muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/5287, Karar No: 2015/5991, Tarih: 29.09.2015

**18. Ceza Dairesi         2015/5287 E.  ,  2015/5991 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

Hakaret suçundan sanık ...'nun, TCK'nın 125/1, 125/3-a, 129/1, 62. maddeleri uyarınca 100 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, gün adli para cezasının anılan Kanun'un 52/2. maddesi gereğince 2000 TL. adli para cezası olarak belirlenmesine dair ... Sulh Ceza Mahkemesinin 24/10/2003 tarihli ve 2013/125-1309 E-K sayılı kararı aleyhine ...Bakanlığınca verilen 24/02/2014 gün ve 2013/3814/13658 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 10/03/2014 gün ve 2014/87450 sayılı tebliğnamesiyle Dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre; sanığın, ...isimli sosyal paylaşım sitesinde katılan milletvekili ...'nin “2012'de hastalıklara iyi geliyor diye deve idrarı içenlerin 1936'da camilerin ahır yapıldığına inanması normaldir.” şeklindeki görüş açıklamasına karşılık “... yine çektin herhalde kafayı, ayık kafa ile söylenecek laf değil bunlar...” biçimindeki görüş açıklamasının, bütünüyle ele alındığında, küçük düşürücü değer yargıları içermediği, güncel haber ve eleştiri niteliğinde olduğu, politikacı olan katılanın sürekli toplum önünde olması nedeniyle eleştirilere açık olması gerektiği, bu nedenle hukuka aykırılık öğesinin oluşmadığı gözetilmeden beraat yerine hükümlülük kararı verilmesinde, isabet görülmediğinden CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Türk Ceza Kanununun “Hakaret” başlıklı 125. maddesinin ilk iki fıkrası;

1-Bir kimseye onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnat eden veya sövmek suretiyle bir kimsenin onur, şeref ve saygınlığına saldıran kişi, üç aydan iki yıla kadar hapis veya adli para cezası ile cezalandırılır. Mağdurun gıyabında hakaretin cezalandırılabilmesi için fiilin en az üç kişiyle ihtilaf edilerek işlenmesi gerekir.

2-Fiilin, mağduru muhatap alan sesli, yazılı veya görüntülü bir iletiyle işlenmesi hâlinde, yukarıdaki fıkrada belirtilen cezaya hükmolunur” şeklinde düzenlenmiştir.

Bu düzenleme ile, onur, şeref ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnat etmek veya sövmek hakaret suçunu oluşturan seçimlik hareketler olarak belirlenmiştir. (Mahmut Koca- İlhan Üzülmez, Türk Ceza Hukuku Özel Hükümler, Adalet Yayınevi, Ankara, 2013, s.430)

2-Fiilin, mağduru muhatap alan sesli, yazılı veya görüntülü bir iletiyle işlenmesi hâlinde, yukarıdaki fıkrada belirtilen cezaya hükmolunur” şeklinde düzenlenmiştir.

Bu düzenleme ile, onur, şeref ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnat etmek veya sövmek hakaret suçunu oluşturan seçimlik hareketler olarak belirlenmiştir. (Mahmut Koca- İlhan Üzülmez, Türk Ceza Hukuku Özel Hükümler, Adalet Yayınevi, Ankara, 2013, s.430)

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 21.04.2015 tarih ve 2014/4-756 E. 2015/124 K. sayılı kararında da belirtildiği üzere; “Hakaret fiillerinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin onur, şeref ve saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleşmesi gerekmektedir. Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı bazı durumlarda nispi olup, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kişilere yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövmek fiilini oluşturması gerektirmektedir.“

Bu bilgiler ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Sanığın, katılanın Twitter isimli sosyal paylaşım sitesinde yazdığı “2012'de hastalıklara iyi geliyor diye deve idrarı içenlerin 1936'da camilerin ahır yapıldığına inanması normaldir” şeklindeki mesajına tepki olarak gönderdiği “... yine çektin herhalde kafayı, ayık kafayla söylenecek laf değil bunlar..” biçimindeki düşünce açıklamasının, kaba hitap tarzı ve güncel eleştiri niteliğinde olduğu, politikacı olan katılanın sürekli toplum önünde olması nedeniyle benzer eleştirilere açık ve hoşgörülü olması gerektiği, bu sebeple katılanın şahsına onur, şeref ve saygınlığa yönelik bir saldırı niteliğinde bulunmadığı, gözetildiğinde sanığın üzerine atılı hakaret suçunun hukuka aykırılık öğesinin gerçekleşmediği gözetilmeden beraat hükmü yerine, yargılamaya devam edilerek mahkumiyet hükmü kurulması yasaya aykırı görüldüğünden, CMK'nın 309/4-d maddesi uyarınca; ... Sulh Ceza Mahkemesinin 24.10.2013 tarihli 2013/125-1309 E-K sayılı kararının KANUN YARARINA BOZULMASINA, suçun hukuka aykırılık öğesinin gerçekleşmemesi nedeniyle sanığın, hakkında açılan hakaret suçundan BERAATİNE, 29.09.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/13412, Karar No: 2008/2991, Tarih: 04.03.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/13412 E.  ,  2008/2991 K.**

**"İçtihat Metni"**

... Eğitim Rehabilitasyon Hiz. Tic. Ltd.Şti.vekili avukat ... ile SSK Başkanlığı vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında Afyonkarahisar 2 Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 10.5.2007 gün ve 63-101 sayılı hükmün taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

İncelenmesine gerek görülen 200 yılı Bütçe Uygulama Talimatı'nın eklenerek birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalli mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 4.3.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/16634, Karar No: 2007/16371, Tarih: 11.12.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/16634 E.  ,  2007/16371 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen istihkak davası sırasında davacı taraf vekili 02/10/2007 günlü dilekçesiyle reddi hakim yoluna başvurmuştur.

Bu konuda verilen kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmiş olmakla, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı şirket vekili, 02/10/2007 günlü dilekçesinde, başka bir dosyadaki iddialarının yanlış değerlendirilip taleplerinin reddedildiği ve karar gerekçesinde borçludan mal kaçırmak için paravan şirket kurulduğunun açıklandığı ihsası reyde bulunduğu gerekçeleri ile davaya bakan hakim hakkında Reddi Hakim talebinde bulunmuştur.

Red edilen Hakim ... (30062)’in red talebinin yerinde olmadığı, ancak adalet duygusunun zedelenmemesi bakımından davaya bakmaktan çekinme görüşü üzerine dosyayı inceleyen merci hakimliğince reddi hakim talebinin reddine ve H.Y.U.Y.’nın 36. maddesi gereğince 450.00.- YTL. para cezasının red talebinde bulunandan alınmasına karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İncelenen dosya kapsamına göre, hakimin reddi için ileri sürülen başka bir kararın gerekçesinde açıklanan hususlar H.Y.U.Y.’nın 29. maddesinde tanımı yapılan sebeplerden değildir. Ancak, reddi hakim talebinin yapıldığı tarih itibariyle H.Y.U.Y.'nın 36/4. maddesi gereğince hükmedilecek para cezasının 160.00.- YTL. olacağı hususu dikkate alınmadan red talebinde bulunan aleyhine 450.00.- YTL. para cezasına hükmedilmiş olması isabetsiz ise de, bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hüküm bölümündeki "450.00.- YTL." çıkartılarak, bunun yerine "160.00.- YTL." yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün H.Y.U.Y.'nın 438/7. maddesi hükmüne göre düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 11/12/2007 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10883, Karar No: 2024/3680, Tarih: 04.07.2024

**12. Ceza Dairesi         2020/10883 E.  ,  2024/3680 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Mahkumiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; sanık müdafi tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 22/3, 63. maddeleri uyarınca 4 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz istemi; gerekçe içermemektedir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede olay günü sürücü belgesiz sanığın, bir miktar alkol aldıktan sonra arkadaşıyla birlikte 34 P ... Plaka sayılı Tofaş Şahin marka aracına bindiği, saat 18:00 sıralarında olay mahalline yaklaştığı esnada, bilirkişi raporları ve olaya ilişkin kamera kayıtlarına göre Birlik Caddesi istikametine seyri sırasında önündeki aracı solladığı ve şeridine geçmek istediği sırada yolda hızı azaltmak için konulan kasis rağmen geldiği hızla yoluna devam ederek, kullanmış olduğu aracın sağ tarafından taşıt yoluna giren ve geçişini tamamlamakta olan ...'a çarparak ölümüne neden olduğu akabinde olay yerinde durmaksızın kaçarak uzaklaştığı kamera kayıtlarına bakıldığında da sanığın olay öncesi başka bir aracı sollayarak kaza mahalline süratle geldiği, yine sanığın aracının sağ farının arıza nedeni ile yanmadığı, dosya içerisinde mevcut bilirkişi tarafından düzenlenen 06/02/2014 tarihli rapora göre sanığın olay saatinde yasal miktarın oldukça üzerinde 1,02 promil seviyesinde alkollü olduğunun anlaşıldığı, aşamalarda alınan bilirkişi raporlarında da sanığın iki yönlü yolda tehlikeli ortam oluşturacak şekilde seyrettiği, far ışıkları altındaki görüş alanını kontrol altında bulundurmadığı, etkili fren tedbiri almadığı, aracını yük ve teknik özelliklerine göre trafik durumunun gerektirdiği şartlara uydurmadığı, bu nedenle tali kusurlu olduğunun belirtildiği görülmekle

sanığın TCK'nın 85/1. maddesi gereğince mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

sanığın TCK'nın 85/1. maddesi gereğince mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Küçükçekmece 2. Asliye Ceza Mahkemesinin kararında sanık müdafi tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.07.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6160, Karar No: 2019/3138, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/6160 E.  ,  2019/3138 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4986, Karar No: 2021/2609, Tarih: 18.03.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/4986 E.  ,  2021/2609 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 11. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Denizli Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 29.06.2018 tarih ve 2015/846 E- 2018/956 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan kabulüne dair Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi'nce verilen 11.06.2019 tarih ve 2018/2024 E- 2019/1171 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesinin duruşmalı olarak davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, duruşma için belirlenen 15.03.2021 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, taraflar arasında 10.000’er adet masaj kremi ve masaj jeli üretiminin 259.600 TL bedel karşılığında anlaşıldığını, ürünlerin davalıya teslim edildiğini, davalının 142.800 TL ödeme yaptığını ve teslim edilen malzemelerin ayıplı olduğu iddiasıyla davacıya ihtarname gönderildiğini ve davacı aleyhine takip başlatıldığını, davalının davacıya borçlu olduğunu ileri sürerek, 116.800 TL’nin fatura tarihinden itibaren faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının promosyonlu olarak 10.000’er adet masaj jeli ve kremini 129.800 TL bedel karşılığında tesliminin kararlaştırıldığını, bu bedelin davacıya ödendiğini, 8900 adet masaj kreminin teslim edilmediğini, davacının sunduğu irsaliye ekindeki imzaların davalı çalışanının tecrübesizliğinden yararlanılarak çalışana sonradan attırıldığını, dava konusu faturanın tarafların ticari defterlerinde kayıtlı olmadığını savunarak davanın reddini ve kötü niyet tazminatının davacıdan tahsilini istemiştir.

İlk derece mahkemesince yapılan yargılamada, davacının 116.800 TL bedelli faturaya dayanarak dava açtığını, davalının kendisine teslim edilen ürünlerin ayıplı olduğunu süresinde davacıya ihtar ettiği, dava konusu faturanın taraf defterlerinde kayıtlı olmadığı, davacının kendi defterlerine göre davalıdan 7.000 TL alacaklı olduğu, ibraz edilen irsaliyelerdeki imzanın davalı çalışanı tarafından sonradan atıldığı, davacının ayıplı olan ürünlere ve dayanağı faturaya ilişkin alacak talebinde bulunamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince yapılan yargılama neticesinde, taraflar arasındaki sözleşmeye ilişkin ... nolu faturanın her iki tarafın ticari defterinde kayıtlı olduğu, dava konusu ... nolu faturanın ise iki taraf defterlerinde de kayıtlı olmadığı, her ne kadar sevk irsaliyesinde imzası olan davalı çalışanının imzasının sonradan atıldığına dair beyanı var ise de, üzerinde tarih yazılı belge karşısında bu beyana itibar edilemeyeceği, davalı tarafça Sağlık Bakanlığı onayı olmayan ürünler nedeniyle ayıp ihbarında bulunulmuş ise de davalı tarafça sonradan ayıplı hale gelen ürünler nedeniyle usulüne uygun ödemezlik def’inde veya mahsup def’inde bulunulmadığı, davadan önce davalının temerrüdünün oluştuğunun ispatlanamadığı gerekçesiyle istinaf isteminin esastan kabulüne, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kabulüne, 116.800 TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalının temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, takdir olunan 3.050,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 5.983,95 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 18.03.2021 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1164, Karar No: 2011/5372, Tarih: 02.05.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/1164 E.  ,  2011/5372 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 2008/1657-5203 sayılı bozma kararında; “Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme sonucunda kurulan hüküm doğru değildir. Şöyle ki; dosya içinde bulunan 1975 yılında yapılan orman kadastrosuna ilişkin çalışma tutanağında "252 numara yazıldı. Buradan 2817/387 nolu fotoğrafta görüldüğü şekilde kırık hatlarla ... ... ve ... ... tarlasının kuzey doğu köşesine yerli kayaya 253 numara yazıldı. Buradan fotoğrafda görüldüğü şekilde kırık hatlarla ... ... tarlasının çevresi dolaşılarak ... ... tarlasının karadere bitişik batı köşesine tesis edilen beton kazığa 254 numara yazıldı. Buradan ... Yolu köy istikametinde takip edilerek ... ... ve müşterekleri tarlasının yola yakın kuzey batı köşesine tesis edilen sigortalı beton kazığa 255 numara yazıldı. Buradan ... mevkiindeki aynı tarla ile ... ... ve ... ... tarlaları ..." denilmekte olduğu, buna göre 1975 yılında yapılan orman kadastro haritasının çalışma tutanaklarına uygun şekilde doğru olarak düzenlendiği, ancak yörede 3402 Sayılı Yasa gereğince yapılan ve kesinleşmeyen aplikasyon ve 2/B madde uygulamasına ilişkin orman tahdit haritasının 1975 yılında düzenlenen tahdit harita ve tutanağından farklı olarak düzenlendiği anlaşılmaktadır. Hükme esas alınan uzman orman ve fen bilirkişileri çekişmeli taşınmazın konumunu her iki harita üzerinde gösterdikleri, kesinleşen orman sınırları içinde kalan bölüm olarak (b) harfli 135.24 m2'lik alanın gösterildiği ve bu alan esas alınarak mahkemece davanın kabulü yolunda hüküm kurulduğu anlaşılmaktadır. Ancak bilirkişilerin 1975 yılında yapılan orman kadastro haritası ile 1/5000 ölçekli kadastro paftasının çakıştırılması sonucu düzenledikleri haritada çekişmeli taşınmazın orman sınırları içinde kalan bölümünün daha geniş bir alan olduğu ve (b) harfli bölüm arasında şeklen ve yüzölçümü olarak fark bulunduğu saptanmış olup, bu nedenle bilirkişilerden 14.06.2007 tarihli raporun eki olan 1/5000 ölçekli orman tahdit haritasına göre çekişmeli taşınmazın orman sınırları içinde kalan bölümünün duraksamaya yer bırakmayacak şekilde yüzölçümünün belirlenmesi ile bunu açıklayan ve gösteren krokili rapor düzenlemeleri istenerek toplanacak delillere göre mahkemece hüküm kurulması” gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozmaya uyulduktan sonra davanın kısmen kabulü ile dava konusu 104 ada 98 sayılı parselin, 21.03.2010 tarihli fen bilirkişi krokisinde (A) işaretli 95,49 m2’lik kısmının kadastro tespitinin iptaliyle orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline, (B) işaretli 2364,68 m2’lik bölümün tespit gibi tesciline karar verilmiş, hüküm Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 27.08.1975 tarihinde yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. 3402 Sayılı Yasaya göre yapılarak kesinleşmeyen aplikasyon ve 2/B uygulaması bulunmaktadır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 02/05/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10515, Karar No: 2010/3622, Tarih: 19.04.2010

**17. Hukuk Dairesi         2009/10515 E.  ,  2010/3622 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :...Asliye 1. Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalının Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortacısı olduğu aracın çarpması nedeniyle müvekkilinin yaralandığını, yüzünde sabit eser kaldığını, ekonomik geleceğinin etkilendiğini ve bu suretle zarar gördüğünü ileri sürerek, 10.000,00 TL maddi tazminatın davalıdan temerrüt faizi ile tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının zararının ödediğini, bu isteminin teminat dışı olduğunu ve davacının kusurunun değerlendirilmesi gerektiğini ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve dosya kapsamına göre, kusur durumu nazara alınarak, davacının yüzünde sabit eser oluştuğu gerekçesiyle, BK'nın 42 ve 46. maddeleri kapsamında davanın kabulüne, 10.000,00 TL tazminatın dava tarihinden itibaren temerrüt faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, haksız eyleme dayalı bedensel zararın giderilmesine ilişkin tazminat davasıdır.

Mahkemece, yargılamanın ilk celsesinde, BK'nın 42 ve 46. maddelerine dayalı olarak, davacının yüzünde sabit eser oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Ancak davalı tarafın savunması ve dosya kapsamına göre, bu kaza ile ilgili olarak daha önce görülen bir başka davada, davalının yüzündeki yara nedeniyle Adli Tıp Kurumu raporuna göre belirlenen % 2,1 oranındaki iş göremezlik tazminatına hükmedilmiştir. Anılan bu davada, davacının yüzündeki sabit

eser hakkında açık bir talep olmadığı için bu konuda karar verilmediği de belirtilmiştir. Bu karardan sonra açılan eldeki davada ise, davacı vekilince önceki davada tahsiline karar verilen işgöremezlik tazminatından başka, müvekkilinin ekonomik geleceğinin sarsılması nedeniyle tazminat istenilmiş ve mahkemece de bu istemin kabulüne karar verilmiştir.

Davacının yüzünde sabit eser oluşması nedeniyle, daha önce hükmedilen ve davalı sigortaca ödendiği savunulan işgöremezlik tazminatının dışında, bu sabit eserin giderilmesi için gereken estetik ameliyatı masrafı veya oluşan bu yara nedeniyle duyulan acı ve elem nedeniyle manevi tazminat istenebilecektir. Ancak, davacının bu davadaki istemi anlaşılır olmadığı gibi, kararda da bu hususta bir açıklık yoktur.

Bu durumda mahkemece, davacı tarafın istemi açıklattırılarak, davacının istemi belirlendikten sonra, gereken araştırmaların yapılması, gerektiğinde bilirkişi incelemesi yapılarak, davalı vekilinin ödeme savunmasının değerlendirilmesi ve sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, eksik incelemeye dayalı olarak, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamış ve bu nedenle hükmün bozulması gerekmiştir.