muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/1558, Karar No: 2013/72, Tarih: 26.02.2013

Kasten öldürme suçunun icra hareketlerine başlayan sanığın icra hareketlerini isteyerek terk etmesinin sözkonusu olmadığı gibi, suçun tamamlanmasını engelleyici bir hareketinin de bulunmadığı, aksine elinde olmayan engel nedenlerden dolayı suç yolundaki hareketlerine devam edemediği anlaşıldığından, TCK'nun 36. maddesinde düzenlenen gönüllü vazgeçme şartlarının da sanık lehine gerçekleştiğinin kabulü mümkün değildir.

Bu itibarla, sanığın kasten öldürme suçuna teşebbüsten mahkûmiyetine ilişkin yerel mahkeme hükmü ile bu hükmü onayan Özel Daire kararı isabetli olup, itirazın reddine  karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan dört Genel Kurul Üyesi; "sanığın eylemi kasten yaralama suçunu oluşturduğundan itirazın kabulüne karar verilmesi gerektiği" düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay C. Başsavcılığı itirazının REDDİNE,

2- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.02.2013 günü yapılan müzakerede oyçokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14815, Karar No: 2023/22279, Tarih: 10.10.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/14815 E.  ,  2023/22279 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/528 E., 2016/87 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkeme kararı ile sanık hakkında, hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 3 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteğinin, mahkemece yeterli araştırma yapılmadan karar verildiği, cezasının adli para cezasına çevrilmediği, kararın usul ve yasaya aykırı olduğu bu nedenlerle ve resen tespit edilecek sebeplerle hükmün bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, kendisinden borcunu isteyen katılanın kullandığı telefon hattına "Sen s..m evme gldn lan verdn ve o knustugun lafları yetrtcem ben sana ayıp ayıp." şeklinde hakaret içerikli mesaj gönderdiği, sanığın savunması, katılanın beyanı ve mesaj tespit tutanağı karşısında eylemin sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanığın savunması, katılanın beyanı ve mesaj tespit tutanağı karşısında sanığın atılı suçu işlediği, tekerrüre esas sabıkası bulunması nedeniyle hapis cezasının tercih edilmesi hususunda Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmış olup sanığın bozma sebebi dışındaki temyiz istemleri ile vesair nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

IV. GEREKÇE

Sanığın savunması, katılanın beyanı ve mesaj tespit tutanağı karşısında sanığın atılı suçu işlediği, tekerrüre esas sabıkası bulunması nedeniyle hapis cezasının tercih edilmesi hususunda Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmış olup sanığın bozma sebebi dışındaki temyiz istemleri ile vesair nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

17.10.2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 5271 sayılı Kanun'a 7188 sayılı Kanun'la eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan hükme bağlanmış ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla basit yargılama usulü yönünden Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suç yönünden; Anayasa'nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 7 nci ve 5271 sayılı Kanun'un 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunduğu belirlendiğinden karar bu yönüyle hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkeme kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/17302, Karar No: 2023/6438, Tarih: 21.09.2023

**8. Ceza Dairesi         2020/17302 E.  ,  2023/6438 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/203 E., 2016/299 K.

SUÇ : Cebir Tehdit veya Hile Kullanarak Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sarıgöl Cumhuriyet Başsavcılığının 26.05.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Sarıgöl Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.06.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında, atılı suçtan 1 yıl 8 ay hapis cezası verilerek bu cezanın ertelenmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiisinin temyiz isteği;

1. Mağdurun beyanlarının çelişkili olup şikayetinin bulunmadığına,

2. Eylemin bütün halinde kasten yaralama suçunu oluşturacağına,

3. Cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraat kararı verilmesi gerektiğine,

4. Eylemin teşebbüs aşamasında kaldığına,

ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanığın, aracıyla seyir halinde olan mağdureyi takip ederek önüne kırmak suretiyle durdurduğu, kaçmaya çalışan mağdureyi saçından tutmak suretiyle kendi aracına bindirmeye çalıştığı esnada mağdurenin bağırması üzerine evden çıkan tanık M.Ş.'in araya girmesi ile eylemini tamamlayamadan olay yerinden ayrılmak zorunda kalarak atılı suçu işlediğine ilişkindir.

IV. GEREKÇE

Tüm dava dosyası kapsamına göre, olay tarihinde sanığın, aracıyla seyir halinde olan mağdureyi takip ederek önüne kırmak suretiyle durdurduğu, kaçmaya çalışan mağdureyi saçından tutmak suretiyle kendi aracına bindirmeye çalıştığı esnada araya tanık M. K. nin girmesi üzerine eylemini tamamlayamadan olay yerinden ayrılmak zorunda kaldığı, bu oluş şeklinin diğer tanık F.'nin beyanları ile de doğrulandığı, sanığın da olayın sıcaklığı ile verdiği ilk ifadesinde üzerine atılı suçu ikrar ettiği anlaşıldığından sanık müdafiinin temyiz sebepleri reddedilmiştir, ancak sanığın eyleminin teşebbüs aşamasında kaldığı gözetilmeksizin tamamlanmış suçtan ceza verilmesi suretiyle fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

V.KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Sarıgöl Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.06.2016 tarihli kararına yönelik sanık müdafiisinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6998, Karar No: 2019/11513, Tarih: 26.06.2019

**2. Ceza Dairesi         2018/6998 E.  ,  2019/11513 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme, kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık beyanları ve dosya kapsamına göre; sanığın, 03/08/2009 tarihinde... Beldesi İlköğretim Okulu'na pencere camını kırarak içeri girdiği ve öğretmenler odası yanında bulunan askıdaki önlük üzerindeki anahtarı alarak ana sınıfının kapısını açarak suça konu eşyaları çaldığı, 23/08/2009 tarihinde yine adı geçen okulun müdür odasının camını kırarak içeri girdiği ve müdür odasından suça konu eşyaları çaldığı, son olarak 30/08/2009 tarihinde yine aynı okulun kırık camından içeri girdiği ancak bir şey çalamadan çıktığının anlaşılması karşısında; Sanığın, 03/08/2009 tarihinde, okulun içinde öğretmenler odasının yanında askıda bulunan önlüğün içindeki anahtarı alarak ana sınıfın kapısını açmak sureti ile gerçekleşen hırsızlığa konu eyleminin TCK 142/2-d,143 maddesi kapsamında kalan hırsızlık suçunu; 23/08/2009 tarihinde, okulun müdür odasından hırsızlığa konu eylemin gerçekleşmesi sureti ile TCK 142/1-b,143 yine benzer şekilde 30/08/2009 tarihinde gerçekleşen eylemin ise TCK 142/1-b, 143, 35 maddeleri kapsamında kalan suçu oluşturduğu gözetildiğinde; hırsızlık suçu açısından, zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasında esas alınacak suçun daha fazla cezayı gerektiren halinin, her bir suç ile ilgili ayrı ayrı uygulama yapılıp sonuçlarının karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve buna göre tayin olunacak cezadan TCK’nın 43. maddesi uyarınca artırım yapılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamış; TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 26.06.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11503, Karar No: 2019/10400, Tarih: 08.05.2019

**9. Hukuk Dairesi         2017/11503 E.  ,  2019/10400 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı T.C. Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Müvekkilinin 03/07/2007 tarihinde akdedilen iş sözleşmesine istinaden T.C. Aile ve Sosyal Politikilar Bakanlığına bağlı ... Merkez Bakım ve Rehabilitasyon Merkezinde işçi olarak çalışmakta olduğunu hizmet alım sözleşmesi gereği ... Emlak Tic. Ltd. Şti. Bünyesinde son olarak brüt asgari ücretle garson olarak çalışmakta iken işten çıkarıldığını ve müvekkliliin Yargıtay İçtihatlarına aykırı bir şekilde istifa dilekçesi imzalatıldığını, müvekkilinin 6 yıl 10 ay 29 gün hizmeti bulunduğunu, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 1.000,00 TL kıdem, 500,00 tL ihbar tazminatı ödemesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Vekilinin Cevabının Özeti:

Davalı ... Ltd. Şti. Vekilinin 13/05/2015 tarihli cevap dilekçesinde özetle, müvekkil şirketin ... Rehabilitasyon Merkezinde malzemeli yemek pişirme yoluyla malul alım ve dağıtımı hizmetleri hizmet alım sözleşmesi uyarınca farklı dönemlerde birden fazla yaptığını, davacının bu dönemde çalıştığı sürelere ait çalışmalarının SGK'na bildirildiğini, hastanede müvekkili şirket tarafından ifa edilen yemek hizmetine ilişkin hizmet süresinin belirsiz ve değişebilir olduğunu, davacının mağdur edilmediğini, davacının işyerinden kendisinin ayrıldığını, bu sebeple kıdem ve ihbar tazminatı alacağı hakkı doğmadığını iddia ederek davanın reddini talep ettiği anlaşılmıştır.

Davalı T.C. Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı vekili; davacının mamul yemek alım işinde çalıştığını, Kamu İhale Kanununun 62-e maddesine girmeyen mamul yemek alımı işinde alt işverence çalıştırılan işçilerin kıdem tazminatının müvekkili idarece ödenmesinin mümkün olmayıp davalı olan diğer işveren tarafından ödenmesi gerektiğini belirtmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlara dayanılarak anılan alacakların kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı T.C. Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı T.C. Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlara dayanılarak anılan alacakların kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı T.C. Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı T.C. Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Mahkemece davalı T.C. Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı harçtan muaf olduğu halde hüküm kısmının 2. bendinde davalı Bakanlığın harçtan muaf tutularak bakiye karar harcının yalnızca diğer davalı şirketten alınmasına karar verilmesine rağmen, 4. bendinde davacı tarafından yatırılan 59,50 TL ilk harçlar toplamı ve 144,82 TL ıslah harcından sorumlu tutulması hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK.nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK. nun 438/7. maddesi uyarınca düzelterek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:

Temyize konu kararın hüküm fıkrasındaki 4. bendinin hükümden çıkartılarak, yerine;

“4-Davalı T.C. Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı harçtan muaf olduğundan T.C. Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı aleyhine harca hükmedilmesine yer olmadığına,

Davacı tarafından yatırılan 59,50 TL ilk harçlar toplamı ve 144,82 TL ıslah harcının davalı ... Emlak Tem. İş. Oto. San. Tic. Ltd. Şti.'nden alınarak davacıya verilmesine,

Davacı tarafından yapılan harçlar hariç 423,00 TL. yargılama giderinin davalılar T.C. Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı ile Karanfil Yemek Emlak Tem. İş. Oto. San. Tic. Ltd. Şti.'nden müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,” bendinin yazılmasına hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08/05/2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15442, Karar No: 2013/25221, Tarih: 22.10.2013

**8. Ceza Dairesi         2013/15442 E.  ,  2013/25221 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Olay günü dosyada mevcut önleme araması kararına göre uygulama yapan kolluğun hükmü temyiz etmeyen sanık ...'in kullandığı aracı park halinde ve kaputu açık vaziyette gördüğü, araca yaklaşıldığı sırada sanık ...'nın elindeki poşeti kayalıklara doğru attığı, kolluk tarafından bulunan poşetin içinde ''5'' adet tabanca bulunduğunun anlaşıldığı, oluşa ve dosya kapsamına göre sanıkların atılı silah ticareti suçunu kabul etmedikleri ve dosyada silah ticareti yaptıklarına dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı, sanıklardan ele geçen ''5'' adet tabancanın dairemizin yerleşik uygulamalarına göre sayı bakımından vahim olması karşısında; sanı- ğın eyleminin 6136 sayılı Yasanın 13/2. maddesine uygun bulunduğu gözetilmeden, yazılı şekilde 6136 sayılı Yasanın 12/2. maddesi uyarınca mahkumiyet kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görül- müş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASI- NA), ve bozmanın niteliğine göre CMUK.nun 325. maddesi uyarınca hakkında temyiz bulunmayan sanık ...’e sirayetine, 22.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4560, Karar No: 2019/1293, Tarih: 18.02.2019

**11. Hukuk Dairesi         2017/4560 E.  ,  2019/1293 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada ... 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 27/02/2017 tarih ve 2015/233 E. - 2017/65 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair ... Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi’nce verilen .../07/2017 tarih ve 2017/526 -2017/733 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ...'da yetişen bitkilerden nasıl çay yapabileceği, bu çayların insan vücuduna etkisi, hangi hastalıklara iyi geldiği, çayı yapılan bitkilerin nerelerde yetiştiği gibi konularda uzun yıllar çalıştığını, bitkilerin çeşitli aşamalardaki fotoğraflarını da içerecek biçimde bu çalışmasını "ÇAYLARIN BÜYÜSÜ-DEM VEREN OTLAR" adı altında kitaplaştırmak istediğini, bu amaçla müvekkilinin davalı şirket yöneticisi ile görüştüğünü, görüşmeler neticesinde eserin 30'a 20 ebatlarında, renkli ve konuyla ilgili en az ... fotoğraflı olarak basılması konusunda anlaşıldığını ve anlaşmadan sonra müvekkilinin hazırlamış olduğu kitap taslağı ile fotoğrafların bulunduğu CD'leri davalı yöneticisine teslim ettiğini, müvekkilin kitap basımı için çalışmasını teslim etmesinden uzun bir süre sonra çalışmasının kitap halinde yayımlandığı, kitap basılıp dağıtıldıktan sonra müvekkilinin kitabı görebildiğini, kitabın taraflar arasındaki anlaşmaya aykırı olarak siyah beyaz basıldığını, birçok cümlesinde eksiklik bulunduğunu, bunun üzerine müvekkilinin davalı şirket yöneticisi ile görüşerek kitabın bu haliyle dağıtılmasını istemediğini, derhal dağıtımını durdurulmasını talep ettiğini, buna rağmen kitabın dağıtımına ve satışına devam edildiğini, davalının FSEK'in 16. maddesine aykırı hareket ettiğini, bu nedenle müvekkilinin büyük üzüntü yaşadığını ileri sürerek, davalının kitabı olduğu gibi basma yükümlülüğüne aykırı hareket ettiğinin tespitine, tecavüzünün ref’ine, 30.000 TL manevi tazminat ile şimdilik 1.000 TL maddi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili ile davacı arasında kitap basımına ilişkin yazılı bir sözleşmenin bulunmadığını, yayımın şeklini ve tarzını belirleme yetkisinin müvekkiline ait olduğunun kararlaştırıldığını, yayımcılık sektöründe de yayımın şeklini ve tarzını belirleme yetkisinin yayın evlerine ait olduğunu, müvekkilinin kitabı pazarlanabilecek en iyi şekilde hazırladığını ve bastığını, müvekkilinin yayım şekil ve tarzının yıllardan beri aynı olduğunu ve davacının da bunu bildiğini, davacının bu şartları kabul etmesine rağmen daha sonra işbu davayı açtığını, oysa kitabın davacının bilgisi dahilinde basıldığını, sonrasında ise davacının talebi üzerine kitabın dağıtımının durdurulduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; dava konusu eserin ne şekilde basılacağına ilişkin taraflar arasında yazılı bir sözleşmenin bulunmadığı, yine birçok cümlenin eksik basılarak eser bütünlüğünün bozulduğu yönündeki iddiayı kanıtlayacak da herhangi bir delil sunulmadığı, eserin dosyaya sunulan renkli taslak çıktısının bire bir olarak yayın evine çoğaltılmak ve yayımlanmak üzere teslim olduğu konusunda anlaşma olduğu varsayılsa dahi taslak versiyonun hangi cümlelerinin eksik olarak basıldığının davacı tarafça somut olarak ortaya konmadığı, yayıncılık sektöründe anlaşma mevcut değil ise bir eserin basılmasına ilişkin şekil şartlarının, (eser nüshalarının kapak ve iç tasarımı ile mizanpajının) yayın evlerinin tasarrufunda olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı vekilinin istinaf başvurusu üzerine bölge adliye mahkemesi HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince talebin esastan reddine karar vermiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye ...,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 18/02/2019 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2818, Karar No: 2019/3553, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/2818 E.  ,  2019/3553 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2947, Karar No: 2020/11890, Tarih: 08.07.2020

**5. Ceza Dairesi         2020/2947 E.  ,  2020/11890 K.**

**"İçtihat Metni"**

Silahlı terör örgütüne üye olma suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Diyarbakır 10. Ağır Ceza Mahkemesiyle Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Diyarbakır 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 21/02/2020 gün ve 2020/64 E. 2020/61 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 08/07/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15916, Karar No: 2013/962, Tarih: 21.01.2013

**19. Hukuk Dairesi         2012/15916 E.  ,  2013/962 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ... Şb.vek. Av. ... ile davalı ... arasında görülen dava hakkında ... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 24.02.2010 gün ve 431-134 sayılı hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 21.02.2012 gün ve 11649-2552 sayılı ilamına karşı davacı vekili tarafından süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Karar düzeltme isteminde bulunan davacı banka vekiline Dairemiz ilamının tebliğine ilişkin dosyada herhangi bir belge veya kayda rastlanılamamıştır. Bu husus araştırılarak tebliğ edilmişse, tebliğ belgesinin eklenmesi veya kayıtlara dayanılarak tebliğ tarihinin bildirilmesi, tebliğ edilmemişse bu hususun belirtilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE ve bu gibi hususlarda gerekli dikkat ve özenin gösterilerek gecikmelere neden olunmamasına, 21.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.