muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/16087, Karar No: 2024/3896, Tarih: 04.06.2024

**8. Hukuk Dairesi         2021/16087 E.  ,  2024/3896 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/180 E., 2021/197 K.

KARAR : Davanın kabulüne

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayalı tescil davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Sulh Hukuk Mahkemesine sunduğu 04.05.2011 tarihli dava dilekçesi ile; sınırlarını bildirdiği ... mahallesinde bulunan yaklaşık 6900 m2 taşınmazın tapuda kayıtlı olmadığını, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yolu ile taşınmaz edinme koşullarının lehine oluştuğunu belirterek, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 713 üncü maddesi uyarınca adına tescilini talep ve dava etmiştir.

Sulh Hukuk Mahkemesinin dava değeri bakımından mahkemenin görevsizliğine ilişkin verdiği kararın kesinleşmesi üzerine Asliye Hukuk Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda; davacının davasının reddine, davalı Hazinenin tescil talebinin kabulü ile Mersin ili Silifke ilçesi ... Mahallesi kain Fen Bilirkişisi ...'un 25.05.2015 havale tarihli raporunda (A) harfi ve kırmızı renk ile gösterilen 6.881 m²'lik taşınmazın davalı Hazine adına arsa vasfında tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hükmün davacı tarafından esasa yönelik olarak davalı Hazine bakımından ise vekalet ücretine yönelik olarak temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 13.11.2018 tarihli ve 2018/2527 Esas, 2018/7321 Karar sayılı ilam ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Bozma ilamında özetle; "Mahkemece dava konusu taşınmazın 1987 yılında imar planı içinde olması, taşınmazın imar planı içine alındığı tarihe kadar 20 yıllık kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğin dolmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmişse de; Silifke Belediye Başkanlığınca dosyaya gönderilen 13.02.2014 havale tarihli yazı cevabında; dava konusu taşınmazın 1/1000 ölçekli imar planında kaldığı, taşınmazın içinde bulunduğu ... Köyünün 01.12.1987 tarihinde Silifke Belediyesi hudutları içine alındığının bildirildiği, mahkemece; bu yazı “taşınmazın 1987 tarihli imar planında kaldığı” şeklinde yorumlanmış ise de; bahsi geçen yazı cevabında, imar planının tarihinin belirtilmediği, 1987 tarihinin taşınmazın bulunduğu Köyün Belediye sınırları içine alınma tarihi olduğu, dosya kapsamından dava konusu taşınmazın 1987 yılında imar planı içine alındığına dair belgeye rastlanmadığı, Dairenin iade kararı ile dosyaya gelen yazıdan ise dava konusu taşınmazın 24.02.2004 tarihli 1/1000 ölçekli imar planı içinde kaldığının bildirildiği, bundan başka dava konusu taşınmazın çevresinde bulunan 1355 ve 1375 parsel sayılı taşınmazların hükmen tescil edildiği belirlenmiş ise de; bu taşınmazlara ilişkin dava dosyaları getirtilmek sureti ile incelenmediği, memleket haritalarının dayanağı hava fotoğraflarının incelenmediği, belirtilerek yeniden inceleme yapılması ve davacı yararına zilyetlikle edinme koşullarının araştırılması" gereğine değinilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucu davacının davasının kabulü ile, Mersin ili Silifke ilçesi Sarıcalar Mahallesi kain Fen Bilirkişisi ... 'ın 13.02.2020 havale tarihli raporunda (A) harfi ve kırmızı renk ile gösterilen 6.881 m² lik taşınmazın davacı adına arazi vasfında tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 4721 sayılı Türk Medeni Kanun'un (4721 sayılı Kanun) 713 üncü maddesi gereğince açılan tapusuz taşınmazın tescili istemine ilişkindir.

Dava, 4721 sayılı Türk Medeni Kanun'un (4721 sayılı Kanun) 713 üncü maddesi gereğince açılan tapusuz taşınmazın tescili istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 6831 sayılı Orman Kanun hükümlerine göre yapılıp 02.04.1980 tarihinde ilan edilerek kesinleşen orman kadastrosu, 11.04.1989 tarihinde ilan edilen 2/B uygulaması, 1964 yılında yapılıp kesinleşen arazi kadastrosu vardır. Mahkemece davanın kabulüne karar verillmişse de; delillerin değerlendirilmesinde hataya düşülmüştür. Şöyle ki; dava 4721 sayılı Türk Medeni Kanun'un 713 üncü maddesi uyarınca açılmış tescil davası olup dava olup çekişmeli taşınmazın bulunduğu köyde 1963 yılında yapılan kadastro çalışması sırasında dava konusu taşınmaz taşlık vasfı ile tescil harici bırakılmıştır . Taşınmazın bulunduğu yerde 1/1000 ölçekli imar planının dava tarihinden önce 2004 yılında yapılıp kesinleştiği, bozma sonrası yapılan araştırma ile sabit olup bu sebeple dava konusu taşınmazın imar ihyasının tamamlanmasından sonra taşınmazın imar planı kapsamına alındığı 2004 yılına kadar 20 yıl süreyle kazandırıcı zamanaşımı zilyetlikle edinme koşullarının oluşup oluşmadığının değerlendirilmesi gerekmektedir

Somut olayda; Asliye Hukuk Mahkemesince yapılan keşif sonucu düzenlenen raporlarda dava konusu taşınmazın 1969-1975 hava fotoğraflarında taşlık kayalık vasfında olduğu, çalılar ve kayalar arasında kısmen açıklık alanların bulunduğu, keşifte taşınmazın %50-55'inin köklü kayalık olduğu, ek raporda 1975-1987 hava fotoğraflarında taşınmazın kayalık dağınık şekilde çalılık ve çalılar arasında kısmen açıklık alanların olduğu ancak bu tarihlerde tarımsal faaliyetin olmadığı, bu durumda taşınmazın imar planı kapsamına alındığı 2004 yılına kadar imar ihyanın tamamlanıp 20 yıllık kazandırıcı zamanaşımı zilyetlik süresinin dolmadığı anlaşıldığından davacının davasının reddine ve 4721 sayılı Türk Medeni Kanun'un 713/6 ncı maddesi uyarınca Hazinenin tescil talebi değerlendirilerek taşınmazın Hazine adına tesciline karar verilmek üzere hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan sebeplerle;

Davalılar Hazine, ..., ... vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA,

Peşin harcın istek halinde temyiz edenlere iadesine,

1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

04.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2095, Karar No: 2018/4593, Tarih: 16.04.2018

**19. Ceza Dairesi         2017/2095 E.  ,  2018/4593 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

ŞİKAYETÇİ : ... SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Davanın Düşürülmesi

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi,gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

2004 sayılı İİK’da düzenlenen suçlar bakımından anılan Kanunda özel nitelikte usul hükümlerinin bulunması karşısında öncelikle bu usul hükümleri uygulanacak olup, dosya kapsamından şikayet süresinin geçtiğinin anlaşılması halinde şikayet hakkının düşürülmesine karar verilmesi gerektiğinden Tebliğname’deki görüşe İİK’nın 331/1. maddesine aykırılık suçuna ilişkin şikayet yönünden iştirak edilmemiştir.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- İİK’nın 331/1. maddesine aykırılık suçundan kurulan hükme yönelik incelemede,

Atılı fiil tarihinden itibaren İİK’nın 347. maddesinde öngörülen bir yıllık süre geçmiş olmakla şikayet hakkının düşürülmesi yerine yazılı şekilde davanın düşürülmesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, bozma sebebi 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, hükmün birinci ve üçüncü fıkraları karardan tamamen çıkartılıp birinci fıkra olarak “İİK’nın 331/1. maddesi bakımından İİK’nın 347. maddesi uyarınca şikayet hakkının düşürülmesine” yazılmak suretiyle, tebliğnameye aykırı olarak, DÜZELTİLEREK ONANMASINA

2- İİK’nın 332. maddesine aykırılık suçundan yapılan şikayete yönelik incelmede,

Şikayet dilekçesinde sanık hakkında İİK’nın 332. maddesine aykırılık suçundan da şikayette bulunulmuş olmasına karşın bu fiilden bir hüküm kurulmamış olması,

Kanuna aykırı ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 16/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5542, Karar No: 2020/2411, Tarih: 12.06.2020

**10. Ceza Dairesi         2019/5542 E.  ,  2020/2411 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : BAKIRKÖY (Kapatılan) 46. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanığın 29/01/2013 tarihinde savunması alınırken, şizofreni rahatsızlığını belirtmiş olduğu, hükümden sonra ibraz ettiği Bakırköy Prof. Dr. Mazhar Osman Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinden alınan 19.11.2013 tarihli raporda akıl hastalığının saptandığının görülmesi ve Bakırköy 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/109 esas sayılı dosyasında da, sanık hakkında aynı hastanenin raporuna dayanarak TCK’nın 32. maddesinin 1. fıkrası ile CMK’nın 223. maddesinin 4. fıkrasının “b” bendi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına karar verildiğinin anlaşılması karşısında,

5237 sayılı TCK'nın 32. maddesi kapsamında suç tarihinde sanığın ceza sorumluluğunu kısmen veya tamamen kaldıracak bir akıl hastalığının olup olmadığı hususunda Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas dairesinden rapor aldırılarak sonucuna göre hukukî durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 12/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/25510, Karar No: 2024/3796, Tarih: 25.03.2024

**4. Ceza Dairesi         2021/25510 E.  ,  2024/3796 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/132 E., 2016/332 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Çanakkale 1. Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, aynı maddenin dördüncü fıkrası, adı geçen Kanun'un 62, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 11 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, yaptığı paylaşımın katılana yönelik olmadığına, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, yaptığı paylaşımın katılana yönelik olmadığına, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Katılanın, Çanakkale Belediyesi İmar ve Şehircilik Müdürü olduğu, sanık Facebook sosyal paylaşım sitesinde katılanın ismini açıkça belirtmeden, ancak tereddüte yer bırakmayacak şekilde muhatabın katılan olduğunu belli olacak şekilde yaptığı yazılı paylaşımlarda "Görevden alınıp göreve iade edilen ... babası ..., HAVUZDA boğulacaksın HIRSIZILIĞI babandan OĞULA bıraktın amma çanınıza ot takılacak hadi şimdi sizde uyuyun uyuyabilirseniz BABA OĞUL HIRSIZLAR.", "Neymiş bizim PATAGONYA KALEÇANAKbelediyesinde BABASI yıllarca BELDİYEYİ soyan kendisine ÇALMAYA alışkın eleman BASININ YERİNE müdür yapılmıştıya, PADİŞAHLIK gibi babadan oğula geçen MAKAMDA . Ha işte o ÇALMAYA ALIŞKIN müdür olan OĞLAN. Başka ÇALMAYA ALIŞKIN müdür ZİLLİYLE kavga etmimiş, AVANTALAR yüzünden. Ha bu HIRSIZ ZİLLİ kim derseniz HANİ kocası CEMAATİN çanakkale ayağındaki P... levo. Hesapta .... babasının yerine MÜDÜR yapılan HIRSIZLIĞI babasından öğrenen P... görevden ALMIŞMIŞ, HIRSIZ zilli MÜDÜRLE kavga etti diye, neymiş yerine başkasını koyacakmış ama, 3 5 gün beni bekleyin diye haberde yollamış. Ha kendisimi nerde yanındaki herkesi SATMAKLA meşgul İTİRAFÇI olup yırTmaya uğraşmakta ŞEREFSİZ lan ....yeni HIRSIZ MÜDÜR OĞLANIN babası emekli olsada çaldıklarınıza HAVUZDA toplayıp İSVİÇREYE kaçırdığınız PARALARA ortak BERABER buluşun yeni HIRSIZLIKLARI planlıyorsunuz. Seni kim bu HIRSIZ OĞLANI işten atmak kim lan ŞEREFSİZ bunun BABASINI sattın şimdide satıyosun, bari OĞLUNU kurtaralımda BABASI beni satmasın PEŞİNDESİN yemezler, SEN İKODESE SOKACAĞIZ.... yanındaki etrafındaki BÜTÜN P..LERİDE. " şeklinde sözlerle hakarette bulunduğu iddiasıyla açılan davada Yerel Mahkemece sanık savunması, katılan beyanı ve tüm dosya kapsamına göre sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanığın Temyiz İsteği Yönünden

Tüm dosya kapsamı, katılanın aşamalarda iddiasını tekrarlaması, suça konu iletiye ilişkin çıktı örneği ve sanığın iletiyi kendisinin yazdığına ilişkin ikrarı karşısında, sanığın katılana hakaret ettiğinden bahisle hakkında mahkumiyet kararı verilmesine ilişkin Yerel Mahkemenin takdir ve gerekçesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

B. Sair Temyiz Sebepleri Yönünden

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından,

Sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından,

Sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10983, Karar No: 2022/1706, Tarih: 14.02.2022

**5. Ceza Dairesi         2021/10983 E.  ,  2022/1706 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Şanlıurfa 1. Ağır Ceza Mahkemesiyle Tekirdağ 3. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Tekirdağ 3. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Şanlıurfa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 06/01/2021 gün ve 2021/3 E. 2021/1 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 14/02/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6445, Karar No: 2015/12083, Tarih: 12.11.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/6445 E.  ,  2015/12083 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 17. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/11/2014

NUMARASI : 2014/482-2014/746

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili ve davalı B.. S.. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalıların işleteni ve sürücüsü olduğu aracın davacı S.. A..'ın oğlu diğer davacıların kardeşi olan yaya U.A.'a çarparak ölümüne sebebiyet verdiğini ileri sürerek, davacı anne için 20.000,00 TL, davacı her kardeş için 10.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, toplanan delillere göre davanın kısmen kabulüne dair kararın taraflarca temyiz edilmesi üzerine Dairenin 2013/4269 Esas, 2014/5164 Karar sayılı ve 07.04.2014 tarihli ilamı ile bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyulmasından sonra davacı anne için 7.500,00 TL, davacı kardeşler için 3.000,00'er TL manevi tazminatın tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili ve davalı B.. S.. vekilince temyiz edilmiştir.

1-Mahkeme hükmü davalı B.. S.. vekiline, 10.2.2015 tarihinde tebliğ edilmiş, temyiz talebinde bulunmamış ancak davacıların süresinde hükmü temyiz etmeleri üzerine bu dilekçe davalı B.. S.. vekiline 2.3.2015 tarihinde tebliğ edilmiş bu kez davalı karşı temyizi HUMK'nun 433.maddesinde öngörülen 10 günlük yasal süre geçirildikten sonra, 17.03.2015 tarihinde harç yatırılarak temyiz defterine kaydedilmiştir. Süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün ve 3/4 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca, Yargıtay'ca da bu yolda karar verilebileceğinden, süresinden sonra verilen temyiz dilekçesinin reddi gerekmiştir.

2-Davacılar vekilinin temyiz incelenmesine geçilmesinde;

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davacılar ve davalı B.. S.. vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı B.. S.. vekilinin temyiz dilekçesinin reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 27,70 TL peşin harcın onama harcına mahsubuna, peşin alınan harcın temyiz eden davalı B.. S..'e geri verilmesine 12.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3288, Karar No: 2023/9060, Tarih: 17.10.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/3288 E.  ,  2023/9060 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/293 Esas, 2023/137 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Cizre 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/100 Esas, 2021/337 Karar

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir.

Adli yardım talebi temyiz yoluna başvuru sırasında istendiğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, davalının adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

Adli yardım 6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebini içeren dilekçe ile ekindeki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; adli yardım talebinde bulunan davalının ödeme gücünden yoksun olduğuna ilişkin belge sunulmadığından adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığından, adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bu itibarla;

1. Hükmü veren Mahkeme tarafından 6100 sayılı Kanun’un 337 nci maddesi uyarınca;

a) Adli yardım talebinin reddine dair kararın, talebi reddedilen tarafa “6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 337 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tebliğinden itibaren bir hafta içinde mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edebileceği” şerhini içeren davetiye ile tebliğ edilmesi,

b) Adli yardım talebinde bulunan tarafın, ret kararına karşı itiraz etmesi hâlinde dosyanın itirazı incelemekle görevli Yargıtay 6. Hukuk Dairesine gönderilmek üzere Dairemize gönderilmesi,

2. Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 sayılı Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi uyarınca;

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

2. Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 sayılı Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi uyarınca;

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

b)Temyiz harçlarının tamamlanmaması sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren bir hafta içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra,

dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

17.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.