muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/16043, Karar No: 2014/14591, Tarih: 06.11.2014

Ancak yukarıda açıklandığı üzere tebliğin dayanağı olan 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu’nun 4.maddesinde, Elektrik Piyasası Düzenleme Kurumu’na sınırsız bir fiyat belirleme hak ve yetkisi verilmemiştir.

Elektrik enerjisinin nakli esnasında meydana gelen kayıp ile başka kişiler tarafından hırsızlanmak suretiyle kullanılan elektrik bedellerinin, kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmek hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmamaktadır.

Hem bu hal, parasını her halükarda tahsil eden davalı Kurum’un çağın teknik gelişmelerine ayak uydurmasına engel olur, yani davalı kendi teknik alt ve üst yapısını yenileme ihtiyacı duymayacağı gibi; elektriği hırsızlamak suretiyle kullanan kişilere karşı önlem alma ve takip etmek için gerekli girişimlerde de bulunmasını engeller. Oysa ki, elektrik kaybını önleme ve hırsızlıkları engelleme veya hırsızı takip edip, bedeli ondan tahsil etme görevi de bizzat enerjinin sahibi bulunan davalıya aittir.

Bununla birlikte, tüketici olan vatandaşın faturalara yansıtılan kayıp-kaçak bedelinin hangi miktarda olduğunun apaçık denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödediğini bilmesi, yani şeffaflık hukuk devletinin vazgeçilmez unsurlarındandır.

Bu cihetle ;Dosyadaki yazılara, kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle HGK. nun aynı konuya ilişkin 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 E. 2014/679 K. sayılı kararına göre, kayıp-kaçak bedelinin perakende satış tarifesinin bir unsuru olarak faturalarda yer almasının kanun ve yönetmeliğe aykırı bulunduğu dikkate alınarak, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken aksine düşüncelerle yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.

Ne var ki; mahkeme kararının bu gerekçelerle bozulması gerekirken zuhulen onandığı anlaşılmakla, davacı tarafın bu yöne ilişen temyiz karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 06.05.2014 gün ve 2014/4 E.- 2014/6959 K.sayılı onama kararının kaldırılarak, ... 10.Asliye Ticaret Mahkemesinin 10.10.2013 gün ve 2013/221 E.- 2013/551 K.sayılı kararının yukarıda açıklanan sebeplere binaen BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 06.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/28706, Karar No: 2014/18983, Tarih: 17.11.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/28706 E.  ,  2014/18983 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda; sanığın, mağdur ...'ı telefon ile arayarak görüşmek istediğini söylediği, mağdurun da ...'ya ait olan ancak kendisinin şoförlüğünü yaptığı ... plakalı araç ile buluşma yerine gittiği, burada sanığın, mağdurla tartıştığı sırada şikâyetçi ...’ya ait aracın camlarını ve ön sağ farını kırarak kaportasının çökmesine sebebiyet verdiği anlaşıldığından, eyleminin mala zarar verme suçunu oluşturduğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 17.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7060, Karar No: 2013/4646, Tarih: 03.09.2013

**15. Hukuk Dairesi         2012/7060 E.  ,  2013/4646 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... arasındaki davadan dolayı ... Asliye Ticarat Mahkemesince verilen 22.05.2012 gün ve 2010/258-2012/512 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Uyuşmazlık; davacı şirketin alıcı, davalı şirketin satıcı sıfatı ile imzaladığı 25.06.2008 günlü Gayrimenkul satış vaadi sözleşmesi ile satışı vaad edilen bağımsız bölüm-dükkanların süresinde teslim edilmemesi nedeni ile sözleşmede kararlaştırılan cezai şart alacağının tahsili isteminden doğmuştur. Yanlar arasında iş sahibi-yüklenici değil alcı-satıcı ilişkisi mevcuttur. İhtilafın belirlenen bu niteliğine göre kararın temyizen incelenmesi görevi Dairemize ait olmayıp tarafların sıfatı da dikkate alındığında Yargıtay Yüksek 19. Hukuk Dairesi'ne ait olduğundan dosyanın anılan daireye gönderilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz incelmesini yapmakla görevli Yargıtay Yüksek 19.Hukuk Dairesi Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 03.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/19519, Karar No: 2007/898, Tarih: 30.01.2007

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2006/19519 E.  ,  2007/898 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vekili Avukat ......ile davalı ...-Kur Genel Müd. vekili Avukat .......aralarındaki Tesbit davası hakkında Çorum İş Mahkemesinden verilen 04.10.2006 günlü ve 2327/2212 sayılı hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

1-Davacının tarımsal faaliyetleri nedeniyle; ... Fabrikaları Çorum Şeker Fabrikası,Yağlı Tohumlar Tarım Satış Kooperatifi, ... Tohumu A.Ş ve Toprak Mahsulleri Ofisinden, ürün teslim edip etmediği etmişse ürün teslim ettiği yıllar ve bu nedenle yapılan ... prim kesinti miktar ve tarihlerinin,

2-Ayrıca davacının, ... Ekicileri Kooperatifi, Yağlı Tohumlar Tarım Satış Kooperatifi, Tarım Kredi Kooperatifi ve Ziraat Odasına üye olup olmadığı, üye olmuşsa hangi tarihte üyeliğinin başladığı ve halen devam edip etmediğinin ilgili Kuruluşlardan sorularak alınacak cevaplar eklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30.01.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16192, Karar No: 2020/971, Tarih: 17.02.2020

**1. Hukuk Dairesi         2016/16192 E.  ,  2020/971 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVALILAR : ... V.D.

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, mülga 2510 sayılı İskan Kanunu kapsamında davalı ... ve ailesinin, Mahalli İskan Komisyonu’nun 29.06.1998 tarih ve 67 nolu kararı ile dava konusu 683 parsel sayılı taşınmazın davalılar adına tescil edildiğini, ne var ki aile temsilcisi davalı ...’ün Bağkur kaydının bulunması nedeni ile Mahalli İskan Komisyonu’nun 15.06.2011 tarih ve 40 no’lu kararı ile hak sahipliğinin iptal edildiğini, kaydın temelsiz kaldığını ileri sürerek, dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptali ile Hazine adına tescilini istemiştir.

Davalılar, Mahalli İskan Komisyonu kararının hukuka aykırı olduğunu, hak sahipliklerinin kayıtsız şartsız devam edeceğini belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, tarafların hak sahipliği yapıldığı dönemde göçebelik hususuna ilişkin unsurların açık ve kesin bir düzenlemeyle belirlenmediği, idarenin işlemlerinin güvenilirliği ve mülkiyet hakkına ilişkin temel hukuk kuralları gereğince davalıların mülkiyet hakkının korunması gerektiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...’ün raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle, 12.07.2013 tarihinde kabul edilen 6495 sayılı kanun ile 5543 sayılı İskan kanununa eklenen Geçici 7. maddenin 3. fıkrasında "Mülga 2510 sayılı Kanunu göre hak sahibi olanların hak sahiplikleri herhangi bir koşul aranmaksızın bu Kanuna göre devam eder" hükmü uyarınca, davanın reddedilmesi bu gerekçe ile ve sonucu itibariyle doğru olduğuna göre; davacının yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davacıdan harç alınmasına yer olmadığına, 17.02.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/959, Karar No: 2015/1702, Tarih: 26.01.2015

**5. Ceza Dairesi         2015/959 E.  ,  2015/1702 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2014/279201

Ailenin Korunmasına dair Kanuna aykırılık suçundan sanık M.. Ç..'ın yapılan yargılanması sırasında; İstanbul Anadolu 10. Aile Mahkemesiyle İstanbul Anadolu 30. (Pendik 1.) Sulh Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve İstanbul Anadolu 10. Aile Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen İstanbul Anadolu 30. (Pendik 1.) Sulh Ceza Mahkemesinin 07/01/2013 gün ve 2012/1918 E. 2013/11 K. sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 26/01/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/239, Karar No: 2024/4004, Tarih: 16.05.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/239 E.  ,  2024/4004 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/752 Esas, 2022/1468 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Tokat 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

(Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi sıfatıyla)

SAYISI : 2019/310 E., 2022/65 K.

Taraflar arasındaki marka hükümsüzlüğü davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; .... adı altında tüm hisselerin tek sahibi... faaliyetine Tokat, Merkez İlçede devam ederken adi ortaklık şeklinde davalı ... ile Tokat İli, Erbaa İlçesi'nde güzellik ve estetik alanında 2013 yılında bir iş yeri açtığını, bu iş yerine Tokat İli'nde 2004 yılından beri faaliyette bulunan Derma Es şirketinin isminin verildiğini, müvekkilinin Derma Es ismini tanınmış hâle getirdiğini belirterek davalının Türk Patent ve Marka Kurumu (TÜRKPATENT) nezdinde aldığı 2016/35608 hizmet numaralı derma es isimli markasının hükümsüzlüğüne, derma es ismini kullanmasının men'ine ve müdahalesinin önlenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı ve hak düşürücü süre itirazlarının olduğunu, açılan davanın hukuki mesnetten yoksun olduğunu, davacı şirketin şuanki sahibinin... olduğunu, şirketin ilk kurucusu olmadığını, şirketin konusu her ne kadar estetik konusunu içerse de, şirketin bu yönden yıllardır pasif durumda olduğunu, şu anda bir spor salonu ve havuz işletmesi olarak daha yeni faaliyete geçmiş olduğunu, davacı şirketin daha önce bir marka tescil talebinin olmadığını, piyasada ve elektronik ortamda aktif olanın müvekkilinin işletmesi olduğunu, davacı şirketin sahibinin ortağı olduğu bir işletmeye marka tescil edilmiş olduğunu, bu nedenle hak iddiasının da yersiz olduğunu, ortaklıktan çıkarken markayı devralıp çıktım demesi gerektiğini, davanın kötü niyetle açıldığını savunarak reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı şirket tarafından 2017/41684 başvuru numaralı "derma-es" ibareli tescil başvurusunun, davalı ...'ya ait 2016/35608 tescil sayılı "derma-es" ibareli marka ile ayırt edilemeyecek derecede benzer olduğu gerekçesiyle reddedildiği, markalar hukukunda kabul olunan öncelik ilkesinin doğal bir sonucu olarak önceden tescil olunan veya tescil başvurusu yapılan bir markanın, kendisi ile aynı veya aynı türdeki bir mal veya hizmetle ilgili olup aynı veya ayırt edilemeyecek kadar benzer olan diğer markalara karşı korunacağı, davacının, 2016/35608 tescil sayılı marka sahibi davalı aleyhine açtığı derma-es isimli markanın kullanılmasının men'i, müdahalenin önlenmesi ile derma-es isimli markanın hükümsüzlüğüne yönelik davada hukuki yararı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; Mahkemece verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, ....'nin tüm hisselerinin tek sahibinin... olduğunu, ...'ün ... ile güzellik ve estetik alanında 2013 yılında iş yeri açtığını, iş yerine de 2004 yılından beri faaliyette bulunan Derma Es şirketinin isminin verildiğini, ancak ...'nun müvekkilinin rızası olmadan ve imzası taklit edilerek iş yeri terk evrağı imzaladığını, müvekkilinin Erbaa'da kurmuş olduğu şirketteki adi ortaklıktan kaydının silindiğini, davalının derma es ismini TÜRKPATENT nezdinde hizmet markası olarak tescil ettirdiğini, dosyanın marka patent bilirkişisine tevdi ile rapor alınmadan hüküm verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek derma es isminin kullanılmasının men'ine ve müdahalesinin önlenmesine, davalının derma-es isimli markasının hükümsüzlüğüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının, davalı adına tescilli derma es markasını tanınmış hâle getirdiğini, piyasada fiilen ihsas ettiğini ileri sürerek markanın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep ettiği, davacının, 14 yıldır güzellik ve estetik faaliyetinde bulunarak derma es ismi ile tanındığını, derma es ismini fiilen ve hukuken ihdas ettiğini, maruf hâle getirdiğini iddia ederek gerçek hak sahipliği iddiasına dayalı olarak marka hükümsüzlüğü davası açtığı, davacı şirketin 2004 yılında ticari faaliyete başladığı, davacı şirket sahibi...'ün şirkete 2007 yılında ortak olduğu, ... ile davalı arasında 2013 ve 2017 yılları arasında Erbaa İlçesi'nde güzellik ve estetik alanında derma es ismi ile adi ortaklık ilişkisi kurulduğu, buna göre davacının şirket ismi olan derma es ismini, ihdas ve istimal eden ve piyasada maruf hale getiren olduğunu ispat edemediği gibi davalı ile davacı arasında adi ortaklık ilişkisi bulunması nedeniyle derma es isminin davalı tarafından da müşterek kullanım hakkının mevcudiyeti nedeniyle davalının daha önce yaptığı marka başvurusu sonucu TÜRKPATENT nezdinde gerçekleştirdiği marka tescilinden doğan öncelik hakkı karşısında dava konusu markanın hükümsüzlüğü mümkün olamayacağından yerel Mahkemece davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davacı şirketin 14 yıldır güzellik ve estetik alanında aralıksız faaliyette bulunduğunu, Tokat İli'nde derma es ismi ile tanındığını, davacı şirketin tek ortaklı olduğunu, davacı şirketin tek ortağı olan...'ün davalı ile 2013 yılında derma es ismi ile adi ortaklık kurduğunu, ...'ün rızası olmadan iş yeri terk evrağı imzalandığını, adi ortaklıktan çıkarıldığını, davalının kötü niyetli olarak derma es ismini marka olarak tescil ettirdiğini, davacı iddialarının irdelenmediğini, bilirkişi raporu alınmadığını, davacının iddiasının dosyadaki deliller ile sabit olduğunu, tanık beyanlarının açık olduğunu, davacının kendi ihdas ettiği ve meşhur ettiği markayı kullanma hakkı bulunduğunu, davanın reddi kararının ve gerekçesinin doğru olmadığını, Bölge Adliye Mahkemesi kararının da isabetli olmadığını, adi ortaklık ilişkisi bir an için olsa bile bu durumda adi ortaklardan her birinin muvafakatı ile ancak marka tescili gibi önemli yönetim işinin yapılabileceğini belirterek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, davalı adına tescilli markanın hükümsüzlüğü, sicilden terkini, markaya tecavüzün men'i istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, davalı adına tescilli markanın hükümsüzlüğü, sicilden terkini, markaya tecavüzün men'i istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (6769 sayılı Kanun) 6 ncı maddesinin üçüncü fıkrası ile 25 inci maddesinin birinci fıkrası.

3. Değerlendirme

1.Marka tescilinde nispi ret nedenleri dava tarihinde yürürlükte bulunan 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinde düzenlenmiş olup aynı Kanun'un 25 inci maddesinin birinci fıkrasına göre 6 ncı maddedeki nispi ret nedenleri aynı zamanda hükümsüzlük nedeni olarak kabul edilmiştir. Bu durumda, 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin üçüncü fıkrasındaki, "Başvuru tarihinden veya varsa rüçhan tarihinden önce tescilsiz bir marka veya ticaret sırasında kullanılan bir başka işaret için hak elde edilmişse, bu işaret sahibinin itirazı üzerine, marka başvurusu reddedilir." ifadesiyle yerini bulan gerçek hak sahipliğine dayanan nispi ret nedeni aynı zamanda hükümsüzlük nedeni olarak değerlendirilecektir.

2.Somut olayda davacı şirketin 2004 yılında kurulduğu, kurulduğu tarihten beri "Derma Es" ibaresini ticaret unvanı olarak kullandığı, estetik ve güzellik alanında faaliyette bulunduğu, "Derma Es" ibaresinin ticaret unvanı olarak kullanılmasının aynı zamanda markasal kullanım niteliği taşıdığı, "Derma Es" ibaresini ticaret unvanı olarak estetik ve güzellik alanında 2004 yılından beri kullananın, yani, gerçek hak sahibinin davacı şirket olduğu, davacı şirketin ortağı... ile ortak işletme işleten davalının bu durumu bildiği, buna rağmen dava konusu 2016/35608 tescil sayılı "derma-es" ibareli markayı kendi adına tescil ettirdiği anlaşılmış olup yukarıda anılan Kanun hükümleri çerçevesinde davanın kabulüne (tüm talepler yönünden) karar verilmesi gerekirken hatalı değerlendirmeyle, yazılı şekilde hüküm kurulması isabetli olmamış, bu nedenle istinaf başvurusunu reddeden Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı yararına bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2.İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

16.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7176, Karar No: 2014/15366, Tarih: 04.07.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/7176 E.  ,  2014/15366 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Adana 3. İş Mahkemesi

Tarihi : 31/12/2013

Numarası : 2011/964-2013/1013

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı, davalı ile yaptığı iş sözleşmesi doğrultusunda davalı tarafından Kuzey Irak’a götürüldüğünü ve Kuzey Irak’ta Kellogg Brown&Root isimli yabancı şirket işyeri yemekhanesinde çalıştırıldığını, davalı işçisi olarak 15/08/2003-15/09/2010 tarihleri arasında çalıştığını, iş sözleşmesine göre net ücretinin 1.500 $ olduğunu, davalı işyerinde haftanın 7 günü günde 12 saat çalıştığını, fazla mesai ücretlerinin ödenmediğini, 6 ay 15 günlük izin hakkını kullanmak üzere Türkiye’ye gönderildiğini, günde 1,5 saat ara dinlenme hariç günde 10,5 saat çalışmasına rağmen 18 saatlik fazla çalışma ücretinin ödenmediğini, hafta tatilindeki 10,5 saatlik çalışma karşılığı hafta tatili ücretinin ödenmediğini, iş sözleşmesinin feshi nedeniyle kıdem ve ihbar tazminatının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin, fazla çalışma ve hafta tatili ücreti alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı, davalı şirketin Amerikan ordusunun Irak’taki kamplarını inşa eden ve işleten K.. B..&R.. İnt.Co.isimli şirketin uzmanlık gerektiren bazı işleri ile ilgili ihaleler aldığını, 2004 yılı itibariyle Irak’taki tüm faaliyetlerine son verdiğini, davalı şirketin ayrılma kararı üzerine K... B...&R.. İnt.Co. şirketinin daha önce davalı şirkete verdiği ihaleleri doğrudan davalı şirketin o işleri yapan alt taşeronlarına vermeye başladığını, davalı şirketin davacının çalıştığını iddia ettiği tarihte Irak’ta faaliyet göstermediğini, davacıyı Irak’ta istihdam etmesinin mümkün olmadığını, davacının delil olarak sunduğu belgelerde yer alan S..ibaresinin müvekkili şirketi değil S.. G.. C...isimli Irak’ta kurulmuş bir şirketi ifade ettiğini, davacının davalı şirketten tamamen bağımsız bu Irak şirketiyle bağlantılı olarak çalışmış gözüktüğünü, davacının sadece isim benzerliğine bağı olarak davalı şirkete dava açtığını, Irak’ta kurulmuş bağımsız bir şirketin eylemlerinden dolayı Türkiye’de kurulmuş davalı şirketin Türk hukukuna göre sorumlu tutulmasının mümkün olmadığını, davacının ITT International T..And T.. C.. isimli şirket ile iş akdi imzaladığını, maaşlarının bu şirket tarafından yapıldığını, davalı şirketin davacının işvereni olmadığını, İstanbul 4. İş Mahkemesinin 2010/713-720 E. sayılı dosyalarından emsal husumetten ret kararı verildiğini, bu kararlarda dikkate alınarak davalı şirket açısından davanın husumetten reddine karar verilmesini talep ettiklerini savunmuştur.