muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/13609, Karar No: 2019/832, Tarih: 11.02.2019

**20. Ceza Dairesi         2015/13609 E.  ,  2019/832 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içerisindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipinin doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Gizli soruşturmacı sivil giyimli kolluk görevlilerinin; sanıktan 22/09/2012 ve 01/10/2012 tarihlerinde uyuşturucu madde satın aldıklarının anlaşılması karşısında; Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 28.04.2015 tarih, 2014/462 esas, 2015/135 karar ve 2014/848 esas, 2015/136 karar sayılı kararlarında da bahsedildiği üzere; kolluk görevlilerinin gerçek iradesinin uyuşturucu madde satın alma değil, suçu ve failini belirleyecek suç delilini elde etme olduğu, sanıktan ikinci kez uyuşturucu madde alınmasının ayrıca suç oluşturmayacağı ve gerçek anlamda bir "alım - satım" söz konusu olmadığı, sanığın hareketlerinin bütünüyle “uyuşturucu maddeyi satışa arzetme” suçunu oluşturduğu gözetilmeden, sanığın birden fazla uyuşturucu madde sattığı kabul edilerek sanık hakkında zincirleme suçla ilgili TCK'nın 43. maddesinin uygulanması suretiyle sanığa fazla ceza verilmesi,

2-Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

3-... Kriminal Polis Laboratuvarlığı tarafınan alınan tanık numunesinin müsadere edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan CMUK'nın 321. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA, 11/02/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8301, Karar No: 2019/3189, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/8301 E.  ,  2019/3189 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11986, Karar No: 2023/8549, Tarih: 27.12.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/11986 E.  ,  2023/8549 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafii, katılanlar Kübra, Ferdun vekili, katılan ... vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükmün onanması

Yargılama konusu kasten öldürme suçu yönünden katılan ...'in suçtan zarar gören sıfatının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 237 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca mezkûr suçtan açılan kamu davasına katılma hakkının ve aynı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği bu suçtan kurulan hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı belirlenmiştir.

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kasten öldürme suçundan verilen hükme yönelik sanık müdafii ile katılanlar ... vekilinin istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı kanun'un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu,

260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Çarşamba Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.03.2022 tarihli ve 2021/395 Esas, 2022/91 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 ve 63 üncü maddelerinin birinci fıkraları uyarınca 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mahsuba karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 19.07.2022 tarihli ve 2022/2070 Esas, 2022/1994 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin ve katılanlar vekillerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri, sanığın atılı suçu işlediğine dair somut delil bulunmadığına, çelişkili tanık beyanlarına göre hüküm kurulduğuna, hazır bulundurulan tanıkların dinlenmemesi suretiyle karar verilip sanığın adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine, eksik incelemeye, Bölge Adliye Mahkemesini kararının gerekçesiz olduğuna,

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri, sanığın atılı suçu işlediğine dair somut delil bulunmadığına, çelişkili tanık beyanlarına göre hüküm kurulduğuna, hazır bulundurulan tanıkların dinlenmemesi suretiyle karar verilip sanığın adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine, eksik incelemeye, Bölge Adliye Mahkemesini kararının gerekçesiz olduğuna,

2. Katılanlar Kübra ve Ferdun vekilinin temyiz sebepleri, eylemin tasarlanarak ve bir suçu işleyememekten dolayı duyduğu infialle işlendiğinden bahisle vasfa, sanığın en üst hadden cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1.Maktulün aile fertleri ile sanık ... arasında, 2019 yılında Taşlık Köyü'nde yapılan yerel seçimlerde muhtar adaylığı ve seçimi konusunda husumet çıktığı, maktulün amcası olan Ekrem'in seçimlerde önce muhtar adayı olup sonrasında diğer muhtar adayı Cumhur lehine adaylıktan çekildiği, aynı seçimlerde sanık ... amcasının oğlu ...'ın da muhtar adayı olduğu, bu sebeple sanığın Akkuş ailesine tepki gösterip cephe aldığı, seçime ilişkin aileler arasındaki bu durumun karşılıklı kavgaya kadar vardığı ve

sanık ...'in maktulün amcası (dosyamızda tanık olarak da dinlenen) ...'i bıçakla yaraladığı, bu olay nedeniyle sanık ...'in hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, olay günü olan 13.05.2021 tarihinde maktul ...'in ... nedeniyle kendi köyleri olan Taşlık Köyünde bulunan camiye 2 ayrı araçla geldikleri maktulün içerisinde bulunduğu araçta kendisinden başka ..., Muharrem ve ...'in olduğu, diğer araçta Muhammet ile Ferdun'un olduğu, maktul ve yakınlarının ... namazını Taşlık köy camiinde kıldıktan sonra camiden çıktıkları, camininde içinde bulunduğu bahçe ve şadırvan denilen üstte çatısı bulunmayan yapıyı çevreleyen taş duvarla çevrili alandan dışarıya yola çıkışı sağlayan siyah kapıdan önce sanığın ağabeyi Kenan'ın, onun ardından maktul ve akrabalarının hemen ardından sanık ... ile sanığın oğlu Emir Kadir ve tanık ... Emre'nin çıkış yaptığı, maktulün içinde olduğu aracın hemen bahçe çıkış kapısının çıkışa göre sol tarafına, diğer aracın ise onun önüne park ettiği, maktul ve yakınlarının bahçeden çıkış yapıp araçlarına bindiği esnada cami bahçesinin çıkış kısmında maktul ve yakınları ile sanık ..., oğlu Emir Kadir ve tanık ... Emre dışında kimsenin bulunmadığı, maktul ve ailesinin araçlarına bindikleri esnada sanık ...'in elinde bulunan tabanca ile tabancayı bel kısmına yakın seviyede yere paralel şekilde ve yönü maktulün bulunduğu aracı gösterecek halde tutarak maktulün aracına yaklaşık 1,5-2 metre kadar bir mesafeden birden fazla kez ateş ettiği, bu atışlardan iki tanesinin maktulün bulunduğu araca isabet edip bir tanesinin de arka koltukta oturan maktule isabet ettiği, maktulün isabet aldığını fark eden yakınlarının araçla hemen oradan uzaklaşıp maktulü hastaneye götürdükleri, maktulün ateşli silah mermi çekirdeği yaralanmasına bağlı akciğer, aort, diyafragma, mide ve bağırsak yaralanması ve buna bağlı gelişen iç kanama sonucu öldüğü anlaşılmıştır.

2.Sanık savunmaları, katılanlar ve tanıkların beyanları, olay yeri inceleme raporu ve krokisi, 13.05.2021 tarihli ölü muayene ve otopsi tutanağı, Jandarma Kriminal Laboratuvar Amirliği uzmanlık raporları, Adli Tıp Kurumu raporları, sanık hakkındaki Terme 2. Asliye Ceza Mahkemesi kararı, kolluk güçleri tarafından düzenlenen diğer tutanaklar dava dosyasında mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, Bölge Adliye Mahkemesi kararında ayrıntılı gerekçeye yer verilmemişse de, ilgili temyiz sebeplerine yönelik gerekçeli değerlendirme yapılarak söz konusu eksiklik Yargıtay tarafından giderilmiş olduğu, maktul ve ailesinin cami dışında park halinde bulunan araçlarına binip hareket etmek üzereyken ateşli silahla yapılan atışın maktulün sırt bölgesine isabet etmesi sonucu öldüğü olayda, katılanlar ve maktulün içinde bulunduğu araçların arkasından sanığın silahla ateş ettiği şeklindeki oluşa uygun istikrarlı beyanları ile maktulün içinde bulunduğu aracın bagaj kapağı kısmında iki adet mermi çekirdeği isabeti olduğunun kolluk güçleri tarafından tespit edilmesi karşısında, hükme esas alınan delillerin olayı

aydınlatabilecek yeterlilikte bulunduğu, eksik inceleme bulunmadığı, sanığın adil yargılanma hakkının ihlal edilmediği, sanığın öldürme kararını ne zaman aldığının ve belli bir hazırlıkla eylemlerini gerçekleştirdiğinin kesin olarak saptanamadığı, oluşan şüpheli durumun sanık aleyhine yorumlanamayacağı, bu itibarla tasarlamanın koşullarının bulunmadığı, bir suçu işleyememekten dolayı duyulan infialle atılı suç işlenmediğinden bu nitelikli halin olayda koşullarının oluşmadığına, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından sanık müdafii ve katılanların vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

1. Katılan ... vekilinin temyiz istemi yönünden

Yargılama konusu kasten öldürme suçu yönünden katılan ...'in suçtan zarar gören sıfatının, 5271 sayılı Kanun'un 237 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca mezkûr suçtan açılan kamu davasına katılma hakkının ve aynı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği bu suçtan kurulan hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşılmakla, katılan ... vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

2.Sanık müdafii ve katılanlar Kübra ve Ferdun vekilinin temyiz istemleri yönünden

2.Sanık müdafii ve katılanlar Kübra ve Ferdun vekilinin temyiz istemleri yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 19.07.2022 tarihli ve 2022/2070 Esas, 2022/1994 Karar sayılı kararında sanık müdafiince ve katılanlar Kübra ve Ferdun vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçirilen süre dikkate alınarak sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Çarşamba Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/14729, Karar No: 2008/16848, Tarih: 27.11.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/14729 E.  ,  2008/16848 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, ... İlçesi, Gelinkaya Köyü 102 ada 12 parsel sayılı 7246.59 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden çalılık niteliği ile kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına tesbit edilmiştir. Davacı ... Yönetimi, taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davacı ... Yönetiminin davasının kısmen kabulüne ve dava konusu parselin (A) ile gösterilen 5003.97 m2, yüzölçümündeki bölümünün orman niteliği ile Hazine adına, (B) ile gösterilen 2242.62 m2 yüzölçümündeki bölümünün tesbit gibi davalı gerçek kişi adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılmamıştır.

Bilirkişi kurulu tarafından düzenlenen raporda; taşınmazın üzeri gürgen ve meşe cinsi orman ağaçları ile kaplı olduğu bildirilmiştir. Meşe ağacı tohumu ağır tohumlu ağaçlar grubu içerisinde yer aldığı ve tohum kanatlarının olmaması nedeni ile uzak mesafelere rüzgar vs. gibi etkenlerle taşınarak çimlenip yetişmesinin olanaklı olmadığı, dolayısıyla davalı taşınmaz üzerindeki meşenin daha önceki yıllarda tahrip edilmiş ve ... fotoğraflarının da bu senelerde çekilmiş olduğu, daha sonraki yıllarda ... altında kalan kök ve yüzeyde bulunan gövde kesitlerinden çıkan kök ve sürgünlerden yeniden oluştuğu bilimsel bir gerçekliktir.

Bu nedenlerle; eylemli biçimde orman niteliğinde bulunan ve 6831 Sayılı Yasanın 1. maddesi gereğince orman olduğu anlaşılan dava konusu taşınmazın (B) ile gösterilen bölümüne de yönelik Orman Yönetiminin davasının kabulüne karar vermek gerekirken, memleket haritası ve ... fotoğraflarında açık alanda bulunduğundan orman sayılmayan yerlerden olduğuna ilişkin bilimsellikten uzak bilirkişi raporu dayanak yapılarak hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı ... Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine 27/11/2008 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3693, Karar No: 2014/2901, Tarih: 03.03.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/3693 E.  ,  2014/2901 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Hatay 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/12/2012

NUMARASI : 2010/175-2012/581

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı F.. Y.. ve M.. Y.. vekili ile G.. H.. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalıların işleteni, sürücüsü ve trafik sigortacısı olduğu aracın, müvekkillerinin babası olan Mehmet Karabiber'in kullandığı motosiklete çarparak ölümüne neden olduğunu belirterek davalıya trafik sigortalı aracın, davacıların murisi Mehmet Hanefi Kaya'nın sevk ve idaresinde iken kaza yaptığını ve murisin hayatını kaybettiğini belirterek müvekkilleri için 1.000,00'er TL destekten yoksun kalma tazminatının tüm davalılardan, 10.000,00'er TL manevi tazminatın sigorta şirketi dışındaki davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiş, ıslah dilekçesi ile destekten yoksun kalma tazminatı taleplerini yükselttiklerini bildirmiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kısmen kabulüne, davacı Ahmet için 3.570,70 TL, davacı Mustafa için 6.696,95 TL, davacı Suat için 35.875,20 TL destekten yoksun kalma tazminatı ile 2.887,50 TL defin masrafının tüm davalılardan, davacıların her biri için 5.000,00'er TL manevi tazminatın davalılar M.. Y.. ve F.. Y..'dan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı F.. Y.. ve M.. Y.. vekili ile G.. H.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı F.. Y.. ve M.. Y.. vekili ile G.. H.. vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı F.. Y.. ve M.. Y.. vekili ile G.. H.. vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

Desteğin kullandığı motosiklet ile davalı M.. Y..'ın kullandığı kamyonet, havanın karanlık olduğu bir saatte kavşakta çarpışmıştır. Davalı taraf, desteğin kullandığı motosikletin farlarının yanmadığını iddia etmiştir. Kazaya ilişkin görülen Hatay 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2011/583 Esas ve 2012/564 Karar sayılı dosyasında verilen kararda, desteğin kullandığı motosikletin farlarının yanmadığı kanaatine varıldığı, sanık (davalı) M.. Y..'ın tali kusurlu olduğunun kabul edildiği belirtilmiştir. Anılan ceza dosyasında verilen mahkumiyet hükmü sanık M.. Y.. tarafından temyiz edilmiş olup Yargıtay inceleme aşamasındadır. Bununla birlikte, iş bu dosyada verilen kararda, desteğin kullandığı motosikletin farlarının yanmadığına ilişkin beyanların inandırıcı olmadığı, farların kaza ve çarpma öncesi açık olduğu kanaatine varıldığı belirtilerek, davalı sürücü M.. Y..'ın %75 kusurlu olduğu kabul edilerek hüküm kurulmuştur.

818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 53. maddesinde (TBK'nun 74. maddesi); "Hakim, kusur olup olmadığına yahut haksız fiilin faili temyiz kudretini haiz bulunup bulunmadığına karar vermek için ceza hukukunun mesuliyete dair ahkamıyla bağlı olmadığı gibi, ceza mahkemesinde verilen beraat kararıyla de mukayyet değildir. Bundan başka ceza mahkemesi kararı, kusurun takdiri ve zararın miktarını tayin hususunda dahi hukuk hakimini takyit etmez" şeklinde düzenlenmiştir. Buna göre, hukuk hakimi kural olarak ceza hâkiminin belirlediği kusur oranı ve delil yetersizliğine dayalı beraat kararı ile bağlı değil ise de aynı olay nedeniyle ceza yargılamasında hükme dayanak yapılan maddi olgular ile bağlıdır.

O halde mahkemece, ceza dosyasının kesinleşmesi beklenerek kesinleşecek maddi olgular doğrultusunda davalı sürücü M.. Y..'ın kusur oranının belirlenmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

3-Davalı taraf, motosiklet kullanan desteğin kask takmadığı, bu nedenle müterafik kusurlu olduğunu savunmuştur. Desteğin, ölüm nedeni itibariyle kaza sırasında zararın artmasını önleyecek güvenlik tedbiri olan kask takıp takmadığı, takmamış ise bu durumun müterafik kusur oluşturup oluşturmayacağının, yine ceza dosyasındaki bu husustaki maddi olgular da gözetilerek, 818 sayılı BK.nun 44.maddesi uyarınca tazminattan makul oranda indirim gerekip gerekmediğinin tartışılması ve sonuca göre karar verilmesi gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı F.. Y.. ve M.. Y.. vekili ile G.. H.. vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) ve (3) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle davalı F.. Y.. ve M.. Y.. vekili ile G.. H.. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalılar Fehime, Mehmet ve G.. H..na geri verilmesine 3.3.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7808, Karar No: 2016/1655, Tarih: 17.03.2016

**16. Ceza Dairesi         2015/7808 E.  ,  2016/1655 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2911 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 2911 sayılı Kanunun 28/1, TCK'nın 62/1, 53/1-3, 58/6.

maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

AİHS'nin 11. ve Anayasanın 34. maddelerinde teminat altına alınan barışçıl olarak toplanma ve gösteri yürüyüşü düzenleme hakkı, çoğulculuk, hoşgörü ve açık fikirlilik esaslarına dayanan demokratik toplum için, ifade özgürlüğünün gerçekleştirilme yöntemlerinden biri olması nedeniyle kollektif temel haklardandır. Temelde ifade özgürlüğüne dayandığından kullanılış tarz ve şekli itibariyle belirli ölçüde abartı ve tahriki de kapsar.

Mutlak bir hak olmaması nedeniyle sözleşmenin 11/2 ve Anayasanın 34/2 maddelerinde sayılan meşru sebeplerle sınırlandırılabilirse de sınırlamaya dayanak olan bu sebeplerin istisna olmaları gözetilerek hakkın özüne dokunacak biçimde geniş yorumlanmaması gerekir. Soyut bir kamu düzeni tehlikesine dayanarak hakkın yasaklanması ya da yaptırıma tabi tutulması haksız bir müdahale oluşturur. (İvanov ve diğerleri - Bulgaristan davası) Başkalarının hak ve özgürlükleri ve kamu düzeni ile söz konusu hak çatıştığında olaysal olarak, hakka yönelen müdahalenin, meşru amaca dayanıp dayanmadığı, demokratik toplum için gerekli olup olmadığı ve orantılılığın gözetilip gözetilmediği değerlendirilerek adil bir dengenin kurulması gerekir.

Bu açıklamalar ışığında, somut olaya bakıldığında; sadece kendileri tarafından kullanılan ralli model otomobillere sürekli cezai işlem yapıldığına inanan 60 - 70 ./..

kişilik bir grup içinde yer alan sanığın, olay günü Yozgat şehir merkezinde Cumhuriyet meydanında araçlarıyla toplanarak yolu trafiğe kapatıp uygulamayı protesto ettikten sonra polisin ikazı üzerine olaysız dağılmaktan ibaret eyleminin, olayın sebebi, gerçekleştiği yer, süre ve sonuçları itibariyle demokratik toplumdan beklenen hoşgörü sınırlarını aşmayan barışçıl toplanma hakkı kapsamında kaldığı gözetilmeden unsurları itibariyle oluşmayan müsnet suçtan beraati yerine yazılı olduğu şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 17.03.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.