muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/70, Karar No: 2024/326, Tarih: 23.01.2024

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile sosyal donatıların mülkiyetinin verilmesinin mevzuat gereği mümkün olmamasının ekonomik değerinin olmadığı anlamına gelmeyeceği, davacı vekilince, birleşen 2014/256 E. sayılı dava dosyasında sosyal donatıların mülkiyetinin devrini değil, tazminat talep edildiğine göre ilköğretim okulu, kreş, cami ve şadırvanının sözleşmeye göre teslim edilmesi gereken tarih itibariyle piyasa rayiçleriyle belirlenecek bedelinin hüküm altına alındığı, temerrüt tarihinin yapıların davacı vakfa devredilmediği ve buna ilişkin ihtarnamenin davalıya tebliğ edildiği 25/03/2014 tarihi olduğu, birleşen davada 18/07/2018 tarihinde davacı vekilince yapılan ıslaha göre, alınan oluşa uygun, denetime elverişli bilirkişi ek raporuna itibar edildiği gerekçesiyle asıl ve birleşen 2018/239 Esas sayılı davanın reddine, birleşen 2014/256 Esas sayılı davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde asıl ve birleşen davalarda davacı vekili ile birleşen 2014/256 Esas sayılı davada davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Asıl ve birleşen davalarda davacı vekili temyiz dilekçesinde; bilirkişi raporunun hatalı olduğunu, ... değerinin eksik hesaplandığını, arsa değerinde iki bilirkişi raporunda arsa değeri yönünden esaslı fark olduğunu, imarlı arsa olarak dikkate alınması gerektiğini, asıl ve birleşen davalarda aleyhe fazla vekalet ücretine hükmedildiğini, birleşen 2014/256 Esas sayılı dosya yönünden davalıdan tahsil edilecek harcın hesaplanmadığını, asıl ve birleşen 2018/239 Esas sayılı dosya yönünden ise müvekkiline iade edilecek harç tutarının hatalı ve denetime elverişli olmadığını belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

2.Birleşen 2014/256 Esas sayılı davada davalı vekili temyiz dilekçesinde; mevzuat gereği devir yapılmadığından davanın reddi gerektiğini, aksi halde ise tazminat bedelinin protokol hükümlerindeki m² fiyatı üzerinden belirlenmesi gerektiğini, fiili teslim tarihi olan 09.08.2010 tarihi yerine 25.09.2014 tarihinin değerlendirme tarihi olarak esas alınmasının yasaya aykırı olduğunu, protokolde teslime yönelik hüküm olmadığını, okul, kreş ve caminin davacı vakfa teslim edildiği dikkate alındığında hükmedilen bedelden hakkaniyet indirimi yapılması gerektiğini, rapora itiraz süresi dolmadan karar verildiğini, savunma hakkının kısıtlandığını, müvekkilinin temerrüdü olmadığını, faiz yönünden hatalı karar verildiğini, davacı lehine fazla vekalet ücretine hükmedildiğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, asıl ve birleşen davalar taraflar arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine dayalı tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

TBK 470 vd.

3.Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, asıl ve birleşen davalar taraflar arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine dayalı tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

TBK 470 vd.

3.Değerlendirme

1.Temyizen incelenen mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; asıl ve birleşen davalarda davacı vekilinin tüm, birleşen 2014/256 Esas sayılı davada vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Taraflar arasındaki 03.03.2008 tarihli ... İli ... İlçesi Toplu Konut Uygulaması Kapsamında Arsa Bedeli Karşılığı Konut Devrine İlişkin sözleşmenin 5. maddesine göre “ Toki, tarafından konutlar,inşaat ruhsatlarının alındığı tarihten başlamak üzere en geç 24 ay içinde tamamlanarak Vakıf’a teslim edilecektir” hükmünü içermektedir.

Dava konusu ilköğretim okulu ve kreşin fiilen 09.08.2010, cami ve şadırvanın fiilen 23.08.2010 tarihinde tamamlanarak teslim edildiği sabittir. Bu durumda mahkemece, ilköğretim okulu, kreş, cami ve şadırvanın sözleşmeye göre teslim edilmesi gereken ve fiilen de teslim edildiği tarihin 2010 yılı olduğu dikkate alınarak bozma ilamı doğrultusunda söz konusu sosyal donatıların 2010 yılı piyasa rayiçleri belirlenerek ... ve arsa bedelinin hüküm altına alınması gerekirken, yanılgılı gerekçeye dayalı yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

3. Bozma nedenine göre taraf vekillerinin vekalet ücretlerine yönelik temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Yukarıda değerlendirme bölümünün 1 numaralı bendinde açıklanan nedenlerle, asıl ve birleşen davalarda davacı vekilinin tüm, Birleşen 2014/256 Esas sayılı davada davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine,

2.Değerlendirme bölümünün 2 nolu bendinde yer alan nedenlerle birleşen 2014/256 Esas sayılı davada davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan mahkeme kararının davalı yararına BOZULMASINA,

3.Bozma nedenine göre taraf vekillerimin vekalet ücretine yönelik temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına,

17.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunan davalıya verilmesine,

Davalı T.C. Başbakanlık Toplu Konut İdaresi Başkanlığından peşin alınan harcın istek halinde iadesine,

Aşağıda yazılı harcın temyiz eden davacı ... Vakfından alınmasına,

23.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3162, Karar No: 2013/7337, Tarih: 24.04.2013

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2013/3162 E.  ,  2013/7337 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Uyuşmazlığın temelde eser sözleşmesi niteliğindeki taraflar arasındaki 28.08.2007 tarihli sözleşmede özellikleri, rengi, baskı şekli vs. belirlenen okul çantası imali işinden kaynaklanmasına, kambiyo hukuku ile ilgili bir ihtilafın bulunmamasına göre dosyanın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 15. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 24.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/34610, Karar No: 2016/10480, Tarih: 26.04.2016

**9. Hukuk Dairesi         2014/34610 E.  ,  2016/10480 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Taraflar arasındaki, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti, asgari geçim indirimi alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 26/04/2016 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına Avukat ... ile karşı taraf adına Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin, davalıya ait özel halk otobüsünde 2007 yılı Şubat ayından 24/08/2010 tarihine kadar şoför olarak çalıştığını, günlük ücretinin net 80,00 TL olduğunu, sabah 05:30'dan akşam 23:00'e kadar bazı günler 24:00'e kadar haftanın tüm günleri ile dini ve millli bayramlarda çalıştığını, izinlerini kullanmadığını, işveren tarafından günde 1 öğün yemek ve 1 paket sigara verildiğini, davacının işten çıkarılmadan önce işverenin muhasebecisi tarafından çağrıldığını ve formalite icabı olduğunu söyleyerek önceki bordroların tamamının imzalattırdığını, bordroların altında ibraname başlıklı bir belge olduğunu görünce bu belgeyi imzalamadığını, işverene bunun ne anlama geldiğini sorunca işverenin davacıyı işten çıkardığını söylediğini ileri sürerek; kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin, genel tatil fazla çalışma ve asgari geçim indirimi alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Vekilinin Cevabının Özeti:

B) Davalı Vekilinin Cevabının Özeti:

Davalı vekili; müvekkilinin, yılın büyük bir bölümünde Norveç'te yaşadığını ve bu nedenle usulüne uygun taraf teşkili sağlanmadığını, en çok 3 kişinin çalıştığı işyerlerinin İş Kanununun 5/b maddesine göre İş Kanunu kapsamında bulunmadığını, davacının çalıştığı dönemde halk otobüsünde davacı ile birlikte 3 kişi çalıştığından iş yerinin İş Kanunu kapsamında bulunmadığını, davacının Şubat/2007 ayında değil 18/01/2008 tarihinde işe girdiğini, otobüste şoför olarak değil muavin olarak çalıştığını, günlük net ücretinin 50,00 TL olduğunu, özel halk otobüsünün çalışma saatlerinin belirli kurallar çerçevesinde aracın durağa giriş ve çıkış saatlerinin günlük servis cetveli kayıtlarında aracın muavin olan davacı tarafından doldurulup duraktaki hareket amirliğine imzalatıldığını, bu kayıtlara göre davacının 18 saatlik bir çalışması bulunmadığını, günde en fazla 4 sefer yapıldığını, ve geri dönüş seferine kadar durakta beklediği sürenin günde 2 saati aştığını ve bu sürenin istirahat zamanı olduğunu, davacının milli ve resmi tatillerde çalıştığı ve izin kullanmadığı iddialarının doğru olmadığını, aracın giderleri, kazançları ve çalışma şartları ile ilgili olarak kendisinin tasarrufta bulunduğunu, çalışmak istemediği zamanlarda araçta muavin ve şöfor çalıştırdığını ve bunların çalıştığı dönemlerde izinlerini kullandığını, davalı işverenin yaptığı kontroller sonucunda günlük net kazancın aynı güzergahta sefer yapan araçlardan daha düşük olması nedeniyle davacının haksız menfaat temin ettiği sonucuna vararak haklı fesih yaptığını, davanın devamı sırasında davacının işçilik alacaklarının ödendiğini ve davalıyı 21/01/2011 tarihinde ibra ederek 25/01/2011 tarihinde tekrar davalıya ait otobüste çalışmaya başladığını, tekrar çalışmaya başladığı süreç içinde davalı hakkında iler geri konuşması ve küfür etmesi nedeniyle Mart 2011 ayında tekrar çıkışının verildiğini savunarak; davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, iş sözleşmesinin işveren tarafından haklı bir neden olmaksızın feshedildiği ve davacının işçilik alacaklarının ödenmediği gerekçeleri ile fazlaya ilişkin istemlerin reddi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar süresinde davalı vekilince temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Davacının yaptığı iş ve aldığı ücret konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı, davalıya ait özel halk otobüsünde şoför olarak, günlük 80 TL ücret ile çalıştığını iddia etmektedir.

Davalı ise davacının muavin olarak, günlük net 50 TL ücret ile çalıştığını savunmuştur.

Mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının şoför olarak günlük net 80 TL çalıştığı kabulü ile hesaplama yapılmıştır.

2-Davacının yaptığı iş ve aldığı ücret konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı, davalıya ait özel halk otobüsünde şoför olarak, günlük 80 TL ücret ile çalıştığını iddia etmektedir.

Davalı ise davacının muavin olarak, günlük net 50 TL ücret ile çalıştığını savunmuştur.

Mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının şoför olarak günlük net 80 TL çalıştığı kabulü ile hesaplama yapılmıştır.

Davalıya ait araçta soför olarak çalışmış davacı tanıklarının beyanlarından ve dosyaya sunulan özel halk otobüsleri günlük servis cetvellerinden davacının muavin olarak çalıştığı anlaşılmaktadır.

Her ne kadar davacı tanıkları, muavinlerin (biletçilerin) günlük 40 TL aldıklarını ifade etmiş iseler de; davalının cevap dilekçesinde, davacının günlük net 50 TL aldığı savunduğu dikkate alındığında, davacının günlük net 50 TL ile çalıştığının kabulü ile alacakların hüküm altına alınması gerekirken yanılgılı değerlendirme yazılı şekilde sonuca gidilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F)SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepden dolayı BOZULMASINA, davalı yararına takdir edilen 1.350 TL. duruşma avukatlık parasının davacıya yükletilmesi ile, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 26/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20133, Karar No: 2016/4331, Tarih: 10.03.2016

**2. Ceza Dairesi         2014/20133 E.  ,  2016/4331 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılan sıfatını alabilecek şekilde suçtan zarar gören ve davaya katılma hakkı bulunan Özel Eğitim ve Rehabilitasyon merkezi yetkilisi ...'e kovuşturma evresinde 5271 sayılı CMK'nın 234/1-b-1.maddesi uyarınca yöntemine uygun şekilde duruşma gününü bildiren tebligatın yapılmadığının ve davaya katılabilmesi için olanak tanınmadığının anlaşılması karşısında, 5271 sayılı CMK'nın 260/1. maddesi uyarınca yasa yollarına başvurma hakkı bulunan ve yokluğunda hüküm verilen müştekiye hükmün tebliğinin gerektiği ancak dosya içerisinde gerekçeli kararın tebliğ edildiğine dair bilgi ve belgeye rastlanmadığından, gerekçeli kararın müşteki Özel Eğitim ve Rehabilitasyon merkezi yetkilisi ....'e usulüne uygun olarak tebliğ edilmesi, tebligat belgesi ve sunması halinde temyiz dilekçesi de eklenerek incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline iade edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 10.03.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5480, Karar No: 2020/5428, Tarih: 29.06.2020

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2017/5480 E.  ,  2020/5428 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki sözleşmenin iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı ilk derece mahkemesi sıfatıyla ... 10. Asliye Hukuk Mahkemesince 2016/284 esas 2016/470 karar sayılı davanın reddine yönelik olarak verilen hükme karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine dair ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi'nin 2017/222-2017/246 karar sayılı kararının süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, ... ili ... ilçesi ... Üniversitesi 528 adet konut ve sosyal tesisi, konut çarşı, cami, şadırvan, kafeterya projesi adı altında yapılan toplu konut projesinden 05/02/2009 tarihli sözleşme ile işyeri satın aldığını, tarafına ait ... Konutları Çarşı Bölümü 6-7 nolu dükkanın sadece ... konutlarına hizmet verebilecek şekilde yapıldığını, sonrasında 528 konut etrafına duvar çekilerek konutların işyerleri ile bağlantısının koparıldığını, işyeri edinme gayesi olan konutlarla çalışamaz hale geldiğini, sözleşme içinde yer alan 382 parselin sözleşme tarihinden 2 yıl önce ifraza tabi tutulduğunu ve konut alanının 390 parsel, dini tesisin 392 parsel ve satın aldığı iş yerinin de 391 parsel içerisinde yer aldığını öğrendiğini, satılan malın ayıplı olduğunu, davalıya gönderilen ihtarname ile sözleşmenin feshedildiğini bildirdiğini beyan ederek; sözleşmenin feshi ile ödemiş olduğu bedelin ve sözleşmeden kaynaklanan diğer zararların ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte iadesini, olmaması halinde değer kaybının sözleşme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hükme karşı, davacı taraf istinaf yoluna başvurmuştur.

... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince de; ''davacının istinaf başvurusunun HMK’nın 353/1/b/1 maddesi gereğince esastan reddine,'' karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince de; ''davacının istinaf başvurusunun HMK’nın 353/1/b/1 maddesi gereğince esastan reddine,'' karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, davacının davalıdan aldığı 2 adet dükkanın ayıplı olduğu iddiasına dayalı sözleşmenin feshi ve ödediği bedelin iadesi, olmadığı taktirde değer kaybının tahsili istemine ilişkindir. Yerel mahkeme ve Bölge Adliye Mahkemesi'nce konut alanının tel örgü ile çevrilmesinde davalının kusuru olmadığı, satış tarihinde ifrazların tamamlanmış ve ifrazın gerçekleşmiş olması, tapu kaydından bu durumun kolayca anlaşılabilmesi dikkate alınarak davanın ve istinaf başvurusunun reddine karar verilmişse de; taşınmazların tapu kayıtlarının incelenmesinde; davanın açıldığı tarih itibariyle her iki dükkanın da davalı ... adına kayıtlı olduğu, sözleşme bedelinin davalı tarafa ödendiği konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmadığı, ancak tapunun devredilmemiş olduğu anlaşılmaktadır. Sözleşmenin feshi talebi, tek taraflı bir irade beyanı niteliğinde olup, karşı tarafın kabulüne bağlı değildir. Bu durumda, mahkemece davacının sözleşmenin feshi ile ödediği bedelin iadesine yönelik talebinin değerlendirilmesi ve sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, eskik incelemeyle, yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan nedenlerle ilk derece mahkemesince verilen karara yönelik istinaf başvurusunun reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılarak ... 10.Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2016/284 Esas 2016/470 Karar sayılı kararının BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 29/06/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8062, Karar No: 2020/6753, Tarih: 07.12.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/8062 E.  ,  2020/6753 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

Olay günü saat 20:00 sıralarında sanık ...’ nın sevk ve idaresindeki otomobili ile aynı istikamette önünde yolun sağında seyreden ...’ün sevk ve idaresindeki bisiklete çarpmasıyla bisiklet sürücüsünün hayatını kaybettiği olayda; sanık ...’nın olay yerinde seyri sırasında yola gereken dikkatini vermesi gerekirken yolun sağında seyreden bisiklete yakın mesafeden seyrederek yönetimindeki otomobilin yolun sağında seyreden bisiklete sevk ve idare hatası ile çarptığı olayda dikkat ve özen yükümlülüklerine aykırı hareket etmekle asli kusurlu olduğu anlaşılmakla; mahkemenin kabul ve takdirinde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin, sanığın kusur durumuna ilişkin temyiz itirazının reddi ile hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 07.12.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13456, Karar No: 2012/19707, Tarih: 03.12.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/13456 E.  ,  2012/19707 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 09/05/2011 tarih ve 2010/254-2011/163 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının “FARA” ibareli marka başvurusuna, müvekkilinin tescilli “L’ara” ibareli markasına dayanarak yaptığı itirazın nihai olarak reddedildiğini, oysa taraf markalarının birbirine benzediğini, aynı ve benzer malları kapsadığını, müvekkilinin markasının tanınmış olduğunu ileri sürerek, YİDK kararının iptalini, davalı markasının hükümsüzlüğünü talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının 2008/74220 sayılı 03,04,05,09,28 ve 32. sınıf mal ve hizmetlerde “FARA” ibareli marka başvurusu ile davacının 2000/23211 sayılı 03 ve 05. sınıflarda “L’ara” ibareli tescilli markasının bazı mal ve hizmet sınıflarda aynı, bazılarında ise benzer nitelikteki mal ve hizmetleri kapsadıkları, ancak iki heceden oluşan markaların bütün itibariyle bıraktığı izlenim dikkate alındığında benzer bulunmadığı, başvuru konusu “FARA” ibaresinin orijinal bir ibare olup, ortalama tüketici tarafından davacı markası ile karıştırılamayacağını, 556 sayılı KHK’nin 8/1-b maddesindeki şartlarının oluşmadığı, davacı markasının tanınmış olduğuna dair delil bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, YİDK kararının iptali ve hükümsüzlük talebine ilişkindir. Mahkemece, davalının marka başvurusundaki “FARA” ibaresi ile davacının tescilli markasındaki “L’ara” ibaresi arasında bütünsel izlenim açısından benzerliğin bulunmadığı, ortalama tüketici tarafından bu ibarelerin karıştırılamayacağı belirtilmiş ise de, Dairemizin 03/11/2011 tarihli 2010/4158 E, 2011/14883 K. sayılı ilamında da benimsendiği gibi “FARA” ve “L’ara” ibarelerinin benzer olduğu nazara alınarak 556 sayılı KHK’nin 8/1-b maddesi anlamında değerlendirilme yapılması için uzman bilirkişi kurulundan yeniden rapor alınmak suretiyle sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeye dayanılarak davanın reddi doğru olmamış, kararın davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 03/12/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.