muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/30369, Karar No: 2020/14141, Tarih: 02.11.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/30369 E.  ,  2020/14141 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin davalı işyerinde 21.05.2012 tarihinden iş akdini haklı nedenle feshettiğini beyan ettiği 18.03.2015 tarihine kadar belirsiz süreli iş sözleşmesi ile mağaza müdürü olarak çalıştığını, kıdeme esas çalışmasının kesintisiz 2 yıl 9 ay 28 gün olduğu, aylık net ücretinin 1.300,00 TL olduğunu, Kadıköy 14. Noterliğinin 04879 yevmiye numaralı ihtarnamesi ile davalıya ihtar göndererek iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğini iddia ederek bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının müvekkil şirket bünyesinde 23.05.2012-18.03.2015 tarihleri arasında çalıştığı ve iş akdinin dava dilekçesinde belirtilen asılsız gerekçelerle feshedildiğini, dava dilekçesinde yer alan iddiaların soyut ve asılsız olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 26. maddesinin 1. fıkrası uyarınca “Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir.”

Somut uyuşmazlıkta, dava dilekçesinde genel tatil ücreti alacağı için 500,00 TL talep edilmiştir. Davacı tarafından 07.03.2016 harç tarihli ıslah dilekçesinde de genel tatil ücreti alacağı ıslah talebine konu edilmemiştir.

Gerekçeli kararda genel tatil ücreti alacağına ilişkin, “Bilirkişi raporuna göre hazırlanan net 798,33 TL genel tatil alacağından işçinin raporlu, mazeretli, izinli olduğu günler ile çalışılmayan günler göz önünde bulundurularak Borçlar Kanunun 43. ve 44. maddeleri gereğince takdiren %30 indirim yapıldıktan sonra genel tatil alacağına ilişkin talebin KISMEN KABULÜ ile, 558,83 TL’nin 500,00 TL’sine dava tarihinden itibaren, 58,83 TL'nin ıslah tarihinden itibaren işleyecek ve hesaplanacak en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine” şeklinde hüküm kurulmuştur.

Mahkemece, davacının dava dilekçesi ile belirlemiş olduğu ve ıslah talebine konu etmediği 500,00 TL genel tatil ücreti alacağına hükmedilmesi gerekirken 558,83 TL genel tatil ücreti alacağının hüküm altına alınması talep aşımı mahiyetinde olup hatalıdır.

3-4857 sayılı Kanun'un 59. maddesinde, iş sözleşmesinin herhangi bir nedenle sona ermesi halinde, işçiye kullandırılmayan yıllık izin sürelerine ait ücretlerin son ücret üzerinden ödeneceği hükme bağlanmıştır. Yıllık izin hakkının ücrete dönüşmesi için iş sözleşmesinin feshi şarttır. Bu noktada, sözleşmenin sona erme şeklinin ve haklı nedene dayanıp dayanmadığının önemi bulunmamaktadır.

Yıllık izinlerin kullandırıldığı noktasında ispat yükü işverene aittir. İşveren yıllık izinlerin kullandırıldığını imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile kanıtlamalıdır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 31. maddesinde, hakimin davayı aydınlatma ödevi düzenlenmiş olup, madde uyarınca, hakim uyuşmazlığın aydınlatılmasının zorunlu kıldığı durumlarda, maddi veya hukuki açıdan belirsiz yahut çelişkili gördüğü hususlar hakkında, taraflara açıklama yaptırabileceği, soru sorabileceği ve delil gösterilmesini isteyebileceği düzenlenmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, davalı şirkete ait, davacının imzasını taşımayan, yıllık ücretli izin kaydı dosyaya sunulmuş, bu kaydın, davacının 2 yıl içerisinde 7’şer günlük 4 bölüm halinde 28 gün yıllık izin kullanmasına göre oluşturulduğu anlaşılmıştır. Yine dosya içerisinde 4 adet izin talep formu bulunmakta olup, talep formlarındaki, izin başlangıç ve bitiş tarihlerinin, yıllık ücretli izin kaydında bulunan izin başlangıç ve bitiş tarihleri ile uyumlu olduğu görülmektedir. Bu belgeler ışığında, mahkemece, davacı asilin çalışma süresi boyunca ücretli izin kullanıp kullanmadığı, kullanmış ise kaç gün yıllık ücretli izin kullandığı konusunda beyanı alınması gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 02.11.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15875, Karar No: 2014/16550, Tarih: 20.11.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/15875 E.  ,  2014/16550 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, arsa payının yeniden düzenlenmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılardan ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

...-Tapudaki arsa paylarının iptali ile yeniden düzenlenen arsa paylarının tapuya tesciline karar verilmesi gerekirken, sadece arsa paylarının düzeltilmesine karar verilmiş olması,

...-Dava konusu taşınmazın tapu kaydında .... kat ... numaralı bağımsız bölüm malikinin ... intifa hakkı sahibinin ise ... olduğu anlaşılmış olup, mahkemece gerekçeli kararda maddi hata yapılarak .... kat ... numaralı bağımsız bölüm malikinin "... ... ..." olarak yazılmış olması,

Doğru değil ise de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden;

a)Gerekçeli kararın ....bendinin sonunda yer alan "düzeltilmesine" ibaresinden sonra gelmek üzere" yeniden düzenlenen arsa paylarının tapuya tesciline" ibaresi yazılmak,

b)Gerekçeli kararın ....bendinin .... paragrafında yer alan "... Selim Sönmez" ibaresinin hükümden çıkarılarak yerine " ..." ibaresi yazılmak,

Suretiyle 6100 sayılı HMK.ya 6217 sayılı Kanunla eklenen Geçici .... madde gözetilerek HUMK.nun 438. maddesi uyarınca hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, ........2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5640, Karar No: 2022/3776, Tarih: 23.05.2022

**1. Ceza Dairesi         2022/5640 E.  ,  2022/3776 K.**

**"İçtihat Metni"**

(KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ)

Kasten yaralama suçundan suça sürüklenen çocuk ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2, 86/3-e, 31/3 ve 52/2. maddeleri gereğince 2.240,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Edremit 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.05.2021 tarihli ve 2020/405 Esas, 2021/395 Karar sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 10.03.2022 tarihli ve 2021/28962 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 28.04.2022 tarihli ve 2022/40826 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

1) Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 15.12.2017 tarihli ve 2017/19084 Esas, 2017/28185 karar sayılı ilâmında; " ..Sanığa isnat edilen suçların, CMK'nin 253/3. maddesi kapsamında birlikte işlendiği hususunda tereddüt bulunmamaktadır. Çözülmesi gereken sorun, hüküm kurulurken uzlaştırma kapsamında olmayan suçtan beraate hükmolunması halinde, sübutunda sorun olmayan ve müstakilen uzlaştırma kapsamında olan suçla ilgili nasıl bir yol izleneceğidir....Yapılan yargılama neticesinde ise sanığın kamu görevlisine hakaret suçundan beraatine hükmolunup, mercii kararından ve kanun yararına bozma talebinden önce kesinleşmesi nedeniyle bu suçun işlendiğinden bahsedilemeyeceği için, sair tehdit suçu yönünden de uzlaştırmaya engel olan CMK'nin 253/3. maddesinin uygulanma olanağı kalmayacak ve bu suç yönünden CMK'nin 254. maddesi gereğince uzlaştırma işlemlerinin yapılması gerekecektir." şeklinde açıklamalara yer verildiği, bu bağlamda hüküm kurulurken uzlaştırma kapsamında olmayan suçtan beraate hükmolunması hâlinde, uzlaştırma kapsamında bulunan suç yönünden dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilebileceği, bu durumun ise ihsası rey olarak nitelendirilmeyeceği,

5271 sayılı Kanun'un 253/1-c maddesinde, "1- Aşağıdaki suçlarda, şüpheli ile mağdur veya suçtan zarar gören gerçek veya özel hukuk tüzel kişisinin uzlaştırılması girişiminde bulunulur:... c) Mağdurun veya suçtan zarar görenin gerçek veya özel hukuk tüzel kişisi olması koşuluyla, suça sürüklenen çocuklar bakımından ayrıca, üst sınırı üç yılı geçmeyen hapis veya adli para cezasını gerektiren suçlar" şeklinde yer alan düzenlemeye nazaran,Somut olayda; suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı bulunan ve uzlaşmaya engel olan silahla tehdit suçu bakımından beraat kararı verilmiş olması ve basit yaralama suçu yönünden uzlaştırmaya engel olan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253/3. maddesinde yer alan “Uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte işlenmiş olması hâlinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz.” şeklindeki düzenlemenin uygulama olanağının kalmamış olması karşısında, 5271 sayılı Kanun’un 254/1. maddesindeki “Kamu davası açıldıktan sonra kovuşturma konusu suçun uzlaşma kapsamında olduğunun anlaşılması halinde, kovuşturma dosyası, uzlaştırma işlemlerinin 253’üncü maddede belirtilen esas ve usûle göre yerine getirilmesi için uzlaştırma bürosuna gönderilir.” şeklindeki düzenleme uyarınca basit yaralama suçu bakımından uzlaştırma işleminin yapılması için dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesi ve sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde,

2)Dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk hakkında hüküm kurulurken temel cezanın 5237 sayılı Kanun'un 86/2. maddesi uyarınca 120 gün adli cezası olarak belirlenmesini müteakip, anılan Kanun'un 86/3-e ve 31/3. maddeleri gereğince 1/2 oranında artırım, 1/3 oranında indirim uygulanarak 120 gün adli para cezasına hükmedilmesini takiben, aynı Kanun’un 52. maddesi gereğince paraya çevirme işlemi yapılarak günlüğü 20,00 Türk lirasından hesaplanmak suretiyle 2.400,00 Türk lirası adlî para cezası yerine, hesap hatası yapılmak suretiyle 2.240,00 Türk lirası adlî para cezasına hükmedilerek eksik ceza tayininde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

TÜRK MİLLETİ ADINA

Suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı bulunan ve uzlaşmaya engel olan silahla tehdit suçu bakımından beraat kararı verilmiş olması ve kasten basit yaralama suçu yönünden uzlaştırmaya engel olan 5271 sayılı CMK’nin 253/3. maddesinde yer alan “Uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte işlenmiş olması hâlinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz.” şeklindeki düzenlemenin uygulama olanağının kalmamış olması karşısında, 5271 sayılı CMK’nin 254/1. maddesindeki “Kamu davası açıldıktan sonra kovuşturma konusu suçun uzlaşma kapsamında olduğunun anlaşılması halinde, kovuşturma dosyası, uzlaştırma işlemlerinin 253'üncü maddede belirtilen esas ve usûle göre yerine getirilmesi için uzlaştırma bürosuna gönderilir.” şeklindeki düzenleme uyarınca kasten basit yaralama suçu bakımından uzlaştırma işleminin yapılması için dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesi ve sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerekmektedir.

Bununla birlikte, suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK’nin 86/2, 86/3-e, 31/3. maddelerine göre belirlenen 120 gün para cezasının günlüğü 20 TL’den adli para cezasına çevrilmesi sırasında hesaplama hatası yapılarak 2400 TL adli para cezası yerine 2240 TL adli para cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza belirlenmesinde de isabet yoktur.

Bu nedenlerle, Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünceler yerinde görüldüğünden; sanık hakkında kasten basit yaralama suçundan Edremit 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.05.2021 tarihli ve 2020/405 Esas, 2021/395 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesi gereğince KANUN YARARINA BOZULMASINA, suça sürüklenen çocuğun kazanılmış hakkının korunmasına, müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.05.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6431, Karar No: 2013/17941, Tarih: 20.11.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/6431 E.  ,  2013/17941 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Açığa imzanın kötüye kullanılması

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, kayınbabası olan katılanın kendisine borç alacağı şahıslara doldurup vermek üzere tevdi ettiği açık bonoyu kendisini lehtar olarak gösterip doldurarak icra takibine konu ettiğine ilişkin iddianamedeki anlatıma göre, eylem 5237 sayılı TCK'nın 209. maddesinde düzenlenen açığa imzanın kötüye kullanılması suçunu teşkil etmekte olup, Yargıtay Kanununun Değişik 14. maddesi gereğince temyiz incelemesi Yüksek (11.) Ceza Dairesinin görevi dahilinde olduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili Daireye gönderilmesine, 20.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4538, Karar No: 2010/5692, Tarih: 25.10.2010

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2010/4538 E.  ,  2010/5692 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmal edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı, burnuna davalılardan Plastik ve Rekonstrüktif Cerrahi Uzmanı Op.Dr. .. tarafından estetik ameliyat yapıldığını, ancak adı geçen doktorun kusuru ve mesleki yetersizliği sonucu burnunun çöktüğünü ve eskisinden de çirkin bir hal aldığını, diğer davalı ...–Mesa Mesken San. A.Ş.’nin ise B.K.’nın 55. maddesi uyarınca istihdam eden sıfatıyla ortaya çıkan zarardan sorumlu olduğunu ileri sürerek 5.000,00 TL maddi, 155.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan müştereken ve mütesessilen tahsilini istemiş, davalılar ise; davacıya yapılan ameliyatta herhangi bir kusurları olmadığını, meydana gelen olumsuz sonucun bir komplikasyon olarak değerlendirilebileceğini, gereken özen yükümlülüğünün gösterildiğini belirterek davanın reddini savunmuşlar, mahkemece, alınan Adli Tıp Kurulu raporu doğrultusunda verilen red kararı davacı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davacının yaşadığı nefes almadaki güçlük ve burun tıkanıklığı sorununun giderilmesi, ayrıca burnuna daha güzel bir görünümün kazandırılmasını sağlamak amacıyla davalı hastaneye başvurduğu, yapılan muayenesi sırasında fotoğraflarının çekilerek ameliyat sonrası burnunun alacağı yeni şekil konusunda planlama yapılıp karara varıldığı, buna göre ilk ameliyatın davalı doktor tarafından 18.09.2007 tarihinde gerçekleştirildiği, bu ilk ameliyattan sonra davacının burnunun dosya kapsamında mevcut, davalılarca karşı çıkılmayan fotoğraflarda tasarlanan şekilden tamamen farklı ve kötü bir görünümün arz etmesi ve çökme tespit edilmesi nedeniyle ortaya çıkan bu olumsuzlukların düzeltilmesi için 20.11.2007 tarihinde davalı doktor tarafından ikinci kez ameliyat yapıldığı ve eksik görülen burun sırtına medpor implant yerleştirildiği, ancak çıkan sorunlar nedeniyle davacının aynı hastanede bu kez farklı bir doktor tarafından üçünçü kez ameliyat edilerek yerleştirilen implantın çıkarıldığı, davacıya yapılan ikinci ve üçüncü ameliyat masraflarının davalı hastane tarafından karşılandığı anlaşılmaktadır.

Yargılama sırasında davacının muayenesi yaptırılmak suretiyle Adli Tıp Kurumu, Üçüncü Adli Tıp İhtisas Kurulu’ndan rapor alınmış, alınan 08.08.2008 günlü raporda; davacının burnuna önden bakıldığında hump bölgesinde 4x8 cmb.lik alanda 1-2 mm. çökme, burun sağ kanalının sola göre hafif yukarıda, yandan bakıldığında özellikle kemik hump bölgesinde çöküklük, aşağıdan bakıldığında her iki lateral alan kıkırdak bölgesinde hafif çökme, burun tabanı sağ yanı sola göre yukarıda, KBB nasal piramid reaks bölümünde çökme şeklinde deformasyon mevcut olduğu saptanmış, ancak nadiren enfeksiyona bağlı bir komplikasyon olarak burun şeklini ve tedavi sürecini etkileyen sonuçlarla karşılaşabileciği belirtilerek doktorun yaptığı uygulamaların tıp kuralına uygun olduğu bildirilmiş, mahkemece de bu rapor sonucu gerekçe yapılarak somut olaydaki gibi cerrahi bir müdahele sonucu bu tür arazların oluşabilmesinin muhtemel olup bunların davacı tarafından da öngörülebileceği, cerrahi müdahale sonucu oluşan şeklin istenene ve taahhüt edilene ne ölçüde aykırı olduğu hususlarının kanıtlanamadığı ifade edilerek davanın reddi cihetine gidilmiştir.

Bilindiği üzere bir davada maddi olguları ileri sürüp kanıtlamak taraflara, buna uygun olarak da uygulanacak yasa maddelerini bulmak, olayın hukuki nitelendirmesini yapmak ve uygulamak görevi hakime aittir (HUMK 76.md.).

Davaya dayanak yapılan maddi olgu, burnun estetik ameliyat yapılmak suretiyle istenilen ve kararlaştırılan biçime uygun güzel bir görünüm kazandırılmasıdır. Varılmak istenilen sonucun ve buna dayalı olguların hukuki nitelendirilmesi yapıldığında ise, yanlar arasında BK.’nın 355 ve devamı maddelerinde düzenlenen eser sözleşmesi ilişkisinin bulunduğu açıklıkla ortadadır. Eser sözleşmelerini diğer iş görme sözleşmelerinden ayıran önemli hususlardan birisi de sonuç sorumluluğu, yani tarafların iradeleri doğrultusunda yüklenici tarafından bir sonucun meydana getirilmesi taahhüdüdür. Burada vekâlet akdindeki gibi sonuç taahhüt edilmeksizin sadece bir işin görülmesi taahhüdü bulunmamakta, bir eserin-sonucun yaratılıp teslim edilmesi borcu altına girilmektedir. Bu borcun altına giren taraf yani yüklenici, BK'nın 356/I maddesi ve işin mahiyeti gereği işi sadakat ve özenle yerine getirmek zorundadır. Sadakat borcu yüklenicinin iş sahibinin yararına olacak şeyleri yapma ve ona zarar verecek her türlü eylemden kaçınma anlamını taşır. Buna göre somut olayda işi yüklenen davalı doktorun, davacı üzerinde kararlaştırılan edimleri ifa ederken, yani tıbbi faaliyette bulunurken mesleğinin tüm koşullarını yerine getirmesi ve tıp biliminin kurallarını eksiksiz yerine getirmesi davacının edim menfaatinin gereği olup, aksi durumun gerçekleşmesi davalı doktorun kusurlu olduğunu göstereceği gibi BK.nın 96.md. gereği oluşan zarardan sorumluluğunu da gerektirmektedir.

Buradan mevcut kanıtlar çerçevesinde olayın değerlendirilmesine gelince; yukarıda değinildiği gibi uyuşmazlığın esasını oluşturan estetik ameliyat yapılmadan önce değişik cephelerden davacının yüzünün fotoğrafları çekilmiş, aynı şekilde davacının burnunun ameliyat sonrası alması tasarlanan şekil de kararlaştırılmış bulunmaktadır. Davalılar bu fotoğraflara karşı çıkmamışlar, özellikle davalı doktor, ameliyat öncesi bir fikir verilmesi açısından fotoğrafların çekildiğini ve buna göre bir planlama yapıldığını, ancak bunun bir taahhüt veya garanti anlamına gelmediğini bildirmiş, bu suretle davacıya estetik ameliyatı sonucu oluşması tasarlanan burun şeklinin gösterildiği ve bunun üzerinde mutabık kalındığı olgusunu kabul etmiştir. Anılan fotoğraflar incelendiğinde ise, davacının burnunun ameliyat

öncesi ve sonrası şeklinin fahiş şekilde değiştiği, ameliyat sonrası oluşan şeklin fotoğraflarda tasarlanan şekil dışında yüz biçimi ile uyumlu olmayan tamamen başka bir görünüme kavuştuğu ve daha önce mevcut bulunmayan çöküntülerin oluştuğu görülmektedir. Nitekim davacının Adli Tıp Kurumunda yapılan muayenesi sonucunda bu çöküntü ve orantısızlıklar açıkça belirlenmiş bulunmaktadır. Her ne kadar aynı raporda meydana gelen sonuç komplikasyona bağlanarak yapılan uygulamaların tıp kuralına uygun olduğu ifade edilmişse de dosyadaki kanıtlar, özellikle hasta değerlendirme ve izlem formu içeriği ve davalı doktorun davaya cevabında, yapılan ilk ameliyattan sonra komplikasyon nedeniyle değil, ortaya çıkan görüntünün davacının hoşuna gitmemesi nedeniyle ikinci ameliyatın gerçekleştirildiği ve davacının eksik bulduğu bölgeye (burun sırtına) medpor implant yerleştirildiğini beyan etmesi karşısında bu sonucun dosya kapsamına uygun olduğundan söz edilmesi mümkün değildir. Böyle bir komplikasyon olasılığından olsa olsa davalı hastane tarafından kayıtları tutulmayan veya başka bir şekilde delillendirilmeyen üçüncü ameliyat için bahsetmek mümkün olabilir. Zira davalı hastane vekili cevap dilekçesinde cerrahi enfeksiyon nedeniyle burun sırtına konulan protezin fistüle olduğunu ve enfeksiyonun kontrol altına alınabilmesi için ikinci ameliyatla konulan implantın çıkarıldığını iddia etmiştir. Kaldı ki yapıldığı taraflarca kabul edilen ve yapılmak zorunda kalındığı belirtilen üçüncü ameliyata neden olunmaması açısından davalı doktorun hastasına uygun tedaviyi tavsiye etmesi ve her türlü önlemi öngörüp, bilhassa müdahale sırasında ameliyat tekniğinin, halin icaplarının gerektirdiği tüm önlemleri alması, bu tür sonuçlar nadiren görülebilecekse hastayı aydınlatıp uyarması ve onun rızasını mutlaka alması gerekirdi. Ne varki somut olay yönünden muhtemelen hasıl olabilecek sonuç ve komplikasyonlar hakkında davacının yeterli derecede aydınlatıldığı ve ona rağmen davacının tüm bunları bilerek ameliyata rıza gösterdiği hususları ileri sürüp kanıtlanabilmiş değildir. Buna ilaveten istihdam eden davalı hastanenin hatalı şekilde gerçekleştirdiği anlaşılan ilk ameliyatın belirtilerini düzeltmek için yapılan ikinci ve üçüncü ameliyatlar için davacıdan bedel talep etmemesi de yapılan işlem ve eylemlerin kusurlu olduğunu kabul niteliğindedir. Keza davalı hastane BK.’nın 55.maddeside belirtilen sorumluluktan kurtulma koşullarının oluştuğunu ispat edememiştir.

Şu halde davacıya yapılan burun estetik ameliyatında kararlaştırılan sonuca ulaşılamamasında davalı doktorun kusuru ve diğer davalı hastaneninde istihdam eden sıfatıyla sorumluluğu sabittir. Davacı, ilk ameliyatın fen ve tekniğine uygun yapılmaması yüzünden dava tarihi itibariyle iki kez daha ameliyat geçirmek zorunda kalmış, bu suretle B.K.’nın 98/ll.maddesinin yollaması suretiyle olayda uygulanması gereken 47.maddeye aykırı şekilde cismani zarara uğratılmıştır.