muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/1207, Karar No: 2021/624, Tarih: 09.02.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/1207 E.  ,  2021/624 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1) Mağdurun yaralanmasına ilişkin olarak düzenlenen ...Devlet Hastanesinin 24.03.2014 tarih ve 7883451/328 sayılı raporunda, ''... KBB notunda, sağ timpanik membran posteriordan yırtık tarzı genişçe perforasyon, nazal dışta hafif sağa shift (kayma), nazal septum sağa deviye, odiotrofi sağ 37/10, sol 13/10, sağda hafif derece olduğu, nazal fraktür ve kulak zarı yırtılması tespit edildiği kayıtlı olmakla,...'' dendiği,... Adli Tıp Şube Müdürlüğüne ait evrak üzerinden yaptığı inceleme sonucu 08.04.2014 tarihli tanzim ettiği raporda ise mağdurun yüz bölgesinde meydana gelen yaralanmalar ile burnunda meydana gelen kayma ile deviasyonun yüzde sabit ize neden olup olmadığı ve mağdurun kulağındaki yaralanmasının duyu veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına ya da yitirilmesine neden olup olmadığı hususunda görüş bildirilmediği anlaşılmakla; mağdurun tüm tedavi evrakları, geçici ve kat’i raporları temin edilip, en yakın Adli Tıp Şube Müdürlüğüne bizzat sevki ile rapolarında tarif edilen yaraların yüzde sabit iz niteliğinde olup olmadığı ve yaralanmasının duyu veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına ya da yitirilmesine neden olup olmadığı hususlarında rapor aldırılıp, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 09.02.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/10742, Karar No: 2023/8878, Tarih: 26.12.2023

**9. Ceza Dairesi         2023/10742 E.  ,  2023/8878 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/602 E., 2023/923 K.

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafii, katılan vekili, katılan Bakanlık vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Katılan vekilinin temyiz istemi yönünden katılan vekilinin temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu anlaşılmıştır.

Sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemi yönünden; İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekilinin 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verdiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemi reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle,

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, hükmedilen ceza miktarına göre 5271 sayılı Kanun'un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Zile Ağır Ceza Mahkemesinin 08.02.2023 tarihli ve 2022/194 Esas ve 2023/24 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (c) bendi, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 10.05.2023 tarihli ve 2023/602 Esas, 2023/923 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılana karşı nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik, sanık müdafii, o yer Cumhuriyet savcısı ve katılan Bakanlık vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 21.08.2023 tarihli ve 9-2023/81655 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 21.08.2023 tarihli ve 9-2023/81655 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Mahkemenin katılanın beyanlarını esas alarak mahkûmiyet kararı verdiğini, katılanın iddia ettiği olayın olmadığını, sanığın eşi ve kızını uğurladıktan sonra 06.00 gibi evden çıktığını, bunu katılanın da doğruladığını, katılanın iddia ettiği olayın gerçekleşmesinden sonra hiçbir şey olmamış gibi eşine 07.33 gibi mesaj çekmesinin hayatın olağan akışına uygun olmadığını, bu hali ile bile beyanlarının doğru olmadığının anlaşıldığını, ayrıca katılanın beyanında olaydan sonra önce halasını aradığını, sonra polisi aradığını söylemesine rağmen, getirtilen HTS kayıtlarından anlaşıldığı üzere önce polisi arayıp, sonra babasını aradığının anlaşıldığını, katılanın rapor alınması için gönderildiği doktora anlattığını beyanlarının çelişkili olduğunu, katılanın kaçarak evlenmesi dolayısı ile kendi ailesi ile kocasının ailesi arasında husumet bulunduğunu, kaldı ki dosyada katılanın beyanlarını destekleyen maddi delil bulunmadığını, somut delil olmadan mahkûmiyet kararı verilemeyeceğini, Adlî Tıp Kurumu ATK Biyoloji İhtisas Kurulundan alınan raporda katılanan vücudunda sanığa ait DNA’nın bulunmadığını, yine sanığın alınan raporunda mevcut hastalıkları nedeni ile cinsel iktidarsızlığının bulunduğunu, bu halde olan sanığın atılı suçu işlemesinin mümkün olmadığını, ayrıca teşebbüsten dolayı yapılan indirimin üst hadden yapılması gerektiğine ilişkindir.

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Sanığa üst sınırdan ceza verilmesi gerektiğini, ayrıca teşebbüs indirim oranının yüksek olduğunu ve hakkında 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

C. Katılan Vekilinin Temyiz İstemi

Kararın temyizi istemine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Mahkemece; "Tüm dosya kapsamı ve toplanan deliller gözetildiğinde; sanığın alınan savunmasında, üzerine atılı suçlamaları kabul etmediğini, gelinine karşı kesinlikle iddia edilen eylemleri gerçekleştirmediğini, eşi, kızı ve oğlu sabah çıktıklarında geliniyle evde yalnız kaldıklarını, bir araya gelmediklerini belirttiği devamında gelinin babasının gelinini kendilerine karşı sürekli kışkırtığını, sabah evden çıktıktan sonra gelinin kendisine 'baba erken çıkmışsın sabah' şeklinde mesaj attığını belirttiği, beyanlarının suçtan kurtulmaya yönelik olduğu, telefonunda cumhuriyet savcısı huzurunda yapılan incelemede böyle bir mesajın olmadığının tespit edildiği ve buna ilişkin 25/07/2022 tarihli altında C. Savcısı ... ...'in imzasının bulunduğu tutanak tutulduğu, sorulduğunda mesajı sildiğini belirttiği, sanığın savunmasının ve beyanlarının doğru olmadığı, lehine bir delil teşkil eden bir mesajın silinmesinin hayatın olağan akışına uygun olmadığı, katılanın beyanları ve olayın gelişimi gözönüne alındığında beyanların birbiri ile tutarlı olduğu, olayı tüm ayrıntısıyla anlattığı, alınan tüm beyanlarında ailesi ve eşinin ailesi ile herhangi bir problemlerinin olmadığını açıkça belirttiği, dosya kapsamında eşi ile yapmış olduğu yazışmaların samimi ve içten olduğu, birbirlerine "aşkım" diye hitap ettikleri, katılanın kayın validesinin alınan beyanlarında gelini ile herhangi bir problemlerinin olmadığını açıkça belirttiği, katılanın aşamalardaki beyanlarında sanığın cinsel organın erekte olmaması nedeniyle eylemini gerçekleştiremediğini belirttiği, buna ilişkin sanığın eşi tanık olarak dinlenen ...'ın alınan bilgi beyanında, eşinin hastalıklarının bulunması nedeniyle cinsel ilişkiye girmekte zorlandığını, bunun için eşinin hazırlık yapmasının gerektiğini hatta takviye macun kullandıklarını belirttiği, ayrıca gelini ...'ın eşinin bu durumunu bilmediğini açıkça belirttiği, tanık olarak dinlenen ...'ın bu beyanının katılanın beyanlarını doğruladığı, ayrıca Tokat Gaziosmanpaşa Üniversitesi'nin 03/11/2022 tarihli raporunda da bu hususun belirtildiği ve sanıkta bulunan hastalıkların cinsel iktidarsızlığa neden olduğunun belirtildiği, katılandan alınan sürüntü örnekleri üzerinde yapılan moleküler biyolojik incelemelerde insan tükürük amilazının tespit edildiğinin ancak mukayeseye uygun DNA örneğinin tespit edilemediğinin bildirildiği, bu hususun da katılanın beyanlarını desteklediği, sanığın ve katılanın olayın gerçekleştiği gün kimlerle iletişim kurduklarının tespit edilmesi amacıyla Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumuna yazılan müzekkereye verilen cevap yazısında sanığın sabah saatleinde eşi ..

...'ın kullandığı GSM hattı ile kısa sürelerde defalarca iletişim kurduğunun tespit edildiği, eşi ve çocuklarını gönderdikten sonra uyuyan bir kişinin kısa sürelerde defalarca eşini cep telefonundan aramasının hayatın olağan akışına aykırı olduğu, şüphelinin, eşinin cep telefonunu bu kadar merakla çaldırmasının kontrol etme amacında olduğu yönünde kanaat oluşturduğu, her ne kadar sanık katılanın babasının aralarını bozmaya çalıştığını belirtmişse de katılanın alınan HTS kayıtlarında olay günü ilk olarak polisi aradığı, polisi aradıktan sonra babasını aradığı, bu husus göz önüne alındığında babası tarafından yönlendirme neticesinde böyle bir eylemde bulunmasının olağan dışı olduğunun açık olduğu, katılanın olayın yaşanmasının ardından şikayet etmemeyi düşündüğünü fakat olaya katlanılamayacağını düşünerek gidip müracaatta bulunduğunu belirttiği dolayısıyla katılanın sanığa iftira atmasında herhangi bir yararının bulunmadığı aksine sevdiği eşinden ayrılmayı göze aldığı, yukarıda belirtilen tüm hususlar dikkate alındığında şüphelinin savunmalarının kendisini suçtan kurtarmaya yönelik olduğu, olay gününden on gün önce ve olayın yaşandığı günün bir gün öncesi akşam saatlerinde katılana hitaben 'sen beni ne olarak görüyorsun, ben seni çok seviyorum, pantolon giyme etek giy, makyaj yap..' şeklindeki söyleminin TCK'nın 105/2.a maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu, söz konusu suçu aynı suç işleme icrası kapsamında değişik tarihlerde işlemesi dolayısıyla hakkında uygulanacak cezada TCK'nın 43/1 maddesinin uygulanmasının ve cezasının miktarı dikkate alınarak lehe olan hükümlerden hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin uygulanması gerektiği, ayrıca olay günü sanığın katılanı yere yatırıp üzerindeki tişörtü çıkarıp göğüslerini emmesi (yalaması) ve altındaki eşofmanı ve iç çamaşırını dizine kadar indirerek cinsel birliktelik sağlamaya çalışması eyleminin TCK'nın 102/2,3.c maddesinde düzenlenen nitelikli cinsel saldırı suçunu oluşturduğu, bu suçun sanığın elverişli hareketlerle icraata geçmesine rağmen elinde olmayan sebeplerle (sağlık problemleri nedeniyle) tamamlanamaması nedeniyle TCK'nın 35 maddesi kapsamında teşebbüs aşamasında kaldığı, açıklanan nedenlerle atılı suçların sübuta erdiği anlaşılmakla sanığın aşağıdaki şekilde cezalandırılmasına oy çokluğu ile karar verilerek aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur." şeklindeki gerekçe ile hüküm kurulmuştur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yapılan duruşma sonrasında bir isabetsizlik bulunmamış ve istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Katılan Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 10.10.2019 tarihli ve 2019/9.MD-355 Esas, 2019/596 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; katılan vekilinin yüzüne karşı verilen karara karşı, 5271 sayılı Kanun'un 291 inci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen kanunî süre içerisinde 15.05.2023 tarihli, temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu; ancak aynı Kanun’un 295 inci maddesinin birinci fıkrasında öngörülen 7 günlük kanunî süre içerisinde temyiz nedenlerini içeren gerekçeli temyiz dilekçesini sunmadığı anlaşılmıştır.

B. Sanık Müdafii ve Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemleri Yönünden

1. Katılanın aşamalardaki beyanları, savunma ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, sanığın olay gecesi evde yalnız kaldığı katılanı odasına çağırdığı ve kolundan tutarak yatağa yatırıp kıyafetlerini sıyırdıktan sonra cinsel ilişkiye girmek istediği katılanın direnmesi üzerine onun aşılabilir mukavemeti dışında eylemini tamamlamasına engel başkaca harici neden bulunmaksızın kendiliğinden bıraktığı ve mevcut haliyle katılanı öperek sürtünme şeklinde sübuta eren eyleminin cinsel saldırı suçunu oluşturduğu gözetilerek mahkûmiyeti yerine suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs suçundan hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Açıklanan nedenle Tebliğnamede onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

A. Katılan Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle katılan vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık Müdafii ve Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemleri Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 10.05.2023 tarihli ve 2023/602 Esas, 2023/923 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Zile Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12302, Karar No: 2018/10769, Tarih: 11.10.2018

**8. Ceza Dairesi         2017/12302 E.  ,  2018/10769 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Muhafaza görevini kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın işçi olarak çalıştığı işyerinde yapılan haciz işlemi sonrasında yediemin olarak kendisine teslim edilen malların adreste bulunamadığı, sanığın savunması ve dosya kapsamı itibarıyla eylemin ön ödeme kapsamında dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranılması nedeniyle mahcuzların kaybolmasına neden olma suçunu oluşturacağı ve hukuki durumun TCK.nun 289/3. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 11.10.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6561, Karar No: 2008/6290, Tarih: 17.10.2008

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2008/6561 E.  ,  2008/6290 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 208 ada 3 parsel sayılı 338,86 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz hibe ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı ..., yasal süresi içerisinde kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Yargılama sırasında Hazine, çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu iddiasına dayanarak davaya katılmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda müdahil davacı ...'ın davasının reddine Hazine'nin davasının kabulüne ve çekişmeli parselin çalılık ve kayalık vasfı ile Hazine adına tesciline, karar verilmiş; hüküm, davacı ... vekili ve müdahil davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların temyiz itirazları vekalet ücretine yöneliktir. Müdahil Hazine, davalı ... aleyhine dava açmış olduğundan davasının kabulü nedeniyle davalı ... aleyhine, Hazine lehine vekalet ücretine hükmedilmesi, davacı ... tarafından davalı ... aleyhine açılan dava reddedildiğinden davacı aleyhine davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerekir iken yazılı şekilde davacı, hem Hazine hem de ... aleyhine dava açmış ve bu davaları reddedilmiş gibi iki kez davacı ... aleyhine vekalet ücretine hükmedilmesi usulsüz olduğundan davacı ve müdahil-davacı vekillerinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, 17.10.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17119, Karar No: 2015/20885, Tarih: 02.11.2015

**7. Ceza Dairesi         2014/17119 E.  ,  2015/20885 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2013/30415

MAHKEMESİ : Osmaniye 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 04/10/2010

NUMARASI : 2010/198 (E) ve 2010/573 (K)

SUÇ : 5607 sayılı yasaya muhalefet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmayarak yapılan incelmede,

1- Gün adli para cezası, para cezasına çevrilirken, uygulama maddesi olan TCK'nun 52/2. maddesi yerine aynı kanunun 50/1-a maddesinin gösterilmesi,

2- Suçtan zarar görmeyen ve davaya katılma hakkı olmayan gümrük idaresi lehine vekalet ücretine hükmolunması;

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca, gün adli para cezasının paraya çevrildiği hüküm fıkrasındaki " TCK'nın 50/1-a maddesi " ibaresinin " TCK'nın 52/2 maddesi " şeklinde değiştirilmesi, gümrük idaresi lehine vekalet ücretine hükmedilen kısmın hüküm fıkrasından çıkartılması ve diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02.11.2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2091, Karar No: 2020/122, Tarih: 11.02.2020

**Hukuk Genel Kurulu         2016/2091 E.  ,  2020/122 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

1. Taraflar arasındaki “işçilik alacağı” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Ankara 7. İş Mahkemesince verilen asıl davanın kısmen kabulüne, karşı davanın kabulüne ilişkin karar taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 22. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Mahkemece Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

2. Direnme kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi:

4. Davacı-karşı davalı vekili 10.09.2012 havale tarihli dava dilekçesinde; müvekkilinin 28.11.2000 - 23.03.2011 tarihleri arasında davalı işveren nezdinde aylık net 3.000TL ücret ile çalıştığını, fazla çalışma ve diğer alacaklarının ödenmesini talep etmesi üzerine davalı işveren tarafından iş sözleşmesinin haklı neden olmaksızın feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin, fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmesini, 05.11.2012 havale tarihli karşı davaya cevap dilekçesinde ise davalı-karşı davacı işverenin iş sözleşmesini 22.03.2011 tarihinde feshetmesine rağmen, müvekkilinden 23.03.2011 tarihinde yasal haklarının verileceği sözü ile istifasını aldığını, gerçek anlamda bir istifa olmadığını belirterek karşı davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabı:

5. Davalı-karşı davacı vekili 09.10.2012 havale tarihli cevap ve karşı dava dilekçesinde; davacının ücretinin asgari ücret olduğunu, alacağının bulunmadığını belirterek asıl davanın reddine karar verilmesini, karşı davada ise davacı-karşı davalı işçinin haklı fesih nedeni olmaksızın işyerinden ayrıldığını, ihbar öneline uymadığını, bu nedenle müvekkiline ihbar tazminatı ödemesi gerektiğini belirterek ihbar tazminatının davacı-karşı davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararı:

6. Ankara 7. İş Mahkemesinin 19.11.2013 tarihli ve 2012/880 E., 2013/1132 K. sayılı kararı ile; davacının davalı şirkette çalışan iki işçi ile birlikte başka bir şirket kurarak işten ayrıldığı, kıdem ve ihbar tazminatlarına hak kazanamadığı, davalı-karşı davacı işverenin ise ihbar tazminatına hak kazandığı, bilirkişi raporunda hesaplanan fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil alacaklarından %50 indirim yapıldığı belirtilerek, asıl davanın kısmen kabulüne, karşı davanın ise kabulüne karar verilmiştir.

Özel Daire Bozma Kararı:

7. Ankara 7. İş Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.