muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/9296, Karar No: 2012/11086, Tarih: 04.07.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/9296 E.  ,  2012/11086 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

- K A R A R -

Uyuşmazlığın, hasılat kirası hükümlerine tabi ticari işletme kiralanmasından kaynaklanmasına, dosyanın Yargıtay 04.05.2012 tarihinde gelmiş olmasına ve 09.02.2012 tarihli Yargıtay Büyük Genel Kurulu kararına göre, dosyanın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 6.Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 04.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/869, Karar No: 2014/3661, Tarih: 26.03.2014

**9. Ceza Dairesi         2014/869 E.  ,  2014/3661 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 9 - 2013/73934

Mahkemesi : Bursa 7. Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 17.01.2013

Numarası : 2012/1330 - 2013/24

Suç : Dikkat veya özen yükümlülüğüne aykırı davranma sonucu kaçmaya neden olma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

İnfaz koruma memuru olan sanığa Gemlik Açık Cezaevinden Ayaş Açık Cezaevine nakil gitmek üzere herhangi bir güvenlik önlemi alınmadan kelepçe de takılmaksızın teslim edilen hükümlü Ş.. A..'un sanığın otobüs bileti aldığı sırada kalabalıktan da faydalanarak firar etmesi şeklinde gerçekleşen olayda yüklenen suçun yasal unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, sanığın beraati yerine yazılı gerekçeyle mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 26.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7614, Karar No: 2017/5596, Tarih: 19.06.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/7614 E.  ,  2017/5596 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... 22. Asliye Hukuk ve ... 19. İş Mahkemelerince verilen görevsizlik kararları üzerine ... 19. İş Mahkemesinin yargı yergi olarak belirlenmesine dair Dairemizin 21/11/2016 gün ve 2016/9768 E. - 2016/10995 K. sayılı kararındaki maddî hatanın düzeltilmesi istemiyle dosya yerel mahkemece Dairemize gönderilmiş olmakla, dosya ve ekleri incelendi; gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükümdeki yazı ve hesap hataları ile diğer benzeri açık hatalar, mahkemece re’sen veya taraflardan birinin talebi üzerine düzeltilebilir (HMK'nın 304/1 md.). HMK m. 304/1 hükmü, 1086 sayılı Kanunun 459. maddesinin "İki tarafın isim ve sıfat ve neticei iddialarına mütaallik hatalar ve esas hükümdeki hesap hataları kendilerinin istimaından sonra mahkeme tarafından tashih olunur" şeklindeki birinci cümlesindeki düzenlemeye karşılık gelmekte olup, bu düzenlemeyle, karardaki açık hataların mahkemece re’sen veya taraflardan birinin talebi üzerine tashih edilebileceği esası getirilmiştir.

HMK'nın 304. maddesine göre düzeltilebilecek "yazı ve hesap hataları ile diğer benzeri açık hatalar", olayın gelişinden ve dosyanın incelenmesinden bir maddî hata olduğu kolayca anlaşılabilen ad veya soyattaki harf hataları, rakamlardaki eksik yazımlar vs. hatalardır. Başka bir değişle, hükümlerin tashihi yoluna, tarafların kimlik bilgilerindeki hatalarla, yazı, hesap ve diğer açık ifade hatalarının mevcudiyeti hâlinde başvurulabilir.

Tashihin nasıl yapılacağı ise HMK'nın 304/2. maddesinde belirtilmiştir. Buna göre, tashih kararı verildiği takdirde, düzeltilen hususlarla ilgili karar, mahkemede bulunan nüshalar ile verilmiş olan suretlerin altına veya bunlara eklenecek ayrı bir kâğıda yazılır, imzalanır ve mühürlenir.

Hükümdeki yazı ve hesap hataları ile diğer benzeri açık hataların (maddî hataların) düzeltilmesi, hükmün icrasına (yerine getirilmesine) kadar istenebilir.

HMK'nın 304. maddesinde söz konusu olan düzeltme (tashih), hüküm verildikten sonraki dönemde, hükümdeki yazı ve hesap hataları ile diğer benzeri açık hataların (maddî hataların) düzeltilmesidir. Hükümden önceki dönemde maddî hataların düzeltilmesi, HMK'nın 183. maddesi hükmü uyarınca yapılır. Buna göre, hükümden önceki dönemde, tarafların veya mahkemenin dava dosyasında bulunan belgelerdeki açık yazı ve hesap hataları, karar verilinceye kadar düzeltilebilir. Taraflardan birinin yazı veya hesap hatasını düzeltmesi sonucu yargılama uzamışsa, yargılama giderlerinin belirlenmesinde bu durum da dikkate alınır.

Kanun yolu incelemesinde, esas yönünden kanuna uygun görülen hüküm, tarafların kimliklerine ait yanlışlıklarla, yazı, hesap veya diğer açık ifade yanlışlıklarından dolayı bozulamaz; hüküm, bu maddî hatalar düzeltilmek suretiyle onanır (m. HMK 370/3; HUMK m. 438/8). Kural olarak, her mahkemenin kendi kararındaki maddî hataları düzeltmesi gerekir ise de, Yargıtayın temyiz incelemesi sonucunda karardaki maddî hataları düzelterek onama yetkisi de, "hükümlerin tashihi" kurumunun somut planda bir uygulanma şeklini oluşturmaktadır.

Dairemizin 21.11.2016 gün ve 2016/9768 E. - 2016/10995 K. sayılı kararında “davacı ile davalı kurum arasında bir haksız fiil ilişkisi bulunmamaktadır. Başka bir ifadeyle, davalı kurumun sorumluluğu, kurum tarafından gerçekleştirilen bir haksız fiile dayalı bulunmayıp, 2918 sayılı Kanunun 98. madesi atfıyla, davacı kazazedeye 5510 sayılı Kanun çerçevesinde yapılacak tedavi yardımı kapsamı ile ilgilidir. Bu haliyle davanın, kapsamını 5510 sayılı Kanunun belirlediği sosyal güvenlik hukukunu ilgilendirmekte olup; uyuşmazlığın, 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 1 ve 7/3. maddeleri ile 5510 sayılı Kanunun 101. maddesi uyarınca, iş (sosyal güvenlik) mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir." denildiği anlaşılmaktadır. Dairemizin 21.11.2016 gün ve 2016/9768 E. - 2016/10995 K. sayılı merci tayini kararında maddi hata yoktur

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; maddi hata talebinin REDDİNE 19/06/2017 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15414, Karar No: 2015/6219, Tarih: 06.04.2015

**13. Ceza Dairesi         2014/15414 E.  ,  2015/6219 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Beraatlerine

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Oluşa, dosya içeriğine ve özellikle tanık anlatımlarına göre sanıkların kullandıkları ... plakalı aracın olay mahalli çevresinde saat 23:00 ile 01:30 arası gezmeleri, tanık beyanına göre sanıkların aracının bir ara farlarını söndürmeleri ve şüpheli hareketler içerisinde bulunmaları hususu da dikkate alınarak; hırsızlık yapılan katılana ait araca bulunduğu yer istikametinde aracın yakınında bulunan ve alçı kalıbına alınıp emanetin 2011/116 sırasında kayıtlı tekerlek izi ile olay öncesinde maden ocağına ... plakalı araçla girdiğini kabul eden ve bu husus tanıklar ve müşteki tarafından doğrulanan sanık ...'ın kullanmış olduğu ... plakalı araca ait lastik izlerinin karşılaştırılmalarının yaptırılması ile delillerin bir bütün halinde değerlendirilerek sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun takdiri gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi,

Kabule göre de;

2-Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 141 ve 5271 sayılı CMK'nın 34, 230 ve 289 maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının denetimine imkan verecek şekilde açık ve gerekçeli olması, gerekçe bölümünde mevcut delillerin tartışılması, değerlendirilmesi, reddedilen veya ispat yönünden üstün tutulan delillerin neler olduğu ve nedenlerinin gösterilmesi, delillerle sonuç arasında bağ kurulması; bir başka deyişle eldeki delillerle neden bu sonuca varıldığının anlatılmasının gerekmesi karşısında; yeterli gerekçe gösterilmeden 5271 sayılı CMK’nın 230 ve 289/1-g maddelerine aykırı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 06.04.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1387, Karar No: 2024/5434, Tarih: 06.05.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/1387 E.  ,  2024/5434 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/8 Esas, 2024/1 Karar

TALEP EDEN : Antalya Huzurevi Yaşlı Bakım ve Rehabilitasyon Merkezi Müdürlüğü

2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği'nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede;

Her ne kadar mahkemelerce yetkisizlik kararı verilmiş ise de dosya kapsamından müteveffanın bakım merkezinde ne kadar zamandır kaldığı, aynı zamanda müteveffanın ilgili müdürlükte kalmadan önceki son ikametgah adresinin neresi olduğuna dair yeterli araştırma ve inceleme yapılmadığı tespit edilmiştir. Hal böyle olunca kısıtlı adayının hangi tarihten itibaren bakımevinde kaldığı ve bakımevinde kalmaya başlamadan önceki yerleşim yeri adresinin neresi olduğu araştırılıp kısıtlı adayının varsa bakımevinde bulunan ve kısıtlı adayı hakkındaki sosyal inceleme raporlarını da içeren özlük dosyası sureti ve kısıtlı adayı ile ilgili verilmiş bir kısıtlama kararı varsa bu karar da dosya arasına getirtildikten sonra yargı yeri belirlenmesi amacıyla dosyanın gönderilmesi gerekmektedir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren İlk Derece Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

06.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4520, Karar No: 2016/9968, Tarih: 14.06.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/4520 E.  ,  2016/9968 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

,

Dava, resmî olarak boşandığı eşiyle, fiilen birlikte yaşadığı gerekçesiyle kesilen yetim aylığının, yeniden bağlanması ile yasal faiziyle birlikte tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamda belirtildiği şekilde, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi:

Hakkında verilen ilk boşanma kararı 25.10.2007 tarihinde kesinleşen davacıya, babası üzerinden hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla 12.12.2007 tarihinde bağlanan ölüm aylığının, 19.10.2008 tarihinde boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının belirlendiği gerekçesiyle kesildiği, ilgililerin 09.06.2010 tarihinde yeniden evlendiği ve akabinde 16.07.2013 tarihinde yeniden boşandığı, davacı talebini dava dilekçesinde kesilen yetim aylığının “kesildiği tarihten itibaren” yeniden bağlanması yönünde ifade etmişse de, 30.09.2015 tarihli beyan dilekçesinde belirttiği üzere yeniden aylık bağlanması talebinin “ikinci boşanma” tarihi olan 16.07.2013’ten sonraki döneme ilişkin olduğu, mahkemece de bu şekliyle davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmaktadır.

Ancak hüküm eksik inceleme ve yanılgılı araştırmaya dayalıdır.

Davanın yasal dayanağı olan 5510 sayılı Kanun’un 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 56. maddesinin 2. fıkrasında, eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıklarının kesileceği, bu kişilere ödenmiş olan tutarların, 96. madde hükümlerine göre geri alınacağı yönünde düzenleme yapılmıştır. Aynı şekilde, yetim aylığının muvazaalı bir boşanma olmaksızın haksız şekilde kesildiği iddiası ile ilgili de kesilen yetim aylıklarının yeniden bağlanması talepli davaları Kurum’a yöneltebilmektedirler. Bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönündn ortaya konulması önem arz etmektedir.

İnceleme konusu davada...kontrol memurlarınca 24.03.2009, 24.02.2009, 12.10.2009 ve 14.06.2011 tarihli 4 (dört) ayrı rapor düzenlendiği, ancak bu raporların hiçbirinin talep edilen ve hüküm kurulan ikinci boşanma sonrası döneme ilişkin olmadığı, bu haliyle ikinci boşanma tarihi sonrası kurumca düzenlenmiş bir rapor bulunup bulunmadığı Kurumdan sorulmalı, uyuşmazlık konusu olan 16.07.2013 tarihinden sonraki dönemde davacının kayıtlı olduğu İstanbul adresi ile eski eşinin kayıtlı olduğu... adreslerinde görev yapmış/yapmakta olan, muhtar ve azalar ile resen tespit edilecek kişilerden (köy imamı, çevre esnaf, komşular vb.) kanaat edinmeye yetecek kadarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, adres bilgileri formunda 16.07.2013 tarihinden sonra davalının eski eşinin bildirdiği Devrek/Zonguldak adresinde fiili birlikteliğin tespiti amacıyla kolluk araştırması yaptırılmalı, uyuşmazlık konusu dönem itibariyle seçmen bilgi kayıtlarında davalı ve eski eşinin nerede oy kullandıkları ve seçmen bilgi sistemindeki adreslerinin neresi olduğu araştırılmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; medula sisteminde kayıtlarda görülen adresler ilgili sağlık kuruluşlarından istenilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, davacı ve eski eşi adına uyuşmazlık dönemi içeren banka kayıtlarının hangi adreste tesis edildiği saptanmalı, 07.11.2014 tarihli kolluk araştırmasında tarafların birlikte yaşadıklarına dair tespit de nazara alınarak, tüm bu hususlar tespit edildikten sonra, “boşanılan eşle uyuşmazlık konusu dönemde eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği toplanan kanıtlar ışığı altında yeniden değerlendirilmeli ve elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin, eksik araştırma ve yanılgılı inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 14.06.2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2581, Karar No: 2021/3664, Tarih: 29.03.2021

**12. Hukuk Dairesi         2021/2581 E.  ,  2021/3664 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla takipte şikayetçi borçlunun, 6361 sayılı Finansal Kiralama, Faktoring ve Finansman Şirketleri Kanunu'nun 28. maddesi gereğince mahcuz menkullerin mülkiyetinin kendisine ait olduğunu ileri sürerek fore kazık makinesine konulan haczin kaldırılması istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, ilk derece mahkemesince, şikayetin kabulü ile haczin kaldırılmasına karar verildiği, kararın alacaklı tarafından süre tutum dilekçesiyle istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince; istinaf talebinin esastan reddine karar verildiği, kararın alacaklı tarafından temyiz edildiği anlaşılmaktadır.

3226 sayılı Kanun'un 19. (6361 sayılı Kanun'un 28/2.) maddesinde; kiracının iflası veya icra takibine uğraması halinde finansal kiralama konusu malların takibin dışında tutulmasına veya iflasta tefrikine ilgili memurca karar verileceği, bu karara karşı yedi gün içinde icra mahkemesi nezdinde şikayette bulunulabileceği öngörülmüştür.

Öte yandan, İİK'nun 16/1. maddesinde ise; ''Kanunun hallini mahkemeye bıraktığı hususlar müstesna olmak üzere İcra ve İflas Dairelerinin yaptığı muameleler hakkında kanuna muhalif olmasından veya hadiseye uygun bulunmamasından dolayı icra mahkemesine şikayet olunabilir. Şikayet bu muamelelerin öğrenildiği tarihten yedi gün içinde yapılır.'' düzenlemesine yer verilmiştir. Bu durumda, üçüncü şahsın 3226 sayılı Kanunun 19. (6361 sayılı Kanun'un 28/2.) maddesine dayalı olarak yapacağı haczedilmezlik şikayetini İİK.'nun 16/1. maddesi uyarınca haczi öğrenme tarihinden itibaren yasal yedi günlük sürede icra mahkemesine bildirmesi zorunludur.

Somut olayda, davacı borçlu şirket yetkilisi tarafından 15.01.2019 tarihinde icra dosyasından fotokopi talebinde bulunulduğu, bu tarih itibarıyla şikayetçinin haciz işleminden haberdar olduğunun kabulü gerektiği, bu durumda 07.02.2019 tarihinde yapılan şikayet başvurusu yasal yedi günlük süreden sonra olduğundan, mahkemece şikayetin süre aşımı nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken, işin esasının incelenerek kabulü yönünde hüküm tesisi ve alacaklının süre tutum ile istinaf başvurusunun Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddedilmesi isabetsiz olup, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılması ile İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz isteminin kabulü ile yukarıda yazılı nedenlerle 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddesi uyarınca, ... Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi'nin 02/12/2020 tarihli, 2020/1839 E. - 2020/2122 K. sayılı kararının KALDIRILMASINA, ... 1. İcra Hukuk Mahkemesi'nin 30/01/2020 tarihli, 2019/143 E. - 2020/66 K. sayılı kararının BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 29/03/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11866, Karar No: 2017/1620, Tarih: 22.02.2017

**13. Ceza Dairesi         2015/11866 E.  ,  2017/1620 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iftira

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- 20.05.2010 tarihinde ... adlı restorantta müşteki ...'in yemek yerken yanına giderek sanık ...'in müştekiyi lafa tutarken diğer sanık ...'in müştekinin sandalye üzerinde bulunan içinde 500 TL ile Nokia N73 marka cep telefonu bulunan çantasını çalması şeklinde gerçekleşen olayda sanıkların eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesinde belirtilen suçu oluşturduğunun anlaşılması karşısında yazılı şekilde uygulama yapılması,

2- 26/03/2010 tarihinde gündüz vaktinde sanık ...'in İstanbul ili ... Caddesi üzerindeki... isimli mağazanın önünde müşteki İran uyruklu ...'ye ait bebek arabasında bulunan çantayı alıp kimliği tespit edilemeyen bir erkek şahısla birlikte kaçmaları şeklinde gerçekleşen olayda; sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 141/1. maddesinde belirtilen suçu oluşturduğu, hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nın 141. maddesinde tanımı yapılan hırsızlık suçunun da uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi uyarınca; ''Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.'' hükmü de gözetilerek 6763 sayılı Kanunun 35. maddesi ile değişik CMK'nın 254. maddesi uyarınca aynı Kanunun 253. maddesinde belirtilen esas ve usûle göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3- 27.05.2010 tarihinde gerçekleştirdikleri benzer eylem sebebiyle yakalanan sanıklardan ... 'in 26.03.2010 ve 20.05.2010 tarihli eylemle ilgili olarak kardeşi ... kimlik bilgilerini kullandığının anlaşılması karşısında; sanığın eyleminin tek bir iftira suçunu oluşturduğu gözetilmeden her iki eylemle ilgili olarak ayrı ayrı anılan suç sebebiyle uygulama yapılması,

3- 27.05.2010 tarihinde gerçekleştirdikleri benzer eylem sebebiyle yakalanan sanıklardan ... 'in 26.03.2010 ve 20.05.2010 tarihli eylemle ilgili olarak kardeşi ... kimlik bilgilerini kullandığının anlaşılması karşısında; sanığın eyleminin tek bir iftira suçunu oluşturduğu gözetilmeden her iki eylemle ilgili olarak ayrı ayrı anılan suç sebebiyle uygulama yapılması,

4-Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 günlü, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan kısmi iptal kararı uyarınca, 5237 Sayılı TCK 53.madde 1.fıkra b. bendinde düzenlenen “seçme ve seçilme ehliyetinden ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına” hükmünün iptal edilmesi nedeniyle uygulanamayacağının gözetilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... müdafiinin temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 22.02.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/602, Karar No: 2010/602, Tarih: 05.11.2010

**Hukuk Genel Kurulu         2010/602 E.  ,  2010/602 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yargıtay 4.Hukuk Dairesi (İlk Derece)

TARİHİ : 08/06/2010

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan incelemesi sonucunda ilk derece mahkemesi sıfatıyla Yargıtay 4.Hukuk Dairesince;

“…Dava, hakimin hukuki sorumluluğuna dayalı manevi tazminat istemlerine ilişkindir.

Görev sorunu, öncelikle irdelenmelidir.

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 129/5. maddesi gereğince; memurlar ve diğer kamu görevlilerinin yetkilerini kullanırken işledikleri kusurlardan doğan tazminat davaları, kendilerine rücu edilmek kaydıyla ve kanunun gösterdiği şekil ve şartlara uygun olarak, ancak idare aleyhine açılabilir. Yine, Anayasa'nın 40/3. maddesi uyarınca; kişinin, resmi görevliler tarafından vaki haksız işlemler sonucu uğradığı zarar da, kanuna göre, Devletçe tazmin edilir. Devletin sorumlu olan ilgili görevliye rücu hakkı saklıdır.

Bu hükümler ile; kamu görevinin yerine getirilmesi sırasında doğan zararlardan, Devlet'in hizmet kusuru nedeniyle asli ve birinci derecede sorumlu bulunduğu belirtilmiş olup; tazminat davasının da, ancak Devlet aleyhine açılabileceği düzenleme altına alınmıştır. Ancak, kamu hizmeti kavramı ile hiçbir şekilde bağdaştırılamayacak, görev gereklerinden ve sınırlarından ilk bakışta ayrılabilen ve nesnel kurallarla belirlenmiş kamusal çerçevenin dışına çıkan eylem ve işlemler; bu kapsamda değerlendirilemez ve kamu görevlisi yönünden kişisel kusur oluşturur. Bu durumda tazminat istemi, ilgili kamu görevlisine yöneltilebilir.

Anayasa'nın 138. maddesinde ise; hakimlerin görevlerinde bağımsız oldukları belirtilmiş; hiç bir organ, makam, merci veya kişinin, yargı yetkisinin kullanılmasında mahkemelere ve hakimlere emir ve talimat veremeyeceği; tavsiye veya telkinde bulunamayacağı düzenlenmiştir. Bunun nedeni, yargı yetkisinin bağımsızlık ve tarafsızlık ilkeleri çerçevesinde yerine getirilmesinin sağlanabilmesidir. Bunun bir sonucu olarak, Anayasa'nın 129/5. ve 40/3. maddelerindeki Devlet'in sorumluluğu; yargısal faaliyetler bakımından söz konusu değildir. Ancak, hakimlerin görevlerinde bağımsız olmaları; hukuka aykırı eylemlerinden dolayı sorumlu tutulamayacakları anlamına gelmez. Bu nedenle, HUMK'nun 573 ve devamı maddelerinde hakimlerin hukuki sorumluluğu düzenlenmiştir.

Diğer yandan, HUMK'daki hükümlerin ceza hakimlerini de kapsayıp kapsamadığı ve haklarındaki hukuki sorumluluk davalarına Dairemizde mi, yoksa Yargıtay'ın ilgili ceza dairesinde mi bakılacağı konusunda oluşan içtihat aykırılığı; 25/3/1931 tarih ve 19/25 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı ile çözüme kavuşturulmuştur. İçtihadı Birleştirme Kararları kanun hükmünde olup, kaldırılmadığı sürece yürürlüktedir. Buna göre, hakimlerin hukuki sorumluluğuna ilişkin olarak HUMK'da yer alan hükümlerin ceza hakimlerini de kapsadığı ve il asliye ile ağır ceza hakimlerine yönelik tazminat davalarına bakma görevinin de, Yargıtay 4. Hukuk Dairesi'ne ait bulunduğu karara bağlanmıştır.