muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/7939, Karar No: 2011/3661, Tarih: 10.03.2011

Gizli ayıplar yönünden temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Davacı,11.10.2007 tarihinde daireyi teslim almış, 14.11.2008 tarihinde açtığı bu dava ile ayıplı işler nedeniyle bedel indirimi istemiştir. Mahkemece, davacının gizli ayıpları dava tarihinde öğrendiği, gizli ayıbı daha önce öğrendiğinin ve BK. 198. maddesindeki mutad süre içerisinde öğrendiği halde bildirmediğinin davalı tarafça ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. BK’nun 198.maddesi hükmü ile kendisine yüklenen “derhal ihbar” mükellefiyetini yerine getirip getirmediğini ispat yükü davacıdadır. Mahkemece, ispat yükü ters çevrilerek, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir. O halde öncelikle, BK. 198. maddesi gereğince, gizli ayıplar yönünden ayıp ihbarının süresinde yapılıp yapılmadığı hususunda tarafların delil ve karşı delilleri sorulmalı, toplanan delillere ve hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmelidir. Mahkemece, bu konuda gerekli inceleme ve araştırma yapılmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı TOKİ ve fer’i müdahil ... Toplu Konut Ltd. Şti’nin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı TOKİ ve fer’i müdahil ... Tolu Konut Ltd. Şti yararına BOZULMASINA, 825,00 TL duruşma avukatlık parasının davacıdan alınarak davalıya ödenmesine, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 10.3.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10261, Karar No: 2015/13961, Tarih: 21.12.2015

**18. Ceza Dairesi         2015/10261 E.  ,  2015/13961 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre gerekçeli karar başlığında 03/09/2010-11/01/2011 olan suç tarihleri 2010 olarak yazılmışsa da söz konusu hata mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edilerek yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Hakaret fiillerinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin onur, şeref ve saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleşmesi gerekmektedir. Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı bazı durumlarda nispi olup, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kişilere yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref, ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövmek fiilini oluşturması gerekmektedir. Somut olayda sanığın, yargılanmakta olduğu Şebinkarahisar Sulh Ceza Mahkemesinin 2010/86 sayılı dava dosyasına çeşitli tarihlerde sunduğu savunma dilekçelerinde özetle "....2001 yılı ile 2004 yalları arasında dört defa yangın çıkararak, üç ev ile iki samanlığımı yaktılar. Bu kötü olayı Semiha ile oğlu müşterek işlediler. Bütün komşu ve akrabalar biliyorlar. Bilen komşu ve akrabalar bunlar yaptı demezler çünkü derse onun evini de hemen yakarlar.... Hüseyin evimi iki defa soydu soyulan eşyaları annesi ile birlikte çıkardık....(hırsızlık olayı).., daha önceleri 2001 yılı Haziran 27 sinde samanlığımı, 29 Ekimi 30'a bağlayan gece evimi, 2002 yılı evimi, 2003 yılı 20 Eylüldü samanlığımı yaktılar. Üç defa da evimi soydular. Bunları yapanlar ... ile oğlu ...'dir. Yalnız bir defa tek başına evimi soyan ..." şeklindeki sözlerin sanığın katılanlara yönelik suçlamaları ile ilgili olarak öncesinde şikayetçi olduğu ve katılanlar hakkında delil yetersizliğinden beraat kararı verildiği birlikte düşünüldüğünde, katılanların onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, TCK'nın 128. maddesinde düzenlenen iddia ve savunma dokunulmazlığı kapsamında kaldığı, ağır eleştiri niteliğinde olduğu ve hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, kanuni olmayan ve yerinde görülmeyen gerekçe ile mahkumiyet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık ...'in temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 21/12/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14859, Karar No: 2016/13497, Tarih: 10.10.2016

**8. Hukuk Dairesi         2016/14859 E.  ,  2016/13497 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Katılma Payı Alacağı

... ile ... aralarındaki katılma payı alacağı davasının reddine dair ... 9. Aile Mahkemesi'nden verilen ... sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... vekili, davacının tasfiyeye konu ... parsel sayılı taşınmaz üzerindeki binanın yapımına ziynetleri ile katkıda bulunduğunu iddia ederek 5.000,00 TL alacağın davalıdan alınarak davacıya verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, açılan davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kanıtlanamadığı gerekçesi ile reddine karar verilmiştir. Hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir

Maddi olayları ileri sürmek taraflara, hukuki nitelendirme yapmak ve uygulanacak kanun maddelerini belirlemek hakime aittir (6100 sayılı HMK m. 33). İddianın ileri sürülüş şekline göre dava, katkı payı alacağı isteğine ilişkindir.

01.01.2002 tarihinden önce 743 sayılı Türk Kanunu Medenisi' nin (TKM) yürürlükte olduğu dönemde, eşler arasında yasal mal ayrılığı rejimi geçerliydi (TKM m.170). TKM' de, mal rejiminin tasfiyesine ilişkin düzenleme mevcut olmadığından, eşlerin bu dönemde edindikleri malvarlığının tasfiyesine ilişkin uyuşmazlık, aynı kanunun 5.maddesi yollamasıyla Borçlar Kanunu'nun genel hükümleri göz önünde bulundurularak "katkı payı alacağı" hesaplama yöntemi kurallarına göre çözüme kavuşturulmalıdır. Zira Borçlar Kanunu, Medeni Kanunun tamamlayıcısı olarak kabul edilmiştir (eBK m. 544, TBK m. 646).

Mal ayrılığı rejiminde; eşler kendi malları üzerinde tasarruf yetkisine ve intifa hakkına sahiptir ve mallarının idaresi kendisine aittir (TKM m. 186/1). Her birinin malları, geliri ve kendi kazançları yine kendilerine ait kişisel mallarıdır (TKM m. 189). Kadın veya kocanın, mal rejiminin devamı sırasında diğerinin edindiği malvarlığına katkısı nedeniyle katkı payı alacağı isteğinde bulunabilmesi için mutlaka para ya da para ile ölçülebilen maddi veya hizmet değeriyle katkıda bulunması gerekir.

Mal ayrılığı rejiminin geçerli olduğu dönemde satın alınan tasfiyeye konu mala, düzenli gelir dışındaki diğer malvarlığı (ziynet, miras, bağış vs gibi) ile toplu katkıda bulunulduğu iddia edildiğinde; katkıda kullanılan malvarlığı değerinin, tasfiyeye konu malın satın alma tarihindeki bedelinin tamamı karşısındaki oranı saptanarak, bulunan bu katkı oranının, tasfiyeye konu malın dava tarihindeki sürüm (rayiç) değeri ile çarpılmak suretiyle, davacı eşin katkı payı alacak miktarı belirlenir.

.//..

Bu açıklamalar doğrultusunda hesaplama yapılabilmesi için, öncelikle katkıda kullanılan malvarlığının (ziynet, miras, bağış vs) katkı tarihindeki parasal değeri ile tasfiyesi istenen malın hem satın alma bedeli hem de dava tarihindeki sürüm (rayiç) değerleri ayrı ayrı tespit edilmelidir.

.//..

Bu açıklamalar doğrultusunda hesaplama yapılabilmesi için, öncelikle katkıda kullanılan malvarlığının (ziynet, miras, bağış vs) katkı tarihindeki parasal değeri ile tasfiyesi istenen malın hem satın alma bedeli hem de dava tarihindeki sürüm (rayiç) değerleri ayrı ayrı tespit edilmelidir.

Sözü edilen değer tespiti, belirleme ve hesaplamaların yapılabilmesi için, gerek görülmesi durumunda konusunun uzmanı bilirkişi veya bilirkişilerden de yardım alınmalıdır. Tasfiyeye konu birden fazla malın bulunması durumunda, her biri için aynı yöntem uygulanır.

Somut olaya gelince; eşler, 05.11.1982 tarihinde evlenmiş, 19.02.2010 tarihinde açılan boşanma davasının kabulüne ilişkin hükmün, kesinleşmesiyle boşanmışlardır. Mal rejimi boşanma davasının açıldığı tarih itibarıyla sona ermiştir (TMK m. 225/son). Sözleşmeyle başka mal rejiminin seçildiği ileri sürülmediğinden evlilik tarihinden 4721 sayılı TMK'nun yürürlüğe girdiği 01.01.2002 tarihine kadar mal ayrılığı (743 sayılı TKM m. 170), bu tarihten mal rejiminin sona erdiği tarihe kadar ise, edinilmiş mallara katılma rejimi geçerlidir (4722 sayılı yasanın m. 10, TMK m. 202/1). Tasfiyeye konu ... parsel sayılı taşınmaz, eşler arasında edinilmiş mallara katılma rejiminin geçerli olduğu 30.06.2006 tarihinde davalının annesinden satın alınarak, davalı eş adına tescil edilmiştir. Tasfiyeye konu ... parsel sayılı taşınmaz üzerindeki yapı ise, eşler arasında mal ayrılığı rejiminin geçerli olduğu 1991-1993 yılları arasında inşa edilmiştir. Mal rejiminin tasfiyesinde eşlerin bağlı bulunduğu rejime ilişkin hükümler uygulanır (TMK m. 179).

Yukarda açıklanan yasal düzenleme ve ilkeler uyarınca yapılan incelemede;

Tüm dava dosyası kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; Dairemizce de beyanları samimi ve doğru görülerek itibar edilen davacı tanığı aynı zamanda davalı eşin de kardeşi olan tanık ... beyanında ''... davacının davalının babasına ait dava dışı evin yapımında abisinin 6 tane cumhuriyet altını yani tam altın ve bir tane gremse altın vererek katkıda bulunduğunu, bu altınların düğünde davacıya takılan ziynet eşyaları olduğunu...'' bilahare ''... davalıya ait dava konusu edilen taşınmaz 1991-1993 yıllarında yapılırken davalının babası Osman'ın da davanın taraflarına yardım ettiğini...'' beyan etmiştir. Dosyanın içeriğine, toplanan delillere adı geçen tanık beyanına, hakkaniyete ve hayatın olağan akışına göre, davacının kayınpederi aracılığı ile, dava konusu evin yapımına katkıda bulunduğunun kabulü gerekir.

Mahkemece, yukarda açıklanan Dairemiz uygulama ve ilkeleri gereğince, evin yapımı tarihindeki tasfiyeye konu taşınmazın arsa payı hariç değeri inşaatçı ve emlakçı bilirkişiye, altı tane tam cumhuriyet altını ile bir tane gremse altının değerinin kuyumcu bilirkişiye tespit ettirilerek katkı oranı belirlenerek, bulunan bu katkı oranının, söz konusu arsa payı hariç evin dava tarihindeki sürüm (rayiç) değeri ile çarpılmak suretiyle hesaplanacak katkı payı alacağı miktarı üzerinden davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, delillerin takdirinde hataya düşülerek davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olmuş; bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarda gösterilen sebeplerle 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA; taraflarca HUMK'nun 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 10.10.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10973, Karar No: 2011/17206, Tarih: 26.10.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/10973 E.  ,  2011/17206 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmazlara gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara, resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek ağaçlara ise maktuen değer biçilmesi, yöntem olarak doğrudur. Ancak;

1-Dava konusu taşınmazın niteliği, geometrik durumu, enerji nakil hattı güzergahı dikkate alınarak taşınmazın tamamında oluşacak değer kaybının taşınmazın tüm değerinin yüzde bir buçuğunu geçemeyeceği gözetilmeden daha yüksek oranda değer düşüklüğü kabul eden rapora göre fazlaya hükmedilmesi,

2-Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 40 oranında kabulü ile hesaplama yapılması gerekirken enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre bu oranın % 18 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 26.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/905, Karar No: 2023/5259, Tarih: 10.04.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/905 E.  ,  2023/5259 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 01.03.2015-31.07.2018 tarihleri arasında genel müdür olarak çalıştığını, müvekkilinin davalı Şirkette ortaklığı veya yönetim kurulu ortaklığı bulunmadığını, aylık son brüt ücretinin 3.800,00 Euro olduğunu, müvekkilinin fazla çalışma yapmaya zorlandığını, müvekkili üzerinde baskı uygulandığını, hafta sonları çalıştığını, yaptığı bu çalışmaların karşılığının ödenmediğini, 2018 yılında müvekkilinin ücretine zam yapılmadığını, müvekkilinin iş sözleşmesini ihtarname ile haklı sebeple feshettiğini ancak davalı tarafça yapılan ... üzerine bir süre daha işine devam ettiğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal ... ve genel tatil ücreti, asgari geçim indirimi alacağı, sağlık giderleri ve ücret zamlarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; öncelikle zamanaşımı def'inde bulunduklarını, davacının 27.07.2015 tarihinde genel müdür olarak çalışmaya başladığını, Şirkette 3 proje yöneticisi bulunduğunu, bu kişilerin davacıya destek olduğunu, davacının üst düzey yönetici olduğunu, sorumluluklarının gerektirdiği ücretin ödendiğini, davacının 22.08.2018 tarihinde davalı Şirketin rakibi olan bir şirkette işe başladığını iş sözleşmesini bu nedenle feshetmiş olma ihtimalinin yüksek olduğunu, davacının talep ettiği alacaklara hak kazanmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; her ne kadar davacı ihbar tazminatı talebinde bulunmuş ise de iş sözleşmesini kendisi feshettiğinden davacının ihbar tazminatı talebinin yerinde olmadığı, davalı firmanın Türkiye şubesinde genel müdür statüsünde çalışsa dahi talimatları Norveç'teki Şirketin asıl merkezinden alarak hareket ettiği, çalışmalarının haftanın 6 günü belli saatler arasında devam ettiği, genel müdür olsa dahi çalışanların çalışma düzenlerine ve ücretlerine ilişkin nihai karar veren mercii olmayıp Norveç'teki yetkililere danışması gerektiği, haftanın 3 günü 08.00-18.00 saatleri arasında bir saatlik ara dinlenme ile günlük 9 saat çalışma yaptığı, diğer 3 ... ise çalışmalarının 20.00'ye kadar devam ettiği, 1,5 saatlik ara dinlenmeler dışlandığında günlük 10,5 saat çalıştığı, haftalık kanuni süreyi aşan 13,5 saat fazla çalışmasının olduğu ve tüm ulusal ... ve genel tatil günlerinde çalıştığı, iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğinden kıdem tazminatına hak kazandığı, tanık anlatımlarına göre davacının haftanın 6 günü çalıştığı bu nedenle hafta tatili ücreti alacağı talebinin ve ayrıca asgari geçim indirimi, sağlık harcaması ve ücret zammı taleplerinin reddi gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili; davacının iş sözleşmesini haksız olarak feshettiğini, bu nedenle kıdem tazminatına hak kazanamayacağını, bilirkişi raporundaki hesaplamaların hatalı olduğunu, davacının genel müdür olması nedeniyle fazla çalışma alacağı olmadığını, ulusal ... ve genel tatil günlerinde çalıştığına dair iddianın yerinde olmadığını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; taraf tanıklarının tamamının davacının genel müdür olduğunu ve işçi alma ve çıkarma yetkisinin bulunduğunu beyan ettikleri, çalışma saatlerini kendisinin belirlediği bu nedenle fazla çalışma ücreti talebinin kabulüne dair kararın yerinde olmadığı, davacı tanığı B.D'nin davacının ev arkadaşı olduğu, diğer tanık M.M.S'nin konu hakkında bilgisi olmadığı, davalı tanığı S.E.A'nın ise ulusal ... ve genel tatil günlerinde çalışılmadığını belirttiği dikkate alındığında davacının ulusal ... ve genel tatil günlerinde çalıştığı iddiasını ispat edemediği, davacının fazla çalışma ve ulusal ... ve genel tatil alacakları bulunmadığı, davacı tarafından yapılan feshin haklı nedene dayandığı hususunun ispatlanamadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; müvekkilinin genel müdür olmasına rağmen yurt dışı merkezli olan Şirketin CEO’sundan ... ve talimat aldığını, müvekkilinin fazla çalışma yaptığını, ulusal ... ve genel tatillerde çalıştığını, iş sözleşmesinin haklı nedenle feshettiğini belirterek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, fazla çalışma ücreti ile ulusal ... ve genel tatil ücreti alacaklarının ispatı ile davacı tarafından yapılan feshin haklı nedene dayanıp dayanmadığı noktalarındadır.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 ... maddeleri.

2. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 24, 41, 44, 47 ve 63 üncü maddeleri ile aynı Kanun'un 120 nci maddesi atfıyla hâlen yürürlükte bulunan mülga 1475 sayılı İş Kanunu'nun 14 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 ... maddesinde yer ... sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukukî ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

10.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6124, Karar No: 2018/395, Tarih: 07.02.2018

**1. Ceza Dairesi         2016/6124 E.  ,  2018/395 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs, 6136 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : 6136 sayılı Kanunun 15/1, TCK.nun 62, 50/1-a, 52/2 ve 52/4. maddeleri uyarınca 3000TL ve 400 TL adli para cezası.

Mağdur ...'i kasten öldürmeye teşebbüs suçundan TCK.nun 81/1, 35, 29, 62, 53/1, 63 ve 54. maddeleri uyarınca 2 yıl 9 ay 22 gün hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık vekilinin süre tutum dilekçesinde, temyiz kapsamını öldürmeye teşebbüs suçuyla sınırladığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçuna yönelik temyiz talebinin inceleme dışı bırakılmasına karar verilmiştir.

Temyiz kapsamına göre; sanık ...’ın mağdur ...’e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükme hasren yapılan incelemede;

Oluşa ve dosya içeriğine göre; olaydan bir süre önce mağdur sanık ... ile mağdur sanık ...’ın arkadaşları olan Kadir’in kız arkadaşına sanık ...’ın laf atması meselesini konuşmak amacıyla mağdurlar ... ve ...’ın sanığı yanlarında çağırdıkları, sanığın yanlarına gelmesiyle birlikte tartışma başladığı, çıkan tartışmanın kavgaya dönüşmesi üzerine önce mağdurların sanığa yumruklarla saldırması üzerine sanık ...’ın da üzerinde taşıdığı bıçakla mağdur ...’e saldırdığı, batın sol alt kadranda 7 cm uzunluğunda 5 cm derinliğinde düzgün kenarlı kesi ve sol göğüs arka yüzeyde skapula hizasında 10 cm uzunluğunda 5 cm derinliğinde düzgün kenarlı kesi oluşturarak solda plevral sıvı ve solda pnömotoraks saptandığı, batın ve göğüse nafiz kesici delici alet yaralanmaları nedeniyle mağdur ...’in hayati tehlike geçirdiği olayda;

Teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK'nun 35. maddesi ile yapılan uygulama sırasında, alt ve üst sınırlar arasında makul bir ceza tayini yerine mağdurda hiç isabet bulunmayan hallerde uygulama alanı bulan 9 yıl hapis cezasına hükmolunması, suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Temyiz kapsamına göre; sanık ...’ın mağdur ...’e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükme hasren yapılan incelemede;

Toplanan deliller, karar yerinde incelenip, sanık ...’ın mağdur ...'i kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ve tahrike ilişkin cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri ve düzeltme sebepleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık ... müdafiinin meşru savunmaya, eksik incelemeye ve saireye yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı Kararı ile TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulama kanuna aykırı ise de, bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, CMUK'nun 322. maddesinin tanıdığı yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasının mahsus bölümünde yer alan TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün "Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek TCK'nun 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine" şeklinde değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 07/02/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.