muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/7307, Karar No: 2024/3411, Tarih: 30.04.2024

**11. Hukuk Dairesi         2022/7307 E.  ,  2024/3411 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 44. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1438 E., 2022/1523 K.

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bakırköy 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/163 E., 2019/70 K.

Taraflar arasındaki markaya tecavüzün tespiti, men-i ve ref-i davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin/dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; gıda sektöründe faaliyet gösteren müvekkilinin, kendi imalatı olan çiğköfte ve yan ürünlerini perakende ve toptan olarak halka arz ettiğini, müvekkilinin ciddi yatırım, emek ve özveriyle ortaya koyduğu çalışmasını kendi adına Türk Patent ve Marka Kurumu'na yaptığı marka başvurularının tamamını tescil ettirerek yasa ve hukuka uygun bir şekilde faaliyetlerini sürdürdüğünü, bu kapsamda "... ÇİĞ KÖFTE", "...", "... + Şekil" ve "..." gibi markaların müvekkili adına tescilli olduğunu, ancak hal böyle iken davalıların, müvekkili adına tescilli markalardan ...'i, müvekkili ile aralarında hiçbir sözleşme ya da müvekkilinin açık sözlü veya yazılı izni ve onayı olmaksızın haksız ve yasaya aykırı bir şekilde uzun sürelerce kullandıklarını ve kullanmaya devam ettiklerini ve davalıların marka ihlali teşkil eden bu fiillerinin müvekkilinin marka haklarına tecavüz teşkil ettiğini iddia ederek, taraflarınca tesbit ve tedbir için sarf edilmek zorunda kalınan toplamda 1.657,66 TL'nin faiziyle birlikte davalılardan tahsiline, marka tecavüzü teşkil eden kullanımların durdurulmasını, engellenmesini ve verilecek hüküm özetinin ilanını talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde; Müvekkilinin 01.11.2017 tarihinde "kahta ... farlı bir tat" ibareli markanın tescili için başvuruda bulunduğunu, ancak davacı tarafından hasız olarak itiraz edildiğini, davacının bu itirazının taraflarınca kabul edilmesinin mümkün olmadığını, çünkü davacı yanın tescile konu markasının "... meşhur adıyaman çiğköfte" markası olduğunu, müvekkilleri tarafından davacı yanın markasına herhangi bir marka tecavüzünün söz konusu olmadığını, davacının kasıtlı olarak işbu davayı ikame ettiğini, davacı yanın "..." kelimesi üzerinde bir hakkı söz konusu olmadığı gibi, bu kelime üzerinden de herhangi bir marka tecavüzünün de söz konusu olmadığını, davacı yan markasının kırmızı zemin üzerine, beyaz karakterli, büyük harf ile yazılı "... meşhur adıyaman çiğköfte" iken, müvekkili markasının ise kırmızı zemin üzerine; beyaz karakterli, resimli, küçük harf ile yazılı "kahta ... farlı bir tat"ibaresi olduğunu ve markalar arasında benzerliğin söz konusu olmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalıların kullanımının davacı markasına tecavüz mahiyetinde olduğu gerekçesiyle, davanın kabulü ile, davalıların davacı adına tescilli "..." esas unsurlu markasına tecavüzlerinin durdurulmasına ve önlenmesine, "..." ibaresini taşıyan davalılara ait tabela, broşür ve her türlü tanıtım evraklarından çıkarılmasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; müvekkilinin 01.11.2017 tarihinde "kahta ... farlı bir tat" ibareli markanın tescili için başvuru yaptığını, bu başvurunun yayınlandığını, ancak davacı tarafından haksız olarak itiraz edildiğini, müvekkilinin tescil istemine konu markasının "kahta ... farlı bir tat" olduğunu, davacı yanın itiraz konusunun ise, müvekkilinin markasındaki "..." kelimesi olduğunu, davalılar tarafından davacı yanın markasına herhangi bir marka tecavüzünün söz konusu olmadığını, taraf markalarının işitsel ve görsel olarak benzemediğini, ''...'' kelimesinin tarihte kurulan bir krallığın kralına verilen isim olduğunu, davacının tekeline verilemeyeceğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davalılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davalılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü itirazları tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, davacıya ait "..." esas unsurlu markaların, davalı tarafından izinsiz kullanımının olup olmadığı ve bundan dolayı tecavüzün söz konusu olup olmadığı hususuna ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun 29, 149 uncu maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve yasaya uygun olup davalılar vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

30.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5765, Karar No: 2011/16343, Tarih: 05.12.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/5765 E.  ,  2011/16343 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 11/02/2010 tarih ve 2008/318-2010/33 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ETİ PETİTO ibareli 5, 29 ve 30. sınıf ürünleri içeren 1997/194025; ETİ P0PİTO ibareli 5, 29 ve 30. sınıf ürünleri içeren 1997/18277; ETİ P0PİTO ibareli 5, 29 ve 30. sınıf ürünleri içeren 1997/13635; PETİTO ibareli 5, 29 ve 30. sınıf ürünleri içeren 2002/11307; ETİ PETİTO ibareli 5, 29 ve 30. sınıf ürünleri içeren 2002/18732; ETİ PETİTO ibareli 30. sınıf ürünleri içeren 2005/4265; ETİ PETİTO MAYMUNCUK ibareli 5, 29, 30 ve 32. sınıf ürünleri içeren 2006/248; PEPİTO ibareli 29, 30 ve 32. sınıf ürünleri içeren 2000/4158; PETİTO KÖPECİK ibareli 5, 29, 30 ve 32. sınıf ürünleri içeren 2007/41926; PETİTO KÖPECİK ibareli 5, 29, 30 ve 32. sınıf ürünleri içeren 2007/41925; PETİTO ÇOKOÇOK ibareli 5, 29 ve 30. sınıf ürünleri içeren 2004/23090; PETİTO ŞOKOÇOK ibareli 5, 29 ve 30. sınıf ürünleri içeren 2004/23088 sayılı tescilli tanınmış markaların sahibi olduğunu, bu markalarla iltibas ve tecavüz oluşturarak tanınmışlığından haksız yarar sağlayıp itibar ve ayırt edici karakterini zedeleyen ve haksız rekabet yaratan, davalıya ait APETİTO ibareli markanın Madrid Protokolü hükümlerine göre Türkiye’de de tescili için yapılmış olan marka tescil başvurusunun resmî marka bülteninde ilânı üzerine iltibas ve tanınmışlık vakıalarına dayalı olarak başvurunun reddi arzusunu içeren itirazlarının önce markalar dairesi ve nihaî olarak da YİDK tarafından 2008/M-4696 sayılı kararla reddinin haksız olduğunu ileri sürerek, kurum kararının iptaline ve davalı adına tescilli markanın hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılardan TPE vekili davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı şirket vekili, müvekkilinin Avrupa'nın önde gelen dondurulmuş gıda ve yemek üreticilerinden biri olduğunu; APETİTO ibaresinin Avrupa genelinde tanınmış bir marka olduğunu; İspanyolcada iştah anlamına gelen markanın davacıya ait markalar ile bütünsel olarak karıştırmaya sebebiyet verecek bir benzerlik taşımadığı savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalılardan TPE vekili davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı şirket vekili, müvekkilinin Avrupa'nın önde gelen dondurulmuş gıda ve yemek üreticilerinden biri olduğunu; APETİTO ibaresinin Avrupa genelinde tanınmış bir marka olduğunu; İspanyolcada iştah anlamına gelen markanın davacıya ait markalar ile bütünsel olarak karıştırmaya sebebiyet verecek bir benzerlik taşımadığı savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacının birbirinin serisi olan PETİTO; POPİTO ve PEPİTO ibareli markasının varlığını bilen 5, 29, 30 ve 43. sınıftaki ürün ve hizmetlerin ortalama tüketicilerinin, davalının APETİTO ibareli işaretini gördüğünde davacıya ait olduğu kanısına kapılabileceği, iltibas tehlikesinin bulunduğu, davalının marka tescil başvurusuna 5, 29, 30 ve 43. sınıftaki ürün ve hizmetler için itiraz hakkı bulunduğundan hükümsüzlüğünü isteyebileceği, buna karşın diğer mal ve hizmetler bakımından iltibas vakıasına dayalı olarak bir itiraz hakkının bulunmadığı, davacının markalarının tanınmış marka olarak da kabul olunmasının mümkün bulunmadığından farklı tür mal ve hizmetler bakımından davalı başvurusunu engelleme olanağın bulunmadığından, davacı itirazlarının reddine dair YİDK kararının 5, 29, 30 ve 43. sınıftaki ürün ve hizmetler için hukuka uygun bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, TPE YİDK’in 2008/M-4696 sayılı kararının, 2007/36086 sayılı marka tescil başvurusundaki 5, 29, 30 ve 43. sınıftaki ürün ve hizmetler bakımından iptaline, fazlaya ilişkin isteminin reddine, davalı adına tescil olunan 2007/36086 sayılı markanın 5, 29, 30 ve 43. sınıftaki ürün ve hizmetler bakımından hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 01,25 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 05.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11404, Karar No: 2018/3814, Tarih: 22.05.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/11404 E.  ,  2018/3814 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 22/04/2015 tarih ve 2015/98-2015/272 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı ... arasında akdedilen 17.01.2008 tarihli sigorta sözleşmesi uyarınca müvekkili kuruluşa ait boru hatları ve tesislerinin davalı tarafından .... ve Makine Kırılması Sigorta Poliçesi ile teminat altına alındığını, sigorta dönemi içerisinde müvekkiline ait doğal gaz nakli basınçlandırma istasyonu olarak kullanılan ... istasyonunda meydana gelen kompresör arızası neticesinde davalı ... tarafından hasar dosyası açılarak ekspertiz incelemesi yaptırıldığını, hasarın müvekkili tarafından onarılarak toplam 561.295,19 USD harcama yapılmış olduğunu, eksper tarafından yapılan incelemede de muafiyet hariç 536.295,00 USD tazminat tahakkuk ettirildiğini, buna rağmen davalı ... şirketinin poliçenin 5. maddesinde düzenlenen süreleri aştığını, 22.12.2009 tarihli yazıları ile hasarın ödenmesinin talep edilmesine rağmen ödeme yapılmadığını ileri sürerek, 536.295 USD'nin hasar tarihinden itibaren işleyecek en yüksek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davaya konu sigorta poliçesinin mahiyeti ve büyüklüğü itibariyle riskin çok sayıda yurt dışı reasürör temini ile teminat altına alındığını, hasar dosyası açılmasının ardından reasürörlerce atanan hasar dispeçörleri tarafından yapılan inceleme sonucunda hasarın kullanıma bağlı tedrici bir korozyon sonucu oluştuğunun belirlendiğini, bu hususun sigorta teminatı dışında kaldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece uyulan Dairemiz bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, ekspertiz tarafından hasar giderimi için mütalaa edilen harcamaların ve yapılan işlemlerin hasar giderimi için yapılması gereken işlemler olduğu ve harcanan bedellerin de böyle bir arızanın giderimi için uygun olduğunun belirlendiği, ekspertiz raporunda hasar oluşumunun korozyondan kaynaklanmayıp, kanat kaplamalarının eksik yapılmış olmasından kaynaklandığı ve hasarın da kaplamanın az yapılmış olduğu bu bölgeden başladığı, dolayısıyla kaplama eksikliğinin de hatalı imalat olarak yorumlanacağı görüşü belirtilmiş olup, gaz türbinlerinde yüksek güçlere ulaşılması için yanma odalarının çıkışında yüksek sıcaklıklara ulaşılması gerektiği, kanatların ana malzemesi olan alaşımlı çeliklerin de bu sıcaklıklara dayanabilmesi için yüksek sıcaklıklara dayanabilen seramik benzeri malzemeler ile kaplanması gerektiği, bu malzemenin yeterli kaplama miktarında olmaması

nedeni ile kanatlarda hasarlar oluştuğu veya kanatların kaplama malzemesi olan seramiğin üretim sırasında gerekli ve yeterli şekilde kaplanmamasından ya da kullanılan seramiğin istenilen kalitede ve çalışma ortamına uygun özelliklerde olmaması nedeni ile hasarın oluştuğu, bunun imalat hatası olduğu ve davaya konu rizikonun oluşmasına neden olduğu, hasarın Makine Sigortası Teminat Kapsamını belirleyen 1. maddesi ve poliçe özel şartları uyarınca dava konusu poliçenin teminatı kapsamının içinde kaldığı, öte yandan, davacı tarafından davalıya gönderilen 21.12.2009 tarihli yazıda, sigortalı ünitedeki arızanın giderilmiş olduğu belirtilerek eksper raporu kapsamında ödemenin yapılmasının talep edildiği, her ne kadar bu yazının davalıya tebliğ tarihi belli değil ise de, davalı tarafından dosyaya sunulan hasar dosyasında bu yazının bulunduğu nazara alındığında muhtemel tebliğ tarihi olan 23.12.2009 tarihinden itibaren poliçenin 5. maddesi kapsamında davalının üç ay içerisinde ödeme yapması gerektiği, bu durumda davalı ... şirketinin üç aylık sürenin sonu olan 24.03.2010 tarihinde temerrüde düşmüş olduğu, sigorta poliçesinin hasarlar için yapılacak ödemeler başlıklı 5. maddesinin (e) bendinde yer alan "Bu süre içerisinde hasar ödenmediği takdirde idare hasarın sonuçlandığını kabul ederek varsa ödeyeceği prim tutarından hasarı mahsup eder veya pirim ödemesi sona ermiş ise en yüksek reeskont faiziyle birlikte sigortacıdan talep eder" hükmü karşısında 3095 sayılı Kanunun 4/A maddesinde belirlenen faiz oranından daha yüksek bir faiz oranı kararlaştırılmış olması nazara alınması gerektiği, bu nedenlerle davanın kabulü ile 536.295,00 USD'nin 24.03.2010 tarihinden itibaren en yüksek reeskont faiz oranı ile davalıdan tahsil edilerek davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 6,70 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 22/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2462, Karar No: 2011/3611, Tarih: 18.04.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/2462 E.  ,  2011/3611 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, ayakta dik pozisyonlandırma cihazının bedeli olan 29.295,16 Euro'nun fiili ödeme tarihinde geçerli olan döviz satış kuru üzerinden Türk Lirası karşılığının dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte Kurumdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici nedenlere göre davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-SGK'dan maluliyet aylığı almakta olan davacı Sağlık Bakanlığı İstanbul Fizik Tedavi Rehabilitasyon Eğitim ve Araştırma Hastanesinin düzenlediği 14.10.2009 tarih 2742 sayılı Sağlık Kurulu raporundaki görüş uyarınca alınan”ayakta dik pozisyonlandırma cihazı “(motorlu kalkış, motorlu sürüş)’nın bedeli olan 29.295,16 Euro’nun fiili ödeme tarihinde geçerli olan döviz satış kuru üzerinden Türk Lirası karşılığının dava tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte davalı Kurumdan tahsilini istemiştir.

Mahkemece istemin kabulüne karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa’nın 32. maddesinde iş kazalarıyla meslek hastalıkları sigortası kapsamı dışında kalan hastalıklarda protez, araç ve gereçlerinin standartlara uygun olarak sağlanması, takılması, onarılması ve yenilenmesinin sağlık yardımı olarak Kurumca sağlanacağı, 36/A-a maddesinde bu Kanuna göre malullük aylığı almakta olanların bu Kanunun 32. maddesinin (A) ve (B) fıkralarında belirtilen yardımlardan yararlanacakları (B) maddesinde yukarıda sözü edilen kimselere verilecek protez, araç ve gereçlerin bedellerinin % 10’nun kendilerince ödeneceği, ancak, alınacak katkı miktarının, ödeme tarihindeki 25.08.1971 tarihli ve 1475 sayılı İş Kanununun 33. maddesine göre sanayi kesiminde çalışan onaltı yaşından büyük işçiler için uygulanan aylık asgari ücreti geçemeyeceği 34. maddesinde Kurumun sigortalının iyileşmesine yarayacak, yahut işgöremezliğini az çok gidermesi için gerekli görülecek protez, araç ve gereçlerini sağlamak, onarmak ve tespit edilen süre ve şartlarda yenilemekle yükümlü olduğu bildirilmiştir.

506 sayılı Kanunun hastalık sigortasına ilişkin 32. ve devamı maddelerinde yer alan “işgöremezliği giderme” kavramı aktif sigortalıların çalışma hayatına ilişkin bir kavram olup, davacı sigortalıya maluliyet aylığı bağlandığından uyuşmazlığın çözümünde Kanunun 34. maddesinde yer alan “iyileştirme” kavramının incelenmesi gerekmektedir. T.C. Anayasası’nın 90. maddesi uyarınca usulüne göre yürürlüğe konulmuş anlaşmalar kanun hükmündedir. Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası anlaşmalarla Kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası anlaşma hükümleri esas alınır. Bu bağlamda onay kanunu ile yürürlüğe giren Sosyal Güvenliğin Asgari Normları Hakkında 102 Nolu ILO Sözleşmesinin 10/3. maddesinde; yapılacak yardımların, korunan kimsenin sağlığını korumaya, çalışma gücünü iadeye ve şahsi ihtiyaçlarını karşılayabilme kabiliyetini artırmaya matuf olduğu açıklanmıştır. 506 sayılı Kanunun hastalık sigortası kolundan sağlanacak sağlık yardımlarının kapsamı başlıklı 33. maddesinin son fıkrasında da bu madde gereğince yapılacak sağlık yardımlarının; sigortalının sağlığını koruma, çalışma gücünü yeniden kazandırma ve kendi ihtiyaçlarını görme kabiliyetini artırma amacını güdeceği açıkça belirtilmiş, bir anlamda, onaylanması nedeniyle bağlayıcı hale gelen 102 Nolu ILO Sözleşmesinin 10/3. maddesi hükmü tekrarlanmıştır. Her iki yasal düzenlemenin açıkça gösterdiğı gibi, sigortalıya dik pozisyonlandırma cihazı" temini yönünden; aranacak temel unsur; iyileşmesine yardımcı olması" unsurudur. İyileşmeye yardımcı olma kavramının ise, açık yasal düzenlemeler uyarınca; sağlığı koruma, çalışma gücünü yeniden kazandırma ve kendi ihtiyaçlarını görme kabiliyetini artırma olarak kabulü zorunludur, aksinin kabulü halinde iyileşme kavramına ilk günkü sağlığına kavuşma anlamının verilmesi halinde, ortez ve protez kullanımının hiçbir zaman mümkün olamayacağı hususu da açıktır.

Yargılama sırasında yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar Ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 63. maddesinde de yapılan açıklamalar doğrultusunda düzenleme bulunmaktadır. Buna göre; iş kazası ile meslek hastalığı, hastalık ve analık sonucu tıbben gerekli görülen sağlık hizmetlerinin karşılanması, temini amacıyla Kurumca finansmanı sağlanacak sağlık hizmetleri içinde (f) bendinde ortez ve proteze yer verilirken, temini için sadece; “sağlanacak sağlık hizmetleriyle ilgili teşhis ve tedaviler için gerekli olabilme” ifadesi kullanılmıştır.