muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/1759, Karar No: 2019/208, Tarih: 17.01.2019

.Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının topluluk sigortasına tabi olarak davalı işvrenin ...'daki işyerinde çalıştığı, iddiaya göre davacının 09.12.2003 tarihinde rahatsızlığı nedeniyle şantiye doktoruna başvurduğu, şantiye doktorunun yanlış teşhisi ve uyguladığı tedavi sonucu yaptığı iğne nedeniyle sol ayağında incelme ve güç kaybı meydana geldiği, bunun üzerine davacının Türkiye'ye gönderildiği, Adli Tıp 3. İhtisas Kurulunun 03/12/2014 tarihli raporunda bozma ilamında belirtilen hususta taraflarca sunulan herhangi bir ek belgenin tespit edilmediğinin, diskal hernisi de mevcut olan kişinin kurulun 03/09/2010 tarih ve 8439 sayılı kararında belirtildiği üzere “dosyasında olay tarihli ne gibi rahatsızlığı olduğu ve tedavi olarak ne önerildiği, yapıldığı bildirilen injeksiyonun ne olduğunun, nereye uygulandığını gösterir tıbbi belge bulunmadığından kişide mevcut nörolojik hasarın ifadelerde belirtilen injeksiyon uygulanmasıyla illiyetinin kurulamadığının” bu nedenle maluliyet tayinine mahal olmadığının bildirildiği, Adli Tıp Kurumu Genel Kurulunun 0/07/2015 tarihli raporunda diskal herni rahatsızlığı bulunan davacının olay tarihindeki hastalığının, kendisine düzenlenen tedavinin, injeksiyon yapılıp yapılmadığının, yapılmışsa hangi ilacın nereye yapıldığının, dosyadaki belgelerden tıbben tespit edilemediğinin, kişide mevcut nörolojik hasarın sebebinin ve ifadelerde belirtilen olayla illiyetinin kurulamadığının bildirildiği, Hacettepe Üniversitesi Tıp Fakültesinden alınan 30/10/2017 tarihli raporda davacının 2003 yılında bel ağrısı sebebiyle iş yerinde niteliği belirlenemeyen bir enjeksiyon yapıldığına ve istirahat verildiğine dair iş yeri hekimi taralından düzenlenmiş belgenin içeriğinin doğru kabul edilip mevcut maluliyete yol açan arızanın bu iğneden ya da bu iğnenin yanlış yapılmış olmasından kaynaklanmış olup olmadığı hususunda; hastanın disk hernisi ile uyumlu kliniği ve MRG bulguları olmasına rağmen; EMG bulgusunun net olarak siyatik sinir hasarına işaret ettiğinin, hastanın mevcut maluliyetinin siyatik sinir hasarı ile açıklanabileceğinin, gluteal intramuskuler enjeksiyonlarda siyatik sinirin yaralanmasının mümkün olduğunun ancak bu yaralanmanın enjeksiyonun doğrudan sinirin içine veya bitişiğine yapılması sonucunda olabileceği gibi siyatik sinirin içinden geçtiği kasların oluşturduğu çanak içerisinde ilacın göllenmesine bağlı nörit sonucunda da olabileceğinin, anatomik varyasyonların, enjeksiyon yöntemlerinin uygulaması sırasında yaralanma eğilimi yarattığının, sinirin yaralanmasının sinire iğnenin batmasından değil, sinir içerisine veya bitişiğine ilacın enjeksiyonundan kaynaklanabileceğinin veya görevli personelin yanlış teknik kullanmasının, yanlış yere enjeksiyon uygulanması nedeniyle oluşabileceği dikkate alındığında bu nedenlerden hangisinin hastadaki siyatik sinir hasarı ilişkili olduğunun mevcut bilgi ve belgelerle gösterilemeyeceğinin bildirildiği anlaşılmaktadır

.Yapılacak iş, Hacettepe Üniversitesi Tıp Fakültesinden alınan 30/10/2017 tarihli raporda belirtilen hususlar da dikkate alınmak suretiyle Adli Tıp Kurumu Genel Kurulundan (2. Üst Kurulundan) ek rapor alarak davacıdaki rahatsızlığın davacıya yapıldığı söylenen enjeksiyondan kaynaklı olarak dışarıdan müdahele sebebiyle mi yoksa davacıda bulunan bedensel nedenlerle mi oluştuğunu belirlemek ve sonucuna göre karar vermekten ibarettir.Mahkemece, bu maddi ve hukuki olguları göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 17/01/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/18259, Karar No: 2018/4785, Tarih: 12.03.2018

**4. Ceza Dairesi         2017/18259 E.  ,  2018/4785 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz isteğinin suç vasfına yönelik olması nedeniyle hükmün temyiz edilebilir olduğu belirlenerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Sanığın, hakkında icra takibi ve maaşına haciz işlemi yapan avukat katılan ...'a telefon ederek “ benim maaşımdan haczi kaldıracaksın, ilk gördüğüm yerde ağzını burnunu kırarım, senin ölümün benim elimden olacak” şeklinde tehdit ettiğinin iddia edilmesi karşısında, eylemin sübutu halinde TCK’nın 265/2. maddesindeki “görevi yaptırmamak için direnme” suçunu oluşturabileceği, suçu niteleme ve kanıtları değerlendirme görevinin üst dereceli asliye ceza mahkemesine ait olduğu gözetilerek, 5235 sayılı Kanunun 11. ve CMK'nın 4. maddeleri gereğince görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

a) Sanığın müştekiye söylediği iddia edilen “ benim maaşımdan haczi kaldıracaksın, ilk gördüğüm yerde ağzını burnunu kırarım, senin ölümün benim elimden olacak” şeklindeki sözlerin TCK'nın 106/1-1. maddesinde düzenlenen hayata ve vücut dukunulmazlığına yönelik tehdit suçunu oluşturduğunun gözetilmemesi,

b) 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1-2. cümle kapsamındaki tehdit suçu önceden de uzlaşma kapsamında ise de, 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 24 ve 25. fıkralarındaki uzlaştırma bürosuna ilişkin düzenleme dikkate alınıp, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

ozmayı gerektirmiş, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 12/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13061, Karar No: 2017/7215, Tarih: 25.09.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/13061 E.  ,  2017/7215 K.**

**"İçtihat Metni"**

5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanunu’nun 37/1-i maddesine aykırı davranmaktan... Eczanesi yetkilisi ... hakkında Manavgat Kaymakamlığı İlçe Gıda, Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünün 28/02/2014 tarihli ve 1531 sayılı kararı ile uygulanan 6.651,00 Türk lirası idari para cezasına yönelik başvurunun reddine ilişkin Manavgat Sulh Ceza Hâkimliğinin 12/03/2015 tarihli ve 2014/371 değişik iş sayılı kararına yönelik itirazın kabûlü ile idari yaptırım kararının kaldırılmasına dair mercii Alanya Sulh Ceza Hâkimliğinin bila tarihli ve 2015/1034 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 31/07/2016 gün ve 3085 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 20/09/2016 gün ve KYB. 2016-331629 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre; kabahatli eczacı hakkında veteriner tıbbi ürünlerin satışında mevzuatta öngörülen kayıt yükümlülüğünü ihlal etmek eyleminden dolayı idari para cezası verildiği, mercii tarafından eczane işletmelerinin 6197 sayılı Eczacılar ve Eczaneler Hakkında Kanun hükümlerine tabi olduğu, anılan Kanun’un 30. maddesindeki “Eczanelerle ecza depoları ecza ticarethaneleri ve ecza imalathaneleri ve laboratuvarları Sağlık ve Sosyal Yardım Vekaletinin murakabesi altında olup her zaman teftişe tabidirler.” şeklindeki düzenlemeye nazaran Gıda, Tarım ve Hayvancılık Müdürlüklerinin eczaneleri denetim yetkisi bulunmadığı cihetle itirazın kabulü yönünde karar verilmiş ise de;

5996 sayılı Kanun’un 13. maddesinde “(1) Veteriner biyolojik ürünler dışındaki veteriner tıbbî ürünlerinin toptan satışı, ecza depoları veya veteriner ecza depoları kanalıyla, perakende satışları ise eczaneler, veteriner muayenehane, klinik, poliklinik ve hayvan hastaneleri kanalıyla yapılır. Ancak, Bakanlıkça izin verilmiş süs kuşları ile akvaryum ve egzotik süs hayvanlarını satan işyerlerinde, veteriner biyolojik ürünler dışındaki sadece bu hayvanlara mahsus olan veteriner tıbbî ürünler satılabilir. Veteriner biyolojik ürünlerin satışına ilişkin hususlar Bakanlıkça belirlenir.

(2) Veteriner tıbbî ürünlerini depolayanlar, toptan ve perakende ticaretini yapanlar, alış ve satış ile ilgili kayıtları tutmak, Bakanlığın belirlediği uygun şartlarda muhafaza etmek ve denetimlerde her türlü kolaylığı göstermek zorundadır.

(3) Psikotropik ve narkotik veteriner tıbbî ürünleri, bu Kanun hükümlerine ilave olarak uyuşturucularla ilgili özel kanunlara da tâbidir. Bu ürünler sadece klinisyen veteriner hekimlere, veteriner fakültelerinin ilgili birimlerine satılabilir, sadece veteriner hekimler tarafından uygulanır ve Bakanlığın izni olmadıkça devredilemez ve satılamaz. Bu ürünler için azaltılmış olsa dahi tanıtım numunesi hazırlanamaz.

(3) Psikotropik ve narkotik veteriner tıbbî ürünleri, bu Kanun hükümlerine ilave olarak uyuşturucularla ilgili özel kanunlara da tâbidir. Bu ürünler sadece klinisyen veteriner hekimlere, veteriner fakültelerinin ilgili birimlerine satılabilir, sadece veteriner hekimler tarafından uygulanır ve Bakanlığın izni olmadıkça devredilemez ve satılamaz. Bu ürünler için azaltılmış olsa dahi tanıtım numunesi hazırlanamaz.

(4) Veteriner sağlık ürünlerinin tanıtımına ilişkin düzenlemeler Bakanlıkça belirlenir. Ancak, psikotropik ve narkotik etkili veteriner tıbbî ürünlerinin kitlesel iletişim vasıtalarıyla hatırlatıcı ya da bilgilendirici tanıtımı yapılamaz.

(5) Veteriner sağlık ürünlerinin ambalajında satış fiyatının belirtilmesi zorunludur. Bakanlık, ülke ihtiyaçları, piyasa koşulları, kamu yararı ve hizmetin gereklerini dikkate alarak gerektiğinde satış fiyatlarını belirleyebilir.

(6) Bu maddenin uygulanması ile ilgili usul ve esaslar Bakanlıkça çıkarılacak yönetmelik ile belirlenir.” şeklinde düzenleme öngörüldüğü, aynı Kanun’un idari yaptırım kararının dayanağını oluşturan 37/1-i maddesinde ise “Veteriner tıbbî ürünleri ile ilgili Bakanlıkça istenen kayıtları tutmayan, veteriner tıbbî ürünlerinin toptan ve perakende satışı ile ilgili esaslara uymayan onay sahibine, üretim yerlerine ve toptan satış depolarına yirmibin Türk Lirası, perakende satış yerlerine beşbin Türk Lirası idarî para cezası verilir.” şeklinde ceza hükmüne yer verildiği, gıda tarım ve hayvancılık müdürlüğü yetkililerince düzenlenen 16/07/2013 tarihli tutanaktan da anlaşılacağı üzere, veteriner tıbbi ürünlerin satışının yapıldığı eczanede işbu ürünlerin satışına dair reçete kayıt defterinin tutulmadığının tespit edildiği cihetle, itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, mercii Alanya 4. Sulh Ceza Hakimliğinin bila tarihli ve 2015/1034 değişik iş sayılı kararının CMK'nın 309/4-c maddesi uyarınca aleyhe tesir etmemek üzere BOZULMASINA, 25/09/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5760, Karar No: 2016/661, Tarih: 02.02.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/5760 E.  ,  2016/661 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : TCK'nın 155/2, 62/1, 52, 53 maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis ve 1.660 TL adli para cezası

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanın yetkilisi olduğu şirkette sigorta danışmanı olarak çalışan ve poliçe düzenleyip bedellerini tahsil etme yetkisi bulunan sanığın müşterilerden tahsil ettiği para ve kıymetli evrakı şirket kasasına intikal ettirmediği, böylelikle hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia ve kabul olunan olayda;

Katılan şirkette sigorta danışmanı olarak çalışan ve poliçe düzenleyip bedellerini tahsil yetkisi bulunan sanığın, makbuz karşılığı tahsil ettiği paraları ve kıymetli evrakı şirket kasasına intikal ettirmediğinin iddia edilmesi, sanığın makbuz ile tahsil ettiği paraları muhasebede çalışan... isimli şahıslara verdiğini, kendisinin yalnızca tahsilat görevi olduğunu muhasebeden sorumlu olmadığını, kendisinin de şirket hakkında sigorta yapılmaması ve senet imzalatılması nedeniyle şikayeti bulunduğunu savunması karşısında, sanık ile katılan şirket arasındaki ilişkinin ve sanığın sorumluluğunun kapsamının belirlenmesi açısından diğer şirket çalışanları ile sanığın ifadesinde belirttiği Işıl ve Hülya isimli şahısların dinlenmesi, tahsil edilen paraların kasaya ne şekilde intikal ettirildiğinin belirlenmesi sanığın şirket hakkında suç tarihinden önce yaptığı bir şikayet var ise bunun araştırılması ve toplanan tüm delillerin sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdirinin gerektiği gözetilmeden eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/16549, Karar No: 2023/4105, Tarih: 26.04.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/16549 E.  ,  2023/4105 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı idare vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; ... ili, ... ilçesi, .../... Mahallesi 277 ada 18 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazın çiftlik arazisi olduğunu, acele el koyma dosyasında takdir edilen bedelin düşük olduğunu, dava konusu taşınmazın yaklaşık 280.000 m²lik bölümünün kadastro yenilemesi çalışmaları sonucu mükerrer oluştuğunu, kamulaştırılacak alanın ihtilaflı alanlardan olup olmadığının tespiti gerektiğini, taşınmazın gerçek değerinin belirlenmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile tespit edilen bedelden acele el koyma bedelinin mahsubu ile oluşan fark bedelin davalılara derhal ödenmesine, dava konusu taşınmazın 142.733,03 m²lik kısmının ifraz edilerek bu kısmın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; dördüncü sınıf kuru tarım arazisi olan dava konusu taşınmazda bir yıl içinde hem buğday hem bostan ürünü elde edilemeyeceğini, kapitalizasyon faizi ve objektif değer artışının benzer gerekçelerle mükerrer değerlendirme yapıldığını, belirlenen bedelin yüksek olduğunu ve mükerrerlik nedeniyle açılan ... Batı 5. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2019/166 Esas sayılı dosyanın bekletici mesele yapılmasını ve depo edilen bedelin bu karar kesinleşmeden ödenmemesi gerektiğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

2. Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmaza arsa olarak değer biçilmesi gerektiğini, 2020 yılı verilerinin esas alındığı belirtilmiş ise de 2019 yılı verileri esas alınmış olup ÜFE ile güncellenmiş değerinin ölçü alınması gerektiğini, masrafların yüksek alındığını, objektif değer artışının uygun olmadığını, kamulaştırmadan arta kalan kısımda değer azalışına ilişkin taleplerinin karşılanmadığını, belirlenen bedelin düşük olduğunu ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu taşınmazın arazi niteliğinde olduğunun kabulü ile net gelirine göre, taşınmazın bilirkişi raporunda yazılı özellikleri ile konumu dikkate alındığında objektif değer artışı da uygulanmak suretiyle değerinin tespit edilmesinde yöntem olarak bir isabetsizlik görülmediği; ancak aynı bölgeden ve civar bölgelerden intikal eden dava dosyaları, dosya içerisine celp edilen İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğünün dekara verim miktarlarına ilişkin çizelge dikkate alındığında münavebeye esas alınan buğdayın dekara verim miktarının 350 kg, bostanın dekara verim miktarının ise 1500 kg alınması gerektiği gözetilerek bilirkişi kurulundan yukarıda belirtilen verim miktarları alınmak suretiyle kamulaştırmaya konu taşınmaz bedelinin yeniden tespiti hususunda alınan ek raporda resmi verilere uygun olarak yapılan inceleme sonucunda %40 objektif değer artışı da uygulanmak suretiyle taşınmazın metrekare birim bedeli 36,27 TL ve kamulaştırılan kısmın toplam bedelinin 5.176.927,00 TL olarak hesaplandığı, alınan ek rapor hüküm kurmaya elverişli bulunduğundan fark kamulaştırma bedeli 2.474.990,74 TL’nin davalı idare tarafından bloke edildiği, taşınmaz için mükerrer kadastro çalışması yapıldığı iddiasıyla Batı Kadastro Mahkemesinin 2014/15 Esas sayılı dosyasında kadastro tespitine itiraz davası açıldığı, bu davada görevsizlik kararı verildiği, davanın ... Batı 5. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2019/166 Esas sayılı dosyasında derdest olduğu, acele el koyma dosyasında tespit edilen bedelin iş bu dosya sonuçlandığında hak sahiplerine ödenmek üzere bloke edildiği dikkate alınarak 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 356 ncı maddesi uyarınca duruşma yapılarak davacı idare vekilinin istinaf itirazlarının reddine, davalı vekilinin istinaf itirazlarının ise kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak 6100 sayılı Kanun’un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin üç numaralı alt bendi uyarınca alının ek rapor doğrultusunda tespit edilen bedel üzerinden davanın kabulüne dair yeniden esas hakkında hüküm kurulmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

2. Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, temel olarak davacı idare ile davalı tapu maliki arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası, 11 inci ve 12 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihaî kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arazi niteliğindeki dava konusu taşınmaza 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tespit edilmesinde yöntem itibarıyla bir isabetsizlik görülmemiştir.

3. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukukî nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre taraf vekillerinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.