muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/699, Karar No: 2021/2921, Tarih: 26.04.2021

**16. Ceza Dairesi         2020/699 E.  ,  2021/2921 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2 ve 3713 sayılı Kanunun 3, 5/1 maddeleri ile TCK'nın 62/1, 53/1-2-3, 58/9 ve 63 maddeleri uyarınca verilen mahkumiyet kararlarına ilişkin istinaf başvurularının esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Hükmolunan cezanın süresine göre şartları bulunmadığından sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin CMK'nın 299. maddesi uyarınca REDDİNE,

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Sanık ... yönünden;

Yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip sanığın suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezaları azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler

yerinde görülmediğinden, temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA,

2-Sanıklar ..., ..., ... ve ... yönünden;

Yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip, suçun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezaları azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmalar inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar müdafiilerinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a- Sanıklar ... ve ...’ın temyiz aşamasında sundukları etkin pişmanlık hükümlerinden yararlanmak istedikleri beyanlarını muhtevi dilekçeleri de dikkate alınarak; duruşmada hazır edilerip etkin pişmanlık kurumunun mahiyet ve şartları anlatıldıktan sonra yeniden ayrıntılı olarak dinlenmeleri, safahatta pişmanlıklarını gösterecek şekilde örgüt içerisinde kaldıkları süre, örgütsel faaliyet ve konumları ile örgütün yapısı, faaliyetleri ve diğer mensupları hakkında bilgi verdikleri anlaşılan sanıklar ... ve ... da dahil olmak üzere usulüne uygun teşhis işlemi yaptırılıp verilen bilgilerin doğruluk ve faydalılık durumları da yetkili mercilerden sorulduktan sonra sonucuna göre sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 221. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmasında zorunluluk bulunması,

b- Sanık ... Benalbaıde hakkında dosya içerisinde mevcut interpol birimi tarafından terör örgütleri ile bağlantısı olduğu gerekçesi ile bilgi amaçlı olarak tanzim edilen difüzyon belgesinde, gerçek isminin 22.08.1986 doğumlu Khaled Bombayda olduğunun ve Benelbaida Yunis, Britani Faris, Al Britani Faris, Benelbaida Younis, Yunis Beneldaida ve Al Britani Abu Farris olmak üzere toplamda altı tane sahte isim kullandığının bildirilmesi karşısında sanığın bildirdiği kimlik bilgilerinin doğru olup olmadığı yetkili birimlerden sorularak tespit edilmeden eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, bu sebeplerden dolayı CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, sanıkların tutuklulukta geçirdikleri süre, bozma nedeni, atılı suç için kanun maddelerinde öngörülen ceza miktarı ve mevcut delil durumu gözetilerek tahliye taleplerinin reddi ile tutukluluk hallerinin devamına, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Şanlıurfa 5. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.04.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/96, Karar No: 2015/6026, Tarih: 24.03.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/96 E.  ,  2015/6026 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, meslek hastalığı sonucu malüliyetinden doğan maddi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava nitelikçe; meslek hastalığına bağlı olarak % 10,10 oranındaki sürekli iş göremezlik nedeniyle, maddi tazminat istemine yöneliktir.

Mahkemece meslek hastalığının kaçınılmazlık nedenine bağlı olarak ortaya çıktığının kesinleşen manevi tazminat davasında belirlendiğinden bahisle, davacının maddi tazminat isteminin kabulüne karar verilmişse de, eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidildiği anlaşılmaktadır.

Davanın niteliği dikkate alındığında, mükerrer ödemeye ve sebepsiz zenginleşmeye yol açılmamak için, ... ... Kurumu tarafından bağlanan gelirlerin ilk peşin değeri ile varsa geçici iş göremezlik ödeneğinin, rücu edilebilecek kısmının hesaplanarak, bilirkişi raporunda belirlenen zarar tutarından indirilmesi gerektiği ortadadır. Kurumca rücu edilebilen peşin değerin ise işveren ve üçüncü kişilerin kusurları ile sınırlı bulunduğu açıktır.

İşverenin, tazminattan sorumlu tutulması giderek, tazminat miktarının belirlenmesi; meslek hastalığının tespit tarihinde yürürlükte bulunan İş Kanunun 77. ve iş sağlığı ve güvenliği yönetmeliğinin öngördüğü önlemlerin işyerinde olup olmadığının saptanması ile mümkündür. Bu yönün, başka bir anlatımla, işverenin kusurlu olup olmadığı, varsa kusur oranının ise uzman bilirkişiler tarafından düzenlenecek kusur raporu ile tespit edileceği tartışmasızdır. Oysa manevi tazminat davasında, hakimlik mesleğinin gerektirdiği, genel ve hukuki bilgi ile çözümlenmesi mümkün olmayan, özel ve teknik bilgiyi gerektiren konuda bilirkişiye gidilmeden, tarafların meslek hastalığının ortaya çıkmasında kaçınılmazlık olgusunun varlığına ilişkin beyanları yeterli görülmek suretiyle bilirkişi yerine geçilerek sorunun çözümlediği görülmektedir. Öte yandan maddi tazminat davasında ... tarafından bağlanan gelirin peşin sermaye değerinin ve varsa Kurumca ödenen geçici iş göremezlik ödeneğinin rücu edilebilir bölümünün indirimi gerekli olup, rücu edilebilir bölümün bulunup bulunmadığının belirlenmesinin ise özel ve teknik bilgiyi gerektiren bir konu olduğu, taraf beyanlarıyla değil, ancak bilirkişiye gidilerek alınacak kusur raporu sonrasında belirlenebileceği ortadadır. Hal böyle olunca da manevi tazminat davasındaki, usulünce alınmış bir kusur bilirkişi raporuna dayanmayan, davanın taraflarının beyanları ile ortaya çıkan kaçınılmazlığa ilişkin değerlendirmenin, görülmekte olan maddi tazminat davasında hükme esas alınamayacağı ortadadır.

Yapılacak iş, işçi sağlığı iş güvenliği konularında uzman bilirkişilerden, İş Kanununun 77. Maddesi ile yönetmelik hükümleri göz önünde tutularak yöntemince rapor alınmak, alınan raporu mevcut delillerle birlikte değerlendirmek ve buna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece yukarıda açıklanan maddi ve hukuksal olgular dikkate alınmadan, yazılı şekilde hüküm kurması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre, davalının sair temyiz itirazlarının ilerde incelenmesine, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine

24.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17869, Karar No: 2013/16298, Tarih: 22.11.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/17869 E.  ,  2013/16298 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Kangal Sulh Hukuk, Malatya 2.Sulh Hukuk ve Ankara 3.Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, kısıtlı adayının vesayet altına alınması istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir. “Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümlerine yer verilmiştir.

Dosya kapsamından, kısıtlı adayı ...'ün, adrese dayalı nüfus kayıt sistemindeki yerleşim yeri olan, ".. Mahallesi, Özal Bulvarı, No:161/,33 Pursaklar/ Ankara adresinin özel rehabilitasyon yeri olduğu, söz konusu yere yerleştirilmeden önce, "Vatan Caddesi, 26. Sokak, No:3 .../ Malatya" adresinde ikamet ettiği, Kangal İlçe Jandarma Komutanlığının 17.03.2013 tarihli tutanağı ile anlaşılmıştır.

Bu durumda,Türk Medeni Kanununun 22. maddesi uyarınca bakım ve sağlık kurumuna konulmanın yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmamasına göre, uyuşmazlığın Malatya 2.Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK.'nun 21 ve 22. maddeleri gereğince Malatya 2.Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 22.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1711, Karar No: 2018/186, Tarih: 23.01.2018

**1. Ceza Dairesi         2017/1711 E.  ,  2018/186 K.**

**"İçtihat Metni"**

(KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ)

Edirne Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunan ...'in, yol dahil 4 gün olarak belirlenen özel izninin 7 gün olarak verilmesi talebinin reddine ilişkin anılan Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünün 13/02/2017 tarihli ve 2017/3235 sayılı kararına yönelik şikayetin kabulü ile anılan kurum kararının kaldırılmasına dair Edirne 1. İnfaz Hakimliğinin 07/03/2017 tarihli ve 2017/302 esas, 2017/425 sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin Edirne 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 24/03/2017 tarihli ve 2017/316 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Her ne kadar Edirne 1. İnfaz Hakimliğince, hükümlünün kaldığı açık ceza infaz kurumunda çalıştığı yer ve aylık çalışma süresi ile başka cezaevlerinde bulunan ve aynı nitelikteki işlerde çalışan hükümlüler hakkındaki yol izni süresi uygulamaları bir bütün olarak değerlendirilerek hükümlünün 4 günlük yol izni verilmesi talebi kabul edilmiş ise de;

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun "Özel İzin" başlıklı 95. maddesinde yer alan "(1) Açık ceza infaz kurumlarında bulunanlarla kapalı ceza infaz kurumunda olup da açık ceza infaz kurumlarına ayrılmaya hak kazananlara, aileleriyle bağlarını sürdürmelerini veya güçlendirmelerini ve dış dünyaya uyumlarını sağlamak amacıyla kurum en üst amirinin önerisi ve Cumhuriyet Başsavcılığının onayı ile üç ayda bir, yol hariç üç güne kadar izin verilebilir." ve Ceza İnfaz Kurumlarının Yönetimi ile Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Tüzük'ün "Özel İzin" başlıklı 140. maddesinde yer alan" (1) Açık kurumlarda bulunanlarla, kapalı kurumda olup da açık kurumlara ayrılmaya hak kazandığı halde, nakledileceği kurumun kapasitesi ve/veya hükümlünün yaşı ve sağlığı gibi nedenlerle açık kurumlara gidemeyenler ile çocuk eğitimevlerinde bulunanlara, aileleriyle bağlarını sürdürmelerini veya güçlendirmelerini ve dış dünyaya uyumlarını sağlamak amacıyla kurum en üst amirinin önerisi ve Cumhuriyet Başsavcılığının onayı ile yılda en çok üç kez olmak üzere her defasında yol hariç üç güne kadar izin verilebilir.

(2) (Danıştay Onuncu Dairesinin 11.11.2013 tarih ve 2009/5621 E.; 2013/7943 K.sayılı kararı ile iptal edilmiştir.)

(3) İzinler o güne kadar infaz edilen sürenin hükümlülük süresinden indirilerek bulunacak süreye göre hesaplanır.

(4) Haklarında özel izin kullanılmasına karar verilen hükümlülere kurumdan ayrılmadan önce kurum idaresince "izin belgesi" düzenlenerek verilir. Bu belge, hükümlünün iznini geçireceği yer Cumhuriyet Başsavcılığınca onaylanır.

S/2

(5) Hükümlülerin özel izin kullanmasında iç ve dış güvenlik görevlilerinin gözetimi aranmaz.

(6) Gidilecek mesafe göz önünde bulundurularak gidiş geliş için toplam dört günü geçmemek üzere yol izni verilir.

(4) Haklarında özel izin kullanılmasına karar verilen hükümlülere kurumdan ayrılmadan önce kurum idaresince "izin belgesi" düzenlenerek verilir. Bu belge, hükümlünün iznini geçireceği yer Cumhuriyet Başsavcılığınca onaylanır.

S/2

(5) Hükümlülerin özel izin kullanmasında iç ve dış güvenlik görevlilerinin gözetimi aranmaz.

(6) Gidilecek mesafe göz önünde bulundurularak gidiş geliş için toplam dört günü geçmemek üzere yol izni verilir.

(7) Belirlenen sürelere uygun olarak izne gönderilen hükümlüler, aynı yıl içinde, infaz ettikleri ceza süreleri dikkate alındığında yeni izin hakları elde ederlerse, bir kez daha izne gidebilme imkânından yararlanırlar." şeklindeki düzenlemeler gereğince, açık ceza infaz kurumlarında bulunan hükümlülere yol hariç üç güne kadar özel izin, ayrıca gidilecek mesafe göz önünde bulundurularak gidiş geliş için toplam dört günü geçmemek üzere de yol izninin verileceğinin hüküm altına alındığı, somut olayda Edirne Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü ...'in özel iznini aynı il sınırları içerisinde bulunan ... Köyünde kullanacağının anlaşılması karşısında, hükümlünün özel iznini geçireceği yerin gidiş geliş mesafesi gözetildiğinde anılan kurum tarafından verilen izin süresinin makul olduğu gözetilmeden, itirazın bu yönden kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 28/07/2017 gün ve 94660652-105-22-5270-2017- Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına göre yerinde görüldüğünden, Edirne 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 24/03/2017 tarihli ve 2017/316 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nun 309. maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZULMASINA, diğer işlemlerin yapılabilmesi için dosyanın Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23/01/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/32923, Karar No: 2013/28490, Tarih: 09.07.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/32923 E.  ,  2013/28490 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Bilirkişi raporunda atılı suç nedeniyle ormanda herhangi bir tahribatın bulunmadığı, yerin eski açma sahası olduğu, herhangi bir ağacın kesilmediği, diri örtü kesim ve temizliğinin yapılmadığı bu nedenle bir zararın söz konusu olmadığı belirtilmesine karşın sanığın idarenin zararını gidermemesi gerekçesiyle 5271 sayılı CMK'nin 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan verilen hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 09.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14178, Karar No: 2011/15877, Tarih: 22.12.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2011/14178 E.  ,  2011/15877 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 11.02.2008 gününde verilen dilekçe ile satış vaadi sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 28.06.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, taşınmaz satış vaadi sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Davalı, sözleşmelerin mevcut olan kira sözleşmesinin teminatını teşkil etmek üzere düzenlendiğini, açılan davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava kabul edilmiş, 32 ada 16 sayılı parselin tapu kaydının iptali ile %20’sinin vaat alacaklısı ... adına tesciline karar verilmiştir.

Hükmü, davalı temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Dosyada yer alan bilgi ve belgelerden; sözleşmelerin vaat alacaklısı ...’ın öldüğü, mirasçılarının davaya katılması sağlananlar ..., Maria Çağdaş ve Faris Çağ Çağdaş olduğu anlaşılmaktadır. Dolayısıyla davanın kabulü halinde iptal edilen payın vaat alacaklısı ...’ın bu mirasçıları adına tescili gerekir.

Mahkemece yapılan bu saptama bir yana bırakılarak ölü kişi adına ve (%...) şeklinde ifadeyle tescil hükmü kurulması doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, hükmün 2.bentte yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde iadesine, 22.12.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8952, Karar No: 2013/16721, Tarih: 14.11.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/8952 E.  ,  2013/16721 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

Dosya arasındaki takip dosyasının eldeki dava ile ilgisinin bulunmadığı anlaşıldığından ve incelenmesi gerekli görüldüğünden;

.....2012/19792 sayılı Takip dosyası ile Pendik 1. İcra Müdürlüğü’nün 2012/3534 sayılı talimat dosyalarının okunaklı onaylı birer örneğinin tüm belgeleri ile noksansız ve sıralı olarak temin edilip eklenmesinden sonra gönderilmesi için dosyanın Mahalline İADESİNE, 14.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

....
Yargıtay — Esas No: 2007/5517, Karar No: 2007/6412, Tarih: 17.05.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/5517 E.  ,  2007/6412 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil istemine ilişkin davada ... Asliye Ticaret ve 1. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, tapu iptali, tescil ve elatmanın önlenmesi istemidir.

Dosya kapsamından, davanın 06.08.2001 tarihinde asliye hukuk mahkemesine açıldığı, ... İlinde H.S.Y.K.'nın 20.07.2006 tarih 352 sayılı kararı ile Müstakil Asliye Ticaret Mahkemesi kurulup, 21.08.2006 tarihinde faaliyete geçmesi sebebiyle dosyanın ticaret mahkemesine gönderilmesine karar verildiği, asliye ticaret mahkemesince de davanın mutlak ticari dava olmadığı, iş bölümü itirazında bulunulmadığı gerekçeleri ile görevsizlik kararı verilip, dosyanın asliye hukuk mahkemesine gönderilmesine karar verildiği anlaşılmaktadır.

T.T.Y.'nın 4. maddesinde mutlak ticari davalar sınırlı olarak belirtilmiş olup, aynı yasanın 5. maddesinde de aksine hüküm olmadıkça, dava olunan şeyin değerine göre asliye hukuk veya sulh hukuk mahkemesinin ticari davalara dahi bakmakla görevli olduğu hüküm altına alınmıştır.

... İlinde H.S.Y.K.'nın 20.07.2006 tarih 352 sayılı kararı ile asliye ticaret mahkemesi kurulup, 21.08.2006 tarihinde faaliyete geçtiği, ancak eldeki davanın mutlak ticari dava olmadığı anlaşılmakla, davanın asliye ticaret mahkemesi kurulmadan önceki açıldığı hukuk mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 17.05.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7523, Karar No: 2025/3208, Tarih: 19.02.2025

**4. Ceza Dairesi         2022/7523 E.  ,  2025/3208 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/112 E., 2019/244 K.

SUÇ : Cumhurbaşkanına hakaret

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen beraat hükmüne yönelik olarak katılan vekili ile O yer Cumhuriyet savcısının istinaf talebi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince duruşmalı yapılan incelemede sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi özetle; atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığına, eylemin düşünce ve ifade özgürlüğü kapsamında kaldığına, kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.10.2008 tarihli ve 170-220 sayılı kararında da belirtildiği üzere; hakaret fiilinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin şeref, haysiyet ve namusu, toplum içindeki itibarı, diğer fertler nezdindeki saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleştirilmesi gerekmektedir. Somut bir fiil ya da olgu isnat etmek veya sövmek şeklindeki seçimlik hareketlerden biri ile gerçekleştirilen eylem, bireyin onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte ise hakaret suçu oluşacaktır.

Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kişilere yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövme fiilini oluşturması gerekmektedir.

İnsanın serbestçe haber, bilgi ve başkalarının fikirlerine ulaşabilmesi, edindiği düşünce ve kanaatlerden dolayı kınanamaması ve bunları tek başına veya başkalarıyla birlikte çeşitli yollarla serbestçe ifade edebilmesi, savunabilmesi ve yayabilmesi olarak kabul edilen, ifade özgürlüğü demokratik toplumun temelini oluşturan ana unsurlardan ve toplumun ilerlemesi ve bireyin gelişmesi için gerekli temel şartlardan birini oluşturmaktadır.

Anayasa'nın 26. maddesinde, "Herkes, düşünce ve kanaatlerini söz, yazı, resim veya başka yollarla tek başına veya toplu olarak açıklama ve yayma hakkına sahiptir.” hükmüne yer verilmiştir. Bunun yanında, bu hak, birçok uluslararası belgeye ve mahkeme kararına da konu olmuştur.