muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/6062, Karar No: 2015/3426, Tarih: 17.06.2015

**15. Hukuk Dairesi         2014/6062 E.  ,  2015/3426 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ankara 4. Asliye Ticaret Mahkemesi

Tarihi :10.07.2012

Numarası :2010/292-2012/376

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan iş bedeli alacağın tahsili için yapılan ilamsız icra takibine itirazın iptâli ve takibin devamı istemine ilişkin olup, mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş reddi gerekmiştir.

2-Dosya kapsamı ve mahkemenin kabulüne göre taraflar arasında, davalı yüklenicinin taahhüdünde bulunan Kırşehir Merkez 24 derslikli okul, spor salonu, cami, şadırvan ve ticaret merkezi inşaatlarının mermer işlerinin yapımı konusunda eser sözleşmesi ilişkisi kurulduğu ve takip dayanağı 43.000,00 TL meblağlı çekin iş bedeline mahsuben verildiği anlaşılmaktadır. Söz konusu protokolde yapılacak işlerin m2 birim fiyatları belirtilmiş, kesin hesap yapıldığında toplam bedel hesaplanarak karşılıklı anlaşmaya varılacağı kararlaştırılmıştır. Davalı, savunmalarında akdi ilişkiyi kabul etmemekle birlikte protokoldeki işin Ö.. Ltd. Şti. ve davacı tarafça yapılmadığını da ileri sürmektedir. Davacı taşeronun, bu kabul şekline göre avans olarak verildiği anlaşılan çek bedeline hak kazanabilmesi için işi protokol ile fen ve tekniğine uygun olarak tamamlayıp davalı yükleniciye teslim ettiğini kanıtlaması zorunludur. Davalı yanca bu yönde itirazda bulunulmasına rağmen işin gerçekleştirilip gerçekleştirilmediği, bedele hak kazanılıp kazanılmadığı ve miktarı hususunda yeterli inceleme ve araştırma yapılmamıştır.

O halde mahkemece yapılacak iş; öncelikle dava dışı asıl iş sahibinden davalının taahhüdü altına bulunan Kırşehir Merkez 24 derslikli okul, spor salonu, camii, şadırvan ve ticaret merkezi inşaatlarının mermer işleri ile ilgili (denizlik, basamak, sahanlık, harpuşta) tüm belge ve tutanaklar celp edilip, mahallinde talimat yoluyla konusunda uzman teknik bilirkişi marifetiyle keşif ve bilirkişi incelemesi yaptırılarak davacının 16.12.2008 tarihli protokoldeki edimlerini yerine getirip getirmediği, getirmiş ise birim fiyatlara göre hakettiği bedel hesaplattırılıp, değerlendirilmek suretiyle sonucuna uygun bir karar verilmesi ve bu haliyle alacağın varlığıyla miktarı yapılan yargılama ve alınacak bilirkişi raporuyla saptanmış olacağından koşulları oluşmayan icra inkar tazminatı isteminin reddine karar verilmesi yerine eksik inceleme ve yanlış değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bozulması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 17.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/17471, Karar No: 2007/1705, Tarih: 15.02.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/17471 E.  ,  2007/1705 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki orman kadastrosuna itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar ve davalı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar, ... Mahallesi, Çingen Dağı mevkiinde bulunan 65 ada 106 parsel sayılı taşınmazın orman olmadığı halde 2005 yılında yapılan orman kadastro çalışmalarında orman olarak sınırlandırıldığını belirterek orman sınırlandırmasının iptaliniistemişlerdir. Mahkemece davanın kısmen kabulü ile orman kadastro sınırının 29.06.2006 tarihli harita bilirkişi raporunda (A) işaretli kısma çekilmesine karar verilmiş, hüküm davacılar ve davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, 6 aylık sürede açılan orman kadastrosuna itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 03.05.2005 tarihinde ilan edilen orman kadastrosu bulunmaktadır. Genel arazi kadastrosu işlemi ise, 14.09.1977 tarihinde kesinleşmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve çekişmeli taşınmazın (A) bölümünün resmi belgelere göre yapılan araştırma inceleme sonunda orman sayılan, bunun haricinde kalan bölümün de orman sayılmayan yerlerden olduğu belirlenerek davanın kısmen kabul ve kısmen de reddine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak, mahkemece oluşturulan hüküm infaza elverişli değil ise de, bu eksikliğin giderilmesi hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu nedenle, 04.09.2006 tarihli hüküm fıkrasının birinci paragrafından sonra gelmek üzere “29.06.2006 tarihli ... bilirkişi krokisinin kararın eki sayılmasına ve hükmün infazının bu krokiye göre yapılmasına” sözleri yazılmak suretiyle düzeltilmesine ve H.Y.U.Y.'nın 438/7. maddesi gereğince düzeltilmiş bu hali ile ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere ayrı ayrı yükletilmesine 15/02/2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9360, Karar No: 2016/7271, Tarih: 09.05.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/9360 E.  ,  2016/7271 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki ziynet ve ev eşyası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, dava dilekçesi ile; ziynetlerin düğünden sonra davalının ailesi tarafından saklanmak üzere alındığını, geri verilmediğini, ziynetlerin ve ev eşyalarının davalı yanda kaldığını ileri sürerek; fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak; ziynet eşyalarının ve ev eşyalarının aynen iadesine; olmaz ise, bedelinin yasal faizi ile tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, cevap dilekçesi ile; ziynetlerin davacının ailesinin kasasında saklandığını, davacının ev eşyalarını da alıp götürdüğünü belirterek; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davacının ev eşyaları yönünden açtığı davanın kısmen kabulü ile, 1.495,00 TL eşya bedelinin davalıdan alınarak davacıya ödenmesine; davacının ziynet eşyaları yönünden açtığı davanın ispat edilemediğinden reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Türk Medeni Kanunu’nun 6.maddesi hükmü uyarınca; Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatlamakla yükümlüdür. Gerek doktrinde, gerek Yargıtay içtihatlarında kabul edildiği üzere ispat yükü hayatın olağan akışına aykırı durumu iddia eden ya da savunmada bulunan kimseye düşer. Öte yandan ileri sürdüğü bir olaydan kendi yararına haklar çıkarmak isteyen kimse iddia ettiği olayı ispatlamakla yükümlüdür.

Kural olarak, evlilik sırasında kadına takılan ziynet eşyaları kim tarafından alınmış olursa olsun kadına bağışlanmış sayılır. Dava konusu kadına ait altınlar koca tarafından bozdurulup değişik amaçlarla kullanılmış olabilir. Çeşitli sebeplerle (ev veya araç alımı, evin ihtiyaçları, düğün borçları, balayı...) koca tarafından bozdurulan bu altınların karşılığının hibe edilmediği müddetçe kadına iadesi zorunludur.

Somut olayda; davacı yan, ziynetlerin davalının annesinde kaldığını; davalı yan ise, ziynetlerin davacının ailesinin kasasında saklandığını ileri sürmüştür..

Somut olayda; davacı yan, ziynetlerin davalının annesinde kaldığını; davalı yan ise, ziynetlerin davacının ailesinin kasasında saklandığını ileri sürmüştür..

Davalı tanıkları duyuma dayalı beyanda bulunmuşlar; davacı yanın taraflar ile akrabalığı bulunmayan tanığı .. ise beyanında; "Davacının yakın arkadaşı olurum, davacının ve davalının takı merasimi sırasında birer kurdela boyunlarına asıldı, erkek tarafı kendi takılarını damada, kız tarafı da kendi takılarını geline taktılar. Takı merasimi bitiminde fotoğraf çekimi sırasında davalı taraf boynundaki kurdelayı çıkartarak annesinin elindeki siyah bir torbaya koydu. Davacı da kendi boynundaki kurdelayı gelin torbasına koydu. Düğün bittikten sonra hep birlikte tarafları evlerine konvoy halinde götürdük , o sırada davalının annesi gelerek siz bu gece yalnız kalacaksınız ben korkuyorum, altınlarınızı bana verin bende kalsın, ben daha sonra size veririm dedi. Bunun üzerine, davacı kolunda ve boynunda takılı olan tüm altınları ve gelin torbasındaki altınları davalının annesine bizim yanımızda teslim etti ve altınları alan davalının annesi bizden önce aşağıya indi. Davacının üzerinde düğünde takılan hiçbir altını kalmadı, sadece hatırladığım kadarıyla bir adet kişnişli kolye kalmıştı. Düğünden 15 gün sonra gelin görmek için arkadaşlar ile birlikte tarafların evine gittik, davalının annesi de taraflar ile birlikte yaşıyordu, yanımızda o da oturdu. Davacının üzerinde nişan yüzüğü haricinde hiçbir altını yoktu, hatta konuşma sırasında davacı altınlarım yok dediğinde davalının annesi sert bir şekilde ne altınında bahsediyorsun borçlar için ödendi, altın yok dedi. Biz de bu konuşmadan rahatsızlık duyduk, ben düğün gecesi davacının üzerinde altın kalıp kalmadığını hatırlamıyorum, bildiğim kadarıyla davacının babasının kasasında davacının hiçbir altını yoktu. Taraflar arasındaki son tartışma da davacıdaki kişnişli kolye ve belki tam olarak hatırlamıyorum ama bir iki bilezik yüzünden çıkmış olabilir Çünkü, en son davacıdan onları da istemişler ve davacı da onları vermeyince tarafların arası açıldı" diyerek, görgüye dayalı olarak, düğünden sonra takılan takıların davalının annesine teslim edildiğini beyan etmiştir.

Aksine ciddi, inandırıcı delil ve olaylar bulunmadıkça asıl olan tanıkların gerçeği söylemiş olmalarıdır. Akrabalık veya diğer bir yakınlık başlı başına tanık beyanını değerden düşürücü bir sebep sayılamaz.

Mahkemece; anılan bu tanığın, tarafsız ve görgüye dayalı olan beyanına neden itibar edilmediği açıklanmadan, ziynet eşyalarına yönelik talebin reddedilmesi doğru bulunmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 09.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/36009, Karar No: 2016/2221, Tarih: 28.01.2016

**9. Hukuk Dairesi         2015/36009 E.  ,  2016/2221 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, akti tazminat ile fazla mesai ücreti ve ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkilinin, davalı şirketin... bölgesindeki işyerinde çalışırken yabancı uyruklu işçilerin linç amaçlı saldırısı sonucu haklarının ihlal edildiğini beyanla davalarının kabulü ile akdi tazminat, maaş, kıdem tazminatı ve fazla mesai ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesinde, olayda kusurlarının bulunmadığını ve diğer iddiaların doğru olmadığını beyanla davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının can güvenliğini tehlikeye sokan saldırıya maruz kalmaları nedeni ile akdi sonlandırdığı, bu olayın davacıya akdi haklı nedenle fesih etme imkanı verdiği, davacı tanıklarının iddiayı doğrulayan ve yemin altında verdikleri beyanları nedeniyle fazla mesai yapıldığı iddiasının ispatlandığı gerekçesiyle bir kısım taleplerin kabulüne karar verilmiş, iş sözleşmesinin belirli süreli olmadığı gerekçesiyle akti tazminat isteği reddedilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı yasal süresi içinde davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Mahkemece yapılan yargılama sonunda tefhim edilen kısa kararda diğer alacaklar gösterildiği halde akti tazminat bakımından olumlu olumsuz bir karar verilmemiş, gerekçeli kararda ise akti tazminat isteğinin reddine karar verildiği açıklanmıştır. Bu şekilde kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmıştır.

Kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki 10.04.1992 gün ve ... Esas, ... karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına göre aykırıdır.

Karar tarihinde yürürlükte olan 6100 sayılı HMK. 298/2. maddesinde kısa karar ile gerekçeli kararın çelişkili olamayacağı yukarıda belirtilen YİBK.na uygun bir biçimde yeniden düzenlenmiştir.

6100 sayılı HMK.nun 298/2. maddesine göre “ Gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz.”

Yukarıda belirtildiği üzere duruşmada tefhim edilen hüküm sonucu ile gerekçeli kararın hüküm sonucunun çelişkili olduğu açıkça ortadadır.

Bu nedenlerle 10.04.1992 gün ve ... Esas, ... karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına ( 6100 sayılı yasanın HMK.nun 298/2. maddesine) aykırı olduğu anlaşılan hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

F)Sonuç:

6100 sayılı HMK.nun 298/2. maddesine göre “ Gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz.”

Yukarıda belirtildiği üzere duruşmada tefhim edilen hüküm sonucu ile gerekçeli kararın hüküm sonucunun çelişkili olduğu açıkça ortadadır.

Bu nedenlerle 10.04.1992 gün ve ... Esas, ... karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına ( 6100 sayılı yasanın HMK.nun 298/2. maddesine) aykırı olduğu anlaşılan hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

F)Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 28/01/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/27145, Karar No: 2012/44125, Tarih: 18.12.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/27145 E.  ,  2012/44125 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine. Ancak;

1) Katılanın bıçakla kalçasından ve bacağından yaralandığı olayda ayrıca yumrukla burnuna vurulması neticesinde burnunda kırık meydana gelmiştir. Katılan aşamalarda değişmeyen beyanında; Burnuna kimin vurduğunu fark etmediğini bildirmesi karşısında sanık hakkında burun kırığına da iştirakinin bulunduğunun kabulü ile bıçakla kasten yaralama suçundan 5237 sayılı TCK'nin 86/1 maddesi uyarınca belirlenen temel cezanın TCK'nin 87/3 maddesi ile artırım yapılması suretiyle fazla ceza tayini,

2) “5237 sayılı TCK’nin 53/1-a, b, c, d, e bentlerinde yazılı hakları kullanmaktan mahkum oldukları hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, TCK'nin 53/1-c maddesinde yazılı velayet, vesayet ve kayyımlığa ait yetkileri kendi alt soyu üzerinde kullanmaktan TCK'nin 53/3. maddesi hükmü gereğince şartla tahliye tarihine kadar yoksun bırakılmasına” kadar uygulanabileceği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun BOZULMASINA, 18.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3464, Karar No: 2018/8045, Tarih: 13.09.2018

**12. Hukuk Dairesi         2018/3464 E.  ,  2018/8045 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki üçüncü kişi ... Yaşam Özel Eğitim Ve Rehabilitasyon Sağlık Hizmetleri Limited Şti. tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından başlatılan ilamlı icra takibinde, alacaklının, takip borçlularından ... Öz. Eğt. .... San ve Tic. Ltd. Şti.nin, devrettiği ticari işletmeyi devir alan ... Özel Eğitim ve Rehabilitasyon Sağlık Hizmetleri Ltd. Şti.nin, Milli Eğitim Müdürlüğü ve mal müdürlüğü nezdinde doğmuş ve doğacak alacaklarının borca yeter miktarının haczi için ilgili iki kuruma 89/1 haciz ihbarnamesi gönderilmesi talebinin, icra müdürlüğünce; ".... takibin şirketin devrinden sonra yapıldığı dolayısıyla devralan şirketin takibe konu borcu devralmadığı, .... dosyada borçlu olmayan ... Özel Eğitim ve Rehabilitasyon Sağlık Hizmetleri Ltd. Şti.nin alacaklarının haczi talebinin reddine...'' şeklinde karar verilmesi üzerine icra mahkemesinden ret kararının şikayet yolu ile iptaline veya düzeltilmesine karar verilmesini talep ettiği, mahkemece; B.K 202 ve 4857 sayılı İş Kanunu’nun 6. maddesine göre işletmeyi devralan şirketin de işletmenin borçlarından sorumlu olduğu gerekçesi ile şikayetin kabulüne, icra müdürlüğünün 20.03.2015 tarihli işleminin iptaline, talep edilmesi halinde işletmeyi en son devralan ... Özel Eğitim ve Rehabilitasyon Sağlık Hizmetleri Ltd. Şti.ne borcu ödemesi için icra müdürlüğünce muhtıra gönderilmesine, adı geçen şirkete borcu ödemesi için yedi gün süre verilmesine, ... Özel Eğitim ve Rehabilitasyon Sağlık Hizmetleri Ltd. Şti. tarafından borcun yedi gün içerisinde ödenmemesi halinde bu şirketin üçüncü kişilerdeki hak ve alacaklarına (Milli Eğitim Müdürlüğündeki hak ve alacakları dahil) icra müdürlüğünce haciz konulmasına karar verildiği görülmüştür.

HMK’nun 26. maddesine göre, “Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir. Hâkimin, tarafların talebiyle bağlı olmadığına ilişkin kanun hükümleri saklıdır.” “Taleple bağlılık” olarak da ifade edilen bu ilke uyarınca, hâkimin tarafların talep sonucu ile bağlı olduğu açık olup, somut olayda, şikayetçi alacaklının dava dilekçesinde, işletmeyi en son devralan ... Özel Eğitim ve Rehabilitasyon Sağlık Hizmetleri Ltd. Şti.ne borcu ödemesi için icra müdürlüğünce muhtıra gönderilmesine, adı geçen şirkete borcu ödemesi için yedi gün süre verilmesine, ... Özel Eğitim ve Rehabilitasyon Sağlık Hizmetleri Ltd. Şti. tarafından borcun yedi gün içerisinde ödenmemesi halinde bu şirketin üçüncü kişilerdeki hak ve alacaklarına (Milli Eğitim Müdürlüğündeki hak ve alacakları dahil) icra müdürlüğünce haciz konulmasına yönelik herhangi bir talebi olmadığı halde, mahkemece HMK'nun 26. maddesine aykırı olarak, talep aşılarak hüküm kurulması isabetsizdir.

Öte yandan, ... Özel Eğitim ve Rehabilitasyon Sağlık Hizmetleri Ltd. Şti. şikayetçi alacaklı tarafından icra dosyasının borçlu tarafı haline getirilmedikçe, icra dosyasının borçlusu olmayan 3. kişi ... Özel Eğitim ve Rehabilitasyon Sağlık Hizmetleri Ltd. Şti.'nin 3. kişiler nezdinde doğmuş ve doğacak alacaklarının borca yeter miktarının haczi için 89/1 haciz ihbarnamesi gönderilemez.

O halde mahkemece, şikayetin reddine karar verilmesi gerekirken, talep aşılarak yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ: Üçüncü kişi ...nin temyiz isteminin kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), bozma nedenine göre üçüncü kişinin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 13/09/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/936, Karar No: 2020/5183, Tarih: 18.11.2020

**11. Hukuk Dairesi         2020/936 E.  ,  2020/5183 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy (Kapatılan) 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 01.03.2017 tarih ve 2015/106 E- 2017/38 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kısmen kabulüne-kısmen reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi'nce verilen 05.12.2019 tarih ve 2017/3128 E- 2019/2675 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış, 6100 sayılı Kanun'un 369. maddesi gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddiyle dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin 2007 yılında unlu mamuller cafe ve pasterya alanında faaliyete başlamış olduğunu, 2010 yılında 3.şubesini fast food olarak, 2012 yılında 4.şubesini ızgara ve köfte salonu olarak faaliyete olarak geçildiğini, davalı 2013 yılına kadar Derman Usta Çorba Köfte Salonu ibaresi ile faaliyette iken müvekkiline ait "SAİMOĞLU" ibaresini kötüniyetli olarak TPMK nezdinde 2013/89051 tescil numarasıyla tescil ettirdiğini, müvekkilinin tescilsiz üstün hakka sahip olup, işletme adı ticaret unvanı olarak kullandığı ibarenin marka olarak tescil edilmesinin mümkün olmadığını ileri sürerek, davalı markasının hükümsüzlüğüne, haksız rekabet teşkil eden tecavüzün tespiti ile davalıya ait www.saimoglu.com.tr isimli alan adının müvekkilinin devrine mümkün olmaması durumunda internet sitesinin iptaline, davalının Saimoğlu ibaresiyle imal ettiği satış ve pazarlamasını yaptığı ürünlere markasal kullanımı gösteren tabela broşür menü v.s ürünlerine el konulmasına, toplatılmasına ve imhasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, 1974 tarihinden itibaren müvekkilinin dedesi ...tarafından Saimoğlu ibaresinin kullanılmaya başlandığını, müvekkilininde bu ibarenin 43.sınıfta TPMK nezdinde tescilini yaptırdığını, asıl hak sahibinin müvekkili olup, davacının faaliyet alanının 30/3 sınıf kapsamında bulunduğunu, 2014 yılında köfte ve ızgara alanında faaliyete başladığını, 43.sınıfta faaliyeti bulunmadığından hükümsüzlük koşulları oluşmadığını, tescilsiz markaya ilişkin tecavüz mümkün olamayacağından haksız rekabete ve diğer taleplerin reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk derece mahkemesince, iddia, savunma, toplanan deliller, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacının "Saimoğlu" markasını davalıdan önce oluşturduğunu, kullandığını ve gerçek hak sahibi olduğunu ispatlayamadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı, davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.