muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/4071, Karar No: 2024/5302, Tarih: 01.10.2024

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 06.06.2024 tarihli ve 2023/1620 Esas, 2024/628 Karar sayılı kararıyla; incelenen dosya kapsamına, İlk Derece Mahkemesi tarafından yapılan yargılamaya, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye göre delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle davalı ...'ün yerinde olmayan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b.1. maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili temyiz başvurusunda bulunmuştur.

B. Temyiz Nedenleri

Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü hususları tekrar etmiş, ayrıca 17.02.2023 tarihli bilirkişi raporuna ekli krokide (B) harfi ile gösterilen kısım yönünden davanın kabulü ile 125 ada 15 parselden ifrazıyla yol olarak terkinine karar verildiği, ancak aynı raporda (C) ve (D) harfleri ile gösterilen bakiye yerler yönünden bir karar verilmediğini, bu itibarla verilen kararın hatalı ve eksik olduğunu, yine (C) harfiyle gösterilen kısmın da değerini tamamen kaybettiğini, davacıların keşifte yol olarak talep ettikleri kısım dikkate alınarak kısmen kabul kısmen ret kararı verilmesi gerekirken davanın kabulüne karar verilmiş olmasının usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve yol olarak terkin istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14 ve 16. maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Kadastro sonucunda; Sivas ili, .... ilçesi, ..... köyü çalışma alanında bulunan 112 ada 15 parsel sayılı taşınmaz 2.125,81 metrekare yüz ölçümü ve "ahır ve arsası" vasfı ile senetsizden davalı ... adına tespit edilmiştir. Dava konusu taşınmazın davalı ...'ün ölümü ile davalılar ..., ..., ..., ..., ... ve ...'e intikal ettiği, davalılardan ..., ..., ...'in 20.10.2023 tarihinde satış suretiyle paylarını davalılar ..., ... ve ...'e temlik ettiği anlaşılmıştır. Davacılar, dava konusu taşınmazda 17.02.2023 tarihli fen bilirkişi raporunda (B) harfi ile gösterilen 88,28 metrekare yüz ölçümündeki kısmın kadimden beri köy yolu olduğu iddiasıyla çekişmeli taşınmaz bölümünün tapu kaydının iptali ile yol olarak terkine karar verilmesi istemiyle dava açmıştır.

2. Temyiz olunan bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

2. Temyiz olunan bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı ... vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

4. Ne var ki yol olarak terkinine karar verilen (B) harfli bölüm taşınmazın ortasında bulunduğu ve taşınmazı (D) ve (C) harfleriyle gösterilen kısımlar şeklinde ikiye ayırdığı halde, "Sivas ili Suşehri ilçesi ..... köyü, .... mevkii, 112 ada 15 parsel sayılı taşınmazın bilirkişiler ..... ve ..... tarafından tanzim edilen 17/02/2023 tarihli ek rapor ve krokisinde B harfiyle gösterilen 88,28 m²'lik kısmın davalı adına olan TAPU KAYDININ İPTALİ ile B harfiyle gösterilen 88,28 m²'lik kısmın bu parselden ifraz edilerek YOL OLARAK TAPUDA TERKİNİNE, parsele ilişkin bakiye kısmın aynı vasıf ile mevcut tapu maliki üzerinde mevcut hissesiyle bırakılmasına,

" şeklinde karar verilip (D) ve (C) harfi ile gösterilen taşınmaz bölümlerinin tapuya nasıl tescil edileceği konusunda hüküm kurulmaması infazda tereddüt oluşturacak olması nedeniyle isabetsiz ise de; yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması gerekmiştir.

VI. KARAR

Davalı ... vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine,

Davalı ... vekilinin temyiz itirazının değinilen yön itibarı ile kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, kamu düzeni gereğince, hüküm fıkrasının (1) numaralı bendinde yer alan "parsele ilişkin bakiye kısmın aynı vasıf ile mevcut tapu malikleri üzerinde mevcut hissesiyle bırakılmasına," şeklindeki cümle hükümden çıkartılarak yerine "17.02.2023 tarihli bilirkişi raporuna ekli krokide (D) harfi ile gösterilen 1.711,99 metrekarelik kısmın aynı ada ve aynı parsel altında mevcut tapu malikleri üzerinde mevcut hissesiyle bırakılmasına, (C) harfi ile gösterilen 325,54 metrekarelik kısmın ise aynı ada ve son parsel numarası verilmek suretiyle mevcut tapu malikleri adına mevcut hissesiyle tapuya kayıt ve tesciline" cümlesinin yazılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

01.10.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15969, Karar No: 2014/2830, Tarih: 12.02.2014

**19. Hukuk Dairesi         2013/15969 E.  ,  2014/2830 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

DAVALILAR : 1) ... Toh. Zirai Kimyaevi Ürün. San. Ltd. Şti. Vek. Av. ... 2) ... Çiçek Tarım Tic. Ltd. Şti. Vek. Av. ...

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili şirketin fide yetiştirme işiyle uğraştığını, davalılardan ... Ltd. Şti.'nin ürettiği tohumları, diğer davalı ... Ltd. Şti.'nden alıp fide haline getirerek davadışı ...'ya sattığını, fidelerden istediği verimi alamayan anılan dava dışı kişinin müvekkili aleyhine tazminat davası açıp 7.805 TL tahsil ettiğini ileri sürerek, bu miktarın ödeme tarihinden itibaren ticari faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... Ltd. Şti. vekili, müvekkilinin tohumları dava dışı ... Ltd. Şti.'nden kapalı ambalaj içinde satın alıp herhangi bir müdahalede bulunmadan davacıya sattığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... Ltd. Şti. davacının dava dışı üreticiye sattığı fidelerin müvekkilinin ithal ettiği tohumlardan üretilip üretilmediğinin araştırılması gerektiğini, müvekkiline yüklenecek herhangi bir kusurun bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, benimsenen 12.04.2013 tarihli bilirkişi raporu doğrultusunda davacının davalılardan ... Ltd. Şti.'nden 516465 lot nolu, 174,000 adet tohum aldığı, fide üretim beyannamesinde aynı lot nolu 237.600 adet tohum ektiği, beyannameye esas çiftçi listesinde 59.184 adet fidenin üretiminde kullanılan ... F1 tohumunun 5160704 lotundan olduğu, davacının davalı ... Ltd. Şti.'nden satın aldığı 516465 lot nolu 174,000 adet tohumdan 237,600 adet tohum ekip fazladan 63,600 adet 516465 lot nolu ... F1 domates fidesi dikmesi karşısında ayıplı fidenin anılan davalı şirketten alınan tohumdan üretildiğinin ve bu şirketin kusurlu olduğunun ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 12.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6535, Karar No: 2023/1225, Tarih: 13.03.2023

**8. Ceza Dairesi         2022/6535 E.  ,  2023/1225 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/80 E., 2015/214 K.

SUÇLAR : Hakkı olmayan yere tecavüz etme, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Aybastı Cumhuriyet Başsavcılığının 19.06.2014 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz etme ve mala zarar verme suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'un (5237 sayılı Kanun) 151 ... maddesinin birinci fıkrası, 154 üncü maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemi ile dava açılmıştır.

2. Aybastı Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.09.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz etme ve mala zarar verme suçlarından, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararları verilmiştir.

3. Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 06.12.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik görüş bildirilmesi için dosyanın tevdiine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan sanığın temyiz isteği; sanık atılı suçları işlediği halde beraat kararları verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın katılan sanığa ait taş duvarı yıkmak ve kendi arazisine taşımak suretiyle üzerine atılı mala zarar verme suçunu, katılan sanığın arazisine kazıkları ... suretiyle tecavüz ettiği iddiası ile dava açılmıştır.

2. Katılan sanık, amcasının oğlu olan sanığın taşınmazının sınırında bulunan kazıkları olduğu yerden söküp kendi arazisine çakarak tecavüzde bulunduğunu, sınıra yaptığı taş duvarı yıktığını ve taş duvara zarar verdiğini iddia ederek şikayetçi olmuştur.

3. Sanık, katılan sanığa suça konu taş duvarı kendi arazisine doğru geçirdiği için taş duvarı yıktığını ve bu taşları kendi arazisinin 4-5 metre aşağısına taşıdığını, söz konusu yerde tel ve kazıkların bulunmadığını, katılın sanık ...'un kendi arazisine tel ve kazık çaktığını ve taş duvar ördüğünü beyan ederek katılan sanıktan şikayetçi olmuştur.

3. Sanık, katılan sanığa suça konu taş duvarı kendi arazisine doğru geçirdiği için taş duvarı yıktığını ve bu taşları kendi arazisinin 4-5 metre aşağısına taşıdığını, söz konusu yerde tel ve kazıkların bulunmadığını, katılın sanık ...'un kendi arazisine tel ve kazık çaktığını ve taş duvar ördüğünü beyan ederek katılan sanıktan şikayetçi olmuştur.

4. Olay yeri ... tespit tutanağında, suça konu taşınmazlarda yapılan incelemede sökülen kazık ve tellere ait herhangi bir iz ve emareye rastlanılmadığı, taş duvarın güneybatı köşesinin bozulmuş olduğunun, buradan çıkan taşların duvarın yaklaşık 4-5 metre güneyine atıldığının tespit edildiği bildirilmiştir.

5. Keşifteki mahkeme gözlemininde, söz konusu fındık bahçesinin belirli sınırlardan bölünmüş olduğu bazı yerlerde tahta kazıkların çakıldığı, bazı yerlerden söküldüğü, iki arazi arasında olduğu düşünülen noktada taş yığıntısının olduğunun gözlemlendiği belirtilmiştir.

6. Keşif sonrası dosyaya sunulan ... bilirkişisi raporununda, işgal edilen alanlarda ve diğer alanlarda; üretim yapılan toprağa, fındık ocaklarına ve fındık ürününe herhangi bir zarar verilmediği tespit edilmiştir.

7. Keşif sonrası dosyaya sunulan ... bilirkişisi raporunda, katılan sanık adına kayıtlı 376 Ada 239 Parsel sayılı taşımazın, sanık ve müşterekleri adına kayıtlı 376 Ada 245 parsel sayılı taşınmaza 12.46 m2, sanık ve müşterekleri adına kayıtlı 376 Ada 241 nolu parsel sayılı taşınmaza 3.47 m2 işgali olduğu belirtilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanık hakkında kurulan hükme yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde, yapılan keşif sonucu dosyaya sunulan bilirkişi raporlarında söküldüğü iddia edilen tel kazıkların ve yıkılan duvarın sanığın müştereken malik olduğu taşınmazın sınırları içerisinde kaldığı ve herhangi bir zarar tespitinin yapılmadığı anlaşıldığından hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılanın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Aybastı Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.09.2015 tarihli kararında katılan tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılanın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6867, Karar No: 2017/535, Tarih: 26.01.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/6867 E.  ,  2017/535 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 22/10/2015 tarih ve 2014/506-2015/443 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 24.01.2017 günü hazır bulunan davacı asil ... ile davalı asil ... ile davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalının babası müteveffa ...'ün 1956 yılında evlendikleri, 2002 yılında boşandıklarını, davacı ile murisin evlilikleri süresince 655 adet yöresel müzik aleti ve kütüphaneden oluşan çalgı koleksiyonunu birlikte oluşturup sahip olduklarını ve bu koleksiyonun davacı ile muris eski eşinin müşterek ikametgahları olan ... Sokak No:19/3 ... adresinde bulunduğunu ve özenle muhafaza edildiğini, boşanmadan sonra koleksiyonun parçalanıp başka yere taşınmaması için murisin istek ve kabulü ile aynı mekanda muhafaza edildiğini, boşanma kararının 2002 yılında kesinleşmesinden intifa hakkı tesisine kadar geçen sürede aynı mekanda koleksiyonu korumak amacıyla murisin bila bedel oturduğunu, daha sonra tahliye edilme ihtimalinden son derece rahatsız olan murisin ısrarlı talebi üzerine intifa hakkı tesis edildiğini, işlemin tamamlanması için tapuda harca esas olmak üzere usulen bir bedel gösterildiğini, bu bedelin davacıya hiçbir zaman ödenmediğini, böylece boşanmadan sonra da koleksiyon üzerinde taraflar arasında 1/2 mülkiyetin devam ettiğini, murisin ölümünden sonra davalının kötü niyetle davacıya haber vermeden koleksiyonu 2010 Avrupa Kültür Başkenti Ajansına satmak istediğini, durumu haber alan müvekkilinin koleksiyonun satışını durdurduğunu ve izale-i şuyuu davası açtığını, yerel mahkemenin davayı reddettiğini, Yargıtay'ın öncelikle mülkiyet ihtilafının çözümlenmesi gerektiğinden bahsile kararı bozduğunu, işbu davanın mülkiyetin tespiti amacıyla açıldığını ileri sürerek, 655 adet yöresel çalgı ile el yazması kitap ve belgelerden oluşan kütüphane dahil çalgı koleksiyonunun 1/2 mülkiyetinin müvekkiline ait olduğunun tespitini talep etmiştir.

Davalı vekili, murisin 18.10.2009 tarihinde vefat ettiğini, davacının bu tarihe kadar çalgı koleksiyonu ile ilgili hiçbir hak talebinde bulunmadığını, davalının babasının ölümünden sonra çalgı koleksiyonunu muhafaza etmek için davacının gayrimenkul sahibi olduğu adresteki taşınmazı kiraladığını, davacının muristen boşanırken çalgı koleksiyonu ile ilgili hiçbir talebinin bulunmadığını, diğer yandan 05.12.1992 tarihinde yapılan anlaşma gereğince davacının ... Sokak No:19/3 adresindeki eşyaların sahibinin muris ... olduğunu kabul ettiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, her iki tarafın da kabulünde olduğu üzere çalgı koleksiyonunun ... Sokak No:19/3 adresinde bulunan eşyalar olduğu ve 05.12.1992 tarihli Özel Anlaşma ile de bu adresteki eşyaların murise bırakıldığının belirtildiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davacının eski eşi olan muris ile davacının birlikte edindikleri iddia edilen çalgı koleksiyonunun 1/2 mülkiyetinin davacıya ait olduğunun tespiti istemine ilişkin olup, mahkemece 05.12.1992 tarihli özel anlaşma başlıklı yazı içeriğindeki paylaşım esas alınmak suretiyle dava konusu çalgı koleksiyonunun murise ait olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

05.12.1992 tarihli özel anlaşma başlıklı belgede ''...'ün ... aleyhine ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nde 1992/45 sayılı dosyası ile açtığı boşanma davası üzerine; tarafların müşterek menkul malları hakkında, taraflarca yapılan anlaşmaya göre ... ... de ... Sokak No:.19/3'deki eşyaları sahiplenecektir...'' hükmü yer almakta olup, bu belgenin ... Asliye Hukuk Mahkemesi nezdinde davacı ile muris arasında görülmekte olan 1992/45 Esas sayılı boşanma davası sebebiyle düzenlendiği anlaşılmaktadır. Ancak, muris ... anılan davadan feragat etmiş, anılan dava boşanma ile sonuçlanmamış; tarafların daha sonraki bir tarihte ... 4. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2000/1207 E-2001/1012 K sayılı dosyası üzerinden yapılan yargılama sonucunda boşanmalarına karar verilmiştir.

Bu itibarla, mahkemece feragat ile sonuçlanan 1992/45 Esas sayılı dava sebebiyle düzenlendiği anlaşılan 05.12.1992 tarihli özel anlaşma başlıklı belge düzenlenme nedeni olan boşanma davası feragatle sonuçlanmasına rağmen delil olarak kabul edilerek, dosya içerisinde mevcut sair taraf delilleri değerlendirilip tartışılmaksızın davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, hükmün temyiz eden davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 26/01/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1223, Karar No: 2024/8601, Tarih: 18.11.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/1223 E.  ,  2024/8601 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/2573 E., 2023/3309 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Çorum 2. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2021/475 E., 2023/464 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davacı karşı davalının davasının reddine, davalı karşı davacının davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı-davalı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı-davalı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-davalı vekili dava ve karşı davaya cevap dilekçesinde; müvekkilinin davalı kadın ile evine temizliğe gelen kişi aracılığıyla tanışarak görücü usulü ile 10.08.2021 tarihinde evlendiklerini, davalı kadının evlendikten 14 gün sonra 24.08.2021 tarihinde müşterek konutu terk ederek gittiğini, evlilik süresince müvekkiline hakaret ettiğini ve tahrik eder davranışlarda bulunduğunu, müvekkilinin ilk evliliğindeki sıkıntılar nedeniyle sabırlı davrandığını ve davalıya karşı herhangi bir sözel veya fiziksel şiddette bulunmadığını, davalının; ilk evliliğinden olan çocuklarını da müşterek konuta çağırdığını ve birlikte yaşamaya başladıklarını, evliliğin üçüncü gününden itibaren davalının ve ilk evliliğinden olan çocuklarının müvekkiline karşı saldırgan ve saygısız davranışlar sergilediklerini, müvekkiline yönelik küfür, hakaret ve toplum içerisinde küçük düşürücü davranışlarda bulunduklarını, 14 gün süren evlilik süresince yalnızca bir kez cinsel birlikteliğin yaşandığını, davalının sürekli bir bahane ile müvekkilinin bu yöndeki taleplerini reddettiğini, sebebini sorduğunda ise hakaret ettiğini, davalının kuaföre gitmek için evden çıktığını, sonrasında ise geri dönüp evdeki eşyalarını alarak evi terk ettiğini, daha sonra geri dönüp evde bulunan bir kısım eşyalarını da alarak o sırada müşterek konutta bulunan davacının oğlu ve kız kardeşinin yanında "bu adam kaba saba ben bununla yaşamam" diyerek müvekkiline boşanmak istediğini bildirdiğini, davalının müşterek konuttan ayrılırken alınan ziynet eşyalarını da götürdüğünü, davalının evlilik süresince sürekli telefonla görüştüğünü, evli bir eşe yakışmayacak tavır ve davranışlar sergilediğini, davalının boşanmak için müvekkilinden 30.000,00 TL talep ettiğini, davalının niyetinin aile kurmak olmadığının ortaya çıktığını beyanla davanın kabulüne karar verilerek tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki nedeniyle boşanmalarına karar verilmesini, 30.000,00 TL maddî ve 20.000,00 TL manevî tazminat takdirini talep ettiğini , yargılama giderleri ve vekâlet ücretinin davalıya yükletilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP