muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/3559, Karar No: 2022/5412, Tarih: 06.06.2022

**2. Hukuk Dairesi         2022/3559 E.  ,  2022/5412 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...Bölge Adliye Mahkemesi .... Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı kadın tarafından, asıl davanın kabulü, kusur belirlemesi, hükmedilen nafakaların ve tazminatların miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacı kadının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davalı-karşı davacı kadın yararına takdir edilen maddî ve manevî tazminat azdır. Açıklanan sebeple, davalı-karşı davacı kadın lehine uygun miktarda maddî ve manevî tazminat (TMK m. 174/1-2) takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

3-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre, ortak çocuk 2019 doğumlu Işıl’ın ihtiyacına nazaran takdir edilen iştirak nafakası azdır. Mahkemece Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeblerle temyiz edilen bölge adliye mahkemesi kararının KALDIRILMASINA, ilk derece mahkemesi kararının BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeplerle ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oy birliğiyle karar verildi.06.06.2022 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2016/10010, Karar No: 2016/10323, Tarih: 10.11.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/10010 E.  ,  2016/10323 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen iş davası sırasında davalı tarafından reddi hâkim yoluna başvurulmuştur.

Ret talebini inceleyen merci tarafından verilen kararın Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmiş olmakla, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Taraflar arasında görülen dava sırasında davalı tarafından sunulan 10.02.2016 tarihli dilekçe ile özetle: "...Mahkemece verilen kararın Yargıtay 7. Hukuk Dairesince bozulduğunu, bozma kararında belirtilen belgelere göre yeniden bilirkişi incelemesi yapılmasını istediklerini mahkeme hakiminin sözlerini kesip (tüm taleplerini reddedeceğim) diyerek ihsası reyde bulunduğunu, daha sonrada ara kararla taleplerinin reddine karar verdiğini..." belirterek reddi hâkim talebinde bulunmuştur

Reddedilen hâkim tarafından talebin reddi gerektiği yönünde görüş belirtilmesi üzerine dosyayı inceleyen merci tarafından reddi hakim talebinin reddine, davalının kötüniyetli olduğu anlaşılamadığından para cezası verilmesine yer olmadığına ilişkin verilen karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Hâkimin reddi için ileri sürülen sebepler işin esası yönünden temyiz sebebi olup, HMK'nın 36. maddesinde tanımı yapılan sebeplerden değildir. Açıklanan nedenlerle yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 10.11.2016 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2519, Karar No: 2018/8491, Tarih: 06.06.2018

**17. Ceza Dairesi         2018/2519 E.  ,  2018/8491 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hırsızlık suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/1-b (iki kez), 168/1, 35/2 ve 62 (iki kez). maddeleri uyarınca 10 ay hapis ve 5 ay hapis cezaları ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Çanakkale 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 06/03/2014 tarih, 2013/273 Esas ve 2014/123 sayılı kararını müteakip, sanığın deneme süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlemesi nedeniyle hükmün açıklanarak, anılan Kanun’un 142/1-b (iki kez), 168/1, 35/2 ve 62 (iki kez). maddeleri uyarınca 10 ay hapis ve 5 ay hapis cezaları ile cezalandırılmasına ilişkin Çanakkale 3. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 22/02/2018 tarih, 2017/786 Esas ve 2018/136 sayılı kararını kapsayan dosya Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 16/05/2018 tarih ve 2018/41315 sayılı istem yazısıyla Dairemize gönderilmekle incelendi.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın istem yazısında;

“Dosya kapsamına göre; sanığın 25/05/2013 tarihinde BİM isimli marketten toplam değeri 25,00 TL olan kaşar peynirini ödemeden ayrıldığı ve 30/05/2013 günü de aynı yere gelip toplam değeri 29,70 TL olan 4 adet Namet marka salam, köfte ve simbad marka çerezin parasını ödemeden marketten ayrıldıktan sonra market çalışanları tarafından yakalandığı olayda,

1-5237 sayılı Kanun'un 145. maddesindeki “Malın değerinin azlığı” kavramının, daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinmesi kadar, değer olarak da az olan şeyi alma durumunda uygulanacağı, somut olayda uygulama koşulları oluştuğu halde anılan Kanun'un 145. maddesiyle cezadan indirim yapılması veya ceza verilmekten vazgeçilmesi hususlarının tartışılmamış olmasında,

2-Sanığın BİM isimli marketten değişik zaman dilimlerinde çalmak şeklindeki eylemlerinin aynı mahiyette bulunduğu ve suç tarihlerinin çok yakın olduğu, bu eylemlerin bir suç işleme kararı icrası kapsamında farklı tarihlerde işlendiği anlaşıldığından, mahkemesince 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 43. maddesinde öngörülen zincirleme suç hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı yönünde bir değerlendirme yapılmadan karar verilmiş olunmasında,

İsabet görülmemiştir.

Denilmektedir.

Hukuksal değerlendirme:

İsabet görülmemiştir.

Denilmektedir.

Hukuksal değerlendirme:

1-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. TCK'nın 145. maddesinin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

2-Sanığın BİM isimli marketten beş gün arayla işlediği hırsızlık suçuna ilişkin eylemlerinin aynı mahiyette bulunduğu ve suç tarihlerinin çok yakın olduğu, bu eylemlerin bir suç işleme kararı icrası kapsamında farklı tarihlerde işlendiği anlaşıldığından, mahkemesince 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 43. maddesinde öngörülen zincirleme suç hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı tartışılmalıdır.

İnceleme konusu somut olayda;

a-BİM isimli marketten toplam değeri 25,00 TL olan kaşar peyniri ile 29,70 TL olan 4 adet Namet marka salam, köfte ve simbad marka çerezini çalan sanık hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin miktar olarak az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

b-Sanığın beş gün arayla aynı adresteki BİM isimli markette işlediği hırsızlık suçuna ilişkin eylemlerinin aynı mahiyette bulunduğu ve suç tarihlerinin çok yakın olduğu, bu eylemlerin farklı tarihlerde ancak bir suç işleme kararı icrası kapsamında işlendiği anlaşıldığından, mahkemesince 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 43. maddesinde öngörülen zincirleme suç hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması yasaya aykırıdır.

SONUÇ VE KARAR:

b-Sanığın beş gün arayla aynı adresteki BİM isimli markette işlediği hırsızlık suçuna ilişkin eylemlerinin aynı mahiyette bulunduğu ve suç tarihlerinin çok yakın olduğu, bu eylemlerin farklı tarihlerde ancak bir suç işleme kararı icrası kapsamında işlendiği anlaşıldığından, mahkemesince 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 43. maddesinde öngörülen zincirleme suç hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması yasaya aykırıdır.

SONUÇ VE KARAR:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yukarıda belirtilen nedenlerle yerinde görüldüğünden, Çanakkale 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 06/03/2014 tarih, 2013/273 Esas ve 2014/123 sayılı kararının CMK’nın 309. maddesi uyarınca Kanun Yararına BOZULMASINA, aynı Yasa'nın 309/4-b maddesi uyarınca bozma sebeplerine ilişkin müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, dosyanın mahal mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 06/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/8644, Karar No: 2010/327, Tarih: 14.01.2010

**11. Hukuk Dairesi         2008/8644 E.  ,  2010/327 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Beyoğlu 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 10/04/2008 tarih ve 2006/293-2008/94 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait olan ve Çanakkale'deki depoda bulunan dondurma emtiasının davalı ... şirketine Kar Ağırlığı Klozunu da içeren Klasik Ticari Yangın Sigorta Poliçesi ile sigortalı olduğu dönemde, kar ağırlığı sonucu deponun çatısının çöktüğünü, depoda bulunan tüm dondurmaların hasarlandığını, davalıdan 235.599,89 TL dondurma emtiası hasarı, 24.457,00 TL makine hasarı ve 800,00 TL enkaz kaldırma ücreti talep edildiğini, davalının toplam hasar bedeli olarak 103.257,00 TL ödeme yaptığını ileri sürerek, bakiye hasar bedeli olan 157.599,89 TL'nın olay tarihinden itibaren ticari faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesi istemiştir.

Davalı vekili, olay sırasında soğuk hava deposunda bulunan toplam 14.992 koli dondurma emtiasının yaklaşık 4.500 kolisinin ezilerek doğrudan zarar gördüğünü, diğer kolilerin çatının çökmesi sonrasında depo sıcaklığında meydana gelen değişiklik nedeniyle bozularak dolaylı olarak zarar gördüğünü, olayda sigortalının gerekli kurtarma tedbirlerini almaması nedeniyle hasarın arttığını, poliçe teminatı kapsamında olan ve doğrudan zarar gören dondurma emtiası için 78.000,00 TL, makine hasarı için 24.457,00 TL, enkaz kaldırma gideri olarak 800,00 TL toplamı olan 103.257,07 TL'nın ödendiğini, bakiye istemin teminat kapsamı dışında olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, davalıya sigortalı depo tavanının 31.01.2006 günü yoğun kar yağışı nedeniyle çöktüğü, deponun elektrik ve soğutma tesisatı ile stoklanan dondurma emtiasının hasarlandığı, davalı ... şirketinin davacıya kısmi ödemede bulunduğunun tarafların kabulünde olduğu, ihtilafın çatının çökmesi sonrasında sıcaklık artışının etkisi ile bozulan dondurma emtiası hasarının poliçe kapsamında olup olmadığı ve hasar miktarının ne olduğu noktalarında toplandığı, kar ağırlığı sebebiyle çatının çökmesi sonrasında iki çeşit hasar meydana geldiği, birincisinin çatının çökmesi sebebiyle emtiada oluşan doğrudan zarar, ikincisinin ise, deponun çatısının çökmesi sonucu meydana gelen sıcaklık değişimi nedeniyle emtiada oluşan zarar olduğu, sigortalı deponun çatısının çökmesi nedeniyle, -24 santigrat derecede muhafaza edilen dondurma emteasının dışarıda bulunan +4 santigrat derece sıcaklığında hava ile temas ettiği, deponun elektrik ve soğutma sistemlerinin de çökme yüzünden hasara uğradığı, muhtemel tehlikeleri önlemek için deponun elektriğinin de kesildiği, çevrede boş soğuk hava deposu bulunamadığı, bu nedenlerle emteanın kurtarılmasının mümkün olmadığı, bu nedenlerle de sigortalı emteanın çözünerek hasara uğradığı, bu şekilde oluşan hasarın nedeninin depo üzerinde biriken kar ağırlığı nedeniyle depo içerisine çöken çatının neden olduğu açık olup, çatı çökmesiyle hasarın oluşmasında uygun nedensellik bağının bulunduğu, tüm hasarın doğrudan doğruya kar ağırlığı nedeniyle çatının çökmesinden dolayı oluştuğu, davacı tanık anlatımları çerçevesinde alınan bilirkişi raporuna göre davacı tarafın talep edilebileceği emtea hasarı miktarının 132.984,53 TL olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 132.984,53 TL'nın eksper rapor tarihi olan 14.04.2006 tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm davalı vekilinin aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, davalı ... şirketine Klasik Ticari Yangın Sigorta Poliçesi ile sigortalı soğuk hava deposu çatısının yoğun kar yağışı sonucunda kar ağırlığına dayanamayıp çökmesiyle oluşan zararın tazmini istemine ilişkindir.

Bu tip uyuşmazlıkların tarafların kabulünde olan sigorta poliçesi hükümlerine göre çözümlenmesi gerektiği kuşkusuzdur. Sigorta şirketleri farklı risk durumlarına göre teminat verebilirler. Bunlar, bu dosyaya sunulan poliçede bulunan fırtına, dahili su, kara taşıtları, hava taşıtları, duman, yer kayması, kar ağırlığı klozları olabileceği gibi, sıcaklık artışı klozu dahi olabilir. Taraflar, bu klozları serbest iradeleri ile kararlaştırabilirler.

Bu tip uyuşmazlıkların tarafların kabulünde olan sigorta poliçesi hükümlerine göre çözümlenmesi gerektiği kuşkusuzdur. Sigorta şirketleri farklı risk durumlarına göre teminat verebilirler. Bunlar, bu dosyaya sunulan poliçede bulunan fırtına, dahili su, kara taşıtları, hava taşıtları, duman, yer kayması, kar ağırlığı klozları olabileceği gibi, sıcaklık artışı klozu dahi olabilir. Taraflar, bu klozları serbest iradeleri ile kararlaştırabilirler.

Davacıya ait dondurmaların bulunduğu soğuk hava deposu çatısının yoğun kar yağışı sonrasında kar ağırlığına dayanamayıp çöktüğü sabittir. Çökme sırasında davalıya sigortalı dondurma emtiası ile makinalarda hasar oluştuğu gibi, sonrasında sıcaklık değişimi ile çökme anında zarar görmeyen dondurma emtiasında zarar oluşmuştur. Çökme anında oluşan zararın davalı ... şirketince ödendiği taraflar arasında çekişmesizdir. Uyuşmazlık ise, çökme sonrasında sıcaklığın artmasıyla nitelik değiştiren dondurma emtiasında oluşan zararın teminat kapsamında olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Kar Ağırlığı Klozuna göre, “yoğun kar yağışından sonra, çatı üzerinde biriken karın ağırlığı nedeniyle sigorta konusu bina ve içindeki şeylerde doğrudan meydana gelecek zararlar” teminat kapsamındadır.

Somut olayda, yoğun kar yağışı sonrasında kar ağırlığına dayanamayan çatı çökmüş, altında kalan bir kısım dondurma emtiası hasarlandığı gibi, hızla değişen sıcaklıkla çatı çökmesiyle zarar görmeyen dondurma emtiası eriyerek hasarlanmıştır. Kar Ağırlığı Klozu ile esasen kar ağırlığı nedeniyle doğrudan oluşan zararlar teminat altına alınmıştır.

Bu durumda, depoda meydana gelen hasarlardan ancak çatının çökmesi nedeniyle çatı parçaları ve karın doğrudan sebebiyet verdiği hasarın anılan kloz kapsamında kalıp, depo çatısının çökmesiyle oluşan sıcaklık değişimi sonucu oluşan hasarın kloz kapsamı dışında kaldığının kabulü gerekmektedir.

O halde, mahkemece, davaya konu edilen dondurma emtiasındaki sıcaklık değişimiyle oluşan zararın teminat kapsamı dışında kaldığı nazara alınarak davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yukarıda yazılı gerekçelerle kısmen kabulüne karar verilmesi doğru olmamıştır.

3-Kabule göre de, davalı ... şirketinin temerrüt tarihi Yangın Sigortası Genel Şartlarının B.8.8.1. maddesinde belirtildiği üzere, “sigortacı kesinleşmiş olan tazminat miktarını en geç bir ay içerisinde sigortalıya ödemek zorundadır.”

Bu durumda, mahkemece, eksper raporu tarihi olan 14.04.2006 tarihine bir ay ilave edilmek suretiyle davalı ... şirketinin temerrüdünün belirlenmesi gerekirken, eksik inceleme ile ekper raporunun düzenlendiği tarihten itibaren faize hükmedilmesi de doğru bulunmamıştır.

Bu durumda, mahkemece, eksper raporu tarihi olan 14.04.2006 tarihine bir ay ilave edilmek suretiyle davalı ... şirketinin temerrüdünün belirlenmesi gerekirken, eksik inceleme ile ekper raporunun düzenlendiği tarihten itibaren faize hükmedilmesi de doğru bulunmamıştır.

SONUÇ:Yukarda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, diğer bentlerde açıklanan nedenlerle, davalı vekilinn temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, istek halinde aşağıda yazılı 1.782.85 TL harcın temyiz eden davacıya iadesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 14.01.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3423, Karar No: 2024/9790, Tarih: 07.11.2024

**7. Ceza Dairesi         2023/3423 E.  ,  2024/9790 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/1733 E., 2022/1333 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi, nakil araçlarının iadesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz isteği; münhasıran nakil aracı hakkında müsadere kararı verilmemesinin usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

2.Sanık müdafiinin temyiz isteği; dava konusu su ısıtıcılarının kaçak olduğunu bilmediğinden müvekkilinin suç işleme kastının bulunmadığına, usulüne uygun arama kararı bulunmadığına, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmediğine ve re'sen dikkate alınacak nedenlerle hükmün bozulması talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

15.01.2013 tarihinde Kilis 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 2013/70 Değişik iş sayılı adli arama kararına istinaden sanığın ikâmetinde yapılan aramada toplam 588 adet gümrük kaçağı akvaryum ısıtıcısı ele geçirilmiştir.

Sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinin beşinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanığın savunmasında, suça konu eşyaları Suriyeli bir şahıstan aldığını, faturasının olmadığını, Gaziantep ilinde satacağını beyan ettiği, bozma ilâmı üzerine ise yapılan ihtarata rağmen gümrüklenmiş değerin iki katı kadar olan tutarı Maliye Hâzinesi'ne ödemediği belirlenmiştir.

Kaçak eşyaya mahsus tespit (KEMT) varakasında belirlenen gümrüklenmiş değerin Dairemiz yerleşik içtihatlarına göre "pek hafif değer" aralığında olduğu anlaşılmıştır.

...,..., plakalı nakil araçlarının iadesine ilişkin kararın Dairemizin 05.10.2020 tarihli 2017/14970 Esas ve 2020/13415 Karar sayılı ilâmı incelenerek kesinleştiği gözetilmeden nakil araçları hakkında yeniden karar verilmesi hukuki değerden yoksun olup nakil araçları ile ilgili yeniden verilen karara yönelik temyiz istemi, inceleme dışı bırakılmıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve Kanun'a uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin aşağıda yer alan hukuka aykırılıklar dışındaki temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve Kanun'a uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin aşağıda yer alan hukuka aykırılıklar dışındaki temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1.Suç tarihinde yürürlükte bulunan 6545 sayılı Kanun ile değiştirilmeden önceki 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin beşinci fıkrasında düzenlenen suçun üst sınırının iki yıl olduğu gözetilerek;

17.10.2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesi ile yeniden düzenlenen 5271 sayılı Kanun’un 251 inci maddesinin birinci fıkrasına göre, “Asliye ceza mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir.” şeklindeki hükme, 7188 sayılı Kanun'un 31 inci maddesinde yer alan geçici 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi ile “01.01.2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz.” şeklinde sınırlama getirilmiş ise de, Anayasa Mahkemesinin, 19.08.2020 tarihli ve 31218 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan, 25.06.2020 tarihli, 2020/16 Esas ve 2020/33 Karar sayılı iptal kararı ile “...kovuşturma evresine geçilmiş...” ibaresine ilişkin esas incelemenin aynı bentte yer alan “...basit yargılama usulü...” yönünden Anayasa'ya aykırı olduğuna ve iptaline karar verildiği, böylece “kovuşturma evresine geçilmiş basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden iptal kararı” verildiği anlaşılmakla; her ne kadar Anayasa Mahkemesi kararları geriye yürümez

ise de, 5271 sayılı Kanun’da yapılan değişikliklerin derhal uygulanması ilkesi geçerli olmakla birlikte, iptal kararının sonuçları itibarıyla maddi ceza hukukuna ilişkin olduğu, zira 5271 sayılı Kanun’un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrasında “Basit yargılama usulü uygulanan dosyalarda sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir” şeklindeki düzenleme gereği maddi ceza hukuku anlamında sanık lehine sonuç doğurmaya elverişli olduğundan 5237 sayılı Kanun'un 7 nci ve 5271 sayılı Kanun’un 251 inci maddeleri uyarınca sanığın eyleminin “Basit Yargılama Usulü” yönünden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, bozmayı gerektirmiştir.