muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/3439, Karar No: 2015/8823, Tarih: 17.06.2015

Destekten yoksun kalma tazminatı taleplerinde ölenin davranışının müterafik kusur teşkil edip etmeyeceği, destekten yoksun kalanlara desteğin kusurunun yansıyıp yansımayacağı hususunda Yargıtay uygulamasına gelince;

Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, desteğin kusuru oranında tazminattan indirim yapılması gerektiği görüşünü sürdürmektedir (4 HD 2010/110825 E 2012/665 K sayı 23.1.2012 günlü karar).

Yargıtay 11.Hukuk Dairesi 2007 yılına kadar bir kısım kararlarında ölüm ile sonuçlanan trafik kazalarında destekten yoksun kalma tazminatı nedeni ile ZMSS'e başvurulması halinde tazminat miktarı tesbit edilirken zarar görenin müterafik kusuru oranında indirim yapılması gerektiği içtihat edilmişken bu tarihten sonraki bir kısım kararlarda davacıların 3.kişi olmaları nedeniyle miras hukukundan bağımsız olan destekten yoksun kalma tazminatı istemlerinde desteğin kusurunun tazminattan indirim neden olmaması ilkesi benimsenmiş, daha sonra 2008 ve 2009 yılında verilen kararlarda yine destekten yoksun kalma tazminatlarında mülga BK 44/1 maddesinin uygulanması gereğine değinilmiş, Dairenin bu yöndeki uygulaması iş bölümü nedeni ile bu nitelikteki davalarda görevinin sona erdiği 2009 yılına kadar devam etmiştir.

Yargıtay 17.Hukuk Dairesi de ZMSS.nin taraf olduğu destekten yoksun kalma tazminatına ilişkin davalarda iş bölümü nedeniyle görevlendirildiği 2008 yılından itibaren Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 15.6.2011 gün ve 2011/17-142 Esas 411 Karar sayı ve 22.2.2012 gün 2011/17-787 Esas 2012/92 Karar sayılı kararlarlarına kadar destekten yoksun kalma tazminatlarında mülga BK 44/1 maddesi hükümlerini uygulayarak Yargıtay 11 Hukuk Dairesinin bu yöndeki son uygulamasını sürdürmüş, daha sonra HGK kararları doğrultusunda desteğin kusurunun tazminattan indirim nedeni olamayacağı yönünde kararlar vermiş olup Dairece halen uygulama bu yönde devam ettirilmektedir.

Hukuk Genel Kurulunun yukarıda tarih ve sayıları belirtilen kararlarında ve daha sonraki bir kısım kararlarında trafik kazasında tam veya kısmı kusurlu sürücünün desteğinden yoksun kalanların ZMSS.den müterafik kusur indirimi yapılmaksızın destekten yoksun kalma tazminatı isteyebilecekleri yönündedir.

Somut uyuşmazlığa dönüldüğünde;

Davalıya ZMSS poliçesi ile sigortalı araç sürücüsünün araçla geçirdiği ve 8/8 oranında kusurlu bulunduğu trafik kazası sonucu vefatı üzerine sürücünün desteğinden yoksun kaldıklarını iddia eden davacılar tarafından davalı ZMSS aleyhine destekten yoksun kalma tazminatı davası açılmış,

Davalı davanın reddi savunmuş,

Yargılama sonucunda mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş,

Kararın davalı vekilince temyizi üzerine sayın çoğunluk görüşü doğrultusunda yazılı gerekçe ile yerel mahkeme kararı onanmıştır.

Sayın çoğunluğun onama gerekçesine katılamıyorum.

Tehlike sorumluluğunda tazminatın tayini kusur sorumluluğundaki kuralllara bağlı bulunduğundan TBK 52/1 maddesinde öngörülen desteğin müterafik kusuru tazminatın tayininde dikkate alınmalıdır.

Davalı davanın reddi savunmuş,

Yargılama sonucunda mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş,

Kararın davalı vekilince temyizi üzerine sayın çoğunluk görüşü doğrultusunda yazılı gerekçe ile yerel mahkeme kararı onanmıştır.

Sayın çoğunluğun onama gerekçesine katılamıyorum.

Tehlike sorumluluğunda tazminatın tayini kusur sorumluluğundaki kuralllara bağlı bulunduğundan TBK 52/1 maddesinde öngörülen desteğin müterafik kusuru tazminatın tayininde dikkate alınmalıdır.

Destekten yoksun kalma tazminatının miras hukukundan ayrı, bağımsız bir hak olması, desteğin müterafik kusurunun ileri sürülmesine engel değildir. Desteğin kendisinin talep etmesi halinde nasıl müterafik kusur tazminattan indirimi gerektiriyorsa, yansıma yoluyla zarara uğrayan davacılar yönünden de aynı şekilde desteğin kusurunun kendilerine yansıması, bu nedenle sigorta şirketine karşı ileri sürülen tazminattan müterafik kusur nedeniyle indirim yapılmasını gerektirir.

Olayda destek 8/8 oranında kusurlu bulunduğundan, işletene izafe edilmesi gereken işletme kusurunun varlığıda iddia ve ispat edilmediğinden, davalı ZMSS işletenin sorumluluğunu üstlendiğinden, desteğin kusuru kendilerine yansıyan davacıların tazminat istemleri TBK 52/1 maddesi gereğince tamamen kaldırılmalıdır.

Aksi düşüncenin kabulü hukuk düzeni içinde kendi ölümünden sorumlu olmayan desteğin, destek olduğu kişilere karşı sorumluluğunun devam ettirilmesi anlamına gelmektedirki bu durumda destek görenlerin ölenin mirasçılarına karşı bu talep hakını yöneltmelerine imkan vermek gibi kabul edilemez bir durum ortaya çıkmaktadır. (Prof Dr Saibe Oktay Özdemir- Hukuki Müteala)

Diğer taraftan amacı, kaynakları ve giderleri 5684 sayılı Sigortacılık Kanununda belirlenen, bu yasa kapsamında faaliyet gösteren bir özel hukuk tüzel kişisi olan davalı

sigorta şirketini Sosyal Güvenlik Kurumu gibi görmek, kamu kurumu niteliği tanımak da sigorta hukuku ilkelerine aykırıdır.

Açıklanan yasal düzenlemeler, bilimsel görüşler ve yargı kararları karşısında davalı ... şirketinin temyiz isteminin kabulü ile dava red edilmek üzere yerel mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesi gerekirken onanmasına ilişkin sayın çoğunluk görüşüne karşıyım.
Yargıtay — Esas No: 2014/11289, Karar No: 2015/125, Tarih: 13.01.2015

**19. Hukuk Dairesi         2014/11289 E.  ,  2015/125 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

- K A R A R -

Uyuşmazlık, ürün kirası niteliğindeki rödovans sözleşmesinden kaynaklanmakta olup, uyuşmazlığın niteliğine göre kararın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 6. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 13.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2018/7206, Karar No: 2019/3321, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/7206 E.  ,  2019/3321 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14582, Karar No: 2011/30336, Tarih: 23.12.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/14582 E.  ,  2011/30336 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik 1. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/10/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki taraflarca istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Pendik 1.Sulh Hukuk Mahkemesinin 15.10.2008 tarih ve 2005/1338 E. - 2008/2052 K. sayılı kararının, temyiz eden davalı Davalı M. K.'a tebliğ edilip edilmediğinin araştırılarak, tebliğ edilmiş ise buna ilişkin tebliğ evrakının, tebliğ edilmemiş ise kararın adı geçen kişiye tebliğ edilip temyiz süresi geçtikten sonra birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23/12/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11051, Karar No: 2014/13169, Tarih: 28.05.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/11051 E.  ,  2014/13169 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2014/148182

Mahkemesi : Antalya 13. Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 06.09.2011

Numarası : 2010/393- 2011/378

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü saat 22.10 sıralarında sanığın idaresindeki motosiklet ile, 7 metre genişliğinde, aydınlatması bulunmayan far ışığında görüşün açık olduğu yolda, kuru zeminde, Antalya şehir merkezi istikametinden Pınarlı kavşağı istikametine doğru Serik caddesi servis yolu üzerinde, yolun sağından emniyet şeridi üzerinden seyri sırasında gidişine göre sağ taraftan yola giren yayaya emniyet şeridinde çarparak ölümüne neden olduğu, mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen rapor oluş ve dosya kapsamına uygun olup, sanığın tali kusurlu olduğunun kabulü ile sanığın mahkumiyeti yerine dosya kapsamına uymayan Adli Tıp Kurumu raporuna itibar edilerek sanığın beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA 28.05.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3950, Karar No: 2014/7025, Tarih: 10.04.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/3950 E.  ,  2014/7025 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Tokat Sulh Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 05.09.2013 tarih ve 2013/304-2013/1149 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili kurumun mülkiyetinde bulunan enerji nakil hatlarından, müvekkili kurumun muvafakatinin alınması ve hat katılım payının ödenmesi koşuluyla elektrik dağıtımı yapan kuruluşlarca üçüncü kişilere müstakil abonelikler tesis edilebileceğini, müstakil abonelere enerji nakil hatlarının kullandırılması karşılığında müvekkili kurumun yönetim kurulunca belirlenen tarifeye göre hesaplanan hat katılım payının ve bakım işletme masraflarının müvekkili kuruma ödenmesinin gerektiğini, ancak davalı elektrik dağıtım şirketinin açıklanan yasal prosedüre uymaksızın Tokat Gıj Gıj Tepe TV verici istasyonu enerji nakil hattından, diğer davalıya müstakil abonelik şeklinde enerji kullandırıldığının tespit edildiğini, bunun karşılığında ise müvekkiline herhangi bir ödeme yapılmadığını ileri sürerek, 3.391,76 TL'nın 07.07.2000 tarihinden itibaren hesaplanacak reeskont faizi ve diğer ferileri ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir

Davalı ...l Elektrik Dağıtım A.Ş. vekili, müvekkili şirketin abonesi konumundaki diğer davalının elektrik enerjisi almış olduğu ...'a ait AG tesisine, davacıya ait olan trafonun AG çıkışından enerji verildiğini, davacıya ait hatta ortak olunmadığını, ayrıca hattın eski maliki ... Telekom ile ... arasında yapılan abonelik sözleşmesi uyarınca ...'ın kendi tesisleri için aldığı enerji karşılığında hat katılım payının ödenmeyeceğini, dava konusu enerji alınan yerin de ...'a ait AG tesisi olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı DTV Haber ve Görsel Yayıncılık A.Ş. vekili, müvekkilinin, diğer davalı ile arasındaki sözleşmeye dayalı olarak elektrik kullandığını ve bunun karşılığında düzenlenen faturalı ödediğini, müvekkilinin diğer davalının hangi trafodan elektrik enerjisi sağladığını bilmesinin mümkün olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı DTV Haber ve Görsel Yayıncılık A.Ş. vekili, müvekkilinin, diğer davalı ile arasındaki sözleşmeye dayalı olarak elektrik kullandığını ve bunun karşılığında düzenlenen faturalı ödediğini, müvekkilinin diğer davalının hangi trafodan elektrik enerjisi sağladığını bilmesinin mümkün olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama ve tüm dosya kapsamına göre, davalı elektrik dağıtım şirketinin, davacıya ait enerji nakil hattından diğer davalıya müstakil abonelik tesis ederek enerji kullandırdığı, gerek tarafların selefi olan ... ile ... Telekomünikasyon A.Ş. arasında akdedilen 08.07.1996 tarihli elektrik satışına ilişkin sözleşmenin 2. maddesi ve gerekse Elektrik Tarifeleri Yönetmeliği'nin 13. maddesi uyarınca davalı Ç...Elektrik Dağıtım A.Ş'nin hat katılım payını davacı kuruma ödemekle sorumlu bulunduğu, hat katılım bedelinin yönetmelik hükümleri gözetilerek bilirkişiler vasıtasıyla tespit edildiği, her ne kadar davacı tarafça söz konusu hattın işletme ve bakım masrafları da talep edilmiş ise de yukarıda anılan sözleşme uyarınca bu masraflardan davacının sorumlu olduğu, ilgili yönetmelikte de masraflara ilişkin hüküm bulunmadığı, ayrıca davacının işletme ve bakım masrafı yaptığını da kanıtlayamadığı, davalı dağıtım şirketinin temerrüde düşürüldüğü tarihten itibaren faiz istenebileceği gerekçesiyle, davanın Ç... Elektrik Dağıtım A.Ş. yönünden kısmen kabulü ile, 141,77 TL hat katılım bedelinin 03.07.2008 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, işletme ve bakım masrafı bedelinin tahsili yönündeki talebin reddine, diğer davalı yayın kuruluşu hakkındaki davanın reddine ilişkin karar kesinleştiğinden bu davalı hakkında yeniden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 10.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11050, Karar No: 2012/23768, Tarih: 07.06.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/11050 E.  ,  2012/23768 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Orman bilirkişisi tarafından hazırlanan raporlarda yangın sebebiyle tamamen yanan ağaç ve ağaççık bulunmadığı, kısmen yanan ağaç ve ağaççıkların değerinde bir azalma olmadığı zeminin taşlık ve kayalık olması ve yangının örtü yangını olması nedeniyle bitişik yanmamış alanlarla mukayese yapılmak suretiyle tohumlar, suceyrat ile canlı varlıklara ve toprağın verim gücüne olumsuz bir etkisinin bulunmadığı belirtilmesine göre sanığa verilen cezadan 6831 sayılı Kanunun 110/3 - 2. cümle uyarınca indirim yapılmaması suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı BOZULMASINA, 07.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/31816, Karar No: 2015/32506, Tarih: 16.11.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/31816 E.  ,  2015/32506 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 5. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 18/03/2015

NUMARASI : 2013/327-2015/136

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden .. Kanal Temizleme Görüntüleme Rehabilitasyon Taah. Ve Tic. Ltd. Şti.'ne yükletilmesine, 16/11/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/16495, Karar No: 2023/7588, Tarih: 02.10.2023

**7. Ceza Dairesi         2023/16495 E.  ,  2023/7588 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Beraat, kaçak eşyanın müsaderesi

İTİRAZNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İTİRAZA KONU KARAR : Bozma

İTİRAZ EDEN : Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

Yargıtay 7. Ceza Dairesinin, 22.05.2023 tarih ve 2022/13144 Esas, 2023/5016 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 09.09.2023 tarihli ve 7-2022/78492 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun’un) 308 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen kanunî süresinde yapılan aleyhe itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz başvurusunun, sanığa ait iş yerinde 18.09.2014 ve 30.11.2014 tarihlerinde yapılan aramada kaçak sigara ele geçirildiği olayda, 5271 sayılı Kanun'un 119 uncu maddesine uygun şekilde verilmiş bir arama kararı olmadan sanığa ait iş yerinde yapılan arama işleminin hukuka aykırı olduğuna, hukuka aykırı aramada elde edilen delillerin ise mahkûmiyet hükmüne esas

alınamayacağından itirazın kabulüne karar verilerek Yargıtay 7. Ceza Dairesinin, 22.05.2023 tarih ve 2022/13144 Esas, 2023/5016 Karar sayılı bozma ilamının kaldırılmasına ilişkindir.

II. GEREKÇE

Dosya kapsamına göre, sanığın kaçak sigara sattığına dair bilgi üzerine, 18.09.2014 ve 30.11.2014 tarihlerinde kolluk görevlilerinin sanıktan kaçak sigara almalarına müteakip işyerinde yapılan aramada toplam 363 paket kaçak sigara ele geçirildiği olayda, sanığın mahkeme huzurundaki savunmasında, sivil giyimli kişilerin polis olduğunu bildiğini ve kendisinden sigara istemeleri üzerine işlerinin ... olmaması nedeniyle sigara sattığını beyan etmesi hususu değerlendirildiğinde; sanığın işyeri hakkında kaçak sigara satışına yönelik ihbarın bulunması, sanığın tevil ... ikrarı ile sigaraları satmak amacıyla bulundurduğunun anlaşılması karşısında suçüstü halinin bulunduğu, arama kararına gerek olmadığı gibi sanığın aşamalarda suçlamaları kabul ettiği de gözetildiğinde, sanığın işyerinde ele geçen gümrük kaçağı sigaraları ticari amaçla bulundurduğu anlaşılmakla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olmadığı sonucuna varılmıştır.

III. KARAR

1.Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ oy birliğiyle REDDİNE,

2.5271 sayılı Kanun’un 308 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca Yargıtay 7. Ceza Dairesinin, 22.05.2023 tarih ve 2022/13144 Esas, 2023/5016 Karar sayılı bozma kararı ile ilgili itirazı incelemek üzere dava dosyasının, Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

02.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1241, Karar No: 2020/9652, Tarih: 09.09.2020

**4. Ceza Dairesi         2020/1241 E.  ,  2020/9652 K.**

**"İçtihat Metni"**

Basit yaralama ve tehdit suçlarından sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 106/1-1. cümle, 62/1 (2 kez), 50/1-a ve 52/2. (2 kez) maddeleri uyarınca 2.000,00 Türk lirası ve 3.000,00 Türk lirası adli para cezaları ile cezalandırılmasına dair Küçükçekmece 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/11/2019 tarihli ve 2018/700 esas, 2019/745 sayılı kararının, Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 07/02/2020 gün ve 94660652-105-34-1330-2020-Kyb sayılı istemleri ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 18/02/2020 gün ve 2020/20038 sayılı bozma düşüncesini içeren ihbarnamesiyle Daireye gönderilmiş olduğu görülmekle, dosya incelendi:

Kanun yararına bozma isteyen ihbarnamede;

"Sanığın değişen suç vasfı itibariyle mahkumiyetine karar verilen basit yaralama suçunun ve tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğunun anlaşılması karşısında, 5271 sayılı Kanun’un 254/1. maddesindeki, "Kamu davası açıldıktan sonra kovuşturma konusu suçun uzlaşma kapsamında olduğunun anlaşılması halinde, kovuşturma dosyası, uzlaştırma işlemlerinin  253 üncü maddede belirtilen esas ve usûle göre yerine getirilmesi için uzlaştırma bürosuna gönderilir.” şeklindeki düzenleme uyarınca uzlaştırma işleminin yapılması için dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir." denilmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

I-Olay:

Basit yaralama ve tehdit suçlarından sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 106/1-1. cümle, 62/1 (2 kez), 50/1-a ve 52/2. (2 kez) maddeleri uyarınca 2.000,00 Türk lirası ve 3.000,00 Türk lirası adli para cezaları ile cezalandırılmasına dair Küçükçekmece 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/11/2019 tarihli ve 2018/700 esas, 2019/745 sayılı kararının, sanığın üzerine atılı bulunan 5237 sayılı Kanun’un 106/1-1. cümlesinde düzenlenen tehdit suçunun, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinin 02/12/2016 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun ile değiştirilmesi ile uzlaşmaya tabi hale gelmesi ve sanık hakkında silahla kasten yaralama suçunu işlediği iddiası ile iddianame düzenlenmesine karşın, eylemin silahla gerçekleşmediği kanaatiyle uzlaşmaya tabi olan kasten yaralama suçundan adli para cezasına hükmedilmesi karşısında, katılan ve sanığa tehdit ve kasten yaralama suçlarından aşamalarda usulüne uygun uzlaşma teklifi yapılmadığı cihetle, 5271 sayılı Kanun'un 253 ve 254. maddelerinde 6763 sayılı Kanun’la yapılan değişiklik de nazara alınarak, dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilerek uzlaştırma işlemlerinin yapılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle kanun yararına bozmaya konu edildiği anlaşılmıştır.

II- Kanun Yararına Bozma İstemine İlişkin Uyuşmazlığın Kapsamı:

II- Kanun Yararına Bozma İstemine İlişkin Uyuşmazlığın Kapsamı:

Sanık ...'in TCK'nın 106/1-1. cümlesine uyan tehdit ve aynı Kanunun 86/2. maddesine uyan kasten yaralama eylemleri yönünden, uzlaştırma işlemlerinin yapılmasının gerekip gerekmediğinin belirlenmesine ilişkindir.

III- Hukuksal Değerlendirme:

Uzlaştırma, 6763 sayılı Kanun'la değişik CMK'nın 253. maddesinde ayrıntılarıyla düzenlenmiş, mahkeme tarafından uzlaştırmaya ilişkin anılan Kanunun 254. maddesinde "(1) Kamu davası açıldıktan sonra kovuşturma konusu suçun uzlaşma kapsamında olduğunun anlaşılması halinde, kovuşturma dosyası, uzlaştırma işlemlerinin 253. maddede belirtilen esas ve usûle göre yerine getirilmesi için uzlaştırma bürosuna gönderilir. (2) Uzlaşma gerçekleştiği takdirde, mahkeme, uzlaşma sonucunda sanığın edimini def’aten yerine getirmesi halinde, davanın düşmesine karar verir. Edimin yerine getirilmesinin ileri tarihe bırakılması, takside bağlanması veya süreklilik arzetmesi halinde; sanık hakkında, 231. maddedeki şartlar aranmaksızın, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilir. Geri bırakma süresince zamanaşımı işlemez. Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildikten sonra, uzlaşmanın gereklerinin yerine getirilmemesi halinde, mahkeme tarafından, 231. maddenin onbirinci fıkrasındaki şartlar aranmaksızın, hüküm açıklanır." denilmiştir.

Uzlaştırmanın asıl olarak soruşturma evresinde yapılması gereken bir işlem olduğu, kovuşturma aşamasında uzlaştırma hükümlerinin uygulanmasının ise istisnai olarak Cumhuriyet savcısı tarafından uzlaştırma usulü uygulanmaksızın dava açılması veya suçun uzlaştırma kapsamında olduğunun ilk defa duruşmada anlaşılması halinde mümkün olduğu kabul edilmelidir.

Uzlaştırma usulü uygulanmaksızın dava açılması veya suçun uzlaştırma kapsamında olduğunun ilk defa duruşmada anlaşılması halinde uzlaştırmanın uygulanması gerekmekte olup, uzlaşma başarıyla gerçekleşir ve edim bir defada yerine getirilirse kamu davasının düşmesine karar verilecektir.

İncelenen dosyada;