muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/14027, Karar No: 2019/9576, Tarih: 17.10.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/14027 E.  ,  2019/9576 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili ile davalı ... Sigorta A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline sigortalı iş yerinin bitişiğinde yer alan, davalının kullanımında olan iş yerinde çıkan yangından kaynaklanan is ve dumanın sirayet etmesi neticesinde sigortalı iş yerinde hasar meydana geldiğini, hasar sebebi ile sigortalıya 12.869,08 TL ödendiğini açıklayıp ödenenin rücuan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar davanın reddine karar verilmesini talep etmişlerdir.

Mahkemece, toplanan delillere göre; davanın kabulü ile 12.869,08 TL'nin tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili ile davalı ... Sigorta A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, iş yeri sigorta sözleşmesinden kaynaklanan rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Davacı vekili, davalının kullanımında olan iş yerinde çıkan yangın nedeni ile sigortalı iş yerinin hasar gördüğünü, davalının meydana gelen bu zarardan sorumlu olduğu iddiası ile sigortalıya ödediği hasar bedelinin tahsilini talep etmiş, davalılar; meydana gelen olayda atfedilecek kusur bulunmadığını, zarardan sorumlu olmadıklarını, iş yerinde yangına ve hırsızlığa karşı alarm sistemi bulunduğunu, yine güvenlik amacı ile gece bekçisinin çalıştığını, gece bekçisinin, güvenlik kamerasından duman çıktığını görünce, hırsızlık olayı olduğunu tahmin ettiğini, bilahare yan

binadan gece bekçisinin 3-4 kişilik gruba düdük çaldığını ve bu kişilerin tinerci olduğunu tahmin ettiğini, bu kişilerin yangın var diyerek kaçarak uzaklaştırdığını gördüğünü söylediğini, polise ve itfaiyeye haber verdiklerini ancak iş yerinin tamamen yandığını gözlemlediklerini, yangının meydana geliş nedenin tespiti için mahkeme aracılığı ile tespit yaptırıldığını, yapılan tespitler sonucu yangının; ısınmak amacıyla ya da kasıtlı olarak bimekan kişilerce yapılan ateşten kaynaklı olduğu yönünde kanaat hasıl olduğunu ancak somut kanıt tespit edilemediğinin belirtildiğini, Cumhuriyet Başsavcılığınca da yangında kasıt kusura rastlanmadığı gerekçesi ile kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiğini, yangın olayında ne kastı ne de kusuru bulunduğunu, tinercilerin yaptığının kesin olduğunu, dolayısı ile kusursuz sorumluluğun da söz konusu olmayacağını ileri sürerek davanın reddini savunmuşlar, mahkemece; bina malikinin muhafazadan sorumlu olduğu, gece bekçisi olmasına rağmen kesin olmamakla birlikte tinerciler sebebiyle yangın meydana gelmiş olsa bile muhafazadaki eksiklik dolayısıyla meydana gelen zarardan sorumlu olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davaya konu olayın gerçekleştiği tarih ve davanın açıldığı tarih itibariyle yürürlükte olan, 6098 sayılı Borçlar Kanunu'nun 69. (818 s. BK 58.) maddesinde düzenlenen bina ve yapı eseri malikinin sorumluluğu, kusursuz sorumluluk türü olan özen (olağan sebep) sorumluluğudur. 6098 sayılı TBK'nun 69/1. maddesinde "Bir bina veya imal olunan herhangi bir şeyin maliki, o şeyin fena yapılmasından yahut muhafazadaki kusurundan dolayı mesul olur" denilmektedir. Bina veya yapı eseri malikinin sorumluluğu, yapı eserinin yapımındaki bozukluğa veya bakımındaki eksikliğe dayanmaktadır. Sorumluluğun doğmasında, yapılıştaki bozukluk-bakım eksikliği ayrımının bir önemi bulunmamaktadır. Zira, malikin sorumlu olması için bakım eksikliği veya yapılıştaki bozukluktan herhangi birinin varlığı yeterli görülmektedir. Her iki olasılıkta da yalnızca malikin sorumluluğu söz konusu olmaktadır.

Bina veya yapı eseri malikinin sorumlu tutulabilmesi için; yapım bozukluğu veya bakım eksikliğinden zararın doğması, yapım bozukluğu veya bakım eksikliği ile zarar arasında uygun illiyet bağının bulunması yeterlidir. Bina veya yapı eseri malikinin sorumluluğu bakımından bulunması zorunlu unsur olan illiyet bağı yönünden ise, bu bağın kesilmesine yol açacak sebeplerin somut olayda gerçekleşmemiş olması gereklidir. İlliyet bağını kesen sebepler ise; mücbir

sebep, zarar görenin ya da üçüncü kişinin ağır kusurudur. Zarar, aradaki illiyet bağını kesecek derecede bir mücbir sebepten, zarar görenin ya da üçüncü bir kişinin kusurundan doğmuş ise yapı malikinin sorumluluğu sözkonusu olmaz (bu yönde, HGK'nun 29.11.2017 tarih, 2017/3-439 Esas ve 2017/1463 Karar sayılı ilamı).

Somut olayda; yangın sonrası düzenlenen yangın raporunda; 20.11.2013 tarihinde saat 01:30'da fabrikanın arka bölümünün alevli surette yanmakta olduğunun görüldüğü, fabrikanın istinat duvarının cadde arasında kalan yürüme yolu bulunduğu, yangının başlangıç noktasının bina girişine göre sağ arka köşede bulunduğu, bu bölgede yangın çıkaracak açık ateş kaynağına rastlanmadığı, yangının çıkış sebebinin tespit edilemediği, adli makamlarca tetkikinin uygun olduğu belirtilmiştir. Buradan da anlaşıldığı üzere, binada, özellikle de yangın çıkan bölgede yangın çıkaracak bulgulara da rastlanmadığına göre yangın, davalının kullanımında olan binada değil, binanın dışında meydana gelmiştir. Davalılar, kusursuz sorumlu ise de yangının, davalı bina malikinin kullanımında olan binadan kaynaklanmaması, dış etkenler nedeni ile yangının çıktığının anlaşılması, davalının bina maliki olarak alarm, kamera sistemi, bekçi bulundurmak gibi yeterli önlemleri almış olması, 3. kişinin kusuru nedenleri ile davalı ile zarar arasındaki illiyet bağı ortadan kalkmıştır. Bu durum karşısında davalıların meydana gelen zarardan sorumluluğunun bulunmadığı gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde yanılgılı gerekçe ile karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ... vekili ile davalı ... Sigorta A.Ş. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalılar ... ile ... Sigorta A.Ş'ye geri verilmesine 17/10/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7478, Karar No: 2021/529, Tarih: 27.01.2021

**3. Hukuk Dairesi         2020/7478 E.  ,  2021/529 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : NİZİP 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen alacak davasının reddine dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davacı tarafın istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalının kendisinin vekili olarak Devlet Su İşleri Müdürlüğünden kamulaştırma bedeli olarak 13.08.2014 tarihinde toplam 389.712,34 TL aldığını, davalının ihtiyacının olması nedeniyle bu parayı bir süreliğine ona ödünç olarak verdiğini ancak davalının ödeme yapmadığını, saflığını kullanarak 10.11.2014 tarihli borcun olmadığına ilişkin belgeye imza attırdığını ileri sürerek 389.712,34 TL'nin 13.08.2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, çeşitli tarihlerde anılan parayı davacıya elden ödediğini ve borcunun olmadığına dair yazılı belge aldığını ileri sürerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, davacının istinaf başvrusunun Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesinin 10/04/2018 tarih 2017/3481 esas, 2018/771 karar sayılı kararıyla esastan reddine karar verilmiş, karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, vekilden, vekil kılınan adına aldıklarının tahsiline ilişkindir. Vekil, vekâlet verenin istemi üzerine yürüttüğü işin hesabını vermek ve vekâletle ilişkili olarak aldıklarını vekâlet verene vermekle yükümlüdür. Vekil, vekâlet verene tesliminde geciktiği paranın faizini de ödemekle yükümlüdür (6098s. TBK m.508).

Mahkemece her ne kadar davalı tarafından sunulan 10/11/2014 tarihli davacının imzasının bulunduğu "ben Ali kızı 1936 doğumlu ... . Bu yazı gördüğüm gerek

Dava, vekilden, vekil kılınan adına aldıklarının tahsiline ilişkindir. Vekil, vekâlet verenin istemi üzerine yürüttüğü işin hesabını vermek ve vekâletle ilişkili olarak aldıklarını vekâlet verene vermekle yükümlüdür. Vekil, vekâlet verene tesliminde geciktiği paranın faizini de ödemekle yükümlüdür (6098s. TBK m.508).

Mahkemece her ne kadar davalı tarafından sunulan 10/11/2014 tarihli davacının imzasının bulunduğu "ben Ali kızı 1936 doğumlu ... . Bu yazı gördüğüm gerek

üzerine kendi isteğim ile tarafımdan yazdırılmış olup, okunarak şahitler huzurunda imzalanmıştır. 10.11.2014 tarihi itibariyle kızım Işıl ... ile oğlum ...'den hiçbir hak ve alacağım yoktur. Bütün gelirlerim (köy geliri, destekleme parası, kiralar, arsa paraları gibi kısaca bütün gelirlerim dahil olmak üzere) bütün alacağım paraları nakden Işıl ... ile oğlum ...'den aldım. Bu gelirlerden dolayı Işıl ... ile oğlum ...'den hiçbir alacağım kalmamıştır. Bu yazı tarafımdan yazdırılıp okunarak aşağıdaki şahitler huzurunda imzalanmıştır" içerikli senet esas alınarak karar verilmiş ise de senette "köy geliri, destekleme parası, kiralar, arsa paraları gibi" denilerek bir kısım alacak kalemleri özellikle sayılmış olmasına rağmen 389.712,34 TL miktarlı kamulaştırma bedelinden bahsedilmemiştir. Buna göre sayılan alacak kalemleri arasında kamulaştırma bedelinin bulunmadığının dolayısıyla bu senedin dava konusu alacağın ödendiğinin ispatı sayılamayacağının kabulü gerekir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olduğundan bölge adliye mahkemesi kararının kaldırılmasına, ilk derece mahkemesi kararının açıklanan nedenle bozulmasına karar verilmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 373/1 maddesi uyarınca temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararının KALDIRILMASINA, aynı Kanunun 371. maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararının BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, 27/01/2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/27078, Karar No: 2017/5426, Tarih: 03.05.2017

**13. Hukuk Dairesi         2016/27078 E.  ,  2017/5426 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile 1-..., 2-.... vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 2. Tüketici Mahkemesinden verilen 24/10/2014 tarih ve 2013/1734-2014/1476 sayılı hükmün Dairemizin 07/03/2016 tarih ve 2015/6807-2016/6815 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalılar avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Davacı, davalıdan 29.08.2012 tarihinde ... marka bir araç satın aldığını, 6 ay sonra aracın direksiyonunda titreme arızası meydana geldiğini, araç defalarca servise götürüldüğü halde arızanın giderilemediğini, aracın en son 11.07.2013 tarihinde servise verildiğini dava tarihi itibariyle halen sorunun çözülemediğini ve azami tamir süresininde aşıldığını beyanla fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla faura bedeli olan 39.900 Euro'nun faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, Dairemizin 07.03.2016 tarihli, 2015/6807 esas 2016/6815 karar sayılı ilamı ile onanmış, bu defa davalılar karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

1-Dosyadaki yazılara mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK' nın 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiçbirisine uygun olmayan ve aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan davalıların diğer karar düzeltme isteklerinin reddi gerekir.

2-Dava, ayıplı araç nedeniyle satış bedelinin iadesi istemine ilişkin olup, mahkemece, davanın kabulü ile satış bedeli olan 39.900 Euro'nun dava tarihindeki merkez bankasının Euro satış kuru üzerinden hesaplanacak TL karşılığının araç teslim tarihinden itibaren hesaplanacak avans faiziyle davalılardan müşterek müteselsilen tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmiştir. Dosyaya ibraz edilen faturada araç bedeli olarak 89.269,95 TL yazılı olduğu anlaşılmaktadır. Bu nedenle araç için ödenen fatura bedelinin ne miktar olduğu, euro mu yoksa Türk Lirası Olarak mı ödendiği hususları mahkemece araştırılarak sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir. Kararın bu gerekçe ile bozulması gerekirken zuhulen onandığı, bu kez yapılan inceleme ile anlaşıldığından, davalıların bu yöne ilişkin karar düzeltme isteminin kabulüne, Dairemizin 07.03.2016 tarih ve 2015/6807 esas, 2016/6815 karar sayılı onama kararının kaldırılmasına, hükmün yukarıda açıklanan gerekçe ile BOZULMASINA karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalıların sair karar düzeltme taleplerinin reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalıların bu yöne ilişkin karar düzeltme talebinin kabulü ile Dairemizin 07.03.2016 tarih ve 2015/6807 esas, 2016/6815 karar sayılı onama ilamının kaldırılmasına, mahkeme hükmünün yukarıda açıklandığı şekilde davalılar yararına BOZULMASINA, 60,80 TL karar düzeltme harcın istek halinde iadesine, 03/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3935, Karar No: 2019/7781, Tarih: 04.03.2019

**14. Ceza Dairesi         2015/3935 E.  ,  2019/7781 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm suça sürüklenen çocuk müdafisi tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihinde ...... Yurdunda kaldığı anlaşılan mağdurun yargılama sırasında ve hüküm tarihinde ...... ...... Rehabilitasyon ve...... Merkezine nakledilmiş olduğu ayrıca Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden alınan nüfus kayıt örneğine ve ...... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 02.05.2011 tarihli 2011/402 Esas ve 2011/404 Karar sayılı ilamına göre vesayet altına alındığı, aynı mahkemenin 27.04.2015 tarihli kararıyla ise son olarak ......'ın vasi olarak atandığı, ancak mağdurun kaldığı ...... ...... Rehabilitasyon ve...... Merkezine ve mağdurun vasisine yokluklarında verilen hükmün, tebliğ edildiğine dair dosya içerisinde herhangi bir bilgi veya belgeye rastlanılmadığından, varsa söz konusu belgelerin temini, aksi taktirde mağdura en son atanan vasisi ......'a ve ...... ...... Rehabilitasyon ve...... Merkezine hükmün tebliği ile verildiği taktirde temyiz dilekçelerinin eklenmesi ve hükmün ayrıca temyiz edilmesi halinde, bu hususta ek tebliğname düzenlenmesinden sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4053, Karar No: 2013/10560, Tarih: 14.03.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/4053 E.  ,  2013/10560 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Olay sırasında sanığın mağdurun burnuna tekme ile vurarak burunda kemik kırığına ve bacağına bıçakla vurarak bacağında kesi oluşacak şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiği anlaşılmakla;mağdurun burnunda kemik kırığı oluşturan yaralanması ve bacağındaki yaralanma yönünden ayrı ayrı rapor alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Kabüle göre de;

2) Sanığa verilen cezanın 5237 sayılı TCK'nin 62. maddesi uyarınca indirilmesinde hesap hatası yapılarak fazla cezaya hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın babasının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 Sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 Sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun BOZULMASINA, 14/03/2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/22339, Karar No: 2011/4305, Tarih: 17.03.2011

**3. Hukuk Dairesi         2010/22339 E.  ,  2011/4305 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 5.750 TL itirazın iptali istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı, 2006 yılında 32 çuval 2200 kg.fındığı davalıya sattığını, karşılığında 1000 kg. fındık bedeli olan 4.050 TL'yi aldığını, geriye kalan 1200 kg.fındık parasını alamadığını, 5.750 TL alacağını tahsil edebilmek için başlattığı icra takibine davalının haksız itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, 23.11.2009 günlü celsede, davacıdan 2006 yılında 32 çuval 51 randıman fındığı aldığını, bedelini de 2007 yılında ödediğini savunmuştur.

Mahkemece davalının toplam borcunun 5.750 TL olduğu bunun 4.050 TL'lik kısmının ödendiğinin davacı tarafından kabul edilmesi nedeniyle kalan 1.700 TL'lik kısım için davanın kabulü cihetine gidilmiştir.

BK.nun 182/2 maddesi gereğince aksine adet veya mukavele mevcut değil ise alıcı ve satıcının borçlarını aynnı anda ifa ettiklerinin kabulü gerekir.

Davalı savunmasında 2006 yılında almış olduğu fındığın bedelini 2007 yılında ödediğini beyan ettiğine göre, taraflar arasındaki satım akdinin peşin satış olmadığı dolayısıyla BK.nun 182/2 maddesinin uygulama yerinin bulunmadığının kabulü gerekir. Bu durumda satış bedelinin ödendiğini davalı alıcı ispat etmelidir. Davalı ödemeye ilişkin olarak, davacının kabul ettiği miktardan fazla ödeme yaptığı konusunda delil ibraz edememiştir.

Davacı dava dilekçesinde ve sonraki beyanlarında satış bedelinden 4.050,00 TL aldığını kalan kısmın ödenmediğini iddia ettiğine ve Korgan İlçe Tarım Müdürlüğünün 22.02.2010 günlü yazısında satıma konu edilen fındık bedelinin toplam 9696 TL olduğunun açıklanmış olmasına göre, kalan alacak miktarının 5.646 TL olduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece bu miktar yönünden davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken hatalı değerlendirme sonucu hüküm kurulmuş olması ... görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 17.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8557, Karar No: 2020/473, Tarih: 08.01.2020

**4. Ceza Dairesi         2019/8557 E.  ,  2020/473 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hakaret ve basit tehdit suçlarından sanık ... hakkında yapılan yargılama sonunda, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125/1-2, 106/1-2.cümle, 62 ve 52. maddeleri gereğince 500,00 Türk lirası ve 1.500,00 Türk lirası adlî para cezaları ile cezalandırılmasına dair, Kayseri 8. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 09/04/2019 tarihli ve 2018/835 esas, 2019/345 sayılı kararının, Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 25/11/2019 gün ve 94660652-105-38-11439-2019-Kyb sayılı istemleri ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 03/12/2019 gün ve 2019/118000 sayılı bozma düşüncesini içeren ihbarnamesiyle Daire'ye gönderilmiş olduğu görülmekle, dosya incelendi:

Kanun yararına bozma isteyen ihbarnamede;

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 15/12/2017 tarihli ve 2017/19084 esas, 2017/28185 karar sayılı ilâmında; " ..Sanığa isnat edilen suçların, CMK'nın 253/3. maddesi kapsamında birlikte işlendiği hususunda tereddüt bulunmamaktadır. Çözülmesi gereken sorun, hüküm kurulurken uzlaştırma kapsamında olmayan suçtan beraate hükmolunması halinde, sübutunda sorun olmayan ve müstakilen uzlaştırma kapsamında olan suçla ilgili nasıl bir yol izleneceğidir.

Bu bağlamda, her iki suçtan yargılama devam ederken hakimin uzlaştırmaya tabi olacağını öngördüğü suçla ilgili olarak dosyayı soruşturma bürosuna göndermesi veya bu düşünceyle tefrik kararı vermesi durumunda, uzlaştırma kapsamında olmayan suç açısından beraat kararı verileceği izlenimi oluşabileceği cihetle, bu hususun ihsası rey olarak değerlendirilip değerlendirilmeyeceğinin belirlenmesi gerekir.

Bu sorunun CMKnın 226. maddesinde düzenlenen ek savunma konusuyla birlikte değerlendirilmesi gerekir. Anılan madde "Sanık, suçun hukukî niteliğinin değişmesinden önce haber verilip de savunmasını yapabilecek bir hâlde bulundurulmadıkça, iddianamede kanunî unsurları gösterilen suçun değindiği kanun hükmünden başkasıyla mahkûm edilemez. (2) Cezanın artırılmasını veya cezaya ek olarak güvenlik tedbirlerinin uygulanmasını gerektirecek hâller, ilk defa duruşma sırasında ortaya çıktığında aynı hüküm uygulanır. (3) Ek savunma verilmesini gerektiren hâllerde istem üzerine sanığa ek savunmasını hazırlaması için süre verilir. (4) Yukarıdaki fıkralarda yazılı bildirimler, varsa müdafiie yapılır. Müdafii sanığa tanınan haklardan onun gibi yararlanır." biçimdedir. Maddeden de anlaşılacağı üzere suçun hukuki niteliği değişir ya da cezanın artırılmasını veya cezaya ek olarak güvenlik tedbirlerinin uygulanmasını gerektirir durumun ortaya çıkması halinde hakim sanık ya da müdafiine ek savunma hakkı tanıyacaktır ancak, bu durum yasal düzenleme nazara alındığında hakim açısından ihsası rey olarak nitelendirilemeyecektir.