muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1253, Karar No: 2015/2394, Tarih: 14.05.2015

**17. Ceza Dairesi         2015/1253 E.  ,  2015/2394 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Müştekinin hırsızlık yapılan köfte arabasının kilitli olup olmadığı belirlenip, kilitli olduğu takdirde, sanıkların 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, kilitli olmadığı takdirde aynı Yasanın 141/1 maddesi gereğince cezalandırılmalarına karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi, karşı temyiz olmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanıkların paylarına düşen 12,5'er TL yargılama giderinin, 5271 sayılı CMK'nın 324/4 maddesine 6352 sayılı Kanunun 100. maddesiyle eklenen değişiklik doğrultusunda terkin edilecek miktar olan 20 TL'nin altında kaldığının anlaşılması karşısında, hazineye yükletilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ...'ın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından yargılama giderine ilişkin kısmın çıkartılarak yerine'' sanıkların paylarına düşen 12,5'er TL yargılama giderinin, 5271 sayılı CMK'nın 324/4. maddesine 6352 sayılı Kanunun 100. maddesiyle eklenen değişiklik doğrultusunda hazineye yükletilmesine'' cümlesinin eklenmesi suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14.05.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2610, Karar No: 2017/3528, Tarih: 18.04.2017

**19. Ceza Dairesi         2017/2610 E.  ,  2017/3528 K.**

**"İçtihat Metni"**

Borçlunun ödeme şartını ihlâli suçundan sanık ...’nın 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 340. maddesi gereğince 3 aya kadar tazyik hapsi ile cezalandırılmasına dair Antalya 5. İcra Ceza Mahkemesinin 10/05/2016 tarihli ve 2016/66 esas, 2016/527 sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin Antalya 1. İcra Ceza Mahkemesinin 07/09/2016 tarihli ve 2016/236 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 14/02/2017 gün ve 94660652-105-07-14415-2016 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 28/02/2017 gün ve KYB.2017-12023 sayılı ihbarnamesi ile dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

1-Taahhüt konusu borcun, sanığın yetkili temsilcisi olduğu ... Akvaryum Su Ürünleri Yem San. Tic. Ltd. Şirketi’ne ait olduğu, ödeme emrinin adı geçen şirket hakkında düzenlendiği, taahhüt ekindeki belgelerden sanığın şirketin ortağı ya da müdürü olmadığı, ödeme taahhüdünü ihlal suçunda taahhütte bulunan kişinin bizatihi borçlu sıfatını haiz olması gerektiği, üçüncü bir şahsın taahhütte bulunması için borcu icra kefaleti ile yüklenmesi gerektiği cihetle, somut olayda sadece şirketi borçlandırıcı işlem yapma ve temsil yetkisi bulunan sanığın taahhüde konu şirket borcundan dolayı kişisel sorumluluğu bulunmadığı cihetle, atılı suçun yasal unsurları bulunmadığı gözetilmeyerek itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde,

2- 2004 sayılı Kanun'un 340. maddesi gereğince taahhüdü ihlal suçunun oluşması için taahhüt tutanağında toplam borç miktarının, işleyen ve işleyecek faizin, vekalet ücreti, icra harç ve giderlerinin birlikte belirlenerek borçlunun taahhüdüne esas olan miktarın açıkça gösterilmesi gerektiği, 13/05/2015 tarihli taahhütnamede işlemiş ve işleyecek faiz miktarlarının ayrı ayrı hesaplanarak gösterilmediği bu konusunda herhangi bir açıklık olmadığı gibi alacaklının son ödeme tarihine kadar işleyecek faizden feragat beyanının da yer almadığı ve bu nedenlerle işleyen ve işleyecek faiz miktarının taahhüt tutanağında ayrı ayrı gösterilmemesi nedeniyle belirsizlik bulunduğundan taahhüdün geçerli olmadığı anlaşılmakla, sanığın üzerine atılı suçun unsurlarının oluşmaması nedeniyle, itirazın kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde,isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, Antalya 1. İcra Ceza Mahkemesinin 07/09/2016 tarihli ve 2016/236 değişik iş sayılı kararı kararının CMK’nın 309/4-d maddesi uyarınca BOZULMASINA,sanık hakkında ödeme şartını ihlal eyleminden dolayı hükmolunan tazyik hapsinin kaldırılmasına, 18/04/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2622, Karar No: 2015/11945, Tarih: 12.11.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/2622 E.  ,  2015/11945 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 2. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 08/11/2012

NUMARASI : 2009/185-2012/446

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 08/11/2012 gün ve 2009/185 - 2012/446 sayılı kararı bozan Daire'nin 13/11/2014 gün ve 2013/16834 - 2014/17572 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin tohumculuk sektöründe faaliyet gösterdiğini, 2007 yılında şartnamede belirtilen üretim merkezlerinde gerçekleştireceği şeker pancarı üretimini, dolu yağışlarına karşı üretici adına ve üreticilerin bildirdiği verim miktarları üzerinden sigorta ettirmek üzere şartname hazırlayarak davalıya sunduğunu, buna göre şeker pancarları tohumlarının hasat edilip tarlada kurutulduktan sonra çuvallanıncaya kadar teminatın devam edeceğini, acentenin fiyat çalışması yapıp kendilerine gönderdiğini, 01.06.2007 tarihinde teklifin kabul edildiğini, primlerin tamamının ödendiğini, sigorta süresi içinde meydana gelen dolu sebebi ile 60 adet çiftçinin 348.553,81 TL değerinde 73.379,75 kg tohumunda hasar meydana gelmesine rağmen, sadece 20 çiftçinin 117.425,42 TL tutarındaki hasarının karşılandığını ileri sürerek, şimdilik 231.128,39 TL’nin reeskont türünden temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, dolu yağışı nedeni ile pancar tohumlarında poliçe kapsamında oluşan ve ödenmeyen hasar bedelinin 264.996,66 TL olduğu ve taleple bağlı kalındığı gerekçesiyle davanın kabulüne, 231.128,39 TL'nin 03.12.2007 tarihinden itibaren reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline dair verilen karar davalı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 13/11/2014 tarihli kararı ile bozulmuştur.

Davacı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, dolu yağışı nedeni ile pancar tohumlarında poliçe kapsamında oluşan ve ödenmeyen hasar bedelinin 264.996,66 TL olduğu ve taleple bağlı kalındığı gerekçesiyle davanın kabulüne, 231.128,39 TL'nin 03.12.2007 tarihinden itibaren reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline dair verilen karar davalı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 13/11/2014 tarihli kararı ile bozulmuştur.

Davacı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

1-Tazminata dayanak gösterilen sigorta poliçeleri ile davacıya ait şeker pancarı tohumu ürünü davalı sigorta şirketi tarafından teminat verilmek suretiyle dolu rizikosuna karşı da sigorta örtüsü altına alınmıştır. Taraflar arasındaki sigortalık ilişkisinin hükümlerini düzenleyen sigorta poliçesi genel şartlarının A.1.3.2. maddesinde çeşitli ürünlerde sigorta bedeli kapsamına göre ana ürünün nelerden oluştuğu belirtilmiş, 2.1-h maddesinde tohum için üretilen bitkilerde ana ürünün tohum olduğu açıklanmıştır. Dolu teminat verilen davacıya ait şeker pancarı tohumu ürününün poliçe genel koşulları A.3.2 maddesinde teminat kapsamı içinde bulunan haller, hasatları tamamlanmamış (biçilmemiş, sökülmemiş, koparılmamış ve toplanmamış) ürüne yangının doğrudan doğruya vereceği hasarlar da gösterilmiştir. Teminat kapsamını belirleyen anılan maddedeki hasat kavramı ana ürünün yani somut olayda tohumun elde edilmesi ile ilgilidir. Mahkemenin tazminat talebinin reddine gerekçe gösterdiği sigorta genel koşulları A.4.1 maddesindeki tarlada bırakılmış veya kaldırılmış ürünlerdeki meydana gelen hasarlar ancak şeker pancarı tohumunun elde edilmesinden sonra tarlada bırakılması veya kaldırılması ile ilgili olup somut olay bakımından şeker pancarı tohumu henüz ayrıştırılmadan dolu olayının meydana geldiği uyuşmazlık konusu değildir. Bu nedenle de, yine poliçe genel koşulları A.6.2. maddesinde belirtilen ve sigorta poliçesinin sona ermesini düzenleyen hal gerçekleşmemiştir. O halde, poliçe genel koşulları A.2.h maddesinde öngörülen ana ürün olan tohumun elde edilmesi sonucuna ulaşılmadan riziko gerçekleştiğinden zarar sigorta poliçesi teminatı kapsamında olduğundan ve poliçe düzenlenmekle anılan teminat verilmiş olduğundan, davacının sigorta sözleşmesinin kurulması aşamasında davalıya yazdığı 28.05.2007 tarihli yazı sonucu değiştirmeyecektir. Bu itibarla, mahkemece diğer poliçe genel koşulları ve özel şartlar dikkate alınarak işin esasının incelenmesi usul ve yasaya uygun olmakla Dairemizin 13.11.2014 gün ve 2013/16834-2014/17572 sayılı bozma ilamının kaldırılarak davalı vekilinin bozma ilamında henüz incelenmesine geçilmeyen temyiz itirazlarının incelenmesine karar vermek gerekmiştir.

2-Davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince; dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 13.11.2014 gün ve 2013/16834-2014/17572 sayılı bozma ilamının kaldırılarak davalı vekilinin bozma ilamında henüz incelenmesine geçilmeyen sair temyiz itirazlarının incelenmesine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi ile kararın ONANMASINA, ödediği karar düzeltme harcının isteği halinde karar düzeltme isteyen davacıya iadesine, peşin harcın onama harcından mahsubi ile bakiye 10.297,00 TL'nin temyiz eden davalıdan alınmasına, 12/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10771, Karar No: 2021/1688, Tarih: 17.02.2021

**12. Ceza Dairesi         2020/10771 E.  ,  2021/1688 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62, 50/4-1a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mobil telefon operatörüne ait baz istasyonuna akım taşıyan hatta meydana gelen arızanın giderilmesi için, sanıkların yetkilisi olduğu Zeka Mühendislik. Ltd. Şti’den taşeron sıfatıyla iş alan firmanın çalışanı olan işçinin, olay günü dik kayalıklar üzerindeki uçurumlu arazide elektrik hatlarını kontrole giderken, kayalıklardan yaklaşık 130 metre aşağıya yuvarlanarak düşmesi şeklinde gerçekleşen olayda; 22.06.2013 tarihli İTÜ heyet bilirkişi raporu ile sanıkların tali kusurlu olduğunun tespit ve kabul edildiği olayda;

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin eksik incelemeye,bilirkişi raporunun yetersiz olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA; 17.02.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/10219, Karar No: 2022/11402, Tarih: 30.06.2022

**8. Ceza Dairesi         2019/10219 E.  ,  2022/11402 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, kasten yaralama

...

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık ...’in mağdur ve tanık olarak ifadesine başvurulan ... ile birlikte yemek yedikten ve bir süre vakit geçirdikten sonra hep birlikte sanığın aracına bindikleri, seyir halindeyken mağdurun ablasının kendisini beklediğini ve eve gitmek istediğini söylemesi nedeniyle sanığın mağdurun burnuna vurmak suretiyle darp ettiği, mağdurun ağlamaya başladığı, mağduru istediği yere götürmeyerek araba tutan sanığın mağdurun hürriyetini bu şekilde kısıtladığı, sonrasında mağdurun ağlamaya devam etmesi üzerine mağduru araçtan indirdiği ve yoluna devam ettiği sırada mağdurun çantasının araçta kaldığını görüp geri döndüğü ve mağduru zorla tekrar araca bindirerek bir apart hotele götürdüğü, sanığın önce apartta yer ayırttıktan sonra bilahare gelip mağdureyi omzuna alarak apartta ayırttığı daireye götürürken mağdurun ‘imdat’ diye bağırması üzerine apartta çalışanların müdahalesiyle alıkoyma eyleminin son bulduğu olayda, mağdurun ifadesine göre tanık ...’in alkolün etkisiyle kendinden geçmiş olup, sanığın eylemlerine iştirakinin bulunmadığı, sanık ...’e isnat edilen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun ise mütemadi suç olup, sanığın mağdurun burnuna vurmak ve istediği yere götürmemek suretiyle başlayan temadinin, mağdurenin kısa süreliğine yolda bırakılıp tekrar araca zorla bindirilmesi sırasında da kesilmeyip devam ettiği, bu haliyle sanığın mağdura yönelik eyleminde zincirleme suç hükümlerinin şartlarının gerçekleşmediği gibi, bu suçu tanık ...’le iştirak halinde işlediğinin de sabit olmadığı anlaşıldığından tebliğnamedeki sanığın 5237 sayılı TCK.nın 109/2, 109/3-b ve 43/1. maddeleri uyarınca cezalandırılması gerektiğine yönelik düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

./..

S/2

Tekerrüre esas adli sicil kaydı bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nın 58. maddesinin uygulanmaması,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısının  temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün  bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 30.06.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/35189, Karar No: 2014/24298, Tarih: 22.10.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/35189 E.  ,  2014/24298 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/259122

MAHKEMESİ : Gölcük Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 03/05/2012

NUMARASI : 2006/314 (E) ve 2012/413 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın cami şadırvanında abdest alan yakınanın askıda bulunan ceketinin cebinden hırsızlık eyleminde bulunduğu anlaşılmakla, caminin şadırvanı ibadete ayrılmış yer olmadığından mahkemenin kabul ve değerlendirmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma düşünücesi benimsenmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-) Sanığın yargılama evresinde alınan ifadesinde yüklenen suçu işlemediğini savunması ve olayda başka görgü tanığının da bulunmadığının anlaşılması karşısında, yakınanın sanık ile yüzleştirilerek teşhis yapılması, bunun mümkün olmaması halinde ise sanığın fotoğraflarının çektirilerek duruşmada yakınana gösterilip bu şekilde teşhis yaptırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-) Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53/1-a-b-c-d-e maddesi uyarınca hükmolunan güvenlik tedbirlerinin mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, aynı Yasa'nın 53/1-c maddesi uyarınca hükmolunan kendi alt soyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin ise koşullu salıverilme tarihine kadar uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 22.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14186, Karar No: 2010/10306, Tarih: 21.10.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/14186 E.  ,  2010/10306 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalı işveren nezdinde 1.9.1997- 1.11.2000 ve 15.2.2002- 31.12.2004 tarihleri arası çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının davalı şirkete ait iş yerinde 01/09/1997-01/11/2000, 15/02/2002-31/12/2004 tarihleri arasında geçen ve Kuruma bildirilmeyen çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, davacının davalı şirkete ait 1009539.027 sicil sayılı işyerinde 01 Eylül 1997-02 Mart 1998 tarihleri arasında kurum kayıtları ile çelişmeyecek şekilde kuruma bildirilen günler dışında 60 gün daha, 03 Mart 1998-01 Kasım 2000 ve 01 Haziran 2002-31 Aralık 2004 tarihleri arasında kesintisiz olarak 506 sayılı Yasaya tabi zorunlu sigortalı olarak çalıştığının tespitine,fazla istemin reddine karar verilmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, davacının davalı şirkete ait 1009539.027 sicil sayılı işyerinde 01 Eylül 1997-02 Mart 1998 tarihleri arasında kurum kayıtları ile çelişmeyecek şekilde kuruma bildirilen günler dışında 60 gün daha, 03 Mart 1998-01 Kasım 2000 ve 01 Haziran 2002-31 Aralık 2004 tarihleri arasında kesintisiz olarak 506 sayılı Yasaya tabi zorunlu sigortalı olarak çalıştığının tespitine,fazla istemin reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının 01.09.1997-05.02.2005 tarihleri arasında farklı işyerlerinde kesintili olarak 111 gün 506 sayılı Yasaya tabi zorunlu sigortalı çalışmalarının olduğu, 01.09.1997 tarihinde ... Pet.Akvaryum unvanlı (1009539) sicil nolu iş yerinde işe girdiğine dair imzalı ve fotoğraflı bildirgenin 11.09.1997 tarihinde, 30.12.2004 tarihinde ... Tekstil Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi unvanlı 1037631 sicil nolu iş yerinde işe girdiğine dair imzasız ve fotoğrafsız bildirgenin 11.01.2005 tarihinde Kuruma verildiği, 02.03.1998 tarihinde davalı işyerinden çıkışının hizmet cetvelinde görüldüğü, davalı iş yerinde;01.09.1997-02.03.1998 tarihleri arasında 101 gün çalışmasının olduğu, 30.12.2004 tarihinde başka işyerinde işe başlayacağına dair işe giriş bildirgesi verilmiş ise de 2004 yılında başka işyeri çalışmasının Kuruma bildirilmediği,1997/1-1999/1. dönem bordrolarının geldiği,davacının hizmet cetvelinde görülen gün kadar çalışmasının olduğu, davalı işverence başka bordro verilmediği,işyeri belgelerinin işverence sunulmadığı,davalı işyerinin 01/02/1996 tarihinde 506 sayılı Yasa kapsamına alındığı, 2005/12. ay itibariyle gayri faal olduğu,... Pet& Akvaryum Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi unvanlı işyerinin ... caddesi ... Sitesi No. 42 adresinde, ... Mahallesi ... Sokak, ... Mahallesi ... Sokak ve ... ... Bulvarı, ... Sitesi C Blok Zemin Kat adreslerinde faaliyette bulunduğu, 03.02.2000 tarihli durum tespit tutanağında, davalı işyerinde çalışan olmadığı, 2000 yılı şubat ayında işçi çalıştırmaya başlanılacağı, işyerinin 01.01.2000 tarihinden itibaren faaliyette olduğunun tesbit edildiği, 21.12.2005 tarihli durum tespit tutanağında, işyerinde ... isimli kişinin sigortasız olarak çalıştığı, işyerinin ... tarafından davacı ...’e devredildiğinin davacı tarafından yoklama memuruna beyan edildiği, 20.08.1999 tarihli belgede işverenin 01.08.1999 tarihinden itibaren işçi çalıştırmayacağını Kuruma bildirdiği,davacının 21.11.2000-21.05.2002 tarihleri arasında askerlik yaptığı anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağını oluşturan, 506 sayılı Sosyal Sigortalar Yasasının 2 ve 6. maddelerinde açıkça belirlendiği üzere, sigortalılığın oluşumu yönünden çalışma olgusunun varlığı zorunludur. Eylemli veya gerçek biçimde çalışmanın varlığı saptanmadıkça, hizmet akdine dayanılarak dahi sigortalılıktan söz edilemez. Fiili veya gerçek çalışmayı ortaya koyacak belgeler, işe giriş bildirgesiyle birlikte 506 sayılı Yasanın 79. maddesinde belirtilen sigortalının gün sayısını, kazanç durumunu, çalışma tarihleriyle birlikte ortaya koyan aylık sigorta gün bilgileri ile Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliğinin 17. maddesinde belirtilen 4 aylık prim bordroları gibi Kuruma verilmesi zorunlu belgelerdir. 506 sayılı Yasanın 79/10. maddesinde bu tür hizmet tespit davalarının kanıtlanması yönünden özel bir yöntem öngörülmemiştir. Kimi ayrık durumlar dışında resmi belge veya yazılı delillerin bulunması sigortalı sayılması gereken sürelerin saptanmasında güçlü delil olmaları itibariyle sonuca etkili olurlar. Ne var ki bu tür kanıtların bulunmaması salt bu nedene dayalı istemin reddine neden olmaz. Somut bilgilere dayanması koşuluyla, bordro tanıkları veya iş ilişkisini bilen veya bilmesi gereken komşu işyerleri kayıtlı çalışanları gibi kişilerin bilgileri ve bunları destekleyen kim diğer kanıtlarla dahi sonuca gitmek mümkündür. Kamu düzenine dayalı bu tür davalarda hakim görevi gereği doğrudan soruşturmayı genişleterek sigortalılık koşullarının oluşup oluşmadığını belirlemelidir. Bu yön Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 16.9.1999 gün 1999/21-510-527, 30.6.1999 gün 1999/21-549-555, 5.2.2003 gün 2003/21-35-64, 15.10.2003 gün 2003/21-634-572, 3.11.2004 gün 2004/21-480-579 ve 2004/21-479-578, 10.11.2004 gün 2004/21-538 ve 1.12.2004 gün 2004/21-629 sayılı kararlarında da vurgulanmıştır.

Somut olayda; mahkemece davacının 01.09.1997-02.03.1998 tarihleri arasında Kuruma bildirilen süreler dışında 60 gün daha davalı işyerinde 506 sayılı Yasa kapsamında zorunlu sigortalı olarak çalıştığının kabulü doğru ise de 03.03.1998-01.11.2000 ve 01.06.2002-31.12.2004 tarihleri arasına yönelik tespit talebi yönünden açıklanan şekilde fiili çalışmanın varlığı yöntemince araştırılmadan, uyuşmazlık konusu bu dönemin tamamında çalışması bulunan bordro tanığı yada kayıtlara geçmiş komşu iş yeri sahibi veya çalışanı oldukları belli olmayan tanıkların beyanı ile yetinilerek sonuca gidilmiş olması hatalı olmuştur.