muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1444, Karar No: 2017/5073, Tarih: 05.10.2017

**11. Hukuk Dairesi         2017/1444 E.  ,  2017/5073 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 12. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 27/12/2016 tarih ve 2015/438-2016/776 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 03/10/2017 günü hazır bulunan asıl ve birleşen davada davacı vekili Av. ... ile asıl ve birleşen davada davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili asıl davada, müvekkilinin ... Center ...’da bulunan Gümrük Bakanlığı’na bağlı özel geçici depolama yerinin işletmecisi olduğunu, davalı tarafın ithal ettiği dondurulmuş sığır iç yağının davalı tarafın talebi üzerine 17.11.2000 tarihinde şok ünitesinin çalıştığı depolara alındığını, ardiye ücretini ödemeyen davalının gümrük resmi işlemlerini yaparak malı depodan çekmediğini ileri sürerek, ıslah dilekçesi ile birlikte şimdilik 76.864.151.000,00 TL'nin 12.01.2004 tarihinden itibaren reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş, birleşen davada ise, ilk dava tarihi olan 07.01.2004 tarihinden malın depodan alındığı 28.11.2006 tarihine kadar ardiye ücreti olan 77.000,00 TL’nin temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, ithal edilen emtianın ithali ve yurda girişinin müvekkili iradesi dışında engellendiğini, idarenin ithale izin vermemesi nedeniyle gerçekleşmediğini, yurda girişi yasaklanan malın müvekkilinin iradesi dışında soğuk hava deposuna bırakıldığını, bu nedenle müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini, davalı şirket temsilcisi aleyhinde gümrük kaçakçılığı suçundan dolayı açılan ceza davasında sanığın beraatı ile dava konusu yağın iadesine karar verildiği ve müvekkilince talep edildiği halde yağların davalıya iade edilmediğini, 07.02.1985 tarih ve 16859 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan 30.01.1985 tarih ve 85/9053 sayılı Kararname ekindeki karar gereği müvekkilinden ardiye ücreti istenemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece uyulan bozma ilamı doğrultusunda, asıl davanın kabulü ile; 76.864,15 TL'nin temerrüt tarihi 15/01/2004'den itibaren değişen oranlarda avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, birleşen davada ise davanın kabulü ile 77.000 TL'nin 36.000 TL'si için 05/08/2005 tarihinden 28.000 TL için 08/07/2006 tarihinden 13.000 TL için 03/12/2006 tarihinden itibaren değişen oranlarda avans faiziyle birlikte davalıdan alınıp davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, antrepo ücretinin tahsili istemine ilişkindir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, antrepo ücretinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece 05.07.2005 tarihli ilk kararda davalının antrepo ücretinden sorumlu olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş, davalı vekilinin temyizi üzerine karar Dairemizin 2005/12697 Esas 2007/4346 Karar sayılı ilamı ilamı ile 09.05.2003 tarihli sözleşmenin işletme devri niteliğinde bir sözleşme olmadığı, davacının bu sözleşmeden önceki depo ücreti alacağı talep hakkı olup olmadığının buna göre değerlendirilmesi gerektiğinden bahisle davalı yararına bozulmuştur. Mahkemece 18.03.2008 tarihli ikinci kararda yükün antrepoya alındığı tarihte antreponun işleticisinin kooperatif olduğu, davacı ile kooperatif arasındaki 09.05.2003 tarihli devir sözleşmesinin BK'nın 179. maddesi anlamında işletme devri niteliğinde olmadığı işletmenin devrinin davacıya geçmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, davacı vekilinin temyizi üzerine karar, Dairemizin 2008/7416 Esas 2010/3195 Karar sayılı ilamı ile davacının sözleşmeden sonraki alacağını talep etmesi haklı olduğu gibi bozma kararından önce bu döneme ilişkin hesap edilen miktar yönünden de usuli kazanılmış hak doğduğu dikkate alınmak suretiyle, davacının, dava konusu deponun işletmesinin davacı şirkete devredilmesine dair 09.05.2003 tarihli sözleşmeden önceki depo ücret alacağını talep hakkı olup olmadığının değerlendirilmesi ile sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiğinden bahisle davacı yararına bozulmuş, bozma ilamına karşı tarafların karar düzeltme istemi ise Dairemiz bozma ilamının 2'nci bendine göre uyuşmazlık konusu malların fiilen antrepodan çıkış tarihinin belirlenecek olmasına, bu itibarla aynı bendin ilk paragrafındaki 23/02/2011 tarihine kadar malların antrepoda kaldığına ilişkin belirlemenin esasen maddi hataya dayalı ve sonucuda etkili bulunmamasına, ayrıca mahkemece Dairemiz bozma ilamına uyulması halinde bozma ilamının 3'üncü bendine göre asıl davadaki istemin 30/11/2000-06/01/2004 tarihine kadar hesaplanacak olmasına göre reddedilmiştir.

Mahkemece, Dairemizin 2005/12697 Esas 2007/4346 Karar sayılı ilk ve 2008/7416 Esas 2010/3195 Karar sayılı ikinci bozma ilamına uyulmuş olmakla, 09.05.2003 tarihi öncesi antrepo ücretine hükmedilemeyeceği nazara alınmaksızın, bu tarih öncesini de kapsayacak şekilde ve malların antrepodan çıkış tarihi tam olarak belirlenmeksizin hesaplama yapılması doğru görülmemiş, hükmün temyiz eden davalı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, takdir olunan 1.480 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 05/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11311, Karar No: 2013/8832, Tarih: 02.05.2013

**11. Hukuk Dairesi         2011/11311 E.  ,  2013/8832 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 17.03.2011 tarih ve 2009/41-2011/82 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:Davacı vekili, müvekkilinin ... ve ... ibareli marka başvurularının ve ... ... tasarımı başvurusu bulunduğunu, müvekkilinin ürün ve ambalajlarda kullandığı ... ibaresinin, davalının ... ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... ibareli markalarına tecavüz oluşturmadığını, ... ibaresinin 556 sayılı KHK’nın 12. maddesi anlamında dürüstçe kullanıldığını, taraf markalarının birbirine benzemediğini, iltibas yaratmadığını ve marka haklarına tecavüz oluşturmadığını, davalı tarafından müvekkiline ... markalı ürünlerin reklamlarının durdurulması, ürünlerin raflardan çekilmesi ihtarının haksız olduğunu ileri sürerek, müvekkilinin markaları ve tasarımlarının davalının markaları ile iltibas yaratmadığı, marka haklarına tecavüz oluşturmadığı hususunun 556 sayılı KHK’nun 74. maddesi uyarınca tespitine, davacının kullanımının KHK’nın 12. maddesi anlamında iyiniyetli kullanım olduğunun tespitine karar verilmesini ve davalı adına tescilli ... sayılı ... ... ...nolu ... ... nolu ... ve ... nolu ... ibareli markasının 556 KHK’nın 14 maddesi uyarınca tescil edildiği sınıflar bakımından kullanılmadığının tespiti ile KHK’nun 14. ve 42. maddeleri uyarınca hükümsüzlüğüne, sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, müvekkilince ... 2. FSHM’nin 2009/31 E. sayılı dosyası ile ... Gıda A.Ş. aleyhine açılan tecavüzün meni ve refi davasının işbu dava ile birleştirilmesi gerektiğini, bu talep kabul edilmezse bekletici mesele yapılmasını, davacının eti çikolata keyfi sticks ibareli markalarının müvekkilinin ... ve ... ibareli markaları ile iltibas ve marka hakkını tecavüz yarattığını, ... ibaresinin davacı markalarında ön planda kullanıldığını, müvekkilinin hükümsüzlüğü talep edilen markalarını ciddi şekilde kullandığını, üretim ve reklam harcamalarının incelenmesi halinde bu durumun görüleceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, 556 KHK’nın 74. maddesinde belirtilen koşulların mevcut olduğu, işbu davanın ... 2 FSHM’nin 2009/31 E. davasından önce açıldığı, davacı ... ibaresini ürün ve ambalajlarında markanın asli unsuru olarak değil, yan unsur olarak ürünün şeklini ifade etmek amacıyla kullandığından davalının ... veya ... ibarelerini taşıyan markalarından kaynaklanan haklarına tecavüz oluşturmadığı, taraf markaları bütünsel olarak karşılaştırıldığında TTK’nın 57/f-1, b

. maddesinde belirtilen koşulların mevcut olduğu, işbu davanın ... 2 FSHM’nin 2009/31 E. davasından önce açıldığı, davacı ... ibaresini ürün ve ambalajlarında markanın asli unsuru olarak değil, yan unsur olarak ürünün şeklini ifade etmek amacıyla kullandığından davalının ... veya ... ibarelerini taşıyan markalarından kaynaklanan haklarına tecavüz oluşturmadığı, taraf markaları bütünsel olarak karşılaştırıldığında TTK’nın 57/f-1, b.5 kapsamında iltibas ve haksız rekabet bulunmadığı, tüketici nezdinde ürün ve ticari işletme düzeyinde karıştırılma veya bağlantı kurma ihtimalinin mevcut olmadığı, davalının markalarına karşı tecavüz, haksız rekabet bulunmadığından dolayı davacının ... nezdindeki marka ve tasarım tescil başvurularının neticesinin beklenilmesine gerek görülmediği, bilirkişi raporlarında davalının ... ve ... ibareli markaları ürün, reklam ve görsellerinde yoğun bir şekilde kullandığı belirtilmiş ise de davalının her markayı tescilde olduğu gibi ve tescilde belirtilen mal veya hizmetler yönünden kullanma yükümlülüğü bulunduğu, davalının yalnızca ... veya ... ibarelerini ürün, ambalaj ve tanıtımlarında yoğun olarak kullanmasının tüm markaların 14. maddeye uygun kullanıldığı anlamı taşımadığı, hükümsüzlüğe konu edilen ..., ..., ..., ... nolu markaların hepsinin içerisinde ... ibaresi mevcut olup bilirkişi heyetinin değerlendirmesi kapsamında uyuşmazlığa yaklaşılması halinde davalının stick ibareli birden fazla marka tescil ettirmesindeki hukuki menfaatin ortadan kalkacağı, davalının ..., ... ve ... nolu... markalarının 14. maddeye uygun kullanıldığına veya kullanılmamanın haklı nedene dayandığına dair delil bulunmadığından hükümsüzlüğüne karar verilmesi gerektiği, davalının ibraz ettiği 21.05.2008/..., 21.05.2008/..., 29.08.2008/944613 nolu faturalarda ... çikolata ve ... ibareleri yer almakta ise de faturalardaki stick ibaresinin hükümsüzlüğüne karar verilen bu markalardan hangisine ait olduğunun ortaya konulmadığı, davalının birden fazla ...ve ... ibareli markalarının bulunması ve bu cüzi kullanımın hangi markaya ait olduğunun belirlenememesi nedeniyle belirtilen markaların tescildeki tüm ürünler yönünden hükümsüzlüğüne karar verilmesi gerektiği, hükümsüzlüğü istenilen ... nolu ... ile ... nolu ... markalarının ise tescildeki dondurma, yenilebilir buz ürünleri, buz krem, meyveli buz ürünleri yönünden ciddi şekilde kullanıldığının davalı tarafça kanıtlandığı, ancak diğer ürünler yönünden ciddi kullanımın kanıtlanamadığı gerekçesiyle davacının ... ve .... ibareli markaları ile bu ibarelerin kullanıldığı ürün ambalaj tasarımlarının davalının "..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... markalarından kaynaklanan haklarına tecavüz ve haksız rekabet oluşturmadığının tespitine, davalı adına tescilli ..., ... nolu ..., ... nolu ... ibareli markaların 556 sayılı KHK’nın 14, 42/c maddeleri uyarınca hükümsüzlüğüne, sicilden terkinine, davalı adına tescilli ... nolu" ... ve ... nolu ..

... ve .... ibareli markaları ile bu ibarelerin kullanıldığı ürün ambalaj tasarımlarının davalının "..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... markalarından kaynaklanan haklarına tecavüz ve haksız rekabet oluşturmadığının tespitine, davalı adına tescilli ..., ... nolu ..., ... nolu ... ibareli markaların 556 sayılı KHK’nın 14, 42/c maddeleri uyarınca hükümsüzlüğüne, sicilden terkinine, davalı adına tescilli ... nolu" ... ve ... nolu ... markalarının "dondurma, yenilebilir buz ürünleri, (buz krem, meyveli buz ) yönünden 556 sayılı KHK’nın 14 maddesine uygun kullanım ispat edildiğinden bu yöndeki hükümsüzlük isteminin reddine, ... nolu ... ile ... nolu ... markalarının "dondurma, yenilebilir buz ürünler, (buz krem, meyveli buz) ürünler dışındaki ürünler yönünden hükümsüzlüğüne karar verilmiştir.Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-556 sayılı KHK’nın 74. maddesine dayalı olarak açılan davada, davacının dayandığı markaların ve 2008/6141 sayılı tasarımın başvuru aşamasında olduğu ...’den celp edilen belgelerden anlaşılmaktadır. Bu durumda öncelikle söz konusu markalar ile tasarım başvuruları aleyhine itiraz ve dava yoluna gidilip gidilmediği, şayet bir dava açılmış ise sonucunun beklenmesi gerektiği hususu nazara alınmaksızın işin esasına girilerek yazılı şekilde 556 sayılı KHK’nın 74. maddesi uyarınca davanın kabulüne dair hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

2- Mahkemece, 556 sayılı KHK’nın 14. ve 42. maddeleri uyarınca davalı adına tescilli ..., ..., ... nolu ... ibareli markaların hükümsüzlüğüne karar verilmiştir. 556 sayılı KHK’nın 14. maddesi uyarınca, tescilli markaların ayırtedici unsurlarının değiştirilmeksizin markanın farklı unsurlarla kullanılması markayı kullanma olarak kabul edilir. Dosyaya ibraz edilen belgeler ve fatura örneklerinden de davalının ... markasını tescilli olduğu emtia üzerinde ciddi kullanımının bulunduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda davalı kullanımının 556 sayılı KHK’nın 14. maddesine uygun, markasal bir kullanım olduğu anlaşıldığı halde, faturalarda söz konusu ... ibaresinin davalı adına tescilli markalardan hangisi için kullanıldığının anlaşılamadığı gerekçesiyle yazılı şekilde davalı adına tescilli anılan markaların hükümsüzlüğüne karar verilmesi de doğru görülmemiştir.SONUÇ: Yukarıda (1) ve (2) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 02.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2745, Karar No: 2008/4875, Tarih: 27.10.2008

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2008/2745 E.  ,  2008/4875 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirkete kasko sigortalı aracın davalı ... tarafından işletilen otelde çalışan diğer davalı ...'e park edilmek üzere verildikten sonra geceleyin izinsiz olarak kullanılması sırasında meydana gelen tek taraflı kazada hasarlandığını, sigortalısına ödenen miktardan 12.175.60.YTL tazminatın ödeme tarihinden işleyecek ticari reeskont faiziyle birlikte davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalı ... vekili cevabında otelde otopark hizmeti verilmediğini, diğer davalının temizlik ve resepsiyon görevlisi olarak çalışmasına rağmen aracın anahtarlarının davacı sigortalısı tarafından rızaen verilmiş olup tekrar alınmadığını, kazanında davalı ...'nin iş saati bittikten sonra meydana geldiğini, olayda herhangi bir kusurları ve sorumluluklarının da bulunmadığını savunarak davanın husumetten reddini istemiştir.

Diğer davalı davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece dosya kapsamına göre davanın kabulü ile 12.175.60.YTL tazminatın 1.11.2004 ödeme tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve adam çalıştıran davalının BK.nun 55. maddesine uygun biçimde böyle bir zararın vuku bulmaması için hal ve maslahatın icap ettiği bütün dikkat ve itinada bulunduğunu yahut dikkat ve itinada bulunmuş olsa bile zararın vukuuna mani olamayacağını ispat edememiş olmasına göre, davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, ve aşağıda dökümü yazılı 493.08.-YTL kalan onama harcın temyiz eden davalı ...'ten alınmasına 27.10.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18350, Karar No: 2017/1138, Tarih: 20.02.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/18350 E.  ,  2017/1138 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, Kurum tarafından gönderilen ödeme emirlerinin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, davanın açılmamış sayılmasına karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, davacı şirket hakkında kurumca düzenlenen ödeme emrinin iptaline ilişkindir.

Mahkemece, davacı tarafından iki kez takipsiz bırakılan davanın, HMK'nun 150/6 maddesi gereğince açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Somut olayda, 26.03.2015 tarihli celsede davacının duruşma gününden usulüne uygun haberdar olmasına karşın duruşmaya gelmemesi, davalı tarafın da davayı takip etmeyeceğini beyan etmesi nedeniyle davanın işlemden kaldırılmasına karar verildiği, yargılamanın son bulduğu 10.03.2016 tarihli celseden bir önceki 04.02.2016 tarihli celsede davacı tarafın mazeretli sayılmasının talep edildiği, mahkemece mazeretin son kez kabulüne, duruşma zaptının davacıya tebliğine karar verilmiş ise de; davacıya son duruşma tarihini bildiren tebligatın yapılmamış olduğu, 10.03.2016 tarihli celsede ise davacının duruşmaya katılmaması, davalı tarafın da davayı takip etmeyeceğini beyan etmesi nedeniyle davanın açılmamış sayılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

6100 sayılı HMK'nun “Hukuki Dinlenilme Hakkı” başlıklı 27.maddesinde “Davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahiptirler. Bu hak: a) Yargılama ile ilgili olarak bilgi sahibi olunmasını,b) Açıklama ve ispat hakkını, c) Mahkemenin, açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini ve kararların somut ve açık olarak gerekçelendirilmesini, içerir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Bu ilkeler ışığında davacının 04.02.2016 tarihli celsede mazeretinin kabulüne ve duruşma gününün davacıya tebliğine karar verilmiş ise de; iş bu celse ara kararı yerine getrilerek davacı duruşma gününden haberdar edilmeden, takip eden 10.03.2016 tarihli celsede davacının duruşmaya katılmadığından bahisle davanın daha önce işlemden kaldırıldığı gözetilerek açılmamış sayılmasına karar verilmesi açıkça “Hukuki Dinlenilme Hakkına” aykırı olup bozma sebebidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle, BOZULMASINA,temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine

20.02.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/13801, Karar No: 2018/7516, Tarih: 26.06.2018

**8. Ceza Dairesi         2017/13801 E.  ,  2018/7516 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli hırsızlık ve nitelikli mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya kapsamına göre müşteki müdür yardımcısının savcılık ifadesinde,müdür odası camının ve müdür yardımcılarının odasının kapısı kırılıp, çekmecedeki cüzi miktarda bulunan bozuk paraların çalındığını belirtmesi karşısında suçun tamamlandığı gözetilmeden yazılı biçimde teşebbüs hükmü uygulanmak suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın üzerine atılı suçu işlemediğine ilişkin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün ONANMASINA, 26.06.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17053, Karar No: 2014/1051, Tarih: 29.01.2014

**6. Hukuk Dairesi         2013/17053 E.  ,  2014/1051 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 4. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/10/2012

NUMARASI : 2012/511-2012/891

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı alacaklı tarafından davalı borçlu aleyhine kira alacağının tahsili amacıyla tahliye istekli olarak başlatılan icra takibine vaki itiraz üzerine davacı alacaklı icra mahkemesine başvurarak itirazın kaldırılması ve tahliye isteminde bulunmuştur. Mahkemece, davanın kabulü ile kiralananın tahliyesine karar verilmesi üzerine karar davalı borçlu vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı alacaklı tarafından davalı borçlu aleyhine kira alacağının tahsili amacıyla tahliye istekli olarak başlatılan icra takibine vaki itiraz üzerine davacı alacaklı icra mahkemesine başvurarak itirazın kaldırılması ve tahliye isteminde bulunmuştur. Mahkemece, davanın kabulü ile kiralananın tahliyesine karar verilmesi üzerine karar davalı borçlu vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İcra takibinde dayanılan ve karara esas alınan 01.05.2011 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davacı alacaklı vekili davalı borçlu hakkında 27.03.2012 tarihinde başlattığı icra takibinde 4.910 TL bakiye kira alacağının tahsilini istemiştir. Takibe itiraz eden borçlu davalı , kira borcunu ödediğini, dekontlardan da bunun anlaşıldığını belirterek buna ilişkin banka dekontlarını sunmuştur. Davacı alacaklı vekili 27/09/2012 tarihli dilekçesinde davalının 5.5.2006 başlangıç tarihli kira sözleşmesi ile kiracı olduğunu, bu sözleşmeye göre 2009 yılının beşinci ayından başlayan dönemde aylık kiranın 650 YTL, 2010 yılının beşinci ayından itibaren aylık kiranın 780 TL olduğunu, yine taraflar arasında imzalanan 1.5.2011 tarihli kira sözleşmesine göre de 2011 yılının beşinci ayından itibaren aylık kiranın 800 TL olduğunu , bu miktarlar üzerinden hesaplanan toplam alacağının 24.010 TL olduğunu, taraflar arasında bir de mesken kiralanmasına ilişkin sözleşme bulunduğunu, davalının hem bu davaya konu işyeri hem de dava dışı mesken için kira bedellerini aynı hesaba ödediğini, bu hesaba yapılan ödemelerden toplam 19.100 TL'yi işyeri kirasına saydığını, buna göre ödemeler mahsup edildiğinde davalı kiracının takip tarihi itibariyle 4.910 TL bakiye borcunun bulunduğunu , mesken kirası için de takip başlatıldığını ve aynı mahkemenin 2012 /510 esas sayılı dosyasında açılan davanın derdest olduğunu, iki dosyanın birlikte incelenmesi sonucunda takip tutarının ortaya çıkacağını bildirmiştir. Mahkemece bilirkişi raporu alınmışsa da raporun karara esas alınmadığı, davacının ödendiğini bildirdiği miktar esas alınarak sonuca gidildiği görülmektedir. Ne var ki, kiracının işyeri ve mesken için kira ödemelerini aynı hesaba yatırdığı, ödemelerin birçoğunun kayıt taşımadığı gözetildiğinde kiracının ödeme savunması denetlenememektedir. Her ne kadar mahkemece bilirkişi atanmasına ilişkin ara kararında mesken kirası için başlatılan takip dosyası da incelenerek rapor tanzim edilmesi istenmişse de bilirkişi raporunda iş yeri ve mesken kirasıyla ilgili takip miktarı, talep edilebilecek kira, hangi ödemenin işyeri kirasına,hangi ödemenin mesken kirasına sayıldığı hususunda denetime elverişli rapor tanzim edilmediği görülmektedir.