muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/11430, Karar No: 2018/1195, Tarih: 07.02.2018

**8. Ceza Dairesi         2017/11430 E.  ,  2018/1195 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yalan tanıklık

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Oluşa, tüm dosya kapsamına göre, ...ın ...’e karşı yaralama suçundan yargılandığı Kadıköy Sulh Ceza Mahkemesi’nin 2010/1575 esas sayılı dava dosyasında, usulüne uygun şekilde duruşmaya tanık sıfatıyla davet edilerek dinlenen sanıkların ...ın, müştekiyi yaralamadığına dair yeminli beyanları karşısında; olay yerinden tesadüfen geçen ve iki tarafla da yakınlığı bulunmadığı anlaşılan tanık...ün, koyu renkli arabadan inen kişilerin müştekiyi darp ettiğine dair beyanı, ... hakkında olay günü alınan burnunda yoğun kanama, sol gözünde hemetom bulunduğuna dair sağlık raporu ve koyu renkli aracın arkasında müştekiye tekme ve yumruk atıldığına dair kamera görüntüleri karşısında, mahkeme aşamasında yalan beyanda bulunduğu anlaşılan sanıkların, sübuta eren ve unsurları yönünden oluşan yalan tanıklık suçundan mahkumiyeti ve sorulan sorulara verdiği cevaplar nedeniyle kendisinin de sanık durumuna düşebileceği, ancak CMK.nun 48. maddesi gereğince ihtirat yapılmadığı ve tanıklıktan çekinme hakları hatırlatılmadığı anlaşıldığndan, TCK.nun 273/1, a, b madde ve fıkraları gereğince uygulama yapılması gerekirken yazılı gerekçe ile beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/67800, Karar No: 2013/11269, Tarih: 17.06.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/67800 E.  ,  2013/11269 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; sanık ...’nın, bir işyerinde hediye paketi şeklinde hazırlatmış olduğu paketlerin üzerine aynı işyerinden temin etmiş olduğu kartvizitleri de iliştirdiği ve koyu renkli takım elbise de giymek suretiyle düzgün giyimli iş adamı görüntüsü vererek Finansbank Balıkesir şubesinin vezne görevlisi olan ... isimli personelin yanına gittiği, tanık ...’a hediye paketlerinin promosyon ürünü olduğunu ve kimlere verebileceğini sorması üzerine tanığın refakatinde aynı binanın bir üst katında bulunan banka görevlilerinin bulunduğu odaya çıkarak onlara da birer hediye paketi verdiği, ardından tanık ...’dan bozuk para istemesi nedeniyle, ...’ın, tanık ...’a, “... hanıma söyleyin, bir arkadaş geliyor kendisine bozuk para lazımmış ona bozuversin” şeklinde talimat verdiği, yanlarından ayrılıp aşağı inen sanığın alt katta bulunan tanık ...'nın görev yaptığı vezneye giderek yine elinde bulunan hediye paketlerinden birisini tanık ...'ya verdikten sonra bu personele hitaben kendisini ... beyin gönderdiğini söyleyerek tanıkta güven oluşmasını sağladıktan sonra 20 ve 50 TL'lik para lazım olduğunu söylediği, tanık ...'nın kendisine hediye paketi verilmesi ve ... isimli

personel tarafından verilen talimat nedeniyle ... ile bir tanışıklığının bulunduğunu ve bu nedenle de güvenilir bir insan olduğunu düşünerek 85 adet 50 TL, 200 adet 20 TL olmak üzere banknotlar hazırladığı, sanığın tanık tarafından deste halinde hazırlanan banknotları alarak bu kez diğer tanık ...'nin yanına gittiği, yine aynı şekilde adı geçen tanığa da bozuk para lazım olduğunu söyleyerek bu tanıktan para hazırlamasını istediği, tanığın, hemen yanı başında görev yapan diğer tanık ... ile sanık arasında geçen konuşmaları ve işlemleri görmesi nedeniyle sanığın işyerinde çalışan diğer mesai arkadaşlarınca tanınan güvenilir bir şahıs olduğunu düşünerek toplam 7.000 TL tutarındaki banknotları desteleyerek sanığa teslim ettiği, sanığın ...'den banknotu almadan önce aynı birimde çalışan personel üzerinde oluşan güven duygusunu devam ettirmek ve tanıkların herhangi bir şeyden şüphelenmesini engellemek amacıyla aynı birimde çalışmakta olan ... isimli personele dönerek “Senin işin var mı, boş musun, kaybolma burada bekle” demek suretiyle kendisi için banknot destesi hazırlayan tanık ...'nin güven duygusunu tazelediği, tanık ...'den de banknot destesini alan sanığın, tanık ...’a seslenerek onunla birlikte işyerinden dışarı çıktıktan sonra, tanığa Birey dershanesinin ikinci katına çıkıp orada beklemesini yanına Hakkı isimli bir şahsın geleceğini, bu kişinin kendisine bir paket vereceğini söyleyerek bulunduğu noktadan ayrıldığı, dershaneye gittiğinde orada Hakkı isimli birisinin olmadığını öğrendiği ve sanığın ortadan kaybolduğu anlaşıldığından, sanığın eyleminin dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,17.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7172, Karar No: 2014/6391, Tarih: 22.04.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/7172 E.  ,  2014/6391 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kumluca 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/11/2012

NUMARASI : 2010/486-2012/375

Taraflar arasındaki rücuan tazminat istemine ilişkin davanın yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili müvekkili nezdinde trafik sigortalı aracın sürücü belgesiz davalı Süleyman tarafından kullanılması sırasında meydana gelen kazada yaralanan kişi için tazminat ödendiğini ileri sürerek 11.223,00 TL’nin davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulü ile 8.417,25 TL’nin davalılardan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalı O.. S..'nın yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davalı S.. S.. vekilinin temyiz itirazlarına gelince, dava, trafik sigortası tarafından zarar görenlere ödenen tazminatın rücuan tahsili istemine ilişkin olup, Karayolları Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları B.4.c maddesi uyarınca, aracın Karayolları Trafık Kanunu hükümlerine göre gereken ehliyetnameye sahip olmayan kimseler tarafından kullanılması sırasında doğan zarar nedeniyle yapılan ödemenin sigorta ettirenden rücuan talep edilebileceği düzenlenmiş olup, bu düzenleme karşısında, sigorta şirketi, sözleşmenin akidi olmayan araç sürücüsünden rücuan tazminat talep edemez. Mahkemece anılan husus gözardı edilerek, davalı sürücü yönünden davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı O.. S..'nın temyiz itirazlarının reddine, 2 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı S.. S..'nın temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı S.. S.. yararına BOZULMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 518,23 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı O.. S..'dan alınmasına 22.4.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1874, Karar No: 2022/6351, Tarih: 27.09.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/1874 E.  ,  2022/6351 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 43. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 2. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 03/05/2017 tarih ve 2014/1245 E- 2017/438 K. sayılı kararın asıl davada davacı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulüne dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 43. Hukuk Dairesi'nce verilen 08/10/2020 tarih ve 2020/100 E.- 2020/124 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi asıl davada davacı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili asıl davada, müvekkilinin, davalı şirketin 31/01/2012 tarihinde yapılan ortaklar kurulunda alınan 21 sayılı kararla davalı şirkete müdür olarak atandığını ancak zikredilen ortaklar kurulu kararından hiçbir surette haberi bulunmadığı gibi müdürlük görevi kabul ettiğine dair bir beyanının da bulunmadığını, yapılan işlemi davalı şirketin iflasından sonra öğrendiğini ileri sürerek, davaya konu ortaklar kurulu kararının iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davacılar vekili birleşen davada, müvekkillerinin davalı şirketin ortakları olduğunu, şirket ortaklar kurulunun 31/01/2012 tarihli kararıyla, ...’ın şirkete müdür olarak atanmasına karar verildiğini asıl davanın açılmasıyla birlikte öğrendiklerini ancak müvekkillerince böyle bir karar alınmadığı gibi karar metninde yer alan imzaların da müvekkillerine ait olmadığını ileri sürerek, 31/01/2012 tarih ve 21 sayılı ortaklar kurulu kararındaki imzaların müvekkillerine ait olmadığının tespiti ile kararın iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı şirketçe, cevap dilekçesi sunulmamıştır.

İlk derece mahkemesince, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, birleşen dava dosyasının 05/10/2016 tarihli celsede takipsizlik nedeniyle işlemden kaldırıldığı ve 3 ay içinde yenilenmediği, asıl davada davacının, davalı şirkete müdür olarak atanmasına ilişkin 31/01/2012 tarihli ortaklar kurulu kararından haberi bulunmadığı ve anılan kararı kabul etmediğinden bahisle iptalini talep ettiği ancak amaçladığı hukuki sonucu elde etmek için iş bu davayı ikame etmesinde hukuki yararı bulunmadığı zira aynı sonuca istifa etmek suretiyle de ulaşabileceği ve müdürlük görevinin istifayla birlikte kendiliğinden son bulacağı, bu noktada, davacının müdür olarak atandığı tarihten istifa ettiği tarihe kadar müdür olmadığının tespitini istemekte hukuki yararı bulunduğu düşünülebilirse de davacının bu yönde bir talepte bulunmayıp, sadece davaya konu ortaklar kurulu kararının iptalini talep ettiği gerekçesiyle, asıl davanın dava şartı yokluğundan usulden reddine, birleşen davanın ise HMK’nın 150. maddesi uyarınca açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Karara karşı asıl dosya davacısı ... vekili tarafından tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

İstinaf Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda, mahkemece, davacının şirket müdürlüğünden her zaman istifa edebilecek olması nedeniyle eldeki davayı açmasında hukuki yararı bulunmadığı kabul edilmiş ise de, istifa geçmişe etkili sonuç doğurmayacağından davacının şirket müdürü olarak göründüğü dönem için sorumluluğuna gidilebileceği bu nedenle eldeki davanın açılmasında hukuki yarar bulunduğu, 6762 sayılı Ticaret Kanun'u (TK)'nın 536/4. maddesinin atfıyla limited şirketler hakkında da uygulanacak olan aynı Kanun’un 381. maddesine göre; genel kurul kararının iptaline ilişkin davanın kararın alındığı tarihten itibaren 3 ay içinde açılması gerektiği, bu sürenin hak dürücü süre olduğu, somut olayda, ortaklar kurulu kararının 31/01/2012 tarihinde alındığı, iptal davasının ise 3 aylık hak düşürücü süre geçtikten sonra açıldığı, genel kurul kararının iptaline ilişkin asıl davada şirket ortaklarına husumet yöneltilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle, davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, esas hakkında yeniden hüküm tesis edilmek suretiyle, asıl davada, davalı şirket hakkındaki davanın hak düşürücü süre, davalı şahıslar hakkındaki davanın ise pasif husumetten reddine, birleşen davanın ise HMK’nın 150. maddesi uyarınca açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Kararı, asıl dosya davacısı ... vekili temyiz etmiştir.

Asıl dava, davalı şirket ortaklar kurulunun, davacının şirket müdürü olarak atanmasına ilişkin 31/02/2012 tarihli kararının iptali istemine ilişkin olup, davacı, anılan kararla iradesi dışında müdür olarak atandığını, bu karara katılımının ve onayının olmadığını iddia etmiştir. İlk derece mahkemesince, yazılı gerekçeyle davanın hukuki yarar yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiş, Bölge adliye mahkemesince ise, davacının sözü edilen kararın iptalini istemekte hukuki yararı bulunduğu ancak davanın 3 aylık hak düşürücü süre içerisinde açılmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Davaya konu ortaklar kurulu kararının alındığı tarih itibariyle somut olay bakımından 6762 sayılı TTK’nın 536/4. maddesinin yollamasıyla limited şirketler hakkında da uygulanması gereken aynı Kanun’un 381. maddesine göre, limited şirket ortaklar kurulu kararının iptali davası, ortaklar, idare meclisi ve alınan kararın şahsi mesuliyetlerine mucip olması şartıyla idare meclisi azalarından her biri tarafından kararın alındığı tarihten itibaren 3 ay içinde açılabilir. Ancak genel kurul kararının yokluk ve butlan gibi sebeplerle hükümsüz olduğu hallerde hukuki yararı bulunan ilgililer herhangi bir süreyle bağlı olmaksızın hükümsüzlüğün ve yokluğun tespitine yönelik olarak tespit davası açabilirler.

6762 sayılı TTK’nın 541. maddesiyle, limited şirket ortaklar kuruluna şirket ortağı olmayan kişileri de şirket müdürü olarak atama yetkisi tanınmıştır. Ancak anılan Yasa hükmüyle ortaklar kuruluna tanınan bu yetki, ortaklar kurulunun, karşı tarafın iradesi olmaksızın alacağı tek taraflı bir kararla istediği kişiyi müdür olarak atayabileceği ve atama kararının alındığı tarihten itibaren hüküm ve sonuç doğuracağı şeklinde yorumlanmamalı, atama kararının, müdür olarak atanan kişinin açık veya zımmi onayına kadar askıda hükümsüz olacağı gözden kaçırılmamalıdır. Buna göre, müdür olarak atanan kişi karara açık veya zımmi bir şekilde onay verirse karar alındığı tarihten itibaren geçerli olacak ancak belirtilen şekilde bir onay bulunmazsa karar en başından itibaren geçersiz kabul edilmesi gerekmektedir. Somut olayda, davacı, müdür olarak atanmasına ilişkin ortaklar kurulu kararına açık veya zımmi bir şekilde onay vermediğini iddia ettiğine göre anılan kararın hükümsüzlüğünün tespiti için herhangi bir süreye bağlı olmadan dava açabilir. Bu nedenle, bölge adliye mahkemesince bu husus gözden kaçırılmak suretiyle davanın hak düşürücü süre nedeniyle reddine karar verilmesi isabetli görülmemiştir.

Bu itibarla, Bölge Adliye Mahkemesince, davacının kararın alınmasından sonra kararı kabul ettiğine ilişkin açık veya zımmi bir onayının olup olmadığının araştırılması, bu bağlamda, davalı şirketin defter ve kayıtları incelenerek davacının şirket adına hareket edip etmediğinin tespit edilmesi, keza ticaret sicilden davaya konu ortaklar kurulu kararının ilanının kim tarafından talep edildiğinin belirlenmesi ve hasıl olacak sonuca göre yukarıda belirtilen ilkeler doğrultusunda bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirmeye dayalı olarak karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin asıl davaya ilişkin temyiz isteminin kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesinin asıl davaya ilişkin kararının BOZULMASINA, HMK'nın 373/2. maddesi uyarınca dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden asıl davada davacı ...'a iadesine, 27.09.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/2222, Karar No: 2025/3290, Tarih: 12.06.2025

**3. Hukuk Dairesi         2025/2222 E.  ,  2025/3290 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/911 E., 2023/558 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Denizli 3. Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/1091 E., 2021/139 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar verilmiştir.

Davacı vekili tarafından Daire kararının açık hataya dayalı olarak verildiğinden bahisle düzeltilmesi istenilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Hükümdeki yazı ve hesap hataları ile diğer benzeri açık hatalar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 304. maddesinin birinci fıkrası uyarınca, mahkemece resen veya taraflardan birinin talebi üzerine düzeltilebilir.

Anılan maddede belirtilen hata kavramından amaç; hukuksal değerlendirme ve denetim dışında, tamamen maddi olgulara yönelik, ilk bakışta hata olduğu açık ve belirgin olup, her nasılsa inceleme sırasında gözden kaçmış ve bu tür bir yanlışlığın sürdürülmesinin kamu düzeni ve vicdanı yönünden savunulmasının mümkün bulunmadığı, yargılamanın sonucunu büyük ölçüde etkileyen ve çoğu kez tersine çeviren ve düzeltilmesinin zorunlu olduğu açık hatalardır.

Dosya içeriğine göre; temyiz incelemesi sonucunda verilen Daire kararında, açık ve belirgin bir hatanın bulunmadığı gibi, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nda, bu Kanun'un temyize ilişkin hükümlerinin uygulanması sonucunda verilen Yargıtay kararlarına karşı karar düzeltme yoluna gidileceğine ilişkin bir hüküm de yer almadığından, davacı vekilinin düzeltme dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin maddi hataya dayalı karar düzeltme dilekçesinin REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

12.06.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9033, Karar No: 2010/340, Tarih: 29.01.2010

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2009/9033 E.  ,  2010/340 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 195 ada 15 parsel sayılı 1173,81 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeni ile davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine, yasal süresi içinde taşınmazın ev dışında kalan bölümü hakkında kayalık niteliğinde olduğu ve zilyedlikle mülk edinme koşullarının gerçekleşmediği iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine, çekişmeli taşınmazın tespit gibi tesciline, arzın altındaki madenlerin devlete ait olduğunun tapu kaydına şerhine karar verilmiş; hüküm davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 29.01.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19471, Karar No: 2014/10423, Tarih: 12.03.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/19471 E.  ,  2014/10423 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/77675

MAHKEMESİ : Sakarya Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/12/2011

NUMARASI : 2011/281 (E) ve 2011/599 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

TCK'nin 31. maddesi kapsamında alınacak raporun, İstanbul Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulundan veya tam teşekküllü ruh ve sinir hastalıkları hastanesinden alınacak heyet raporu olması gerektiğinin gözetilmeden, yetersiz rapora dayanılarak hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 12/03/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/873, Karar No: 2019/2561, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/873 E.  ,  2019/2561 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.