muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/3666, Karar No: 2020/2008, Tarih: 08.06.2020

D)Bölge Adliye Mahkemesi Kararı :

Bölge Adliye Mahkemesince, asıl ve birleşen dosya davacıları vekilleri, Davalı ..., ... Şirketi ile Özka Şirketi vekillerinin istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

E) Temyiz Sebepleri

Birleşen Dosyada Davacılar ... ve ... vekili temyiz dilekçesinde özetle: aksi aynı kuvvette delil ile ispatlanması gereken SGK müfettiş tutanağı ve celp edilen emsal ücret miktarı dikkate alınarak 15/04/2015 tarihli hesap raporuna göre hüküm kurulması gerektiğini beyanla kararın bozulmasını talep etmiştir.Davalı ...Ş vekili temyiz dilekçesinde özetle: Mahkeme kararının yeterli gerekçe içermediğini, kusur bilirkişi raporuna yönelik itirazlarının dikkate alınmadığını, müvekkilinin asıl işveren olmadığını, anahtar teslim şeklinde diğer davalı şirkete devredildiğini, müvekkilinin kaza yerinde fiilen çalışmasının bulunmadığını, ayrıca sunulan 31/10/2008 tarihli protokol uyarınca hukuki sorumluluğun diğer davalı şirkette olduğunu, müvekkilinin kusurunun bulunmadığını, müvekkili hakkında açılan dava tarihi itibariyle taleplerin zamanaşımına uğradığını, manevi tazminat miktarının fahiş takdir edildiğini, davacı ...a maddi ve manevi tazminata hükmedilmesinin yasal dayanağı bulunmadığını, zira davacının yasal mirasçı ve resmi nikahlı eş sıfatının bulunmadığını beyanla kararın kaldırılmasını talep etmiştir.Davalı ... vekilinin temyiz isteminin Bölge Adliye Mahkemesince temyiz harcının süresi içerisinde yatırmadığından reddine karar verildiği, davalı tarafın il bu kararı temyiz etmediği anlaşılmıştır.

F) Delillerin Değerlendirilmesi ve Gerekçe;

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenler ile temyiz kapsam ve nedenlerine göre; davalı ...Ş vekilinin tüm, davacılar ... ve ... vekilinin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2- Dava, 27/08/2007 tarihli iş kazasında sigortalının vefatı nedeniyle desteğinden yoksun kalanların maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.Dosya kapsamındaki bilgi ve belgelerden, sigortalı ...’nın ...Toplu Konut alanında asıl işveren ... İnşaat A.Ş.’ne ait inşaat şantiyesinde, alt işveren ... İnşaat Sanayi ve Tic. A.Ş.’nde fore kazık işçisi olarak çalışırken, davalı ... sevk ve idaresindeki makineye bağlı fore kazık muhafaza borusunun sigortalı üzerine düşmesi neticesinde vefat ettiği, olayın SGK tarafından iş kazası olarak kabul edildiği, hükme esas alınan kusur raporuna göre sigortalı %10 kusurlu kabul edilmişken, davalı ...’a kusur verilmediği, %90 oranındaki kusurun ise diğer davalılar arasında paylaştırıldığı, mahkemece fazla mesai ücreti dışlanarak, asgari ücretin 1,17 katı düzeyindeki ücret üzerinden yapılan hesaba itibar edilerek karar verildiği anlaşılmıştır.

Taraflar arasındaki uyuşmazlığın, maddi tazminatın hesabına esas alınan ücret noktasında toplandığı anlaşılmaktadır.Kural olarak iş kazasına maruz kalan sigortalının veya vefatı halinde hak sahiplerinin destek maddi tazminat miktarının hesabında gerçek ücretin esas alınması ön koşuldur. Çalışma yaşamında daha az vergi ya da sigorta pirimi ödemek amacıyla zaman zaman iş sözleşmesi veya ücret bordrolarında gösterilen ücretlerin gerçeği yansıtmadığı görülmektedir. Öte yandan, gerçek ücretin ise; öncelikle toplu iş sözleşmesi ile imzalı bordrolara, bunların yokluğu halinde ise banka kanalıyla yapılan ücret ödemelerine veya işçinin kıdemi ve yaptığı işin özelliği ve niteliğine göre işçiye ödenmesi gereken ücrete göre tespit edileceği, fazla mesai vb ek ödemelerin devamlılık arz etmesi halinde hesaba esas ücrete dahil edilmesi gerektiği, işyeri veya sigorta kayıtlarına geçmiş olan miktarın ücret olarak değerlendirilemeyeceği, Yargıtay’ın yerleşmiş görüşlerindendir. Bu durumda gerçek ücretin tespiti önem kazanmaktadır.

Bu açıklamadan olarak, somut olayda davacının olay tarihinde “fore kazık işçisi” olarak çalıştığı, 15/04/2015 tarihli kök hesap raporunda iş kazasından önceki 3 günlük çalışmaya ilişkin SGK kayıt inceleme tutanağındaki ücret esas alınarak asgari ücretin 2,59 katı düzeyindeki ücret üzerinden hesap yapılmışken; davalı itirazı üzerine alınan 09/09/2016 tarihli ek raporda fazla mesaiye ilişkin ücret dışlanarak asgari ücretin 1,17 katı üzerinden hesap yapıldığı,mahkemece bu rapora itibar edilerek karar verildiği anlaşılmakta ise de; devamlılık arz eden fazla mesaiye ilişkin ödemelerin hesaptan dışlanarak karar verilmesi hatalı olmuştur.O halde mahkemece yapılacak iş, davacının davalı ... Şirketi nezdinde, diğer şantiyelerdeki çalışmaları da gözetilerek düzenlenen bordrolara yansıyan ücretlerinin ortalaması alınarak, iş kazası tarihinde aldığı ücretin asgari ücrete katı hesap edilmek, bu ücret katı hükme esas alınan 09/09/2016 tarihli hesap raporuna uygulanmak, bu hesap raporunda işlemiş (bilinen) devre sonu olarak esas alınan 27/08/2016 tarihi ileri çekilmemek ve bu tarihten sonra yürürlüğe giren asgari ücret değişiklikleri de rapora yansıtılmamak suretiyle maddi tazminatı hesaplatmak, sonucuna göre temyiz talebinde bulunan davacı eş ... ve çocuk ...’in maddi tazminat alacakları hakkında bir karar vermekten ibarettir. Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.O halde, davacı ... ve ... vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar vermek gerekmiştir. SONUÇ: Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddeleri uyarınca KALDIRILMASINA, ilk derece mahkemesi kararının BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalılardan ...'ye yükletilmesine, 08/06/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/32420, Karar No: 2018/11871, Tarih: 15.05.2018

**22. Hukuk Dairesi         2015/32420 E.  ,  2018/11871 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 1991 yılından bu yana Seyitler Linyit İşletmesi bünyesindeki farklı taşeronlar nezdinde çalıştığını, son olarak pikap şoförü olarak çalıştığını, 2012 yılında SLİ'nin özelleştirilmesi sonucunda Elektrik Üretim A.Ş.'ye devrolunduğu, ...'ın da davalı işyerini 17.06.2013 tarihinde Davalı ....'ye devrettiğini, bu devirler sırasında davacının en son davalı ... taşerın firması nezdinde çalışmaya devam ettiğini belirterek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve yıllık izin alacaklarının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar vekilleri, husumet iriazında bulunarak davanın reddini talep etmişlerdir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanılan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın Elektrik Üretim A.Ş. yönünden reddine, diğer davalılar... Elektrik Üretim A.Ş. ve ... yönünden ise kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içerisinde taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1. Dosyadaki yazılara, belgelere ve tüm dosya kapsamına göre; tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2.İş yeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İş yeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanunu'nun 6. maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, iş yerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı Kanunun üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

4857 sayılı Kanun'un 120. maddesi hükmüne göre, mülga 1475 sayılı İş Kanunu'nun 14. maddesi halen yürürlükte olduğundan, iş yeri devirlerinde kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından belirtilen madde hükmü uygulanmalıdır. Anılan maddeye göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde, işçinin kıdemi iş yeri veya iş yerlerindeki hizmet sözleşmeleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, iş yerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

4857 sayılı Kanun'un 6. maddesinde yazılı olan “hukukî işleme dayalı” ifadesi geniş şekilde değerlendirilmeli, yazılı, sözlü ve hatta zımnî bir anlaşmada yeterli görülmelidir.

İş yeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı şekilde iş yeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkânı vermez.

Bu açıklamalar ışığında, iş hukukunda iş yeri devrinin işçilik alacaklarına etkileri üzerinde ayrıca durulmalıdır. İş yeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. Mülga 1475 sayılı Kanun'un 14. maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Kanun'un 6. maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı iş yeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

Dosya içeriğine göre, davacı, davalı ...'a ait ...Linyit İşletmesinde çalışırken, işyeri 17.06.2013 tarihinde özelleştirilerek... Elektrik Üretim A.Ş. tarafından devralınmıştır. Davalı ile alt işverenleri arasındaki hukuki ilişkide muvazaa mevcut olmasa dahi, davalı ...'ın asıl işveren olarak müteselsil sorumluluğu bulunduğundan, davalı ...'ın özelleştirme öncesi kıdem tazminatından, kendisinin işletmeyi devraldığı ve davacının bu dönemdeki çalıştığı süreyle ve devir esnasında işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlı olarak sorumlu olduğu kabul edilmelidir. Bu husus gözetilmeksizin davalı ... yönünden davanın reddi hatalı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeple BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 15.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3281, Karar No: 2013/38765, Tarih: 06.11.2013

**3. Ceza Dairesi         2013/3281 E.  ,  2013/38765 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Hükümden sonra sanığın temyiz dilekçesine ekli olarak sunduğu Sakarya Devlet Hastanesince düzenlenen 26.10.2004 tarihli raporda sanığın “ afektif bozukluk” tanısıyla tedavisinin devam ettiğininin belirtilmesi karşısında, işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olup olmadığı konusunda TCK'nin 32. Maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı açısından adli tıp kurumundan veya tam teşekküllü ruh ve sinir hastalıkları hastanesinden kurul raporu alındıktan sonra sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 06.11.2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1143, Karar No: 2016/4330, Tarih: 15.03.2016

**13. Ceza Dairesi         2016/1143 E.  ,  2016/4330 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın cezaevinde bulunduğu sırada gerekçeli kararın 07.08.2012 tarihinde ikamet adresinde kardeşine tebliğ edildiği, ancak Tebligat Kanunu’nun 19. ve Tebligat Tüzüğü’nün 25. maddelerine göre, tebliğ sırasında cezaevinde bulunan sanığa yapılan tebliğ işleminin usulsüz olduğu, daha sonra sanığa usulüne uygun olarak yapılmış herhangi bir tebligatın bulunmadığı, içtimalı müddetname kararının tebliğ edilmesinin de gerekçeli karar tebliği yerine geçmeyeceğinin anlaşılması karşısında, sanığın öğrenme üzerine yaptığı 22.08.2014 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek, yapılan incelemede;

Hırsızlık suçuna ilişkin hükümde TCK’nın 58. maddesinin uygulanmasına karşın, işyeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçları nedeniyle kurulan hükümlerde tekerrür hükümlerinin uygulanmamış olması, aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Hırsızlık suçuna ilişkin hükümde TCK’nın 58. maddesinin uygulanmasına karşın, işyeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçları nedeniyle kurulan hükümlerde tekerrür hükümlerinin uygulanmamış olması, aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Sanık hakkında, ... Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 04.07.2011 tarih ve 2011/5628 numaralı iddianamesi ile 29.06.2011 tarihinde... ve Rehabilitasyon Merkezinin pencerelerini zorlamak suretiyle işyerinden bilgisayar kasası ve ekranını çaldığı iddiasıyla açılan kamu davası sonucunda, ... 9. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 13.10.2011 tarih ve 2011/401-703 E.-K. sayılı ilamı ile hakkında hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından mahkumiyet kararı verildiği, UYAP üzerinden yapılan incelemede anılan kararın Yargıtay 2. Ceza Dairesi’nin 08.04.2014 tarih, 2013/20821 Esas ve 2014/9557 Karar sayılı onama ilamı ile kesinleştiği; Dairemizin temyiz incelemesine konu olay ile ilgili olarak da, sanık hakkında ... Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 15.08.2011 tarih ve 2011/6262 numaralı iddianamesi ile 29.06.2011 tarihinde ... ... ve Rehabilitasyon Merkezinin pencere kilidini sert cisimle kırıp işyerinden bilgisayar kasası ve monitörü çaldığı, ardından 01.07.2011 tarihinde yine aynı işyerine girdiği ancak herhangi bir şey çalmadığı iddiasıyla kamu davasının açıldığı, mahkemece yapılan yargılama sonucunda sanığın 29.06.2011 ve 01.07.2011 tarihli eylemlerine ilişkin olarak hakkında hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından mahkumiyet kararı verildiğinin anlaşılması karşısında; iş bu temyize konu ... 13. Asliye Ceza Mahkemesi’ne ait davanın bulunduğu safha itibariyle mükerrer dava niteliğinde olup, sanık hakkında zincirleme suç hükümlerini düzenleyen 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesinin uygulanma şartları mevcutsa, kesinleşen ... 9. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 13.10.2011 tarih ve 2011/401-703 E.-K. sayılı ilamındaki hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçları açısından sadece TCK'nın 43. maddesi gereğince yapılacak artırım miktarı ile ceza belirlenmesi ve bu cezanın infazda esas alınmasına karar verilmesi, öte yandan 01.07.2011 tarihinde aynı yerde mala zarar verme eylemi gerçekleşmediğinden sanık hakkında mala zarar verme suçundan açılan davanın 5271 sayılı CMK'nın 223/7. maddesi gereğince reddine karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, eksik ve yetersiz inceleme ile yazılı biçimde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’in temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenine göre, halen hükümlü olduğu cezayı infaz eden sanığın İNFAZININ DURDURULMASINA, başka suçtan tutuklu veya hükümlü değil ise derhal salıverilmesi için Kozan Cumhuriyet Başsavcılığı’na yazı yazılmasına, 15.03.2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/18552, Karar No: 2009/15726, Tarih: 07.12.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2008/18552 E.  ,  2009/15726 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, yaşlılık aylığını iptal eden kurum işleminin iptali ile kesilen aylığının yeniden bağlanmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere ve temyiz nedenlerine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine

2- Dava, davacının yaşlılık aylığını iptal eden kurum işleminin iptali ile kesilen aylığının yeniden bağlanması istemine ilişkindir.

Davacıya 1.10.1996 tarihinden 506 sayılı Yasa'nın 60. Maddesine göre bağlanan yaşlılık aylığının davacının 1.12.1974-30.11.1976 tarihleri arasındaki 1479 sayılı Yasa'ya bağlı hizmetinin aynı tarihlerde Avusturya'da geçen hizmeti ile çakışması nedeni ile iptali sonrasında " 5000 " gün prim ödeme koşulunun oluşmaması gerekçesine dayalı olarak başlangıçtan itibaren iptal edildiği, mahkemeçe çakışma dışında kalan 4637 gün hizmet üzerinden 55 yaşını doldurduğu 1.2.2001 tarihinden itibaren aylığın yeniden bağlanmasına karar verildiği açıktır. Davalı Kurumca 1.10.1996 tarihinde kesilen aylığı 1.2.2001 tarihinden geçerli olarak yeniden bağlanmasına ilişkin kararı kurum işleminin kısmen iptalini içerdiğinden Kurum'ca 1.10.1996- 30.1.2001 tarihleri arasında ödenen aylıkların geri istenebileceği açık iken mahkemece davanın " kısmen kabulü " yerine " kabulü" denilerek hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olduğundan bozmayı gerektirmektedir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ.Yukarıda açıklanan nedenlerle

Hüküm fıkrasının tamamen silinerek yerine;

"1- Davanın kısmen kabulü ile davacının 1.2.2001 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı almaya hak kazandığının tesbitine, fazla isteminin reddine,

2- Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 500.00 TL avukatlık ücretinin davalıdan alınıp davacıya, 500.00 TL avukatlık ücretininde davacıdan alınıp davalı kuruma verilmesine,

3-Davalı kurum harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

4-Yapılan 180.00 TL yargılama giderinden takdiren 90.00 TL'sının davalı kurumdan alınıp davacıya verilmesine, bakiyenin davacı üzerinde bırakılmasına;"rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, 7.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2181, Karar No: 2019/3516, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/2181 E.  ,  2019/3516 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/40327, Karar No: 2015/21433, Tarih: 18.06.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/40327 E.  ,  2015/21433 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2014/192197

MAHKEMESİ : Ankara Batı 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 18/03/2014

NUMARASI : 2013/759 (E) ve 2014/194 (K)

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1)Sanık R.. A.. hakkında kasten yaralama ve hakaret Sanık G.. S.. hakkında hakaret suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılan A.. S.. ve katılan sanık G.. S..'in yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin isteme uygun ONANMASINA,

2)Sanık G.. S.. ve sanık A.. S.. hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık R.. A.. hakkında meşru savunma koşulllarının oluştuğu,sanıklar G.. S.. ve sanık A.. S.. hakkında haksız tahrik koşullarının bulunmadığı mahkemenin bu konudaki kabul ve uygulamasında isabetsizlik bulunmadığı ayrıca Mahkemece temel cezanın kanunda öngörülen alt ve üst hadleri arasında nedenleri gösterilerek takdir edildiğinin anlaşılması karşısında, tebliğnamenin belirtilen hususlardaki 'bozma' istemli görüşüne iştirak edilmemiştir.

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Mağdurun yaralanmasındaki kemik kırığının nitelik ve derecesine göre 5237 sayılı TCK'nin 87/3. maddesi gereği fazla artırım yapılması

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten 5320 Sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18/06/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7280, Karar No: 2010/9747, Tarih: 04.10.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/7280 E.  ,  2010/9747 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ, ECRİMİSİL

-KARAR-

Taraflar arasındaki uyuşmazlık hasılat kirası sözleşmesinden kaynaklanmakta olup, B.K. 285 ve 287.maddelerinin tartışılacağından davanın açıklanan bu nitelendirmesine göre 2797 sayılı Yasa'nın 14.maddesi uyarınca temyiz incelemesi Yüksek 6.Hukuk Dairesine ait bulunduğundan, dosyanın ilgisi yönünden anılan Daire Başkanlığına gönderilmesine, 04.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.