muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/10029, Karar No: 2018/1119, Tarih: 15.02.2018

Aynı yasanın kazanç ve zararın paylaşımı başlıklı 643. maddesi gereğince; ortaklığın borçları ödendikten, ortaklardan her birinin ortaklığa verdiği avanslarla, ortaklık için yaptığı giderler ve koymuş olduğu katılım payı geri verildikten sonra bir şey artarsa, bu kazancın ortaklar arasında paylaştırılır. Ortaklığın, borçlar, giderler ve avanslar ödendikten sonra kalan varlığı, ortakların koydukları katılım paylarının geri verilmesine yetmezse, zarar ortaklar arasında paylaşılır.

Katılım payı olarak bir şeyin mülkiyetini koyan ortak, ortaklığın sona ermesi üzerine yapılacak tasfiye sonucunda, o şeyi olduğu gibi geri alamaz; ancak koyduğu katılım payına ne değer biçilmişse, o değeri isteyebilir. Bu değer belirlenmemişse, geri alma, o şeyin katılım payı olarak konduğu zamandaki değeri üzerinden yapılır.( TBK' nun 642. md.)

Sözleşmede aksi kararlaştırılmamışsa, her ortağın kazanç ve zarardaki payı, katılım payının değerine ve niteliğine bakılmaksızın eşittir. Sözleşmede ortakların kazanç veya zarara katılım paylarından biri belirlenmişse bu belirleme, diğerindeki payı da ifade eder. Bir ortağın zarara katılmaksızın yalnız kazanca katılacağına ilişkin anlaşma, ancak katılma payı olarak yalnızca emeğini koymuş olan ortak için geçerlidir.

Hal böyle olunca mahkemece; ortakların anlaşarak tasfiye memuru belirlemelerini istemek; bu konuda anlaşamamaları halinde tasfiye işlemini gerçekleştirecek, ortaklığın faaliyet alanına göre konusunda uzman bir kişiyi tasfiye memuru olarak resen atamak olmalıdır.

Bundan sonra ise, tasfiye işlemleri; hakim tarafından öngörülecek üçer aylık (uyuşmazlığın mahiyetine göre süreler uzatılıp kısaltılabilir) dönemlerde tasfiye memuru tarafından 3 aşamada gerçekleştirilmelidir.

Birinci aşamada; ortaklığın sona erdiği tarih itibariyle ortaklığın tüm malvarlığı (aktif ve pasifi ile birlikte) belirlenmeli, yönetici ve idareci ortaktan ortaklık hesabını gösterir hesap istenmeli, verilen hesapta uyuşmazlık çıktığı takdirde, taraflardan delilleri sorularak toplanmalı, tasfiye memurunun belirlediği malvarlığı bilançosu taraflara tebliğ edilmeli, bu husustaki itirazları da karşılanıp, toplanacak delillere göre değerlendirilmelidir.

İkinci aşamada; ortaklığın malvarlığına ilişkin satış ve nakde çevirme işlemi (TMK'nın 634. vd. maddelerinde düzenlenen resmi tasfiye işlemi kıyasen uygulanmak suretiyle) gerçekleştirilmeli, şayet bu mallar mevcut değilse değerleri bilirkişi marifetiyle saptanmalıdır.

Üçüncü ve son aşamada ise; yukarıdaki işlemler sonucu oluşan değerden, öncelikle ortaklığın borçları ödenmeli ve ortaklardan her birinin, ortaklığa verdiği avanslar ile ortaklık için yaptığı giderler ve katılım payı geri verilmeli, bundan sonra bir şey artarsa, bu kazanç veya (ortaklığın, borçlar, giderler ve avanslar ödendikten sonra kalan varlığı, ortakların koydukları katılım paylarının geri verilmesine yetmezse) zarar da belirlenerek ortaklara paylaştırılmak üzere son bilanço düzenlenmelidir.

Bu aşamalardan sonra ise; tasfiye memurunun yaptığı tasfiye işleminin sonuç bilançosuna göre hakim, (HMK'nun 297.maddesi uyarınca) tarafların hak ve yükümlülüklerini saptayıp, tasfiye işlemini sonlandırmalı ve bu doğrultuda hüküm oluşturmalıdır.

Bütün bu açıklamalar ışığında, taraflar arasında geçerli bir adi ortaklık ilişkisinin kurulduğu belirlendiğine göre uyuşmazlığın yukarıda açıklanan ve maddeler halinde belirtilen sıra ve yöntem izlenerek çözümlenmesi ve açıklanan hususların adi ortaklık kapsamında değerlendirilmesi gerekirken bu şekilde bir inceleme ve değerlendirme yapılmadan, yanılgılı ve eksik inceleme ile hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince davacı taraf yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/38800, Karar No: 2010/2947, Tarih: 08.02.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/38800 E.  ,  2010/2947 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür Bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

O Yer C.Savcılarının temyiz istemlerinden vazgeçtikleri belirlenerek yapılan incelmede;

Hükümden sonra 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa’nın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231.maddesi uyarınca; hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 08/02/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14664, Karar No: 2015/514, Tarih: 16.01.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/14664 E.  ,  2015/514 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada.... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 05/02/2014 tarih ve 2012/306-2014/91 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi.... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait kayısı ürününün, don rizikolarına karşı davalı tarafından sigorta edildiğini, 2010 yılı Mart ayı içinde meydana gelen don olayı nedeniyle kayısı ağaçlarındaki meyvelerin zarar gördüğünü, talep edilmesine rağmen davalı tarafından hasar bedelinin ödenmediğini ileri sürerek, 28.396 TL'nin olay tarihinden itibaren reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, hasarın ağaçların çiçeklenme döneminde meydana geldiğini, don rizikosunun ise meyve bağlama dönemini kapsadığını, bu nedenle rizikonun sigorta teminatı dışında kaldığını, davacının dava konusu olay nedeniyle uğradığı zararın devlet tarafından karşılandığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, taraflar arasında düzenlenen sigorta poliçelerinde teminatın 19/03/2010 tarihinde başlayacağının hüküm altına alındığı, davaya konu zararın ise 17-18-19 Mart 2010 tarihlerinde meydana geldiği, bu durumda sigorta teminatının başlangıç tarihinden önce meydana gelen ve teminat kapsamına girmeyen zararın davalıdan talep edilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, bitkisel ürün sigorta poliçesine dayalı tazminat istemine ilişkin olup mahkemece, taraflar arasındaki poliçeye göre sigorta teminatının 19.03.2010 tarihinde başladığı, dava konusu hasarın ise sigorta başlangıç tarihinden önce gerçekleştiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Ancak, davacı tarafça davaya konu don hasarının, 19 Mart tarihinden sonra gerçekleştiği iddia edilmiş ve meteorolojiden gelen yazıda ise sıcaklığın 17 Mart ile 24 Mart tarihleri arasında sıfırın altında olduğu bildirilmiştir. Ayrıca, dosyada bulunan ekspertiz raporunda da hasar tarihi olarak 20 Mart gösterilmiştir. Bu durumda, mahkemece içinde meteoroloji ve ziraat mühendisi bulunan bir bilirkişi heyetin

rapor alınmak suretiyle davacının kayısı ağaçlarındaki don hasarının tam olarak hangi tarihte gerçekleştiği, şayet don olayı 17 Mart tarihinde gerçekleşmiş ise devam eden günlerdeki hava sıcaklığının sıfırın altında olmasının davacı ağaçlarındaki hasardan davalının sorumluluğuna yol açıp açmayacağı hususlarının açıklığa kavuşturularak oluşacak sonuç çerçevesinde karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik incelemeye dayalı olarak hüküm tesisi doğru olmamış, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan sebeplerle davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 16/01/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2063, Karar No: 2013/7532, Tarih: 24.04.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/2063 E.  ,  2013/7532 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

...

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda; sanığın, komşusu olan katılana ait işyerinin demir kepenklerini yerinden çıkarttığı ve işyerinin ön tarafında bulunan teknesinin yelken direğini kırdığı anlaşıldığından, eyleminin mala zarar verme suçunu oluşturduğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 24.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6159, Karar No: 2011/1236, Tarih: 03.02.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/6159 E.  ,  2011/1236 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Tarih : 25.12.2009

No : 372-491

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili şirketlerden Toros Enerji A.Ş.’nin kendi tesislerinde ürettiği elektriğin davalı şirkete ödenecek nakit ücreti kapsamında diğer müvekkillerine ulaştırılması ve gerektiğinde davalıdan elektrik satın alınması konusunda taraflar arasında sözleşme imzalandığını, ancak davalının sözleşme edimlerini yerine getirmediğini ve haksız olarak fatura kestiğini, müvekkilinin bu faturaları ödemek zorunda kaldığını belirterek ödenen bu paraların istirdadı ile nakde çevrilen teminat mektubu bedelinin ödenmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirketin davacı tarafça belirtilen enerji nakil yükümlülüğü olmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporları doğrultusunda taraflar arasında enerji nakli konusunda sözleşme olduğu, buna göre davacı Toros Enerjinin ürettiği enerjiyi bedel karşılığında, davalının diğer davacılara nakletmeyi üstlendiği, ancak davalının uyuşmazlık çıkararak fazla miktarda fatura tahakkuk ettirdiği, davalının bu davranışında haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile fazladan tahsil edilen 73.106.46.-TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 03.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/19635, Karar No: 2007/1816, Tarih: 12.02.2007

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2006/19635 E.  ,  2007/1816 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ...-Kur Genel Müd. aralarındaki Tesbit davası hakkında Çorum İş Mahkemesinden verilen 19.09.2006 günlü ve 64-1500 sayılı hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

1-Davacının tarımsal faaliyetleri nedeniyle, ... Fabrikaları Çorum Şeker Fabrikası, Yağlı Tohumlar Tarım Satış Kooperatifi, ... Tohumu A.Ş ve Toprak Mahsülleri Ofisinden, ürün teslim edip etmediği etmişse ürün teslim ettiği yıllar ve bu nedenle yapılan ... prim kesinti miktar ve tarihlerinin ,

2-Ayrıca davacının, Alaca Tarım Kredi Kooperatifi, ... Ekicileri Kooperatifi ve Yağlı Tohumlar Tarım Satış Kooperatifine üye olup olmadığı, üye olmuşsa hangi tarihte üyeliğinin başladığı ve halen devam edip etmediğinin ilgili Kuruluşlardan sorularak alınacak cevapların eklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.02.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3649, Karar No: 2024/9430, Tarih: 02.12.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/3649 E.  ,  2024/9430 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2215 Esas, 2024/129 Karar

DAVA TARİHİ : 15.11.2016

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Adana 3. Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/1 Esas, 2022/931 Karar

Taraflar arasındaki hakimin müdahalesi davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak, davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yeniden yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak, davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yeniden yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkillerinin Adana ili, ..., Kuruköprü Mahallesi Çakmak Caddesi No:43 adresinde olan ve tapuda 303 ada 86 parselde kayıtlı taşınmazın zemin kat 1 ve 2 nolu dükkanların maliki olduklarını, binaya ait yönetim planının 24.08.1984 tarihinde düzenlenerek tapuya tescil edildiğini ve 1984 yılında binanın kat mülkiyetine geçirildiğini, binanın hiçbir tadilat görmeden bugüne geldiğini, Forum Yatırım Danışmanlık Ltd. Şti.'ne yaptırılan etüt neticesinde düzenlenen raporda binanın riskli yapı olduğu sonucuna varılarak Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği İl Müdürlüğü tarafından 24.12.2015 tarihinde onaylandığını, devamında Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği İl Müdürlüğüne yapılan itirazın reddedildiğini, Cahit Çetinkaya İnşaat Ltd. Şti. hissedarı Cahit Çetinkaya ve ortağı ...'nın binanın riskli yapı statüsünde olduğunu anlayınca hissedarlardan ... ve ... ile 09.10.2015 tarihinde noterde arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi yaptıklarını, ardından diğer malikin hissesini 13.10.2015 ve 09.10.2015 tarihinde satın aldıklarını, Cahit Çetinkaya İnşaat Ltd. Şti. ile ...'nın gayesinin 6306 sayılı Afet Riski Altındaki Alanların Dönüştürülmesi Hakkında Kanun'un (6306 sayılı Kanun) istismar edilmeye müsait hükümlerinden faydalanarak davacıların gayrimenkullerini yok pahasına ellerinden alıp zenginleşme olduğunu, 6306 sayılı Kanun'un Uygulama Yönetmeliği'nde yapılan 25.07.2014 tarihli değişiklikle riskli yapılar için kat maliklerine onarım, güçlendirme kararı alabilme imkanının getirildiğini, ilgili yönetmeliğin değiştirilen 8 inci maddesi ile yapı maliklerinin yıkımın yanında binanın güçlendirilmesi imkanının da tanındığını, yapının yıkılması için verilen süre içinde maliklerce güçlendirme kararının alınabileceğini bunun için güçlendirmenin teknik olarak mümkün olduğunun tespit edilmesi gerektiğini, tespit edildiğinde bu onarım ve güçlendirmenin proje ve tekniğe uygun olarak yapılmasında kat maliklerinin rızasının alınmayacağını, davacıların 6306 sayılı Kanun'un uygulama yönetmeliği uyarınca riskli yapının güçlendirilmesinin teknik olarak mümkün olup olmadığının tespiti amacıyla Adana İnşaat Mühendisleri Odası ile görüşerek teknik incelemeler yapıldıktan sonra binanın güçlendirilebileceğinin anlaşıldığını, bu hususta ilgili güçlendirme projelerinin hazırlatıldığını, davalıların binanın yeniden yapılmasını istedikleri, binanın yıkılarak yeniden yapılması durumunda maliyetinin davacıların için çok yüksek olduğunu, bu nedenlerle taşınmazın güçlendirilmesinin teknik olarak mümkün olduğunun tespiti ile binanın güçlendirilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde özetle; davacıların davasının haksız ve kötü niyetli olduğunu, davacıların daha önce de ihtiyati tedbir talepli olarak Adana 4. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2016/853 Esas sayılı dosyasından dava konusu taşınmazın arsa payının düzeltilmesini talep ettiğini, söz konusu davada davacıların ihtiyati tedbir talebinin reddine karar verildiğini, bu kez bu davanın açıldığını, amaçlarının daha önce alamadıkları tedbiri koydurtarak taşınmaz ile alakalı başlayan yasal sürecin durdurmak olduğunu ve nihayetinde 6306 sayılı Kanun kapsamında yeni yapılacak binada fazladan hak edinebilmek olduğunu, ilgili Kanun'a göre kat malikleri toplanarak Kanun'un aradığı çoğunluk oranıyla riskli yapı olduğu kesinleşen binanın yıkılmasına ve yenisinin yapılmasına karar verildiğini, eski binanın güçlendirilmesinin çözüm olmayacağını ve hiçbir zaman yenisi gibi olmayacağını, binanın kat maliklerinin çoğunluk kararıyla yıkılmasına karar verildiğini, davacıların kullandığı taşınmazın iş yeri olduğunu, binanın yıkılmasını geciktirmeleri halinde yüksek oranda menfaat elde ettikleri için ikinci defadır binanın yıkılmasını geciktirmek amacıyla tedbir talebiyle dava açtıklarını, davanın öncelikle kat maliklerinin 2/3 çoğunluğunun kararıyla alınan yıkım kararı için davanın açılabilmesinin mümkün olmayışı sebebiyle usulen reddi gerektiğini, davacıların yasalar çerçevesinde müteahhitle anlaşarak hakkını alabileceğini, davacının müteahhitle anlaşmayarak ve binanın yıkılmasını geciktirerek hakkından fazlasını almaya çalıştığını, davacıların tamamen kötü niyetli olduğunu, haksız ve mesnetsiz açılan iş bu davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne dava konusu taşınmazda güçlendirmenin mübrez güçlendirme projesine göre gerçekleştirilebileceğine ve güçlendirmenin teknik ve imar mevzuatına uygun olarak mümkün olduğunun tespitine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne dava konusu taşınmazda güçlendirmenin mübrez güçlendirme projesine göre gerçekleştirilebileceğine ve güçlendirmenin teknik ve imar mevzuatına uygun olarak mümkün olduğunun tespitine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; dosya kapsamında alınan ilk raporda yapının yıkılmasının uygun olacağı belirtilmesine rağmen ikinci raporda tam tersi olacak şekilde yapının güçlendirilmesinin yerinde olacağının bildirilmesine rağmen bilirkişi raporları arasındaki bu açık çelişkinin giderilmeden ve dava konusu yapının durumuna göre yapının güçlendirilmesinin mi yoksa yeniden yapılmasının mı uygun olacağı yönünde herhangi bir değerlendirme yapılmadan sanki hükme dayanak raporda bilirkişiler yapının güçlendirilmesinin daha uygun olduğu yönünde görüş bildirmiş gibi davanın kabulüne karar verildiğini, hükme dayanak raporda dava konusu yapının güçlendirilme maliyetinin 2.374.184,90 TL, yeniden yapım maliyetinin ise 4.742.750,00 TL olduğu yönünde görüş ve kanaat bildirildiği, hesaplanan güçlendirme maliyetinin yeniden yapım maliyetinin %50'sine tekabül ettiği, bu orana göre ilgili bakanlık verileri ve yerleşik teammüller dikkate alınarak dava konusu yapının güçlendirilmesi değil yeniden yapılması gerektiği sonucunun çıktığını, dava konusu riskli yapı 51 yaşında olup ekonomik ömrünü tamamladığını, binada çıkan yangın nedeniyle binanın mukavemet özelliğinin azaldığını, beton ve demir yapısının bozulduğunu, dosyada yer alan 17.10.2018 tarihli raporda 40 yaşında bir bina için yeniden yapım maliyetinin %25'inden fazla güçlendirme harcaması yapılmamasının açıkça önerildiğini, hükme esas alınan 26.05.2022 tarihli bilirkişi raporunda güçlendirme maliyeti hesaplanırken yıkılıp temizleme bedelinin ve iksa sisteminin kurulması bedelinin güçlendirme masrafları hesaplanırken dikkate alınmadığını, bahsedilen kalemlerin dikkate alınması suretiyle hesaplama yapılsa idi güçlendirme maliyeti yeniden yapım maliyetine nerdeyse yaklaşacağını, bu haliyle bile riskli yapının güçlendirme bedelinin yeniden yapım bedeline oranının %34,10 olduğunu, yeniden yapım halinde üst katların kullanım alanının genişleyip, daha modern ve yeni bir yapı ortaya çıkacağını, yeni yapının deprem yönetmeliğine göre daha sağlam olacağını, ticari değerinin artacağını ve bina ömrünün uzayacağını bu nedenlerle mahkemece verilen kararın kaldırılması gerektiğini belirtmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç