muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/5966, Karar No: 2024/2584, Tarih: 28.03.2024

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davalının, davacının devraldığı özel okulun kullanmış olduğu ticari krediye ipotek veren olarak kefil olduğunu, kredi taksitlerinin ödenmemesi sebebiyle bankanın uyarısı üzerine taşınmazın ipotek sebebiyle satılmasından çekindiği için kredi borcunu ödediğini ve ödeme belgesini aldığını, ödemeyi yapmasından sonra ticari işletmenin tüm alacak, hak ve borçları ile birlikte davacıya devredilmiş olması sebebiyle davacı hakkında icra takibi yapıldığını, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 202 nci maddesi anlamında bir işletme devrinin söz konusu olması için işletmenin tüm aktif ve pasifleri ile birlikte devredilmesinin gerekli olduğunu, ticari işletmenin davacı tarafından devir sözleşmesi ile devralındığını, davacının işletmeye ait tüm borçları üstlendiğini ve kabullendiğini, davacının iddiası ve muhatap olarak görmesi gereken kişinin işletmeyi devir eden kişi olan ... olduğunu, işletmeden kaynaklanan ve devir sebebiyle ödemek zorunda kaldığı borcu davalıdan istemesinin yasal olmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kredi sözleşmesinde "... Özel Ak Melek Özel Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezi" isminin yazılı olduğu, bu kredinin ticari işletmenin kayıtlarına alınmadığı, dolayısıyla ticari işletmeye ait bir kredi olarak değerlendirilmesinin mümkün olmadığı zira işletme almış olduğu kredileri ticari defterlerine kaydettiği halde devirden sonra davalı tarafından bu kredi borcunun ödenerek davacıdan istenilmiş olması, kredi asıl borçlu Raif Şenel ile ...' in kardeş oldukları nazara alındığında çekilen bu kredinin ticari işletmeye ait bir kredi olmadığı, dava dışı Raif Şenel'in kendi şahsına kullandığı bir kredi niteliğinde olduğu, ticari defterlere kayıtlı olmayan bir kredi borcundan dolayı devir sözleşmesinde her ne kadar doğmuş ve doğacak borçlardan da davacının sorumlu olacağı kararlaştırılmış ise de devrin yapıldığı tarih itibariyle kredinin çekildiği, fakat ticari defterlere kaydedilmediği nazara alındığında bu borcun ticari işletmeye ait olmadığı, davacının borçlu olmadığı halde icra tehditi altında ödemede bulunduğu yapmış olduğu ödemenin davacıya istirdatı gerektiği gerekçesiyle davanın kabulüne, 110.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; İlk Derece Mahkemesince davacının iddiası dışında bir sebeple borcun bulunmadığının tespitine karar verilmesinin usule aykırı olduğunu, krediyi kullananın açıkça şahıs işletmesi olan "... Özel-Ak Melek Rehabilitasyon Merkezi" olduğunu, bu kredinin işletmeye ait kayıtlara geçirilmemiş olması kredinin işletme adına kullanılmadığı sonucunu doğurmayacağını, bankaya yazılan müzekkere cevabında, müvekkilinin, dava dışı "... - Özel Ak Melek Rehabilitasyon Merkezi" kullandığı krediye istinaden kendi taşınmazını ipotek verdiğini, dava dışı ... tarafından ödemenin yapılmaması sonucunda, kredi ödemesinin tamamının müvekkili tarafından ödenmek suretiyle kredinin kapatıldığı ve müvekkilinin taşınmazı üzerindeki ipoteğin banka tarafından 03.03.2014 tarihli ipotek fek yazısı ile kaldırıldığını, ticari işletmenin devrine dair sözleşmeye göre davacının, dava dışı kişiden Özel Ak Melek Özel Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezini tüm aktif ve pasifi ile birlikte devraldığını, bu durumda, davacının basiretli bir tacir olarak davranarak işletmenin herhangi bir bankaya borcunun olup olmadığını araştırması gerektiğini, davacının böyle bir araştırma yapmaksızın tüm aktif ve pasifi ile birlikte ticari işletmeyi devir almasının sonuçlarına katlanması gerektiğini, 6098 sayılı Kanun'un 202 nci maddesinde işletmedeki borçlarının tamamının kayıtlarda bulunması gerektiği yönünde yasal bir düzenleme olmadığını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürülen ve re’sen dikkate alınacak nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması istenmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, davacının devraldığı işletmenin genel kredi sözleşmesinden kaynaklanan kredi borcunun davalı ipotek veren tarafından ödendiği iddiasıyla başlatılan icra takibi nedeniyle davacının borçlu olmadığının tespiti ve istirdat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 72 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 72 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

28.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3081, Karar No: 2012/9747, Tarih: 14.05.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/3081 E.  ,  2012/9747 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığı tespitinde yöntem itibari ile bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu enerji nakil hattı dışında önceden geçen 154 KW'lık ...-İstanbul (...-Ümraniye 615 ) Enerji nakil hattında bulunan 400 m2'lik pilon yerinin yüzölçümü, taşınmazın tüm alanından indirilmeden hesaplama yapılarak fazla bedele hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 14.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/991, Karar No: 2024/6745, Tarih: 26.11.2024

**12. Ceza Dairesi         2023/991 E.  ,  2024/6745 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/677 E., 2022/74 K.

SUÇ : Kişilerin huzur ve sükununu bozma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında Yargıtay 4. Ceza Dairesince verilen bozma ilâmı üzerine kurulan hükmün; katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemenin sanık hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan 5237 sayılı TCK'nın 123/1, 62/1 ve 51. maddeleri uyarınca erteli 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılması kararına yönelik katılan vekilinin temyiz istemine dayalı olarak yapılan inceleme sonucunda Yargıtay 4. Ceza Dairesince verilen 06.09.2021 tarihli bozma ilâmı üzerine Yerel Mahkemece yapılan yargılama sonunda sanık hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan 5237 sayılı TCK'nın 123/1, 62/1 ve 51. maddeleri uyarınca erteli 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılması karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca hükmün bozulmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz sebepleri; cezanın alt sınırdan verildiğine, lehe hükümlerin sanık için uygulanmaması gerektiğine, erteleme kararının verilmemesi gerektiğine, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, Yargıtay 4. Ceza Dairesince verilen bozma ilâmı üzerine yapılan yargılama sonunda; dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede, mağdur çocuğu okul giriş çıkışlarında sürekli takip etmek ve çocuğa yönelik laflar söylemek suretiyle rahatsızlık verdiği kabul edilen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 123/1. maddesindeki kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Ödemiş 3. Asliye Mahkemesince sanığın adli sicil kaydında daha önce işlemiş olduğu kasıtlı suçtan dolayı hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının bulunuyor olması sebebiyle yeniden hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilememiş olup, sanığın kişiliği, suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak, dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar değerlendirilip, denetime olanak verecek somut gerekçeler de gösterilmek suretiyle erteleme kararı açısından takdir hakkının kullanıldığı anlaşıldığından Tebliğnamedeki bozma içeren görüşe iştirak edilememiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Ödemiş 3. Asliye Ceza Mahkemesinin kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/959, Karar No: 2013/3297, Tarih: 29.01.2013

**9. Hukuk Dairesi         2010/959 E.  ,  2013/3297 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, kötüniyet tazminatı, manevi tazminat alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... Tüfek tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davalı bankada uzun yıllar çeşitli unvanlarla çalıştığını, ... Şube Müdürü iken davalı Banka Yönetim Kurulunun 12.06.1997 günlü kararı ile iş yasasının 17/2 maddesi gerekçe gösterilerek 12.06.1997 tarihi itibariyle iş akdinin sona erdirildiği, davalının işten çıkarma nedeni olarak ihbarnamede ... şubesi ile ilgili olarak iddia edilen bankayı zarara sokacak şekilde görevi kötüye kullanarak grup krediler kullandırmak nedenlerinden dolayı bu konuda açılan davada ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinde yargılanarak beraat ettiğini, ...’ daki görevi ile ilgili olarak grup kredi riskine girmek, kredilerde teminat alınmaması, ipoteklerin gerçek değeri üzerinden alınmaması iddialarının doğru olmadığını, işinden haksız olarak çıkartıldığını belirterek tazminatlarının ödenmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının bankada görev yaptığı sırada bankanın güvenini kötüye kullandığını, doğruluk ve bağlılığa uymayan davranışlarda bulunduğunu, çok sayıda büyük montanlı-grup krediler kullandırılarak banka zararına sebebiyet verdiğini, verilen kredilere karşılık yeterli teminat alınmadığını, alınan ipoteklerin ise değerinin çok üzerinde alındığı kanuni takip aşamalarında bu nedenle neticeye ulaşılamadığını, sebep olduğu banka zararı nedeniyle mali sorumluluğu saklı kalmak kaydıyla 12 06.1997 tarihli Yönetim Kurulu Toplantısında alınan karar ile personel yönetmeliğinin 100/13 ve İş Kanunun 17/2 maddeleri uyarınca görevden çıkarma cezası verilerek, iş sözleşmesinin haklı feshedildiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının ... ve ...’de şube müdürü olarak görev yaptığı dönmede ticari bireysel kredilerden ve kredilerin uygulamasından sorumlu tutularak iş sözleşmesinin tazminatsız olarak fesih edilmesinin hukuka uygun olmadığı gerekçesi ile kıdem, ihbar ve kötüniyet tazminatlarının kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalının temyiz itirazlarına gelince;

Taraflar arasında iş sözleşmesini davalı tarafından haklı olarak feshedilip, feshedilmediği noktasında uyuşmazlık vardır.

Davacının ... Şubesi’ndeki çalıştığı dönem yönünden yapılan 03.02.1997 tarihli müfettiş soruşturma raporundaki tespitlerden bir kısmı ;

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalının temyiz itirazlarına gelince;

Taraflar arasında iş sözleşmesini davalı tarafından haklı olarak feshedilip, feshedilmediği noktasında uyuşmazlık vardır.

Davacının ... Şubesi’ndeki çalıştığı dönem yönünden yapılan 03.02.1997 tarihli müfettiş soruşturma raporundaki tespitlerden bir kısmı ;

“Bankamız mevzuatına aykırı olarak kullandırılan çok sayıda grup kredisi ile şube kredi açıma yetkisi dahilinde kredi şartlarına uymamak yoluyla girilen riskler ile ilgili olarak yapılan soruşturma neticesinde;

Şubede grup kredisi ve Bankamız mevzuatına aykırı kredi kullandırılması uygulamalarının bu tür kredi kullandırmayı Müdür olarak gittiği her şubede adet haline getiren Müdür ...'in 07.08.1995 tarihinde şubeye tayin edilmesinden sonra başladığı,

Şube yetkisi dahilinde kullandırılan bütün usulsüz kredilerden kendine verilen yetkiyi kötüye kullanarak Basiretsiz bir şekilde astlarının uyarısını dikkate almayan nedeni anlaşılamayacak bir şekilde grup risklere giren Müdür ... 'in şahsen sorumlu olduğu

Grup kredisi içinde bulunan ve otorize kredili olarak kullandırılan kredilerden de bu firmalara kullandırdığı grup krediler nedeniyle asıl kredinin donuklaşmasını sağlayan Müdür ...'in şahsen sorumlu olduğu,

... şube Müdürü ...'in Bankayı zarara sokacak surette görevini kötüye kullanarak, çok sayıda büyük montanlı grup krediler kullandırmak suretiyle bankamızı zarara sokması şeklindeki uygulamaları nedeni ile "Görevden Çıkarma " cezası ile tecziye edilmesi gerektiği” şeklindedir.

Davacının ... Şubesi’ndeki çalıştığı dönem yönünden yapılan 26.12.1996 tarihli müfettiş soruşturma raporundaki tespitlerden bazıları ise;

“ ... Döviz ve Altın Tic A Ş 'ye kullandırılan riskin ise her ne kadar maddi teminat karşılığında verilse de grup riski niteliğinde olduğu.

Kullandırılan bu kredilerin ... Şubesi Kredi Komitesinin sözlü itirazlarına rağmen Müdür ... 'in insiyatifi ile kullandırıldığı ve halen Kanuni takipte olan bu firmalar nedeniyle Bankamız kaynaklarının tehlikeye atıldığı,

Müdür ... 'in kredi kullandırdığı ... firmasından ... 19 marka bir otomobil satın aldığı aldığı bu aracı ... Şubesi Müdürlüğü yaptığı esnada yine grup kredisi ilişkisine girdiği ... firmasına sattığı ilgilinin şube müşterileri ile girdiği bu ticari ilişkilerden herhangi bir maddi menfaat temin ettiğine dair somut bir delile rastlanmazken, Müdür ... 'in bu konularda son derece dikkatsiz davrandığı ve şube müşterileri ile bu çeşit bir ilişkiye girilmesi sebebiyle kredi kullandırımında ve sonrasında gerekli olan basiret ve tedbirleri gerektiği kadar gösteremeyeceği,

Eski ... Şube Müdürü ... 'in ... Şubesinde görevinin yapılışında basiretli ve tedbirli hareket etmemek suretiyle grup riske girerek Bankamız kaynaklarını tehlikeye atması ve kullandırılan bu kredilerin kanuni takibe intikal ettirilmesi sebebiyle bankanın zarara uğratılması şeklindeki uygulamaları olduğu” şeklindedir.

Somut olayda davacı hakkında yapılan inceleme sonucu düzenlenen banka müfettişi soruşturma raporları içerikleri ve dosya kapsamı dikkate alındığında davacının usulsüz banka işlemleri ile banka zararına eylemlerde bulunduğu sabittir. Davacının yukarıda belirtilen işlemlerinin 4857 sayılı yasanın 25/II-e bendinde düzenlenen “e) İşçinin, işverenin güvenini kötüye kullanmak, hırsızlık yapmak, işverenin meslek sırlarını ortaya atmak gibi doğruluk ve bağlılığa uymayan davranışlarda bulunması” şeklindeki eylemlerinin(1475 sayılı yasanın 17/II d bendinde düzenlenen) işverene iş sözleşmesini haklı olarak feshetme yetkisi verdiği anlaşılmakta olup davacının ceza yargılaması sonucu delil yetersizliğinden beraatına karar verilmesi sonuca etkisi bulunmayıp, bağlayıcı değildir.

Davacının bankacılık işlemlerine aykırı biçimde işverenin güvenini sarsıcı davranışlarda bulunduğu anlaşıldığından kıdem, ihbar ve kötüniyet tazminatı isteklerinin reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirmeyle yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 29.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3796, Karar No: 2024/4884, Tarih: 16.09.2024

**8. Hukuk Dairesi         2024/3796 E.  ,  2024/4884 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

KARAR : Davanın reddine

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; davacı ... mirasçıları ... ve arkadaşları vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir.

Adli yardım talebi temyiz yoluna başvuru sırasında istendiğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, davacı ... mirasçıları ... ve arkadaşları vekilinin adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

Adli yardım 6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebini içeren dilekçe ile ekindeki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; (adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığından / adli yardım talebinde bulunan taraf şirket olup adli yardımdan yararlanabilecek tüzel kişilerden olmadığından), adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bu itibarla;

1. Hükmü veren Mahkeme tarafından 6100 sayılı Kanun’un 337 nci maddesi uyarınca;

a) Adli yardım talebinin reddine dair kararın, talebi reddedilen tarafa “6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 337 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tebliğinden itibaren bir hafta içinde mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edebileceği” şerhini içeren davetiye ile tebliğ edilmesi,

b) Adli yardım talebinde bulunan tarafın, ret kararına karşı itiraz etmesi hâlinde dosyanın itirazı incelemekle görevli Yargıtay (9). Hukuk Dairesine gönderilmek üzere Dairemize gönderilmesi,

2. Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 sayılı Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi uyarınca;

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

b)Temyiz harçlarının tamamlanmaması sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren bir hafta içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra,

Dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren İlk Derece Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

16.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.