muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/20361, Karar No: 2014/20500, Tarih: 20.10.2014

Yapılacak iş, işçi sağlığı iş güvenliği konularında uzman bilirkişilerden, İş Kanununun 77. Maddesi ile yönetmelik hükümleri göz önünde tutularak yöntemince rapor alınmak, alınan raporu mevcut delillerle birlikte değerlendirmek ve buna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece yukarıda açıklanan maddi ve hukuksal olgular dikkate alınmadan, yazılı şekilde hüküm kurması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının sair temyiz itirazlarının ileride incelenmesine, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 20/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4602, Karar No: 2010/11031, Tarih: 01.11.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/4602 E.  ,  2010/11031 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ordu 1.Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 25.09.2008 tarih ve 2006/1281 - 2008/765 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı kooperatif tarafından müvekkili aleyhine icra takibi başlatıldığını ancak takip miktarı kadar müvekkilini borcunu bulunmadığını, geçmiş yıllara ait tarım kredi borcunun yeniden yapılandırılarak 1.200,00 TL ödeme yapılmış olduğunu ileri sürerek, müvekkilinin davalı kooperatife borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, 1999 yılında tanzim olunan üç ayrı senet nedeniyle davacının borçlu olduğunu, vadesinde borçlarını ödemeyen davacının faiziyle borç miktarının 7.023.00 TL’ye yükseldiğini, yasa gereği taraflar arasında 11.08.2003 tarihinde davacı borcunun yeniden yapılandırılarak bakiye 3.534,74 TL’nın üç eşit taksitle ödenmesi imkanının davacıya tanındığını ancak 31.10.2005 tarihli son taksidin ödenmemesi üzerine yeniden yapılandır- manın iptal edilerek önceki borç ilişkisine dayalı olarak icra takibinin başlatıldığını, davacının icra takibi miktarıyla borçlu olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacı borcunun yeniden yapılandırılması esnasında tanzim edilen borç senedinin geçerli olduğu ve davacını yaptığı ödeme tutarının son senet miktarının üzerinde bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, takip nedeniyle davacının borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Borçlar Kanunu’nun 114. maddesi hükmü uyarınca borcun tecdit edildiğinden bahsedebilmek için bu durumun sözleşmeden açıkça anlaşılıyor olması gereklidir. Hususiyle mevcut bir borç için kambiyo taahhüdünde bulunmak veya yeni bir alacak senedi veya yeni bir kefaletname imza etmek, tecdidi tazammun etmeyecektir. Bununla beraber, bu hükmün aksine dair akdolunan mukaveleler muteberdir.

Somut olayda taraflar arasındaki borç ilişkisi, 06.12.1999 tarihli müşterek ve müteselsil borç senedine dayalı olarak başlamış olup, 4876 sayılı Yasa hükmü uyarınca davacı borçlu kendisine tanınan yasal hakkı kullanmak için davalıya müracaat etmiş ve ilgili sütuna "2003/4876 sayılı Kanun'a göre taksitlendirilen kooperatif alacağı" ibaresi yazılmak suretiyle 11.08.2003 tarihli 3.534,74 TL tutarlı borç senedi tanzim edilmiştir.

Somut olayda taraflar arasındaki borç ilişkisi, 06.12.1999 tarihli müşterek ve müteselsil borç senedine dayalı olarak başlamış olup, 4876 sayılı Yasa hükmü uyarınca davacı borçlu kendisine tanınan yasal hakkı kullanmak için davalıya müracaat etmiş ve ilgili sütuna "2003/4876 sayılı Kanun'a göre taksitlendirilen kooperatif alacağı" ibaresi yazılmak suretiyle 11.08.2003 tarihli 3.534,74 TL tutarlı borç senedi tanzim edilmiştir.

Bu durumda mahkemece, yukarıda açıklanan BK'nun 114. maddesi ile 4876 sayılı “T.C. Ziraat Bankası A.Ş. ve tarım kredi kooperatifleri tarafından üreticilere kullandırılan ve sorunlu hale gelen tarımsal kredilerin yeniden yapılandırılmasına ilişkin Kanun"un 6. maddesinde düzenlenen yeniden yapılanmanın iptal koşulları birlikte değerlendirilerek uyuşmazlığa tatbiki gereken borç ilişkisi tespit edilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik incelemeye dayalı hüküm tesisi yerinde görülmediğinden kararın bu nedenle davalı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 01.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7121, Karar No: 2024/3031, Tarih: 18.04.2024

**11. Hukuk Dairesi         2022/7121 E.  ,  2024/3031 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1443 Esas, 2022/1145 Karar

HÜKÜM : Davalı şirket yönünden süreden ret, davalı Kurum yönünden esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/370 E., 2020/131 K.

Taraflar arasındaki marka ile ilgili Kurum kararının iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekilleri tarafından ayrı ayrı istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı şirket vekilinin istinaf başvurusunun süreden reddine, davalı Kurum vekilinin başvurunun ise esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili Şirketin "..." ibareli markaların sahibi olduğunu, davalı Şirketin "..." ibareli marka başvurusuna anılan markalarına dayalı olarak yaptıkları itirazlarının dava konusu YİDK kararı ile nihai olarak reddedildiğini, oysa müvekkil Eti Gıda’nın 1961 yılından bu yana faaliyet gösterdiği alanda bir çok ürünün tanıtımını ve geliştirilmesini sağlayarak bir kalite sembolü olduğunu, müvekkilin "..." ibaresini ilk olarak 2000 yılında tescil ettirdiğini ve bu marka üzerinde yatırımlar yaparak markalarını arttırdığını, başvuru kapsamında yer alan malların müvekkili marklarının kapsamında da yer aldığını, dava konusu "..." ibareli başvuru ile müvekkilinin "..." ibareli markaları arasında ayırt edilemeyecek derecede benzerlikte bulunduğunu, dava konusu başvurunun müvekkiline ait markanın serisi veya alt markası olarak algılanacağını, davalı şirketin kötü niyetli olduğunu ileri sürerek 03.09.2018 tarih ve 2018-M-7221 sayılı Kurum kararının iptaline, dava konusu başvurunun tescili halinde hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı TÜRKPATENT vekili cevap dilekçesinde; Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu, dava konusu başvuru ile davacının itirazına mesnet markalar arasında iltibasa yol açacak düzeyde benzerlik bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Davalı şirket davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taraf markaları arasında, markaların başlangıç kısımlarında ortak olarak yer alan "..." sözcüğüne bağlı olarak işitsel, görsel ve anlamsal benzerlik bulunduğu, davalı markasında “... kelimesinden sonra gelen “...” ibaresinin markayı davacı markalarından yeteri kadar farklılaştırmadığı, dava konusu marka ile davacının itirazına mesnet markaları arasında 35.05 sınıf" Müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için(03. Sınıf) Beyazlatma ve temizlik amaçlı maddeler: deterjanlar, çamaşır suları, çamaşır yumuşatıcıları, leke çıkarıcılar, bulaşık yıkama maddeleri. Parfümeri; kozmetik ürünleri, kişisel kullanım amaçlı koku vericiler (insan ve hayvanlar için deodorantlar dahil; ilaç ihtiva eden kozmetikler hariç). Sabunlar (ilaç ihtiva eden sabunlar hariç). Diş bakımı ürünleri: diş macunları, diş parlatma ve beyazlatma maddeleri, tıbbi amaçlı olmayan ağız gargaraları. Aşındırıcı ürünler: zımpara bezleri, zımpara kağıtları, ponza taşları, aşındırıcı pastalar. Deri, vinil, metal ve ahşap için parlatma ve bakım ürünleri: cilalar, bakım kremleri, cilalama amaçlı vaks.(31.07. sınıf)Evcil hayvanlar için alta serilen maddeler; kedi kumu.(32.04. sınıf)Enerji içecekleri (alkolsüz); proteinle zenginleştirilmiş sporcu içecekleri. mallarının bir araya getirilmesi hizmetleri; (belirtilen hizmetler perakende, toptan satış mağazaları, elektronik ortamlar, katalog ve benzeri diğer yöntemler ile sağlanabilir.)" DIŞINDA KALAN 35. sınıf hizmetlerin TAMAMI bakımından 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun 6 ncı maddesinin birinci fıkrası anlamında benzerlik ve karıştırılma ihtimali bulunduğu, kötü niyet iddiasının ispatlanmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile TÜRKPATENT YİDK'nın 03.09

. mallarının bir araya getirilmesi hizmetleri; (belirtilen hizmetler perakende, toptan satış mağazaları, elektronik ortamlar, katalog ve benzeri diğer yöntemler ile sağlanabilir.)" DIŞINDA KALAN 35. sınıf hizmetlerin TAMAMI bakımından 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun 6 ncı maddesinin birinci fıkrası anlamında benzerlik ve karıştırılma ihtimali bulunduğu, kötü niyet iddiasının ispatlanmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile TÜRKPATENT YİDK'nın 03.09.2018 tarih 2018-M-7221 sayılı kararının davacının itirazının reddiyle ilgili kısım yönünden kısmen 35 sınıf "Müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için 03 sınıf beyazlatma ve temizlik amaçlı maddeler; deterjanlar çamaşır suları çamaşır yumuşatacıları leke cıkarıcılar bulaşık yıkama makinaları parfümeri kozmetik ürünleri kişisel kullanım amaçlı koku vericiler (insan ve hayvanlar için deodorantlar dahil ilaç ihtiva eden kozmetikler hariç) sabunlar (ilaç ihtiva eden sabunlar hariç) diş bakımı ürünleri; diş macunları diş parlatma ve beyazlatma maddeleri tibbi amaçlı olmayan ağız gargaraları aşındırıcı ürünler zıbpara bezleri zımpara kağıtları ponza taşları aşındırıcı pastalar deri vinil metal ve ahşap için parlatma ve bakım ürünleri cilalar bakım kremleri cilalama için vaks 31/07 sınıf evcil hayvanlar için alta serilen maddeler kedi kumu 32/04 enerji içecekleri (alkolsüz) proteinle zenginleştirilmiş sporcu icecekleri mallarının bir araya getirilmesi hizmetleri (belirtilen hizmetler perakende, toptan satış mağazaları, elektronik ortamlar, katalog ve benzeri diğer yöntemler ile sağlanabilir)" dışında kalan 35 sınıf hizmetlerin tamamı bakımından iptaline, dava konusu markanın aynı hizmetler yönünden hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri ayrı ayrı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davalı Şirket vekili istinaf dilekçesinde özetle; müvekkilinin dava konusu ibareyi kullandığı ürünlerinin davacı ürünlerinden farklı olduğunu, "..." ibaresinin tanımlayıcı bir ibare olup davacının tekeline bırakılamayacağını, markalar arasında iltibas bulunmadığını ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddini istemiştir.

2. Davalı TÜRKPATENT vekili istinaf dilekçesinde özetle; taraf markalarında yer alan "..." ibaresinin ayırt ediciliğinin zayıf olduğunu ve yaygın olarak kullanıldığını, dava konusu markanın bir bütün olarak "..." ibaresinden oluştuğunu, dava konusu markada yer alan ... ibaresinin iltibasa neden olmayacağını, ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı Şirket vekilinin istinaf dilekçesinin süre yönünden reddine, dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında Mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, "..." ibareli başvuru ile davacının itirazına mesnet "..." asıl unsurlu markalar arasında, dava konusu başvurunun kapsamında yer alan 35. sınıf "Müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için Beyazlatma ve temizlik amaçlı maddeler: deterjanlar, çamaşır suları, çamaşır yumuşatıcıları, leke çıkarıcılar, bulaşık yıkama maddeleri. Parfümeri; kozmetik ürünleri, kişisel kullanım amaçlı koku vericiler (insan ve hayvanlar için deodorantlar dahil;ilaç ihtiva eden kozmetikler hariç). Sabunlar (ilaç ihtiva eden sabunlar hariç). Diş bakımı ürünleri: diş macunları, diş parlatma ve beyazlatma maddeleri, tıbbi amaçlı olmayan ağız gargaraları. Aşındırıcı ürünler: zımpara bezleri, zımpara kağıtları, ponza taşları, aşındırıcı pastalar. Deri, vinil, metal ve ahşap için parlatma ve bakım ürünleri: cilalar, bakım kremleri, cilalama amaçlı vaks Evcil hayvanlar için alta serilen maddeler; kedi kumu Enerji içecekleri (alkolsüz); proteinle zenginleştirilmiş sporcu içecekleri. mallarının bir araya getirilmesi hizmetleri; (belirtilen hizmetler perakende, toptan satış mağazaları, elektronik ortamlar, katalog ve benzeri diğer yöntemler ile sağlanabilir.)" dışında kalan 35. sınıf hizmetleri bakımından iltibas koşullarının oluştuğu, zira davacı markalarının asli unsurunu oluşturan "..." ibaresinin dava konusu başvuruda da aynen asli unsur olarak kullanıldığı, başvuruda yer alan "..." ibaresinin yeterli ayırt ediciliği sağlamadığı, her ne kadar davalı Kurum tarafından "..." ibaresinin ayırt ediciliğinin zayıf olduğu savunulmuş ise de Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 25.09.2019 tarih ve 2018/4202 E., 2019/5804 K. sayılı kararında, ""..." ibaresinin her iki tarafa ait markalarda da markanın asıl unsurları arasında yer almış olması nedeniyle örtüşen mal ve hizmet sınıfları yönünden karıştırma ihtimalini de içerecek şekilde benzer olduğunun kabulü gerektiği" belirtilmiş, yine Yüksek Dairenin 2019/3833 E.- 2020/2305 K. sayılı kararında "Fitküvi" ibareli, 2020/6329 E., 2021/5023 K. sayılı kararında "timfit" ibareli, 2020/1488 E.-2021/596 K. sayılı kararında "profit" ibareli marka tescil başvuruları, davacının "..." esas unsurlu markaları ile benzer bulunduğundan, istikrar kazanan bu kararlar karşısında "..." ibaresinin ayırt ediciliğinin düşük olduğu yönündeki istinaf itirazının da yerinde olmadığı gerekçesiyle davalı TÜRKPATENT vekilinin istinaf başvurusunun esas yönünden reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı TÜRKPATENT vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı TÜRKPATENT vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı TÜRKPATENT vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, marka ile ilgili Kurum kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve yasaya uygun olup davalı Kurum vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

18.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3208, Karar No: 2013/1147, Tarih: 06.02.2013

**17. Hukuk Dairesi         2012/3208 E.  ,  2013/1147 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

İncelenmesine gerek görülen Pendik Cumhuriyet Başsavcılığının ... esas 2008/1579 karar sayılı takipsizlik dosyasının getirtilerek dosyaya eklenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için doyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 06.02.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/9878, Karar No: 2008/4682, Tarih: 01.05.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/9878 E.  ,  2008/4682 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

- K A R A R -

Uyuşmazlığın konut kirası sözleşmesinden kaynaklanmasına, kambiyo hukukuna ilişkin bir ihtilaf bulunmamasına, tarafların tacir olmamasına ve kararın Sulh Hukuk Mahkemesince verilmiş olmasına göre kararın temyiz incelemesi Yüksek 3.Hukuk Dairesinin görevi dahilindedir.Ancak belirtilen Yüksek Mahkemecede görevsizlik kararı verildiğinden olumsuz görev uyuşmazlığı Hukuk Daireleri Başkanlar Kurulunca çözümlenmelidir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın Yüksek Birinci Başkanlığa sunulmasına, 01.05.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/35863, Karar No: 2013/25493, Tarih: 09.10.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/35863 E.  ,  2013/25493 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İŞ MAHKEMESİ

DAVA:Davacı, kıdem tazminatı, izin ücreti, ücret alacağı ile genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin ihale süresinin bitmesi gerekçesiyle işverence haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile ücret, izin ücreti ve genel tatil ücreti alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, iş akdinin belirli süreli olduğunu, ihale süresinin bitmesi nedeniyle iş akdinin sonlandığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanunu’nun 6 ncı maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı yasanın üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.  Değinilen Yasanın 120 nci maddesi hükmüne göre, 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesi halen yürürlükte olduğundan, işyeri devirlerinde kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından belirtilen madde hükmü uygulanmalıdır. Anılan maddeye göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde, işçinin kıdemi işyeri veya işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.İşyerinin miras yoluyla intikali, 4721 sayılı Türk Medenî Kanun’un 599 uncu maddesinde düzenlenmiş, sözü edilen madde hükmünde miras bırakanın ölümü ile mirasçıların bir bütün olarak mirasa hak kazanacakları açıklanmıştır.İşyerinin önceleri gerçek kişi ya da kişilerce işletilmesinin ardından şirketleşmeye gidilmesi durumunda, bu işlem de bir tür işyeri devri sayılmalıdır. Önceki gerçek kişi olan işverenlerin devralan tüzel kişi ortakları olması bu devir ilişkisini ortadan kaldırmamaktadır (Yargıtay 9.HD. 22.7.2008 gün, 2007/ 20491 E, 2008/ 21645 K.). Aynı şekilde daha önce tüzel kişi şirket olan işverenin işyerini bir gerçek şahsa devretmesi de mümkündür. Devralanın şirketin hissedarlarından biri olması da sonucu değiştirmeyecektir. Adi ortaklardan bir ya da bazılarının hisselerini devri de sorumlulukların belirlenmesi noktasında işyeri devri olarak işlem görmelidir.İşyeri devrinin temel ölçütü, ekonomik birliğin kimliğinin korunmasıdır. Avrupa Adalet Divanı kararlarına göre, maddî ve maddî olmayan unsurların devredilip devredilmediği ve devir anındaki değeri, işgücünün devri, müşteri çevresinin devri, işyerinde devirden önce ve sonra yürütülen faaliyetlerin benzerlik derecesi, işyerinde faaliyete ara verilmişse bunun süresi, işyeri devrinin kriterleri arasında kabul edilmektedir.Basın İş Kanunu’na tabi işyerleri bakımından, işyerinin belirleyici unsurlarından olan marka, logo ve yayın imtiyaz hakları gibi maddî olmayan unsurların devri de işyeri devri olarak değerlendirilmelidir (Yargıtay 9. HD., 19.1.2010 gün, 2009/42958 E., 2009/354 K).Maddî ve maddî olmayan unsurların devri söz konusu olmaksızın da işgücünün önem taşıdığı sektörlerde ekonomik birliğin önemli unsurunu olan işçilerin devri de, işyeri devri olarak kabul edilmelidir

.Basın İş Kanunu’na tabi işyerleri bakımından, işyerinin belirleyici unsurlarından olan marka, logo ve yayın imtiyaz hakları gibi maddî olmayan unsurların devri de işyeri devri olarak değerlendirilmelidir (Yargıtay 9. HD., 19.1.2010 gün, 2009/42958 E., 2009/354 K).Maddî ve maddî olmayan unsurların devri söz konusu olmaksızın da işgücünün önem taşıdığı sektörlerde ekonomik birliğin önemli unsurunu olan işçilerin devri de, işyeri devri olarak kabul edilmelidir.  Devirden sonra işyerindeki ekonomik birliğin kimliğini koruyup korumadığının saptanabilmesi için, yürütülen faaliyetin devirden sonra yeni işveren tarafından aynı veya özdeş biçimde sürdürülmesi ölçütü yanında, işyerinin taşınmaz ve taşınır malları ile maddî olmayan varlıkların, işyerinde çalışan işçilerin sayı ve uzmanlık bakımından çoğunluğunun, bunun yanı sıra müşteri çevresinin devredilip devredilmediği, devir öncesi ve sonrasındaki faaliyetler arasında benzerlik olup olmadığı, devir sebebiyle işyerinde faaliyet askıya alınmışsa askı süresi gibi koşullar da göz önünde tutulmalıdır.