muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/16284, Karar No: 2015/13878, Tarih: 01.12.2015

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasa'nın Temel Hak ve Özgürlükler Bölümü ile Türk Medeni Kanunu'nun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

-/-

-2-

2014/16284-2015/13878

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Somut olaya gelince; davalı ... İslam tarihçisi bir yazardır. Dava konusu kitapta, davalının “Arnavut asıllı” olduğuna dair ibarenin ve devamındaki beyanların yazının bütünü nazara alındığında ırkçılık ve küçültücü anlamda yazılmadığı, süleymancı cemaatiyle ilgili bölümde de davacının yazdığı “Zorlukları Aşarken” isimli kitabına atıfta bulunduğu ve yorum yaptığı ancak içeriğinde küçültücü ve tahkir edici ibareler olmadığı yine dönemin ....Yardımcısı olan ....ile ilgili yazılanların da içerik olarak doğru olduğu, ayrıntılarda farklılık varsa da bu durumun kişilik haklarına zarar verecek boyutta olmadığı, kitabın genel olarak geçmişte yaşanan olaylar hakkında okuyucuyu bilgilendirme ve bir kısım olayların eleştirisi mahiyetinde olduğu anlaşılmaktadır. Şu durumda; bu ifadelerin basının hak ve görevleri arasında sayılan bilgilendirmek, eleştiride bulunmak, kamuoyu oluşturmak olarak benimsenmesi gerekmekte olup, davacının kişilik hakkına saldırı teşkil ettiği şeklindeki yerel mahkeme kabulü doğru değildir. Hal böyle olunca, mahkemece bu husus gözetilerek istemin tümden reddedilmesi gerekirken, yerinde olmayan yazılı gerekçe ile davalının sorumlu tutulmuş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 01/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4417, Karar No: 2024/2102, Tarih: 14.03.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/4417 E.  ,  2024/2102 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/3 Esas, 2023/221 Karar

Avukat ...

DAVALILAR : 1.Türk Patent ve Marka Kurumu (TÜRKPATENT) vekili

Avukat ...

2.Tasfiye Halinde On8 Gıda Turizm Kuyumculuk ve İnşaat Limited Şirketi vekili Avukat ...

HÜKÜM : Ret

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkilinin 2016/91162, 2016/107994, 2016 107989, 2015 95149, 2015 95148, 2013 90018, 2013 02932, 2013 02924 sayılı ve "UD Dönerci Et İskender", "UD Köfte İskender", "UD Izgara Köfte", "UD Usta Köfte", "UD Izgara Köfte", "UD", "Usta Dönerci", "Usta Dönerci" ibareli markaların sahibi olduğunu, davalı şirketin “UDI USTADAN DÖNER IZGARA KEBAP” ibareli marka başvurusuna yaptıkları itirazın nihai olarak YİDK tarafından reddedildiğini, oysa müvekkilinin markalarının tanınmış olup, dava konusu markanın müvekkili markaları ile iltibas yaratacak derece benzer olduğunu, YİDK kararında dava konusu markanın asli unsuru "UDI" olarak belirlenmesine rağmen müvekkilinin markalarında asli unsur olan "UD" ibaresinin sonuna "I" harfi eklenmek suretiyle benzerliğin maskelenmeye çalışıldığının görmezden gelindiğini ileri sürerek 2018-M-7117 sayılı YİDK kararının iptalini, başvurunun tescili halinde hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı TPMK vekili cevap dilekçesinde; markalarda ortak olarak yer alan "usta" ve "döner" ibarelerinin 43. sınıfta yer alan hizmetler bakımından ayırt ediciliğinin bulunmadığını, "usta dönerci+şekil" ibaresinden oluşan davacı markasının ayırt ediciliği düşük, zayıf marka olduğunu, zayıf ibareleri marka olarak tescil ettirenlerin, benzer markaların kullanımına rıza göstermek mecburiyetleri bulunduğunu, davacının tanınmışlığı ve davalının kötü niyetinin ispat edilemediğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2.Diğer davalı vekili cevap dilekçesinde, dava konusu marka ile davacının itirazına mesnet markalarının benzer olmadığını, iltibas tehlikesinin bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

2.Diğer davalı vekili cevap dilekçesinde, dava konusu marka ile davacının itirazına mesnet markalarının benzer olmadığını, iltibas tehlikesinin bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 20.06.2019 tarih ve 2018/405 E., 2019/300 K. sayılı kararıyla; davanın kabulü ile TÜRKPATENT YİDK'nın 2018-M-7117 sayılı kararının iptaline, dava konusu marka henüz tescil edilmemiş olduğundan hükümsüzlük ve sicilden terkin ile ilgili karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı TÜRKPATENT vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 11.03.2021 tarih ve 2019/1154 E., 2021/348 K. sayılı kararıyla; davacı itirazına mesnet "UD" asıl unsurlu markalar ile "UDI" asıl unsurlu dava konusu marka başvurusu arasında, tescili talep edilen 43. sınıf hizmetler bakımından 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun 6 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca iltibas tehlikesinin olduğu, dava konusu 43. sınıf hizmetler, davacının "UD" asıl unsurları markaları kapsamında aynen yer aldığından Mahkemece görüşüne başvurulan bilirkişi heyetinde gıda mühendisinin yer almamasının eksiklik olarak değerlendirilemeyeceği gerekçesiyle davalı TÜRKPATENT vekilinin istinaf başvurusunun esas yönünden reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı TÜRKPATENT vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 08.11.2022 tarih, 2021/4269 E. ve 2022/7939 K. sayılı kararıyla, davaya konu somut olayda davalının marka başvurusu “UDI USTADAN DÖNER IZGARA KEBAP” ibaresiyle harf kombinasyonundan oluşmakta iken itiraza gerekçe gösterilen davacı markaları ise "UD DÖNERCİ ET İSKENDER, UD Köfte İskender, UD Izgara Köfte, UD Usta Köfte, UD Izgara Köfte, UD, Usta Dönerci, Usta Dönerci” ibarelerinden oluşmaktadır. “UD” kısaltmasının “usta ve döner/döneri” kelimelerinin baş harflerinden oluştuğu, davalı başvurusunda ise “Ustadan. Döner. Izgara” kelimeleri ile bu kelimelerin baş harfleri olan "UDI" kısaltmasından oluştuğu ve bu kısaltmaların tek başına sahiplerine üstün hak sağlayacak niteliklerinin bulunmadığı gözetilerek Mahkemece YİDK kararının iptali davası yönünden davanın reddine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bozma ilamına uyularak davanın reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bozma ilamına uyularak davanın reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; UD ibaresinin Usta Dönerci'den yaratılmış olması, UD ibaresinin tek başına değersizleştirilmesine sebep olmayacağını, UD ve UDI iarelerinin ayırt ediciliği olmadığı, üzerinde hak tesis edilemeyeceği gerekçesi de kabul edilecek olur ise; Yüksek Mahkemenin daha önce verdiği kararlar ile çelişkiye düştüğünü belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, YİDK kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

14.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7546, Karar No: 2019/5755, Tarih: 17.04.2019

**17. Ceza Dairesi         2018/7546 E.  ,  2019/5755 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Müşteki ...'ın 31.03.2014 tarihli ifadesinde iddianameye konu yapılan hırsızlık olayından önce, aynı suça sürüklenen çocuğun camiinin şadırvan kapısını yerinden çıkarmaya çalıştığını ancak başarılı olamadığını kapı kenarlarındaki zorlama izleri üzerine şüphelenerek güvenlik kamerası görüntülerini izlediğinde bunu belirlediğine ilişkin anlatımları karşısında; bu eylemden dolayı zamanaşımı süresi içerisinde TCK'nun 43. maddesi değerlendirilerek işlem yapılması mümkün görülmüş; cami bahçesindeki şadırvanın kapısının çalınması şeklindeki eylemin suç tarihi itibarıyla TCK'nun 142/1-b maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu değerlendirilmiş ve her ne kadar hüküm kısmında TCK'nun 143/1 ve 31/3 maddelerinin madde numaraları uygulama sırasında gösterilmemiş ise de hüküm içeriğinden maddelerin belirlenebilir olması karşısında tebliğnamedeki 1 ve 3 nolu bozma düşüncelerine iştirak edilmemiş, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

18 yaşından küçükler hakkında TCK'nun 53. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı CMUK'nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan hüküm fıkrasından TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısımlarının bütünüyle çıkarılmak suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17.04.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2682, Karar No: 2013/4695, Tarih: 29.04.2013

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2013/2682 E.  ,  2013/4695 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sırasında davacı vekili tarafından reddi hâkim yoluna başvurulmuştur.

Bu konuda verilen kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmiş olmakla, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Taraflar arasında görülen kadastro tesbitine itiraz davası sırasında davacı vekili tarafından 12.02.2013 tarihli dilekçe ile "...Davacı tarafından açılan 46 adet dava dosyasında bilirkişi incelemesi dahi yapılmadan davanın reddine karar verildiğinden ihsası reyde bulunduğu...” gerekçesiyle reddi hâkim yoluna başvurulmuştur.

Reddedilen Hâkim Mustafa Karabay (42411)'ın, talebin reddinin gerektiği yönündeki görüşü üzerine dosyayı inceleyen merci tarafından, "...Talebin kanunda belirtilen hiçbir sebebe dayanmadığı, temyizi kabil olarak verilen önceki kararlar nedeniyle yapıldığı..." gerekçesiyle reddi hâkim talebinin REDDİNE ve reddi hâkim talebinde bulunan taraf hakkında H.M.K.'nun 42/4. maddesi uyarınca 500.- TL disiplin para cezası uygulanmasına ilişkin verilen karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İncelenen dosya kapsamına göre, hâkimin reddi için ileri sürülen hususlar H.M.K.’nun 36. maddesinde tanımı yapılan sebeplerden olmadığı gibi benzer bir davada kanunî zorunluluk nedeniyle açıklanan hüküm gerekçelerinin temyize konu dosya kapsamındaki dava ile ilgili olarak görüşünü açıklamak ve ihsası reyde bulunmak şeklinde değerlendirilemeyeceği, her davanın kendi içindeki delillere göre değerlendirilmesi gerektiğinden yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının davacıya yükletilmesine 29/04/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1841, Karar No: 2024/9382, Tarih: 19.07.2024

**3. Ceza Dairesi         2021/1841 E.  ,  2024/9382 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesi

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma, Silahlı terör örgütüne yardım etme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi kararı, İstinaf başvurusunun esastan reddi, İlk Derece Mahkemesinin hükmünün kaldırılarak mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanıklar müdafileri ve katılanlar vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Esastan Ret, Bozma

İlk Derece Mahkemesince sanıklar hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine ve güvenlik tedbirlerine yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; ... sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir oldukları, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Suçtan doğrudan zarar gören ve katılma sıfatını alabilecek TMSF Başkanlığına Bölge Adliye Mahkemesi kararının tebliğ edilmediğinin görülmesi karşısında temyiz aşamasında ilgili karar tebliğe çıkarılmış, kararın tebliği üzerine TMSF Başkanlığı vekili aracılığıyla bünyesinde bulunan şirket vekillerinin temyizlerini de kapsar şekilde ...-... Grup Şirketlerine ilişkin verilen müsadere yönünden kararı aleyhe temyiz etmiş olup, hakkında TCK'nın 55/2 maddesi uyarınca müsadere kararı verilen sanık Ş.. S..'nin malvarlığı ile ilgili aleyhe yapılmış bir temyiz talebinin bulunmadığı, yine katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gördüğü anlaşılan ...İnşaat A.Ş.'nin ... sayılı Kanun'un 237 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca davaya katılmasına karar verilerek, aynı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca hükmü temyiz ... bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede:

Sanıklar müdafilerinin duruşmalı inceleme taleplerinin, ... sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. ... 13. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.09.2018 tarihli ve 2017/71 E., 2018/491 K. sayılı kararında;

1-Sanık A.. K.. hakkında;

Silahlı terör örgütüne üye olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun (3713 sayılı Kanun) 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları, 55 inci maddesinin ikinci fıkrası, 55 inci maddesinin ikinci fıkrası, 58 inci maddesinin dokuzuncu fıkrası, 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve müsadereye karar verilmiştir.

2-Sanık M.. K.. hakkında;

Silahlı terör örgütüne üye olma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 3713 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları, 55 inci maddesinin ikinci fıkrası, 58 inci maddesinin dokuzuncu fıkrası, 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve müsadereye karar verilmiştir.

3-Sanık Ş.. S.. hakkında;

Silahlı terör örgütüne üye olma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 3713 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları, 55 inci maddesinin ikinci fıkrası, 58 inci maddesinin dokuzuncu fıkrası, 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve müsadereye karar verilmiştir.

4-Sanık A.. K.. hakkında;

Silahlı terör örgütüne üye olma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 3713 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 221 inci maddesinin dördüncü fıkrasının ikinci cümlesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 221 inci maddesinin beşinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları, 55 inci maddesinin ikinci fıkrası, 58 inci maddesinin dokuzuncu fıkrası, 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve müsadereye karar verilmiştir.

B.... Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin 18.04.2019 tarihli ve 2019/1 E., 2019/602 K. Sayılı kararında;

1-Sanık Ş.. S.. yönünden; ... sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

2-Sanık A.. K.. yönünden; ... sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

3-Sanık M.. K.. yönünden; ... sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca ilk derece mahkemesinin hükmünün kaldırılarak silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte yardım etmek suçundan 5237 sayılı Kanun'un 314 üncü maddesinin üçüncü fıkrası ve 220 inci maddesinin yedinci fıkrası yollamasıyla 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 220 inci maddesinin yedinci fıkrası, 3713 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 62 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları, 55 inci maddesinin ikinci fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve müsadereye karar verilmiştir.

4-Sanık A.. K.. yönünden; ... sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesinin hükmünün kaldırılarak silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan 5237 sayılı Kanun'un 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 3713 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 221 inci maddesinin dördüncü fıkrasının ikinci cümlesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 221 inci maddesinin beşinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları, 55 inci maddesinin ikinci fıkrası, 58 inci maddesinin dokuzuncu fıkrası, 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve müsadereye karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi;

Sanık A.. K.. yönünden; etkin pişmanlık indiriminin alt hadden uygulanması gerektiğine, temel ceza belirlenirken alt sınırdan uzaklaşılarak hüküm kurulması gerektiğine,

Sanık M.. K.. yönünden; sanığın eylemlerinin silahlı terör örgütüne üye olma suçunu oluşturduğuna ilişkindir.

B. Katılan Tasarruf Mevduat Sigorta Fonu(kayyım tarafından yönetilen katılan şirketler dahil) temyiz istemleri;

Davaya katılmalarına karar verilerek re'sen tespit edilecek sebeplerle ve müsadere yönünden hukuka aykırı kararın bozulmasına ilişkindir.

C. Sanık A.. K.. müdafiilerinin temyiz istemleri;

1.Sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine,

2.Alt sınırdan uzaklaşılmasını hukuka aykırı olduğuna,

3.Müsadere kararı verilmesi ve şirketlere denetim kayyımı tedbiri uygulanmasının mülkiyet hakkını sınırladığına,

4.İlk derece ve istinaf aşamalarından sonra dosyaya giren yeni delillerin kendilerine tebliğ edilmediğine,

5.İstinaf mahkemesinin duruşma açmaksızın karar verdiğine,

6.Sanığın örgüt üyesi olma veya yardım etme kastıyla hareket ettiğine, talimat aldığına, talimat verdiğine, eylem içinde bulunduğuna ilişkin delil bulunmadığına,

7.Bilirkişi raporlarının usule uygun olmadığına, subjektif değerlendirmeler içerdiğine, her türlü şüpheden uzak kesin sonuçlara ulaşmadığına,

8.... ailesine ait şirketlerin kuruluşunda örgütün hiçbir ilişkisi ve bağı olmadığına,

9.Sanığın 17-25 Aralık olaylarından sonra yapıdan kopmaya başladığının dikkate alınmadığına, 2015 yılının Kasım ... yapıya karşı sosyal medya paylaşımlarının bulunduğuna, isminin geçtiği bylock yazışmalarından da yapıyla bağının koptuğunun belli olduğuna,

10.Sanığın insani yardım kastıyla yaptığı yardımların, ...'deki sembolik hissesinin, 17-25 Aralık olaylarından önce gerçekleşen toplantılara katılımının, yurtdışı ve yurtiçi seyahatlarının, ... Üniversitesi mütevelli heyeti üyesi olmasının, ... Eğitim, Sağlık ve Spor Vakfının kurucusu olmasının, Bankasya hesaplarının ve bu hesaplardaki işlemlerinin örgüt üyeliğine delil teşkil etmeyeceğine, örgütle iltisaklı okullarda okuyan çocuklara burs sağladığı, örgütün şirketlerini, basın yayın kuruluşlarını, vakıf ve derneklerini desteklediği iddiasının gerçeği yansıtmadığına,