muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/5627, Karar No: 2015/15802, Tarih: 30.11.2015

**19. Hukuk Dairesi         2015/5627 E.  ,  2015/15802 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili şirketin 03.12.2009 tarihinde ,162.170,59 TL bedel ile davalı şirketten..., 2010 model aracı satın aldığını, araç trafiğe çıktıktan hemen sonra frenlerde ve direksiyonda ses,arka koltuk ısıtmalarının çalışmaması gibi arızalardan ötürü 05.02.2010 tarihinde davalılardan ...' ye ait servise götürüldüğünü, arızaların tam olarak giderilemediğini, kısa süre sonra otomobilin tekrar arıza verdiğini, aynı servise tekrar götürüldüğünde, arızaların kullanıcı hatasından kaynaklanmış olabileceğinin müvekkiline bildirildiğini, araçta imalattan kaynaklanan hatalar sebebi ile aracın yenisi ile değiştirilmesi talebinin davalıya 23.02.2010 keşide tarihli ihtarname ile bildirildiğini, ancak olumlu bir sonuç alınamadığını ileri sürerek, müvekkili davacının satın aldığı aracın aynı nitelikte bir araç ile değiştirilmesi, olmadığı taktirde alımı için ödenen 162.170,59 TL 'nin ödeme tarihinden itibaren reeskont faizi ile birlikte davalılardan müşterek ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... ... vekili, dava konusu araçta imalattan kaynaklanan açık ya da gizli bir ayıp bulunmadığını, davacının kanuni ayıp ve ihbar sürelerine uymadığını, davacı şirketin şikayeti üzerine açılan iş emirlerinde beyan edilen arızaların yetkili servis elemanlarınca incelendiğini, herhangi bir problem görülmediğini, fren diski ve balata değişiminin şikayete istinaden değil, üreticinin yayınladığı teknik servis bültenine göre değiştirildiğini, kırma arızasının giderildiğini, yapılan incelemede frende titreme şikayetiyle ilgili problem görülmediğini, davacının söz konusu aracı halen kullandığını , davacının talebinin kabulü halinde sebepsiz zenginleşeceğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ...konusu araçta bulunmadığını, bir kısım arızaların aracın niteliklerinin bilinmeden kullanımdan kaynaklandığını, araçta üretim hatası varsa bunun müvekkiline değil, üretici firmaya ileri sürülmesi gerektiğini, davacının Türk Ticaret Kanunu ve Borçlar Kanunu'nda öngörülen ayıp, muayene ve ihbar yükümlülüğünü yerine getirmediğini, hak düşürücü süreye uymadığını, davacının talebinin hakkaniyetle de bağdaşmadığını, bir yılı aşkın süredir davacının aracı kullandığını belirterek, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, benimsenen 13.09.2014 tarihli bilirkişi raporuna göre araçta imalat hatası bulunduğunun anlaşıldığı gerekçesiyle, davanın kabulü ile aynı nitelikte araç değişimi, olmadığı takdirde 162.170,59 TL'nin ödeme tarihinden itibaren en yüksek faizi ile davalılardan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılar vekillerinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlerden alınmasına, 30.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/23741, Karar No: 2013/8115, Tarih: 02.05.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/23741 E.  ,  2013/8115 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Sanıklar Serpil ve Belkıs’ın müştekiye ait işyerine gidip, yanlarında para olmadığını, mobilya köye getirildiğinde parayı vereceklerini, biz çingeneyiz kimse bize mal satmıyor halbuki bizim köyde paramız var, eşyaları köye getirdiğinde arabadan inmeden paranı sana teslim edeceğiz diyerek müştekide güven tesis edip 3.600 TL değerinde mobilya aldıkları, akabinde müştekinin yanında çalışan tanıklarla birlikte sanıkların seçtiği mobilyayı köye götürdüğü, burada 3.bir şahsın müşteki ve tanıkların yanına gelerek paranın bulunduğu kasanın sahibi olan yaşlı kadının torununu aniden hastaneye götürdüğünü belirtip, “siz mobilyaları kurun bu arada kendisi gelir parayı da veririz” diye söylediği, müştekinin bu duruma da güvenerek mobilyanın bir kısmını kurduğu, geri kalan kısmını ise sanıkların kurdurmadıkları, daha sonra yaşlı kadının gelmemesi üzerine sanıkların parayı yarın ödeyelim diyerek müşteki ve yanındakileri köyden gönderdikleri ve bir daha da parayı ödemedikleri olayda, mahkemenin dolandırıcılık suçunun oluştuğuna ilişkin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıkların yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanıklara fazla ceza tayini,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıkların yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanıklara fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı yasanın 8.maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'un 321.maddesi gereğince BOZULMASINA; Fakat, bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322.maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla “150 gün” ve “ 3000 TL” adli para cezası terimlerinin tamamen çıkartılarak yerlerine, sırasıyla “ 5 gün “, ve “ 100 TL “ adli para cezası ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5766, Karar No: 2011/1520, Tarih: 09.02.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/5766 E.  ,  2011/1520 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Tarih : 6.11.2009

No : 149-550

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin davalıdan 4 adet makine satın aldığını, bu makinelerden sakız paketleme makinasının 1969 model ve ikinci el çıktığını, diğer makinelerin de ayıplı malzeme ile imal edildiğinden randımansız çalışması nedeniyle revizyon masrafı ve kâr kaybı meydana geldiğini ileri sürerek 08.03.2004 tarihli fatura ile alınmış bir adet sakız paketleme makinesinin satış akdinin feshi ile satış bedeline tekabül eden 118.800.-TL.nin fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 500.00.-YTL.hammadde, 500.00.-YTL.ambalaj malzemesi, 500.00.-YTL.mahrum kalınan kâr, 500.00.-YTL.işçi maaşı, 500.00.-YTL.tamir ve parça bedeli olmak üzere toplam 2.500.00.-YTL.nin dava tarihinden itibaren ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacıya satılan makinalarda ayıp bulunmadığı gibi, davacının makinelerin ayıplı olduğuna ilişkin gönderdiği ayıp ihbarlarının süresinde yapılmadığını beyan ederek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece benimsenen 01.07.2009 tarihli bilirkişi raporu doğrultusunda davalının davacıya sattığı sakız paketleme makinasının Türkiye'de imal edilmeyen Alman yapımı ve 1969 model bir makine olduğu, davalı tarafından bu eski makinenin elden geçirilerek yenilenmek istendiği ancak başarılı olunamadığı, makinenin gereği gibi çalışmadığı ve tamamen ayıplı olduğu, diğer makinenin ise delil tespit raporunda belirtildiği gibi yerli üretimi olan makinelerin yeterli kalite ve standartta imal edilmediği, kendilerinden beklenilen randımanı vermediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davalının sattığı sakız paketleme makinesinin davalıya iadesiyle davacının davalıya ödediği 118.800.00.-TL.makine bedeli, 500.00.-TL.hammadde, 500.00.-TL.Ambalaj bedelli, 500.00.-TL.tamir bakım gideri olmak üzere toplam 120.300.00.-TL.nin dava tarihi olan 31.03.2005 tarihinden itibaren 3095 Sayılı Yasanın 1/1.bendindeki faiz oranı uygulanarak davalıdan alınıp davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 9.2.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5637, Karar No: 2022/4097, Tarih: 30.05.2022

**1. Ceza Dairesi         2022/5637 E.  ,  2022/4097 K.**

**"İçtihat Metni"**

(KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ)

Basit yaralama suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 62/1 ve 52/2. (2'şer kez) maddeleri gereğince 2 kez 2.500,00 Türk lirası adlî para cezaları ile cezalandırılmasına dair Çaykara Asliye Ceza Mahkemesinin 06.03.2012 tarihli ve 2010/97 Esas, 2012/41 Karar sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 10.03.2022 tarihli ve 2020/13451 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 28.04.2022 tarihli ve 2022/40850 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 15.12.2017 tarihli ve 2017/19084 Esas, 2017/28185 karar sayılı ilâmında; "..Sanığa isnat edilen suçların, CMK'nin 253/3. maddesi kapsamında birlikte işlendiği hususunda tereddüt bulunmamaktadır. Çözülmesi gereken sorun, hüküm kurulurken uzlaştırma kapsamında olmayan suçtan beraate hükmolunması halinde, sübutunda sorun olmayan ve müstakilen uzlaştırma kapsamında olan suçla ilgili nasıl bir yol izleneceğidir. Bu bağlamda, her iki suçtan yargılama devam ederken hakimin uzlaştırmaya tabi olacağını öngördüğü suçla ilgili olarak dosyayı soruşturma bürosuna göndermesi veya bu düşünceyle tefrik kararı vermesi durumunda, uzlaştırma kapsamında olmayan suç açısından beraat kararı verileceği izlenimi oluşabileceği cihetle, bu hususun ihsası rey olarak değerlendirilip değerlendirilmeyeceğinin belirlenmesi gerekir. Bu sorunun CMK’nin 226. maddesinde düzenlenen ek savunma konusuyla birlikte değerlendirilmesi gerekir. Anılan madde "Sanık, suçun hukukî niteliğinin değişmesinden önce haber verilip de savunmasını yapabilecek bir hâlde bulundurulmadıkça, iddianamede kanunî unsurları gösterilen suçun değindiği kanun hükmünden başkasıyla mahkûm edilemez. (2) Cezanın artırılmasını veya cezaya ek olarak güvenlik tedbirlerinin uygulanmasını gerektirecek hâller, ilk defa duruşma sırasında ortaya çıktığında aynı hüküm uygulanır. (3) Ek savunma verilmesini gerektiren hâllerde istem üzerine sanığa ek savunmasını hazırlaması için süre verilir. (4) Yukarıdaki fıkralarda yazılı bildirimler, varsa müdafiie yapılır. Müdafii sanığa tanınan haklardan onun gibi yararlanır." biçimdedir. Maddeden de anlaşılacağı üzere suçun hukuki niteliği değişir ya da cezanın artırılmasını veya cezaya ek olarak güvenlik tedbirlerinin uygulanmasını gerektirir durumun ortaya çıkması halinde hakim sanık ya da müdafiine ek savunma hakkı tanıyacaktır ancak, bu durum yasal düzenleme nazara alındığında hakim açısından ihsası rey olarak nitelendirilemeyecektir. Bu düzenlemeye kıyasen, uzlaştırmaya tabi olan bir suçla uzlaştırmaya tabi olmayan bir suçun yargılaması devam ederken, hakimin uzlaştırmaya tabi olacağını öngördüğü suçla ilgili olarak dosyayı soruşturma bürosuna göndermesi veya bu düşünceyle tefrik kararı vermesi durumunda uzlaştırma kapsamında olmayan suç açısından ihsası reyde bulunduğundan bahsedilemeyecektir.Yapılan yargılama neticesinde ise sanığın kamu görevlisine hakaret suçundan beraatine hükmolunup, mercii kararından ve kanun yararına bozma talebinden önce kesinleşmesi nedeniyle bu suçun işlendiğinden bahsedilemeyeceği için, sair tehdit suçu yönünden de uzlaştırmaya engel olan CMK'nin 253/3. maddesinin uygulanma olanağı kalmayacak ve bu suç yönünden CMK'nin 254

.Yapılan yargılama neticesinde ise sanığın kamu görevlisine hakaret suçundan beraatine hükmolunup, mercii kararından ve kanun yararına bozma talebinden önce kesinleşmesi nedeniyle bu suçun işlendiğinden bahsedilemeyeceği için, sair tehdit suçu yönünden de uzlaştırmaya engel olan CMK'nin 253/3. maddesinin uygulanma olanağı kalmayacak ve bu suç yönünden CMK'nin 254. maddesi gereğince uzlaştırma işlemlerinin yapılması gerekecektir…" şeklinde yer alan açıklamalar kapsamında, hüküm kurulurken uzlaştırma hükümlerine tabi olmayan suçtan beraat kararı verilmesi halinde, uzlaştırma kapsamında bulunan suç yönünden dosyanın soruşturma bürosuna gönderilebileceği, bu durumun ise ihsası rey olarak nitelendirilmeyeceği;

Somut olayda, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 106/2-a, 125/1 ve 86/2. maddeleri uyarınca silahla tehdit, hakaret ve basit yaralama suçlarından kamu davası açıldığı, yapılan yargılama neticesinde sanığın hakaret ve uzlaştırma hükümlerinin uygulanmasına engel teşkil eden silahla tehdit suçlarından beraatine, basit yaralama suçlarından ise mahkûmiyetine hükmedildiği anlaşılmış ise de sanık hakkında silahla tehdit suçundan beraat kararı verilmesi sebebiyle, basit yaralama suçları yönünden uzlaştırmaya engel olan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun "Uzlaşma" başlıklı 253/3. maddesinde yer alan "...Uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte işlenmiş olması hâlinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz.” şeklindeki düzenlemenin uygulama olanağının kalmadığı, bu hâli ile kasten basit yaralama suçu yönünden 5271 sayılı Kanunu’nun 253. maddesindeki esas ve usullere göre uzlaştırma işlemlerinin aynı Kanun'un 254. maddesi (karar tarihindeki düzenleme) uyarınca mahkemesince yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

TÜRK MİLLETİ ADINA

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 225/1. maddesindeki “Hüküm, ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve faili hakkında verilir.” şeklindeki düzenlemeye göre sanık hakkında müştekiler Ziya ve Zafer’i yaralama suçundan açılmış herhangi bir dava bulunmadığı halde, 5271 sayılı CMK'nin 225/1. maddesindeki düzenlemeye aykırı olarak, hakkında açılmış dava bulunmayan ve iddianamede anlatılış tarzına göre unsurları gösterilmeyen bir suç nedeniyle sanık hakkında yaralama suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi hususunun kanun yararına bozma sebebi yapılıp yapılmayacağının takdiri için dosyanın Adalet Bakanlığına gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, takdir hakkı kullanıldıktan sonra diğer kanun yararına bozma istemlerinin incelenmesine, 30.05.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/12943, Karar No: 2009/5636, Tarih: 27.04.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/12943 E.  ,  2009/5636 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davalı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı vekili avukat ... ile davacı vekili avukat ...'ın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 10.8.2006 tarihinde davalıdan ekmek üzere kornişon salatalık tohumu aldığını ve tarlasına ektiğini, ancak tohumların hatalı olması nedeniyle verim alamadığını ilere sürerek 39.411.57 YTL tazminatın davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, davacıya 10.8.2006 tarihinde tohum satmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece 35.175.00 YTL tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacı bu davada davalıdan 10.8.2006 tarihinde satın alarak taralasına ektiği tohumların hatalı olması nedeniyle verim alamadığını ileri sürerek tazminat talebinde bulunmuştur. Davalı ise 10.8.2006 tarihinde davacıya salatalık tohumu satmadığını savunmuş ve akdi ilişkiyi inkar etmiştir. Eldeki davada çözümlenmesi gereken öncelikli sorun davacının 10.8.2006 tarihinde davalıdan tohum olup almadığı hususudur. Hemen belirtmek gerekirki davanın niteliği ve müddabihin miktarı gözetildiğinde olayda tanık dinlenilmesi ve tanık beyanına itibar edilmesi olanaklı değildir. Dosya kapsamı bilrlikte değerlendirildiğinde davacının 10.8.2006

2008/12943-2009/5636

tarihinde davalıdan tohum aldığına dair iddiasını, bir başka deyişle akdi ilişkiyi ispat edemediği anlaşılmaktadır. Akdi ilişkiyi ispat edemeyen davacının var olduğu iddia edilen zararındanda davalı sorumlu tutulamaz. Mahkemece değinilen bu yön gözardı edilerek yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

2-Yukarıda açıklanan bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bent uyarınca davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 625.00 TL duruşma avukatlık parasının davacıdan alınarak davalıya ödenmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 27.4.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/221, Karar No: 2008/225, Tarih: 05.03.2008

**Hukuk Genel Kurulu         2008/10-221 E.  ,  2008/225 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 10.İş Mahkemesi

TARİHİ : 24/01/2008

Taraflar arasındaki “işsizlik sigortası prim iadesi” davasından dolayı yapılan yargılama sonucunda; Ankara 10.İş Mahkemesince davanın reddine dair verilen 05.06.2006 gün ve 221-242 sayılı kararın incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 10.Hukuk Dairesinin 14.11.2006 gün ve 11080-14426 sayılı ilamıyla; ("...Dava, kapsam dışı personel statüsünde çalışanların, Uyuşmazlık Mahkemesinin 1995/1 Esas 1996/1 Karar sayılı kararı uyarınca Anayasanın 128.maddesinde sözü edilen “diğer kamu görevlileri” olduğu gibi iş güvencesi bakımından kamu personeli sayılarak kamu görevlilerinin sahip olduğu iş güvencesine sahip olmakla 4447 sayılı Kanun 51.maddede sayılan haller nedeniyle işsiz kalmalarının ve dolayısıyla işsizlik sigortası hükümlerinden yararlanmalarının mümkün bulunmadığı gerekçesi ile davacının ücretinden işsizlik sigortası primi kesilemeyeceğinin tespiti ve kesintilerin şimdilik 500,00 YTL’lik kısmının Kurumca tahsil edildiği tarihten itibaren işleyecek faizi ile birlikte tahsiline ilişkindir.

Mahkemece; işsizlik sigortasının da bir sigorta türü olduğu, kapsam dışı personel olarak çalışan davacının sosyal güvenlik açısından 506 sayılı Kanuna tabi olduğunun tespiti ile sigortalılık statüsünün zorunlu olup, sosyal güvenlik hakkının vazgeçilemez ve devredilemez olduğu, dolayısıyla davacının işsizlik sigortasından yararlanmak istememesinin mümkün olmadığı ve 4447 sayılı Kanunun 46/3.maddesi ile anılan kanun kapsamı dışında bırakılanların sınırlı olarak sayıldığı ve davacının statüsü itibariyle bu sayılanlar içinde bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Davacının özelleştirme kapsamında bulunan Karadeniz Bakır İşletmeleri A. Ş. bünyesinde kapsam dışı personel statüsünde çalıştığı ve ücretinden işsizlik sigortası primi kesildiği tartışmasıdır.

Anayasa'nın 128.maddesi uyarınca, "Devletin, kamu iktisadi teşebbüsleri ve diğer kamu tüzel kişilerinin genel idare esaslarına göre yürütmekle yükümlü oldukları kamu hizmetlerinin gerektirdiği asli ve sürekli görevler, memurlar ve diğer kamu görevlileri eliyle görülür." Mevzuatımızda kapsam dışı personelin tanımına ilişkin açık bir düzenleme bulunmamakla birlikte bu kavram; iş kanunu hükümlerine tabi olarak çalışmakla birlikte toplu iş sözleşmesi hükümlerinden yararlanamayan çalışanları tanımlamak amacıyla kullanılmaktadır.