muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/420, Karar No: 2021/277, Tarih: 15.06.2021

4-Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının kabul edilip, Özel Daire onama kararının kaldırılarak Bölge Adliye Mahkemesinin hükmünün bozulmasına karar verilmesi nedeniyle cezaların İNFAZLARININ DURDURULMASINA ve sanık ...’in TAHLİYESİNE, başka bir suçtan hükümlü veya tutuklu olmadığı takdirde derhal salıverilmesi için YAZI YAZILMASINA,

5-Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 01.06.2021 tarihinde yapılan eksik araştırma ile mahkûmiyet hükümleri kurulup kurulmadığına ve sanığa atılı katılan mağdure ...'ye yönelik nitelikli cinsel saldırı suçunun sabit olup olmadığına ilişkin uyuşmazlıklar yönünden oy çokluğuyla; sanığa atılı katılan mağdure ...'ye yönelik nitelikli cinsel saldırı suçunun sabit olup olmadığına ilişkin uyuşmazlık yönünden ise 01.06.2021 tarihinde yapılan birinci müzakerede yasal çoğunluk sağlanamadığından, 15.06.2021 tarihinde yapılan ikinci müzakerede oy çokluğuyla karar verildi.

01.06.2021 tarihli oturumda (Katılan mağdureler ... ve ...'ye yönelik kurulan hükümlerde eksik araştırma olup olmadığı ve katılan mağdure ...'ye yönelik eylemin sabit olup olmadığı);
Yargıtay — Esas No: 2015/14211, Karar No: 2016/3940, Tarih: 20.06.2016

**20. Ceza Dairesi         2015/14211 E.  ,  2016/3940 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranma sonucu tüketilecek şeylere zehir katma veya bozma

Hüküm : Beraat

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Dikkat yada özen yükümlülüğüne aykırı davranma sonucu tüketilecek şeylere zehir katma veya bozma suçunun 5237 sayılı TCK'nın İkinci Kitabının "Topluma karşı suçlar" başlıklı Üçüncü Kısmının "Kamunun sağlığına karşı suçlar" başlığını taşıyan üçüncü bölümünde düzenlenmiş olması; davaya katılmasına karar verilen ...'ın CMK'nın 237. maddesi uyarınca mağdur veya suçtan doğrudan zarar gören sıfatıyla bu suçlarla ilgili davalara katılmasının mümkün olmaması, mağdur ...'in kanuni temsilcisi ve vekilinin şikayetçi olmamaları nedeniyle katılma kararı verilmemiş olması nedeniyle, mağdur vekili ve yukarıda belirtildiği üzere usule aykırı şekilde katılmasına karar verilen mağdur vekilinin hükümleri temyiz etme hakları olmadığı anlaşıldığından, mağdurlar vekillerinin temyiz inceleme isteklerinin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. ve 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddeleri gereğince REDDİNE, 20.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4253, Karar No: 2016/1667, Tarih: 09.02.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/4253 E.  ,  2016/1667 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2013/211639

Mahkemesi : Kağızman (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi

Tarihi : 28/02/2013

Numarası : 2010/24-2013/41

Suç : Taksirle yaralama

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

11/02/2009 tarih saat 00:10 sıralarında katılan S.. D..'ın baş ağrısı ve migren şikayeti ile K.. D.. H.....'ne başvurduğu, hastanede görevli nöbetçi pratisyen hekim sanık B.. B..'nin muayene ettiği katılana, sanık doktor tarafından Diclomec isimli ağrı kesici iğne yapıldığı, yapılan iğneden sonra sol ayağı üzerine basamadığını beyan eden katılanın müşahede odasına alındığı, geceyi müşahede odasında geçiren ve sabaha kadar şikayeti devam eden katılanın sabah saatlerinde Kars Devlet Hastanesine sevk edildiği, buradaki tedavisinden sonra muhtelif birkaç hastanede daha tedavi gördüğü, Kars Devlet Hastanesi'nden alınan 28/12/2009 tarihli adli rapora göre katılanın duyularından veya organlarından birinin işlevinin yitirilmesine neden olacak şekilde yaralandığının belirtildiği olayda; Adli Tıp 2. İhtisas Kurul'nun 08/02/2013 tarihli raporunda, katılanın sol bacak distalinde parestezi bulunduğu, sol alt ekstremitede siyatik sinirin peroneal ve tibial alanında orta düzeyde etkilenme tespit edildiğinin belirtildiği, raporun sonuç kısmında ise; kişiye enjekte edilen ilaçların da doku içi yayılımı ile sinir hasarına neden olabileceklerinin tıbben bilindiğini, bu durumun enjeksiyonların tekniğine uygun yapılması durumunda da daha önceden öngörülemeyecek ve önlenemeyecek zararlara sebep olabileceğini, mevcut tablonun her türlü özene rağmen oluşabilecek, herhangi bir kusur ve ihmalden kaynaklanmayan komplikasyon olarak değerlendirilebilecek durum olduğundan bahisle sanık doktora kusur izafe edilmemiş ise de; mağdurun, sanık doktor tarafından iğne vurulduktan hemen sonra bacağının çekildiğini ve uyuştuğunu beyan etmesi ve bu beyanın da sanık tarafından doğrulanması karşısında, uygulanan ilacın hemen kısa bir süre içerisinde vücut içinde doku içi yayılımının ve siyatik sinire etkisinin mümkün olup olmadığı, mümkün olmaması halinde hastaya yapılan iğnenin siyatik sinire denk gelmesi neticesinde söz konusu arazın belirtilen sürede oluşup oluşmayacağı ve enjeksiyondan sonra sol ayağının üzerine basamadığını beyan eden katılanın, hastanede sabaha kadar müşahede altında tutulması yerine, olayın hemen akabinde tam teşekküllü bir hastaneye sevkinin sağlanması durumunda da aynı sonuçların oluşup oluşmayacağı hususunda yeniden bir rapor alınarak sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri yerine yazılı şekilde eksik inceleme sonucu beraat kararı verilmesi;

İsabetsiz olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca, hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 09/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19319, Karar No: 2017/1575, Tarih: 23.02.2017

**7. Ceza Dairesi         2016/19319 E.  ,  2017/1575 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna Muhalefet

HÜKÜM : Sanıklar ... ve ... hakkında beraat, sanık ... hakkında hükümlülük, müsadere, aracın iadesine

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

16.11.2014 tarihli olay tutanağına göre; önleme arama kararı gereği durumundan şüphelenilen yolcu otobüsünün durdurulduğu, beraat eden sanıklar şoför ..., yedek şöför ... ve otobüs muavini sanık ... olduğu halde araçta yapılan aramada şoför dinlenme kısmında bulunan bölmeye sonradan kapak yapıldığı, kapak açıldığında içinde gizli bölmede toplam: 3090 paket sigara ele geçirildiği, 07.01.2013 tarihli bilirkişi raporuna göre araçta sonradan değişiklik yapılarak bilinçli olarak sigara koymaya uygun dolap haline getirildiğinin bildirildiğinin anlaşılması karşısında araçta zulanın yapılış tarihi konusunda bilirkişiden ek rapor alınarak muavin olarak çalışan kişinin diğer sanıklardan habersiz bu sigaraları koyup koyamayacağının ve söz konusu zulanın kim tarafından yapılmış olabileceğinin araştırılması, muavin olarak çalışan sanık ...'in hangi tarihten itibaren söz konusu firmada çalıştığına dair sigorta kayıtlarının celbi ile aynı araç ile ilgili 12.09.2014, 14.10.2014 ve 05.11.2014 tarihlerinde de tedbir konulmuş olduğu bildirilmiş olmakla soruşturma akıbetlerinin incelenerek aynı firma ile ilgili bu dosyaların gerektiğinde birleştirilmesi ve sanıkların hukuki durumlarının buna göre değerlendirilmesinin gerekmesi,

Kabule göre de;

1 - Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı gözönünde bulundurularak hüküm oluşturulmasının gerekmesi,

2- Suça konu sigaralar için Adana 4. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2014/1823 d. İş nolu kararı ile tasfiyesine karar verildiği gözetilmeksizin müsaderesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı olup, sanık ... ve katılan kurum vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23/02/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19864, Karar No: 2013/16603, Tarih: 16.07.2013

**6. Ceza Dairesi         2013/19864 E.  ,  2013/16603 K.**

**"İçtihat Metni"**

Didim (Yenihisar) 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.04.2007 gün ve 2006/454 Esas, 2007/167 Karar sayılı hükmü ile sanık ... hakkında hırsızlık suçundan eylemine uyan TCK 142/1-e, 53/1. maddeleri uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün süresi içinde sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 07.03.2013 gün ve 2010/3832 Esas, 2013/4143 sayılı ilamı ile Yerel Mahkeme hükmünün Bozulmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 07/06/2013 tarih ve 6-2007/134373 sayılı yazılarıyla itiraz yasa yoluna başvurulmuştur.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itiraz yazılarında; “5237 sayılı yasanın yürürlük tarihi olan 01.06.2005 tarihinden itibaren farklı ceza dairelerinin farklı uygulamalar yaptığı ... bir noktaya bağlı olmaksızın cadde ve sokaklar gibi açık alanlara bırakılan motosikletlerin çalınması eylemine uygulanacak yaptırımın tespiti ve uygulama birliği açısından Ceza Genel Kurulunun 18.12.2012 gün ve 2012/1411-1852 sayılı kararında "Değişen sosyal ve ekonomik şartlar göz önüne alındığında, motosiklet kullanımının özellikle sıcak iklimli bölgelerde kullanım kolaylığı nedeniyle yaygınlaştığı, hemen her evde en az bir adet motosikletin bulunduğu, sayılarının gün geçtikçe çoğaldığı ve gündüz kullanımlarında geçici işler nedeniyle motosikletlerin ... bir noktaya bağlanmaksızın cadde kenarlarına park edilmek suretiyle açıkta bırakılmasının bir kısım bölgelerde genel bir alışkanlık haline geldiği bilinmekle birlikte, âdet gereği açıkta bırakıldığının söylenebilmesi için, âdetlerin zaman ve yere göre de değişebileceği de göz önüne alındığında suçun işlendiği yörenin sosyal koşullarının da ayrıntılı olarak bilinmesi gerekmektedir.

... bir noktaya bağlı olmaksızın açık alanda park halinde bırakılan motosikletlerin çalınması eyleminin açıktan basit hırsızlık suçunu oluşturduğu 2011 yılına sürdürülen yargısal uygulamalarda kabul edilegelmiş ise de; yalnızca sokaklar ve caddeler gibi açık alanlarda kullanılabilen, sayıları gün geçtikçe çoğalan, her zaman ve özellikle gün içinde otopark ya da bina içlerine park edilmeleri mümkün olamayan, cadde kenarlarına tedbir alınmaksızın park edilmeleri zorunluluk haline gelmiş bulunan motosikletlerin kullanım gereği açıkta bırakılmalarının kaçınılmaz olduğunun, buna göre de hırsızlık konusu olduklarında 5237 sayılı TCK'nın 142. maddesinin 1. fıkrasının (e) bendinde düzenlenen nitelikli halin oluştuğunun kabulü gerekmektedir.

Bu bilgiler ışığında somut olay değerlendirildiğinde; ... bir noktaya bağlı olmaksızın iki bina arasındaki açık alana kilitsiz olarak park edilen suç konusu motosikletin çalınması şeklindeki eylemin, kullanım gereği açıkta bırakılan eşya hakkında hırsızlık suçunu oluşturduğu anlaşıldığından, sanığın TCK'nun 142/1-e maddesi uyarınca cezalandırılmasına ilişkin yerel mahkeme hükmü ile bu hükmün onanmasına dair Özel Daire kararı yerindedir."

Bu bilgiler ışığında somut olay değerlendirildiğinde; ... bir noktaya bağlı olmaksızın iki bina arasındaki açık alana kilitsiz olarak park edilen suç konusu motosikletin çalınması şeklindeki eylemin, kullanım gereği açıkta bırakılan eşya hakkında hırsızlık suçunu oluşturduğu anlaşıldığından, sanığın TCK'nun 142/1-e maddesi uyarınca cezalandırılmasına ilişkin yerel mahkeme hükmü ile bu hükmün onanmasına dair Özel Daire kararı yerindedir."

Bu Ceza Genel Kurulu kararı uyarınca kilitsiz olsa dahi açıkta cadde veya sokakta bırakılan motosikletlerin çalınması eyleminin,kullanımları gereği açıkta bırakılan eşya aleyhine hırsızlık suçu olarak kabulünün gerekeceği anlaşılmaktadır.

Bu çerçeve içerisinde düşünüldüğünde, sokağa park edilmiş motosikletin sanık tarafından çalınması biçiminde gerçekleşen eylemde, motosikletin açıkta cadde üzerine bırakılmasının yukarıdaki Ceza Genel Kurulu kararı dikkate alındığında TCK.nun 142/1-e maddesine göre kullanımları gereği açıkta bırakılan eşya aleyhine hırsızlık suçunu oluşturduğu, bu sebeplerle de yerel mahkemenin eylemin 5237 sayılı TCK.nun 142/1-e maddesi uygulamasının doğru olduğu anlaşılmaktadır.” gerekçesi ile itiraz yasa yoluna başvurulmuştur.

Dosya dairemize gönderilmekle okunarak gereği düşünüldü;

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A

5271 sayılı CMK'nın 6352 sayılı Yasanın 99. maddesi ile değişik 308. maddesi gereğince yapılan incelemede;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının İTİRAZININ KABULÜNE,

2- Dairemizin 07.03.2013 gün ve 2010/3832 Esas, 2013/4143 Karar sayılı Bozma kararının, (I) nolu bendinin hükümden çıkarılarak KALDIRILMASINA, (2) nolu bozma nedeninin aynen korunmasına, 16.07.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13205, Karar No: 2014/10895, Tarih: 08.07.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/13205 E.  ,  2014/10895 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Batı 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/03/2014

NUMARASI : 2010/952-2014/61

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı asıl davanın kabulüne birleştirilen davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davalı-davacı...Muh.Mak.San. ve Tic.Ltd.Şti vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalının işleteni olduğu aracın davacıya ait traktöre çarpması nedeniyle traktörün ve traktörün arkasında taşınmakta olan tarım makinasının hasar gördüğünü, davalının zorunlu mali sorumluluk sigortacısı tarafından ödeme yapılacağını, taleplerinin sigorta limiti dışında kalan miktara ilişkin olduğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere traktörde ve tarım makinasında meydana gelen 6.000 TL. hasar bedeli, 1.000 TL. araç mahrumiyeti, 1.000 TL. değer kaybı ve 1.000 TL. tarım makinasında bulunan tohum bedelinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, ıslah dilekçesi ile hasar bedeli, değer kaybı ve araç mahrumiyeti bedeli olarak talep ettikleri miktarı arttırarak 11.747,46 TL. tazminatın tahsilini talep etmiştir.

Birleştirilen dosyada davacı Bozdağ Ltd. Şti. vekili, aynı kaza nedeniyle aracının hasarlandığını belirterek 10.679,00 TL. tazminatın davalıdan tahsilini talep etmiş, davaya cevap dilekçesinde kusur oranı ve tazminat miktarını kabul etmediklerini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; asıl davada davanın kabulü ile 11.747,46 TL. tazminatın davalıdan tahsiline, birleştirilen davanın reddine karar verilmiş, hüküm davalı birleştirilen dosya davacısı ... Ltd.Şti vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir. Davacı vekili dava dilekçesinde davacıya ait traktörün arkasında takılı tarım makinesinde bulunan tohumların bedellerini de talep ettiği halde mahkemece tohum bedellerine ilişkin olumlu yada olumsuz bir karar verilmemiş olması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı-davacı .... Muh.Mak.San. ve Tic.Ltd.Şti vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı-davacı ... Muh.Mak.San. ve Tic.Ltd.Şti vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı-davacı .... Muh.Mak.San. ve Tic.Ltd.Şti'ne geri verilmesine 8.7.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7301, Karar No: 2024/3490, Tarih: 02.05.2024

**11. Hukuk Dairesi         2022/7301 E.  ,  2024/3490 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 44. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1380 Esas, 2022/1477 Karar

HÜKÜM : Davanın kabulü

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 1. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/387 E., 2019/3 K.

Taraflar arasındaki marka hükümsüzlüğü davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin gıda temizlik ve bakım ürünleri başta olmak üzere bir çok sektörde önde gelen lider ve tanınmış markaların sahibi olduğunu, "... ...+ ŞEKİL" markasının da dahil olduğu tanınmış "..." markalarının ve bu markaların kullanıldığı çay ürünlerinin satışa sunulduğu paketlerin özgün tasarımcısı, ambalaj kompozisyonunun fikir sahibi ve ilk kullanıcısı olduğunu, davalının "..." şemsiye markası altında bir çok markası bulunduğunu, davalının 2012/92427 tescil numaralı "..." markasını aralarında çaylar, buzlu çaylar ve bitki çayları ürünlerinin de bulunduğu bir kısım gıda maddeleri üzerinde tescil ettirdiğini, söz konusu markanın müvekkili şirkete ait "... ..." isimli ürün ambalajları ve dizaynı ile ayniyet arz ettiğini, her iki markadaki ana kelime ögelerinin farklı olduğunu, ancak markalardaki ana zemin renginin, kelime markalarının konumlandırma biçiminin, ambalaj fonunda parlayan güneş figürünün, çay yaprağının, kelime markalarını çevreleyen sarı renkli harenin, çay bardağının, ambalajın alt kısmında yer alan yeşil alanların ayniyet derecesinde benzer olduğunu, tüketiciler nezdinde karıştırılmaya sebebiyet verdiğini ileri sürerek davalıya ait 2012/92427 numaralı "...+şekil" ibareli markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; taraf markalarının benzerlik arz etmediğini, ambalajda yer alan renk ve çay filizi üzerinde davacının tekel hakkı bulunmadığını, davacı şirkete ait marka örneklerinin müvekkili şirketin tescilli markası ile kavramsal, sözcük anlamı, görsel, fonetik ve biçimsel olarak hiç bir benzerlik göstermediğini, müvekkili tarafından 15 yıla yakın süredir kullanılan ambalaj ve markanın kullanım ve tescilinin dava tarihi itibariyle kötü niyet oluşturduğu iddiasının kabul edilemeyeceğini beyan ederek, açılan davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tarafların logo/amblemleri arasında iltibasa sebep olacak derecede benzerlik olmadığı, düşük düzeyde benzerlik olduğu, her iki tarafın çay ambalajında ağırlıklı olarak sarı renk kullanılmışsa da, iki ambalajın birbirinden farklı olduğu, yalnızca baskın rengin benzerliği sebebiyle ürünlerin karıştırılma ihtimali bulunmadığı, davacının "...." ambalajında yeşil renk tonlarıyla çiftlik ve çay tarlası görselini kullandığı, "..." ambalajında ise sağ alt bölümünde yaprak görselini kullandığı, davalının "....." ambalajının en alt bölümünde vektörel olarak sarı renk tonları ile güneş ve yeşil renk tonları ile yaprak çizimlerinin kullanıldığı, bu desenin davacının logo/ambleminde yer alan çizimlere benzer olduğu, ancak bu ortaklıkların, markaların ve ambalajların benzer olarak değerlendirilmesi için yeterli olmadığı, sarı rengin çay ambalajlarında sıkça kullanıldığının sektör bilirkişisi tarafından tespit edildiği, çay yaprağı ve yeşil rengin de ürünün tanıtımında kullanılması mutat renk ve görseller olduğu, tek bir kişinin tekeline bırakılamayacağı, davalının davacıya ait marka ve ambalajları ile iltibas yaratma amacıyla markasını tescil ettirdiğine dair bir tespit yapılamadığı, tarafların markalarının ve ambalajlarının birbiri ile mevcut farklılıkları sebebiyle çay ürününün alıcısı olan ortalama tüketiciler tarafından karıştırılma ihtimallerinin bulunmadığı, davalının markası için hükümsüzlük koşullarının mevcut olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davalının kullandığı benzerlikler sebebiyle tüketici tarafından iki ürünün karıştırılmaya müsait olduğunu, bütüncül olarak müvekkili markaları ile karıştırılabilir nitelikte olduğunu, davalının hiçbir teknik zorunluluk bulunmamasına rağmen müvekkilinin tescilli markalarındaki unsurları aynen kullanmasının kötü niyetini gösterdiğini, davalı markasının müvekkilinin markası ile pek çok noktada benzeştiğini, mahkeme kararının ''bütünsel yaklaşım'' prensibine aykırı olduğunu, davalının, tanınmış ''...'' markasının itibarından faydalanmak istediğini ve ısrarla takibe devam ettiğini, taraflar arasında görülen ve Yargıtay onamasından geçerek kesinleşen emsal kararlar bulunduğunu, marka sahibinin markanın sulandırılmasını ve lekelenmesini engelleme hakkının bulunduğunu, haksız rekabet hükümleri de dikkate alınarak değerlendirme yapılması gerektiğini beyan ederek Mahkemece verilen kararın kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç