muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/6672, Karar No: 2023/7114, Tarih: 04.12.2023

3.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının dava konusu 203 ada 5 parsel ile kendisine ait 203 ada 7 parselin sınırı olan kısmındaki patika yolun paftasında gösterilmek suretiyle parsellerin bu şekilde tespit ve tescilini talep etmiş ise de, keşifte yapılan gözlem ve mahalli bilirkişi beyanlarından bu alanda umuma açık bir patika yolun mevcut olmadığı, sadece her iki taşınmazın sahiplerinin arazilerine bu sınırdan gittikleri bunun da patika yol kapsamında olmadığı; Bunun yanında, bilirkişi raporlarından anlaşılacağı üzere dava konusu araç yolu yapılırken davacının taşınmazına herhangi bir müdehale yapılmadığı, kaldı ki müdahale olsa dahi davacının dava konusu taşınmazın mülkiyetini almadan önce eski tapu malikinin malik olduğu dönemde yolun genişletilmesi hususunda davalının tapu maliklerinden rıza aldığı ve yola çekilen çitin de patika yolu engelleyecek mahiyette bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; davacı tarafından aynı gerekçelerle istinaf yoluna başvurulmuştur.

4. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının, elatmanın önlenmesi ve tazminat talepleri yönünden, malvarlığına ilişkin bu davalarda istinaf ve temyiz incelemesi için miktar sınırı geçerli olup 6100 sayılı Hukuk Mahkemeleri Kanunu'nun 6763 sayılı Kanun ile değişik 341/2 nci maddesi gereğince, karar tarihi olan 2020 yılı itibariyle miktar ve değeri 5.390,00 TL’yi geçmeyen bu hususlara ilişkin istinaf itirazlarının usulden reddine; davacının tapu iptali ve yol olarak terkin istemi yönünden dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin değerlendirilmesinde ve takdirinde herhangi bir isabetsizlik bulunmamasına, kamu düzenine aykırı bir hususun tespit edilememiş olmasına, mahallinde yapılan keşif ve alınan beyanlar ile yol olarak terkini istenen kısıma ilişkin iddianın ispat edilememesine ve tüm dosya kapsamına göre davacı tarafın yerinde görülmeyen istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.(1) maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı, istinaf dilekçesini önceki iddialarını tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, tapu iptali ile yol olarak terkin, meni müdahale ve tazminat taleplerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

Türk Medeni Kanunu’nun 683 üncü, 713 üncü maddeleri; 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 14 üncü ve 16 ncı maddeleri.

3. Değerlendirme

B. Temyiz Sebepleri

Davacı, istinaf dilekçesini önceki iddialarını tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, tapu iptali ile yol olarak terkin, meni müdahale ve tazminat taleplerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

Türk Medeni Kanunu’nun 683 üncü, 713 üncü maddeleri; 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 14 üncü ve 16 ncı maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Davacı çekişmeli taşınmazın tapu kaydının iptal ile paftasında yol olarak gösterilmesi, kendisine ait taşınmaza davalının yaptığı müdahalenin meni ve zararının karşılanmasını talep etmiş, kadastro sonucunda, Trabzon İli Of İlçesi Saraclı Mahallesi çalışma alanında bulunan 203 ada 5 parsel sayılı taşınmazın kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği sebebine dayanılarak belgesizden çay bahçesi vasfıyla davalı ... adına tespit ve tapuya tescil edildiği anlaşılmıştır.

2. Mahkemece, dava konusu edilen yerin umuma açık yol olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar karar verilmişse de yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır. Şöyle ki; dava konusu taşınmaza komşu taşınmazların kadastro tutanakları ve varsa dayanakları dosya arasına alınmamış, hava fotoğrafı incelemesi yapılmamış, mahalli bilirkişi ve tanıkların dava konusu edilen yerin köyün kullanımında olup olmadığı, dava konusu edilen bölümün kadim yol olup olmadığı konusunda çelişkili beyanlarına rağmen beyanlar arasında çelişki giderilmeden eksik araştırma ile hüküm kurulmuştur.

3. O halde Mahkemece, dava konusu taşınmaza bitişik ya da yakın komşu parsellerin kadastro tespit tutanak örnekleri ve bu parsellere uygulanan tapu ve vergi kayıtları (tespite esas dayanakları) tesislerinden itibaren tüm tedavülleri, hükmen oluşmuş iseler dava dosyaları getirtilmeli; Harita Genel Müdürlüğü WEB sitesinin harita sorgulama sayfasına girilerek taşınmazın bulunduğu köyü/mahalleyi kapsayacak şekilde hangi yıllara ait hava fotoğrafı bulunduğu araştırılıp belirlenmek ve (denetimin sağlanması bakımından) ilgili sayfanın çıktısı dosya arasına alınmak suretiyle, buradan elde edilen verilere göre dava tarihinden 15-20-25 yıl öncesine ilişkin farklı dönemlerde çekilmiş stereoskopik hava fotoğraflarının en az üç tanesi tarihleri açıkça yazılmak suretiyle Harita Genel Müdürlüğünden getirtilerek dosya ikmal edilmeli;

4. Bundan sonra mahallinde elverdiğince yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek üç kişilik mahalli bilirkişi kurulu, taraf tanıkları, 3 kişilik ziraat mühendisi bilirkişi kurulu, jeodezi ve fotogrametri uzmanı bilirkişisi ve fen bilirkişisinin katılımıyla yeniden keşif yapılmalı, keşif sırasında, dinlenilecek yerel bilirkişi ve tanıklardan çekişmeli taşınmazın öncesi itibariyle kime ait olduğu, kimden kime ne zaman ve ne şekilde intikal ettiği, kim tarafından ne zamandan beri ve hangi tasarruflarla zilyet edildiği, taşınmazın kadim patika yol olup olmadığı, köylünün kullanımındaki yerlerden olup olmadığı hususları etraflıca sorulup maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılmalı, dinlenen yerel bilirkişi ve tanık beyanlarının çelişmesi halinde gerektiğinde yüzleştirme yapılmak suretiyle oluşan çelişkilerin giderilmesine çalışılmalı; bilirkişi ve tanık sözleri komşu parsellerin tespit tutanakları ve dayanaklarıyla denetlenmeli;

5. Ziraat mühendisi bilirkişi kurulundan nizalı taşınmazın toprak yapısını ve niteliğini, zirai durumunu, üzerinde sürdürülen zilyetliğin şeklini ve süresini, taşınmaz üzerindeki bitki örtüsünü, taşınmazın yol veya patika yol vasfında olup olmadığını belirten ve taşınmaz ile çevresinin yakın plan ve panaromik fotoğrafları çektirilip, üzerine taşınmazın sınırları işaretlenen rapor istenilmeli; Mahkeme hakiminin, taşınmazın konumuna, niteliğine ve çevre parsellerle karşılaştırılmalı olarak fiziksel özelliklerine ilişkin gözlemi keşif tutanağına aynen yansıtılmalı;

6. Jeodezi ve fotogrametri uzmanı bilirkişi kurulundan taşınmazın kadastro paftasındaki konumunun bilgisayar programı aracılığıyla uydu ve hava fotoğraflarına aktarılması suretiyle hava fotoğrafları üzerinde stereoskop aletiyle ve temin edilebilecek en eski ve yeni tarihli uydu fotoğrafları üzerinde de inceleme yaptırılarak taşınmazın önceki ve şimdiki niteliği, taşınmazın yol ya da patika yol niteliğinde bulunup bulunmadığı, ekonomik amaca uygun olarak tarım arazisi niteliğiyle kullanılıp kullanılmadığı ve kullanımın hangi tarihten itibaren başladığı hususlarında ayrıntılı rapor düzenlemesi istenilmeli;

7. Fen bilirkişisine keşfi takibe, bilirkişi ve tanık sözlerini denetlemeye imkan verir krokili rapor düzenlettirilmeli;

Bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek taşınmazın kadim yol olup olmadığı belirlenip sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Yukarıda değinilen hususlar göz ardı edilerek yazılı olduğu üzere hüküm kurulması doğru değildir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davacının temyiz itirazlarının kabulü ile, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde temyiz edene iadesine,

Yukarıda değinilen hususlar göz ardı edilerek yazılı olduğu üzere hüküm kurulması doğru değildir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davacının temyiz itirazlarının kabulü ile, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde temyiz edene iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/1825, Karar No: 2006/3223, Tarih: 17.04.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/1825 E.  ,  2006/3223 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde mesken nitelikli bağımsız bölümün eczane olarak kullanıldığı ve ortak yerlerde projeye aykırı değişiklikler yapıldığı ileri sürülerek eczane (işyeri) olarak kullanılan bağımsız bölümün meskene dönüştürülmesi ve ortak yerlerdeki değişikliklerin eski hale getirilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü ile dava konusu bağımsız bölümün meskene dönüştürülmesi talebinin reddine projeye aykırılıkların eski hale getirilmesine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Dosyada toplanan bilgi ve belgelerden özellikle tapu kayıtları ve kat malikleri kurulu karar defteri ve bilirkişi raporu içeriğinden; dava konusu edilen ve tapuda mesken olarak gösterilen 2 nolu bağımsız bölümün eczane olarak kullanıldığı anlaşılmıştır. Bu bağımsız bölümün eczane olarak kullanılması ve bu amaçla kiraya verilmesine ilişkin 01.06.1999 günlü kat malikleri kurulu kararına l nolu bağımsız bölüm maliki ...'ın katılmadığı kararın oyçokluğu ile alındığı anlaşılmaktadır. Kat Mülkiyeti Yasasının 24. maddesinin 2.fıkrası hükmüne göre tapuda mesken olarak gösterilen bağımsız bölümde işyeri açılabilmesi için bu konuda anataşınmazdaki tüm kat maliklerinin oybirliğiyle karar alması gerekir. Somut olayda dava konusu mesken olan 2 nolu bağımsız bölümün işyeri niteliğindeki eczane olarak kullanılmasına ve kiraya verilmesine ilişkin kat malikleri kurulu kararının oybirliği ile alınmadığı gözetilerek mahkemece istem gibi 2 nolu bağımsız bölümün meskene dönüştürülmesine hükmedilmesi gerekirken yerinde olmayan gerekçeyle bu hususa ilişkin davanın reddine karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 17.04.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19699, Karar No: 2014/24397, Tarih: 18.11.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/19699 E.  ,  2014/24397 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Zonguldak 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 12/06/2014

NUMARASI : 2014/287-2014/487

Davacı, meslek hastalığı sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava nitelikçe; meslek hastalığına bağlı olarak % 13 oranındaki sürekli iş göremezliğinin, 31.08.2006 tarihinde artarak % 26.2 oranına yükselmesi nedeniyle, % 13.2 fark için maddi tazminat istemine yöneliktir. Davanın bu niteliğine göre, mükerrer ödemeye ve sebepsiz zenginleşmeye yol açılmamak için, Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından bağlanan gelirlerin ilk peşin değeri ile varsa geçici iş göremezlik ödeneğinin, rücu edilebilecek kısmının hesaplanarak, bilirkişi raporunda belirlenen zarar tutarından indirilmesi gerektiği ortadadır. Kurumca rücu edilebilen peşin değer ise işveren ve üçüncü kişilerin kusurları ile sınırlıdır.

Mahkemece meslek hastalığının kaçınılmazlık nedenine bağlı olarak ortaya çıktığının kesinleşen manevi tazminat davasında belirlendiğinden bahisle, davacının maddi tazminat isteminin kabulüne karar verilmişse de, eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece meslek hastalığının kaçınılmazlık nedenine bağlı olarak ortaya çıktığının kesinleşen manevi tazminat davasında belirlendiğinden bahisle, davacının maddi tazminat isteminin kabulüne karar verilmişse de, eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidildiği anlaşılmaktadır.

İşverenin, tazminattan sorumlu tutulması giderek, tazminat miktarının belirlenmesinde; meslek hastalığının tespit tarihinde yürürlükte bulunan İş Kanunun 77. ve iş sağlığı ve güvenliği yönetmeliğinin öngördüğü önlemlerin işyerinde olup olmadığının saptanması ile mümkündür. Bu yön ise, başka bir anlatımla, işverenin kusurlu olup olmadığı, varsa kusur oranı, uzman bilirkişiler tarafından düzenlenecek kusur raporu ile tespit edileceği yönü tartışmasızdır. Oysa manevi tazminat davasında, hakimlik mesleğinin gerektirdiği, genel ve hukuki bilgi ile çözümlenmesi mümkün olmayan, özel ve teknik bilgiyi gerektiren konuda bilirkişiye gidilmeden, tarafların meslek hastalığının ortaya çıkmasında kaçınılmazlık olgusunun varlığına ilişkin beyanları yeterli görülmek suretiyle bilirkişi yerine geçilerek sorunun çözümlediği görülmektedir. Öte yandan maddi tazminat davasında SGK tarafından bağlanan gelirin peşin sermaye değerinin ve varsa Kurumca ödenen geçici iş göremezlik ödeneğinin rücu edilebilir bölümünün indirimi gerekli olup, rücu edilebilir bölümün bulunup bulunmadığının belirlenmesinin ise özel ve teknik bilgiyi gerektiren bir konu olduğu, taraf beyanlarıyla değil, ancak bilirkişiye gidilerek alınacak kusur raporu sonrasında belirlenebileceği ortadadır. Hal böyle olunca da manevi tazminat davasındaki, usulünce alınmış bir kusur bilirkişi raporuna dayanmayan, davanın taraflarının beyanları ile ortaya çıkan kaçınılmazlığa ilişkin değerlendirmenin, görülmekte olan maddi tazminat davasında hükme esas alınamayacağı ortadadır.

Yapılacak iş, işçi sağlığı iş güvenliği konularında uzman bilirkişilerden, İş Kanununun 77. Maddesi ile yönetmelik hükümleri göz önünde tutularak yöntemince rapor alınmak, alınan raporu mevcut delillerle birlikte değerlendirmek ve buna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece yukarıda açıklanan maddi ve hukuksal olgular dikkate alınmadan, yazılı şekilde hüküm kurması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde taraflara iadesine, 18.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/17532, Karar No: 2006/20483, Tarih: 06.11.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/17532 E.  ,  2006/20483 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çorlu İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 31/05/2006

Borçlu A.Ş.'e, takip dosyası olan Çorlu 1.İcra Müdürlüğü'nün 2005/3270 E,  sayılı dosyasında gönderilen ör.10 ödeme emrinin tebliğine ilişkin tebligat parçasının celbiyle birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 06.11.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4992, Karar No: 2018/13690, Tarih: 28.11.2018

**2. Hukuk Dairesi         2017/4992 E.  ,  2018/13690 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Evliliğin Butlanı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm mirasçılar tarafından evlilik birliğinin butlan nedeniyle iptaline karar verilmemesi, davalı kadının evlilik ile kişisel durumunun korunmasına karar verilmesi yönünden, davalı kadın tarafından ise yargılama gideri ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre davalı kadının tüm, davacı miraşçıların aşağıdaki bendin kapsamı dışanda kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece “evliliğin mutlak butlan sebebiyle iptaline” yönelik 31.03.2015 tarihli kararı, Dairemizin 2016/10765 Esas, 2017/1528 Karar sayılı ilamıyla davanın 11.03.2009 tarihinde davacı vasisi tarafından açıldığı, davanın devamı sırasında 05.05.2011 tarihinde davacının öldüğü, evliliğin ölümle son bulduğu, davacının evliliğin mutlak butlanla iptaline yönelik talebi konusuz kaldığından “karar verilmesine yer olmadığına” kararı verilmesi gerektiğinden bahisle bozulmuştur. Mahkemece bozma ilamına uyulduğuna göre bu talep hakkında "karar verilmesine yer olmadığına" karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kesin hüküm oluşturacak nitelikte evliliğin Türk Medeni Kanunu’nun 145/2. maddesi gereğince mutlak butlan ile batıl olduğunun tespitine karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır. Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün bu bölümünün düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir (HUMK m. 438/7).

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 1. bendindeki "evliliklerinin, TMK’nun 145/2 maddesi gereğince mutlak butlan ile batıl olduğunun tespitine, evlilik” kelimelerinin hüküm fıkrasından çıkarılmasına yerine ‘evlilikleri” kelimesinin yazılmasına ve hükmüm bu bölümlerinin düzeltilmiş şekliyle, temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın ...'e yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna 154.30 TL temyiz başvuru harcı peşin yatırıldığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatıran mirasçılara geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 28.11.2018 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2019/5730, Karar No: 2021/2957, Tarih: 31.03.2021

**8. Hukuk Dairesi         2019/5730 E.  ,  2021/2957 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Babalığın Hükmen Tespiti Nafaka Ve Tazminat

MAHKEMESİ : ... 1. Aile Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda ... 1. Aile Mahkemesinin 29.11.2017 tarihli ve 2014/408 Esas, 2017/850 Karar sayılı kararıyla davanın kabulüne karar verilmiş, Mahkeme hükmüne karşı davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun kısmen kabulüne şeklinde hüküm kurulmuş olup, bu kez davalı vekilinin Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyizi üzerine Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava dilekçesinde, 15.08.2013 tarihinde doğan çocuk ...'nin babasının davalı ... olduğu ileri sürülerek babalığın hükmen tespiti ile doğum, bakım ve diğer giderlerin davalıdan tahsili, çocuğun velayetinin anneye verilmesi ile çocuk için iştirak nafakası istenmiş; Mahkemece, babalığın hükmen tespitine, maddi tazminat isteminin 10.205,51 TL üzerinden kısmen kabulüne, velayetin anneye verilmesi isteminin hukuki yarar yokluğundan reddine, çocuk için aylık 300,00 TL iştirak nafakasının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesince verilen karar davalı vekili tarafından istinaf edilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince iştirak nafakasına yönelik istinaf isteminin esastan reddine, istinaf konusu yapılmayan babalık davası ile buna bağlı yargılama giderleri ile vekalet ücreti yönünden karar verilmesine yer olmadığına, davalı vekilinin TMK 304. madde gereğince hükmedilen tazminata ilişkin istinaf isteminin kabulüne ve maddi tazminat isteminin 8.360,51 TL üzerinden kısmen kabulü şeklinde kararın düzeltilmesine karar verilmiş hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, anne tarafından baba olduğu iddia edilen aleyhine açılan Türk Medeni Kanunu'nun 301.maddesi kapsamında babalığın hükmen tespiti, aynı Kanunun 304. maddesinde düzenlenen ananın mali haklarına yönelik maddi tazminat ve çocuğun velayetinin anneye verilmesi ile çocuk için nafaka istemine ilişkindir.

Dava, anne tarafından baba olduğu iddia edilen aleyhine açılan Türk Medeni Kanunu'nun 301.maddesi kapsamında babalığın hükmen tespiti, aynı Kanunun 304. maddesinde düzenlenen ananın mali haklarına yönelik maddi tazminat ve çocuğun velayetinin anneye verilmesi ile çocuk için nafaka istemine ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından istinaf istemiyle önüne gelen dosya ve karar bir bütün olarak değerlendirilerek, HMK’nin 353/(1)-b maddesinde yer alan “b) Aşağıdaki durumlarda davanın esasıyla ilgili olarak; 1) İncelenen mahkeme kararının usul veya esas yönünden hukuka uygun olduğu anlaşıldığı takdirde başvurunun esastan reddine, 2) Yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı takdirde veya kararın gerekçesinde hata edilmiş ise düzelterek yeniden esas hakkında, 3) Yargılamada bulunan eksiklikler duruşma yapılmaksızın tamamlanacak nitelikte ise bunların tamamlanmasından sonra yeniden esas hakkında, duruşma yapılmadan karar verilir” düzenlemesi uyarınca, davanın hangi kısmı ile ilgili olursa olsun, ilk derece mahkemesi kararının hüküm fıkrasının düzeltilmesi de dahil istinaf isteminin kısmen bile kabulüne karar verilecek olsa dahi, şayet yeniden hüküm kurulacak ise, İlk Derece Mahkemesi kararının tamamen kaldırılması ve tüm hükümlerin yeniden kurulması gerekir. Bölge Adliye Mahkemeleri, bir yandan hukuki denetim yapan mahkemeler iken diğer yandan vakıa incelemesi de yapan mahkemelerdir. İlk Derece Mahkemelerince yapılan vakıa incelemesi Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yerinde bulunmadığı takdirde İlk Derece Mahkemesi kararı bütünüyle ortadan kaldırılmalı ve infazda tereddüt oluşturmayacak şekilde yeniden bir hüküm kurulmalıdır. Aksi halde, aynı dosyada infazı kabil birden fazla kararın ortaya çıkması tehlikesine ve HMK’nin 297. ile 359. maddelerine aykırı olarak infazda tereddüte sebebiyet verilebilecektir. Keza, İlk Derece Mahkemesi kararı hakkında kısmen esastan ret, kısmen kabul kararı verilip, sadece kabul olunan kısım yönünden kararın kaldırıldığı hallerde, böyle bir kararın bozulması durumunda bozma sonrası davaya bakacak mahkeme konusunda da belirsizlik ortaya çıkabilecektir.

Bu nedenle somut olayda, yukarıda açıklandığı şekilde İlk Derece Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının düzeltilmesi durumunda öncelikle İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesi, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesi halinde de yeniden tüm talepler bakımından hüküm kurulması gerekirken, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından usule ve yasal düzenlemelere aykırı şekilde, babalık, velayet ve iştirak nafakası hükümlerine yönelik herhangi bir hüküm kurulmadan İlk Derece Mahkemesinin maddi tazminata dair hüküm fıkrasının düzeltilmesine rağmen, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmaması ve yeniden tüm talepler hakkında hüküm kurulmamış olması doğru olmamış, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulüyle HMK’nin 371. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, dosyanın İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Hukuk Dairesine gönderilmesine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 31.03.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.