muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/15262, Karar No: 2016/23, Tarih: 11.01.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/15262 E.  ,  2016/23 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Manavgat Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/02/2015

NUMARASI : 2013/21-2015/208

DAVACI : K.. Pazarlama Dağıtım ve Tic. Ltd. Şti.

DAVALI : Hasımsız

Çek iptali istemine ilişkin olarak açılan davada Manavgat 3. Asliye Hukuk ile Manavgat Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, çek iptali talebine ilişkindir.

Manavgat 3. Asliye Hukuk Mahkemesince, "Uyuşmazlığın çekişmesiz yargı işi olduğu" gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Manavgat Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından ise, "Davanın 6102 sayılı Kanunun yürürlüğe girmesinden sonra açılan Kıymetli evrakın zayii nedeniyle iptaline yönelik olduğu" gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6102 sayılı TTK'nın 5/1. maddesi uyarınca, ticari davalara bakmak görevi, asliye ticaret mahkemesine aittir. Ticari davalar, mutlak ve nispi ticari davalar olarak ikiye ayrılmaktadır. Nispi ticari davalar, TTK'nın 4/1. maddesinin ilk cümlesinde tarif edilen davalardır. Buna göre, her iki tarafın da "ticari işletmesiyle ilgili hususlardan kaynaklanan" hukuk davaları, ticari dava sayılmıştır. Mutlak ticari davalar ise, tarafların tacir olup olmadıklarına ve uyuşmazlığın tarafların ticari işletmeleri ile ilgili bulunup bulunmadığına bakılmaksızın yasa gereği ticari dava sayılan uyuşmazlıklardır. TTK'nın 4/1-a ve devamı bentlerinde yazılan uyuşmazlıklar ile diğer kanunlarda ticari dava olduğu belirtilen uyuşmazlıklar, mutlak ticari davalardır.

TTK'nın 4/1-a maddesinde, “TTK'da öngörülen” hususlardan kaynaklanan hukuk davaları, mutlak ticari davalar arasında sayılmıştır. Kambiyo senetleri, 6102 sayılı TTK'nın 670 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Bu nedenle, TTK'da düzenlenmiş olan kambiyo senedinden kaynaklanan hukuk davaları, mutlak ticari dava olup, aynı Kanunun 5/1. maddesi gereğince uyuşmazlığın asliye ticaret mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

Somut olayda dava, kambiyo senedi özelliklerini taşıyan çekten kaynaklanmakta olup, TTK'nın 4/1-a ve 5/1 maddeleri gereğince, mutlak ticari dava niteliğindeki uyuşmazlığın ticaret mahkemesi tarafından çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Manavgat 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin (Ticaret Mahkemesi sıfatıyla) YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 11/01/2016 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/50232, Karar No: 2019/4697, Tarih: 20.03.2019

**4. Ceza Dairesi         2014/50232 E.  ,  2019/4697 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

HÜKÜMLER : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

1-Sanık ......'ye yükletilen tehdit suçundan kurulan beraat hükmünün temyiz incelemesinde;

Eyleme ve yükletilen suça yönelik katılan ... vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2-Sanıklar ... ve ...'a yükletilen hakaret suçlarından kurulan beraat hükümlerinin temyiz incelemesinde ise;

Sanıkların, aşamalarda aynen tekrar ettikleri ifadelerinde, katılanın kendilerine "O..., k..pe" şeklinde hakaret etmesi üzerine, kendilerinin de katılana hitaben "Sensin o..., k..pe" şeklinde karşılık verdiklerini beyan etmeleri karşısında, sanıkların bu beyanlarına hangi nedenle itibar edilmediği açıklanıp tartışılmadan, yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve katılan ... vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 20/03/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14213, Karar No: 2014/29, Tarih: 17.01.2014

**16. Hukuk Dairesi         2013/14213 E.  ,  2014/29 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SİLİFKE KADASTRO MAHKEMESİ

TARİHİ : 18/09/2013

NUMARASI : 2011/26-2013/34

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında Ö.. Köyü çalışma alanında bulunan..... ada 347 parsel sayılı 5316,86 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle eşit paylarla davalı H.. Ş.. ve A.. Ö.. (E..) adlarına tespit edilmiştir. Davacı S.. S.. ve arkadaşları, satın alma, miras yoluyla gelen hakka ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine, çekişmeli taşınmazın tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı S.. S.. tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davacı tarafın dayandığı harici satış senetlerinde gösterilen mevkinin çekişmeli taşınmazın bulunduğu mevkiye uymadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de, yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır. Davacı taraf, çekişmeli taşınmazın, 16.9.1952 ve 18.3.1962 tarihli satış senetleri nedeniyle babaları B..A..S..'e ait olduğunu, 2008 yılında B..A..'nin ölümü ile taşınmazın kendilerine kaldığını, mirasçılardan Ömer S..'in, 13.2.2010 tarihli senet ile hissesini davacılardan S.. S..'e sattığını ileri sürerek dava açmıştır. Davalılar, taşınmazın annelerinden miras yoluyla kendilerine intikal ettiğini ileri sürmüşlerdir. Mahkemece yerel bilirkişi dinlenmeksizin, yapılan keşifte dinlenilen davacı tanıkları çekişmeli taşınmazın uzun zamandır davacı tarafın miras bırakanı Bayram A..S.. tarafından kullanıldığını, davalı tanıkları ise taşınmazın davalı tarafın annesine ait olduğunu, 3-4 yıl önce ölümüyle davalılara kaldığını beyan etmişlerdir. Taşınmaz üzerinde sürdürülen zilyetlik hakkında tanık beyanları arasındaki çelişkiye rağmen bu çelişki giderilmeden, taşınmazın öncesinin kime ait olduğu, davacı taraf yararına zilyetlikle edinme koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği saptanmadan hüküm kurulması isabetli olmamıştır. Hal böyle olunca; doğru sonuca varılabilmesi için, çekişmeli taşınmaz başında önceki keşifte dinlenilen taraf tanıklar ile birlikte mahkemece yeniden seçilecek elverdiğince yaşlı ve dava konusu taşınmazın bulunduğu yeri iyi bilen ve davada yararı bulunmayan yerel bilirkişilerin katılımı ile mahallinde yeniden keşif yapılmalı, yapılacak keşifte çekişmeli taşınmazın öncesinin kime ait olduğu, kimden kime ne şekilde intikal ettiği, çekişmeli taşınmazın kadastro tespit tarihine kadar ne zamandan beri hangi sebeple ve kim tarafından kullanıldığı hususlarında maddi olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınmalı, bu suretle çekişmeli taşınmazın öncesinin hangi tarafın murisine ait olduğu duraksamasız saptanmalı, tespite aykırı sonuca varılması halinde tespit bilirkişileri de tanık sıfatıyla taşınmaz başında dinlenmeli, tutanağa aykırı beyanda bulunmaları durumunda ise sebebi sorulmalı, beyanlar arasındaki çelişkiler gerektiğinde yüzleşme yapılmak suretiyle giderilmeli, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Mahkemece bu hususlar göz ardı edilerek eksik inceleme ile yazılı olduğu şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, davacı S.. S..'in temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine, 17.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/13520, Karar No: 2018/17790, Tarih: 23.10.2018

**8. Hukuk Dairesi         2018/13520 E.  ,  2018/17790 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Elatmanın Önlenmesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı, paydaşı olduğu 606 ...... sayılı taşınmazına sınırlarını belli etmek amacıyla çaktırdığı kazıkların davalı tarafından söküldüğünü ileri sürerek elatmasının önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, taşınmaza müdahalesinin olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, müdahalenin keşfen saptandığı gerekçesiyle davanın kabulüne dair verilen karar, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi isteğine ilişkindir.

1 Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre davalının temyiz itirazları yerinde görülmediğinden REDDİNE,

2 Ancak; davacının paydaşı olduğu çekişmeli 606 ...... sayılı taşınmazın 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 22-a maddesi uyarınca yenileme çalışmaları neticesinde 139 ada 10 ...... sayılı taşınmaz olmasına rağmen hukuken varlığını yitiren eski ...... numarası üzerinden karar verilmesi, fen bilirkişisinin 16.02.2015 günlü raporuna ek krokiye göre davalının müdahalesi sarı renkle boyalı 30m²'lik alana olmasına rağmen 139 ada 10 ......in (eski 606 ......) tümüne yönelik elatmasının önlenmesine karar verilmesi doğru değil ise de; anılan hususların düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından, Mahkeme kararının düzeltilerek onanması uygun görülmüştür (HUMK mad. 438/7, HMK 370/2).

SONUÇ: Temyiz olunan kararın 1. paragrafında bulunan "Davanın kabulü ile; ... ili ...... 606 nolu ......e davalı tarafından yapılan elatmanın önlenmesi" şeklindeki ibarenin metinden çıkarılarak yerine "Davanın kabulü ile; ... ili ...... 139 ada 10 ...... sayılı taşınmazda fen bilirkişisinin 16.02.2015 günlü raporuna ek krokide sarı renkle boyalı 30m² alana davalının elatmasının önlenmesine" ibaresinin eklenmesine, davalı tarafın temyizi üzerine resen yapılan inceleme sonucunda 6100 sayılı HMK'nin geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 438/7. maddesi uyarınca hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine,

peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 23/10/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6784, Karar No: 2022/2010, Tarih: 16.03.2022

**11. Hukuk Dairesi         2020/6784 E.  ,  2022/2010 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANTALYA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 11. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Denizli 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 04.12.2018 tarih ve 2017/797 E. - 2018/782 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulüne dair Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi’nce verilen 23.06.2020 tarih ve 2019/443 E. - 2020/732 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin Alaçatı Muhallebicisi ve konsepti ile Türkiye'de 68 şubesi ile birlikte faaliyet gösterdiğini, esas unsuru "Alacatı" olan "Alaçatı Cafe", "Alaçatı Muhallebicisi, "Alaçatı Restoran" gibi markalarının tanınmışlığını artırmak amacıyla yurt içinde ve yurt dışında çalışmalar yaptığını, müvekkili şirkete lisans ve muvafakat veren ve yine grup şirket ortaklarından olan ...'nın “Alaçatı” ana unsur olmakla birlikte farklı marka başvuru ve tescilleri yaptığını, müvekkilinin markasının Türkiye’de tanınmışlık düzeyine ulaşmakta olduğunu, müvekkili şirket markaları ile davalı markası arasında iltibas tehlikesi bulunduğunu, davalı adına tescilli markanın müvekkili şirket markalarına benzediğini ileri sürerek, davalı adına tescilli ''Alaçatı Garden'' ibareli 2015/87847 tescil numaralı markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı ile dava dışı marka sahibi arasında düzenlenen marka lisans sözleşmesinin inhisari nitelikte olmayan lisans sözleşmesi olduğunu, bu nedene Sınai Mülkiyet Kanunu'nun 158/2. maddesi gereğince davacının dava açma hakkının bulunmadığını, taraf markaları arasında benzerlik olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesi tarafından iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, "Alaçatı" isminin 6769 sayılı Yasa'nın 5/c maddesi uyarınca tekel olarak bir kurum ya da kuruluşa verilebilecek bir marka olmayıp başından zayıf marka sıfatı taşıdığı, tekel altına alınmasına izin verilmeyen tasviri ve vasıf bildirici sözcüklerden esinlenilerek oluşturulan markaların baştan zayıf marka oldukları, bu tür markalarda yapılacak küçük bir değişiklik ile iltibas tehlikesinin önlenebileceği, bu sebepten dolayı davalı adına tescilli olan "Alaçatı Garden" ibaresi ile bunun görselinin davacı adına tescilli dava konusu markalarla benzer olmayıp karıştırılma ihtimallerinin de bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

İstinaf Mahkemesince iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacı ile dava dışı marka sahibi arasında düzenlenen marka lisans sözleşmesi incelendiğinde sözleşmenin inhisari nitelikte olduğu, lisans alanın marka ile ilgili olarak lisans verenden bağımsız olarak her türlü hukuki iş ve işlemde taraf olabileceğinin, işlem başlatabileceğinin ve takip edebileceğinin kararlaştırıldığı, 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun 25/2. maddesinde geçen "menfaati olanlar" ibaresi de dikkate alındığında davacının aktif dava ehliyetinin bulunduğu, davalı adına tescilli markanın yazı ve şekil unsurlarından ibaret olduğu, "Alaçatı" ibaresinin coğrafi bir yer ismine tekabül ettiği, yine davalı markasında yer alan yel değirmeni şeklinin adı geçen coğrafi yerin sembollerinden olduğu, markaların genel hatlarıyla yapılan incelemesinde benzer olmadıkları ve bunun sonucunda tüketici nezdinde karıştırılma ihtimaline neden olmayacağı, Türk Patent ve Marka Kurumu'ndan tüm marka örneklerinin celp edilerek yeni bir bilirkişi raporu da alındığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi Kararının kaldırılmasına, davacının davasının reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili ve davalı vekili tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

1- İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2- Dava, davalı adına tescilli markanın hükümsüzlüğü istemine ilişkindir. Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılamanın eksik olduğu nedeniyle öncelikle Türk Patent ve Marka Kurumu'ndan tüm marka örneklerinin celp edilerek yeni bir bilirkişi raporu alınarak dosya kapsamı sonucunda davanın reddine karar verilmiş olmasına rağmen davalı lehine vekalet ücretine ve yargılama giderlerine hükmedilmesi gerekirken davalı aleyhine vekalet ücreti ve yargılama giderlerine hükmedilmesi doğru olmamış hükmün bu kısımları bakımından davalı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz istemlerinin kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA, HMK'nın 373/2. maddesi uyarınca dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 26,30 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 16/03/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6377, Karar No: 2014/12179, Tarih: 02.07.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/6377 E.  ,  2014/12179 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 12. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 12/03/2013

NUMARASI : 2013/85-2013/46

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin davalılardan İ.. Enerji A.Ş'ne mal satıp karşılığında 20.06.2009 vade tarihli 88.175,55 Euro bedelli müvekkilinin lehtar davalılardan İ.... Enerji Soğutma A.Ş'nin borçlu diğer davalıların kefil olduğu senedin alındığını, senede dayalı olarak yapılan icra takibinin davalıların haksız itirazı nedeniyle durduğunu ileri sürerek itirazın iptaline, %40 tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davaya ve takibe konu senedin teminat amacıyla davacıya verildiğini davacı şirketin teslim edeceği mallara karşılık davaya konu senedin davacıya teslim edildiğini, ancak davacının malları müvekkili şirkete vermediğini belirterek davanın reddine, %40 tazminata karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda davacının davalı şirket mal satıp teslim ettiğini fatura ve irsaliyeler ve 16.01.2009 tarihli protokolle ispatladığı, davalı şirketin senetten dolayı asıl borçlu diğer davalıların de kefil olarak sorumlu olduğu, davalıların senedin teminat amacıyla davacıya verildiğini kanıtlayamadıkları gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davalıların toplam 186.826,37 TL'ye itirazının iptaline, %40 oranında icra inkar tazminatının davalıdan alınıp davacıya verilmiş, hüküm davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı İ.. Enerji Soğutma San. Dış. Tic. A.Ş.'nin aşağıdaki (3) nolu bendin kapsamı dışında kalan kalan öteki temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacının, icra takibine dayanak yaptığı 88.175,55 Euro'luk senet tanzim tarihi bulunmaması nedeniyle kambiyo senedi niteliğinde değildir. Davacı ile davalıllardan İ.. Enerji A.Ş. arasındaki mal satış protokolünde diğer davalılar B.. Y.. ve S.. İ.. E.. taraf değildirler. Kambiyo senedi niteliği taşımayan belgede kefil sıfatı ile imzaları bulunan davalılar B.. Y.. ve S.. İ.... E..'ün kefaletleri adi nitelikte kefalet olup asıl borçlu davalı şirkete müracaat edilip bu müracaat neticesiz kalmadıkça adi kefil olan anılan davalılardan talepte bulunulamaz. Bu yön gözetilmeden davalılar B.. Y.. ve Süreyya İnanç Ergün hakında yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.

3-Borçlu davalı İ.. Enerji Soğutma San. Dış. Tic. A.Ş takip öncesi dönem için işlemiş faizden sorumlu tutulmuş ise de bu faiz üzerinden takipten sonrası için faiz işletilmesi BK 104/son (TBK-121 md.) maddesine aykırıdır.

3-Borçlu davalı İ.. Enerji Soğutma San. Dış. Tic. A.Ş takip öncesi dönem için işlemiş faizden sorumlu tutulmuş ise de bu faiz üzerinden takipten sonrası için faiz işletilmesi BK 104/son (TBK-121 md.) maddesine aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda (1) sayılı bentte açıklanan nedenlerle İ.. Enerji Soğutma San. Dış. Tic. A.Ş. vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, hükmün (2) sayılı bentte açıklanan nedenlerle davalılar B.. Y.. ve Süreyya İnanç Ergün, (3) sayılı bentte açıklanan nedenlerle davalı İ.. Enerji Soğutma San. Dış. Tic. A.Ş yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 02.07.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/10826, Karar No: 2019/6051, Tarih: 21.03.2019

**3. Ceza Dairesi         2018/10826 E.  ,  2019/6051 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Müştekinin aşamalarda değişmeyen şekilde “sanıkla aralarında bir sebepten tartışma çıktığını, birbirlerini iteklediklerini, tartışma sırasında sanığın kol saatinin çarpması sonucu burnundan yaralandığını” beyan etmesi, 24.11.2014 tarihli kolluk tutanağına göre olayın hemen ardından olay yerine gelen polis memurlarına müştekinin “sanık ... ile tartıştık, ... bana yumruk attı, diğer güvenlik görevlisi ... de ona yardım etti” şeklinde anlatımda bulunduğunun tespit edilmesi karşısında,

Sanık ... ve mahkemeye bildirdiği tanığı ...’nin mahkeme aşamasında ortaya attıkları “mağdurun sopa ile saldırması nedeniyle sanığın mağduru engellemek istediği sırada kol saatinin çarpması ile söz konusu yaralanmanın meydana geldiğine” dair anlatımlarının dosya ile uyumlu olmadığı,

Sanığın tartışma ve kavga ortamında müştekinin vücut bütünlüğüne yönelen eyleminin burunda hafif (1.) derece kemik kırığına neden olduğu, kasten yaralama suçunun sübut bulduğu gözetilmeden, delillerin takdir ve değerlendirilmesinde hataya düşülerek, yazılı şekilde hüküm tesisi,

2) Kabule göre; sanığın eylemi 5237 sayılı TCK'nin 25/1. maddesi gereğince meşru müdafaa sınırları içinde kaldığından, 5271 sayılı CMK'nin 223/2-d maddesi uyarınca sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden CMK'nin 223/2-c maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 21.03.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.