muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/15678, Karar No: 2017/6906, Tarih: 18.09.2017

(3) Psikotropik ve narkotik veteriner tıbbî ürünleri, bu Kanun hükümlerine ilave olarak uyuşturucularla ilgili özel kanunlara da tâbidir. Bu ürünler sadece klinisyen veteriner hekimlere, veteriner fakültelerinin ilgili birimlerine satılabilir, sadece veteriner hekimler tarafından uygulanır ve Bakanlığın izni olmadıkça devredilemez ve satılamaz. Bu ürünler için azaltılmış olsa dahi tanıtım numunesi hazırlanamaz.

(4) Veteriner sağlık ürünlerinin tanıtımına ilişkin düzenlemeler Bakanlıkça belirlenir. Ancak, psikotropik ve narkotik etkili veteriner tıbbî ürünlerinin kitlesel iletişim vasıtalarıyla hatırlatıcı ya da bilgilendirici tanıtımı yapılamaz.

(5) Veteriner sağlık ürünlerinin ambalajında satış fiyatının belirtilmesi zorunludur. Bakanlık, ülke ihtiyaçları, piyasa koşulları, kamu yararı ve hizmetin gereklerini dikkate alarak gerektiğinde satış fiyatlarını belirleyebilir.

(6) Bu maddenin uygulanması ile ilgili usul ve esaslar Bakanlıkça çıkarılacak yönetmelik ile belirlenir.” şeklinde düzenleme öngörüldüğü, aynı Kanun’un idari yaptırım kararının dayanağını oluşturan 37/1-i maddesinde ise “Veteriner tıbbî ürünleri ile ilgili Bakanlıkça istenen kayıtları tutmayan, veteriner tıbbî ürünlerinin toptan ve perakende satışı ile ilgili esaslara uymayan onay sahibine, üretim yerlerine ve toptan satış depolarına yirmibin Türk Lirası, perakende satış yerlerine beşbin Türk Lirası idarî para cezası verilir.” şeklinde ceza hükmüne yer verildiği, Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğü yetkililerince düzenlenen 17/08/2015 tarihli tutanaktan da anlaşılacağı üzere veteriner tıbbi ürünlerin satışının yapıldığı eczanede işbu ürünlerin satışına dair reçete kayıt defterinin tutulmadığının tespit edildiği cihetle, itirazın reddi yerine yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, Alaşehir Sulh Ceza Hakimliğinin 19/11/2015 tarihli ve 2015/1039 değişik iş sayılı kararının CMK'nın 309/4-c maddesi uyarınca aleyhe tesir etmemek üzere BOZULMASINA, 18.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15506, Karar No: 2017/6909, Tarih: 18.09.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/15506 E.  ,  2017/6909 K.**

**"İçtihat Metni"**

5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanunu’nun 37/1-i maddesine aykırı davranmaktan ... Eczanesi yetkilisi ... hakkında ... Valiliği İl Gıda, Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünün 25/08/2015 tarihli ve 83668534/9907 sayılı kararı ile uygulanan 7.323,00 Türk lirası idari para cezasına yönelik başvurunun reddine ilişkin Sarıgöl Sulh Ceza Hâkimliğinin 12/10/2015 tarihli ve 2015/192 değişik iş sayılı kararına yönelik itirazın kabûlü ile idari yaptırım kararının kaldırılmasına dair mercii Alaşehir Sulh Ceza Hâkimliğinin 19/11/2015 tarihli ve 2015/1034 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 15/11/2016 gün ve 10998 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 24/11/2016 gün ve KYB. 2016-391257 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre; kabahatli eczacı hakkında veteriner tıbbi ürünlerin satışında mevzuatta öngörülen kayıt yükümlülüğünü ihlal etmek eyleminden dolayı idari para cezası verildiği, mercii tarafından eczane işletmelerinin 6197 sayılı Eczacılar ve Eczaneler Hakkında Kanun hükümlerine tabi olduğu, anılan Kanun’un 30. maddesindeki “Eczanelerle ecza depoları ecza ticarethaneleri ve ecza imalathaneleri ve laboratuvarları Sağlık ve Sosyal Yardım Vekaletinin murakabesi altında olup her zaman teftişe tabidirler.” şeklindeki düzenlemeye nazaran Gıda, Tarım ve Hayvancılık Müdürlüklerinin eczaneleri denetim yetkisi bulunmadığı cihetle itirazın kabulü yönünde karar verilmiş ise de;

5996 sayılı Kanun’un 13. maddesinde “(1) Veteriner biyolojik ürünler dışındaki veteriner tıbbî ürünlerinin toptan satışı, ecza depoları veya veteriner ecza depoları kanalıyla, perakende satışları ise eczaneler, veteriner muayenehane, klinik, poliklinik ve hayvan hastaneleri kanalıyla yapılır. Ancak, Bakanlıkça izin verilmiş süs kuşları ile akvaryum ve egzotik süs hayvanlarını satan işyerlerinde, veteriner biyolojik ürünler dışındaki sadece bu hayvanlara mahsus olan veteriner tıbbî ürünler satılabilir. Veteriner biyolojik ürünlerin satışına ilişkin hususlar Bakanlıkça belirlenir.

(2) Veteriner tıbbî ürünlerini depolayanlar, toptan ve perakende ticaretini yapanlar, alış ve satış ile ilgili kayıtları tutmak, Bakanlığın belirlediği uygun şartlarda muhafaza etmek ve denetimlerde her türlü kolaylığı göstermek zorundadır.

(3) Psikotropik ve narkotik veteriner tıbbî ürünleri, bu Kanun hükümlerine ilave olarak uyuşturucularla ilgili özel kanunlara da tâbidir. Bu ürünler sadece klinisyen veteriner hekimlere, veteriner fakültelerinin ilgili birimlerine satılabilir, sadece veteriner hekimler tarafından uygulanır ve Bakanlığın izni olmadıkça devredilemez ve satılamaz. Bu ürünler için azaltılmış olsa dahi tanıtım numunesi hazırlanamaz.

(3) Psikotropik ve narkotik veteriner tıbbî ürünleri, bu Kanun hükümlerine ilave olarak uyuşturucularla ilgili özel kanunlara da tâbidir. Bu ürünler sadece klinisyen veteriner hekimlere, veteriner fakültelerinin ilgili birimlerine satılabilir, sadece veteriner hekimler tarafından uygulanır ve Bakanlığın izni olmadıkça devredilemez ve satılamaz. Bu ürünler için azaltılmış olsa dahi tanıtım numunesi hazırlanamaz.

(4) Veteriner sağlık ürünlerinin tanıtımına ilişkin düzenlemeler Bakanlıkça belirlenir. Ancak, psikotropik ve narkotik etkili veteriner tıbbî ürünlerinin kitlesel iletişim vasıtalarıyla hatırlatıcı ya da bilgilendirici tanıtımı yapılamaz.

(5) Veteriner sağlık ürünlerinin ambalajında satış fiyatının belirtilmesi zorunludur. Bakanlık, ülke ihtiyaçları, piyasa koşulları, kamu yararı ve hizmetin gereklerini dikkate alarak gerektiğinde satış fiyatlarını belirleyebilir.

(6) Bu maddenin uygulanması ile ilgili usul ve esaslar Bakanlıkça çıkarılacak yönetmelik ile belirlenir.” şeklinde düzenleme öngörüldüğü, aynı Kanun’un idari yaptırım kararının dayanağını oluşturan 37/1-i maddesinde ise “Veteriner tıbbî ürünleri ile ilgili Bakanlıkça istenen kayıtları tutmayan, veteriner tıbbî ürünlerinin toptan ve perakende satışı ile ilgili esaslara uymayan onay sahibine, üretim yerlerine ve toptan satış depolarına yirmibin Türk Lirası, perakende satış yerlerine beşbin Türk Lirası idarî para cezası verilir.” şeklinde ceza hükmüne yer verildiği, Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğü yetkililerince düzenlenen 17/08/2015 tarihli tutanaktan da anlaşılacağı üzere, veteriner tıbbi ürünlerin satışının yapıldığı eczanede işbu ürünlerin satışına dair veteriner tıbbi ürün defterinin tutulmadığı, satışı yapılan ürünler için veteriner hekim reçetesi aranmadığı ve çıkışların reçetesiz yapıldığının tespit edildiği cihetle, itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, Alaşehir Sulh Ceza Hakimliğinin 19/11/2015 tarihli ve 2015/1034 değişik iş sayılı kararının CMK'nın 309/4-c maddesi uyarınca aleyhe tesir etmemek üzere BOZULMASINA, 18.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10770, Karar No: 2011/11447, Tarih: 30.11.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/10770 E.  ,  2011/11447 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Pendik 2. Asliye Hukuk Mahkemesi ve Pendik 1. Aile Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, davacının nüfustaki baba adını iptali ile gerçek baba hanesine kaydı istemine ilişkindir.

Pendik 2. Asliye Hukuk Mahkemesince, davanın Nüfus Hizmetleri Kanunu 36/1-a maddesi uyarınca bir düzeltme davası olmayıp, Türk Medeni Kanununda düzenlenen soybağının reddi davası olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Pendik 1. Aile Mahkemesi ise, davanın soybağının reddi davası olmayıp, davacının, davalı ...' in çocuğu olduğunun tespiti ve nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkin olduğu ve genel hükümlere göre çözümlenmesi gerektiğinden bahisle görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur .

Somut olayda, davacı, annesi ile davalı ...' in imam nikahlı birlikteliğinden dünyaya geldiğini, bu nedenle nüfustaki baba adının düzeltilmesi ile birlikte gerçek baba hanesinde nüfusa kayıt edilmesini istemiştir.

Dava, baba adı ile nüfus kaydının birlikte değiştirilmesine yönelik olup, Türk Medeni Kanunu hükümleri uyarınca soybağının düzeltilmesi istemine ilişkindir. Bu durumda uyuşmazlığın Pendik 1. Aile Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HMK.’nun 21., 22. ve 23. maddeleri gereğince Pendik 1. Aile Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 30.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23185, Karar No: 2017/6895, Tarih: 19.06.2017

**17. Hukuk Dairesi         2014/23185 E.  ,  2017/6895 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki, trafik kazası nedeniyle maddi ve manevi tazminat ile rücuen tazminat davaları üzerine yapılan yargılama sonunda, kararda yazılı nedenlerle, asıl ve birleşen davaların kısmen kabulüne ilişkin verilen hüküm, davalılar .... Tohum Ltd. Şti. ve ... vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Asıl davada, davacı vekili; davalıların işleteni ve sürücüsü olduğu aracın, hatalı dönüş yapması nedeniyle meydana gelen kazada, davacıya ait aracın hasar gördüğünü, araçtaki hasarın 2.755,00 TL. olarak saptandığını, davalıların zarardan sorumlu olduklarını belirterek araç hasar bedeli 2.755,00 TL'nin dava tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Birleşen 2003/326 sayılı dosyada, davacı vekili; davalıların işleteni ve sürücüsü olduğu aracın, davacının kaskoladığı araca çarpmasıyla oluşan maddi hasarlı ve yaralamalı kazada, sigortalı araçta oluşan hasar bedelini sigortalılarına ödeyip haklarına halef olduklarını, kazada davalı sürücünün 2/8 oranında kusurlu olduğunu belirterek, ödedikleri 2.930,00 TL'lik hasar bedelinden davalının kusuruna denk gelen 732,50 TL'nin ödeme tarihinden işleyecek reeskont faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Birleşen 2004/26 sayılı dosyada, davacı vekili; asıl davaya konu kazada yaralanan davacının, bu yaralanma nedeniyle işten çıkartıldığını ve kazanç kaybına uğradığını, kısmen işgöremez hale geldiğini ve tedavi masrafı yaptığını belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 3.666,15 TL. maddi ve 3.500,00 TL. manevi tazminatın dava tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan tahsilini talep etmiş; 06.05.2008 tarihli ıslah dilekçesiyle, maddi tazminat taleplerini 38.989,80 TL'ye yükseltmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre; asıl davanın kısmen kabulü ile 1.837,50 TL'nin dava tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline; birleşen 2004/26 sayılı dosyada davanın kısmen kabulü ile 38.989,80 TL. maddi tazminat ve 2.000,00 TL. manevi tazminatın dava tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline; birleşen 2003/326 sayılı dosyada davanın kabulü ile 732.50 TL'nin ödeme tarihi olan 06.02.2003'ten işleyecek (davalı şirket yönünden ticari, davalı ... yönünden yasal) faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı ... Tohum Ltd. Şti. ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, özellikle, maddi tazminatın hesaplanmasına ilişkin uzman bilirkişi raporunun hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına; davaya konu kaza nedeniyle davacı ...'ın maluliyetine ilişkin raporun, kaza tarihi itibariyle yürürlükte olan mevzuat hükümlerine uygun olarak düzenlenmiş oluşuna ve kaza ile illiyet bağı içinde bulunan yaralanmaların raporda gerekçeli olarak irdelenmiş oluşuna; 2004/26 Esas sayılı birleşen davaya konu maddi tazminat miktarının ıslah yoluyla artırılması üzerine, temyiz eden davalılar tarafından açıkça ve usulüne uygun biçimde zamanaşımı def'inin ileri sürülmediği gözetilerek, ıslahla artırılan kısım için de kabul kararı verilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre; davalı ... Tohum Ltd. Şti. ve ... vekilinin, aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Asıl dava, trafik kazası nedeniyle oluşan araç hasar bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Davacı taraf, davalılar aleyhine 2.755,00 TL. hasar bedelinin tahsili istemiyle dava açmış; mahkemece, 1.837,50 TL. için davanın kabulüne hükmolunmuş; ancak davalı taraf lehine vekalet ücretine karar verilmemiştir.

Karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan AAÜT'nin 12/1 maddesinde "Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde gösterilen hukuki yardımların konusu para veya para ile değerlendirilebiliyor

ise avukatlık ücreti, (yedinci maddenin ikinci fıkrası, dokuzuncu maddenin birinci fıkrasının son cümlesi ile onuncu maddenin son fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla,) tarifenin üçüncü kısmına göre belirlenir. Belirlenen bu ücret Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümüne göre tespit edilen ücretten az olamaz" düzenlemesine yer verilmiştir.

Somut olayda, davalılar ... Tohum Ltd. Şti. ve ...'nın davada kendini vekille temsil ettirdiği, davacının davaya konu ettiği alacak isteminin kısmen reddine karar verildiği gözetilerek, reddolunan miktara göre davalılar lehine maktu vekalet ücretine hükmolunması gerekirken hükmolunmayışı doğru olmayıp bozma sebebi ise de; bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden, hükmün 6100 sayılı HMK'nun geçici 3/II. maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK’nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı ... Tohum Ltd. Şti. ve ... vekilinin vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE; (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalılar vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hüküm fıkrasının 5. bendinin son cümlesinden sonra gelmek üzere, "karar tarihinde yürürlükte bulunan ... hükümleri gereği, reddolunan miktar üzerinden belirlenen 500,00 TL. vekalet ücretinin, davacıdan alınarak davalı ... Tohum Ltd. Şti. ve ...'ya verilmesine" ibaresinin eklenmesine ve hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz davalılar ... Tohum Ltd. Şti. ile ...'ya geri verilmesine 19/06/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7647, Karar No: 2014/10798, Tarih: 19.12.2014

**20. Hukuk Dairesi         2014/7647 E.  ,  2014/10798 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Mardin Kadastro Mahkemesi

TARİHİ : 30/04/2014

NUMARASI : 2014/6-2014/53

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında dava konusu Konaklı Köyü, .. ada ... parsel sayılı 26313,07 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı B.. A.. adına tespit edilmiştir.

Davacı Hazine, taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğunu ve davalı lehine zilyetlikle taşınmaz edinme koşullarının oluşmadığını öne sürerek dava açmıştır.

Mahkemece davanın reddine, dava konusu taşınmazın tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş; davacı Hazine tarafından temyiz edilmekle hüküm, Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin 03/12/2013 gün ve 2013/23700-20826 E-K sayılı kararı ile bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma kararında özetle; '' Mahkemece dava ve temyize konu 125 ada 2 parsel sayılı taşınmaz üzerinde tespit tarihinde davalı yararına 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14. maddesi hükmünde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiği gerekçe gösterilerek hüküm kurulmuş ise de varılan sonuç dosya içeriğine uygun düşmemektedir. Şöyle ki; mahkemece keşif tutanağına yansıtılan gözlemde taşınmaz içerisinde çok sayıda irili ufaklı kayaların bulunduğu, bazı kısımlarının yoğun taşlık olmasına rağmen kimi kısımlarının ise düzlük daha az taşlık tarıma elverişli olduğu gözlenmiş, ziraat bilirkişi raporunda taşınmazın kayalıklardan oluşan taşlı toprak yapısında olduğu, taşlılık sorununun bulunduğu, taşınmazın büyük çoğunluğu kayalıklardan oluştuğu için arazide enstantif tarım yapılmayacağı ancak yer yer öbek şeklinde olan alanlarda tarla ziraatı yapılabileceği, bu alanın ise yaklaşık arazinin yarısı kadarını oluşturduğunu bildirmiş, orman bilirkişi de raporunda taşınmazın taşlık kayalık hali arazi konumunda olduğunu, keşif esnasında herhangi bir tarımsal faaliyet görülmediği, fazlaca taşlık, kayalık bir zemin olduğunu belirtmiştir. Bu tespitler nazara alındığında dava konusu taşınmazın taşlık ve kayalık bir yapıda olduğu, taşınmaz üzerinde imar ve ihya çalışması yapılarak taşınmazın kültür arazisi haline getirilmediği anlaşılmaktadır. Nitekim teknik bilirkişi raporlarına aykırı düşen yerel bilirkişi ve tutanak bilirkişinin soyut ve gerekçesiz sözlerine de değer verilemez. Böylesi bir durumda taşınmaz üzerinde davalının ekonomik amacına uygun zilyetliğinin bulunmadığının kabulü zorunludur. Hal böyle olunca mahkemece; davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın davacı Hazine adına tapuya tesciline karar verilmesi gerekirken delillerin değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm oluşturulmasının isabetsiz olduğu''na değinilmiştir.

Mahkemece bozma kararına uyulduktan sonra, davacı Hazinenin davasının kabulü ile dava konusu Mardin İli, Merkez İlçesi, Konaklı Köyü 125 ada 2 parsel numaralı Köyaltı Mevkiinde kain 26.313,07 m² miktarındaki taşınmazın tapu kaydının iptali ile orman vasfıyla davacı Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tesbitine itiraz niteliğindedir.

Yörede 3402 sayılı Kanunun 5304 sayılı Kanun ile değişik hükümlerine göre yapılan orman kadastrosu bulunmamaktadır.

Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra, orman bilirkişi C.Y...'ın raporunda çekişmeli taşınmazın orman sayılmayan, hali arazi niteliğindeki yerlerden olduğu bildirildiğine ve orman bilirkişinin bu beyanı dosya içindeki mevcut, dava konusu taşınmaza ait olduğu belirtilen fotoğraf ile keşif sırasındaki mahkeme gözlemine de uygun olduğuna göre, mahkemece, dava konusu taşınmazın hali arazi niteliği ile davacı Hazine adına tesciline karar verilmesi gerekirken, orman bilirkişi raporunun aksine, yerinde olmayan düşünce ve gerekçelerle taşınmazın orman niteliği ile Hazine adına tesciline karar verilmesi doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

Kabule göre de; dava kadastro tesbitine itiraz davası olup hüküm yerinde taşınmazın kadastro tesbitinin iptali yerine, tapu kaydının iptaline şeklinde karar verilmiş olması da doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı Hazine'nin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA 19/12/2014 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15513, Karar No: 2017/7212, Tarih: 25.09.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/15513 E.  ,  2017/7212 K.**

**"İçtihat Metni"**

5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanunu’nun 37/1-i. maddesine aykırı davranmaktan ... Eczanesi yetkilisi ... hakkında Manisa İl Gıda,Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünün 14/08/2015 tarihli ve 2015/30 sayılı kararı ile uygulanan 7323 Türk lirası idari para cezasına yönelik başvurunun reddine ilişkin Sarıgöl Sulh Ceza Hâkimliğinin 12/10/2015 tarihli ve 2015/184 değişik iş sayılı kararına yönelik itirazın kabûlü ile idari yaptırım kararının kaldırılmasına dair mercii Alaşehir Sulh Ceza Hâkimliğinin 19/11/2015 tarihli ve 2015/1036 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 07/11/2016 gün ve 11315 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 25/11/2016 gün ve KYB. 2016-390069 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre; kabahatli eczacı hakkında veteriner tıbbi ürünlerin satışında mevzuatta öngörülen kayıt yükümlülüğünü ihlal etmek eyleminden idari para cezası verildiği, mercii tarafından eczane işletmelerinin 6197 sayılı Eczacılar ve Eczaneler hakkında Kanun hükümlerine tabi olduğu, anılan Kanun’un 30. maddesindeki “Eczanelerle ecza depoları ecza ticarethaneleri ve ecza imalathaneleri ve laboratuvarları Sağlık ve Sosyal Yardım Vekaletinin murakabesi altında olup her zaman teftişe tabidirler.” şeklindeki düzenlemeye nazaran Gıda, Tarım ve Hayvancılık müdürlüklerinin eczaneleri denetim yetkisi bulunmadığı cihetle itirazın kabulü yönünde karar verilmiş ise de; 5996 sayılı Kanun’un 13. Maddesinde,

“ (1) Veteriner biyolojik ürünler dışındaki veteriner tıbbî ürünlerinin toptan satışı, ecza depoları veya veteriner ecza depoları kanalıyla, perakende satışları ise eczaneler, veteriner muayenehane, klinik, poliklinik ve hayvan hastaneleri kanalıyla yapılır. Ancak, Bakanlıkça izin verilmiş süs kuşları ile akvaryum ve egzotik süs hayvanlarını satan işyerlerinde, veteriner biyolojik ürünler dışındaki sadece bu hayvanlara mahsus olan veteriner tıbbî ürünler satılabilir. Veteriner biyolojik ürünlerin satışına ilişkin hususlar Bakanlıkça belirlenir.

(2) Veteriner tıbbî ürünlerini depolayanlar, toptan ve perakende ticaretini yapanlar, alış ve satış ile ilgili kayıtları tutmak, Bakanlığın belirlediği uygun şartlarda muhafaza etmek ve denetimlerde her türlü kolaylığı göstermek zorundadır.

(3) Psikotropik ve narkotik veteriner tıbbî ürünleri, bu Kanun hükümlerine ilave olarak uyuşturucularla ilgili özel kanunlara da tâbidir. Bu ürünler sadece klinisyen veteriner hekimlere, veteriner fakültelerinin ilgili birimlerine satılabilir, sadece veteriner hekimler tarafından uygulanır ve Bakanlığın izni olmadıkça devredilemez ve satılamaz. Bu ürünler için azaltılmış olsa dahi tanıtım numunesi hazırlanamaz.