muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/13468, Karar No: 2024/1279, Tarih: 15.02.2024

C. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi

İlk Derece Mahkemesi kararının onaylanıp, cezalandırılmalarına karar verilmesi gerekirken, sanık ... ve sanık ...'ın beraatine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ve saire ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkında Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı ve Sanık ... Hakkında Çocuğun Cinsel İstismarı Suçlarından Kurulan Beraat Hükümleri Yönünden

İlk Derece Mahkemesi ile Bölge Adliye Mahkemesinin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşılmakla hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamış ve katılan Bakanlık vekili ile katılan mağdure vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden ayrı ayrı reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Sanık ... Hakkında Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

5271 sayılı Kanun'un 237 nci ve devamı maddelerindeki katılma hakkına ilişkin suçtan zarar görme şartının katılan Bakanlık için söz konusu olmadığı ve Devletin kanundan kaynaklanan koruma yükümlülüğünü yerine getirdiği nazara alınarak katılan Bakanlık vekilinin vekalet ücretine yönelik temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olduğu, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, 5271 sayılı Kanun'un 288 inci ve 294 üncü maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289 uncu maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ve temyiz dilekçelerinde belirtilen nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde kurulan hükme yönelik sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmediği anlaşıldığından kararda hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR

1. Sanık ... Hakkında Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı ve Sanık ... Hakkında Çocuğun Cinsel İstismarı Suçlarından Kurulan Beraat Hükümleri Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa Bölge Adliyesi Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 12.07.2023 tarihli ve 2023/782 Esas., 2023/1448 Karar sayılı kararında katılan mağdure vekili ile katılan Bakanlık vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2. Sanık ... Hakkında Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa Bölge Adliyesi Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 12.07.2023 tarihli ve 2023/782 Esas, 2023/1448 Karar sayılı kararında sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Yalova 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.02.2024 tarihinde karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2016/743, Karar No: 2017/150, Tarih: 10.01.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/743 E.  ,  2017/150 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 30/06/2015 tarih ve 2014/60-2015/259 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında imzalanan 15/12/2011 tarihli sözleşme ile davalı tarafından çay ocağının müvekkiline devredildiğini, anılan sözleşmede, müvekkilinin 3 yıl içerisinde tahliyesi durumunda 16.000,00 TL’lik devir bedelinin iade edileceğinin kararlaştırıldığını, devirden bir süre sonra müvekkilinin tahliye edildiğini, bu nedenle müvekkilinin devir bedelinin iadesi için takip başlattığını ancak, davalının haksız itirazı ile takibi durdurduğunu ileri sürerek, itirazın iptali ile takibin devamını ve davalı aleyhine %20 tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, devir sözleşmesinin ardından davacının mal sahibi ile kira sözleşmesi imzalaması nedeniyle yaptıkları sözleşmenin hükümsüz hale geldiğini, bu nedenle kiraya ilişkin olarak aralarında oluşacak muhalefetten dolayı kendisine karşı hak iddia etmelerinin mümkün olmadığını ayrıca, davacının iş yerini bir süre işlettikten sonra başka bir şahsa devrettiğini, bu şahsın da kira bedelini ödememesi nedeniyle mal sahibi tarafından tahliye edildiğini savunarak, davanın reddi ile davacının %20’den aşağı olmamak üzere kötüniyet tazminatına mahkum edilmesini talep etmiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanılan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, davalı tarafından ibraz edilen 15/11/2011 tarihli sözleşme ile iş yerinin ... tarafından ...'ten kiralandığı, anılan sözleşmenin davacı tarafça kabul edilmediği ve sözleşmeyi davalının hazırladığının ileri sürüldüğü, anılan sözleşme gerçek olsa dahi taraflar arasındaki devir sözleşmesinin geçerliliğine etki etmeyeceği zira, davacının, devir sözleşmesine güvenerek ... ile kira sözleşmesi imzalamasının devir sözleşmesini geçersiz kılmadığı aksine, hüküm ifade etmesinin önündeki olası engelleri kaldırdığı, davalının diğer bir savunmasının iş yerinin ...'a devredilmesi olduğu, her ne kadar bu savunma inkar edilmiş olsa da, davacının çay ocağını bir süre işlettikten sonra ...'a devrettiğinin tanık beyanları ile anlaşıldığı, kaldı ki, vergi kaydının da bu hususu doğruladığı, vergi levhası ile devir sözleşmesindeki kapı numaralarının farklı olmasının tanık beyanları dikkate alındığında maddi hata olduğunun sabit olduğu, vergi levhasına göre ...’

28/03/2012 tarihinden itibaren iş yerini işletmeye başladığı, kiralananın alt kiracıya verilmesi veya kullanım hakkının devredilmesinin yasak olmadığı, ne var ki, anılan hükmün aksinin kararlaştırılabileceği, 27/06/2012 tarihli noter ihtarında 15/11/2011 tarihli kira sözleşmesi dolayısıyla iş yerinin kullanıldığı, sözleşmede alt kiracıya devir yasak olmasına rağmen bu yükümlülüğün ihlal edildiği belirtilerek taşınmazın terk edilmesinin istenildiği, çay ocağının bu ihtarname nedeniyle tahliye edildiğinin davacı beyanlarından anlaşıldığı, ...'a devir davacı tarafından inkar edilse de, tahliyeye sebep olan ihtarda dahi bu durumdan söz edildiği, davacı tarafından inkar edilen 15/11/2011 tarihli ... ve davacı arasında imzalanan sözleşmede devir hakkının bulunmadığının vurgulandığı, bu sözleşme gerçek ise davacının sözleşmeye aykırı olarak iş yerini devrettiği için tahliyeye kendi kusuruyla sebep olduğu, diğer ihtimalin anılan sözleşmenin gerçek olmaması olup, bu ihtimalde de davacı noter ihtarının ardından taşınmazı ...'a devretmediğini veya Borçlar Kanunu uyarınca devretme hakkının bulunduğunu dile getirerek ihtara cevap vermesi gerekirken bu işlemleri yapmaktan imtina ederek herhangi bir icra takibi veya mahkeme kararı olmamasına rağmen taşınmazı yasal dayanaktan yoksun ihtarname sonucunda tahliye ettiği, bu ihtimaldeki tahliyenin de açıklanan sebeplerle davacının kusurundan kaynaklandığı, bu itibarla her iki durumda da davacının kendi kusuruyla tahliyeye sebep olduğu veya tahliyeyi gerektirecek herhangi bir sebep yokken usulsüz ihtarla taşınmazı terk ettiği anlaşıldığından davacıdan devir parasını geri istemesinin mümkün olmadığı gerekçesiyle, davanın ve davalının kötüniyet tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,70 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 10/01/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1489, Karar No: 2009/1254, Tarih: 22.01.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/1489 E.  ,  2009/1254 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/11/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Pendik İcra Mahkemesi'nin 25.11.2008 tarih ve 2008/880-983 sayılı kararının süresi içinde alacaklı vekili tarafından temyiz edilmesinden sonra, borçlu şirket yetkilisi Hakkı Uzun'nun 07.01.2009 tarihli kimliği tespit edilen dilekçesi ile davadan feragat ettiklerini bildirdiği, adı geçenin şirket yetkilisi olduğuna dair imza sirkülerinin ekli olduğu anlaşılmakla, borçlunun şikayetinden feragat hakkında bir karar verilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ  : Borçlunun şikayetten feragatı hakkında bir karar verilmek üzere mahkeme kararının  İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 22.01.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20470, Karar No: 2012/29978, Tarih: 26.12.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/20470 E.  ,  2012/29978 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıların murisi ...' un sarraf olduğunu ve dosyada mevcut belge ile davacıya borçlanmasına rağmen borcunu ödemediğini, davalıların da murislerinin mirasını reddetmediklerini ileri sürerek şimdilik 8.000.00.TL' nın, yargılama sırasında verilen 18.01.2012 tarihli ıslah dilekçesi ile 58.028.00.TL' nın davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, dosyaya sunulan belgedeki imza ve yazının murislerine ait olmadığını, davacının evlerine Birkaç kez gelerek murislerinden alacağı olduğunu söylediğini, borcu ve imzayı kabul etmediklerini belirterek davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın kabulü ile sarraf bilirkişi ...' nin 08.12.2011 tarihli bilirkişi raporunda belirttiği, 796.95 gr 22 ayar altın bilezik, 187 gr 22 ayar altın bilezik, 39.32. gr 22 ayar altın bilezik, 19 adet yarım altın, 17 adet çeyrek altının bedeli toplamı olan 58.028.00.TL' nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalıların aşağıdaki 2. ve 3. bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Her ne kadar Mahkemece, sarraf bilirkişi ...' nin 08.12.2011 tarihli bilirkişi raporunda belirttiği, 796.95 gr 22 ayar altın bilezik, 187 gr 22 ayar altın bilezik, 39.32. gr 22 ayar altın bilezik, 19 adet yarım altın, 17 adet çeyrek altının bedeli toplamı olan 58.028.00.TL' nin davalılardan tahsiline karar verilmiş ise de; Davacı tarafından dosyaya delil olarak sunulan ön ve arka yüzünde yazılar bulunan belgenin arka yüzünde “... Saka' ya 756.95 (Yediyüz doksanaltı gram doksan beş santim) gr. 22 ayar bilezik altını borçluyum.

......” kaşesi ve imzası bulunduğu ve bu bölümdeki imzanın Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesi Adli Belge İnceleme Şubesinin 22.08.2011 tarihli raporuna göre davalıların murisi ...' un eli ürünü olduğu sabit olduğundan muris ...' un mirasçıları olan davalılar bu belgede yazılı altın miktarınca davacıya karşı sorumludurlar.

......” kaşesi ve imzası bulunduğu ve bu bölümdeki imzanın Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesi Adli Belge İnceleme Şubesinin 22.08.2011 tarihli raporuna göre davalıların murisi ...' un eli ürünü olduğu sabit olduğundan muris ...' un mirasçıları olan davalılar bu belgede yazılı altın miktarınca davacıya karşı sorumludurlar.

Yine davaya konu belgenin ön yüzünde bulunan “... ... Bilezik – 187 gram bilezik, Yarım – 19 adet, Çeyrek – 17 adet, Bilezik – 39.32. gram bilezik, 4.450.YTL Nakit 22-02-2008 itibariyle...” yazısının altında herhangi bir ad veya imza bulunmamaktadır. Bu hali ile davalıların murisi sorumlu tutulamaz. Ancak dosyadaki diğer deliller ve bu belgenin arka yüzündeki davalıların murisine ait kaşe ve imza ile birlikte ön yüzdeki yazı davalıların murisi ...' un eli ürünü ise ön yüzdeki altın miktarınca da muris ... mirasçıları davacıya karşı sorumlu olacaklardır. Şayet ön yüzdeki yazılar davalıların murisine ait değilse bu bölümde yazılı altın ve paradan dolayı davalıların murisi sorumlu tutulamaz. O halde mahkemece, davaya konu belgenin ön yüzündeki yazıların davalıların murisi ...' a ait olup olmadığı yönünde taraf delilleri de toplanarak, uzman bilirkişi veya bilirkişi heyeti marifetiyle yazı incelemesi yaptırılarak hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

3-Kabule göre de; Davacının dava dilekçesi ile fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 8.000.00.TL' nın tahsilini talep etmesi nedeniyle davalıların bu miktarla sınırlı olarak dava tarihinde temerrüde düştükleri ve davacının yargılama sırasında verdiği 18.01.2012 tarihli ıslah dilekçesi ile de talebini artırarak toplam 58.028.00.TL' nın davalılardan tahsilini talep ettiği göz önünde bulundurularak mahkemece kabul edilen toplam 58.028.00.TL' dan 8.000.00.TL' nın dava tarihi olan 08.02.2010 tarihinden, 50.028.00.TL' nın ıslah tarihi olan 18.01.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesi gerekirken mahkemece, 58.028.00.TL' nın dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalıların sair temyiz itirazlarının reddine, 2. ve 3. bent uyarınca hükmün davalılar yararına BOZULMASINA, peşin alınan 861.75 TL harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1957, Karar No: 2009/3770, Tarih: 26.03.2009

**1. Hukuk Dairesi         2009/1957 E.  ,  2009/3770 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GAZİANTEP 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 17/11/2008

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, miras bırakanın mal kaçırmak amacıyla 3543 parsel sayılı taşınmazdaki payını davalılara ölünceye kadar bakma akdiyle temlik ettiğini, davalı S.’in de devraldığı paydan bir bölümünü davalı M.’a satış yoluyla temlik ettiğini, murisin bakım ihtiyacının  olmadığını, taşınmazın daha sonra imar uygulaması görüp imar parsellerinin davalılar adına tescil edildiğini ileri sürüp muvazaa nedeniyle tapu kayıtlarının (parselasyon sonrası tapu kayıtlarında da geçerli olmak üzere) iptali ile miras payları oranında kendi adına ve davalılar adına teciline, olmadığı taktirde tenkisine karar verilmesini istemiştir.

Davalılar G., M.S., Ü. ve S., dava konusu taşınmaz payının bakım ihtiyacı nedeniyle temlik edildiğini, bakım görevini yerine getirdiklerini, davalı Ö.’a o zaman pay devredilse borcundan dolayı satılabileceğinden emaneten davalı S.’e verilen payı daha sonra S.’in Ö.’ın oğlu M.’a satış suretiyle devrettiğini belirtip davanın reddini savunmuşlardır. Davalı M., davacının dava konusu taşınmazdan payını alamadığını belirtip davayı kabul ettiğini savunmuştur. Diğer davalılar, yargılamaya katılmadıkları gibi davaya cevap da vermemişlerdir.

Mahkemece, çekişme konusu taşınmazın saklı payı ihlal kastıyla davalılara temlik olunduğu gerekçesiyle davanın tenkis isteği yönünden kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalılar G., M. S., Ü. ve S.  tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ..raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil, olmadığı taktirde tenkis isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın tenkis isteği yönünden kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden, toplanan delillerden; miras bırakanın çekişme konusu 3543 parsel sayılı taşınmazdaki 164/1680 payını davalı S.’e, 84/1680’er paylarını davalılar G., Ü. ve M. S.’e ölünceye kadar bakma koşuluyla 24.09.1986 tarihli akitle temlik ettiği, davalı S..’in de aynı taşınmazın 22.04.1994 tarihli akitle 208/1680 payını,01.08.1996 tarihli akitle 280/1680 payını da satış yoluyla davalı M.’a temlik ettiği anlaşılmaktadır.

Dava konusu taşınmazdaki paylarını murisin bakım karşılığı  davalılar S., G., Ü. ve M.S.’e ölünceye kadar bakma akdi ile temlik ettiği gözetildiğinde bu tür akitlerin karşılıklı edimleri içerdiği ve ivaz mukabili olduğu sabittir. O halde, böylesi bir temlik işleminin tenkis hükümlerine tabi olmayacağı tartışmasızdır.

Hal böyle olunca; anılan temlikin bağış niteliğinde olmadığı nedeniyle tenkis isteği yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere hüküm tesisi isabetsizdir.

Hal böyle olunca; anılan temlikin bağış niteliğinde olmadığı nedeniyle tenkis isteği yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere hüküm tesisi isabetsizdir.

Davalılar G., Ü.., S. ve M.S.’in temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,  26.03.2009  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/34082, Karar No: 2015/13279, Tarih: 09.03.2015

**8. Ceza Dairesi         2014/34082 E.  ,  2015/13279 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Parada sahtecilik ve dolandırıcılık

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazların reddine, ancak:

1- Sanığın suça konu sahte paralarla alışveriş yapması şeklindeki eylemin kül halinde parada sahtecilik suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yazılı şekilde ayrıca dolandırıcılık suçundan da hüküm kurulması,

2- Kabule göre de; UYAP sorgusundan sanık hakkında işlediği iddia olu nan parada sahtecilik suçundan çok sayıda dava açıldığının anlaşılması ve söz konusu da valara konu eylemler ile inceleme konusu olaya ilişkin suç tarihi arasındaki zaman far kının da kısalığı karşısında, parada sahtecilik suçunun kesintisiz suçlardan olması ve iddi anamenin düzenlenmesi ile hukuki kesintinin oluşması karşısında, sanığın mükerrer ceza landırılmasının önlenmesi bakımından sanık hakkında açılan davaların akıbeti araş tırılarak mümkün olduğunda birleştirilmeleri, aksi halde incelenerek dosya içerisine alınıp bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dosyaya konulduktan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş ol duğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uy gulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 09.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/7494, Karar No: 2012/9426, Tarih: 13.12.2012

**1. Ceza Dairesi         2008/7494 E.  ,  2012/9426 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK.nun 86/1-3-e, 87/1-d, 29/1, 62/1, 53/1, 63, 54. Maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası

TÜRK MİLLETİ ADINA

1) Oluşa ve dosya kapsamına göre, mağdur ...'ın sanık ...'in burnuna vurarak basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralamaktan ibaret haksız eylemi nedeni ile 1/4 ile 3/4 oranları arasında ceza indirimi öngören 5237 sayılı TCK.nun 29. maddesinin uygulanması sırasında asgari oranda bir ceza indirimi yapılması yerine, yazılı şekilde daha vahim olaylarda uygulama olanağı olan 1/3 oranında indirim yapılması suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in mağdur ...'a yönelik kasten yaralama suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ve eleştiri nedeni saklı kalmak kaydıyla tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin haksız tahrikin oranına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 13/12/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8827, Karar No: 2013/14031, Tarih: 18.11.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/8827 E.  ,  2013/14031 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

17.06.2009 tarihinde haczedilip işyeri çalışanı olarak sanığa muhafaza için bırakılan eşyaların muhafazası için haciz mahalline gidildiğinde malların yerinde bulunmadığının 11.05.2010 tarihli tutanakla tespit edilmesi karşısında, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranması nedeniyle mahcuzların kaybolmasına neden olduğu anlaşılan sanığın hukuki durumunun TCK'nın 289/3. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı gerekçe ile beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 18.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.