muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1125, Karar No: 2018/131, Tarih: 03.04.2018

Bu açıklamalardan sonra sanığın eyleminin suç oluşturup oluşturmadığına ve suç oluşturduğunun kabulü hâlinde eylemin hukuki niteliğinin belirlenmesine ilişkin uyuşmazlık konuları birlikte değerlendirildiğinde;

Sanığın, katılan Turkcell İletişim Hizmetleri A.Ş.'ye ait baz istasyonuna elektrik veren trafodan doğrudan kablo çekerek kendi evinde elektrik enerjisi kullandığı olayda; elektrik enerjisinden hukuken abonelik esasına göre yararlanılabilmesi, katılan şirketin dağıtıcı konumundaki kurum ile geçerli bir abonelik sözleşmesi kurarak sayaçtan geçen elektrik enerjisinin sahibi hâline gelmesi, sanığın da sahibinin rızası olmaksızın ve kendisi tarafından tüketilen enerji miktarının belirlenmesini önleyecek şekilde elektrik enerjisi tüketmesi şeklindeki eyleminin TCK'nın 163. maddesinin üçüncü fıkrasında düzenlenen karşılıksız yararlanma suçunu oluşturduğu; 6352 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonucunda ekonomik bir değer taşıyan her türlü enerjinin taşınır mal sayılacağına ve elektrik enerjisinin de hırsızlık suçuna konu olabileceğine ilişkin TCK'nın 141. maddesinin ikinci fıkrası ile aynı Kanun'un 142. maddesinin birinci fıkrasının (f) bendinin yürürlükten kaldırılması ve bu bağlamda abonelik esasına göre yararlanılabilen elektrik enerjisinin taşınır mal sayılmaması nedeniyle eylemin hırsızlık suçu kapsamında değerlendirilemeyeceği kabul edilmelidir.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının değişik gerekçe ile kabulüne, eylemin hukuki ihtilaf oluşturduğu gerekçesine dayanan Özel Daire bozma kararının kaldırılmasına, sanığın karşılıksız yararlanma suçundan cezalandırılmasına ilişkin yerel mahkeme hükmünün denetlenmesi amacıyla dosyanın Özel Daireye gönderilmesine karar verilmelidir.

Sanığın eyleminin suç oluşturup oluşturmadığına ilişkin uyuşmazlık konusunda çoğunluk görüşüne katılmayan iki Ceza Genel Kurulu Üyesi; "6352 sayılı Kanun ile 5237 sayılı TCK'nın 141. maddesinin ikinci fıkrasında yer alan 'ekonomik bir değer taşıyan her türlü enerji de taşınabilir mal sayılır' ibaresi ile elektrik enerjisi hakkında hırsızlık suçunu düzenleyen 5237 sayılı TCK'nın 142. maddesinin birinci fıkrasının (f) bendinin yürürlükten kaldırılması nedeniyle eylemin hırsızlık suçunu oluşturmayacağı, aynı Kanun değişikliği ile abonelik esasına göre yararlanılabilen elektrik enerjisini, suyu ve doğal gazı sahibinin rızası olmaksızın ve tüketim miktarının belirlenmesini engelleyecek şekilde tüketme fiillerinin karşılıksız yararlanma suçu kapsamına alındığı, bununla birlikte aboneliği bulunmayan sanık ile katılan şirket arasında hukuki bir ilişki doğduğu, bu nedenle sanığın eyleminin suç oluşturmadığı" düşüncesiyle,

Sanığın eyleminin hukuki niteliğinin belirlenmesine ilişkin uyuşmazlık konusunda çoğunluk görüşüne katılmayan üç Ceza Genel Kurulu Üyesi ise; "6352 sayılı Kanun ile 5237 sayılı TCK'nın 141. maddesinin ikinci fıkrasında yer alan 'ekonomik bir değer taşıyan her türlü enerji de taşınabilir mal sayılır' ibaresi yürürlükten kaldırılmış ise de taşınmaz mülkiyetinin kapsamına girmeyen doğal güç niteliğindeki enerjinin Türk Medeni Kanunu'nun 762. maddesine göre taşınır mal mülkiyetinin konusu olabileceğini, bu kapsamda sanığın dağıtıcı konumundaki kurum ile geçerli bir abonelik sözleşmesi kurarak enerjinin sahibi hâline gelen katılan şirkete elektrik aktaran trafodan kablo çekmek suretiyle rıza olmaksızın yarar sağlaması şeklindeki eyleminin hırsızlık suçunu oluşturduğu" görüşüyle,

Karşı oy kullanmışlardır.

Birinci ve ikinci uyuşmazlık konularında ulaşılan sonuç nedeniyle üçüncü uyuşmazlık konusu değerlendirilmemiştir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının değişik gerekçe ile KABULÜNE,

2- Yargıtay 17. Ceza Dairesinin 12.06.2017 tarihli ve 365-7487 sayılı bozma kararının KALDIRILMASINA,

3- Dosyanın, uygulamanın denetlenmesi amacıyla Yargıtay 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 03.04.2018 tarihinde yapılan müzakerede her iki uyuşmazlık yönünden oy çokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7241, Karar No: 2013/9983, Tarih: 25.06.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/7241 E.  ,  2013/9983 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

12.10.2011 tarihli haciz tutanağı ile kendisine muhafazası için bırakılan malların halen evinde olduğunu beyan eden sanığın savunmasının doğruluğunun tespiti bakımından mallar üzerinde teslim amacı dışında tasarrufta bulunup bulunmadığı, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranması nedeniyle kaybolmasına veya bozulmasına neden olup olmadığı araştırılıp saptanmadan eksik soruşturma ve yazılı gerekçe ile beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 25.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/711, Karar No: 2014/2528, Tarih: 18.02.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/711 E.  ,  2014/2528 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Zonguldak 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 07/11/2013

NUMARASI : 2010/634-2013/426

Davacı, murisinin meslek hastalığı sonucu ölümünden doğan manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava nitelikçe; meslek hastalığına bağlı olarak 06.05.2010 tarihinde ölen sigortalının hak sahibi eşinin manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece meslek hastalığı sonucu ölüm olayının kaçınılmazlık nedenine bağlı olarak ortaya çıktığından bahisle davacının manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne karar verilmişse de, eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidildiği anlaşılmaktadır.

İşverenin, tazminattan sorumlu tutulması giderek, tazminat miktarının belirlenmesinde; meslek hastalığının tespit tarihinde yürürlükte bulunan İş Kanunun 77. ve iş sağlığı ve güvenliği yönetmeliğinin öngördüğü önlemlerin işyerinde olup olmadığının saptanması ile mümkündür. Bu yön ise, başka bir anlatımla, işverenin kusurlu olup olmadığı, varsa kusur oranı, uzman bilirkişiler tarafından düzenlenecek kusur raporu ile tespit edileceği yönü tartışmasızdır. Oysa, mahkemece hakimlik mesleğinin gerektirdiği, genel ve hukuki bilgi ile çözümlenmesi mümkün olmayan, özel ve teknik bilgiyi gerektiren konuda bilirkişiye gitmeden, tarafların meslek hastalığının ortaya çıkmasında kaçınılmazlık olgusunun varlığına ilişkin beyanları yeterli görülmek suretiyle bilirkişi yerine geçilerek sorunun çözümlediği açık-seçiktir.

Yapılacak iş, işçi sağlığı iş güvenliği konularında uzman bilirkişilerden, İş Kanununun 77. Maddesi ile yönetmelik hükümleri göz önünde tutularak yöntemince rapor alınmak, alınan raporu mevcut delillerle birlikte değerlendirmek ve buna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece yukarıda açıklanan maddi ve hukuksal olgular dikkate alınmadan ve özellikle kusur bilirkişi raporu alınmaksızın yazılı şekilde hüküm kurması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının temyiz itirazları ile davalının sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına 18.02.2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/21177, Karar No: 2024/1366, Tarih: 06.02.2024

**6. Ceza Dairesi         2023/21177 E.  ,  2024/1366 K.**

**"İçtihat Metni"**

K A N U N Y A R A R I N A B O Z M A

Basit tehdit suçundan sanık ...'nin (...) 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 106/1-2. cümlesi gereğince 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının anılan Kanun'un 58. maddesi uyarınca mükerrilere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair Antalya 35. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.03.2023 tarihli ve 2021/521 esas, 2023/116 sayılı kararına karşı, Adalet Bakanlığı'nın 01.11.2023 gün ve 94660652-105-07-21974-2023-Kyb sayılı yazısı ile kanun yararına bozma ihbarında bulunulduğundan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 13.12.2023 gün ve 2023/119480 sayılı ihbarnamesiyle Dairemize gönderildiği,

MEZKUR İHBARNAMEDE;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 15.12.2017 tarihli ve 2017/19084 esas, 2017/28185 karar sayılı ilâmında;

" ... Sanığa isnat edilen suçların, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253/3. maddesi kapsamında birlikte işlendiği hususunda tereddüt bulunmamaktadır. Çözülmesi gereken sorun, hüküm kurulurken uzlaştırma kapsamında olmayan suçtan beraate hükmolunması hâlinde, sübutunda sorun olmayan ve müstakilen uzlaştırma kapsamında olan suçla ilgili nasıl bir yol izleneceğidir .... Yapılan yargılama neticesinde ise, sanığın kamu görevlisine hakaret suçundan beraatine hükmolunup, mercii kararından ve kanun yararına bozma talebinden önce kesinleşmesi nedeniyle bu suçun işlendiğinden bahsedilemeyeceği için, sair tehdit suçu yönünden de uzlaştırmaya engel olan 5271 sayılı Kanun'un 53/3. maddesinin uygulanma olanağı kalmayacak ve bu suç yönünden anılan Kanun'un 254. maddesi gereğince uzlaştırma işlemlerinin yapılması gerekecektir ... "

Şeklinde açıklamalara yer verildiği,

Bu bağlamda hüküm kurulurken uzlaştırma kapsamında olmayan suçtan beraate hükmolunması hâlinde, uzlaştırma kapsamında bulunan suç yönünden dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilebileceği, bu durumun ise ihsası rey olarak nitelendirilmeyeceği,

Şeklinde açıklamalara yer verildiği,

Bu bağlamda hüküm kurulurken uzlaştırma kapsamında olmayan suçtan beraate hükmolunması hâlinde, uzlaştırma kapsamında bulunan suç yönünden dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilebileceği, bu durumun ise ihsası rey olarak nitelendirilmeyeceği,

Somut olayda; sanığın üzerine atılı bulunan ve uzlaşmaya engel olan kişisel verileri hukuka aykırı olarak ele geçirmek veya yaymak suçu bakımından beraat kararı verilmiş olması ve basit tehdit suçu yönünden uzlaştırmaya engel olan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253/3. maddesinde yer alan “Uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte işlenmiş olması hâlinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz.” şeklindeki düzenlemenin uygulama olanağının kalmamış olması karşısında, 5271 sayılı Kanun’un 254/1. maddesindeki “Kamu davası açıldıktan sonra kovuşturma konusu suçun uzlaşma kapsamında olduğunun anlaşılması hâlinde, kovuşturma dosyası, uzlaştırma işlemlerinin 253 üncü maddede belirtilen esas ve usûle göre yerine getirilmesi için uzlaştırma bürosuna gönderilir.” şeklindeki düzenleme uyarınca uzlaştırma işleminin yapılması için dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesi ve sonucuna göre sanığın hukukî durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden karar verilmesinde isabet görülmediğinden anılan kararın bozulması gerektiğinin ihbar olunduğu anlaşılmıştır.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Kanun yararına bozma istemine dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın ihbar yazısı incelenen dosya kapsamına göre yerinde görüldüğünden KABULÜ ile, Antalya 35. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.03.2023 tarihli ve 2021/521 esas, 2023/116 karar sayılı kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkra (b) bendi uyarınca sonraki işlemlerin yerel mahkemece yerine getirilmesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

06.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11840, Karar No: 2018/4657, Tarih: 20.06.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/11840 E.  ,  2018/4657 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 29/06/2016 tarih ve 2015/420-2016/226 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ... ... ibareli 35. Sınıf ürünleri içeren 2011/89295, ... ... ibareli 29, 30, 32. Sınıf ürünleri içeren 2010/2694, ... ibareli 29, 30, 32, 35. sınıf ürünleri içeren 2010/29639, ...... ibareli 29, 30, 32. sınıf ürünleri içeren 2010/2693, ...+ŞEKİL ibareli 35, 36, 37, 38, 39, 40, 41, 42, 43, 44, 45. sınıf ürünleri içeren 2001/26440, ...+ŞEKİL ibareli 29, 30, 32. Sınıf ürünleri içeren 2001/26441 sayılı tanınmış markaların sahibi olduğunu, TPE nezdinde daha birçok markasının bulunduğunu, anılan markaların uzun zamandan bu yana kullanıldığını, davalının 11.03.2013 tarihinde "Şen...+şekil" ibareli, 35.sınıftaki hizmetleri içeren marka tescil başvurusunda bulunduğunu, 2013/92440 kod numarası verilen başvurunun Resmî Marka Bülteni'nde ilân olunduğunu, bunun üzerine iltibas ve tanınmışlık vakıasına dayanarak başvurunun reddi istemi ile itirazda bulunduklarını, itirazlarının Markalar Dairesi tarafından reddedildiğini, tekrar itirazda bulunduklarını YİDK tarafından 2015/M-5018 sayılı kararla itirazın reddedildiğini, kararın haksız ve hukuka aykırı olduğunu, başvurunun tescilinin müvekkilinin ... esas ve ayırt edici unsurlu markaları ile iltibasa sebebiyet vereceği gibi, onların tanınmışlığından haksız yarar sağlayıp itibar ve ayırt edici karakterini zedeleyeceğini ileri sürerek YİDK kararının iptali ile davalı başvurusunun reddine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE ve ... vekilleri, görsel, işitsel ve anlamsal olarak "Şen...+şekil" ibaresini içeren başvuru konusu işaretin davacının ... ibareli markaları ile ortalama alıcıları iltibasa düşürebilecek derecede benzer bulunmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; "Şen...+şekil" ibaresinde "..." kelimesi yanında "ŞEN" sözcüğünün bulunmasının ayırt edicilikte yeterli farklılık yaratmadığı, bu farklılığın görsel, anlamsal ve sescil olarak iki işaret arasında var olan seri içerisine girme ve genel izleminden doğan benzerliğin etkilerini geri plâna atmaya elverişli olmadığı, davacının markalarının kapsamındaki 35/1-5.sınıf hizmetlerle başvuru kapsamındaki 35/1-5. sınıf hizlmetlerin aynı olduğu, davacı markalarının kapsamındaki 29, 30, 32, 33 ve 34.sınıf ürünler ile başvuru kapsamındaki 29, 30, 32, 33 ve 34.sınıf ürünlerin perakendeciliğine ilişkin 35/6.sınıf hizmetlerin aynı türden olduğu, zira davacının ticaret markası kapsamındaki bu ürünler bir işletme faaliyetinde satışa arz etmesi ve işletmesinde markasını kullanmasının mümkün bulunduğu, buna karşın davacının markalarının 31.sınıf ürünler içermediği, 35/6.sınıftaki genel hizmetlerin, 31.sınıf için 35/6.sınıftaki özel hizmetlerin tescilini engellemeyeceği, bu yönden başvuru konusu işaretin davacının markalarından tamamen farklı türde hizmeti içerdiği, ortalama düzeydeki alıcı ve yararlanıcıların bu marka ve işaretin farklı işletmelere ait iki ayrı marka olduğunu algılamalarının mümkün olmadığı, anılan ürün ve hizmetlerle ilgili satın alma süresi içersinde davacının "..." ibareli markasıyla sunulan 35/1-5, 6 (29, 30, 32, 33, 34.sınıf ürünler için).sınıftaki ürün ve hizmetleri satın almak veya yararlanmak isterken davalının "Şen...+şekil" işaretini taşıyan ürün ve hizmetleri satın alma veya yararlanma yönünden tercihte bulunabilecekleri, bir kısım alıcıların iki farklı marka karşısında bulunduğunu algılayabilse bile marka ve işaretin birbirleriyle idarî ve ekonomik olarak bağlantılı şirketlere/işletmelere ait olduğu yönünde algılamada bulunulmalarının kaçınılmaz olduğu, zira davacının ... ibareli seri markalarının bulunduğu, davalı başvurusunun da bu seri markaların arasına sızmış bulunduğu, bu hâlin öteden beri kullanılan davacı markalarının tüketiciler nazarında tesis ettiği imajın transferi sonucunu doğuracağı, davacı markasının 35/6 (31.sınıf ürünler için).sınıf hizmetler bakımından davalı başvurusunu engelleyebilecek seviyede bir tanınmışlığı bulunduğunun ispat olunamadığından başvurunun 35.sınıftaki "Reklamcılık, pazarlama ve halkla ilişkiler ile ilgili hizmetler (Ticari ve reklam amaçlı sergi ve fuarların organizasyonu hizmetleri dahil). Büro hizmetleri; sekreterlik hizmetleri, gazete aboneliği düzenleme hizmetleri, istatistiklerin derlenmesi, büro makinelerinin kiralanması hizmetleri, bilgisayar veri tabanlarındaki bilginin sistematik hale getirilmesi, telefon cevaplama hizmetleri. İş yönetimi, idaresi ve bu konular ile ilgili danışmanlık, muhasebe ve mali müşavirlik hizmetleri, personel işe yerleştirme, işe alma, personel seçimi, personel temini hizmetleri, ithalat-ihracat acente hizmetleri. Ticari ve sınai ürünler için eksperlik hizmetleri

. İş yönetimi, idaresi ve bu konular ile ilgili danışmanlık, muhasebe ve mali müşavirlik hizmetleri, personel işe yerleştirme, işe alma, personel seçimi, personel temini hizmetleri, ithalat-ihracat acente hizmetleri. Ticari ve sınai ürünler için eksperlik hizmetleri. Açık artırmaların düzenlenmesi ve gerçekleştirilmesi hizmetleri. Müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için Et, balık, kümes ve av hayvanlarının etleri ile her nevi işlenmiş et ürünleri. Kuru bakliyat. Hazır çorbalar, bulyonlar. Zeytin, zeytin ezmeleri. Süt ve süt ürünleri (tereyağı dahil). Yenilebilir bitkisel yağlar. Kurutulmuş, konservelenmiş, dondurulmuş, pişirilmiş, tütsülenmiş, salamura edilmiş her türlü meyve ve sebzeler. Kuru yemişler. Fındık ve fıstık ezmeleri, tahin. Yumurtalar, yumurta tozları. Patates cipsleri. Kahve, kakao; kahve veya kakao esaslı içecekler, çikolata esaslı içecekler. Makarnalar, mantılar, erişteler. Pastacılık ve fırıncılık mamulleri, tatlılar. Bal, arı sütü, propolis. Yiyecekler için çeşni/lezzet vericiler. Mayalar, kabartma tozları. Her türlü un, irmikler, nişastalar. Toz şeker, kesme şeker, pudra şekeri. Çaylar, buzlu çaylar. Şekerlemeler, çikolatalar, bisküviler, krakerler, gofretler. Sakızlar. Dondurmalar, yenilebilir buzlar. Tuz. Hububat (tahıl) ve mamulleri. Pekmez. Biralar; bira yapımında kullanılan preparatlar. Maden suları, kaynak suları, sofra suları, sodalar. Sebze ve meyve suları, bunların konsantreleri ve özleri, meşrubatlar. Alkollü içecekler (biralar hariç). Tütün ve tütün mamulleri. mallarının bir araya getirilmesi hizmetleri (belirtilen hizmetler perakende, toptan satış mağazaları, elektronik ortamlar, katalog ve benzeri diğer yöntemler ile sağlanabilir)." bakımından başvurunun devamına dair YİDK kararının hatalı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Mahkemenin yetkisi dışında olması sebebiyle davalı başvurusunun reddine dair istem hakkında ayrıca bir karar verilmemiştir.

Kararı, davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, istek halinde aşağıda yazılı 22,50 TL harcın temyiz edene iadesine, 20/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16150, Karar No: 2017/4209, Tarih: 10.05.2017

**20. Hukuk Dairesi         2015/16150 E.  ,  2017/4209 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada verilen hüküm davacı Hazine ve davalı gerçek kişiler tarafından temyiz edilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Çekişmeli .... mahallesi (köyü), Elmalıgür mevki 109 ada 311 parsel sayılı 19946,37 m2 yüzölçümündeki taşınmaz tapuda davalı ... (müteveffa) adına kayıtlıdır.

Yargıtay 8. Hukuk Dairesi tarafından onanmasına dair karar verilip kesinleşen hükmün ilişkin olduğu davanın davacısı ....Köyü Tüzel Kişiliği temsilcisi, yine o dava davalısı gerçek kişiye husumet yönelterek umuma ait su kaynağına haksız müdahalede bulunduğunu ileri sürerek vaki müdahalenin ve muarazanın önlenmesine, eski halin iadesine karar verilmesini talep etmiştir. Birleştirilen dosyanın davacısı Hazine davalı ... Yıldırım’a husumet yönelterek; 109 ada 311 parsel sayılı taşınmazın 1994 yılında yapılan kadastro çalışmaları sırasında davalı adına tespit ve tapuya tescil edildiğini, taşınmazın büyük bir kısmının kayalık, dere yatağı gibi tarım yapılamayan arazi olduğunu, bu kısımda davalının zilyetliğinin bulunmadığını açıklayarak uyuşmazlık konusu taşınmazın imar-ihya edilmeyen ve davalının zilyetliğinde bulunmayan kısmının tapu kaydının iptaline, Hazine adına tapuya tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, birleşen dosyadaki Hazine tarafından açılan davanın reddine, asıl dava olan 1997/25 Esas sayılı dosyadaki davanın kabulüyle 109 ada 311 parsel sayılı taşınmazın 25.11.2008 tarihli bilirkişi rapor ve krokisinde (A) harfi ile gösterilen genel su kaynağına davalıların müdahalesinin men’ine, davalılar tarafından bu su kaynağına takılan boruların kaldırılmasına karar verilmiş, hüküm, müdahalenin men'i yönünden bir kısım davalılar tarafından, tapu iptali tescil davası yönünden ise Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir. Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 14.01.2014 tarih ve 2013/572-2014/161 sayılı kararıyla hükmün kısmen onanmasına- kısmen bozulmasına karar verilmiştir.

Hükmüne uyulan bozma kararında özetle; “ müdahalenin önlenmesine ve su kaynağına takılan boruların kaldırılmasına ilişkin hüküm fıkrasının onanmasına, davacı Hazinenin temyiz itirazları yönünden; teknik bilirkişinin 20.11.2001 tarihli rapor ve krokisi ile 109 ada 311 parsel sayılı taşınmazın (A) ve (D) harfleriyle gösterilen toplam 18.186,37 m2'lik kısmı meşelik, çalılık ve taşla kaplı olup bu kısımda ekonomik olarak tarım yapılması mümkün olmadığı gibi bu güne kadarda bu kısımlar üzerinde tarım yapılmamıştır. (B) harfi ile gösterilen 1250 m2’lik kısmı ile (C) harfi ile gösterilen 260 m2’lik kısmı imar ihya edilmiş olup tarıma elverişle hale getirilmiş ve üzerinde yirmi yıldır tarım yapılmaktadır. Krokide (E) harfi ile gösterilen 150 m2’lik taşınmaz bölümünde ise hali hazırda tarım yapılmamakla birlikte yaşları 5 ila 20 arasında