muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/4686, Karar No: 2023/11717, Tarih: 27.12.2023

A. Katılan ... İdaresi Vekilinin Temyiz Sebepleri

Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz isteği; hükmedilen cezanın 5607 sayılı Kanun'un ilgili hükümleri uyarınca 3 yılın altında olmaması gerektine ve re'sen tespit edilecek nedenlerle hükmün bozulması talebine ilişkindir.

B. Sanığın Temyiz Sebepleri

Sanığın temyiz isteği; suça konu eşya ve aracın kendisine ait olmadığına, atılı suçla ilgisinin bulunmadığı gerekçeleri ile hükmün bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.25.04.2014 tarihinde saat 09.00 sıralarında 18-19 no'lu hudut kazıkları arasında 63200-00150 koordinatlarında siyasi hududa 30 metre mesafede Hacıpaşa-Antakya Karayolu üzerinde askeri yasak bölgede icra edilen yol kontrolü sırasında sanığın sürücüsü olduğu ve adına kayıtlı 31 FS ... plaka sayılı Ford Transit marka kamyonun durdurulduğu araçta yapılan aramada üzerlerinde Konya ibareli 175 adet 50 kg'lık çuvallarda toplam 8750 kg toz şeker ele geçirildiği anlaşılmıştır.

2.Sanık savunmalarında, olay tarihinde Hacıpaşa Beldesinden dönmekte iken Suriyeli şahsa ait dava konusu eşyanın ücret karşılığında nakliyesini yaptığını, kaçak olduğunu bilmediğini, kaçak şekerle ilgisinin bulunmadığını beyan ederek atılı suçu inkar ettiği anlaşılmıştır.

3.Kaçak eşyaya mahsus tespit varakası dava dosyasında bulunmaktadır.

4.Dava konusu araç yönünden 07.05.2014 tarihli bilirkişi raporuna göre; araçta zula tabir edilen her hangi bir gizli bölmeye rastlanılmadığı, taşınan eşyanın hacim ve ağırlık bakımından aracın ağırlıklı bölümünü oluşturduğu ve piyasa fiyatının 28.000,00 TL olduğu tespit edilmiştir.

5.Suçta kullanılan nakil aracının dava dosyasında yer alan ruhsat bilgilerine göre sanık adına kayıtlı olduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1.Dava konusu eşyanın gümrüklenmiş değerinin 2 katının ödenmesi halinde; soruşturma evresinde etkin pişmanlık konusunda ihtarat yapılmamış ise verilecek cezada 1/2 oranında, yapılmış ise 1/3 oranında indirim yapılacağı belirtilerek 7242 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca etkin pişmanlık ihtaratında bulunulması gerektiği de göz önünde bulundurulmak suretiyle;

IV. GEREKÇE

1.Dava konusu eşyanın gümrüklenmiş değerinin 2 katının ödenmesi halinde; soruşturma evresinde etkin pişmanlık konusunda ihtarat yapılmamış ise verilecek cezada 1/2 oranında, yapılmış ise 1/3 oranında indirim yapılacağı belirtilerek 7242 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca etkin pişmanlık ihtaratında bulunulması gerektiği de göz önünde bulundurulmak suretiyle;

10.12.2022 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanıp, aynı gün yürürlüğe giren 7423 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiikinci fıkrasının yirmiüçüncü fıkra olarak değiştirildiği gözetilerek, hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 61 inci maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiüçüncü fıkrasına eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi, yine aynı Kanun'un 62 nci maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği ve anılan madde uyarınca suça konu kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı tutarındaki miktarın hüküm verilinceye kadar Devlet Hâzinesine ödenmesi halinde verilecek cezada indirim uygulanacağının hüküm altına alındığı dikkate alınarak, 5237 sayılı Kanun'un 7 nci maddesi ve 7242 sayılı Kanun'un 63 üncü maddesi ile 5607 sayılı Kanun'a eklenen Geçici 12 nci maddenin ikinci fıkrası gereği ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluk bulunmaktadır.

2.Ele geçirilen kaçak eşyanın miktarına göre, sanık hakkında temel cezada 5237 sayılı Kanun'un 61 nci maddesi uyarınca hakça oranda teşdit uygulanarak alt sınırdan uzaklaşılması suretiyle hüküm kurulması gerekirken, alt sınırdan hüküm kurulması suretiyle eksik ceza tayini, hukuka aykırı bulunmuştur.

3.28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile 5607 sayılı Kanun'un üçüncü maddesinin beşinci fıkrasında yapılan değişiklik öncesi anılan maddede öngörülen hapis cezası üst haddinin 2 yıl olduğu gözetilerek;

3.28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile 5607 sayılı Kanun'un üçüncü maddesinin beşinci fıkrasında yapılan değişiklik öncesi anılan maddede öngörülen hapis cezası üst haddinin 2 yıl olduğu gözetilerek;

Anayasa Mahkemesinin 25.06.2020 tarih, 2020/16 Esas, 2020/33 Karar sayılı iptal kararı sonrası 17.10.2019 tarihinde kabul edilen 7188 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesi ile yeniden düzenlenen ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrasında hüküm altına alınan basit yargılama usulüne ilişkin aynı Kanun'un geçici 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “...kovuşturma evresine geçilmiş...” ibaresinin Anayasa'ya aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmesi, aynı şekilde 16.03.2021 tarihli, 31425 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 14.01.2021 tarih ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararı ile yargılama aşamasında olup, henüz kesinleşmiş hükümle sonuçlanmamış dosyalar yönünden, ceza miktarı üzerinde fail lehine etki doğuracağı, bu nedenle belirli bir tarih itibarıyla hükme bağlanmış olan dosyalarda basit yargılama usulünün uygulanmamasının Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı olduğu gerekçesiyle 7188 sayılı Kanun'un 31 inci maddesiyle eklenen Geçici 5 inci maddenin (d) bendinde yer alan "...hükme bağlanmış..." ibaresinin iptal edildiği de dikkate alınmak suretiyle, 5237 sayılı Kanun'un 7 nci ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddeleri uyarınca sanığın eyleminin mahkemesince “Basit Yargılama Usulü” yönünden yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğunun gözetilmemesi, nedenleriyle hukuka aykırılık bulunmuştur.

4.Suça konu kaçak eşyanın 5607 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası delaleti ile 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası gereğince , nakil aracının ise 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin birinci fıkrası müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Altınözü 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.02.2016 tarihli ve 2015/832 Esas, 2016/168 Karar sayılı kararına yönelik sanık ile katılan ... İdaresi vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden mahkûmiyet hükmünün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9342, Karar No: 2024/1461, Tarih: 05.03.2024

**1. Ceza Dairesi         2022/9342 E.  ,  2024/1461 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten Öldürmeye Teşebbüs

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15/01/2019 tarih ve 2018/102 Esas, 2019/21 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında Kasten Öldürmeye Teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 35 ... maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci

fıkrası, 62 ... maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 54 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunlukların, müsadereye ve mahsuba karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 11.02.2021 tarihli ve 2019/2528 Esas, 2021/211 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurusu üzerine 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin ikinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 ... maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanununun 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 35 ... maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 ... maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi, 54 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, müsadereye ve mahsuba karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; fazla ceza tayin edildiğine, meşru savunma koşullarının oluştuğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; fazla ceza tayin edildiğine, meşru savunma koşullarının oluştuğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Olay tarihinde tanık ...'nın, katılan sanık ...'nın evinde kaldığı, akşam katılan sanık ... ve tanık ...'in,...'ü evlerine getirmek için katılan sanık ...'in evine gittikleri, tanık...'ün kapıyı açtığı katılan sanık ... ve tanık ...'in eve girdikleri, bu sırada katılan sanıklar arasında çıkan tartışmada katılan sanık ...'in katılan sanık ...'in burnuna yumrukla vurarak yaraladığı, katılan sanık ...'in de ele geçirdiği çakı bıçağı ile...'i sol kol ve omuz bölgesi ile sol göğüs yan bölgesinden 5 kez bıçakladığı, katılan sanık ...'in yapılan muayenesi neticesinde düzenlenen raporda sol yanda bir adet kesici delici alet yaralanmasının yaşamını tehliye soktuğunun, diğer yaralanmalarının kişinin yaşamını tehlikeye sokmadığının ve basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte olmadığının belirtildiği, katılan sanık ...'in yaralanmasına yönelik raporda burnunda 2. derece kemik kırığı olduğunun bildirildiği, katılan sanık ...'in savunması, mağdur beyanı, katılan sanık ...'in kavga ortamında katılan sanık ...'in ... bölgesine bilerek ve isteyerek silahtan sayılan bıçakla 5 kez vurmuş olması, katılan sanık ...'de oluşan kesici delici alet yaralanmasının hedef alınan bölge de dikkate alındığında, ... tehlike oluşturan düzeyde olması ve meydana gelen sonuç birlikte değerlendirildiğinde, katılan sanık ...'in kasten öldürmeye teşebbüs suçunu işlediği hususunda tam bir vicdani kanaat oluşmuş, katılan sanık ...'in aksi ispat edilemeyen savunmalarına göre eylemini konutuna katılan sanık ... tarafından rızası hilafına girilmesi ve katılan sanık ...'in kendisini darp etmesi nedeniyle haksız tahrik altında işlediği ve buna göre uygulama yapıldığı anlaşılmıştır.

2. Sanık savunması, tanık beyanı, katılan hakkındaki ... Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 16/07/2018 tarihli raporu, sanık hakkında Samandağ Devlet Hastanesinin 15/11/2017 tarihli adli muayene raporu, yazı cevapları, nüfus ve adlî sicil kayıtları, tutanaklar ve diğer tüm deliller dava dosyasında mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Sanık hakkında teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı Kanunun 35. maddesi uyarınca yapılan uygulama sırasında, sanığın çakı bıçağı ile katılanı sol kol ve omuz bölgesi ile sol göğüs yan bölgesinden 5 kez bıçaklaması nedeniyle, katılanın alınan doktor raporuna göre ... tehlike geçirecek şekilde yaralandığı, sanığın eylemi neticesinde katılanda meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı ile orantılı olacak şekilde alt sınırdan daha fazla uzaklaşılmak suretiyle ceza belirlenmesi gerektiğinin tespiti ile ilk derece mahkemesinin hükmünün kaldırılmasına karar verilerek bu yönde hüküm kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

1. Dosya kapsamından anlaşılan katılandan sanığa yönelen ve haksız tahrik teşkil eden davranışların ulaştığı boyut dikkate alındığında, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesi ile yapılan uygulama sırasında asgari ve azami sınırlar arasında makul oranda bir indirim yapılması gerektiği düşünülmeden, azami oranda indirim yapılması suretiyle eksik cezaya hükmolunması, aleyhe temyiz istemi bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, eksik inceleme bulunmadığı, sanığın öldürmeye elverişli çakı bıçağı ile katılanı sol kol ve omuz bölgesi ile sol göğüs yan bölgesinden 5 kez bıçakladığı, katılanın doktor raporuna göre ... tehlike geçirecek şekilde yaralandığı, darbe sayısı ve şiddeti, katılanın vücudunda meydana gelen yaraların yerleri, nitelik ve nicelikleri birlikte dikkate alındığında suç vasfının öldürmeye teşebbüs olarak tayininde isabetsizlik bulunmadığı, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının tahrike ilişkin indirim oranına dair eleştiri dışında yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, meşru savunma koşullarının oluşmadığı anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 11.02.2021 tarihli ve 2019/2528 Esas, 2021/211 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde eleştiri nedeni dışında hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı

Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12761, Karar No: 2013/2366, Tarih: 14.02.2013

**6. Ceza Dairesi         2012/12761 E.  ,  2013/2366 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Olay günü saat 19:00 sularında, bıçak tevcih ederek yakınanın telefonunu zorla alan sanığın eylemi TCK'nın 149/1. maddesinin (a-h) bentleri kapsamında kaldığı halde yasal koşulları bulunmadığı gözetilmeden ayrıca (d) bendi ile uygulama yapılması kanuna aykırı ise de, temel cezanın alt sınırdan belirlenmiş olması karşısında bu husus sonuca görülmediğinden ve sanığın, adli sicil kaydında Kilis Sulh Ceza Mahkemesi tarafından 2009/32 esas 2009/320 karar sayılı kararı ile verilen ve 21.03.2010 tarihinde infaz edilmiş tekkerrüre esas eski hükümlülüğü bulunduğu ve koşulları oluştuğu halde, hakkında TCK’nın 58. maddesinin uygulanmaması karşı temyiz bulunmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler kurulunun takdirine göre sanık savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, 14.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/19369, Karar No: 2010/2225, Tarih: 24.02.2010

20. Hukuk Dairesi 2009/19369 E., 2010/2225 K.

**20. Hukuk Dairesi 2009/19369 E., 2010/2225 K.**

**- KADASTRO TESPİTİNE İTİRAZ**- 6183 S. AMME ALACAKLARININ TAHSİL USULÜ HAKKINDA KANUN [ Madde 7 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

Kadastro sırasında A…

… Köyü 157 ada 17 parsel sayılı 6068 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden tarla niteliğinde kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine, taşınmazın öncesi itibariyle orman olduğu ve zilyetlikle kazanılacak yerlerden olmadığı iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece taşınmazın orman olmadığı gerekçesiyle davanın reddine, dava konusu taşınmazın tespit gibi tesciline karar verilmiş, hüküm Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 3116 Sayılı Yasaya göre 1944 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastro çalışmaları ile 1975 yılında 1744 Sayılı Yasaya göre yapılıp dava tarihinde kesinleşen aplikasyon ve 2. madde uygulaması vardır.

Hükme esas alınan uzman bilirkişi Y.. S.. tarafından hazırlanan raporda, çekişmeli taşınmazın eğiminin % 10 civarında olduğu, üzerinde % 70 kapalılıkta, 20-120 yaş arasında meşe, gürgen ağaçları bulunduğu, kesinleşen orman kadastro sınırları dışında kaldığı, eski tarihli resmi belge niteliğindeki memleket haritası ve hava fotoğraflarında kısmen yeşil renkli bölümde kalmaktaysa da öncesi itibarıyla orman olmadığı, üzerindeki orman ağaçlarının çevre orman parsellerinden tohumlanma yolu ile geldiği açıklanmıştır.

Ormancılık bilimine göre meşe ağacı tohumlarının, ağır tohumlu ağaçlar grubu içerisinde yer aldığı ve tohum kanatlarının olmaması nedeni ile uzak mesafelere rüzgar v.s. gibi etkenlerle taşınarak çalılık alanlar içerisinde çimlenip yetişmesinin mümkün olamayacağı bilinmektedir. Bu nedenle; eylemli orman niteliğindeki taşınmazın, 15.07.2004 günlü Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 26 a ve j maddesi ve aynı maddenin 2. fıkrası gereğince komisyonlarca sınırlandırma dışı bırakılmış olmasının orman niteliğini ortadan kaldırmayacağı ve seri bazda yapılıp kesinleşen orman kadastro sınırları dışında bırakılsa da 4999 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 7/1. maddesi gereğince "herhangi bir nedenle sınırlama dışında kalmış orman olması nedeniyle" her zaman orman olarak sınırlandırılabileceği gözetilerek davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, delillerin yanlış değerlendirilmesi sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA 24/02/2010 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/13373, Karar No: 2023/494, Tarih: 19.01.2023

**10. Hukuk Dairesi         2022/13373 E.  ,  2023/494 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2020/69 E., 2022/148 K.

DAVALILAR : 1-...

vekili Avukat ...

2- ... Otomotiv ... Turizm San. Ltd. Şti.

vekili Avukat ...

DAVA TARİHİ : 11.10.2013

KARAR : Kısmen Kabul

Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın, davacı vekili tarafından temyizi neticesinde kararın bozulması üzerine bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde yeniden davanın reddine karar verilmiş; bu kararın da bozulması üzerine verilen direnme kararının davacı vekili tarafından temyizi neticesinde Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 12.11.2019 gün, E.2016/10-1508, K. 2019/1170 sayılı kararıyla davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının yukarıda gösterilen değişik nedenlerden dolayı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3 üncü maddesine göre uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 429 uncu maddesi gereğince bozulması üzerine İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulü kısmen reddine karar verilmiştir.

İlk Mahkemesi kararı davacı ve davalı kurum vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, müvekkilinin 01.05.2004 tarihinden 25.07.2009 tarihine kadar davalı işveren yanında sigortasız olarak muavin görevi ile çalıştığını, çalıştığı süre zarfında devamlı sigortalı yapılmasını talep ettiğini, ancak her defasında hallederiz diye oyaladıklarını, 25.07.2009 tarihinde ise işe gittiğinde işine son verildiğinin söylendiğini beyanla müvekkilinin davalı işveren yanında 01.05.2004 ila 25.07.2009 tarihleri arasında çalıştığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı işveren vekili, davacı ile birlikte 4 arkadaşının aynı iddialarla müvekkili şirket aleyhine hizmet tesbiti davası açtıklarını, şirket ve yöneticilerinin davacıyı tanımadıklarını, davacının sefer dönüşü sigortasının yapılmak üzere 22.07.2009 ila 24.07.2009 tarihleri arasında 3 gün çalışmasının bulunduğunu, beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Kurum vekili, davacının çalıştığını iddia ettiği işyerine herhangi bir giriş ve çıkışının bulunmadığını, çalışmasının da bulunmadığını, sigorta kaydının da bulunmadığını, kurum kayıtlarına aykırı hususları kabül etmediklerini beyanla davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Kurum vekili, davacının çalıştığını iddia ettiği işyerine herhangi bir giriş ve çıkışının bulunmadığını, çalışmasının da bulunmadığını, sigorta kaydının da bulunmadığını, kurum kayıtlarına aykırı hususları kabül etmediklerini beyanla davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 12.06.2012 tarihli ve 2009/133 E., 2012/330 K. sayılı kararı ile davacının vermiş olduğu beyan ve feragatnamede işyerinde sadece 22.07.2009-24.07.2009 tarihleri arasında 3 gün süre ile çalıştığını beyan etmiştir. Bu davaya konu ettiği dönem 01.05.2004 tarihinden 25.07.2009 tarihine kadar olan dönem olup mahkememezin 2011/290 sayılı dosyasında ise ... turizm karşı açtığı davada 01.06.2009-08.05.2011 tarihleri arasını dava etmiştir. Davacı her iki dosyada talepleri arasında arasında çelişki yaratmış olup bu husus davacının iddiaları konusunda mahkememizde şüphe uyandırdığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. İlk Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.