muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/3068, Karar No: 2024/4786, Tarih: 06.06.2024

2.Davacı murisin tereke temsilcileri vekili temyiz dilekçesinde özetle; genel kurul toplantısı yapılması için alınan 19.11.2018 tarihli müdürler kurulu kararının yok hükmünde/ batıl olduğunu düşündüklerini, davaya konu edilen 19.11.2018 tarihli genel kurul toplantısında, genel kurula çağrı ve ilan yapılması yönünde müdürler kurulu başkanının izni ve bilgisi olmaksızın toplantı kararları alındığını, bir limited şirkette müdürler kurulunu müdürler kurulu başkanının toplantıya çağırabileceğini, diğer müdürlerin doğrudan müdürler kurulunu toplantıya çağırma yetkisinin bulunmadığını, genel kurul toplantısı yapılması ve çağrı ile ilan için alınan 19.11.2018 tarihli müdürler kurulu kararının yok hükmü taşıdığını, bu karara dayanılarak yapılan genel kurulda alınan kararların da yok hükmünde/batıl olduğunu, aynı gün, aynı kişilerin katıldığı üç ayrı şirketin müdürler kurulu toplantısının ilan edildiğini, şirketlerden ikisinin merkezi Konya’da birinin Mut’ta olduğunu, bu durumun bile söz konusu müdürler kurulu toplantılarının fiilen yapılmadığını ispatladığını, 19.11.2018 tarihinde yapılan toplantının müdürler kurulu toplantısı olarak ilan edildiğini, toplantı ortaklar kurulu toplantısı ise; bilirkişi raporuna göre 6102 sayılı Kanun’da ortaklar kurulu genel kurulu toplantıya çağırabilecek kişiler arasında sayılmadığını, zaten ortaklar kurulunun limited şirketlerde genel kuruldan farklı bir organ olmayıp 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nda (6762 sayılı Kanun) genel kurul yerine kullanıldığını, 19.11.2018 tarihinde yapılan toplantı müdürler kurulu toplantısı ise bilirkişi raporuna göre söz konusu müdürler kurulu toplantısına çağrının müdürler kurulu başkanı tarafından yapılmış olması gerektiğini, ancak dava dosyası içerisinde müdürler kurulu toplantısına ilişkin olarak müdürler kurulu başkanı tarafından müdürlere çağrı yapılıp yapılmadığı, yapıldı ise çağrının kim tarafından yapıldığı ve hangi müdürlere çağrı yapıldığı hususunda herhangi bir bilgi veya belge söz konusu olmadığını, bilirkişilerin tespit ve kanaatleri çerçevesinde 19.11.2018 tarihli toplantıda alınan kararların butlanına veya yok hükmünde olduğuna karar verilmesi gerektiğini, genel kurul için Türkiye Ticaret Sicili Gazetesinde 22.11.2018 tarihinde ilan yapıldığını, ilan ile genel kurul toplantısı arasında 15 gün değil, 14 gün süre olduğunu, bu nedenle 07.12.2018 tarihinde yapılan genel kurul toplantısı çağrı ve ilanın Kanuna aykırılık taşıdığını, çağrının şirket internet sitesinde yayınlanmadığını, şirket ana sözleşmesinin 7. maddesine göre; şirkete ait ilanların 6762 sayılı Kanun’un 37 nci maddesi hükümleri saklı kalmak şartıyla şirket merkezinin bulunduğu yerde en az bir gazete ile asgari yedi gün evvel yapılacağını, bu şekilde bir çağrı ve ilan bulunmadığını, toplantı günü ile gündem ve ilanın ortaklara iadeli taahhütlü mektupla bildirilmediğini ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, müdürler kurulu kararının yok hükmünde olduğunun tespiti, genel kurul kararının yok hükmünde olduğunun tespiti, genel kurul kararının iptali, şirket müdürlerinin yetkisinin kaldırılması, şirkete müdür atanması istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 6102 sayılı Kanun'un 617, 622, 624, 416, 445 inci maddeleri, 446 ncı maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi, 447 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacının mirasçıları ..., ..., ... vekili ile murisin tereke temsilcileri vekilince temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davacı mirasçıları ..., ..., ...'a yükletilmesine,

Temyiz harcı davacı tereke temsilcilerinden peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

DAVACI MİRASÇILARI ...,
Yargıtay — Esas No: 2019/4966, Karar No: 2020/1618, Tarih: 04.03.2020

**10. Ceza Dairesi         2019/4966 E.  ,  2020/1618 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ... 26. Asliye Ceza Mahkemesi 2- Mahkûmiyet: 10/03/2015 – 2014/874 esas ve 2015/210 karar

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması nedeniyle mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Sanığın duruşmada, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında kendisine verilen randevu tarihi olan 04/08/2014 tarihinde mazeretli olduğunu bildirir rapor sunduğu ve Mahkemece de sağlık raporunun teyiden getirtildiği halde rapora neden itibar edilmediğinin gerekçeli kararda tartışılmadan, mahkûmiyet kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 04.03.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4005, Karar No: 2017/5964, Tarih: 01.11.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/4005 E.  ,  2017/5964 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 15/01/2016 tarih ve 2015/361-2016/16 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkillerinden ... ile davalının, diğer müvekkili olan ...ni kurduklarını, ancak ilerleyen zamanda ortaklar arasında uyuşmazlık çıkınca müvekkili ...'nın davalının 25.000 TL nominal bedelli şirket hisselerini 22.08.2014 tarihinde noterden limited şirket pay devri sözleşmesi ile satın aldığını, tarafların şirket kayıtlarına işlenmemiş ve resmi bilançolarında gözükmeyen borçları işbu devir sözleşmesinin haricinde tuttuklarını, devir sözleşmesi öncesi ... Asliye Ticaret Mahkemesinin 2013/509 E. sayılı dosyası ile görülen ve nizalı olup şirket kayıt ve bilançolarına yansımayan 2012 yılından kalma borca yönelik dava nedeni ile müvekkillinin o davanın alacaklısı ... Tekstil San. ve Tic. A.Ş. ile haricen anlaşarak 56.422,59 TL olan borcu tüm faiz dava masraf ve avukatlık ücretleri dahil olmak üzere 45.000 TL ödeyerek kapatmak üzere 18.03.2015 tarihli sulh protokolü yaptığını beyan ederek bu alacağın yarısı olan 22.500 TL alacağın tespiti ve davalının elindeki 27.000 TL bedelli çek ile takas ve mahsup edilmesine, bu olmadığı takdirde alacağın dava tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, ... Teks. San. Tic. Ltd. Şti.'deki hisse payını ... Noterliği'nin ... yevmiye sayılı limited şirket pay devri sözleşmesi ile şirketin tüm aktifine ve pasifine ilişkin tüm hak ve borçlarıyla birlikte davacı ...'ya devrettiğini, davacının kötüniyetli olduğunu bildirerek açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, noterde düzenlenen 22/08/2014 tarihli limited şirket pay devri sözleşmesi incelendiğinde, ''..Ben ..., payını devir eden ... isimli kişinin beyanında yazılı olduğu şekilde, adı geçen şirketteki 25.000,00 TL payını bütün aktif ve pasifiyle, hukuki ve mali yükümlülükleriyle birlikte 25.000,00 TL bedel karşılığında devir aldım. Devir bedelini kendisine nakden ve tamamen ödedim...'' düzenlemesinin olduğu, hisse devir sözleşmesinde davalı ...'ın davacı ...'ya şirketteki hissesini bütün aktif ve pasifiyle devir ettiği, davacı ...'nın bütün aktif ve pasifiyle davalının devir ettiği hisseyi devir aldığı anlaşılmakla, hisse devir sözleşmesinden önceki şirket borçlarından davalının sorumlu olmayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacılar vekili temyiz etmiştir.

Kararı davacılar vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, limited şirket ortaklarının kural olarak şirket borçlarından şahsen sorumlu tutulamayacak olmasına, davanın tarafı olan gerçek kişiler arasında düzenlenen pay devri sözleşmesinde, gerek hissesini devreden davalı ...'ın devir tarihinden önceye ait şirket borçlarını üstlendiğine ve gerekse de hisseyi devralan davacı ...'nın, sözleşmenin tarafı olmayan üçüncü kişi davacı şirket lehine şartta bulunduğunun söylenemeyecek olmasına göre, davacı şirket vekilinin temyiz itirazının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Dava, limited şirket pay devri nedeniyle davalıya kısmen borçlu olmadığının tespiti ile fazla ödemenin iadesi istemine ilişkindir. Davanın tarafı gerçek kişiler arasında düzenlenen pay devir sözleşmesinde, davalı ...'ın devir konusu paylarının değerinin, bir başka söyleyişle, davacı ... tarafından ödenecek pay devir bedelinin, devir tarihi itibariyle şirket bilançosuna ve kayıtlarına yansıyan şirket özvarlığı nazara alınmak suretiyle kararlaştırıldığı anlaşılmaktadır. Davacı ...'nın, işbu davadaki taleplerini, devir tarihinde şirket bilançosunda ve kayıtlarında görünmeyen bir borcun varlığının devir tarihinden sonra ortaya çıkması üzerine davadışı şirket alacaklısı ile sulh olarak 45.000 TL tutarındaki şirket borcunun kendisi tarafından ödenmesi iddiasına dayandırdığı nazara alındığında, pay devri karşılığında davalı ...'a fazla ödeme yapıldığını öne sürdüğünün kabulü gerekir. Bu durumda, mahkemece, şirket defter ve kayıtlarının devir tarihi itibariyle incelenerek, taraflar arasındaki pay devri sırasında şirketin kayıtlarına yansıtılmayan bir borcun var olup olmadığı ve bunun davacı ...'nın bilgisi dışında bulunup bulunmadığı saptanarak, az yukarda özetlenen iddia çerçevesinde bunun pay devir bedeline ve davacının ödediği tutara etkili olup olmadığının, devir sözleşmesindeki yazılı bedele yönelik olarak yine davacı tarafından öne sürülen muvazaa iddiasıyla birlikte değerlendirilmek suretiyle varılacak sonuca göre davacının menfi tespit ve tahsil talepleri hakkında bir karar verilmesi gerekirken eksik incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde davacı ...'nın davasının reddine karar verilmiş olması doğru olmamış, davacı ... vekilinin bu yöne ilişkin temyiz itirazının kabulüyle yerel mahkeme kararının anılan davacı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarida (1) nolu bentte açıklanan nedenle davacı şirket vekilinin temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı ... vekilinin temyiz itirazının kabulüyle hükmün anılan davacı yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,20 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacı şirketten alınmasına, 01/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1107, Karar No: 2017/6027, Tarih: 27.11.2017

**10. Ceza Dairesi         2015/1107 E.  ,  2017/6027 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içerisindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile aşağıda belirtilen dışındaki yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın uyuşturucu madde sattığına ilişkin edinilen bilgiler üzerine, sivil giyimli kolluk görevlilerinin sanıktan 15/12/2012 tarihinde 10 TL verip 0,7 gram esrar, 17/12/2012 tarihinde 10 TL verip 0,35 gram esrar ve 21/12/2012 tarihinde 10 TL verip 0,6 gram esrar aldıkları; kolluk görevlilerinin gerçek iradelerinin uyuşturucu madde satın alma değil, suç delilini elde etme olduğundan, somut olayda “uyuşturucu madde satma”nın gerçekleşmediği; böylece sanığın hareketlerinin bütünüyle “uyuşturucu maddeyi satışa arzetme” suçunu oluşturduğu gözetilmeden, üç kez uyuşturucu madde sattığı kabul edilerek sanık hakkında zincirleme suçla ilgili TCK'nın 43. maddesinin uygulanması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 27/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15844, Karar No: 2013/14238, Tarih: 19.09.2013

**19. Hukuk Dairesi         2012/15844 E.  ,  2013/14238 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi (Kadıköy 4.A.T.M.)

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı vek.Av.... gelmiş, diğer taraftan kimse gelmemiş olduğundan onun yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, davalı vekilinin yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 19.09.2013 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY GÖRÜŞÜ

Dava, garanti süresi içinde arızalanan ticari otomobilin misli ile değiştirilmesi ve 41 gün süren tamirat sebebiyle uğranılan kayıp olan 6.970 TL.tazminatın tahsili istemine ilişkindir.

Dosya içerisindeki bir kısım bilirkişi raporlarında araçta arızaya yol açan sorunların garanti kapsamında giderildiği ve devam etmediğinin bildirildiği, ilk bilirkişi raporu alındığında aracın 181.213 km.de olduğu, aracın kazaya karışıp karışmadığının tespit edilemediği belirtilmiştir.

Davalı vekili, aracın kaza yaptığını ve 700.000 km.yol yaptığını belirterek, aracın sigorta kayıtlarının da getirtilerek araç üzerinde keşif icrasıyla teknik yönden bilirkişi incelemesi yapılmasını istemiştir. Diğer yandan yargılama sırasında aracın motoru ve rengi değiştirilmiştir.

Bu durumda mahkemece, davalı vekilinin itirazları da dikkate alınarak aracın motorunun ve renginin değiştirildiği, arızanın giderildiği üzerinde durularak aracın kaza geçirip geçirmediğinin keşfen incelenip, bilirkişi kurulundan rapor alınarak, bu durumun aracın misli ile değişimi talebine etkisi tartışılarak sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile verilen kararın bozulması gerektiği düşüncesiyle Sayın Çoğunluğun görüşüne katılamıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2016/14593, Karar No: 2018/5737, Tarih: 26.09.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/14593 E.  ,  2018/5737 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada ... .... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 02.06.2016 tarih ve 2014/638-2016/291 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davalı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin "Meşhur ... Çiğ Köftecisi ... ve ... ... Usta ..." isimli markaları bulunduğunu, davalının 1 yıl öncesine kadar müvekkili ile olan franchise sözleşmesi gereğince faaliyet göstermekte olduğunu, çiğ köfte almayı tamamen kesen davalının müvekkiline ait tabela logonun kullanıldığı dükkanda kendi ürünlerini satmaya devam ettiğini, davalı tarafın gerek tabelada, işyerinde kullandığı ürünlerde ve gerekse internet sayfalarında müvekkilinin ürünlerini ve isimlerini taklit etmeye devam ederek müvekkilinin meydana getirdiği ve tanıttığı isimden haksız yere menfaat temin etmenin gayreti içinde olduğunu, davalının yapmış olduğu diğer üç adet marka başvurusunda da müvekkilinin markasını, logo/görsel ve terimsel olarak taklit ettiğini ileri sürerek 2014/00525 tescil numaralı "meşhur ... çiğköftecisi ... Usta" ibareli markanın müvekkilinin markasının taklidi olduğunun tespitine, marka tescil belgesinin hükümsüz sayılmasına, belgenin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın haksız ve hukuki dayanaktan yoksun olduğunu, müvekkilinin önceleri davalıdan mal almasının onun şubesi olduğu anlamına gelemeyeceğini ve davacının ticari faaliyetleriyle bir alakası olmadığını, müvekkilinin markası ile davacı markası arasında herhangi bir benzerlik bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın haksız ve hukuki dayanaktan yoksun olduğunu, müvekkilinin önceleri davalıdan mal almasının onun şubesi olduğu anlamına gelemeyeceğini ve davacının ticari faaliyetleriyle bir alakası olmadığını, müvekkilinin markası ile davacı markası arasında herhangi bir benzerlik bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının ... LAVAŞLARI ve ... şeklinde kendi ad ve soyadından oluşan markalarının davalı markası ile benzerlik ihtiva etmediği, bununla birlikte davacının bazı markaları ile davalının markasında MEŞHUR .... ÇİĞ KÖFTECİSİ kelimesinin ortak olduğu, ... ÇİĞ KÖFTECİSİ ibaresinin asıl marka olarak algılanacağı, kişi ad/soyadlarınının ikincil unsur olarak algılanacağı, davacının meşhur adıyaman çiğköftecisi ibareli ve lendi fotoğrafının bulunduğu markalar karşısında davalı markasının bu markaların devamı gibi algılanabileceği, tüketiciler nezdinde karıştırma ve iltibas riski doğacağı, özellikle davacının markasının tanınmış marka olması ve taraf markalarının kapsamındaki mal ve hizmetlerin aynı türden olması nedeniyle, markalar arasındaki küçük bir benzerliğin bile iltibas oluşturacağı, dava konusu markalar arasında 556 sy. KHK 8/1-b uyarınca benzerlik ve iltibas tehlikesi bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, davalı adına kayıtlı 2014/00525 sayılı markanın hükümsüzlüğüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 6,70 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, ....09.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/35465, Karar No: 2016/14948, Tarih: 12.04.2016

**19. Ceza Dairesi         2015/35465 E.  ,  2016/14948 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

6831 sayılı Kanun’un 82. maddesi gereği aksi sabit oluncaya kadar geçerli ve sanığın imzasını içeren suç tutanağında, sanığın odunluğunda 31.3.2010 tarihli tutanak tarihinden tahminen 1 ay önce kesilmiş 35 adet meşe kazık ve 6 adet kayın kerestesi bulunduğunun belirtilmesine, sanığın meşe kazıkları kendi tarlasından kestiğine savunmasına karşılık, tutanak mümzii ... ’ın 19.9.2012 tarihli keşifte alınan yeminli beyanında, keşifte de görüldüğü üzere sanığın tarlasında 1 adet meşe ağacı kesildiğini ve kurumuş vaziyette olduğunu oysa sanığın odunluğunda ele geçen emvalin yaş olduğunu tespit ettiklerini beyan etmesine, mahallinde yapılan keşif sonrası orman mühendisi bilirkişi raporunda ... mevkiinde ormandan kesilen 10 adet meşe dip köküyle, satılmış olması nedeniyle ele geçen emvalin karşılaştırmasının yapılamadığının belirtilmesine göre; sanığın tarlasından kesmediği anlaşılmakla birlikte nerden kesildiği tespit olunamayan kaçak orman emvalini bulundurmak eyleminin sabit olduğu ve ek savunma hakkı tanınmak suretiyle 6831 sayılı Kanun’un 108.maddesi uyarınca sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 12.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.