muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/14489, Karar No: 2023/25019, Tarih: 30.11.2023

**4. Ceza Dairesi         2023/14489 E.  ,  2023/25019 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/296 E., 2023/128 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Gemlik Sulh Ceza Mahkemesinin 11.06.2012 tarihli 2011/627 Esas 2012/916 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ile dördüncü fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca verilen 19.470,00 TL adli para cezasının 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası gereği açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

2. Gemlik 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.02.2016 tarihli 2015/322 Esas 2016/105 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında açıklanması geri bırakılan hüküm denetim süresi içinde suç işlediğinden bahisle aynen açıklanmıştır.

3. Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen Mahkeme kararının sanık tarafından temyizi üzerine Dairemizin 25.04.2022 tarihli ve 2022/1978 Esas, 2022/11052 Karar sayılı ilamı ile kararın gerekçesiz olması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma üzerine verilen ve temyiz incelemesine konu olan yukarıda tarih ve sayısı belirtilen Mahkeme kararı ile sanığın 5237 sayılı Kanun 'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ile dördüncü fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 7.080,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; tanıkların tarafsız olmadıklarına, polis memuru olan tanığın hakaret sözlerini doğrulamadığına, katılanın sanığı tahrik ettiğine, her türlü şüpheden uzak delil bulunmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Katılanın avukat olduğu, olay günü duruşma çıkışında sanığın katılana "Karını veya kız kardeşini bana ver, sana erkek olup olmadığımı göstereyim." dediği Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında kurulan hükme ilişkin olarak, sanık savunması, katılan anlatımları, tanıklar M.D., N.S. ve S.Ç.'nin anlatımları karşısında, Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmış olup, sanık müdafiinin bozma sebebi dışındaki temyiz istemleri ile vesair nedenler yerinde görülmemiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında kurulan hükme ilişkin olarak, sanık savunması, katılan anlatımları, tanıklar M.D., N.S. ve S.Ç.'nin anlatımları karşısında, Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmış olup, sanık müdafiinin bozma sebebi dışındaki temyiz istemleri ile vesair nedenler yerinde görülmemiştir.

Sanığın, katılanın kendisini tahrik ettiğini savunması ve polis memuru tanık S. Ç.'nin ise katılanın sanığın kendisine hakaret ettiğini söylediği, sanığın ise "benim erkekliğime laf ediyor " dediğini beyan etmesi karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişimi üzerinde durularak sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 129 uncu maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkeme kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

30.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4201, Karar No: 2012/5431, Tarih: 03.04.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/4201 E.  ,  2012/5431 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

- K A R A R -

Uyuşmazlık, eser niteliğindeki İTÜ Ayazağa kampüsündeki futbol stadyumu tribünlerinin membran örtü ile kapatılmasına ilişkin fatura alacağından doğmasına göre kararın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 15. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 03.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5761, Karar No: 2015/10382, Tarih: 01.04.2015

**13. Hukuk Dairesi         2015/5761 E.  ,  2015/10382 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, kök muristen kalan taşınmazın davalıların mirasbırakanı adına devrinin yapıldığını, hisse bedeline karşılık ise başka bir taşınmazın devrinin yapılacağını kararlaştırdıklarını ve vade ve tanzim tarihi olmayan bonu düzenlendiğini, tapuda devrin gerçekleşmediğini ileri sürerek davalı mirasçılarından bugünkü değer üzerinden oluşacak alacağının bononun verilme tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, zamanaşımı itirazında bulunmuşlar ve davaya konu senedin bono vasfında olmaması sebebi ile davanın esastan reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalıların murisi tarafından verilen bonodan kaynaklanan alacağın tahsilini istemiş, davalı ise bono vasfında olmayan sennetten kaynaklanan davanın reddini dilemiştir. Mahkemece, davaya konu bonoda kambiyo senedinde bulunması gereken zorunlu unsurlar olmadığından davanın reddine karar veilmiştir. Oysaki ibraz edilen bono davacının dayandığı delillerden biri olup bononun kambiyo vasfında olmaması davacının talepte bulunmasına engel teşkil etmeyeceği gibi dava genel hükümlere dayanılarak açıldığına göre kambiyo senedi vasfını taşımayan bono senedi başlı başına davayı ret sebebi olamaz. Hal böyle olunca mahkemece davalının zamanaşımı defii değerlendirilmeden davanın reddine karar verilmiş olması ve bu yönün davalılarca temyiz sebebi yapılmaması da gözetilerek işin esasına girilerek hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken eksik incelme yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 01/04/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9870, Karar No: 2023/1965, Tarih: 12.04.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/9870 E.  ,  2023/1965 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Fethiye 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.05.2016 tarihli ve 2016/35 Esas, 2016/337 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesinin altıncı ve yedinci fıkraları uyarınca 5 ay 12 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. Bu kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin, 08.10.2020 tarihli ve 2020/9388 Esas, 2020/13036 Karar sayılı ilâmıyla özetle;

a) Sanık hakkında tekerrüre esas alınan hükme ilişkin uzlaştırma işlemi yapılıp yapılmadığı mahkemesinden sorularak, sonucuna göre tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

b) Haksız tahrik nedeniyle asgari oranda (¼) indirim yapılması gerekirken, yazılı şekilde (½) oranında indirim uygulanması suretiyle eksik ceza tayini,

c) 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci fıkrasındaki hak yoksunluklarına ilişkin yasa değişikliklerinin dikkate alınması gerektiği,

Nedenleriyle bozulmasına ve 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına karar verilmiştir.

3. Fethiye 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.12.2021 tarihli ve 2020/1255 Esas, 2021/1194 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 8 ay 3 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebebi; hükmü temyiz etme iradesinden ibarettir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebebi; hükmü temyiz etme iradesinden ibarettir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

1. Sanığın kayınvalidesi olan tanık ile mağdur arasında olay günü alacak verecek meselesinden çıkan tartışmaya sanığın da dahil olduğu ve mağdura yumruk atarak burnunda hafif (1.) derecede kemik kırığı meydana gelecek şekilde yaraladığı anlaşılmıştır.

2. Sanık savunması, mağdur ve tanıkların anlatımları, tutanaklar, nüfus ve adlî sicil kayıtları ile diğer tüm deliller dava dosyasında mevcuttur.

3. Fethiye Devlet Hastanesi'nin 05.01.2016 tarihli adlî muayene raporu ile sanığın eylemi neticesinde mağdurun burnunda hafif (1.) derecede kemik kırığı meydana gelecek şekilde yaralandığının tespit edildiği anlaşılmıştır.

4. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilmiş ve bozma gereklerinin kısmen yerine getirildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, hükümde düzeltilen husus dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Bozma ilâmından önce sanığın neticeten 5 ay 12 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği; söz konusu hükmün sadece sanık tarafından temyiz edilmesi ve aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınması gerektiği gözetilmeden, bozma ilâmından sonra kurulan hükümde sanığın neticeten 8 ay 3 gün hapis cezası ile cezalandırılması suretiyle kazanılmış hakkının ihlal edilmesi hukuka aykırı bulunmuş ise de; söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenle sanığın temyiz istemi kazanılmış hakkının ihlal edilmesi yönünden yerinde görüldüğünden Fethiye 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.12.2021 tarihli ve 2020/1255 Esas, 2021/1194 Karar sayılı kararının 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında yer alan hak yoksunluklarının uygulanmasına ilişkin fıkradan önce gelmek üzere; "Ancak ilk hüküm sadece sanık tarafından temyiz edilmiş olup aleyhe temyiz bulunmadığından ve bu durum ceza miktarı açısından 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca sanık lehine kazanılmış hak oluşturduğundan, sanığın cezasının 5 ay 12 gün hapis cezası olarak infaz edilmesine," şeklinde fıkranın eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13768, Karar No: 2016/9426, Tarih: 10.10.2016

**8. Ceza Dairesi         2015/13768 E.  ,  2016/9426 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dere yatağına tecavüz suçundan doğrudan zarar görmeyen şikayetçinin davaya katılma hakkı bulunmadığı ve mahkeme tarafından katılma kararı verilmiş olması da hükmü temyiz hakkı vermeyeceği cihetle; şikayetçinin temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi gereğince (REDDİNE), 10.10.2016 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI DÜŞÜNCE

Sanık ... hakkında, dere yatağına tecavüz etmesi nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 154/2. maddesinden cezalandırılması için dava açılmıştır.

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda sanığın beraatine karar verilmiştir.

Mahkemenin beraate ilişkin kararı, süresi içerisinde köy halkından olan katılan ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Katılan ...’ın temyiz isteminin reddine ilişkin sayın çoğunluğun kararı yerinde değildir. Şöyle ki;

Dere yatağına tecavüz suçunda suçun mağduru o köyde oturan herkes, köy tüzel kişiliği ile dere yatağının sahibi Hazinedir. Dere yatağını kullanma hakkı sahibi köy halkının suçtan zarar gören konumunda olduğu gözönüne alındığında, köyde oturup kullandığı dere yatağına tecavüz edilen katılan ...’ın dere yatağına tecavüz suçunda doğrudan zarar gördüğü ve buna bağlı olarak davaya katılma ve hükmü temyiz etme hak ve yetkisinin bulunduğu gözetilerek, dosyanın esasına ilişkin temyiz incelemesi yapılması yerine, köy halkından ...’ın davaya katılma hakkı bulunmadığından temyiz isteminin reddine ilişkin sayın çoğunluğun kararına katılmıyorum. 10.10.2016
Yargıtay — Esas No: 2011/25643, Karar No: 2012/43973, Tarih: 13.11.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/25643 E.  ,  2012/43973 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan açılan kamu davasının reddine ilişkin hükme karşı temyiz bulunmadığından inceleme dışı bırakılarak, sanıklar hakkında verilen beraat ve mahkumiyet kararlarına yönelik temyiz talepleriyle sınırlı olarak yapılan incelemede;

Anamur Öğretmenevi müdür vekili ve müdür yardımcısı olarak görev yapan sanıkların, herhangi bir mal veya hizmet alımı olmadığı halde sahte gider pusulası düzenleyerek kamu kurumunu zarara uğratmak şeklindeki eylemlerinin zimmet ve resmi belgede sahtecilik suçlarını oluşturabileceği ve bununla ilgili yargılama ve delillerin değerlendirilmesi görevinin de üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu halde, mahkemece görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili ve sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 Sayılı Kanun’un 8/1.maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK'un 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı yasanın 326/son maddesi gereğince ceza miktarı bakımından kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 13/11/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5910, Karar No: 2014/14879, Tarih: 01.07.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/5910 E.  ,  2014/14879 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Adana 6. İş Mahkemesi

Tarihi : 11/02/2014

Numarası : 2012/909-2014/93

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, davacının haksız olarak işten çıkarıldığını, işe iade davası sonucu işe iadesine karar verildiğini, daha önce ihbar tazminatı ve yıllık izin alacağına yönelik Adana 3. İş Mahkemesine açılan 2010/798 E. Sayılı dosyanın davanın henüz fesih gerçekleşmediğinden kabulünün hatalı olduğu yönünden reddine karar verildiği, dosyanın temyizden vazgeçme nedeniyle kesinleştiği, davacının 28.04.2011 tarihinde işe iade edilmemesi üzerine ihbar tazminatı ve yıllık izin alacağı yönünden yeniden icra takibi yaptıklarını, itiraz üzerine takibin durduğunu itirazın iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davalı davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davacının davalı ile dava dışı S.. Gıda Tarım Teks. Kim. Mad. San. Ltd. Şti. aleyhine açtığı işe iade davasında Adana 4. İş Mahkemesi 2010/750 E. Sayılı dosya ile işe iadesine karar verilmiştir. Dosyanın temyizi üzerine 9. Hukuk Dairesi 2011/3482 Esas 2011/3296 Karar Sayılı ilamıyla aynen “Somut uyuşmazlıkta davalılardan Ç.. Genel Müdürlüğü Yağ Fabrikasında hammadde yokluğu nedeni ile üretim faaliyetini durdurmuş, mevsimlik işçilerin iş sözleşmelerini askıya almış, onarım işinde çalışan birkaç işçi dışında diğer işçilere ise ücretsiz izin vermiştir. Davalı kooperatif fesih bildiriminde üretim durmasına değil, Yağ Fabrikasının diğer davalı şirkete müştemilatı ile kiralanmasına dayanmıştır. Davalılar arasındaki kira sözleşmesi incelendiğinde, Yağ Fabrikasının diğer davalı şirketçe Çiğit, Soya, Ayçiçeği, Kanola, Hardal, Keten tohumu vb. yağlı tohumların işlenmesi amacı ile faaliyette bulunmak üzere kiralandığı görülmektedir. Davalılar arasındaki kira sözleşmesi bir hukuk işlem olup, İş Kanunu’nun 6. Maddesi anlamında devirdir. Yağ Fabrikasının ekonomik bütünlük olarak devredildiği sabittir. Sözleşmede işçilerle ilgili düzenlemeye yer verilmemesi, işyerinin müştemilatı ile devredilmesi, işyerinin devrini ve işçilerin devredene geçmesini engellemez. Zira Yağ Fabrikasının devralan şirketçe faaliyetine devam edileceği açıktır. Faaliyetin devamı içinde mutlaka iş gücüne ihtiyaç olacaktır. Devir tarihinde işyerinde veya bir bölümünde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçları ile birlikte devralana geçeceği açıktır. Davacının iş sözleşmesi devirden sonra devreden davalı Ç.. tarafından feshedilmiştir. Oysa açıklandığı gibi fesihten önce devirle davacı ve diğer işçilerin iş sözleşmeleri bütün hak ve borçları ile devralan davalı S..Gıda şirketine geçmiştir. Devralan davalı S.. Gıda şirketi tarafından ise gerçekleştirilen yazılı bir fesih işlemi bulunmamaktadır. Salt devir iş sözleşmesinin feshin için geçerli neden teşkil etmez. Davacının iş sözleşmesi devirden sonra feshedildiğinden ve işyeri artık devralan şirketin işyeri olduğundan, davacının devralan işveren olan davalı S.. Gıda şirket işyerine işe iadesine karar verilmesi, devirden sonra fesheden ve dava açılmasına neden olan diğer davalı Ç.. Genel Müdürlüğünün ise İş Kanunu’nun 6/5 maddesi uyarınca işe başlatmama tazminatı ve boşta geçen süre ücretinden devralan işverenle birlikte sorumluluğuna karar verilmesi gerekir. Mahkemece sonuç itibari ile feshin geçersizliğine karar verilmesi isabetli ise de davacının devralan şirket işyerine işe iadesine karar verilmemesi, devralan ve devreden işverenin işe başlatmama tazminatı ile boşa geçen süre ücretinden sorumlu tutulmaması açıklanan gerekçe ile hatalı bulunmuştur.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM: Yukarda açıklanan gerekçe ile;

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM: Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1.Mahkeme kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2.Feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının işyerini devralan davalı S..GIDA LTD. Şirket işyerine İŞE İADESİNE,” şeklinde hüküm kurmuştur.

Yukarıya alınan 9. HD. 2011/3482 E. 2011/3296 K. Sayılı ilamından da anlaşılacağı üzere davalı ile dava dışı S.. Şirketi arasında işyeri devri ilişkisi vardır. Davacının işe başlatılmadığı 28.04.2011 tarihinde işveren dava dışı S..Şirketidir. Feshe bağlı haklar olan ihbar ve yıllık izin alacağından sorumluluk son işverene ait olduğundan davanın reddine karar verilmesi gerekirken kabulü hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine 01.07.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1150, Karar No: 2021/1398, Tarih: 18.02.2021

**8. Hukuk Dairesi         2020/1150 E.  ,  2021/1398 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Mal Rejiminin Tasfiyesinden kaynaklanan Alacak

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Beyşehir 1. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Beyşehir 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 03.04.2019 tarihli ve 2018/189 Esas, 2019/159 Karar sayılı kararıyla davanın reddine karar verilmiş, Mahkeme hükmüne karşı davacı ve davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine, davalı vekilinin istinaf talebinin kısmen kabulüne kısmen reddine şeklinde hüküm kurulmuş olup, bu kez davacı tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyizi üzerine Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ..., davalı adına olan taşınmaz nedeniyle 200.000,00 TL alacağın tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup, hüküm, davacı ve davalı vekili tarafından istinaf edilmiş, Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesince, davalı vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulüne kısmen reddine, davacının istinaf talebinin reddine karar verilmiş, hüküm, davacı tarafından temyiz yoluna başvurulmuştur.

Dava, mal rejiminin tasfiyesinden kaynaklanan alacak isteğine ilişkindir .