muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/5613, Karar No: 2010/3305, Tarih: 31.05.2010

**7. Hukuk Dairesi         2009/5613 E.  ,  2010/3305 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteminin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, dosyadaki belgeler okundu, tetkik hakiminin açıklamaları dinlendi. Gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 101 ada 46 parsel sayılı 5.687,56 m2 ve 101 ada 47 parsel sayılı 4.245,45 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar zilyetligin terk edildiğinden söz edilerek davalı Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı ... miras yolu ile gelen hakka ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine, dava konusu taşınmazların tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava konusu 101 ada 46 parsel sayılı taşınmazın %20 civarında eğimli, en az son 20 yıldır işlenmediği ve içinde bol miktarda irili ufaklı taşlar bulunduğu hususları göz önünde bulundurulduğunda dava konusu 101 ada 46 parsel sayılı taşınmaz üzerinde tespit tarihinde zilyet davacı ... yararına 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 14. maddesi hükmünde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile taşınmaz edinme koşullarının gerçekleşmediği mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir. Bu nedenler ve hükümde gösterilen diğer gerekçelere göre davacı ...’in yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile 101 ada 46 parsel sayılı taşınmaza ilişkin hükmün ONANMASINA,

2-Davacı ...’in dava konusu 101 ada 47 parsel sayılı taşınmaza yönelik temyiz itirazlarına gelince; dava konusu 101 ada 47 parsel sayılı taşınmazın davacıya babası Şerif’ten kaldığı, son 10 yıldır davacının dışarıda çalışması nedeniyle işlenmemiş ise de etrafı kazık, tel ve taşlarla örülmek suretiyle dış dünyadan ayrılarak korunduğu, içinde 10 yaşlarında 3 adet kavak ağacı bulunduğu, ihtiyari terkin söz konusu olmadığı, davacının böylece 20 yılı aşan eklemeli zilyetliğini devam ettirdiği, taşınmaz üzerinde tespit tarihinde zilyet davacı ... yararına 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 14. maddesi hükmünde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiği, mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlendiğine göre mahkemece dava konusu 101 ada 47 parsel sayılı taşınmazın davacı ... adına tapuya tesciline karar verilmesi gerekirken, delillerin değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek ve bu olgular gözardı ederek yazılı şekilde hüküm kurması isabetsiz, davacı ...’in temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile 101 ada 47 parsel sayılı taşınmazla ilgili hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan 82,80 TL harcın istem halinde davacı ...’e iadesine, 31.05.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/22438, Karar No: 2010/14111, Tarih: 21.09.2010

**6. Ceza Dairesi         2006/22438 E.  ,  2010/14111 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Önceki hükmün aynen infazına

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

08.12.2004 günlü kararla sanığın hükümlülüğüne karar verildiği, bu karara karşı sanığın temyiz yasa yoluna başvurduğu, 5237 sayılı TCY'nın yürürlüğe girmesi üzerine dosyanın 31.3.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 8/2. maddesi gereğince, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca yeniden değerlendirme yapılması amacıyla geri gönderildiğinin anlaşılması karşısında; Mahkemece sanık yararına yasa hükümleri belirlenip, buna göre yeniden hüküm kurulması ve uygulama yapılması yerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının yeniden düzenleme isteminin reddine denmek suretiyle yazılı biçimde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 21/09/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7565, Karar No: 2013/10600, Tarih: 09.07.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/7565 E.  ,  2013/10600 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin “11.03.2009” yerine “01.03.2009” olarak yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası kabul edilmiştir.

Adresinden taşındığını ve haczedilen malın yeni adresinde olduğunu iddia eden eden sanığın, savunmasının doğruluğu araştırılmadan ve eşyanın suç tarihi itibariyle mevcut olup olmadığı, mal üzerinde teslim amacı dışında tasarrufta bulunup bulunmadığı, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranması nedeniyle kaybolmasına veya bozulmasına neden olup olmadığı saptanmadan eksik soruşturma sonucu yazılı gerekçe ile beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 09.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/19913, Karar No: 2024/889, Tarih: 05.02.2024

**8. Ceza Dairesi         2020/19913 E.  ,  2024/889 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/289 E., 2016/76 K.

SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, tehdit, yaralama

HÜKÜMLER : Beraat, mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama- Bozma

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Alanya Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 25.05.2015 tarihli iddianamesi ile sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, tehdit, yaralama suçlarından cezalandırılmaları istemiyle dava açılmıştır.

2. Alanya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.02.2016 tarihli kararıyla sanık ... hakkında hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, tehdit, yaralama suçlarından beraat, sanıklar Mustafa, Ali ve Ahmet hakkında tehdit suçundan beraat; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ile yaralama suçlarından ayrı ayrı 1 yıl 2 ay 15 gün hapis ve 1.860,00 TL adli para cezaları ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ...'nin temyiz istemi; beraat etmesi gerektiğinde olan süre tutum dilekçesinden ibarettir.

2. Katılan mağdurlar vekilinin temyiz istemi; beraat kararları ile mahkûmiyet hükümlerinin alt sınırdan kurulmasının hukuka aykırı olduğuna yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Dava konusu olay, sanıkların olay öncesinde aralarında laf atma meselesi olduğu katılan mağdurları, yakalayarak kazan dairesine götürerek darp ettiklerine ve burada 15 dakika boyunca kilitli tuttukları iddiasına ilişkindir.

2. Katılan mağdur ...'in alınan doktor raporunda vücudunda 2. dereceden kırık olduğunun belirlendiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkında Kişiyi hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Yapılan Temyiz Talebinin İncelemesinde

1. Katılan mağdurlar ifadeleri, sanıklar ifadesi kapsamından, mahkemenin beraat kararına ilişkin kabul ve gerekçesinin yerinde olduğu anlaşıldığından katılan mağdurlar vekilinin temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan mağdurlar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Sanıklar Hakkında Tehdit Suçu ile Yaralama Suçundan Kurulan Hükümlere Yönelik Yapılan Temyiz Talebinin İncelemesinde

2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan mağdurlar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Sanıklar Hakkında Tehdit Suçu ile Yaralama Suçundan Kurulan Hükümlere Yönelik Yapılan Temyiz Talebinin İncelemesinde

1. Sanıkların yargılama konusu eylemleri için, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi ile 86 ncı maddesinin birinci fıkrası ve 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. Sanıkların tehdit suçu ve sanık ...'nin yaralama suçu açısından, 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca, zamanaşımı süresini kesen son işlem olan ilk savunma tarihleri olan 22.10.2015 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar; sanıklar Ali, Mustafa ve Ahmet'in yaralama suçu açısından mahkûmiyet tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir

C. Sanıklar ..., ... ve ... Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hükümlere Yönelik Olarak Yapılan Temyiz Talebinin İncelemesinde

Sanıkların bir sitede danışman olarak görev yaptıkları, olay tarihinden bir gün önce bu sitede oturan yaşı küçük iki kıza katılan mağdurlar tarafından laf atıldığı, olay günü katılan mağdurların sitenin etrafında dolaştığı haberi üzerine, sanıkların katılan mağdurları yakaladıkları ve sitenin kapalı havuz kısmına getirip darp ettikleri ve kolluk kuvvetleri gelene kadar burada kilitli kaldıkları anlaşılmıştır.

Sanıkların her bir katılan mağdura yönelik ayrı ayrı kişiyi hürriyeti yoksun kılma suçunu işlediği gözetilmeksizin zincirleme suç hükümlerinin uygulanması ve katılan mağdurlar tarafından sanıklara yönelik haksız tahrik içeren bir eylem gerçekleştirilmediği gözetilmeksizin, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayinleri hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Kişiyi hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Yapılan Temyiz Talebinin İncelemesinde

Gerekçe bölümünde (A) numaralı bentte açıklanan nedenlerle Alanya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.02.2016 tarih ve 2015/289 Esas, 2016/76 Karar sayılı kararında katılan mağdurlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan mağdurlar vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Sanıklar Hakkında Tehdit Suçu ile Yaralama Suçundan Kurulan Hükümlere Yönelik Yapılan Temyiz Talebinin İncelemesinde

B. Sanıklar Hakkında Tehdit Suçu ile Yaralama Suçundan Kurulan Hükümlere Yönelik Yapılan Temyiz Talebinin İncelemesinde

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenle Alanya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.02.2016 tarih ve 2015/289 Esas, 2016/76 Karar sayılı kararına yönelik katılan mağdurlar vekili ile sanık ...'nin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle ayrı ayrı, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

C. Sanıklar ..., ... ve ... Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hükümlere Yönelik Olarak Yapılan Temyiz Talebinin İncelemesinde

Gerekçe bölümünde (C) bendinde açıklanan nedenlerle Alanya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.02.2016 tarih ve 2015/289 Esas, 2016/76 Karar sayılı kararına yönelik katılan mağdurlar vekili ile sanık ...'nin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği Tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6083, Karar No: 2010/6439, Tarih: 07.06.2010

**11. Hukuk Dairesi         2010/6083 E.  ,  2010/6439 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, beton santrali tesis ve ekipmanlarının kiralanmasında kaynaklanan tazminat istemine ilişkin olup, bu sözleşme hukuksal nitelikçe hasılat kirası hükümlerine tabidir.

Uyuşmazlığın niteliğine ve tarafların sıfatına göre,dosyanın temyiz incelemesi, Yüksek Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin görevine girmektedir.

SONUÇ : Yukarıdaki açıklanan nedenlerle, dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 14. Hukuk Dairesi Başkanlığı’na GÖNDERİLMESİNE, 07.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11589, Karar No: 2021/12650, Tarih: 20.10.2021

**10. Hukuk Dairesi         2020/11589 E.  ,  2021/12650 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, ödeme emri iptali ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma ilamı sonrası davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosya kapsamı incelendiğinde, dava dışı ... Tıp Hiz. San. Tic. Ltd. Şti.'nin 2008/4-2011/6 dönemleri ve arasına ilişkin prim borçları için müdür olduğundan bahisle davacıya ödeme emri gönderildiği, mahkemece, davacının ilgili dönemde mesul müdür olmadığından bahisle davanın kabulüne karar verildiği, söz konusu şirketin Davultepe şubesinin yetkilisinin 07.04.2006 tarihinde ... olduğu, 05.02.2009 tarihinde (Merkez şube) ... ve ...’ün müdürlük sıfatının kaldırılarak Cuma Dede’nin müdür olarak temsilci olmasına karar verildiği, davacının 11.09.2003-14.05.2007 tarihleri arasında mesul müdür olduğuna dair İl Sağlık Müdürlüğü kayıtlarının bulunduğu ve 05.02.2009 tarihine kadar 40/400, bu tarih sonrasında ise 51/400 oranında şirket ortaklığının bulunduğu anlaşılmıştır.

506 sayılı Kanunun 80/12 maddesi, “Sigorta primlerini haklı sebepleri olmaksızın, birinci fıkrada belirtilen süre içerisinde tahakkuk ve tediye etmeyen kamu kurum ve kuruluşların tahakkuk ve tediye ile görevli kamu görevlileri mesul muhasip, sayman ile tüzelkişiliği haiz diğer işverenlerin üst düzeydeki yönetici veya yetkilileri kuruma karşı, işverenleri ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumludur.” hükmünü öngörmüş, 5510 sayılı Kanunun 88/20 maddesi de bazı farklar dışında anılan maddeye paralel düzenleme getirmiş olup, “Kurumun sigorta primleri ve diğer alacakları haklı bir sebep olmaksızın bu Kanunda belirtilen sürelerde ödenmez ise kamu idarelerinin tahakkuk ve tediye ile görevli kamu görevlileri, tüzel kişiliği haiz diğer işverenlerin şirket yönetim kurulu üyeleri de dahil olmak üzere üst düzeydeki yönetici veya yetkilileri ile kanuni temsilcileri Kuruma karşı işverenleri ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumludur.” hükmünü öngörmüştür.

6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 540. maddesi, limited şirketlerde “aksi kararlaştırılmış olmadıkça, ortaklar hep birlikte müdür sıfatıyla şirket işlerini idareye ve şirketi temsile mezun ve mecburdurlar. Şirket mukavelesi veya umumi heyet kararı ile şirketin idare ve temsili ortaklardan bir veya birkaçına bırakılabilir.” hükmüne amirdir.

6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 540. maddesi, limited şirketlerde “aksi kararlaştırılmış olmadıkça, ortaklar hep birlikte müdür sıfatıyla şirket işlerini idareye ve şirketi temsile mezun ve mecburdurlar. Şirket mukavelesi veya umumi heyet kararı ile şirketin idare ve temsili ortaklardan bir veya birkaçına bırakılabilir.” hükmüne amirdir.

6183 sayılı Yasanın 35. maddesinde ise, "Limited şirket ortaklan şirketten tahsil imkanı bulunmayan amme alacağından sermaye hisseleri oranında doğrudan doğruya sorumlu olurlar ve bu Kanun hükümleri gereğince takibe tabi tutulurlar” hükmü öngörülmüş iken, öngörülen istisnaları dışında 06.06.2008 tarihinde yürürlüğe giren Amme Alacaklarının Tahsili Usulü Hakkında Kanunda ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkındaki 04.06.2008 tarih 5766 sayılı Kanun’un 3. maddesi ile, 6183 sayılı Kanunun 35. maddesinde yer alan “Şirketten tahsil imkanı bulunmayan” ibaresi şirketten tamamen veya kısmen tahsil edilemeyen veya tahsil edilemeyeceği anlaşılan” şeklinde değiştirilmiştir. Aynı maddeye, “Ortağın şirketteki sermaye payını devretmesi halinde, payı devreden ve devralan şahısların devir öncesine ait amme alacaklarının ödenmesinden, birinci fıkra hükmüne göre, müteselsilen sommlu olurlar. Amme alacağının doğduğu ve ödenmesi gerektiği zamanlarda, pay sahiplerinin farklı şahıslar olmaları halinde, bu şahıslar, amme alacağının ödenmesinden birinci fıkra hükmüne göre müteselsilen sorumlu olurlar.” şeklinde fıkralar eklenmiştir.

6183 sayılı Kanunun mükerrer 35. maddesinde de “Tüzel kişilerle küçüklerin ve kısıtlıların, vakıflar ve cemaatler gibi tüzel kişiliği olmayan teşekküllerin mal varlığından tamamen veya kısmen tahsil edilemeyen veya tahsil edilemeyeceği anlaşılan amme alacakları, kanuni temsilcilerin ve tüzel kişiliği olmayan teşekkülü idare edenlerin şahsi mal varlıklarından bu Kanun hükümlerine göre tahsil edilir. Bu madde hükmü, yabancı şahıs veya kuramların Türkiye’deki mümessilleri hakkında da uygulanır. Tüzel kişilerin tasfiye haline girmiş veya tasfiye edilmiş olmaları, kanuni temsilcilerin tasfiyeye giriş tarihinden önceki zamanlara ait sorumluluklarını kaldırmaz. Temsilciler, teşekkülü idare edenler veya mümessiller, bu madde gereğince ödedikleri tutarlar için asıl amme borçlusuna rücu edebilirler.” hükmü düzenlenmiştir.

Belirtilen yasal düzenleme ve açıklamalar çerçevesinde somut olaya dönüldüğünde, 05.02.2009 öncesi yönünden ödeme emri dönemlerindeki yasal temsilcilerin ve varsa mesul müdürlerin kim oldukları tespit edilmeli, temsilcinin atanmadığı dönemin bulunması durumunda, ortakların hep birlikte müdür sıfatında oldukları gözetilmeli, davacının ilgili dönemde temsilcilik sıfatının bulunmadığının anlaşılması durumunda ise aynı dönemde ortaklık sıfatının bulunduğu da gözetilerek, 6183 sayılı Yasa’nın 35. Maddesi kapsamında araştırma ve devamında hissesi oranında sorumluğu yönünden değerlendirme yapılarak karar verilmesi gerekmektedir.

Mahkemece, açıklanan maddi ve hukuki ilkeler gözetilmeksizin, eksik araştırma ve incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde hüküm kurulması, usûl ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönlerini amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 20.10.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/12634, Karar No: 2024/6091, Tarih: 30.05.2024

**10. Hukuk Dairesi         2023/12634 E.  ,  2024/6091 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 32. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/14 E., 2023/1376 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bakırköy 30. İş Mahkemesi

SAYISI : 2015/391 E., 2022/466 K.

Taraflar arasında iş kazasından tazminat istemi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabul ve kısmen reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı vekili tarafından duruşma istemiyle temyiz edildiği anlaşılmıştır. Duruşma istemi kabul edilerek duruşma günü olarak tayin olunan 28.05.2024 Salı günü için yapılan tebligatlar üzerine duruşmalı temyiz eden davacı asil ... ve adına Av. ...'nın geldiği davalı adına gelen olmadığı gelenlerin yüzlerine karşı murafaaya başlanarak, sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra duruşmaya son verilerek, dosya incelemeye alınarak yapılan inceleme neticesinde; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

I. DAVA

1.Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının 31.03.2015 günü saat 12.00 sıralarında karton kutu kesim ve basım makinesinde çalışırken kutu makine arasına sıkıştığını, davacının diğer kutuyu makinenin içine sokmak isterken başının döndüğünü elini makineye kaptırdığını, sağ eline makine içerisinde bulunan iki merdane arasına sıkıştığını, 3 parmağının ezildiğini, gidilen hastanede dikiş atıldığını, vücudunun dikişi kabul etmediğini, doktorların karar alarak davacının parmaklarını kestiğini, davacının parmaklarının kesilmemesi için başka bir hastaneye gitmek istemesine rağmen davalı tarafından başka hastaneye götürülmediğini, davalı işverenin maddi durumu düşünerek daha iyi bir tedavi yapan ileri teknolojiye sahip bir hastaneye götürmeyerek davacının parmaklarının kaybına bizzat sebep olduğunu, davalı işverenin ilgili mevzuatta yer alan işçi sağlığı ve iş güvenliğine ilişkin yükümlülüklerine aykırı davrandığını, müvekkilinin gündelik işlerini bile yapmakta zorlandığını, bu durumun yaşamı boyunca sürecek olması, yapacağı her işte maluliyetinden dolayı kaybettiği beden gücü oranında fazla güç sarf ederek çalışacak olduğunu, efor kaybı sebebi ile maddi tazminat talebinde bulunulması gerektiğini, müvekkilinin bedensel bütünlüğünün ihlale uğraması ve bir daha eski hale dönemeyecek olmasından dolayı büyük acı ve üzüntü duyduğunu, müvekkilinin 42 yaşında olduğunu, genç ve bakmakla yükümlü olduğu bir ailesi olduğunu, genç yaşta malul kalmasının psikolojisini olumsuz yönde etkilediği, kendi iş alanında sağ elindeki sakatlık nedeni ile iş bulamaması ve bulamayacak olması ve bu sebeple de ağır ekonomik sıkıntılar yaşaması sebebiyle çektiği ızdırap ve sıkıntıların giderilmesi için manevi tazminat talep etme gereği doğduğunu, müvekkilinin eski gücüne ve kaybettiği organına tekrar kavuşması tıbbın gelişmiş imkanları sayesinde mümkün gözüktüğünü, yurt dışında belli bir hastanede hastanın kendi hücreleri ile yapılan ve fonksiyon gören yeni organlar ortaya çıkaran oldukça pahalı bir tedavi biçiminin mevcut olduğunu, müvekkilinin eski sağlığına kavuşması için bu tedavinin gerekli olduğunu, talep ve dava hakları saklı kalmak üzere tedavi giderleri, geçici iş göremezlik ve kazan kaybı, sürekli iş göremezlik ve kazanç kaybı, ekonomik geleceğin sarsılmasından doğan kayıpların karşılığı olarak 2.000,00 TL maddi tazminat, 5.000.000,00 TL manevi tazminat taleplerinin kaza tarihinden itibaren yasal faizi ile tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

2. Davacı vekili 03.09.2022 tarihli dilekçesiyle; 21.08.2022 tarihli hesap raporunun 2,10 kat seçeneğine göre maddi tazminat istemini 799.499,75 TL olarak dava değerini artırdığını beyan etmiştir.

II. CEVAP

Usulüne uygun yapılan tebliğe rağmen davalı ... tarafından davaya cevap verilmediği anlaşılmıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARLARI