muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/18333, Karar No: 2012/29703, Tarih: 25.12.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/18333 E.  ,  2012/29703 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki el atmanın önlenmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davaya konu 16553 ada 1 parselinde kayıtlı taşınmaz üzerinde yer alan binanın kendisine, 3 parsel sayılı taşınmaz üzerinde yer alan binanın davalıya ait olduğunu, 1 ve 3 nolu parsel arasında 10-12 metrelık kot farkının bulunduğunu, davalı tarafından 3 parsel sayılı taşınmaz üzerinde inşaat yapılmasından önce taraflar arasında sözleşme düzenlendiğini, davalı tarafından toprak harfiyatın başlatıldığını, kendisine ait binalarda çatlama, çökme ve zemin kaymalarının oluştuğunu, bu durumun tespit dosyaları ile tespit edildiğini, meydana gelen zararlardan dolayı davalı hakkında tazminat davası açtığını, kendisi lehine tazminata karar verildiğini, yeni hasarların oluşması karşısında ve kaymanın durdurulabilmesi için ne gibi tedbirlerinin alınması konusunda ... Asliye 3. Hukuk Mahkemesinin Esas No:2006/62 Değişik İş sayılı tespit dosyasında tespit yaptırdığını, davalı tarafın tespit dosyası ile belirlenen tedbirlerini yerine getirmediğini, bu nedenle de 3 parsel üzerine yapılı fore kazık sistemini de destekleyici tedbirlerin hüküm tarihinden itibaren 30 günlük süre içerisinde davalı tarafından alınmasını, davalı tarafından alınmadığı takdirde gerekli tedbirlerin tarafından yapılabilmesine izin verilmesine, tedbirlerin tarafından ifası halinde yapılacak masraflara ilişkin fazlaya ilişkin haklarının saklı kalmak kaydı ile şimdilik 110.000,00 TL bedelin dava tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte 2012/18333-29703

Davalıdan tahsiline, ... Asliye 10. Hukuk Mahkemesinin 2004/90 sayılı dava dosyasında yapılan keşiflerden sonra hasara uğrayan GİMA binasının güney cephesindeki 50 metre ... suyu borusu ve 1 adet kontrol bacasının yenisi ile değiştirilmesi bedeli olan 2.500,00 TL tazminatın avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı; davacının iddialarının doğru olmadığını, gereken güvenlik tedbirlerinin alındığını, ilave ve istinat duvarına gerek bulunmadığını, davanını haksız ve yersiz açıldığını, bu nedenle de yersiz açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı; davacının iddialarının doğru olmadığını, gereken güvenlik tedbirlerinin alındığını, ilave ve istinat duvarına gerek bulunmadığını, davanını haksız ve yersiz açıldığını, bu nedenle de yersiz açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; davalının taşınmazı üzerinde başlattığı toprak harfiyatı neticesinde davacının parseli üzerindeki binalarda meydana gelen zararların devam etmesinin önlenmesi amacıyla davalının alması gereken tedbirler ve olmazsa aynen ifa ve ifa bedelinin tahsiline ilişkindir. Davacı, 16553 ada 1 parsel sayılı taşınmazın malikidir. Davalı, 16553 ada 3 parselin sahibidir. Her iki parsel birbirine komşudur. 3 nolu parsel üzerinde bina inşaatı yapılacağı sırada; davacı ile davalı arasında “Sözleşme ve Taahhütname” başlıklı sözleşme düzenlenmiştir. Mahkemece mahallinde keşif yapılmış, Ortadoğu Teknik Üniversitesi İnşaat Mühendislik Bölümü Geoteknik Mühendislik Dalı Öğretim Görevlileri tarafından rapor düzenlenmiştir. Mahkemece karara dayanak yapılan bu raporda, davalı tarafından yaptırılan iksa sisteminin önüne talep edilen şekilde bir istinat duvarının yapılabilmesinin teknik açıdan mümkün olmadığı, bu sistemin yapılması için talep edilen bedelin haklı olmadığı, davacıya ait binada keşif tarihinde gözlemlenen hasarın yapısal nitelikte olmadığı, yapı için bir tehlike oluşturmadığı, ancak görsel anlamda olumsuzluk meydana getirdiği, ... suyu borusu ve kontrol bacasının yenilenmesi için talep edilen tazminatın da kanıtlanmadığı yönünde görüş bildirilmiş, itiraz üzerine hazırladıkları ek raporların da daha önceki raporlarındaki görüşlerinin devam ettiğini bildirmişlerdir. Davacı tarafından yaptırılan ... 3. AHM' nin 2006/62 esas sayılı tespit dosyasındaki raporda ise, önceki raporlardaki kayma miktarı tespitleri ve rapor kapsamındaki fotoğrafların karşılaştırılması sonucunda zemine bağlı oturmasını ve kaymasını sürdürdüğü, bu nedenlerle hasarların gelişme gösterdiği, kaymanın önlenmesine yönelik alınacak önlemler gerçekleştirilmeden yapılacak tamiratın zaman içerisinde bozulacağı, önlem alınmasının gecikmesi halinde emniyet açısından sakıncalar doğuracağı ve zararın önlenmesi için 2012/18333-29703

genel olarak ne gibi tedbirlerin alınması gerektiği rapor edilmiştir. Mahkemece bu iki rapor arasındaki çelişki giderilmeden hüküm tesis edilmiştir. O halde, konusunda uzman bilirkişiler vasıtasıyla, yukarıda açıklanan bilirkişi raporları arasındaki farklılığı giderecek şekilde ve maddi tesbite uygun ayrıntılı rapor alınarak sonucuna uygun bir karar verilmelidir. Bilirkişi raporları arasındaki çelişki giderilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1760, Karar No: 2013/19954, Tarih: 07.11.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/1760 E.  ,  2013/19954 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 26.11.2012 tarih ve 2012/49-2012/238 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından ayrı ayrı istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; davalı şirketin 2010/11142 sayılı ve “TEMPTA” unsurlu marka başvurusuna, başvurunun resmi Markalar Bülteninde yayınına müteakip, müvekkilinin KHK'nın 8/1 m.uyarınca 175250, 180471 ve 178254 sayılı “TEMPO”, “TEMPO”, “TEMPO” unsurlu markalarını mesnet göstererek yaptığı itirazın, TPE YİDK'nun 2011-M-4804 sayılı kararıyla reddedildiğini, oysa davalı markasının tescil olunmasının müvekkili markalarının karıştırılmasına sebep olacağını, davalı başvurusunda ETİ'nin ana marka, TEMPTA'nın ise ayırt edici unsur olduğunu ileri sürerek YİDK kararının iptali ile markanın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, markaların benzer olmadığını savunmuş, davanın reddini talep etmişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacı adına önceden tescilli olan “TEMPO”, “TEMPO”, “TEMPO” unsurlu markalar ile davalı başvurusuna konu 2010/11142 sayılı “TEMPTA” unsurlu markanın renk, şekil, kompozisyon ve içerdikleri "TEMPO / TEMPTA" ibareleri arasında yüksek düzeyli benzerlik bulunduğu, tescil kapsamlarının da ayniyet içerisinde bulunduğu dikkate alındığında, ortalama tüketici kitlesinin markaları karıştırma ihtimalinin yüksek olduğu, özellikle söz konusu malların alıcı kitlesinin daha ziyade çocuklar olduğu, bilinç düzeyinin düşük olduğu da nazara alındığında bu ihtimalin daha da artacağı, zira markaya konu ayırt edici ibarelerinin 4/5 harflerinin ve sıralamalarının da aynı olduğu, “TEMPO” unsurlu davacı markasındaki krem-kahve şeklindeki renk tonlamasının davalı yanca bisküvi üzerinde tekrarlanmasıyla görsel benzerliğin üst düzeye çıkartıldığı, bütüncül açıdan ve genel izlenime göre değerlendirme yapıldığında davalı markasının bir anlamının olmamasının markalar arasında karıştırma ihtimalini önlemeyeceği gerekçesiyle, davnın kabulüne TPE YİDK'nun 2011-M-4804 sayılı kararının iptaline, davalı adına tescil olunan 2010/11142 sayılı markanın hükümsüzlüğüne, karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekilleri ayrı ayrı temyiz etmişlerdir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davalılar vekilleri ayrı ayrı temyiz etmişlerdir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı Eti Gıda San. ve Tic. A.Ş'den alınmasına, temyiz harcı davalı TPE'den peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 07.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3493, Karar No: 2024/4831, Tarih: 10.06.2024

**11. Hukuk Dairesi         2024/3493 E.  ,  2024/4831 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1932 Esas, 2024/803 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ :İzmir 6. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2023/529 E., 2023/667 K.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacılar vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir.

Adli yardım talebi temyiz yoluna başvuru sırasında istendiğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, davacılar vekilinin adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

Adli yardım 6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır.

Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebini içeren dilekçe ile ekindeki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığından / adli yardım talebinde bulunan davalılardan biri de şirket olup adli yardımdan yararlanabilecek tüzel kişilerden olmadığından, adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bu itibarla;

1.Hükmü veren Mahkeme tarafından 6100 sayılı Kanun’un 337 nci maddesi uyarınca;

a)Adli yardım talebinin reddine dair kararın, talebi reddedilen tarafa “6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 337 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tebliğinden itibaren bir hafta içinde mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edebileceği” şerhini içeren davetiye ile tebliğ edilmesi,

b)Adli yardım talebinde bulunan tarafın, ret kararına karşı itiraz etmesi hâlinde dosyanın itirazı incelemekle görevli Yargıtay (12). Hukuk Dairesine gönderilmek üzere Dairemize gönderilmesi,

2.Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 sayılı Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi uyarınca;

a)Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

2.Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 sayılı Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi uyarınca;

a)Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b)Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3.Verilen kesin süre içinde;

a)Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

b)Temyiz harçlarının tamamlanmaması sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren bir hafta içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra,

Dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

10.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16824, Karar No: 2013/1240, Tarih: 08.02.2013

**17. Hukuk Dairesi         2012/16824 E.  ,  2013/1240 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... Sulh Hukuk, Antalya 4. Sulh Hukuk ve Konya 1. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kısıtlı adayının vesayet altına alınması istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir. Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümlerine yer verilmiştir.

Dosya kapsamındaki, İsmil Bakım ve Rehabilitasyon Merkezi Müdürlüğü'nün 21.11.2012 tarihli yazısına göre, ... adresinin bakımevi adresi olduğu ait olduğu anlaşılmaktadır. Yine, “Kepez/Antalya” adresinin kısıtlı adayının eşi ile birlikte 2 yıldan uzun bir süre önce terkettiği adresi olup, Türk Medeni Kanununun 22. maddesi uyarınca bakım ve sağlık kurumuna konulmanın yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmamasına, kısıtlı adayının ...'nin 2010/71 esas sayılı dosyasındaki 03.02.2011 tarihli oturumda son yerleşim yerinin ... adresi olduğunu beyan etmesine ve kendisine bu adreste tebligat yapılmasına göre, uyuşmazlığın Beylikova Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nun 21. ve 22. maddeleri gereğince Beylikova Sulh Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 08.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3488, Karar No: 2012/21428, Tarih: 24.05.2012

**3. Ceza Dairesi         2010/3488 E.  ,  2012/21428 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık ...'ın katılan ...'yi yaralamasından ötürü kurulan hükmün temyizen incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nin 231/12. maddesi gereğince “hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına itiraz edilebilir” hükmü gereğince kararın temyiz kabiliyeti olmadığından ve ancak itiraz yolu açık bulunduğundan itiraz merciince karar verilmek üzere dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

2) Sanık Fikri'nin katılan Ali'yi yaralamasından ötürü kurulan hükmün temyizen incelenmesinde;

Sanığın tekerrüre esas sabıkası olduğu halde tekerrür hükümlerinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanığın baro tarafından atanan vekille temsil edilmesine göre; 5271 sayılı CMK'nin 324/1 ve 325/1. maddeleri ile Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8/1. maddesi gereğince, ilgili ücret tarifesine göre belirlenecek zorunlu vekil ücretinin yargılama gideri şeklinde sanık aleyhine ve hazine yararına ödenmesine karar verilmesi usul ve yasaya uygun olduğundan tebliğnamedeki bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak;

1) Katılan iddiası ve tanık beyanıyla, sanığın elinde bulunan ve 5237 sayılı TCK'nin 6/1-f-4 hükmüne göre fiilen saldırı ve savunmada kullanmaya elverişli olduğu için silah kapsamında kalan bira şişesi ile katılana vurarak raporda belirtildiği üzere burnunda kırık meydana getirecek şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiği anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK'nin 86/3-e maddesinin uygulanmaması,

2) Katılandaki kırığın hayat fonksiyonlarını 1. derecede etkilediği anlaşılmakla 5560 sayılı Kanun değişikliğinden önceki hali ile TCK'nin 87/3. maddesinin sanık lehine olduğunun gözetilmemesi,

3) Yargılama giderlerinin sanıklardan müteselsilen tahsiline karar verilerek 5271 sayılı CMK'nin 326/2. hükmüne aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan 1412 Sayılı CMUK'un 326. maddesi gereğince kazanılmış hak saklı kalmak kaydı ile hükmün bu sebepten 5320 Sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 Sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun BOZULMASINA, 24/05/2012 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16668, Karar No: 2012/17955, Tarih: 03.09.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/16668 E.  ,  2012/17955 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava, kira sözleşmesinden kaynaklanan itirazın iptali isteğine ilişkindir. 9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 9.2.2012 günlü ve 2012/1 sayılı kararı ile ( tarafların sıfatına bakılmaksızın ) hasılat kirası dahil bu tür davalara ilişkin hüküm ve kararların temyizen incelenmesi görevi 1.3.2012 tarihinden itibaren Yargıtay 6.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 6.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 3.9.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/598, Karar No: 2010/3108, Tarih: 28.04.2010

**1. Ceza Dairesi         2010/598 E.  ,  2010/3108 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adam öldürmek suçundan ... hakkında verilen hüküm Dairemizce onanarak kesinleşmiş olup 01.06.2005 tarihinde 5237 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesi nedeniyle yeniden duruşma açılarak yeniden karar verilmesine yer olmadığına dair (...) Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 03.06.2009 gün ve 165/232 sayılı kararın Yargıtay’ca incelenmesi hükümlü vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hükümlü ... hakkında 765 Sayılı TCK.nun 448, 463, 55/3, 59. maddeleri gereğince kurulup Yargıtay 1. Ceza Dairesince ONANMAK suretiyle kesinleşen hükümden sonra yürürlüğe giren 5237 Sayılı TCK.nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddesi uyarınca yeniden duruşma açılarak yapılan uyarlama sonucu bozma üzerine kurulan hükümde kanuna aykırı cihet görülmediğinden, hükümlü müdafiinin sübuta, kararın usul ve esasa aykırı olduğuna, eksik inceleme ile karar verildiğine, kararın soyut iddialara dayandığına vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA) 28.04.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/26846, Karar No: 2016/9174, Tarih: 05.05.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/26846 E.  ,  2016/9174 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kurtalan Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 31/03/2015

NUMARASI : 2013/527-2015/233

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile davalılardan E.. S.. vd. ile M.. S.. vd. vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm, davacı idare ve davalılardan E.. S.. vd. ile M.. S.. vd.vekillerince temyiz edilmiştir.

Sulu tarım arazisi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde yöntem itibariyle bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1- Dava konusu taşınmazın konumu, yüzölçümü, bilirkişi raporunda yazılı özelliklerine göre %10 oranında objektif değer artışı uygulanması gerekirken, %20 uygulanmak suretiyle fazla bedel tespiti,

2-Acele kamulaştırma kararı davalılardan E.. S.. ve diğerleri vekiline dava açılmadan önce 07/01/2013te tebliğ edilmiş, ayrıca, kamulaştırma ilanı dava açılmasından sonra, keşif yapılmasından önce köyde 09/10/2013 tarihinde askıdan indirilmiştir. Acele kamulaştırma kararı kendisine tebliğ edilmek suretiyle taşınmazın kamulaştırıldığından haberdar olan davalılar yönünden TMK'nin 2.maddesinde yer alan dürüstlük kuralı göz önünde tutularak fidan bedellerine hükmetmemek gerektiğinin düşünülmemesi,

3-Taşınmaz üzerinde bulunan tek katlı yapının ve su havuzunun nitelikleri belirlenip, yapının iç ve dış özellikleri ayrıntılı olarak incelenerek, elektrik, içme suyu, kanalizasyon tesisatlarının olup olmadığı, su ve elektrik abonelikleri olup olmadığı, ıslak ve kuru zemin kaplamaları, çatı kaplaması vs. gibi bir meskende olması gereken tüm unsurları bulunup bulunmadığı araştırılıp, buna göre varsa eksik imalatlar belirlenip, buna göre yapı sınıfı ile eksik imalat oranı tespit edilmek ve fotoğrafları çekilip dosyaya eklenmek suretiyle binaya bedel belirlenip, sonucuna göre karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, eksik inceleme ile karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare ve davalılardan E.. S.. vd. ile M.. S.. vd. vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davacı idare ve davalılardan E.. S.. vd. ile M.. S.. vd. peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 05/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.