muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/7530, Karar No: 2025/3217, Tarih: 19.02.2025

**4. Ceza Dairesi         2022/7530 E.  ,  2025/3217 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/1895 E., 2019/2156 K.

SUÇ : Cumhurbaşkanına hakaret

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik olarak, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince sanık müdafiinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle; atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığına, paylaşımların düşünce ve ifade özgürlüğü kapsamında kaldığına, usul ve yasaya aykırı olan kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.10.2008 tarihli ve 170-220 sayılı kararında da belirtildiği üzere; hakaret fiilinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin şeref, haysiyet ve namusu, toplum içindeki itibarı, diğer fertler nezdindeki saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleştirilmesi gerekmektedir. Somut bir fiil ya da olgu isnat etme veya sövme şeklindeki seçimlik hareketlerden biri ile gerçekleştirilen eylem, bireyin onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte ise hakaret suçu oluşacaktır.

Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kişilere yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövme fiilini oluşturması gerekmektedir.

İnsanın serbestçe haber, bilgi ve başkalarının fikirlerine ulaşabilmesi, edindiği düşünce ve kanaatlerden dolayı kınanamaması ve bunları tek başına veya başkalarıyla birlikte çeşitli yollarla serbestçe ifade edebilmesi, savunabilmesi ve yayabilmesi olarak kabul edilen, ifade özgürlüğü demokratik toplumun temelini oluşturan ana unsurlardan ve toplumun ilerlemesi ve bireyin gelişmesi için gerekli temel şartlardan birini oluşturmaktadır.

Anayasa'nın 26. maddesinde, "Herkes, düşünce ve kanaatlerini söz, yazı, resim veya başka yollarla tek başına veya toplu olarak açıklama ve yayma hakkına sahiptir.” hükmüne yer verilmiştir. Bunun yanında, bu hak, birçok uluslararası belgeye ve mahkeme kararına da konu olmuştur.

Anayasa'nın 26. maddesinde, "Herkes, düşünce ve kanaatlerini söz, yazı, resim veya başka yollarla tek başına veya toplu olarak açıklama ve yayma hakkına sahiptir.” hükmüne yer verilmiştir. Bunun yanında, bu hak, birçok uluslararası belgeye ve mahkeme kararına da konu olmuştur.

Türkiye'nin de yargılama yetkisini kabul ettiği AİHM, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (Sözleşme) 10. maddesinin 2. paragrafı saklı tutulmak üzere, ifade özgürlüğünün sadece toplum tarafından kabul gören veya zararsız veya ilgisiz kabul edilen "bilgi" ve "fikirler" için değil, incitici, şoke edici ya da endişelendirici bilgi ve düşünceler için de geçerli olduğunu pek çok kararında yinelemiştir. AİHM'e göre ifade özgürlüğü, yokluğu halinde "demokratik bir toplum"dan söz edemeyeceğimiz çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin bir gereğidir.

Bununla birlikte, ifade özgürlüğü de mutlak ve sınırsız değildir. Bu hak kullanılırken bireylerin hak ve özgürlüklerini ihlal edecek tutum ve davranışlardan kaçınılması hem ulusal hem de uluslar arası mevzuatlarda yer almaktadır.

Nitekim Anayasa'nın 26. maddesinde koruma altına alınan ifade özgürüğü, aynı maddenin 2. fıkrasında belirtilen sebeplerle sınırlandırılabilir. Dolayısıyla anılan madde ile Anayasanın 13. maddesine göre, ifade özgürlüğüne yönelik sınırlamalar ancak kanunla yapılabilir ve demokratik toplum düzeninin gereklerine ve ölçülülük ilkesine aykırı olamayacağı gibi hak ve özgürlüklerin özlerine de dokunamaz.

Siyasetçilere yönelik eleştirilerin izin verilen sınırlarının özel kişilere nazaran daha geniş olduğu gerek iç hukukumuzda gerekse uluslararası mahkeme kararlarında yerleşmiş bir ilkedir. Bu ilkenin gerekçesi, siyasetçilerin, özel kişilerden farklı olarak, gazetecilerin ve halkın yakın denetimine açık olan, kamuoyuna mal olmuş kişi haline gelmeyi bilerek tercih etmeleridir.

Açıklamalar ışığında somut olayda, sanığın bir takım gazete ve haber sitelerinde yer alan haberleri kendi yorumunu da katarak sayfasında paylaştığı, doğrudan katılana yönelik hakaret içeren bir ifade de bulunmadığı, paylaşım içeriklerinin de siyasi eleştiri niteliğinde olduğu ve dolayısıyla hakaret suçunun unsurları itibarıyla oluşmadığı gözetilmeden sanığın beraati yerine yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği, tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Antalya 10. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7063, Karar No: 2018/1415, Tarih: 12.02.2018

**8. Ceza Dairesi         2017/7063 E.  ,  2018/1415 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Muhafaza görevini kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın işçi olarak çalıştığı işyerinde yapılan haciz işlemi sonrasında yediemin olarak kendisine teslim edilen malları satış günü satış mahallinde hazır etmediği ve satışın düştüğü; sanığın savunması ve dosya kapsamı itibarıyla eylemin ön ödeme kapsamında dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranılması nedeniyle mahcuzların kaybolmasına neden olma suçunu oluşturacağı ve hukuki durumun TCK.nun 289/3. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 12.02.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20230, Karar No: 2012/30465, Tarih: 30.10.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/20230 E.  ,  2012/30465 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Akyazı İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/04/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacılar tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

1) Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.'nun 366. ve HUMK.'nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA),

2) HMK'nun 368. maddesi gereğince temyiz talebinin kötü niyetle yapıldığı anlaşılırsa, Yargıtay'ca 329. madde hükümleri uygulanır. Borçlu vekilinin talebi üzerine mahkemece ihale feshedilmesine rağmen borçlu vekilinin kararı kötü niyetle temyiz ettiği anlaşıldığından HMK'nun 368. maddesi yollaması ile 329/2. maddesi gereğince borçlu vekili Av. Faris Berber'in takdiren 4.000,00 TL disiplin para cezası ile CEZALANDIRILMASINA, para cezasının mahal mahkemesince yerine getirilmesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 30/10/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17869, Karar No: 2013/16298, Tarih: 22.11.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/17869 E.  ,  2013/16298 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Kangal Sulh Hukuk, Malatya 2.Sulh Hukuk ve Ankara 3.Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, kısıtlı adayının vesayet altına alınması istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir. “Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümlerine yer verilmiştir.

Dosya kapsamından, kısıtlı adayı ...'ün, adrese dayalı nüfus kayıt sistemindeki yerleşim yeri olan, "Saray Osmangazi Mahallesi, Özal Bulvarı, No:161/,33 Pursaklar/ Ankara adresinin özel rehabilitasyon yeri olduğu, söz konusu yere yerleştirilmeden önce, "Vatan Caddesi, 26. Sokak, No:3 .../ Malatya" adresinde ikamet ettiği, Kangal İlçe Jandarma Komutanlığının 17.03.2013 tarihli tutanağı ile anlaşılmıştır.

Bu durumda,Türk Medeni Kanununun 22. maddesi uyarınca bakım ve sağlık kurumuna konulmanın yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmamasına göre, uyuşmazlığın Malatya 2.Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK.'nun 21 ve 22. maddeleri gereğince Malatya 2.Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 22.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4174, Karar No: 2019/3600, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/4174 E.  ,  2019/3600 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/17985, Karar No: 2006/2658, Tarih: 02.03.2006

2. Hukuk Dairesi 2005/17985 E., 2006/2658 K.

**2. Hukuk Dairesi 2005/17985 E., 2006/2658 K.**

**- VASİ TAYİNİ**- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 413 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Vesayet makamı, vesayet işlerini görmek için ergin bir kişiyi vasi olarak tayin eder. Ehil olmak yahut ergin olmak vasi olmak için başlı başına yeterli değildir. Vesayet makamı aynca vasi tayin edeceği kişinin şahsi kabiliyetini, becerilerini, ahlaki yapısını, yaşam biçimini de dikkate almak zorundadır.

Kural olarak bir kişi vasi olarak tayin edilir.

Ancak işlerin durumu, malların başka yerlerde olmaları veya özel sebepler dikkate alınarak her biri ayn işleri görmek veya birlikte bütün işleri yürütmek için birden çok kişi de vasi olarak atanabilir.

Ancak bir vesayetin birlikte idaresi için atanacak birden çok vasinin rızaları aranmalıdır (MK m. 413).

Mahkemece; Necla ve Ali'nin babaları Faris'e birlikte vasi atanmış ise de bu kişilerin nzalan alınmadığı gibi, birden çok vasi atanmasının sebebi de karar yerinde gösterilmemiştir. Açıklanan husus üzerinde durulmaması usul ve yasaya aykırıdır.

Sonuç: Temyiz edilen hükmün gösterilen sebeple (BOZULMASINA), bozma sebebine göre de diğer yönlerin incelenmesine yer olmadığına, 02.03.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/20683, Karar No: 2010/9619, Tarih: 12.05.2010

**2. Hukuk Dairesi         2009/20683 E.  ,  2010/9619 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Nevşehir Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ :14.10.2009
Yargıtay — Esas No: 2010/14822, Karar No: 2011/23673, Tarih: 15.12.2011

**3. Ceza Dairesi         2010/14822 E.  ,  2011/23673 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Kamuya yararlı işte çalıştırılma, seçenek yaptırımına çevrilmesine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Kabule uygun olarak açma tarihinin ağaçların kesildiği 2006 Ekim-Kasım ayı yerine tutanak tarihi olarak yazılması mahalinde düzeltilmesi mümkün daktilo hatası kabul edilmekle bozma nedeni yapılmamış ve yine gerek suç tutanağında, gerekse imzacı tanık anlatımında ağaç kesimlerinin motorlu testere ile traşlama yapıldığı belirlenmekle örtü kaldırılmasa dahi bu tür kesimler açmaya yönelik olduğundan tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Sanığın temyiz itirazları, oluşa, yapılan yargılamaya, toplanan delillere, gerekçeye ve uygulamaya göre yerinde görülmediğinden, reddiyle hükmün ONANMASINA, 15.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16819, Karar No: 2016/291, Tarih: 19.01.2016

**19. Hukuk Dairesi         2015/16819 E.  ,  2016/291 K.**

**"İçtihat Metni"**

ESAS NO : ...

KARAR NO : ...

ESAS NO : ...

KARAR NO : ...

Y A R G I T A Y İ L A M I

Davacı... ile davalı ...aralarındaki itirazın iptali davası hakkında ...verilen 08/05/2014 gün ve ..... sayılı hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Her ne kadar dosya daha önce de Dairemizin... E. -... K. Sayılı kararı ile geri çevrilmiş ise de, geri çevirme gereği yerine getirilmemiştir. Yargılamanın uzamasına neden olunduğundan Dairemizin geri çevirme kararları gereklerinin yerine getirilmesi konusunda gerekli özen ve dikkatin gösterilmesi ile ilgililerin uyarılmasına, heyetçe incelenmesi gerekli görülen dava ve takip konusu 4.941-TL bedelli çekin aslının eklenerek, yeniden Dairemize gönderilmek üzere dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12116, Karar No: 2013/15547, Tarih: 07.10.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/12116 E.  ,  2013/15547 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, taraflar arasındaki alım satım sözleşmesine konu derilerin teslim edilmemesi nedeniyle, sözleşme uyarınca davalıya verilen bonoların bedelsiz kaldıkları iddiasıyla borçlu olunmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Davalı vekili; kargoda çalınan malların yerine müvekkilinin 7 balya deriyi yine kargo ile ...'e göndermek suretiyle teslim ettiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davalının, davacının sipariş verdiği derileri kargo ile davacıya gönderdiği, ancak bu derilerin kargo şirketinden çalındığı, icraya konulan senetlerin davacı tarafından bu deri alışverişi nedeniyle davalıya verilen senetler olduğu, davalının çalınan deriler yerine yeni deri gönderdiğini savunduğu, ancak davalının yeniden deri teslim ettiği hususunu ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün davalı vekilince temyizi üzerine 19. Hukuk Dairesi'nin 2009/12882 E., 2010/1552 K. sayılı ve 16.02.2010 tarihli ilamı ile bozulmuştur.

Mahkemece bozma sonrası, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda; davalı tarafın, kargodan çalındığı iddia edilen deriler yerine ikinci defa gönderildiği belirtilen deriler ile ilgili Aras Kargo'nun fişini ibraz ettiği, fişteki deri miktarının 335.00 KG-DS olarak yazıldığı, bilirkişi raporunda sonradan gönderilen 31.028 desi deri bedelinin 7.908,42 TL hesaplandığı, bu durumda bilirkişi raporunda belirtilen değer ile icra takibine konu değerin birbiri ile örtüştüğü davalı tarafın çalınan deriler yerine yeniden deri gönderdiğinin anlaşıldığı gerekçesiyle davanın reddi ile ... İcra Müdürlüğü'nün 2005/1269 sayılı dosyasındaki takibin 7908,42 TL üzerinden devamına, 7.908,42 TL üzerinden %20 oranında icra inkar tazminatının davacıdan alınarak davalıya ödenmesine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Menfi tespit davasında icra takibinin durması yönünde teminat yatırılarak verilmiş bir ihtiyati tedbir kararı olmadığı halde, İİK'nun 72/4 madesi uyarınca davalı alacaklının alacağına geç kavuşmasından bahisle tazminata karar verilmesi doğru olmamış, mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.

2- Menfi tespit davasında icra takibinin durması yönünde teminat yatırılarak verilmiş bir ihtiyati tedbir kararı olmadığı halde, İİK'nun 72/4 madesi uyarınca davalı alacaklının alacağına geç kavuşmasından bahisle tazminata karar verilmesi doğru olmamış, mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 07.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1633, Karar No: 2023/16236, Tarih: 20.03.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/1633 E.  ,  2023/16236 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece, sanık hakkında hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar vekilinin temyiz isteği; sanığın müsnet suçu işlediğine dair yeterli delil olduğuna ve sanık servis müdürü olduğu için personeli olan tanıklarını etkilediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece, sanık hakkında hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar vekilinin temyiz isteği; sanığın müsnet suçu işlediğine dair yeterli delil olduğuna ve sanık servis müdürü olduğu için personeli olan tanıklarını etkilediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, "Sanığın ilimizdeki ... Plazada servis müdürü olarak görev yaptığı, katılanların da bu serviste işçi olarak çalıştıkları ve 29.06.2015 olay tarihinden önce çalışanların Sosyal Güvenlik Kurumu (SGK) prim bedellerinin ödenmemesi/az ödenmesi gibi nedenlerle aralarında anlaşmazlık çıktığı, katılanların şikayetleri üzerine SGK'dan gelen görevlilerin iş yerinde denetim yaptıkları ve firmaya ceza kestikleri, bununla birlikte katılanların tüm haklarını alamadıklarından bahisle ... İş Mahkemesine dava açtıkları, aynı iş yerinde çalışmaya devam ettikleri ve olay tarihinde servis müdürü olan sanığın iş yerindeki bölümler arasında gezdiği sırada kaporta bölümüne geldiğinde katılanlardan ...'ın kendisine gelerek daha önceki aynı sorunlardan bahisle konuştukları sırada sanığa "Beni şikayet etmişler, doğru mu?" diye sorduğunda sanığın "Evet, doğrudur." dediğinde "Kim?" diye sorduğu, sanığın da "Herkes." diye cevap verdiğinde, katılanın bu kez "Bu iş yerinde güvenilecek kimse kalmadı, herkes dönek." deyince sanığın da "söz verip de tutmayan dönektir." dediği, bu sözü ortaya söyleyip bir kişinin şahsına yönelik söylemediği, zira o sırada kaporta bölümünde herkesle birlikte katılanların da bulunduğu, ortaya söylenmiş bir laf olup, katılanların SGK'ya şikâyetleri sonrası idari yönden taleplerinin karşılanmasına rağmen, daha da geçmişe yönelik hak talebinde bulundukları bu nedenle sanık servis müdürü ile aralarında sorun çıkıp husumet bulunduğu, sanığın kendi savunmalarına göre haklarının şirket tarafından ödenmesine rağmen daha da geriye dönük hak talepleri nedeniyle işi yavaşlatıp, diğer çalışanları da buna teşvik ederek ve hatta kendilerini işten attırmaya kadar çaba sarf ettiklerini belirttiği, bunun yanında duruşmada ibraz ettiği, dilekçeler ile firmada çalışan diğer bazı işçilerin, olaya ilişkin anlatımlarda bulunup katılanlardan şikâyetçi oldukları anlaşılmış olup mahkememizce dinlenilen tanık beyanlarında da sanığın iddia edildiği üzere katılanların bulunduğu sırada serviste çalışan işçilerin huzurunda katılanlara "karı gibi döneksiniz, dansözsünüz, etek giydiniz" demek suretiyle hakaret ettiğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin, inandırıcı delil bulunmadığı" gerekçesiyle beraat kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

IV. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.03.2023 tarihinde karar verildi.