muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/1948, Karar No: 2019/3653, Tarih: 10.09.2019

Olası kast, genel olarak “olursa olsun” kastı şeklinde bilinmekte ve tanımlanmaktadır. Bu tanımlama oldukça yetersiz olup, bizi sonuca götürme konusunda genellikle yetersiz kalmaktadır. Bu tanımlamadan hareket ettiğimiz takdirde kanun koyucunun olası kast, taksir ve bilinçli taksir şeklinde düzenlediği suç tiplerinin, düzenleme amacından farklı uygulanması sonucu ortaya çıkmaktadır. Olası kelimesinin sözlükteki anlamlarından bazıları; varsayılan, mümkün, ihtimal dahilinde, muhtemeldir. Olası kelimesinin sözlükteki anlamlarından yola çıktığımızda da, sanıkta var olmayan kastın var sayılması, muhtemel sayılması gibi bir durum ortaya çıkmaktadır. Olası kastın bir olayda var olup olmadığını belirlerken “olursa olsun” gibi her olaya uyarlanabilecek yetersiz bir tanımdan ya da olası kastın kelime anlamından hareket edemeyiz. Bir suçun olası kastla işlenip işlenmediği değerlendirilirken hukuki tarifinden hareket edilmeli ve olayın özelliğine göre olası kast hükümleri uygulanmalıdır. Olası kast failin zihni okunarak belirlenen bir kast türü değildir.

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 22/2. maddesinde “Taksir” ana başlığı altında taksirin tanımı yapılmıştır. TCK’nın 22/2 maddesinde; “Taksir, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla, bir davranışın suçun kanuni tanımında belirtilen neticesi öngörülmeyerek gerçekleştirilmesidir.” şeklinde tanımlanmıştır. 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 22/3. maddesinde bilinçli taksirin tanımı yapılmış olup, “bilinçli taksir”; “Kişinin öngördüğü neticeyi istememesine karşın, neticenin meydana gelmesi halinde bilinçli taksir vardır.” şeklinde tanımlanmıştır. Görüldüğü gibi kanun metninde bilinçli taksirin açık bir tanımı yapılmış değildir. Bu tanımlamalardan taksir ile bilinçli taksir arasındaki farkın, taksirde öngörülmeyen neticenin meydana gelmesi, bilinçli taksirde öngörülen ancak istenmeyen neticenin meydana gelmesi olduğunu anlıyoruz. Taksirin doktrinde ve uygulamada da tanımı yapılmış olup; failin öngörülmeyen neticeden taksir düzeyinde sorumlu tutulabilmesi için genel olarak öngörülen ancak failin öngörmediği bir neticenin gerçekleşmesinin gerekli olduğu kabul edilmiştir. Zira kimse tarafından öngörülmeyen bir neticenin gerçekleşmesi halinde kişi taksirden de sorumlu tutulamayacaktır.

TCK’nin 22. maddesinde “Taksir” ana başlığı altında düzenlenen 2. ve 3. fıkralarda tanımı yapılan taksir ve bilinçli taksirin ortak unsurlarının “dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık” unsuru olduğu kuşkusuzdur. Bilinçli taksir, taksirin bir türü olarak Türk Ceza Kanununda taksir ana başlığı altında düzenlendiği için, taksirde olduğu gibi bilinçli taksirde de temel hareket noktası eylemin dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık oluşturup oluşturmadığı ile ölçülecektir.

Bilinçli taksirle, olası kastın ortak unsurunun öngörme olduğu, bu nedenle sırf sonucun öngörülmüş olması nedeniyle bir eylemin olası kast sonucu mu? yoksa bilinçli taksirle mi? işlenildiği hususunda karar verilemeyeceği açıktır.

Bilinçli taksirle, olası kastın ortak unsurunun öngörme olduğu, bu nedenle sırf sonucun öngörülmüş olması nedeniyle bir eylemin olası kast sonucu mu? yoksa bilinçli taksirle mi? işlenildiği hususunda karar verilemeyeceği açıktır.

Yukarıdaki paragraflarda yapılan izahatlardan varılan sonuca göre, bilinçli taksiri en basit haliyle şöyle tanımlamak mümkündür: “öngörülen ancak istenmeyen bir neticenin dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranılması sonucunda gerçekleştirilmesidir.”

Olası kastı tarif etmek bilinçli taksir kadar kolay olmayacaktır. Birden çok kritere göre değerlendirme yapılarak bir suçun olası kastla işlenip işlenmediğine karar vermek mümkündür. Kast kavramı altında düzenlenen olası kastın, bir kast türü olduğunu kabul etmek önceliğimiz olmalıdır. Diğer bir hususta suçun kasten işlenmesi halindeki unsurların fail tarafından öngörülmüş olmasıdır. TCK’nın 21/2 maddesindeki “suçun kanuni tanımındaki unsurların gerçekleşebileceğini öngörmesine rağmen” şeklindeki düzenlemeden bu sonuç ortaya çıkmaktadır. TCK’nın 21/2 maddesindeki “fiili işlemesi halinde” cümlesinde kullanılan “fiil” kelimesinin suç anlamında kullanılmış olduğu gözden uzak tutulmamalıdır. Bu maddedeki “işlemesi halinde” cümlesi aktif bir hareketin devam ettirilmesi gerektiğine işaret etmekte olup, doktrinde belirtilen doğacak sonucun göze alınmış olması, kabullenilmesi kavramları ile uyumludur.

Öldürme ve öldürmeye teşebbüs gibi kasten işlenen suçlarda, olası kast, genellikle kast edilen kişiden başka kişilerin zarar görebileceklerinin öngörüldüğü, ancak eyleme devam edilerek silahla ateş edilmesi sonucu, kast edilen kişiden başka kişilerin yaralanması veya ölmesi şeklinde karşımıza çıkmaktadır. Olası kastın en basit hali budur. Olası kastın bu basit halinde suçun kanuni tanımındaki unsurların gerçekleşebileceği öngörüldüğü halde suç işlenmeye devam edilmekte suçun sonucunda meydana gelecek netice kabullenilmekte ve sonuç göze alınmaktadır. Bu olaylarda TCK’nin 21/2. maddesinde tanımı yapılan suç tipine uygun bir neticenin meydana geldiği hususunda kuşku bulunmamaktadır. Bir kişiye karşı gerçekleştirilmek istenen suçtan daha farklı bir suçun aynı mağdura karşı gerçekleştirilmesi halinde de olası kast söz konusu olabilir. Bu duruma sanığın tehdit amacıyla ve hasmını savuşturmak için havaya ateş ettiği sırada mermi çekirdeğinin sert bir yere çarparak parçalanıp hasmını yaralaması veya ölümüne neden olmasını örnek gösterebiliriz. Verilen örnekten olası kastın sadece olayın tarafı olmayan kişilere karşı değil, sanığın hasmı olan kişiye karşı da var olabileceği sonucu çıkmaktadır. Yukarıda belirtilen olası kast sayılan hallerde temel hareketin kasta bağlı olduğunu görmekteyiz. Bu kast neticelenen suçla benzerlik gösterebileceği gibi netice suçtan tamamen farklı bir suça yönelikte olabilir. Ama her iki örnekte de temel özellik bir kişiye yönelmiş kasti bir eylemin varlığıdır. Herhangi bir kimseye zarar verilmesi ya da bir suç işlenmesi düşüncesiyle hareket edilmeyen hallerde, taksir veya bilinçli taksir halleri söz konusu olabilir.

Üretim izni olmaksızın üretilen rakılara etil alkol yerine metil alkol konularak ölüme neden olunması durumunda olduğu gibi, olası kastın farklı hallerde ortaya çıkması da söz konusudur. Bu tür üretimi yapan kişi metil alkolün öldürücü olduğunu bilmekte yine de rakıları piyasaya sürmektedir. Bu olaylarda genellikle mağdur ya da maktullerin sanıklarla bir araya gelmeleri birbirlerini tanımaları da söz konusu değildir. Bu halin olası kast olarak değerlendirilmesinin nedeni taksirde olduğu gibi dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık değil, onun ötesinde dikkat ve özen yükümlülüğünü aşan bir durumun var olmasıdır. TCK’nin 21/2. maddesinde tanımı yapıldığı gibi, öldürme suçunun kanuni tanımındaki unsurların gerçekleşebileceği öngörüldüğü halde fiilin işlenmesi söz konusudur. Peki üretim izni olmadan üretilen rakılardan değişik zamanlarda alan, bu rakıları değişik zamanlarda sattığı halde hiç bir sorunla karşılaşmayan ancak en son aynı kişiden aldığı rakıyı satan ve ölüme neden olan tekel bayiinin durumu ne olacaktır. Üretimi kendisi yapmadığı etil alkol yerine metil alkol kullanıldığını bilmediği halde olası kastla öldürmeden sorumlu tutulacak mıdır? Burada tekel bayiinin dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davrandığı konusunda bir şüphe yoktur. Ancak öldürme suçunun unsurlarının gerçekleşebileceğini öngördüğü kabul edilecek midir? Tekel bayii aldatılarak kendisine sahte bandrollü rakı satılması ve onunda ölüme neden olması hali de yine olası kast kabul edilecek midir? İster üretimi yapan olsun isterse bunu satan olsun neden olunan netice aynıdır. Ancak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu sistematiğinde haksızlık içeriğinin azlığına veya çokluğuna göre ceza tayini söz konusudur. Her iki halde de tekel bayiinin dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davrandığını düşündüğümüzden, olası kasttan sorumlu tutamayacağımız düşüncesindeyiz.

Somut olayda sanık tabancasının mekanizmasını çekip bıraktıktan ve şarjörünü çıkardıktan sonra tabancasının boş olduğu zannıyla hareket etmiştir. Olayın gerçekleşme şekli konusunda Mahkemeler farklı düşünmemektedir. Yerel Mahkemenin olası kast ile ilgili değerlendirmesinde tabancanın içinde mermi kaldığını sanığın düşünmesi gerektiği denilmek suretiyle bu hal olası kast olarak kabul edilmiş ve sanık olası kastla öldürmeden sorumlu tutulmuştur. Sanığın tabancanın içerisinde mermi kaldığını bilmesi ya da bilmemesi tamamen dikkat ve özen yükümlülüğü ile ilgili bir durumdur. Sanığın tabancasının içinde mermi kalmadığı düşüncesiyle hareket ettiği bir durumda, öldürme suçunun unsurlarının sanık tarafından öngörüldüğünü söylemek mümkün değildir. Sanığın böyle bir durumu bilmesi halinde zaten bu şekilde hareket etmeyeceği açıktır. Gerek maktule gerek başka bir kişiye karşı herhangi bir suç işleme düşüncesiyle hareket etmeyen, öngördüğü halde fiili işlemesi gibi bir durum söz konusu olmayan sanığı olası kastla öldürmeden sorumlu tutamayacağımız kanaatindeyiz. Sanığın bilinçli taksirle ölüme neden olmaktan sorumlu tutulması gerektiğini düşündüğümüzden, Dairemizin sayın çoğunluğunun görüşüne katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2011/7162, Karar No: 2011/3467, Tarih: 22.06.2011

**9. Ceza Dairesi         2011/7162 E.  ,  2011/3467 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Özürlü ve eski hükümlü çalıştırmak yükümlülüğüne uymamak eyleminden Türkiye Cumhuriyeti Ziraat Bankası A.Ş. hakkında, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 30, 108, 101. maddeleri uyarınca 63.798,00 Türk lirası idarî para cezası uygulanmasına dair Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı Türkiye İş Kurumu Tekirdağ İl Müdürlüğünün 19/01/2010 tarihli ve B.13.TİK.2.59.00.00.310.06.07/21295 sayılı idari yaptırım kararına başvurunun kabulü ile idarî yaptırım kararının kaldırılmasına ilişkin Tekirdağ 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 31/03/2010 tarihli ve 2010/99 değişik iş sayılı kararına yönelik itirazın kabulüne dair Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2010/617 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre, 26/05/2008 tarihli ve 26887 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5763 sayılı İş Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılması Hakkında Kanun'un 2. maddesi ile değişik 4857 sayılı İş Kanununun 30. maddesi uyarınca özel sektör işyerlerinde eski hükümlü çalıştırma zorunluluğunun bulunmadığı gözetilerek itirazın bu yönden reddi yerine yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığının 08.04.2011 gün ve 3971/18422 sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 24.05.2011 gün ve 169483 sayılı tebliğnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdi kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına nazaran yerinde görüldüğünden, Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2010/1617 değişik iş sayılı kararının CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yapılmasına, dosyanın gereği için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.06.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17395, Karar No: 2015/31900, Tarih: 16.12.2015

**11. Ceza Dairesi         2014/17395 E.  ,  2015/31900 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2013/196211

MAHKEMESİ : Konya 9. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11/04/2013

NUMARASI : 2012/579 (E) ve 2013/290 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

Sanığın aşamalarda değişmeyen savunmalarında suça konu çeki, arka yüzünde cirosu bulunan şahıslardan birinden şikayetçinin yanında aldığını beyan etmesi karşısında şikayetçiye bu hususun sorulması, çekte cirosu bulunan şahısların duruşmaya çağırılarak dinlenmeleri, ciroların bu kişilere ait olup olmadığının tespit edilmesi için, çekin ön yüzündeki yazı ve imzaların sanık veya diğer cirantalara ait olup olmadığının belirlenmesi, suça konu çekin duruşmaya getirtilip özelliklerinin tutanağa yazılması aldatıcı nitelikte bulunup bulunmadığının karar yerinde tartışılması, denetim açısından çek aslının dosya arasında bulundurulması, çekin ön yüzündeki yazı ve imzalar ile ciro yazı ve imzalarının sanığa ait olup olmadığının belirlenmesi ve daha sonra sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken yazılı şekilde eksik incelemeyle hüküm kurulması

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.12.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4876, Karar No: 2013/5332, Tarih: 13.05.2013

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2013/4876 E.  ,  2013/5332 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucunda, Yüce Köyü çalışma alanında bulunan davaya konu taşınmazlar, taşlık-kayalık olması nedeniyle tescil harici bırakılmıştır. Davacı, irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, 07.12.2011 tarihli fen bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen 212.68, (B) harfiyle gösterilen 4991.60 ve (C) harfi ile gösterilen 138.20 metrekare yüzölçümündeki taşınmazların davacı adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 13.05.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19996, Karar No: 2014/20039, Tarih: 16.10.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/19996 E.  ,  2014/20039 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Zonguldak 3. İş Mahkemesi

TARİHİ : 18/07/2014

NUMARASI : 2014/352-2014/711

Davacı, meslek hastalığı sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava nitelikçe; meslek hastalığına bağlı olarak 22/04/2008 ve 21/07/2011 tarihlerinde tespit edilen fark % 18,80 ve fark %15 oranındaki sürekli iş göremezlikleri nedeniyle, davacı sigortalının maddi tazminat istemlerine ilişkindir.

Mahkemece, aynı olay nedeniyle açılan ve Dairemizce onanarak kesinleşen manevi tazminat davalarında tarafların, meslek hastalığının kaçınılmazlık nedeni ile ortaya çıktığını kabul ettiklerinden bahisle, ayrıca kusur raporu aldırmaksızın, olayda %100 kaçınılmazlığın bulunduğu kabul edilerek, hesap raporu tanzim ettirildiği; buna göre meslek hastalığının tespit tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte fark %18,80 oranındaki iş göremezlik için 10.803,80 TL, fark %15 oranındaki sürekli iş göremezlik için 6.238,46 TL maddi tazminata hükmedildiği anlaşılmıştır.

İşverenin, tazminattan sorumlu tutulması giderek, tazminat miktarının belirlenmesinde; meslek hastalığının tespit tarihinde yürürlükte bulunan İş Kanunun 77. ve iş sağlığı ve güvenliği yönetmeliğinin öngördüğü önlemlerin işyerinde olup olmadığının saptanması ile mümkündür. Bu yön ise, başka bir anlatımla, işverenin kusurlu olup olmadığı, varsa kusur oranı, uzman bilirkişiler tarafından düzenlenecek kusur raporu ile tespit edileceği yönü tartışmasızdır. Oysa, mahkemece; hakimlik mesleğinin gerektirdiği, genel ve hukuki bilgi ile çözümlenmesi mümkün olmayan, özel ve teknik bilgiyi gerektiren konuda bilirkişiye gitmeden, öncesinde aynı olay nedeniyle açılan ve Dairemizce onanarak kesinleşen manevi tazminat davasında; tarafların meslek hastalığının ortaya çıkmasında kaçınılmazlık olgusunun varlığına ilişkin beyanları yeterli görülmek suretiyle bilirkişi yerine geçilerek sorunun çözümlediği açık-seçiktir.

Yapılacak iş, işçi sağlığı iş güvenliği konularında uzman bilirkişilerden, İş Kanununun 77. maddesi ile yönetmelik hükümleri göz önünde tutularak yöntemince rapor alınmak, çıkacak sonuca göre TBK.nun 55. maddesi gözetilerek hesap yaptırılarak, yeniden bir karar vermekten ibarettir.

Mahkemece yukarıda açıklanan maddi ve hukuksal olgular dikkate alınmadan ve özellikle kusur bilirkişi raporu alınmaksızın yazılı şekilde hüküm kurması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.

Mahkemece yukarıda açıklanan maddi ve hukuksal olgular dikkate alınmadan ve özellikle kusur bilirkişi raporu alınmaksızın yazılı şekilde hüküm kurması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, davalının sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 16/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9129, Karar No: 2013/47323, Tarih: 19.12.2013

**3. Ceza Dairesi         2013/9129 E.  ,  2013/47323 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Sanığın işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılayıp algılamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olup olmadığı hususundaki raporun tam teşekküllü ruh sağlığı ve sinir hastalıkları hastanesi Kurulu veya Adli Tıp Kurumu'nun ilgili ihtisas dairesinden alınması gerektiği gözetilmeden ... Devlet Hastanesi'nce düzenlenen rapor ile yetinilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakları saklı kalmak kaydı ile 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun BOZULMASINA, 19/12/2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2023/2295, Karar No: 2023/5455, Tarih: 09.11.2023

**7. Hukuk Dairesi         2023/2295 E.  ,  2023/5455 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/46 E., 2022/300 K.

BİRLEŞTİRİLEN DAVALARDA

ASIL VE BİRLEŞTİRİLEN

Taraflar arasında görülen asıl davada vasiyetnamenin iptali, birleştirilen (Bakırköy 9. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2003/524 Esas) davada tenkis, birleştirilen (Bakırköy 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/260 Esas) davada vasiyetnamenin iptali, olmadığı takdirde tenkis davasında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay 3. Hukuk Dairesince Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; asıl davanın reddine, birleştirilen Bakırköy 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/260 Esas sayılı davada Mahkemenin daha önce verdiği karar kesinleşmiş olmakla yeniden karar verilmesine yer olmadığına, birleştirilen Bakırköy 9. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2003/524 Esas sayılı dava dosyasının tefrikine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacı mirasçısı ... vekili ve davacı mirasçısı, asli müdahil ve birleştirilen davada davacı ... ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. ASIL DAVA, ASLİ MÜDAHALE VE BİRLEŞTİRİLEN DAVA

1. Asıl davada davacı vekili dava dilekçesinde özetle; tarafların murisi ...’nin 1932 doğumlu olup, kanser hastası olduğunu, hastalığının ... organlarına yayıldığını, 2001 yılının Ekim ayından sonra durumunun süratle kötüye giderek yürüyemez, zaman zaman konuşamaz hâle geldiğini ve bazen şuurunu kaybettiğini, murisin durumunun ağırlaşması ve kudretini kaybettiğinin öğrenilmesi üzerine davalının baskı ve yönlendirmesi ile davacının saklı payını ihlal etmek amacıyla devir ve temlikler yaptığını öğrenmeleriyle birlikte mahkemeye başvurarak murisin ehliyetsizlik nedeniyle hacir altına alınmasını talep ettiklerini ve Bakırköy 5. Sulh Hukuk Mahkemesince murisin Bakırköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinde yapılan muayenesi sonucunda verilen 19.03.2002 tarihli raporda, murisin temyiz kudretinin mevcut olmadığının belirlenmesi üzerine 05.04.2002 tarihli ve 2002/204 Esas, 2002/281 Karar sayılı kararıyla kısıtlanmasına karar verildiğini ileri sürerek, Beyoğlu 19. Noterliğinde 05.02.2002 tarih ve 1889 yevmiye sayısı ile murisin yaptığı vasiyetnamenin 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 557/1 ve 2 nci maddeleri uyarınca iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

2. Davacı ... ... asli müdahale dilekçesinde özetle; asıl davanın dava dilekçesini tekrar ederek Beyoğlu 19. Noterliğince düzenlenen 05.02.2002 tarih ve 1889 yevmiye sayılı vasiyetnamenin iptaline karar verilmesini istemiştir.

2. Davacı ... ... asli müdahale dilekçesinde özetle; asıl davanın dava dilekçesini tekrar ederek Beyoğlu 19. Noterliğince düzenlenen 05.02.2002 tarih ve 1889 yevmiye sayılı vasiyetnamenin iptaline karar verilmesini istemiştir.

3. Birleştirilen Bakırköy 9. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2003/524 Esas sayılı dosyada davacı vekili; murisin Beyoğlu 19. Noterliğinde düzenlediği 05.02.2002 tarihli vasiyetnamesi ile tüm mirasını davalıya bıraktığını, bu vasiyetname ile davacının saklı payının ihlal edildiğini iddia ederek tenkisine karar verilmesini dile getirmiştir.

4. Birleştirilen Bakırköy 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/260 Esas sayılı dosyada davacılar dava dilekçesinde özetle; Beyoğlu 19. Noterliğinde düzenlenen 05.02.2002 tarihli vasiyetnamesinin aldatma, korkutma, zorlama sonucu yapıldığını, murisin işlem sırasında ehliyetsiz olduğunu ileri sürerek Beyoğlu 19. Noterliğinde düzenlenen 05.02.2002 tarihli vasiyetnamenin iptaline, olmadığı takdirde tenkisine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Asıl ve birleştirilen davalarda davalı ... vekili cevap dilekçelerinde özetle; murisin ölümünden bir yıl önce başarılı bir cerrahi operasyon geçirerek sağlığına kavuştuğunu, 40 yıldır işletmekte olduğu restoranını işletmeye devam ettiğini, ehliyetsizlik ve irade sakatlığı iddialarının mesnetsiz olduğunu, vasiyetname tarihinde murisin akıl sağlığının yerinde olduğunun Taksim Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 05.02.2002 günlü heyet raporu ile ... olduğunu belirterek asıl ve birleştirilen davaların reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemece, 09.06.2016 ... ve 2002/591 Esas, 2016/277 sayılı kararı ile asıl davanın esastan reddine, birleştirilen Bakırköy 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/260 Esas sayılı davanın zamanaşımı nedeniyle reddine, birleştirilen Bakırköy 9. Asliye Hukuk Mahkemesinin 20103/524 Esas sayılı davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde asıl davada davacı mirasçısı ve asli müdahil ... ... vekili ve birleştirilen davalarda davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuşlardır.