muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/4259, Karar No: 2024/2844, Tarih: 18.03.2024

4-Davacı ...'nin destekten yoksun kalma tazminatı talebinin kabulü ile 44.574,60 TL destekten yoksun kalma tazminatının kaza tarihi olan 01.05.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ... ve ... İnş. Özel Eğitim Sağlık Rehabilitasyon San. Tic. Ltd. Şti.'nden müştereken ve müteselsilen alınarak davacı ...'ye verilmesine,

5-Yargılama sırasında davalılar tarafından davacılara ödenen 50.000,00 TL geçici ödemenin hükmedilen destekten yoksun kalma tazminatı miktarından mahsubuna,

B) Manevi tazminat bakımından;

1-Davalı ... yönünden açılan manevi tazminat talebinin reddine,

2-Davacı ...'nin uğradığı elem ve ıstırap sonucu doğan manevi zararı nedeniyle takdiren 200.00,00 TL manevi tazminat alacağının kaza tarihi olan 01.05.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ... ve ... İnş. Özel Eğitim Sağlık Rehabilitasyon San. Tic. Ltd. Şti.'nden müştereken ve müteselsilen alınarak davacı ...'ye verilmesine,

3-Davacı ...'nin uğradığı elem ve ıstırap sonucu doğan manevi zararı nedeniyle takdiren 100.00,00 TL manevi tazminat alacağının kaza tarihi olan 01.05.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ... ve ... İnş. Özel Eğitim Sağlık Rehabilitasyon San. Tic. Ltd. Şti.'nden müştereken ve müteselsilen alınarak davacı ...'ye verilmesine,

4-Davacı ...'in uğradığı elem ve ıstırap sonucu doğan manevi zararı nedeniyle takdiren 100.00,00 TL manevi tazminat alacağının kaza tarihi olan 01.05.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ... ve ... İnş. Özel Eğitim Sağlık Rehabilitasyon San. Tic. Ltd. Şti.'nden müştereken ve müteselsilen alınarak davacı ...'e verilmesine,

5-Davacı ...'nin uğradığı elem ve ıstırap sonucu doğan manevi zararı nedeniyle takdiren 100.00,00 TL manevi tazminat alacağının kaza tarihi olan 01.05.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birliktedavalı ... ve ... İnş. Özel Eğitim Sağlık Rehabilitasyon San. Tic. Ltd. Şti.'nden müştereken ve müteselsilen alınarak davacı ... ... Deveci'ye verilmesine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılardan ... ve ... İnş.Özel Eğ.Sağ.Reh.San.Tic.Ltd.Şti. vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davalı ... vekili, Mahkemece takdir edilen manevi tazminatın fazla olduğunu, ölenin kusuru gözetilmeden tazminat talebinin tamamen kabul edilmesinin hatalı olduğunu, müteahhit ile ölen arasındaki ilişkinin eser sözleşmesi olduğunu, kazanın ...'nin kusuru ile meydana geldiğini, 16.3.2022 tarihli bilirkişi raporunda kendisine kusur verilmediğini, maddi tazminatın yüksek hesaplandığını, zamanaşımının dikkate alınmadığını, diğer davalıyla müştereken ve müteselsilen sorumlu tutulmasının hatalı olduğunu belirterek kararı temyiz etmiştir.

2.Davalı ... ... Şti. vekili, davacılar lehine hükmedilen manevi tazminatın fazla olduğunu, davacının kusuru yokmuş gibi tümden kabul edilmesinin hatalı olduğunu, iş kazasının meydana gelmesinde kendisine kusur yüklenemeyeceğini, vekalet ücretinin hatalı belirlendiğini belirterek temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, iş kazası neticesinde vefat eden sigortalının yakınlarının maddi ve manevi tazminata hak kazanıp kazanmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı HMK Geçici 3 üncü maddesi delaletiyle uygulama imkanı bulan 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 1086 sayılı HUMK’nun 427 ilâ 444 üncü maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 51, 52, 53, 55, 56 ve 332 nci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 13, 16, 19, 20 ve 21 inci maddeleri

3. Değerlendirme

a) Davalılardan ... ve ... İnş.Özel Eğ.Sağ.Reh.San.Tic.Ltd.Şti. vekillerinin, davacı ... lehine hükmedilen maddi tazminat ile davacılardan ..., ... ve ... lehine hükmedilen manevi tazminata yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

1.Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 1086 sayılı Hukuk Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 427 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 432/4 üncü maddesi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

2.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nu 110 uncu maddesi kapsamında dava yığılması (objektif dava birleşmesi) kapsamında her bir talebin ayrı bir dava olduğu ve ayrı ayrı hüküm ve sonuç doğuracağı açıktır.

3.Mahkemenin 15.11.2022 tarihli kararıyla davacı ... lehine 44.574,60 TL maddi tazminata, davacılardan ..., ..., ... lehine 100.000,00'er TL manevi tazminata hükmedildiği, hükmedilen bu tazminatların birbirlerinden ve diğer tazminat hükümlerinden bağımsız ayrı birer dava olarak karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 107.090,00 TL’nin altında kaldığı anlaşıldığından davalıların bu hükümlere yönelik temyiz itirazlarının kesinlikten reddine karar verilmiştir.

b) Davalılar ... ve ... İnş.Özel Eğ.Sağ.Reh.San.Tic.Ltd.Şti. vekillerinin (a) bendi haricindeki maddi ve manevi tazminat hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı gözetilerek, temyiz kapsam ve nedenlerine göre, anılan hükümlere yönelik davalılar ... ve ... İnş. Özel Eğitim Sağlık Rehabilitasyon San. Tic. Ltd. Şti. vekillerinin temyiz itirazlarının reddiyle bu hükümlerin onanmasına karar verilmiştir

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davalılar ... ve ... İnş. Özel Eğitim Sağlık Rehabilitasyon San. Tic. Ltd. Şti. vekillerinin davacılardan ... lehine hükmedilen maddi tazminat ile davacılardan ..., ..., ... lehine hükmedilen manevi tazminata yönelik temyiz itirazlarının miktardan REDDİNE,

2.Davalılar ... ve ... İnş. Özel Eğitim Sağlık Rehabilitasyon San. Tic. Ltd. Şti. vekillerinin 1 no.lu bentte belirtilen hükümler haricindeki maddi ve manevi tazminat hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının temyiz kapsam ve nedenlerine göre reddiyle Mahkeme kararının ONANMASINA,

3. Aşağıda yazılı temyiz harçlarının temyiz eden ilgililere yükletilmesine,

4. Dosyanın kararı veren Mahkemeye gönderilmesine,

18.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3698, Karar No: 2010/8184, Tarih: 06.05.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/3698 E.  ,  2010/8184 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmazlara gelir metoduna göre değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.Ancak;

Dosya arasındaki TEİAŞ Grup Müdürlüğünün 08.02.2010 tarihli yazısı ve ekli kroki ile davaya konu 138 ada 13 parsel sayılı taşınmaz üzerinde söz konusu kurum tarafından tesis edilen iki enerji nakil hattının bulunduğu, bunlardan Y.Çatalağzı-Safranbolu enerji nakil hattı yönünden kamulaştırma yapılarak, irtifak hakkının tapu kaydına tescil edilmiş olduğu, Çatalağzı-Karabük enerji nakil hattının ise 1953 yılında tesis edildiği belirtilmiştir.

Mahkemece mahallinde yapılan keşif sırasında bu taşınmaz üzerindeki enerji nakil hatlarının hangi tarihlerde ve hangi kurumlarca yapıldığı araştırılmamış olup, alınan fen bilirkişi raporu da hatların hangi kurumlara ait olduğunu tespit eder nitelikte değildir.

Bu durumda, mahallinde yeniden elektrik mühendisi bilirkişi refakatinde keşif yapılıp, mahalli bilirkişi dinlenip, enerji nakil hatlarına ilişkin kurumlardan getirtilen krokiler zemine uygulanarak davaya konu taşınmaz üzerine hangi tarihlerde kaç enerji nakil hattı kurulduğu ve bu hatların hangi kurumlara ait olduğu belirlenip, sonucuna göre karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 06.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/292, Karar No: 2015/15101, Tarih: 18.02.2015

**10. Ceza Dairesi         2015/292 E.  ,  2015/15101 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Zincirleme suçtan mahkûmiyet

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile aşağıda belirtilen dışında doğru olarak belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sivil giyimli iki kolluk görevlisine 16.09.2013 tarihinde sanığın 10 TL karşılığında 0,031 gram eroin vermesi üzerine "satmak için uyuşturucu madde bulundurma" suçu belirlenmiş ve delili elde edilmiş olduğu halde, aynı görevlilerin 21.09.2013 tarihinde gidip sanıktan 20 TL karşılığında 0,12 gram eroin almalarının suç oluşturmayacağı gözetilmeden, sanık hakkında zincirleme suçla ilgili TCK'nın 43. maddesinin uygulanması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 18.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3847, Karar No: 2024/5868, Tarih: 02.09.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/3847 E.  ,  2024/5868 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/492 Esas, 2023/441 Karar

HÜKÜM : Başvurunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 4. ... ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/26 E., 2020/382 K.

Taraflar arasındaki TÜRKPATENT Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali ve hükümsüzlük davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davacı ...Ş.' nin davasının esastan reddine, davacı ...Ş.'nin YİDK kararının iptaline ilişkin davasının husumetten reddine, hükümsüzlük davasının ise kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; davalının 29 ve 35. sınıflarda yer alan mallar için 2017/113728 sayılı "OLİLO" ibareli marka tescil başvurusunda bulunduğunu, bu başvuruya müvekkili tarafından yapılan itirazın Markalar Dairesi Başkanlığı tarafından kısmen kabul edildiğini, ancak kalan mal ve hizmetler bakımından YİDK nezdinde yapılan itirazın ise reddedildiğini, verilen bu ret kararının hukuka aykırı olduğunu, müvekkillerinin “LİO” ve “OLİO” ibareli markalarını geniş kitleye tanıtarak bilinirliğini sağladığını, davaya konu markanın “LİO” ve “OLİO” esas unsurlu müvekkillerinin seri marka imajına zarar verdiğini, dava konusu “OLİLO” markası ile müvekkilinin “LİO” ve OLİO ibareli markalarının görsel, sesçil ve anlamsal olarak neredeyse aynı ayırt edilemeyecek derecede benzer olduğunu, "L" harfinin ise markalar arasındaki aynılığı gizlemek amacıyla bilinçli olarak yapıldığını, davalının 29 ve 35. sınıfları kapsayan marka başvurusu ile müvekkilinin markalarının aynı mal ve hizmet sınıfında yer aldığını, davalının "OLİLO" markasının tesciline izin verilmesi halinde müvekkilinin "LİO/OLİO" markalarının imajını kendine transfer edeceğini, davalının başvurusunun kötü niyetli olduğunu ileri sürerek YİDK'in 2018-M-10114 sayılı kararının iptaline, 2017/113728 nolu "OLİLO" ibareli marka başvurusunun tescil edilmişse hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; müvekkili Kurum kararının hukuka uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

2. Davalı Şirket vekili davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

1. Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; müvekkili Kurum kararının hukuka uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

2. Davalı Şirket vekili davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Markalar Dairesi Başkanlığı kararına YİDK nezdinde sadece davacı ...Ş. tarafından itiraz edildiği, davalının "OLİLO" ibareli marka başvurusu ile davacının "LİO" ibareli tescilli markası arasında biçim, düzenleme ve tertip tarzı itibariyle görsel, sesçil ve anlamsal olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunmadığı, taraf marka işaretleri benzemediğinden 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (6769 sayılı Kanun) 6 ncı maddesinin 1 inci fıkrasındaki iltibasın oluşmadığı, davacı ... AŞ tarafından ileri sürülen markalar açısından taraf marka işaretleri benzemediğinden, 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin 5 inci fıkrasındaki tanınmışlık koşulunun da oluşmadığı gerekçesiyle bu davacının davasının esastan reddine, Markalar Dairesi Başkanlığı kararına yönelik YİDK nezdinde davacılardan YILDIZ A.Ş. tarafından itiraz edilmediğinden bu davacının YİDK kararı iptali için açtığı davanın aktif husumetten reddine, davacılardan YILDIZ A.Ş.'nin açtığı hükümsüzlük davasında ise davalının "OLİLO" ibareli marka başvurusu ile davacının (2006/31353) sayılı "OLİO" ibareli tescilli markası arasında dava konusu markanın kapsamında yer alan 29. sınıftaki ''Yenilebilir bitkisel yağlar'' malları ile 35. sınıfta yer alan ''Müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için zeytin, zeytin ezmeleri. Yenilebilir bitkisel yağlar. Kurutulmuş, konservelenmiş, dondurulmuş, pişirilmiş, tütsülenmiş, salamura edilmiş her türlü meyve ve sebzeler, salçalar mallarının bir araya getirilmesi hizmetleri (belirtilen hizmetler perakende, toptan satış mağazaları, elektronik ortamlar, katalog vb. diğer yöntemler ile sağlanabilir) hizmetleri'' yönünden ortalama tüketici kesimi nazarında görsel ve sesçil benzerlik oluştuğu, taraf markaları arasında 6769 sayılı kanun'un 6 ncı maddesinin birinci fıkrasındaki iltibas koşulunun oluştuğu, belirtilen emtia dışında kalanlar açısından tanınmışlık koşulunun kanıtlanamadığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulü ile dava konusu, 2017/113728 sayılı markanın kapsamında yer alan 29. sınıftaki ''Yenilebilir bitkisel yağlar'' malları ile 35. sınıfta yer alan ''Müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için zeytin, zeytin ezmeleri. Yenilebilir bitkisel yağlar. Kurutulmuş, konservelenmiş, dondurulmuş, pişirilmiş, tütsülenmiş, salamura edilmiş her türlü meyve ve sebzeler, salçalar mallarının bir araya getirilmesi hizmetleri (belirtilen hizmetler perakende, toptan satış mağazaları, elektronik ortamlar, katalog vb. diğer yöntemler ile sağlanabilir) hizmetleri'' yönünden markanın hükümsüzlüğüne, sicilden terkin edilmesine, diğer kısımlar yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacılar vekili istinaf dilekçesinde özetle ; davacılardan ŞOK A.Ş. nin markalarının da davalı başvuru markası ile benzer olduğunu, davacıları markalarının tanınmış olduğunu, tüm talepler yönünden davanın kabul edilmesi gerektiğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde belirttiği hususları tekrar ederek kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davaya konu YİDK kararının isabetli olup olmadığı ve başvuruya konu markanın hükümsüz kılınması şartlarının oluşup oluşmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ve aynı Kanun'un 92 inci ve 114 üncü maddeleri

2. 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesi

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve yasaya uygun olup davacılar vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

02.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5885, Karar No: 2016/4431, Tarih: 26.12.2016

**1. Ceza Dairesi         2016/5885 E.  ,  2016/4431 K.**

**"İçtihat Metni"**

(KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ)

... Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü ...’in, çalıştırılmak üzere götürüldüğü ... mezarlığında yapılan kontrollerde görev mahallinde bulunmadığının tespiti üzerine firar ettiği gerekçesiyle 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 14/4 ve Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğinin 12/1-b maddeleri uyarınca Kapalı Ceza İnfaz Kurumuna iadesine dair anılan Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü İdare ve Gözlem Kurulu Başkanlığının 06/04/2016 tarihli ve 2016/745 sayılı kararını müteakip, hükümlü hakkındaki infaza konu ilamın adli para cezasına ilişkin olduğu, hapse çevrili adli para cezalarının infazının doğrudan açık ceza infaz kurumunda infaz edildiği gerekçesiyle kapalıya iade kararının onaylanması talebinin reddine dair...1. İnfaz Hakimliğinin 15/04/2016 tarihli ve 2016/2421-2480 sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin mercii...2. Ağır Ceza Mahkemesinin 18/05/2016 tarihli ve 2016/912 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre, hükümlünün, ruhsatsız ateşli silah ve mermileri satın alma veya taşıma suçundan...21. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2014/789 esas ve 2015/612 karar sayılı ilamı ile verilen adli para cezasından çevrili hapis cezasını infaz etmekte olduğu, açık ceza infaz kurumunda bulunduğu sırada firar etmesi nedeniyle kapalı ceza infaz kurumuna iade kararı verilerek infaz hakimliğinin onayına sunulması üzerine,...1. İnfaz Hakimliğince hükümlünün doğrudan açık ceza infaz kurumuna gönderildiği cihetle kapalı ceza infaz kurumuna iade edilemeyeceği gerekçesiyle talebin reddine dair karar verilmiş ise de;

5275 sayılı Kanun’un 14/4. maddesinde “Açık ceza infaz kurumunda bulunan hükümlülerden kınamadan başka bir disiplin cezası alanlar ve hükümlü oldukları suçtan başka bir fiilden dolayı haklarında tutuklama kararı (İptal ibare: Anayasa Mah. 09.04.2014 tarih ve 2014/26 E. ve 2014/78 K.) (...) olanlar ile yaş, sağlık durumu, bedensel veya zihinsel yetenekleri bakımından çalışma koşullarına uyum sağlayamayacakları saptananlar, kurum yönetim kurulunun kararı ile kapalı ceza infaz kurumlarına geri gönderilirler. Bu karar, infaz hakiminin onayına sunulur.” şeklinde düzenlemeye yer verildiği, Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğinin Kapalıya iade başlıklı 12. maddesinde “a) Haklarında 5271 sayılı Kanunun 100'üncü maddesine göre tutuklama kararı verilenler,

b) Firar edenler,

c) Kınamadan başka disiplin cezası alanlar,

ç) 5'inci madde gereğince doğrudan açık kurumlara gönderilenler hariç olmak üzere; yaş, sağlık durumu, bedensel veya zihinsel yetenekleri bakımından çalışma koşullarına uyum sağlayamayacakları tespit edilenler,

d) İş temin edildiği halde çalışmayanlar veya iş düzenine uyum sağlayamayanlar,

e) Kapalı kuruma dönmek isteyenler,