muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/12389, Karar No: 2013/6870, Tarih: 28.02.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/12389 E.  ,  2013/6870 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın kadastro çalışmaları tamamlanmış ve katılan adına tescilli taşınmaza tel kazık çekmek suretiyle tecavüz ettiğinin belirlendiği ve Sulh Mahkemesinde açılan el atmanın önlenmesi davasında da sanık aleyhine müdahalenin önlenmesine karar verilmiş olduğu anlaşılmasına göre, atılı suçun sübut bulduğu gözetilerek mahkumiyet kararı verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 28.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16744, Karar No: 2015/21038, Tarih: 18.11.2015

**2. Ceza Dairesi         2015/16744 E.  ,  2015/21038 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KYB - 2015/261472

Hırsızlık ve basit yaralama suçlarından hükümlü S.. G..'nün cezalarının 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 99 ve 101. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası olarak toplanmasına dair Hayrabolu Asliye Ceza Mahkemesinin 05/08/2014 tarihli ve 2014/106 değişik iş sayılı kararını müteakip, sanığın cezasını Açık Ceza İnfaz Kurumunda infaz etmekte iken firar ettiğinden bahisle. Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliği'nin 8/1-e ve 12/1-b maddeleri uyarınca kapalı ceza infaz kurumuna iadesine dair Tekirdağ Açık Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünün 07/08/2014 tarihli ve 2014/2031 sayılı kararınına yönelik hükümlü tarafından yapılan şikayetin kabulü ile anılan İnfaz Kurumu Müdürlüğünün bahse konu kararının iptaline ilişkin Tekirdağ 2.. İnfaz Hâkimliğinin 16/09/2014 tarihli ve 2014/1240 esas, 2014/1398 sayılı kararma karşı yapılan itirazın reddine dair Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 26/09/2014 tarihli ve 2014/1579 değişik işsayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 09.07.2015 gün ve 2014/14672/46668 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 16.09.2015 gün ve 2015/261472 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 23/02/2015 tarihli ve 2014/14723 esas, 2015/983 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, 5275 sayılı Kanun'un 44/3-1 maddesinde firar fiili karşılığında hücreye koyma disiplin cezasını öngören düzenleme ile aynı Kanun'un 14/4. maddesinde yer alan "Açık ceza infaz kurumunda bulunan hükümlülerden kınamadan başka bir disiplin cezası alanlar ... kurum yönetim kurulunun kararı ile kapalı ceza infaz kurumlarına geri gönderilirler. Bu karar, infaz hâkiminin onayına sunulur." şeklindeki düzenleme ve yine Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliği'nin 12/1-b maddesinde yer alan "Açık kurumlarda cezası infaz edilmekte olan hükümlülerden ... b) firar edenlerin kurum yönetim kurulu kararı ile kapalı kurumlara iade edilir ve bu karar derhâl infaz hâkimliğinin onayına sunulur." şeklindeki düzenlemeler birlikte değerlendirildiğinde, bu hükümlerin infazı devam etmekte olan (infazı sırasında firar edilen) ilâm ya da ilamların yanısıra sair ilamları da kapsadığı, firar eylemine konu ilam ile sınırlı tutulmaması gerektiği, sonraki tarihlerde infazına başlanılan veya başlanılacak olan diğer ilamların infazı için de açık infaz kurumuna ayrılmaya engel teşkil edeceği cihetle, itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Hayrabolu Asliye Ceza Mahkemesinin 05.08.2014 tarihli içtima kararı uyarınca 10 ay hapis cezası Tekirdağ Açık Ceza İnfaz Kurumunda infaz edilmekte olan hükümlü S.. G.. hakkında Tekirdağ Açık Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünce firar suçundan Edirne 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 25.09.2006 tarihli mahkumiyet kararı nedeniyle kapalı ceza infaz kurumuna iade kararı verilmesi ve Tekirdağ 2. İnfaz Hakimliği'nce bu kararın iptali üzerine, Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nce itirazın reddine karar verilmiş, bu karara karşı, firar suçundan mahkumiyet hükmünün, sonraki tarihlerde de açık ceza infaz kurumuna ayrılmaya engel oluşturacağı ve itirazın kabulüne karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle kanun yararına bozma isteminde bulunulmuştur.

Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğinde Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik 22.08.2015 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiş ve 3. maddesiyle asıl yönetmeliğin 8. maddesini değiştirmiştir. Yapılan değişiklikle, yönetmeliğin 8. maddesinin 2. fıkra c bendinde, çocuk eğitimevleri hariç, kapalı kurumlardan firar edenler ile açık kurumlardan ikinci kez firar etmiş olanların, firar tarihinden önce kesinleşmiş olan cezaları ve koşullu salıverilme tarihine kadar kesinleşerek infazına başlanacak olan cezalarının tamamının kapalı kurumlarda infaz edileceği öngörülmüştür. Buna göre, firar suçu, firar tarihinden önce kesinleşmiş cezalar ile koşullu salıverilme tarihine kadar kesinleşen ilamlar yönünden açık ceza infaz kurumuna ayrılmaya engel oluşturacaktır. Kaldı ki, Edirne 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.02.2006 tarihli mahkumiyet kararı, açık ceza infaz kurumundan firar suçuna ilişkin olmakla, ikinci kez firar söz konusu olmadığı gibi, 25.09.2006 tarihinde kesinleşip, hükmolunan hapis cezası 06.08.2007 tarihinde infaz edilmiş olduğundan, bu tarihten sonra kesinleşen ilamlar yönünden, kapalı ceza infaz kurumuna iadeyi gerektirmeyecektir.

Bu itibarla, Hayrabolu Asliye Ceza Mahkemesinin 05.08.2014 gün ve 2014/106 D. İş sayılı içtima kararı kapsamında bulunan ve firar suçundan hükmolunan cezanın infazından sonra kesinleştiği anlaşılan ilamların, açık ceza infaz kurumunda infazına engel bir durum bulunmayıp, Tekirdağ 2. İnfaz Hakimliği kararına itirazın reddine karar verilmesinde de isabetsizlik görülmediğinden, (TEKİRDAĞ) 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.09.2014 gün ve 2014/1579 D. İş sayılı kararına yönelik kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 18.11.2015 günü oybirğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5551, Karar No: 2013/5074, Tarih: 01.04.2013

**7. Hukuk Dairesi         2012/5551 E.  ,  2013/5074 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 105 ada 5, 120, 117 ada 123, 126 ve 128 parsel sayılı sırasıyla 5850,60 m2, 3251,56 m2, 3182,39 m2, 3021,46 m2 ve 11742,04 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar miras yoluyla gelen hakka, paylaşmaya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı ... ve arkadaşları adına tespit edilmiştir. İtirazı Kadastro Komisyonunca reddedilen davacı ... Kişiliği dava konusu taşınmazların kamu malı niteliğinde yayla olduğunu öne sürerek dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine, dava konusu taşınmazların tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm davacı ... Kişiliği tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu 105 ada 5, 120, 117 ada 123, 126 ve 128 parsel sayılı taşınmazlar üzerinde tespit tarihinde zilyet davalı ... ve arkadaşları yararına 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 14. maddesi hükmünde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiği gerekçe gösterilerek hüküm kurulmuş ise de yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye yeterli değildir.

Davacı ... Kişiliği, taşınmazların kamu malı niteliğinde yaylak olduğunu öne sürerek dava açmıştır. Davacının dilekçesindeki bu açıklama gözetilerek somut olayda yayla araştırması yapılması zorunludur.

Kural olarak, mahkemece bir yerin yayla olarak kabul edilebilmesi için taşınmazın yetkili idari merciler tarafından yayla olarak tahsis edilmesi yada taşınmazın öncesinin bilinmeyen bir zamandan beri geleneksel biçimde kamu malı niteliğinde yayla olarak kullanılagelmiş olmasına bağlıdır. O halde uyuşmazlığın saptanan niteliği dikkate alınarak taşınmazların bulunduğu bölgede yetkili idari merciler tarafından 4753-5618 sayılı Yasalar uyarınca yayla tahsisi yapılmış ise İl Özel İdare Müdürlüğünden, 4753 ve 5618 sayılı Yasalar uyarınca taşınmazın bulunduğu bölgede yayla tahsisi yapılmamış ise aynı doğrultudaki araştırma, 4342 sayılı Yasa uyarınca, mülki amirlikten sorulup saptanması zorunludur.

Mahkemece bu doğrultuda bir araştırma ve soruşturma yapılmamıştır. Kuşkusuz 4753 ve 5618 sayılı Yasalar ile 4342 sayılı Yasalar uyarınca taşınmazın bulunduğu bölgede yayla tahsisi yapılmamış ise, aynı doğrultudaki araştırma dava sonucunda yararı olmayan taşınmazların bulunduğu köye komşu köyler halkından seçilecek elverdiğince yaşlı, yansız, yerel bilirkişi ve tanıkların anlatımları ile uyuşmazlık çözümlenecektir.

O halde sağlıklı bir sonuca varılabilmesi için dava konusu taşınmazların bulunduğu bölgede yetkili idari merciler tarafından 4753 ve 5618 sayılı Yasalar uyarınca yayla tahsisi yapılıp yapılmadığı İl Özel İdare Müdürlüğünden, 4342 sayılı Yasa uyarınca yayla tahsisi yapılıp yapılmadığı Mülki Amirlikten sorulup saptanmalı, yapılmış ve bu yönetimsel işlemler kesinleşmiş ise yayla tahsis haritası ve eki belgeler yerinden getirtilmeli, bundan sonra yöreyi iyi bilen elverdiğince yaşlı, yansız, dava konusu taşınmazların bulunduğu köye komşu köyler halkından seçilecek yerel bilirkişi ve tanıklar ve uzman bilirkişi, tapu fen memuru ve uzman ziraatçi bilirkişi, tespit tutanağı bilirkişilerinin tümü hazır olduğu halde dava konusu taşınmazlar başında yeniden keşif yapılmalı, bölgede yayla tahsisi yapılmış ise yayla tahsis haritasının ölçeği ile kadastro paftasının ölçeği eşitlendikten sonra yerel bilirkişi yardımı, uzman bilirkişi fen memuru eliyle yerine her iki harita çakıştırılmak suretiyle uygulanmalı, uygulamada eşit ölçekli memleket haritası üzerinde gösterilmeli, haritalarda tarif edilen belli poligon ve röper noktalar ile arz üzerindeki doğal ya da yapay sınır yerlerinden yararlanılmalı, bu yolla dava konusu taşınmazların yayla tahsis haritasının kapsamında kalıp kalmadığı duraksamaya meydan vermeyecek şekilde belirlenmeli, taşınmazların bulunduğu bölgede yetkili idari merciler tarafından yayla tahsisi yapılmamış ise yerel bilirkişi ve tanıklardan dava konusu taşınmazların öncesinin bilinmeyen bir zamandan beri geleneksel biçimde yayla olarak kullanılıp kullanılmadığı yolunda olaylara dayalı bilgi alınmalı, yerel bilirkişi ve tanık sözleri ile tespit tutanağı bilirkişilerinin beyanları çeliştiği takdirde tespit tutanağı bilirkişileri taşınmazlar başında ayrı ayrı dinlenerek yerel bilirkişi ve tanıkların anlatımları ile tespit tutanağı bilirkişilerinin beyanları arasındaki çelişki duraksamasız giderilmeli, öte yandan uzman ziraatçi bilirkişi aracılığıyla taşınmazlar bizzat mahkemece görülüp gözlenmeli, taşınmazların fiziksel yapısı, meyil durumu, taş ve toprak unsurundan hangisinin galip olduğu ayrıntılı şekilde keşif tutanağına geçirilmeli, komşu taşınmazların toprak yapısı ile dava konusu taşınmazların toprak yapısı mukayese edilmeli, bu fiziksel olgular da keşif tutanağına geçirilmeli, dava konusu taşınmazlara komşu taşınmazların tespit tutanakları içeriğine göre tespitlerine bir kayıt ve belge esas alınmadığı takdirde tutanakları içeriğinde vurgulanan maddi ve hukuki olgularla yerel bilirkişi ve tanık sözleri denetlenmeli, belge esas alınmış ise sözü edilen belgelerin nizalı parsel yönünü ne biçimde ve kimin yeri olarak sınır gösterdiği incelenmeli, davalı olup olmadıkları tespitlerinin kesinleşip kesinleşmediği incelenip irdelenmeli, eğer davalı iseler dava dosyaları getirtilerek incelenip irdelenmeli, özellikle uzman bilirkişi fen memurundan keşfi izlemeye, bilirkişi sözlerini denetlemeye, uzman ziraatçi bilirkişiden ise mahkemenin keşif

maddi ve hukuki olgularla yerel bilirkişi ve tanık sözleri denetlenmeli, belge esas alınmış ise sözü edilen belgelerin nizalı parsel yönünü ne biçimde ve kimin yeri olarak sınır gösterdiği incelenmeli, davalı olup olmadıkları tespitlerinin kesinleşip kesinleşmediği incelenip irdelenmeli, eğer davalı iseler dava dosyaları getirtilerek incelenip irdelenmeli, özellikle uzman bilirkişi fen memurundan keşfi izlemeye, bilirkişi sözlerini denetlemeye, uzman ziraatçi bilirkişiden ise mahkemenin keşif tutanağına geçen gözlemini yansıtmaya elverişli ayrıntılı, gerekçeli rapor alınmalı, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir hüküm kurulmalıdır

Mahkemece bu olgular gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davacı ... Kişiliği'nin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde davacıya iadesine, 01.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1931, Karar No: 2019/4514, Tarih: 05.03.2019

**18. Ceza Dairesi         2017/1931 E.  ,  2019/4514 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, tehdit

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Sanığın 30/09/2013 tarihli talimat mahkemesince alınan savunmasında, cezaevine girmeden evvel madde bağımlısı olduğu, cezaevine girdikten sonra da psikolojik sorunlarının başladığı, Bakırköy'deki sinir hastanesinde tedavi olduğu, olay günü de nezarette beklerken sinir krizi geçirdiği beyanı karşısında, suç tarihi itibariyle TCK’nın 32. maddesi uyarınca “akıl hastalığı nedeniyle işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olup olmadığı” konusunda yöntemince rapor alınarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık ...’ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnamedeki isteme aykırı olarak, başkaca yönleri incelenmeksizin, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 05/03/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1612, Karar No: 2010/144, Tarih: 20.01.2010

**1. Ceza Dairesi         2009/1612 E.  ,  2010/144 K.**

**"İçtihat Metni"**

.... ile ... Yel'i kasten öldürmeye teşebbüsten sanık ...'in yapılan yargılanması sonunda: 5237 sayılı TCK.nun 27/2 maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin (...) İkinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 31/05/2006 gün ve 510/282 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi C.Savcısı ile şikayetçi ... Yel taraflarından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Soruşturma aşamasında sanıktan şikayetçi olduğunu belirten, yargılama aşamasında ise usulünce duruşmaya çağrılarak anlatımları tespit edilmeyen ve kararı şikayetçi sıfatıyla temyiz eden mağdur ...'dan, hakları hatırlatılarak davaya katılmak isteyip istemediğinin sorulması, davaya katılmak istediği takdirde ise bu konuda olumlu veya olumsuz bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeyerek 5271 sayılı CMK.nun 234,237 ve 238. maddelerine aykırı davranılması,

Usule aykırı olup, Cumhuriyet Savcısının ve şikayetçinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sair cihetleri incelenmeksizin öncelikle bu nedenle hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 20.01.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6620, Karar No: 2016/6805, Tarih: 27.06.2016

**5. Ceza Dairesi         2016/6620 E.  ,  2016/6805 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tehdit suçundan sanık ...'un yapılan yargılanması sırasında; Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesiyle Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine göre; Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararına yapılan itirazı inceleyen Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin itirazı yerinde bularak, kaldırılmasına karar verdiği, Tekirdağ ilinde birden fazla Ağır Ceza Mahkemesi bulunduğu, bu nedenle kararın kanun yararına bozma yoluyla kaldırılmadığı sürece kesin nitelikte olduğu, bu itibarla ortada çözümü gereken görev uyuşmazlığının bulunmadığı anlaşıldığından, incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 27/06/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/52151, Karar No: 2014/3518, Tarih: 06.02.2014

**9. Hukuk Dairesi         2011/52151 E.  ,  2014/3518 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 19. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 06/10/2011

NUMARASI : 2009/300-2011/827

DAVA :Davacı, fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti, ücret alacağı ve bunların %5 fazlaları ile yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı şirketin Ankara bürosunda Basın İş Kanunu kapsamında çalıştığını, fazla çalışma ücretlerinin ödenmediğini, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığı halde ödeme olmadığını, bu nedenlerle iş sözleşmesini haklı sebeple sona erdirdiğini, yıllık izinlerinin de tam olarak kullandırılmadığını ileri sürerek, fazla çalışma, genel tatil, ücret ve bunların % 5 fazlaları ile yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının 4857 Sayılı İş Kanunu kapsamında çalıştığını, şirketin ekonomik koşullar sebebiyle bir süredir ücretleri gecikmeli ve taksitler halinde ödediğini ancak davacının tüm ücretlerinin dava açılmadan önce ödendiğini, davacının istisnai olarak yaptığı fazla çalışma ve genel tatil çalışmalarının ücretlerinin ödendiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, ücret, fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücretinin günlük % 5 fazla ödeme alacağının asıl alacağın 5 katı kadar olması gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasındaki uyuşmazlık, talebin aşılıp aşılmadığı, alacaklardan yapılan indirimin yeterli olup olmadığı, resmi tatil ücreti hesaplamasının doğru olup olmadığı ve vekalet ücretinin doğru hesaplanıp hesaplanmadığı noktalarında toplanmaktadır.

Mahkemece genel tatil, genel tatil %5 fazla ve ücret %5 fazla alacaklarında davacının dava ve ıslah dilekçesi ile talep ettiği miktar aşılarak HUMK 74. ve HMK 26. maddelerine aykırı karar verilmesi hatalıdır.

3. 5953 Sayılı Basın Mesleğinde Çalışanlarla Çalıştıranlar Arasındaki Münasebetlerin Tanzimi Hakkında Kanunun 14 üncü maddesinde bahsedilen ücret ile ek 1 inci maddesinde sözü edilen hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatillerle yapılan çalışma ücretlerinin gününde ödenmemesi halinde günlük yüzde beş fazlasıyla ödeneceği hükme bağlanmıştır. Anılan düzenlemelerde sözü edilen alacaklar için ödeme tarihi de belirlenmiş olmakla, yüzde beş fazla ödemeye hak kazanmak için işverenin ayrıca temerrüde düşürülmesi de gerekmez.

5953 Sayılı Yasada bir kısım işçilik alacakları için öngörülen günlük yüzde beş fazlasıyla ödeme kuralının mahiyeti tartışmalara neden olmuş ve özellikle indirim uygulanıp uygulanamayacağı sorunu ortaya çıkmıştır. Konu, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kuruluna intikal ettirilmiş ve 1973/4-6 sayılı içtihadı birleştirme kararında yüzde beş fazla ödeme parasının önce niteliği üzerinde durulmuş, faiz ya da tazminat olmadığı, uyulması zorunlu bir kamu hükmü olduğu kararda belirtilmiştir. Bahsi Geçen Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu Kararında, günlük yüzde beş fazlasıyla ödeme kuralının yüksek oran bir oran içermesi sebebiyle vaktinde ödenmeyen ücretler bakımından karşılıklı kusur durumları gözetilerek Borçlar Kanununun 44 üncü maddesi uyarınca bir indirime gidilmesi gerektiği kabul edilmiştir.

Borçlar Kanunun 44 üncü maddesinde, “Mutazarrır olan taraf zarara razı olduğu yahut kendisinin fiili zararın ihdasına veya zararın tezayüdüne yardım ettiği ve zararı yapan şahsın hal ve mevkiini ağırlaştırdığı takdirde hakim, zarar ve ziyan miktarını tenkis yahut zarar ve ziyan hükmünden sarfınazar edebilir. Eğer zarar kasden veya ağır bir ihmal veya tedbirsizlikle yapılmamış olduğu ve tazmini de borçluyu müzayakaya maruz bıraktığı takdirde hakim, hakkaniyete tevfikan zarar ve ziyanı tenkis edebilir” şeklinde düzenlemeye yer verilmiş olmakla, Dairemiz anılan hüküm paralelinde günlük yüzde beş fazla ödemelerden indirime gitmektedir. İndirim oranının tespitinde gazetecinin fazla çalışma saatleriyle ilgili talepleri yönünden gecikilen süre, hesaplamaya konu olan asıl alacak tutarları ve günlük yüzde beş fazlasının belirlenen miktarı da gözetilmektedir.

5953 Sayılı Kanunda bazı alacakların gününde ödenmemesi halinde günlük yüzde beş fazlasıyla ödenmesi gerektiği yönündeki düzenlemenin amacı, gazetecinin ücret ve diğer bazı işçilik alacaklarını güvence altına almak ve kitleleri doğru bilgilendirme gibi önemli bir görevi de olan gazeteciye belli bir oranda iş güvencesi sağlamaktır. Gerçekten gazetecinin emeğinin karşılığı olan hakları yeterince güvence altına alınmadığı taktirde, göreviyle ilgili konularda bağımsızlığı ve hatta tarafsızlığından söz edilemez. Bu nedenle yasakoyucu gazeteciler yönünden ücret ve bazı diğer hakları koruma çabası içine girmiştir. Düzenleme ile hedeflenen amaç, gazetecinin ücret ve diğer işçilik haklarının gününde ödenmesini sağlamaktır. İşverenin yasa hükmüne uyması durumunda günlük yüzde beş fazla ödeme bakımından bir yaptırım gündeme gelmez. Buna karşın ödemelerin gecikmesi halinde günlük yüzde beş fazla ödeme kuralı yıllık % 1825 oranına karşılık geldiğinden, kısa süre içinde önemli miktara ulaşabilmektedir. Söz konusu hüküm gazeteci yönünden de bir zenginleşme aracı olarak kullanılmamalıdır.