muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/5415, Karar No: 2019/11234, Tarih: 26.06.2019

**18. Ceza Dairesi         2017/5415 E.  ,  2019/11234 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kötü muamele

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşmesinden sonra, denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlenmesi nedeniyle açıklanmasına karar verilecek yeni hükmün, Yargıtay incelmesine tabi olacak ve kesinleşmesi halinde infaza verilecek hüküm olacağı, bu nedenle kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre ulaşılan sonuçların, iddia, savunma, tanık anlatımları ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığın eyleminin ve yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun, hangi gerekçeyle hangi delillere üstünlük tanındığının açık olarak gerekçeye yansıtılması ve bu şekilde cezanını şahsileştirilmesi gerekirken, açıklanan ilkelere uyulmadan, önceki karara yollama yapılmak suretiyle, Anayasa 141. ve 5271 sayılı CMK'nın 34, 223 ve 230. maddelerine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ...’ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak, başkaca yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 26/06/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14262, Karar No: 2015/12217, Tarih: 03.12.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/14262 E.  ,  2015/12217 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Ankara Batı 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/09/2015

NUMARASI : 2015/166-2015/225

DAVACI : A.. Ö..

DAVALILAR : Z.. Y.. - A.. Y.. - A.. G.. - C.. Y..

Taraflar arasındaki davada Ankara Batı Asliye Ticaret ve Ankara 3. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir.

Asliye Ticaret Mahkemesince, takibe konu bononun zamanaşımına uğraması nedeniyle yazılı delil başlangıcı hükmünde olduğunu belirterek görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

Asliye Hukuk Mahkemesince ise, uyuşmazlığın kambiyo senedinden kaynaklandığı gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6102 sayılı TTK'nın 5/1. maddesi uyarınca, ticari davalara bakmak görevi, asliye ticaret mahkemesine aittir. Ticari davalar, mutlak ve nispi ticari davalar olarak ikiye ayrılmaktadır. Nispi ticari davalar, TTK'nın 4/1. maddesinin ilk cümlesinde tarif edilen davalardır. Buna göre, her iki tarafın da "ticari işletmesiyle ilgili hususlardan kaynaklanan" hukuk davaları, ticari dava sayılmıştır. Mutlak ticari davalar ise, tarafların tacir olup olmadıklarına ve uyuşmazlığın tarafların ticari işletmeleri ile ilgili bulunup bulunmadığına bakılmaksızın yasa gereği ticari dava sayılan uyuşmazlıklardır. TTK'nın 4/1-a ve devamı bentlerinde yazılan uyuşmazlıklar ile diğer kanunlarda ticari dava olduğu belirtilen uyuşmazlıklar, mutlak ticari davalardır.

TTK'nın 4/1-a maddesinde, “TTK'da öngörülen” hususlardan kaynaklanan hukuk davaları, mutlak ticari davalar arasında sayılmıştır. Kambiyo senetleri, 6102 sayılı TTK'nın 670 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Bu nedenle, TTK'da düzenlenmiş olan kambiyo senedinden kaynaklanan hukuk davaları, mutlak ticari dava olup, aynı Kanunun 5/1. maddesi gereğince uyuşmazlığın asliye ticaret mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

Somut olayda dava, kambiyo senedi özelliklerini taşıyan bonodan kaynaklanmakta olup, TTK'nın 4/1-a ve 5/1 maddeleri gereğince, mutlak ticari dava niteliğindeki uyuşmazlığın ticaret mahkemesi tarafından çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Ankara Batı Asliye Ticaret Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 03/12/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3688, Karar No: 2017/8706, Tarih: 14.06.2017

**3. Ceza Dairesi         2017/3688 E.  ,  2017/8706 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kasten yaralama suçundan sanık ...'un, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2, 86/3-a, 62/1 ve 52/1-2. maddeleri uyarınca 3.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Pendik 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 03/01/2013 tarihli ve 2010/41 esas, 2013/6 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 05.05.2017 tarih ve 2017/2906 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 15.05.2017 tarih ve 2017/30089 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Sanığın 17/05/2007 tarihinde kasten yaralama şeklinde kabul edilen eyleminden dolayı, Pendik 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 12/02/2009 tarihli ve 2008/273 esas, 2009/133 sayılı kararı ile 5237 sayılı Kanun’un 86/2, 86/3-a, 62/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca 3.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar verildiği gözetilmeden, aynı sanık hakkında aynı eylem nedeniyle açılan ikinci davanın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/7. maddesi gereğince reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulmasında, isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; Pendik 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 03/01/2013 tarihli ve 2010/41 esas, 2013/6 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4.maddesinin (d) bendi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/7. maddesinde yer alan “Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa, davanın reddine karar verilir.” hükmü gereğince, sanık ... hakkında açılmış olan ikinci davanın REDDİNE, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE; 14.06.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8114, Karar No: 2012/2811, Tarih: 12.04.2012

**1. Ceza Dairesi         2011/8114 E.  ,  2012/2811 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No: 1/B - 2011/275087

MAHKEMESİ : Bursa 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ ve NO : 16/03/2011, 2010/349 (E) ve 2011/64 (K)

SUÇ : Kasten öldürme, kasten yaralama ve yaralamaya teşebbüs, 6136 sayılı Yasaya Muhalefet

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Sanıklar M. N. ve Faysal'a verilen ceza miktarlarına göre, müdafiilerinin duruşmalı inceleme isteminin CMUK.nun 318. maddesine göre reddine karar verilmiştir.

2-a) Sanık Burhan'ın kasten insan öldürmeye teşebbüs ve genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması, sanık M. N.'in mağdur Abdülhalim'i kasten öldürmeye teşebbüs, sanık Faysal'ın mağdur Abdülhalim'i kasten öldürmeye teşebbüs ve genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçlarından beraatlerine ilişkin mahkemece verilen 09.04.2009 gün ve 2008/312 esas, 2009/1 18 karar sayılı hükmün, temyiz edilmediğinden kesinleştiği,

b) Sanık M. N.'in, mağdur Ramazan'ı kasten yaralama suçundan mahkumiyetine ilişkin, mahkemece verilen 09.04.2009 gün ve 2008/312 esas, 2009/118 karar sayılı adli para cezası verilmesine ilişkin hükmün CMUK.nun 305. maddesi gereğince kesin nitelikte olduğu,

Gözetilmeden, yeniden kurulan ve hukuki değerden yoksun olan hükümler temyiz kapsamına dahil edilmemiştir.

3- Sanık Burhan'ın maktule Mukaddes'i kasten öldürme, sanık M. N.'in maktule Mukaddes'i kasten öldürme ve mağdur Ahmet'i kasten yaralama, sanık Faysal'ın 6136 sayılı Kanuna Muhalefet, mağdurlar Ramazan ve Ahmet'i kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlere hasren yapılan incelemede;

Mahkemece verilen 09.04.2009 gün ve 2008/312 esas, 2009/118 karar sayılı hüküm, sanıklar müdafii ve Cumhuriyet Savcısının temyizi üzerine, Dairemizin 30.06.2010 gün ve 9738/5079 sayılı bozma kararıyla ortadan kalktığından, mahkeme tarafından kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma, tanık anlatımları ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanıkların eylemlerinin ve yüklenen suçların unsurlarının nelerden ibaret olduğunun, hangi gerekçeyle hangi delillere üstünlük tanındığının açık olarak gerekçeye yansıtılması ve cezaların şahsileştirilmesi gerekirken, bu ilkelere uyulmadan sanık savunmaları, mağdur ve tanık beyanları ile diğer deliller ve dosyanın geçirdiği aşama özetlendikten sonra, bozulmakla ortadan kalkan hükme yollamada bulunulmasıyla yetinilmesi suretiyle, Anayasa'nın 141/3, CMK.nun 34 ve 230. maddelerine aykırı davranılması,

Usule aykırı olup, sanıklar müdafiileri ile Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin sair cihetleri incelenmeksizin öncelikle bu nedenlerle, CMUK.nun 321. maddesi uyarınca tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 12.04.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.

Usule aykırı olup, sanıklar müdafiileri ile Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin sair cihetleri incelenmeksizin öncelikle bu nedenlerle, CMUK.nun 321. maddesi uyarınca tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 12.04.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.

12.04.2012 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı Ö.Y.'ın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık B.. Y.. müdafii Avukat A. T.’ın yokluğunda 19.04.2012 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2014/6658, Karar No: 2014/18680, Tarih: 10.06.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/6658 E.  ,  2014/18680 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.Yerel mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki bilgi ve belgelere ve özellikle davacının, Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı'na bağlı Gündoğdu Kocaeli Rehabilitasyon Bakım ve Aile Merkezinde alt işveren nezdinde çalıştığı, davanın açılması sırasında muvazzaa iddiasında bulunmadığı gibi davacının çalıştığı işinalt işverene verilmesinde muvazaanın olmadığının anlaşılması karşısında davanın alt işverene karşı açılması gerekirken doğrudan asıl işveren hakkında açılan bu davanın bu nedenle husumet yönünden reddinin gerekirken esastan karar verilmesi kararın sonucu itibarı ile bozma sebebi yapılmayarak, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile sonucu itibari ile doğru olan kararın bu gerekçe ile ONANMASINA, 10.06.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1479, Karar No: 2013/1907, Tarih: 27.03.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/1479 E.  ,  2013/1907 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasfiyenin iptali, kooperatifin ihyası davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar ..., ...ve ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin sicilden terkin edilen... Yapı Kooperatifi'nin üyesi olduğunu, kendisine teslim edilen dairede yapım hatası bulunduğundan ... Sulh Hukuk Mahkemesi'nde açmış olduğu tazminat davasının yapılan yargılamasında kooperatifin ihyası için süre verildiğini ileri sürerek,... Yapı Kooperatifi'nin ihyasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, Dairemiz'in uyulan bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, ihya davasının kooperatifin yeniden tüzel kişiliğe kavuşmasını sağlayan bir dava türü olduğu, dava açmakta hukuki yarar bulunması, bunun için tam olmasa da kanaat uyandırıcı bazı delillerin varlığının aranması gerektiği, davacı ile kooperatif arasında uyuşmazlık bulunduğu, taraflar arasındaki ... Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2005/131 E. sayılı dosyasından bağımsız olarak davacının kooperatifin ihyasını istemekte hukuki yararının bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile .... Konut Yapı Kooperatifi'nin tasfiye ve terkin kaydının iptaline, tüzel kişiliğinin yeniden ihyasına, tekrar sicile kaydının yapılmasına karar verilmiştir.

Kararı, davalılar ..., ...ve ... temyiz etmiştir.

...) Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davalılar ..., ...ve ...'in aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

...) Mahkemece, kooperatifin ihyası ile yetinilmesi gerekirken daha önce ihya kararı verilmiş gibi yeniden ihyasına ve ayrıca idari bir işlem niteliğinde sicile yazıma hükmedilmesi doğru olmamış, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiş ise de, anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün HUMK’nun 438/.... maddesi uyarınca aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (...) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalılar ..., ...ve ...'in diğer temyiz itirazlarının reddine, (...) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm fıkrasının ilk bendinde yer alan “yeniden ihyasına,... Konut Yapı Kooperatifi’nin tekrar ticaret sicile kaydının yapılmasına'' ibarelerinin hüküm fıkrasından çıkarılarak, yerine “ihyasına” yazılmasına, kararın bu şekilde düzeltilerek ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, ....03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22504, Karar No: 2015/33824, Tarih: 30.11.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/22504 E.  ,  2015/33824 K.**

* İŞ YERİNİN DEVRİ

* İŞYERİNİ DEVREDEN İŞVERENİN İŞCİLİK HAKLARINDAN SORUMLULUĞU

* TÜRK MEDENİ KANUNU (TMK) (4721) Madde 599

* İŞ KANUNU (4857) Madde 6

* İŞ KANUNU (4857) Madde 120

* İŞ KANUNU ( 14. maddesi yürülükte ) (1475) Madde 14

**"İçtihat Metni"**

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı işyerinde 30/09/1999-03/06/2005 tarihleri arasında çöpçü olarak çalıştığını, iş akdinin kötüniyetli, bildirimsiz ve tazminatsız olarak feshedildiğini, her gün 3-4 saat fazla çalışma yaptığını, buna rağmen fazla çalışma ücretlerini alamadığını, yıllık izinlerinin kullandırılmadığını, buna ilişkin kullandırılmayan yıllık izin ücretlerinin ödenmediğini iddia ederek; 2.825 TL kıdem tazminatı, 1.130 TL ihbar tazminatı, 1.500 TL fazla mesai ücreti, 615 TL yıllık izin ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının davalı iş yerinde 16/11/2000-31/12/2002 tarihleri arasında çalıştığı, bu tarihten sonra dava dışı .. Temizlik ve Güvenlik Sistemleri Dağıtım Sanayi ve Tic. Ltd Şti'nde çalışmaya devam ettiği, davacının feshe bağlı ihbar ve izin alacağı haklarını davalı işverenden değil son işveren .. Temizlik ve Güvenlik Sistemleri Dağıtım Sanayi ve Tic Ltd Şti'den talep edebileceği, davalı şirketin davacının kendi işyerinde çalıştığı döneme ait kıdem ve fazla mesai ücretinden sorumlu olduğu gerekçesi ile kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti taleplerinin kabulüne, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti taleplerinin reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili yasal süresi içinde temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanununun 6 ncı maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı yasanın üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

Değinilen Yasanın 120 nci maddesi hükmüne göre, 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesi halen yürürlükte olduğundan, işyeri devirlerinde kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından belirtilen madde hükmü uygulanmalıdır. Anılan maddeye göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde, işçinin kıdemi işyeri veya işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

İşyerinin miras yoluyla intikali 4721 sayılı Türk Medenî Kanununun 599 uncu maddesinde düzenlenmiş, sözü edilen madde hükmünde mirasbırakanın ölümü ile mirasçıların bir bütün olarak mirasa hak kazanacakları açıklanmıştır.

İşyerinin önceleri gerçek kişi ya da kişilerce işletilmesinin ardından şirketleşmeye gidilmesi durumunda, bu işlem de bir tür işyeri devri sayılmalıdır. Önceki gerçek kişi olan işverenlerin devralan tüzel kişi ortakları olması bu devir ilişkisini ortadan kaldırmamaktadır (Yargıtay 9.HD. 22.7.2008 gün 2007/ 20491 E, 2008/ 21645 K.). Aynı şekilde daha önce tüzel kişi şirket olan işverenin işyerini bir gerçek şahsa devretmesi de mümkündür. Devralanın şirketin hissedarlarından biri olması da sonucu değiştirmeyecektir. Adi ortaklardan bir ya da bazılarının hisselerini devri de sorumlulukların belirlenmesi noktasında işyeri devri olarak işlem görmelidir.

İşyeri devrinin temel ölçütü, ekonomik birliğin kimliğinin korunmasıdır. Avrupa Adalet Divanı kararlarına göre, maddî ve maddî olmayan unsurların devredilip devredilmediği ve devir anındaki değeri, işgücünün devri, müşteri çevresinin devri, işyerinde devirden önce ve sonra yürütülen faaliyetlerin benzerlik derecesi, işyerinde faaliyete ara verilmişse bunun süresi, işyeri devrinin kriterleri arasında kabul edilmektedir.

Basın İş Kanununa tabi işyerleri bakımından, işyerinin belirleyici unsurlarından olan marka, logo ve yayın imtiyaz hakları gibi maddî olmayan unsurların devri de işyeri devri olarak değerlendirilmelidir (Yargıtay 9. HD., 19.1.2010 gün, 2009/42958 E., 2009/354 K).

Maddî ve maddî olmayan unsurların devri söz konusu olmaksızın da işgücünün önem taşıdığı sektörlerde ekonomik birliğin önemli unsurunu olan işçilerin devri de, işyeri devri olarak kabul edilmelidir.

Basın İş Kanununa tabi işyerleri bakımından, işyerinin belirleyici unsurlarından olan marka, logo ve yayın imtiyaz hakları gibi maddî olmayan unsurların devri de işyeri devri olarak değerlendirilmelidir (Yargıtay 9. HD., 19.1.2010 gün, 2009/42958 E., 2009/354 K).

Maddî ve maddî olmayan unsurların devri söz konusu olmaksızın da işgücünün önem taşıdığı sektörlerde ekonomik birliğin önemli unsurunu olan işçilerin devri de, işyeri devri olarak kabul edilmelidir.

Devirden sonra işyerindeki ekonomik birliğin kimliğini koruyup korumadığının saptanabilmesi için, yürütülen faaliyetin devirden sonra yeni işveren tarafından aynı veya özdeş biçimde sürdürülmesi ölçütü yanında, işyerinin taşınmaz ve taşınır malları ile maddî olmayan varlıkların, işyerinde çalışan işçilerin sayı ve uzmanlık bakımından çoğunluğunun, bunun yanı sıra müşteri çevresinin devredilip devredilmediği, devir öncesi ve sonrasındaki faaliyetler arasında benzerlik olup olmadığı, devir sebebiyle işyerinde faaliyet askıya alınmışsa askı süresi gibi koşullar da göz önünde tutulmalıdır.

4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde yazılı olan “hukukî işleme dayalı” ifadesi geniş şekilde değerlendirilmeli, yazılı, sözlü ve hatta zımnî bir anlaşma da yeterli görülmelidir.

İşyerine Bankalar Kanunu hükümleri çerçevesinde Bankacılık Denetleme ve Düzenleme Kurumu tarafından el koyulması ise işyeri devri niteliğinde değildir. Bu durumda yönetim hakkına müdahale edilmekte veya bankacılık faaliyetleri askıya alınmaktadır.

Yine özelleştirme işlemi sonucu kamuya ait hisselerin devri de işyeri devri olarak değerlendirilemez. Özelleştirmede işyeri aynı tüzel kişilik altında faaliyetini sürdürmekte sadece kamuya ait hisselerin bir kısmı ya da tamamı el değiştirmektedir. Bununla birlikte, tamamı kamuya ait olan bir işyerinin özelleştirme işlemi sonucu başka bir işverene geçmesi işyeri devri niteliğindedir (Yargıtay 9.HD. 8.7.2008 gün ve 2008/25370 E, 2008/ 19682 K.).

İşyeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı şekilde işyeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkânı vermez.

İşyerinin devri işverenin yönetim hakkının son aşaması olup, işyeri devri çalışma koşullarında değişiklik anlamına da gelmez. Dairemizin kökleşmiş kararlarına göre işyeri devri işçiye haklı nedenle fesih hakkı tanımaz. İşyeri devrinin çalışma koşullarını ağırlaştıran bir yönü olup olmadığı belirlenmelidir (Yargıtay 9.HD. 27.10.2008 gün 2008/ 29715 E, 2008/28944 K.).