muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/6124, Karar No: 2017/1232, Tarih: 04.05.2017

Sanık ...'un 12.01.2016 tarihli savcılık ifadesinde "... isimli kişiyi tanımıyorum ancak ...'yı tanıyorum. Kendisi benim arkadaşım olur ve telefon alım satım işi yapar. Olay tarihinde ben yanımda arkadaşlarım ... ve soy ismini bilmediğim yeni tanıştığım ... isimli kişiyle ... ait arabayla geziyorduk. Binkonut civarında aracı durdurduk ve yaya olarak dolaşmaya devam ettik. Gündüz saatlerinde de birlikte uyuşturucu kullanmıştık. Birlikte yürüdüğümüz sırada ... ve ... tanımadığım bir erkek şahıs ile tartıştıklarını gördüm. ... ve ... bu kişiye vurup vurmadığını bilmiyorum. Ben bu şahsa vurmadım. Olay sırasında bana da birisi vurdu ancak kimin vurduğunu bilmiyorum. Kavga ettiğimiz bu şahıs polis diye bağırmaya başlayınca biz olay yerinden uzaklaştık. .. bana bir telefon uzattı. Bu kişinin telefonunu aldığını söyledi. Telefonu geri vermeyi düşündük ancak kavga ettiğimiz yere polisin geldiğini düşündüğümüz için geri dönemedik. Telefon benim üzerimde kaldı. Bir gün sonra arkadaşım olan ve cep telefonu alım satım işi yapan ...'ya telefonu götürdüm, sahibine iade etmesini istedim. Ben üzerime atılı suçlamayı kabul etmiyorum. Ben olay tarihinde aramızda kavga olan kişiden cep telefonunu zorla almadım. Bu kişiye vurduğumu da hatırlamıyorum. Ben o kişiyle arkadaşlarımı sadece ayırmaya çalıştım. ... Aksaray ili Eskil ilçesinin ... köyünde ikamet eder. Kullandığı telefon numarası .... ... soy ismini ve açık adresini bilmiyorum. Ancak kullandığı aracın markası beyaz renkli .... Plakası ...'dir." 09.02.2016 tarihinde sulh ceza hakimliğinde "Önceki savunmamı kabul etmiyorum, ...'nın talimatı ile o şekilde ifademi vermiştim, bana 'O şekilde ifade verirsen az ceza alırsın, diğerlerine de söyle o şekilde ifade versinler' dedi. Ben o yüzden öyle savunma yapmıştım, işin aslı şudur; olay günü Yenimahalle'de ... ve soy ismini bilmediğim ... isimli şahıs ile karşılaştım. Yanlarında tanımadığım iki kişi daha vardı. Hep birlikte bir araca binip çarşıya gittik. Yolda ... bana elinde bir telefon olduğunu satarsam parayı bölüşebileceğimi söyledi. Ben de daha önceden tanıdığım ... isimli şahsa bu telefonu sattım. Aldığım parayı ... ile yarı yarıya bölüştük. Söz konusu hırsızlık malı telefon çalınırken ben yoktum. ...'in teşvik etmesiyle ... kapkaç yapmak istedi, ancak bir kaç deneme yapmasına rağmen yapamayacağını söyledi. Bu şekilde birlikte dolaşıyorduk. Bir anda sanık ...'in müştekiye vurduğunu gördüm. ... ve ben de müştekiye doğru ilerledik. ...'in vurup vurmadığını görmedim. Müştekinin 'polis' diye bağırması üzerine tekrar bağırmasını engellemek için ağzını kapattım, olay yerine kavgayı ayırmak için yaklaşmıştım. Sonra olay yerinden kaçıp uzaklaştık ve araca bindik. Araca bindikten sonra ... telefonu bana uzattı. Ben telefonu nasıl aldığını sordum. ... de bana kavga sırasında yere düştüğünü ve bu şekilde aldığını söyledi. Telefon işi yapan ...'nın yanına gittik, üçümüz birlikte bu telefonu ...'ya 150 TL karşılığında sattık" şeklinde beyanda bulunduğu,

Sanık ...'ın 19.01.2016 tarihli savunman huzurundaki kolluk ifadesinde "Uyuşturucu bağımlılığım daha önceden vardı, bıraktım. ... isimli şahsı tanımam ... Karakaya isimli şahıs benim arkadaşım olur, kendisini yaklaşık bir yıldır tanırım. ... isimli şahsı hiç tanımam, bu şahıs ...'nın arkadaşıdır, o yüzden kendisi ile bir kez görüşmüşlüğüm vardır. ... plaka sayılı ... marka araç annemin üzerine kayıtlıdır. Tarihten yaklaşık bir buçuk ay önce arkadaşım olan ... ile birlikte gündüz saatlerinde bu araba ile geziyorduk. Bu sırada ... ... isimli arkadaşı ile telefon görüşmesi yaptı. .... ile çarşıda buluştuk, bu şahıs da araca bindi. Hep beraber gezmeye devam ettik. Aynı gün saat 19:00-20:00 sıralarında ... ile ... Cumhuriyet mahallesi Binkonut tarafında bir yere bıraktım. ... ...n ikametinde kalacağını beyan etti. Ben de kendilerini araçtan indirerek çarşıya geri döndüm. Aynı gün saat 23:00 veya 23:30 sıralarında ... beni tekrar arayarak, bana 'Neredesin, gelip bizi alabilir misin?' diye sordu. Ben de 'Aracın gazı yok' dedim. 'Gel, biz sana gaz alırız' dedi. Ben de bunun üzerine kendilerini bıraktığım yere tekrar gittim. ... ile ... tekrar araca aldım ve çarşı istikametine doğru gelirken .... isimli şahıs cebinden beyaz renkli bir cep telefonu çıkararak 'Eski Garaj'da tanıdık bir telefon alım satım işi yapan abim var onun yanına gidelim, ben bu telefonu satacağım' dedi, ayrıca telefonun kendisine ait olduğunu söyledi. ...n bu sırada aracın neresinde oturduğunu hatırlamıyorum. Bunun üzerine Eski Garaj tarafına gittim. Orada araç içerisinde beklerken yanımıza bir şahıs geldi araca bindi bu şahıs başı kel genç biriydi. ... elinde bulunan cep telefonunu çıkararak 'Ben bu telefonu satacağım, kaça alırsın?' dedi. Bu şahıs da 'Tek bir fiyat veririm, 150 TL'ye alırım' dedi. .... verdiği fiyatı kabul etti, şahsa telefonu verdi, bu şahıs da ...'a 150 TL verdi. Bu paranın bir kısmı ile benim araca gaz aldık ve yemek yedik. Bir müddet daha beraber zaman geçirdik. Ben .... ve ...'i Zafer tarafında bir yere bıraktım ve ikametime gittim. Bu tarihten sonra her ikisiyle de bir daha görüşmedim zaten ...'u çok tanımam, kendisini o gün ilk kez görmüştüm. ...'un ifadesinde belirttiği gibi ben ... ile birlikte herhangi bir şahısla tartışmadım ve kavga etmedim. Beyaz renkli cep telefonu araca bindiğin de ...'un elindeydi. Benim telefonu ...'in verip vermediği konusunda bir bilgim yoktur" dediği, kovuşturma aşamasında "Sanıklardan ... arkadaşımdır, sanık ...'i tanımam, üçümüz birlikte geziyorduk. Ben kendilerini ...n evine bırakmıştım. Gece 23:00 sıralarında ... beni arayarak kendilerini almamı istedi, ben de gidip aldım. Çarşıya doğru gelirken .... bana bir telefon gösterdi ve bu telefonu satmak istediğini söyledi, arabanın gazı yetersiz deyince 10 TL'lik arabaya gaz aldık ve telefonu satmak üzere Eski Garaj'ın orada bir telefoncuya gittik. .... orada telefonu sattı, parasını alınca bize yemek ısmarladı, daha sonra da oradan ayrıldık

...'i tanımam, üçümüz birlikte geziyorduk. Ben kendilerini ...n evine bırakmıştım. Gece 23:00 sıralarında ... beni arayarak kendilerini almamı istedi, ben de gidip aldım. Çarşıya doğru gelirken .... bana bir telefon gösterdi ve bu telefonu satmak istediğini söyledi, arabanın gazı yetersiz deyince 10 TL'lik arabaya gaz aldık ve telefonu satmak üzere Eski Garaj'ın orada bir telefoncuya gittik. .... orada telefonu sattı, parasını alınca bize yemek ısmarladı, daha sonra da oradan ayrıldık. Telefonu kimden ne şekilde temin ettiğini bilmiyorum, telefonu ...n kendisinin zannediyordum, telefonun yağmalandığını karakolda öğrendim" şeklinde beyanda bulunduğu,

Sanık ...'nın 21.01.2016 tarihli savcılık ifadesinde "...'u tanırım. Kendisi arkadaşım olur. 10.12.2015 tarihinde Konya İli'ndeydim. ... isimli şahsı tanımam. Konya ili'nde ..., ... ve ben hatırladığım kadarıyla Cumhuriyet Mahallesi veya onun arka tarafında yürüyorduk. Yürürken sesli bir şekilde kendi aramızda şakalaşıyorduk, alkollüydük. Bir çocuk yanımızdan geçerken bize 'Sessiz olun' tarzında birşeyler söyledi. Ya ben ya da .... şu an tam olarak hatırlamıyorum, ancak bize laf söyleyen kişiye vurduk. Biz bir tarafa kaçtık. O şahıs başka bir tarafa kaçtı. Biz bir süre sonra gelen giden var mı diye olay yerine tekrar geldik. Olay yerinde park halinde kamyonlar vardı ve yerde bir adet cep telefonu gördük. Cep telefonunu aldık. Konya ... civarında seyyar cep telefon satıcılığı yapan soy ismini bilmediğim ... isimli şahsa verdik. Bu şahıs cep telefonlarının sorgusunu yapıyor, kayıpsa polise teslim ediyordu. Biz polise teslim etmesi için cep telefonunu .... ve ... ile beraber verdik. Bizim durup dururken kendisine vurmamız ve cep telefonunu alıp kaçmamız söz konusu değildir. Yerden bulduğumuz cep telefonu beyaz renkliydi ancak marka ve modelini bilmiyorum. ...n beyanında belirttiği gibi bir durum söz konusu değildir. Cep

telefonunu olay yerine geri gittiğimizde yerde bulduk. Olay günü uyuşturucu almıştık. Ben olay sırasında kendimdeydim. Şahıstan telefonu almam söz konusu değildir." dediği, kovuşturma aşamasında, "Ben daha önce soruşturma aşamasında savunma vermiştim, o ifadelerim doğrudur, aynen tekrar ederim, sanık ...'i tanırım, olay günü alkol almıştık, birlikte yürüyorduk, çocuğun bir tanesi bize 'Sessiz olun diyerek laf attı. Çocuğa ya .... ya da ben vurdum, tam hatırlamıyorum. Çocuğun hiç bir şeyini almadık, daha sonra tekrar aynı yere geldiğimizde yerde bir cep telefonu bulduk, bu telefonu alıp seyyar satıcı olan soyadını bilmediğim adının ... olduğunu bildiğim kişiye emanet olarak verdik. Telefon polis aracılığıyla çocuğa teslim edilmiş. Biz olay günü telefonu bulduk, çocuktan zorla telefon almamız söz konusu değildir" dediğinin anlaşılması, sanık ...'ın yağma suçuna katılmadığını savunmasına karşın, diğer sanıkların sanık ... ile ilgili aşamalarda çelişkili beyanları, yakınanın olayın gelişimi ile ilgili olarak sanık ... ile ilgili bir tanıma ve teşhisinin bulunmadığı dikkate alındığında;

Sanık ...'ın soruşturma aşamasında kendisine ait olduğunu belirttiği ... nolu cep telefonunu olay gün ve saatinde kullanıp kullanmadığının, kullanmış ise hangi imei numaralı cep telefonunda kullandığının tespiti ile HTS kayıtları üzerinde inceleme yapılarak, bu telefonun olay yerine yakın baz istasyonundan sinyal alıp almadığı araştırılıp, sanık ...'ın beyanlarına karşın diğer sanıkların genel geçişli beyanlarda bulunduğu gözlendiğinden bu beyanlardaki çelişkiler giderilip sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 04.05.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2726, Karar No: 2023/8499, Tarih: 05.10.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/2726 E.  ,  2023/8499 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1965 Esas, 2022/3730 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Cizre 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/81 Esas, 2022/271 Karar

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir.

Adli yardım talebi temyiz yoluna başvuru sırasında istendiğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, davalının adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

Adli yardım 6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebini içeren dilekçe ile ekindeki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; adli yardım talebinde bulunan davalının ödeme gücünden yoksun olduğuna ilişkin belge sunulmadığından adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığından, adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bu itibarla;

1. Hükmü veren Mahkeme tarafından 6100 sayılı Kanun’un 337 nci maddesi uyarınca;

a)Adli yardım talebinin reddine dair kararın, talebi reddedilen tarafa “6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 337 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tebliğinden itibaren bir hafta içinde mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edebileceği” şerhini içeren davetiye ile tebliğ edilmesi,

b)Adli yardım talebinde bulunan tarafın, ret kararına karşı itiraz etmesi hâlinde dosyanın itirazı incelemekle görevli Yargıtay 6. Hukuk Dairesine gönderilmek üzere Dairemize gönderilmesi,

2.Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 sayılı Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi uyarınca;

a)Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

2.Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 sayılı Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi uyarınca;

a)Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b)Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

b)Temyiz harçlarının tamamlanmaması sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren bir hafta içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra, dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

05.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18649, Karar No: 2013/16705, Tarih: 27.11.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/18649 E.  ,  2013/16705 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin olarak yapılan yargılamada Erzincan Sulh Hukuk ve Kırşehir Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, vasinin görevden çekilmesi istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411.maddesine göre, "vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir. "Aynı Yasanın 19.maddesinde de "Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğju yerdir..." hükümlerine yer verilmiştir.

Erzincan Sulh Hukuk Mahkemesi'nce, kısıtlının yerleşip yerinin Kırşehir Bakım ve Rehabilitasyon Merkezine olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Kırşehir Sulh Hukuk Mahkemesi ise, vesayet altına alınma kararından sonra kısıtlının yerleşim yerini değiştirmesine vesayet makamınca izin verilmemiş olduğu, gerekçesiyle yetkisizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Dosya kapsamından, ...'in Erzincan Sulh Hukuk

Mahkemesince vesayet altına alındığı, o zamandan beri aynı mahkemede takip edildiği ve Türk Medeni Kanununun 412.maddesi uyarınca yerleşim yerinin değişikliğine ilişkin het hangi bir izin verilmediği anlaşılmakla, uyuşmazlığın Erzincan Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp, çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK.'nın 21 ve 22.(1086 sayılı HUMK.'nın 25 ve 26.) maddeleri gereğince Erzincan Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 27.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8630, Karar No: 2024/10972, Tarih: 04.12.2024

2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen 09.02.2015 tarihli mahkûmiyet kararından itibaren temyiz inceleme tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

II. KARAR

A. Şikâyetçi Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenlerle, sanığın eyleminin suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliği itibarıyla 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet suçu kapsamında kaldığı, bu suçtan zarar görenin de Gümrük İdaresi olduğu cihetle, suçtan doğrudan zarar görmeyen Enerji piyasası Düzenleme Kurumunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 237/1. maddesi uyarınca kamu davasında katılan sıfatının ve aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği sanık hakkındaki hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı, hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun’un 305/1. maddesi gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, şikâyetçi Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi gereği Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B.Katılan ... İdaresi Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle katılan ... İdaresi vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak oy birliğiyle DÜŞMESİNE, davaya konu kaçak eşyanın 5607 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası yollamasıyla 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca MÜSADERESİNE, suç eşyasının taşınmasında kullanılan 33 D 1305 plaka sayılı yarı römork ve 33 CZK 02 (eski plaka 47 LH 520) plaka sayılı çekicinin trafik kaydı üzerindeki tedbir şerhinin kaldırılması suretiyle sahibine İADESİNE , 04.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11151, Karar No: 2025/5132, Tarih: 18.03.2025

**4. Ceza Dairesi         2022/11151 E.  ,  2025/5132 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/2216 E., 2020/875 K.

SUÇ : Cumhurbaşkanına hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince yapılan duruşmalı inceleme neticesinde mahkumiyet kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık 28.09.2020 tarihli temyiz dilekçesinde belirttiği sebeplerle hükmün bozulması isteminde bulunmuştur.

III. GEREKÇE

Sanığın belirttiği hukuka aykırılık nedenleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri de gözetilerek maddi ceza hukukuna ilişkin sair yönlerden yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.10.2008 tarihli ve 170-220 sayılı kararında da belirtildiği üzere; hakaret fiilinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin şeref, haysiyet ve namusu, toplum içindeki itibarı, diğer fertler nezdindeki saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleştirilmesi gerekmektedir. Somut bir fiil ya da olgu isnat etme veya sövme şeklindeki seçimlik hareketlerden biri ile gerçekleştirilen eylem, bireyin onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte ise hakaret suçu oluşacaktır.

Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kişilere yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövme fiilini oluşturması gerekmektedir.

İnsanın serbestçe haber, bilgi ve başkalarının fikirlerine ulaşabilmesi, edindiği düşünce ve kanaatlerden dolayı kınanamaması ve bunları tek başına veya başkalarıyla birlikte çeşitli yollarla serbestçe ifade edebilmesi, savunabilmesi ve yayabilmesi olarak kabul edilen, ifade özgürlüğü demokratik toplumun temelini oluşturan ana unsurlardan ve toplumun ilerlemesi ve bireyin gelişmesi için gerekli temel şartlardan birini oluşturmaktadır.

Anayasa'nın 26. maddesinde, "Herkes, düşünce ve kanaatlerini söz, yazı, resim veya başka yollarla tek başına veya toplu olarak açıklama ve yayma hakkına sahiptir.” hükmüne yer verilmiştir. Bunun yanında, bu hak, birçok uluslararası belgeye ve mahkeme kararına da konu olmuştur.

Anayasa'nın 26. maddesinde, "Herkes, düşünce ve kanaatlerini söz, yazı, resim veya başka yollarla tek başına veya toplu olarak açıklama ve yayma hakkına sahiptir.” hükmüne yer verilmiştir. Bunun yanında, bu hak, birçok uluslararası belgeye ve mahkeme kararına da konu olmuştur.

Türkiye'nin de yargılama yetkisini kabul ettiği AİHM, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (Sözleşme) 10. maddesinin 2. paragrafı saklı tutulmak üzere, ifade özgürlüğünün sadece toplum tarafından kabul gören veya zararsız veya ilgisiz kabul edilen "bilgi" ve "fikirler" için değil, incitici, şoke edici ya da endişelendirici bilgi ve düşünceler için de geçerli olduğunu pek çok kararında yinelemiştir. AİHM'e göre ifade özgürlüğü, yokluğu halinde "demokratik bir toplum"dan söz edemeyeceğimiz çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin bir gereğidir.

Bununla birlikte, ifade özgürlüğü de mutlak ve sınırsız değildir. Bu hak kullanılırken bireylerin hak ve özgürlüklerini ihlal edecek tutum ve davranışlardan kaçınılması hem ulusal hem de uluslar arası mevzuatlarda yer almaktadır.

Nitekim Anayasa'nın 26. maddesinde koruma altına alınan ifade özgürüğü, aynı maddenin 2. fıkrasında belirtilen sebeplerle sınırlandırılabilir. Dolayısıyla anılan madde ile Anayasanın 13. maddesine göre, ifade özgürlüğüne yönelik sınırlamalar ancak kanunla yapılabilir ve demokratik toplum düzeninin gereklerine ve ölçülülük ilkesine aykırı olamayacağı gibi hak ve özgürlüklerin özlerine de dokunamaz.

Siyasetçilere yönelik eleştirilerin izin verilen sınırlarının özel kişilere nazaran daha geniş olduğu gerek iç hukukumuzda gerekse uluslararası mahkeme kararlarında yerleşmiş bir ilkedir. Bu ilkenin gerekçesi, siyasetçilerin, özel kişilerden farklı olarak, gazetecilerin ve halkın yakın denetimine açık olan, kamuoyuna mal olmuş kişi haline gelmeyi bilerek tercih etmeleridir.

Açıklamalar ışığında, somut olayda; sanığın eyleminin, muhatabın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, suça konu paylaşımların tüm içeriği gözetildiğinde siyasi ve ağır eleştiri niteliğinde olduğu dolayısıyla hakaret suçunun unsurları itibarıyla oluşmadığı düşünülmeden, sanığın beraati yerine istinaf başvurusunun esastan reddi kararı verilmesi,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,18.03.2025 tarihinde karar verildi.