muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/15551, Karar No: 2014/12028, Tarih: 24.06.2014

Davalılar vekili, davacı dayanağı sözleşme içeriği ile imzayı kabul etmediklerini, haksız şekilde ele geçirilen belgenin doldurulduğunu, anılan sözleşmenin garanti sözleşmesi ve üçüncü kişinin edimini taahhüt niteliğinde bulunmadığını, davacının hissesini başkasına devir ettiğini, kendi muvazaasına dayanamayacağını, ticari faiz talep edemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve tüm dosya kapsamına göre, davanın dayanağını oluşturan "Sözleşme" başlıklı belgenin 2. maddesinde mevcut sözleşmeden ayrı olarak noterde de sözleşme yapılacağı, 6. maddede mevcut sözleşmeden dolayı her hangi bir sorun çıktığında davalı H.. T.. tarafından şahsi sorumluğun üstlenildiği, 7. maddede şirket hissesini noterde devretme karşılığı G.. Ç..'e 600.000 TL' nin P... Doğrama Ltd. Şti. tarafından 4 eşit taksitde verileceğinin taahhüt edildiği, sözleşme altının anılan şirketin müdürü davalı H.. T.. tarafından 29.01.2010 tarihinde imzalandığının görüldüğü, söz konusu sözleşmede hissenin noterde kime devir edileceğine dair herhangi bir açıklamanın bulunmadığı, ancak söz konusu sözleşme ile aynı tarihte noter sözleşmesi ile davacıya ait hisselerin davalı H.. T..'ın eşi F.. T..'a 300.000 TL karşılığı devir edildiği, taraflar arasındaki uyuşmazlığın devir bedelinin miktarı, devir bedelinin ödenip ödenmediği ve devir bedelinin ödenmesinden kimlerin sorumlu olduğu hususu olduğu, sözleşme başlıklı belgede noterde devir yapılacağının belirtilmesi, sözleşme ile aynı tarihte davacıya ait hisselerin davalı H.. T..'ın eşi olan F.. T..'a noterde devir edilmesi, noterdeki devir bedelinin şirket ana sermayesi 1.000.000 TL olduğundan devir edilen 3000 hisseye 300.000 TL tekabul ettiği için noterdeki satış değerinin daha aşağıda gösterilememesi, sözleşme başlıklı belgedeki imzanın davalı H.. T..'a ait olması nedeni ile mahkememizde söz konusu noterdeki hisse devir bedelinde muvazaa yapıldığı ve gerçek devir bedelinin 600.000 TL olduğu yönüne kanaatin oluştuğu, yine sözleşme başlıklı belgenin 6. maddesinde hisse devri nedeni ile davalı H.. T.. şahsi sorumluluk üstlendiği için söz konusu borçtan dolayı davacıya karşı sorumlu olduğu, yine söz konusu sözleşme başlıklı belgeye göre ödemenin dava dışı Ltd Şti tarafından üstlenildiği, bu şirketin davalıyla birleştiği gerekçesiyle davanın kabulü ile 150.000.00 TL'nin 01.06.2010, 150.000.00 TL'nin 01.06.2011 ve 300.000.00 TL'nin 21.06.2011 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, limited şirket hisse devir protokolüne dayalı alacak istemine ilişkindir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, limited şirket hisse devir protokolüne dayalı alacak istemine ilişkindir.

Ancak, yargılama ile ilgili avans giderinin davalılar tarafından yatırıldığı sabit olmasına rağmen, bu giderlerin hangi tarafça ve ne tutarda yapıldığı açıklanmadan ve davalıların yatırdığı avans giderinin fazlasının kendilerine iade edilmesine karar verilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalılar yararına BOZULMASINA, takdir olunan 1.100 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı H.. T..'a verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 24/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/45, Karar No: 2010/6137, Tarih: 04.05.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/45 E.  ,  2010/6137 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, dava dışı ...Tarım aracılığıyla davalı şirketten Deflin F/1 cinsi 3570 adet domates fidesi satın aldığını, fideleri usulüne uygun olarak dikip, bakımını yaptığını, ne var ki bazı fidelerde domateslerin oluşmadığını, bazılarında da, dilimli ve şekilsiz oluştuğunu, yaptırmış olduğu tespitte, fidelerin orijinal Delfin F/1 olmadığının anlaşıldığını, beklediği verimi alamaması nedeniyle zarara uğradığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere, şimdilik 7.000,00 TL zararın tespit tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacıya fide satmadıklarını savunarak, davanın öncelikle husumet nedeniyle, kabul edilmediği takdirde ise esastan reddini dilemiştir.

Mahkemece, fidelerin satışına ilişkin faturanın, dava dışı ...Tarım tarafından davacı adına düzenlendiği, sevk irsaliyesinin de davalı tarafından dava dışı ...Tarım adına düzenlendiği belirtilmek suretiyle, bu durumda taraflar arasında sözleşme ilişkisi bulunmadığı benimsenerek, davalıya karşı açılan davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, satın alınan domates fidelerinden gerekli ürünün alınamadığı iddiasına dayalı tazminat istemine ilişkin olup, davacı, domates fidelerini davalı şirketten satın aldığını belirtmişse de, mahkemece taraflar arasında sözleşme ilişkisinin ispat edilemediği gerekçesiyle davanın husumetten reddine karar verilmiştir. Tüm dosya kapsamından, davalı şirket tarafından, dava dışı ... Limited Şirketinden satın alınan tohumların fide haline getirildikten sonra dava dışı ...Tarıma satıldığı, davacının da bu fideleri ...Tarımdan satın aldığı anlaşılmaktadır. HUMK.nun 76. maddesi uyarınca davada maddi olguların açıklanması taraflara, ileri sürülen maddi olguların hukuki nitelendirilmesi ve uygulanacak yasa maddelerinin tespit edilmesi ise hakime ait bir görevdir. Taraflar arasında sözleşme ilişkisi bulunmadığından, davalının sözleşmeye dayalı bir sorumluluğu söz konusu değilse de, bu durum davalıya hiç bir şekilde husumet yöneltilemeyeceğini göstermez. Hukuki sorumluluk, sözleşmeden doğabileceği gibi sözleşme dışı bir nedenden de doğabilir. Kanundan doğan sorumluluk da, bu nedenlerden biridir. O halde dava konusu olayda, satın aldığı tohumları fide haline getirdikten sonra, fide olarak satan davalı şirketin, özel kanun niteliğinde olan “Tohumculuk Kanunu”ndan kaynaklanan bir sorumluluğu olup olmadığı da irdelenmelidir.

31.10.2006 tarihinde kabul edilen 5553 sayılı “Tohumculuk Kanunu”nun 1. maddesinde, “Bu Kanunun amacı; bitkisel üretimde verim ve kaliteyi yükseltmek, tohumluklara kalite güvencesi sağlamak, tohumluk üretim ve ticareti ile ilgili düzenlemeleri yapmak ve tohumculuk sektörünün yeniden yapılandırılması ve geliştirilmesi için gerekli olan düzenlemeleri gerçekleştirmektir.” hükmüyle kanunun amacı, 2. maddesinde de,

“Bu Kanun; tarla bitkileri, bağ-bahçe bitkileri, orman bitki türleri ve diğer bitki türleri çoğaltım materyaline ait çeşitlerin ve genetik kaynakların kayıt altına alınması, tohumlukların üretimi, sertifikasyonu, ticareti, piyasa denetimi ve kurumsal yapılanmalar ile ilgili düzenlemeleri kapsar.” hükmüyle kanunun kapsamı açıklanmış, “Tazminat” başlığı altındaki 11. maddesiyle de, “Fiillerinin ayrıca suç sayılma hâli saklı kalmak üzere, zarara neden olan kusurlu tohumluğu üreten, satan, dağıtan, ithal eden veya başka şekilde piyasaya süren gerçek veya tüzel kişiler, meydana gelen zararı müteselsilen tazmin etmekle yükümlüdür. Bunlar zararı, kusurları oranında birbirlerine rücu edebilirler.” Düzenlemesi getirilmiştir. Taraflar arasında mahkemenin kabulünde olduğu gibi, sözleşme ilişkisi mevcut değilse de, dava konusu fidelerin, davalı tarafından, dava dışı ... Limited Şirketinden “tohum” olarak satın alınıp, fide haline getirildiği ve bu şekilde davacının akidi olan ...Tarıma satıldığı sabit olduğuna göre, davalının, az yukarda belirtilen Tohumculuk Kanununun 11. maddesinde düzenlenen, “...zarara neden olan tohumluğu üreten, satan, dağıtan, ithal eden veya başka şekilde piyasaya süren gerçek veya tüzel kişiler, meydana gelen zararı müteselsilen tazmin etmekle yükümlüdür.” Hükmünde geçen ayıplı tohum nedeniyle tazminatla yükümlü tutulabilecek tüzel kişi kapsamında olup olmadığı değerlendirilip, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, davalı şirketin, söz konusu özel kanundan doğan bir sorumluluğunun bulunup bulunmadığı irdelenmeden, sözleşme ilişkisinin mevcut olmadığından bahisle eksik inceleme ile davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün, temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 4.5.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16215, Karar No: 2014/217, Tarih: 07.01.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/16215 E.  ,  2014/217 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

DAVALILAR : 1- TEKSTİL SAN. TİC. LTD. ŞTİ.

2- ...

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 23.03.2011 gün ve 2009/131-2011/107 sayılı kararı onayan Daire’nin 01.07.2013 gün ve 2011/10225-2013/13924 sayılı kararı aleyhinde davalı şirket vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin 2007/40145 sayılı başvurusu ile "NNB PANTY" ibaresini marka olarak tescil başvurusunda bulunduğunu, müvekkilinin başvuruya yaptığı itirazın TPE YİDK tarafından nihai olarak reddedildiğini, oysa “NBB PANTY" ibaresinin tescili halinde müvekkiline ait "PENTİ" ibareli marka ile karışıklığa yol açacağını, ayrıca davalı şirketin "NBB" markasının zaten mevcut olduğunu, müvekkiline ait "PENTİ" markasının tanınmış olduğunu, markanın başka sınıflarda tescili halinde bile müvekkiline ait markanın itibarından haksız olarak yararlanacağını, markanın itibarını zedeleyeceğini, davalının başvurusunda kötü niyetli olduğunu ileri sürerek, TPE YİDK’nın 26.03.2009 tarih ve 2009-M-1180 sayılı kararın iptaline, başvurunun marka olarak tescil edilmiş olması halinde hükümsüzlüğünün tespiti ve sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri ayrı ayrı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; taraf markaları üzerinde kullanılacakları emtia yönünden karşılaştırıldığında, davalı şirkete ait "NBB" ibaresinin 25. emtia sınıfında yer alan "koruyucu amaçlı olanlar hariç her türlü malzemeden yapılmış iç-dış giysiler, çoraplar, ayak giysileri, baş giysileri, için tescil edilmek istendiği, davacıya ait itiraza dayanak "PENTİ" ibareli markaları ise 10., 21., 22., 23., 24., 25., 26., 27. ve 35. sınıfta yer alan bir kısım emtia için tescilli olduğu, bu durumda davalı başvurusunda yer alan emtianın tamamının davacı markalarında yer aldığı, davacı markasının esas unsuru, “PENTİ” ibaresinden ve seri markalar oluşturduğu için küçük harf, büyük harf ve farklı karakterlerde yazılışlarının mevcut olduğu, “PENTİ” esas unsurlu markanın Türkçe sözlük anlamı bulunmadığı, marka ayırt ediciliği olan özgün bir marka olduğu, davalı markasının ise "NNB PANTY+şekil" biçiminde 2 grup ifadeden teşkil ettiği, “NBB”nin büyük harfle yazıldığı, 3 harften ibaret olduğu, diğerinin ise küçük harfle yazılı ikinci planda olan “PANTY” kelimesi bulunduğu, davalı markasının asıl unsuru “NBB" tali unsuru “PANTY” kelimesi olduğu, taraf markaları arasında iki harf farklılığı, sesçil aynılığın varlığı

.../...

-2-

.../...

-2-

nedeniyle markalar arasında farklılık yaratmadığı, KHK'nın 8/1-b maddesi anlamında benzer olduğu, davacıya ait "PENTİ" markasının ilgili sektörde, özellikle çorap sektöründe tanınmış bir marka bulunduğu, markasının esas unsuru durumunda bulunan "NBB" ibaresi ile birlikte başka yan unsurlara yer vererek marka oluşturan davalının kötüniyetli olmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, TPE YİDK’nın 26.03.2009 tarih ve 2009-M-1180 sayılı kararının, davaya konu marka başvurusunda bulunan “iç giysilerden, külot, külotlu çorap” dışında kalan emtia yönünden kısmen iptaline, davalı şirket adına tescilli 23.07.2007 tarih ve 2007/40145 sayılı markanın “iç giysilerden, külot, külotlu çorap” dışında kalan emtia yönünden kısmen hükümsüzlüğünün tespiti ile markalar sicilinden terkinine dair tesis edilen karar, taraf vekillerinin temyizi üzerine, Dairemizce onanmıştır.

Davalı şirket vekili, karar düzeltme istemine ilişkindir.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebepler ile davalı şirket vekili tarafından temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenmiş ise de uyuşmazlığın HUMK'nın 438/1. maddesinde belirtilen davalardan olmadığı gibi anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca da duruşma yapılmasına gerek görülmemiş bulunmasına göre, davalı şirket vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı şirket vekilinin karar düzeltme isteminin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 01,95 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 228,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalı şirketten alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 07.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Davalı Şirket

52,40 KDH

50,45 KDPH

01,95 KDBH

228,00 Ceza

22/01/2014 -
Yargıtay — Esas No: 2015/1162, Karar No: 2015/2338, Tarih: 04.09.2015

**16. Ceza Dairesi         2015/1162 E.  ,  2015/2338 K.**

**"İçtihat Metni"**

TALEP: Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 20.03.2014 tarih ve 2014/99587 sayılı yazısı ile,

Silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan ...Nolu Ağır Ceza Mahkemesinin (CMK. 250. madde ile görevli) 17.04.2007 tarihli ve 2000/18 esas, 2003/64 sayılı kararı ile 6 yıl 3 ay hapis cezasına hükümlü ...’ın iş bu cezasının infazı sırasında, 6411 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu İle Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun hükümleri uyarınca kalan cezanın denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak infazı talebinin kabulü ile hükümlünün koşullu salıverilme tarihi olan 30.10.2013 tarihine kadar olan cezasının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına ilişkin... İnfaz Hakimliğinin 02.02.2013 tarihli ve 2013/381 esas, 2013/379 sayılı kararına karşı... Cumhuriyet Başsavcılığınca yapılan itirazın reddine dair ... Ağır Ceza Mahkemesinin 13.02.2013 tarihli ve 2013/213 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre, hükümlünün ... Nolu Ağır Ceza Mahkemesinin (CMK. 250. madde ile görevli) 17.04.2007 tarihli ve 2000/18 esas, 2003/64 sayılı kararı ile silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan 6 yıl 3 ay hapis cezasına mahkum edildiği, hükümlünün anılan cezanın infazı kapsamında ceza infaz kurumuna giriş tarihinin 10.12.2011 olduğu ve bu kapsamda koşullu salıverilme tarihininde 30.10.2013 olarak hesap edildiği, Açık Ceza İnfaz Kurumuna ayrılma Yönetmeliğinin 6/2-ç. maddesi uyarınca açık ceza infaz kurumuna ayrılmak için "Terör ve örgütlü suçlardan hükümlü olup, mensup oldukları örgütten ayrıldıkları idare ve gözlem kurulu kararıyla tespit edilenlerin koşullu salıverilme tarihine bir yıldan az süre kalması şartı aranır." şeklindeki düzenlemenin mevcut bulunduğu, ayrıca 6291 sayılı Kanunun 2. maddesi ile 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanuna eklenen geçici 3/2. maddesinde "Koşullu salıverilmelerine bir yıl kala açık ceza infaz kurumuna ayrılma hakkını kazanan hükümlüler, bu infaz usulünden en fazla altı ay süreyle yararlanırlar." şeklindeki düzenleme bir bütün halinde değerlendirildiğinde,

1- Hükümlünün denetimli serbestlik tedbirinden faylananarak kalan bakiye cezasının infazına ilişkin ... İnfaz Hakimliğinin 02.02.2013 tarihli kararına dayanak teşkil eden ... Açık Ceza İnfaz Kurumu İdare ve Gözlem Kurulu Başkanlığının 31.01.2013 tarihli ve 2013/213 sayılı İyi Hal ve Değerlendirme

Raporunda, hükümlünün mensup olduğu örgütten ayrıldığına dair bir tespit yapılmadığının gözetilmediği,

1- Hükümlünün denetimli serbestlik tedbirinden faylananarak kalan bakiye cezasının infazına ilişkin ... İnfaz Hakimliğinin 02.02.2013 tarihli kararına dayanak teşkil eden ... Açık Ceza İnfaz Kurumu İdare ve Gözlem Kurulu Başkanlığının 31.01.2013 tarihli ve 2013/213 sayılı İyi Hal ve Değerlendirme

Raporunda, hükümlünün mensup olduğu örgütten ayrıldığına dair bir tespit yapılmadığının gözetilmediği,

2- Hükümlünün denetimli serbestlik tedbirinden yararlanmak hususundaki talep tarihinin 31.01.2013 olduğu ve koşullu salıverme tarihinin de 30.10.2013 olduğu dikkate alındığında, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun geçici 3/2. maddesi uyarınca hükümlünün denetimli serbestlik tedbirinden faydalanma süresinin en fazla altı ay süreyle mümkün olabileceğinin gözetilmediği,

Hususları yönünden itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu ...Genel Müdürlüğü 11.03.2014 gün ve 94660652-105-21-1271-2014/4831/17795 sayılı yazılı istemlerine müsteniden ihbar ve mevcut evrak Dairemize gönderilmiştir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

OLAY

Hükümlü ... ... Nolu Ağır Ceza Mahkemesinin (CMK. 250. madde ile görevli) 17.04.2007 tarih 2008/18 esas 2007/64 karar sayılı ilamı ile örgüt üyeliği suçundan TCK 314/2, 3713 sayılı Kanun 5. ve TCK 62/1. maddeleri gereğince 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmıştır. Bu cezanın infazı sırasında hakkında denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ... İnfaz Hakimliğinin 02.02.2013 tarih 2013/381 esas ve 2013/379 sayı ile karar verilmiştir. Bu karara karşı ... Cumhuriyet Başsavcılığı itiraz yoluna başvurması sonucunda ... Ağır Ceza Mahkemesinin 13.02.2013 tarih ve 2013/213 Değişik İş sayı ile itiraz reddedilerek karar kesinleşmiştir.

HUKUKİ NİTELENDİRME

Denetimli serbestlik uygulanarak cezanın infazı 5275 Sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Kanuna 05.04.2012 tarih ve 6291 sayılı Kanunun 1. maddesi ile eklenen 105/A maddesi esas alınarak yapılmaktadır. Hükümlülerin dış dünya ile uyumlarını sağlamak, aileleriyle bağlantılarını sürdürmeleri ve güçlendirmeleri bu düzenlemeyle amaçlanmıştır.

Hükümlülerin cezalarının infazını denetimli serbestlik tedbirleri ile infaz edilebilmesi için;

1- Açık Ceza İnfaz Kurumunda cezasının son 6 ayını geçirmesi,

2- Çocuk Eğitim Evinde toplam cezalarının 1/5 ini tamamlaması,

3- Açık Ceza İnfaz Kurumuna ayrılma şartları oluşmasına rağmen iradesi dışındaki nedenlerle açık cezaevine sevk edilemeyen veya bu nedenlerle kapalı kuruma gönderilenlerin açık cezaevine ayrılma tarihinden itibaren 6 ay geçmiş olması halinde;

Koşulla salıverme tarihine 1 yıl veya daha az süre kalan iyi halli hükümlülerin talepleri halinde cezaevi idaresi tarafından hükümlü hakkında düzenlenen raporda gözönünde bulundurularak infaz hakimliğince karar verilebilir.

3- Açık Ceza İnfaz Kurumuna ayrılma şartları oluşmasına rağmen iradesi dışındaki nedenlerle açık cezaevine sevk edilemeyen veya bu nedenlerle kapalı kuruma gönderilenlerin açık cezaevine ayrılma tarihinden itibaren 6 ay geçmiş olması halinde;

Koşulla salıverme tarihine 1 yıl veya daha az süre kalan iyi halli hükümlülerin talepleri halinde cezaevi idaresi tarafından hükümlü hakkında düzenlenen raporda gözönünde bulundurularak infaz hakimliğince karar verilebilir.

24.01.2013 tarih 6411 sayılı Kanun ile Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 4. maddesi gereğince 105/A maddesindeki 6 aylık süre 31.12.2015 tarihine kadar aranmayacaktır.

Bu düzenlemeden anlaşılacağı üzere denetimli serbestlik tedbirleri uygulanarak cezanın infazı için açık ceza infaz kurumuna ayrılma hakkına sahip olunması veya çocuk eğitim evinde cezanın 1/5 ini infaz edilmiş olması koşulları bulunmaktadır.

02.09.2012 tarihli 28399 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliği ile yine bu yönetmelikte değişiklik yapan 22.08.2015 tarihli 29453 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan yönetmelik hükümleri gözönünde bulundurulduğunda; açık cezaevine doğrudan alınacak hükümlüler yönetmeliğin 5. maddesinde tahdidi olarak sayılmış olup, terör suçları ve örgüt faaliyeti kapsamında işlenen suçlar kapsam dışı tutulmuştur. Kapalı kurumdan açık kuruma ayrılacak hükümlüler hakkında yapılan düzenlemede ise ilgili yönetmeliğin 6/2-c maddesinde; 4959 sayılı Topluma Kazandırma Kanunu, 4422 sayılı Çıkar Amaçlı Suç Örgütleriyle Mücadele Kanununun 14. maddesi veya 5237 sayılı TCK'nın 221. maddesinin uygulanmış olması, diğer taraftan aynı maddenin ç bendinde belirtildiği üzere terör ve örgütlü suçlardan hükümlü olup, mensup oldukları örgütten ayrıldıkları idare ve gözlem kurulu kararı ile tespit edilenlerin bu haktan yararlanacağı düzenlenmiştir. Yönetmelikte açık kuruma ayrılamayacak hükümlüler 8. maddenin ç bendinde de terör ve örgütlü suçlardan hükümlü olup, 6. maddenin 2. fıkrasının c ve ç bendi dışında kalanlar olarak sayılmıştır. Görüldüğü üzere terör ve örgütlü suçlardan mahkum olan kişilerin yönetmelikteki yukarıdaki istisnalar dışında açık ceza infaz kurumuna ayrılma imkanı bulunmamaktadır.

Hükümlü hakkında ... Açık Ceza İnfaz Kurumu İdare ve Gözlem Kurulu Başkanlığının 31.01.2013 tarih 2013/213 sayılı iyi hal ve değerlendirme raporunda, hükümlünün mensup olduğu örgütten ayrıldığına dair herhangi bir tespit yapılmamıştır.

Hükümlü hakkında ayrıca 4959 sayılı Kanun, 4422 sayılı Kanunun 14. maddesi ve 5237 sayılı Kanunun 221. maddesindeki pişmanlık hükümleri uygulanmamıştır.