muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/7324, Karar No: 2012/13537, Tarih: 18.09.2012

Kararı, davacı vekili ve davalı ÇEDAŞ vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, davalı ÇEDAŞ'ın dava konusu enerji nakil hatlarını davacı dışındaki abonelerine elektrik sağlamak için kullanmasına, bu kapsamda davalının sorumluluğunun kanundan doğmasına ve Elektrik Tarifeleri Yönetmeliği'nin 13. maddesi kapsamında davalı ... Haber Televizyon A.Ş.'ye işbu davada husumet düşmemesine göre, davalı ÇEDAŞ vekilinin zamanaşımı ve yetkiye yönelik temyiz itirazları ile davacının husumete yönelik temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, davacıya ait enerji nakil hatlarının, davacıya katılım payı ile işletme ve bakım bedeli ödenmeksizin davalı ÇEDAŞ tarafından kullanıldığı iddiasına dayalı alacak istemine ilişkin olup yukarıda yapılan özetten de anlaşılacağı üzere davacı taraf kendi mülkiyetinde bulunan enerji nakil hatlarının, davalı ÇEDAŞ tarafından bedeli ödenmeksizin kullanıldığını ileri sürmüş, davalı ÇEDAŞ vekili ise söz konusu hatların bir kısmının müvekkili tarafından diğer abonelere elektrik enerjisi sağlamak için kullanıldığını kabul etmiştir. 01.03.2003 tarihine kadar yürürlükte bulunan Elektrik Tarifeleri Yönetmeliği'nin 13. maddesinde "Teşekkül veya şirket, abonenin hizmetlerini aksatmamak koşuluyla; abonenin mülkiyetindeki branşman çıkışından bir başka istek sahibine elektrik satabilir. Abone mülkiyetindeki branşman hattından, teşekkül veya şirketin abonesi olarak enerji alacak bir başka abone, teşekkül veya şirketin o yıla ait enerji nakil hattı kilometrik birim fiyatına göre hesaplanan hat katılım bedelini branşman hattı sahibine ödemek zorundadır." denildikten sonra aynı yönetmeliğin 19. maddesinde bu bedelin ne şekilde tespit edileceği düzenlenmiştir. 01.03.2003 tarihinde yürürlüğe giren Enerji Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği'nin 8. maddesinde de benzer şekilde düzenleme yapılmış ve hat katılım bedelinin hangi kriterlere bağlı olarak belirleneceği ayrıntılı şekilde gösterilmiştir. Açıklanan yönetmelik hükümleri karşısında, davacıya ait enerji nakil hatlarının davalı tarafça kullanıldığı da uyuşmazlık konusu olmadığından davacının söz konusu enerji nakil hatlarının kullanılması karşılığında katılım payı istemesi mümkün olup esasen bu husus mahkemenin de kabulündedir.

Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, abonelere ait enerji nakil hatlarının başka bir abone tarafından kullanılması halinde eski aboneye ödenmesi gereken hat katılım payı bedelinin davalı tarafça belirlenmediği, davacı kurumun yönetim kurulu kararı ile belirlediği hat katılım bedelinin hangi esaslara dayandığının belirsiz olduğu açıklandıktan sonra, ek bilirkişi raporu ile davacı kurumun yönetim kurulu tarafından oluşturulan tip protokol ve ilgili yıllara ait ücret tarifeleri üzerinden yapılan hesaplamada davacının talep edebileceği hat katılım payı ve işletme bakım masrafları tutarının 4.366,46 TL olduğu belirtilmiştir. Denetime açık olmayan işbu rapor, hüküm kurmaya yeterli bulunmamaktadır. O halde mahkemece, öncelikle davalı ÇEDAŞ'ın dava konusu hat katılım bedelini belirleyip belirlemediğinin tespit edilmesi, şayet belirlenmemiş ise yukarıda anılan yönetmelik hükümlerindeki kıstaslar dikkate alınmak suretiyle uzman bir bilirkişi kurulundan davaya konu hat katılım bedelinin tespiti konusunda ayrıntılı ve denetime elverişli rapor alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik incelemeye dayalı olarak hüküm tesisi doğru olmamış, hükmün taraflar yararına bozulması gerekmiştir.

3- Bozma sebep ve şekline göre, taraf vekillerinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan (1) nolu bentte yazılı nedenlerle davalı ÇEDAŞ vekilinin zamanaşımı ve yetkiye yönelik temyiz itirazları ile davacının husumete yönelik temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte yazılı nedenlerle kararın taraflar yararına BOZULMASINA, (3) nolu bentte yazılı nedenlerle, taraf vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 18/09/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6058, Karar No: 2021/1668, Tarih: 16.02.2021

**10. Hukuk Dairesi         2020/6058 E.  ,  2021/1668 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, iş kazası sonucu maluliyete uğrayan sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak ilâmında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı ve davalılardan Başbakanlık Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu Rehabilitasyon Merkezi avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına temyiz kapsam ve nedenlere göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı alınmayan temyiz harcının davacıdan alınmasına, 16.02.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15206, Karar No: 2014/4285, Tarih: 06.03.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/15206 E.  ,  2014/4285 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 15. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 15/03/2013

NUMARASI : 2013/309-2013/49

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 15. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 15.03.2013 tarih ve 2013/309-2013/49 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı B.. Ş.. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirkete 32554648 sayılı 31/03/2011-2012 vadeli nakliyat emtia sigorta poliçesi ile sigortalı .. Gıda San. ve Tic. A.Ş'ye ait 33 plaet golf marka isimli muhtelif dondurma emtiası İstanbul’da bulunan ..l Gıda'ya teslim edilmek üzere.. Nak. Tic. Ltd. Şti. sorumluluğunda .. Loj. ve Tic. Ltd. Şti. isimli taşıyacıya ait ..AV .. ve .. EE..plakalı frigofirik tır ile sevk edilmiş, sevkiyat sonrası alıcı depolarına yapılan teslimatta nakliye araç ısısının yüksek olması sonucu emtianın bir kısmı erime sureti ile hasarlandığının tespit edildiğini, bu konuda tutanak düzenlenerek davalıya hasar ihbarında da bulunulduğunu, sigortalının hasar bildirimi ve tazminat talebi üzerine meydana gelen zarar ve ziyan tutarı olan 11.270,00 TL'nin 26/10/2011 tarihinde sigortalıya ödendiğini, müvekkilinin TTK'nın 1301. maddesi uyarınca ödediği tazminat için sigortalısını haklarına halef olduğunu, davalıların asıl ve alt taşıyıcı olmaları sebebiyle meydana gelen hasarda müştereken müteselsilen sorumlu olduklarını belirterek, taşıma işi yapan her 2 aracın trafik kaydının ihtiyati tedbir şerhi verilerek 11.270,00 TL tazminatın 26/10/2011 tarihinden itibaren ticari işlere uygulanan avans faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... Loj. ve Tic. Ltd. Şti. vekili, müvekkili şirketin %100 kusurlu olmadığını ve müvekkili şirket hakkında Kadıköy 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'nde 2011/966 Esas sayılı iflas erteleme davası devam ettiğini, şirketin idaresinin kayyımlara devredildiğini, ödemelerin kayyım denetiminde yapıldığını belirterek, davacının tedbir talebinin reddi ile haksız davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Diğer davalı yapılan tebligata rağmen duruşmalara katılmamış, davaya karşı cevap vermemiştir.

Diğer davalı yapılan tebligata rağmen duruşmalara katılmamış, davaya karşı cevap vermemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına, toplanan delillere ve düzenlenen bilirkişi raporuna göre, davalı . Loj. ve Dış Tic. Ltd. Şti’ye ait 2 adet frigrofirik tırlarla taşınmak üzere işbu davalının yükleme yaptığı dava dışı.. Gıda San. ve Tic. A.Ş'ye ait emtianın tırlarda sıcaklığın -25 C olması gerekirken, bunun basiretli bir tacir gibi hareket etmesi gereken taşıyıcı davalı şirketin bilgisi dahilinde olacağı, ancak işbu davalının tırlardaki sıcaklığı bunun çok altında (-4 C) de tutarak taşınan dondurma emtiasının 11.270,00 TL’lik kısmının eriyerek hasar gördüğü gerekçesiyle, davacı tarafından 11/09/2012 günlü celsede davalı .. Nakliye ve Loj. Hizm. Ltd. Şti. hakkındaki dava takipsiz bırakılmış olduğu ve 3 aylık süre içerisinde yenilenmediğinden bu davalı hakkındaki davanın HMK'nın 150. maddesi gereğince açılmamış sayılmasına; davacının diğer davalı hakkındaki davasının kabulü ile 11.270,00 TL'nin 26/10/2011 tarihinden itibaren 3095 sayılı Kanun'un 2/2. maddesi uyarınca yıllık %15 değişen-azalan oranlarda ticari avans faizi ile birlikte davalı .. Lojistik ve Dış Tic. Ltd. Şti'den tahsil ile davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı .. Loj. ve Tic. Ltd. Şti. vekili temyiz etmiştir.

1-Dava, taşımadan kaynaklı sigorta rücu istemine ilişkin olup, mahkemece yukarıda açıklanan gerekçeyle davalı B.. Ş.. hakkındaki davanın kabulüne karar verilmiştir. Davalı .. Loj. ve Dış Tic. Ltd. Şti’nin İstanbul 16. Anadolu Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 2013/280 Esas sayılı dosyasında iflasına karar verildiği anlaşılmış olup, işbu kararın kesinleşip kesinleşmediğinin mahkemece belirlenmesi ve İİK’nın 194. maddesi uyarınca iflasın açılması halinde, davanın 2. alacaklılar toplanmasından 10 gün sonrasına kadar durdurulması ve davalı şirketin iflas idaresi tarafından temsili gerektiğinden, mahkemece davalı B.. Ş.. hakkında davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle, kararın davalı B.. Ş.. yararına bozulması gerekmiştir.

2-Bozma sebep ve şekline göre, davalı B.. Ş.. vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerden dolayı, davalı B.. Ş.. vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle, hükmün davalı B.. Ş.. yararına BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerden dolayı, davalı B.. Ş.. vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalı.. Loj. ve Dış Tic. Ltd. Şti'ye iadesine, 06.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/16613, Karar No: 2021/1083, Tarih: 14.01.2021

**(Kapatılan)3. Ceza Dairesi         2020/16613 E.  ,  2021/1083 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1) Sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 32/1. maddesi kapsamında, Elazığ Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesince tanzim olunan, 21.03.2016 tarihli heyet raporunda “cezai ehliyeti tamdır.” şeklinde görüş belirtilmiş ve bu rapor hükme esas alınmış ise de, bahse konu raporun ayakta yapılan muayene neticesinde düzenlenmiş olması, mağdur ...’ın kovuşturma aşamasında tespit olunan “Eşim sinir hastasıdır, sürekli ilaç kullanıyor, ilaçlarını içmediğinde de çok agresif davranışlar sergiliyor.” şeklindeki beyanı, sanığın adli sicil kaydında mevcut, Mardin 1. Ağır Ceza Mahkemesine ait, 13.03.2016 tarihinde işlediği “eşe karşı hayati tehlike geçirecek şekilde yaralama” suçundan görülen 2018/318 Esas ve 2018/386 Karar sayılı ilama ilişkin yargılama sırasında, Dicle Üniversitesi Hastanesince düzenlenen raporda şizofreni hastası olan sanığın ceza ehliyetinin bulunmadığı ve TCK'nın 32/1 maddesi kapsamında kaldığının ifade edilmesi ve sanık hakkında TCK’nin 32/1. ve 57. maddeleri gereği hüküm kurulması, sanığın temyiz dilekçesi ekinde sunduğu sağlık raporunda, “organik olmayan psikoz(tedavi ie düzelmeyen)” hastalığı nedeniyle %80 engelli olduğunun belirtilmesi karşısında, hükme esas alınan Elazığ Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesine ait rapor ile diğer deliller arasında çelişki bulunduğu anlaşılmakla sanığın, bahsedilen tüm sağlık raporları ile birlikte, TCK’nin 32/1. maddesi kapsamında bulunup bulunmadığı hususunda duraksamaya yer vermeyecek şekilde nihai rapor temini için Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Dairesine sevki sağlanarak tanzim olunacak rapora göre sanığın hukuki durumunun tespit ve tayininde zorunluluk bulunması,

2) Sanığın, 5237 sayılı TCK’nin 32/1. maddesi kapsamında bulunmadığının tespiti halinde, yargılama konusu eylemlerinin, 5237 sayılı TCK’nin 86/2. maddesi kapsamında yer alan “Basit Kasten Yaralama” suçuna ilişkin olduğu, bahse konu eylemler yönünden öngörülen ceza miktarının “dört aydan bir yıla kadar hapis veya adli para cezası”na ilişkin olduğu anlaşılmakla; 17/10/2019 tarih ve 7188 sayılı

2) Sanığın, 5237 sayılı TCK’nin 32/1. maddesi kapsamında bulunmadığının tespiti halinde, yargılama konusu eylemlerinin, 5237 sayılı TCK’nin 86/2. maddesi kapsamında yer alan “Basit Kasten Yaralama” suçuna ilişkin olduğu, bahse konu eylemler yönünden öngörülen ceza miktarının “dört aydan bir yıla kadar hapis veya adli para cezası”na ilişkin olduğu anlaşılmakla; 17/10/2019 tarih ve 7188 sayılı

Kanun’un 24. maddesi ile yeniden düzenlenen 5271 sayılı CMK’nin 251/1. maddesine göre, “Asliye ceza mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir.” şeklindeki hükme, 7188 sayılı Kanun’un 31. maddesinde yer alan geçici 5/1-d maddesi ile “01/01/2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz.” şeklinde sınırlama getirilmiş ise de Anayasa Mahkemesinin, 19/08/2020 tarih ve 31218 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan, 25/06/2020 tarihli, 2020/16 Esas ve 2020/33 Karar sayılı iptal kararı ile “...kovuşturma evresine geçilmiş...” ibaresine ilişkin esas incelemenin aynı bentte yer alan “...basit yargılama usulü...” yönünden Anayasa'ya aykırı olduğuna ve iptaline karar verildiği, böylece “kovuşturma evresine geçilmiş basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden iptal kararı” verildiği anlaşılmakla; her ne kadar Anayasa Mahkemesi kararları geriye yürümez ise de CMK’de yapılan değişikliklerin derhal uygulanması ilkesi geçerli olsa da iptal kararının sonuçları itibariyle Maddi Ceza Hukukuna ilişkin olduğu, zira CMK’nin 251/3. maddesinde “Basit yargılama usulü uygulanan dosyalarda sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir.” şeklindeki düzenleme gereği maddi ceza hukuku anlamında sanık lehine sonuç doğurmaya elverişli olduğundan, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi Büyük Dairesinin (Scoppola v İtalya (No: 3 – GC), No: 126/05, 22 Mayıs 2012) kararında belirtildiği üzere, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin “Kanunsuz ceza olmaz.” başlıklı 7. maddesi, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın “Suç ve cezalara ilişkin esaslar” başlıklı 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nin 7. ve 5271 sayılı CMK’nin 251. maddeleri uyarınca dosyanın “Basit Yargılama Usulü” yönünden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3) Anayasa Mahkemesinin, 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren, 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3) Anayasa Mahkemesinin, 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren, 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu nedenlerle, 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 14/01/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12815, Karar No: 2019/1464, Tarih: 11.03.2019

**20. Ceza Dairesi         2015/12815 E.  ,  2019/1464 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Sanıklar müdafiinin temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğinin, hükmolunan hapis cezasının süresine göre 5320 sayılı Kanun'un 8/1, 1412 sayılı CMUK'nın 318 ve CMK'nın 299. maddeleri uyarınca duruşmalı inceleme isteğinin reddine karar verilerek duruşmasız inceleme yapılmıştır.

Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve E.2014/140; K.2015/85 sayılı kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanık müdafinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

Sanıklar ..., ..., ..., ve ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içerisindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipinin doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanıklar ..., ..., ..., ve ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içerisindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipinin doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Gizli soruşturmacı sivil giyimli kolluk görevlilerinin; sanık ...'dan 23/04/2012 günü 18.52 saatinde,03/05/2012 günü 18.09 saatinde, 05/05/2012 günü 6.58 saatinde, 10/05/2012 günü 18.44 saatinde, sanık ...'dan 21/04/2012 günü 19.21 saatinde, 23/04/2012 günü 18.55 saatinde, 27/04/2012 günü 18.45 saatinde, 08/05/2012 günü 20.05 saatinde 10/05/2012 günü 18.44 saatinde, 26/05/2012 günü 19.37 saatinde, sanık ...'dan 27/04/2012 günü 18.45 saatinde 23/05/2012 günü 19.01 saatinde, sanık ...'dan 23/04/2012 günü 18.52 satinde, 03/05/2012 günü 18.09 saatinde uyuşturucu madde satın aldıklarının anlaşılması karşısında; Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 28.04.2015 tarih, 2014/462 esas, 2015/135 karar ve 2014/848 esas, 2015/136 karar sayılı kararlarında da bahsedildiği üzere; kolluk görevlilerinin gerçek iradesinin uyuşturucu madde satın alma değil, suçu ve failini belirleyecek suç delilini elde etme olduğu, sanıktan ilk kez uyuşturucu madde alımasından sonraki alımların ayrıca suç oluşturmayacağı ve gerçek anlamda bir "alım - satım" söz konusu olmadığı, sanıkların hareketlerinin bütünüyle “uyuşturucu maddeyi satışa arzetme” suçunu oluşturduğu gözetilmeden, sanıkların birden fazla uyuşturucu madde sattığı kabul edilerek sanık hakkında zincirleme suçla ilgili TCK'nın 43. maddesinin uygulanması suretiyle sanıklara fazla ceza verilmesi,

2- Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

3-Bursa Kriminal Polis Laboratuvarlığı tarafınan alınan tanık numunelerinin de müsadere edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

4- Adli Emanetin 2012/ 4585 sırasında kayıtlı suç delili niteliğndeki görüntü Cd'sinin dosyasında delil olarak muhafaza edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

5-Adli Emanetin 2012/5230 sırasında kayıtlı üretimi, bulundurulması, kullanılması, taşınması, alım ve satımı suç oluşturan uyuşturucu maddenin müsadere edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

6-Üretimi, bulundurulması, kullanılması, taşınması, alım ve satımı suç oluşturan adli emanetin 2012/4439 ve 2012/4440 sırasında kayıtlı uyuşturucu maddenin TCK'nın 54/4. maddesi gereğince müsaderesi yerine TCK'nın 54/1 maddesi gereğince müsaderesine karar verilmesi,

5-Adli Emanetin 2012/5230 sırasında kayıtlı üretimi, bulundurulması, kullanılması, taşınması, alım ve satımı suç oluşturan uyuşturucu maddenin müsadere edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

6-Üretimi, bulundurulması, kullanılması, taşınması, alım ve satımı suç oluşturan adli emanetin 2012/4439 ve 2012/4440 sırasında kayıtlı uyuşturucu maddenin TCK'nın 54/4. maddesi gereğince müsaderesi yerine TCK'nın 54/1 maddesi gereğince müsaderesine karar verilmesi,

7-Gerekçeli karar başlığında 21/04/2012, 23/04/2012, 27/04/2012, 03/05/2012, 05/05/2012, 08/05/2012, 10/05/2012, 23/05/2012, 26/05/2012 olarak gösterilmesi gereken suç tarihinin 03/2012 şeklinde eksik gösterilmesi,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan CMUK'nın 321. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA,

11/03/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1523, Karar No: 2009/5090, Tarih: 19.03.2009

**2. Hukuk Dairesi         2009/1523 E.  ,  2009/5090 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dairemizin 15.12.2008 tarihli geri çevirme kararında, davalı-davacının vesayet altına alınmasına ilişkin Bucak Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesinin 2003/427 esas sayılı dosyasının eklenip birlikte gönderilmesi talep edildiği halde, bu dosya gönderilmemiştir. İstenen dosyanın eklenip gönderilmesi, işin gecikmesine ve ikinci defa iadeye sebep olan ilgililerin dikkatlerinin çekilmesi için dosyanın mahal mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 19.03.2009 (Prş.)