muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/741, Karar No: 2024/1179, Tarih: 19.03.2024

II. CEVAP

Davalı vekili; hakem kararlarının iptali şartlarının HMK'nın 439 uncu maddesinde tahdidi sayıldığını, hakem kararlarının ancak şekli unsurlar bakımından incelemeye tabi olduklarını, davacının iptal gerekçelerinin kararın esasına ilişkin olduğunu ve yasal düzenlemede sayılan şartlar arasında yer almadığını, tahkim yargılamasında hakemin hukuk kurallarını tayin ve uygulama konusunda serbestçe karar verebileceğini, uygulanan kurallara dair yerindelik incelemesi yapılmayacağını, davacının tüm talepleri bakımından ve vekalet ücreti ve yargılama giderleri hakkında da karar verildiğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayılı belirtilen kararıyla; taraflarca yapılan sözleşmenin 5. maddesinde yonca satış fiyatının belirlenme kriterleri tayin edilmesine rağmen, hakem kurulunca, yetkisini aşacak şekilde, sözleşme ve talep dışına çıkılarak piyasa şartlarına göre fiyat araştırması yapılıp 2022 yılı itibarıyla yonca tohumu satış fiyatı belirlenerek, davacının aleyhine olacak şekilde, ürün birim ve toplam fiyatına karar verildiği, bu durumda HMK'nın 433 üncü maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca "Hakem veya hakem kurulu, ancak tarafların açıkça yetkili kılmış olmaları şartıyla hakkaniyet ve nasafet kurallarına göre veya dostane çözüm yoluyla karar verebilir." hükmüne aykırı olarak tarafların açık bir talebi olmaksızın, hakem kurulunca dava konusu dışında karar verilmesi kamu düzenine ilişkin olup, re'sen dikkate alınması gerektiği, buna göre, hakem kurulu kararı HMK'nın 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasının “d” bendinde düzenlenen "hakem veya hakem kurulunun, tahkim sözleşmesi dışında kalan bir konuda karar verdiği veya talebin tamamı hakkında karar vermediği ya da yetkisini aştığı" hükmüne aykırı olduğu gibi aynı zamanda aynı kanunun “ğ” bendinde düzenlenen "kararın kamu düzenine aykırı olması" hükmüne de aykırı olduğu gerekçesiyle, davanın kabulü ile Türkiye Tohumcular Birliği Hakem Kurulu Komisyonunun 10.05.2023 tarihli ve HK-2022-9 sayılı gerekçeli karar toplantı tutanağının ve verilen kararların iptaline karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; hakem kararlarının iptali için HMK 439 uncu maddede yer alan hususların şartların gerçeklemesi gerektiğini, bu düzenleme ile hakem kararlarının yerindeliğine ilişkin olarak değil, şekli bakımından uygunluğunun incelenmesinin esas alındığını, Mahkemece kanuna aykırı olarak yerindelik denetimi yapıldığını, taraflar arasındaki üretim sözleşmesinde, fiyat artışına ilişkin olarak düzenlenen maddede yer alan "TMO tarafından açıklanan Ekmeklik Buğday taban fiyat %'si oranındaki artışlara göre belirlenecektir" ibaresi ile tarafların fiyat artışında esas alınacak kriterin belirlendiği, emredici düzenleme olmadığını, davacının hangi kritere göre fiyat artışı gerçekleştirdiği ve talep ettiği bilinememekle birlikte, talep edilen fiyatın, önceki yıllara göre oldukça yüksek olduğu, ekonomik kriz ve Ukrayna-Rusya savaşı gibi olağanüstü hallerin bu artışa sebebiyet verdiğinin hem hakem kurulu tarafından tespit edilmiş hem de cevap dilekçesi ile ileri sürüldüğünü, talep edilen fiyata ilişkin itirazlarının hakem kurulu tarafından değerlendirilerek ve resmi veriler dikkate alınarak, ürün bedeli belirlendiğini, hakem kurulunun herhangi bir yetki aşımı olmadığını, uyuşmazlıkta tarafların ileri sürdüğü konularda inceleme gerçekleştirdiğini, delil topladığı ve bilirkişi raporu alındığı belirterek, kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, Hakem Heyeti kararının iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 439 uncu maddesi.

3. Değerlendirme

1. HMK’nın 439 uncu maddesinde yer alan; "Hakem kararına karşı yalnızca iptal davası açılabilir. İptal davası, tahkim yeri Bölge Adliye Mahkemesinde açılır; öncelikle ve ivedilikle görülür." şeklinde düzenleme gereğince, Hakem kararlarına karşı yalnız iptal davası açılabilecektir. Aynı maddenin devamında da iptal sebepleri tek tek sayılmıştır. Hakem kararının iptali davalarında iptal sebepleri tahdidi olarak sayıldığından, kararın esası yönünden hukuka uygun ve yerinde olup olmadığının incelenmesi mümkün değildir. Yargıtay içtihatları ile de Hakem Heyeti kararının esasının, yerinde olup olmadığının, hakemlerin hukuku doğru uygulayıp uygulamadığı gibi hususların Hakem Heyeti kararının iptali davalarında inceleme konusu yapılamayacağı kabul edilmektedir (Yargıtay 11. Hukuk Dairesi 22.06.2016 gün, 2016/4931 E., 2016/6886 K.).

2. Hakem Kurulunun, başvuru sonucu ileri sürülen iddia ve savunmaları değerlendirerek, tarafların tüm talepleri hakkında bir karar vermesi gerekir. Maddi hukuka ilişkin konularla ilgili uygulanacak hukuk kurallarının tespiti ve tahlili de hakeme aittir. Somut olayda taraflar arasındaki tahkim sözleşmesinde Hakem Heyetinin uyuşmazlığın çözümünde hakkaniyet kurallarını uygulayacağına ilişkin açık bir düzenleme olmadığından, Hakem Heyetinin somut uyuşmazlığın çözümünde maddi hukuka ilişkin "aşırı ifa güçlüğü - uyarlama" kurallarını uygulayarak bu şekilde çözüme bağlamasında yasal engel yoktur. Uyuşmazlığın maddi hukuk kuralları uygulanarak hakkaniyet ilkesine göre çözümlenmesi maddi hukuk kurallarının uygulanmadığı anlamasına gelmez. Öte yandan uygulanan maddi hukuk müessesesi için Kanun ismi ve madde numarası belirtilmesi de zorunlu değildir. Bu nedenle İlk Derece Mahkemesinin uyuşmazlığın çözümünde maddi hukuk kuralları yerine hakkaniyet kurallarına göre karar verildiği şeklinde değerlendirmesi isabetli görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

3. İptal davasına bakan Mahkemelerce, hakem kararlarının tamamı ya da ayrılabilir bölümleri hakkında "kısmen" iptal kararı verilmesine engel bulunmamaktadır. Mahkeme iptal sebebiyle bağlı olup, bu sebepler doğrultusunda inceleme yapmak zorundadır. Somut olayda davacı HMK'nın 439/2-d "Hakem veya hakem kurulunun, tahkim sözleşmesi dışında kalan bir konuda karar verdiği veya talebin tamamı hakkında karar vermediği ya da yetkisini aştığı," maddesi ile "f" bendi uyarınca tarafların eşitliği ve hukuki dinlenilme hakkına riayet edilmediği hukuksal gerekçelerine dayalı olarak iptal talebinde bulunduğu halde, Mahkemece anılan dava sebepleri dışına çıkılarak Hakem Heyeti kararının HMK'nın 439/2-ğ maddesinde düzenlenen "kamu düzenine aykırılık" hukuk sebebine dayalı olarak iptal kararı verilmesi isabetli görülmemiştir. Kaldı ki Hakem Heyeti kararının, kamu düzenine aykırı olduğunu söylemek için Hakem Heyeti kararının yarattığı sonucun, toplumdaki temel ahlak kuralları, temel insan hakları veya toplumu temelinden sarsacak sonuçlara yol açması gibi durumların söz konusu olması gerekmekte olup, somut olayda böyle bir halin varlığı da söz konusu olmadığından hükmün bu sebeple de bozulması gerekmiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine,

19.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10434, Karar No: 2023/5946, Tarih: 25.10.2023

**2. Ceza Dairesi         2021/10434 E.  ,  2023/5946 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/42 E., 2016/224 K.

KATILANLAR : ..., ... ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A) ... Cumhuriyet Başsavcılığının 2016/18 iddianame numaralı, 14.01.2016 tarihli iddianamesi ile sanığın 10.11.2015 günü, katılanlara ait tarlada bulunan suça konu eşyaları ... vakti çaldığından bahisle hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 53, 58. maddeleri gereğince cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

B) ... Asliye Ceza Mahkemesinin 11.05.2016 tarihli ve 2016/42 Esas, 2016/224 Karar sayılı kararıyla sanığın suç tarihi itibarıyla 5237 sayılı Kanun'un 142/1-e, 62, 58. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi "atılı suçtan beraat etmesi gerektiğine, somut delliller olmadan cezalandırıldığına" ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A) Dosya kapsamına göre; sanığın, katılanlara ait tarlanın etrafını çevreleyen çitlerin bağlı olduğu ... kazıkları ve çitin kapısını ... vakti çaldığı, bu şekilde atılı suçun işlendiğinin ... olduğu, Yerel Mahkemece sanığın hırsızlık suçundan cezalandırılmasına karar verildiği tespit edilmiştir.

B) Sanığın aşamalardaki savunması, katılanların beyanları, tanıklar A.K ile T.A'nın beyanları, 01.01.2016 tarihli Olay Yeri ... Tespit Tutanağı, 07.01.2016 tarihli Olay Yeri Krokisi, Samsun Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon Hastalıkları Hastanesi'nin Hasta Poliklinik Bilgi Formları dosya içerisindeki dosyada mevcuttur.

IV. GEREKÇE

A) Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin anılan tüm delillerle saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suçun vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın temyiz istemi yönünden hukuka aykırılık tespit edilmemiştir. Ancak;

B) Tekerrür hükümleri uygulanırken, hükmolunan hapis cezasını ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilen sanık hakkında "denetimli serbestlik tedbirinin uygulanamayacağında" zorunluluk bulunması sebebiyle hüküm hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle ... Asliye Ceza Mahkemesinin 11.05.2016 tarihli ve 2016/42 Esas, 2016/224 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm fıkrasının tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin bölümünden "denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" ilişkin kısmın çıkartılarak diğer kısımları usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/19398, Karar No: 2018/12627, Tarih: 11.09.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/19398 E.  ,  2018/12627 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Sanığın suç tarihi itibariyle 5237 sayılı TCK'nin 32. maddesi kapsamında akıl hastalığı bulunup bulunmadığının Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Dairesinden veya tam teşekküllü Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinden ya da Tıp Fakültelerinin Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı Başkanlıklarından alınacak sağlık kurulu raporu ile tespiti gerekirken; sanığın cezai ehliyeti olmadığına dair tek uzman hekim tarafından düzenlenen rapor esas alınmak suretiyle eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Akıl hastalığı sebebiyle cezai ehliyetinin bulunmadığı gerekçesiyle hakkında 5237 sayılı TCK'nin 32/1. maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına karar verilen sanık hakkında, aynı Kanunun 57/1. maddesi gereğince yüksek güvenlikli bir sağlık kurumunda koruma ve tedavi altına alınmasına karar verildiği halde, anılan kanunun 57/2. maddesi gereğince “Hakkında güvenlik tedbirine hükmedilmiş olan akıl hastasının yerleştirildiği kurumun sağlık kurulunca düzenlenen raporda, toplum açısından tehlikeliliğinin ortadan kalktığının veya önemli ölçüde azaldığının belirlenmesi üzerine mahkemece serbest bırakılmasına” karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerle, 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca, istem gibi BOZULMASINA, 11.09.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2020, Karar No: 2013/5598, Tarih: 10.04.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/2020 E.  ,  2013/5598 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun ve Özel Dairelerin uyum gösteren kararlarında belirtildiği üzere, fiilin suç oluşturmaması nedeniyle derhal beraat kararı verilmesi dışında delillerin takdir ve tayini gereken durumlarda sanığın sorgusu yapılıp savunması saptanmadan beraat kararı verilemeyeceği gözetilmeden, savunması alınmayan sanık hakkında mahcuz malların teslim amacı dışında tasarruf edilip edilmediği, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranılması nedeniyle bozulmasına veya kaybolmasına sebep olup olmadığı araştırılmadan ve duruşma da açılmadan tensiple beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekili ve Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 10.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/29961, Karar No: 2015/2546, Tarih: 02.02.2015

**4. Ceza Dairesi         2014/29961 E.  ,  2015/2546 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2012/91467

MAHKEMESİ : Kocaeli 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 24/02/2012

NUMARASI : 2011/732 (E) ve 2012/95 (K)

SUÇLAR : Yaralama, tehdit

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanığa yükletilen mağdur F.. Ş.. Y..’a yönelik tehdit ve yaralama eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Cezaların Kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından sanık S.. Y..’ın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2-Mağdur İ.. K..’ya yönelik yaralama eyleminden dolayı kurulan hükme yönelik temyize gelince, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 87/3. maddesinde "kasten yaralamanın vücutta kemik kırılmasına veya çıkığına neden olması halinde, yukarıdaki maddelere göre belirlenen ceza, kırık ya da çıkığın hayat fonksiyonlarındaki etkisine göre, yarısına kadar artırılır." şeklindeki düzenleme Kocaeli Adli Tıp Şube Müdürlüğünün raporunda olay nedeniyle mağdurda meydana gelen kırığın hayat fonksiyonlarını hafif (1.) derecede etkiler nitelikte olduğunun belirtilmesi ve mağdurun burnundaki kırığın hafif derecede olması karşısında mahkeme tarafından herhangi bir gerekçe gösterilmeden, TCK’nın 3. maddesindeki orantılılık ilkesine aykırı olacak şekilde en üst oran olan 1/2 oranında cezanın artırılarak sanık hakkında fazla ceza tayin edilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık S.. Y..’ın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 02.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/398, Karar No: 2023/284, Tarih: 17.05.2023

**Ceza Genel Kurulu         2020/398 E.  ,  2023/284 K.**

**"İçtihat Metni"**

YARGITAY DAİRESİ : (Kapatılan) 14. Ceza Dairesi

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza

SAYISI : 288-375

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Suça sürüklenen çocuk ...'in beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 103/2, 103/3, 103/6, 43/1, 31/3, 62 ve 63. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve mahsuba; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan TCK'nın 109/1, 109/3-f, 109/5, 43/1, 31/3, 62 ve 51. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve ertelemeye ilişkin İstanbul Anadolu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen 13.05.2014 tarihli ve 272-135 sayılı hükümlerin, suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesince 19.03.2015 tarih ve 9683-4739 sayı ile;

"13.05.2009 tarihinde ..., ... ..., ... ve ... tarafından zorla anal ve vajinal yoldan cinsel istismara uğradığını 15.06.2009 günlü savcılık ifadesinde anlatan mağdurenin beyanında ... ve ...'la ilgili olarak başka bir cinsel istismarda bulunma iddiasını gündeme getirmemesine karşılık 22.06.2009 tarihli ek savcılık beyanında suça sürüklenen çocuk ... ile ...'ın suç tarihinden 20 gün kadar önce değişik zamanlarda kendisiyle cinsel ilişkiye girdiklerini anlatması, bu iddialar ile ilgili olarak sanık ...'ın yargılandığı İstanbul Anadolu 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 2013/256 esas sayılı dosyasında beraat etmesi ve yaşı büyük sanıkların yargılamalarının yapıldığı Kadıköy 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2009/368 Esas 2012/192 Karar sayılı dosyası kapsamında Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulundan alınan rapora göre, mağdurenin hafif derecede mental retarde olup konuşma güçlüğü çektiği, vermiş olduğu ifadelerine ana hatlarıyla ve kuvvetli delillerle desteklendiği takdirde itibar edilebileceğinin belirtilmesi karşısında mevcut hâliyle suça sürüklenen çocuğun mağdureye yönelik çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği hususunda mağdurenin çelişkili beyanları dışında savunmanın aksini kanıtlamaya yeter her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı tüm dosya içeriğinden anlaşıldığından suça sürüklenen çocuğun atılı suçlardan beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkûmiyetine hükmedilmesi," isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

İstanbul Anadolu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi ise 06.10.2015 tarih ve 288-375 sayı ile; "...Mağdurun Nisan 2009 tarihinde meydana geldiğini ileri sürdüğü olayları, olay, yer ve zaman olarak ve sebep sonuç ilişkisi içerisinde anlattığı ve bu hususların daha önce soruşturma makamları tarafından sorulmamış olmasının iddiasının samimi olmadığının kabulünü gerektirmediği, mağdurun Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunca alınan hafif derecede mental reterdasyona sahip olduğu ve konuşmada güçlük çektiği, ifadelerinin ana hatlarla ve kuvvetli delillerle desteklendiği takdirde itibar edileceğinin bildirildiği ve mağdurun mental reterdasyon sahibi olması karşısında böyle bir anlatımın kurgulanmasının güç olduğu ve uygulamada özellikle görüldüğü üzere mental reterdasyona sahip çocukların olayları olduğu gibi anlattıkları ve yaratıcı güçlerinin bulunmadığı, birden fazla kişi ile değişik tarihlerde cinsel istismara uğrayan ve bu tür eylemler nedeniyle ruh sağlığı bozulan çocukların başından geçen olayları aynen anlatabilmesinin mümkün olmadığı, cinsel istismar suçlarının özelliği dolayısıyla mağdurla yüz yüze temas eden yargılama makamlarının duruşmadan edindiği vicdani kanaat uyarınca iddiasının tartışılıp değerlendirilmesi gerektiği, cinsel istismar mağdurlarının başlangıçta bulanık olan zihinlerinin olayın üzerinden zaman geçmesi üzerine daha çok netleştiği, bilhassa bu nedenle bu tür eylemlere maruz kalan mağdurların aradan uzun zaman geçtiği için ben bu olayı hatırlamıyorum dediklerine istisnai durumlar dışında rastlanmadığı ve Kadıköy 2. Ağır Ceza Mahkemesindeki Nisan 2009 tarihindeki maruz kaldığı eylemlere ilişkin açıklamalarına itibar etmek gerektiği, mağdurun rızası dışında organ sokmak suretiyle cinsel istismara maruz kalması karşısında onun ruh sağlığının bozulmadığını kabul etmemenin mümkün bulunmadığı ve dolayısıyla Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulu raporunda ruh sağlığı bozulduğu anlaşılan mağdurun ruh sağlığındaki bozulmanın bu eylem dolayısıyla da olduğunun kabul etmek gerekeceği ve dolayısıyla sanığın mağdura karşı cinsel istismar ve kişiyi hürriyetinden yoksun bırakmak suçlarını işlediği," gerekçesiyle bozmaya direnerek önceki hükümler gibi suça sürüklenen çocuğun mahkûmiyetine karar vermiştir.

Bu hükümlerin de suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 14.01.2016 tarihli ve 391077 sayılı bozma istekli tebliğnamesiyle Yargıtay Birinci Başkanlığına gelen dosya, Ceza Genel Kurulunca 14.12.2016 tarih ve 88-1916 sayı ile; 6763 sayılı Kanun'un 38. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlülük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 10. madde uyarınca kararına direnilen Daireye gönderilmiş, aynı madde uyarınca inceleme yapan Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesince 01.06.2017 tarih ve 453-3044 sayı ile direnme kararının yerinde görülmemesi üzerine Yargıtay Birinci Başkanlığına iade edilen dosya, Ceza Genel Kurulunca 02.04.2019 tarih ve 864-283 sayı ile; mağdura vasi atanması sağlanarak, atanacak vasi ile Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığına 13.05.2014 ve 06.10.2015 tarihli gerekçeli kararların tebliğinin sağlanması için Yerel Mahkemeye gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdi edilmiş ve ... vekili tarafından kararın temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 22.09.2020 tarihli ve 79532 sayılı bozma istekli ek tebliğnamesiyle kararına direnilen Daireye gönderilmiş ve inceleme yapan Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesince 08.10.2020 tarih ve 7769-3825 sayı ile; içtihadı birleştirme kararı ile Bakanlığa bildirimde bulunulmasının zorunlu olmadığının kabul edilmesi ve CMK'nın 237/2. maddesine göre kanun yolu muhakemesinde davaya katılma talebinde bulunulamayacağından Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının temyiz istemi reddedilmiş, Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

II. UYUŞMAZLIK KONUSU

Özel Daire ile Yerel Mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığa atılı beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarının sabit olup olmadığının belirlenmesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İncelenen dosya kapsamından;