muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/26878, Karar No: 2017/2925, Tarih: 20.03.2017

**2. Hukuk Dairesi         2015/26878 E.  ,  2017/2925 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece, davacı vekilinin davalının tebligata yarar yeni açık adresini bildirmediği gerekçesi ile Hukuk Muhakemeleri Kanununun 119/2. maddesi uyarınca davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 119. maddesinde dava dilekçesinde bulunması gereken hususlar sayılmıştır. Anılan maddenin ikinci fıkrasında ise. dava dilekçesinde bulunması gereken bu unsurlardan mahkemenin adı, dava konusu ve değeri, vakıalar, deliller ve hukuki sebepler dışında kalanlardan herhangi birinin eksik bırakılmış, yazılmamış olması durumunda hakimin davacıya eksikliğin tamamlanması için kesin süre vermesi gerektiği belirtilmiştir. Hukuk Muhakemeleri Kanununun 119. maddede verilen kesin sürenin bir haftalık süre olacağı da belirtilmiştir. Bu süre içinde eksikliğin tamamlanmaması halinde dava açılmamış sayılır. (HMK m. ll9/2)

Davacı vekili tarafından mahkemeye verilen dava dilekçesinde, davalı tarafın adı soyadı ve adresinin () gösterilmiş olduğu, dava dilekçesinde belirtilen adrese tebliğe çıkartılan dava dilekçesinin bila ikmal iade olunduğu, mahkemece, davalının bildirilen adresine çıkartılan dava dilekçesinin bila ikmal dönmüş olması nedeniyle bir hafta içinde davalının açık adresinin bildirilmesi, aksi halde davanın açılmamış sayılacağı hususunun davacı vekiline ihtar edildiği, bunun üzerine davacı vekilinin 09.12.2014 tarihli davalının açık adresinin tespiti amacıyla () müzekkere yazılması talepli dilekçesini dosyaya sunduğu anlaşılmaktadır. Davacı vekili dava dilekçesinde davalının adresini bildirmiş olup, bu adrese çıkartılan tebligatın biIa ikmal döndüğü, bunun üzerine mahkemece davacı vekiline davalının adres eksikliğini gidermesi için tebliğ tarihinden itibaren bir haftalık kesin süre verilmesine ilişkin tebligat çıkartıldığı, tebligatın davacı vekiline 05/12/2014 tarihinde yapıldığı, buna rağmen davacı vekilinin, davalının tebligata yarar yeni açık adresini bildirmediği gerekçesiyle Hukuk Muhakemeleri Kanununun 119/2. maddesi uyarınca davanın açılmamış sayılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Her ne kadar mahkemece, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 119 maddesinde belirtilen dava dilekçesinde bulunması, bulunmaması halinde tamamlanması zorunlu unsurlardan olan davalının açık adresinin bildirilmemiş olduğu gerekçesi ile yazılı şekilde hüküm kurma yoluna gidilmiş ise de, anılan Kanunun 119. maddesinde belirtilen husus, dava dilekçesinde davalı tarafın adresinin hiç yazılmamış, bildirilmemiş olması durumunda davacı tarafa verilecek bir haftalık kesin süre içinde bu eksikliğin tamamlanmasının istenmesi,

tamamlanmaması halinde uygulanacak yaptırımın karşı tarafa ihtar edilmesidir. Aksine düşünce, gerek Tebligat Kanunun tebligata ilişkin ilgili hükümlerini ( Teb.K. m. 21- 25-28) gerekse Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğinin ilanen tebliğ ile ilgili 48 ve devamı maddelerini işlevsiz hale getirecektir.

Bu itibarla, davacı tarafın dava dilekçesinde, davalının adresini göstermiş olması bu nedenle dava dilekçesinde bulunması zorunlu unsurun dilekçede belirtilmiş olduğu gözönüne alınarak davalının tebligata yarar açık adresinin mahkemece araştırılması, davalının tespit edilen adresine tebligat yapılması, bulunamadığı takdirde ilanen tebligat hususunun düşünülmesi ve sonucu dairesinde hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 20.03.2017 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2017/22160, Karar No: 2020/18913, Tarih: 16.12.2020

**9. Hukuk Dairesi         2017/22160 E.  ,  2020/18913 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 9. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan Dinamik Hidroelektrik Santralleri Enerji Yatırımları Elektrik Üretimi A.Ş. vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin, davalı Dinamik Hidroelektrik Santralleri Enerji Yatırımları Elektrik Üretimi A.Ş.'nin asıl işveren, davalı Oldum Elektromekanik Enerji Santralleri Endüstri Ltd. Şti.'nin yüklenici-alt işveren sıfatı ile inşa ettikleri Kargı Hidroelektrik Santrali'nde dinamit buharlı lokomotif ateşleyicisi ve dinamit depo sorumlusu olarak 28.11.2012 – 31.01.2015 tarihleri arasında çalıştığını, müvekkilinin iş sözleşmesinin işveren tarafından 28.01.2015 tarihli fesih yazısı ile haksız, sebepsiz ve bildirim önellerine uyulmaksızın feshedildiğini, müvekkilinin hak ettiği yıllık izinlerinin kullandırılmadığını, davalı işyerinde yedi gün çalışma yapıldığı halde karşılığının ödenmediğini, ulusal bayram ve genel tatil günleri dahil günde 12 saat çalışma olmasına rağmen hak kazanılan fazla çalışma ücretleri ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödenmediğini, ayrıca çalışılan süre boyunca asgari geçim indirimi alacaklarının da ödenmediğini ileri sürerek kıdemtazminatı ve ihbar tazminatı ile birkısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Dinamik Hidroelektrik Santralleri Enerji Yatırımları Elektrik Üretimi A.Ş. vekili, davanın haksız ve yasal dayanaktan yoksun olduğunu, müvekkili şirket ile diğer davalı şirket arasında alt işveren-üst işveren ilişkisi bulunmadığını, taraflar arasında anahtar teslim eser sözleşmesi akdedildiğini, müvekkili şirket tarafından Antalya ili sınırları içerisinde kurulacak ve iki adet üniteden oluşacak Kargı Hidroelektrik Santrali'nin tüm inşaat ve hidromekanik işlerinin, santral binasındaki tüm elektromekanik teçhizatın ve yardımcı ekipmanların temini ile bu teçhizatın tesisi için montaj ve devreye alınma hizmeti işinin bir bütün halinde bağımsız olarak çalışan diğer davalı şirkete anahtar teslim şeklinde bırakıldığını, bu nedenlerle müvekkili şirkete husumet yöneltilemeyeceğini ileri sürerek davanın reddini talep etmiştir.

Davalı Oldum Elektromekanik Enerji Santralleri Ltd. Şti.’nin cevap dilekçesi sunmadığı görülmüştür.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesince, toplanılan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu :

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davalı Dinamik Hidroelektrik Santralleri Enerji Yatırımları Elektrik Üretimi A.Ş. vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Davalı Oldum Elektromekanik Enerji Santralleri Ltd. Şti.’nin cevap dilekçesi sunmadığı görülmüştür.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesince, toplanılan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu :

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davalı Dinamik Hidroelektrik Santralleri Enerji Yatırımları Elektrik Üretimi A.Ş. vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesince, davalı vekilinin gerekçe içermeyen süre tutum dilekçesi verdiği ancak, 09.01.2017 tarihinde tebliğ edilen gerekçeli karardan sonra Hukuk Muhakemeleri Kanunu 345. madde delaletiyle 5521 sayılı yasanın 8. maddesi uyarınca 8 gün içerisinde vermesi gereken gerekçeli istinaf dilekçesini süresinden sonra 24.01.2017 tarihinde verdiği anlaşılmakla dosyada değerlendirilmesi gereken istinaf dilekçesinin varlığından söz edilemez bu sebeple sadece kamu düzenine ilişkin sebeplerle sınırlı olarak Hukuk Muhakemeleri Kanunu 355. madde kapsamında dosya incelenerek, Alanya İş Mahkemesinin 2015/313 Esas ve 2016/762 Karar sayılı ilamı ile kamu düzenine aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, davalı vekilinin istinaf başvuru talebinin Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 355. ve 353/1-b.1 maddeleri uyarınca reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içerisinde davalı Dinamik Hidroelektrik Santralleri Enerji Yat. Elektrik Üretimi A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

4857 sayılı İş Kanunu'nun 2/6 maddesinde asıl işveren-alt işveren ilişkisi tanımlanmış olup, ilgili ilişkiden bahsedebilmek için işe alan firmanın uzmanlık gerektiren ya da yardımcı iş niteliğinde bir işi üstlenmesi, çalışan işçinin tüm çalışmasını asıl işverenin işyerine hasretmesi gerektiği belirtilmiştir. Davalı Dinamik Hidroelektrik Santralleri Enerji Yatırımları Elektrik Üretimi A.Ş. ile Oldum Elektronik Şirketi arasındaki sözleşme incelendiğinde ise sözleşmenin konusu ve kapsamının Davalı Dinamik Hidroelektrik Şirketinin Antalya’da kuracağı 2 adet üniteden oluşan ve her bir ünitenin 2x2,25 MWe gücünde olacağı toplam 4,5 MWm4/4 MWe kurulu gücündeki Kargı HES’in tüm inşaat ve hidromekanik işleri ile santral binasında belirtilen tüm elektromekanik teçhizatın ve yardımcı ekipmanlarının temini ile bu teçhizatın tesisi için montaj ve devreye alınma hizmeti verilmesi işi olduğu görülmektedir.

Yargıtay 9. Hukuk Dairesi’nin 2017/13734 Esas ve 2019/20569 Karar sayılı, 2017/13735 Esas ve 2019/20570 Karar sayılı, 2017/17521 Esas ve 2019/20571 Karar sayılı, 2018/9061 Esas ve 2019/20572 Karar sayılı, 2018/9061 Esas ve 2019/20573 Karar sayılı emsal ilamlarında da belirtildiği üzere, davalı Dinamik Hidroelektrik Santralleri Enerji Yatırımları Elektrik Üretimi A.Ş. ile diğer davalı Oldum Elektromekanik şirketi arasındaki sözleşmenin niteliği eser sözleşmesi olup aralarındaki ilişki asıl işveren-alt işveren ilişkisi değildir. Bu itibarla talep edilen alacaklar bakımından davalı Dinamik Hidroelektrik Şirketinin sorumluluğunun bulunmadığının, davalı Dinamik Hidroelektrik Santralleri Enerji Yatırımları Elektrik Üretimi A.Ş.'ye husumet yöneltilmesinin mümkün olmadığının düşünülmemesi hatalıdır.

Sonuç:

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararının yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 16/12/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/361, Karar No: 2019/3416, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2017/361 E.  ,  2019/3416 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/9540, Karar No: 2007/9398, Tarih: 02.07.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/9540 E.  ,  2007/9398 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki borçlu bulunmadığının tespiti istemine ilişkin davada Denizli 1. Asliye Hukuk ve Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, davacının borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Dosya kapsamından, davanın 04.02.2005 tarihinde asliye hukuk mahkemesine açıldığı, Denizli İlinde H.S.Y.K.'nın 20.07.2006 tarih 352 sayılı kararı ile Müstakil Asliye Ticaret Mahkemesi kurulup, 21.08.2006 tarihinde faaliyete geçmesi sebebiyle dosyanın ticaret mahkemesine gönderilmesine karar verildiği, asliye ticaret mahkemesince de davanın mutlak ticari dava olmadığı, iş bölümü itirazında bulunulmadığı gerekçeleri ile görevsizlik kararı verilip, dosyanın asliye hukuk mahkemesine gönderilmesine karar verildiği anlaşılmaktadır.

T.T.Y.'nın 4. maddesinde mutlak ticari davalar sınırlı olarak belirtilmiş olup, aynı yasanın 5. maddesinde de aksine hüküm olmadıkça, dava olunan şeyin değerine göre asliye hukuk veya sulh hukuk mahkemesinin ticari davalara dahi bakmakla görevli olduğu hüküm altına alınmıştır.

Denizli İlinde H.S.Y.K.'nın 20.07.2006 tarih 352 sayılı kararı ile asliye ticaret mahkemesi kurulup, 21.08.2006 tarihinde faaliyete geçtiği, ancak eldeki davanın mutlak ticari dava olmadığı anlaşılmakla, davanın asliye ticaret mahkemesi kurulmadan önceki açıldığı hukuk mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince Denizli 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 02.07.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2808, Karar No: 2023/3330, Tarih: 15.06.2023

**1. Hukuk Dairesi         2023/2808 E.  ,  2023/3330 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen yıkım davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay 8. Hukuk Dairesince kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

Yerel Mahkeme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde, dava konusu 9, 10 ve 17 parsel sayılı taşınmazların kıyı kenar çizgisi içerisinde kalmaları nedeni ile tapu kaydından terkin edildiğini, davalı ... tarafından dava konusu alanda bulunan yapıların 3621 sayılı Kıyı Kanunu ve bu kanunun uygulanmasına dair yönetmelik esaslarına uygun hale getirilmediklerini ileri sürerek dava dilekçesine ekli raporda gösterilen 11 adet yapının yıkımına karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili, dava konusu dolgu sahası alanı ile ilgili imar çalışmalarının devam ettiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 24.05.2012 tarihli ve 2011/109 E. 2012/171 K. sayılı kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

II. CEVAP

Davalı vekili, dava konusu dolgu sahası alanı ile ilgili imar çalışmalarının devam ettiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 24.05.2012 tarihli ve 2011/109 E. 2012/171 K. sayılı kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 15.03.2018 tarihli 2017/15708 E. 2018/9427 K. sayılı kararıyla“...somut olaya gelince; dava konusu olan yapıların bulunduğu alan ile ilgili olarak 1995 tarihinde onaylanan imar planında söz konusu alanın "çocuk bahçesi, gezinti alanları, gösteri alanı" fonksiyonları ile tanımlandığı, 2006 tarihli imar planı revizyonunun henüz bakanlıkça onaylanmadığı, dosya arasında mevcut 02.03.2012 tarihli bilirkişi raporunda davaya konu ... 10 ile gösterilen katlı otoparkın bina niteliğinde olup, sökülüp takılabilir yapıda olmadığı, ... 8 ile gösterilen... halka açık olmadığı, ... 5 ile gösterilen ... Kafenin 1995 yılında onaylanan imar planında otopark olarak gösterilen alanda bulunduğunun belirtildiği görülmüştür. Saptanan bu olgular karşısında; dava konusu yapıların 3621 sayılı Kanun'un 6., 7. ve 8. maddelerinde belirtilen nitelikte bulunmadığı, büyük bölümlerinin sabit nitelikte yapılar olduğu, gazinonun herkesin girebileceği halka açık yer olmadığı gibi onaylanmış geçerli bir uygulama imar planının da bulunmadığı anlaşılmaktadır. Diğer yandan, UYAP üzerinden yapılan incelemede, davacı Hazine tarafından aynı yerde bulunan "yeni ... 1", "yeni ... 2" olarak gösterilen diğer 2 ... hakkında ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2010/335 Esas sayılı dosyası ile dava açıldığı, Mahkemenin 2010/402 Karar sayılı kararı ile eldeki davada gösterilen gerekçelerle davanın reddine karar verildiği, yapılan temyiz incelemeleri üzerine Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 2013/12258 Esas, 2013/15175 Karar sayılı ilamı ile davanın kabulüne karar verilmesi gereğine işaret edilmek suretiyle hükmün bozulduğu ve Mahkemece bozma ilamına uyulmak suretiyle davanın kabulüne karar verildiği belirlenmiştir. O halde; Mahkemece, davaya konu yapılar hakkında davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir. Her ne kadar ... 10 ile gösterilen katlı otopark hakkında yıkım kararı mevcut olduğundan hukuki yarar yokluğu nedeni ile davanın reddine karar verilmiş ise de, dava konusu yapının yıkılmamış olduğunun tespiti halinde bu yapının da yıkımına karar verilmesi gereklidir...” gerekçesiyle bozulmuş, davalı vekilinin karar düzeltme isteği Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 24.10.2019 tarihli ve 2018/13116 E., 2019/9580 K. sayılı kararıyla reddedilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu yapıların 3621 sayılı Kanun'un 6., 7. ve 8. maddelerinde belirtilen nitelikte bulunmadığı, büyük bölümlerinin sabit nitelikte yapılar olduğu, gazinonun herkesin girebileceği halka açık yer olmadığı gibi onaylanmış geçerli bir uygulama imar planının da bulunmadığı, imar planına uygun olarak inşa edilmeyen dava konusu taşınmazların denizden dolgu yoluyla elde edilen alanda oldukları gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili, 6360 sayılı Yasa'nın yürürlüğe girmesi ile husumetin değiştiğini, ... Belediye Başkanlığının Büyükşehire bağlı ilçe Belediyesi statüsüne girdiğini, davacı Hazinenin dava dışı Balikesir Büyükşehir Belediyesi ile protokol yaptığını, dava konusu alanın tasarrufunu bu kuruma devrettiğini, Büyükşehir Belediyesine davanın ihbarı gerektiğini, davacı ile aralarındaki kira ilişkisinin 2011 yılında sona erdiğini, davacının ecrimisil ihbarnameleri göndererek yıllar boyunca tahsilat yaptığını, davacının eldeki davayı açmakta hukuki yararı olmadığını tahliye ve yıkım süreci başlatabileceğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, denizden dolgu yapılan alanda inşa edilen yapıların yıkımı isteğine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

Bilindiği üzere; 3621 sayılı Yasanın 6. maddesinin ilk fıkrasında; kıyılarda ne gibi yapılanmanın mümkün olmayacağı belirtilmiş, 2. fıkrasında ise bu yerlerde uygulama imar planı gereğince iskele, liman, barınak, yanaşma yeri, rıhtım... gibi sayılan ... ve tesislerin yapılabileceği kabul edilmiştir. Anılan madde hükmünden de anlaşılacağı üzere sözkonusu yapılanmanın hukuken korunabilmesi, kıyıda uygulama imar planının karar altına alınması ve uygulamaya geçilmesi ile olanaklıdır.

Diğer taraftan aynı Yasa'nın '' Doldurma ve kurutma yoluyla, arazi ve bu araziler üzerinde yapılabilecek yapılar'' başlıklı 7. maddesinde; denizden doldurma ve kurutma işlemleri belirli prosedüre ve bir takım izinlere bağlanmış, yine aynı Yasa'nın 8. maddesinde ise;'' Uygulama imar planı bulunmayan alanlardaki sahil şeritlerinde, 4. maddede belirtilen mesafeler içinde hiçbir ... ve tesis yapılamayacağı, uygulama imar planı bulunan yerlerde de duvar, çit, parmaklık, tel örgü, hendek, kazık ve benzeri engeller oluşturulamayacağı, moloz, toprak, cürüf, çöp gibi kirletici ve çevreyi bozucu etkisi olan atık ve artıklar dökülemeyeceği, kazı yapılamayacağı belirtilmiştir.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı HMK'nın geçici 3/2 maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un uygulanacağı davalar yönünden HUMK'un 428. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı HMK'nın geçici 3/2 maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un uygulanacağı davalar yönünden HUMK'un 428. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

15.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15350, Karar No: 2014/15226, Tarih: 06.11.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/15350 E.  ,  2014/15226 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vasi tayini istemine ilişkin davada ...Sulh Hukuk Mahkemesi, ... Sulh Hukuk ve ...2. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, aklen malül kişiye vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir. “Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir.” hükümlerine yer verilmiştir.

Dosya kapsamından, kısıtlı adayı ...'ın daha önce...Zihinsel Özürlüler Bakım ve Rehabilitasyon Merkezi Müdürlüğü'nde bakım ve koruma altına alındığı, ilgili kurumun talebi üzerine ...Sulh Hukuk Mahkemesi'nce kısıtlıya vasi olarak kurum görevlisi ...'ın tayin edildiği, ancak daha sonra kısıtlının bu kurumdan ayrılarak vasi adayı babası ... ile birlikte ... adresinde kalmaya başladığı, bahsi geçen adresin aynı zamanda kısıtlı adayı ile vasi adayının adrese dayalı nüfus kayıt sistemindeki adresleri de olduğu, 08.01.2014 tarihli ...Jandarma Komutanlığı yazısında bildirilen ... Mah.... adresinin ise vasi adayı ...'ın beyanı doğrultusunda tespit edilen ve vasi adayının diğer oğlu...'ın ikamet ettiği adres olup vasi adayı baba ile kısıtlı adayının zaman zaman bu adreste kaldıkları, ancak asıl ikamet adreslerinin bu adres olmayıp...adresi olduğu anlaşılmakla; davanın ... Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21. ve 22. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 06/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.