muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/18768, Karar No: 2013/781, Tarih: 16.01.2013

3-Dava, davacıya ait enerji nakil hatlarının, davacıya katılım payı ile işletme ve bakım bedeli ödenmeksizin davalılar tarafından kullanıldığı iddiasına dayalı alacak istemine ilişkin olup mahkemece, davalı elektrik dağıtım şirketinin hat katılım payını davacı kuruma ödemekle sorumlu bulunduğu kabul edilerek bilirkişi kurulu tarafından belirlenen hat katılım payının anılan davalıdan tahsiline karar verilmiştir. Hükme esas alınan raporda, davaya konu tesisin 2010 yılı maliyeti belirlendikten sonra davalı ... tarafından "Bir Başka Müşteri Mülkiyetindeki Branşman Hattı ve Müştemilatına Yeni Müşteri Bağlamasına İlişkin Usul ve Esaslar" başlıklı belgedeki formüllere ve tespit edilen değerlere göre hesaplama yapılarak hat katılım bedeli bulunmuş ise de hesaplamaya esas alınan değerlerin neye ilişkin oldukları ve ne şekilde tespit edildikleri açıklanmamıştır. Bu haliyle denetime açık olmayan işbu rapor, hüküm kurmaya yeterli bulunmamaktadır. O halde mahkemece, davaya konu hat katılım bedelinin tespiti konusunda 01.03.2003 tarihine kadar yürürlükte bulunan Elektrik Tarifeleri Yönetmeliği ile bu tarihte yürürlüğe giren Enerji Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği hükümleri dikkate alınmak suretiyle ayrıntılı ve Yargıtay denetime elverişli ek rapor ya da yeni bir rapor alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik incelemeye dayalı olarak hüküm tesisi doğru olmamış, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

4-Öte yandan, mahkemece tarafların selefleri olan kurumlar arasında yapılan sözleşme ve ilgili yönetmelik hükümlerinde işletme ve bakım masraflarına yönelik bir hüküm bulunmadığı, ayrıca davacı tarafça işletme ve bakım masrafı yapıldığının da kanıtlanamadığı gerekçesiyle işletme ve bakım masraflarına yönelik talep reddedilmiştir. Davacı taraf, davaya konu enerji nakil hatlarının maliki olup hükme esas alınan bilirkişi raporunda da açıklandığı üzere söz konusu hatların işletme ve bakım masrafları hat sahibi tarafından karşılanmaktadır. Bu durumda, mahkemece Elektrik Piyasası Tarifeler Yönetmeliği'nin 28. maddesi uyarınca elektrik dağıtım şirketlerinin işletme ve bakım masraflarını da içeren iletim sistemi kullanım fiyatını tüketicilerden tahsil etme imkanına sahip bulundukları gözetilerek davalı dağıtım şirketinin, davaya konu enerji nakil hatlarını kullandırdığı diğer davalıdan işletme ve bakım masrafı adı altında bir bedel alıp almadığının tespit edilmesi, şayet böyle bir bedel alınmakta ise davacı hat sahibinin bu bedeli davalı dağıtım şirketinden isteyebileceğinin kabul edilmesi ve oluşacak sonuç çerçevesinde karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde yanılgılı değerlendirme ile hüküm tesisi doğru olmamış, hükmün bu nedenle de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle mümeyyiz davalı vekilinin temyiz isteminin HUMK.nun 432/4 üncü maddesi uyarınca REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (3) ve (4) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 3,15 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ...'den alınmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 16/01/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1295, Karar No: 2021/2347, Tarih: 19.04.2021

**1. Hukuk Dairesi         2021/1295 E.  ,  2021/2347 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, davalıların 5543 sayılı İskan Kanunu kapsamında göçebe hayatı yaşadıklarını ileri sürerek iskana başvurduklarını, Mahalli İskan Komisyonunun 12.08.1992 tarih ve 43 nolu kararına istinaden 1696 parsel sayılı taşınmazın davalılara temlik edildiğini, Bayındırlık ve İskan Bakanlığı müfettişlerince başvuru sahibi olan aile reisinin göçebe olmadığı, ayrıca hak sahipliğine müracaat tarihinden ve hak sahipliği kararı alınmadan önce sigorta kaydının bulunduğu, bu nedenle göçebelik durumu olmadığından yerleşik hayata geçiş amacı taşıyan iskandan faydalanmaması ve hak sahipliklerinin iptal edilmesi gerektiği hususunun tespit edilmesi üzerine, Mahalli İskan Komisyonunun 27.04.2012 tarih ve 2012/291 nolu kararı ile davalıların hak sahipliğinin iptal edildiğini, davalıların bu karara karşı Hatay İdare Mahkemesinde açtıkları davanın retle sonuçlandığını ileri sürerek, tapu kaydının iptali ile Hazine adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, Mahalli İskan Komisyonu’nun 27.04.2012 tarih ve 2012/291 nolu iptal kararının iptaline ilişkin idari yargıda açılan davanın sürdüğünü, eldeki davada bekletici mesele yapılması gerektiğini belirterek, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, Komisyon kararının iptaline ilişkin davalılar tarafından Hatay İdare Mahkemesinde açılan davanın reddine karar verildiği, davalılar adına olan sicil kaydının dayanaksız hale geldiği gerekçesiyle davanın kabulüne ilişkin karar Dairece; “ her ne kadar idare mahkemesinde açılan iptal davasının reddine karar verilmiş ise de, 12.07.2013 tarihinde kabul edilen 6945 sayılı ile Kanun 5543 sayılı İskan Kanunu’na eklenen Geçici 7/3.maddesinde yer alan düzenleme dikkate alındığında davalıların hak sahipliklerinin kayıtsız şartsız devam edeceği gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.” gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hâkimi ...’in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü. -KARAR-

Hükmüne uyulan bozma kararında, gösterildiği şekilde işlem yapılarak karar verilmiştir. Davacının yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle, usul ve yasaya ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davacıdan harç alınmasına yer olmadığına, 19.04.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18417, Karar No: 2015/21164, Tarih: 27.10.2015

**7. Ceza Dairesi         2014/18417 E.  ,  2015/21164 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2013/69781

MAHKEMESİ : Erzincan 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/12/2012

NUMARASI : 2012/297 (E) ve 2012/684 (K)

SUÇ : 4733 sayılı kanuna muhalefet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I-Sanıklar R.. S.. ve T.. M..'ın haklarında kurulan mahkumiyet hükmünü temyizlerine göre yapılan incelemede;

Suç tarihinde ...... Turizm şirketine ait ..... plaka sayılı yolcu otobüsünde yapılan aramada ele geçen sigaraların sanıkların yargılama aşamalarında değişmeyen savunmaları ve tüm dosya kapsamına göre sanıklardan muavin M.. K..'e ait olduğu , araç şoförü olan sanık R. ile muavin T.'ın ele geçen sigaralardan haberdar olmayıp ilgilerinin bulunmadığı anlaşılmakla beraatlerine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetlerine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanıklar R.. S.. ve T.. M..'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321 . maddesi uyarınca BOZULMASINA,

II- Sanık M.. K..'in hakkındaki mahkumiyet hükmünü temyizine gelince;

Sair temyiz itirazlarının reddine ancak,

TCK'nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, aynı maddenin 1. fıkrasının (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakları ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmesine, altsoyu dışında kalanlar üzerindeki bu hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca, TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına dair kısmın hüküm fıkrasından çıkarılmasına, yerine "Sanığın, 5237 sayılı TCK.'nun 53/1-a,b,d,e bentlerinde belirtilen haklarından aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazının tamamlanıncaya; 53/1-c maddesinde yazılı haklardan ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilmesine, diğer kişilere yönelik bu hakları bakımından aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazının tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" ifadesinin eklenmesi ve diğer kısımlarının aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27.10.2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7370, Karar No: 2021/804, Tarih: 03.02.2021

**3. Hukuk Dairesi         2020/7370 E.  ,  2021/804 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 19. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE

MAHKEMESİ : İSTANBUL 10. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen maddi-manevi tazminat davasının yapılan yargılaması neticesinde davanın reddine dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesince yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davacı tarafın istinaf başvurusunun reddine yönelik olarak verilen kararın süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, Şişli'de bulunan davalı şirkete ait ... Hastanesi’ne 2011 yılı Ekim ayında bademcik ameliyatı olmak için başvurduğunu, ameliyatın başarısızlığı nedeniyle nefes alamadığını, yoğun bakıma alındığını ve hiç uyuşturulmadan boğazının yanlarının delindiğini, direnler takılarak ... Tıp Fakültesi Hastanesine sevk edildiğini, daha sonra yakınlarının talebi üzerine ... Paşa Göğüs Hastalıkları Hastanesine sevk edildiğini, bu hastanede de boğazının yanları delinerek tedaviye edilmeye çalışıldığını, bu sırada çok acı çektiğini ve nefes alamadığını, tedavinin 4 gün sürdüğünü, daha sonra taburcu edildiğini, ancak taburcu olduktan 8 gün sonra komaya girdiğini, tekrardan ... Hastanesi Acil Servisine yatırıldığını, doktorların hastalığın teşhisini koyamadıklarını, daha sonra endoskopi çekilerek hastalığa teşhis konulabildiğini, yemek borusunun ilk ameliyat sırasında narkozcu tarafından delindiğini, ikinci ameliyatın 6 saat sürdüğünü, bu ameliyat sonrasında da nefes alamadığı ve 11 gün yoğun bakımda kaldığını, bu sürecin 20 gün devam ettiğini, sürekli bakıma muhtaç bir şekilde yaşadığını, şuur ve görme kaybı olması nedeniyle ... Eğitim ve Araştırma Hastanesine götürüldüğünü, burada tedavi edildiğini, direnin 20 gün sonra çıkarıldığını, tedavi süreci bittikten sonra ilk ameliyatı olduğu hastaneye giderek ameliyatı yapan doktor ile görüştüğünü, doktorun narkozcunun küçük hortum yerine büyük hortum taktığını ve bu nedenle hasar meydana geldiğini beyan ettiğini, davalı hastanenin kusurlu bir ameliyat yaptığını, ameliyat nedeniyle çok ciddi sağlık sorunlar yaşadığını, halen eski sağlığına kavuşamadığını, tek başına yaşayamaz hale geldiğini, bu zararların ruhen de yıprattığını, emekli olmasına rağmen moda tasarımcısı olarak piyasada değişik firmalara tasarım ve danışmanlık hizmeti verdiğini belirtilerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 5.000,00-TL maddi tazminat ile 95.000,00-TL manevi tazminatın ameliyat tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ...; anestezi uzmanı olduğunu, davacının ameliyatının basit bir bademcik ameliyatı olmadığını, hastaya rutin testlerin yapıldığını, operasyon ile bilgiler verildiğini, ... Hastanesi’nin anestezi uzmanının hasta olması nedeniyle kendisine o gün görev verildiğini, ameliyatın başlamasından sonra anestezi amacıyla gerekli ilaçların verildiğini, hastanın rahat nefes alması için lokal anesteziyle drenaj tüpü takıldığını, hastanın oksijenizasyonu normale döndükten sonra toraks ... ve akciğer filmi çekildiğini, daha sonra epikriz ve ... 'leri ile ambulans ve doktor eşliğinde sevk edildiğini, hastanın bu süreçte karşılaştığı komplikasyonlar nedeniyle herhangi bir kusurunun olmadığını savunmuştur.

Davalı ...; kulak burun boğaz doktoru olduğunu, davacının yapılan muayenesi sonunda bademcik üzerinde papillom adı verilen siğil olduğunun tespit edildiğini, bu hastalığın vücudun başka bölgelerinde de görülebileceğini, bu nedenle davacıya bu hususta soruyu yönelttiğini ve davacının da cinsel organında benzer bir siğilin tespit edildiğini bildirdiğini, bunun üzerine her iki bölgedeki hastalığın da aynı anda tedavi edilebileceğini söylediğini, davacının da uygun bulduğunu, hem kadın hastalıkları uzmanı hem de kendisi tarafından ameliyatın aynı anda gerçekleştirilmesinin kararlaştırıldığını, boğazından yapılacak ameliyat girişiminin usulüne uygun yapıldığını, davacının daha sonraki tedavi gördüğü hastanelerde sıkıntılı süreçler yaşadığının doğru olduğunu, anestezi işlemi ile ilgili kusuru olmadığını belirterek davanın reddini dilemiştir.

Davalı hastane; davanın öncelikle husumet yönünden reddini, hastaya çekilen BTler sonucunda durumun göğüs hastalıkları konusunda uzman bir doktor tarafından değerlendirilmesi görüşüne varıldığından ve bu kadroda da hastanelerinde bir doktor bulunmadığından davacının ...'ya sevk edildiğini, tedavi sonrasında bir takım işlemler yaşamasının hastanenin sorumluluğunda olmadığını, hastanenin yapılan işlemlerde kusurunun olmadığını, somut olayda manevi tazminat miktarının fahiş olduğunu, zenginleşme saikiyle talep edilen bir miktar olduğunu beyan ederek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece; davanın reddine karar verilmiş; hüküm süresi içinde davacı tarafından istinaf edilmiştir.

Bölge adliye mahkemesince; davacı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine, karar verilmiş, hüküm süresi içinde davacı tarafça temyiz edilmiştir.

Mahkemece; davanın reddine karar verilmiş; hüküm süresi içinde davacı tarafından istinaf edilmiştir.

Bölge adliye mahkemesince; davacı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine, karar verilmiş, hüküm süresi içinde davacı tarafça temyiz edilmiştir.

Dava, doktor hatasına dayalı maddi ve manevi tazminat talebine ilişkin olup, davacı davalı hastanede davalı doktor ...’in boğazından siğil alma ameliyat işlemi sırasında diğer doktor davalı ...’nın anestezi uzman olarak anestezi işlemi hatası sebebiyle yemek borusunun yırtıldığını, bu sebeple akciğerinden ameliyat olmak zorunda kaldığını, çeşitli sıkıntılar yaşadığını belirterek, maddi ve manevi zararların tazminini istemiş, davalılar kusur ya da ihmalleri olmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir. Mahkemece, Adli Tıp 2. İhtisas Kurulu 16.01.2015 tarihli ve İstanbul Üniversitesi’nden alınan 23.12.2015 tarihli rapor hükme esas alınarak davanın reddine karar verilmiştir.

Hemen belirtilmelidir ki, vekil, vekalet görevine konu işi görürken yöneldiği sonucun elde edilmemesinden sorumlu değil ise de, bu sonuca ulaşmak için gösterdiği çabanın, yaptığı işlemlerin, eylemlerin ve davranışların özenli olmayışından doğan zararlardan dolayı sorumludur. O nedenle sağlık memuru ve hastanenin meslek alanı içinde olan bütün kusurları, hafif de olsa, sorumluluğun unsuru olarak kabul edilmelidir. Vekil, hastasının zarar görmemesi için, mesleki tüm şartları yerine getirmek, hastanın durumunu tıbbi açıdan zamanında ve gecikmeksizin saptayıp, somut durumun gerektirdiği önlemleri eksiksiz biçimde almak, uygun tedaviyi de yine gecikmeden belirleyip uygulamak zorundadır. Asgari düzeyde dahi olsa, bir tereddüt doğuran durumlarda, bu tereddüdünü ortadan kaldıracak araştırmalar yapmak ve bu arada da, koruyucu tedbirleri almakla yükümlüdür. Çeşitli tedavi yöntemleri arasında bir seçim yapılırken, hastanın ve hastalığın özelliklerinin gözönünde tutulması, onu risk altına sokacak tutum ve davranışlardan kaçınılması ve en emin yolun seçilmesi gerekir. Gerçekten de müvekkil (hasta), mesleki bir iş gören vekilden, (doktordan) tedavinin bütün aşamalarında titiz bir ihtimam ve dikkat göstermesini beklemek hakkına sahiptir. Gereken özeni göstermeyen vekil, TBK.nın 510/1. maddesi hükmü uyarınca, vekaleti gereği gibi ifa etmemiş sayılmalıdır. Dosya içerisinde olayla ilgili mahkeme kanalıyla alınan Adli Tıp Kurumu raporunda ve İstanbul Üniveritesi’nden alınan raporda, yapılan teşhis ve tetkiklerin usulüne uygun olması nedeniyle doktora atfedilebilecek bir kusur bulunmadığı yönünde kanaat bildirilmiştir. Davacı, alınan rapora ‘anestezi uzmanının ameliyat öncesi değerlendirme raporu, bilgilendirme onamı, yine amaliyat sırasındaki takip notunun dosyada mevcut olmadığını, yemek borusunun delindiğinin gizlenmesi nedeniyle ... Hastanesi’nde bu konuda müdahelede bulunulamadığını ve bu hususlarında kusurda etkili olduğunu’ belirterek itiraz etmiş ve mahkemeden konu ile ilgili yeniden bir rapor alınmasını istemiştir. Özellikle “anestezi uzmanının ameliyat öncesi değerlendirme raporu, bilgilendirme onamı, ameliyat sırasındaki takip notunun” da hastane tarafından tutulması ve dosya sunulmaması, bu hususun 23.12.2015 tarihli İstanbul Üniversitesi’nde alınan bilirkişi raporunun sonuç kısmının 1. bendinde “Davalı hastanenin mahkemenize sunduğu belgelerde hastanın ameliyat öncesi anestezi değerlendirmesi ve muayenesine ait belge bulunmamaktadır. Aynı şekilde hastanın gerek yapılacak cerrahi girişimler gerekse uygulanacak anestezi uygulaması konusunda bilgilendirilmiş ve onamının alınmış olduğuna dair belge yoktur. Anestezi sırasında tutulan anestezi kayıtlarının da dosya içeriğinde yer almadığı görülmektedir. Anestezi uygulamasına ait tüm bu belgelerin düzenlenmemiş olması veya düzenlenmesine rağmen dosyada yer almamış olması nedeniyle olayla ilgili değerlendirmemizin ifadelerden yansıyan bilgilerle yapıldığı göz önüne alınmalıdır

. Aynı şekilde hastanın gerek yapılacak cerrahi girişimler gerekse uygulanacak anestezi uygulaması konusunda bilgilendirilmiş ve onamının alınmış olduğuna dair belge yoktur. Anestezi sırasında tutulan anestezi kayıtlarının da dosya içeriğinde yer almadığı görülmektedir. Anestezi uygulamasına ait tüm bu belgelerin düzenlenmemiş olması veya düzenlenmesine rağmen dosyada yer almamış olması nedeniyle olayla ilgili değerlendirmemizin ifadelerden yansıyan bilgilerle yapıldığı göz önüne alınmalıdır.”şeklinde ifade ile yer aldığı anlaşılmaktadır. Sağlık memuru, hekim ve hastanenin meslek alanı içinde olan bütün kusurları, hafif de olsa, sorumluluğun unsuru olarak kabul edilmesi gerektiği değerlendirildiğinde yukarıdaki açıklamalar ışığında davalıların sadece ağır kusurlarında değil hafif kusurlarından da sorumlu olabileceği dikkate alınarak, davacının iddiaları, davacının bilirkişi raporlarına yaptığı itirazları ve özellikle yukarıda bahsedilen anestezi uzmanının ameliyat öncesi değerlendirme raporu, bilgilendirme onamı, ameliyat sırasındaki takip notunun bulunmaması da değerlendirilip tartışılmak üzere üniversite öğretim üyelerinden oluşturulacak, konusunda uzman akademik kariyere sahip yeni bir bilirkişi kurulundan nedenlerini açıklayıcı, taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli bir rapor alınmak suretiyle hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

İlk derece mahkemesince, hekim hatası konusunda yukarıdaki açıklamalar doğrultusunda inceleme yapılıp karar verilmesi gerekirken, bu yönden eksik inceleme ve araştırma ile hüküm kurulması doğru görülmemiş, davacı tarafın temyiz itirazlarının kabulü gerekmiştir.

İlk derece mahkemesi kararının, yukarıda açıklanan nedenlerle bozulmasına karar verilmiş olduğundan, HMK'nın 373. maddesinin birinci fıkrası uyarınca, iş bu karara karşı davacı tarafından yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin bölge adliye mahkemesi kararının da kaldırılmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının KALDIRILMASINA, aynı Kanun'un 371. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının davacı yararına BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 03.02.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/46177, Karar No: 2013/6290, Tarih: 20.02.2013

**9. Hukuk Dairesi         2010/46177 E.  ,  2013/6290 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, yıllık izin ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ile ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin 12.05.2002 tarihinden 26.10.2004 tarihine kadar TIR şoförü olarak çalıştığını, müvekkilinin işten çıkarıldığını iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı, ücret alacağı, fazla mesai ücret alacağı, hafta tatili ve ulusal bayram, genel tatil ücreti alacağı, yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini talep etmiştir

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar vekili; davacının 19.10.2002 tarihinde şoför olarak çalışmaya başladığını davacı emekliliğe hak kazanınca talepte bulunması üzerine 27 Ekim 2004 tarihinde iş akdinin emeklilik nedeniyle sona erdiğini, davacıya yıllık izinlerinin kullandırıldığını, kullanmadıklarının ise ücretinin ödendiğini, davacıya ücretlerinin ödendiğini, fazla mesai alacağının olmadığını, hafta tatili ve ulusal bayram, genel tatil ücretlerine ilişkin taleplerin mesnetsiz olduğunu ileri sürerek davanın reddi talep etmiştir..

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlara göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Hükmü davalılar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacının hizmet akdinin bizzat kendisi tarafından işverenden alınıp ...’ya sunulan sigortalı hesap fişine göre 26.10.2004 tarihinde yaşlılık aylığı almak amacıyla sona erdirildiğinin anlaşılmasına rağmen feshin işveren tarafından yapıldığı kabul edilerek davacı lehine ihbar tazminatına hükmedilmesi hatalıdır.

3- Fazla çalışma ücretlerinin hesabı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununun 41 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, fazla çalışma saat ücreti, normal çalışma saat ücretinin yüzde elli fazlasıdır. İşçiye fazla çalışma yaptığı saatler için normal çalışma ücreti ödenmişse, sadece kalan yüzde elli kısmı ödenir.

Kanunda öngörülen yüzde elli fazlasıyla ödeme kuralı nispi emredici niteliktedir. Tarafların sözleşmeyle bunun altında bir oran belirlemeleri mümkün değilse de, daha yüksek bir oran tespiti olanaklıdır.