muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/26363, Karar No: 2014/4114, Tarih: 17.02.2014

**13. Hukuk Dairesi         2013/26363 E.  ,  2014/4114 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yumurtalık Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/02/2013

NUMARASI : 2009/132-2013/29

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıdan 35 torba 3245 cinsi mısırı 200 dekar arazisinde ekmek üzere satın aldığını, ektiği mısırların tane tutumu ve veriminin az olduğunu, tespit dosyası kapsamında alınan bilirkişi raporunda kullanılan tohum çeşidi nedeniyle % 45 verim düşüklüğü olduğunun tespit edildiğini, meydana gelen bu zararına karşılık fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 10.000 TL maddi zararın ile tespit dosyası yargılama gideri olarak 151, 24 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davacı ile aralarında yapılan sözleşmeye uymaması nedeniyle davacı aleyhine alacak davası açtıklarını, davacının üretici olarak tüm maddi desteği almasına rağmen ürünü başkasına satarak kötüniyetli olarak bu davayı açtığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı, davacı ile aralarında yapılan sözleşmeye uymaması nedeniyle davacı aleyhine alacak davası açtıklarını, davacının üretici olarak tüm maddi desteği almasına rağmen ürünü başkasına satarak kötüniyetli olarak bu davayı açtığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacı, davalı ile yapılan sözleşme kapsamında üretim yapmak üzere kendisine teslim edilen mısır tohumlarının verim kalitesinin düşük olduğunu ileri sürerek tazminat talep etmiştir. Dava konusu tohumların ayıpla olup olmadığının tespiti amacıyla Çukurova Üniversitesi öğretim üyelerinden oluşan heyet tarafından düzenlenen bilirkişi raporunda dava konusu mısır tohumu üzerinde herhangi bir teknik inceleme yapılmadığı, verim düşüklüğünün sebebine ilişkin ihtimallere dayalı tespitlere yer verildiği, somut uyuşmazlığın çözümünde esas alınabilecek nitelikte ve kapsamda olmadığı anlaşılmaktadır. Nitekim mahkemece bu rapor yeterli görülmediğinden tespit bilirkişi raporu esas alınmış ise de, karara esas alınan tespit bilirkişi raporunda, davacı tarafından ekimi yapılan arazinin içinde bulunan sulama kanallarına yakın mısır bitkilerinin normal gelişimini sürdürdüğü, ancak iç kesimlere gidildiğinde gelişimin yavaşladığı tespit edildikten sonra sulama, ilaçlama ve gübrelemenin davacı tarafından gerektiği gibi yapıldığı belirtilerek verim kaybının kullanılan tohum çeşidinden kaynaklandığı sonucuna varılmış olup, bu raporda kendi içinde çelişkili ve tohumun ayıplı olduğunun tespitine ilişkin yeterli bilimsel veriler içermemektedir. Bu itibarla mahkemece öncelikle konusunda yeni bir uzman bilirkişi heyeti oluşturulmak suretiyle, dava konusu tohumun sertifikalı tohum olup olmadığı araştırılarak, sertifikalı tohum olduğunun tespiti halinde bu tohumun yetişme iklim şartları ve verim durumuna dair veriler değerlendirilerek, dava konusu davacıya satışı yapılan tohum örnekleri üzerinde de gerekli teknik inceleme yapılmak suretiyle tohumun ayıplı olup olmadığı ve ürün verim düşüklüğünün sebeblerine ilişkin yapılacak inceleme sonucuna uygun karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik incelemeye dayalı olarak hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

2-Bozma sebebine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün davalı yararına BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklandığı üzere bozma sebebine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 42.50 TL harcın istek halinde iadesine, 17,2.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15019, Karar No: 2013/681, Tarih: 04.02.2013

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/15019 E.  ,  2013/681 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen genel kurula izin davası sırasında davalı vekili tarafından reddi hâkim yoluna başvurulmuştur.

Red talebini inceleyen merci tarafından verilen kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmiş olmakla, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Taraflar arasında görülen genel kurula izin davası sırasında davalı vekili tarafından “... davanın esasını çözecek nitelikte ihtiyatî tedbir kararı vermesi nedeniyle ihsası reyde bulunduğu ve güvensizlik oluşturduğu” gerekçesiyle çekilmeye davet suretiyle hâkimin reddi yoluna başvurulmuş, Hâkim ..., talebin reddinin gerektiği yönünde yazılı görüşte bulunmuştur.

Merci tarafından, ret sebeplerinin ara karara itiraz mahiyetinde bulunduğundan H.M.K.'nun 36. maddesinde düzenlenen sebeplerin bulunmadığı gerekçesiyle talebin reddi ile 500.- TL disiplin para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin verilen karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İncelenen dosya kapsamına göre, hâkimin reddi için ileri sürülen hususlar H.M.K.’nun 36. maddesinde tanımı yapılan sebeplerden olmadığı gibi H.M.K.nun 391. maddesine göre, ihtiyatî tedbir talebinin reddi kararlarına karşı temyiz kanun yolu açık bulunması nedeniyle ihtiyatî tedbir talebi hakkında verilen red veya kabul kararlarının sebeplerinin kararın gerekçesinde açıkça gösterilmesinin kanunî zorunluluk oluşturduğu, bunun HMK. 36/1-b maddesinde düzenlenen ret sebebinin, iki taraftan birine veya bir üçüncü kişiye kanunen gerekmediği halde görüşünü açıklamak veya ihsası rey olarak değerlendirilemeyeceğinden, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 04/02/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7414, Karar No: 2016/4865, Tarih: 30.03.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/7414 E.  ,  2016/4865 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının 2006 yılında geçirdiği kaza sonucunda burnunun kırıldığını, tedavi sonrası sıkıntılarının geçmediğini, 2009 yılında burnundaki rahatsızlığın giderilmesi ve dış görüntüsünün düzeltilmesi amacıyla davalı doktora başvurduğunu, yapılan ameliyat sonucunda burnunda çökme olduğunu, burun deliklerinin farklı olduğunu, eski halinden burnunun daha sivri olduğunu, davalıya gittiğinde tekrar ameliyat gerektiğini, bedel almadan yeniden düzeltme operasyonu yapacağını beyan etmesine rağmen ameliyattan önce 800 TL para talep edilmesi üzerine ameliyat yaptırmadığını belirterek, 100 TL maddi ve 17.000 TL manevi tazminatın davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalılar vekili cevabında; davalının 2006 yılında geçirdiği kaza sonrası ameliyat olduğunu, 2009 yılında kendilerinin ameliyat yaptığını, davacının sıkıntılarının devam etmesi nedeniyle ikinci ameliyatı bedelsiz yapmayı taahhüt ettiklerini, sadece ameliyat malzeme bedeli 800 TL talep edildiğini, davacının bu parayı ödemek istememesi üzerine operasyon yapılamadığını, davacıya ikinci ameliyat taahhütlerinin aynen devam ettiğini beyan etmiştir.

Mahkemece; Adli Tıp raporları doğrultusunda davalıların kusurlu olmadığından ve olayda tıbbi hata bulunmadığından bahisle, davanın reddine karar verilmiş, hükmü davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosya kapsamına göre, davacının 2006 yılında geçirdiği kaza sonucunda burnunda rahatsızlık olduğu, bu konuda ameliyat geçirdiği, sıkıntılarının devam etmesi sonucunda davalılar ile ameliyat yapılması konusunda anlaştıkları, 2009 yılında yapılan ameliyat ile sıkıntılarının geçmediği gibi burnunun dış görüntüsünde davacının istemediği sonuçlar oluştuğu anlaşılmaktadır.

Davaya dayanak yapılan maddi olgu, burnun estetik ameliyat yapılmak suretiyle istenilen ve kararlaştırılan biçime uygun güzel bir görünüm kazandırılmasıdır. Varılmak istenilen sonucun ve buna dayalı olguların hukuki nitelendirilmesi yapıldığında ise, yanlar arasında BK'nun 355 ve devamı (TBK'nun 470 ve devamı) maddelerinde düzenlenen eser sözleşmesi ilişkisinin bulunduğu, dolayısıyla uyuşmazlığın eser sözleşmesi hükümlerine göre çözümlenmesi gerektiği açıktır.

Davaya dayanak yapılan maddi olgu, burnun estetik ameliyat yapılmak suretiyle istenilen ve kararlaştırılan biçime uygun güzel bir görünüm kazandırılmasıdır. Varılmak istenilen sonucun ve buna dayalı olguların hukuki nitelendirilmesi yapıldığında ise, yanlar arasında BK'nun 355 ve devamı (TBK'nun 470 ve devamı) maddelerinde düzenlenen eser sözleşmesi ilişkisinin bulunduğu, dolayısıyla uyuşmazlığın eser sözleşmesi hükümlerine göre çözümlenmesi gerektiği açıktır.

Eser sözleşmelerini, diğer iş görme sözleşmelerinden ayıran önemli hususlardan birisi de sonuç sorumluluğu, yani tarafların iradeleri doğrultusunda yüklenici tarafından bir sonucun meydana getirilmesi taahhüdüdür. Burada, vekâlet akdindeki gibi sonuç taahhüt edilmeksizin sadece bir işin görülmesi taahhüdü bulunmamakta, bir eserin-sonucun yaratılıp teslim edilmesi borcu altına girilmektedir. Bu borcun altına giren taraf, yani yüklenici, BK'nun 356/1 (TBK'nun 471/1) maddesi ve işin mahiyeti gereği, işi sadakat ve özenle yerine getirmek zorundadır. Sadakat borcu, yüklenicinin iş sahibinin yararına olacak şeyleri yapma ve ona zarar verecek her türlü eylemden kaçınması anlamını taşır.

Eser sözleşmesi hükümlerine göre, davalı doktorun yükümlülüğü taahhütlerine, tıbbın gereklerine ve iyiniyet kurallarına uygun şekilde estetik ameliyatı gerçekleştirmek, davacının yükümlülüğü de bedeli ödemektir. Davacı, davalı doktorun yükümlülüklerini yerine getirmediği, taahhütlerine ve tıbbın gereklerine uygun ameliyat yapmadığı, estetik amaçlı ameliyatın başarısız olduğunu iddia ederek bu davayı açmıştır. Davanın dayanağını TBK.nun 475.maddesi oluşturmaktadır.

HUMK.nun 275. (HMK. nun 266.) maddesine göre, mahkemenin çözümü özel ve teknik bilgiyi gerektiren hallerde bilirkişi görüşü alma zorunluluğu bulunmaktadır. Estetik amaçlı ameliyatın tıbbın gereklerine uygun şekilde yapılıp yapılmadığı, amacına ulaşıp ulaşmadığı, ameliyat nedeniyle davacının burnunda geçici veya kalıcı bir rahatsızlığın ortaya çıkıp çıkmadığı teknik bir konu olduğundan, konunun uzmanı plastik cerrahlardan ve kulak burun boğaz uzmanlarından oluşturulacak bir kuruldan rapor alınması, davanın rapor sonucuna göre değerlendirilmesi gerekir.

Hükme esas alınan 22.02.2013 ve 11.06.2014 tarihi Adli Tıp Kurumu 2.İhtisas Kurulu raporlarında “...kişinin operasyondan sonra yakınmalarının devam ettiğinin anlaşıldığı, burun sırtının çökük, bul bous hump, burnun sola deviye, sağ daha fazla olmak üzere 1/3 ortasında çökmeler olduğu ve her iki burun deliğinin eşit olmadığı gibi tespit edilen bulguların düzeltilebilecek deformiteler arasında yer aldığı, bu bulguların önceki (2005) ve/veya 2.operasyondan kaynaklanan, her türlü özene rağmen oluşabilen, her hangi bir tıbbi ihmal ve kusura izafe edilemeyen komplikasyon olarak nitelendirildiği ve revizyon operasyonu ile düzeltilebileceği cihetle ilgili hekime atfı kabil bir kusur tespit edilemediği” açıklanmıştır.

Adli Tıp Kurumu raporlarında davacının burnunda çökme, burnun sola deviye, burun deliklerinin eşit olmadığı gibi sorunların halen devam ettiği belirtildiğine göre ve ayrıca davalı doktorun ikinci operasyon yapma taahhüdünde bulunduğu dikkate alındığında davacıya yapılan burun estetik ameliyatında kararlaştırılan sonuca ulaşılamadığı kabul edilmelidir.

Ayrıca, davalı doktorun bu işlemi yapmadan önce davacıya muhtemel komplikasyonlar hakkında bilgi verip vermediği, risklerin anlatılıp anlatılmadığı, başka bir deyişle aydınlatılmış rıza alınıp alınmadığı konusunda inceleme yapılmamıştır.

Davalının, davacıyı operasyonun komplikasyonları konusunda aydınlattığını, bilgilendirdiğini yazılı belge ile ispat etmesi gerekir. Davalının, ameliyat öncesi muhtemel sonuç ve komplikasyonlar hakkında hastasını bilgilendirmesi TBK.nun 472/3. (BK.nun 357/3.) maddesi gereğince bir zorunluluktur.

Bu durumda, mahkemece; yukarıda açıklanan hususlarla ilgili olarak taraflardan delilleri sorulduktan sonra davalının aydınlatılması ve bilgi verme yükümlülüğünü yerine getirip getirmediği yönünden inceleme yapılarak ayrıca operasyon ile ilgili davalıların kusuru yönünden dosyanın üniversitelerden seçilecek konusunda uzman bilirkişilerden gerekirse davacının da gönderilmek suretiyle hüküm kurmaya elverişli, Yargıtay denetimine açık ayrıntılı rapor alınarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 30.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7828, Karar No: 2024/2053, Tarih: 11.03.2024

**9. Ceza Dairesi         2021/7828 E.  ,  2024/2053 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/236 E., 2015/264 K.

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ-OLAY VE OLGULAR

1. Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Gebze 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.05.2013 tarihli ve 2013/105 Esas, 2013/298 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un, 103 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına dair kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay kapatılan 14. Ceza Dairesinin 23.01.2014 tarihli ve 2013/9427 Esas, 2014/764 Karar sayılı kararı ile "Anayasanın 141, 5271 sayılı ...nın 34/1, 230 ve 1412 sayılı CMUK.nın 308/7. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık ve gerekçeli olması ve Yargıtayın bu işlevini yerine getirmesi için gerekçe bölümünde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan reddedilen delillerin açıkca gösterilmesi ve ulaşılan kanaat, sanığın suç oluşturduğu sabit görülen fiilinin ve bunların nitelendirilmesinin belirtilmesi, delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerektiği ve hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nın 308/7. maddesinde yer alan kanuna muhalefet hali olarak düzenlendiği gözetilmeden gerekçesiz hüküm kurulması" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

2. Yargıtay kapatılan 14. Ceza Dairesinin bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonucunda Gebze 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.10.2014 tarihli ve 2014/183 Esas, 2014/337 Karar sayılı kararı ile görevsizlik kararı verildiği, görevsizlik kararı üzerine yapılan yargılamada Gebze 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 30.06.2015 tarihli, 2015/236 Esas, 2015/264 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Sanığın yargılamanın tüm aşamalarında rahatsızlığı olduğunu (pedofili rahatsızlığı) tedavi görmek istediğini beyan etmesine rağmen bu yönde rapor aldırılması ve sanığın cezai ehliyetinin bulunup bulunmadığının araştırılmasına bu nedenle eksik inceleme ile verilen kararın bozulmasına karar verilmesininin gerektiğine ve sair hususlara ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gebze 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 30.06.2015 tarihli, 2015/236 Esas, 2015/264 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.03.2024 tarihinde karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2014/12134, Karar No: 2014/24387, Tarih: 03.11.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/12134 E.  ,  2014/24387 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2013/251655

MAHKEMESİ : Gümüşhane Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 19/06/2013

NUMARASI : 2012/375 (E) ve 2013/199 (K)

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında Gümüşhane Cumhuriyet Başsavcılığının 15.11.2012 tarihli iddianamesi ile Gümüşhane Alçakdere köyüne ait Ortakıran Yaylasına cami, medrese ve şadırvan yaptığı iddiasıyla dava açıldığı anlaşılmış olup, CMK.nun 225. maddesi uyarınca kurulan hükmün konusunun iddianamede gösterilen fiilden ibaret olduğu ve iddianamede sanık hakkında aynı yere ev yaptığından bahisle dava açılmadığı gözetil- meden, yazılı biçimde sanığın 106 ada parseldeki yayla arazisine ev yapmak suretiyle tecavüzde bulunduğundan bahisle mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 03.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3759, Karar No: 2023/7234, Tarih: 17.05.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/3759 E.  ,  2023/7234 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 30. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin kamudaki çalışmasının dava dışı ... Nakliyat AŞ nezdinde başladığını, aralarında müvekkilinin bulunduğu çalışanların 2001 yılında Özelleştirme Yüksek Kurulunun 03.03.2000 tarihli ve 2000/16 sayılı kararına istinaden Başkanlık Özelleştirme İdaresi Başkanlığı ile Armatörler Denizcilik ve Nakliyat AŞ arasında düzenlenen hisse satış sözleşmesi uyarınca 24.03.2000 tarihinde davalı Kurumun tüm varlık, alacak ve borçları ile hisselerinin blok hâlinde ... sahibine devredildiği gerekçesiyle işten çıkartıldıklarını, müvekkilinin yüksek kalifiyeli ve kıdemli bir çalışan olup davalı Kurumda örgütlü olan Denizciler Sendikasına üye olduğunu, 2002 yılında Karayolları Genel Müdürlüğüne bağlı, ...’da bulunan 5. Bölge Müdürlüğünün, 56. Bakım Şube Şefliğine vasıfsız işçi olarak ataması yapılarak atama yoluyla davalı Kurumdaki işine başladığını, ücretinin en düşük seviyeden belirlendiğini, önceki kamu kuruluşundaki kıdem ve vasıf durumunun dikkate alınmadığını ve eksik ücretlendirme neticesinde hak kaybına uğradığını ileri sürerek ücret farkı, ilave tediye farkı, toplu ... sözleşmesine göre ikramiye farkı alacağı, fazla çalışma ücreti, hafta tatili çalışması ücreti, ... ... ve genel tatil çalışması ücreti farkları, vardiya zammı alacağı ile yıpranma primi farkı alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

II. CEVAP