muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/357, Karar No: 2020/313, Tarih: 23.06.2020

Mahkemede; olay hakkında herhangi bir bilgisinin bulunmadığını, iş yerine gittiğinde güvenlik görevlileri tarafından sanık ...'in götürüldüğünü gördüğünü, diğer işçilere ''Ne oldu?'' diye sorduğunda mağdurun cinsel saldırıya uğradığını söylediklerini, mağdurun o ana kadar kendisine herhangi bir şey söylemediğini, olayı ilk kez işçilerden duyduğunu, yanında çalışan mağdurun akli dengesinin yerinde olmadığını, kolluk ifadesi okunup sorulduğunda, öyle bir ifade vermediğini, ifade tutanağı gösterildiğinde ise imzanın kendisine ait olmadığını, tekrar sorulduğunda, morali bozuk olduğu için imzalamış olabileceğini, tanık ...'un da karakola giderken olayı kendisine anlattığını, ondan önce bu konu üzerinde ne tanık ...'la ne de başkasıyla görüştüğünü,

Tanık ... kollukta 26.01.2010 tarihinde; hipodromda iki yıldır at bakıcısı olarak çalıştığını, aynı yerde çalışıp arkadaşı olan mağdurun yanına gelerek sanıklar ... ve...'in bir hafta önce kendisine fiili livatada bulunduklarını söylediğini, ''Onların yanına gitme.'' diyerek mağduru uyardığını, onun da ''Tamam gitmem.'' dediğini, 25.01.2010 tarihinde saat 14.30 sıralarında tekrar yanına gelen mağdurun ağlamaya başladığını, ''Niye ağlıyorsun?'' diye sorduğunda ''... ve... tekrar fiili livatada bulundu.'' dediğini, kendisinin de tanık Mahmut'un yanına giderek bu durumu haber verdiğini,

Mahkemede; olayla ilgili ifade verdiği gün odasına gelen mağdurun sanık ...'in odasında CD izlettirip kendisine fiili livatada bulunduğunu, birlikte yemek yediklerini, yalnız olduğunu anlattığını, mağdura ''...'in yanına gitme.'' diye söylediğini, kolluk ifadesinin okunması üzerine, mahkemede verdiği ifadesinin eksik anlaşılmış olabileceğini, mağdurun yanına iki defa geldiğini, ilkinde sanık ...'in kendisine tecavüz ettiğini söylemesi üzerine onu bir daha sanık ...'in yanına gitmemesi yönünde uyarmasına rağmen tahminen bir hafta sonra yine yanına gelen mağdurun ağlar bir şekilde sanık ...'in kendisine yeniden tecavüz ettiğini söylediğini, bu durumu tanık Mahmut'a kendisinin bildirmediğini, ancak atı gezdirmeye çıkardığı esnada tanık Mahmut'un yanından geçerken mağdurun başından geçen olayı kastederek kendisine "Böyle bir şey var mı?" diye sorduğunu, ayrıca mağdurun kendisine de anlattığını söylediğini,

Beyan etmişlerdir.

Beyan etmişlerdir.

Sanık ... kollukta; hipodromda altı yıldır at sahibi olarak at çalıştırdığını, 21/5 numaralı odada tek başına kaldığını, 24.01.2010 tarihinde Pazar günü mağduru hiç görmediğini, mağduru tanımadığını, olay tarihinde saat 05.30'da kalkıp saat 11.30'a kadar atların idmanını yaptırdığını, kahvaltı ettikten sonra saat 17.30'a kadar tekrar atları çalıştırdığını, akşam tanık ... ile birlikte mutfakta yemek yaptıklarını, saat 19.00 sıralarında yemeği yediklerini, sonra tanıklar ..., ... ve ... ile birlikte saat 23.00'a kadar yemekhanede oturup çay içip sohbet ettiklerini, daha sonra herkesin kendi odasına gittiğini, böyle bir olayın gerçekleşmesi hâlinde yanındaki odalarda kalan ve koridorda bulunan şahısların duyacağını, sanık ... ile aynı yerde çalışıklarını ve arkadaş olduklarını, suçlamanın neden yapıldığını anlamadığını ve suçlamayı kabul etmediğini,

28.01.2010 tarihli dilekçesinde; mağdurun sürekli tanık ...'in telefonuyla kendi annesiyle görüştüğünü, kendisinin de buna kızarak ''Yanımıza gelme.'' dediğini, mağdurun bu olay nedeniyle kendisine iftira atığını,

Sorguda; hipodromda kaldıkları odaların birbirine bitişik hâlde bulunduğunu, ufacık bir ses olsa yandaki odalardan duyulduğunu, tanık ... vasıtasıyla tanıdığı mağdurla fazla samimiyetinin olmadığını, mağdurun kendisinin odasını dahi bilmediğini, tanık ...'e ''Recep'in annesi bizim iş yerine sık sık geliyor, bir daha gelmesin.'' dediğini, bu söze alınan mağdurun tahminine göre bu nedenle kendisine iftira attığını,

Mahkemede; böyle bir suçlama ile mahkeme huzurunda bulunmaktan utanç duyduğunu, mağduru bakkaldan ikinci kata götürmesinin mümkün olmadığını, odalarındaki en küçük bir sesin yan odadan duyulduğunu, mağdurun olayın meydana geldiğini belirttiği saat 20.00-20.30 sıralarında tanıklar ... ve ... ile çay içtiklerini, kendisini güvenlik amirliğine götürdüklerinde mağdura kendisini tanıyıp tanımadığını sorduğunda "Senin ismini vermemiş olsaydım işten atılırdım." diye söylediğini, mağdur ile aralarında bir husumet bulunmadığını, onu ayda bir kez tanık ...'in yanında annesine telefon ederken gördüğünü, böyle bir olayın doğu yöresinin yapısına ters olduğunu, bu suçlama nedeniyle kendi aile ve yakınları tarafından vurulmasının dahi söz konusu olabileceğini, mağdurun zekâ seviyesinin düşük olduğunu çevreden duyduğunu,

Sanık ... kollukta; hipodromda iki yıldır seyis olarak çalışıp 12/13 numaralı odada tek başına kaldığını, 24.01.2010 tarihinde Pazar günü mağduru hiç görmediğini, en son otuz yedi gün önce kendi odasında yemek yediklerini, daha sonra mağdurun ayrıldığını, mağdurun annesini aramak için kendisinden telefon istediğini, ona 50 TL'ye telefon sattığını, telefonun parasını aldığını, aralarında başka bir diyalog geçmediğini, olay sabahı saat 07.30'da kalkıp saat 08.30'a kadar atına idman yaptırdığını, idmandan sonra bir saat atına bakım yaptığını, saat 09.30 sıralarında çay ocağına gittiğini, burada tanık ... ve Sivaslı Ahmet ile birlikte saat 11.50'ye kadar oyun oynadıklarını, daha sonra tekrar atının yanına gittiğini, böyle bir olayın gerçekleşmesi hâlinde komşu odalarda ve koridorda bulunan şahısların duyacağını, sanık ...'yle arkadaş olduklarını, suçlamanın neden yapıldığını anlamadığını ve suçlamayı kabul etmediğini,

Mahkemede; suçlamayı kabul etmediğini, mağdurun rızası dışında onunla zorla cinsel ilişkide bulunmadığını, mağduru çok fazla tanımadığını, daha önce bir defa arkadaşları da olduğu hâlde yanına geldiğini, ona bir telefon sattığını, aralarında önceye dayalı herhangi bir husumet olmadığını,

Savunmuşlardır.

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun "Cinsel saldırı" başlığını taşıyan 102. maddesi;

"1) Cinsel davranışlarla bir kimsenin vücut dokunulmazlığını ihlâl eden kişi, mağdurun şikâyeti üzerine, iki yıldan yedi yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.

2) Fiilin vücuda organ veya sair bir cisim sokulması suretiyle işlenmesi durumunda, yedi yıldan oniki yıla kadar hapis cezasına hükmolunur. Bu fiilin eşe karşı işlenmesi hâlinde, soruşturma ve kovuşturmanın yapılması mağdurun şikâyetine bağlıdır.

3) Suçun;

a) Beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda bulunan kişiye karşı,

b) Kamu görevinin veya hizmet ilişkisinin sağladığı nüfuz kötüye kullanılmak suretiyle,

c) Üçüncü derece dâhil kan veya kayın hısımlığı ilişkisi içinde bulunan bir kişiye karşı,

d) Silâhla veya birden fazla kişi tarafından birlikte,

İşlenmesi hâlinde, yukarıdaki fıkralara göre verilen cezalar yarı oranında artırılır.

4) Suçun işlenmesi sırasında mağdurun direncinin kırılmasını sağlayacak ölçünün ötesinde cebir kullanılması durumunda kişi ayrıca kasten yaralama suçundan dolayı cezalandırılır.

5) Suçun sonucunda mağdurun beden veya ruh sağlığının bozulması hâlinde, on yıldan az olmamak üzere hapis cezasına hükmolunur.

6) Suç sonucu mağdurun bitkisel hayata girmesi veya ölümü hâlinde, ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasına hükmolunur." şeklinde iken, 28.06.2014 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 58. maddesi ile yapılan değişiklik sonucu;

"(1) Cinsel davranışlarla bir kimsenin vücut dokunulmazlığını ihlâl eden kişi, mağdurun şikâyeti üzerine, beş yıldan on yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Cinsel davranışın sarkıntılık düzeyinde kalması hâlinde iki yıldan beş yıla kadar hapis cezası verilir.

"(1) Cinsel davranışlarla bir kimsenin vücut dokunulmazlığını ihlâl eden kişi, mağdurun şikâyeti üzerine, beş yıldan on yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Cinsel davranışın sarkıntılık düzeyinde kalması hâlinde iki yıldan beş yıla kadar hapis cezası verilir.

(2) Fiilin vücuda organ veya sair bir cisim sokulması suretiyle gerçekleştirilmesi durumunda, on iki yıldan az olmamak üzere hapis cezasına hükmolunur. Bu fiilin eşe karşı işlenmesi hâlinde, soruşturma ve kovuşturmanın yapılması mağdurun şikâyetine bağlıdır.

(3) Suçun;

a) Beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda bulunan kişiye karşı,

b) Kamu görevinin, vesayet veya hizmet ilişkisinin sağladığı nüfuz kötüye kullanılmak suretiyle,

c) Üçüncü derece dâhil kan veya kayın hısımlığı ilişkisi içinde bulunan bir kişiye karşı ya da üvey baba, üvey ana, üvey kardeş, evlat edinen veya evlatlık tarafından,

d) Silahla veya birden fazla kişi tarafından birlikte,

e) İnsanların toplu olarak bir arada yaşama zorunluluğunda bulunduğu ortamların sağladığı kolaylıktan faydalanmak suretiyle,

İşlenmesi hâlinde, yukarıdaki fıkralara göre verilen cezalar yarı oranında artırılır.

(4) Cinsel saldırı için başvurulan cebir ve şiddetin kasten yaralama suçunun ağır neticelerine neden olması hâlinde, ayrıca kasten yaralama suçuna ilişkin hükümler uygulanır.

(5) Suç sonucu mağdurun bitkisel hayata girmesi veya ölümü hâlinde, ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasına hükmolunur" hâlini almıştır.

Suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan maddenin ilk fıkrasında cinsel saldırı suçunun temel şekli düzenlenmiş, ikinci fıkrasında ise vücuda organ veya sair bir cisim sokulması suretiyle gerçekleştirilmesi, suçun temel şekline nazaran daha ağır cezayı gerektiren nitelikli bir hâl olarak yaptırıma bağlanmıştır.

Korunan hukukî değerin, kişilerin cinsel özgürlüğü ve dokunulmazlığı olduğu cinsel saldırı suçunda failin ve mağdurun, kadın ya da erkek, evli veya bekâr olması mümkündür. Fail ile mağdurun farklı ya da aynı cinsiyetten olması da önemli değildir. Ancak, TCK’nın 102. maddesinde düzenlenen cinsel saldırı suçunun mağdurunun on sekiz yaşını tamamlamış olması gerekir.

Korunan hukukî değerin, kişilerin cinsel özgürlüğü ve dokunulmazlığı olduğu cinsel saldırı suçunda failin ve mağdurun, kadın ya da erkek, evli veya bekâr olması mümkündür. Fail ile mağdurun farklı ya da aynı cinsiyetten olması da önemli değildir. Ancak, TCK’nın 102. maddesinde düzenlenen cinsel saldırı suçunun mağdurunun on sekiz yaşını tamamlamış olması gerekir.

Öte yandan, amacı somut olayda maddi gerçeğe ulaşarak adaleti sağlamak, suç işlediği sabit olan faili cezalandırmak, kamu düzeninin bozulmasını önlemek ve bozulan kamu düzenini yeniden tesis etmek olan ceza muhakemesinin en önemli ve evrensel nitelikteki ilkelerinden birisi de insan haklarına dayalı, demokratik rejimle yönetilen ülkelerin hukuk sistemlerinde bulunması gereken, öğreti ve uygulamada; "suçsuzluk" ya da "masumiyet karinesi" şeklinde, Latince'de ise "in dubio pro reo" olarak ifade edilen "şüpheden sanık yararlanır" ilkesidir. Bu ilkenin özü, ceza davasında sanığın mahkûmiyetine karar verilebilmesi açısından göz önünde bulundurulması gereken herhangi bir soruna ilişkin şüphenin, mutlak surette sanık yararına değerlendirilmesidir. Oldukça geniş bir uygulama alanı bulunan bu kural, dava konusu suçun işlenip işlenmediği, işlenmişse sanık tarafından işlenip işlenmediği ya da gerçekleştiriliş şekli hususunda herhangi bir şüphe belirmesi hâlinde uygulanabileceği gibi suç niteliğinin belirlenmesi bakımından da geçerlidir. Ceza mahkûmiyeti, toplanan delillerin bir kısmına dayanılıp diğer kısmı göz ardı edilerek ulaşılan kanaate veya herhangi bir ihtimale değil, kesin ve açık bir ispata dayanmalı, bu ispat, hiçbir şüphe ya da başka türlü oluşa imkan vermemelidir. Yüksek de olsa bir ihtimale dayanılarak sanığı cezalandırmak, ceza muhakemesinin en önemli amacı olan gerçeğe ulaşmadan hüküm vermek anlamına gelecektir.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Olay tarihinde 19 yaşında bulunan mağdur ... ile sanık ...'in Bursa Hipodromu'nda at bakıcısı olarak çalıştıkları, sanık ...'nin ise aynı Hipodromda at sahibi olduğu, mağdurun 26.01.2010 tarihinde Hipodromda bulunan özel güvenlik görevlilerinin yanına giderek sanıkların kendisine zorla fiili livatada bulunduklarını bildirdiği, özel güvenlik görevlileri tarafından durumun kolluk birimlerine intikal ettirilmesi üzerine soruşturmanın başladığı, mağdurun kollukta, 24.01.2010 tarihinde yanına gelen sanık ...'in ''Gel yemek hazırladım, yiyelim.'' diyerek kendisini odasına çağırdığını, kabul edip odaya gittiğini, yemekten sonra sanık ...'in bir arkadaşından CD alıp geldiğini, birlikte porno CD'yi izlemeye başladıklarını, sanık ...'in kendisine ''Gel seni sinkaf edeyim.'' dediğini, ''Olmaz.'' diyerek cevap verdiğini, sanık ...'in kapıyı kilitleyip kendisinin pantolonunu indirdiğini, bağırmak istediğini ancak sanık ...'in eliyle ağzını kapattığını, daha sonra kendisini yaptığını, aynı günün akşamında saat 20.00 civarında bakkaldan ekmek alırken yanına gelen sanık ...'nin ''Gel seni sinkaf edeyim.'' dediğini, ''Olmaz.'' diyerek cevap verdiği hâlde yine ''Gel iyi masaj yaparım, benim odaya gidelim.'' diye söylediğini, birlikte sanık ...'nin odasına gittiklerini, burada sanık ... kendisine masaj yaparken niyetinin kötü olduğunu anlayıp elini tutarak ''Ne yapıyorsun?'' deyip kaçmaya çalıştığını, ancak kapıyı kapatıp lambayı söndüren sanık ...'nin kendisini iki kez yaptığını ifade ettiği, istinabe olunan mahkemede ise 24.01.2010 tarihinde sabah saatlerinde aynı odayı paylaşan sanıklar... ve ...'nin kendisini ''Yemek hazırladık yemek yiyelim.'' diyerek odalarına çağırdıklarını, yemekten sonra sanık ...'in porno CD getirdiğini, birlikte izlemeye başladıklarını, sanıkların kendisini yapmayı teklif ettiklerini, kabul etmediğini, bunun üzerine sanık ...'nin kendisini tuttuğunu, sanık ...'in de tecavüz ettiğini, daha sonra da sanık ...'in yardımıyla sanık ...'nin kendisine tecavüz ettiğini, onlara direnemediğini, muhtemelen çayına bayıltıcı ilaç kattıklarını, aynı günün akşamında sanıkların yemek yiyeceklerini söyleyerek yine kendisini çağırmaları üzerine yanlarına gittiğini, birlikte yemek yediklerini, daha sonra her iki sanığın pencereyi kapatıp kendisine yine tecavüz ettiklerini beyan ettiği, sanıkların tüm aşamalarda suçlamayı kabul etmedikleri, Bursa Adli Tıp Şube Müdürlüğünce 27.01.2010 tarihinde düzenlenen raporda mağdurun anal mukozasında saat kadranına göre 12 hizasında yaklaşık 1 cm'lik hiperemik zeminde fissür bulunduğunun, anal sfinkter tonusunun doğal göründüğünün tespit edildiği, aynı birimce düzenlenen 24.02

.01.2010 tarihinde düzenlenen raporda mağdurun anal mukozasında saat kadranına göre 12 hizasında yaklaşık 1 cm'lik hiperemik zeminde fissür bulunduğunun, anal sfinkter tonusunun doğal göründüğünün tespit edildiği, aynı birimce düzenlenen 24.02.2010 tarihli raporda, mağdurda tespit edilen hiperemik zemindeki fissür bulgusunun anal bölgeye yönelik ırza geçme, ırza geçmeye teşebbüs ya da tasaddi gibi bir travmaya uğradığının delili olabileceğinin yanı sıra mağdurda mevcut herhangi bir paraziter hastalığa bağlı kaşınma gibi bünyesel bir sebeple de meydana gelebileceği, mağdurdan alınan anal sürüntüde sperm tespit edilmediği cihetiyle livata eyleminin gerçekleşip gerçekleşmediği hakkında kesin bir mütalaada bulunulamayacağı, bu durumun adli tahkikatla aydınlatılmasının uygun olduğunun bildirildiği, Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunca düzenlenen 29.09.2010 tarihli raporda mağdurda orta derecede zekâ geriliği bulunduğunun, bu zekâ geriliği nedeniyle olayın hukuki anlam ve sonuçlarını algılayamayacağının, zekâ geriliğinin hekim olmayanlarca anlaşılabileceğinin, mağdurun vermiş olduğu ve vereceği ifadelere ancak kuvvetli delillerle desteklendiği takdirde ana hatlarıyla itibar edilebileceğinin, mağdurun ruh sağlığının bozulduğunun tespit edildiği anlaşılan dosyada;

Mağdurun kollukta, 24.01.2010 tarihinde sanık ...'in kendisini yemek yemek için odasına çağırdığını, odaya gittikten sonra sanık ...'in porno CD açtığını, CD'yi izlerlerken sanık ...'in kendisine tecavüz ettiğini, daha sonra aynı gün akşam saat 20.00 civarında bakkaldan ekmek alırken yanına gelen sanık ...'nin ''Gel seni sinkaf edeyim.'' dediğini, ''Olmaz.'' diyerek cevap verdiği hâlde yine ''Gel iyi masaj yaparım, benim odaya gidelim.'' diye söylediğini, birlikte sanık ...'nin odasına gittiklerini, burada sanık ...'nin iki kez kendisiyle zorla ilişkiye girdiğini beyan etmesine karşın istinabe olunan mahkemede, 24.01.2010 tarihinde sabah saatlerinde aynı odayı paylaşan sanıklar... ve ...'nin kendisini ''Yemek hazırladık yemek yiyelim.'' diyerek odalarına çağırdıklarını, yemekten sonra sanık ...'in porno CD getirdiğini, birlikte izlemeye başladıklarını, sanıkların kendisini yapmayı teklif ettiklerini, kabul etmediğini, bunun üzerine sanık ...'nin kendisini tuttuğunu, sanık ...'in de tecavüz ettiğini, daha sonra da sanık ...'in yardımıyla sanık ...'nin kendisine tecavüz ettiğini, onlara direnemediğini, muhtemelen çayına bayıltıcı ilaç kattıklarını, aynı günün akşamında sanıkların yemek yiyeceklerini söyleyerek yine kendisini çağırmaları üzerine yanlarına gittiğini, birlikte yemek yediklerini, daha sonra her iki sanığın pencereyi kapatıp yine zorla kendisine tecavüz ettiklerini ifade ederek olayın gerçekleşme şekline ve örgüsüne ilişkin çelişkili beyanlarda bulunması, istinabe olunan mahkemece mağdurun aşamalarda verdiği farklı beyanları nedeniyle çelişkilerin giderilmesine çalışılmasına rağmen her iki ifadesinin de doğru olduğunu belirtmesi nedeniyle çelişkinin giderilemediği yönünde tespit yapılması, çözümü uzmanlığı, özel veya teknik bilgiyi gerektiren bir konu olan orta derecede zekâ geriliği bulunan mağdurun beyanlarına itibar edilip edilemeyeceği hususunda Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunca düzenlenen 29.09.2010 tarihli raporda mağdurda orta derecede zekâ geriliği bulunduğunun, vermiş olduğu ve vereceği ifadelere ancak kuvvetli delillerle desteklendiği takdirde ana hatlarıyla itibar edilebileceğinin belirtilmesi, mağdurda tespit edilen hiperemik zemindeki fissür bulguları kuvvetli delil olarak değerlendirilebilecek ise de Bursa Adli Tıp Şube Müdürlüğünce düzenlenen raporlarda söz konusu bulguların anal bölgeye yönelik organ sokma, organ sokmaya teşebbüs veya tasaddi gibi bir eylem sonucu meydana gelebileceği gibi mağdurda mevcut herhangi bir paraziter hastalığa bağlı kaşınma gibi bünyesel bir sebeple de oluşmuş olabileceğinin mütalaa edilmesi, hiperemik zemindeki fissür bulgularının organ sokma sonucu meydana gelmiş olduğunun kabulü hâlinde dahi mağdurun aşamalardaki çelişkili anlatımları karşısında bu bulguların meydana gelmesine sanıklardan birinin mi yoksa her ikisinin mi sebep olduğu noktasındaki şüpheli durumun ortadan kaldırılamaması, tanık Mahmut'un kollukta olayı tanık ..

...'tan öğrendiğini, bunun üzerine mağduru çağırıp sorduğunda sanıkların kendisini ''Yemek yiyelim.'' diyerek götürdüklerini burada sanık ...'in kendisine fiili livatada bulunduğunu beyan etmesine karşılık mahkemede mağdurun kendisine bir şey anlatmadığını, olayı kolluğa intikalden sonra tanık ...'tan öğrendiğini ifade etmesi, tanık ...'un kollukta mağdurun, sanıkların kendisine fiili livatada bulunduklarını ağlayarak anlattığını belirtmesine rağmen mahkemede mağdurun sadece sanık ...'in eyleminden bahsettiğini beyan etmesi, bu bağlamda tanık anlatımlarının da tutarlı olmaması, sanıkların tüm aşamalarda atılı suçu işlemediklerini savunmaları birlikte değerlendirildiğinde; sanıkların mağdura nitelikli cinsel saldırıda bulunduklarına dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından sanıkların atılı suçtan beraatleri yerine mahkûmiyetlerine karar verilmesinin isabetli olmadığı kabul edilmelidir.

Bu itibarla, haklı nedene dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının kabulüne karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan dört Ceza Genel Kurulu Üyesi; "Sanıklara atılı suçun sabit olduğu" düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2) Yargıtay 14. Ceza Dairesinin 20.02.2018 tarihli ve 9497-1169 sayılı onama kararının KALDIRILMASINA,

3) Bursa 1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 28.11.2012 tarihli ve 80-456 sayılı mahkûmiyet hükümlerinin, sanıkların atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden beraatleri yerine mahkûmiyetlerine karar verilmesi isabetsizliğinden BOZULMASINA,

4) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazı kabul edilip, Özel Dairece verilen onama kararının kaldırılarak Yerel Mahkeme hükümlerinin bozulmasına karar verilmesi nedeniyle, hükümlerin kesinleştiği inancıyla cezaevine alınan sanıklar hakkındaki cezaların İNFAZLARININ DURDURULMASINA ve TAHLİYELERİNE, başka bir suçtan hükümlü veya tutuklu olmadıkları takdirde derhal salıverilmeleri için YAZI YAZILMASINA,

5) Dosyanın, Yerel Mahkemeye gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 23.06.2020 tarihinde yapılan müzakerede sanıklara atılı suçun sabit olmadığı yönünden oy çokluğu, sanıklar hakkındaki cezaların infazlarının durdurulması yönünden ise oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5083, Karar No: 2023/6104, Tarih: 11.12.2023

**7. Hukuk Dairesi         2023/5083 E.  ,  2023/6104 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/157 E., 2023/388 K.

KARAR : Davanın kabulü

Taraflar arasındaki el atmanın önlenmesi ve ecrimisil istemine ilişkin davada verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda; Dairemizce, Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkilinin dava konusu 456 ada 116 parsel sayılı taşınmazın maliki olduğunu, dava konusu taşınmazına davalı tarafça mermer taş blokları konulmak suretiyle haksız el atıldığını belirterek, müvekkilinin uğradığı zararların tazminini, taşınmaza el atmanın önlenmesini, taşınmazın eski hale getirilmesini ve 05.06.2014 tarihinden itibaren belirlenecek olan ecrimisil bedelinin davalıdan tahsilini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde, müvekkilinin mermer depolama işi yaptığını, kiracı olarak kullandığı parsel ile dava konusu parselin komşu olduğunu ve sınırlarını ayıran belirgin bir emare olmadığını, haksız kullanıldığı iddia edilen alanın taşınmazın ne kadar miktarına isabet ettiğinin tespit edilmesi gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 25.06.2015 tarihli ve 2014/583 Esas, 2015/306 sayılı Kararıyla, davanın kısmen kabulüne, 09.03.2015 tarihli raporda ''A'' harfi ile gösterilen 19.318,10 m² kısma el atmanın önlenmesine, eski hale getirilmesine, 05.06.2014 - 11.11.2014 tarihi arası 5.200,00 TL ecrimisil bedelinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davacının talebi ile bağlı kalınarak 1.000,00 TL maddi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 02.06.2020 tarihli ve 2018/5313 Esas, 2020/2850 sayılı Kararıyla; davacının ecrimisile ilişkin temyiz itirazının kabulü ile dosya kapsamında alınan bilirkişi raporları arasında belirlenen bedele ilişkin çelişki bulunduğu, raporlar arasında çelişki giderilmeden karar verilmesinin doğru olmadığı belirtilerek hükmün bozulmasına, davacının diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.