muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/10294, Karar No: 2016/1200, Tarih: 03.02.2016

**22. Ceza Dairesi         2015/10294 E.  ,  2016/1200 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, Konut Dokunulmazlığını İhlal

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

05.02.2011 olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığında eksik yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiş ve 5271 sayılı CMK'nın 232/2-c maddesine aykırı olarak suç zaman diliminin yazılmamasının da mahallinde tamamlanabileceği gözetilerek bozma konusu yapılmamıştır.

A-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Anayasa Mahkemesi'nin karar tarihinden sonra 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının infazda gözetilmesi olanaklı görülmüştür.

Dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilirken, tekerrüre esas ilamın yanında, tekerrüre esas olmayan Pendik 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2006/387-2008/414 esas ve karar sayılı dosyasının da gösterilmesi;

2-Pendik 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/316-278 esas ve karar sayılı ilamından dolayı sanık hakkında hükmolunan cezada 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesi uygulanırken tekerrür uygulamasına esas gösterilen ilamda birden fazla hükümlülük kararı bulunması karşısında, tekerrüre esas olarak hırsızlık suçundan mahkumiyete ilişkin 1 yıl 8 ay hapis cezası olan en ağır hükmün esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılıkların aynı Kanunun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin olan kısmın hüküm fıkrasından çıkartılarak, yerine “Pendik 3. Asliye

Ceza Mahkemesinin 2009/316-278 esas ve karar sayılı ilamı ile hırsızlık suçundan verilen 1 yıl 8 ay hapis cezasından dolayı 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin 6. ve 7. fıkraları uyarınca sanık hakkında hükmolunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

B-Sanık hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Dosya içeriğine göre konut dokunulmazlığını ihlal suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiğinin anlaşılması karşısında, hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanmayarak eksik ceza tayini,

B-Sanık hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Dosya içeriğine göre konut dokunulmazlığını ihlal suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiğinin anlaşılması karşısında, hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanmayarak eksik ceza tayini,

2-Anayasa Mahkemesi'nin karar tarihinden sonra 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının gözetilmesinde zorunluluk bulunması,

3-Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58.maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilirken, tekerrüre esas ilamın yanında, tekerrüre esas olmayan Pendik 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2006/387-2008/414 esas ve karar sayılı dosyasının da gösterilmesi;

4-Pendik 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/316-278 esas ve karar sayılı ilamından dolayı sanık hakkında hükmolunan cezada 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesi uygulanırken tekerrür uygulamasına esas gösterilen ilamda birden fazla hükümlülük kararı bulunması karşısında, tekerrüre esas olarak hırsızlık suçundan mahkumiyete ilişkin 1 yıl 8 ay hapis cezası olan en ağır hükmün esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve üst Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 03/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6025, Karar No: 2017/5871, Tarih: 21.09.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/6025 E.  ,  2017/5871 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Memurun resmi belgede sahteciliği

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Bigadiç İlçesi, İskele kasabasında cami imamı olan sanığın, camide yardım amaçlı toplanan paraları cami cemaatinden üç kişi ile birlikte sayması ve bunu onların da imzasını alarak tutanağa bağlaması gerekirken, paraları tek başına sayıp, imzalaması gereken kişilerin imzalarını taklit etmek suretiyle dört adet yardım toplama tutanağını imzalamak suretiyle resmi belgede sahtecilik suçunu işlediğinden bahisle açılan kamu davasında, sanığın eyleminin kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçunu oluşturup oluşturmayacağının tespiti bakımından, suça konu belgeyi görevi nedeni ile düzenlemekle mükellef olup olmadığına dair dört adet yardım toplama tutanağında belirtilen, Türkiye Diyanet Vakfı Genel Merkezi, Bigadiç İlçe Merkezi Cami Yaptırma Yaşatma ve Koruma Derneği, Bigadiç Değirmenli Köyü Kurs ve Okul Talebelerine Yardım Derneği, Bigadiç Merkez Cami Yaptırma ve Yaşatma Derneğine yardım toplama izni verildiğine dair 01.07.2013 tarihli ve 14.05.2013 tarihli kaymakamlık onayını içerir belgeler ile  2860 sayılı kanunun 13. maddesinde düzenlenen ‘‘kamu görevlileri vali veya kaymakamdan izin almadıkça yardım toplama faaliyetlerinde çalışamazlar’’ hükmü gereğince sanığın yardım toplama işinde çalışması izne tabi olduğundan sanığın yardım paralarını sayıp tutanağa geçirmek üzere bizzat görevlendirildiğine dair diğer belgelerin de celp edilerek, şayet sanık yardım toplama işi için görevlendirilmiş ise; suça konu yardım toplama tutanaklarına cemaatten herhangi bir kişinin imza atmasının zorunlu unsur olmadığının anlaşıldığı, bu nedenle sanığın yardım toplama tutanağına sadece kendi imzasını atmak suretiyle paraları teslim etmesi halinde de tutanağın geçerli olacağı, ilçe müftülüğünün tutanağı bu şekilde kabul etmeme gibi bir durumunun söz konusu olmadığı ve sanığın paraları zimmetine geçirdiğine dair de bir delil bulunmadığı da dikkate alınarak, tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

2-Kabule göre de; sanık hakkında TCK'nın 53. maddesi tatbik edilirken, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının gözetilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 21.09.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/28319, Karar No: 2022/12519, Tarih: 16.06.2022

**2. Ceza Dairesi         2020/28319 E.  ,  2022/12519 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik müşteki kurum vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Müşteki kurumun, usulüne uygun tebligata rağmen duruşmaya gelmediği ve 5271 sayılı CMK’ nın 237 ve 238. maddeleri gereğince davaya katılmadığı, bu nedenle temyize hakkı olmadığı anlaşılmakla; müşteki kurum vekilinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2-Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik o yer Cumhuriyet savcsılarının temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya kapsamına göre, olay yerinde şüpheli görülerek takip edilen ve farları, kapıları açık vaziyette terk edilmiş, içerisinde 750 kilo ağırlığında kablo ele geçirilen aracın sanık ...’ın kullanımında olduğunun tespit edildiği, sanıkların olay günü birlikte alkol aldıklarına ilişkin savunmada bulundukları, sanık ...’in savunmasında olay saatinde evde olduğunu belirtmesine rağmen, BTK’dan gelen cevabi yazıda olay yeri yakınlarında olan baz istasyonundan bir çok kez sanık ...’ı aradığı anlaşılmakla; sanıkların suç tarihi itibariyle TCK’nın 142/1-e maddesinde yer alan hırsızlık suçunu işlediklerinin sabit olmasına rağmen yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle mahkumiyetleri yerine yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcılarının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 16/06/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8528, Karar No: 2015/1773, Tarih: 03.02.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/8528 E.  ,  2015/1773 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : Zamanaşımı nedeniyle düşme

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşmesine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suçtan zarar gören Kültür ve Turizm Bakanlığı'nın davaya katılmasına karar verildiği halde, gerekçeli karar başlığında Nevşehir Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu'nun katılan olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak değerlendirilmiştir.

Sanığın, 01/10/2004 tarihli kira sözleşmesine istinaden zilyed bulunduğu, ... Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu'nun 12/11/1999 tarih ve 1123 sayılı kararı ile belirlenen 1. derece doğal sit alanı içerisinde yer alan suça konu taşınmazda ahşap kazık sistemine oturtulmuş, halen inşa edilmekte olup büyük bir kısmı tamamlanmış şekilde iki katlı bina, kısmen kaya oyma, kısmen yöresel taş kullanılarak inşa edilmiş kümes ve harici tuvalet, ana yapı önünde inşa edilmiş sulama havuzu, iki katlı ve iki bölümden oluşan kısmen tabii kaya oyma, kısmen yöresel taş, kısmen de ahşap kullanılarak inşa edilmiş kümes ile tabii kaya oyma şeklinde depo olarak inşa edilmiş bir başka yapı yapıldığının tespit edildiği, Dairemizin bozma ilamından sonra mahallinde icra edilen keşfe katılan inşaat mühendisi bilirkişi tarafından düzenlenen 15/05/2013 tarihli raporda, suça konu yapıların 9-10 yıllık olduğunun belirlendiği, tespit edilen suç tarihi ile karar tarihi arasında, lehe olan 765 sayılı TCK'nın 102/4, 104/2 maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık olağanüstü zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşılmakla;

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, sanık hakkında açılan kamu davasının, zamanaşımının dolduğu gerekçe gösterilerek mahkemece düşmesine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığından, katılan vekilinin hükmün usul ve yasaya aykırı olduğuna, zamanaşımının gerçekleşmediğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, kamu davasının düşmesine ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 03/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/3000, Karar No: 2006/5382, Tarih: 20.04.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/3000 E.  ,  2006/5382 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... ve Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 126 ada 24 parsel sayılı 519 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle fındık bahçesi niteliğiyle davalı adına tespit edilmiş, davacı Yönetim ve müdahil Hazine, orman sayılan yer olduğu iddiasıyla dava açmışlardır. Mahkemece, davanın reddine ve dava konusu parselin tespit gibi davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... ve Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu yapılmamıştır.

Mahkemece hükme esas alınan orman bilirkişi ... ... tarafından hazırlanan raporda çekişmeli taşınmazın eğiminin % 5-8 civarında olduğu, üzerinde 20-25 yaşlarında fındık plantasyonlarının bulunduğu, çevredeki tarım arazileri ile bütünlük arzettiği, 1955 yılında bütünlemesi yapılan 1959 baskı tarihli memleket haritasında kısmen ... alanda kalmakta ise de, her ... rengin ormanı ifade etmediği, 1954 tarihli ... fotoğraflarında ... arazisi olduğu açıklanmak ve ... fotoğraflarına değer verilmek suretiyle orman sayılmayan yer olduğunun bildirilmesi üzerine davanın reddine karar verilmişse de, uzman bilirkişi raporu, taşınmazın orman olup olmadığını belirlemekte yeterli ve kanaat verici olmaktan uzaktır. Şöyle ki; rapora ekli memleket haritasında semboller görünmemekle birlikte ... rengin hangi tarım bitkisini simgelediği raporda yeterince açıklanmamaktadır. Bu durumda, memleket haritasındaki görünümün, çekişmeli taşınmazın konumunu tam olarak açıkladığından sözedilemez.

O halde, sağlıklı sonuca varılabilmesi için; mahkemece, eski tarihli memleket haritası, ... fotoğrafları ve o tarihten hemen sonra düzenlenen ... fotoğrafı ve memleket haritası ile varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında bu konuda uzman ... orman mühendisleri arasından seçilecek bir orman yüksek mühendisi ve bir ... elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, ayrı ayrı tarihlerde düzenlenmiş ... fotoğrafı ve memleket haritaları çekişmeli taşınmaz ile birlikte ... araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; bu ... fotoğrafı ve memleket haritalarında çekişmeli taşınmazın konumunda farklılık olup olmadığı açıklığa kavuşturulmalı; 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan ... kazanma olanağı sağlayan 3402 Sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 ... ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 ... ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 ... ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan

fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; ... yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; kesinleşmiş orman kadastrosu bulunmadığından, yukarıda değinilen diğer belgeler ... ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) iki değişik tarihli memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu ... parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı; taşınmazın hali hazır eylemli durumu hakim tarafından keşif gözlemi olarak tutanağa geçilmeli, taşınmazı dört yönden gösteren fotoğraflar alınarak dosyaya eklenmeli ve varsa 1954 yılından daha öncesine ve sonrasına ait ... fotoğrafları da incelettirilerek karşılaştırmalı rapor hazırlattırılmalı, böylece elde edilecek delillere göre karar verilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Orman Yönetimi ve Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde Orman Yönetimine iadesine 20/04/2006 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5978, Karar No: 2015/7465, Tarih: 14.05.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/5978 E.  ,  2015/7465 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın yargı yolu nedeni ile reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davacı şirkete genişletilmiş kasko sigorta poliçesi ile sigortalı araç sürücüsünün yoldaki çukur sebebi ile direksiyonu kaybedip kayalıklara çarpması nedeni ile meydana gelen kazada sigortalıya ödenen 4.249,00 TL araç hasar bedelinin kusur oranına göre davalıdan rücuen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece,yargı yolu nedeni ile dava dilekçesinin reddine; karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 27,70 TL peşin harcın onama harcına mahsubuna 14/05/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15367, Karar No: 2014/4457, Tarih: 10.03.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/15367 E.  ,  2014/4457 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davada verilen 29.01.2013 tarih ve 2011/361-2013/18 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin menşeli bir şirket olup, dava dışı %80 pay sahibi hakim ortağı konumunda bulunduğunu, davalıların adı geçen dava dışı şirketin hissedarları olup şirketi idare ve temsile yetkili olduklarını, müvekkili şirket tarafından şirketine yatırım amaçlı maddi kaynak sağlandığını, ancak davalıların idare ve temsil yetkilerini kötüye kullanarak müvekkili şirketin gönderdiği paraları gereği gibi kullanmayıp şahsi menfaatlerine kullandıklarını, dava dışı Velutsan ve müvekkili şirketin zararına hareket ettiklerini, ileri sürerek belirsiz alacak davası açtıklarını ve şimdilik 5.000 Euro’nun faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, şirketin başlangıçta iki ortaklı biçimde kurulduğunu, 10.000 paydan 9.100 payın davalı müvekkil ...’a, 900 payın ise diğer davalı ...’a ait olduğunu, ana sözleşme ile bu iki ortağın şirketi tek imza ile temsile yetkili kılındığını, sonradan alınan bir kararla müvekkilinin 8.000 hissesinin davacı şirkete devredildiğini, bu hisse devrinin aslında davacı tarafından verilen kredinin teminatı olduğunu, ortada bir inançlı temlik hali bulunduğunu, davacı şirketin sağladığı kredinin ödenmesi halinde davacı devraldığı hisseleri bedelsiz devredeceği kararlaştırıldığını, davacının yatırım amaçlı değil kredi amaçlı para gönderdiğini, borç niteliğinde para olduğunu, Hukuk Mahkemesi'nin 2011-369 E. sayılı dosyasında açtıkları karşı davada davacının uhdesinde bulunan hisselerin müvekkile iadesi karşısında dava dışı Velutsan şirketine kullandırdığı kredilerin ödeneceğine dair depo kararı verilmesini talep ettiklerini, bu davanın bekletici mesele sayılması gerektiğini, ortada zarar varsa bunu şirketin talep etmesi gerektiğini, şirket ortağı olan davacının şirket zararını kendi nam ve hesabına talep edemeyeceğini, savunarak davanın reddini istemiştir.

.../...

-2-

Diğer davalı vekili, duruşmadaki beyanında davanın reddini istemiştir.

.../...

-2-

Diğer davalı vekili, duruşmadaki beyanında davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, derdest dava şirket ortağı tarafından, müdür sıfatını taşıyan diğer ortaklara karşı açılmış sorumluluk davası olduğu, davacı taraf temel olarak müdür sıfatını taşıyan davalıların şirket malvarlığına dahil paraları kendi zimmetlerine geçirerek şirketi zarara uğrattığını ileri sürdüğü, bu duruma göre temel olarak zarar gören şirket tüzel kişiliği olduğu, o halde davanın da şirketi temsilen açılması, müdürlerin sorumluluğu sebebiyle talep edilen paraların da şirket malvarlığına iadesinin talep edilmesi asıl olduğu, ancak fiili duruma göre şirketi temsile yetkili müdürlerin dava açmasına imkan olmadığı, her iki müdür de davalı konumunda olup birlikte hareket ettikleri ileri sürüldüğü, davacı taraf şirketi olağanüstü genel kurul toplantısına çağırmak üzere yetki aldığı, davacının bu toplantıda pay çoğunluğunda da dayanarak yeni bir müdür atanmasını sağlamak imkanı olduğu, buna rağmen davacının yoldan yararlanmadığı, şirkete yeni bir müdür atanmadığı anlaşıldığı, davacı şirkete yeni müdür atanması ve eldeki davaya da onun tarafından devam edilmesi imkanını kullanmadığına göre, şirketi temsilen bu davayı açamayacağı, davacının doğrudan ortak sıfatıyla kendi nam ve hesabına bu davayı yürütemeyeceği ise izahtan vareste olduğu gerekçesi ile, dava şartı eksikliğinden davanın reddine, karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve her ne kadar daha sonra toplanan genel kurulda davalılardan başka yönetici istememe ibra niteliğinde olmadığından davanın reddine ilişkin bu gerekçe yerinde değil ise de, davacı ortağın dava dışı şirket adına gönderdiği paranın davalılar tarafından zimmetlerine geçirildiği iddiası dolaylı zarar niteliğinde olup davacı tarafından 6762 sayılı TTK'nın 309. maddesi uyarınca bu zararın ancak şirket adına talep edilebileceği ortağın kendi adına tahsil istemli açtığı davanın dinlenilmesinin mümkün bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 0,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 10.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.