muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/10044, Karar No: 2012/17554, Tarih: 05.10.2012

**10. Hukuk Dairesi         2011/10044 E.  ,  2012/17554 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk(İş) Mahkemesi

No :33-224

Dava, yaşlılık aylığına hak kazandığının ve kesilen aylığın yeniden bağlanması gerektiğinin tespiti istemlerine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Çakışan sigortalılık nedeniyle 2926 sayılı Kanun kapsamındaki bir kısım sigortalı süreleri iptal edilen ve buna bağlı olarak yaşlılık aylığı kesilen davacının, sigortalı sürelerinin kesinleşen ilamla yeniden belirlenmesi üzerine açtığı yaşlılık aylığının yeniden bağlanmasına ilişkin eldeki davada; maddi yanılgı sonucu gerekçeli kararın hüküm fıkrasında dava ve taleple ilgili olmayan hususlara yer verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 6217 sayılı Kanun’un 30’uncu maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen geçici 3’üncü madde atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438’inci maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hüküm fıkrasının birinci bendi tümüyle silinerek yerine; “1- Davanın kabulüne, davacının mülga 506, 5510 sayılı Yasanın 4/a kapsamındaki hizmetleri ile askerlik borçlanması, mülga 2926 ve 5510 sayılı Yasanın 4/b kapsamındaki hizmetleri birleştirilmek suretiyle 01.01.2003 tarihi itibarı ile yaşlılık aylığına hak kazandığının tespitine, davacıya kesildiği 2006 yılı Temmuz ayından itibaren yaşlılık aylığı bağlanması gerektiğinin tespitine, aksine kurum işlemlerinin iptaline” bendinin yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16447, Karar No: 2015/7194, Tarih: 16.04.2015

**7. Hukuk Dairesi         2014/16447 E.  ,  2015/7194 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili;davacının davalı Belediyede çalışırken 14.11.2011 tarihinde nakil nedeniyle işten çıkartıldığını ve hak etmiş olduğu yıllık izin ücretinin kendisine ödenmediğini belirterek yıllık izin ücretinin hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili,davacının valilik oluru ile İl Kültür Müdürlüğüne atamasının yapıldığını,açılan davanın iyiniyet kurallarına aykırı olduğunu beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanununun 6. maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı yasanın üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Yasanın 14. maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Yasanın 6. maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanunun 6. maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumlu olacaktır.

Somut olayda dosya kapsamında yer alan SGK evrakları ve tarafların beyanları nazara alındığında; davacının davalıya ait işyerinde çalışmakta iken 6111 sayılı Kanuna göre 14.11.2011 tarihinde çıkışının verildiği ve 15.11.2011 tarihinde de Giresun İl Kültür ve Turizm Müdürlüğü üzerinden temizlik işçisi olarak SGK primlerinin ödenmeye başlandığı davacının 17.7.2013 tarihinde emekli olduğu anlaşılmaktadır. 6111 sayılı Kanun gereği yapılmış olan bir devir söz konusudur ki kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır. Bu nedenle davalı hakkında yıllık izin ücretinin tahsiline dair açılan davanın reddi yerine yazılı gerekçeyle kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

Ayrıca mahkemenin kabulüne göre de davacı tarafça HMK 109. maddeye göre kısmi dava açılmış olup dava dilekçesinde talep edilen tutar bakımından dava tarihinden, ıslaha konu edilen tutar için ise ıslah tarihinden faiz işletilmesi gerekirken toplam tutara dava tarihinden faiz işletilmesi de doğru olmamıştır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 16.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2003/18679, Karar No: 2005/11620, Tarih: 08.12.2005

6. Ceza Dairesi 2003/18679 E., 2005/11620 K.

**6. Ceza Dairesi 2003/18679 E., 2005/11620 K.**

**- HIRSIZLIK

- SİLAHLI TEHDİT

- YAĞMA**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 62 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 63 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 7 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 106 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 142 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 143 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 495 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 497 ]

**"İçtihat Metni"**

Yağma suçundan sanık Ümit hakkında yapılan duruşma sonunda; mahkumiyetine ilişkin Eyüp Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 24.4.2003 tarihli hükmün Yargıtay'ca incelenmesi sanık ve savunmanı tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı C.Başsavcılığından onama isteyen tebliğname ile 4.12.2003 tarihinde Daireye gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)-Sanığın, kolluktaki anlatımı ile Sulh Ceza ve Asliye Ceza Mahkemelerindeki savunması içeriğine göre, gece vakti yakınan Dündar Gündüz'e ait aracın kapısını zorla açıp teybini çaldıktan sonra sahibi dosya içeriğinden anlaşılamayan BMC marka bir minibüsün kapısını da açtığı, ancak çalacak bir şey bulamayıp çıktığında, vatandaşların geldiklerini görünce, yakınan Dündar'ın aracından çaldığı teyp ile kaçmaya çalıştığı ve yakınan Kenan tarafından yakalanacağı sırada gaz tabancası ile ateş edip bahçeye atlaması ve sonrasında kovalamaca sonucu yakalanması biçiminde gerçekleşen olayda, yakınan Dündar'a karşı gerçekleştirilen hırsızlık suçunun tamamlandığı, 5237 sayılı Yasanın 765 sayılı TCK.nun 495/2. maddesinde tanımlamasını bulan dolaylı yağma suçuna yer vermemiş olması da gözetilerek, sonrasında gelişen olayın ise silahlı tehdit suçunu oluşturduğu dikkate alınmadan yazılı biçimde hüküm kurulması,

2)-Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCY'nın 497/1, 61, 59/2, 81/1-3, 40. maddelerine göre cezalandırılmasına karar verilmiş ise de; hükümden sonra 1.6.2005

tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY'nın aynı suça uyan 142/1-b, 143, 62/1-b, 106/2-b, 62/1 ve 63. maddelerinde öngörülen özgürlüğü bağlayıcı cezanın türü, alt ve üst sınırları bakımından, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında sanık yararına olması ve 5237 sayılı Yasa hükümleri uyarınca yeniden değerlendirme ve uygulama yapılmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık Ümit ile savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 8.12.2005 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12919, Karar No: 2013/5364, Tarih: 06.03.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/12919 E.  ,  2013/5364 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 22/3, 62, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiin ve katılanlar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanığın idaresindeki aracıyla, ölenin motorsikletine çarparak sürücüsünün ölümüne neden olduğu olayda 09.07.2008 tarihli ölü muayene tutanağından ölenin frontal kemik ve boyunda meydana gelen kırıklara bağlı olarak yaşamını yitirdiği göz önüne alındığında , ölenin kask takmaması zararın ağırlığına neden olmuşsa da, olayın oluşumuna etkili olmadığı görülmekle dosya kapsamından tam kusurlu olduğu anlaşılan sanık hakkında Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesi Başkanlığı'nın 21.07.2009 tarihli sanığın asli kusurlu olduğu yönündeki yetersiz raporuna dayanılarak hüküm kurulması

2- İki sınır arasında temel ceza belirlenirken, cezanın alt ve üst sınırını oluşturan ceza miktarları, suçun işleniş biçimi, kusur durumu, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığının dikkate alınması esas olup sanığın idaresindeki araçla gece vakti ölümle sonuçlanan olaydan önce bir motorsiklete çarpmasıyla farının birinin kırılıp çalışmamasına rağmen durmadan yoluna devam ettiği sırada tanık beyanlarına göre hızlı olduğu ve zikzak çizerek karşı şeritte yol kenarı çizgisine yakın bir yerde karşıdan gelen motosiklete çarparak sürücüsünün ölümüne sebeb olduğu, kazadan hemen sonra yapılan alkol ölçümünde de 1.59 promil alkollü olduğunun tespit edildiği anlaşılmakla, suçun işleniş şekli, meydana gelen zararın ağırlığı maddede öngörülen cezanın alt ve üst sınırı da nazara alınmak suretiyle, TCK'nın 61/1. maddesi uyarınca adalet, hakkaniyet ve nasafet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden asgari hadden temel ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA 06.03.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2476, Karar No: 2014/19695, Tarih: 19.06.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/2476 E.  ,  2014/19695 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İznik Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/09/2013

NUMARASI : 2012/44-2013/147

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 15.5.2011 tarihinde, VERTU F 1 cinsi 6000 adet domates fidesi satın alıp tarlasına diktiğini, gereği gibi baktığı halde, yetişen ürünün birbirinden farklı 4-5 cins çıktığını, bunlardan da verim alamadığını bildirerek oluşan 27.900 TL zararının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 3.600 TL nin davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Davacı, davalıdan satın aldığı VERTU F 1 cinsi domates fidelerinin yetişince farklı cins çıkmaları nedeniyle uğradığı zararın tahsili için eldeki davayı açmıştır.Davalı şirket davacıya bu cins fide satmadıklarını, davacının geçmiş yıllardan borcu olduğunu, bunun ödenmesini isteyince eldeki davanın açıldığını savunarak davanın reddini dilemiştir. Davacı, davalıdan satın aldığını ileri sürdüğü fideler için fatura, irsaliye belgesi, sertifika vs. ibraz edememiş, akti ilişkiyi tanık dinleterek ispat yoluna gitmiştir. Davacı taraf 27.900 TL zararının tahsilini talep ettiğinden miktar itibarıyla tanıkla ispat sınırlarının üzerindedir. Davalı tarafta tanık dinlenmesine açıkça muvafakat etmemiştir. Davalı firma, bu cins domatesin tohum üreticisi değil, fideci firmadır.Bu durumda, davacı davalıdan domates fidesi satın aldığını, alacağın miktarı da gözetilerek yazılı delille

ispatlamak zorundadır. Mahkemece, davacıdan satış ilişkisini ispat için tanık dışındaki yasal delilleri sorulup değerlendirilerek sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde eksik araştırma ile hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

2-Bozma sebebine göre davacının temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenle kararın davalı yararına BOZULMASINA, 2.bentte açıklanan nedenle davacının temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 61,50 harcın istek halinde davalıya iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19.6.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9609, Karar No: 2015/22314, Tarih: 11.03.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/9609 E.  ,  2015/22314 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunda, başkasına ait olup da, muhafaza etmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere zilyetliği kendisine devredilmiş olan mal üzerinde, kendisinin veya başkasının yararına olarak, zilyetliğin devri amacı dışında tasarrufta bulunan veya bu devir olgusunu inkar eden kişi, şikayet üzerine, cezalandırılmaktadır. Zilyetlik rızayla faile devredilmelidir.

Sanığın, katılan şirkette 14.02.2000 tarihinden itibaren yedek parça elemanı olarak çalışmaya başladığı, 02.10.2006 tarihinden itibaren de yedek parça dispozisyon şefi olarak çalıştığı, görevinin yedek parça temini için sipariş listeleri hazırlamak, ... Türkiye'den gelen giriş ve çıkışları yapmak, doğru parça siparişi yapmak olduğu, şirket tarafından yapılan kontrolde 2008 yılı içerisinde depo/ambar sayımlarında stok adetlerinin kayıtlarda görünenden az olduğunun tespit edildiği, yine bir adet ... beyninin bulunmadığı, muhasebe kayıtlarına göre 35 adet olması gereken roterdar kazanının 21 adetinin bulunmadığı, 7 adet kompresörün kayıp olduğu ve, kayıtlarda giriş ve çıkışlarda usulsüzlük bulunduğunun tespit edildiği, sanığın depo ve kayıtlardan sorumlu olduğu bu suretle atılı hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia edilen somut olayda;

Sanığın savunmalarında atılı suçu kabul etmeyip bu eksikleri çalıştığı dönemde kendisinin tespit edip yönetime bildirdiğini ve parçaların giriş kayıtlarının olduğunu, atılı suçu işlemediğini, tanıklardan ...'ın ise iş yerinde altı ayda bir stoklarda sayım yapıldığını, kayıp eşyaların bulunduğu yere sanıktan başka altı yedi kişinin daha girme yetkisinin bulunduğunu beyan ettiği, tanık ...'in beyanlarında sanığın çalıştığı dönemde satış şefinin bazı usulsüzlüklerini tespit ederek bunu müdür olan ...'ya değil direk yönetime bildirdiği için sanığın müdür ... ile ilişkilerinin soğuk olduğunu, bilgisayar kayıtlarına müdür ...'nın da girebildiğini, deponun büyük olduğunu ve gün içinde giren çıkanın çok olduğunu, rotardar kazanının ve kompresörün büyük olduğunu, dikkat çekmeden götürülmesinin mümkün olmadığı şeklindeki beyanı, gözetildiğinde sanığın atılı suçu işlediğine dair savunmasının aksine mahkumiyetine yeter derecede delil bulunmadığından bahisle verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazının reddiyle hükmün ONANMASINA, 11.03.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15526, Karar No: 2014/4919, Tarih: 12.02.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/15526 E.  ,  2014/4919 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erzurum 4. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 15/11/2011

NUMARASI : 2011/98 (E) ve 2011/543 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Sanığın hükümden sonra 01/07/2013 tarihli dilekçesi ekinde sunduğu Medical Park Hastanesi tarafından düzenlenen 01/04/2013 tarihli doktor raporunda, sanık hakkında “Paranoid Şizofreni” teşhisi konulduğu nazara alındığında, sanığın 5237 sayılı TCK'nin 32. maddesi kapsamında işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılamadığı, söz konusu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olup olmadığına dair Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinden heyet raporu veya Adli Tıp ilgili ihtisas dairesinden rapor aldırıldıktan sonra hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 12.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3466, Karar No: 2014/8676, Tarih: 04.03.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/3466 E.  ,  2014/8676 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/226842

MAHKEMESİ : Düzce 2. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22/03/2012

NUMARASI : 2008/678 (E) ve 2012/228 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Mahalinde yapılan keşif sonucu orman bilirkişisi N.. Ş.. tarafından düzenlenen 03.11.2010 tarihli raporda “...dava konusu yerde diri örtü temziliği ve ağaçlar kesilerek 2006 yılında fındık dikildiği...” belirtmesine göre suç tarihindeki köy muhtarı, ihtiyar heyeti üyeleri varsa saha bekçisi ve civar taşınmaz sahiplerinin dinlenilmelerinden sonra sanığın hukuki durumunun tayini gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan idare vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı BOZULMASINA, 04.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1087, Karar No: 2020/3882, Tarih: 09.11.2020

**6. Ceza Dairesi         2018/1087 E.  ,  2020/3882 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ... ’in olay günü saat 13.45 sularında okulunun yanındaki camiden su içen mağdur ...’in yanına gelip sigara parası istediği, aldığı olumsuz yanıt üzerine cebinden çıkardığı bıçağı tevcih edip “Vermezsen seni döverim” demesi üzerine mağdurun koşarak okuluna kaçtığı olayda; suç tarihinde 12-15 yaş grubunda olan 08.10.2013 doğumlu sanık ... hakkında düzenlenen Batman Devlet Hastanesinin 14.11.2013 günlü farik mümeyyiz raporunun kasten yaralama ve tehdit suçlarını kapsadığı gözetildiğinde; öncelikle sanığın yağma suçu bakımından farik mümmeyyiz olup olmadığı belirlendikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun taktir ve tayinin gerektiğinin gözetilmemesi;

Bozmayı gerektirmiş, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 09.11.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/461, Karar No: 2016/1590, Tarih: 02.02.2016

**2. Hukuk Dairesi         2016/461 E.  ,  2016/1590 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN:

MAHKEMESİ : 8. Aile Mahkemesi

TARİHİ : 05/05/2015

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacının yoksulluk nafakasının azaltılması davasına yönelik temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacının kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesi davasına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Davacı, dava dilekçesinde yoksulluk nafakasının azaltılması yanında kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesi talebinde de bulunmuştur. Dava dilekçesindeki her bir istek ayrı ayrı harca tabidir ve harca tabi davalarda gerekli harç tamamlanmadan izleyen yargılama işlemleri yapılamaz. Yatırılan başvurma harcının dava dilekçesindeki tüm bu istekleri kapsadığı, yoksulluk nafakasının azaltılmasına ilişkin isteğin peşin harcının alındığı, diğer talep yönünden ise peşin harcın alınmadığı göz önüne alınarak, peşin harç noksanlığının Harçlar Kanununun 30-32 maddeleri gereğince tamamlattırılması, harç tamamlandığı takdirde işin esasının incelenmesi, aksi takdirde kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesi istemi yönünden davanın başvuruya bırakılması gerekirken, peşin harç eksikliği tamamlanmadan işin esası ile ilgili hüküm tesis edilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, bozma sebebine göre kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesi talebine yönelik temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 02.02.2016 (Salı)