muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1664, Karar No: 2019/4417, Tarih: 13.06.2019

Dosyaya ibraz edilen davacılar dışındaki bir kısım ortaklara ait olduğu anlaşılan rekabet etmeme taahhütleri ile kabul, feragat ve ibraname belgeleri ve ekleri incelendiğinde, şirket ortaklarının 29 Haziran 1999 tarihli hisse alım anlaşması gereği David S. Smith (Holdings) PLC ("OSS'') tarafından ödenmesi gereken hisse satım bedellerine ilişkin bakiye 1.191.000 ABD Dolarının bugüne kadar işlemiş faizi ile beraber hisselerine tekabül eden kısmı tamamen ve eksiksiz olarak nakden ve peşinen tahsil ettiklerini, ayrıca DSS'in hisse satım bedellerinden ayrı biçimde iyi niyet belirtisi olarak önerdiği toplam 1.200.000 ABD Dolarının eski hisselerine tekabül eden kısmını da tamamen ve eksiksiz olarak nakden ve peşinen tahsil ettiklerini bildirdikleri anlaşılmaktadır. Böylece davalı tarafça yaptırılan tamamlama hesapları ve tespit edilen bilanço üzerinden belirlenen bakiye 1.191.000 ABD Dolarından hisselerini devreden ortakların hisselerine tekabül eden kısımların bakiye hisse bedeli olarak ödendiği, yapılan diğer ek ödemelerin ise rekabet etmeme taahhütlerine istinaden iyi niyet göstergesi olarak önerilerek ödendiği sabittir.

Ancak, hisselere terettüp eden 1.191.000 ABD Doları konusunda da taraflar arasında uyuşmazlık bulunmakta olup, sözleşmenin 3.4. maddesinde öngörülen yöntem esas alınmak sureti ile hisselerin gerçek değerinin saptanıp, davacılara yapılan ödeme düşüldükten sonra bakiye ne miktarda talepte bulunabilecekleri belirlenip bu tutar esas alınmak sureti ile tahsil hükmü kurulması gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, davacılar vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 13.10.2016 günlü 2016/960 Esas 2016/8110 Karar sayılı bozma ilamının (1) numaralı bendinde yer alan ''davacılar vekilinin tüm temyiz itirazlarının, birleşen davada davalı vekilinin ise aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının'' ibaresinin kaldırılarak, yerine ''birleşen davada davalı vekilinin tüm, davacılar vekilinin ise sair temyiz itirazlarının reddine'' ibaresinin eklenmesine, yine bozma ilamının (2) numaralı bendinin kaldırılarak, mahkeme kararının açıklanan bu değişik gerekçe ile bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, birleşen davada davalı vekilinin tüm; asıl ve birleşen davada ise davacılar vekilinin sair karar düzeltme istemlerinin HUMK 440. maddesi gereğince REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 13.10.2016 günlü 2016/960 Esas 2016/8110 Karar sayılı bozma ilamının (2) numaralı bendinin kaldırılarak mahkeme kararının yukarıda açıklanan değişik gerekçe ile BOZULMASINA, bu ilamın Dairemizin 13.10.2016 günlü 2016/960 Esas 2016/8110 Karar sayılı ilamının eki sayılmasına, ödedikleri temyiz peşin, temyiz ilam ve karar düzeltme harcının karar düzeltme isteyen asıl ve birleşen davalarda davacılara iadesine,

peşin harcın onama harcından mahsubuyla 51.219,17 TL'nin birleşen davada davalıdan alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 27,10 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 389,49 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen birleşen davada davalıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 13/06/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/557, Karar No: 2019/2527, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/557 E.  ,  2019/2527 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6735, Karar No: 2023/2272, Tarih: 12.04.2023

**1. Hukuk Dairesi         2021/6735 E.  ,  2023/2272 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; ... ilçesi, ... beldesinde kain 143 ada 45 parsel sayılı taşınmazın 20 yılı aşkın bir süredir davacının zilyetliği ve tasarrufu altında olmasına rağmen davalı Hazine adına tespit edildiğini, çekişmeli taşınmazın tarla olup davalı veya üçüncü kişilerle bir ilişiği bulunmadığını ileri sürerek, dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptali ile davacı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Hazine temsilcisi; dava konusu taşınmazın taşlık ve ana kayalık olup Devletin hüküm ve tasarrufu altında olan yerlerden olduğunu, davacının herhangi bir imar ihyasının da söz konusu olmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

... Sulh Hukuk Mahkemesinin 20.08.2008 tarihli ve 2007/234 Esas, 2018/289 Karar sayılı kararıyla; dava konusu taşınmazın taşlık ve kayalık bir yer olduğu, üzerinde koşullarına uygun olarak imar-ihyanın yapılmadığı ve sırf ev ve bina yapmanın imar-ihya sayılamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazın ev ve bahçesi niteliğinde olup tanık ve bilirkişi beyanlarından anlaşılacağı üzere taşınmazın içerisinde ev bulunduğunu, davacı ile anne -babasının taşınmazda 50-60 yıldan bu yana zilyet olduklarını, davacının çalışmak üzere gurbete gitmiş olup son zamanlarda kullanmadığı için evin yıkıldığını, ancak hiçbir zaman terkedilmediğini, kadastro tespiti sırasında davacıya ait kısmın Hazineye ait diğer kısımla birlikte tespit edildiğini, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerin Belediye dahilinde olması ve imar planı içerisinde kalması nedeniyle arsa vasfını kazandığını, evin yıkılması ve taşların etrafa yayılması nedeniyle bahçe ekilemediğini, bu durumun dava konusu yerin kayalık-taşlık olarak kabul edilmesini gerektirmediğini, kadastro tespitinden önce davacı ve atalarının eklemeli zilyedliğinin 50-60 yıldan fazla olduğundan zilyetlikle kazanma koşullarının gerçekleştiğini, tespit sırasında taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufunda değil davacının hüküm ve tasarrufunda olduğunu ileri sürerek, kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14. maddesi, “Tapuda kayıtlı olmayan ve aynı çalışma alanı içinde bulunan ve toplam yüzölçümü sulu toprakta 40, kuru toprakta 100 dönüme kadar olan (40 ve 100 dönüm dahil) bir veya birden fazla taşınmaz mal, çekişmesiz ve aralıksız en az yirmi yıldan beri malik sıfatıyla zilyetliğini belgelerle veya bilirkişi veyahut tanık beyanlarıyla ispat eden zilyedi adına tespit edilir.”

2. 4721 sayılı ... Medeni Kanunu’nun 713/1. maddesi, "Tapu kütüğünde kayıtlı olmayan bir taşınmazı davasız ve aralıksız olarak yirmi yıl süreyle ve malik sıfatıyla zilyetliğinde bulunduran kişi, o taşınmazın tamamı, bir parçası veya bir payı üzerindeki mülkiyet hakkının tapu kütüğüne tesciline karar verilmesini isteyebilir."

3. 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 17. maddesi, “Orman sayılmayan Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan ve kamu hizmetine tahsis edilmeyen araziden, masraf ve emek sarfı ile imar ve ihya edilerek tarıma elverişli hale getirilen taşınmaz mallar 14 üncü maddedeki şartlar mevcut ise imar ve ihya edenler veya halefleri adına, aksi takdirde Hazine adına tespit edilir.” hükümlerini içermektedir.

3. Değerlendirme

1.Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı HMK’nın geçici 3/2 maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı HUMK’un uygulanacağı davalar yönünden HUMK’un 428. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı 120,60 TL bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına;,

1086 sayılı HMUK’un 440/III-2. maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere,

12.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1255, Karar No: 2008/664, Tarih: 06.02.2008

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2007/1255 E.  ,  2008/664 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... arasındaki davadan dolayı Tekirdağ 1.Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 04.12.2006 gün ve 2005/224-2006/872 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

İncelenmesine gerek görüldüğünden,

1- Tekirdağ 2.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2001/58 Esas, 2002/180 Karar ve 2001/240 Esas 2002/235 Karar sayılı dava dosyalarının,

2- Tekirdağ ..... Mahallesi, .... Ada 161 ve 162 parsel numaralı taşınmazların tüm intikallerini gösterir şekilde tapu kayıtlarının ve bu parseller üzerinde yapılan bina nedeniyle kat irtifakı oluşturulmuşsa, buna ilişkin tüm belge örneklerinin ve oluşan bağımsız bölümlerin arsa payları ve maliklerinin ilgili Tapu Sicil Müdürlüğü’nden getirtilip birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 06.02.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/10582, Karar No: 2025/857, Tarih: 20.01.2025

**10. Hukuk Dairesi         2024/10582 E.  ,  2025/857 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/394 E., 2024/1728 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Turgutlu İş Mahkemesi

SAYISI : 2020/175 E., 2021/315 K.

Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının davalı şirkette 1983 yılında başladığı işinde 1991 yılında ara verme gerekçesi ile işten çıkarılana kadar kesintisiz ateşçi olarak çalıştığını, ancak işe giriş bildiriminin 1985 yılının Eylül ayı olarak yapıldığını, davalı şirketin 1992 yılında tekrar faaliyete başlaması ile davacının işe geri çağrıldığını, 2012/Ağustos ayına kadar davalıya ait iş yerinde kesintisiz olarak çalıştığını, davacının işe giriş bildiriminin geç yapıldığını, prim günlerinin eksik bildirildiğini, davacının en son net 1.000,00 TL ücret almasına rağmen daha az ücret bildirildiğini beyanla davacının davalı şirkete ait iş yerinde 1983/Mart ayından (1991-1992 arasında fabrikanın faaliyetine ara verdiği dönem hariç) 2012/Ağustos ayına kadar aralıksız olarak çalıştığının ve prime esas kazançlarının tespitini talep etmiştir.

II.CEVAP

Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın hak düşürücü süre içinde açılmadığını, davacının davalı işveren bünyesinde ilk olarak 01.09.1985-01.11.1989 tarihleri arasında çalıştığını, davacının işten ayrıldıktan sonra farklı işyerlerinde çalışmasının olduğunu, akabinde davacının askere gittiğini, döndükten sonra davalı firmada tekrar 10.03.1992 tarihinde işe başladığını, davacının 1992 – 2012 yılları arasındaki kesintisiz çalışma iddiasının doğru olmadığını, dini bayramlarda, resmi tatillerde ve hafta tatillerinde çalışılmadığını, davalı firmanın tuğla fabrikası olduğunu, davacının ateşçi olması nedeniyle ihtiyaç olması durumunda çağrıldığını, işyerinin yılda 6-7 ay üretimde olduğunu, davacının çalıştığı dönemlerdeki hizmetlerinin Kuruma bildirildiğini beyanla davanın reddini talep etmiştir.

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının talebi yönünden hak düşürücü sürenin dolduğunu, Kurum kayıtlarında bulunan çalışma dönemlerini gösterir kayıtların resmi ve yazılı belge niteliğinde olduğunu, aksinin yine aynı nitelikte belge ile kanıtlanması gerektiğini, ücret olgusunun yazılı delille kanıtlanması gerektiğini, salt tanık beyanları ile ispatın mümkün olmadığını beyanla davanın reddini talep etmiştir.

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının talebi yönünden hak düşürücü sürenin dolduğunu, Kurum kayıtlarında bulunan çalışma dönemlerini gösterir kayıtların resmi ve yazılı belge niteliğinde olduğunu, aksinin yine aynı nitelikte belge ile kanıtlanması gerektiğini, ücret olgusunun yazılı delille kanıtlanması gerektiğini, salt tanık beyanları ile ispatın mümkün olmadığını beyanla davanın reddini talep etmiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesi tarafından; davanın kısmen kabulü ile davacı, ... T.C ve ... sigorta sicil no'lu ...'ın; davalı işveren ... San. Adi Komandit Şti.'ye ait Manisa SGK İl Müdürlüğünde 22172.45.01 iş yeri sicil sayılı dosyada işlem gören tuğla imali işyerinde 01.09.1985 – 01.11.1989 / 10.03.1992 – 25.08.2012 tarihleri arasında toplam 7.132 gün çalıştığı ve bu çalışmalarının 5.557 gününün Sosyal Güvenlik Kurumuna bildirildiği 1.575 gününün Sosyal Güvenlik Kurumuna bildirilmediği, bildirimi yapılmayan dönemlerde o günlerin asgari ücretini aldığının tespitine karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri

Davalı şirket vekili istinaf dilekçesinde özetle; bilirkişi tarafından uzmanlık alanı dışında, teknik uzmanlık gerektiren konularda isabetsiz olarak görüş bildirildiğini, tanıklar tarafından çalışmaya ara verilen dönemlerin belli bir periyodu olmadığının beyan edildiğini, davacının giriş çıkış tarihlerine bakıldığında davacının bildirilmeyen günlerinin çalışmaya ara verilen günler olduğunun anlaşılacağını, bilirkişi raporunda Kuruma bildirim süresini etkileyen tek faktörün hava sıcaklığı kabul edildiğini, ancak tek faktörün sıcaklık olmadığını, imalata uygun sıcaklığın ne olduğunun belirtilmediğini, en çok yağış alan Aralık ayının hangi gerekçeler ile hesaplamada dışlanmadığının açıklanmadığını, hak düşürücü sürenin söz konusu olduğu belirtildiği halde 1999 yılı öncesindeki çalışmaların hesaplamadan dışlanmadığını, ayrıca hak düşürücü süreye uğradığı açıkça belirtilen 1985–1989 yılları arasındaki dönemin de hesaplamaya dahil edildiğini, gerekçeli kararda davacının herhangi bir çalışmasının bulunmadığı aylarda dosya kapsamında bordro yer almadığı gerekçesi ile davacının 30 gün çalıştığının kabulüne karar verildiğini, ancak; davacının fiili çalışması bulunmayan dönemlerde davalı işverenin puantaj kaydı ve ücret bordrosu sunmasının mümkün olmadığını, tanıkların çalışma süreleri itibari ile uyuşmazlık konusu sürenin tamamına ilişkin bilgi sahibi olmadıklarını, net hesaplaya uygun beyanları bulunmadığını beyanla İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesinde özetle; davanın ispat edilemediğini, sadece tanık beyanları ile sonuca gidilemeyeceğini beyanla İlk Derece Mahkeme kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesinde özetle; davanın ispat edilemediğini, sadece tanık beyanları ile sonuca gidilemeyeceğini beyanla İlk Derece Mahkeme kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf dilekçesinde belirtilen nedenler ve kamu düzenine ilişkin aykırılık bulunup bulunmadığı yönü gözetilerek yapılan incelemede, dava dosyasındaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere, vakıa ve hukuki değerlendirmelere ve özellikle; dava dışı (1220) sicil numaralı iş yerindeki çalışmanın sona erdiği 24.05.1990 tarihini takip eden yılbaşından itibaren 5 yıl içinde (31.12.1995 tarihine kadar) hizmet tespiti davası açılmadığı ve bu itibarla 01.11.1989 — 10.03.1992 tarihleri arasına ilişkin talebin hak düşürücü süreye uğradığı, dosya kapsamı ve bordro tanıklarının davacının talep edilen dönemde aralıksız çalıştığı, ancak fabrikada bakım yapıldığı ve havanın soğuk olduğu günlerde çalışılmadığı yönündeki beyanları, dosyada mevcut ücret bordroları, puantaj kayıtları ve davacı tarafından anılan belgelerde bulunan imzaların kendisine ait olduğunun beyan edilmiş olması hep birlikte değerlendirildiğinde, İlk Derece Mahkemesi kararında isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla; davalı şirket vekili ve davalı Kurum vekilinin istinaf başvurularının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/1-b.1 maddesi gereğince esastar reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı şirket vekili temyiz dilekçesinde özetle; davacının müvekkili nezdinde geçen çalışmalarının Kuruma bildirildiğini, hak düşürücü süreye uğradığı açıkca belirtilen 1985-1989 yılları arasındaki dönem yönünden eksik gün bildirimi tespiti yapılarak hesaplamaya dahil edildiğini, dinlenen tanık beyanlarında iş yerinde çalışmaya ara verildiği hususu gündeme gelmiş ise de net bir tarih veya süre bilgisi paylaşılmamışken bilirkişinin meteorolojiden alınan ortalama sıcaklık verilerini dikkate alınarak fabrikanın ocak-şubat aylarında iki ay süreyle çalışmamış olduğunu kabulü ile değerlendirme yaptığını, davacının fiili ve gerçek çalışmasının bulunmadığı dönemde müvekkilin puantaj kaydı ve ücret bordrosu ibraz etmesinin mümkün olmadığını, bilirkişinin bu dönemde bordroda yer almadığı gerekçesiyle davacının 30 gün olarak çalıştığını kabul etmesinin hatalı olduğunu, dinlenen tanıkların kendi çalışma süreleri itibariyle uyuşmazlık konusu sürenin tamamına ilişkin bilgi sahibi olmadıklarının anlaşıldığını, davacı tarafından inkar edilmeyen imzalı ücret bordrolarına göre davacının eksik çalışmaları bulunduğunu, buna rağmen davacının sürekli çalıştığının kabul edilmesinin isabetsiz olduğunu belirterek temyiz isteminde bulunmuştur.

Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde özetle; eksik inceleme ve hatalı değerlendirme ile karar verildiğini belirterek temyiz isteminde bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369. maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371. maddeleri ile 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 86. maddesi ilgili hükümlerdir.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde verilen hükmün yerinde olduğu anlaşılmakla davalılar vekillerinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının ilgilisinden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

20.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5780, Karar No: 2025/1539, Tarih: 05.02.2025

**10. Hukuk Dairesi         2023/5780 E.  ,  2025/1539 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/54 E., 2023/343 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Zonguldak 3. İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/73 E., 2022/271 K.

Taraflar arasındaki meslek hastalığına dayalı hak sahibinin maddi zararının giderilmesi istemi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine, karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkilini eşi ve murisi olan ...'nun davalı işverene ait işyerinde çalışmakta iken meslek hastalığına yakalanarak malul kaldığını, bu hastalığın ilerlemesi sonucu 20.02.2014 tarihinde vefat ettiğini, müvekkilinin, murisin ölümü nedeniyle desteğini yitirdiğini ileri sürerek fazlaya dair talep ve dava hakları saklı kalmak kaydıyla 1,00-TL maddi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde, davada zamanaşımı olduğunu ve davanın mükerrer olarak açıldığını, müteveffanın başka işyerlerinde de çalışmalarının olduğunu, ölümün başka iş yerlerindeki kötü çalışma koşullarından doğduğunu, müvekkili Kurumun gerekli önlemleri aldığını ve almaya devam ettiğini, bu bakımdan müvekkili Kurumun kusuru bulunmadığını, ölümün meslek hastalığı sonucu olmadığını, davacıların destekten yoksun kaldıkları iddiasının varit olmadığını, istenen tazminat miktarının çok fazla olduğunu ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "..Mahkemece, SGK'dan belgeler, raporlar, grafiler, filmler, hasta yatış dosyaları, meslek hastalığı tahsis dosyası, bağlanan gelirin PSD tablosu getirtilmiş, ilgili hastanelerden murise ait tedavi kayıtları celp edilmiş, mesai listesi sunulmuş, murisin ölüm belgesi ve nüfus kaydı alınmıştır.