muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/96, Karar No: 2018/588, Tarih: 29.11.2018

İfade etmişlerdir.

Sanık ...; Beyoğlu İlçe Emniyet Müdürlüğünde polis memuru olarak 2008 yılında göreve başladığını, inceleme dışı sanık Mustafa’yı da çalıştığı bölgeden tanıdığını, inceleme dışı sanık Mustafa’nın yeni bir araba aldığını, arabasına hediye olarak far almak istediğini, inceleme dışı sanık Mustafa’nın kendisini arayarak far almaya gideceğini söylediğini, bu sırada inceleme dışı diğer sanık Şaban’ı da telefonla arayarak çağırdığını, arabaya farı taktırmak için birlikte inceleme dışı sanık.....’in iş yerine gittiklerini, iş yerinden çıkarken inceleme dışı sanık.....’in “Beni de yolunuzun üzerinde Bayrampaşa'ya bırakır mısınız?” diye sorduğunu, inceleme dışı sanık Mustafa’nın da bunu kabul ettiğini ve birlikte Bayrampaşa’da bulunan katılanın iş yerine gittiklerini, inceleme dışı sanık.....’in buranın eski iş yeri olduğunu söyleyerek kendilerini çay içmeye davet ettiğini, iş yerine girdiklerinde katılanın "Arkadaşlar kim?" diye sorması üzerine kendilerini polis memuru olarak tanıtıldığını, katılanın polis olduklarına inanmaması üzerine meslek kimliğini gösterdiğini, daha sonra içeriye geçip oturduklarını, bu sırada kendisinin masanın üzerinde bulunan kartlarla oynadığını, ticari konuşmalar yaptıkları için onlarla ilgilenmediğini, iş yerinde çok kısa bir süre durup ayrıldıklarını, ertesi gün inceleme dışı sanık Mustafa’nın kendisini arayarak farın bozuk olduğunu söylediğini, farın parasını kendisi ödediği için inceleme dışı sanık .....ile birlikte inceleme dışı sanık.....’in dükkanına gittiğini, inceleme dışı sanık.....’in “Geçen gittiğimiz iş yerine beni bırakır mısınız?” diye sorduğunu, inceleme dışı sanık .....kabul edince tekrar katılanın iş yerine gittiklerini, kendisine oraya giderken evrak alınacağının söylendiğini, inceleme dışı sanıklar..... ve Mustafa'ya neden iş yerine gittikleri ile ilgili bir şey sormadığını, kendisinin iş yerinde iken masanın üzerindeki kartlar ve kalemle ilgilendiğini ve “Biran önce işinizi bitirin, benim de işim var.” dediğini, iki-üç dakika oturup oradan çıktıklarını, daha sonra inceleme dışı sanık Mustafa’nın "Farı son kez kontrol ettirelim." dediğini ve inceleme dışı sanık.....’in iş yerine gittiklerini, inceleme dışı sanık.....’in “Evraklarım eksik, evrakları tamamlayacağım, katılanın iş yeri yolunuzun üzerinde beni oraya bırakır mısınız?” diye sorduğunu, araba inceleme dışı sanık Mustafa’ya ait olduğu ve kendisi de arabanın arka koltuğunda oturduğu için bir şey söyleyemediğini, tekrar katılanın iş yerine gittiklerini, katılanın kapıda olduğunu ve arabaya bindiğini, börekçiye çay içmeye gittiklerini, bu sırada kendisinin sigara içmek için dışarı çıktığını, döndüğünde diğerlerinin masadan kalkmış olduklarını gördüğünü, katılandan para talebi olmadığını, bozma sonrasında ise; katılanın iş yerine üç defa değil iki defa gittiğini, telkinlerde bulunduğunun söylendiğini, ancak orada sıkıldığı için "Artık gidelim." dediğini, katılana telkinde bulunmadığını savunmuştur.

5237 sayılı TCK'nın 148. maddesinin 1. fıkrasında yağma suçunun temel şekli, 2. fıkrasında senedin yağması, 3. fıkrasında cebir karinesine yer verilmiş, 149. maddesinde nitelikli yağma, 150. maddesinde ise kişinin hukuki bir ilişkiye dayanan alacağı tahsil amacıyla yağma suçunu işlemesi ile yağmada değer azlığı düzenlenmiştir.

Yağmanın temel şeklinin düzenlendiği 5237 sayılı TCK'nın 148. maddesinin 1. fıkrası uyarınca; kişinin veya yakınının hayatına, vücut veya cinsel dokunulmazlığına yönelik bir saldırı gerçekleştirileceği ya da malvarlığı bakımından büyük bir zarara uğratılacağından bahisle tehdit ederek veya cebir kullanarak, bir malı teslime veya alınmasına karşı koymamaya mecbur bırakılması yağma suçunu oluşturur. Suç anılan değerlere yönelik bir saldırı gerçekleştireceğinden bahisle tehdit veya cebir kullanılması suretiyle gerçekleşir.

Yağma; başkasının zilyetliğindeki taşınabilir malın, zilyedin rızası olmadan faydalanmak amacıyla cebir veya tehdit kullanmak suretiyle alınması olduğundan “zor yoluyla hırsızlık”, bir kişiye karşı kullanılan icbar araçlarıyla haksız bir menfaat elde etmek şeklinde de tanımlanmıştır. Hırsızlık ile yağma suçları aynı ortak unsurlara sahip olup, ayrıldıkları tek nokta ya da başka bir deyişle yağmanın, hırsızlığa oranla sahip olduğu ilave unsur, malı almak için cebir veya tehdit kullanılmasıdır.

149. maddede de yağma suçunun; "Silâhla, kişinin kendisini tanınmayacak bir hâle koyması suretiyle, birden fazla kişi tarafından birlikte, yol kesmek suretiyle ya da konut veya işyerinde, beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda bulunan kişiye karşı, gece vakti, var olan veya var sayılan suç örgütlerinin oluşturdukları korkutucu güçten yararlanılarak, suç örgütüne yarar sağlamak maksadıyla" işlenmesi nitelikli hal olarak kabul edilmiştir.

Maddenin uyuşmazlıkla ilgili birinci fıkrasının (c) bendinde, suçun birden fazla kişi tarafından birlikte işlenmesi nitelikli hâl olarak yaptırıma bağlanmıştır. Bu fıkraya ilişkin madde gerekçesinde "Fıkranın (c) bendine göre, yağma suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte işlenmesi, suçun temel şekline göre daha ağır ceza ile cezalandırılmayı gerektirmektedir. Bu nitelikli hâlin varlığı için, yağma suçunu iki veya daha fazla kişinin müşterek fail olarak işlemesi gerekir. İki veya daha fazla kişinin suçu birlikte işlemesi hâlinde bir iştirak ilişkisi vardır ve bu kişilerin hepsi müşterek faildir. Ancak, yağma suçunun iştirak hâlinde işlenmesine rağmen, müşterek faillik ilişkisinin bulunmadığı durumlarda, örneğin diğer suç ortaklarının azmettiren veya yardım eden olması hâllerinde, bu nitelikli unsur dolayısıyla cezada artırma yapılamayacaktır.

Bu hükmün kabulünde, yağma suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte işlenmesinin mağdur üzerinde oluşturabileceği zorlayıcı etki göz önünde bulundurulmuştur." açıklamasına yer verilmiştir.

Bu hükmün kabulünde, yağma suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte işlenmesinin mağdur üzerinde oluşturabileceği zorlayıcı etki göz önünde bulundurulmuştur." açıklamasına yer verilmiştir.

Madde gerekçesinden de açıkça anlaşılacağı üzere suçun "birlikte" işlenmiş sayılabilmesi için birden fazla kişinin TCK'nın 37/1. maddesi kapsamında fail olarak suçu işlemiş olmaları gerekir. (Mahmut Koca-İlhan Üzülmez, Türk Ceza Hukuku Özel Hükümler, 4. Baskı, Adalet Yayınevi, Ankara, 2017, s. 616; Durmuş Tezcan – .....Ruhan Erdem –Murat Önok, Teorik ve Pratik Ceza Özel Hukuku, 12. Bası. Seçkin Yayıncılık, Ankara, 2015, s. 669, Veli Özer Özbek - Mehmet Nihat Kanbur - Koray Doğan - Pınar Bacaksız - İlker Tepe, Türk Ceza Hukuku Özel Hükümler, Seçkin Yayıncılık, Ankara, 2015, s. 635.)

Uyuşmazlık konusunun isabetli bir şekilde çözümlenebilmesi için müşterek faillik kavramının da değerlendirilmesi gerekmektedir.

Kanunda suç olarak tanımlanan fiilin, birden fazla suç ortağı tarafından iştirak halinde gerçekleştirilmesi durumunda TCK’nın 37. Maddesinin 1. fıkrasında düzenlenen müşterek faillik söz konusu olacaktır.

Öğretideki görüşler de dikkate alındığında müşterek faillik için iki şartın birlikte gerçekleşmesi gerekmektedir:

1- Failler arasında birlikte suç işleme kararı bulunmalıdır.

2- Suçun işlenişi üzerinde birlikte hâkimiyet kurulmalıdır.

Müşterek faillikte, birlikte suç işleme kararının yanı sıra fiil üzerinde ortak hakimiyet kurulduğu için her bir suç ortağı "fail" konumundadır. Fiil üzerinde ortak hakimiyetin kurulup kurulmadığının belirlenmesinde suç ortaklarının suçun icrasında üstlendikleri rolleri ve katkılarının taşıdığı önem göz önünde bulundurulmalıdır. Suç ortaklarının, suçun işlenmesinde yaptıkları katkının, diğerinin fiilini tamamladığı durumlarda da müşterek faillik söz konusu olacaktır. Buna göre her müşterek fail, suçun icrasına ilişkin etkin, fonksiyonel bir katkıda bulunmaktadır.

Kişinin eyleminin, bir suça katılma aşamasına ulaşıp ulaşmadığı, ulaşmışsa da suça katılma düzeyinin belirlenmesi için, eylemin bir aşamasındaki durumun değil, eylemin yapılması için verilen kararın, bu kararın icra ediliş biçiminin, olay öncesi, sırası ve sonraki davranışların da dikkate alınıp, tüm delillerin birlikte değerlendirilmesi gerekir.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Kişinin eyleminin, bir suça katılma aşamasına ulaşıp ulaşmadığı, ulaşmışsa da suça katılma düzeyinin belirlenmesi için, eylemin bir aşamasındaki durumun değil, eylemin yapılması için verilen kararın, bu kararın icra ediliş biçiminin, olay öncesi, sırası ve sonraki davranışların da dikkate alınıp, tüm delillerin birlikte değerlendirilmesi gerekir.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Sanık ...’e iftira atması için herhangi bir nedeni bulunmayan katılanın, inceleme dışı sanıklar....., .....ve sanık ...’in üç farklı tarihte iş yerine geldiklerini, ilk gelişlerinin 13.03.2010 tarihinde saat 14.30 sıralarında olduğunu, bu gelişlerinde sanık ...’in polis olduğuna dair kimlik kartını gösterdiğini, inceleme dışı sanık.....’in “Ben ev aldım, evimin kredisini ödeyemiyorum, benim bu borcumu kapatacaksın, ben senin ailene de zarar veririm, kayınpederini de biliyorum.” diyerek kendisini tehdit ettiğini, sanık ...’in de “Aranızda sıkıntı görüyorum, sıkıntıyı halledin.”; ikinci gelişleri olan 15.03.2010 tarihinde inceleme dışı sanıklar .....ve.....’in kendisine “Düşündün mü? Bu parayı vereceksin.” dediklerini, son gelişleri olan 16.03.2010 tarihinde de iş yerinde tatsızlık yaşanmasın diye kapının önünde beklediğini ve arabaya binerek birlikte börekçiye gittiklerini, burada da inceleme dışı sanıklar .....ve.....’in kendisine “Senin çok paran var, bize buradan hakkımıza düşeni vereceksin.” şeklinde sözler söylediklerini beyan ederek şikâyetçi olduğu olayda; sanık, katılanın iş yerinde bulundukları sırada ticari konular konuşulduğunu, kendisinin konuşmalara müdahil olmadığını, sadece “Biran önce işinizi bitirin, benim de işim var.” dediğini savunmuş ise de, tanıklar..... ve.....'nın katılanın beyanını destekler şekilde, kendisini polis olarak tanıtan şahsın “Sen bu arkadaşın istediğini ver, yoksa bu işin sonu kötü olacak, biz buraya farklı bir şekilde de gelebilir ve farklı bir muamelede yapabilirdik.” diyerek katılanı tehdit ettiğini beyan ettiklerinin, sanığın, önceden tanımadığı katılanın iş yerine inceleme dışı sanıklar..... ve .....ile birlikte hepsi farklı tarihlerde olmak üzere toplam üç kez gidip katılana polis olduğuna dair kimlik kartını gösterdiğinin ve inceleme dışı sanık.....’in katılanı tehdit ederek para istemesi sırasında onun yanında bulunarak katılana “Aranızda sıkıntı görüyorum, sıkıntıyı halledin.” demek suretiyle katılana parayı vermesi hususunda telkinlerde bulunduğunun anlaşılması karşısında, sanık ...'in, inceleme dışı sanık.....'in katılan ...'dan tehditle para istediği esnada yanında olup buna yönelik telkinlerde bulunmak suretiyle birlikte suç işleme kararının icrası kapsamında, fiil üzerinde inceleme dışı sanıklar ile ortak hakimiyet kurarak nitelikli yağma suçuna iştirak ettiğinin kabulünde zorunluluk bulunmaktadır.

Bu itibarla, Yerel Mahkeme direnme kararına konu hükmünün, sanık hakkında nitelikli yağma suçuna teşebbüsten mahkûmiyet hükmü kurulması gerekirken beraat kararı verilmesi isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Bakırköy 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 07.10.2015 tarihli ve 103-211 sayılı direnme kararına konu hükmünün, sanık hakkında nitelikli yağma suçuna teşebbüsten mahkûmiyet yerine beraat hükmü kurulması isabetsizliğinden BOZULMASINA,

2-Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 29.11.2018 tarihinde yapılan müzakerede oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1275, Karar No: 2020/1550, Tarih: 20.02.2020

**12. Hukuk Dairesi         2020/1275 E.  ,  2020/1550 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : .... Bölge Adliye Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi Yeliz Aziz Peker tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5311 Sayılı Kanun ile değişik İİK'nin 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 Sayılı HMK'nin 370. maddeleri uyarınca ONANMASINA, alınması gereken 54,40 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline, 20/02/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7959, Karar No: 2016/5781, Tarih: 07.12.2016

**20. Ceza Dairesi         2015/7959 E.  ,  2016/5781 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Asliye Ceza Mahkemesi ( Sulh Ceza Mahkemesi)

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Olay tarihinde sanığın aracında ele geçirilen 12 adet bitki tohumunun kenevir bitkisi tohumu olduğunun ... Kriminal Polis Laboratuvarı’nca düzenlenen ekspertiz raporu ile belirlendiği, kenevir bitkisi tohumunun uyuşturucu veya uyarıcı madde sayılamayacağı, sanıkta ele geçirilen uyuşturucu veya uyarıcı madde bulunmadığı, sanığın uyuşturucu kullandığının teknik yöntemlerle de belirlenmediği gözetilmeden sanık hakkında beraat yerine mahkûmiyet hükmü kurulması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazı bu nedenle yerinde olduğundan, CMUK'nın 321. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA, 07.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6914, Karar No: 2015/4883, Tarih: 28.05.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/6914 E.  ,  2015/4883 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 5. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/02/2015

NUMARASI : 2015/13 D.İş Esas - 2015/12 Karar

Taraflar arasında görülen dava sırasında davacı tarafından reddi hâkim yoluna başvurulmuştur.

Red talebini inceleyen merci tarafından verilen kararın Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmiş olmakla, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Taraflar arasında görülen dava sırasında, davacı tarafından 10.02.2015 tarihli dilekçe ile özetle; "...hâkimin, usûl ve kanuna aykırı olarak verdiği tanık dinletme kararından rücu etmemesinin ihsası rey teşkil ettiği, tarafsızlığından kuşku duyulmasına sebebiyet nitelikte olduğu...” gerekçesiyle reddi hâkim yoluna başvurulmuştur.

Reddedilen hâkim tarafından, istemin reddinin gerektiği yönünde görüş belirtilmesi üzerine, dosyayı inceleyen merci tarafından reddi hâkim talebinin reddine ve ret talebinde bulunan davacının red talebini kötü niyetli yaptığı sonucuna varılmadığından davacı hakkında disiplin para cezasına hükmedilmesine yer olmadığına ilişkin verilen karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

İncelenen dosya kapsamına göre, hâkimin reddi için ileri sürülen hususlar HMK’nın 36. maddesinde tanımı yapılan sebeplerden değildir. Açıklanan nedenlerle yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 28/05/2015 günü oy birliği ile karar verildi.

Okundu.S.D.
Yargıtay — Esas No: 2013/13584, Karar No: 2014/7226, Tarih: 31.03.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/13584 E.  ,  2014/7226 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Gaziantep 3. İş Mahkemesi

Tarihi :08.05.2013

No :2009/932-2013/322

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum ve işyeri avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünülüp aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı, davalıya ait şehirlerarası yolcu taşımacılığı yapan otobüslerde 01.09.2002–20.03.2009 tarihleri arasında muavin olarak çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkemece, dinlenen tanık beyanları neticesinde, yazılı şekilde hüküm tesis edilmiş ise de, mahkemenin hükmü eksik inceleme ve araştırmaya dayalıdır.

Davanın yasal dayanağı, 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun geçiş hükümlerini içeren Geçici 7. maddesi gereğince 506 sayılı Kanunun 79/10. maddesidir. 506 sayılı Kanunun 6. maddesinde ifade edildiği üzere “sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamaz ve feragat edilemez.” Anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi karşısında, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin davaların, kamu düzenine ilişkin olduğu, bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesinin zorunlu ve gerekli bulunduğunun gözetilmesi zorunludur. Bu bağlamda, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde re’sen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği göz önünde bulundurulmalıdır.

Davada somutlaşan olayda, şehirlerarası yolcu taşımacılığı üzerine kurulu 1005513 numaralı davalı işyerinin 10.09.1994 tarihinde Kanun kapsamına alındığı ve halen faal olduğu, davacının davalı işyerinden verilen herhangi bir işe giriş bildirgesinin ve Kuruma bildirilen hizmetlerinin bulunmadığı, davacının imzasını taşıyan noterden verilen 21.12.2010 tarihli beyan ve feragatnamede, davacının her ne kadar 01.09.2002-20.03.2009 tarihler arasında aralıksız çalıştığı iddiası ile dava açmış ise de, bu dönemde aralıksız çalışmadığını, görevli muavinlerin hasta ya da izinli oldukları dönemlerde aralıklı olarak çalıştığını ve alacaklarını alarak davadan feragat ettiğini belirttiği, Mahkemece, feragatname ile dava dilekçesinin çeliştiği dikkate alınarak, bu hususun giderilmediği ve mahkemece tarafların gösterdiği tanıklar dışında re'sen bordro tanığı dinlenmediği anlaşılmaktadır.

Re'sen araştırma ilkesi uyarınca, Mahkemece; davacının isticvap edilerek, noterde vermiş olduğu feragatname ile dava dilekçesi arasında oluşan çelişkinin giderilmesi, davalı işyerinin şehirlerarası yolcu taşımacılığı üzerine kurulu olduğu da gözetilmek suretiyle, ihtilaf konusu dönemde davalı şirket adına kayıtlı araç sayısının ne kadar olduğu, plakalarına göre terminalden giriş–çıkış tarihleri ve sefer için gidilen iller, sefer sayısı ve gidilen mesafeye göre gerekli olan muavin ihtiyacı araştırılarak belirlenmeli, işyerinden başkaca muavin olarak çalışmaları bildirilmiş kişilerin bulunup bulunmadığı araştırılmalı, ilgili ticaret odasından kapasite raporu sorulmalı; kapasite, üretim adedi, ciro, benzin tüketimi ve makine parkına göre işyerinde çalışması gereken sigortalı sayısı gerektiğinde, şehirlerarası yolcu taşımacılığı işlerinde mali müşavir ve hukukçudan oluşan bilirkişi heyetinden rapor alınarak belirlenmeli; işverene karşı açtığı davası bulunmayan ve ihtilaflı dönemin tamamında bildirimi ve çalışması bulunan bordro tanıkları varsa re'sen tespit edilerek, beyanlarına başvurulmalı, ihtilaf konusu dönemde meydana gelmiş olması halinde davacının da karıştığı trafik kazalarında ilgili kolluk birimleri tarafından davacının tanık olarak beyanının alındığının belirtilmesi karşısında, kolluktan varsa alınan ifadelere ilişkin belgeler getirtilmeli; toplanan ve toplanacak delillerin sonucuna göre, çalışma iddiasının varlığı ispatlandığı takdirde, böylelikle, davacının fiili çalışmalarının varlığı, başlangıç ve bitiş tarihleri, kesintili mi, sürekli mi olduğu, kısmi süreli mi (part time), yoksa tam süreli mi (full time) çalıştığı hiçbir kuşku ve duraksamaya meydan vermeyecek biçimde belirlenerek, davaya konu talep hakkında bir karar verilmelidir.

Mahkemenin, yukarıda açıklanan esaslar doğrultusunda araştırma yaparak elde edilecek sonuca göre karar vermesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucunda, yazılı şekilde hüküm kurması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum ve davalı işyeri avukatlarının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davalılardan C... Oto. B.. Tur. San. ve Tic. Ltd. Şti.'ne iadesine, 31.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6330, Karar No: 2021/992, Tarih: 01.02.2021

**10. Hukuk Dairesi         2018/6330 E.  ,  2021/992 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi

İlk Derece

Mahkemesi : ... İş Mahkemesi

Dava, davacının çakışan sigortalılık sebebiyle, iptal edilen hizmetlerinin geçerli olduğunun tespiti ile emeklilik koşulunu sağladığının tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı davalı Kurum vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 34 Hukuk Dairesince verilen kararın, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM

Davacı asil dava dilekçesinde; 1983- 1987 ve 2002- 2006 tarihleri arasında toplam 1589 gün zorunlu Bağkur sigortalısı olduğunu, 1993- 2002 yılları arasında da 1668 gün SSK sigortalısı olduğunu, yine 2006- 2008 tarih aralığında isteğe bağlı SSK sigortalısı olduğunu, 2008- 2009 arasında isteğe bağlı Bağkur sigortalısı olduğunu, 2009- 2011 arasında 4/1-a kapsamında sigortalı olduğunu ve bütün bu dönemlere ilişkin primlerini ödediğini ancak hizmet çakışması sebebi ile 31.03.2006 tarihinden sonraki SSK hizmetlerinin Bağkur’a aktarıldığını, Bağkur borçları silinirken bu hizmetlerinin de silindiğini bu sebeple emekli olamadığını, SGK ya defalarca yapmış olduğu başvurulara rağmen mağduriyetinin giderilmediğini ve tüm şartları sağlamasına rağmen yaklaşık 4,5 yıldır emekli olmayı beklediğini ancak herhangi bir sonuç alamadığını beyanla, hizmetlerinin tespitini talep etmiştir.

II- CEVAP:

Davalı Kurum vekili, davacı tarafın 4/1-a kapsamındaki hizmetlerinin, 4/1- b kapsamındaki zorunlu hizmetleri ile çakışmasından dolayı hizmetlerinin iptal edildiğini, iptal edilen hizmetlere ait sigortalı payının 4/1- b borcuna aktarıldığını, 01/03/2006- 28/02/2011 ile 12/07/2011- 16/07/2012 tarihlerindeki hizmetlerinin dondurulduğu ve talep halinde ilgili dönemlerdeki ihya borcunu ödemek kaydıyla hizmet olarak verileceğini beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III- MAHKEME KARARI:

A- İLK DERECE MAHKEME KARARI

Mahkemece; davacının davasının kabulü ile,

Davacının 06/01/2016 tarihli talebine göre SSK'da 3600 gün prim gün sayısı 15 yıllık sigortalılık süresi ve 58 yaşını doldurmuş olma koşullarını yerine getirdiğinin ve yaşlıyık aylığına hak kazandığının tespitine, karar verilmiştir.

B- BAM KARARI