muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/603, Karar No: 2013/211, Tarih: 06.02.2013

Nihayet, şikayeti inceleyecek icra mahkemesinin yetkisi dar ve sınırlı ise de, icra dairesince yapılan infazın ilama uygun yapılıp yapılmadığını denetleyebileceği gibi gerektiğinde mahallinde keşif yapmak suretiyle ilama uygun infazın yapılmasını da sağlayabilir.

Somut olaya gelince:

Yerel Mahkemece, “...İncelenen takip dosyasında takip talepnamesinde dayanak kira sözleşmesi ve takipte itirazın iptali ile ilgili Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2008/1849 E., 2008/2656 sayılı kararının, 26.12.2005 başlangıç tarihli kira sözleşmesinde kiralanan yer ile ilgili olup, davacı tarafın şikayet dilekçesinde bahsedilen 8,63 m² büyüklüğündeki mini market 15.03.2006 tarihli  sözleşme ile kiralanan yer olup, takip konusu yerle ilgisi olmadığı...” gerekçesiyle şikayetin kabulüne dair kararı, ilama ait dava dosyasındaki bilgi ve belgelerin yorumlanması sonucu verildiğini göstermektedir.

Yukarıda vurgulandığı üzere, dar yetkili icra mahkemesinin, takibe konulan ilamı genişletecek veya daraltacak şekilde yorumlama yetkisi bulunmamakta ise de, icra dairesince yapılan infazın ilama uygun yapılıp yapılmadığını denetleyebileceği gibi gerektiğinde mahallinde keşif yapmak suretiyle ilama uygun infazın yapılmasını da sağlayabilir.

Şikayetçi-kiracı vekili, eldeki şikayetinde; Pendik Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 23.12.2008 tarih ve 2008/1849-2656 sayılı kesinleşen ilamına uygun infazın icra memurunca yapılmadığını ileri sürdüğüne göre, mahkemece, infazın ilama uygun yapılıp yapılmadığını denetleyebilmek için mahallinde keşif yapmak suretiyle ilama uygun infazın yapılmasını sağlayabileceği yerde, eksik inceleme ve yetersiz araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Diğer taraftan, Özel Daire bozma ilamında geçen “...Alacaklı Pendik Sulh Hukuk   Mahkemesi'nin yukarıda belirtilen kesinleşen kararında, marketin de tahliyesine karar  verildiğinden yetkisi sınırlı olan icra mahkemesi artık burasının kira sözleşmesinde yer   almadığı gerekçesiyle tahliyesine yönelik işlemin iptaline karar veremez.” şeklideki cümlesi diğer açıklamalarla çeliştiği, sehve dayalı olduğu kabul edilmiş; bu cümlenin ilamdan  çıkarılması gerekmiştir.

Şu durumda, Hukuk Genel Kurulu’nca da, az yukarıda vurgulanan cümlenin bozma ilamından çıkartılması suretiyle benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

Şu durumda, Hukuk Genel Kurulu’nca da, az yukarıda vurgulanan cümlenin bozma ilamından çıkartılması suretiyle benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

S O N U Ç : Karşı taraf-kiralayan vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile; direnme kararının, Özel Daire bozma ilamından “...Alacaklı Pendik Sulh Hukuk Mahkemesi'nin yukarıda belirtilen kesinleşen kararında, marketin de tahliyesine karar verildiğinden yetkisi sınırlı olan icra mahkemesi artık burasının kira sözleşmesinde yer almadığı gerekçesiyle tahliyesine yönelik işlemin iptaline karar veremez.” cümlesinin çıkartılması suretiyle, Özel Daire bozma kararında ve yukarıda gösterilen değişik gerekçe ve nedenlerden dolayı 6217 sayılı Kanunun 30.maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'na 5311 sayılı Kanunun 29.maddesi ile eklenen "Geçici Madde 7" atfıyla uygulanmakta olan aynı Kanun'un 366/III.maddesi uyarınca kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06.02.2013 gününde  oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9031, Karar No: 2019/5084, Tarih: 15.05.2019

**8. Hukuk Dairesi         2016/9031 E.  ,  2019/5084 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVACI(3.Kişi) : ...

DAVALI(Alacaklı) :

(Borçlu) :

DAVA TÜRÜ : İstihkak

KARAR

Dairemizin 29/03/2019 tarihli eksiklik talep yazısı ile; İstanbul 3. İcra Müdürlüğünün 2017/27336 Esas sayılı takip dosyasının aslının ya da okunaklı onaylı örneğinin tüm belgeleri ile noksansız ve sıralı olarak bulunduğu yerden temin edilip gönderilmesi Mahkemesine bildirilmiş, ancak makul süre içerisinde işlem yapılmamıştır.

Bu kez bizzat hakim denetiminde gerekli dikkat ve özenin gösterilerek yeni bir iade kararına mahal verilmeden;

İstanbul 3. İcra Müdürlüğünün 2017/27336 Esas sayılı takip dosyasının aslının ya da okunaklı onaylı örneğinin tüm belgeleri ile noksansız ve sıralı olarak bulunduğu yerden temin edilip gönderilmesi için dosyanın Yerel Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15/05/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5728, Karar No: 2014/12366, Tarih: 04.06.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/5728 E.  ,  2014/12366 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Hatay İş Mahkemesi(Müstemir Yetkili)

Tarihi : 20/11/2013

Numarası : 2012/238-2013/525

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, davalı iş yerinde 25.07.2006-07.10.2011 tarihleri arasında çalıştığını iş akdinin iş veren tarafından işyerinin devri nedeniyle haksız ve geçerli neden olmaksızın feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram genel tatil, yıllık izin, AGİ, ücret alacağı olmak üzere işçilik alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı, zamanaşımı definde bulunarak, davacının iş sözleşmesinin feshedilmediğini, davalı şirket tarafından işletme ve isim hakkının dava dışı Çelikler Limited Şirketine devredildiğini, davacının buradaki çalışmasının devam ettiği, bu nedenle feshe bağlı alacaklara davacının hak kazanamayacağı diğer alacakların yasal koşullarının oluşmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, taraflar arasında iş yerinin 2011 yılında Ç.. Limited Şirketine devredildiği konusunda çekişme bulunmadığı, SGK kayıtları uyarınca davalı iş yerinden verilen çıkışı takip eden gün Ç.. Limited Şirketinden girişin yapıldığı, dosya içerisinde örneği bulunan "İşletme Kira Sözleşmesi" başlıklı davalı ile dava dışı Ç.. Limited Şirketi arasındaki sözleşme ve tanık beyanları değerlendirildiğinde davacının iş sözleşmesinin sonlandırılmadığı, davacının kıdem ve ihbar tazminatının reddine, dava açıldıktan sonra iş sözleşmesinin sonlandırıldığı dikkate alınarak usul ekonomisi ilkesi göz önüne alınarak yıllık izin alacağı bakımından davacının haklı olduğu, davacının kıdemi göz önüne alınarak 55 gün izin hakkı olduğu, izni kullanmaya dair belge sunulamaması nedeniyle bu istemin kabulü ile fazla çalışma ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacağının da % 30 hakkaniyet indirimiyle kabulüne ve diğer taleplerin reddine karar verilmiştir.

Taraflar arasında işyeri devrinin işçilik alacaklarına etkileri konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanununun 6. maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlarda ise, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu olduğu aynı yasanın 3. fıkrasında açıklanmış ve devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

4857 sayılı İş Kanununun 120. maddesi hükmüne göre 1475 sayılı yasanın 14. maddesi halen yürürlükte olduğundan, kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından işyeri devirlerinde belirtilen hüküm uygulanmalıdır. Anılan hükme göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde işçinin kıdemi, işyeri veya işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

İşyeri devrinin temel ölçütü, ekonomik birliğin kimliğinin korunmasıdır. Avrupa Adalet Divanı kararlarına göre, maddî ve maddî olmayan unsurların devredilip devredilmediği ve devir anındaki değeri, işgücünün devri, müşteri çevresinin devri, işyerinde devirden önce ve sonra yürütülen faaliyetlerin benzerlik derecesi, işyerinde faaliyete ara verilmişse bunun süresi, işyeri devrinin kriterleri arasında kabul edilmektedir.

İşyerinin devri işverenin yönetim hakkının son aşaması olup, işyeri devri çalışma koşullarında değişiklik anlamına da gelmez. Dairemiz kararlarına göre işyeri devri işçiye haklı nedenle fesih hakkı tanımaz. İşyeri devrinin çalışma koşullarını ağırlaştıran bir yönü olup olmadığı belirlenmelidir.

Bu açıklamalar ışığında, iş hukukunda işyeri devrinin işçilik alacaklarına etkileri üzerinde ayrıca durulmalıdır. İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

İşyeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı şekilde işyeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkânı vermez.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

İşyeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı şekilde işyeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkânı vermez.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanunun 6 ncı maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumlu olacaktır.

Somut olayda davalının Hatay İlindeki 16 süpermarket mağaza ve deposunu dava dışı Ç.. Süpermarket Gıda Hay. Teks. İnş. İth. İhr. San. Tic. Ltd. Şti.'ne "İşletme Kira Sözleşmesi" başlıklı devir sözleşmesiyle aynı amaçla kullanılmak üzere H.. Süpermarket işletme hakkı ve tüm demirbaşlarıyla 01-10.10.2011 tarihlerini kapsayacak teslim takvimiyle devrettiği, davacının iş akdinin davalı şirketçe 07.10.2011 tarihinde feshedildiği ve davacının ara vermeksizin ve dava dışı devralan işveren yanında 08.10.2011 tarihinde çalışmaya başladığı ve çalışmasının dava tarihi olan 03.07.2012 tarihinde halen devam ettiği anlaşılmaktadır. Davalı şirket son işveren olmadığından ve dava tarihinde davacının iş akdi devam ettiğinden feshe bağlı haklardan kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ücretinden sorumlu değildir. Yıllık izin talebinin de davalı şirket son işveren olmadığından ve dava tarihinde halen iş akdi devam ettiğinden reddine karar verilmesi gerekirken kabulü hatalı olmuştur.

O halde davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli, karar bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, şağıda yazılı temyiz harcının davacıya yükletilmesine, 04/06/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2444, Karar No: 2014/17062, Tarih: 11.12.2014

**4. Hukuk Dairesi         2014/2444 E.  ,  2014/17062 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Mut Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/10/2013

NUMARASI : 2012/738-2013/699

Davacı Orman Genel Müdürlüğü adına Mut Orman İşletme Müdürlüğü vekili Avukat A.G. tarafından, davalı İ.. K.. aleyhine 07/11/2012 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 22/10/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, Orman Kanunu’na muhalefet nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının D. Köyü K. Koyağı Mevkii 151 nolu yasak sahada, 135 adet kıl keçisi otlatırken yakalandığını, 21/07/2012 tarihli suç zaptının düzenlendiğini, 1310 adet 0-1 yaşındaki sedir fidanlarının zarar gördüğünü belirterek tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalı, tutanak tutulduğu tarihte sedir fidanlarının henüz filiz vermemiş tohum halinde olan fidanlar olduğunu, tutanak ile gerçeğin bağdaşmadığını belirterek davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme, alınan orman bilirkişisinin raporuyla zarar miktarının tayin edilemediğini ve davacı idarece zararın varlığını ispat edecek başkaca bir delil de sunulmadığını benimseyerek davanın reddine karar vermiştir.

Dava, ormanlık alanda kıl keçisi otlatmak suretiyle fidanlara zarar verildiği ve bu suretle Orman Kanunu’na muhalefet edildiği iddiasına dayanmakta olup mahkemece, dava konusu olayla ilgili ceza davası olup olmadığı araştırılmalıdır. Yine, davacı tarafından 21/07/2012 tarihli suç zaptına dayanıldığı gözetilerek tutanakta imzası bulunan D. muhtarı A. Ç.in ifadesine başvurulmalıdır. Tüm bu eksiklikler giderilmeden ve gerekli araştırma yapılmadan, eksik inceleme ile karar verilmiş olması doğru değildir. Kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 11/12/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7472, Karar No: 2015/8834, Tarih: 26.03.2015

**5. Ceza Dairesi         2013/7472 E.  ,  2015/8834 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2011/354812

MAHKEMESİ : Urla Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 19/04/2011

NUMARASI : 2010/608 Esas, 2011/357 Karar

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Urla Devlet Hastanesi'nde ruh sağlığı ve hastalıkları uzmanı olarak görev yapan sanığın, gerekli araştırmayı yapmayarak akıl hastası olan ve 25/04/2007 tarihinde vefat eden M.Ö. hakkında akli dengesinin yerinde olduğuna dair 18/08/2006 tarihli tek tabip raporunu düzenlediği iddiasıyla cezalandırılmasının talep edildiği; sanığın, kişilerin sağlık durumlarının anlık değişebileceği, raporun düzenlendiği tarih itibariyle müteveffanın sağlıklı olduğu bu nedenle düzenlediği raporun gerçeği yansıttığı savunmasında bulunarak atılı suçu kabul etmediği anlaşılmakla; vasiyetnamenin iptaline ilişkin hukuk dosyasının getirtilip incelenmesi, müteveffanın akli melekelerinin yerinde olduğuna dair Akhisar Devlet Hastanesi'nce düzenlenen 27/04/2006 tarihli raporla ilgili olarak doktor H.A..hakkında devam eden soruşturma ile lehine vasiyetname düzenlenen M.F hakkındaki soruşturmanın akıbetinin araştırılması, suça konu raporun düzenlenme tarihi itibariyle müteveffadaki akıl hastalığının sanık doktor tarafından fark edilip edilemeyeceği hususunda konunun uzmanı bilirkişilerden rapor alındıktan sonra hasıl olacak sonuca göre hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, katılanın temyiz itirazları yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26/03/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/452, Karar No: 2017/4689, Tarih: 05.12.2017

**1. Ceza Dairesi         2017/452 E.  ,  2017/4689 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yaralama, ruhsatsız ateşli silahlarla mermileri satın alma veya taşıma veya bulundurma

HÜKÜM : 1-Sanık ...'ın müşteki ...'a yönelik kasten yaralama eylemi için; TCK'nun 86/1, 86/3-e, 62/1, 53/1,2,3, 53/3 1.cümle, 63. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası,

2-Sanık ...'ın ruhsatsız tabanca taşımak eylemi için; 6136 sayılı Yasanın 13/1, TCK'nun 62/1, 52, 53/1,2,3, 53/3 1. cümle, 54/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 1.000 TL adli para cezası,

3-Sanık ... 'ın müşteki ...'a yönelik kasten yaralama eylemi için; TCK'nun 86/1, 86/3-e, 62/1, 39/1, 53/1,2,3, 53/3 1.cümle, 63. maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... hakkında adli sicil kaydında tekerrüre esas ilamın olmasına rağmen TCK'nun 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar ... ve ...’in mağdur ...’e karşı eylemlerinin ve sanık ...’in 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçunun suç niteliği tayin ve takdiri indirim sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar müdafilerinin ve sanık ...’in bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

A)Sanık ...’in 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan mahkumiyetine dair kurulan hüküm yönünden yapılan incelemede;

Sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükmün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak ONANMASINA,

B)Sanık ... hakkında mağdur ...’e karşı kasten yaralama ve sanık ... hakkında mağdur ...’e karşı kasten yaralamaya yardım etme suçundan kurulan hükümlerin yapılan incelemesinde;

A)Sanık ...’in 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan mahkumiyetine dair kurulan hüküm yönünden yapılan incelemede;

Sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükmün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak ONANMASINA,

B)Sanık ... hakkında mağdur ...’e karşı kasten yaralama ve sanık ... hakkında mağdur ...’e karşı kasten yaralamaya yardım etme suçundan kurulan hükümlerin yapılan incelemesinde;

Oluşa ve dosya kapsamına göre, mağdur ... ile sanık ...’in aralarında önceye dayalı husumet olduğu, sanık ...’in arkadaşı sanık ...’in bunu bildiği halde onunla birlikte hareket ederek, yanlarına 6136 sayılı Yasa kapsamında kalan suç konusu silahı da almak sureti ile sanık ...’in sağladığı randevu neticesi mağdur ile buluşmaya gittikleri, buluşma yeri olan otogara geldiklerinde Hüseyin’in mağduru lafa tuttutğu esnada Levent’in de taksinin şöfor kısmına doğru geçip elindeki tüfeği mağdurun göğsüne doğrulttuğu ve mağdurun araçtan çıkmasını sağladıktan sonra tüfeği göğsüne doğrultup ateşlemek istemesine karşın tüfeğin tutukluk yapması üzerine engel neden dolayısıyla neticeyi alamadığı, bu ensada mağdurun kaçmaya başladığı ve sanık ...’in mobil halde bulunan mağdurun arkasından koşarak ateş etmeye devam ettiği, hedef gözetme imkanı olmayarak bu şekilde atışına devam etmesi neticesinde mağdurun sağ ve sol bacağından basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaraladığı ve neticeyi aldığı kanısı ile her iki sanığın birlikte olay yerinden uzaklaştıkları olayda;

Sanık ...’in olayın başından beri Levent ile fikir ve eylem birliği içerisinde, olayın öncesi, sonrası ve olay esnasında suçun işlenişi üzerinde ortak hakimiyet kurmak suretiyle birlikte hareket ettiği sabit olmakla beraber, sanık ...’in mağdurun hayati bölgesi olan göğüs bölgesine ilk atışı yapmak istediği ancak elinde olmayan nedenle silahın tutukluk yapması yüzünden hareketini tamamlayamadığı gibi mağdurun kaçma sonrasında da takip ederek arkasından rastgele ateş ettiği de düşünüldüğünde hareketlerine bağlı olarak ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu ve bu hali ile her iki sanığın ortak irade altında TCK'nun 37. maddesi kapsamında hareket etmek suretiyle TCK'nun 81 ve 35. maddeleri uyarınca cezalandırılmalarına karar verilmesi gerekli iken suç vasfında ve sanık ... hakkında iştirake ilişkin yanılgı ile yaralama suçundan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanıklar müdafilerinin ve sanık ...’in temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, sanıklar hakkında kurulan hükümlere yönelik aleyhe temyiz bulunmadığından CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı itibariyle kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla, hükmün tebliğnamedeki düşünce hilafına olarak BOZULMASINA, 05/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/18381, Karar No: 2024/4610, Tarih: 30.04.2024

**7. Ceza Dairesi         2021/18381 E.  ,  2024/4610 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/291 E., 2016/312 K.

SUÇ : 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, hayvanların bölünerek kaçması sonucu otlatma sahasına girmesi neticesinde hakkında idarî para cezası da kesildiğine ve kararın bozulması talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

İhbar üzerine orman muhafaza memurları tarafından yapılan kontrolde koyun ve keçi sürüsünün ağaçlandırma sahasında otlatıldığının görülmesi üzerine sanık hakkında suç tutanağı düzenlenmiştir.

Sanık savunmalarında, atılı suçlamayı kabul etmeyerek, sürünün telleri yıkılan ağaçlandırma sahasından içeri girdiğini, kendisinin orada hayvan otlatmadığını ve suç kastı olmadığını beyan etmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu orman bilirkişi tarafından düzenlenen raporda suça konu yerin gençleştirme sahası olduğu (ağaçlandırma sahası olduğu) 143 adet fidanın yenmiş olduğu tespit edilmiştir. Fen bilirkişisi raporunda suça konu yerin ağaçlandırma sahası olduğu belirlenmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu orman bilirkişi tarafından düzenlenen raporda suça konu yerin ağaçlandırma sahası olduğunun tespiti karşısında, fidan ekim sahasını bozma eylemine yönelik hükmün incelenmesinde, fidan ekim sahasından, fidan yetiştirilmek için hazırlandıktan sonra, ekilen tohumların fide halini almış oldukları yerlerin anlaşılması, suça konu yerin, fidelerin ekim sahalarından sökülerek orman yetiştirmek üzere dikildiği ağaçlandırma alanı (fidan dikim alanı) olması karşısında sanığın eyleminin 6831 sayılı Kanunun 91/1. ve 91/2. maddelerine uyan suçu oluşturacağının gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

30.04.2024 tarihinde karar verildi.