muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/25133, Karar No: 2012/32651, Tarih: 02.10.2012

Fazla çalışmaların aylık ücret içinde ödendiğinin öngörülmesi ve buna uygun ödeme yapılması halinde, yıllık 270 saatlik fazla çalışma süresinin ispatlanan fazla çalışmalardan indirilmesi gerekir.

Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtay’ca son yıllarda hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır (Yargıtay 9.HD. 11.02.2010 gün 2008/17722 E, 2010/3192 K; Yargıtay, 9.HD. 18.07.2008 gün 2007/25857 E, 2008/20636 K.). Ancak fazla çalışmanın tanık anlatımları yerine yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir. Yapılacak indirim, işçinin çalışma şekline ve işin düzenlenmesine ve hesaplanan fazla çalışma miktarına göre taktir edilmelidir. Hakkın özünü ortadan kaldıracak oranda bir indirime gidilmemelidir(Yargıtay 9.HD. 21.03.2012 gün, 2009/48913 E, 2012/9400 K .).

Dairemizin önceki kararlarında; fazla çalışma ücretlerinden yapılan indirim, kabul edilen fazla çalışma süresinden indirim olmakla, davalı tarafın kendisini avukatla temsil ettirmesi durumunda reddedilen kısım için davalı yararına avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiği kabul edilmekteydi (Yargıtay 9.HD. 11.02.2010 gün 2008/17722 E, 2010/3192 K.). Ancak, işçinin davasını açtığı veya ıslah yoluyla dava konusunu arttırdığı aşamada, mahkemece ne miktarda indirim yapılacağı işçi tarafından bilenemeyeceğinden, Dairemizce maktu ve nispi vekâlet ücretlerinin yüksek oluşu da dikkate alınarak konunun yeniden ve etraflıca değerlendirilmesine gidilmiş, bu tür indirimden kaynaklanan ret sebebiyle davalı yararına avukatlık ücretine karar verilmesinin adaletsizliğe yol açtığı sonucuna varılmıştır. Özellikle seri davalarda indirim sebebiyle kısmen reddine karar verilen az bir miktar için dahi her bir dosyada zaman zaman işçinin alacak miktarını da aşan maktu avukatlık ücretleri ödetilmesi durumu ortaya çıkmaktadır. Yine daha önceki kararlarımızda, yukarıda değinildiği üzere fazla çalışma alacağından yapılan indirim sebebiyle ret vekâlet ücretine hükmedilmekle birlikte, Borçlar Kanununun 161/son, 325/son, 43 ve 44 üncü maddelerine göre, yine 5953 sayılı Yasada öngörülen yüzde beş fazla ödemelerden yapılan indirim sebebiyle reddine karar verilen miktar için avukatlık ücretine hükmedilmemekteydi. Bu durum uygulamada hakkaniyete aykırı sonuçlara neden olduğundan ve konuyla ilgili olarak Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinde de herhangi bir kurala yer verilmediğinden, Dairemizce eski görüşümüzden dönülmüş ve fazla çalışma alacağından yapılan indirim nedeniyle reddine karar verilen miktar bakımından, kendisini vekille temsil ettiren davalı yararına avukatlık ücretine hükmedilemeyeceği kabul edilmiştir.

Somut olayda bilirkişi davacının 77 gün nöbet tuttuğunu, günde 14 saat çalıştığından 8 saati aşan 6 saatlik çalışmanın fazla çalışma olduğunu kabul ederek hesaplama yapmış ve mahkemece bu rapora itibarla hüküm kurulmuştur.

Somut olayda bilirkişi davacının 77 gün nöbet tuttuğunu, günde 14 saat çalıştığından 8 saati aşan 6 saatlik çalışmanın fazla çalışma olduğunu kabul ederek hesaplama yapmış ve mahkemece bu rapora itibarla hüküm kurulmuştur.

Öncelikle fazla çalışma hesabı istisna bulunmadıkça haftalık 45 saat üzerinden hesaplanır. Bilirkişi bu yönde değerlendirme ve hesaplama yapmamıştır. Davacının haftalık çalışma süresi 45 saati aşmasa da günlük çalışma süresi 11 saatle sınırlı olduğundan bu sürenin üzerinde çalışma yapılan haftalarda fazla çalışma 45 saati aşmasa da fazla çalışma alacağının ödenmesi gerekir. ( Ayrıca gece 7,5 saat fazlası da fazla çalışmadır. )

Dosya farklı bir bilirkişiye verilerek yukarıda konulan ilkeler ve önceki bozma kararı doğrultusunda denetime elverişli rapor alınarak hüküm kurulması gerekirken eksik incelemeyle karar verilmesi hatalıdır.

3. Davalı Üniversite 2547 Sayılı Yasanın 56/b delaleti ile Harçlar Kanunu 13/j maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu halde, yargılama giderleri içerisinde aleyhine harca hükmedilmesi hatalı olup kararın bozulması gerekmiştir

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, 02.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7772, Karar No: 2018/5604, Tarih: 09.07.2018

**10. Ceza Dairesi         2013/7772 E.  ,  2018/5604 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranma sonucu

tüketilecek şeylere zehir katma veya bozma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanık müdafiinin görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 09/07/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/35231, Karar No: 2024/11412, Tarih: 09.10.2024

**11. Ceza Dairesi         2021/35231 E.  ,  2024/11412 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2013/188 E. 2015/160 K.

Katılan vekilinin temyiz talebinin sanık ... hakkında kurulan beraat hükümlerine, Cumhuriyet savcısının temyiz talebinin ise sanıklar ..., ... ve ... hakkında kamu görevlisinin resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine hasren olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanıklar ... , ..., ..., ..., ..., ... ve ... müdafilerinin duruşmalı inceleme isteminin, hükmolunan cezaların türüne göre koşulları bulunmadığından, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı Kanun'un 318. maddesi uyarınca reddine oy birliğiyle karar verildikten sonra gereği görüşüldü;

Sanık ...'in Özel Aladağ Özel Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezi'nde müdür, sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... ..., ... ve ... nun bu merkezde öğretmen olarak görev yaptıkları, sanık ...'ın, bu merkezi kuran Alaçam Özel Eğitim ve Sağlık Hizmetleri Turizm Temizlik Gıda İnşaat Taahhüt Sanayi Ticaret Limited Şirketi'nin 13.02.2009 tarihine kadar ortağı, 24.08.2011 tarihine kadar ise müdürü olduğu, sanıklar ...ve ...'ın da bu şirketin ortakları olduğu, sanıkların eylem ve fikir birliği içerisinde hareket ederek isimleri iddianamede belirtilen 28 öğrenci adına destek eğitimi almadığı günlerde de eğitim almış gibi sahte bireyselleştirilmiş eğitim, çalışma ve rehabilitasyon planlarını düzenleyip katılan kurumu 103.585,63 TL zarara uğratmak suretiyle üzerlerine atılı suçları işledikleri iddia ve kabul olunan olayda;

a)Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141/3 maddesi ile 5271 sayılı Kanun'un 34, 230, 232 ve 289 uncu maddeleri gereğince mahkeme kararlarının denetime imkan sağlayacak biçimde açık ve gerekçeli olması, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi, bu delillere göre ulaşılan sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanıkların eylemlerinin ve yüklenen suçların unsurlarının nelerden ibaret olduğunun, hangi gerekçeyle hangi delillere üstünlük tanındığının açık olarak gerekçeye yansıtılması, delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerekirken açıklanan ilkelere uyulmadan ve öğretmen olan sanıkların, diğer sanıkların eylemlerine ne şekilde iştirak ettikleri tartışılmadan gerekçeden yoksun hüküm kurulması,

b) Dursunbey Kaymakamlığı'nın 05.02.2013 tarihli 2013/1 sayılı kararında sanıklar , ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında nitelikli dolandırıcılık suçu bakımından soruşturma izni verildiği, bu kararda sanıkların sahte bireyselleştirilmiş eğitim, çalışma ve rehabilitasyon planlarını düzenleme şeklindeki eylemlerinin anlatılmadığı ve kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçu yönünden bir soruşturma izni bulunmadığının anlaşılması karşısında; sanıklar hakkında bu suç yönünden durma kararı verilerek soruşturma izni istenmesi, sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükümleri kurulması,

c)Sanık ...'in 03.04.2012 tarihli kolluk ifadesinde şirkete sanık ...'ın ricası üzerine kağıt üstünde ortak olduğunu, eğitim merkezindeki idari işlerle ...'in ilgilendiğini, imza yetkisini de noterde sanık ...'e devrettiğini beyan etmesi, sanık ...'in de 26.04.2012 tarihli kolluk ifadesinde kamu kuruluşlarındaki evrak işlerini hızlandırmak için sanık ...'den yetki aldığını kabul etmesi ve suça konu merkezde öğretmen olarak görev yapan bir kısım sanıkların iş sözleşmelerini sanık ... ile yaptıklarını beyan etmeleri karşısında; sanık ...'in suça konu merkezde bir imza yetkisi olup olmadığının araştırılması, varsa ilgili noter evrakının onaylı bir örneğinin dosya içerisine alınması, sonucuna göre sanık ...'in hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme soncu sanığın şirketle herhangi bir bağlantısı olmadığı gerekçesiyle beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısı, katılan vekili, sanık ... müdafii, sanık ... ...müdafii, sanık ... müdafii, sanık ... müdafii, sanık ... müdafii, sanık ... müdafii, sanık ... müdafii, sanık ... müdafii, sanık ... müdafii, sanık ... müdafii, sanık ... müdafii, sanık ... Doğu müdafii ve sanık ...'ın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4079, Karar No: 2015/4567, Tarih: 16.03.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/4079 E.  ,  2015/4567 K.**

**"İçtihat Metni"**

İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı Bakanlık ve dahili davalı ... vekillerince istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı Bakanlık ve dahili davalı ...'nin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, davalı işyerinde temizlik işçisi olarak çalışırken iş akdinin işveren tarafından haksız olarak feshedildiğinden bahisle kıdem ve ihbar tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını istemiştir.

Davalı Bakanlık, husumet itirazında bulunarak davanın reddi gerektiğini savunmuştur. Dahili davalı ... Şirketi ise; davacının iş akdinin feshedilmediğini, yeni yapılan ihaleyi alamamaları nedeniyle çıkışının bildirilmek zorunda kalındığını bu nedenle feshe bağlı alacakların verilmeyeceğini, tüm haklarının ödendiğini hiçbir alacağı olmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanununun 6'ncı maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı yasanın üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

Değinilen Yasanın 120'nci maddesi hükmüne göre, 1475 sayılı Yasanın 14'üncü maddesi halen yürürlükte olduğundan, işyeri devirlerinde kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından belirtilen madde hükmü uygulanmalıdır. Anılan maddeye göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde, işçinin kıdemi işyeri veya işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

İşyeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı şekilde işyeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkânı vermez.

İşyeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı şekilde işyeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkânı vermez.

İşyerinin devri işverenin yönetim hakkının son aşaması olup, işyeri devri çalışma koşullarında değişiklik anlamına da gelmez. Dairemizin kökleşmiş kararlarına göre işyeri devri işçiye haklı nedenle fesih hakkı tanımaz. İşyeri devrinin çalışma koşullarını ağırlaştıran bir yönü olup olmadığı belirlenmelidir

Bu açıklamalar ışığında, iş hukukunda işyeri devrinin işçilik alacaklarına etkileri üzerinde ayrıca durulmalıdır. İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Yasanın 14'üncü maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Yasanın 6'ncı maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanunun 6'ncı maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumlu olacaktır.

Somut olayda, davacı tanık beyanlarından da anlaşıldığı üzere dava tarihi itibariyle halen davalı Bakanlığa bağlı hastanede yeni ihaleyi alan şirket nezdinde çalışmasına devam etmektedir. Bu nedenle davacının feshe bağlı alacaklar olan kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin alacaklarının reddi gerekirken hüküm altına alınması hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde, dahili davalı ...'ne iadesine, 16.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2964, Karar No: 2021/601, Tarih: 25.01.2021

**7. Ceza Dairesi         2018/2964 E.  ,  2021/601 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanıklar hakkında hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Olay tarihinde Hopa liman kavşağında uygulama noktasında durdurulan sanık ...’in sürücülüğünü yaptığı, sanık ...’ın muavin ve sanık ...’nın yolcu olarak bulunduğu otobüste gümrük kaçağı eşyaların ele geçirildiği olayda;

I) Sanıklar ... ve ... bakımından yapılan incelemede;

Sanıklardan ele geçirilen 24 karton kaçak sigarayı Gürcistan’dan aldıklarını beyan ettikleri ve ele geçirilen kaçak sigaranın miktarı itibarıyla sanıkların iki kişi olması da birlikte değerlendirildiğinde kişisel kullanım kapsamında kalması nedeniyle sanıkların atılı suçtan beraatlerine karar verilmesi gerektiği, yine otobüsün orijinal olmayan deposunda 210 lt kaçak akaryakıtın ele geçirildiği, sanıklar ... ve ...’ın suça konu akaryakıtı Gürcistan’dan kullanmak üzere aldıklarını beyan ettikleri, suç tarihinde sanıkların Gürcistan’dan giriş- çıkış kayıtlarının araştırılması, giriş- çıkış kayıtlarının var olduğunun belirlenmesi halinde ... plakalı aracın muafiyet kapsamında getirebileceği akaryakıt miktarının ilgili merciilerden araştırılması ve muafiyet kapsamında getirildiğinin tespiti halinde sanıkların üzerine atılı suç oluşturmadığından beraatlerine, giriş-çıkış kayıtlarının olmadığının belirlenmesi halinde ise ticari olarak kullanılan, yolcu taşımacılığı yapılan otobüste ele geçen kaçak akaryakıt bakımından sanıkların mahkumiyetlerine karar verilmesi gerektiği,

II) Sanık ... bakımından yapılan incelemede;

Sanıkta ele geçirilen 30 karton kaçak sigara bakımından ve savunması esas alındığında kaçağa konu eşyanın, gümrük kapısından veya sınırdan yurda sokulmak istenirken ya da hemen sonrasında veya bu eylemlerin kesintiye uğramadan devamı sırasında yakalanması halinde, eylemin 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu 3/1. maddesi 1. cümle kapsamında kalacağı bu koşullar olmadan yurt içinde yakalanması halinde ise eylemin 5607 sayılı Yasa 3/5. maddesi kapsamında kalacağı gözetilerek dosyaya sanığın olay gününe ilişkin yurda giriş-çıkış kayıtlarının alınmaması suretiyle eksik inceleme ile hüküm tesisi,

Kabule göre ise;

Kabule göre ise;

1. Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi, yine aynı Yasanın 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK'nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,

2. Sanıklar ... ve ...’in muavin ve şoför olarak bulunduğu otobüste yolcu olarak sanık ...’nın bulunduğu, sanıkların yüklenen suçu iştirak halinde işlediklerine ilişkin herhangi bir delil bulunmadığı halde, her üç sanığın atılı suçu birlikte işledikleri gerekçesiyle cezalarında 5607 sayılı Yasanın 4/2. maddesi gereğince artırım yapılması,

3. Sanıklar ... ve ... hakkında 5607 sayılı Yasanın 4/4. maddesinde düzenlenen meslek ve sanatın sağladığı kolaylıktan faydalanarak işlediğinden bahisle arttırım yapılmış ise de sanık ...’ın muavin, sanık ...’in ise şoför olmasının başlı başına 5607 sayılı Yasanın 4/4. maddesinde vücut bulan nitelikli hale sebebiyet vermeyeceği gözetilmeden ve mesleğin de nasıl bir kolaylık sağladığı tartışılmadan sanıklar hakkında fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ... İdaresi vekilinin ve sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, 25.01.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/9901, Karar No: 2008/7834, Tarih: 05.12.2008

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2008/9901 E.  ,  2008/7834 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 111 ada 65 parsel sayılı 1.828,89 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeni ile, Cami, Lojman ve Tarla niteliği ile davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine, yasal süresi içinde taşınmazın imar ve ihya edilmediği, taşlık, kayalık, çalılık yerlerden olduğu ve zilyetlikle mülk edinme koşullarının gerçekleşmediği iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine ve çekişmeli taşınmazın tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 05.12.2008 gününde oybirliği ile karar verildi.