muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/9129, Karar No: 2018/3953, Tarih: 24.05.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/9129 E.  ,  2018/3953 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 09/03/2015 gün ve 2014/5-2015/31 sayılı kararı onayan Daire’nin 25/04/2016 gün ve 2015/8108-2016/4572 sayılı kararı aleyhinde davalı ... vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davalı gerçek kişinin ... ibareli markasının TPE'de 2011/08823 başvuru sayı ile işlem görmesi üzerine, müvekkili firmanın 100127, 2006/21536, 2004/7202, 178747, 2004/29425, 2006/46232, 93791, 2006/21527, 186932, 2008/13129, 185864 sayılı ve ..., ibareli TANINMIŞ ve diğer birçok tescilli markasını mesnet göstererek, iltibas ve tanınmışlık iddiasına dayalı yaptıkları itirazın TPE YİDK tarafından reddedildiğini, müvekkilinin ... ibareli markasının Türkiye'nin en iyi bilinen yerli tohum markası olduğunu, davalı başvurusunun müvekkilinin markalarıyla benzer olduğunu, ileri sürerek, YİDK kararının iptaline, marka tescil edilmiş ise markanın hükümsüz sayılmasına ve sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, TPE YİDK'nın 2013-M-5209 sayılı kararında davacının itirazına ilişkin “43,-03 Veterinerlik ve hayvancılıkla ilgili hizmetler, 43-04 Tarım bahçecilik ve ormancılıkla ilgili hizmetler” yönünden YİDK kararının kısmen iptaline, fazlaya ilişkin taleplerin reddine, dava konusu marka TPE'de tescil edilmediği belirtilmekle hükümsüzlük konusunda karar verilmesine yer olmadığına dair verilen kararın taraf vekillerince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Davalı ... vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı ... vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı ... vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 14,00 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 314,79 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 24/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13729, Karar No: 2013/21380, Tarih: 07.06.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/13729 E.  ,  2013/21380 K.**

**"İçtihat Metni"**

ESAS NO : 2013/13729

KARAR NO : 2013/21380

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlular tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Borçlu E. E. San. Dış ve Tic. Ltd. Şti. 'nin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Çekin keşide tarihi itibariyle yürürlükte olan 6762 Sayılı TTK'nun 539.maddesine göre atanan müdürler esas itibariyle ticari mümessil niteliğinde olduklarından bir başka kişiyi ticari mümessil tayin etme yetkisini haiz değillerdir. Ayrıca TTK'nun 545.maddesine göre de sözleşmede aksine hüküm olmadıkça ticari mümessiller ile bütün işletmeyi idare selahiyetini haiz olan ticari vekiller, şirketi oluşturan ortaklar kurulu kararı ile tayin olunabilirler.

Somut olayda şirket ortaklar kurulu kararı ile G. Ç.'nin müdür olarak atandığı, senedi imzalayan ve bu müdür tarafından vekaletname ile yetki verilen Ç. K.'ya şirket ortaklar kurulu kararı ile verilmiş şirketi borçlandırma yetkisi bulunmadığından, Ç. K. tarafından düzenlenen çek nedeniyle borçlu şirket sorumlu tutulamaz.

O halde mahkemece  borçlulardan E. E. San. Dış ve Tic. Ltd. Şti. yönünden takibin durdurulmasına karar verilmesi gerekirken istemin reddi yönünde hüküm kurulması isabetsizdir.

2-Borçlu L. M. Taah. San.ve Tic. Ltd. Şti.'nin  temyiz itirazlarına gelince;

İcra takibinin dayanağı çek U. E.San. Ve Tic. Ltd. Şti. adına keşide edilmiştir. Ciro sıralamasının incelenmesinde çekin lehtarın cirosuyla L. M. Taah. San.ve Tic. Ltd. Şti.'ne onun cirosuyla da tekrar takip yapan lehtara geçtiği ve sonrasında lehtar tarafından takibe konulduğu anlaşılmıştır. Yukarıda açıklanan ciro silsilesine göre borçluya karşı müracaat borçlusu durumunda olan alacaklının, kendisinin sorumlu olduğu kimseye  başvurması mümkün değildir.

O halde, mahkemece İİK.nun 170/a maddesi uyarınca L. M. Taah. San.ve Tic. Ltd. Şti. yönünden takibin iptaline karar verilmesi gerekirken adı geçen borçlu yönünden yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  :Borçluların temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2551, Karar No: 2019/3855, Tarih: 03.04.2019

**5. Ceza Dairesi         2019/2551 E.  ,  2019/3855 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesiyle Çorum 1. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine, CMK'nın 18/2. maddesi hükmüne ve Çorum 1. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 08/11/2018 gün ve 2018/69 E. 2018/302 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE, 03/04/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/30452, Karar No: 2015/5122, Tarih: 11.02.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/30452 E.  ,  2015/5122 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2010/267520

MAHKEMESİ : İstanbul(Kapatılan) 20. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 03/12/2009

NUMARASI : 2008/664 (E) ve 2009/1388 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık Kadir hakkında müşteki Nail'e karşı hakaret suçundan herhangi bir hüküm kurulmamış ise de her zaman hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

05.05.2008 tarihli iddianame ile mağdura karşı, yaralama suçundan sanık Konstantin hakkında dava açıldığı, hakaret suçundan ise dava açılmadığı anlaşılmakla sanık Kadir hakkında mağdur Ahmet'e karşı hakaret suçundan açılan dava bulunmadığından ceza verilmesine yer olmadığına dair verilen karar, hukuki değerden yoksun kabul edilerek sanık Konstantin hakkında mağdur Ahmet'e karşı yaralama suçundan meşru müdafaa nedeniyle ceza verilmesine yer olmadığına dair verilen hükümle sınırlı olarak yapılan incelemede;

1)Sanık Kadir hakkında mağdur Ahmet'e karşı hakaret suçundan açılmış dava bulunmadığı halde CMK'nin 225. maddesine aykırı davranılarak ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi

2)Sanık Konstantin'in katılan Ahmat yönelik yaralama suçundan yapılan incelmeye göre;

Olayın 16.07.2007 tarihinde gerçekleştiği, olaydan sonra müşteki Kadir'in 18.07.2007 tarihli şikayeti üzerine 26.09.2007 tarihli ifadesinde mağdur Ahmet'in, sanık hakkında şikayetçi olmadığı, mağdur Ahmet'in 19.03.2008 tarihli şikayet dilekçesi üzerine, takibi şikayete bağlı suç hakkında suç tarihinden sonra 6 aylık süre geçtikten sonra şikayetçi olan mağdurun talebi üzerine açılan davada CMK'nin 223/8. maddesi gereğince düşme kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesiyle yürürlükte bulunan 1412 sayılı

CMUK'un 321. maddesi gereğince hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 11.02.2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3536, Karar No: 2018/7055, Tarih: 11.06.2018

**19. Ceza Dairesi         2017/3536 E.  ,  2018/7055 K.**

**"İçtihat Metni"**

Otoyol ve/veya köprülerden ücret ödemeden geçiş yapmak kabahatinden dolayı ... Uluslararası Taş. Petr. İnş. Tic. ve San. Ltd. Şti. hakkında Ulaştırma, Denizcilik ve Haberleşme Bakanlığı Karayolları Genel Müdürlüğü ... Bölge Müdürlüğünce uygulanan 247,50 Türk lirası idari para cezasına karşı yapılan başvurunun kabulü ile idari para cezasının kaldırılmasına dair ...Sulh Ceza Hakimliğinin 11/05/2015 tarihli ve 2015/371 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 10/05/2017 gün ve 2161 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 29/05/2017 gün ve KYB. 2017-33185 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

1-Dosya kapsamına göre, kabahatli hakkında idari para cezasının yanı sıra geçiş ücreti de tahakkuk ettirildiği, ...Sulh Ceza Hakimliğince kabahatlinin ödemesi gereken otoyol geçiş ücretilerinin mahsup edilmesinden sonra kalan miktara ilişkin olarak idari para cezasının iptal edilmesi gerekirken, mahkemesince yetkisi olmadığı halde, hem idari para cezasının hem de geçiş ücretinin tamamın iptal edilerek yazılı şekilde karar verilmesinde,

2- Anayasa Mahkemesinin 26/02/2015 tarihli ve 2013/6217 başvuru sayılı kararında da yer alan "Kanuni düzenlemeler ve içtihat karşısında başvurucu lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesi, ilgili yasal mevzuatın lafız ve amacına açıkça aykırı olup, başvurucunun Anayasanın 36. maddesinde güvence altına alınan hakkaniyete uygun yargılanma hakkının ihlal edildiğine karar verilmesi gerekir." şeklindeki açıklama, 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 31/2. maddesindeki "Kanun yoluna başvuru dolayısıyla oluşan bütün masraflar ve vekalet ücreti, başvurusu veya savunması reddedilen tarafça ödenir." biçimindeki düzenleme gereğince, başvurusu kabul edilen kabahatli lehine savunması reddedilen idare aleyhine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi Hükümleri gereğince vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma ihbarnamesinin (2) nolu bendi yönünden yapılan incelemede;

Olağanüstü kanun yolu olan ve öğretide “olağanüstü temyiz” olarak adlandırılan kanun yararına bozmanın amacı hakim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen kararların Yargıtay’ca incelenmesini, buna bağlı olarak da kanunların uygulanmasında ülke sathında birliğe ulaşmak, hakim veya mahkemelerce verilen cezaya ilişkin karar veya hükümlerdeki hukuka aykırılıkları toplum ve birey açısından hukuk yararına gidermektir.

Olağanüstü kanun yolu olan ve öğretide “olağanüstü temyiz” olarak adlandırılan kanun yararına bozmanın amacı hakim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen kararların Yargıtay’ca incelenmesini, buna bağlı olarak da kanunların uygulanmasında ülke sathında birliğe ulaşmak, hakim veya mahkemelerce verilen cezaya ilişkin karar veya hükümlerdeki hukuka aykırılıkları toplum ve birey açısından hukuk yararına gidermektir.

Olağanüstü bir kanun yolu olan kanun yararına bozma müessesesinin konusunu oluşturabilecek kanuna aykırılık halleri, olağan kanun yolu olan temyiz nedenlerine göre dar ve kısıtlı tutulduğunda kesin hükmün otoritesi korunmuş olur.

26.10.1932 gün ve 29/12 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı ve bu karar esas alınmak suretiyle verilen Yargıtay Ceza Genel Kurulu ve Özel Dairelerin süreklilik arz eden kararlarında belirtildiği üzere, kabul edip etmemenin hakim veya mahkemenin takdirine bağlı olduğu istekler hakkında verilen kararlar ile kanıtların değerlendirilmesine ve şahsi hakka ilişkin kararlar kanun yararına bozma konusu olamaz.

Bu açıklamalara ve yerleşik yargısal kararlara göre (Yargıtay ... CD’nin 05/11/2008 tarih ve 2008/9091-7078 E.K; ... CD’nin 14/11/2007 tarih ve 2007/12330-8319 E.K; .... CD’nin 27/02/2013 tarih ve 2012/28035 E., 2013/3196 K. ve .... CD’nin 27/12/2012 tarih ve 2012/21561-28771 E.K sayılı kararları) vekalet ücretinin şahsi hakka ilişkin olması nedeniyle bu hususta kanun yararına bozma talebinde bulunulamayacağından, yerinde görülmeyen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin REDDİNE,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma ihbarnamesinin (1) nolu bendi yönünden yapılan incelemede ise;

...Sulh Ceza Hakimliğinin 11/05/2015 tarihli ve 2015/371 değişik iş sayılı kararı ile itiraz üzerine kaldırılan... plaka sayılı aracın 29/06/2013 tarihine ait ihlalli geçişine ilişkin düzenlenen idari para cezası tutanağının aynı zamanda otoyol geçiş ücretini de içerdiği, kabahatlinin ödemesi gereken otoyol geçiş ücretinin mahsup edilmesinin ardından kalan miktara ilişkin idari para cezasının iptalinin gerektiği anlaşılmakla,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, ...Sulh Ceza Hakimliğinin 11/05/2015 tarihli ve 2015/371 değişik iş sayılı kararının CMK'nın 309/4-c maddesi uyarınca aleyhe tesir etmemek üzere BOZULMASINA, 11/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8836, Karar No: 2015/4422, Tarih: 09.06.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/8836 E.  ,  2015/4422 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen itirazın iptali davası sonucunda verilen hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 25.06.2014 gün ve 5680 Esas, 4889 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkili kooperatifçe davalı aleyhine kooperatif ortaklığından kaynaklanan 48.050,00 TL asıl alacak, 72.768,21 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 120.818,21 TL'nin tahsili amacıyla başlatılan icra takibine davalının itirazının haksız olduğunu ileri sürerek, itirazının iptali ile takibin devamına ve %40 oranında icra inkâr tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile itirazın iptaline, asıl alacağın %40'ı oranında icra inkâr tazminatının davalıdan tahsiline dair verilen karar, davalı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 25.06.2014 tarih ve 5680 E., 4889 K. sayılı ilamıyla, Mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi raporunun yeterli inceleme ve araştırmaya dayalı olmadığı gibi hüküm kurmaya da elverişli olmadığı, davalı tarafın, üyeliğini dava dışı ...'ndan devraldığını, bu kişiye 48.252,00 TL ödeme yaptığını, bu paranın bu kişi tarafından kooperatife yatırılmış olduğunu savunmuş olup, mahkemece bu konuda yeterli inceleme ve araştırma yapılmadığı, davalı kooperatif anasözleşmesinin 17/3. maddesinin, “Devir halinde eski ortağın kooperatife karşı tüm hak ve yükümlülükleri yeni ortağa geçer” hükmünü içerdiği, pay devrinin alacağın temliki yolu ile yapılması, temlikin de BK'nın 163. maddesi uyarınca yazılı olması gerektiği, üyeliğe bağlı hak ve alacakların borçlusunun kooperatif, alacaklısının ise üyeliği devir alan yeni ortak olduğu, eğer devir eden ortak pay yönünden borçlu ise, borcun nakli hükümlerinin uygulanacağı (BK 173 vd), borcun devir alana geçtiği, her ne kadar yapı kooperatifinde, ortakları mal sahibi yapmak amacı olsa bile; pay devrinin, bir satış vaadi de olmadığı, bu nedenle, adi yazılı devrin dahi geçerli olduğu, devredenin borçlarının, devre ve devrin kabulüne engel olmadığı, devredenin borçlarınn devir alana geçeceği ve ödemediği takdirde devralanın ihraç edilme olanağının da her zaman bulunduğu, öte yandan, daire satımında üyeliğin kendiliğinden alıcıya satım ile birlikte geçmediği, satıcının üye olması ve üyeliğinin alıcı tarafından ayrıca devir alınması gerektiği, üyelik ayrıca devredilmedikçe satıcının üyeliğinin kooperatif nezdinde devam edeceği, satıcının üye olmasının alıcının bu üyeliği ayrıca devir alması, devir alanın kooperatif üyelik koşullarını taşıması halinde kooperatifin bu kişiyi 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu'nun 14/3. ve anasözleşmenin 17/2. maddeleri uyarınca ortaklığa kabul etmesinin zorunlu olduğu, üyelik devir sözleşmesinin yapıldığı tarih itibariyle sözleşmenin yanları arasında geçerli sonuç doğurmasına karşın, kooperatif bakımından ise 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu'nun 14/3. ve anasözleşmenin 17/1. ve 2. maddeleri hükümleri gereği, devrin kooperatife bildirilmesi ve yönetimin makul sürede yapacağı inceleme sonunda devir alanın ortaklık şartlarını taşıması durumunda devir alanı makul süre içerisinde üyeliğe kabulü kararı verdiği tarihte hüküm ifade edeceği, 17/1

. ve anasözleşmenin 17/1. ve 2. maddeleri hükümleri gereği, devrin kooperatife bildirilmesi ve yönetimin makul sürede yapacağı inceleme sonunda devir alanın ortaklık şartlarını taşıması durumunda devir alanı makul süre içerisinde üyeliğe kabulü kararı verdiği tarihte hüküm ifade edeceği, 17/1. madde hükmünde yer alan yazılı başvuru koşulunun, devrin geçerliliğine ilişkin olarak değil, devrin kooperatife iletilmesi ve kabulü için ispat bakımından sevk edildiği bu nedenle, kooperatif üyelik hakkının devredildiğinin davadan önce davalı kooperatife bildirilmemesinin, devir alanın hakkına olumsuz bir etki yapmayacağı, bu durumda, mahkemece, kooperatif ortaklığının, kooperatif yetkili organlarının açık bir kabulü ile gerçekleşebileceği gibi bu hususta açıkça alınmış bir karar olmasa da, kooperatifin kişi ile bu sıfatla yazışmalar yapması, onu genel kurullara çağırması, belirli miktarda ödeme kabul etmesi veya konut tahsisi ve teslim etmesi ve tadilata izin vermesi şeklinde zımnen de gerçekleşebileceği gözönünde bulundurularak, davacı kooperatifin kayıt ve belgeleri, varsa kur'a tutanakları, tahsis belgeleri, kuruluşundan takip tarihine kadar genel kurul kararları kooperatifler konusunda uzman bilirkişi aracılığıyla incelenerek, yukarıda belirlenen ilkeler çerçevesinde, davalının açıkça bir kararla ya da zımni olarak ya da devir suretiyle kooperatif üyesi olup olmadığı üzerinde durulması, davalının anılan kişiden üyeliği devir alıp almadığının kesin olarak belirlenmesi gerektiği, devir almış ise anasözleşmenin 17/3. madde hükmü uyarınca devreden üyenin hak ve yükümlülüklerinin devir alana geçeceği, buna göre, devir edenin ödemelerinden geriye kalan borcu davalının devir aldığı; boşalan üyeliğe davalının yeni üye olarak kaydının yapıldığının belirlenmesi halinde ise, davalının anılan kişinin ödemelerinden yararlanamayacağı ve davalının kooperatife giriş tarihinden itibaren asıl alacak ve işlemiş faiz borcunun belirlenmesinin gerektiği, davalının üyeliği anılan kişiden devraldığının belirlenmesi halinde ise; bu kişinin üyeliğinin statüsü, ödemeleri, bu konuda ileri süreceği iddia ve savunmaları, davacının talebi yönünden sonuca etkili olup, bu davada verilecek olan karar ile dava dışı Ertan Caner Çorumluoğlu'nun da hukukunun etkileneceği, üyelik devri var ise anılan kişinin yokluğunda görülen bu davada verilen kararın ona karşı infaz edilmesi olanağı bulunmadığı, davada taraf olmayanın durumu tartışılarak onun leh veya aleyhinde bir karar verilemeyeceği, bu durumda mahkemece, davacı tarafa Ertan Caner Çorumluoğlu aleyhine dava açmak üzere süre verilmesi, dava açıldığında bu dava ile birleştirilmesinin sağlanması, bu kişiden davalı ile yaptığı devir sözleşmesinden dönüp dönmediği ya da iptalini sağlayıp sağlamadığı sorularak, varsa savunma ve delilleri toplandıktan sonra, davalının 48

.252,00 TL ödeme savunması üzerinde de durularak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde hüküm tesisinin doğru olmadığı, davalının borçlu olduğunun belirlenmesi halinde ise; karar tarihinden önce 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu yürürlüğe girmiş olup, Türk Borçlar Kanunu'nun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkındaki 6101 sayılı Kanunu'nun 7. maddesinde aynen "Türk Borçlar Kanunu'nun kamu düzenine ve genel ahlâka ilişkin kuralları ile geçici ödemelere ilişkin 76., faize ilişkin 88., temerrüt faizine ilişkin 120. ve aşırı ifa güçlüğüne ilişkin 138. maddesi görülmekte olan davalarda da uygulanır. " hükmüne yer verildiği, kooperatif genel kurulunca, ödeme günü belirlenerek, (belirlenmemişse ayın sonu ödeme günü olup) aidatın süresinde ödenmesine, süresinde ödenmemesi halinde ise temerrüt faizi uygulanmasına ilişkin alınan kararın kesinleşmesi halinde, bu kararın tüm ortakları bağlayacağı, genel kurullarca kararlaştırılan faiz oranlarının daha sonraki yıllarda değiştirilmediği ve iptal edilmediği sürece genel kurula katılmasa dahi tüm üyeleri bağlayacağı, bu durumda, 818 sayılı BK’nın 101/2. (6098 sayılı TBK’nın m.117.) maddesi hükmü karşısında, genel kurulun belirlediği tarihin kesin vade olup, üyenin bir ihtarla ayrıca temerrüde düşürülmesine gerek kalmadan, borcun ifasının istenebileceği, kooperatif genel kurullarında kararlaştırılan faiz oranının, TBK' nın 88. maddesinde düzenlenen anapara faizi olmayıp, 120. maddede düzenlenen temerrüt faizine ilişkin olduğu, kooperatif ile üyesi arasında ticari ilişki bulunmadığından yasal oranda temerrüt faizinin uygulanması gerektiği, somut olayda, davaya konu aidat borcu ve faiz oranı kooperatif genel kurul kararlarıyla belirlendiğinden ve genel kurul kararları da sözleşme niteliğinde olduğundan davacının takip konusu alacak kalemlerine uygulanması gereken azami faiz oranının TBK’nın 120/2. maddesinde düzenlenmiş yıllık temerrüt faiz oranı olup, davacı kooperatifin genel kurullarında kabul edilmiş temerrüt faiz oranı, faiz borcunun doğduğu tarihte yürürlükte olan mevzuata yani 3095 sayılı Kanuni Faiz ve Temerrüt Faizine İlişkin Kanun'un 2/1. maddesine göre belirlenen yasal faiz oranının yüzde yüz fazlasını aşamayacağı, bu durumda, mahkemece, karar tarihinden önce yürürlüğe giren anılan yasal düzenleme bu açıklamalar çerçevesinde somut olay bakımından değerlendirilerek, işlemiş temerrüt faizi oranı ve miktarı ile işleyecek temerrüt faiz oranı bakımından gerektiğinde bilirkişiden denetime elverişli bir rapor alınması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yasal düzenleme gözden kaçırılarak, yazılı şekilde hüküm kurulmasının da doğru olmadığı gerekçesiyle davalı yararına bozulmuştur.

Bu kez, davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere ve özellikle Mahkemece, bozma ilamına uyulması üzerine inceleme yapılırken davalının davacı kooperatifte birden fazla üyeliğinin olup olmadığı, üyeliğinin ya da üyeliklerinin dayanağının inceleceğinin tabiî bulunmasına göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 5,20 TL harç ve takdiren 248,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 09.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.