muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/14667, Karar No: 2025/3355, Tarih: 05.03.2025

İçeriği yönünden inandırıcı ve tatminkâr olmayan Adli Tıp Kurumu raporuna dayanılarak hüküm kurulamaz (Y. Hukuk Genel Kurulunun 18.02.1998 gün ve 1997/10-881 E, 1998/113 K).

3.Değerlendirme;

Somut uyuşmazlıkta davacı sigortalı maddi vakıa olarak, davalıya ait marangozhane işyerinde 1987 yılından 1998 yılına kadar çalıştığını ve burada çalışırken toza maruz kaldığını, tiner ve vernik kokusu yüzünden nefes alamadığını, Göğüs Hastalıkları bölümünde tedavi olduğunu, astım, koah ve asmatifer Bragil hastalıkları teşhisi konulduğunu ve meslek hastalığı olduğunun belirlendiğini belirterek bu hastalığının meslek hastalığı olduğunun tespitini talep etmiştir. Görüldüğü davacı lomber diskopati hatalığını ileri sürmemiş, buna ilişkin bir talepte bulunmamıştır.

Oysa Mahkemece maddi vakıa ile bağlılık ilkesi dışına çıkılarak davacı sigortalının bu hastalığının mesleki hastalık olmadığı yönünde araştırma ve inceleme yaparak rapor alması gerekirken, davacının bu hastalıkları ile ilgili ayrıntı içermeyen ve bu hastalık konusunda yetersiz kalan 25.05.2022 tarihli ATK 3. İhtisas Kurulu raporuna itibar edilerek, davacının maluliyet oluşturacak düzeyde mesleki akciğer hastalığı olmadığı, kişide opere lomber diskopati hastalığının tespit edildiği, kişinin yaptığı işin ve çalışma şeklinin disk hernisi açısından etkisinin olabileceği ancak disk hernilerinin böyle bir işte çalışmayan kişilerde de toplumda sık olarak görüldüğü, ayrıca disk hernisinin işi dışında herhangi bir eylem sırasında da ortaya çıkabileceği dikkate alındığında; disk hernisinin oluşmasında ve gelişmesinde pek çok etkenin bir arada görüldüğü dikkate alındığında da çalışma ortamı koşulları nedeniyle doğal seyri değişebilen “işle ilgili hastalık” olarak değerlendirildiği" gerekçesi ile davanın reddine karar verilmesi hatalıdır.

Dosya içeriğine göre ...'da bulunan Kara Kuvvetleri Komutanlığına nezdinde 8. Ana Bakım Fabrikası Müdürlüğünde 08.12.1987-27.01.1999 tarihleri arasında çalışmış olan ve 2011 yılında emekliye ayrılan davacı, açıkça dava dilekçesinde çalışması boyunca toz ve verniğe maruz kaldığını ve şikayetlerinin öksürük, nefes darlığı, balgamlı tükürük vs gibi rahatsızlıkları sonucu teşhis konulan koah ve asmatifer Bragil hastalıklarının meslek hastalığı olduğunun tespitine karar verilmesinin talep etmiştir.

Dosya içeriğine göre de davacının Şubat 1998 de pnömoni tanısıyla ... SSK Göğüs Hastalıkları Hastanesinde non-spesifik tedavi gördüğü, 2 yıl önce boya ve vernikle temas eden hapşırma, nefes darlığı ve burun akıntısı başlamış olup takriben öksürük ve balgam çıkarmanın başladığı, mesleksel astım ön tanısıyla hastaneye yatırıldığının belirtildiği, 22.12.1998 - 27.01.1999 tarihleri ve 27.01.1999 - 05.02.1999 tarihleri arasında ... Göğüs Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesinde tedavisinin yapıldığı, astım bronşit teşhisi konulduğu anlaşılmaktadır.

Davacının şahsi sicil dosyası ve varsa Yüksek Sağlık Kurulu raporu dosya içerisine getirtilmek suretiyle, gerekirse işyerinde aralarında uzman doktor ve kimyager de bulunan bir heyet ile keşif yapılarak çalışma ortamı incelenerek bu konuda alınacak rapor ve tıbbi evraklar birlikte önce Sağlık Kurulu, sonra Yüksek Sağlık Kurulu ve daha sonra Adli Tıp süreci, kısaca prosedür işletilerek, 5510 sayılı Kanun'un 14. maddesinin 1. fıkrası da gözetilerek yeniden bir raporlar alınmalı; raporlar arasında çelişki olması halinde ise 5510 sayılı Kanun'un “Sağlık Raporlarının Usul ve Esasları”na dair 95. maddesinde öngörülen prosedür işletilmek suretiyle yukarıda anlatılan tüm hususları içeren ve çelişkileri gideren bir rapor alınıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken; yazılı şekilde hüküm vermeye elverişli olmayan ATK raporu esas alınarak verilen karar hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Ayrıca belirtmek gerekir ki Mahkemenin gerekçesine esas aldığı davacı da mevcut lomber disk hernisinin hastalığının da Adli Tıp Üst Kurulu raporunda açıkça "mevcut hastalığın çalışma ortamı koşullarında ortaya çıkması yani “işle ilgili hastalık” olarak değerlendirildiği" belirtilmiştir. Burada davacının hastalığının mesleğini icra ederken sürekli tekrarladığı faaliyetlerden meydana geldiği de tespit edilmiştir. Ancak davacı bu hastalığa açıkça dayanmadığından astım tanısı konulan hastalığı üzerinde araştırma ve inceleme yapılmalıdır.

VI.KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

05.03.2025 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3336, Karar No: 2013/14413, Tarih: 18.11.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/3336 E.  ,  2013/14413 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi, suç delillerini yok etme, gizleme veya değiştirme

Hüküm : 1- TCK'nın 165/1, 62, 52/2-4, 53/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet

2- TCK'nın 281/1, 62, 53/1, 54. maddeleri uyarınca

mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dava konusu otomobilin çalınmasına ilişkin hırsızlık eylemine iştirakleri saptanamayan ve öncül eylemleri TCK'nın 165. maddesi kapsamında suç eşyasını satın almak şeklinde sübuta eren sanıkların, bu otomobilin gayrimeşru kaynağını gizlemek ve meşru bir yoldan elde edildiği konusunda kanaat uyandırmak maksadıyla; rengini ve şasi numarasını değiştirmek ve başka bir otomobilin plakası ile kullanmak şeklinde çeşitli işlemlere tabi tutmak biçimindeki eylemleri, "TCK'nın 282. maddesinde düzenlenen suçtan kaynaklanan malvarlığı değerlerini aklamak" suçu için gerekli olan hareketleri oluşturursa da, TCK'nın 282/1. maddesinde öncül suç için öngörülen eşik hapis cezasının suç tarihi itibariyle "1 yıl veya daha fazla hapis cezası" olduğu gözetildiğinde TCK'nın 281/1. maddesi uyarınca, yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanıkların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 18.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/49492, Karar No: 2019/4857, Tarih: 21.03.2019

**4. Ceza Dairesi         2014/49492 E.  ,  2019/4857 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanığın, kendisiyle nişanlı olan katılan ...'in nişanı bozmasına öfkelenerek, kendi evlerinde bulunan katılana ait çeyiz eşyalarını poşetlere doldurup, özellikle katılanın ailesinin oturduğu evin önüne götürüp, eşyaların üzerine benzin döküp yakması ve kuru sıkı tabancasıyla havaya iki el ateş edip, katılanın ailesine duyurur şekilde, "aileme laf edecek kişiyi alnının ortasından vururum" diye bağırması şeklinde gerçekleştiği mahkemece kabul edilen eylemde, sanığın iletme kastının bulunduğu ve bu nedenle olayda TCK'nın 106/1-1. cümle kapsamındaki tehdit suçunun unsurlarının oluştuğu gözetilmeden, sanığın katılanı hedef aldığına dair delil bulunmadığı şeklindeki yerinde olmayan gerekçeyle beraat kararı verilmesi,

2-Bozmaya uyulup tehdit suçunun oluştuğunun kabulü halinde ise; 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 21/03/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/15387, Karar No: 2019/21964, Tarih: 02.12.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/15387 E.  ,  2019/21964 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Mağdur hakkında düzenlenen Ankara Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 24.06.2014 tarihli raporunda, mağdurun yüzündeki yanıklar nedeniyle yüzde sabit ize neden olacak şekilde yaralanıp yaralanmadığı hususunun olay tarihinden itibaren 6 ay sonra değerlendirilmesinin uygun olacağı belirtildiği halde, Marmara Üniversitesi Pendik Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 27.07.2015 tarihli plastik, rekonstrüktif ve estetik uzmanı tarafından düzenlenen epikriz formunda ve Ankara Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 24.11.2015 tarihli raporunda mağdurun yaralanmasının yüzde sabit ize neden olup olmadığı hususunda görüş bildirilmediği ve bu hususta ek rapor aldırılmadığı anlaşılmakla; mağdura ait tüm tedavi evrakları, geçici ve kati raporlar temin edilip, mağdurun bu evraklar ile birlikte en yakın Adli Tıp Şube Müdürlüğüne sevkiyle yaralanmasının yüzde sabit ize neden olup olmadığı hususunda rapor aldırılıp, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Olay hakkında bilgi ve görgüsü olan, soruşturma aşamasında beyanı alınan ... tanık sıfatıyla dinlenmeden ve mağdurun beyanı ile uyumlu yaralanmasına ilişkin adli raporu ile tanık ...'nun soruşturma aşamasında alınan beyanına itibar edilmeme gerekçesi açıklanıp tartışılmadan, eksik inceleme ile sanığın savunmasına itibar edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerden dolayı 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 02.12.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7002, Karar No: 2013/5478, Tarih: 21.05.2013

**5. Ceza Dairesi         2013/7002 E.  ,  2013/5478 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dolandırıcılık suçundan sanık ... ve suç ortaklarının yapılan yargılanmaları sırasında; Kartal 1. (İstanbul Anadolu 1.) Ağır Ceza Mahkemesiyle Pendik 4. (İstanbul Anadolu 18.) Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanıkların üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Pendik 4. (İstanbul Anadolu 18.) Asliye Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Kartal 1. (İstanbul Anadolu 1.) Ağır Ceza Mahkemesinin 26/12/2012 gün ve 2012/648 E, 2012/631 K. sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 21/05/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3831, Karar No: 2010/12349, Tarih: 03.11.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/3831 E.  ,  2010/12349 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, müvekkil şirket ile davalı .... arasında, 01.06.1997 tarihinde “Elektrik Tüketim Sözleşmesi” imzalandığını, sözleşmeye aykırı olarak enerji kullanım bedelinin artırılması ve davalı şirketin artırılmış enerji kullanım fiyatı üzerinden tahsili yönündeki uygulamalarının hukuka aykırılığının tespiti ile fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla müvekkil şirket tarafından sağlık ürünleri fabrikası için Ocak 2002 ile Eylül 2006 tarihleri arasındaki döneme ilişkin olarak davalıya fazladan ödenen 94.648.-TL.tutarındaki tüketim bedelinden şimdilik 6.500.-TL.alacağın fazladan yapılan ödemelerin davalıya ödendiği tarihlerden itibaren taraflar arasındaki sözleşme faizi üzerinden faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, sözleşme hükümlerince ödenmesi gerekenden daha çok miktarda bir meblağın ödenmesi halinde, fazla ödenen kısım, hukuki bir sebebe dayanmaksızın yapılan ödeme niteliğinde olduğundan sebepsiz zenginleşme hükümlerine dayandığını, davacı tarafça iddia edilen sebepsiz zenginleşme durumunun dava tarihinden çok önceki tarihlerde ve en geç taraflar arasındaki sözleşmenin fesih tarihi olan 01.10.2006 tarihi itibariyle öğrenilmiş olduğunun kabulü ile süresinde açılmayan davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, taraflar arasında akdedilen “Enerji Üretimi ve Tüketimine” ilişkin sözleşme ile elektrik piyasasında o tarihte otoprodüktör grubu olarak faaliyet gösteren davalı şirket tarafından, davacı şirketin Sakarya İli Hanlı Belediyesi sınırları içerisindeki ilaç ve sağlık ürünleri tesislerine gerekli elektrik enerjisinin ... ve davalı şirket arasında imzalanan ESA hükümlerine uygun olarak tedarik edilmesi hususunda mutabakata varıldığı, bilahare taraflar arasındaki sözleşmenin 01.10.2006 tarihi itibariyle feshedildiği, davacı tarafın sözleşme uyarınca fazla ödendiği iddia edilen tüketim bedelinin iadesi istemi, B.K.nun 61-66.maddelerinde düzenlenen sebepsiz zenginleşme davası olduğunu, gerek davalı tarafından davacı tarafa gönderilen birim fiyat ve iskonto oranlarına ilişkin gerekse davacı tarafından birim fiyata ve iskonto oranlarına yapılan itiraza ilişkin yazışmalardan sebepsiz zenginleşme durumunun dava tarihinden çok önceki tarihlerde ve en geç de sözleşmenin fesih tarihi olan 01.10.2006 tarihi itibariyle öğrenilmiş olduğunun kabulü ile süresinde açılmayan davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında imzalanan Enerji Tüketim Sözleşmesine aykırı olarak enerji kullanım bedelinin artırılması ve davalı yana artırılmış enerji kullanım fiyatı üzerinden ödenen bedellerin geri istenmesi talebini içeren dava, BK’nun 125 maddesi uyarınca 10 yıllık zamanaşımına tabi olduğundan işin esasına girilerek taraf delilleri toplandıktan sonra uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken somut olaya uygun düşmeyen gerekçelerle davanın zamanaşımı nedeniyle reddinde isabet görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 3.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5498, Karar No: 2012/8025, Tarih: 07.05.2012

**4. Hukuk Dairesi         2012/5498 E.  ,  2012/8025 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ...Özel Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezi aleyhine 17/08/2009 gününde verilen dilekçe ile alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 04/02/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA 07/05/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/21779, Karar No: 2010/15392, Tarih: 06.10.2010

**6. Ceza Dairesi         2006/21779 E.  ,  2010/15392 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Yeniden uyarlama kararı verilmesine yer olmadığına

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Malatya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 3.5.2005 gün ve 2004/371- 2005/373 sayılı hükmünün, katılan vekili tarafından süresi içerisinde temyizi üzerine, 5320 sayılı Yasanın 8/2. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 22.03.2006 tarihli yazısı ile hükümden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı Yasa hükümleri uyarınca yeniden değerlendirme yapılması amacıyla iade edildiği, Mahkemece duruşma yapılarak 19.07.2006 gün ve 2006/302 - 533 sayılı kararı ile eski ilamla verilen cezanın daha lehe olduğu gerekçesiyle “yeniden uyarlama kararı verilmesine yer olmadığına” karar verildiği; 5320 sayılı Yasanın 8/2. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen iade yazısının bozma ilamı gibi sonuç doğuran idari bir işlem olduğu, bu nedenle iade yazısının düzenlenmesiyle temyiz edilen ilk hükmün ortadan kalktığı gözetilerek, yeniden hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi;

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğname gibi BOZULMASINA, 06.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5927, Karar No: 2013/10255, Tarih: 01.07.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/5927 E.  ,  2013/10255 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

26.03.2012 tarihli tutanak içeriğine göre; haczedilen Profilo marka 72 ekran televizyonun tamircide olduğunu iddia eden sanığın savunmasının doğruluğu araştırılıp mahcuzun suç tarihi itibariyle mevcut olup olmadığı, eşya üzerinde teslim amacı dışında tasarrufta bulunup bulunmadığı, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranması nedeniyle kaybolmasına veya bozulmasına neden olup olmadığı belirlenmeden eksik soruşturma ve yazılı gerekçe ile beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 01.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21850, Karar No: 2013/7403, Tarih: 08.04.2013

**2. Ceza Dairesi         2012/21850 E.  ,  2013/7403 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2010/108579

MAHKEMESİ : Karaman 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 25/06/2009

NUMARASI : 2008/367 (E) ve 2009/445 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık H.. K..'nun, katılanın iş yerinden diğer sanık S.. Ö.. ile birlikte çaldıkları kabloları hurdacı S..A. isimli şahsa satıp parasını paylaştıklarını savunması ve adı geçen S.. A..nın iş yerinde 12/05/2008 günü arama yapıldığının anlaşılması karşısında, olay hakkında bilgisi olduğu anlaşılan S.. A..dinlenmeden, ve mevcut delil durumuna göre sanık S..'in atılı s.. işlediğine dair sanık H.. K..'nun beyanı dışında başka bir delil bulunmadığı nazara alınmadan eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 08/04/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5426, Karar No: 2024/2992, Tarih: 18.04.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/5426 E.  ,  2024/2992 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/72 Esas, 2021/267 Karar

HÜKÜM/KARAR : Kısmen kabul

Taraflar arasındaki davalı Kurum kararının iptali davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonucunda Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin yurt içinde ve yurt dışında tanınmış ve maruf hale gelmiş divan, divan oteli ve benzeri markaların sahibi olduğunu, davalının molti divani işaretinin 35. sınıfta tescili için başvuru yaptığını, müvekkilinin itirazının TÜRKPATENT Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) tarafından nihai olarak reddedildiğini, başvurunun tescili halinde işaretler arasındaki benzerlik nedeniyle iltibas halinin doğacağını, müvekkilinin tescilli markalarındaki divan ibaresinin tanınmışlık mertebesine erişmiş olduğunu ayrıca divan ibaresinin kullanımı bakımından müvekkilinin önceliğinin bulunduğunu ileri sürerek YİDK kararının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; markaların benzerliğinden bahsedilemeyeceğini, dava konusu olan işaretin toplu olarak bıraktığı umumi intiba itibariyle davacının markalarına benzemediğini, taraf markalarının aynı firmanın markası gibi algılanacak nitelikte olmadığını ve karıştırılma olasılığının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

2. Diğer davalı davaya cevap vermemiştir.

III. MAHKEME KARARLARI, BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Mahkemece Verilen İlk Karar

Mahkemece 21.06.2016 tarih, 2014/487 E., ve 2016/187 K. sayılı kararı ile davacının markaları ile davalının davaya konu marka başvurusunun işaret bakımından benzer olmadığı, davacının tanınmışlık iddiasını ispata yönelik kuruma delil sunulmadığı, dosya kapsamında da bu hususta yeterli delil bulunmadığı, davacının markasının tanınmış marka olduğu kabul edilecek olsa dahi (Mülga) 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin (556 sayılı KHK) 8 inci maddesinin dördüncü fıkrasında belirtilen hallerin ortaya çıkma ihtimalinin bulunmadığı, dosya kapsamında davalının marka başvurusunun doğrudan davacıya karşı kötü niyetli bir girişim olarak nitelendirilebilmesine imkan sağlayan delil bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

B. Bozma Kararı

B. Bozma Kararı

Dairemizin 12.03.2019 tarih, 2017/4948 E. ve 2019/2023 K. sayılı kararıyla başvuruda yer alan divani ibaresinin davacı mesnet markalarının asli unsuru olan divan ibaresini içinde barındırdığı, işaretler arasında 35. sınıf hizmetlerin ortalama alıcıları nezdinde ilişkilendirilme ihtimalini içerecek şekilde iltibas tehlikesinin bulunduğunun kabulü ile uyuşmazlığın bu şekilde değerlendirilmesi gereğine işaret edilerek bozulmuştur.

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar