muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/7753, Karar No: 2011/8195, Tarih: 26.05.2011

Tüm dosya kapsamından, davalı şirketin, 1996 yılından itibaren abonelere, jeotermal enerjiyle ısınmaları konusunda, hizmet vermeye başladığı, ilk yıllarda, abone sayısının azlığı ve o zamanki teknik imkanlara göre, metrekare usulüne göre fiyatlandırmayı düzenleyen bir sözleşme tipinin imzalatıldığı, bu sözleşme tipine göre abonelerin, evin yüzölçümüne göre belirlenen sabit bir bedeli ödemekte oldukları, ancak aradan geçen zaman içinde, abone sayısının 20.000 konuta yaklaşması ve talebin de sürekli olarak artması üzerine, enerjinin verimliliğinin sağlanması için, ölçümde metrekare esasından, kalorimetre esasına geçildiği, bu tip ölçümde ise abonelerin, tükettikleri kadar enerji bedeli ödemekte oldukları, tüm aboneler yönünden, kalorimetre ölçümüne geçilmesi için çalışmalar yapılıp, kampanyalar düzenlendiği, çok sayıda eski abonenin de, yeni aboneler gibi, bu sisteme geçtiği, ne var ki bu ölçüm sistemini kabul etmeyen bir kısım eski abonelere, son olarak kalorimetre esasına geçmeleri için ihtar gönderildiği, verilen 6 aylık süreye rağmen sonuç alınamaması üzerine de, abonelik sözleşmelerinin feshedildiği, davacının da bu abonelerden biri olduğu anlaşılmaktadır.

Somut olayda da, taraflar arasındaki uyuşmazlık, davalı şirketin, kalorimetreye dayalı sisteme göre sözleşmenin yenilenmesi talebine, davacının karşı çıkmasından kaynaklanmış olup, eldeki dava da, söz konusu bu uyuşmazlıktan kaynaklanan “muarazanın giderilmesi” istemine ilişkindir.

Hemen belirtilmelidir ki, harcanan enerji miktarı ne olursa olsun aynı ücretin alındığı, enerjiyi tasarruflu kullananla kullanmayan arasında hiçbir farkın gözetilmediği “metre kare yöntemi”ne göre ücretlendirmede, enerjinin bilinçli ve tasarruflu kullanımının engelleneceği, dolayısıyla enerji israfına neden olunacağı açıktır. Gerçekten de, bu yöntemle ısınmada, bir çok abonenin, binasında ısı kaybını önleyen, izolasyon, ısı yalıtımı gibi önlemlere başvurmadığı gibi, sıcak olduğunda peteğini kapatmak yerine pencerelerini açtığı da, bilinen bir gerçektir. Enerji kaynaklarının giderek azaldığı günümüzde, enerjinin tasarruflu kullanılması, kişisel sorumluluğun ötesinde, aynı zamanda toplumsal bir sorumluluktur. Nitekim, enerji kaynaklarının ve enerjinin kullanımında verimliliğin artırılması, israfın önlenmesi, enerji maliyetlerinin hafifletilmesi ve çevrenin korunması amacıyla, 18.4.2007 tarihinde 5627 sayılı “Enerji Verimliliği Kanunu” kabul edilerek, enerjinin verimli kullanılması, yasal sorumluluk kapsamına da alınmış olup, kalorimetreye dayalı sisteme geçmek, bir süre sonra yasal olarak da zorunlu hale gelecektir. Kaldı ki,

2009/7753-2011/8195

2009/7753-2011/8195

enerjinin korunmasına yönelik olan kalorimetreye dayalı ölçümün, normal şartlarda davacı tüketicinin aleyhine bir durum yaratacağı kabul edilemeyeceği gibi, enerjiyi tasarruflu kullanan veya herhangi bir nedenle (evde bulunmama, alternatif ısınma araçları kullanma vb.) bir süre hiç kullanmayan tüketici yönünden ise, daha avantajlı sonuçlar doğuracağı da tabiidir. Sonuç olarak, kalorimetreye dayalı ölçüm yöntemine geçilmesi, sözleşmenin tüketici aleyhine ağırlaştırılması sonucunu doğurmayıp, buna karşılık enerjinin daha verimli kullanılmasını teşvik ederek, israfın önlenmesine katkıda bulunacağından, davacı abonenin, buna karşı çıkması, MK’nun 2. maddesinde belirtilen iyiniyet kurallarına aykırıdır. Başka bir ifade ile davalı şirketin, “enerjinin ölçülmesi” için kalorimetre sistemine geçmek istemesi ve buna göre sözleşmenin yenilenmesi talebi, gerek yukarda açıklanan nedenler, gerekse aynı durumdaki tüm aboneler arasında eşitlik sağlanması bakımından, hakkaniyete de uygundur. Mahkemenin kabulünün aksine, daha önce aynı taraflar arasında görülüp kesinleşen İzmir 2. Tüketici Mahkemesine ait olan 2007/216 esas ve 2007/347 karar sayılı davanın, eldeki dava yönünden kesin hüküm niteliğinde olduğu da kabul edilemez. O halde yukarda açıklanan tüm bu nedenlerle jeotermal enerji kullanımında, “kalorimetreye dayalı abonelik tesisi” konusundaki davalı talebinin, eşitlik ve hakkaniyet ilkelerine uygun olduğunun kabulü ile, taraflar arasındaki muarazanın da buna göre giderilmesi gerekirken, mahkemece aksinin kabulü ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün, temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 15.60 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 26.5.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12656, Karar No: 2011/14253, Tarih: 20.10.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/12656 E.  ,  2011/14253 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 17/03/2009 tarih ve 2007/150-2009/76 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davacı vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 11/10/2011 gününde davacı avukatı.... ile davalı Banvit Bandırma Vitaminli Yem Sanayi A.Ş. avukatı ..... geldiler, davetiye tebliğine rağmen davalı TPE vekili duruşmaya gelmediğinden, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının “körpe kokteyl + şekil” ibareli marka başvurusuna müvekkiline ait “pınar+şekil”, “pınar kokteyl köfte + şekil” ve “kokteyl” ibareli markaları ile iltibasa neden olacak şekilde benzer olduğu gerekçesiyle davalı TPE Başkanlığına itiraz edildiğini, ancak itirazın Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu tarafından reddedildiğini, oysa davalının başvurusunu yaptığı markanın müvekkiline ait markalar ile iltibasa neden olacak şekilde benzer olduğunu ileri sürerek, TPE Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu’nun 2007-M–1145 sayılı kararının iptalini ve davalı adına tescil edilen markanın hükümsüzlüğünü talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, ayrı ayrı davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacıya ait markalar ile davalının başvurusunu yaptığı markanın iltibasa neden olacak şekilde benzer olmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir edilen 825.00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan tahsili ile davalı Banvit Bandırma Vitaminli Yem Sanayi A.Ş' ne ödenmesine, aşağıda yazılı bakiye 02,80 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 20/10/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11373, Karar No: 2012/22507, Tarih: 02.11.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/11373 E.  ,  2012/22507 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:TİCARET MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 8.000 TL maddi, 30.000 TL manevi olmak üzere toplam 38.000 TL tazminatın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine dair verilen hükmün temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması davacı vekili tarafından istenilmekle; taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz eden davacı vekili Av. ... geldi. Aleyhine temyiz olunan davalılar ve vekili gelmedi. Gelen davacı vekilinin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin karara bağlanması için belirlenen güne dosyanın bırakılması uygun görüldü.Belirli gün ve saatte dosyadaki bütün kâğıtlar okunarak, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; müvekkilinin burnundaki kırılma nedeniyle Almanya’da ameliyat olduğunu, aradan geçen sürede burun ucundaki kıkırdakta eksilme olması nedeniyle meydana gelen düşüklüğün giderilmesi için anlaştığı davalı doktor tarafından diğer davalı hastanede estetik ameliyat yapıldığını, ancak davalı doktorun kusuru ve mesleki yetersizliği sonucu burnu eğrilen, kırılan ve incelen kemik nedeniyle yüz ifadesi değişerek çirkinleşen müvekkilinin halen nefes almakta da zorlandığını, bu nedenle sağlığına ve eski görünüşüne sahip olmak isteyen müvekkilinin yeniden ameliyat olması gerektiğini ileri sürerek; yeniden yapılacak ameliyat için 8.000 TL maddi, müvekkilinin duyduğu acı ve ıstırap içinse 30.000 TL manevi olmak üzere toplam 38.000 TL tazminatın ameliyat tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.Davalılar vekili; davacıya yapılan ameliyatın başarı ile gerçekleştiğini ve amaçlanan sonucun elde edildiğini, davalıların ise gereken özen yükümlülüğünü gösterdiklerini savunarak; davanın reddini dilemiştir.Mahkemece, Adli Tıp Kurulu 3. İhtisas Dairesine ait raporlar esas alınarak davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.Davacının yaşadığı nefes almadaki güçlük ve burun ucunun düşmesi sorununun giderilmesi, ayrıca burnuna daha güzel bir görünümün kazandırılmasını sağlamak amacıyla davalı hastaneye başvurduğu, yapılan muayenesi sırasında fotoğraflarının çekilerek ameliyat sonrası burnunun alacağı yeni şekil konusunda planlama yapılıp karara varıldığı, buna göre ameliyatın davalı doktor tarafından 24.07.2008 tarihinde gerçekleştirildiği, bu ameliyattan sonra davacının dava dışı Başkent Üniversitesi Hastanesine başvurduğu, bu hastanede muayenesini yapan KBB uzmanı tarafından düzenlenen rapor ile davacının burun orta duvarında (septumda) 0,5x 2 cm. lik delik (perforasyon) ve deviasyon (eğrilik) bulunduğu, bu durumun burun tıkanıklığına bağlı nefes alma problemi yaratacağının bildirildiği anlaşılmaktadır.Yargılama sırasında Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulundan iki ayrı rapor alınmış, alınan 11.11.2009 günlü raporda; davacının davalı tarafça gerçekleştirilen ikinci ameliyatından beklenen sonuçların elde edilemediği kanaatine varıldığı, ancak travmatik burunların ikinci ameliyatlarında istenen sonucun alınmasının her zaman beklenemediği de göz önünde bulundurulduğunda davalı doktorun uygulamalarının tıp kurallarına uygun olduğu bildirilmiş, daha sonra davacının muayenesi de yapılarak hazırlanan 03.11.2010 tarihli raporda ise davacının, davalı doktor tarafından gerçekleştirilen ameliyatı sonucunda estetik bütünlüğü ve genel sağlığı açısından ameliyat öncesi duruma göre daha sakıncalı bir durumun ortaya çıkmadığı mütalaa olunmuştur.Bilindiği üzere bir davada maddi olguları ileri sürüp kanıtlamak taraflara, buna uygun olarak da uygulanacak yasa maddelerini bulmak, olayın hukuki nitelendirmesini yapmak ve uygulamak görevi hâkime aittir (HUMK md

.11.2010 tarihli raporda ise davacının, davalı doktor tarafından gerçekleştirilen ameliyatı sonucunda estetik bütünlüğü ve genel sağlığı açısından ameliyat öncesi duruma göre daha sakıncalı bir durumun ortaya çıkmadığı mütalaa olunmuştur.Bilindiği üzere bir davada maddi olguları ileri sürüp kanıtlamak taraflara, buna uygun olarak da uygulanacak yasa maddelerini bulmak, olayın hukuki nitelendirmesini yapmak ve uygulamak görevi hâkime aittir (HUMK md. 76, HMK md. 33).

Davaya dayanak yapılan maddi olgu, burnun estetik ameliyat yapılmak suretiyle istenilen ve kararlaştırılan biçime uygun güzel bir görünüm kazandırılmasıdır. Varılmak istenilen sonucun ve buna dayalı olguların hukuki nitelendirilmesi yapıldığında ise, yanlar arasında BK. nun 355 ve devamı maddelerinde düzenlenen eser sözleşmesi ilişkisinin bulunduğu açıklıkla ortadadır. Eser sözleşmelerini diğer iş görme sözleşmelerinden ayıran önemli hususlardan birisi de sonuç sorumluluğu, yani tarafların iradeleri doğrultusunda yüklenici tarafından bir sonucun meydana getirilmesi taahhüdüdür. Burada vekâlet akdindeki gibi sonuç taahhüt edilmeksizin sadece bir işin görülmesi taahhüdü bulunmamakta, bir eserin-sonucun yaratılıp teslim edilmesi borcu altına girilmektedir. Bu borcun altına giren taraf yani yüklenici, BK.nun 356/1. maddesi ve işin mahiyeti gereği işi sadakat ve özenle yerine getirmek zorundadır. Sadakat borcu yüklenicinin iş sahibinin yararına olacak şeyleri yapma ve ona zarar verecek her türlü eylemden kaçınma anlamını taşır.

Buna göre, davacının daha önce burun ameliyatı geçirdiği davalı tarafça bilinmektedir. Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulunun raporunda, ikinci kez burun ameliyatı geçirenlerde, her zaman istenen sonucun alınamayacağı açıklanmıştır. Bu durumda davalı doktorun ikinci ameliyatın sonuçları konusunda davacıyı ameliyattan önce uyarması önem kazanmaktadır. Eser sözleşmesi hükümlerine göre estetik ameliyat yapan cerrahlar için de bu husus bir yükümlülüktür. Ne var ki dosyada, davalı doktorun ikinci ameliyatın sonuçları konusunda davacıyı uyardığı konusunda bir belge bulunmamaktadır.Öte yandan, eser sözleşmesi hükümlerine göre, davalı doktorun yükümlülüğü taahhütlerine, tıbbın gereklerine ve iyiniyet kurallarına uygun şekilde estetik ameliyatı gerçekleştirmek, davacının yükümlülüğü de bedeli ödemektir. Davacının ameliyat için kararlaştırılan bedeli ödediği uyuşmazlık konusu değildir. Davacı, davalı doktorun yükümlülüklerini yerine getirmediği, taahhütlerine ve tıbbın gereklerine uygun ameliyat yapmadığı, estetik amaçlı ameliyatın başarısız olduğu gibi sağlığının da bozulduğunu iddia ederek bu davayı açmıştır. Davanın dayanağını BK. nun 360. maddesi oluşturmaktadır.HUMK. nun 275. (HMK. nun 266.) maddesine göre, mahkemenin çözümü özel ve teknik bilgiyi gerektiren hallerde bilirkişi görüşü alma zorunluluğu bulunmaktadır. Estetik amaçlı ameliyatın tıbbın gereklerine uygun şekilde yapılıp yapılmadığı, amacına ulaşıp ulaşmadığı, ameliyat nedeniyle davacının burnunda geçici veya kalıcı bir rahatsızlığın ortaya çıkıp çıkmadığı teknik bir konu olduğundan, konunun uzmanı plastik cerrahlardan ve kulak burun boğaz uzmanlarından oluşturulacak bir kuruldan rapor alınması, davanın rapor sonucuna göre değerlendirilmesi gerekir.Yargılama sırasında alınan raporlarda BK. nun 360. maddesine göre değerlendirme yapmaya imkân verecek bilgiler ve açıklamalar yer almamaktadır. Ayrıca, Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu raporlarında sadece bir plastik cerrah hazır bulunmuş olup, diğer görüş bildirenler başka dalların uzmanlarıdır.

Mahkemece, tamamı Plastik ve Rekonstrüktif Cerrahi ile Kulak Burun Boğaz uzmanlarından oluşturulacak bilirkişi kurulundan davanın çözümüne yardımcı olacak açıklamaları içerir rapor alınmadan, yazılı şekilde karar oluşturulması usul ve yasaya aykırıdır.

Mahkemece, tamamı Plastik ve Rekonstrüktif Cerrahi ile Kulak Burun Boğaz uzmanlarından oluşturulacak bilirkişi kurulundan davanın çözümüne yardımcı olacak açıklamaları içerir rapor alınmadan, yazılı şekilde karar oluşturulması usul ve yasaya aykırıdır.

Buna göre mahkemece yapılacak iş, BK.nun 360. maddesine göre değerlendirme yapılabilmesi için, davacı da gönderilerek mümkünse Adli Tıp Kurumu'ndan tamamı Plastik ve Rekonstrüktif Cerrahi ile Kulak Burun Boğaz uzmanlarından oluşturulacak bir heyetten, bu mümkün değilse üniversitelerden seçilecek açıklanan uzmanlardan oluşturulacak bir heyetten estetik amaçlı ameliyatın tıbbın gereklerine uygun şekilde yapılıp yapılmadığı, amacına ulaşıp ulaşmadığı, ameliyat nedeniyle davacının burnunda geçici veya kalıcı bir rahatsızlığın ortaya çıkıp çıkmadığı hususlarında hükme esas teşkil edecek nitelikte rapor alınması ve ortaya çıkacak sonucun BK. nun 360. maddesine göre değerlendirilerek hüküm kurulmasından ibarettir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK. nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davacı taraf için duruşma tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümlerine göre takdir edilen 900 TL vekâlet ücretinin davalı taraftan alınıp davacı tarafa verilmesine ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 02.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2086, Karar No: 2010/8565, Tarih: 07.07.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/2086 E.  ,  2010/8565 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek.Av.... ile davalılardan ... Tarım.Şti.vek.Av.... gelmiş, diğer taraftan kimse gelmemiş olduğundan onun yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili müvekkili şirketin tohum ve fide üretim ve ticaretiyle uğraştığını, davalılardan aynı zamanda müvekkilinin bayii olan ... Tarım Ltd. Şti.nin siparişi üzerine 182.200 adet sera karpuz fidesini diğer davalı ... Tarım İlaçları, Tohum ve Tar. Tic. Ltd. Şti.ne fatura ederek sattığını ancak 88.623,35 TL. alacağını tahsil edemediğini ileri sürerek, bu meblağın 31.3.2006 gününden itibaren ticari avans uygulanarak elde edilecek miktar, oluşan munzam zararı karşılamadığından, anlaşma gereği aylık % 6 faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı .... Şti. vekili davacı ile müvekkili arasında bir bayilik ilişkisi bulunmadığını, dava konusu işlemle ilgisinin olmadığını ve davacıdan alacaklı olduğunu ileri sürerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Diğer davalı ... Tarım İlaçları, Tohum ve Tar. Tic. Ltd. Şti.ne Tebligat Kanunu’nun 35 inci maddesine uygun biçimde dava dilekçesi ve duruşma günü tebliğ edilmiş; adı geçen yargılamaya katılmamıştır.

Mahkemece yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve alınan bilirkişi raporlarına göre davalı .... Şti.nin verdiği siparişlere uygun olarak diğer davalı şirkete mal sattığı, bu tutarın 88.623,35 TL. olduğu, ne var ki karşılığında toplam 91.733,-TL.lik iki çek alındığı ve bunların da .../... şeklinde makbuza bağlanmasına rağmen kendi defterlerinde davalı .... Şti.nin hesabından düştüğü gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı şirket vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davalılardan ... Tarım Şti.yararına takdir edilen 750.00-TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılardan ... Tarım.Şti.'ne ödenmesine, 07.07.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9286, Karar No: 2013/18600, Tarih: 07.11.2013

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2013/9286 E.  ,  2013/18600 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda; hüküm taraflarca temyiz edilmiş ve Yargıtayca incelemenin duruşmalı olarak yapılması davalı vekili tarafından istenilmiş ise de; HUMK'nun 435.maddesi gereğince duruşma isteğinin süreden reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten ve temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı, davalı şirketin ortağı ve hissedarlarından olup, şirketin kurulduğu 09.08.1999 tarihinden beri de müdür olarak görev yaptığını şirketi müdür sıfatıyla temsil etmesine rağmen bir kısım ücretlerinin ödenmediğini ileri sürerek müdürlük ücreti alacağına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacının ortak müdür olduğunu, kendisin emir ve talimat yetkisini haiz olduğunu, bağımlılık unsurunun oluşmadığını, ticaret mahkemesinin yetkili olduğunu, zamanaşımının olduğunu, 09.08.1999’dan itibaren müşterek müdür sıfatı ile çalıştığını, şirketin hakim konumda bulunan ortağının ... olduğunu davalı şirket kurulurken davacının....’nin genel müdür yardımcısı, diğer ortak Üzeyir’in ise hukuk müşaviri olduğunu sırf bu sebeple kurucu ortak olduklarını, davacının....’nin genel müdür muavini olduğunu, bu görevine Özmaya’dan ayrıldığı 31.12.2008 tarihine kadar devam ettiğini, 01.01.2009 tarihinden 31.12.2010 tarihine kadar iki yıl süre ile ....’de danışman olarak çalıştığını,.... tarafından ödenen ücret içinde bu hizmetinin karşılığını da olduğunu, davacının ortak müşterek müdür olması nedeni ile görevsizlik kararı verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, bilirkişi ek birinci raporuna göre, davacının almadığı toplam ücret alacağının 43.779,87 TL olduğu kanaati ile isteğin kabulüne karar verilmiştir. ./...

2013/9286-18600 S.2

Sorun yanlar arasındaki sözleşmenin hizmet sözleşmesi olup olmadığı ve davacının işçi sayılıp sayılmayacağı noktasında toplanmaktadır.

Limited Şirket Müdürünün ve ortağının açtığı davada, şirket ile müdür ve ortak arasındaki ilişkinin niteliği ve dolayısı ile görevli mahkemenin belirlenmesi öncelikle çözümlenmesi gereken sorundur.