muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/4457, Karar No: 2020/6677, Tarih: 14.12.2020

**1. Hukuk Dairesi         2019/4457 E.  ,  2020/6677 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 1. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ: TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;Davacı, davalının ölen eşinden aldığı emekli maaşının kesilmemesi için davalı ile aralarında yaptıkları 30/06/2016 tarihli sözleşme ile intifa hakkını üzerinde tutarak dava konusu 341 ada 11 parsel 2 nolu bağımsız bölümü davalıya devredeceğini, davalının da kendisi ile aynı evde yaşayarak evi sebepsiz yere terketmeyeceğini kararlaştırdıklarını, davalının sözleşmeye uymayarak evi terkettiğini ve dönmediğini ileri sürerek taşınmazın tapusun iptali ile adına tesciline karar verilmesini istemiştir.Davalı, davaya cevap vermemiş, aşamalarda davacının, oğlunun göğsünü sıktığını, kendisini evden attığını belirterek davanın reddini savunmuştur.Mahkemece, taraflar arasındaki sözleşmenin hukuka ve ahlaka aykırı olduğu gerekçesiyle davanın reddine dair verilen kararın istinafı üzerine ... Bölge adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi tarafından aynı gerekçelerle başvurunun esastan reddine karar vermiştir.Hüküm, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın düzenlemiş olduğu rapor okundu, açıklamaları dinlendi, dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacının yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 10,00-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 14/12/2020 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Dava, hile hukuki sebebine dayalı tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.Taraflar arasında 30.06.2016 tarihli sözleşme düzenlenmiş, bu sözleşme gereğince birlikte yaşayacakları, davalı kadının sebepsiz evi terk etmeyeceği, davacı erkeğin ise kadını evden kovmayacağı, bunun karşılığında kadına davaya konu taşınmazın verileceği kararlaştırılmıştır.Davacı, davalı kadının sözleşmeye aykırı olarak kısa süre sonra evi terk ettiğini, almış olduğu taşınmazı da iade etmediğini ileri sürerek aldatıldığı iddiasıyla eldeki davayı açmıştır.Davalı ise, davaya usulünce cevap vermemiş aşamalarda davanın reddini istemiştir.

Yerel mahkemece, " Davacı, davalı ile gayrıresmi birlikteliği sağlamak için dava konusu taşınmazları davalıya devretmiştir. Borçlar Kanununun 81.maddesinde 'Hukukua veya ahlaka aykırı bir sonucun gerçekleşmesi amacıyla verilen şey geri istenemez...' düzenlemesi karşısında davacının ahlaka, adaba, aykırı resmi evlilik akdi olmaksızın birlikte yaşamayı temin maksadı ile davalıya devrettiği dava konusu taşınmazı geri isteyemeyeceğinden davanın reddine karar vermek gerekmiş.." şeklindeki gerekçeyle dava reddedilmiştir.Yapılan istinaf başvurusu ise aynı gerekçeyle esastan reddedilmiştir.

Sayın çoğunluk kararı onamıştır.Sayın çoğunluğun kararına katılmak mümkün değildir.

Sayın çoğunluk kararı onamıştır.Sayın çoğunluğun kararına katılmak mümkün değildir.

Şöyle ki; öncelikle taraflar arasında yapılan sözleşmenin hukuka aykırı olup olmadığı ele alınmalıdır. Bilindiği üzere mevzuatımızın hiç bir yerinde bahse konu sözleşmeyi yasaklayan herhangi bir düzenleme bulunmamaktadır. Sözleşmenin geçersiz olması yasal olmadığı, veya hukuka aykırı olduğu anlamına gelmemektedir. Nitekim şahıslar arasında çok kere geçersiz sözleşmeler yapılabilmektedir. Bu sözleşmeler gereğince belli şartlar dahilinde herkes aldığını geri vermektedir. Taraflar yaptıkları sözleşmenin bir evlilik sözleşmesi olmadığının farkındadır. Tarafların amacı resmi evlilik değildir. Söz konusu sözleşme de resmi evliliği sağlayacak nitelikte değildir. Bu nedenle geçersizdir. Sözleşmenin sırf geçersiz olması hukuka aykırı olduğu anlamına gelmeyecektir. Ayrıca bahse konu sözleşme, tarafların özgür iradeleri ile yapılmıştır. Bu şekilde yapılan bir sözleşmenin geçersiz olması halinde sözleşme hükümlerinin taraflardan biri lehine sonuç doğururken diğerinin aleyhine sonuç doğurması, modern hukuk sistemlerinin kabul edemeyeceği bir durumdur. Geçersiz sözleşme, sözleşmenin bütün tarafları için aynı sonucu doğurmalıdır.Her ne kadar Ülkemizde bu tür sözleşmelere hukuki bir sonuç bağlamak mümkün değil ise de, bir çok Avrupa ülkesinde taraflar bu şekilde sözleşmeler yaparak birlikte yaşamakta, hatta ilgili hükümetler nezdinde bu sözleşmelerin kaydı dahi tutulmaktadır. Diğer yandan hiç bir yazılı sözleşme yapılmadan dahi birlikte yaşam yaygın şekilde görülmekte ve ilgili devletlerin hukuk mevzuatı bunlara hukuki sonuç bağladığı gibi Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi dahi bu yönde yapılan müracaatları AİHS'nin 8.maddesi kapsamında değerlendirmek suretiyle sonuca bağlamaktadır.

Yine bilindiği üzere, Anayasamızın 90/5.maddesi " Usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası Andlaşmalar kanun hükmündedir...milletlerarası andlaşmalarla kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır." demektedir. Yukarıda da belirtildiği üzere taraflar arasındaki sözleşmeyi yasaklayan bir düzenleme bulunmadığı için AİHS ne aykırı bir düzenlemeden bahsedilemeyecek, olsa olsa yasal düzenleme bulunmaması nedeniyle bu hususta milletlerarası düzenlemelere uygun olarak çözüm bulunabilecektir. Diğer yandan artık AİHS Ülkemiz açısından kanun hükmündedir. Bu durumda tarafların yapmış oldukları sözleşmenin AİHS gereğince geçersiz olduğundan bahsetmek te mümkün olmayacaktır. Ayrıca AİHM'nin vermiş olduğu kararlar da yine Ülkemiz açısından bağlayıcı niteliktedir. Söz konusu mahkeme sözleşmeye dayalı olsun veya olmasın birlikte yaşayanların aile hukukuna ilişkin taleplerini değerlendirmekte, hüküm altına almaktadır. (Bakınız. "Evlilik Dışı Birlikte Yaşam Modellerine Uygulanacak Hukuk" Arş. Gör. Işıl S. Tekdoğan Bahçıvancı)Yine bahsekonu sözleşmenin ahlaka, adaba aykırı bir sözleşme olup olmadığı hususuna gelince, bilindiği üzere Ülkemizde eskiden beri resmi evlilik tesis edilmeden birlikte yaşamak yaygın bir şekilde devam etmiş ve toplum tarafından yadırganmamıştır. Türk Kanunu Medenisinin yürürlüğü ile birlikte resmi evlilik teşvik edilmiş, gayrıresmi birlikteliklere birtakım müeyideler getirilmiştir. Örneğin, gayrıresmi birliktelikten doğan çocuk, babasından yarı oranında miras payı almış (bu hüküm sonradan iptal edilerek eşitlik sağlanmış), Türk Ceza Kanunu resmi evlilik yapmadan dini nikah yapanı ve yaptıranı cezalandırmış ( bu hüküm dahi Anayasa Mahkemesince iptal edilmiş) buna rağmen gayrı resmi birliktelikler devam etmiş, toplum tarafından yadırganmamıştır. Ahlak kurallarını toplumun geneli belirler. Gerek Ülkemizde, gerekse Avrupada resmi nikahsız birlikte yaşam yadırganmamıştır. Taraflarca hiç bir yazılı sözleşme yapmadan birlikte yaşamanın bir müeyyidesi olmadığına göre aynı hususta bir yazılı sözleşme yapmanın da müeyyidesi olmamalıdır. Bu sebeple de taraflar arasında yapılan sözleşmenin ahlaka, adaba aykırı olduğunu kabul etmek mümkün değildir.

Bir başka anlatımla, taraflar hiç yazılı sözleşme yapmadan birlikte yaşamaya başlasalar ve taraflardan birinin, diğerinin iradesini fesada uğratmak suretiyle taşınmazını davralması halinde ne yapılması gerekir ise somut olayda da yapılması gereken o olmalıdır. Yine Dairenin yerleşmiş uygulaması ile resmi evlilik gerçekleşmiş olsa dahi taşınmaz irade fesadı sonucu intikal etmişse, hile iddiası burada da dinlenmektedir. Hal böyle olunca iki uygulamanın arasında kalan adi nitelikte sözleşme yapılması nedeniyle davacının iddiasının dinlinmemesi de başlı başına bir çelişkidir.Davacı, davasında hile iddiasına dayandığına göre, somut olayda hilenin unsurlarının, şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği araştırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmesinin doğru olmadığı düşüncesiyle sayın çoğunluğun onama görüşüne katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2005/11619, Karar No: 2007/2890, Tarih: 15.02.2007

11. Hukuk Dairesi 2005/11619 E., 2007/2890 K.

**11. Hukuk Dairesi 2005/11619 E., 2007/2890 K.**

**- KİRA SÖZLEŞMESİ

- MUARAZANIN MEN'İ

- TEK SATICILIK**- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 248 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davada (Ankara Asliye Dördüncü Ticaret Mahkemesi'nce verilen 14.05.2005 tarih ve 2004/561-2005/224 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi duruşmalı olarak davacı vekili tarafından istenmiş olmakla, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan, tetkik hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, yanlar arasındaki kira sözleşmesi ile davalıya ait "Çiftlik Satış Mağazasının müvekkiline kiralandığını, kira sözleşmesinin 8. maddesi ile mağazanın bulunduğu alışveriş mahalli ve civarında davalının bizzat ya da başka birisi kanalıyla aynı nitelikte satış mağazası açamayacağını benimsediği halde mecurun bulunduğu mahalde satış mağazası akarak sözleşme hükmünü ihlal ettiğini, ihlalin durdurulması için davalıya keşide edilen ihtarın da sonuçsuz kaldığını ileri sürerek, muarazanın men'i ve haksız maddi durumun ortadan kaldırılmasına, fazlası saklı kalmak kaydıyla şimdilik 500.000.000 TL zararın faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, müvekkilince işletilen yerin fabrika satış ve tanıtım mağazası olduğunu ve mağazanın sözleşmenin 8. maddesinde öngörülen "aynı nitelikte" tanımlama kapsamına girmediğini, aynı mahal ve civarı tanımlamasına da uygun düşmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlara göre, taraflar arasında 1991 yılında başlayan ve en son 1998 yılında yenilenen sözleşmenin 8. maddesinde "çiftlik mağazalarının bulunduğu alışveriş mahallinde ve civarında bizzat veya bir başkasına ait aynı nitelikte Atatürk Orman Çiftliği satış mağazası açamaz" hükmünün bulunduğu, davacının işyerinin aynı işi yapan ve yoğunluk kokoreç, hamburger, köfte gibi ayaküstü ürünlerin tüketildiği satış mağazalarının bulunduğu cadde üzerinde, davalının açtığı tanıtım mağazasının ise bu merkeze 360 m. uzaklıkta başka bir paftada ve doğa park olarak bilinen bir mahal içinde kaldığı, davacının çiftlik ürünleri dışında başka ürünler satmasına rağmen davalının tanıtım mağazasında çiftlik ürünleri dışında bir ürün satılmadığı, her iki yerin nitelik olarak farklı olduğu gibi ticari alışverişin yoğunlaştığı yer dikkate alındığında davalının açtığı tanıtım mağazasının aynı mahalde ya da civarında sayılamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davalının sözleşme ile aynı mahal ve civarında davalıya ait ürünlerin satışı amacıyla mağaza açamayacağına ilişkin olarak verilen taahhüdün ihlal edildiği iddiasına dayalı muarazanın men'i ve tazminat istemine ilişkindir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davalının sözleşme ile aynı mahal ve civarında davalıya ait ürünlerin satışı amacıyla mağaza açamayacağına ilişkin olarak verilen taahhüdün ihlal edildiği iddiasına dayalı muarazanın men'i ve tazminat istemine ilişkindir.

Taraflar arasında ilk olarak 1991 yılında imzalanıp, nihayeten 1998 yılında yenilenmiş sözleşme gereğince, davalının kiraya verdiği mağazada davacı yan, diğer ürünlerin yanında davalının ürettiği ürünleri satmayı taahhüt etmiş, sözleşmenin 8. maddesi ile de davalı, davacıya kiraladığı satış mağazasının "bulunduğu alışveriş mahallinde ve civarında bizzat veya bir başkası kanalıyla aynı nitelikte yeni bir satış mağazası" açmamayı taahhüt etmiştir.

Kira sözleşmesinin hükümleri bir bütün olarak değerlendirildiğinde, sözleşmenin aynı zamanda tek satıcılık sözleşmesi niteliği taşıdığı da anlaşılmaktadır.

Mahkemece, davacıya kiralanan yer ile davalının yeni açtığı mağazanın satılan ürünler kapsamı itibarıyla aynı nitelikte olmadığı ve ayrıca, davacının mağazasının yerinin, Atatürk Orman Çiftliğinin içinde aynı nitelikte işler yapan mağazaların yoğunlukta olduğu cadde üzerinde, davalının mağazasının ise 360 metre uzakta, farklı bir paftada ve doğa park olarak bilinen mahal içerisinde kaldığı gerekçesiyle sözleşmeye aykırılığın bulunmadığı kabul edilmiştir. Mahkemenin bu tespitleri doğru olmakla birlikte, sözleşmenin 8. maddesinde öngörülen "aynı mahal ve civarı" kavramını, Atatürk Orman Çiftliği ürünleri satın almak isteyen tüketiciler nazarında değerlendirmek ve davalının yeni açtığı mağazanın davacının mağazasına nazaran fiyat farkı açısından cazibe yaratıp yaratmadığı, aralarındaki mesafe itibarıyla sözleşme ile elde edilmek istenen amacın gerçekleşme olasılığını değerlendirmek gerekir iken, eksik inceleme sonucunda yazılı gerekçeyle hüküm kurulmuş olması bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına (BOZULMASINA), ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 15.02.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7383, Karar No: 2011/16834, Tarih: 12.12.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/7383 E.  ,  2011/16834 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 10. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 13/07/2009 tarih ve 2008/671-2009/454 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı, dava dışı Armağan Yayıncılık Ltd. Şti’nin müdürü olarak iki yıl süre ile görev yaptığını ancak bu sürenin dolmasının ardından görevinin sona erdiğini ileri sürerek, adı geçen şirketin ticari faaliyetine devam edebilmesi için kendisinin şirkete müdür olarak atanmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, davacının şirket müdürü olduğu dönemde yaptığı usulsüz işlemler nedeniyle müvekkilinin müdür olarak atanmasına karar verilmesini talep etmiş, davalı ..., şirket hisselerini davacı ile davalılar ... ve ...’e devrettiğini ancak devir işlemlerinin pay defterine işlenmediğini ve ortaklar kurulunun bu konuda karar almadığını bildirmiş, diğer davalılar ise davalı ...’ten şirket hissesi devraldıklarını ve mağdur olduklarını bildirmişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacı ve vekilinin davacının, dava dışı şirkete müdür olarak atanması taleplerinin bulunmadığı, davacının aynı konuda faaliyet gösteren bir başka şirket kurduğu, şirket ortaklarının bir araya gelerek müdür tayin edemedikleri gerekçesiyle davalı ...’un dava dışı Armağan Yayıncılık Ltd. Şti’nin organsız kalmış olması nedeniyle yeni organlarının oluşturulmasına kadar müdür olarak atanmasına karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, tarafların ortağı olduğu limitet şirkete kayyım atanması istemine ilişkindir.

Dava dosyası içinde mevcut bilgi ve belgeler ile davacının talebi göz önüne alındığında, dava konusunun tarafların ortağı olduğu dava dışı şirkete kayyım tayini istemine ilişkin olduğu kabul edilmelidir. Bu durumda davacı ile şirkete müdür olarak atanmasına karar verilen davalı ... arasındaki ilişki ve diğer davalıların duruşmadaki beyanları göz önüne alındığında ortaklar arasında uyuşmazlık bulunduğu anlaşıldığından, mahkemece, dava dışı bir şahsın şirkete kayyım olarak atanmasına karar verilmesi gerekirken, davalı ...’ın şirkete müdür olarak tayini doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 12.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11277, Karar No: 2018/5821, Tarih: 10.12.2018

**20. Ceza Dairesi         2015/11277 E.  ,  2018/5821 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : BURSA 5. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içerisindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipinin doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Gizli soruşturmacı sivil giyimli kolluk görevlilerinin; sanıktan 17/07/2017 günü 18.46 ve 19.44 saatlerinde uyuşturucu madde satın aldıklarının anlaşılması karşısında; Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 28.04.2015 tarih, 2014/462 esas, 2015/135 karar ve 2014/848 esas, 2015/136 karar sayılı kararlarında da bahsedildiği üzere; kolluk görevlilerinin gerçek iradesinin uyuşturucu madde satın alma değil, suçu ve failini belirleyecek suç delilini elde etme olduğu, sanıktan ikinci kez uyuşturucu madde alınmasının ayrıca suç oluşturmayacağı ve gerçek anlamda bir "alım-satım" söz konusu olmadığı, sanığın hareketlerinin bütünüyle “uyuşturucu maddeyi satışa arzetme” suçunu oluşturduğu gözetilmeden, sanığın birden fazla uyuşturucu madde sattığı kabul edilerek sanık hakkında zincirleme suçla ilgili TCK'nın 43. maddesinin uygulanması suretiyle sanığa fazla ceza verilmesi,

2-Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

3-Bursa Kriminal Polis Laboratuvarı tarafınan alınan tanık numunesinin müsadere edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan CMUK'nın 321. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA, 10/12/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18343, Karar No: 2013/1294, Tarih: 21.01.2013

**4. Ceza Dairesi         2012/18343 E.  ,  2013/1294 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

HÜKÜM : Davanın reddi

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

İnceleme konusu yapılan dosyada Pendik Cumhuriyet Başsavcılığınca 01/09/2009 tarihli iddianame ile bu iddianameye konu 2009/9559 soruşturma numaralı evrakın dayanağı olan 18/02/2009 tarihli ikinci yapı tatil tutanağı içeriği yeni davaya konu yapılması gerekirken, sehven 04/12/2008 tarihli Pendik 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/292-823 numaralı kararına konu 25/02/2008 tarihli ilk yapı tatil tutanağının aynen ikinci iddianameye de konu edilmesi karşısında, 18/02/2009 tarihli halen usulünce iddianameye konu yapılmadığı dosya içeriğinden anlaşılan ikinci yapı tatil tutanağı sebebiyle zamanaşımı süresi içerisinde dava açılabileceği gözetilerek, inceleme konusu Pendik 2. Asliye Ceza Mahkemesince ... hakkında verilen hükme yönelik katılan ... Belediye Başkanlığı vekilinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 21/01/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5388, Karar No: 2020/2643, Tarih: 10.03.2020

**12. Ceza Dairesi         2018/5388 E.  ,  2020/2643 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ve müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın idaresindeki tırla geceleyin meskun mahal dışındaki bölünmüş yolda seyri sırasında aracının arızası sebebiyle 50 cm kadar sağ şeride taşar şekilde büyük kısmı emniyet şeridinde ışıkları yanmadan ve herhangi bir önlem almadan duraklamakta olan çekiciye sol yan kısımdan sürterek geçmesi sonucu şoför mahalli kapı basamağında araca binmek üzere bulunmakta olan çekici sürücüsüne çarparak hayatını kaybetmesine tali kusurla sebebiyet verdiğinin kabul ve tespit edildiği olayda,

Kaza tespit tutanağında sanığa hızını yol durumuna ve aracının teknik özelliklerine uydurmaması sebebiyle tali kusur atfedildiği, havanın açık olduğunun, görüşe engel cismin bulunmadığının da kayıtlı olması karşısında far ışıkları altında görüşün açık olduğu değerlendirilerek kaza tespit tutanağındaki kusur durumunun oluşa uygun olması nedeniyle eksik araştırma yönünden bozma talep eden tebliğnamedeki (1) numaralı görüşe, sanığın tutuklulukta geçirdiği sürenin infazda gözetilerek cezasından mahsup edilebilmesi mümkün olduğunundan TCK’nın 63. maddesinin uygulanmadığından bahisle bozma talep eden tebliğnamedeki (2) numaralı görüşe, mahkemenin TCK’nın 50/4 delaletiyle 50/1-a maddesinin uygulanmaması ve TCK’nın 53/6 maddesinin uygulanmasına yönelik gerekçelerinin dosya kapsamıyla uyumlu olması nedeniyle sanık hakkında TCK’nın 50/4 maddesinin uygulanmaması ve TCK’nın 53/6 maddesinin uygulanmasından bahisle bozma talep eden tebliğnamedeki (3) numaralı görüşe iştirak edilmemiştir.

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık ve müdafinin kusur durumuna, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA; 10/03/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3911, Karar No: 2008/7116, Tarih: 05.05.2008

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2008/3911 E.  ,  2008/7116 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı Sosyal Güvenlik Kurumu aralarındaki tesbit davası hakkında Burdur 1.Asliye Hukuk (İş) Mahkemesinden verilen 14.11.2006 günlü ve 1188/1255 sayılı hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacının tarımsal faaliyeti nedeniyle, ... Fabrikaları Burdur Şeker Fabrikası, ... Tohumu A.Ş. ve Toprak Mahsulleri Ofisinden, ürün teslim edip etmediği, etmişse ürün teslim ettiği yıllar ve bu nedenle yapılan ... prim kesinti miktar ve tarihlerinin( ilk kesinti miktarını açıkça gösterir şekilde) ilgili Kuruluşlardan sorularak alınacak yanıtlar eklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05.05.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.