muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/6548, Karar No: 2023/5899, Tarih: 17.10.2023

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar-karşı davacılar vekili temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalılar-karşı davacılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; Yargıtayın ilk bozma ilamında, somut olayda, davacı karşı davalı tarafından 5042 sayılı Kanun hükümlerine dayalı olarak yapılmış bir başvuru bulunmadığından 5042 sayılı Kanun'un somut olaya uygulama kabiliyeti bulunmadığı belirtilerek uyuşmazlığın genel hükümlere göre çözülmesi gerektiğinin belirtildiği, Mahkemece belirtilen bozma ilamına uyulması sebebiyle davacının ıslahatçı sıfatını haiz olmadığının kesinlik kazandığını, Mahkemece, bozma ilamının gereği olarak davanın reddine karar verilmesi gerekirken adeta bozmaya direnilir ve davacının ıslahatçı sıfatı varmış gibi davanın kısmen kabulüne karar verildiğini, esasen davacı tarafından ıslah edilmiş veyahut geliştirilmiş herhangi bir tohum da bulunmadığını, Mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, daha önceden düzenlenen delil tespit raporuna dayanılarak davacının 446.000,00 TL değerindeki tohumun ıslahına katkıda bulunduğu belirtilmiş ise de sözü edilen tespit raporunu kabul etmedikleri gibi bilirkişilerin bu tespitinin dayanaksız olduğunu, raporda belirtilen tohumların müvekkillerine ait olduğunu, Mahkemece, sadece, davacıya Ağustos 2005 ila Temmuz 2007 tarihleri arasında yapılan 24 aylık ödemenin mahsubuna karar verilmiş ise de müvekkilinin bu tarihten sonra da davacıya ödeme yapmaya devam ettiğini, keza ekte sundukları dekontlardan da görüleceği üzere davacıya danışmanlık hizmet bedeli adı altında yaptıkları ödemeler de bulunduğunu, Mahkemece, bu ödemelerin toplam tutarının tespiti bakımından banka kayıtları üzerinden inceleme yapılmaksızın eksik incelemeye dayalı olarak karar verildiğini, bunun yanında Mahkemece, karşı davadaki talepleri hakkında hiç bir inceleme ve değerlendirme yapılmadan eksik incelemeye dayalı olarak karar verilmesinin de doğru olmadığını belirterek kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, asıl dava bakımından, ıslahatçı payı alacağının tahsili ve ıslahata konu tohumlar üzerinde davacıya mülkiyet hakkı tanınması, karşı dava bakımından ise sözleşmenin feshi ve sözleşme gereğince yapılan ödemelerin iadesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

5042 sayılı Kanun'un 3, 14 üncü ve 15 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılar karşı davacılar vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalılar karşı davacılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderlerinin temyiz eden davalılar-karşı davacılara yükletilmesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

V. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalılar karşı davacılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderlerinin temyiz eden davalılar-karşı davacılara yükletilmesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

17.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5792, Karar No: 2013/4652, Tarih: 11.03.2013

**11. Hukuk Dairesi         2011/5792 E.  ,  2013/4652 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen ....02.2011 tarih ve 2010/86-2011/24 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin “...” ibareli seri markaların 1999’dan beri maliki olduğunu, süt ve süt ürünlerinde uzun zamandır kullana geldiklerini ve ayırt edici kıldıklarını; davalının yaptığı 2006/28981 sayılı “...+şekil” ibareli başvuruya ilişkin yapılan itirazın ...’ce haklı bularak davalı başvurusundan süt ve süt ürünlerinin çıkarıldığını; ancak davalının etiket, ambalaj ve ürün açısından “...tat” markasını tescilli olmadığı halde kullandığını müvekkilinin tanınmışlığından yararlanarak haksız kazanç sağladığını, itibarını zedelediğini ileri sürerek markaya tecavüz ve haksız rekabet oluşturan eylemlerin tespitini, durdurulmasını, tedbir kararı verilerek tecavüzlü ürün ve ekipmana el konulmasını ve kararın ilanını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin 1963’den beri faaliyette olduğunu, ticaret unvanında vurgulayıcı sözcük olan “...”ın aynı zamanda tescilsiz marka olarak bilindiğini, 2004/15273 sayılı “...+şekil” markasının süt ürünlerini kapsadığını, yine 2008/50893 sayılı ve aynı kelime markasının da süt ve süt ürünlerini içerdiğini, davacının tecavüz iddiasına dayanak yaptığı markaların, “...”, “... ...” markaları olduğunu ve müvekkilinin ... ibaresiyle birlikte “...” markasını kullandığını, müvekkilinin 2004/15273 sayılı “...tat” markası üzerinde kazanılmış hakkı bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamı uyarınca davalının, 28981 sayılı ve “..., ...+kuşak” ibareli, yeşil rengin fon olarak hakim olduğu, 16.06.2006’dan beri tescilli markasının emtiası arasında “süt, süt ürünleri, peynir ve yoğurt“ bulunmadığı, davalıca sunulan krem peynir, kaymak ve doğal yoğurt ambalajlarında bu markanın kullanıldığı, davacı tarafından sunulan bardak ayran ambalajında da bu markanın kullanıldığı, kullanımların tescil dışı bir kullanım olduğu, davalının bir diğer markası olan “...” sözcük markasının da 27.08.2008 tarihli olduğu ve emtiaları arasında “süt ve süt ürünleri”nin bulunduğu, ancak esas unsur olan sözcüğün düzyazı olarak kullanımda olmadığı, davalının marklarının ayırt edici karakterini bozduğu, fiili kullanımının bu markalarla tam uyum göstermediği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmişitr.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 05,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 11.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/28547, Karar No: 2021/29356, Tarih: 15.12.2021

**4. Ceza Dairesi         2021/28547 E.  ,  2021/29356 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine gore dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın, mağdur adına kredi çekip kendisinin ödemek zorunda kalması nedeniyle mağdurdan alacaklı olduğunu iddia etmesi, ve olay günü de "İki gün içinde parayı hazırla yoksa ananı da seni de evden aldıracağım, senin yüzünden 24 yıllık evliliğim yıkıldı, sen benim burnumdan getirdin bende senin burnundan getireceğim" diyerek tehdit etmesi ve mağduru yaralaması şeklinde kabul edilen eylemlere göre; yüklenen eylemlerde alacaktan fazlasını talep söz konusu ise sanığın eyleminin TCK'nın 148. maddesinde düzenlenen yağma; aynı değerin talebi hakkında ise TCK'nın 150. maddesinde düzenlenen hukuki ilişkiden doğan alacağın tahsili amacıyla tehdit suçunu oluşturabileceğinden, davaya bakma ve delilleri değerlendirme görevinin üst dereceli ağır ceza mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi yerine yargılamaya devamla hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve sanık ...’ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak, sair hususlar incelenmeksizin HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayıp sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 15/12/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3488, Karar No: 2021/13771, Tarih: 28.12.2021

**3. Hukuk Dairesi         2021/3488 E.  ,  2021/13771 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 3. TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen misli ile değişim davasının reddine dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davacı tarafın istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak davanın kabulüne yönelik olarak verilen kararın temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması davalı vekili tarafından istenilmiş ise de, temyize konu edilen kararda dava değeri duruşma sınırının altında olduğundan, duruşma isteğinin miktar itibari ile reddiyle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz isteğinin incelemesinin evrak üzerinden yapılması karar verilerek, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; 2015 yılı Kasım ayında ... plakalı aracı ilk kullanıcı olarak satın aldıktan sonra aracı ilki 27/01/2016 tarihinde olmak üzere birçok kere servise götürmek zorunda kaldığını, ilk servis başvurusunda araçtaki silkeleme, sol taraftaki vites aydınlatmasının yanmaması ve ön konsolda titreme şikayetlerinin giderildiğini, tekrar 08/02/2016 tarihinde yine silkeleme şikayeti ve diğer sorunlardan ötürü servise gitmek zorunda kaldığını, bundan sonra da 02/05/2016, 24/09/2016, 28/11/2016, 10/12/2016, 19/12/2016, 17/01/2017 ve 20/01/2017 tarihlerinde çeşitli sorunlardan ötürü yetkili servise başvurduğunu, servis iş emirlerinden de bu başvuruların görüleceğini, yeni ve 0 km alınan aracın bir senelik süreçte dokuz kere çeşitli sorunlardan ötürü servise gitmesinin olağan ölçütleri aştığını ve araçtan beklenen ortalama faydanın sağlanamamasına neden olduğunu, hizmetin ve aracın gizli ayıplı olduğunu iddia ederek, aracın ayıpsız misli ile değiştirilmesini talep etmiştir.

Davalı; kullanım süresi boyunca meydana gelen tüm arızaların garanti kapsamında giderildiğini, servis kayıtlarından bazılarının rutin bakımlara ilişkin olduğunu, bir kaydın ise şirketçe uygulanan bakım kampanyasıyla ilgili olduğunu ve araçta tekrarlayan, aracın misli ile değiştirilmesini gerektirecek bir arızanın meydana gelmediğini, ortaya çıkan arızaların giderilmesi bakımından seçimlik hakkını ücretsiz onarım yönünde kullanan davacının diğer seçimlik haklara başvuramayacağını savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince; tüketicinin onarım yönünde seçimlik hakkını kullandığı, araçta üretim ve imalattan kaynaklı ayıpların giderildiği, aracın onarımından sonra yaklaşık olarak 41.000 km kullanıldığı ve hali hazırda sorunsuz olarak çalışmakla ayıplı olmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş; karar, davacı tarafça istinaf edilmiştir.

İlk derece mahkemesince; tüketicinin onarım yönünde seçimlik hakkını kullandığı, araçta üretim ve imalattan kaynaklı ayıpların giderildiği, aracın onarımından sonra yaklaşık olarak 41.000 km kullanıldığı ve hali hazırda sorunsuz olarak çalışmakla ayıplı olmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş; karar, davacı tarafça istinaf edilmiştir.

Bölge adliye mahkemesince; tüketici seçimlik haklarından onarım hakkını kullanmış olsa da, aracın 2015 yılı Kasım ayında 105.820 TL bedel ile satın alındığı, satın alındıktan sonra son servis işlemi tarihi olan 20/01/2017 tarihine kadar yaklaşık 8 defa servis işlemi gördüğü, bu işlemlerde aracın elektronik beyninin, şanzımanının, aküsünün, su sıcaklık sensörünün ve IPDM kontrol ünitesinin değiştirildiği, onarımlar sonucu bu arızaların giderilmesi amacıyla aracın birçok parçası değiştirildiğinden aracın orijinal halini kaybettiği, tüketicinin araca duyduğu güvenin sarsılması nedeniyle araçtan beklediği yararı sağlayamadığı, aracı bu şekilde kullanmaya zorlanamayacağı gerekçesiyle, davacının istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak, davanın kabulü ile aracın ayıpsız misliyle değiştirilmesine karar verilmiş; karar, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun’un ayıplı mallara ilişkin birinci bölümünde yer alan 11. maddesi, malın ayıplı olması durumda tüketicinin seçimlik hakları düzenlenmiştir. Bu maddeye göre, satın alınan malın ayıplı olması halinde tüketici; satılanı geri vermeye hazır olduğunu bildirerek sözleşmeden dönme, satılanı alıkoyup ayıp oranında satış bedelinden indirim isteme, aşırı bir masraf gerektirmediği takdirde bütün masrafları satıcıya ait olmak üzere satılanın ücretsiz onarılmasını isteme ve imkân varsa, satılanın ayıpsız bir misli ile değiştirilmesini isteme, seçimlik haklarından birini kullanabilir. Tüketici bu haklarından birisini tercihte serbesttir. Satıcı, tüketicinin tercih ettiği bu talebi yerine getirmekle yükümlüdür. Talep hakkını kullanan tüketici, dönüp bir başka tercih hakkını kullanamaz. Öğretide ve uygulamada da kabul edildiği üzere tüketici, seçimlik hakkını tek yanlı varması gereken irade açıklamasıyla kullanır.

Somut olayda; araçtaki ayıpların giderildiği her iki tarafın kabulünde olup, dava tarihi itibariyle araçta mevcut bir ayıp da tespit edilmemiştir. Bu durumda bölge adliye mahkemesince, ayıptan kaynaklı seçimlik hakkını ücretsiz onarım yönünde kullanan tüketicinin, daha sonra aynı ayıplar için ayıpsız misli ile değişim hakkını kullanamayacağı dikkate alınarak davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalının temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK'nın 371. maddesi uyarınca temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararının davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, dosyanın kararı veren bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, 28/12/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2011/6341, Karar No: 2012/13427, Tarih: 17.09.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/6341 E.  ,  2012/13427 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Kadıköy 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 09/12/2010 tarih ve 2007/963-2010/993 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı Şahin Kurye Lojistik ve Nakliyat Hizmetleri San.Tic.Ltd.Şti. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili tarafından Nakliyat Sigorta Poliçesi ile sigortalı dava dışı şirkete ait MR cihazının davalı Şahin Kurye Ltd. Şti’nin maliki, davalı ...’ın sürücüsü ve davalı ... şirketinin de Nakliyeci Sorumluluk Sigorta Poliçesi ile sigortacısı olduğu araçla taşınması sırasında davalı sürücünün tam kusuru ile meydana gelen trafik kazası sonucunda hasar gördüğünü, 173.132,56 Euro zararın sigortalıya 26.09.2007 tarihinde ödendiğini, hasar gören emtianın 3.640 TL bedel ile satıldığını, 171.019,12 Euro’nun ödeme tarihinden itibaren işletilecek avans faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar Şahin Kur..Ltd.Şti. ve ... vekili, sigortalı şirketin MR cihazının sadece mıknatıslı ünitesinin kaza yapan araca yüklendiğini ve hasar gördüğünü, farklı araçla taşınan diğer parçalarının alıcısına teslim edildiğini, cihazın kullanılmış bir cihaz olduğunu, hasar tespitinin yeni cihazmış gibi yapılamayacağını, hasar görmeyen parçaların kullanılabilir durumda olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna dayanılarak, MR cihazının ana ünitesinin davalı Şahin Kurye Ltd. Şti’nin maliki olduğu aracın davalı sürücünün kusuru nedeniyle yaptığı kaza sonucunda hasarlandığı, cihaz ana ünitesinin tamir edilmesinin ekonomik olmayacağı, ana ünite tamir edilse dahi manyetik rezonans yoluyla görüntüleme yapan MR cihazından randıman alınamayacağı ve bu nedenle emtianın pert total kabul edildiği, MR cihazının hasar gören ana ünitesinin hurda değerinden öte değeri olmayacağından sovtaj değeri hurda demir fiyatı üzerinden hesaplandığında rücu edilebilecek miktarın 151.184,45 Euro olacağı, hasardan davalıların sorumlu olduğu gerekçesiyle 151.184,45 Euro’nun 12.11.2007 tarihinden başlayarak Euro cinsinden en yüksek faizi ile birlikte (davalı ... şirketinden tahsilatta tekerrür olmamak koşuluyla sorumluluk limiti 50.000 TL ile sınırlı olmak üzere 16.11.2007 tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte) davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı Şahin Kurye Ltd. Şti. vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı Şahin Kurye Ltd. Şti. vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı Şahin Kurye Lojistik ve Nakliyat Hizmetleri San.Tic.Ltd.Şti. vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı Şahin Kurye Lojistik ve Nakliyat Hizmetleri San.Tic.Ltd.Şti. vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 11.787,10 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 17/09/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1627, Karar No: 2023/11613, Tarih: 31.10.2023

**4. Hukuk Dairesi         2022/1627 E.  ,  2023/11613 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 25. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1518 E., 2021/1955 K.

HÜKÜM/KARAR : Davanın reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 18. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/182 E., 2019/592 K.

Taraflar arasındaki basın yoluyla kişilik haklarının ihlali iddiasına dayalı manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraflar vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından duruşma istemli temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 31.10.2023 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen gün ve saatte davalı vekili Avukat ..... geldi. Davacı tarafından gelen olmadı. Davalı vekilinin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen 31.10.2023 Salı gününde Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 11.03.2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan Patates İthalatında Tarife Kontenjanı Uygulaması Hakkında Cumhurbaşkanı Kararı ile patates ithalatına ilişkin düzenleme yapıldığını, bu karar çerçevesinde T.C. Devleti'nin tarım, ticaret ve ekonomi politikası gereğince 20.04.2019 tarihine kadar olan dönem için 200.000 ton patates ithalatında %0 gümrük vergisi oranı ile tarife kontenjanı açıldığını, tarife kontejanının dağıtım yöntemi ile başvuru ve kullanım usul ve esaslarının Ticaret Bakanlığı'nca yayımlanacak tebliğ ile belirleneceğinin belirtildiğini ve 6. maddesinde "Bu karar hükümlerini Ticaret Bakanı yürütür" düzenlemesine yer verilerek aynı gün Resmi Gazete'de ilgili tebliğin yayımlandığını, Cumhurbaşkanı kararının yayımlanmasının ertesinde davalının yazılı basın yoluyla müvekkili ve ailesine karşı alenen aşağılayıcı, küçük düşürücü, saygınlık ve itibar zedeleyici şekilde hakaret, iftira ve ithamlarda bulunduğunu, davalının 14.03.2019 tarihli köşe yazısında "...Ve maalesef bu gün...200 bin ton patates ithal ediyoruz. Uzayda bile yetişiyor. Çölde bile yetişiyor. Topraksız bile yetişiyor. Dünyanın en bereketli memleketi Türkiye, ithal ediyor. Hani, ben bunun babasını da sevmezdim diye bir laf vardır ya...ben bu tarım bakanının babasını da sevmezdim. Anap'ın bakanıydı, bal tutan parmağını yalar misal, bakanlık koltuğunda otururken, İzmir'de Toki desteğiyle villa sitesi kurdu, o sitenin adını gayet pişkin şekilde "Baltutan Sitesi" koydular! Kardeşi desen... Rektördü, fetoculuktan hapiste, yargılanıyor. Kendi mahareti de, patates ithalatı sayesinde öğrenildi...Sıfır gümrükle patates ithal eden tarım bakanımızın, tarım bakanlığı koltuğuna oturana kadar, Kanadalı patates şirketi McCain Foods'un danışmanı olduğu ortaya çıktı. Yerli ve milli değilmi? Elin oğlu uzayda bile tarım yapıyor ama... Böylesini anca biz yetiştiriyoruz yani!" şeklinde ifadelere yer verdiğini, Bakanlık görevi öncesindeki profesyonel hayatındaki çalışmalarını tarife kontejanı açılmasıyla ilişkilendirerek müvekkilinin kendisine veya çevresine çıkar sağladığı imasına yer verildiğini, ayrıca Devletin bir çok kademesinde vatanına ve milletine hizmet etmiş, saygın bir Devlet adamı olan babası Prof