muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/6043, Karar No: 2023/11285, Tarih: 20.11.2023

II. CEVAP

Davalı ...Ş. vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının 2012 yılında alınan Genel Kurul kararını ve bu kararda alınmış bulunan kiralama esaslarını belirleyen maddenin iptalini, karardan 7 yılı aşkın süre geçtikten sonra talep ettiğini, halbuki azami 6 ay içinde dava açılması gerektiğini, davacının 18.02.2012 tarihli genel kurul kararının iptalini istediğini ve bağımsız bölüm maliklerinin yetki vermiş olduğu Veneris Adi Ortaklığın izlemiş olduğu usul ve esaslara ilişkin iddialarda bulunduğunu, dolayısıyla ... şirketinin bahsi geçen hususlarda taraf olmayıp AVM'nin hasılat kiracısı konumunda olduğunu, uyuşmazlığın kat malikleri ile kiraya veren konumundaki ... arasında olduğunu, yine davacının Veneris Adi Ortaklığı kapsamı dışında tutulması sebebiyle kira sözleşmesinin feshini talep etmiş olması halinde sözleşmede yer alan bir yıllık kira bedeli üzerinden harcın tamamlattırılması ve ondan sonra yargılamaya devam olunarak işin esasına gidilmesi gerektiğini, Veneris AVM'nin yedi yıl boyunca açılamadığını ve bu nedenle tüm kat maliklerinin zarara uğradığını, kat maliklerinin kira geliri elde edemediği gibi aidat borçlarının da biriktiğini, yönetimin aidat toplayamaması sebebiyle binanın hiçbir bakımının yapılamadığını, çürümeye yüz tuttuğunu, bu nedenle tek tek kiralanması yahut kullanılmasının mümkün olmayacağı anlaşılınca binanın bir işletme şirketine bütün olarak kiralanması yetkisi vermiş olduğunu, bağımsız bölüm maliklerinden biri olan davacının dükkanını kiraya vermediğini, yönetim planına aykırı davranarak bağımsız bölümün kiralanmasını engellediğini, Yönetim Planında açıkça yer alan kat maliklerinin topluca hareket etme zorunluluğuna uymadığını, davacı tarafın 23.03.2009 tarihli "Adi Ortaklık kabul imza belgesini" imzalayarak adi ortaklığı kabul ettiğini, yine toplantılara ilişkin davacıya gönderilen çağrılara ilişkin posta tevdi listeleri bulunduğunu beyan etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın usulden reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın usulden reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; mahkemenin davanın başında delil toplanmadan taleplerine aykırı olarak keşif kararı verdiğini ve keşfin mahallinde yapılması gerekirken evrak üzerinde eksik inceleme ile keşif kararı verildiğini ve adeta davalılar yönlendirilerek ihsası rey bildiriminde bulunduğunu, ara kararda davalılara kesin sürede defter, evrak, belge sunumu için karar verdiğini; ancak davalılarca edim yerine getirilmemesine rağmen, adi ortaklığın kaç kişi tarafından kurulduğunu usule aykırılıklar araştırılmadan ve ortak alanlar ile ilgili bir proje olup olmadığı araştırılmadan adeta davalılar lehine bir ortam hazırlandığını ve onlar hakkında hiçbir yaptırım uygulamadığını, dava konuları açıklığa kavuşturulsun diye taraflarına süre verildiğini oysa ilk dilekçede okunduğu zaman açıklanmayacak bir durum olmamasına rağmen tekraren açıklama yapıldığını ama gereğinin mahkemece yerine getirilmediğini, hatalı karar ihdas edildiğini, tüm taleplerin incenlenmesi gerekirken talep fazlalığından faydanılarak reddedildiğini, mahkemenin davanın tüm maliklere yöneltilmesi gerektiği konusunda ara karar verdiğini, kendilerinin de kat malikleriyle hiçbir sorunlarının bulunmadığını, işi bu duruma getiren davalılara dava açtıklarını davanın görülmesini talep ettiklerini, maliklerin 50'ye yakın Avrupa’nın çeşitli ülkelerinde olup işin mali ve ekonomik boyutu düşünüldüğünde davanın çıkmaza sürüklendiğini, toplantıya çağrı kağıdı tebliğ edildiğine dair imzalarının sahte olması sebebiyle Belgede sahtecilik sebebiyle yaptıkları Büyükçekmece Cumhuriyet Savcılığının 2020/14249 Soruşturma numarasıyla başvurulduğunu, başvuru sonucu kriminal rapor alınmadan bilirkişi incelemesi yapılmadan, beklenmeden karar verildiğini belirterek kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki itirazlarını tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık hakimin müdahalesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'nun 33 üncü maddesi .

3. Değerlendirme

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki itirazlarını tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık hakimin müdahalesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'nun 33 üncü maddesi .

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Davacının yönetim planının iptali ile birlikte hakimin müdahalesini istediği eldeki davada davalıların tek başına taraf olamayacağı gözetilerek yazılı olduğu şekilde davanın usulden reddine karar verilmesi doğrudur.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile ilgili hukukî ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz harçlarının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

20.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3059, Karar No: 2010/5933, Tarih: 05.07.2010

5. Ceza Dairesi 2010/3059 E., 2010/5933 K.

**5. Ceza Dairesi 2010/3059 E., 2010/5933 K.**

**- CEZA ARTIRIMI

- EKSİK İNCELEME**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 49 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 61 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 102 ]

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak biçimde nitelikli cinsel saldırı suçundan sanıklar M.... S....., H.... Ç.... ve S..... Ö......'nün yapılan yargılanmaları sonunda; sanık M.... S.....,'ın atılı suçtan mahkümiyetine, sanık H.... Ç.... 'in beraetine, sanık S..... Ö...... hakkında açılan davanın ise tefrikine dair, Ankara 7. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 31.12.2009 gün ve 2009/62 Esas, 2009/448 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanıklar M.... S..... müdafii, katılan vekili ve O Yer C.Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi;

Sanık S..... Ö...... hakkında verilen kamu davasının ayrılması kararının temyiz yeteneği bulunmadığından müdafiin buna ilişkin temyiz isteğinin CMUK.nun 317. maddesi gereğince reddiyle, incelemenin diğer sanıklar H.... Ç.... ve M.... S..... haklarında kurulan hükümlerle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanık H.... Ç.... hakkında verilen hükmün incelenmesinde;

Sanığın leh ve aleyhindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmayı tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen mahkemenin beliren takdir ve kanaati karşısında tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmediği gibi katılan vekili ve O Yer C.Savcısının temyiz itirazları da yerinde görülmediğinden reddiyle usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA,

Sanık M.... S..... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Suç niteliğini belirlemeye etkisi nedeniyle mağdurenin onaylı nüfus kaydı temin edilmeden noksan araştırmaya dayanılarak hüküm kurulması, Kabule göre de;

Oluşa uygun olarak sanığın işlediği kabul edilen birden fazla kişi ile birlikte nitelikli cinsel saldırı suçuna uyan 5237 sayılı TCK.nun 102/2 ve 102/3-d maddeleri uyarınca verilen ceza artırım nedeniyle 10 yılı geçse dahi, suçun sonucunda ruh sağlığının bozulmasından dolayı hakkaniyet gereği, 49. maddede dikkate alınarak neticenin ağırlığına göre tayin edilen cezanın 102/5. maddesi gereğince bir miktar daha artırılması suretiyle sonuç cezanın belirlenmesi yerine, 61. maddede belirtilen sıraya aykırı olarak 102/2, 102/3-d ve 102/5. maddelerine göre belirlenen cezaya tekrar 102/3-d uyarınca yapılan artırım tutarının eklenmesi,

Kanuna aykırı ve sanık müdafii ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, belirtilen nedenlerle hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.07.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/39324, Karar No: 2016/3625, Tarih: 29.02.2016

**4. Ceza Dairesi         2013/39324 E.  ,  2016/3625 K.**

**"İçtihat Metni"**

##########

MAHKEMESİ :##########Sulh Ceza Mahkemesi

##########

##########

SUÇ : Tehdit

##########

HÜKÜM : Düşme

##########

##########

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Daha önce aralarında husumet bulunan tarafların trafikte seyir halindeyken karşılaştıkları, mağdur sanık ...'nin diğer mağdur sanık ...'a hitaben "...ağzını burnunu kıracağım, ölesiye döveceğim" biçimindeki sözlerle, mağdur sanık ...'ın ise mağdur sanık ...'ye hitaben "...seni öldüreceğim, seni yaşatmayacağım" şeklindeki sözlerle birbirlerini tehdit ettikleri iddia edilen olayda, mağdur sanıkların eylemlerinin ispatlanması halinde, TCK'nın 106/1. maddesinin 1. cümlesi kapsamındaki tehdit suçunu oluşturduğu ve tarafların birbirlerini suçlayan savunmaları gözetildiğinde, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması açısından ilk haksız eylemin kimden kaynaklandığının araştırılması, tespit edilemediği takdirde şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği her iki sanık hakkında TCK'nın 29. maddesindeki haksız tahrik hükmü uygulanma olanağı da gözetilerek hüküm kurulması yerine, aynı madde ve fıkranın ikinci cümlesine göre hüküm kurularak şikayet yokluğundan düşme kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 29/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

##########

##########

##########

##########

##########

##########
Yargıtay — Esas No: 2013/19377, Karar No: 2014/30217, Tarih: 04.11.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/19377 E.  ,  2014/30217 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Şanlıurfa 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 02/04/2013

NUMARASI : 2010/798-2013/497

Taraflar arasındaki, kıdem tazminatı, fazla mesai, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil, izin ücreti, ikramiye ile prim alacaklarının ödetilmesine ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı sebeplerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi taraflar avukatlarınca istenilmesi ve davalı avukatınca duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 14.10.2014 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına Avukat H..G.. ile karşı taraf adına Avukat A..A..geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı işçi, iş sözleşmesini haklı sebeple feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, genel tatil ücreti, ikramiye ve prim alacakları istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı işveren vekili, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Taraflar arasında kısmi ıslah ile yeni bir dava açılıp açılamayacağı uyuşmazlık konusudur.

Yargılama sırasında davacı, dava dilekçesini ıslah ile dava dilekçesinde talep ettiği alacak miktarlarıını artırmış ve ayrıca dava dilekçesinin talep (sonuç) kısmında isim ve miktar olarak yer almayan yüzde beş fazla ödemeleri talep etmiştir.

2-Taraflar arasında kısmi ıslah ile yeni bir dava açılıp açılamayacağı uyuşmazlık konusudur.

Yargılama sırasında davacı, dava dilekçesini ıslah ile dava dilekçesinde talep ettiği alacak miktarlarıını artırmış ve ayrıca dava dilekçesinin talep (sonuç) kısmında isim ve miktar olarak yer almayan yüzde beş fazla ödemeleri talep etmiştir.

Mahkemece, yüzde beş fazla ödemelere ilişkin açılmış bir dava olmadığı halde, ıslah dilekçesi dikkate alınarak, yüzde beş fazla ödemelerin kısmen kabulüne karar verilmesi yanlıştır. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 187. ve devamı maddelerinde (mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 83. ve devamı maddelerinde) düzenlenmiş olan ıslah müessesesi, mahkemeye yöneltilmesi gereken tek taraflı ve açık bir irade beyanı ile tarafların dilekçelerinde belirttikleri vakıaları, dava konusunu veya istem sonucunu değiştirebilmesi imkanını sağlamaktadır. Usule ilişkin işlemlerin tamamen ya da kısmen ıslahı mümkündür. Ancak, her iki durumda da usulüne uygun açılmış bir davanın bulunması şarttır. Başka bir anlatımla ıslah, açılmış bir davada taraflarca yapılmış usule ilişkin işlemlere yönelik olarak yapılmalıdır. Bu bağlamda, yargılaması devam eden bir dava içinde ıslah ile ikinci bir davanın açılması imkanı bulunmamaktadır. Davacı isterse dava dilekçesini tamamen ıslah ederek dava konusunu değiştirebilirse de, yeni dava konusu önceki dava konusunun yerine geçer ve yine tek bir dava sözkonusu olur. Öte yandan, harca tabi davalarda her dava açılırken davalıdan başvurma harcı ile nispi harca tabi davalarda nispi karar ve ilam harcının dörtte biri peşin olarak alınır. Gerekli harçlar alındıktan sonra dava dilekçesi esas defterine kaydedilir ve dava, dava dilekçesinin esas defterine kayıt edildiği tarihte açılmış sayılır. İnceleme konusu olan bu olayda, yüzde beş fazla ödemelere ilişkin ıslah dilekçenin nispi harç yatırılmak suretiyle mahkemeye verildiği ve ancak başvuru harcının yatırılmadığı anlaşılmaktadır. Dilekçenin bu haliyle bir ek dava dilekçesi olarak kabulü dahi mümkün değildir.

Islah ile dava konusu olmayan bir istemin dava kapsamına alınması mümkün değildir. Bu sebeple, “davacının ayrıca dava açma hakkı saklı kalmak üzere, yüzde beş fazla ödemelere ilişkin ıslah isteminin reddine” şeklinde karar verilmesi gerekirken, anılan alacakların kısmen kabulüne karar verilerek, sözkonusu ıslaha bu açıdan değer verilmesi doğru bulunmamıştır.

Mahkemece, yukarda belirtilen maddi ve hukuksal olgular gözetilmeden, yüzde beş fazlalıklar yönünden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Kabule göre de, ikramiye alacağı, 5953 sayılı Basın Mesleğinde Çalışanlarla Çalıştırılanlar Arasındaki Münasebetlerin Tanzimi Hakkında Kanun'un 14. ve Ek 1. maddelerinde sözü edilen günlük yüzde beş fazla ödeme kuralına tabi değildir. Bu durumda, davacının ikramiye alacağının yüzde beş fazlası alacağı talebinin reddi gerekirken, yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi de isabetsizdir.

3-Kabule göre de, ikramiye alacağı, 5953 sayılı Basın Mesleğinde Çalışanlarla Çalıştırılanlar Arasındaki Münasebetlerin Tanzimi Hakkında Kanun'un 14. ve Ek 1. maddelerinde sözü edilen günlük yüzde beş fazla ödeme kuralına tabi değildir. Bu durumda, davacının ikramiye alacağının yüzde beş fazlası alacağı talebinin reddi gerekirken, yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi de isabetsizdir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, davalı yararına takdir edilen 1.100,00 TL duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 04.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9000, Karar No: 2015/23240, Tarih: 22.10.2015

**8. Ceza Dairesi         2015/9000 E.  ,  2015/23240 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2015/134961

MAHKEMESİ : Ankara Batı 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 10/03/2015

NUMARASI : 2014/743 (E) ve 2015/237 (K)

SUÇ : Genel güvenliği kasten tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın daha önce kavga ettiği şahısların saklandığı mağazadaki çalışanların, şahısları kendisine vermemelerine sinir- lenerek mağazanın camlarına doğru tüfekle ateş etmesi şeklinde gerçekleşen eyleminin silahla tehdit suçunu oluşturacağı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısı ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 22.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16620, Karar No: 2020/1343, Tarih: 26.02.2020

**1. Hukuk Dairesi         2016/16620 E.  ,  2020/1343 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davacı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ... 'in raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacı, davalıların mülga 2510 sayılı Kanun uyarınca Mahalli İskan Komisyonunun 15.03.1996 tarihli kararı ile hak sahibi yapıldığını, ... parsel sayılı taşınmazın tahsisen davalılar adına tescil edildiğini, Mahalli İskan Komisyonunun 31.01.2012 tarih 71 sayılı kararı ile aile temsilcisinin hak sahipliği kararından önce uzun vadeli sigorta kaydının ve taşınmazının olması nedeniyle hak sahipliklerinin iptaline karar verildiğini, bu karara karşı davalıların idare mahkemesinde herhangi bir dava açmadıklarını ileri sürerek dava konusu ... parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptali ile Hazine adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, göçebelik hususuna ilişkin tarafların hak sahipliği yapıldığı dönemde hangi şartların kabul edildiğinin açık ve kesin bir düzenlemeyle belirlenmediği, dolayısıyla idarenin işlemlerinin güvenilirliği, somut, belirli, genel ve kamu düzenini sağlayıcı istikrar ilkeleriyle iç içe olduğu göz önüne alındığında sigorta kaydının olmasının hak sahipliğini engelleyeceğinin kabul edilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bilindiği üzere, tarafların tüm delilleri toplanıp tetkik edildikten ve 6100 sayılı HMK'nin 186. maddesine göre son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra hakimin HMK'nin 297. maddesi uyarınca kararı gerekçesi ile birlikte (tam olarak) yazması ve hüküm sonucunu aynı maddede öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır.

Ne var ki, uygulamada HMK'nin 294. maddesinin getirdiği ayrıcalığa dayanılarak bazı zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağa geçirilip tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır.

İşte bu gibi hallerde HMK'nın 297. maddesine uygun olarak tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkça gösteren, tefhim ile aleniyet ve hukuki varlık kazanan kısa karara daha sonra yazılan gerekçeli kararın uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak yoktur.

İşte bu gibi hallerde HMK'nın 297. maddesine uygun olarak tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkça gösteren, tefhim ile aleniyet ve hukuki varlık kazanan kısa karara daha sonra yazılan gerekçeli kararın uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak yoktur.

Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili bulunması yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasa'nın 141. maddesi ve usul kanunlarının yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca, anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir. Aksine düşünce ve uygulama yargı, yargıç ve kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile de bağdaşmaz.

Somut olayda, değinilen ilke ve yasa hükümleri gözardı edilerek, kısa kararda davanın kabulü ile tapu iptali ve tescile karar verildiği, gerekçeli kararda ise davanın reddine karar verildiği ve bu hali ile kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki doğduğu açıktır.

Hal böyle olunca, 10.04.1992 günlü ve 1991/7 Esas-1992/4 Karar sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararı çerçevesinde bir karar verilmek üzere hüküm bozulmalıdır.

Kabule göre de, davada kendilerini vekille temsil ettirmeyen davalılar lehine vekalet ücretine hükmedilmesi de hatalıdır.

Davacının değinilen nedenden ötürü yerinde bulunan temyiz itirazının kabulüyle, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer hususların incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 26.02.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.