muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/21148, Karar No: 2023/2423, Tarih: 23.02.2023

-Başkalarının şöhret veya haklarının, özel ve aile hayatlarının yahut kanunun öngördüğü meslek sırlarının korunması veya yargılama görevinin gereğine uygun olarak yerine getirilmesi,

Şeklinde belirlenmiştir. Avrupa İnsan Haklan Sözleşmesi'nin 10. maddesi de bu

mihvaldedir.

Basın haber yaparken;

-Gerçeklik

-Güncellik

-Kamu Yararı

-Konu ile ifade arasındaki düşünsel bağlılık

-Anayasa'nın 38. maddesinde teminat altına alman masumiyet karinesi hususlannı gözönüne alarak haber yapmalıdır.

GERÇEKLİK: Basın haber yaparken objektif sınırlar içerisinde hareket etmelidir. Eleştiri yapılırken objektifliğe ve gerçekliğe bağlı kalınmalıdır. Sansasyon, maddi kaygılar nedeniyle haber sının aşılmamalı, yanlış, yersiz, abartılı yorumlarda bulunmamalıdır. Gerçek vaka yanlış bilgilerle tümden yalan haber haline getirmemelidir.

GÜNCELLİK: Olay güncel olmalıdır. AİHM Sunday Times/İngiltere karannda da belirtildiği üzere haberin kolay bozulabilir bir mal kategorisine girdiği, kısa bir süre için bile olsa gecikmesinin haberin tüm ilgi çekiciliğini kaybettireceği prensibi doğrultusunda hareket edilmelidir. Haber gerçek olsa dahi özellikle adli vaka haberlerinin tekrar gündeme getirilmesi defaatle kişilerin toplum nezdinde linç edilmesine neden olmaktadır. Cezalandırma yetkisine sahip olan devletin işlenen suça bir kez müeyyide uygulamasına rağmen güncel olmayan adli haberlerin tekraren yapılması, basma, devlette dahi olmayan mükenir cezalandırma yetkisinin verecektir.

KAMU YARARI: Yapılan haberlerde kamuoyunu suçlardan koruyucu, olumlu noktada motive edici, toplumun inkişafını sağlayıcı saikler güdülmelidir. Ekonomik kaygılar kişisel saikler ve de sansasyonel etki meydana getirme güdüsüyle haberler yapılmamalıdır. Ülkemizde hergün binlerce somşturma, kovuşturma yapılmakta ve de adli vaka yaşanmaktadır. Bu vakaların suç teşkil edenlerden bir kısmı medyada haber yapılmaktadır. Ana haber bültenlerinde adam öldürme, tecavüz ve buna benzer suç haberleri sıklıkla yapılmaktadır. Yapılan bu haberler sansasyonel ve reyting amacı gütmektedir. Kaldı ki adli vakaların büyük bir ekseriyetinin haber yapılmasında kamu yaran bulunmamaktadır. Adli vakaların özellikle ağır ceza suçlarının haber yapılması toplumu kaosa, ümitsizliğe, ülkede adli ve kolluk birimlerine güvensizliğe sürüklemekte, daha ötesi bu suçlann işlenebilirliği hususunda gençliğin zehirlenmesine, bir yerde de suçların artmasına sebebiyet vermektedir. ABD de Ulusal Akıl Sağlığı Enstitüsünün 1982 tarihli raporunda televizyonda şiddet ve trajik haber görmenin;

-Çocukların başkalannın acı ve ızdırabına karşı daha az duyarlı hale gelmesine, dünyadan korkmalanna, saldırgan ve zararlı şekillerde davranış sergilemelerine yol açtığını belirttiği,

-Çocukların başkalannın acı ve ızdırabına karşı daha az duyarlı hale gelmesine, dünyadan korkmalanna, saldırgan ve zararlı şekillerde davranış sergilemelerine yol açtığını belirttiği,

-Türkiye Gazeteciler Cemiyetinin Hak ve Sorumluluklar 2021 tarihli bildirgesinde; “Üzüntii, sıkıntı, tehlike, yıkım, felaket ya da şok halindeki insanlar söz konusu olduğunda duygu sömürüsünden kaçınılması, haberlerde kadına yönelik şiddetin detaylarının aktarılmaması, kadınların uğradığı taciz, tecavüze ilişkin haberin detaylı aktarılmaması, fotoğraflara ve görsel unsurlara yer verilmemesi, kimlik bilgilerinin yayınlanmaması, animasyon ve canlandırma kullanılmaması, travma yaratacak kan ve şiddet içeren fotoğraflara yer verilmemesi ” belirtilmiştir.

-Bilim insanı Gerbner’in medyadaki şiddet haberlerine yönelik raporunda bu tür şiddet yayınlarının şiddeti ve şiddetin kurbanı olmayı meşrulaştırdığını bireyin bilinçaltına yerleştiğini belirtmiştir.

-KONU İLE İFADE ARASINDAKİ DÜŞÜNSEL BAĞLILIK: Yapılan haberlerde kullanılan dil, uslüp amaca uygun olmalı, kelimeler yapılan haberin amacını aşmamalıdır. Yapılan yorumların aşağılayıcı, kamuoyunu yanıltıcı, tahkir edici olmamasına dikkat edilmelidir. Birçok haberde itham edilen kişiler doğrudan mahkum olarak gösterilmekte, sonrasında beraat etse dahi kamu oyu vicdanında beraat edememektedir. Bir kimsenin suçla itham edilmesi her ne kadar kamuoyunu ilgilendiriyorsa da işlemediği gerçeğinin de kamu oyunu ilgilendiriği unutulmamalıdır.

-MASUMİYET KARİNESİ ve LEKELENMEME HAKKİ 1982 Anayasası'nın 38. maddesinde "Suçluluğu hükmen sabit oluncaya kadar kimse suçlu sayılamaz.” yine 15. maddesinde de "Suçluluğu mahkeme kararı ile ıspatlanıncaya kadar kimse suçlu sayılamaz." hükmü bulunmaktadır. Yapılan adli haberlerde kişilerin fotoğraflarının açıkça yayınlanması, isimlerinin açıkça ifşa edilmesi masumiyet, suçsuzluk ve lekelenmeme karinesi ve hakkı ile bağdaşmamaktadır. Bu sınırlar herkesi kapsamaktadır. Yapılan haberlerle kişilerin şeref ve onurunun zedelendiği, haberlerin geniş kitlelere ulaşması ile tamiri mümkün olmayan ağır hasarlar meydana geleceği aşikardır.

-5271 sayılı Kanun'un 157. maddesinde "Soruşturmalar gizli yapılır" t mredici hükmü ile Yakalama, Gözaltına Alma ve İfade alma Yönetmeliği'nin 27. maddesinde öngörülen "Suçluluğu bir yargı hükmüne bağlanana kadar kişinin masumiyeti esastır ve hazırlık soruşturması gizlidir. Bu nedenle soruşturma safhasında gözaltmdaki bir kişinin suçlu olarak kamuoyuna duyurulmasına, basın önüne çıkartılmasına, kişilerin basınla sorulu cevaplı görüştürülmelerine, görüntülerinin alınmasına, teşhir edilmelerine sebebiyet verilemez ve soruşturma evrakı hiçbir şekilde yayınlamaz." düzenlemeleri de Anayasa'a teminat altına alınan aynı mihvalde masumiyet karinesi ve lekelenmeme hakkını düzenleyen hükümlerdir.

-Davacı ... hakkında verilen hüküm değerlendirildiğinde davacının Turgutlu Cumhuriyet Başsavcılığınca mağdur ... Tireli'yi darp ettiği iddiasıyla gözaltına alındığı, 09.12.2016 tarihinde tutuklandığı, yapılan soruşturmada araç benzerliği nedeniyle davacının gözaltına alındığının ortaya çıktığını, 12.12.2016 tarihinde de serbest bırakıldığı, 15.12.2016 tarihinde de hakkında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği anlaşılmıştır. Yapılan haberde "Saldırganyakalandı", ”6 ay önce de başka kadını tekmelemiş" başlığı altında davacının açık şekilde yüz fotoğrafı yayınlatılarak bizzat isminin yazılıp teşhir edildiği, davacının hamile kadına bizzat saldırdığı yönünde haber yapılmıştır.

-Kullanılan fotoğraflar, ibareler, eleştiri, iddia sınırlarını aşarak davacının toplum nezdinde itibarının sarsılmasına ve küçük düşürülmesine sebebiyet vermiş dolayısıyla masumiyet karinesi ihlal edilmiştir.

-Bu sebeple davacı lehine manevi tazminata hükmedilmesi gerektiği kanaatiyle sayın çoğunluğun görüşüne katılmamaktayız.
Yargıtay — Esas No: 2014/4456, Karar No: 2014/9102, Tarih: 24.06.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/4456 E.  ,  2014/9102 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi istenilmekle; duruşma için belli edilen gün ve saatte temyiz eden ... ile aleyhine temyiz istenilen Hazine vekili Avukat ... ve ... vekili Avukat Işıl ...geldiler. Gelenlerin yüzlerine karşı duruşmaya başlandı. Tarafların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmanın bittiği bildirildi. Süresi içinde inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı ... Mahkemesine verdiği dilekçe ile malik sıfatıyla zilyet olduğu taşınmazının 2/B çalışmaları sırasında orman sınırları içerisinde bırakıldığını öne sürerek bu bölümün orman sınırları dışına çıkarılarak adına tescili istemiyle dava açmıştır. Kadastro Mahkemesince yapılan yargılama sonunda mahkemenin görevsizliğine, dosyanın talep halinde Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmesi üzerine Asliye Hukuk Mahkemesince yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Yargıtay duruşması için belirlenen 1100.00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak duruşmada kendisini vekil ile temsil ettiren davalılara verilmesine,

temyiz karar harcı peşin yatırıldığından harç alınmasına yer olmadığına, 24.06.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23700, Karar No: 2013/20826, Tarih: 03.12.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/23700 E.  ,  2013/20826 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 125 ada 2 parsel sayılı 26313,07 m2 yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğunu ve davalı lehine zilyetlikle taşınmaz edinme koşullarının oluşmadığını öne sürerek dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine, dava konusu taşınmazın tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş;hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece dava ve temyize konu 125 ada 2 parsel sayılı taşınmaz üzerinde tespit tarihinde davalı yararına 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 14. maddesi hükmünde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiği gerekçe gösterilerek hüküm kurulmuş ise de varılan sonuç dosya içeriğine uygun düşmemektedir.

Şöyle ki; mahkemece keşif tutanağına yansıtılan gözlemde taşınmaz içerisinde çok sayıda irili ufaklı kayaların bulunduğu, bazı kısımlarının yoğun taşlık olmasına rağmen kimi kısımlarının ise düzlük daha az taşlık tarıma elverişli olduğu gözlenmiş,ziraat bilirkişi raporunda taşınmazın kayalıklardan oluşan taşlı toprak yapısında olduğu, taşlılık sorununun bulunduğu, taşınmazın büyük çoğunluğu kayalıklardan oluştuğu için arazide enstantif tarım yapılmayacağı ancak yer yer öbek şeklinde olan alanlarda tarla ziraatı yapılabileceği, bu alanın ise yaklaşık arazinin yarısı kadarını oluşturduğunu bildirmiş,orman bilirkişi de raporunda taşınmazın taşlık kayalık hali arazi konumunda olduğunu, keşif esnasında herhangi bir tarımsal faaliyet görülmediği, fazlaca taşlık, kayalık bir zemin olduğunu belirtmiştir. Bu belirtimler nazara alındığında dava konusu taşınmazın taşlık ve kayalık bir yapıda olduğu,taşınmaz üzerinde imar ve ihya çalışması yapılarak taşınmazın kültür arazisi haline getirilmediği anlaşılmaktadır. Nitekim teknik bilirkişi raporlarına aykırı düşen yerel bilirkişi ve tutanak bilirkişinin soyut ve gerekçesiz sözlerine de değer verilemez. Böylesi bir durumda taşınmaz üzerinde davalının ekonomik amacına uygun zilyetliğinin bulunmadığının kabulü zorunludur.

Hal böyle olunca mahkemece; davanın kabulüne , dava konusu taşınmazın davacı Hazine adına tapuya tesciline karar verilmesi gerekirken delillerin değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm oluşturulması isabetsiz, davacı Hazine'nin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 03.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi .
Yargıtay — Esas No: 2023/3495, Karar No: 2024/7122, Tarih: 04.12.2024

**12. Ceza Dairesi         2023/3495 E.  ,  2024/7122 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/153 E. 2023/190 K.

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında Dairemizce verilen bozma ilamı üzerine kurulan hükmün; katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan 5237 sayılı TCK'nın CK'nın 85/1, 62/1, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince 15.200,00 TL adli para cezasına ilişkin kararının, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 09.01.2019 tarihli kararıyla bozulmasına karar verildiği, mahkemece bozma sonrası sanık hakkında taksirle öldürme suçundan 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c maddesi uyarınca beraatine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri; bebeğin sağlıklı bir şekilde dünyaya gelmesine; bebekteki fiziksel durumlar (titreme, hırıltı, irkilme) Adli Tıp Kurulunca konulan TTN tanısının bilinmesine; bunun tedavisine yönelik gerekli tıbbi atımları atmayan doktor ve hemşirenin kusurlu olmalarına; sanık ...'nin tıp kurallarına uygun bir davranışı dahi bulunmamasına rağmen 17.11.2022 tarih ve 317 karar sayılı Adli Tıp 3. Üst Kurulunun tıbbi kanaat içermeyen raporunun esas alınarak sanık hakkında beraet kararı verilmesinin kamu vicdanını rahatsız ettiğine; katılanların 11 yıllık umutlarını da suya düşürdüğüne suçun hukuki nitelendirmesinde yanılgıya düşüldüğüne, beraat kararının bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; Katılan ...'in 16.01.2013 tarihinde... Hastanesinde saat 09.00 sıralarında sezeryan ile doğum yaptığı, doğumdan sonra anne ile bebeğin aynı odaya alınarak takiplerine devam edildiği, aynı gün saat 17.00 sıralarında sanık doktor ...'ın anne ile bebeğini muayene ettiği ve saat 24.00 sıralarında bebeğin vücudunda morluklar oluşması üzerine katılanın kardeşleri olan tanıkların sanık hemşire ...'i durumdan haber ettikleri, sanık hemşirenin bebeği muayene ettiği ve bebeğin iyi olduğunu söyleyerek, icapcı sanık doktoru durumdan haber etmediği, 17.01.2013 günü sabah 8.30 sıralarında bebeğin babası katılan ...'un, morlukların artması nedeniyle bebeği acil servise götürdüğü burada bebeğin müşahede altına alındığı ancak yapılan tüm müdahalelere rağmen bebeğin 09.21 sıralarında öldüğü olayda; her ne kadar tanık ... kollukta verdiği beyanında, sanık doktora bebeğin vücudunda meydana gelen morlukları söylediklerini beyan etmiş ise de duruşmada verdiği beyanında, tekrar muayene etmeye geleceğini düşündüğü için sanık doktora durumu söylemediklerini beyan ettiği, tanık ... aşamalardaki beyanlarında, sanık hemşireye bebeğin durumunu gösterdiklerini söylediği, katılan ...'un aşamalarda verdiği benzer beyanlarında, öğlen saatlerinde bebeği ziyarete geldiğinde bebeğin durumunun iyi olduğunu, olay günü saat 08.00 sıralarında bebeği tekrar ziyarete gittiğinde ise bebeğin vücudunda morluklar olduğunu görmesi üzerine bebeği acil servise götürdüğünü, eşinin yanında refakatçi olarak tanıkların kaldığını, tanıkların kendisine, bebeğin elinde saat 24.00 sıralarında morluklar oluşmaya başladığını ve hemen durumu hemşireye bildirdiklerini söylediklerini beyan ettiği, sanık hemşire ... tanık olarak verdiği beyanında, 16/01/2013 günü akşam saat 5:30-6:00 sıralarında sanık doktora eşlik ederek bebeğin kontrolünü yaptıklarını, bebekte herhangi bir sıkıntının olmadığını, ailenin de bir şikayetinin olmadığını, saatini hatırlamadığı bir sırada gece vakti bebeğin refakatçilerinin kat sorumlusu hemşireye bebeğin elinin morardığını bildirdiği bu hemşirenin de kendisine durumu aktarması üzerine gidip bebeği tekrar muayene ettiğini, muayene sırasında elinin üzerindeki morluk dışında bebekte her hangi bir bulguya rastlamadığını, nefes alıp verişinin normal olduğunu, morluğu ise doğum lekesi olarak değerlendirdiğini, olumsuz bir şey olmadığını düşündüğünden icapçı çocuk doktoru ...‘e haber vermediğini beyan ettiği, Adli Tıp 1. İhtisas Kurulunun 10.04.2014-17.04.2013-21.08.2013 tarihli raporlarında; bebeğin ölümünün yaygın amnion aspirasyonu ve TTN yenidoğanın geçiçi taşipnesi nedeniyle meydana geldiğinin belirtildiği, Yüksek Sağlık Şurasının 06.07

...‘e haber vermediğini beyan ettiği, Adli Tıp 1. İhtisas Kurulunun 10.04.2014-17.04.2013-21.08.2013 tarihli raporlarında; bebeğin ölümünün yaygın amnion aspirasyonu ve TTN yenidoğanın geçiçi taşipnesi nedeniyle meydana geldiğinin belirtildiği, Yüksek Sağlık Şurasının 06.07.2014 tarihli raporunda: ‘’SONUÇ ve KARAR: Dosyadaki bilgi, belge ve bulguların incelenmesi sonucu, otopsi raporunda mevcut amniyon aspîrasyonu ve konjesyone akciğer sonucu ölümün kuvvetle muhtemel olduğu, 16.01.2013 saat 17.00 de hastanın Dr. ... tarafından muayene edildiği ve tüm bulguların bu saatte doğal olduğu, daha sonra hasta yakınları tarafından gece saat 12.00’de bebeğin durumundaki değişikliklerin hemşirelere bildirildiği beyan edilse de bunun hemşire ifadeleri mevcut olmadığı için anlaşılamadığı, hemşirelerin hastanın durumunu bildikleri ve iddia edildiği gibi bir morarma ve kızarma varken bunu doktora haber vermemeleri durumunda kusurlu olacakları, doktora haber verildiği halde gelmedi ise ilgili doktorun kusurlu sayılacağı’’nın belirtilmesi karşısında; Ekim 2011 tarihinden itibaren kadın doğum bölümünde hemşire olarak görev yapan sanık ... eylemi ile ölüm neticesi arasında illiyet bağı bulunup bulunmadığının her türlü şüpheden uzak biçimde saptanması için önceki raporlarda irdelenecek şekilde bir kez de Adli Tıp Kurumu Genel Kurulundan rapor alındığı ve İstanbul Adli Tıp Kurumu Üçüncü Üst Kurulundan aldırılan 17/11/2022 tarihli 2022/317 sayılı rapora göre, ''Bebeğin ölümünün amniyon aspirasyonu, perinatal pnömoni ve fünisit sonucu meydana gelmiş olduğu, bebeğin ölüm nedeni dikkate alındığında solunum sistemi ile ilgili bulguların ilk dört saat içinde ortaya çıkmış olacağı, saat 17:00 da çocuk sağlığı ve hastalıkları uzmanı doktor ...'ın muayenesinde fizik vital bulguların normal olduğunu ifade ettiği, bu ifadenin doğru kabul edilmesi halinde bahsedilen gece saat 12.00 civarı çocuktaki kötüleşme (hırıltının artması ve eldeki morarma) ile ilgili otopside ilave başka bir patalojinin tanımlanmaması ayrıca hastalığının hangi serviste ile o hemşire tarafından takip edilmesi gerektiği ve takiplerin uygun olmadığının saptanması halinde serviste takibi yapan hemşirenin bu durumda sorumlu olacağı, dolayısı ile başka bir servisteki hastanın takibinden davalı hemşire ...'in sorumlu tutulamayacağı dikkate alındığında, davalı hemşire ...'in eylemlerinin tıp biliminin genel kabul görmüş ilke ve kurallarına uygun olduğunun belirtildiği'' anlaşıldığından sanık ... hakkında taksirle öldürme suçundan açılan kamu davasındaki eylemine ilişkin olarak taksirinin olmaması nedeniyle CMK 223/2-c maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

27.05.2022 tarih, 31848 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7406 sayılı Türk Ceza Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 14. maddesi ile 3359 sayılı Kanuna aşağıdaki ek madde eklenmiştir.

''EK MADDE 18- Yükseköğretim Kanunu'nun 53 üncü maddesinde yer alan soruşturma usulüne tabi olanlar hariç olmak üzere, kamu veya özel sağlık kurum ve kuruluşları ve vakıf üniversitelerinde görev yapan hekim ve diş hekimleri ile diğer sağlık meslek mensuplarının sağlık mesleğinin icrası kapsamında yaptıkları muayene, teşhis ve tedaviye ilişkin tıbbi işlem ve uygulamalar nedeniyle yapılan soruşturmalar hakkında 02.12.1999 tarihli ve 4483 sayılı Memurlar ve Diğer Kamu Görevlilerinin Yargılanması Hakkında Kanun hükümleri uygulanır. Soruşturma izni, Sağlık Bakanlığı bünyesinde kurulan Mesleki Sorumluluk Kurulu tarafından verilir. Mesleki Sorumluluk Kurulu, özel sağlık kurum ve kuruluşları ve vakıf üniversitelerinde görev yapan hekim ve diş hekimleri ile diğer sağlık meslek mensupları bakımından il sağlık müdürlüklerinde görevli başkan veya yardımcılarını da ön inceleme yapmak üzere görevlendirebilir. Soruşturma izni verilmesine ilişkin 4483 sayılı Kanun'un 7 nci maddesindeki süreler, iki kat olarak uygulanır. Mesleki Sorumluluk Kurulunun kararlarına karşı Ankara Bölge İdare Mahkemesine itiraz edilebilir.” amir hükmü gereği,

Özel sağlık kuruluşunda görev yapan sanık hakkında Mesleki Sorumluluk Kurulundan; soruşturma izni istenmesi ve hukuki durumunun buna göre değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle başkaca yönleri incelenmeyen Erzincan 1. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik katılanlar vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,04.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9219, Karar No: 2015/23977, Tarih: 21.04.2015

**15. Ceza Dairesi         2014/9219 E.  ,  2015/23977 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme, yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Katılanın 1030 Sicil numarası ile ... Barosuna kayıtlı avukatlardan olduğu ve sanığın boşandığı eşinin boşanma davasında avukatlığını yaptığı, sanık ile eşinin ... Aile Mahkemesi nin 2005/27 Esas 2005/542 Karar sayılı kararı ile boşanmalarına karar verildiği, bu durumdan rahatsız olan sanığın boşandığı eşinin avukatlığını yapan katılanın çalışmış olduğu büronun önüne giderek katılanın burnuna vurup yaralayıp gözlüğünün kırılmasına yol açarak malına zarar verdiği oluş ve dosya kapsamından anlaşılmakla, mahkemenin sübutu kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafii ve sanık müdafinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın tek bir eylemi ile hem katılanı burnundan yaralayıp hem de gözlüğüne zarar verdiği olayda, 5237 sayılı TCK'nın 44. maddesinde düzenlenen fikri içtima hükümleri gereğince sanığın yalnızca en ağır cezayı gerektiren suçtan cezalandırılmsı gerektiği gözetilmeden, iki ayrı suç kabulü ile yazılı şekilde her iki suçtan da mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21/04/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.