muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/2403, Karar No: 2013/5996, Tarih: 09.04.2013

Bu açıklamalar ışığında, iş hukukunda işyeri devrinin işçilik alacaklarına etkileri üzerinde ayrıca durulmalıdır. İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen ikiyıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanunun 6 ncı maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumlu olacaktır.

Somut olayda, davalı ... Ltd. Şti. davacıyı 01.09.2009 – 31.12.2010 tarihleri arasında çalıştırmış, davacı 01.01.2011 – 15.01.2011 tarihleri arasında ihaleyi yeni alan davalı ... tarafından çalıştırılmıştır. Davacının iş sözleşmesi davalı ... tarafından feshedilmiştir. Davalı ...'in davacının tüm alacaklarından sorumlu tutulmuş olması doğru ise de, iş sözleşmesi ... tarafından feshedildiği halde, davalı Necimbey Ltd. Şti.'nin ihbar ve yıllık izin alacaklarından sorumlu tutulmuş olması, ayrıca davalı Necimbey Ltd.Şti. 01.09.2009 – 31.12.2010 tarihleri arasındaki süreye isabet eden 31.12.2010 tarihindeki ücret üzerinden hesaplanacak kıdem tazminatı ile sorumlu tutulması gerekirken, davacının 15.01.2011 tarihine kadar devam eden hizmet süresine ve 15.01.2011 tarihine kadarki ücrete göre hesaplanan kıdem tazminatından sorumlu tutulmuş olması bozma nedenidir.

O halde davalı Necimbey Ltd. Şti. vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazı kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalı ...Ltd. Şirketine verilmesine, aşağıda yazılı harcın davalılar ... ile Muratpaşa Belediye Başkanlığından alınmasına, 09/04/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6388, Karar No: 2019/6283, Tarih: 16.09.2019

**11. Ceza Dairesi         2018/6388 E.  ,  2019/6283 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık, Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Sanıklar ..., ... ve ... hakkında: Mahkumiyet

Sanık ... hakkında: Beraat

A) Sanık ... hakkında özel belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarından verilen beraat hükümleri ile sanıklar ..., ... ve ... hakkında aynı suçlardan kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik şikayetçi kurum vekilinin temyiz talebinin incelenmesi:

Sanıklara yüklenen suçlardan doğrudan zarar görmeyen Maliye Bakanlığının kamu davasına katılma ve hükmü temyiz etme hakkı bulunmadığı anlaşıldığından; Maliye Bakanlığı adına ... vekilinin temyiz isteminin, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

B) Sanıklar ..., ... ve ...hakkında özel belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik sanıklar müdafilerinin temyiz taleplerinin incelenmesi:

1- Sanıkların fikir ve eylem birliği içinde hareket ederek, ... Özel Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezine devam etmeyen mağdurlar ..., ..., ... ve ...’e eğitim verilmiş gibi gerçeğe aykırı “Aylık Bireyselleştirilmiş Eğitim Çalışma ve Rehabilitasyon Planı" belgelerini düzenledikleri ve bu belgeleri... İl Milli Eğitim Müdürlüğüne sunarak haksız yere 9.954 TL menfaat elde ettiklerinin iddia ve kabul olunduğu olayda; ... Valiliği’nin 19.06.2008 tarihli ... sayılı soruşturma izni verilmesine ilişkin kararında, kurum müdürü olan sanık ...’ın, mağdur ...’ye yönelik eyleminin anlatıldığı, diğer mağdurlara karşı gerçekleştirilen eylemlerden bahsedilmediğinin anlaşılması karşısında; mağdurlar ..., ... ve ...’e yönelik eylemlere ilişkin olarak da soruşturma izni istenmesi, sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükümleri kurulması,

2- Kabule göre de;

a) 5580 sayılı Özel Öğretim Kurumları Kanununun 9/son maddesindeki "Kurumlarda görev yapan yönetici, öğretmen, uzman öğretici ve usta öğreticiler, görevleri sırasında suç işlemeleri veya görevleri nedeniyle kendilerine karşı işlenen suçlardan dolayı 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun uygulanması ve ceza kovuşturması bakımından kamu görevlisi sayılır.” hükmü karşısında; sanıklardan ...’ın eyleminin TCK'nin 204/2. maddesindeki kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği, diğer sanıkların eylemlerinin de TCK’nin 38/1. maddesi uyarınca bu suça iştirak kapsamında kaldığı gözetilmeden, sanıklar hakkında özel belgede sahtecilik suçundan mahkûmiyet hükümleri kurulması,

b) Nitelikli dolandırıcılık suçuna ilişkin olarak, 5237 sayılı TCK'nin 61/8. maddesi uyarınca, temel adli para cezasının tayininde esas alınacak tam gün birim sayısı üzerinden artırım ve indirimler yapıldıktan sonra belirlenen sonuç gün ile bir gün karşılığı takdir edilen miktarın çarpılması suretiyle sonuç adli para cezasının tayin edilmesi ve adli para cezasının da TCK’nin 43. maddesi gereğince artırılması gerektiğinin gözetilmemesi,

c) TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafilerinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, kazanılmış hakların saklı tutulmasına, 16.09.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7781, Karar No: 2021/4362, Tarih: 31.03.2021

**10. Hukuk Dairesi         2020/7781 E.  ,  2021/4362 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

...

Dava, davacının sigorta başlangıç tarihinin 01.08.1995 tarihi olarak tespit istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı davalı kurum vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince verilen kararın, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun “Duruşma Yapılmadan Verilecek Kararlar” başlıklı 353. maddesi: “(1) Ön inceleme sonunda dosyada eksiklik bulunmadığı anlaşılırsa;

a)Aşağıdaki durumlarda Bölge Adliye Mahkemesi, esası incelemeden kararın kaldırılmasına ve davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren mahkemeye veya kendi yargı çevresinde uygun göreceği başka bir yer mahkemesine ya da görevli ve yetkili mahkemeye gönderilmesine duruşma yapmadan kesin olarak karar verir:

1)Davaya bakması yasak olan hâkimin karar vermiş olması.

2)İleri sürülen haklı ret talebine rağmen reddedilen hâkimin davaya bakmış olması,

3)Mahkemenin görevli ve yetkili olmasına rağmen görevsizlik veya yetkisizlik kararı vermiş olması veya mahkemenin görevli ya da yetkili olmamasına rağmen davaya bakmış bulunması,

4)Diğer dava şartlarına aykırılık bulunması,

5)Mahkemece usule aykırı olarak davanın veya karşı davanın açılmamış sayılmasına, davaların birleştirilmesine veya ayrılmasına, (…) karar verilmiş olması,

6)(Değişik:22/7/2020-7251/35 md.) Mahkemece, uyuşmazlığın çözümünde etkili olabilecek ölçüde önemli delillerin toplanmamış veya değerlendirilmemiş olması ya da talebin önemli bir kısmı hakkında karar verilmemiş olması.

b) Aşağıdaki durumlarda davanın esasıyla ilgili olarak;

1)İncelenen mahkeme kararının usul veya esas yönünden hukuka uygun olduğu anlaşıldığı takdirde başvurunun esastan reddine,

2)Yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı takdirde veya kararın gerekçesinde hata edilmiş ise düzelterek yeniden esas hakkında,

3)Yargılamada bulunan eksiklikler duruşma yapılmaksızın tamamlanacak nitelikte ise bunların tamamlanmasından sonra başvurunun esastan reddine veya yeniden esas hakkında, duruşma yapılmadan karar verilir.” hükmüne amirdir.

2)Yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı takdirde veya kararın gerekçesinde hata edilmiş ise düzelterek yeniden esas hakkında,

3)Yargılamada bulunan eksiklikler duruşma yapılmaksızın tamamlanacak nitelikte ise bunların tamamlanmasından sonra başvurunun esastan reddine veya yeniden esas hakkında, duruşma yapılmadan karar verilir.” hükmüne amirdir.

Dolayısıyla anılan yasanın özellikle 353/2-b hükmüne göre, Bölge Adliye Mahkemesince, yerel mahkeme tarafından verilen kararın, kanunun hatalı uygulanmasından kaynaklı olarak yanlış olduğunun değerlendirildiği takdirde, bu yanlışlığın yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediği anlaşılması karşısında, yerel mahkemenin kararı kaldırılarak, düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesi, başka bir deyişle bu yanlışlıkların bölge adliye mahkemesi tarafından giderilmesi gerekmektedir.

Somut olayda, Bölge Adliye Mahkemesince, kararın gerekçe kısmında, davanın yasal dayanağı olan 506 sayılı Yasa’nın 60/G hükmünün uygulanmamasından ötürü hatalı olan ilk derece mahkemesi tarafından verilen kararına yönelik, hükmün infazı sırasında Kurumca gözetileceğinin mümkün olduğu belirtmekle yetinilerek, ilk derece mahkemesi kararının yanlışlığını yeniden hüküm kurarak düzeltmemesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu konuların düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi kararının HMK’nın 373/1 maddesi gereği kaldırılması ile Balıkesir 1. İş Mahkemesinin 28.03.2019 tarihli hüküm fıkrasının 1. bendinin tamamen silinerek yerine “Davacının dava dışı işyerinde 01/08/1995 tarihinde 1 gün olarak çalıştığının tespitine, 506 sayılı Yasanın 60/G maddesi uyarınca sigortalılık başlangıç tarihinin 18 yaşını doldurduğu 13/08/1995 tarihi olduğunun ve dava dışı işyerinde bir günlük çalışması yönünden sigorta prim ödeme gün sayısının hesabına dahil edilmesi gerektiğinin tespitine” ibarelerinin yazılmasına ve hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 31.03.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5212, Karar No: 2015/10433, Tarih: 04.11.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/5212 E.  ,  2015/10433 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 16. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/01/2015

NUMARASI : 2015/44-2015/36

DAVACI : E.. G..

DAVALI : S.. C..

Taraflar arasındaki menfi tespit davasında İstanbul Anadolu 12. Asliye Ticaret ve İstanbul Anadolu 16. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, menfi tespit istemine ilişkindir.

Asliye Ticaret Mahkemesince, davalı tacir olmadığından davanın ticari nitelik taşımadığı, temel ilişkinin de Borçlar Kanununda düzenlenen harici oto alım satım sözleşmesinden kaynaklandığından davanın genel mahkemelerde çözümlenmesi gerektiğinden bahisle görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

Asliye Hukuk Mahkemesince ise, menfi tesbit davasına konu olan bonolara dayanılarak kambiyo senetlerine özgü takip yapıldığı, kambiyo senetlerinin TTK'nında düzenlendiği, TTK'nın 4/1-a maddesi gereği Ticaret Kanununda düzenlenen hususlarda görevli mahkemenin ticaret mahkemesi olduğu, ayrıca bononun ticari araç olan hatlı minibüsün satımı için teminat olarak verildiği gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6102 sayılı TTK'nın 5/1. maddesi uyarınca, ticari davalara bakmak görevi, asliye ticaret mahkemesine aittir. Ticari davalar, mutlak ve nispi ticari davalar olarak ikiye ayrılmaktadır. Nispi ticari davalar, TTK'nın 4/1. maddesinin ilk cümlesinde tarif edilen davalardır. Buna göre, her iki tarafın da "ticari işletmesiyle ilgili hususlardan kaynaklanan" hukuk davaları, ticari dava sayılmıştır. Mutlak ticari davalar ise, tarafların tacir olup olmadıklarına ve uyuşmazlığın tarafların ticari işletmeleri ile ilgili bulunup bulunmadığına bakılmaksızın yasa gereği ticari dava sayılan uyuşmazlıklardır. TTK'nın 4/1-a ve devamı bentlerinde yazılan uyuşmazlıklar ile diğer kanunlarda ticari dava olduğu belirtilen uyuşmazlıklar, mutlak ticari davalardır.

TTK'nın 4/1-a maddesinde, “TTK'da öngörülen” hususlardan kaynaklanan hukuk davaları, mutlak ticari davalar arasında sayılmıştır. Kambiyo senetleri, 6102 sayılı TTK'nın 670 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Bu nedenle, TTK'da düzenlenmiş olan kambiyo senedinden kaynaklanan hukuk davaları, mutlak ticari dava olup, aynı Kanunun 5/1. maddesi gereğince uyuşmazlığın asliye ticaret mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

Somut olayda dava, kambiyo senedi özelliklerini taşıyan bonodan kaynaklanmakta olup, TTK'nın 4/1-a ve 5/1 maddeleri gereğince, mutlak ticari dava niteliğindeki uyuşmazlığın ticaret mahkemesi tarafından çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince İstanbul Anadolu 12. Asliye Ticaret Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 04/11/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/17418, Karar No: 2012/3009, Tarih: 01.03.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2011/17418 E.  ,  2012/3009 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Uyuşmazlık iş sözleşmesinden kaynaklanan tazminat ve alacak istemine ilişkindir. Dosya arasında daha önce temyiz incelemesi yapan Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 23/12/2010 tarih 2010/20466 esas 2010/39685 karar sayılı geri çevirme kararı bulunmaktadır. 14/02/2011 tarih ve 27846 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 09/02/2011 tarih ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 8. maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesinde yapılan değişiklik uyarınca Yargıtay Büyük Genel Kurulu tarafından verilen ve 18/02/2012 tarihli 28208 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren ve 09/02/2012 tarih ve 2012/1 sayılı Kararının Ortak Hükümler başlığı altındaki 2 maddesinde bu kararın yürürlüğe girmesinden önce eksiklikleri nedeniyle mahalline geri çevrilen dosyaların temyiz incelmelerinin aynı Dairece yapılması gerektiği belirtilmiştir. Bu durumda temyiz incelemesi dosya arasında geri çevirme kararı bulunan Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin görev alanına girmektedir.

Dosyanın yukarıda açıklanan nedenlere göre temyiz incelemesi görev alanında kalan Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE 01/03/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24347, Karar No: 2017/12271, Tarih: 30.05.2017

**15. Ceza Dairesi         2014/24347 E.  ,  2017/12271 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanıkların beraatine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıkların Özel Silivri Millet Hastanesinde doktor olarak görev yaptıkları, sanıklar ..., ... ve ...'in iç hastalıkları uzmanı, diğer sanıklar ... ve ...'ın ise ortopedi uzmanı oldukları, sanıklar tarafından bir kısım hastalara yapılan tetkiklerin sözleşme bedeli daha yüksek olan farklı tetkikler olarak gösterilip katılan kuruma faturalandırılıp zarara uğratmak suretiyle nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediklerinin iddia olunduğu olayda; sanıkların kendilerine çeşitli şikayetlerle gelen hastaları dinledikten sonra tetkikler için istek formlarını doldurdukları, tedavi giderlerini faturalandırmak görevinin ise muhasebe servisinde çalışan elemanlarca yapıldığı, bu durumun bilirkişi raporu ile de doğrulandığı, bu sebeplerle sanıkların atılı suçlardan cezalandırılabilmeleri için her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı deliller elde edilemediğinden verilen beraat hükümlerinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin atılı suçların oluştuğuna ve vekalet ücretine hükmolunmasına yönelik temyiz itirazlarının reddi ile hükümlerin ONANMASINA, 30/05/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9363, Karar No: 2016/13572, Tarih: 20.10.2016

**4. Ceza Dairesi         2014/9363 E.  ,  2016/13572 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A- Mala zarar verme, tehdit ve hakaret suçları açısından temyiz dilekçesinin süresi içinde verilmediği anlaşıldığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca, sanık ...'nın tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

B- Sanıklar ... ve ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyize gelince,

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, ...'nın,...'in kendisine yönelttiği yaralama eylemini de temyize getirdiği anlaşılmış olup,...'in bu eylemi nedeniyle hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakıldığı ve temyiz edilmeden 06.01.2012 de kesinleştiği görüldüğünden ... yönünden kararı sanık olarak temyiz ettiği kabul edilerek yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir

Ancak;

1) Katılan beyanlarıyla da suça konu arazide sanıkların da elbirliği mülkiyeti ile malik oldukları ve aralarında herhangi bir resmi paylaşımın yapılmadığı sabittir. ... tarafından yapılan yol çalışmaları sırasında sökülen kazıkların sonradan katılanlar tarafından tekrar dikilmesine karşı çıkan sanıklar arasında tartışma meydana geldiğinin anlaşılması karşısında, taraflara miras yoluyla geçen taşınmazların ve mülkiyet hakları konusunda araştırma yapılarak sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerekirken eksik kovuşturma ve yetersiz gerekçe ile mahkumiyet hükmü kurulması,

2- Kabule göre de;

a) Sanıkların suça konu arazide haklarının olması ve katılanların kullanımlarını engellemesi karşısında olayın çıkış sebebi üzerinde durularak, sanıklar hakkında haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmemesi,

b) TCK'nın 151/1. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçunun, hapis veya adli para cezası şeklinde seçenekli yaptırım içermesi sabıkasız olan sanıkların, fiilden sonra ve yargılama sırasındaki olumlu davranışları ile haklarında takdiri indirim uygulanıp, hapis cezalarının ertelenmesi ve katılan...'in beyanına göre toplam zararın da 25-30 TL tutarında olduğunun anlaşılması karşısında, yetersiz gerekçe ile adli para cezasının tercih edilmemesi,

c) Adli sicil kaydında sabıkası bulunmayan ve olay tarihinde 65 yaşını ikmal etmiş olan sanık ...'ya verilen 3 ay 10 gün kısa süreli hapis cezasının TCK'nın 50/3. maddesi gereğince seçenek yaptırımlara çevrilmesi zorunluluğuna uyulmaması,

c) Adli sicil kaydında sabıkası bulunmayan ve olay tarihinde 65 yaşını ikmal etmiş olan sanık ...'ya verilen 3 ay 10 gün kısa süreli hapis cezasının TCK'nın 50/3. maddesi gereğince seçenek yaptırımlara çevrilmesi zorunluluğuna uyulmaması,

Kanuna aykırı ve sanıklar ... ve ...'nın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine 20.10.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/31923, Karar No: 2016/4315, Tarih: 29.02.2016

**9. Hukuk Dairesi         2014/31923 E.  ,  2016/4315 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti ve ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm duruşmalı olarak davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de; HUMK.nun 435.maddesi gereğince duruşma isteğinin süreden reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilmiş olmakla Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi. gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili,müvekkilinin 07/04/2008 tarihinde davalı şirket bünyesinde faaliyet gösteren ... mali işler müdürü ve genel müdür yardımcısı olarak çalışmaya başlandığını, 01/03/2009 tarihinden itibaren genel müdür olarak çalışmaya devam ettiğini, iş sözleşmesinin hiçbir gerekçe gösterilmeden 04/06/2010 tarihinde haksız olarak feshedildiğini, ihtarname tebliğine rağmen haklarının ödenmediğini davacının genel müdür olduktan sonra 6000TL net ücret aldığını ücretlerinin düzensiz ve eksik ödendiğini hiç yıllık izin kullanmadığını ileri sürerek kıdem,ihbar tazminatı,ücret alacağı ve yıllık izin ücretlerinin davalıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili;davacını işakdinin devamsızlık nedehiyle haklı olarak feshedildiğini,ücretlerini tam ve eksiksiz aldığını davacının izin günlerini kendisinin belirlediğini ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, alınan hesap raporuna itibar edilerek, davacının davalı işverenlikte, 07/04/2008 04/06/2010 tarihleri arasında genel müdür olarak çalıştığı iş akdinin davalı işverenlikçe feshedildiği iddiası karşısında davalı tarafın devamsızlık olgusuna tutunduğu, ancak ibraz edilen tutanakların davacının iş akdinin feshedildiği tarihten sonraya ait olduğu, bunun yanı sıra davalı işverenlik tarafından kuruma verilen işten ayrılma bildirgesinde fesih sebebi olarak 04 kodunun ( işverenlikçe haklı neden bildirmeksizin fesih) beyan edildiği, bunun ise haklı fesih savunması ile uyumlu olmadığı , ispat külfeti üzerinde olan davalı işverenliğin fesih gerekçesini ispat edemediği , fesih şekline göre davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı , ayrıca ödenmeyen yıllık ücretli izin alacağı ve ücret alacağının bulunduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı,davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre,davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.