muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/6752, Karar No: 2025/1417, Tarih: 05.02.2025

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

b)Temyiz harçlarının tamamlanmaması sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren bir hafta içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra, dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

05.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/620, Karar No: 2024/15406, Tarih: 27.11.2024

**4. Ceza Dairesi         2022/620 E.  ,  2024/15406 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde sanık hakkında; hakaret suçundan verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hakaret suçundan verilen beraat hükmüne yönelik katılanın aleyhe istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince duruşma açılarak sanığın mahkumiyetine karar verilmek suretiyle hukuka aykırılığın düzeltilerek istinaf başvusurunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; suça konu sözün, ağır eleştiri ve kaba söz kapsamında kaldığı gözetilmeksizin mahkumiyet hükmü kurulmasının yerinde olmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanık savunması, katılanın beyanı, Facebook paylaşımı ve tüm dosya kapsamından; sanığın mahkumiyetine dair Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı anlaşılmakla, sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesinin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy çokluğuyla TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Bolvadin Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.11.2024 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY

TCK 125/1 maddede düzenlenen hakaret suçunun oluşması için bir kimseye onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu istinat etmek veya sövmek suretiyle onur, şeref ve saygınlığına saldırılması gerekir.

27.11.2024 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY

TCK 125/1 maddede düzenlenen hakaret suçunun oluşması için bir kimseye onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu istinat etmek veya sövmek suretiyle onur, şeref ve saygınlığına saldırılması gerekir.

Söylenen kırıcı her türlü sözün hakaret suçunun oluşturduğunun kabulü Anayasa ve Uluslararası Sözleşmeler ile güvence altına alınan ifade özgürlüğünün sınırlarını daraltacaktır.

İfade özgürlüğü ve başkasının şöhret ve haklarının çatıştığı durumda ifade özgürlüğüne üstünlük tanınmalı başkasının şöhret ve haklarına saldırı nedeniyle kişinin cezalandırılabilmesi için bu cezanın demokratik toplumda gerekli olması acil bir toplumsal gereksinime karşılık gelmesi ve orantılı olması gerekir.

AİHM’nin 07/12/1976 tarih 5493/12 başvuru nolu ...-Birleşik Krallık kararında belirttiği artık klasikleşen bir retorik ile söylersek “İfade özgürlüğü, toplumun ilerlemesi ve her insanın gelişmesi için esaslı koşullardan biri olan demokratik toplumun ana temellerinden birini oluşturur. İfade özgürlüğü, 10. maddenin sınırları içinde, sadece lehte olduğu kabul edilen veya zararsız veya ilgilenmeye değmez görülen 'haber' ve 'düşünceler' için değil, ama ayrıca Devletin veya nüfusun bir bölümünün aleyhinde olan, onlara çarpıcı gelen, onları rahatsız eden haber ve düşünceler için de uygulanır. Bunlar, çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin gerekleridir; bunlar olmaksızın demokratik toplum olmaz. Bu demektir ki, başka şeyler bir yana, bu alanda getirilen her 'formalite', 'koşul', 'yasak' ve 'ceza', izlenen meşru amaçla orantılı olmalıdır.

Somut olayımızda, sanığın yazdığı sözlerin kırıcı, nezaket dışı ve kaba olduğu konusunda bir kuşku bulunmamaktadır, ancak yazılan sözlerin ifade özgürlüğü kapsamında kabul edilmesi gerekir. Bu nedenle mahkumiyet hükmünün bozulması yerine onanması yönündeki sayın çoğunluğun görüşüne karşıyım.
Yargıtay — Esas No: 2015/29624, Karar No: 2015/30479, Tarih: 09.11.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/29624 E.  ,  2015/30479 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 13. İş Mahkemesi

TARİHİ : 21/05/2014

NUMARASI : 2011/866-2014/1371

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, ücret alacağı, fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil ile yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, davanın açılmamış sayılmasına karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı şirket bünyesinde çalışırken iş sözleşmesinin davalı tarafından haklı sebep olmadan feshedildiğini belirterek kıdem tazminatı ile ödenmeyen bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 21.05.2014 tarihli duruşmada, yeni duruşma gününün tebliği için masraf yatırılmadığı gerekçesi ile davacı vekilinin mazeretinin reddine karar verilmiş ve ikinki kez takipsiz bırakılan dava açılmamış sayılmıştır.

Karar, süresi içerisinde davacı tarafından temyiz edilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 150/1. maddesinde; "Usulüne uygun şekilde davet edilmiş olan taraflar duruşmaya gelmedikleri ve gelip de davayı takip etmeyeceklerini bildirdikleri taktirde dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilir"

Anılan Kanun'un 320/4. maddesinde; "Basit yargılama usulüne tabi davalarda, işlemden kaldırılmasına karar verilmiş olan dosya, yenilenmesinden sonra takipsiz bırakılırsa, dava açılmamış sayılır." düzenlemesine yer verilmiştir.

Dava, 12.08.2011 tarihinde 6100 sayılı Kanun yürürlüğe girmeden önce açılmıştır. Davacı vekili ilk defa 04.06.2013 tarihinde, anılan kanun yürürlüğe girdikten sonra davayı takipsiz bırakmış ve mahkemece dosya işlemden kaldırılmıştır. 17.02.2014 tarihli duruşmada, bilirkişi raporundaki hesap hatalarının giderilmesi için ek rapor alınmasına ve 65,00 TL gider avansının davacı tarafından iki haftalık kesin süre içerisinde ödenmesine karar verilmiştir. Duruşma 21.05.2014 tarihine bırakılmıştır. Davacı vekili belirtilen tarihteki duruşmaya UYAP ortamından gönderdiği mazeret dilekçesinde, Giresun Dereli Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/93-94-95-96 esas sayılı dosyalarındaki keşifler sebebi ile katılamayacağını bildirmiş ve yeni bir duruşma günü belirlenmesini talep etmiştir. Mahkemece, eksik kalan gider avansının tamamlanmadığı ve mazeret dilekçesi ekinde masraf bulunmadığı, davacı vekilinin duruşma gününden ne şekilde haberdar edileceğini de bildirmediği gerekçesi ile mazeretinin reddine karar verilmiştir. Ardından 6100 sayılı Kanun'un 320/4. maddesi gereğince ikinci kez takipsiz bırakılan dava açılmamış sayılmıştır.

Davacı vekili UYAP ortamından gönderdiği mazeret dilekçesinde, Giresun Dereli Asliye Hukuk Mahkemesinde keşfi bulunduğu yönünde geçerli bir mazeret bildirmiştir. Aynı yöntemle, belirlenecek duruşma gününün öğrenilmesi mümkün olup, yeni duruşma gününün tebliği için masraf yatırılmamış olması mazeretin reddini gerektirmez. Mahkemece mazeretin kabulü ile yargılamaya devam edilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile mazeretin reddedilmesi ve ardından dosyanın ikinci kez takipsiz bırakıldığı gerekçesi ile davanın açılmamış sayılması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 09.11.2015 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, kararın onanması gerekir görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun bozma kararına katılamıyorum.09.11.2015

KARŞI OY

"..5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanun'un 7. maddesine göre Iş Mahkemelerinde uygulanan şifahi yargılama usulünü düzenleyen HUMK'un 473 vd. maddeleri 6100 sayılı HMK'nın 450. maddesinle yürürlükten kaldırılmıştır. Yasa'nın 316/d bendine göre "hizmet ilişkisinden doğan davalara", 316/g maddesine göre de "Diğer kanunlarda yer alan ve yazılı yargılama usulü dışındaki yargılama usullerinin uygulanacağı belirtilen dava ve işlere" basit yargılama usulünün uygulanması gerektiğinden eldeki uyuşmazlığa basit yargılama usulünün uygulanması gerektiği açıktır.

Basit yargılama usulüne ilişkin kurallar HMK'nın 316-322. maddelerinde düzenlenmiş olup Yasa'nın 320/4 maddesine göre basit yargılama usulüne tabi davalarda, işlemden kaldırılmasına karar verilmiş olan dosya, yenilenmesinden sonra takipsiz bırakılırsa, davanın açılmamış sayılmasına karar verilir ve Yasa'nın 322/1 maddesine göre bu Kanun ve diğer kanunlarda basit yargılama usulü hakkında hüküm bulunmayan hâllerde, yazılı yargılama usulüne ilişkin hükümler uygulanır.

HMK'nın 150. maddesine göre usulüne uygun şekilde davet edilmiş olan taraflar, duruşmaya gelmedikleri veya gelip de davayı takip etmeyeceklerini bildirdikleri takdirde dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilir. İşlemden kaldırıldığı tarihten başlayarak üç ay içinde yenilenmeyen davalar, sürenin dolduğu gün itibarıyla açılmamış sayılır ve mahkemece kendiliğinden karar verilerek kayıt kapatılır.

HMK'nın 150. maddesine göre usulüne uygun şekilde davet edilmiş olan taraflar, duruşmaya gelmedikleri veya gelip de davayı takip etmeyeceklerini bildirdikleri takdirde dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilir. İşlemden kaldırıldığı tarihten başlayarak üç ay içinde yenilenmeyen davalar, sürenin dolduğu gün itibarıyla açılmamış sayılır ve mahkemece kendiliğinden karar verilerek kayıt kapatılır.

6100 HMK'nın 30. maddesine "Hâkim, yargılamanın makul süre içinde ve düzenli bir biçimde yürütülmesini ve gereksiz gider yapılmamasını sağlamakla yükümlüdür" ve HMK'nın 150/2 maddesinde ifade edildiği üzere "geçerli bir özrü olmaksızın duruşmaya gelmeyen taraf yokluğunda yapılan işlemlere itiraz edemez." Bu hükümler birlikte değerlendirildiğinde; Anayasa'nın 141/son ve HMK'nın 30. maddelerine göre "Davalarınen az giderle ve mümkün olan süratle sonuçlandırılması" biçiminde açıklanan temel ilke çerçevesinde davacının duruşmaya katılmama gerekçesi "geçerli bir özür" olarak kabul edilebilir.

Somut olayda davacı vekili bir başka mahkemede görülmekte olan davaların aynı gün yapılacak keşiflerin de hazır bulunacağını belirterek mazeretli sayılmasını ve yeni duruşma günü belirlenmesini talep etmiştir. Ancak temyiz dilekçesine eklemiş olduğu keşfe ilişkin ara karar zaptının mazeret dilekçesine eklenmediği gibi yeni duruşma günü ve saatinin tebliği için gerekli tebligat pulunuda vermemiştir.

Mahkemece davacı vekilinin bir önceki duruşmada hazır olduğu verilen ara kararlarından haberdar olduğu mazeret dilekçesi ekinde masraf olmadığı gibi duruşma gününden ne şekilde haberdar edilmek istendiğine ilişkin beyanda bulunmadığı gerekçesiyle ikinci kez müracata bırakılan davanın HMK 320/4. md. uyarınca açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Davacı adına iki vekil Avukat O. K.. ve A..A.. Kalaycının vekalet görevini üstlenmiş olduğuda gözetilerek sadece Avukat O. K.. tarafından verilen ve "Davaların en az giderle ve mümkün olan süratle sonuçlandırılması" biçimdeki temel ilkeye aykırı olarak yeni duruşma gününün tebliğ masrafını içermeyen ve belgelenmeyen mazeretin reddine ilişkin mahkeme kararı usul ve yasaya uygun olduğundan kararın bozulmasına ilişkin sayın çoğunluğun görüşüne katılmamaktayım.09.11.2015
Yargıtay — Esas No: 2012/22540, Karar No: 2013/2202, Tarih: 14.02.2013

**5. Hukuk Dairesi         2012/22540 E.  ,  2013/2202 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor değer biçme yöntemi bakımından yasa hükümlerine uygundur.Ancak;

1-Dava konusu olmayan ve taşınmaz üzerinde bulunan enerji nakil hattının dava konusu enerji nakil hattından daha önce tesis edilip edilmediği araştırılarak, tesis edilmişse; taşınmazın tamamı üzerinde meydana getireceği değer kaybı karşılığı belirlenerek, taşınmazın değerinin belirlenmesi gerektiği düşünülmeden, eksik araştırma ile karar verilmesi,

2-Dava konusu taşınmazın niteliği, geometrik durumu, yüzölçümü ve dava konusu olan enerji nakil hattı güzergahı dikkate alınarak irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranının taşınmazın tüm değerinin yüzde dördünü geçemeyeceği gözetilmeden daha yüksek oranda değer düşüklüğü tespit eden rapora göre irtifak hakkı bedelinin fazla tespiti,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/498, Karar No: 2022/247, Tarih: 03.03.2022

**Hukuk Genel Kurulu         2019/498 E.  ,  2022/247 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

1. Taraflar arasındaki “İtirazın iptali" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İzmir 5. İş Mahkemesince verilen davanın kısmen kabulüne ilişkin karar taraf vekillerinin temyizi üzerine Yargıtay 10. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, mahkemece Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

2. Direnme kararının taraf vekillerince temyizi sonrasında Hukuk Genel Kurulunca verilen usulden bozma kararı gereği yerine getirilerek direnme kararı verilmiştir.

3. Direnme kararı taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi:

4. Davacı ... (SGK/Kurum) vekili dava dilekçesinde; davalı şirkete ait işyeri sigortalılarından dava dışı Hayri Korkmaz’ın 17.11.2008 tarihinde İstanbul Meslek Hastalıkları Hastanesinde tedavi gördüğünü, istirahatli olduğu 17.11.2008-08.02.2009 tarihleri arasındaki sürede kendisine 1.626,56TL geçici iş göremezlik ödeneği ödendiğini ayrıca 1.434,05TL tedavi gideri yapıldığını, İstanbul Meslek Hastalıkları Hastanesinin 05.12.2008 tarihli sağlık kurulu raporunda dava dışı sigortalıda teşhis edilen hastalığın mesleki kronik kurşun intoksikasyonu olduğuna karar verildiğini, davalı işverenin iş sağlığı ve güvenliği önlemlerine uymaması nedeniyle meslek hastalığı meydana geldiğinden 506 sayılı Kanun’un 26/1. maddesi uyarınca sorumlu olduğunu, Kurum zararı olan 3.060,61TL’nin faizi ile birlikte tahsili için İzmir 11. İcra Müdürlüğünün 2009/1187 sayılı dosyası üzerinden yapılan takibe davalının itiraz ettiğini ileri sürerek itirazın iptali ile takibin devamına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabı:

5. Davalı ... Avcı Döküm Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi vekili cevap dilekçesinde; rücu hakkının kusura dayandığını, müvekkilinin ise işçilerin meslek hastalığına yakalanmaması için tüm iş sağlığı ve güvenliği önlemlerini almış olması nedeniyle kusurunun bulunmadığını, ayrıca kaçınılmazlık ilkesinin de göz önünde tutulması ve işçinin daha önce bu tür bir rahatsızlığı tetikleyici bir işyerinde çalışıp çalışmadığının belirlenerek konunun uzmanı bilirkişilerden rapor alınması gerektiğini, Kurumun tek taraflı olarak hazırladığı belgelerin kabulünün mümkün olmadığını belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemenin Birinci Kararı:

Mahkemenin Birinci Kararı:

6. İzmir 5. İş Mahkemesinin 23.09.2010 tarihli ve 2010/265 E., 2010/549 K. sayılı kararı ile; bölge çalışma müdürlüğünden celbedilen 3 klasör hâlindeki raporlar incelendiğinde işyerinde çalışan otuzdan fazla sigortalı için ayrı ayrı denetleme yapılarak sigortalıların tutulduğu meslek hastalığının oluşumunda davalı işverenin %100 kusurlu bulunduğu, ayrıca gerekli iş sağlığı ve güvenliği önlemlerinin alınmamış olması sebebiyle işyerinin birkaç kez kapatılmasına karar verildiğinin anlaşıldığı, bu nedenle davalının bu dosya yönünden kusurlu olup olmadığının belirlenmesine gerek görülmediği, davacı Kurumun 506 sayılı Kanun’un 26. maddesi uyarınca dava dışı sigortalı için yaptığı harcama ve ödemeleri talep edebileceği gerekçesiyle davanın kabulü ile itirazın iptaline, takibin aynen devamına karar verilmiştir.

Özel Dairenin Birinci Bozma Kararı:

7. İzmir 5. İş Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

8. Yargıtay 10. Hukuk Dairesinin 30.01.2012 tarihli ve 2010/14495 E., 2012/1086 K. sayılı kararı ile, öncelikle dava dışı sigortalının davalı işyerinden önce çalıştığı işyerlerinin ve buralarda hangi ortamda çalıştığı, bu işyerlerindeki çalışmalarının meslek hastalığı sonucu oluşan sürekli iş göremezlik oranına etkisi olup olmadığının gerekirse çalışma yerlerinde keşif de yapılarak belirlenmesi, meslek hastalığının engellenmesinde, iş güvenliği mevzuatına göre işverence hangi önlemlerin alınması gerekeceği, bu önlemlerin işverence alınıp alınmadığı ve alınmış önlemlere sigortalının uyup uymadığının irdelenerek meslek hastalığının oluşumunda davalının kusurunun tespiti için konunun uzmanı bilirkişilerden kusur raporu alınması, kusur irdelemesinde belli oranda bir kaçınılmazlıktan söz edilmesi gerekeceğinin göz önünde bulundurulması, ayrıca dava dışı sigortalıyı çalıştıran diğer işverenlerin kusurlu olduğu sonucuna varılacak olursa her işverenin sadece kendi kusuru oranındaki maddi zarar miktarından sorumlu tutulması gerektiği dikkate alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle karar bozulmuştur.

Mahkemenin İkinci Kararı:

Mahkemenin İkinci Kararı:

9. İzmir 5. İş Mahkemesinin 04.11.2013 tarihli ve 2012/139 E., 2013/621 K. sayılı kararı ile; bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucu davacının daha önce çalıştığı işyerlerinin faaliyet alanı itibariyle mevcut hastalığa etkisinin olmadığı, davalı işyerinde yürütülen işin sigortalıda oluşan meslek hastalığına neden olduğu, aynı işyerinde çalışmış işçiler tarafından İzmir mahkemelerinde açılan davalarda işçilerin davalı işyerindeki çalışma nedeniyle meslek hastalığına yakalandıklarının belirlendiği, ayrıca davalının gerekli iş sağlığı ve güvenliği önlemlerini alması hâlinde çalışanların meslek hastalığına yakalanmasının önüne geçilebileceğinin ve bu nedenle meslek hastalığının oluşumunda kaçınılmazlığın söz konusu olmadığının tespit edildiği, netice itibariyle emsal dosyalarda da saptandığı üzere dava dışı sigortalının meslek hastalığına davalı işyerindeki çalışması nedeniyle yakalandığı, davalı işverenin %90, dava dışı sigortalının ise %10 oranında kusurlu olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davalının itirazının kısmen iptaline, 2.754,55TL asıl alacak ile 185,78TL işlemiş faiz olmak üzere 2.940,33TL üzerinden takibin devamına, asıl alacağa takip tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesine, fazla istemin reddine karar verilmiştir.

Özel Dairenin İkinci Bozma Kararı:

10. İzmir 5. İş Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararını süresi içinde taraf vekilleri temyiz etmiştir.

11. Yargıtay 10. Hukuk Dairesinin 24.03.2014 tarihli ve 2013/25256 E., 2014/6654 K. sayılı kararı ile davacı Kurum vekilinin temyiz isteminin miktar itibariyle reddine; davalı vekilinin ise sair temyiz itirazlarının reddine karar verildikten sonra; "...Mahkemece, meslek hastalığının oluşumunda kaçınılmazlığın bulunmadığını bildiren bilirkişi raporu esas alınarak hüküm kurulmuş ise de, meslek hastalığında, işveren bu konuda her türlü tedbiri almış olsa bile, işin ve işyerinin niteliği sebebiyle bu hastalığın ortaya çıkması ihtimalinin bulunması ve bu nedenle hastalığın oluşumunda belli bir oranda kaçınılmazlığın etken olduğunun kabulü zorunlu olup, hükme esas alınan rapor bu yönüyle hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir.

Hal böyle olunca, yukarıda açıklanan ilkeler ışığında, alanında uzman bilirkişi heyetinden, kusurun oran ve aidiyeti ve meslek hastalığının oluşumunda kaçınılmazlığın etkisi konusunda rapor alınarak, varılacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, yetersiz bilirkişi raporu esas alınarak yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır..." gerekçesiyle karar bozulmuştur.

Direnme Kararı