muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/5054, Karar No: 2023/4348, Tarih: 24.03.2023

“(1) İşkolları bu Kanuna ekli (1) sayılı cetvelde gösterilmiştir.

(2) Bir işyerinde yürütülen asıl işe yardımcı işler de, asıl işin girdiği işkolundan sayılır.

(3) Bir işkoluna giren işler, işçi ve işveren konfederasyonlarının görüşü alınarak ve uluslararası normlar göz önünde bulundurularak Bakanlıkça çıkarılacak bir yönetmelikle belirlenir.”

3. 6356 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesinin gerekçesinin ilgili kısmı şöyledir:

“...Bir işyerinin girdiği işkolu bu işyerinde yürütülen asıl işe göre belirlenir. İşyerindeki yardımcı işler de asıl işin dâhil olduğu işkolundan sayılır. Bir işyerinde yürütülen yardımcı işin alt işveren tarafından üstlenilmesi halinde, bu ... artık asıl işveren yönünden yardımcı ... olarak kabul edilemez. Bu işler alt işveren bakımından asıl ... kabul edilir ve işkolu buna göre belirlenir. ...”

4. 6356 sayılı Kanun’un “İşkolunun tespiti” kenar başlıklı 5 inci maddesi ise şu şekildedir:

“(1) Bir işyerinin girdiği işkolunun tespiti Bakanlıkça yapılır. Bakanlık, tespit ile ilgili kararını Resmî Gazete’de yayımlar. Bu tespite karşı ilgililer, kararın yayımından itibaren on beş gün içinde dava açabilir. Mahkeme iki ay içinde kararını verir. (Ek cümle: 12/10/2017-7036/29 md.) Karar hakkında istinaf yoluna başvurulması hâlinde bölge adliye mahkemesi iki ay içinde kararını verir. (Değişik cümle: 12/10/2017-7036/29 md.) Bu karara karşı temyiz yoluna başvurulması hâlinde Yargıtay, uyuşmazlığı iki ay içinde kesin olarak karara bağlar.

(2) Yeni bir toplu ... sözleşmesi için yetki süreci başlamış ise işkolu değişikliği tespiti bir sonraki dönem için geçerli olur. İşkolu tespit talebi ve buna ilişkin açılan davalar, yetki işlemlerinde ve yetki tespit davalarında bekletici neden sayılmaz.

(3) İşkolu değişikliği yürürlükteki toplu ... sözleşmesini etkilemez.”

5. 19.12.2012 tarihli ve 28502 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren İşkolları Yönetmeliği’nin 4 üncü maddesinin birinci fıkrası da şöyledir:

“Bir işyerinin hangi işkoluna girdiği konusunda anlaşmazlık çıkması halinde, ilgililerin başvurusu üzerine, işkolu, o işyerinde yürütülen işin niteliğine göre Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığınca belirlenir. Bakanlık tespit ile ilgili kararını Resmî Gazete’de yayımlar. Bu tespite karşı ilgililer, Sendikalar ve Toplu ... Sözleşmesi Kanununun 5 inci maddesine göre kararın yayımından itibaren onbeş gün içinde dava açabilir.”

6. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

6. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

24.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/31852, Karar No: 2018/20374, Tarih: 26.11.2018

**4. Ceza Dairesi         2014/31852 E.  ,  2018/20374 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Olay tarihinde mağdurun, sanığın baldızı ile nişanlı olduğu ve hep birlikte kayınvalidesinin evinde misafirlikte bulundukları, aralarındaki bir meseleden dolayı sanık ile mağdurun tartıştığı, sanığın tartışma esnasında ele geçirilemeyen bıçağı mağdura göstererek "vuracağım" demek suretiyle tehdit ettiğinin iddia edilmesi ve sanığın savunmasında, suç tarihinde mağdur ile tartıştığını, o esnada meyve yendiği için meyve bıçağını olayın siniri ile elinde tutup mağdura gösterdiğini belirtmesi karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre TCK’nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

Kanuna aykırı ve sanık ...'ın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki bozma düşüncesi yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 26/11/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8725, Karar No: 2013/7434, Tarih: 01.07.2013

**5. Ceza Dairesi         2012/8725 E.  ,  2013/7434 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet, görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Görevi kötüye kullanma suçundan mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

İddianame ve ek iddianamelerde, suç tarihlerinde S.S. Susurluk ve Köyleri Yaş Sebze ve Meyve Pazarlama Kooperatifinin başkanı olan sanık ...'in kendi şahsi borcuna ilişkin olarak kooperatifin asıl borçlu, kendisi ve kooperatif üretim sorumlusu ...'ın ise kefil olarak gösterildiği 5400 USD bedelli senetle ilgili olarak senet alacaklısı ... Konserve A.Ş. tarafından gerçekleştirilen icra takibi sırasında, tanık ... ...'in borçlusu olduğu 11.000 TL bedelli senedi bu şahsi borcu nedeniyle temlik ettirmek suretiyle, kooperatifte sayman olarak görev yapan diğer sanık ... ile birlikte zimmet suçunu işlediklerinin iddia edilmesi karşısında; suç tarihlerinde kooperatif üretim sorumlusu olarak görev yapan ve suçlamalara konu 5400 USD bedelli senette kefil sıfatıyla imzası bulunan tanık ...'nın beyanlarında, bu senedin kooperatif adına düzenlenmesine rağmen alınan tohumların sanık ...'in kişisel borcuna karşılık olarak ... Tarım isimli işyerinde ... ... isimli şahsa teslim edildiğini belirtmiş olmasına göre adı geçen ... ... isimli şahsın ve ... Konserve A.Ş. yetkililerinin tanık sıfatıyla beyanlarına başvurulması ve temlik işleminde kullanılan sanık ...'in alacaklısı olduğu 11.000 TL'lik senetle ilgili olarak dinlenen senet borçlusu tanık ...'ın duruşmadaki beyanı ile sanık ... ile aralarında herhangi bir borç ilişkisi olmadığını ve bu senedi kooperatife olan borcu nedeniyle imzaladığı yönündeki talimatla alınan beyanları arasındaki çelişkiler giderilip, bahse konu 11.000 TL bedelli senetle ilgili olarak sanık ...'ın kooperatife borcu bulunup bulunmadığı hususunda kooperatif kayıtlarının incelenmesi suretiyle bilirkişi raporu aldırılmasından sonra, sanıkların hukuki durumlarının ayrı ayrı tayin ve takdiri gerekirken, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle her iki sanığın da tüm eylemlerinin görevi kötüye kullanma suçunu oluşturduğunun kabulüyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Hükümden sonra, 19/12/2010 tarihinde yürürlüğe giren 6086 sayılı Yasanın 1. maddesi ile TCK'nın 257/1-2. madde-fıkralarında yer alan “kazanç” sözcüğünün “menfaat” olarak değiştirilmesi ve bu fıkralarda öngörülen cezaların alt ve üst sınırlarının indirilmesi karşısında TCK'nın 7/2. madde-fıkrasındaki “suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur” hükmü gözetilerek, sanıkların hukuki durumlarının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 01/07/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7963, Karar No: 2013/18224, Tarih: 03.12.2013

**11. Ceza Dairesi         2013/7963 E.  ,  2013/18224 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik ve 6197 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : 1-Mahkemenin el konulan eşyalarla ilgili bir karar vermediği 2007/626-2007/709 sayılı kararı,

2-El konulan eşyaların geri verilmesi talebinin reddi

Hükmolunan cezanın süresine göre sanık müdafiinin, incelemenin duruşmalı olarak yapılması isteminin, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 318. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

I-) Sanık müdafiinin, 30.12.2008 gün ve 2007/626-709 esas-karar sayılı ek karara yönelik temyizi üzerine yapılan incelemede;

Sahte mezuniyet belgesi ile aldığı ruhsata dayanarak eczane açıp, bir süre işleten sanığa ait işyerinde yapılan arama sonunda tıbbi ilaç ve belgelere el konulduğu, bunların bir kısmının (kullanılabilecek ilaç vs) yeddiemin olarak Kayseri İl Sağlık Müdürlüğüne, İl Sağlık Müdürlüğünce de Kayseri Eğitim ve Araştırma Hastanesine teslim edildiği, bir kısım belgelerin ise adli emanette olduğu, sanık hakkında gümrük kaçağı ilaçlarla ilgili olarak Kayseri 1. Asliye Ceza Mahkemesine 2007/747 esas sayılı ile kaçakçılık suçundan, ele geçen sağlık karneleri ve kesik ilaç küpürleri ile ilgili olarak ise dolandırıcılık ve sahtecilik suçlarından Kayseri l. Ağır Ceza Mahkemesine 2008/182 esas sayılı ile davalar açıldığı ve bu davaların derdest olduğu, iadesi talep edilen eşyaların bu davaların da konusu olabileceği anlaşılmakla, sanık müdafiinin el konulan tıbbi ilaç, araç ve gereçlerin iadesi talebinin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle 30.12.2008 gün ve 2007/626-709 esas-karar sayılı ek kararın ONANMASINA,

II-)Sanık müdafiinin, “resmi belgede sahtecilik” suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyizine gelince;

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1- )6197 sayılı Eczacılar ve Eczaneler Hakkında Kanun'un 20’nci maddesine ve 181 sayılı Sağlık Bakanlığı'nın Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin

1- )6197 sayılı Eczacılar ve Eczaneler Hakkında Kanun'un 20’nci maddesine ve 181 sayılı Sağlık Bakanlığı'nın Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin

43 üncü maddesine dayanılarak hazırlanmış olan “Eczaneler ve Eczane HizmetleriYönetmeliğinin “Eczane Açmanın Usul ve Esasları” başlıklı İkinci Bölümünün “Başvuru ve Belgeler” başlıklı 5. maddesinde, başvuru sırasında ibrazı gerekli belgelerin sayıldığı, maddenin l/b bendinde “Sağlık Bakanlığı'nca tescil edilmiş eczacılık diplomasının aslı veya noterce tasdikli sureti”nden bahsedildiği, dosyada fotokopileri bulunan suça konu mezuniyet belgesinde, Sağlık Bakanlığı'nın tescil işleminin bulunduğuna dair bir kayda rastlanmadığı, aslı adli emanette bulunan suça konu belgenin mahkemece özelliklerinin tutanağa geçirilmesi suretiyle incelenmemiş olması nedeniyle, belge aslında Sağlık Bakanlığı'nın tescilinin bulunup bulunmadığının anlaşılmadığı, ayrıca Gazi Üniversitesi Eczacılık Fakültesi Dekanlığınca gönderilen örnek “Geçici Mezuniyet Belgesi” ile Kayseri İl Sağlık Müdürlüğünden temin edilen bir başka eczacının, eczane açma ruhsatı almak için başvuruda bulunduğu sırada ibraz ettiği, aynı Fakülteden alınmış 05 Ağustos 2005 tarihli emsal “Geçici Mezuniyet Belgesi"nin formatının, suça konu sahte mezuniyet belgesinden tamamen farklı olması da gözetilerek Gazi Üniversitesi Eczacılık Fakültesinden, suça konu belgenin üzerindeki tarih olan 2002 yılındaki mezuniyet belgesi formatının nasıl olduğu sorularak bir örneğinin gönderilmesinin istenilmesi, adli emanetteki suça konu belge getirtilip incelenerek özelliklerinin tutanağa geçirilmesi, belgede Sağlık Bakanlığının tescilinin bulunup bulunmadığının tespiti, tescil işleminin bulunmadığı belirlenirse, Kayseri İl Sağlık Müdürlüğü'nden, Yönetmeliğin amir hükmüne rağmen Bakanlık tescil işlemi bulunmayan mezuniyet belgesinin, eczane açma ruhsatı verilmesine niçin esas alındığı hususu ile eczane açma ruhsatı almak için başvuruda bulunulduğunda, diploma ya da mezuniyet belgesinin geçerliliğinin, kaynağından mutad olarak araştırılmasının gerekip gerekmediği, Gazi Üniversitesi Fezacılık Fakültesi Dekanlığından gelecek cevaba göre, 2002 yılındaki Mezuniyet Belgesi örneğinin, suça konu mezuniyet belgesi formatından çok farklı ve dosyadaki örnek ve emsal belge gibi olduğunun anlaşılması halinde, hemen dikkat çekecek nitelikte olan bu farklılığın araştırılmama sebeplerinin sorulmasından sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini, belgede sahtecilik suçlarında aldatma yeteneğini takdir edecek olanın hakim olduğu da gözetilerek, iğfal kabiliyeti yönünden belgenin incelenmesi ve denetime olanak verecek biçimde aslının dosya içerisinde bulundurulması gerektiği gözetilmeden, eksik soruşturmayla yazılı şekilde karar verilmesi,

2- )Suça konu belgenin dosyada delil olarak saklanması yerine, TCK.nun 54. maddesi gereğince müsaderesine karar verilmesi,

3- )Kabule göre de;

2- )Suça konu belgenin dosyada delil olarak saklanması yerine, TCK.nun 54. maddesi gereğince müsaderesine karar verilmesi,

3- )Kabule göre de;

Suça konu “mezuniyet belgesi” esas alınarak birden fazla sahte belge düzenlenmesine sebebiyet verilmiş olması nedeniyle sanık hakkında teselsül hükmünün uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu nedenle yerinde görüldüğünden resmi belgede sahtecilik suçundan verilen mahkumiyet hükmünün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Kanunun 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 03.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11545, Karar No: 2013/8421, Tarih: 10.09.2013

**5. Ceza Dairesi         2012/11545 E.  ,  2013/8421 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : Beraet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

27/03/2009 tarihli müfettiş raporunda, 2255 sayılı ... Tarım Kredi Kooperatifi müdür yardımcısı ve müdür vekili olarak görev yapmakta olan sanığın, suç tarihinde ..... isimli ortaktan tahsil edilmesi gereken 6.417,58 TL'yi gider hesaplarından karşıladığı ve yine aynı ortağa ait tahsilatı 29/03/2007 tarihinde yapmasına rağmen valör tarihini 01/10/2003 olarak girerek 1.557,57 TL eksik faiz tahsil etmek suretiyle kooperatifi 7.975,15 TL zarara uğrattığı tespitinde bulunulduğu, soruşturma evresinde aldırılan 16/07/2009 tarihli bilirkişi raporunun da bu hususu teyit ettiği, sanığın müfettişe sunduğu 25/03/2009 tarihli yazılı savunmasında eylemi gerçekleştirdiği beyanında bulunduğu ve 25/02/2009 tarihli tahsilat fişi ile kooperatif zararını faizi ile birlikte ödediği, böylece yüklenen suçun tüm unsurlarıyla oluştuğu anlaşılmakla, fiili duruma aykırı saptamalar içeren bilirkişi raporuna itibar edilmek ve dosya kapsamı ile oluşa uygun düşmeyen gerekçelere yer verilmek suretiyle yazılı şekilde beraet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10/09/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/23329, Karar No: 2014/8137, Tarih: 24.04.2014

**6. Ceza Dairesi         2011/23329 E.  ,  2014/8137 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2009/120672

MAHKEMESİ : Susurluk Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 30/12/2008

NUMARASI : 2008/260 (E) ve 2008/355 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık S.. A..'ın adli sicil kaydında, tekerrüre esas eski hükümlülüğü bulunduğu ve koşulları oluştuğu halde, hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-) Suçun birlikte işlenmesi halinde, faillerden birisi veya birkaçı iade veya tazmin yükümlülüğünü yerine getirirse diğer suç ortakları bu yerine getirmeye karşı çıkmadıkları takdirde o kimselerin de etkin pişmanlık hükümlerinden yararlanabilecekleri, sanık S.. A..'ın kovuşturma aşamasında yakınanın zararını giderdiği somut olayda, her iki sanık hakkında 5237 sayılı Yasanın 168. maddesiyle uygulama yapılması gerekirken, sadece herhangi bir ödemede bulunmayan sanık S.. K.. hakkında etkin pişmanlık hükmünün uygulanması,

2-) Sanıkların kahvehanede yapılan bir konuşma sırasında, üçüncü bir kişiden yakınanın kavak ağaçlarının dikili olduğu yeri öğrendikleri, sanık S.. K..'nın traktör ve motorlu testere temin ettiği, diğer sanık S.. A..'ın da yakınanın arazisinden kestiği ağaçları sanık Salahattin'in iş yerini getirdiği olayda; sanık Salahattin'in suçun işlenmesinden önce yardımda bulunarak icrasını kolaylaştırdığı ve bu nedenle hakkında 5237 sayılı Yasanın 39/2. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde anılan Yasanın 38. maddesiyle uygulama yapılması,

3-) Susurluk Adli Emanetinin 2008/63 sırasında kayıtlı eşya hakkında karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık S.. K.. savunmanı ile sanık S.. A..'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 24.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1651, Karar No: 2014/22294, Tarih: 30.06.2014

**9. Hukuk Dairesi         2013/1651 E.  ,  2014/22294 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SAKARYA İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 22/11/2012

NUMARASI : 2010/285-2012/1121

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı ve ihbar tazminatı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, 05.09.2005 tarihinde davalı şirkette boya işçisi olarak hizmet akdi ile çalışmaya başladığını, davalı şirketin merkezi İstanbul'da olmasına rağmen, ihale ile iş aldığı T. firmasına ait işyerinde çalıştığını, davalı firma yetkililerinin işyerinde çalışan kendisinin de içinde olduğu işçileri gruplar halinde 28.02.2010 günü toplayarak iş akitlerinin fesih edildiğini, artık işe gelmemelerini kendilerine yeni iş bulmalarını bildirdiklerini, aynı şekilde ihale ile iş aldıkları T. firması ile aralarındaki sözleşmenin de sona erdiğini, ilk mesai gününden itibaren bu firmaca da işyerine alınmayacaklarını tebliğ ettiklerini, bu tarihten sonra işyerine gittiğinde davalı firmaya ait işyerinde muhatap bulamadığını, çalışmakta oldukları işyerinin bulunduğu T. firması görevlileri tarafından da davalı firma elemanı olduklarından bahisle işyerine alınmadıklarını, telefonla ulaştıkları işveren firma yetkilerinin kendilerine iş akitlerinin sona erdirildiğini bu nedenle başlarının çaresine bakmaları kendilerine söylediklerini, en son 925.00 TL net maaş almakta olmasına rağmen, asgari ücret üzeri olan kısmı elden kendilerine verilerek resmi kayıt ve bildirgelerde eksik ücretin işveren tarafından gösterildiğini, çalıştığı döneme ilişkin kıdem tazminatını alamadığı gibi, iş akdinin feshinde kendisine bildirim öneli veya buna ilişkin ihbar tazminatı da verilmediğini iddia ederek, fazlaya ilişkin talep ve dava hakkı saklı kalmak kaydı ile; fesih tarihi olan 28.02.2010 tarihinde itibaren işleyecek en yüksek mevduat faizi ile birlikte 4,625 TL kıdem tazminatı ile 925.00 TL ihbar tazminatının tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının istifa etmek sureti ile işten ayrıldığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, dosyada bulunan ve istifa yazısı olarak davalı tarafça kabul edilen belgede ne amaçla verildiği sonucunun neyle ilgili olduğu belirtilmediğinden yasa gereği şüpheden uzak ve açık bir beyan ve işten ayrılmaya ilişkin olarak belge kabul edilemeyeceğinden bu durumda davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili yasal süresi içinde temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.