muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3178, Karar No: 2023/13476, Tarih: 17.10.2023

**6. Ceza Dairesi         2023/3178 E.  ,  2023/13476 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/140 E., 2016/449 K.

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

HÜKÜMLER : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Silifke Cumhuriyet Başsavcılığının 17.02.2016 tarih 2015/7061 soruşturma sayılı iddianamesi ile sanık hakkında tehdit suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin ikinci fıkrasının uygulanması suretiyle cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Silifke 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.06.2016 tarihli ve 2016/140 Esas, 2016/449 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ...'nın Temyiz İsteği

Sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi gerektiğine,

Vesaire,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. İlk Derece Mahkemesince; her ne kadar sanık hakkında boşanmış olduğu eşi olan katılanla nafaka meselesinden dolayı aralarında gelişen tartışma esnasında katılana "orospu, amına koduğum, ilkokulu bitirememiş, geri zekalı, oraya gelirsem seni öldüreceğim, döveceğim, ağzını burnunu kıracağım" şeklinde söz söyleyerek ve kullandığı facebook sayfasından katılanın resmini profil resmi yaparak başka kullanıcılarla gayri ahlaki nitelikte yazışmalar yazmış gibi göstermek suretiyle hakaret ve tehdit suçunu işlediğinden bahisle kamu davası açılmış ise de, sanığın kendisine telefonda hakaret ve tehdit ettiğine dair katılanın soyut iddiası, dosyada bulunan ve çıktıları alınan facebook yazışmalarının bulunduğu ... adına açılmış profilin kime ait olduğuna yönelik katılanın aşamalardaki çelişkili beyanları dışında sanığın cezalandırılmasına yeterli kesin ve inandırıcı delil bulunmaması nedeniyle sanığın beraatine karar verildiği anlaşılmıştır.

2. Olaya ilişkin katılan ve sanık beyanları tespit edilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılanın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

2. Olaya ilişkin katılan ve sanık beyanları tespit edilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılanın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Silifke 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.06.2016 tarihli ve 2016/140 Esas, 2016/449 Karar sayılı kararında katılan tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılanın temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

17.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14351, Karar No: 2013/15131, Tarih: 21.06.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/14351 E.  ,  2013/15131 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kamu zararının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, Sakarya İl Tarım Müdürlüğünde görevli personel için öğle yemeği çıkarıldığı halde daimi işçilere her ay maaş bordrolarında çalıştırılan her gün yemek yardımı tahakkuk ettirilerek ücreti ile birlikte kendilerine ödendiğini, ay sonlarında ise o işçinin ay içinde yediği yemek gün sayısı ile yemek ücretinin çarpılması sonucu bulunan miktarın kendilerinden tahsil edildiğini, bu şekilde uygulama ile Tarım İl Müdürlğünde görevli daimi işçilere raporlu, diyetli, oruçlu ve seyyar görevli olunmayan ve yemek yenilmediği içinde geri tahsil edilemeyen yemek yardımlarından fazla ödemeler yapıldığının müfettiş raporu ile belirlendiğini, daimi işçilere fazladan ve haksız olarak yapılan yemek yardımının harcama yetkilisi, idari ve mali işler şube müdürü ile gerçekleştirme görevlisinin işlemleri ile ödeme yapıldığını, ayrıca 6245 sayılı Harcırah Kanunu'nun 49. maddesine göre memuriyet mahali dışında ve belirli bir görev bölgesi içinde fiilen gezici olarak görev yapan personel ile belirli bir bölge dahilinde olmak kaydı ile asli görevini ifa etmek üzere memuriyet mahalli dışına giden personele seyyar görev tazminatı ödeyeceği kuralı ve her yıl bakanlığın personel genel müdürlüğünce il müdürlüklerine gönderilen seyyar görev tazminatı vizeli cetvellere ilişkin yazıda tanımlandığı halde gezici olarak görev yapmayıp il müdürlüğü binasında yardımcı hizmetlerde çaycı, odacı gibi çalışan işçi personele Genel Bütçe ve Mera Fonu Bütçesinden seyyar görev tazminatı ödendiğini, bu sebeplerle haksız ve fazla olarak yapılan ödemelerin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı işçi vekili, yemek yardımının toplu iş sözleşmesinde belirlenen şekilde işveren tarafından yemek verilerek yapılmadığını, çalışanların kendi imkanlarıyla dışarıdan yemek temin ettiklerini, seyyar görev tazminatı konusunda ise görevlilerin eleman yetmemesi sebebiyle zorunlu olarak memuriyet mahalli dışına gönderildiklerini, bu sebeple görevlilere harcırah ödenmesi gerektiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı işçi vekili, yemek yardımının toplu iş sözleşmesinde belirlenen şekilde işveren tarafından yemek verilerek yapılmadığını, çalışanların kendi imkanlarıyla dışarıdan yemek temin ettiklerini, seyyar görev tazminatı konusunda ise görevlilerin eleman yetmemesi sebebiyle zorunlu olarak memuriyet mahalli dışına gönderildiklerini, bu sebeple görevlilere harcırah ödenmesi gerektiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar ..., ..., ve ..., zararla ilgili sorumluluğunun bulunmadığını, soruşturmanın usulüne uygun yürütülmediğini, puantaj cetvellerinin idari ve mali işler şube müdürü ile hazırlandığını, imzalandığını ve ödemenin ona göre yapıldığını, müfettişlerin beş yıllık bir süreyi kapsayan bir rapor hazırladıklarını, yılllar içerisinde her yıl yüzbinlerce zeytin, badem, elma fidanının, çilek vebenzeri fidelerin ilçelere dağıtıldığını, yılda 260 ton yonca fiğ tohumu ve 130 ton buğday tohumu dağıtıldığını, bu yoğun işler sırasında genel hizmetler sınıfından işçilerin de hizmetine ihtiyaç duyulduğunu, daimi harcama sorumlusunun kendisinin olmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Davalı......'a usulüne uygun davetiye tebliığine rağmen, davalı cevap vermemiş, duruşmaya katılmamıştır.

Mahkemece, yemeğin dışarıdan bir firmadan bildirilen sayıya göre getirtildiğini ve parasının da bildirilen sayı itibariyle ödendiğini, buna göre işçilerin hem yemek yedikleri hem de bu yemeğin parasını aldıklarını kabul etmenin doğru olmadığı, bu sebeple iade edilmesi gereken yemek ücreti bulunmadığı, seyyar görev tazminatı yönündein ise resmi puantaj kayıtlarının gerçeği yansıtmadığını gösteren yeterli bir delil bulunmadığı ve bu belgelere itibar edilmesi gerektiği, bilirkişi raporunda da davalı işçiye yapılan seyyar görev tazminatının puantaj kayıtlarına uygun olduğunun bildirildiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında, davacıya fazla ödeme sebebiyle yemek ücreti ve seyyar görev tazminatının iadesinin gerekip gerekmediği, mahkemece bu konuda yapılan incelemenin hüküm kurmaya yeterli olup olmadığı konuları uyuşmazlık konusudur.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında, davacıya fazla ödeme sebebiyle yemek ücreti ve seyyar görev tazminatının iadesinin gerekip gerekmediği, mahkemece bu konuda yapılan incelemenin hüküm kurmaya yeterli olup olmadığı konuları uyuşmazlık konusudur.

6245 sayılı Kanun'un seyyar olarak vazife gören memur ve hizmetliler başlığı altındaki 49. maddesinde “Asli görevleri gereği memuriyet mahalli dışında ve belirli bir görev bölgesi (Merkez veya il kuruluşuna dahil birimlerde il sınırı, bölge şeklinde çalışan birimlerde bölge sınırı) içinde fiilen gezici olarak görev yapan memur ve hizmetlilere gündelik ve (Aşağıda unvanları sayılanlar hariç) yol masrafı ödenmez. Bunlardan, Maliye ve Gümrük Bakanlığınca görev unvanları ile iş ve çalışma özellikleri uygun görülenlere, bu bakanlıkça vize edilen cetvellere dayanılarak fiilen gezici görev yaptıkları günler için almakta oldukları aylık/kadro derecelerine göre müstehak oldukları yurtiçi gündeliklerinin üçte biri günlük tazminat olarak verilir. Takip memuru, gezici sağlık memuru, ebe, orman muhafaza memuru, koruyucu, koruma memuru, posta dağıtıcısı, hat bakıcısı, tahsildar, gezici başöğretmen ve görev niteliklerinin bunlara benzerliği Maliye Bakanlığınca onaylanacak diğer memur ve hizmetlilerin yol masrafları mutat taşıt araçlarına fiilen ödedikleri miktarlar üzerinden karşılanır" hükmü düzenlenmiştir.

Somut olayda, mahkemece, dava tarihinde ve çalışma süresi içinde işyerinde uygulanan TİS'nin dosyaya eklenmediği, dava konusunun Cumhuriyet Başsavcılığına intikal ettirilip ettirilmediğinin araştırılmadığı, müfettiş raporu ve eklerinin dosyaya getirtilmediği anlaşılmıştır.

Avukat olan tek bilirkişiden rapor alınarak sonuca gidilmiştir. Uzmanlık alanı maliye ve muhasebe olmayan avukat bilirkişiden alınan raporun hüküm kurmaya yeterli olmayacağı ortadadır. Öncelikle davacı kurumun alacakları bulunduğunu iddia ettiği dönemlerde işyerinde uygulanan TİS'leri ile müfettiş raporu ve eklerinin tamamı dosyaya getirtilerek, sayıştay emekli uzman denetçisi, muhasebeci ve mali müşavirden oluşan bilirkişi heyeti aracığılı ile işyeri kayıt ve belgeleri üzerinde incelemeler yapılarak, idare müfettişi tarafından yapılan inceleme sonucu tesbit edilen dava konusu hususların doğru olup olmadığı, 6245 sayılı Kanun'un 49. maddesinde belirtilen şartların oluşup oluşmadığı, işçilere fazla ödeme yapılıp yapılmadığı duraksamaya yer vermeyecek şekilde tesbit edildikten sonra TİS'de dava konusu alacaklara ilişkin düzenlemeler var ise bu düzenlemelerde değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, 21.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5050, Karar No: 2014/323, Tarih: 28.01.2014

**1. Ceza Dairesi         2013/5050 E.  ,  2014/323 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No: 1/B - 2013/16261

MAHKEMESİ : Şanlıurfa 1.Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ ve NO : 04/12/2012, 2012/196 (E) ve 2012/290 (K)

SUÇ : Kangütme saikiyle ve tasarlayarak öldürme ve bu suça yardım, 6136 sayılı Yasaya muhalefet

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanıklar İ.. Ç.. ve O.. Ç.. hakkında maktule yönelik tasarlayarak kan gütme saiki ile öldürme suçu ile 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükümlerinin incelenmesinde;

Katılanlar vekilinin yasal süresi içinde vermiş olduğu dilekçesinde hükmü yalnızca sanıklar İsa ve M.. Ç.. yönünden temyiz ettiği, 8.1.2013 tarihinde verdiği dilekçede ise diğer sanıklar İsmail ve O.. Ç.. yönünden de hükümleri temyiz ettiği anlaşılmış ise de; bu sanıklar yönünden temyiz süresinin dolduğu anlaşıldığından ve katılanlar vekilinin sanıklar hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılıktan açılan davalara katılma ve bu suçlardan kurulan hükümleri temyize hak ve yetkisi bulunmadığından katılanlar vekilinin sanıklar İsmail ve O.. Ç..’a yönelik temyiz talebinin CMUK’nun 310 ve 317. maddeleri uyarınca reddine karar verilmiştir.

2- Sanıklar İ.. Ç.. ve M.. Ç.. hakkında maktule yönelik tasarlayarak kan gütme saiki ile kasten öldürme suçlarından kurulan hükümler ile sanık M.. Ç.. hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Olay mahallinde tüm tarafların katılımı ile olay gün ve saatine uygun koşullarda keşif yapılıp, tanıklar dinlenip, tanıkların olay mahallinde bulundukları yerler tespit edildikten sonra olayı görüp göremeyecekleri, karanlıkta uzun farları yanmış araç içinde bulunduğu iddia edilen sanıkları ve olayda kullanıldığı iddia edilen pikabı teşhis edip edemeyecekleri, sanıkların olay günü kullandıkları telefonların sinyal bilgilerinin saat bazında harita üzerinde uygulamalı olarak dökümü yapılarak olay anında bulundukları yerlerin, telefonların birden fazla baz istasyonundan sinyal alıp almadığının, sanıkların bulundukları yerlerin olay yerine uzaklıklarının, iklim ve yol koşulları dikkate alınarak olay yerine ya da olay yerinden bulundukları yere tahmini ulaşım sürelerinin tesbitinden sonra aşamalardaki tanık beyanları, tanıklar ile taraflar arasındaki akrabalık ilişkileri ve keşifte elde edilen gözlem ve deliller de birlikte değerlendirilerek sanıkların hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Usule aykırı olup bozmayı gerektirmekle, sanıklar vekillerinin ve katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin öncelikle bu nedenle tebliğnamedeki düşünceye kısmen uygun olarak (BOZULMASINA), 28.01.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.

28.01.2014 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı M.. B..'ın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık M.. Ç.. müdafii Avukat S.. S..’ın yokluğunda 30.01.2014 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2018/10439, Karar No: 2018/18243, Tarih: 11.09.2018

**22. Hukuk Dairesi         2018/10439 E.  ,  2018/18243 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının 15/05/2014-26/04/2016 tarihleri arasında fabrika müdürü olarak çalıştığını, işverence yazılı fesih bildirimi olmaksızın ve tazminatsız iş akdinin feshedildiğini, fesihte gerekçe sunulmadığını ileri sürerek feshin geçersizliğinin tespiti ile işe iadesine ve boşta geçen süreye ait ücret ve diğer hakları ile işe başlatmama tazminatına dair karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının, davalı iş yerinde fabrika müdürü olarak görev yaptığını, işveren vekili olarak da fabrikayı sevk ve idare etme yetkisi ile işe alma ve işten çıkarma yetkisinin bulunduğunu, davacının yönetimi sırasında aldığı personellerin işten çıkartılması ile ilgili olarak yanlış kararlar aldığını, sonucunda şirket aleyhine bir çok işe iade davası açıldığını, davacının iş akdinin feshinin nedensiz ve haksız olmadığını , feshin İş Kanunun 25/II maddesine göre haklı nedenle yapıldığını beyanla davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesi tarafından, davacının fabrika müdürü olup işe alma ve işten çıkarma yetkilerinin de mevcut olduğu, işveren vekili olduğu için iş güvencesi hükümleri kapsamında bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu:

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, dosyaya sunulan şirketin organizasyon şeması Ticaret Sicil Müdürlüğü'nden gelen yazılar ve davalı tarafça sunulan .... ait iş istek formları (bu formlarda işe başlama onayı bölümünde insan kaynakları departman müdürü ve fabrika müdürü olarak davacının imzasının bulunduğu, genel müdür sütununun bulunduğu ancak bu kısmın boş bırakıldığı görülmüştür.) bazı işçilerin bölümlerinin değiştirilmesine ilişkin yazılar, davacının işten çıkardığı 8 işçinin işe iade davalarının görüldüğüne dair tanık beyanları göz önüne alındığında davacının davalı şirkete ait fabrikanın müdürü olduğu, iş yerinin bütününü sevk ve idare ettiği, ayrıca işçileri işe alma ve çıkarma yetkisinin bulunduğu dolayısıyla İş Kanunu'nun 18. maddesi gereğince iş güvencesi kapsamında olmayan işveren vekili konumunda bulunduğu gerekçesiyle davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar yasal süresi içerisinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Temyiz:

Karar yasal süresi içerisinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

4857 sayılı Kanun'un 18. maddesi uyarınca işçinin iş güvencesi hükümlerinden yararlanabilmesi işçinin işletmenin bütününü sevk ve idare eden işveren vekili ve yardımcıları veya iş yerinin bütününü sevk ve idare eden ve işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisi bulunan işveren vekili konumunda bulunmaması gerekir.

İş güvencesinden yararlanamayacak işveren vekilleri her şeyden önce, işletmenin bütününü sevk ve idare eden işveren vekilleri ile yardımcıları olduğuna göre, işletmenin tümünü yöneten genel müdürler ile yardımcıları iş güvencesi hükümlerinden yararlanamayacaktır. Ancak belirtelim ki, işyerinde genel müdür veya genel müdür yardımcısı unvanının kullanılması tek başına iş güvencesi kapsamı dışında bulunma sonucunu doğurmaz. Önemli olan, kendisine temsil yetkisi verilip verilmediği ve işletmenin bütününü yönetip yönetmediğidir; bu hususta görev tanımı ve konumuna bakmak gerekir.

İş güvencesinden yararlanamayacak işveren vekillerinin ikinci grubunu, işletmenin değil de iş yerinin bütününü yöneten ve işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisi bulunan işveren vekilleridir.

Buna göre, işletmenin bütününü sevk ve idare edenler, başka bir şart aranmaksızın işveren vekili sayılırken; işletmenin değil de iş yerinin bütününü sevk ve idare edenlerin anılan anlamında işveren vekili sayılabilmesi için ilave olarak, işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisini haiz olması şartı aranır. İş yerinin tümünü sevk ve idare ile işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisi katlanmış olarak, birlikte aranır. Dolayısıyla bir banka şubesi müdürü ile fabrika müdürü, iş yerini sevk ve idare etmekle beraber, özgür iradesi ile işçi alma ve işten çıkarma yetkisi yoksa işveren vekili sayılmaz. İş güvencesinden yararlanır. Aynı şekilde, işe alma ve işten çıkarma yetkisi bulunan insan kaynakları müdürü ile personel müdürü, iş yerinin tümünü yönetmediğinden iş güvencesi hükümlerinden yararlanabilecektir.

Somut olayda; dosya kapsamı ve geri çevirme üzerine gelen belgelerden; davacının fabrika müdürü olarak çalışmakta iken şirketin ... Yumurtalık Serbest Bölge Şube Müdürü olduğu, Şube Müdürü olarak Şirket Yönetim Kurulunun 30/12/2014 tarih ve 2014/6 sayılı kararı ile şubeyi yurt içinde ve yurt dışında temsil yetkisinin verildiği, Şirket Genel Müdürlüğünün temsil ve ilzama yetkililerini gösterir ... 22. Noterliğinin 16.05.2014 tarihli 11689 sayılı vekaletnamesinde A) grubu imza yetkililerinin Yönetim Kurulu Başkanı ... Yönetim Kurulu Başkan Yardımcıları N...Yönetim Kurulu Üyesi... olduğu, B) grubu imza yetkililerinin İcra Kurulu Başkanı ... ve Genel Müdür Fethi ... olduğu, C) grubu imza yetkililerinin Proje Müdürü ... olarak belirlendiği, şirketi temel konularda iki A grubu imza yetkilisinin temsil edeceği ancak vekaletname 9. sayfa 1-3 sırasındaki işlemlerde biri icra kurulu başkanı olmak üzere B grubundan iki yetkili tarafından imzalanması gerektiği belirtilerek; bendin son sırasında, -Büro personeli ve beden işçisi sayılan kişilerle yapılan münferit hizmet akitleri ile maaş ve ücret bordroları şeklinde ibarenin olduğu, tanık beyanlarında ve Bölge Adliye Mahkemesi kararında işe başlama onayı bölümünde insan kaynakları departman müdürü ve fabrika müdürü olarak davacının imzasının bulunduğu, genel müdür sütununun bulunduğunun belirtildiği yani davacının tek başına işçi alım ve çıkartım yetkisinin bulunmadığının ifade edildiği, hatta davacının mesai arkadaşı olan iki bayanın iş akdinin CEO .... tarafından feshi üzerine davacının kendisine sorulmaması yönünden sitem ettiğinin anlaşıldığı, organizasyon şemasında Şirket Yönetim Kurulu üyelerinden sonra CEO ... ve Genel Müdür ... bulunduğu, dosyadaki tüm verilerden davacının iş yerinin bütününü sevk ve idare eden işveren vekili olduğu ancak tek başına işçi alma ve işten çıkartma yetkisinin bulunmadığının anlaşıldığı, bu nedenle davacının iş güvencesi hükümleri kapsamında olduğu anlaşılmakla davanın esas hakkında bir karar verilmek gerekirken davacının iş güvencesi kapsamında olmadığı gerekçesiyle davanın reddine dair verilen karar isabetli olmamıştır.

Eksik incelemeyle yazılı gerekçe ile davanın reddi hatalı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ:

Temyiz olunan ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA, İlk Derece Mahkemesi kararının yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 11.09.2018 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/23446, Karar No: 2017/17159, Tarih: 03.07.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/23446 E.  ,  2017/17159 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince hüküm kurulmuş; karar, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde değildir. Ancak;

Bozma öncesi verilen hüküm bozma ilamı ile ortadan kalktığından, tescil hususunda yeniden karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 3 nolu bendinden (ilişkin Tapu Müdürlüğüne yazı yazıldığından yeniden yazı yazılmasına yer olmadığına,) cümlesinin çıkartılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 03/07/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.