muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/8189, Karar No: 2023/6668, Tarih: 31.10.2023

saniyesinde siyah tişört ve siyah yapılı tarama özürlü ...'ın ...'e eliyle müdahalede bulunduğu ve bu şahısların kamera görütüsünden çıktıkları, görüntünün 00.00.37 saniyesinde mavi renkli tişörtlü, beyaz ayakkabı ve siyah kısa pantolonlu maktul ...'ın koşarak geldiği ve görüntü açısında bulunmayan şahısların üzerine doğru koştuğu ve görüntü açısından çıktığı, görüntü açısına engel ağaçlık kısım altında şahısların kavga ettikleri, görüntünün 00.00.53 saniyesinde maktul ...'in yere düştüğü, 00.00.59 de ...'in sol baldır kısmını tuttuğu (muhtemelen bıçaklandığı) yanına annesi ...'in geldiği, görüntü açısında bulunmayana ağaçlık alanın alt kısmında kavganın ve bağrışma seslerinin devam ettiği, sonrasında görüntünün son bulduğu, olayın akabinde görevli polislerin olaya müdahale ederek öldürme olayına kimlerin karıştığını tespit amacıyla bir kısım şüphelilere (sanıklara) fotoğraf göstermeleri sırasında olaya karışan katılan sanık ... yerine ... isimli şahsın yanlış teşhis sonucu şüpheli sıfatıyla ifadesinin alındığı, şahsın olayla ilgisinin bulunmadığı anlaşılarak hakkında ... Cumhuriyet Başsavcılığının 08.10.2020 tarihli ve 2020/103490 Soruşturma sayılı kararı ile ek kovuşturmaya yer olmadığı kararı verildiği, dosyada bulunan olay yeri görüntülerine ilişkin CD'nin bilirkişiye verilerek netleştirme ve iyileştirme çalışmaları yapılarak zaman kronolojisi dikkate alınarak rapor tanzim edilmesi talep edildiği, 07.12.2020 tarihli bilirkişi raporunda; ölümlü ve yaralamalı kavganın başlangıç yerinin Pendik ilçesi, ......,Mah. ......., Caddesi No:35 sayılı binanın giriş kapısının önü merdivenler üzeri başladığı, bina giriş merdivenleri ve kaldırım üzerinde 5 kişi bulunduğu, yüksek ses ile bağırarak konuştukları, 7 nolu(...) şahsın 1 nolu (...) şahsın yanına yaklaşarak yüksek ses ile "... nerde, ... nerde" dediği, 6 nolu (...) şahsın sol kolu ve eli ile 1 nolu şahsın yüzüne kuvvetli yumruk vurduğu, 1 nolu (...) şahsın geriye savrulduğu akabinde belinde bulunan muhtemelen bıçak benzeri cisim ile 6 nolu (...) şahsın üzerine doğru hareketlendiği, diğer şahısların cismi görmesi üzerine yolun sağ tarafına doğru (görüntüye göre sağ taraf) kaçıştıkları, görüntünün devamında "Ne yapacaksın! Gel ulan buraya a...na koduğumun çocukları" şeklinde seslerin duyulduğu, yola doğru kaçışan şahısların arasında 1 nolu (..

...) şahsın sol kolu ve eli ile 1 nolu şahsın yüzüne kuvvetli yumruk vurduğu, 1 nolu (...) şahsın geriye savrulduğu akabinde belinde bulunan muhtemelen bıçak benzeri cisim ile 6 nolu (...) şahsın üzerine doğru hareketlendiği, diğer şahısların cismi görmesi üzerine yolun sağ tarafına doğru (görüntüye göre sağ taraf) kaçıştıkları, görüntünün devamında "Ne yapacaksın! Gel ulan buraya a...na koduğumun çocukları" şeklinde seslerin duyulduğu, yola doğru kaçışan şahısların arasında 1 nolu (...)in karşısına 8 nolu şahsın çıktığı, 8 nolu şahsın da geriye doğru çekildiği, devamında koşarak 1 nolu şahsın sırtına bacağı ile tekme vurduğu, şahsın tekme darbesi ile sendelediği, devamında 1 nolu ve 8 nolu şahısların karşı karşıya geldikleri, 1 nolu şahsın elinde olan metal cisimden ışık yansıdığı, devamında karşı karşıya gelen 8 nolu şahsın elinde de bıçağa benzeyen metal bir cisim bulunduğu, kavga yaşanan kalabalığın arasına 9 nolu ve 10 nolu iki erkek şahsın görüntü açısına girdiği ancak kavgaya bu aşamada müdahalede bulunmadıkları, devamında 11 nolu şahsın koşarak sağ elinde bıçak benzeri cisim ile 1 nolu şahsa yöneldiği bu sırada şahısların görüntünün engellendiği ağaç altına doğru girdikleri, devamında 12 nolu şahsın koşarak geldiği, kavga halinde ağaç altında bulunan grubun içerisine girdiği, görüntünün devamında ağacın fiziksel engel olmasından ve karanlık olmasından dolayı hareketlerin görülmediği, devamında görüntüye kavga içerisinde bulunan muhtemelen 8 nolu şahsın ve 12 nolu şahsın açıya girdiği, 12 nolu şahıs ile siyah giyimli başka birinin yere düştüğü, 8 nolu şahsın ise ayakta olduğu ve elinde bıçak benzeri cisim bulunduğu, 2 nolu şahıs ise muhtemelen yaralandığı ve kendisini kontrol ettiği, devamında 12 nolu ve 6 nolu şahıs olduğu değerlendirilen beyaz ayakkabılı siyah giyimli şahsın yerden kalktıkları, 6 nolu şahsın baldırını tutarak 35 sayılı bina önüne doğru yürüdüğü, 12 nolu şahsın tekrar 8 nolu şahsın yanına gitmeye başladığı, şahısların tekrar ağaç altına girdikleri, kavga seslerinin duyulduğu, görüntünün devamında bina önünde 6 nolu şahsın baldırını tutarak oturduğu, yerde kan akışı oluştuğu, 3 nolu bayanın geldiği ve çırpınarak "Ambulans Çağırın" şeklinde bayan sesi duyulduğu, 3 nolu bayanın tekrar kavganın devam ettiği ağacın bulunduğu alana döndüğü ve ağaç altına girerek

görüntüden çıktığı, "Ne yaptın sen" şeklinde bayan sesinin duyulduğu, görüntünün 2332 ve 2342 karesinde ve devamında bir şahsın yattığı ancak net belli olmadığı, şahsın yanında muhtemelen 9 nolu şahsın olduğu şahsın elinde bir cisim gözüktüğü ancak ne olduğu anlaşılamadığı ve yerde yatan şahsın yanından uzaklaştığı tespit olunduğu görüntünün son bulduğu, (1 nolu şahsın ..., 2 nolu şahsın ..., 3 nolu bayan şahsın ...) 4 ve 5 nolu şahısların ...ve ..., 6 nolu şahsın ..., 7 nolu şahsın ..., 8 nolu şahsın ..., 11 nolu şahsın ..., 12 nolu şahsın ... olabileceği) şeklinde rapor sunulduğu, olaya karışan katılan sanık ... yerine ... isimli şahsın yanlış teşhis sonucu şüpheli sıfatıyla ifadesinin alındığı şahsın olayla ilgisinin bulunmadığı anlaşılarak hakkında ... Cumhuriyet Başsavcılığının 08.10.2020 tarih ve 2020/103490 Soruşturma sayılı kararı ile ek kovuşturmaya yer olmadığı kararı verildiği anlaşılmakla bilirkişi raporundaki 8 nolu şahsın ... olduğu anlaşıldığı, 09.12.2020 tarihli 1 nolu celsesinde Mahkeme Başkanının görüntülerdeki 8 numara ......., mı sorusu üzerine söz alan ...müdafii;........., yok. ...ile karıştırıldığı için Takipsizlik aldı zaten savcılık dosyasında. Onu çıkardılar. 8 numara ... dediği anlaşılmıştır.) belirtilmiştir.

3. Olayda ilk haksız hareketin mağdur ... ve maktulün telefonla arayarak...ve annesini rahatsız etmeleri, küfür etmeleri ve yine yaşı küçük ...'a yapılan kötü muamele olduğu, olay yerinde sözlü tartışma sonrası olayın kavgaya dönüştüğü, sanıklar ..., ... ve ...'ın olayın tarafı olmamalarına rağmen olay mahallinde hazır bulundukları, olayın tartışma boyutundan sonraki her aşamasında bulundukları gerek ...'in yaralanması gerekse maktul ...'e müdahale ederek ölümüne sebebiyet verecek şekilde iştirak halinde eylemleri gerçekleştirdikleri, ..., ... ve ..........,'ın olay sırasında üzerlerinde bıçak bulundurdukları, savunmalarının suçun vasfını değiştirmeye veya cezadan kurtulmaya yönelik savunmalar olduğundan itibar edilmediği ve tanıkların daha ziyade olayla ilgili sıcağı sıcağına alınan soruşturma beyanlarına itibar edildiği ve tüm dosya kapsamı bir bütün olarak değerlendirildiğinde, olayda ilk haksız hareketin ... ve maktulden geldiği anlaşılmakla sanıklar ..., ... ve..........,'ın eylemlerini haksız tahrik altında gerçekleştirdikleri kabul edilmiştir.

4. Taraflar ve tanık anlatımları, uzmanlık raporları, otopsi raporu, doktor raporları, olay yeri inceleme raporu ve krokisi, bilirkişi raporları, CD, tutanaklar, adlî sicil kayıtları dava dosyasında mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmemiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanıklar ..., ... ve ... Hakkında Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

İlk Derece Mahkemesince kasten yaralama suçundan hükmolunan cezaların tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararları nazara alınarak 5271

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmemiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanıklar ..., ... ve ... Hakkında Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

İlk Derece Mahkemesince kasten yaralama suçundan hükmolunan cezaların tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararları nazara alınarak 5271

sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen;“İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık ... müdafiinin, sanık ... müdafiinin, sanık ... müdafiinin temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 298 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.

B. Sanıklar ... ve ... Hakkında Kasten Öldürme Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, alınan tüm raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, dava dosyası tekemmül ettirilerek karar verildiği, eksik incelemenin bulunmadığı, eylemlerin sanıklar tarafından fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ederek, fiil üzerinde ortak hakimiyet kurarak gerçekleştirildiğinin sanıkların savunmaları, tanıkların anlatımları, olay anına ilişkin kamera kaydı, CD izleme tutanağı, bilirkişi raporu ile saptandığı, dosya kapsamındaki delillerden meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması şartlarının oluşmadığı anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamış,

Ancak;

Ancak;

1. Otopsi raporuna göre tek bıçak darbesinin öldürücü olması ve maktulün sol diz çukuruna gelmesi ve diğer darbelerin tamamının diz ve bacak bölgesinde olması ve öldürücü olmaması, sanıkların hayati bölgeleri hedef alma imkanları varken özellikle bacak bölgesini hedef almaları, maktul ile sanıklar arasında öldürmeyi gerektirir husumet bulunmaması birlikte değerlendirildiğinde, sanıkların öldürme kastı ile hareket ettiklerini gösteren kesin ve inandırıcı kanıt bulunmadığı, oluşan bu şüphenin sanıklar aleyhine yorumlanamayacağı ve bu itibarla kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 37 nci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 87 nci maddesinin dördüncü fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca cezalandırılmaları gerektiği gözetilmeksizin, suç vasfında yanılgıya düşülerek kasten öldürme suçundan cezalandırılmaları,

2. Maktulden sanıklara yönelik doğrudan doğruya haksız tahrik oluşturan eylem bulunmadığı, maktulün yaraladığı temyiz dışı ... ve ...'in sanıklarla akrabalık bağlarının bulunmadığı, sanıkların bu mağdurlara yardım amacıyla hareket ettikleri dikkate alınarak haksız tahrik indiriminin asgari oranda uygulanması gerekirken makul düzeyde indirim yapılması,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

C. Sanık ... Hakkında Kasten Öldürme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Sanığın Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra, 07.09.2023 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu

durumun Mahkeme tarafından araştırılmasında ve sanık hakkında açılan kamu davasının, 5237 sayılı Kanun'un 64 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca düşmesine karar verilip verilmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

V. KARAR

A. Sanıklar ..., ... ve ... Hakkında Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçe başlığı altında (A) paragrafında açıklanan nedenle sanık ... müdafiinin, sanık ... müdafiinin, sanık ... müdafiinin temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 298 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanıklar ..., ... ve ... Hakkında Kasten Öldürme Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçe başlığı altında (B-1), (B-2) ve (C) paragraflarında açıklanan sanıklar ...ve ....., yönünden suç vasfına ve haksız tahrike, sanık ... yönünden ise ölüme ilişkin nedenlerle sanık ... müdafiinin, sanık ... müdafiinin, sanık ... müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 01.04.2022 tarihli ve 2022/266 Esas, 2022/421 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun'un 307 nci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca ceza miktarı bakımından sanıklar ... ve ...'ın kazanılmış haklarının dikkate alınmasına,

5271 sayılı Kanun'un 307 nci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca ceza miktarı bakımından sanıklar ... ve ...'ın kazanılmış haklarının dikkate alınmasına,

Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçen süre göz önüne alındığında, sanık ... müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca ... 14. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

31.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1713, Karar No: 2014/11348, Tarih: 20.10.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/1713 E.  ,  2014/11348 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2012/224681

MAHKEMESİ : Osmancık Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 25.04.2012

NUMARASI : 2009/112 Esas, 2012/154 Karar

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden alınan nüfus kaydına göre Pendik 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/180 Esas ve 2011/333 Karar sayılı ilamıyla mağdurenin yaşının 17.11.1993 olarak tashih olunduğunun anlaşılması karşısında suç vasfına etkisi bakımından Pendik 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin anılan dosyasının temin edilip incelenerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10170, Karar No: 2016/9733, Tarih: 31.10.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/10170 E.  ,  2016/9733 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... 2. Sulh Hukuk, ... 2. Sulh Hukuk ve ... 1. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kısıtlı ..., ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 01.12.2010 tarih ve 2010/597 E. - 2010/911 K. sayılı ilamı ile TMK'nın 405. maddesi gereğince kısıtlanmış, kendisine kaldığı bakımevinin görevlisi ... vasi olarak atanmıştır.

Vasi, tarihsiz dilekçesi ile kısıtlının aile bireylerinin ...'da yaşadığı, kısıtlının aile bireylerince ziyaretinin sağlanabilmesi için kısıtlının ...'da bir bakımevine yerleştirilmesi için izin talep etmiştir.

... 2. Sulh Hukuk Mahkemesince, 26.06.2015 tarihli ek karar ile maddi hata sonucunda, kısıtlı ...'ın yerleşim yeri adresinin ... ili Özel Bakım Merkezi adresi olarak değiştirilmesi için vasiye izin ve yetki verilmesine, mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiş; 23.10.2015 tarihli ek karar ile de bu karar “Kısıtlı ...'ün yerleşim yeri adresinin .../... ili Özel Bakım Merkezi adresi olarak değiştirilmesi için vasiye izin ve yetki verilmesine, mahkememizin yetkisizliğine” şeklinde tashih edilmiştir.

... 2. Sulh Hukuk Mahkemesince dosyanın sehven mahkemeye gönderildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... 1. Sulh Hukuk Mahkemesince, ... Valiliği Bakım ve Rehabilitasyon Merkezi Müdürlüğünün 31/03/2016 tarihli cevabi yazısında, kısıtlı ...'ün ... Bakım ve Rehabilitasyon Merkezinde ikamet ettiğinin bildirildiği gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” TMK'nın 412. maddesinde ise "Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur." hükmü yer almaktadır.

Kısıtlının, ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 01.12.2010 tarih ve 2010/597 E. - 2010/911 K. sayılı ilâmı ile vesayet altına alındığı, o tarihten itibaren vesayetin ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesince takip edildiği, vasinin, kısıtlının sadece ...'da bakımevine yerleştirilmesi için izin istediği, kısıtlı ya da vasinin herhangi bir adres değişikliği talebi olmadan ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlının adres değişikliğine izin verilmesine ve dosyanın ... Nöbetçi Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verildiği anlaşılmakla vesayet dosyasının takibinde ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 31/10/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2346, Karar No: 2015/1503, Tarih: 05.06.2015

**Hukuk Genel Kurulu         2013/2346 E.  ,  2015/1503 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 6. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/12/2012

NUMARASI : 2012/620-2012/401

Taraflar arasındaki “manevi tazminat” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İstanbul 6. Asliye Hukuk Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 08.02.2011 gün ve 2010/335 E., 2011/28 K. sayılı kararın incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin . 05.06.2012 gün ve 2011/8155 E., 2012/9817 K. sayılı ilamı ile;

(...Dava, basın yolu ile kişilik haklarına saldırı sebebi ile manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davacı, Takvim gazetesindeki 13.07.2010 tarihli yazı ile kişilik haklarının ihlal edildiği gerekçesi ile manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalılar, yayının haber verme ve eleştiri yapma hakkı sınırları içinde, kamuoyunu ilgilendiren bir konuda, özle biçim arasındaki denge korunarak verildiğini ve görünür gerçeğe uygun olduğunu bu nedenle davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, bir insanın herhangi bir sebeple borçlu olması ve her fırsatta bu durumun dile getirilmesi, kişilik haklarının ihlali olacağından istem kısmen kabul edilmiş, karar davalılarca temyiz edilmiştir.

Basın özgürlüğü, Anayasanın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Yasasının 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır. Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanununun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanununun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Davaya konu edilen yayında; “TMSF, yanımda çalışan Emine Hanımdan aldığım borçla geçiniyorum diyen H.. T..’ın, Avrupa’da 9 villasının olduğunu belirledi” başlıklı bir yazı. yayınlandığı anlaşılmaktadır.

Yazının içeriği ve veriliş şekline göre konunun güncel, kamuoyunu ilgilendiren, görünür gerçeğe uygun olduğu, kişilik haklarına saldırının bulunmadığı, içeriğinde davacının özel hayatından bahsediliyor ise de yazı bir bütün olarak ele alındığında saldırı amacı taşımadığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle davanın tümden reddi gerekirken kısmen kabulü doğru olmamış kararın bozulması gerekmiştir.)

Gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN : Davalılar vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, basın yolu ile kişilik haklarına saldırı sebebi ile manevi tazminat istemine ilişkindir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar davalılar vekilinin temyizi üzerine, Özel Dairece yukarıda başlık bölümünde yazılı gerekçeyle bozulmuş; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

Direnme kararını, davalılar vekili temyize getirmiştir.

Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; dava konusu yazı bir bütün olarak değerlendirildiğinde basın özgürlüğü kapsamında kalıp kalmadığı, diğer bir deyişle davacının kişilik haklarına saldırının söz konusu olup olmadığı; varılacak sonuca göre davacı yararına manevi tazminata hükmedilmesi gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.