muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/12987, Karar No: 2015/26767, Tarih: 15.06.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/12987 E.  ,  2015/26767 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu'nun 19/01/2015 tarih ve 2015/8 sayılı kararının Yargıtay Ceza Daireleri İşbölümünü düzenleyen II nolu bölümün, ortak hükümler başlığının 3. bendinde, "Daireler arasındaki işbölümünün belirlenmesinde, 28/06/2014 tarihinden önce düzenlenen tebliğnameler bakımından iddianame veya iddianame yerine geçen belgedeki nitelendirmeye göre görevli daire belirlenir. Bu tarihten sonra düzenlenen tebliğnameler bakımından ise mahkeme kararındaki nitelendirme, mahkûmiyet dışındaki kararlarda da iddianame veya iddianame yerine geçen belgedeki nitelendirme esas alınır.” hükmüne yer verilmiştir.

Çeşitli suçlara ilişkin açılan davalardan en ağırı saptanırken, hapis cezasının üst sınırı daha fazla olan suça ilişkin dava daha ağır kabul edilmeli, üst sınırların eşit olması halinde bu kez alt sınırı daha fazla hapsi gerektiren suça ilişkin davanın daha ağır olduğu sonucuna varılmalıdır. Hapis cezası ile birlikte öngörülen adli para cezaları ise, her iki suça ilişkin hapis cezalarının alt ve üst sınırlarının eşit olması halinde dikkate alınmalıdır.

İncelenen dosya içeriğine göre;

Sanığın Denizli merkezde faaliyet gösteren ...Çocukları Özel Eğitim Ve Rehabilitasyon Merkezi’nin müdürü olduğu, katılanın özürlü kızı Sevda Candemir'in 2009 yılı Temmuz, Ağustos ve Eylül aylarında okulda eğitim görmemesine rağmen, eğitim görmüş gibi aylık bireyselleştirilmiş eğitim, çalışma ve rehabilitasyon planları düzenlendiği, bu belgelere katılanın imzasının taklit edilerek sahte olarak atılmak suretiyle Temmuz, Ağustos ve Eylül ayları için değişik zamanlarda düzenlenen suça konu 3 adet sahte belgeyi İI Milli Eğitim Müdürlüğüne ibraz ederek 5580 sayılı yasaya göre gösterilmesi gereken %3 ücretsiz öğrenci listesinde katılanın kızını gösterip ücretsiz olması gereken başka öğrencilere fatura düzenleyip bu faturayı kullanarak kendisinin yararına kamu kurumunun zararına olacak biçimde haksız menfaat temin ettiğinin iddia ve kabul edildiği olayda;

14.02.2007 gün ve 26434 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5580 sayılı Özel Öğretim Kurumları Kanununun 9/son maddesi gereğince 5237 sayılı TCK uygulaması ve ceza kovuşturması bakımından kamu görevlisi sayılması karşısında;

İddianamede anlatımına göre temyiz incelemesine konu 5237 sayılı TCK'nın 204/2 maddesinde düzenlenen resmi belgede sahtecilik suçunun üç yıldan sekiz yıla kadar hapis; aynı Kanunun 158/1-e maddesinde düzenlenen nitelikli dolandırıcılık suçunun cezası ise üç yıldan yedi yıla kadar hapis cezasından ibaret olduğu gözetildiğinde;

İddianamede anlatımına göre temyiz incelemesine konu 5237 sayılı TCK'nın 204/2 maddesinde düzenlenen resmi belgede sahtecilik suçunun üç yıldan sekiz yıla kadar hapis; aynı Kanunun 158/1-e maddesinde düzenlenen nitelikli dolandırıcılık suçunun cezası ise üç yıldan yedi yıla kadar hapis cezasından ibaret olduğu gözetildiğinde;

İddianamedeki anlatıma göre Yargıtay Kanunu'nun Değişik 14. maddesi gereğince temyiz incelemesi Yüksek (11.) Ceza Dairesi'nin görevi dahilinde olduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili Daireye gönderilmesine, 15/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7907, Karar No: 2010/10879, Tarih: 21.09.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/7907 E.  ,  2010/10879 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, dava dilekçesinde sınırlarını bildirdiği ... Mahallesi, ... Beldesi, ... mevkiinde bulunan toplam 40 dönümlük taşınmazın tapuda kayıtlı olmadığını, kazandırıcı zamanaşımı zilyedliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının yararına oluştuğunu iddia ederek Medeni Yasanın 713. maddesi hükmüne göre adına tescilini istemiştir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, 18.06.2008 tarihli krokide (B)= 23105,45 m2'lik taşınmazın davacı adına tapuya tesciline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş, hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medeni Yasanın 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazın tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde dava tarihinden önce 1987 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Genel arazi kadastrosu işlemi 31.08.1966 tarihinde yapılmış ve kesinleşmiştir. Kesinleşme tarihi ile davanın açıldığı tarih arasında 20 yıllık süre geçmiştir. 01.03.1991 tarihinde ise ek arazi kadastrosu yapılmıştır.

Mahkemece yapılan inceleme ve araştırma sonucu, hükme dayanak yapılan orman ve ... bilirkişiler tarafından düzenlenen raporda, yörede 1987 yılında yapılan orman sınırlandırmasında, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerin orman sınırları dışında bırakıldığı, memleket haritasında çalılık rumuzlu yeşil alanda kaldığı, eğiminin yüksek olduğu, 1966 yılında yapılan arazi kadastrosunda tapulama harici bırakıldığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece yapılan inceleme ve araştırma sonucu, hükme dayanak yapılan orman ve ... bilirkişiler tarafından düzenlenen raporda, yörede 1987 yılında yapılan orman sınırlandırmasında, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerin orman sınırları dışında bırakıldığı, memleket haritasında çalılık rumuzlu yeşil alanda kaldığı, eğiminin yüksek olduğu, 1966 yılında yapılan arazi kadastrosunda tapulama harici bırakıldığı anlaşılmaktadır.

Dava konusu taşınmazın keşif sırasında çekilen fotoğraflarının incelenmesinde ise üzerinde köklü kayalıklar ve maki türleri bulunduğu, genel görünüm itibarıyla taşlık ve ... olup zilyetlikle kazanılamayacak yer görünümünde olduğu anlaşılmaktadır. Hükme dayanak yapılan jeolog ve ziraat bilirkişi tarafından düzenlenen raporlarda çekişmeli taşınmazın öncesinin keletelik arazi olduğu, keşifteki bulgu ve incelemelere göre genel görünümünün taşlık ve ... olduğu, toprağın kayalıklar arasında cepler halinde bulunduğu, taşınmazın üzerinde belirgin bir imar ve ihya çalışmasının yapılmadığı ve doğal hali ile bulunduğu, içindeki taşlık ve ... alanların temizlenmediği, dar kelete alanlarından açığa çıkan ... parçalarının bir kısmının kenarlara atılması ve üzerinde bulunan delice ve harnup ağaçlarının aşılandığı açıklanmıştır. Bu tür yerlerde 3402 Sayılı Yasanın 17. maddesi anlamında imar ve ihyanın tamamlandığı, zilyetlikle taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiğinden söz edilemez. Davacı adına tescile karar verilen ve temyize konu taşınmazın, dava tarihine kadar 20 yıl süreyle ekonomik amacına uygun olarak nizasız fasılasız malik sıfatıyla kullanılmadığı ve taşlık,

... ve makilik bölümlerinin taşınmazın büyük bölümü içinde dağınık halde bulunduğu M.Y.'nın 715/2. ve 3402 Sayılı Yasanın 16/C maddeleri gereğince Devletin hüküm ve tasarrufu altında ... olup, tescil ve sınırlandırmaya ve hiç bir şekilde özel mülkiyete konu olamayacak taşınmaz hakkında imar ihyasının dahi tamamlanmadığı düşünülerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken ... şekilde karar verilmesi Yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA 21.09.2010 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/10298, Karar No: 2023/11427, Tarih: 21.11.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/10298 E.  ,  2023/11427 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/61 Esas, 2021/608 Karar

KARAR : Kabul

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; İlk Derece Mahkemesi kararının davalılardan ... ve ... vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir.

Adli yardım talebi temyiz yoluna başvuru sırasında istendiğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, vekilin adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

Adli yardım 6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebini içeren dilekçe ile ekindeki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; adli yardım talebinde bulunan tarafın, davalının temyiz dilekçe ekinde adli yardım talebine mesnet belge sunmadığı gibi adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığından, adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bu itibarla;

1. Hükmü veren Mahkeme tarafından 6100 sayılı Kanun’un 337 nci maddesi uyarınca;

a) Adli yardım talebinin reddine dair kararın, talebi reddedilen tarafa “6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 337 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tebliğinden itibaren bir hafta içinde mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edebileceği” şerhini içeren davetiye ile tebliğ edilmesi,

b) Adli yardım talebinde bulunan tarafın, ret kararına karşı itiraz etmesi hâlinde dosyanın itirazı incelemekle görevli Yargıtay (6). Hukuk Dairesine gönderilmek üzere Dairemize gönderilmesi,

2. Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 sayılı Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi uyarınca;

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

b) Temyiz harçlarının tamamlanmaması sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren bir hafta içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra,

dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

21.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5544, Karar No: 2017/4835, Tarih: 21.06.2017

**11. Ceza Dairesi         2015/5544 E.  ,  2017/4835 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Ayrıntıları Ceza Genel Kurulunun 14.10.2003 tarih ve 232-250 sayılı, 09.10.2012 tarih 2011/8-335 esas 2012/1804 sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, sahtecilik suçunun oluşabilmesi için belgenin nesnel olarak aldatıcılık niteliğinin bulunması ve keyfiyetin belgeden objektif olarak anlaşılması gerektiği, "muhatabın hatasından, dikkatsizlik veya özensizliğinden kaynaklanan fiili iğfalin, aldatıcılık niteliğinin varlığını göstermeyeceği cihetle; dairemizce dosyada mevcut suça konu sürücü belgesi üzerinde heyet olarak yapılan incelemede, fotoğraf üzerinde mevcut olan mühür izinin belge üzerinde devam etmediği, baskı kalitesi ve rengi itibariyle orjinallerine benzemediğinin gözlemlenmesi ve yapılan kontrolde belgenin ibraz ettiği görevlilerce de yapılan sahteciliğin ilk bakışta farkedildiğine dair tutanak düzenlemiş olmaları karşısında; mevcut haliyle belge üzerinde yapılan sahteciliğin aldatıcılık niteliğinin bulunmadığı anlaşılmakla, yasal unsurları itibarıyla oluşmayan "resmi belgede sahtecilik" suçundan sanığın beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

2- Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasında Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.06.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8458, Karar No: 2023/2098, Tarih: 24.04.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/8458 E.  ,  2023/2098 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Artvin Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.04.2022 tarihli ve 2021/193 Esas, 2022/79 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 29 uncu maddesi ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 18 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 16.06.2022 tarihli ve 2022/1604 Esas, 2022/1645 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısı (aleyhe), sanık müdafi, katılanlar vekilinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılanlar ... ve Yeliz vekilinin temyiz istemi; sanığın eylemini canavarca hisle ve tasarlayarak işlediğine, haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine,

2. Sanık müdafiinin temyiz istemi; sanığın öldürme kastı bulunmadığından bahisle suç vasfına, eylemin kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçunu oluşturduğuna, takdirî indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılanlar ... ve Yeliz vekilinin temyiz istemi; sanığın eylemini canavarca hisle ve tasarlayarak işlediğine, haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine,

2. Sanık müdafiinin temyiz istemi; sanığın öldürme kastı bulunmadığından bahisle suç vasfına, eylemin kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçunu oluşturduğuna, takdirî indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. ... isimli şahsın olay tarihinden 25-30 yıl öncesinde arazisini maktulün babası ... Kemal Yenigül'e sattığı, olay tarihinde bu yeri maktul ...'ün kullanmak istediği, bu yerin hak sahipliği ile ilgili sanık ... ile maktul arasında anlaşmazlık çıktığı, söz konusu yerin tapusuz olduğu, köylülerin kendi aralarındaki paylaşıma göre hak sahipliğinin belirlendiği, sanığın bu yerin kendisine ait olduğunu iddia ettiği, olay günü maktul, söz konusu arazinin sahibi ... ve kardeşi tanık ...'nun birlikte arazinin bulunduğu köye gittikleri, sanığın şahısları yol üzerinde beklediği, maktul ve tanıkların bulunduğu araca yöneldiği, tanıklara "araziyi satarken sınırlarını gösterdiniz mi" diye sorduğu, tanıkların "evet gösterdik" dediği, maktul ile sanık arasında konuşma geçmeden sanığın maktule silahını doğrultup birden fazla el ateşlediği, maktulün ateşli silah mermi çekirdeği yaralanmasına bağlı kemik kırıkları ile birlikte iç organ yaralanmasından kaynaklı, iç ve dış kanama ile sonrasında gelişen komplikasyon sonucu öldüğü anlaşılmıştır.

2. Sanık savunmaları, katılan ve tanık anlatımları, otopsi raporu, olay yeri inceleme ve kriminal raporlar, yargılama sürecine ait evraklar dosya arasında bulunmaktadır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Katılanlar Vekilinin Temyiz İstemleri;

a. Eylemin Canavarca Hisle ve Tasarlanarak İşlendiğine Yönelik;

Sanığın öldürme kararını ne zaman aldığının ve belli bir hazırlıkla eylemlerini gerçekleştirdiğinin kesin olarak saptanamadığı, oluşan şüpheli durumun sanık aleyhine yorumlanamayacağı, bu itibarla tasarlamanın koşullarının bulunmadığı ayrıca, canavarca hisle öldürmenin, sırf öldürmüş olmak için öldürme, ölenin acı çekmesinden zevk duymak için öldürme, eziyet çektirerek öldürmenin ise öldürme kastının yanında işkence ya da eziyet çektirme kastını içeren, ölümü meydana getirme bakımından zorunlu olmayan ve ölüme takaddüm eder vahşice hareketler olarak tanımlanması karşısında, sanığın canavarca hisle ya da eziyet çektirerek öldürme amacıyla hareket ettiğini kabule yeterli her türlü kuşkudan uzak kesin kanıt bulunmadığı anlaşılmakla hükümde bu yönlerden hukuka aykırılık bulunmamıştır.

b. Haksız Tahrike Yönelik;

b. Haksız Tahrike Yönelik;

Olaydan hemen sonra beyanları alınan olay tanıkları ... ve ...'nın taraflar ile akrabalığının yada husumetinin bulunmadığı, anlatımlarının çelişki barındırmadığı, aşamalarda istikrarlı olarak maktulden sanığa yönelen haksız söz ve hareket bulunmadığını ifade ettikleri, sanığın akrabaları olan soruşturma aşamasında da beyanları alınan diğer tanıkların da kolluk beyanlarında tanık ...'ın aksine maktulün küfür ettiğini söylemedikleri dikkate alındığında, maktulden kaynaklanan ve sanığa yönelen haksız tahrik oluşturabilecek söz ve eylem bulunmadığı gözetilmeden, soruşturma aşamasında beyanı bulunmayan, mahkemeye gelerek tanık sıfatıyla ifade veren ...'ün diğer anlatımlar ile desteklenmeyen, oluş ve dosya kapsamına aykırı beyanına itibar edilerek sanık lehine haksız tahrik hükümlerinin uygulanması hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Sanık Müdafiinin Sanığın Öldürme Kastı Bulunmadığından Bahisle Suç Vasfına, Sanık Lehine Takdirî İndirim Hükümlerinin Uygulanması Gerektiğine Yönelen Temyiz İstemleri;

a. Suç vasfına yönelik;

Maktul hakkında düzenlenen otopsi raporundan anlaşılacağı üzere sanığın elverişli vasıta tabanca ile maktulün vücuduna yönelik birden fazla el ateş etmesi, maktulün ateşli silah mermi çekirdeği yaralanmasına bağlı kemik kırıkları ile birlikte iç organ yaralanmasından kaynaklı, iç ve dış kanama ile sonrasında gelişen komplikasyon sonucu öldüğünün tespiti, taraflar arasında arazi meselesi ile ilgili anlaşmazlık bulunması, suçta kullanılan aletin elverişliliği, hedef alınan vücut bölgesi ile meydana gelen netice dikkate alındığında sanığın kastının, öldürmeye yönelik olduğu anlaşılmakla, suç vasfının tayininde bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

b. Takdirî indirim hükümlerine yönelik;

Takdirî indirim hükümlerine yönelen temyiz istemi; "sanığın fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki gözlemlenen davranışları, cezanın sanığın üzerindeki olası etkileri" şeklindeki yasal, yerinde ve dosya kapsamına uygun gerekçe ile sanık lehine takdiri indirim hükümlerinin uygulanmadığı, mahkemenin buna ilişkin takdir ve değerlendirmesinde isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (1-b) bendinde açıklanan "sanık lehine haksız tahrik hükümlerinin uygulama olanağının bulunmadığının gözetilmemesi" nedeniyle ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 16.06.2022 tarihli ve 2022/1604 Esas, 2022/1645 Karar sayılı kararına yönelik katılanlar ... ve Yeliz vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının a bendi uyarınca Artvin Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının a bendi uyarınca Artvin Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.04.2023 tarihinde karar verildi.