muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/7736, Karar No: 2014/13297, Tarih: 24.11.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/7736 E.  ,  2014/13297 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 4. Tüketici Mahkemesi

TARİHİ : 29/01/2014

NUMARASI : 2013/4438-2014/32

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 24.12.2010 ve 09.05.2011 gününde verilen dilekçeler ile tapu iptali ve tescil mümkün olmaz ise tazminat istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; tapu iptali ve tescil davasının reddine, tazminat davasının davalı S.. Ş.. yönünden kabulüne, diğer davalılar aleyhine açılan tazminat davasının reddine dair verilen 29.01.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Davacı, davalılardan S.. Ş.. ile arsa sahibi N.. K..'nun imzaladıkları 25.05.2007 tarihli kat karşılığı inşaat sözleşmesi ile A.. ilçesi 1.. parsel no'lu taşınmaz üzerine yapmayı üstlendiği inşaat aşamasında 16 no'lu bağımsız bölümü yüklenici S.. Ş..'den 08.08.2008 tarihli sözleşme ile satın aldığını ancak bu dairenin tapusunun muvazaalı olarak S.. U..'a verildiğini, daha sonra kısa süre içerisinde D.. K.. ve T.. K.. adına devredildiğini, bu devirlerin de muvazaalı olduğunu beyan ederek, tapu iptali ve tescil, mümkün olmaz ise satış bedeli olan 40.000,00 TL'nin 08.08.2008 ödeme tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsilini istemiştir.

Davalı T.. K.. davaya konu taşımazı D.. K..'dan 45.000,00 TL'ye satın aldığını, inşaat bitmediği için kiraya veremediğini, müteahhitten veya önceki malikten aldığını, sadece kendisine satan D.. K..'ı tanıdığını, davanın reddini savunmuştur.

Davalı arsa sahibi N.. K.. vekili, müteahhite ait olan bağımsız bölümün tapu kaydını müteahhitin istediği kişiye devrettiğini, davanın reddini istemiştir.

Davalı S.. Ş.. dava konusu taşınmazın müteahhiti olduğunu, bina iskan aşamasına gelince inşaatı terkettiğini, davaya konu 16 no'lu daireyi 45.000,00 TL civarında bedelle davacıya sattığını, bakiye 3.000,00 TL alacağı kaldığını, işleri bozulduğu için davalılardan S.. U..'a devrettiğini, anlaşmalarına göre S.. U..'ın davacıya devredeceğini, olmaz ise kendisine devredeceğini ancak onun başka kişiye sattığını, S.. U..'dan para almadığını savunmuştur.

Diğer davalılar S.. U.. ve D.. K.. davaya cevap vermemiştir.

Birleştirilen Ankara 7. Tüketici Mahkemesi 2011/586 Esas sayılı dosyasında davacı vekili davalı arsa sahibi N.. K.. aleyhine aynı iddialarla tapu iptali ve tescil, olmaz ise tazminat istemiştir.

Diğer davalılar S.. U.. ve D.. K.. davaya cevap vermemiştir.

Birleştirilen Ankara 7. Tüketici Mahkemesi 2011/586 Esas sayılı dosyasında davacı vekili davalı arsa sahibi N.. K.. aleyhine aynı iddialarla tapu iptali ve tescil, olmaz ise tazminat istemiştir.

Mahkemece davaların birleştirilerek yapılan yargılamasında keşif sonucu düzenlenen 04.10.2012 tarihli bilirkişi raporunda inşaatın % 88,95'inin tamamlandığı, dairenin ilk iki devrinin muvazaalı olması mümkün ise de son malike yapılan satış bedelinin gerçek değere yakın olup, taşınmaz üzerinde malik T.. K..'ın borçlu olduğu 150.000,00 TL'lik ipotek bulunduğu dikkate alındığında son malike (T.. K..) yapılan satışın gerçek satış olduğu, iyiniyetli olarak tapu kaydına güvenerek daireyi satın alan T.. K..'ın adına olan tapunun iptali mümkün olmayacağından davacının tapu iptali ve tescil davasının reddine, davacıya verilecek tazminata dava tarihinden itibaren faiz uygulanmasına, davalı S.. Ş.. aleyhine açılan davanın kabulüne, 40.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek değişen oranlarda yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, diğer davalılar aleyhine açılan tazminat davasının reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, yüklenicinin temlikine ve muvazaa iddiasına dayalı tapu iptali ve tescil olmaz ise tazminat isteğine ilişkindir.

Davalı S.. U..'ın imzasını taşıyan 30.05.2009 tarihli tutanak ve yüklenici S.. Ş..'in 03.02.2012 tarihli duruşmadaki bu belgeyi doğrulayan tutanak içeriğinde "yapılacak binada müteahhit S.. Ş..'e düşen 16 numaralı daireyi herhangi bir bedel ödemeden sırf müteahhit S.. Ş..'in alacaklarından mal kaçırmak için N.. K..'ndan muvazaalı biçimde aldım" şeklindeki beyanı arsa sahibinin yüklenicinin talimatı ile 10.11.2008 tarihinde davalı S.. U..'a temlik etmesinden sonra diğer davalı S.. U..'ın köylüsü ve akrabası D.. K..'a 28.11.2008 tarihinde çok düşük bedel ile (1000 YTL) satışından sonra davalı D.. K..'ın davalı T.. K..'a 13.05.2009 tarihinde 40.000,00 TL bedel ile satış yoluyla devrettiği anlaşılmaktadır.

6098 sayılı TBK'nın 19. maddesi hükmü gereğince tarafların sözleşmedeki gerçek maksatlarını gizlemek için kullandıkları sözlere bakılmayıp onların hakiki ve müşterek maksatlarının ne olduğunu belirlemek gerekir.

Yüklenicinin talimatı ile satış yapan arsa sahibi N.. K..'ndan taşınmazı temlik alan S.. U..'ın ve ondan temlik alan D.. K..'ın el ve işbirliği içerisinde oldukları, yapılan devirlerin muvazaalı olduğu dosya kapsamından anlaşılmaktadır.

Bu durumda davalılar müteahhit S.. Ş.. ile birlikte S.. U.. ve D.. K.. yönünden de tazminat isteminin kabulüne karar verilmesi gerekir.

Yüklenicinin talimatı ile satış yapan arsa sahibi N.. K..'ndan taşınmazı temlik alan S.. U..'ın ve ondan temlik alan D.. K..'ın el ve işbirliği içerisinde oldukları, yapılan devirlerin muvazaalı olduğu dosya kapsamından anlaşılmaktadır.

Bu durumda davalılar müteahhit S.. Ş.. ile birlikte S.. U.. ve D.. K.. yönünden de tazminat isteminin kabulüne karar verilmesi gerekir.

Ayrıca davacı A.. D.. ile yüklenici S.. Ş.. arasında yapılan 08.08.2008 tarihli sözleşmenin 5. maddesinde "Dairenin teslim edilmemesi veya tapusunun herhangi bir sebeple verilmemesi halinde alınan para, ödeme tarihinden itibaren faiziyle birlikte iade edilecektir" şeklindeki hüküm gereğince satış bedeline ödeme tarihinden itibaren faiz yürütülmesi kararlaştırıldığından dava tarihinden itibaren faize hükmedilmesi doğru görülmemiş, belirtilen nedenlerle hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 24.11.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7989, Karar No: 2010/13814, Tarih: 08.11.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/7989 E.  ,  2010/13814 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, dava dilekçesinde sınırlarını bildirdiği Höbür Mevkiinde bulunan ve genel kadastroda taşlık ve çalılık olarak tapulama dışı bırakılan taşınmazı 1974'den 1976 yılana kadar imar ihya edip, 20 yıldan fazla süreyle malik sıfatıyla zilyet ettiğini iddia ederek Medeni Yasanın 713. maddesi hükmüne göre adına tescilini istemiştir. Yargılama sırasında ise davalı Hazine ve Orman Yönetimi vekili davanın reddi ile taşınmazın Hazine adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece, davanın reddi ile fen bilirkişisi Halil ... ve ... Hacıali tarafından düzenlenen 30.04.2007 tarihli krokili raporda (A) ile işaretli 50456,73 m² yüzölçümlü taşınmazın taşlık ve leçe niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medeni Yasanın 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazın tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce orman kadastrosu yapılmamıştır. Genel arazi kadastrosu işlemi 26.09.1956 tarihinde kesinleşmiştir. Kesinleşme tarihi ile davanın açıldığı tarih arasında 20 yıllık süre geçmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve eski tarihli memleket haritası ile amenajman planının uygulanmasına dayalı araştırma, inceleme ve keşif sonucu düzenlenen orman bilirkişi ve ... mühendisi bilirkişi raporlarında çalılık alan olarak görüldüğü, eğiminin genel olarak % 8 - 10 olduğu, 1956 yılında yapılan arazi kadastrosunda çalılık, pırnalık, taşlık ve kayalık nitelendirilmesi yapılarak kadastro dışı bırakıldığı, üzerindeki taşlık ve kayalıkların temizlenerek tarım arazisi yapısı kazandırılmaya çalışıldığı, ancak; mevcut haliyle imar ihyanın tamamlanmadığı, bölgede halen orman kadastrosunun yapılmadığı, bu tür yerin 4999 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 7 ve devamı maddeleri gereğince orman olarak sınırlandırılma olanağı bulunduğu gibi, Hazine tarafından orman olarak kullanılmak üzere Orman Yönetimine de tahsis edilebileceği gözetilerek, gerçek kişinin davasının reddine ve katılan davalı Hazinenin karşı tescil isteminin kabulüyle çekişmeli taşınmazların taşlık ve leçe niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığına göre, davacı gerçek kişinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden gerçek kişiye yükletilmesine 08.11.2010 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6288, Karar No: 2021/8433, Tarih: 30.11.2021

**12. Ceza Dairesi         2021/6288 E.  ,  2021/8433 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : CMK'nın 223/2-a maddesi gereği beraat (sanık ... hakkında)

TCK'nın 89/1, 89/2-b, 31/3, 62, 52/4 maddeleri ile CMK'nın 231/8 maddesi gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılması (sanık ... hakkında)

Taksirle yaralama suçundan sanık ...'ın beraatine ilişkin hüküm ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

(I)Sanık ... hakkında yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık idaresindeki otomobille, gece vakti, meskun mahalde, aydınlatmanın bulunduğu, iki yönlü, asfalt kaplama köy yolunda seyrederken, aracının sol ön köşe kısımlarına karşıdan gelen suça sürüklenen çocuk 1999 doğumlu Fırat idaresindeki tescilsiz, farları yanmayan motosikletin ön kısımlarıyla çarpmasıyla, suça sürüklenen çocuğun basit tıbbi müdahale ile giderilebilir, motosiklette yolcu Eren'in vücudundaki kemik kırıkları hayat fonksiyonlarını 4.dereceden etkileyecek şekilde yaralandığı olayda; çarpma noktası ve farları yanmadığı için sanığın motosikleti son anda fark ettiği gözetildiğinde sanığın kusuru olmadığı anlaşılmıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre katılan vekilinin bir sebebe dayanmayan temyiz itirazlarının reddine; ancak;

Sanığın atılı suç bakımından kusuru bulunmadığı kabul edilmesine rağmen suçun unsurları oluşmadığından bahisle CMK'nın 223/2-a maddesi dayanak yapılmak suretiyle, uygulama maddesinin yanlış gösterilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 1.fıkrası çıkartılarak yerine ''Her ne kadar sanık ...'ın üzerine atılı taksirle yaralama suçundan cezalandırılması yönünde mahkememize kamu davası açılmışsa da suçu bakımından sanığın kusurlu olmadığı anlaşıldığından CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince beraatine” ibaresinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

(II)Suça sürüklenen çocuk hakkında yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

(II)Suça sürüklenen çocuk hakkında yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının CMK'nın 231/12. maddesi uyarınca itiraz kanun yoluna tabi bulunduğu, aynı Kanunun 264. maddesi uyarınca kabul edilebilir bir başvuruda mercide yanılmanın başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağı, mahkemece verilen kararın temyize değil, itiraza tabi olduğu nazara alınarak, katılan vekilinin 03/06/2016 havale tarihli temyiz isteminin, itiraz mahiyetinde olduğu değerlendirilerek CMK'nın 264/2. maddesi uyarınca dosyanın merciine gönderilmesi gerektiği, bu aşamada dairemizce incelenecek bir hüküm bulunmadığı anlaşılarak dosyanın isteme uygun olarak incelenmeksizin mahalline iadesinin temini için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE; 30/11/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2291, Karar No: 2015/11692, Tarih: 29.04.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/2291 E.  ,  2015/11692 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından borçlu aleyhine kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla icra takibi başlatıldığı, borçlunun kendisi hakkında aval veren sıfatına dayanılarak takip yapılmış ise de çekin arkasına yazılan aval şerhinin yasanın aradığı şekil şartına uygun olmadığını, ciro silsilesinde kopukluk olduğunu ileri sürerek takibin iptalini talep ettiği, mahkemece şikayetçi borçlu... 'nın çeklerin arkasında ve alacaklı lehdarın cirosundan önce “avalimdir” açıklaması ile imzasının bulunduğu, bu hali ile yasa hükümlerine uygun geçerli bir aval bulunmadığı gibi, lehdarın cirosundan önce yapılan ciro da yok hükmünde sayılacağı için alacaklının şikayetçiyi takip hakkı bulunmadığından İİK.nun 170/a-2. maddesi gereğince şikayetin kabulüne ve takibin iptaline karar verdiği anlaşılmaktadır.

6102 sayılı TTK.nun 818/1.maddesinin (g) bendi göndermesi ile çekler hakkında da uygulanması gereken aynı Kanunun 701.maddesi gereğince, aval şerhi, çek veya ... üzerine yazılır. Aval, “aval içindir” veya bununla eş anlamlı başka bir ibare ile ifade edilir ve aval veren kişi tarafından imzalanır.Bu maddeye göre, aval şerhinin çekin ön yüzüne yazılması zorunlu değildir. Maddenin üçüncü fıkrası gereğince, düzenleyenin imzası hariç olmak üzere ön yüze atılan her imza aval şerhi sayılır. Diğer yandan çekin arka yüzüne atılan her imza ciro hükmünde ise de, aval verildiğini gösterir bir ibare kullanılarak arka yüze imza atılması mümkün olup, sözkonusu imza ciro değil aval hükmündedir. Eş anlatımla, aval şerhini içermeksizin çekin arka yüzüne atılan her imza ciro hükmündedir. Somut olayda, takibe konu çekin arka yüzünde; “avalimdir” ibaresinin yer aldığı bu ibarenin altında şikayetçinin inkar etmediği imzasının bulunduğu görülmektedir. Bu nedenle çek arkasında atılı bulunan bu imza ciro hükmünde değil, aval hükmünde olup, TTK.nun 701/4.maddesi gereğince de kimin için aval verildiği belirtilmediğinden keşideci için verilmiş sayılır. Çekte lehtar konumunda olan alacaklının borçluyu takip etmesinde hukuka aykırı bir durum yoktur.

O halde, mahkemece, aval şerhindeki imzaya da itiraz edilmediği gözetilerek borçlunun itirazının reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile davanın kabulü ile takibin iptaline hükmedilmesi isabetsizdir.

O halde, mahkemece, aval şerhindeki imzaya da itiraz edilmediği gözetilerek borçlunun itirazının reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile davanın kabulü ile takibin iptaline hükmedilmesi isabetsizdir.

SONUÇ :Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 29.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9708, Karar No: 2014/24550, Tarih: 08.09.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/9708 E.  ,  2014/24550 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Yalnızca mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz isteğinin incelmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre katılan vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 08/09/2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/27983, Karar No: 2020/1688, Tarih: 05.02.2020

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2016/27983 E.  ,  2020/1688 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, 2013 yılı Ağustos ayında işe girdiğini, ilk önce bekçi olarak daha sonra kapıcı olarak iş sözleşmesinin feshedildiği tarihe kadar davalı sitede çalıştığını, iş sözleşmesinin haksız feshedildiğini beyan ederek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, ücret alacağı, hafta tatili, fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı, site yönetim kurulunun 25.05.2014 tarihinde kurulduğunu, davacının 29.09.2014 tarihli yönetim kurulu toplantısında işe alınmasına karar verildiğini ve davacının fiiilen 01.11.2014 tarihinde kapıcı olarak işe başladığını, 24.03.2015 tarihinde ise iş sözleşmesinin feshedildiğini, davacının kapıcı olarak çalışmasından önce müteahhit firmada bekçi olarak çalıştığını, bekçi olarak çalıştığı dönemden site yönetiminin sorumlu olmadığını beyan ederek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının 01.08.2013-31.12.2014 tarihleri arasında davalı yanında kapıcı olarak çalıştığı kabul edilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

Taraflar arasında davacının çalıştığı süre konusunda ihtilaf bulunmaktadır.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanununun 6. maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlarda ise, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu olduğu aynı yasanın 3. fıkrasında açıklanmış ve devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

4857 sayılı İş Kanununun 120. maddesi hükmüne göre 1475 sayılı yasanın 14. maddesi halen yürürlükte olduğundan, kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından işyeri devirlerinde belirtilen hüküm uygulanmalıdır. Anılan hükme göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde işçinin kıdemi, işyeri veya işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

İşyeri devrinin temel ölçütü, ekonomik birliğin kimliğini korunmasıdır. Avrupa Adalet Divanı kararlarına göre, maddi ve maddi olmayan unsurların devredilip devredilmediği ve devir anındaki değeri, işgücünün devri, müşteri çevresinin devri, işyerinde devirden önce ve sonra yürütülen faaliyetlerin benzerlik derecesi, işyerinde faaliyete ara verilmişse bunun süresi, işyeri devrinin kriterleri arasında kabul edilmektedir(Süzen, v. Zehnacker Krankenhausservice, Case 13/95, 1997, ECR I-1259. ; Spijkers v. Benedik, Case 24/85, 1986, ECR 1119.)

Devirden sonra işyerinin ekonomik birliğin kimliğini koruyup korumadığının saptanabilmesi için, işyerinde yürütülen faaliyetin devirden sonra yeni işveren tarafından aynı veya özdeş biçimde sürdürülmesi ölçütü yanında, işyerinin taşınmaz ve taşınır malları ile maddi olmayan varlıkların devredilip devredilmediği, işyerinde çalışan işçilerin sayı ve uzmanlık bakımından çoğunluğunun devredilip devredilmediği, müşteri çevresinin devredilip devredilmediği, devir öncesi ve sonrasındaki faaliyet arasında benzerlik olup olmadığı, devir sebebiyle işyerinde faaliyet askıya alınmışsa askı süresi gibi koşullar da göz önünde tutulmalıdır.

Genel olarak yapılan bu açıklamaların ardından İş Hukukunda işyeri devrinin işçilik alacaklarına etkileri üzerinde ayrıca durulmalıdır. İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı yasanın 14/2. maddesinde devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı İş Kanununun 6. maddesinde sözü edilen devreden işveren için 2 yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden sorumluluk ise son işverene ait olmakla devreden işverenin bu işçilik alacaklarından sorumluluğu bulunmamaktadır. Devralan işveren ihbar tazminatı ile kullandırılmayan izin ücretlerinden tek başına sorumludur.

İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı İş Kanununun 6. maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumludur.

Somut olayda, davacının dava dışı Boaş İnşaat Gıda San. Tic. Ltd. Şirketinde bina inşaatı işinde bekçi olarak çalıştığı, inşaatın bitimi nedeniyle bekçilik görevinin sona erdiği ve davalı ...’nun göreve başlamasıyla davalı sitede kapıcı olarak istihdam edildiği dosyada bulunan belgeler, hizmet döküm cetveli ve tanık beyanlarından anlaşılmıştır. Davacının dava dışı Boaş İnşaat Şirketi’nde yaptığı iş ile davalı işyerinde yaptığı iş birbirinden farklıdır. Dava dışı Boaş İnşaat Şirketi ile davalı site yönetimi arasında işyeri devri de yoktur. Bu nedenle davacının, davalı Pelit Park Sitesi’nde fiilen 01.11.2014 tarihinden itibaren kapıcı olarak çalıştığı kabul edilerek hesaplamaların davalı yanında çalıştığı süre ile sınırlı olarak yapılması gerekirken dava dışı Boaş İnşaat Şirketi yanındaki çalışmalarından da davalının sorumlu olduğu değerlendirilerek karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 05/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.