muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/15088, Karar No: 2006/16533, Tarih: 19.12.2006

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2006/15088 E.  ,  2006/16533 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tesbit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, tarımsal sulama abonesi olduğunu, 20.12.2004 tarihli faturanın elektrik tarifeler Yönetmeliğinin 38. maddesine aykırı olarak düzenlendiğini, itirazlarının dinlenmediğini, sayacın son endeksi ile ilk endeks arasındaki farktan ayrı olarak faturada hayali bir miktar ile reaktif enerji adı altında hesaplama yapılıp 24.545.340.000 Tl. istendiğini bildirip, 6.823.000.000 TL. borçlu olduğunun ve fazladan istenen kısmından borçlu olmadığının tespitini istemiştir.

Davalı, davaya bakmanın idari yargının görev alanında olup faturanın da doğru olduğunu bildirip davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, bilirkişi raporu doğrultusunda davacının 6.823.000.000 TL. borçlu olduğunun, fazla miktardan borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş; hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacının mekanik sayacının söküldüğü 15.4.2004 tarihinden sonra sulama dönemi süresince elektrik kullandığı taraflar arasında ihtilafsızdır. Davaya konu edilen 20.12.2004 tarihli faturada son endeks ile ilk endeks arasındaki fark tüketimden ayrı olarak (+/-) tüketim adı altında bir miktarın daha ilave edilerek ve reaktif tüketimde nazara alınarak hesaplama yapıldığı görülmektedir. Davacı, faturada (+/-) olarak gösterilen miktar ile reaktif

enerji olarak gösterilen miktarların tahakkukta hesaplamaya dahil edilmemesi gerektiği iddiasıyla bu davayı açmıştır. 2006/15088-16533

enerji olarak gösterilen miktarların tahakkukta hesaplamaya dahil edilmemesi gerektiği iddiasıyla bu davayı açmıştır. 2006/15088-16533

Davalı ise Genel Müdürlüğünün talimatıyla 2004 yılı sulama mevsimi başlamadan önce yöredeki ... elektrik kullanımını önlemek için tüm mekanik sayaçların yerlerine dijital sayaç takılmak üzere söküldüğünü, bir kısım abonelerin dijital sayaç taktırmadan elektrik kullanmaya devam ettiklerini, bu nedenle Enerji Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliğinin 18. maddesi ile ... ve usulsüz elektrik kullanımına ilişkin ortak hükümler doğrultusunda saatsiz kullanılan dönemdeki harcamalar da nazara alınarak faturanın düzenlendiğini bildirmiştir.Dosya içerisinde bulunan davalı idarenin yazı ve tutanakları ve aynı mahkemeden gelen benzer dosyalardan idarece mekanik saatlerin dijital saatlerle değiştirilmek üzere söküldüğü anlaşılmaktadır. Davacıya ait mekanik sayacın söküldüğü 15.4.2004 tarihinden sulama mevsiminin sona erdiği tarihe kadar davacının sayaçsız olarak enerji kullandığının kabulü gerekir öyle olunca İl yada İlçe Tarım Müdürlüğünden sulama döneminin süresi sorularak kaç ... enerji kullandığı saptanmalı, sayaç endeksinin göstereceği harcamadan ayrı olarak davacının kullandığı elektrik tutarının Enerji Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliğinin 13,14,15. maddeleri ile Yine Enerji Piyasası düzenleme Kurulunun 2004 yılında “... ve Usulsüz Elektrik Kullanılması Durumunda Yapılacak İşlemlere İlişkin” kararı doğrultusunda hesaplama yapılması gerekir. Mahkemece bu hususlar dikkate alınmadan eksik inceleme ile yürürlükten ... eski Elektrik Tarifeleri Yönetmeliği hükümlerine göre hazırlanan yetersiz bilirkişi raporuna dayanarak yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 19.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/37484, Karar No: 2016/3384, Tarih: 25.02.2016

**4. Ceza Dairesi         2013/37484 E.  ,  2016/3384 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret, yaralama

HÜKÜMLER : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Davaya katılmasına karar verilen suçtan zarar gören ...'ın hükümden sonra 08/04/2014 tarihli dilekçe ile sanık hakkında şikayetinden vazgeçtiğini ve temyiz davasını geri aldığı beyan etmesi karşısında, CMK'nın 243. maddesi uyarınca katılma kararının hükümsüz kaldığı ve temyiz edenin buna yetkisi bulunmadığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca suçtan zarar gören ... vekilinin tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2-Katılan ... vekilinin temyizine gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın, olay tarihinde, aralarında ailevi meseleler yüzünden anlaşmazlık bulunan şikayetçilerin evine gittiği, aralarında çıkan tartışma neticesinde şikayetçilere sinkaflı sözlerle hakaret ettiği, katılan ...'a yumruk savurmak suretiyle yaralamaya teşebbüs ettiği ve ablası olan şikayetçi ...'ı "şunun çocuğunu elinden alın ağzını burnunu kırayım" şeklindeki sözlerle tehdit ettiği katılanların aşamalardaki samimi anlatımları ile tanıkların bu anlatımları doğrulayan beyanlarından anlaşılmasına ve taraflar soruşturmadaki beyanlarından yargılamada bahsetmezse bu aykırılığın kendilerine mahkemece sorulması gerektiği gözetilmeden yasal ve yerinde olmayan gerekçeler ile beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan ... vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 25/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1699, Karar No: 2022/76, Tarih: 10.01.2022

Dairenin 07/03/2018 tarih 2017/1708 Esas 2018/2040 Karar sayılı kararıyla; “.... iddianın ileri sürülüş biçiminden bu davada vekalet görevinin kötüye kullanılması hukuksal nedenine dayanıldığı açıktır. 15.04.2014 tarihinde aynı davacılar tarafından aynı davalı aleyhine, birleştirilen davada dava konusu edilen taşınmazlarla birlikte 80 ve 82 parsel sayılı taşınmazlar için açılarak mahkemenin 2014/437 Esas sayılı dosyasına kaydedilen asıl davada da vekalet görevinin kötüye kullanılması hukuksal nedenine dayanıldığı saptanmıştır. Tarafların ortak mirasbırakanı ...'ya ait çekişme konusu taşınmazların O'nun ölümü üzerine 16.05.2008 tarihinde mirasçılarına intikal ettiği, davacı ... dışındaki davacıların 09.05.2008 tarihinde davacı ...'ün eşi dava dışı ...'i satışa da yetkili olmak üzere vekil tayin ettikleri, vekil ...'in davacıların 448 ada 33 parsel sayılı taşınmazdaki paylarını 03.06.2008 tarihinde dava dışı ...'a; ...'un da 09.06.2009 tarihinde davalı ...'e satış suretiyle temlik ettiği, diğer tüm taşınmazlardaki davacı paylarının ise vekil tarafından 05.06.2008 tarihinde davalı ...'e devredildiği, davacı ...'ın taşınmazlardaki paylarını bizzat satış suretiyle temlik ettiği, 161 ada 51 parsel (eski 765 parsel) sayılı taşınmazın halen dava dışı ... Kuyumculuk Dericilik İnşaat Tur. Ve Tic. Ltd. Şti. adına kayıtlı olduğu, 1937 doğumlu mirasbırakan ...'nın 27.08.2006 tarihinde öldüğü, geriye mirasçıları olarak davanın tarafları ile 27.09.2011 tarihinde ölen eşi ... ...'in kaldığı kayden sabittir. Dinlenen tanık beyanlarından tarafların mirasbırakanı ... ile mirasçılardan ..., ..., ... ve ...'ın 3. kişilere borçlarının olduğu, mirasçıların kendi aralarında çekişmeli taşınmaz paylarının davalı ...'e devri karşılığında mirasbırakanın ve davacılardan bir kısmının borçlarının davalı ... tarafından ödeneceğinin kararlaştırıldığı, nitekim dosyaya ibraz edilen belgelerden de davalı ...'in mirasbırakan ile bazı davacıların bir kısım borçlarını ödediği, bir kısmını ise ödemekte olduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda vekalet görevinin kötüye kullanılmadığı, bir başka anlatımla temliklerin iradi olduğu sonucuna varılmaktadır. Öte yandan, 6100 sayılı HMK'nin 114/1-ı maddesi uyarınca derdestlik dava şartlarından olup resen gözetilmesi gerektiği gibi yine HMK'nin 166/1 maddesine göre sonra açılan dava ilk açılan dava ile birleştirilir. Diğer taraftan, tapu iptali ve tescil davaları kayıt malikleri aleyhine açılır. Somut olayda, davacılardan ... taşınmazlardaki payını bizzat devrettiği gibi, 161 ada 51 parsel sayılı taşınmazın kayıt maliki davada hasım gösterilmemiştir. Ayrıca 2014/437 Esas sayılı dava bakımından 80 ve 82 parsel sayılı taşınmazlar dışındaki taşınmazlar yönünden 2014/399 Esas sayılı dava derdest olduğundan HMK'nın 166. maddesine aykırı biçimde sonradan açılan davanın önce açılan dava ile birleştirilmesi ilkesine de aykırı davranılmıştır

. Somut olayda, davacılardan ... taşınmazlardaki payını bizzat devrettiği gibi, 161 ada 51 parsel sayılı taşınmazın kayıt maliki davada hasım gösterilmemiştir. Ayrıca 2014/437 Esas sayılı dava bakımından 80 ve 82 parsel sayılı taşınmazlar dışındaki taşınmazlar yönünden 2014/399 Esas sayılı dava derdest olduğundan HMK'nın 166. maddesine aykırı biçimde sonradan açılan davanın önce açılan dava ile birleştirilmesi ilkesine de aykırı davranılmıştır. Açıklanan bu olgular yanında, yukarıda izah edildiği üzere temliklerin iradi olduğu, vekalet görevinin kötüye kullanılmadığı anlaşılmaktadır. Hâl böyle olunca, asıl ve birleştirilen davaların reddine karar vermek gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru değildir..." gerekçesiyle karar bozulmuş; bozma kararına karşı davacıların karar düzeltme isteğinin, Dairenin 11/10/2018 tarih 2018/2910 Esas 2018/13437 Karar sayılı kararı ile reddine karar verilmiştir.

2.5. HMK 166. maddesine aykırı hareket edildiğini, sonraki davanın ilk davada birleştirilmesi gerektiğini, yani ilk açılan 2014/399 ( 2016/721) esas sayılı dosya üzerinden yargılamaya devam edilmesi gerektiğini,

2.6. Sözlü yargılama usulüne uyulmadığını,

2.7. Mahkemece bozmadan sonra uyuşmazlığın inançlı işlem olarak nitelendirildiğini ancak inançlı işlemin tanıkla ispatının mümkün olmadığı halde tanıkla ispatın mümkün olduğunun benimsendiğini, davacıların tamamının duruşmadaki beyanlarında yazılı bir sözleşme olmadığını beyan ettiklerini, inançlı işlemin usulünce ispat edilemediğini,

2.8 Kök 448 ada 33 parselin gitti parsellerinde Maliye Hazinesinin de paydaş olup, davanın Maliye Hazinesine de ihbarı gerektiğini, taşınmazlar üzerinde takyidatlar bulunduğu için hak sahiplerine de ihbarı gerektiğini,

2.9. Değer tespitinin de hatalı yapıldığını, dava konusu 448 ada 33 parselin gittisi olan 4421 ada 1 ve 2 parsellerde davalı adına kayıtlı pay oranlarının nazara alınmadığını, sanki taşınmazların tamamı davalı adına gibi hesaplama yapıldığını, Mucur’da bulunan dava konusu taşınmazlar bakımından tasarruf tarihleri itibariyle değer tespitlerinin yapılmadığını,

2.10. Kırşehir Kındam Mahallesindeki taşınmazın bedeli mukabilinde dava dışı ... ...’ye satıldığını, Mucur’daki taşınmazların da bedeli mukabilinde kendisine satıldığını, satışların bedelsiz olduğu yönündeki iddiaların tanıkla değil, ancak yazılı delille ispatı gerektiğini, tarafın kendi muvazaasına dayanamayacağını, tanıklar ... ve ...’nın bir kısım davacıların eşleri olup beyanlarına itibar edilemeyeceğini, diğer tanıklar ... ... ve ... ile aralarında husumet olduğunu, bir kısım davacının başka bir davada dava konusu taşınmazlarla ilgileri olmadığını beyan ettikleri halde eldeki davayı kötüniyetli olarak açtıklarını, bir kısım tanık beyanlarından mirasbırakanın ve davacıların borçlarının davalı tarafından ödendiğinin kanıtlandığını, hangi icra dosyasına ve kuruma ödeme yapıldığının belirtildiğini ve ödemeye ilişkin birtakım belge ve protokoller sunulduğunu ancak mahkemece nazara alınmadığını, dava dışı ... ...’nin Kırşehir Kındam Mahallesindeki taşınmazı alım gücü olmadığının benimsendiğini oysa ki, bu kişi hakkında ekonomik durum araştırması yapılmadığını, mahkemece, davacıların iddialarını tanıkla ispat etmelerinin mümkün olduğu benimsenmesine rağmen davalının ödeme savunmasının tanıkla ispatının mümkün olmadığının benimsenmesinin çelişki olduğunu, icra dosyalarındaki hacizlerin kalkmış olmasının alacağın tahsil edildiğini gösterdiğini, taşınmazların satın alındığı tarihte üzerinde çok fazla haciz olmasına rağmen son tapu kayıtlarına göre hacizlerin kalktığının görüldüğünü, taşınmazların imar görmesi ve kıymetlenmesi nedeniyle eldeki davanın açıldığını, mahkemece usul hataları yapıldığını ve yanlış nitelendirme yapılarak hatalı karar verildiğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

VI. HUKUK GENEL KURULUNA GÖNDERME KARARI

VI. HUKUK GENEL KURULUNA GÖNDERME KARARI

Dairenin 07/09/2019 tarih 2019/1087 Esas 2019/5314 Karar sayılı kararıyla, direnme kararının temyiz incelemesi yapılmak üzere Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar verilmiştir.

VII. DİRENME KARARININ HUKUK GENEL KURULUNCA İNCELENMESİ

Hukuk Genel Kurulunun 09/07/2020 tarih 2019/1-791 Esas 2020/555 Karar Sayılı kararıyla; Mahkemece bozma sonrası kurulan yeni hükmün bir direnme kararı olmayıp, yeni bir gerekçeye dayalı, yeni bir hüküm olduğu gerekçesiyle temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesine karar verilmiştir.

VIII. TEMYİZ İNCELEMESİ

1.Gerekçe

1.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Taraflar arasındaki uyuşmazlık; vekalet görevinin kötüye kullanılması hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

1.2. İlgili Hukuk

1.2.1. Borçlar Kanununun temsil ve vekalet akdini düzenleyen hükümlerine göre, vekalet sözleşmesi büyük ölçüde tarafların karşılıklı güvenine dayanır. Vekilin borçlarının çoğu bu güven unsurundan, onun vekil edenin yararına ve iradesine uygun davranış yükümlülüğünden doğar.

6098 s. Türk Borçlar Kanunu’nda (TBK) sadakat ve özen borcu, vekilin vekil edene karşı en önde gelen borcu kabul edilmiş ve 506. maddesinde (818 s. Borçlar Kanunu’nun 390.) maddesinde aynen; "Vekil, vekâlet borcunu bizzat ifa etmekle yükümlüdür. Ancak vekile yetki verildiği veya durumun zorunlu ya da teamülün mümkün kıldığı hâllerde vekil, işi başkasına yaptırabilir

Vekil üstlendiği iş ve hizmetleri, vekâlet verenin haklı menfaatlerini gözeterek, sadakat ve özenle yürütmekle yükümlüdür.

Vekilin özen borcundan doğan sorumluluğunun belirlenmesinde, benzer alanda iş ve hizmetleri üstlenen basiretli bir vekilin göstermesi gereken davranış esas alınır." hükmüne yer verilmiştir. Bu itibarla vekil, vekil edenin yararına ve iradesine uygun hareket etme, onu zararlandırıcı davranışlardan kaçınma yükümlülüğü altındadır. Vekâletin kapsamı, sözleşmede açıkça gösterilmemişse, görülecek işin niteliğine göre belirlenir. (TBK'nin 504/1) Sözleşmede vekaletin nasıl yerine getirileceği hakkında açık bir hüküm bulunmasa veya yapılan işlem dış temsil yetkisinin sınırları içerisinde kalsa dahi vekilin bu yükümlülüğü daima mevcuttur. Hatta malik tarafından vekilin bir taşınmazın satışında, dilediği bedelle dilediği kimseye satış yapabileceği şeklinde yetkili kılınması, satacağı kimseyi dahi belirtmesi, ona dürüstlük kuralını, sadakat ve özen borcunu göz ardı etmek suretiyle, makul sayılacak ölçüler dışına çıkarak satış yapma hakkını vermez. Vekil edenin yararı ile bağdaşmayacak bir eylem veya işlem yapan vekil değinilen maddenin son fıkrası uyarınca sorumlu olur. Bu sorumluluk BK'de daha hafif olan işçinin sorumluluğuna kıyasen belirlenirken, TBK'de benzer alanda iş ve hizmetleri üslenen basiretli bir vekilin sorumluluğu esas alınarak daha da ağırlaştırılmıştır.

Öte yandan, vekil ile sözleşme yapan kişi 4721 s. Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 3. maddesi anlamında iyi niyetli ise yani vekilin vekalet görevini kötüye kullandığını bilmiyor veya kendisinden beklenen özeni göstermesine rağmen bilmesine olanak yoksa, vekil ile yaptığı sözleşme geçerlidir ve vekil edeni bağlar. Vekil vekalet görevini kötüye kullansa dahi bu husus vekil ile vekalet eden arasında bir iç sorun olarak kalır, vekil ile sözleşme yapan kişinin kazandığı haklara etkili olamaz.

Ne var ki, üçüncü kişi vekil ile çıkar ve işbirliği içerisinde ise veya kötü niyetli olup vekilin vekalet görevini kötüye kullandığını biliyor veya bilmesi gerekiyorsa vekil edenin sözleşme ile bağlı sayılmaması, TMK'nin 2. maddesinde yazılı dürüstlük kuralının doğal bir sonucu olarak kabul edilmelidir. Söz konusu yasa maddesi buyurucu nitelik taşıdığından hakim tarafından kendiliğinden (resen) göz önünde tutulması zorunludur. Aksine düşünce kötü niyeti teşvik etmek en azından ona göz yummak olur. Oysa bütün çağdaş hukuk sistemlerinde kötü niyet korunmamış daima mahkum edilmiştir. Nitekim uygulama ve bilimsel görüşler bu yönde gelişmiş ve kararlılık kazanmıştır.

1.3. Temyiz Nedenlerinin Değerlendirilmesi

1.3.1. Somut olaya gelince; iddianın ileri sürülüş biçiminden eldeki davada vekalet görevinin kötüye kullanılması hukuksal nedenine dayanıldığı açıktır. Ne var ki; bozma sonrası Mahkemece yapılan yargılama sırasında, usul ve yasaya aykırı şekilde direnme kararı adı altında, davanın inançlı işleme dayalı tapu iptali ve tescil davası olarak nitelendirilmesi doğru olmadığı gibi, inançlı işlemin tanıkla ispatının mümkün olduğundan bahisle davanın kabulüne karar verilmiş olması da doğru değildir.

1.3.2. Tarafların ortak mirasbırakanı ...'ya ait çekişme konusu taşınmazların O'nun ölümü üzerine 16.05.2008 tarihinde mirasçılarına intikal ettiği, davacı ... dışındaki davacıların 09.05.2008 tarihinde davacı ...'ün eşi dava dışı ...'i satışa da yetkili olmak üzere vekil tayin ettikleri, vekil ...'in davacıların 448 ada 33 parsel sayılı taşınmazdaki paylarını 03.06.2008 tarihinde dava dışı ...'a; ...'un da 09.06.2009 tarihinde davalı ...'e satış suretiyle temlik ettiği, diğer tüm taşınmazlardaki davacı paylarının ise vekil tarafından 05.06.2008 tarihinde davalı ...'e devredildiği, davacı ...'ın taşınmazlardaki paylarını bizzat satış suretiyle temlik ettiği, 161 ada 51 parsel (eski 765 parsel) sayılı taşınmazın halen dava dışı ... Kuyumculuk Dericilik İnşaat Tur. Ve Tic. Ltd. Şti. adına kayıtlı olduğu, 1937 doğumlu mirasbırakan ...'nın 27.08.2006 tarihinde öldüğü, geriye mirasçıları olarak davanın tarafları ile 27.09.2011 tarihinde ölen eşi ... ...'in kaldığı kayden sabittir.

Dinlenen tanık beyanlarından tarafların mirasbırakanı ... ile mirasçılardan ..., ..., ... ve ...'ın 3. kişilere borçlarının olduğu, mirasçıların kendi aralarında çekişmeli taşınmaz paylarının davalı ...'e devri karşılığında mirasbırakanın ve davacılardan bir kısmının borçlarının davalı ... tarafından ödeneceğinin kararlaştırıldığı, nitekim dosyaya ibraz edilen belgelerden de davalı ...'in mirasbırakan ile bazı davacıların bir kısım borçlarını ödediği, bir kısmını ise ödemekte olduğu anlaşılmaktadır.

1.3.3. Açıklanan bu olgular karşısında temliklerin iradi olduğu ve vekalet görevinin kötüye kullanılmadığı anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca, asıl ve birleştirilen davaların reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru değildir.

IX. SONUÇ:

Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının değinilen yönlerden kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 Sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 Sayılı HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, 20/11/2021 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince gelen temyiz eden davalı vekili için 3.815,00-TL duruşma vekâlet ücretinin temyiz edilen davacılardan alınmasına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 10/01/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6059, Karar No: 2019/3113, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/6059 E.  ,  2019/3113 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25511, Karar No: 2013/27304, Tarih: 02.07.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/25511 E.  ,  2013/27304 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Hazırlık aşmasında şikayetçi uzlaşmayı kabul etmediğini, sanık ise uzlaşmayı kabul ettiğini beyan ettiğinden, tebliğnamedeki bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

iğer temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine, ancak;

Sanığın 17.08.2010 tarihinde verdiği temyiz dilekçesinde, yıllardır psikolojik tedavi gördüğünü, aldığı ilaçların kendisinde şuur bozukluğu meydana getirdiğini, halen Kayseri Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinde tedavi gördüğünü, belirtmesi karşısında, TCK'nin 32. maddesi gereğince akıl hastalığına duçar olup olmadığı araştırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.