muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/2180, Karar No: 2017/13090, Tarih: 18.10.2017

**3. Ceza Dairesi         2017/2180 E.  ,  2017/13090 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyetlerine dair

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre o yer Cumhuriyet savcısı ile sanık ... müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin isteme uygun olarak ONANMASINA, 18/10/2017 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

(Muhalif ÜYE )

MUHALEFET ŞERHİ; Sanık ...'in suça iştiraki için öncelikle faillerin bir suçu işlemek konusunda iştirak iradelerini ortaya koymaları ve anlaşmaları gerekir. İştirak iradesi suç işlenmeden önce veya en geç suçun işlenmesi sırasında ortaya çıkmış olmalıdır. İştirak iradesinin mevcudiyeti için, her şerikin diğer faillerle birlikte belirli bir suçun işlenmesine katıldığını bilmesi gerekir. İştirakin kabulü için failde, suça iştirak iradesi olmalıdır.

Yani suça katılanlar önceden, belli bir suçu işleme konusunda aralarında anlaşmalı, irade birliğine varmalıdırlar. Kararlaştırılan bir suç işlenirken, faillerden birisinin diğerlerinden habersiz bir başka suçu daha işlemesi halinde ise önceden anlaşma olmadığı için, ikinci failin icrasına yardım etmeyen diğer failler, bu suçtan sorumlu tutulmazlar.Herhalde failin başkasının fiiline katıldığını bilmesi ve bunu istemiş olması lazımdır. İstenmemiş olan neticenin husulünde her failin sadece tesadüfî olarak fiillerinin birleşmiş olması iştirake yeterli değildir. Bir suça iştirak ettiğini bilmeyen kimsenin bu cehaleti kastı ortadan kaldırır. İştirak halinde suç işlenmesi halinde, iştirakin nevini saptamak için faillerin karar verme ve icra safhalarındaki tüm hareketlerinin nazara alınması ve topluca değerlendirme yapılması gerekmektedir. Kast insanın iç dünyası ile ilgili bir kavram olup, kastın açıkça ifade edilmediği durumlarda, iç dünyaya ait bu olgunun dış dünyaya yansıyan davranışlara bakılarak belirlenmesi yoluna gidilmektedir.

Kişinin eyleminin, bir suça katılma aşamasına ulaşıp ulaşmadığı, ulaşmışsa da suça katılma düzeyinin saptanması için, eylemin bir evresindeki durumun değil, eylemin yapılması için verilen kararın, bu kararın icra ediliş biçiminin, olay öncesi, sırası ve sonraki davranışların da dikkate alınıp, tüm kanıtların birlikte değerlendirilmesi gerekir. Suç işleme kararının aynı suç konusunda alınması gerekir.Yeni ceza yasası kusur teorisini benimsediğini ileri sürmesine rağmen, iştirak konusunda irade teorisini esas almış gözükmektedir. Zira kusur teorisi nedensellik bağından sarfı nazar edemez. İştirak anlaşmasına konu hareket işlenirken kastı aşan bir netice meydana gelmişse, bundan tüm ortaklar kusurları derecesinde sorumlu olurlar.

İştirak anlaşmasına konu suç dışında bir suç işlenmişse, ortakların sorumluluğu bu suça iştirak etmiş sayılıp sayılmayacakları hususunun tespitinden sonra tayin edilmelidir.

Bu açıklamalar ışığında sanık ...'in olaydaki hukuki durumunun değerlendirilmesine gelince; öncelikle Mağdurlar ... ve Özdemir Yurtsel ile İzmir 2. Çocuk Mahkemesinin 2014/18 esas sayılı dosyasında yargılanan SSÇ......arasında olaydan önce bakışma ve laf atma şeklinde değerlendirilen hadisenin etkisiyle .....’in nişanlısı olup, olaydan sonra evlendiği sanık ...’ın bu meseleyi ... ile konuşmak için....le telefonla görüşmesi ve daha sonra kararlaştırılan buluşma yeri olan parka gelmiş olan mağdurların yanına kimlikleri belirsiz, yüzleri örtülü haldeki şahıslarla gelen sanıklar Uğur ve İlker'in ...’ün üzerine yürüyüp onu kovalamaya ve ona vurmaya başladıkları, bu sırada kimlikleri belirsiz, yüzleri örtülü haldeki 5-6 şahsın mağdur ... Yurtsel’e vurmaya başladıkları, bu sırada sanıklar Uğur ve İlker ile mağdur ... Tekinöz’ün ise onlardan 50 metre kadar ileriye gitmiş oldukları sırada mağdur ...’in kimliği belirsiz yüzü kapşonlu birisi tarafından bıçaklandığı, bu hususun tüm beyanların ortak noktalarından özellikle mağdurların beyanlarından anlaşılmakla; öncelikle İzmir 2. Çocuk Mahkemesinin 2014/18 esas sayılı

dosyasında yargılanan SSÇ...... bu dosyadaki beyanlarının dosya içerisine alınması gerektiği gibi, sanıkların .....laf atmada ismi öne çıkan mağdur ...’ün üzerine yürüyüp onu kovalamaya ve ona vurmaya başladıkları sırada başka şahısların mağdur ...’e vurup yaralamış olmaları, sanık ...'in mağdur ...’e herhangi bir şekilde vurması veya hamlesi veya onu yaralayan şahısları destekleyen bir davranışının olmaması yanında, Sanıklar Uğur ve İlker'in hedefinde mağdur ... olması ve onu dövmeye başlayıp, mağdur ...’den uzaklaşmış olmaları, mağdur Özdemiri yaralayan şahısları sanık ...'in önceden organize ettiğine veya Özdemir’i yaralamak için birlikte suç işleme kararı aldıkları hususunda şüpheden uzak delil elde edilememesi karşısında Özdemir’e yönelik yaralama suçundan TCKnun 37 veya 39. maddeleri kapsamında sorumlu tutulamayacağı için müsnet suçtan beraatine karar verilmesi gerektiği görüşündeyim.18.10.2017

(Muhalif Üye)

...
Yargıtay — Esas No: 2010/24580, Karar No: 2012/14188, Tarih: 17.05.2012

**2. Ceza Dairesi         2010/24580 E.  ,  2012/14188 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2008/278500

MAHKEMESİ : Sinop Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 14/07/2008

NUMARASI : 2008/171 (E) ve 2008/269 (K)

SUÇ : Hakaret, kasten yaralama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-UYAP ortamında temin edilen nüfus kaydına göre sanık D.. A..’ün hükümden sonra 07.06.2009 tarihinde öldüğü anlaşılmakla; sanık hakkında hakaret suçundan açılan kamu davasının 5237 Sayılı TCK.nun 64. maddesi uyarınca düşürülmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle hükmün, 1412 Sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu durum aynı kanunun 322. maddesi gereğince yeniden yargılamayı gerektirmediğinden sanık hakkındaki kamu davasının 5237 sayılı TCK.nun 64. ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE,

2-Sanıklar B.. Ö.. ve Y.. A.. hakkında hakaret suçundan ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin hükmün incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

3-Sanık B.. Ö.. hakkında katılan Dursun’u kasten yaralama suçundan kurulan beraat hükmünün incelenmesinde;

Katılan Y in sanık Berker’den aldığı bilgisayarın arıza yapması üzerine iade amacıyla sanığın işyerine gittiği, katılan Yeliz’in babası olan katılan Dursun’unun da işyerine geldiği ve çıkan tartışmada, sanık Berker’in yumrukla katılan Dursun’u yaraladığı katılanların beyanı ve bu beyanı doğrulayan katılan Dursun’a ait doktor raporu içeriğinden sübuta ermesine

rağmen, atılı suçtan mahkumiyeti yerine, CD deki gerçekliği kanıtlanmayan kayıtlara dayanarak yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş katılan Dursun’un temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 17.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6755, Karar No: 2015/5647, Tarih: 11.06.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/6755 E.  ,  2015/5647 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ermenek Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/02/2015

NUMARASI : 2014/325 - 2015/13

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Gaziantep 2. Sulh Hukuk ve Ermenek Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, vasinin değiştirilmesi talebine ilişkindir.

Kısıtlı M.. G..'e Gaziantep 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 29.03.2012 tarih 2012/339 E. - 2012/416 K. sayılı ilâmı ile M.. Ö.. vasi olarak atanmıştır. Gaziantep Oğuzeli Engelsiz Yaşam Bakım ve Rehabilitasyon Merkezi Müdürlüğü kısıtlının kurumlarından ayrılması nedeniyle vasi M.. Ö..'ın vasiliğinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Gaziantep 2. Sulh Hukuk Mahkemesi, kısıtlının yerleşim yeri adresinin "A. R. A. Zihinsel Engelliler Bakım ve Rehabilitasyon Merkezi Ermenek/Karaman" olduğundan bahisle yetkisizlik kararı vermiştir.

Ermenek Sulh Hukuk Mahkemesince ise kısıtlının yerleşim yerinin "Karaman/Ermenek" olarak değiştirilmesine ilişkin vesayet makamınca alınmış herhangi bir kararın bulunmadığı gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” 412/1. maddesi uyarınca da; "Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez."

Dosyanın incelenmesinden, M.. G..'in kısıtlanmasından sonra vesayet makamı olan Gaziantep 2. Sulh Hukuk Mahkemesince TMK m 412/1'e göre verilmiş bir yerleşim yeri değişikliğine izin kararı olmadığının ve yetkili vesayet makamının Gaziantep 2. Sulh Hukuk Mahkemesi olduğunun anlaşılması nedeniyle uyuşmazlığın Gaziantep 2. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Gaziantep 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 11/06/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/13901, Karar No: 2025/4125, Tarih: 13.03.2025

**10. Hukuk Dairesi         2024/13901 E.  ,  2025/4125 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının davalıya ait ... Ekmek Fabrikası adlı işyerinde 01.02.2006-08.06.2011 tarihleri arasında pişirim ustası olarak sürekli ve kesintisiz çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

1.Davalı vekili; Davacının müvekkiline ait fırında hiç bir zaman daimi bir işçi olarak istihdam edilmediğini, fırında çalışmakta olan işçilerden birinin hastalık veya başka bir sebeple mazeretli olarak işe gelemediği durumlarda bir kaç günlüğüne çalışanlara mutad işlerde yardımcı olmak üzere çağrıldığını, davacının bunun dışında işçi olarak sürekli bir istihdamının kesinlikle söz konusu olmadığını, davacının, kahvehanelerde beklemek suretiyle günübirlik iş buldukça çalışan ama genelde de işsiz olarak boşta gezen birisi olduğunu beyanla davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2.Fer'i müdahil SGK vekili cevap dilekçesinde özetle; hak düşürücü sürenin geçtiğini, kurumda mevcut kayıtların tetkikinden davacının hizmet tespitini talep ettiği dönemde davalı işyerinde çalışmalarına rastlanılmadığının yazılı somut resmi delille sabit olduğunu ve çalışma olgusunun şüpheye yer vermeyecek şekilde ispatlanması gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı, davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının istinaf başvurusunun kabulüne, Mahkeme kararının kaldırılmasına, yeniden hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1.Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davacının düzenli çalışan biri olmadığını, davacının müvekkiline ait işyerinde çalıştığına dair hiçbir yazılı belge ibraz edemediğini belirterek yerel mahkeme kararının müvekkili lehine kaldırılmasını istemiştir.

2.Fer'i müdahil Kurum vekili temyiz dilekçesinde; davanın 5 yıllık zamanaşımına tabii olduğunu, Mahkemenin zamanaşımını göz önüne almaksızın karar verdiğini, eksik inceleme sonucu verilen kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2.Fer'i müdahil Kurum vekili temyiz dilekçesinde; davanın 5 yıllık zamanaşımına tabii olduğunu, Mahkemenin zamanaşımını göz önüne almaksızın karar verdiğini, eksik inceleme sonucu verilen kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde verilen hükmün yerinde olduğu anlaşılmakla davalı ve fer'i müdahil Kurum vekillerinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının ilgiliden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3017, Karar No: 2015/6177, Tarih: 27.04.2015

**19. Hukuk Dairesi         2015/3017 E.  ,  2015/6177 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit-alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabul, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacılar vekili, müvekkillerinin ''...'' ünvanlı işyerini 16/08/2010 tarihli işletme hakkı devir sözleşmesi ile davalılardan 19.000,00 TL nakit ve toplam 15.000,00 TL bedelli 5 adet senet karşılığında devraldıklarını, senetlerle ilgili ayrıca bir taahhütname düzenlendiğini, ancak daha sonra sözleşme kapsamında olan ürünlerin bir kısmının kullanım tarihinin geçtiğinin, bir kısmının barkodlarının olmadığının veya reçetelerinin gerçek olmadığının, ayrıca davalılarca imzalatılan kira sözleşmesinin de gerçek olmadığının anlaşıldığını, sözleşmenin feshedildiğine ilişkin gönderilen ihtarnameye rağmen olumlu sonuç alınamadığını belirterek işletme hakkı devir sözleşmesinin, taahhütnamenin ve taahütnameye konu senetlerin iptaline,nakit olarak verilen 19.000,00 TL'nin davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, müvekkili ...'ın kendisine ait işyerini davacı ...'a 5.000,00 TL karşılığında sözleşme ile devrettiğini ve sözleşme konusu edimlerini eksiksiz yerine getirdiğini, işyerindeki ürünlerin sözleşme kapsamında olmadığını, müvekkili ...'ın ve söz konusu taahhütnamenin de işletmenin devriyle ilgisinin olmadığını, bu davalıya husumet yöneltilemeyeceğini, ayrıca kira sözleşmesiyle ilgili olarak gerçek dışı iddiaların ileri sürüldüğünü savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalılar vekili, müvekkili ...'ın kendisine ait işyerini davacı ...'a 5.000,00 TL karşılığında sözleşme ile devrettiğini ve sözleşme konusu edimlerini eksiksiz yerine getirdiğini, işyerindeki ürünlerin sözleşme kapsamında olmadığını, müvekkili ...'ın ve söz konusu taahhütnamenin de işletmenin devriyle ilgisinin olmadığını, bu davalıya husumet yöneltilemeyeceğini, ayrıca kira sözleşmesiyle ilgili olarak gerçek dışı iddiaların ileri sürüldüğünü savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece toplanan delillere göre; davalı ...'ın işletme devir sözleşmesinin tarafı olmamasına ve kayıtlarda işyeri sahibi olarak davalı ... gözükmesine karşın, işyeri tabelasında ...'ın isminin yer alması, pek çok hastanın ...ödemesini tahsil etmesi amacı ile davalı ...'a vekalet verilmiş olması nedeniyle bu davalıya husumet yöneltilebileceği, ayrıca ...'ın taahhütnameye konu senetlerin düzenlenme nedenine ilişkin beyanının inandırıcı olmadığı, senetlerin dava konusu işletme hakkı devir sözleşmesine karşılık verildiğinin kabulünün gerektiği, davacı ...'ın ise sözleşmenin tarafı olmaması nedeniyle aktif dava açma ehliyetinin bulunmadığı, bunun yanında işletmede yer alan medikal ürünlerin sözleşme kapsamı dışında bırakılmadığının görüldüğü, ayrıca bu ürünlerinin çoğunun ayıplı olduğunun tespit edildiği, bu durumda işletme hakkı devir sözleşmesinin haklı olarak feshedildiğinin ve sözleşme çerçevesinde verilenlerin iadesinin kabulünün gerektiği, sözleşme uyarınca devir bedelinin 5.000,00 TL olarak belirlendiğinin ve nakit olarak ödendiğinin anlaşıldığı, ayrıca toplam 15.000,00 TL bedelli 5 adet senedin verildiği gerekçesiyle davacı ... tarafından açılan davanın aktif dava ehliyeti yokluğundan reddine, davacı ... tarafından açılan davanın kısmen kabul,kısmen reddine, işletme devir bedeli olan 5.000,00 TL'nin davalılardan tahsiline, işletme hakkı devri sözleşmesi kapsamında alınan 5 adet senedin iptaline, fazlaya ilişkin taleplerin reddine karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılar vekilinin husumete yönelik temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, davacı ... ile davalı ... arasında imzalanan işletme hakkı devir sözleşmesinin ve davacı ... ile davalı ... arasında imzalanan taahhütnamenin iptali ile nakit olarak ödenen devir bedelinin iadesi, ayrıca taahhütnameye konu senetler nedeniyle borçlu olunmadığının tespiti istemine ilişkindir. Davacı taraf her ne kadar, işletmede bulunan medikal ürünlerin ayıplı olduğunu iddia etmekte ise de, sözleşmede medikal ürünlerin devir kapsamında olduğuna dair bir ifade bulunmamaktadır. Dolayısıyla davacı taraf işletme hakkı devir sözleşmesini haklı nedenle feshettiğini ispatlayamamıştır.

Öte yandan işletme hakkı devir sözleşmesinde, lehdarı davalı ... olan bonolarla ilgili bir kayıt bulunmadığı gibi, davacı ... ile davalı ... arasında imzalanan taahhütnamede de bonoların işletme hakkı devri için verildiği yönünde bir hüküm yoktur. Dolayısıyla davacı taraf taahhütnameye konu bonoların işletme hakkı devri için verildiği ve bedelsiz olduğu yönündeki iddiasını da kanıtlayamamıştır.

Mahkemece bu yönler gözetilerek davanın tümden reddi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin husumete yönelik temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalılar yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 27.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3072, Karar No: 2023/2365, Tarih: 11.05.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/3072 E.  ,  2023/2365 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SAYISI : 2016/257 E., 2018/54 K.

Taraflar arasındaki ergin olduğu tarihe kadar kurumda kaldığının tespiti davasından dolayı bozma sonrası yapılan yargılama sonunda, Mahkemece davanın kabulüne, davacının ergin olduğu tarihe kadar kurumda kaldığının tespitine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; Sulh Hukuk Mahkemesinin 1984/751 esas 1984/674 karar sayılı ilamı ile 11 yaşındayken devletin koruması altına alındığını, Tekirdağ Yetiştirme Yurduna yerleştirildiğini, koruma kararının alındığı 22.04.1984 tarihinden kararın kaldırıldığı 18.05.1989 tarihine kadar geçen beş yıllık süre zarfında devletin bakım ve koruması altında kaldığını, davacı hakkındaki koruma kararının, korunmakta olduğu yetiştirme yurdundan annesi Lütfiye ...'ın ikinci eşinin çocuğun her türlü maddî ve manevî ihtiyacını karşılayacağının belirtildiği ileri sürerek koruma kararının kaldırılmasını istediği gerekçesiyle Tekirdağ Sulh Hukuk Mahkemesi’nin 18.05.1989 tarih ve 1989/404 Esas, 453 Karar sayılı kararı ile kaldırıldığını, kaldırma kararının çok acele alındığını, davacının okumadığını, bu nedenle yurt tarafından işçi grubuna dahil edilerek otobüs garında muavinlik yapmak üzere bu mesleği öğrenmesi için sorumlu öğretmenleri tarafından bırakılıp akşamları da yurda geri döndüğünü, davacının nerede çalıştığını bilmelerine rağmen annesini ısrarla arayarak oğlunuzdan haber alamıyoruz bize dilekçe vermeniz gerekiyor şeklinde kurum çalışanlarının isteği üzerine dilekçe yazdırıldığını, davacının ne kurumda kaldığını da daha sonraki yıllar boyunca annesiyle görüşmediğini, 25 senedir küs olduğunu, kurumun kötü niyetli olarak ergin olmadan sorumluluktan kurtulmak amacıyla bahsedilen durum nedeniyle, küçüğün haberi olmaksızın, hukuka aykırı olarak korunma kararının kaldırıldığını belirtilerek ergin olduğu tarihe kadar kurumun korumasında kaldığının, ergin oluncaya kadar devletin koruması altında olmanın sağladığı ... memuru olabilme hakkını kullanabilmesi için gerekli belgeyi alma hakkının bulunduğunun tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP