muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/4318, Karar No: 2022/5118, Tarih: 21.06.2022

Belirsiz alacak davasının şartları HMK md. 107'de belirtilmiştir. Buna göre; talep sonucunun belirlenmesinin imkansız veya davacıdan beklenemeyecek olması gerekir. Bu imkansızlık alacaklının kim olduğuna göre, onun subjektif niteliklerine göre değişkenlik göstermeyen objektif bir imkansızlıktır. Alacaklı hukuki ilişkiyi somut olarak ortaya koymalıdır. Başka bir anlatımla belirsiz alacak davası açan davacı talep sonucunu dayandırdığı tüm vakıaları eksiksiz olarak belirlemelidir. Madde de belirtilen hukuki ilişkiden maksat talep sonucunun dayandığı tüm vakıalardır. Bundan başka alacaklı dava dilekçesinde geçici talep sonucunu da belirtmelidir.

Yukarıda da değinildiği üzere belirsiz alacak davası niteliği itibariyle bir eda davası olmakla birlikte tam eda davasından davanın yürütülmesi ve karara bağlanması açısından önemli farklılıkları bulunmaktadır. İddiayı genişletme yasağı engeline takılmadan ve karşı tarafın rızası ile ıslaha ihtiyaç duymadan talep sonucunun artırılabilmesi, alacağın tamamı için davanın açıldığı andan itibaren faize hükmedilebilmesi, alacağın tamamı için davanın açıldığı anda zamanaşımının kesilmesi belirsiz alacak davasını tam eda davasından ayıran önemli farklılıklardandır.

Yukarıda amacı, şartları ve tam eda davasından farkları ayrıntılı bir şekilde açıklanan belirsiz alacak davası nitelik olarak bir eda davası ise de, genel eda davasına oranla istisnaî nitelikte bir dava olduğunun unutulmaması gerekir. Mahkeme belirsiz alacak davasının istinaîlik niteliğini daima göz önünde bulundurmalıdır. Dolayısıyla mahkemeye yöneltilen her eda talebinin, belirsiz alacak davası şekilde açılması mümkün değildir.

Kanunda öngörülen şartlar mevcut olmadığı halde belirsiz alacak davası açılması halinde, mahkemenin davacıya HMK 119/2 hükmüne göre süre vermesi mümkün değildir. Zira HMK m. 119/2 hükmünün uygulanabilmesi için dava dilekçesinin zorunlu unsurlarında bir eksikliğin bulunması gerekir. Oysa belirli bir alacak için belirsiz alacak davası açılan hallerde, davacı dava dilekçesinde talep sonucunu belirttiğine göre, m. 119/2 hükmünün uygulanmasını gerektiren bir eksiklikten söz edilemez.

Şartları oluşmadığı halde belirsiz alacak davası açılan hallerde, mahkemenin m. 115/2 hükmüne göre de davacıya süre vermesi mümkün değildir. Zira m. 115/2 hükmü, tamamlanması mümkün olan dava şartı noksanlıklarında uygulanabilecek bir hükümdür. Alacak belirli olduğu için mahkemenin süre vermesi halinde alacak belirsiz hale gelecek de değildir. Belirli bir alacak için belirsiz alacak davası açılmasında hukuki yarar yoktur. Çünkü kanun belirsiz alacak davası açılmasında hukuki yararı, onun koşullarının gerçekleşmiş olmasında görmüştür. Dolayısıyla ancak bu koşulların gerçekleşmesi halinde davacının tam eda davasında sahip olmadığı bazı avantajlardan yararlanabilmesi mümkün olacaktır.

Hukuki yarar davanın açıldığı ana göre tespit edilir. Bundan dolayıdır ki davanın açıldığı anda noksan olan hukuki yararın sonradan tamamlanması da mümkün değildir. Mahkemenin koşullarını taşımayan bir belirsiz alacak davasındaki hukuki yarar noksanlığını gidermesi ve davayı başka bir davaya dönüştürmesi için davacıya süre vermesi söz konusu olamaz. Mahkemenin böyle bir yola başvurması tarafa yol göstermek (m.36/1-a) anlamına geleceği gibi hakimin ihsası reyde bulunması (m.36/1-b) anlamına da gelebilir ve bu durumlar hakimin reddi sebebi teşkil eder. Yine bu şekilde davranış açmak davacının aslında istemediği bir davayı açmaya zorlamak anlamına geleceğinden tasarruf ilkesine (m.24/2), davacının söylemediği bir şeyi (alacağın belirli olduğunu) veya vakıaları hakim kendiliğinden dikkate almış olacağından taraflarca getirilme ilkesine (m. 25/1) ve davacının talep etmediği bir hususu re'sen gözetmiş olacağından taleple bağlılık ilkesine (m.26) de aykırılık teşkil edecektir.

Şartlar oluşmadan açılan belirsiz alacak davasının, hakimin davayı aydınlatma ödevi çerçevesinde tam eda davasına dönüştürülmesi de mümkün değildir. Mahkemenin davayı aydınlatma ödevini gerekçe göstererek, talebini tam eda davasına dönüştürmesi için davacıya süre vermesi söz konusu olamaz. Davacının talebi, çelişkili ya da müphem olmadığına göre, burada hakimin davayı aydınlatma görevine ilişkin hükmün (m.31) uygulanmasını gerektiren bir durum yoktur.

Şartlar oluşmadan açılmış olan bir belirsiz alacak davasının yukarıda belirtilen gerekçelerle mahkemece kendiliğinden tam eda davası olarak kabul edilmesi de mümkün değildir. Zira davacının iradesi tam eda davası açmak değil belirsiz alacak davası açmaktır. Mahkeme kendiliğinden davacının iradesinin yerine geçerek ona yol gösterici davranışlarda bulunamaz. Ayrıca belirli bir alacak için açılmış olan böyle bir davaya kısmi davanın şartlarını taşımayacağı için kısmî dava olarak da devam edilemez.

Sonuç olarak, HMK m. 107 hükmünde belirtilen koşulları taşımadığı halde belirsiz alacak davası şeklinde dava açılmasında hukuki yarar bulunmamaktadır. Hukuki yarar m. 114 hükmüne göre dava şartı teşkil etmektedir. Dava şartı olan hukuki yararın m. 115/2 hükmüne göre mahkemece süre verilerek tamamlanması da mümkün değildir. Bu nedenle, şartları oluşmadan belirsiz alacak davası şeklinde açılan davanın, dava şartı noksanlığı nedeniyle mahkemece usulden reddedilmesi gerekir (Yrd. Doç. Dr. Kudret ASLAN, Yrd. Doç. Dr. Leyla AKYOL ASLAN, Yrd. Doç. Dr. Taylan Özgür KİRAZ, Koşulları Oluşmadan Açılan Belirsiz Alacak Davasında Mahkemece Verilecek Karar, Dokuz Eylül Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi C.16 Özel Sayı 2014 s. 975-1024 - Prof. Dr. Ejder YILMAZ, Hukuk Muhakemeleri Kanunu Şerhi CİH 2 s. 1594).

Yukarıda ayrıntılı bir şekilde açıklanan bilgiler ışığında somut uyuşmazlığa gelirsek, dava konusu alacağın belirli ve belirlenebilir olduğu hususunda sayın çoğunlukla aramızda görüş farklılığı yoktur. Kuşkusuz vakıaları dercetme davacının, onları niteleyip yorumlamak ise hakimin görevidir. Ancak davacı taraf dava dilekçesinde davasını açıkça belirsiz alacak davası olarak açtığını beyan etmiş ve iradesini bu şekilde açıklamıştır. Yukarıda da bahsedildiği üzere burada artık hakim davacının iradesinin yerine geçip davacıyı açmadığı bir davaya yönlendirme yetkisine sahip değildir. Bu durumda yukarıda açıklanan gerekçeler doğrultusunda hukuki yarar yokluğundan davanın reddi yönündeki Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına hükmetmek gerekirken aksi yöndeki çoğunluk görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2009/9654, Karar No: 2010/3171, Tarih: 15.03.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/9654 E.  ,  2010/3171 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili avukat ... ile davalı vekili avukat ...'un gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, göz kanallarının kapalı olması nedeniyle,göz akıntısı şikayetinin olduğunu,bu nedenle davalı doktor tarafından ameliyat edilerek, akıntıyı giderici tüpler takıldığını, taburcu edilip evine gönderildiğini,evinde istirahatlı iken ameliyat ipinin ucunun gözünden çıktığını,davalıyı aradığında ipi çekmesini söylediğini,ipi çektiğinde düğüm yerinin takıldığını,tekrar davalıyı aradığını,davalının evine başka bir doktor gönderdiğini,eve gelen doktorun tüpü burnundan çıkardığını,bu nedenle yeniden ameliyat olduğunu ileri sürerek 5.000,00 TL maddi ve 20.000,00 TL manevi tazminatın tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, kusurunun bulunmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, Adli Tıp Kurumundan alınan rapora göre davalı doktorun eyleminin tıp kurallarına uygun olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı, kusurunun bulunmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, Adli Tıp Kurumundan alınan rapora göre davalı doktorun eyleminin tıp kurallarına uygun olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Bir davada dayanılan maddi olguları hukuksal açıdan nitelendirmek ve uygulanacak yasa hükümlerini bulmak ve uygulamak HUMK.76. maddesi gereği doğrudan hakimin görevidir. Davacı, göz kanallarının kapalı olması nedeniyle,göz akıntısı Şikayetinin olduğunu,bu nedenle davalı doktor tarafından ameliyat edilerek, akıntıyı giderici tüpler takıldığını, taburcu edilip evine gönderildiğini,evinde istirahatlı iken ameliyat ipinin ucunun gözünden çıktığını,davalıyı aradığında ipi çekmesini söylediğini,ipi çektiğinde düğüm yerinin takıldığını,tekrar davalıyı aradığını,davalının evine başka bir doktor gönderdiğini,eve gelen doktorun tüpü burnundan çıkardığını,bu nedenle yaniden ameliyat olduğunu ileri sürerek maddi ve manevi tazminatın tahsiline karar verilmesini istemiştir. Davanın temeli vekillik sözleşmesi olup, özen borcuna aykırılığa dayandırılmıştır. (BK. 386­390) Vekil vekalet görevine konu işi görürken yöneldiği sonucun elde edilmemesinden sorumlu değil ise de, bu sonuca ulaşmak için gösterdiği çabanın, yaptığı işlemlerin, eylemlerin ve davranışların özenli olmayışından doğan zararlardan dolayı sorumludur. Vekilin sorumluluğu, genel olarak işçinin sorumluluğuna ilişkin kurallara bağlıdır. Vekil işçi gibi özenle davranmak zorunda olup, en hafif kusurundan bile sorumludur. (BK.321/1 md.) O nedenle doktorun meslek alanı içinde olan bütün kusurları, hafif de olsa, sorumluluğun unsuru olarak kabul edilmelidir. Doktor, hastasının zarar görmemesi için, mesleki tüm şartları yerine getirmek, hastanın durumunu tıbbi açıdan zamanında ve gecikmeksizin saptayıp, somut durumun gerektirdiği önlemleri eksiksiz biçimde almak, uygun tedaviyi de yine gecikmeden belirleyip uygulamak zorundadır. Asgari düzeyde dahi olsa, bir tereddüt doğuran durumlar da, bu tereddüdünü ortadan kaldıracak araştırmalar yapmak ve bu arada da, koruyucu tedbirleri almakla yükümlüdür. Çeşitli tedavi yöntemleri arasında bir seçim yapılırken, hastanın ve hastalığın özellikleri göz önünde tutulmak, onu risk altına sokacak tutum ve davranışlardan kaçınılmak ve en emin yol seçilmelidir. Gerçekten de müvekkil (hasta), mesleki bir ... gören doktor olan vekilden, tedavinin bütün aşamalarında titiz bir ihtimam ve dikkat göstermesini beklemek hakkına sahiptir. Gereken özeni göstermeyen vekil, BK.nun 394/1 maddesi hükmü uyarınca, vekaleti gereği gibi ifa etmemiş sayılmalıdır. Tıbbın gerek ve kurallarına uygun davranılmakla birlikte sonuç değişmemiş ise doktor sorumlu tutulmamalıdır.

Somut olayda, davacının davalı hastanede davalı doktor tarafından ameliyat edildiği,davacının ameliyat sonrasında ameliyat ipinin gözünden çıkması nedeniyle takılan tüpün çıkartıldığı, bilahare 2006 yılında ikinci defa ameliyat olduğu hususu tartışmasızdır. Davacının ameliyattan sonra ameliyat ipinin ucunun gözünden çıkması üzerine, davalı doktoru aradığı, davalı doktor tarafından hastaya ipi çekmesinin söylenmesi de dikkate alındığında, ameliyat sonrası gerekli özenin gösterilmediği anlaşılmaktadır. Öyle 2009/9654-3171

olunca göze takılan tüplerin daha sonraki takip ve çıkarılmasının uzman doktorca yapılması gerektiği de göz önüne alınarak, tüpün zamanından önce çıkarılması, ameliyat ipinin kendiliğinden çözülmesi ile daha sonra yeni bir ameliyat olunması da dikkate alınarak davalının kusurunun olup olmadığı hususunda üniversiteden seçilecek, konusunda uzman bilirkişi heyetinden, mahkeme ve yargıtay denetimine uygun rapor alınarak sonuca uygun karar verilmesi gerekirken aksi düşüncelerle yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, 750,00 TL duruşma avukatlık parasının davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 15.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/761, Karar No: 2024/1081, Tarih: 21.02.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/761 E.  ,  2024/1081 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/29 E., 2019/289 K.

Taraflar arasındaki vesayet ve vasi değişikliği davasından dolayı bozma sonrası yapılan yargılama sonunda, Mahkemece asıl ve birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

Kısıtlı adayının 09.07.2020 tarihli tavzih talebi üzerine, Mahkemece 17.07.2020 tarihli ek karar ile tavzih talebinin kabulüne karar verilmiştir.

Kısıtlı adayının 09.09.2020 tarihli tavzih talebi üzerine de, Mahkemece 22.09.2020 tarihli ek karar ile tavzih talebinin reddine karar verilmiştir.

22.09.2020 tarihli ek kararın kısıtlı tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartları ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. İhbar eden vekili ihbar dilekçesinde; kısıtlı adayının 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 405 inci maddesi uyarınca kısıtlanması talep ve dava etmiştir.

2. Vasi adayı ... birleşen dava dilekçesinde; vasi olarak kısıtlı adayı babasına kendisinin atanmasını talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Kısıtlı adayı davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 13.04.2016 tarih ve 2015/400 Esas, 2016/200 Karar sayılı kararı ile, tüm dosya kapsamı, gelen müzekkere cevapları ve sağlık kurulu raporu gereği tüm devlet kurumlarını "sanrısal bozukluk" nedeniyle gereksiz meşgul eden kısıtlının vesayet altına alınması gerektiği gerekçesiyle; davanın kabulü ile kısıtlı adayı Mustafa'nın 4721 sayılı Kanun'un 405 inci maddesi uyarınca kısıtlanmasına, vasi olarak Hatay Barosuna kayıtlı Avukat Yeliz Y.'nin atanmasına karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkeme kararına karşı süresi içinde kısıtlı adayı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 28.11.2017 tarih ve 2017/3019 Esas, 2017/15724 Karar sayılı kararı ile, sağlık raporları arasında çelişki olduğu, Mahkemece çelişkinin giderilmesi için Adli Tıp Kurumundan rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesine gerektiği belirtilerek kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

1.Mahkemenin yukarıda başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, alınan Adli Tıp Kurumu raporuna göre kısıtlı adayının kısıtlanması gerekmediği gerekçesiyle; asıl ve birleşen davanın reddine, davaların mahiyeti gereği harç alınmasına yer olmadığına ve yargılama gideri olmadığından bu hususta karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir. Kararın 06.08.2019 tarihinde kesinleştirmesi yapılmıştır.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

1.Mahkemenin yukarıda başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, alınan Adli Tıp Kurumu raporuna göre kısıtlı adayının kısıtlanması gerekmediği gerekçesiyle; asıl ve birleşen davanın reddine, davaların mahiyeti gereği harç alınmasına yer olmadığına ve yargılama gideri olmadığından bu hususta karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir. Kararın 06.08.2019 tarihinde kesinleştirmesi yapılmıştır.

2.Kısıtlı adayının 09.07.2020 tarihli dilekçesinde, kararda hazinenin sorumlu olduğuna karar verilmesi gerektiğini belirterek kararın tavzih edilmesini talep etmesi üzerine; Mahkemenin 17.07.2020 tarihli ek kararı ile, tavzih talebinin kabulüyle, asıl ve birleşen davada 'Yargılama gideri olmadığından bu konuda karar verilmesine yer olmadığına' yazan kısmının yerine 'Yargılama giderlerinin kamu üzerinde bırakılmasına' şeklinde kararın düzeltilmesine karar verilmiştir.

3.Kısıtlı adayının 09.09.2020 tarihli dilekçesinde, kararın avukatlık ücretinin hazineden alınarak kendisine verilmesi yönünden de düzeltilmesi gerektiğini belirterek kararın tavzih edilmesini talep etmesi üzerine; Mahkemenin 22.09.2020 tarihli ek kararı ile, davanın vesayet davası ve çekişmesiz yargı işi olduğu, hukuki niteliği gereğince vekile vekâlet ücreti takdirine yer olmadığı, taraflara tanınan haklar ve yüklenen borçlar genişletilemeyeceğinden bu hususun ancak temyiz konusu yapılabileceği gerekçesiyle tavzih talebinin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen 22.09.2020 tarihli ek kararına karşı süresi içinde kısıtlı adayı temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Kısıtlı adayı temyiz dilekçesinde; yapmış olduğu avukat, yol, diğer giderlere karar verilerek davaya bakan hakimden alınmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, yargılama giderleri ve vakâlet ücreti noktasında toplanmaktadır. Dava, vesayet istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 4721 sayılı Kanun'un 405 inci maddesi, 6100 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesi, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi.

3. Değerlendirme

1.Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

3. Değerlendirme

1.Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen 22.09.2020 tarihli ek karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Mahkemenin 22.09.2020 tarihli ek kararının ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

21.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/32594, Karar No: 2019/3487, Tarih: 08.04.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/32594 E.  ,  2019/3487 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanıkların beraatlerine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ...’ın müdürlüğünü yaptığı Özel Pendik Yaşam Tıp Merkezi’nde diğer sanık ...’un ise doktor olarak çalıştığı, katılan kurum tarafından... Eczanesi hakkında yapılan incelemelerde ..., ..., ..., ..., ... ve ... isimli kişilerin Özel Pendik Yaşam Tıp Merkezi’nde tedavi olmadıkları halde tedavi olmuşlar gibi katılan kuruma fatura edilerek kurumun 376,16 TL zarara uğratıldığı bu şekilde sanıkların atılı suçları işledikleri iddia olunan olayda;

Sanıkların savunmaları, katılan kurum vekili ve tanıkların beyanları ile dosya kapsamından mahkemece ilgili hastanede yapılan 2 yıllık incelemede binlerce reçeteden sadece 9 adet reçetede hata olduğunun tespit edilmiş olması, doktorların hastaların kimliklerini kontrol etme zorunluluğunun bulunmaması nedeniyle sanıkların suç işleme kastlarının olmadığı gerekçelerine dayanan beraat hükümlerinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçlar yönünden sanıkların kastlarının bulunmaması gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin atılı suçun sübut bulduğuna yönelik temyiz itirazının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 08/04/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/506, Karar No: 2024/7851, Tarih: 18.09.2024

**4. Hukuk Dairesi         2022/506 E.  ,  2024/7851 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1759 Değişik İş, 2021/1918 Karar

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl davada maddi tazminat talebinin reddine, manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne ve birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili ve davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalılar vekilinin istinaf başvurunun esastan reddine, davacılar vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Asıl dava dosyasında davacılar vekili dava dilekçesi ile; davacı ...'ün sürücü, davacı ... ve İlkenin yolcu olarak bulundukları araç ile davalı ...'nin işleten ve davalı ...'ın sürücüsü olduğu aracın 06.05.2016 tarihinde yaptığı kaza neticesinde davacı ...'in yüzünden yaralandığı ve olay tarihinden itibaren 7 ay geçmesine rağmen yüzündeki izlerin geçmediğini, yüzünde sabit iz kalan Zeynep için ileride yapılacak estetik ameliyat masraflarını talep etme zarureti hasıl olduğunu, belirsiz alacak davası olarak ikame edilen davada davacı ... için şimdilik 3.000,00 TL tedavi giderini, davacı ...'e velayeten davacı ... ve ... için 40.000,00 TL, davacı ...'ye velayeten davacı ... ve Kenan için 1.000,00 TL, davacı ... ve Kenan için ayrı ayrı 20.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Birleşen davada davacı vekili; davacı ... Sögüt'ün sürücü, davacı ... ve İlke'nin yolcu olarak bulundukları araç ile davalı ...'nin işleten ve davalı ...'ın sürücüsü olduğu aracın 06.05.2016 tarihinde yaptığı kaza neticesinde davacı ...'in yüzünden yaralandığı ve davacının yüzünde 4 cm çapında sabit iz mevcut olduğu, ameliyat dahi olsa davacının yüzündeki izin geçmeyeceği ve bu durumun ekonomik geleceğini sarsacağını, ekonomik gelecekte oluşacak zararın bilirkişi marifeti ile belirlenmesi gerektiğini belirterek sonradan artırılmak üzere asgari 5.000,00 TL maddi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen talep etmiştir.

II. CEVAP