muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/14269, Karar No: 2014/32611, Tarih: 19.11.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/14269 E.  ,  2014/32611 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/102074

MAHKEMESİ : Ceyhan 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 24/01/2013

NUMARASI : 2012/46 (E) ve 2013/50 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanıkların alışveriş bahanesiyle müştekinin kasiyer olarak çalıştığı işyerine girmeleri, sanık Kenan’ın bazı ürünler alarak müştekiye 100-TL vermesi, müştekinin tam para üstünü vereceği sırada sanık Kenan’ın verdiği parayı geri isteyerek bozuk para vermek istediğini söylemesi, müştekinin de sanıktan aldığı 100-TL’nı geri vermesi, yine sanık Kenan’ın elindeki 100-TL’nı bozması için müştekiden 2 adet de 50-TL istemesi, müştekinin bu paraları da kasadan alarak sanığa vermesi, bu sırada da diğer sanık Kemal’in elindeki bazı ürünleri ödemek bahanesiyle müştekiye para uzatarak müştekinin dikkatini dağıtması, sanık Kenan’ın da bundan istifade ile biraz önce müştekiden almış olduğu 50-TL’nı müştekiye geri uzatarak ürünlerin bedelini bu para içinden ödemesi, bu surette sanıkların müştekiyi oyalamak ve dikkatini dağıtmak suretiyle 100-TL parasını çalmaktan ibaret eylemlerinin TCK’nın 142/1-b maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden, sanıklar hakkında yazılı şekilde TCK’nın 142/2-b maddesi ile hüküm kurulması,

2-5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar K.. E.. ve K.. G..’nün temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA,19/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/18272, Karar No: 2019/12605, Tarih: 04.07.2019

**4. Ceza Dairesi         2017/18272 E.  ,  2019/12605 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, 6136 sayılı Kanuna aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Suça sürüklenen çocuğa yükletilen 6136 sayılı Kanuna aykırılık eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında tehdit suçundan kurulan hükmün temyizine gelince;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın kovuşturmada, olay günü müştekinin, annesi ile tartıştığını, küfürler ettiğini, kendisine de laf söylemesi üzerine müştekinin saldırılarına son vermek amacıyla kuru sıkı tabanca ile havaya ateş ettiğini savunması karşısında, olayın çıkış sebebi üzerinde durularak, sanık hakkında TCK'nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmemesi,

Kanuna aykırı ve suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 04/07/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/920, Karar No: 2018/2804, Tarih: 06.06.2018

**1. Ceza Dairesi         2018/920 E.  ,  2018/2804 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yaralama

HÜKÜM : TCK'nun 86/1, 86/3-e, 87/1-c-d-son, 87/3, 62/1, 53. maddeleri uyarınca 5 yıl 6 ay hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre, mahkemenin karar tarihinden sonra 27/04/2015 tarihinde dosyaya sunulan ....imzalı dilekçede, 03/03/2015 tarihli duruşmada tanıklık yapmak istediğini, mahkemece talebinin kabul edilmediğini, annesi ...’in de baskı altında olduğundan doğruları söylemediğini ve olayla ilgili bilgisini anlattığını beyan ettiği dilekçesine karşın, sanığın olayın sıcaklığı ile ifade vermediği, dilekçe tarihinin mahkemenin karar tarihinden sonra olduğu göz önüne alındığın da, tanık olduğunu beyan eden...’in ifadesinin alınması dosyaya yenilik sağlamayacağı anlaşıldığından, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’in mağdur ...’ı nitelikli kasten yaralama suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı takdiri indirim sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, sanık savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin eksik incelemeye, suç vasfına ve haksız tahrik maddesinin uygulanmamasına ilişkin ve saireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle; hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak ONANMASINA, 06/06/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1877, Karar No: 2017/4948, Tarih: 04.10.2017

**1. Hukuk Dairesi         2015/1877 E.  ,  2017/4948 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ-YIKIM

Taraflar arasındaki davadan dolayı ... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 01.12.2014 gün ve 260-522 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

Temyiz incelmesine esas olmak üzere;

Çekişme konusu 8 ada 6 parsel sayılı taşınmaza komşu 8 ada 7 parsel sayılı taşınmazın güncel çap kaydı (mülkiyet durumunu gösterir tapu kaydının) merciinden istenip evraka eklenmesi geri çevirme ile istenilen hususun yerine getirilip getirilmediğinin mahkeme hakimince bizzat denetlendikten sonra gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,04.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2016/13522, Karar No: 2018/4501, Tarih: 18.06.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/13522 E.  ,  2018/4501 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 14/04/2015 tarih ve 2014/1-2015/268 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin 29/11/2007 tarihinde müvekkilinin %75, müvekkilinin eşi ...’ın %12,5 ve ...’ün %12,5 ortaklığı ile kurulduğunu, şirket ortakları ve müvekkilinin aralarında 28/01/2010 tarihli devir sözleşmesi ile şirkette yer alan tüm aktif ve pasiflerini ...’ya devir edecekleri yönünde anlaştıklarını, müvekkilinin sermaye payı ayni sermaye olduğundan şirketteki hisse devrini ancak 3 yıl sonra yani 29/11/2010 tarihinde yapabileceğinden devir sözleşmesi kapsamında diğer ortakların toplam %25 hisseyi ...’ya 27/01/2010 tarih ve 11 no'lu Ortaklar Kurulu Kararı ile devir ettiğini, işbu devir sözleşmesi ile gerek şirketin eski ortakları gerekse müvekkili ile ...’nın müvekkilinin hisse devrinin 29/11/2010 tarihinde yapılacağı hususunda anlaştıklarını, bu tarihten sonra şirket ortak ...’nın %25 hissesini ...’a 09/03/2010 tarih ve 15 no.lu Ortaklar Kurulu ararı ile devir ettiğini, yine müvekkili ile diğer şirket ortağı ...'ın 22/03/2010 tarih ve 16 sayılı Ortaklar Kurulu Kararı ile şirket sermayesinin artırılmasına karar verdiğini ve hisse oranlarının müvekkilinin %20 ve diğer ortak ...’ın %80 olarak tescil edildiğini, sonra şirket müdürünün ve şirket adresinin değiştirilmesi hususunda iki karar daha verdiklerini, sonra hiçbir şekilde bir karar almadıklarını, 28/01/2010 tarihli sözleşmeye göre ve bu sözleşmeyle hissesini devir aldığı ...’dan ötürü ...'ın müvekkilinin hissesini 29/11/2010 tarihinde almaya yanaşmadığını, müvekkili tarafından davalı şirkete ihtarname keşide edildiğini ama sonuç alınamadığını, 28/01/2010 tarihli sözleşme ile müvekkilinin şirketteki tüm haklarını, alacaklarını ve borçlarını devir ettiğini, buna karşın vergi borcu tehdidi ile karşı karşıya kaldığını ileri sürerek, müvekkilinin davalı şirketteki ortaklıktan haklı sebeple çıkmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, ve tüm dosya kapsamına göre, devir sözleşmesinin yapıldığı tarihte yürürlükte olan 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunun 520. maddesine göre, limited şirket pay devrinin geçerli olabilmesi için noterde sözleşme yapılması, ortaklardan en az dörtte üçünün devre muvafakat etmesi, bunların esas sermayesinin az dörtte üçüne sahip olması ve şirket pay defterine kaydedilmesinin gerektiği, 28/01/2010 tarihli adi yazılı şekilde yapılmış devir sözleşmesi geçersiz olduğundan geçerli bir pay devrinden söz etmenin mümkün olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davalı şirket ortaklığından haklı sebeple çıkmaya ilişkin olup, mahkemece, 28/01/2010 tarihli adi yazılı şekilde yapılmış devir sözleşmesi geçersiz olduğundan geçerli bir pay devrinden söz etmek mümkün olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmişse de; davacı, 28.01.2010 tarihli adi yazılı hisse devir sözleşmesi uyarınca hisselerinin dava dışı ... tarafından 29.11.2010 tarihinde devralınması gerekirken devralınmadığını, anılan sözleşme uyarınca davalı şirkete karşı borç ve yükümlülüğü kalmamasına rağmen vergi ziyaı cezası ve vergi borcu tehdidi altında kaldığını ileri sürerek, bu sebeplerle haklı sebeple şirket ortaklığından çıkma talep etmiş olup, mahkemece, 6102 sayılı TTK m. 638/2 uyarınca haklı sebep ve koşullarının oluşup oluşmadığı tartışılıp değerlendirilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmeyip bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 18/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11868, Karar No: 2021/950, Tarih: 03.02.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/11868 E.  ,  2021/950 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... Sulh Hukuk ve ... 11. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verildiğinden ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri hukuk dairelerinin görevi yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-KARAR-

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 405. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının mernis adresinin “... Mah. ... Sok. No:41A İç Kapı No:A .../...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... 11. Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının ... Engelsiz Yaşam Bakım ve Rehabilitasyon Merkezi Müdürlüğünde sürekli olarak kaldığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” Yine aynı Kanunun 22. maddesi uyarınca "Bir öğretim kurumuna devam etmek için bir yerde bulunma ya da eğitim, sağlık, bakım veya ceza kurumuna konulma, yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmaz.”

Her ne kadar TMK’nun 22. maddesinde bakım kurumuna konulmanın yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmayacağı düzenlenmişse de; dosya kapsamından 12.08.2016 tarihinden itibaren Devlet bakımında olan kısıtlı adayının 26.06.2019 tarihinden itibaren ... Engelsiz Yaşam Bakım ve Rehabilitasyon Merkezinde kaldığı ve bakım ve gözetiminin sürekli olarak bakım evinde gerçekleştirildiği ve dolayısıyla bakım evinde sürekli yerleşmek amacıyla bulunduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın ... Sulh Hukuk Mahkemesi'nde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nun 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 03/02/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9676, Karar No: 2012/12456, Tarih: 04.12.2012

**5. Ceza Dairesi         2010/9676 E.  ,  2012/12456 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : Beraet (İlhan, Mustafa ve Şaban hakkında) diğer sanıkların güveni kötüye kullanma suçundan mahkümiyetlerine

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanıklardan ..., ... ve ... hakkındaki hükmün incelenmesinde;

Sanıkların eylemleri sabit görülmediğinden beraetlerine karar verilmesine rağmen, hükümde 223/2-e maddesine yer verilmemiş ise de, anılan noksanlık sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraet hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen katılan kooperatif vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanıklardan ..., ..., ..., ... hakkındaki hükümlerin incelenmesinde;

Sanıkların yazılı gerekçelerle güveni kötüye kullanma suçundan mahkümiyetlerine karar verilmiş ise de; toplanan delillerin hüküm kurmaya yeterli olmadığı, bu itibarla sanıkların suç tarihlerinde fiilen görevli olup olmadıklarının, izin, rapor ve benzeri bir başka nedenle görevleri başında bulunup bulunmadıklarının ilgili Öğretmenevi Müdürlüğünden sorulup, öğretmeneviyle ilgili suç tarihleri arasında gerçekleştirilen bütün satın alma işlemleri ile elde edilen tüm gelirleri ve harcamaları gösterir belge ve defterlerin getirtilmesinden sonra defter, kayıt, belge ve dokümanların kül halinde dava dosyasıyla birlikte, birisi lokantacılık işlerinde uzman bir kişi, diğerleri de Sayıştay emekli uzman denetçilerinden oluşan yeni bir bilirkişiler kuruluna tevdii edilerek; iddia, savunma ve tüm kanıtlar birlikte değerlendirilerek; 08/04/2008 tarihli bilirkişiler heyeti raporunda yapılan "sanığın savunmasında belirttiği; kullanılan malzemenin dönüştürülecek

mamüllere göre hesaplanması gerektiği ve ayrıca mesaiye kalan çalışanların yedikleri yemeğin de hesaba katılması gerektiği yönündeki savunması da dikkate alındığında, yiyecek ve içecek açığı olarak tespit edilen 66.171,82 liralık stok açığının gerçek olmadığı yönünde kuşkuya düşülmektedir." şeklindeki açıklamayı irdeleyerek ve 12/06/2005 tarihli düğün organizyonu ve yemeği hizmetinden dolayı alınması gereken fark tutarı olan 2.350,00 liranın tahsil edilmediği ya da kayıtlara intikal ettirilmediği iddiasıyla ilgili olarak düğün sahibi olan Alaattin Pilot´un müfettişe verdiği beyanına göre aslında böyle bir açığın bulunmadığı ve müfettişin bir müsvedde kağıttan yola çıkarak yaptığı hesaplamaya göre bu açığın belirlendiği hususu da dikkate alınarak, öğretmenevinin suç tarihleri arasındaki tüm gelir ve giderleri de hesaplanmak suretiyle, iddiaya konu yiyecek ve içecek açığı olarak belirlenen 66.171,82 liranın, 08/04/2008 tarihli bilirkişiler heyeti raporunda belirlenen 18.021,72 liralık içecek açığı ile 2.620,00 liralık lokanta açığını (270,00 TL'lik adisyon ve 2.350,00 liralık düğün ağırlama açığını) da kapsayıp kapsamadığı, söz konusu açıkların hangi görevlinin yaptığı eksik işlemler nedeniyle ortaya çıktığı, öğretmenevinin suç tarihleri arasındaki toplam kasa açığının ne miktarda olduğu hususlarında rapor alınmasından sonra atılı eylemlerin sübuta ermesi halinde sanıkların zimmet suçundan hükümlülüklerine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

Sanıklardan Kenan hakkında TCK'nın 43/1. maddesi uygulandığı halde diğer sanıklar ..., .... ve ... hakkında uygulanmayarak adı geçen sanıklar için daha az ceza tayini,

Suç tarihi nazara alındığında temel adli para cezasının alt sınırının 5237 sayılı TCK'nın 52/1. maddesi uyarınca 5 gün olmasına ve hükümde alt sınırdan uzaklaşıldığının da belirtilmemesine rağmen temel cezanın 60 gün adli para cezası olarak belirlenmek suretiyle yazılı şekilde fazla ceza tayini,

TCK'nın 53/3. maddesine göre 53/1-c maddesinde yer alan kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili hak yoksunluğunun koşullu salıverme tarihine kadar uygulanmasına, 53/1. maddesinde yazılı diğer hak yoksunluklarının ise, 53/2. maddesi gereğince hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar uygulanmasına karar verilmesi gerekirken, altsoy ayrımı yapılmaksızın TCK'nın 53/1-c bendinde düzenlenen haklardan sanık ...'ın koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesinin infazda tereddüte sebebiyet vereceğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanıklar Fahri, Sinan, Nevzat ve Kenan müdafiin, sanık ... ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 04/12/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11860, Karar No: 2021/1915, Tarih: 22.02.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/11860 E.  ,  2021/1915 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sırasında davacı vekili tarafından reddi hakim talebinde bulunulmuştur. Red talebini inceleyen merci tarafından verilen kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmiş olmakla, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R-

Taraflar arasında görülen ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/66 Esas sayılı dosyasının yargılaması sırasında davacı vekili tarafından 23.12.2015 tarihli celsede “ benzer mahiyette olan ve bağlantılı olunduğu düşünülen 2015/64 esas sayılı dosyada duruşma zaptına yansıyan gerekçelerle çekilmenin talep edildiği ve mahkemece de bu talebin kabul edildiği bu durumla ilgili olan bu davadan da çekilmenin uygun olacağı belirtilerek reddi hakim talep edilmiştir.

Reddi istenen hakim tarafından “davacı vekilinin ön inceleme duruşmasında bu dava bana mirasın taksimi gibi geliyor şeklinde beyanda bulunduğum yönündeki beyanı kelimesi kelimesine değilse de içerik olarak doğru, fakat eksiktir. Kelimesi kelimesine olmasa da hatırladığım kadarıyla “bu davada sanki mirasın taksimi var gibi ama bakacağız” şeklinde bir söz söylemiştim. Ancak bu söz, taraflar arasındaki diğer işlemler yanında uyuşmazlığın tespitinin de yapılmasının gerekli olduğu öninceleme aşamasında dosyadan edinilen ilk izlenimi ifade etmek amacıyla sarfedilmiş bir söz olup davanın esası hakkındaki kanaatimi ifade eden bir söz değildir. Buna rağmen, sözkonusu beyanım “ihsası rey” olarak algılandığına göre söylenmemesi gereken ve amacını aşan bir söz olarak değerlendirilmeli ve davacı vekilinin ret talebi ve benim davadan çekilmem kanuna uygun sayılmalıdır.

Davacı vekilinin ret sebebi olarak ileri sürdüğü tanığa sorulan sorunun yanlı olarak reddi meselesine gelince; davacı vekili tanığa davalı tarafın kendisi ile görüşüp görüşmediği, tarafları anlaştırma talepleri olup olmadığı hususunun sorulmasını talep etmiştir. Tanık, HMK'nın ispat ve deliller başlıklı dördüncü kısmında düzenlenen bir ispat aracıdır. HMK 187. maddesi gereğince ispatın konusunu, tarafların üzerinde anlaşamadıkları ve uyuşmazlığın çözümünde etkili olabilecek çekişmeli vakıalar oluşturur ve bu vakıaların ispatı için delil gösterilir. Davacı vekilinin tanığa sorulmasını istediği sorunun uyuşmazlığın çözümünde etkili olabilecek çekişmeli vakıalarla ilgili olmadığı izahtan varestedir. Bu nedenle davacı vekilinin talebinin reddinde herhangi bir usulsüzlük olmadığı gibi yanlı bir davranış olarak nitelendirilmesi de mümkün değildir.” şeklinde mütalaada bulunulmuş, red talebini inceleyen merci tarafından, hakimin reddi talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İncelenen dosya kapsamına göre, hâkimin reddi için ileri sürülen hususlar HMK’nın 36. maddesinde sayılan ret sebeplerinden değildir. Açıklanan nedenlerle yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 22/02/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/469, Karar No: 2015/1309, Tarih: 11.05.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/469 E.  ,  2015/1309 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin başkaca reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Aksi sabit oluncaya kadar geçerli olan ve imzalarını taşıyan suç tutanağı ile hakkında verilen mahkumiyet kararı kesinleşen diğer sanık ..., tarlasında yığılı halde ele geçen meşe kazıklarını,... Köyü'nden sanık... isimli şahsın Ford minübüs ile getirdiğini beyan ederek zaptı imzaladığı, Cumhuriyet Savcılığı ve duruşmada aynı ifadeyi tekrarladığı, suç tutanağını imzalayan ...'nin Yargıtay 3. Ceza Dairesi'nin bozmasından sonra tanık olarak alınan ifadesinde, 2008 yılında sanık Kadir'den ağaç aldığını, bu nedenle yargılanıp hakkında ceza verildiğini belirttiği celsede sanık ...'in de hazır bulunduğu, 26.11.2008 tarihli celsede ise sanık...,nin ...'ye bir keresinde kırım kesiminden emval getirmiş olabileceğini belirtmesine göre sanığın üzerine atılı suçun subut bulduğu gözetilmeden yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 11.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.