muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/5792, Karar No: 2009/6825, Tarih: 27.04.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/5792 E.  ,  2009/6825 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen tazminat davası sırasında davalı ... 27.01.2009 günlü dilekçesiyle reddi hakim yoluna başvurmuş, konuyu inceleyen merci talebi reddedilmiştir.

Bu konuda verilen kararın Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmiş olmakla, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davalı ...'nın yargılamanın 27.01.2009 günlü oturumunda, duruşmanın inzibatını bozan söz ve davranışları nedeniyle mahkeme hakimi ... ... tarafından disiplin cezası mahiyetinde tutuklandığı, davalı tarafından hakimin bu davranışının ihsası rey anlamında değerlendirilmesi gerektiği, tarafsızlığından şüpheye düşüldüğü belirtilerek reddi hakim talebinde bulunulmuştur. Merci, talebi yerinde görmediğinden reddetmiştir.

Hemen belirtilmelidir ki, H.Y.U.Y.'nın 150. maddesi; "Mahkemenin idare ve zabıta işleri reise aittir. Reis iki taraftan herbirine icabına göre söz verir, söz söylemekten meneder ve mahkemenin intizamını bozan her şahsı derhal mahkemeden çıkartır.

Bir kimse mahkeme huzurunda münasip olmayan bir kavil veya fiilde bulunursa derhal reis tarafından mahkeme kararıyla tevkifhaneye gönderilir..." hükmünü içermektedir.

Görüldüğü gibi, duruşmanın düzen içinde yapılmasını sağlamak için, kanun hakime gerekli disiplin tedbirlerini alma yetkisini tanımıştır. Duruşmanın yönetim ve disiplin işleri, yargılamayı sürdüren hakime aittir. Hakime, duruşma düzeni dışına çıkan tarafın veya kişinin bu davranışını men etme dışında cezalandırma yetkisi de bulunmaktadır. Bu nedenle, mahkeme hakiminin duruşma disiplinini sağlamak amacıyla yasadan kaynaklanan bir yetkiyi kullanmış olması ihsası rey olarak kabul edilemeyeceği gibi, hakimin reddine de gerekçe yapılamaz.

İncelenen dosya kapsamına göre, hakimin reddi için ileri sürülen hususlar H.Y.U.Y.’nın 29. maddesinde tanımı yapılan sebeplerden değildir. Açıklanan nedenlerle yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 27/04/2009 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/23262, Karar No: 2025/3682, Tarih: 05.05.2025

**9. Ceza Dairesi         2021/23262 E.  ,  2025/3682 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/2066 E., 2020/1782 K.

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Bakırköy 12. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın atılı suçtan beraatine dair hükmün istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Özetle, sanık ve katılan mağdure beyanları arasındaki çelişkiler giderilmeden eksik inceleme ve araştırma ile hüküm kurulduğuna, atılı suçtan beraat kararı verilmesinin hakkaniyete ve vicdanlara aykırı olması sebebiyle üst sınırdan ceza verilmesi ve katılan Bakanlık lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi

Özetle, katılan mağdurenin samimi beyanlarda bulunduğuna, çok küçük yaşta yaşadığı olayın tesiri altından hala kurtulamadığından sanıkla karşı karşıya gelemediğine, sanıkla karşılaşma ihtimali kendisinde titreme, kendini kontrol etmeyerek bayılma geçirme şeklinde davranışlara sebebiyet verdiğine, ifadesi sırasında hazır bulunan pedagogun da mağdurenin ifadelerine itibar edilebileceğini vurguladığına, bu nedenlerle hukuka aykırı şekilde beraat kararı verilmesinin yasaya ve usule aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun'un 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289. maddesinde sayılı hukuka kesin aykırılık halleri ve temyiz dilekçelerinde belirtilen nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, gerçekleştirilen yargılamaya, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesinin kararında katılan Bakanlık vekili ile katılan mağdure vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesiyle sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Bakırköy 12. Ağır Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.05.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/22500, Karar No: 2024/9369, Tarih: 03.07.2024

**3. Ceza Dairesi         2023/22500 E.  ,  2024/9369 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk derece mahkemesi : İstanbul 3. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs etme, Tasarlayarak

öldürme, Tasarlaya öldürme suçuna yardım etme

Hüküm : 1- Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...'ın TCK'nın 309/1, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 53, 58/9, 63 maddeleri gereğince mahkumiyetlerine,

2- Sanıklar ... ve ...'in TCK'nın 38/1 atfıyla TCK'nın 82/1-a, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 53, 58/9, 63 maddeleri gereğince mahkumiyetlerine,

3- Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...'ın TCK'nın 82/1-a, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 53, 58/9, 63 maddeleri gereğince mahkumiyetlerine,

4- Sanık ...'nın TCK'nın 82/1-a, 62, 53, 63 maddeleri gereğince mahkumiyetine,

5- Suça sürüklenen çocuk ...'ın TCK'nın 82/1-a, 39/1, 31/3, 62, 63 maddeleri gereğince mahkumiyetine,

Dair,

-Sanık ... müdafiinin sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik istinaf başvurusunun CMK'nın 279/1-b maddesi gereğince reddine,

-Sanık ve suça sürüklenen çocuk müdafiilerinin (sanık ... hakkında resen yapılan inceleme) kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik istinaf başvurularının esastan reddine

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuk ile sanıklar ..., ..., ... ve ... müdafiilerinin duruşmalı inceleme istemlerinin, İlk Derece Mahkemesinde, silahların eşitliği ve çelişmeli yargılama ilkesi doğrultusunda, savunmaya yeterli imkanın sağlanması ve bu hakkın etkin şekilde kullandırılmış olması, istinaf ve temyiz denetiminde sınırsız şekilde yazılı savunma imkanının kullanılabilme olanağının bulunması karşısında savunma hakkının kısıtlanması söz konusu olmadığından, 01.02.2018 tarihli ve 7079 sayılı Kanun'un 94 üncü maddesi ile değişik CMK’nın 299/1 inci maddesi uyarınca takdiren REDDİNE,

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, sanık ...'nın Anayasayı ihlal suçundan beraatine yönelik kurulan hükme ilişkin aleyhe temyiz olmadığından sadece araç suç olan tasarlayarak öldürme suçu yönünden, yapılan incelemede;

Sanık ... yönünden kurulan mahkumiyet hükümlerinin ceza süreleri dikkate alınarak resen istinaf incelemesine tabi tutulduğu ve sanık müdafiinin bu karara yönelik temyiz talebinde bulunduğu belirlenerek, diğer temyiz taleplerinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

I- Sanıklar ... ve ...'in tasarlayarak öldürme suçundan mahkumiyetlerine yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Oluş, iddia, mahkeme kabulü ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında;

Sanık ... yönünden kurulan mahkumiyet hükümlerinin ceza süreleri dikkate alınarak resen istinaf incelemesine tabi tutulduğu ve sanık müdafiinin bu karara yönelik temyiz talebinde bulunduğu belirlenerek, diğer temyiz taleplerinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

I- Sanıklar ... ve ...'in tasarlayarak öldürme suçundan mahkumiyetlerine yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Oluş, iddia, mahkeme kabulü ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında;

Sanık ...'ün DHKP-C terör örgütü içerisinde yurtdışında faaliyet yürüttüğü, terör örgütü açık alan yapılanmalarından ...Cephesi Sorumlusu olduğu, ... kod adını kullandığı, İçişleri Bakanlığı terör arananlar "Turuncu Listede" yer aldığı ve yakalanmasına yardımcı olanlara ödül konulan örgüt mensuplarından olduğu, açık ve gizli tanık beyanlarına göre; "... ... ve ... Derneğinin fuhuş, kumar ve uyuşturucu ile mücadele maskesi altında yaptıkları çalışmalar ile gençleri örgütledikleri, ... ... ve ... Derneği içerisinde yer alan şahıslar tarafından mahallede uzun süredir 'Fuhuşa, uyuşturucuya, yozlaşmaya hayır' ismiyle kampanya düzenlendiği, bu kampanya ile ilgili olarak sokaklara kağıtlar dağıtıp duvarlara yazılar yazdıkları, yine bu kampanyayla ilgili olarak daha önce de dövme olaylarının olduğu, sanık ...'in ... ... ve ... Derneği sorumlusu olduğu, uyuşturucu ile mücadele adı altında düzenlenen gençlik toplantısına sanık ...'in konuşmacı olarak katıldığı, fuhuş ve kumar üzerine konuşma yaptığı, sanık ...'ün de söz konusu toplantıya katıldığı, olay öncesinde sanık ...'in maktul ile ilgili bilgi almak için suça sürüklenen çocukla dernekte görüştüğü ve görüşme sırasında dernek binasında sanık ...'ün de bulunduğu, yine olay günü sanık ...'in suça sürüklenen çocuktan maktulü tarif ettiği yere getirmesini istediği ve sanıklar ... ve ...'in maktulün demir çubuklarla dövüldüğü sırada olay yerinde bulunup yol kenarında linç eylemini izledikleri" belirlenerek;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanıklar müdafilerinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

DHKP-C terör örgütünün ... ilkelere dayalı düzenini oluşturmak maksadıyla Türkiye Cumhuriyeti Devletinin ve Türk Milletinin manevi şahsiyetinde bulunan yargılama yetkisini kendilerinde görmek suretiyle suçlu ilan ettikleri maktul ...'in örgüt adına cezalandırılmasını sağlamak amacıyla plan ve organizasyon aşamalarında yer alan, aynı suç işleme iradesi kapsamında bizzat olay yerinde bulunup yol kenarında linç eylemini izleyen, planlama ve talimat ile maktulün diğer sanıklar tarafından öldürülmesine sebep olan sanıklar ... ve ...'in eylemlerinin TCK 37/2 maddesi atfıyla TCK 82/1-a kapsamında değerlendirilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun CMK'nın 303/1-c. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan sanıklar hakkındaki (9) numaralı hükmün ilk bendindeki "TCK'nın 38/1 maddesi atfıyla TCK'nın 82/1-a maddesi" ibaresinin çıkarılarak yerine "TCK'nın 37/2 maddesi atfıyla TCK'nın 82/1-a maddesi" ibaresinin yazılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II- Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...'ın Anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs etme suçundan, suça sürüklenen çocuk ...'ın Tasarlayarak öldürme suçuna yardım etme ve sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...'ın tasarlayarak öldürme suçundan mahkumiyetlerine yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıkların üyesi bulundukları silahlı terör örgütünün Türkiye Cumhuriyeti Anayasasını cebir ve şiddet kullanarak değiştirme amacına yönelik olarak vahamet arz eden olayları gerçekleştirdikleri, sanıkların sübutu kabul olunan eylemlerinin amaç suçun işlenmesi doğrultusundaki örgütsel bağlılık ile ülke genelindeki organik bütünlüğe göre amacı gerçekleştirme tehlikesi yaratabilecek nitelikte olduğu belirlenip kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde Anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs etme, tasarlayarak öldürme suçuna yardım etme ile tasarlayarak öldürme suçlarının vasıfları tayin edilmiş, sanıklara atılı suçların sübutu kabul edilmiş, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya nazaran verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan suça sürüklenen çocuk ve müdafii ile sanıklar müdafiilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ayrı ayrı ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304/1. maddesi uyarınca dosyanın İstanbul 3. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

03.07.2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17419, Karar No: 2016/1514, Tarih: 17.02.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/17419 E.  ,  2016/1514 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde; Katılanın alıp evinin önüne diktiği kazığın sanığın tarafından sökülerek parçalandığı bu şekilde mala zarar verme suçunu işlediği iddia olunan somut olayda;

Bilirkişi raporunda yer alan krokide, (A) ile belirtilen ve 96 no ile gösterilen yere katılanın çakmış olduğu kazığın sökülmüş olması, bu yerin katılanın parseli içinde kaldığının anlaşılması, kazığın sökülmesiyle zararın doğmuş olması karşısında, sanığın mala zarar verme suçundan mahkumiyeti yerine oluşa ve dosya kapsamına uygun olmayan yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

2-Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde; Katılanın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak ;

Sanık ...’in köy muhtarı olarak görev yapması ve yol olarak kullanılan yere katılan tarafından dikilen kazığın sökmesi ve görevi sebebiyle atılı suçu işlediğinin iddia edilmesi karşısında, 4483 sayılı Memurlar ve Diğer Kamu Görevlilerinin Yargılanması Hakkında Kanun hükümleri uyarınca atılı suçtan yetkili merciden soruşturma izni alındıktan sonra dava açılması gerektiği gözetilerek, sanık hakkında yargılama şartı olan usulüne göre alınmış soruşturma izni olup olmadığı araştırılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı, ...'e ilişkin olarak sair yönden incelenmeksizin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17/02/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/91, Karar No: 2018/181, Tarih: 17.04.2018

**Ceza Genel Kurulu         2018/91 E.  ,  2018/181 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanık ...’ın, suçluyu kayırma suçundan ise sanık ...’ın beraatlerine ilişkin Buldan Asliye Ceza Mahkemesince verilen 16.10.2012 gün ve 54-294 sayılı hükümlerin, Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 9. Ceza Dairesince 13.02.2014 gün ve 13933-1598 sayı ile;

“Tanık ...’ın ifadesi, Dilek Düdük’ün kolluk beyanı ve 14.12.2011 tarihli tespit tutanağı ile tüm dosya kapsamına göre; sanık ...’ın 158 promil alkollü olduğu halde, sevk ve idaresinde araç ile trafikte seyir halinde iken kaza yaptığı, kendisinin ve araç içerisinde bulunan diğer sanık ...’ın yaralandığı, ancak buna rağmen sanık ...’ın yetkili makamlara gerçeğe aykırı olarak aracı kullanan ve kazayı yapan kişinin kendisi olduğunu beyan ettiği anlaşılmakla, sanık ...’ın trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan, sanık ...’ın ise TCK’nun 270. maddesinde düzenlenen suç üstlenme suçundan mahkûmiyetleri yerine, delil değerlendirmesinde yanılgıya düşülerek yüklenen suçlardan beraatlerine karar verilmesi” isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Buldan Asliye Ceza Mahkemesi ise 06.05.2014 gün ve 72-116 sayı ile ilk hükmünde direnmiştir.

Bu hükümlerin de Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 27.03.2017 gün ve 253735 sayılı "bozma" istekli tebliğnamesiyle dosya, 6763 sayılı Kanunun 36. maddesiyle değişik CMK'nun 307. maddesi uyarınca kararına direnilen daireye gönderilmiş, aynı madde uyarınca inceleme yapan Yargıtay 9. Ceza Dairesince 16.02.2018 gün ve 7-9 sayı ile direnme kararının yerinde görülmemesi üzerine Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile yerel mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanıklara atılı suçların sabit olup olmadığının belirlenmesine ilişkin ise de, Yargıtay İç Yönetmeliğinin 27. maddesi uyarınca öncelikle, aleyhe olan bozma kararına karşı sanıkların beyanı alınmadan direnme kararı verilip verilemeyeceğinin değerlendirilmesi gerekmektedir.

İncelenen dosya kapsamından;

Yerel mahkemece, aleyhe bozmadan sonra yapılan yargılamada, sanıkların beyanının alınması için talimat yazıldığı, sanıklar adına çıkarılan davetiyelerin bila tebliğ iade edildiği, ancak herhangi bir araştırma ve yeni tebligat yapılmadan sanıkların yokluğunda, aleyhlerine olan bozma kararına karşı diyecekleri sorulmadan önceki hükümlerde direnilmesine karar verildiği anlaşılmaktadır.

İncelenen dosya kapsamından;

Yerel mahkemece, aleyhe bozmadan sonra yapılan yargılamada, sanıkların beyanının alınması için talimat yazıldığı, sanıklar adına çıkarılan davetiyelerin bila tebliğ iade edildiği, ancak herhangi bir araştırma ve yeni tebligat yapılmadan sanıkların yokluğunda, aleyhlerine olan bozma kararına karşı diyecekleri sorulmadan önceki hükümlerde direnilmesine karar verildiği anlaşılmaktadır.

1412 sayılı CMUK'nun 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca karar tarihi itibarıyla uygulanması gereken 326/2. maddesine göre, hükmün aleyhe bozulması hâlinde davaya yeniden bakacak mahkemece, sanıktan bozmaya karşı diyeceğinin sorulması zorunlu olup müdafiin dinlenilmesi ile de yetinilemez. Aynı kurala 5271 sayılı CMK'nun 307/2. maddesinde de yer verilmiş olup anılan bu kanun hükümleri uyarınca sanığa, bozmada belirtilen ve aleyhinde sonuç doğurabilecek olan hususlarda beyanda bulunma, kendisini savunma ve bu konudaki delillerini sunma imkânı tanınmalıdır. Bu düzenleme, savunma hakkının sınırlanamayacağı ilkesine dayandığından, uyulmasında zorunluluk bulunan emredici kurallardandır.

Bu zorunluluk beraat hükmünde direnilmesi halinde de geçerlidir. Zira Ceza Genel Kurulunca yapılacak inceleme sonucunda Özel Dairenin aleyhe bozması isabetli bulunup yerel mahkeme hükmünün bozulması mümkündür. 1412 sayılı CMUK'nun 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca karar tarihi itibarıyla uygulanması gereken 326/3. maddesine göre ısrar üzerine Yargıtay Ceza Genel Kurulunca verilen kararlara uymak mecburidir. Bu durumda sanıktan aleyhe bozmaya karşı diyeceği sorulmadan beraat hükmünde direnilebileceğinin kabulü savunma hakkının kısıtlanması sonucunu doğurabilecektir. Savunma hakkı sanığın en önemli hakkı olup bu hakkın sınırlanması 1412 sayılı CMUK'nun 308/8. maddesi uyarınca mutlak bozma nedenidir. Nitekim Ceza Genel Kurulunun duraksamasız uygulamaları da ısrar edilen önceki hüküm beraat dahi olsa sanıktan aleyhe bozmaya karşı diyecekleri sorulmadan direnme kararı verilemeyeceği yönündedir.

Bu itibarla, yerel mahkemenin direnme kararına konu hükümlerinin, aleyhe olan bozmaya karşı sanıkların beyanı alınmadan yargılamaya devam edilerek hüküm kurulması isabetsizliğinden sair yönleri incelenmeksizin bozulmasına karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1-Buldan Asliye Ceza Mahkemesinin 06.05.2014 gün ve 72-116 sayılı direnme kararına konu hükümlerinin, aleyhe olan bozmaya karşı sanıkların beyanı alınmadan yargılamaya devam edilerek hüküm kurulması isabetsizliğinden sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA,

2-Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.04.2018 tarihinde yapılan müzakerede oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1219, Karar No: 2011/22589, Tarih: 19.12.2011

**2. Hukuk Dairesi         2011/1219 E.  ,  2011/22589 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tavşanlı 2. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :14.12.2010
Yargıtay — Esas No: 2013/4074, Karar No: 2014/20251, Tarih: 03.12.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/4074 E.  ,  2014/20251 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için,eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun Kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.