibin durdurulmasına karar verildiği, alacaklı vekilinin icra mahkemesine başvurusunda, borçlunun itiraz ettiği kısmı açıkca belirtmediğinden takibin durdurulması yönündeki icra müdürlüğü kararının hukuka aykırı olduğunu belirterek şikayette bulunduğu, mahkemece takipte taraf sıfatının eksik yer aldığı belirtilerek şikayetin reddine karar verildiği anlaşılmıştır. Her ne kadar takip talebinde alacaklı taraf muris eş adına takip başlatıldığını açıkca belirtmemiş ise de; borcun sebebinin alacaklının eşine olan borç olarak belirtilmesi, takibin muris ,,,,mirasçılarınca yapılmış olması ve borçlunun iitirazında murise borcu olduğunu kabul etmesi karşısında takibin mirasçı sıfatı ile yapıldığının kabulü gerekir.  İİK.nun 62/4 maddesi gereğince, "Borcun bir kısmına itiraz eden borçlunun o kısmın cihet ve miktarını açıkca göstermesi lazımdır. Aksi takdirde itiraz edilmemiş sayılır."

O halde mahkemece borçlunun kısmi itirazında, itiraz edilen kısım açıkca gösterilmediği göz önünde bulundurularak şikayetin kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile şikayetin reddine karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının  temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20/06/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8578, Karar No: 2023/6006, Tarih: 05.10.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/8578 E.  ,  2023/6006 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/93 E., 2015/217 K.

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Nazilli Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 2015/430 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında çocuğun basit cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103

üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Nazilli 4.Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.02.2015 tarihli ve 2015/255 Esas, 2015/228 Karar sayılı kararı ile sanığın eyleminin çocuğun cinsel istismarı suçu kapsamında kalma ihtimali bulunduğundan bahisle görevsizlik kararı verilerek dosya Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmiştir.

3. Nazilli 1.Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.06.2015 tarihli ve 2015/93 Esas, 2015/217 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği

Sanığın katılan mağdureye yönelik eyleminin ani bir hareketle gerçekleştiği, kalçayı ellediği ve bıraktığı, bu nedenle eyleminin sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçu kapsamında kaldığına ve sair hususlara ilişkindir.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Mahkemece eksik inceleme sonucu haksız olarak mahkumiyet hükmü kurulduğuna ve sair hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği

Sanığın katılan mağdureye yönelik eyleminin ani bir hareketle gerçekleştiği, kalçayı ellediği ve bıraktığı, bu nedenle eyleminin sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçu kapsamında kaldığına ve sair hususlara ilişkindir.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Mahkemece eksik inceleme sonucu haksız olarak mahkumiyet hükmü kurulduğuna ve sair hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece katılan mağdure ile katılanların beyanları, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, 23.11.2014 tarihinde katılan mağdurenin annesi ve kardeşiyle birlikte Ankara'dan ...'a gelen ... Turizme ait otobüste yolcu olarak bulundukları, katılan mağdurenin sabaha doğru uyumak amacı ile boş olan koltuklardan birine tek başına geçtiği, otobüste muavin olarak görevli bulunan sanığın da katılan mağdurenin arka çaprazında olan bir yolcuyu yerinden kaldırarak otobüsün ön tarafına gönderdiği, katılan mağdurenin başı otobüsün cam tarafında, ayakları koridora bakacak şekilde uyuduğu, üzerinde tayt ve diz altı çizmenin bulunduğu, katılan mağdurenin kalçasında bir el hissetmesi ile aniden uyandığı ve annesinin yanına gittiği kabul edilen olayda, sanığın eyleminin yolcu olan katılan mağdure ile sanık olan muavin arasında hizmet ilişkisinin bulunması, sanığın arkada oturan yolcuyu yerinden kaldırarak ön tarafa göndermek suretiyle eylemini kolaylaştırması, katılan mağdurenin yaşı ve uykuda olması nedeniyle kendisini savunabilecek durumda bulunmaması, ortamın karanlık olması gibi etkenler birlikte düşünüldüğünde eylemin sarkıntılık kapsamında kalmadığı belirlenerek sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Mahkemenin gerekçesi ile tüm dosya kapsamına göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından

gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2. Mahkemece "Sanığın otobüs koltuğunda tek başına uyuyan mağdurun kalçasına dokunmak şeklindeki eyleminin yolcu olan mağdure ile muavin arasında hizmet ilişkisinin bulunduğu, sanığın arkada oturan yolcuyu yerinden kaldırarak ön tarafa göndermek suretiyle eylemini kolaylaştırdığı, mağdurenin yaşı ve uykuda olması nedeniyle kendisini savunabilecek durumda bulunmaması, ortamın karanlık olması gibi etkenler birlikte düşünüldüğünde eylemin sarkıntılık kapsamında kalmadığı" şeklinde karar verilmişse de eylemin Mahkemece kabul edildiği gibi sadece popoya dokunma şeklinde gerçekleştiği ve bu eylemin kısa süreli olduğu ve bunun dışında sanığın başkaca bir eyleminin bulunmadığı, bu nedenle eylem sarkıntılık aşamasında kalmasına rağmen Mahkemece sarkıntılığı aştığı gerekçesiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan ceza verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçede açıklanan nedenle Nazilli 1.Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.06.2015 tarihli ve 2015/93 Esas, 2015/217 Karar sayılı kararına yönelik Cumhuriyet savcısının ve sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26530, Karar No: 2014/16261, Tarih: 28.04.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/26530 E.  ,  2014/16261 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında birleşen 2006/225 esas sayılı dosya üzerinden yürütülen dava yönünden zamanaşımı süresince karar verilmesi mümkün görülmüştür.

1) Tutuklunun kaçmaya teşebbüsünden kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak,

Adli para cezasına hükmedilen sanık hakkında TCK'nin 53 ve 58. maddelerinin uygulanmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ancak bu husus CMUK'nun 322. maddesi gereğince yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, sanık hakkında TCK'nin 53 ve 58. maddelerinin tatbikine ilişkin kısımların hüküm fıkrasından çıkarılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2) Yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak,

a) Katılanın burnunda kırığın hayat fonksiyonlarını orta (2) derecede etkileyecek şekilde yaralandığının tespit edilmesine göre, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve 19.12.2006 tarih, 5560 sayılı yasanın 4. maddesiyle değiştirilmeden önceki 5237 sayılı TCK’nin 87/3. maddesinin ilk düzenleniş şekli ile 5560 sayılı yasa ile değişiklikten sonraki şeklinin karşılaştırılarak hükmün gerekçe kısmında Yargıtay denetimine olanak verecek şekilde uygulamalı gösterilip bulunan sonucun sanık lehine olup olmadığı değerlendirildikten sonra yaralama suçundan sanığın hukuki durumu tayini gerekirken yazılı şekildeki uygulama ile karar verilmesi,

b) 5237 sayılı Yasanın 53/1-c maddesinde yazılı velayet, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yasaklamanın aynı yasanın 53/3. maddesine göre kendi alt soyu dışındakileri bakımından infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı BOZULMASINA, 28.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19931, Karar No: 2019/8728, Tarih: 01.10.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/19931 E.  ,  2019/8728 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili ile birleşen dosya davalısı ... Ecza Deposu AŞ vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili asıl ve birleşen davalarda; 15/11/2007 tarihinde, davacı ... tarafından kullanılan diğer davacının içerisinde olduğu pırpır tarım motoruna, davalı ... sevk ve idaresindeki aracın çarpması sonucu yaralandıklarını, tarım araçlarının hasar gördüğünü, yaralanma nedeni ile tedavi gördüklerini, tedavilerinin uzun sürdüğünü, kazadan önce zeytin ve üzüm sezonlarında yevmiyeci olarak çalıştıklarını, kazadan dolayı çalışamadıklarını, kazanç kaybına uğradıklarını, davacı ...'ın tam olarak iyileşemediğini, çalışma gücü kaybına uğradığını, hem kazanın verdiği acı ve üzüntü ile hem de çalışamamaktan dolayı gelir elde edemedikleri için yıprandıklarını beyanla, davacıların her biri için 4.000,00 TL geçici, 5.000,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatı, araçta meydana gelen hasar için 911,00 TL maddi tazminat ile davacıların her biri için

5.000,00 TL manevi tazminatın 18/12/2007 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, fazlaya ilişkin hakların saklı tutulmasına, yargılama giderlerinin davalılara yükletilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Asıl dosya davalısı ... ve Servis AŞ vekili ile birleşen dosya davalısı ... Ecza Deposu AŞ. vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, asıl davada; davalı ... yönünden ve birleşen davada davalı ... Ecza Deposu A.Ş. yönünden, davacıların geçici iş göremezlik nedeni ile maddi tazminat ve manevi tazminat davalarının kısmen kabulü ile; davacı ... için 1.125,00 TL maddi, 1.000,00 TL manevi, davacı ... için 750,00 TL maddi, 1.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 15/11/2007 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, asıl davada davalı ... yönünden ve birleşen davada davalı ... Ecza Deposu A.Ş. yönünden davacıların aracın tamiri nedeni ile tazminat talebinin kabulü ile 911,00 TL tazminatın kaza tarihi olan 15/11/2007 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, davacıların maluliyet nedeni ile tazminat talepleri ile asıl davada davalı ... ve Servis A.Ş. yönünden davanın husumet nedeni ile reddine karar verilmiş, hüküm, davacılar vekili ile birleşen dosya davalısı ... Ecza Deposu AŞ. vekili tarafından temyiz edilmiştir.