muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: -, Karar No: 2011/240, Tarih: 22.11.2011

Tanık T.K.; “Olay günü düğüne Ş.K.’nun kullandığı minibüsle değil başka bir araçla gitmiştim. Sanığın o tarihte kullandığı araç şu anda kullanmış olduğu araç değildir. Düğünün ertesi günü Sazgeçit Beldesinde trafik kazası sonucu ölen şahsın cenazesine gittim. Cenazede mobiletin farının yanmadığını ve şahısların ..Köyüne düğüne gittiklerini söylediler. ... Köyündeki düğünle ..Köyündeki düğün aynı gece idi. Şaban’ın dönüş saati ile ölenin aynı istikamete doğru gittiği saat örtüşüyor. G..A..ın düğüne giderken saat 23.00 sıralarında arkadan bir aracın çarpması neticesi öldüğü söylendi”,

Tanık F.Ü.; “Kazanın nasıl olduğuna dair görgüye dayalı bir bilgim yoktur. Kaza olduktan sonra olay yerine gittim. Olay yerinde bulanan polis memuru, kamyonun mobilete çarptığını ve bu sebeple tutanak tuttuğunu söyledi. Ben olay yerinde mobileti gördüm. Ancak ölüyü görmedim. İki tane de bira şişesi vardı. Bira şişeleri mobiletin yan tarafında idi”,

Tanık S.T.; “Olay tarihinde sanığın sevk ve idaresindeki araç ile düğüne gitmiştik. Düğünde alkol aldığım için sarhoştum. Dönüşte herhangi bir çarpma olayına veya çarpma olduğuna dair belirtiye tanık olmadım. Çarpma olsa idi hisseder miydim bilmiyorum. Ben arka koltukta idim. Alkollü olduğum için bir şey hatırlamıyorum. Sanık alkol almadı. Zaten kendisi hiç içki içmez. Sanığın davaya konu olaya sebebiyet verdiğine dair çevrede herhangi bir konuşmaya da tanık olmadım. Olayı ilk defa jandarma ifade aldığı sırada duydum”,

Tanık N.Ç.; “Olay tarihinde sanığın aracı ile düğüne gittim. Düğünde aşırı derecede alkol aldım. Sanığın aracı ile mi, yoksa başka bir araçla mı döndüğümü hatırlamıyorum. Kazayla ilgili herhangi bir şey duymadım”,

Tanık H. A.S. “Olayla ilgili görgüye dayalı bilgim yoktur. Köyde H.T., C. Y., İ. S. ve İ. B. ile isimlerini hatırlamadığım kişilerden sanığın kaza yaptığını duydum. Sanık ile bu kişiler arasında husumet olup olmadığını bilmiyorum. Sanığın kardeşi ile aramızda ağır ceza mahkemesinde görülen bir dava vardır. Bu nedenle konuşmuyoruz”,

Tanık M.T.; “Olay gecesi sanığın aracı ile düğüne gitmiş ve düğünde bir şişe bira içmiştim. Ancak sarhoş değildim. Gece de sanığın sevk ve idaresindeki araç ile köye döndük. Dönüş sırasında herhangi bir çarpma sesi duymadım. Sanık düğünde alkol almamıştı. Zaten alkol almazdı. 1999 yılında kullandığı araç ile şu anda kullandığı araç aynıdır”,

Tanık M.T.; “Olay gecesi sanığın aracı ile düğüne gitmiş ve düğünde bir şişe bira içmiştim. Ancak sarhoş değildim. Gece de sanığın sevk ve idaresindeki araç ile köye döndük. Dönüş sırasında herhangi bir çarpma sesi duymadım. Sanık düğünde alkol almamıştı. Zaten alkol almazdı. 1999 yılında kullandığı araç ile şu anda kullandığı araç aynıdır”,

Tanık H.K.asliye ceza mahkemesinde; “Olay gecesi sanığın kullandığı araçta idim. ..Köyünden ...Köyüne ve Konya’ya giden yol üzerinde kaza oldu. Mobilet bizimle aynı yönde yolun en sağ şeridinde gidiyordu. Üzerinde iki kişi vardı. İyice kenarda idi. Minibüs aniden mobilete çarptı. Çarpma meydana geldikten sonra sanık durmadı. Biz durmasını söyledik. Ancak sanığın babası durma gidelim dedi. Sanık durmadan yola devam etti. Sanığın ailesi geniş olduğu için korkumuzdan şimdiye kadar olayı güvenlik güçlerine ve yargıya intikal ettiremedik. Hatırladığım kadarıyla sanık biraz süratli idi. Ancak kaç kilometre hızla gittiğini bilemiyorum. Kaza sırasında önde motorun üzerinde oturuyordum. Ancak yüzüm ön cama dönüktü. Bu nedenle olayı gördüm. Olaydan sonra sanığın kaza yaptığı minibüs kış aylarına kadar kendilerinde durdu. Ancak beş altı ay sonra yani kış aylarında sattıklarını biliyorum”,

Duruşmada da; “Olay gecesi sanığın kullandığı araçla düğüne gittim. Düğünde alkol almadım. Saat 23.00-23.30 sıralarında ...Köyünden Konya tarafına geçtiğimiz sırada köyün hemen çıkışı diyebileceğimiz az ilerisinde bir anda üzerinde iki kişi bulunan bir mobilete çarptık. Ben aracın ön tarafında motor bloğunun üzerinde idim. Çarpma sonucu mobilette bulunanlardan sanırım arkadaki, içerisinde bulunduğum aracın camının sağ alt köşesine çarptı. Mobiletin önümüzde yolun sağından gitmekte olduğunu ve mobilete çarptığımızı hatırlıyorum. Mobiletin farlarının yanıp yanmadığını hatırlamıyorum. Kazadan sonra sanık durmadan yola devam etti. Kaza esnasında mobilete çarpmamak için yolun soluna doğru kaydığı sırada karşıdan bir tır geliyordu. Bu tırı sıyırarak geçtik. Köye gittiğimizde aracın ön tarafına baktım. Sağ ön tarafında ezilme vardı. Ön camı da kırılmıştı. Zaten olay sırasında camın kırıldığı içeriden belli oluyordu. Ancak farlarının veya sinyalinin kırık olup olmadığını hatırlamıyorum. Olayı herhangi bir yere ihbar etmedim. İhbar etmek de aklımdan geçmedi. Motosikleti fark ettiğimde aramızda beş altı metre vardı. Öncesinde motosikleti görmemiştim. Kaza sırasında içerisinde olduğum aracın hızı hatırladığım kadarıyla altmış yetmiş kilometre kadardı. Ancak bu beyan tahminidir. Hız göstergesine bakarak söylemiş değilim. Babam mahalli seçimlerde muhtar adayı idi. Sanığın ağabeyi de muhtar adayı idi”,

Tanık N.T.; “Sanık halamın oğludur. Olay gecesi sanığın kullandığı minibüs ile düğüne gitmiştik. Dönüşte herhangi bir kaza veya çarpma olmadı. Olsaydı hepimiz duyardık. Otobüsün en arka koltuğuna yakın bir yerde ve sağ tarafta pencere kenarında oturuyordum. Bir çarpma olsaydı en azından hissederdim. Düğünde alkol almadım. Sanığın alkol aldığını görmedim. Otobüs 50 NC değil İveco idi”,

Tanık A.K.; “27.08.1999 ila 29.08.1999 tarihleri arasında oğlumun düğünü vardı. Hayvan alım satımı yaptığım için düğüne çevre köylerden çok sayıda gelen oldu. .. Köyünden de C.Y. O. S., T. K., A.A., H.K., T.K., Ş. K., M.T. ve S. T.ile isimlerini hatırlamadığım çok sayıda davetli gelmişti. Hatırladığım kadarıyla 50 NC otobüs ile 28.08.1999 günü kınaya gelmişlerdi. Kına gündüz saatlerinde başlamış, gece saat 24.00’a kadar sürmüştü. Ancak bu kişilerin saat kaçta ayrıldıklarını hatırlamıyorum. O tarihlerde bir kaza olduğunu da duymadım”,

Şeklinde beyanda bulunmuşlardır.

Sanık Ş.K. 18.05.2004 günü Cumhuriyet Savcılığında; “27.08.1999 günü ...Köyünden bana ait olan plakasını bilmediğim o tarihte kullandığım araçla O. K.isimli şahsın köyüne düğüne gittiğimizi hatırlıyorum. Gece 22.00 sularında düğünden ...Köyüne döndük. Tanıkların ifade ettiği gibi dönüşte bir sarsıntı geçirmedik. O tarihte kullandığım aracın plakasını hatırlamıyorum. 27.08.1999 ve 29.08.1999 tarihleri arasında aracı ben kullanıyordum. Ancak düğünden köye dönerken gece geç vakitlerde motosiklete çarpmadım. Aynı gecenin sabahı ve takip eden birkaç gün aracı trafiğe çıkarmadığım doğru değildir. Köyde herkes bizden korktuğu şeklindeki iddiayı kabul etmiyorum. Bizim kimse ile düşmanlığımız yoktur. Bana yapmadığım suçu yüklemek istiyorlar. O tarihteki plakamı hatırlamıyorum. Çekme plaka diye geçici kullanmıştım. Daha sonra .plakalı M 23 İveco marka otobüsü bu şekilde kullanmaya başladım. O tarihte kullandığım araç budur. Şu andaki araç da aynısıdır. O tarihlerde 50 NC diye bir otobüsüm yoktu. Şu anki aracımı 1999 yılı Ağustos ayında Konya’da galeriden satın almıştım. Olay tarihinde bu araçla düğüne gittiğim ve Sazgeçit Beldesi Ereğli–Karapınar Karayolu üzerinde Kuzukuyusu Köyüne seyir yaptığım da doğrudur. Ancak olaydan haberim yoktur. Suçlamayı kabul etmiyorum”,

Duruşmada da; “27.08.1999 günü M 23 İveco marka otobüsümle ..Köyüne O. K..’ın düğününe gittik. Saat 22.00’a kadar düğünde kaldık. Düğün içkiliydi. Fakat ben içki içmedim. O sırada aracımın plakası yoktu. Daha sonra ...plakasını aldım. K. Köyünden Kuzukuyusu Köyüne giderken Konya–Adana Karayolundan Sazgeçit’e geçtim. Kuzukuyusu’na giderken bir motosiklete çarpmadım. Aracımdan her hangi bir ses gelmedi. Sonraki günlerde aracımla mandıraya süt toplamaya ve yolcu taşımaya devam ettim. Olay sonrasında aracımda çarpma izi görmedim. Tanık beyanlarını kabul etmiyorum. Aracımda kesinlikle çarpma sesi olmadı. Mobilete çarpmadım. Muhtarlık seçimlerinden dolayı tanıklar ile aramızda husumet bulunmaktadır” şeklinde savunmada bulunmuştur.

Amacı, usul kurallarının öngördüğü ilkeler doğrultusunda adil, etkin ve hukuka uygun bir yargılama yapılmak suretiyle maddi gerçeğe ulaşarak adaleti sağlamak, olayın gerçek failini bulup cezalandırmak, kamu düzeninin bozulmasını önlemek ve bozulan kamu düzenini yeniden kurmak olan ceza yargılaması; failin bir suç işlediği yönünde, hakkında kamu davası açılmasını gerektirir nitelikte şüphe bulunup bulunmadığının tespit edildiği soruşturma evresi ile başlar ve kamu davası açılmasını gerektirir yeterlilikte kanıt elde edilememesi veya en azından bir kuşku bulunamaması durumunda kovuşturmaya yer olmadığına, dava açılmasını gerektirir yeterlilikte kuşku veya kanıt bulunması halinde ise iddianame düzenlenerek açılan kamu davası sonucunda, yasada belirtilen hükümlerden birinin verilmesi ve bu hükmün kesinleşmesi ile sona erer. Kovuşturma evresi sonucunda mahkemece değerlendirilen deliller, suçun var olduğu ve sanık tarafından işlendiği hususunda yeterli vicdani kanı oluşturuyorsa mahkûmiyet hükmü kurulacak, aksi durumda sanığın beraatına karar verilecektir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Olay tarihinde, üzerinde ölenin ve katılanın bulunduğu motosiklete tamponu yüksek bir aracın çarptığına ilişkin olay yeri inceleme tutanağı ve bu yöndeki bilirkişi raporu ile olay gecesi sanığın sevk ve idaresindeki araçta bulunan tanıklardan İ.B., C.Y.., H. K., İ.S.ve Ş. S.’ın olayın gerçekleşme şekli, yeri, tarih ve saati konusunda ayrıntı vermek suretiyle kazanın sanık tarafından yapıldığına ilişkin oluşa uygun beyanları ve sanığın da olay tarihi ve saatinde olay yerinden geçtiğine yönelik savunmaları karşısında, sanığın üzerine atılı suçun sabit olduğu yönündeki yerel mahkeme direnme hükmünün isabetli olduğunun kabulünde zorunluluk bulunmaktadır.

Bu itibarla, yerel mahkeme direnme hükmünün isabetli olduğuna ve dosyanın hükmün esasının incelenmesi amacıyla 14.02.2011 gün ve 27846 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6110 sayılı Yasanın 8. maddesi ile değişik 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14. maddesine dayalı olarak Yargıtay Büyük Genel Kurulunca alınan ve 02.06.2011 gün ve 27952 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 12.05.2011 gün ve 1 sayılı karar uyarınca Yargıtay 12. Ceza Dairesine gönderilmesine karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Ereğli (Konya) Ağır Ceza Mahkemesinin 24.11.2009 gün ve 119–177 sayılı direnme hükmünün İSABETLİ OLDUĞUNA,

2- Dosyanın esasının incelenmesi amacıyla Yargıtay 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.11.2011 günü yapılan müzakerede tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14849, Karar No: 2014/9247, Tarih: 04.06.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/14849 E.  ,  2014/9247 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 04/07/2012 gününde verilen dilekçe ile kişilik haklarının ihlaline dayalı manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 11/06/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın toplantısında kullanılan ifadeler nedeniyle kişilik haklarının ihlaline dayalı manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, ... Büyükşehir Belediye başkanı olduğunu, CHP ... Milletvekili olan davalının düzenlediği basın toplantısında kişilik haklarına tecavüz nitelikli, şeref ve haysiyetine yönelik tahkir ve tezyif edici isnat ve ithamlara yer verdiğini, basın toplantısına davacıya yönelik "... iddialarla ilgili olarak daire başkanları zamanaşımına uğramadan yani kurtarmadan sıyırmadan suçlu görülürken belediye başkanı aynı suç, aynı yer aynı tarihte işlenmiş zamanaşımından suçlu olduğu halde kurtarıyor...", "... Hırsızlar, uğursuzları, yolsuzları tüyü bitmemiş yetimlerin hakkını gasp edenleri kovalamaya devam edeceğiz..." şeklindeki konuşmalarının ve basın açıklamalarının bazı yerel gazetelerde yer aldığını, davacı hakkında söz konusu iddialarla ilgili olarak iki kez takipsizlik kararı verildiğini, davalının beyanlarının eleştiri hakkını aştığını ve kişilik haklarına saldırıya dönüştüğünü belirterek manevi zararının tazminini istemiştir.

Davalı; ana muhalefet partisi milletvekili olduğunu, bu nedenle tamamen siyasi kimliği ve göreviyle hareket ederek davaya konu açıklamalarının siyasi faaliyeti çerçevesinde yapıldığını ve siyasi kimliğinin izin verdiği eleştiri sınırları dışına çıkılmadığını, kamu görevinde bulunan veya talip olanların, normal vatandaşlara göre daha sert eleştirilere muhatap olması doğal karşılandığını ve sorumluluğa yol açmadığını beyan ederek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Uyuşmazlık, siyasi kişilik olan davalı milletvekilinin 12/06/2012 tarihli basın toplantısındaki açıklamalarının ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilip değerlendirilmeyeceği noktasında toplanmaktadır.

Tarafı olduğumuz Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 10. maddesinde ifade özgürlüğü;

"1. Herkes ifade özgürlüğü hakkına sahiptir. Bu hak kamu makamlarının müdahalesi olmaksızın ve ulusal sınırlarla kısıtlanmaksızın, bir görüşe sahip olma, haber ve düşünceleri elde etme ve bunları ulaştırma özgürlüğünü de içerir. Bu madde Devletin radyo yayıncılığını, televizyon ve sinema işletmeciliğini izne bağlamasına engel değildir.

Tarafı olduğumuz Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 10. maddesinde ifade özgürlüğü;

"1. Herkes ifade özgürlüğü hakkına sahiptir. Bu hak kamu makamlarının müdahalesi olmaksızın ve ulusal sınırlarla kısıtlanmaksızın, bir görüşe sahip olma, haber ve düşünceleri elde etme ve bunları ulaştırma özgürlüğünü de içerir. Bu madde Devletin radyo yayıncılığını, televizyon ve sinema işletmeciliğini izne bağlamasına engel değildir.

2. Bu özgürlükleri kullanırken ödev ve sorumluluk içinde hareket edilmesi gerektiğinden, ulusal güvenlik, ülke bütünlüğü veya kamu güvenliği, suçun veya düzensizliğin önlenmesi, genel sağlık ve genel ahlakın korunması, başkalarının şeref ve haklarının korunması, gizli bilgilerin açığa vurulmasının önlenmesi, yargı organının otorite ve tarafsızlığının korunması amacıyla, demokratik bir toplumda gerekli bulunan ve hukukun öngördüğü formalitelere, şartlara, yasaklara ve yaptırımlara tabi tutulabilir." şeklinde tanımlanmıştır.

Liegens v. AVUSTURYA, Feldek v. SLOVAKYA, Oberschlick v. AVUSTURYA davalarında siyasi kişiliklere yönelik kullanılan ifadeleri değerlendiren Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi;

"Liegens v. AVUSTURYA"( Başvuru No: 9815/82 ) davasında;

Eski başbakan ... ile seçimlerden birinci çıkan siyasi parti başkanı arasında bir takım olayların yaşandığı, basına yansıyan bir kısım açıklamaların bulunduğu ayrıca 2. Dünya Savaşı sırasında Rusya'daki Alman hattının ötesine geçerek sivilleri katlettiği iddia olunan ilk SS Tugayında görev yapmakla suçlanan liberal parti başkanı ... ile koalisyon kurulması tartışmalarının yaşandığı bir sırada, Gazeteci olan Liegens, Profil adlı Viyana Dergisinde yayımlanan iki ayrı yazısında; o tarihte federal hükümetin Başbakanına yönelik olarak 'En Adi Fırsatçılık(adi oportunism)', 'ahlakdışılık' ve 'şerefsizlik' biçiminde ifadeler kullanmıştır.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi;“...Sözleşme’nin 10(1). fıkrasında güvence altına alınan ifade özgürlüğünün, demokratik toplumun ana temellerinden birini ve yine bu toplumun gelişmesi ve her bireyin kendini geliştirmesi için esaslı şartlarından birini oluşturduğunu hatırlatarak ifade özgürlüğünün, Sözleşme’nin 10(2). fıkrasının sınırları içinde, sadece lehte olan veya muhalif sayılmayan veya ilgilenmeye değmez görülen "haber" veya "fikirler" için değil, ama aynı zamanda muhalif olan, çarpıcı gelen veya rahatsız eden haberler veya fikirler için de uygulandığını. Bunun, çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin gerekleri olduğu, bunlar olmaksızın "demokratik toplum" olamayacağını (bk. Handyside kararı, parag. 49).

Bir siyasetçiye yönelik eleştirilerin kabul edilebilir sınırları, özel bir şahsa yönelik eleştiri sınırına göre daha geniştir. Bir siyasetçi, özel şahıstan farklı olarak, her sözünü ve eylemini bilerek ve kaçınılmaz bir biçimde, gazetecilerin ve halkın yakın denetimine açar; bu nedenle daha geniş bir hoşgörü göstermek zorundadır. Hiç kuşku yok ki, Sözleşme’nin 10(2). fıkrası, başkalarının, yani bütün bireylerin itibarının korunmasına imkan verir; bu koruma, siyasetçileri şahsi sıfatları dışında hareket ettikleri zaman da içine alır. Ancak bu gibi durumlarda söz konusu korumanın gerekleri, siyasi meseleleri açık biçimde tartışmanın yararıyla bağlantılı olarak tartılmalıdır.” gerekçesiyle kullanılan sözlerin ifade özgürlüğü kapsamında kaldığına karar vermiştir.

"Feldek v. Slovakya" (Başvuru No: 29032/95) davasında; ....’in bakan olmasından hemen sonra hakkında Nazi ordusunda SS birliklerinin üyesi olduğu konusunda makaleler yayınlanmış,‘Faşist Geçmişli Bir Bakan Olmadan Daha Güzel Bir Slovakka Fotoğrafı’ başlıklı makale kalem alınmıştır.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi, başvuranın açıklamalarının tartışılmasında kamu yararı bulunan siyasi bir konuyla ve Slovakya’nın tarihiyle ilgili olduğunu ve Slovakya’nın gelecekteki demokratik gelişimini etkileyebileceği, açıklamanın kaynak içermemekle birlikte daha önce basında yer alan bir takım gerçeklere dayandığı, özgür siyasi tartışmanın teşvik edilmesinin demokratik bir toplumun niteliği olduğunu belirleyip kendisini gerek basının gerek kamuoyunun yakın denetimine açmış olan politikacıların kendilerine karşı yapılan eleştirilerde diğer bireylere nazaran daha fazla hoşgörü göstermesi gerektiğini vurgulayarak sözkonusu makalenin ifade özgürlüğü kapsamında kaldığına karar vermiştir.

"Oberschlick v. Avusturya"( Başvuru No:20834/92) davasında;

Viyana'da yayınlanan Forum Dergisi'nin editörü ve aynı zamanda gazeteci olan Oberschlick, Avusturya Liberal Demokrat Parti Genel Sekreterinin seçim konuşmaları sırasında “göçmen ailelerine yapılan aile yardımının yarıya indirilmesi gerektiğini” savunması üzerine konuşmayı ayrımcılığı ve suça teşviki savunma şeklinde nitelendirmiş, ayrıca bu siyasal lideri, Nazi düşünceleri savunmakla suçlamış, başka kişilerle birlikte söz konusu siyasal lider hakkında koalisyon ortağı partinin genel sekreterine suç isnadında bulunarak bunu dergide yayınlamıştır.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi; politikacının itibarının korunması ihtiyacının, siyasi konuların özgürce tartışılmasının sağlayacağı yararla dengelemek zorunda olduğuna işaret ederek, hoş görülebilir eleştiri sınırının bir politikacı söz konusu olduğunda, sade vatandaşa oranla daha geniş olduğunu, siyasetçilerin özellikle kamuya yaptıkları beyanları, şüpheli ve tartışmaya sebebiyet veren eleştiriler içerdiğinde daha geniş bir hoşgörü ortaya koymaları gerektiğini açıklayarak dergi yayınının ifade özgürlüğü kapsamında kaldığına karar vermiştir.

Davaya konu olaya gelince; davacının başkanı olduğu Kayseri Büyükşehir Belediyesindeki yolsuzluk iddialarına ilişkin olarak aynı il ana muhalefet partisi milletvekili olan davalının basın toplantısı düzenleyerek "... iddialarla ilgili olarak daire başkanları zamanaşımına uğramadan yani kurtarmadan sıyırmadan suçlu görülürken belediye başkanı aynı suç, aynı yer aynı tarihte işlenmiş zamanaşımından suçlu olduğu halde kurtarıyor...", "... Hırsızlar, uğursuzları, yolsuzları tüyü bitmemiş yetimlerin hakkını gasp edenleri kovalamaya devam edeceğiz..." şeklinde ifadelerde bulunulduğu anlaşılmaktadır.

Dava konusu basın açıklamasının bütünü, yapıldığı zaman dilimi, konuşmayı yapan ve hakkında konuşulan kişinin etkili siyasi kişilikler olması ile yukarıda açıklanan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 10. Maddesi ve bunun uygulamasına yönelik Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin kararları gözetildiğinde açıklamaların ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilmesi gerekmektedir.

Şu halde, açıklanan nedenlerle davanın tümden reddine karar verilmesi gerekirken yazılı biçimde kısmen kabul kararı verilmiş olması doğru değildir. Bu nedenle karar bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlanının incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 04/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7306, Karar No: 2010/5816, Tarih: 11.10.2010

16. Hukuk Dairesi 2010/7306 E., 2010/5816 K.

**16. Hukuk Dairesi 2010/7306 E., 2010/5816 K.**

**- KADASTRO

- MİRASÇILAR**- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 13 ]

- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 36 ]

**"İçtihat Metni"**

Kadastro sırasında 129 parsel sayılı 15750 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, vergi kaydı, ortaklık sözleşmesi, ifraz ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle H... G... adına tespit edilmiştir. İtirazı Kadastro Komisyonunda reddedilen davacılar H..., M... ve H... S... irsen intikal ve tapu kaydına dayanarak dava açmışlardır. Yargılama sırasında B... D... mirasçıları A... T... ve S... D... irsen intikal, tapu kaydı ve Mahkeme ilamlarına dayanarak taşınmazın 1/4 hissesinin adlarına tesçil istemi ile, S... G... tespit maliki murisi H... G...’e ait olan taşınmazın mirasçıları arasında yapılan taksim sonucu kendisine kaldığı iddiasına dayanarak davaya katılmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda Müdahil B... D... mirasçılarının müdahale taleplerinin reddine, davacıların davalarının reddine, Hazine yönünden davanın husumet nedeniyle reddine, müdahil S... G...’in davasının kabulüne ve çekişme konusu 129 sayılı parselin S... G... adına tesçiline karar verilmiş; hüküm, davacı M... S... vekili ve B... D... mirasçıları vekili tarafından temyiz edilmiştir.