muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/4074, Karar No: 2019/804, Tarih: 04.02.2019

çalıştığını, yine ....01.2009 tarihinde ...'ya verilen sınırlı yetkinin sahte olarak değiştirilerek şirkete ait taşınmazın satılmak istendiğini, 2009 yılından beri şirkete ait fabrika binasının ...'nun sahibi olduğu şirket tarafından bedelsiz olarak kullanıldığını, anılan kişinin bu eylemleri nedeniyle şirkete temsilci olarak atanmasının objektif iyi niyet kurallarına aykırı olduğunu ileri sürerek davalı şirketin ....05.2014 tarihli 2014/... sayılı ve 01.07.2014 tarihli 2014/... sayılı genel kurul kararlarının iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; ....05.2014 tarihli genel kurul yönünden hak düşürücü sürede davanın açılmadığını, müvekkili şirketin hakim ortağı ...'nun şirketi faaliyetinin devamı için gerekli kararları aldığını, ana sözleşmenin .... maddesi gereği ortaklar kurulunu toplantıya çağırma yetkisinin olduğunu, davacıların kötü niyetli olduğunu, şirketi çalışamaz hale getirdiklerini, ana sözleşmeye uygun olarak kararlar alındığını, vefat eden ortak ...'nun % 1,... payı bulunduğunu, ... 596. maddesine göre ortağın vefatı halinde tüm haklar ve borçlar mirasçılara intikal etse de bu intikalin ortaklık ve oy hakkı sağlamadığını, şirketçe oy kullanmaya yetkili ortak olarak tanınmasının gerektiğini, ....07.2014 tarihinde ... mirasçılarının ortaklık durumlarının onaylandığını, mirasçıların 01.07.2017 tarihli genel kurula çağrılması zorunluluğu bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davalının ortaklarından %68,75 hissesine sahip ... vekili ile %30 hissesine sahip davacı ... vekilinin katılımı ile ....05.2014 ve 01.07.2014 tarihlerinde Genel Kurul toplantısı yapılarak şirkete ait finansal tablonun kabulü, kira sözleşmelerinin ve şirketin Vergi Dairesi tarafından silinen kaydının yenilenmesi, şirketin eski müdürlerinin görev ve yetkilerinin kaldırılması ....05.2014 tarih ve 2014/... sayılı kararla ... yıl süre ile ..., ... ve ...'ün, 01.07.2014 tarih ve 2014/... sayılı kararla ise ..., .... ve ...'nın şirkete müdür olarak seçilmelerine ve müdürler kurulu başkanlığına da ...'nun seçilmesine karar verildiği, hakim ortak ... kendisini müdürler kurulu başkanı seçerek şirketi tek başına idare etme iradesini ortaya koyduğu, kararların hakim ortak ...'nun oyu ile alındığı, sunulan dava dosyalarından taraflar arasında uzun süreden beri şahsi çekişme bulunduğunun tespit edildiği, bu şartlarda alınan kararların dürüstlük kurallarına aykırı olduğu gibi azınlığın menfaatlerine açıkça aykırılık teşkil ettiği gerekçesiyle davanın kabulü ile ....05.2014 tarihli 2014/... sayılı ve 01.07.2014 tarih 2014/... sayılı genel kurul kararlarının iptaline karar verilmiştir.

Karara karşı davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Karara karşı davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

... Bölge Adliye Mahkemesince, tüm dosya kapsamına göre; davalı vekilinin istinaf başvurusunun, ana sözleşmenin .... maddesine göre, müdürler şirket sermayesinin % 61'ini teşkil eden ortaklar kurulu kararı ile seçilebildiğinin ve 11. madde uyarınca şirketi ilzam edecek imzalar ortaklar kurulunun en az % 51 çoğunluğuyla tespit ve tescil olunacağının düzenlendiği, davaya konu ....05.2014 ve 01.07.2014 tarihli genel kurullarda, şirketin finansal tablo ve bilançosunun onaylanması, şirketin önceki müdürlerinin yetkilerinin kaldırılması, yeni müdür atanması, şirkete ait taşınmazın kira gelirlerinin şirket adına açılacak hesapta toplanması ve emsal kira rayicine göre yeniden sözleşme imzalanması konusunda müdürlere yetki verilmesine yönelik kararlar alındığı, ortaklar arasında anlaşmazlıklar ile şirket işlerinin yürütülmesi konusunda karar alınamaması gibi hususların şirketin haklı nedenle feshi için gerekçe olabileceği, bu hususta başka bir davada davalı şirketin feshine yönelik dava açıldığı, hükme esas alınan bilirkişi raporunda da vurgulandığı üzere genel kurulda toplantı ve karar nisabına uygun olarak, genel kurulun yetkisi çerçevesinde karar verildiği, kanuna ve ana sözleşmeye uyulduğu, ortaklar arasında niza bulunmasının objektif iyi niyet kurallarına aykırılık için yeterli sebep olmadığı gerekçesiyle kabulü ile ilk derece mahkemesinin kararının kaldırılmasına, davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin temyiz istemlerinin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye ...,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, 04/02/2019 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3310, Karar No: 2022/9338, Tarih: 07.07.2022

**5. Ceza Dairesi         2022/3310 E.  ,  2022/9338 K.**

**"İçtihat Metni"**

Terör örgütü propagandası yapmak suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Adana 11. Ağır Ceza Mahkemesiyle Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Adana 11. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 20/12/2021 gün ve 2021/355 E. 2021/358 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 07/07/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/53132, Karar No: 2014/3562, Tarih: 06.02.2014

**9. Hukuk Dairesi         2011/53132 E.  ,  2014/3562 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 6. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 27/10/2010

NUMARASI : 2008/27-2010/757

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılardan V.. T.. avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A)Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, 10/01/2008 tarihli dava ve 14/09/2010 tarihli ıslah dilekçesi ile müvekkilinin davalı işyerinde 1999 Kasım ayından itibaren 05/06/2005 tarihine kadar davalının yanında çalıştığını, iş akdine davalı tarafından haksız olarak son verildiğini iddia ederek bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline ve müvekkilinin çalışmaya başlamış olduğu 01/10/1999-05/06/2005 yılları arasında eksik kalan dönemlere ilişkin sigortalılık süresinin tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının 01/09/2000 tarihinde işe başladığını 31/03/2001 tarihinde işten ayrıldığını, 06/11/2003 tarihinde tekrar işe alındığını, davalı işyeri kapatılınca eşinin yanında çalışmaya başladığını, işi kendisinin bıraktığını işyerinde asgari ücretle çalıştığını, açılan davanın haksız olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. C)Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının bilirkişi raporunda belirtilen tarihler arasında ve ücretle davalı işyerinde çalıştığı, tazminatlara hak kazanacak şekilde işverenlik tarafından iş akdine son verildiği ve davacının işçilik alacaklarına hak kazandığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı süresi içersinde davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı V.. T.. vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İşyeri devrinin ya da hizmet akdinin devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanununun 6 ncı maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı yasanın üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

Değinilen Yasanın 120 nci maddesi hükmüne göre, 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesi halen yürürlükte olduğundan, işyeri devirlerinde kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından belirtilen madde hükmü uygulanmalıdır. Anılan maddeye göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde, işçinin kıdemi işyeri veya işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

İşyerinin miras yoluyla intikali 4721 sayılı Türk Medenî Kanununun 599 uncu maddesinde düzenlenmiş, sözü edilen madde hükmünde mirasbırakanın ölümü ile mirasçıların bir bütün olarak mirasa hak kazanacakları açıklanmıştır.

İşyerinin önceleri gerçek kişi ya da kişilerce işletilmesinin ardından şirketleşmeye gidilmesi durumunda, bu işlem de bir tür işyeri devri sayılmalıdır. Önceki gerçek kişi olan işverenlerin devralan tüzel kişi ortakları olması bu devir ilişkisini ortadan kaldırmamaktadır (Yargıtay 9.HD. 22.7.2008 gün 2007/ 20491 E, 2008/ 21645 K.). Aynı şekilde daha önce tüzel kişi şirket olan işverenin işyerini bir gerçek şahsa devretmesi de mümkündür. Devralanın şirketin hissedarlarından biri olması da sonucu değiştirmeyecektir. Adi ortaklardan bir ya da bazılarının hisselerini devri de sorumlulukların belirlenmesi noktasında işyeri devri olarak işlem görmelidir.

İşyeri devrinin temel ölçütü, ekonomik birliğin kimliğinin korunmasıdır. Avrupa Adalet Divanı kararlarına göre, maddî ve maddî olmayan unsurların devredilip devredilmediği ve devir anındaki değeri, işgücünün devri, müşteri çevresinin devri, işyerinde devirden önce ve sonra yürütülen faaliyetlerin benzerlik derecesi, işyerinde faaliyete ara verilmişse bunun süresi, işyeri devrinin kriterleri arasında kabul edilmektedir.

Basın İş Kanununa tabi işyerleri bakımından, işyerinin belirleyici unsurlarından olan marka, logo ve yayın imtiyaz hakları gibi maddî olmayan unsurların devri de işyeri devri olarak değerlendirilmelidir (Yargıtay 9. HD., 19.1.2010 gün, 2009/42958 E., 2009/354 K).

Maddî ve maddî olmayan unsurların devri söz konusu olmaksızın da işgücünün önem taşıdığı sektörlerde ekonomik birliğin önemli unsurunu olan işçilerin devri de, işyeri devri olarak kabul edilmelidir.

Basın İş Kanununa tabi işyerleri bakımından, işyerinin belirleyici unsurlarından olan marka, logo ve yayın imtiyaz hakları gibi maddî olmayan unsurların devri de işyeri devri olarak değerlendirilmelidir (Yargıtay 9. HD., 19.1.2010 gün, 2009/42958 E., 2009/354 K).

Maddî ve maddî olmayan unsurların devri söz konusu olmaksızın da işgücünün önem taşıdığı sektörlerde ekonomik birliğin önemli unsurunu olan işçilerin devri de, işyeri devri olarak kabul edilmelidir.

Devirden sonra işyerindeki ekonomik birliğin kimliğini koruyup korumadığının saptanabilmesi için, yürütülen faaliyetin devirden sonra yeni işveren tarafından aynı veya özdeş biçimde sürdürülmesi ölçütü yanında, işyerinin taşınmaz ve taşınır malları ile maddî olmayan varlıkların, işyerinde çalışan işçilerin sayı ve uzmanlık bakımından çoğunluğunun, bunun yanı sıra müşteri çevresinin devredilip devredilmediği, devir öncesi ve sonrasındaki faaliyetler arasında benzerlik olup olmadığı, devir sebebiyle işyerinde faaliyet askıya alınmışsa askı süresi gibi koşullar da göz önünde tutulmalıdır.

4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde yazılı olan “hukukî işleme dayalı” ifadesi geniş şekilde değerlendirilmeli, yazılı, sözlü ve hatta zımnî bir anlaşma da yeterli görülmelidir.

İşyerine Bankalar Kanunu hükümleri çerçevesinde Bankacılık Denetleme ve Düzenleme Kurumu tarafından el koyulması ise işyeri devri niteliğinde değildir. Bu durumda yönetim hakkına müdahale edilmekte veya bankacılık faaliyetleri askıya alınmaktadır.

Yine özelleştirme işlemi sonucu kamuya ait hisselerin devri de işyeri devri olarak değerlendirilemez. Özelleştirmede işyeri aynı tüzel kişilik altında faaliyetini sürdürmekte sadece kamuya ait hisselerin bir kısmı ya da tamamı el değiştirmektedir. Bununla birlikte, tamamı kamuya ait olan bir işyerinin özelleştirme işlemi sonucu başka bir işverene geçmesi işyeri devri niteliğindedir (Yargıtay 9.HD. 8.7.2008 gün ve 2008/25370 E, 2008/ 19682 K.).

İşyeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı şekilde işyeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkânı vermez.

İşyerinin devri işverenin yönetim hakkının son aşaması olup, işyeri devri çalışma koşullarında değişiklik anlamına da gelmez. Dairemizin kökleşmiş kararlarına göre işyeri devri işçiye haklı nedenle fesih hakkı tanımaz. İşyeri devrinin çalışma koşullarını ağırlaştıran bir yönü olup olmadığı belirlenmelidir (Yargıtay 9.HD. 27.10.2008 gün 2008/ 29715 E, 2008/28944 K.).

İşyerinin devri işverenin yönetim hakkının son aşaması olup, işyeri devri çalışma koşullarında değişiklik anlamına da gelmez. Dairemizin kökleşmiş kararlarına göre işyeri devri işçiye haklı nedenle fesih hakkı tanımaz. İşyeri devrinin çalışma koşullarını ağırlaştıran bir yönü olup olmadığı belirlenmelidir (Yargıtay 9.HD. 27.10.2008 gün 2008/ 29715 E, 2008/28944 K.).

Bu açıklamalar ışığında, iş hukukunda işyeri devrinin işçilik alacaklarına etkileri üzerinde ayrıca durulmalıdır. İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanunun 6 ncı maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumlu olacaktır.

Somut olayda, dosyadaki bilgilerden davacının, davalı V.. T..'a ait konfeksiyon atölyesinde çalışırken iş akdinin 05/06/2005 tarihinde de sona erdiği ve hemen ertesi gün 06/06/2005 tarihinde davalı V..nin eşine ait işyerinde çalışmaya devam ettiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece davalı V..'nin eşinin işyerinin neresi olduğu, V..'nin işyerinin eşi tarafından çalıştırılmaya devam edip etmediği, başka bir deyişle işyeri devri olup olmadığı araştırılmadan hüküm kurulmakla, mahkemece yapılacak iş davacının, davalının eşinin yanında çalışmaya başlamasının sebebinin işyeri devri ya da hizmet akdinin devri olup olmadığı araştırılarak işyeri devri ya da hizmet akdinin devri yok ise şimdiki gibi karar vermek, varsa işyeri devrinin ya da hizmet akdinin devrinin varlığı halinde feshin olmayacağı gerçeği karşısında feshe bağlı kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin talebinin reddine karar vermektir. Eksik araştırma ile karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 06.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/43687, Karar No: 2017/28278, Tarih: 07.12.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/43687 E.  ,  2017/28278 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, asıl işveren olan davalı şirket bünyesinde arıza bakım-onarım teknisyeni olarak işe başladığını, işe başlarken 200,00 TL yol, 300,00 TL yemek yardımı yapılacağının belirtildiğini iddia ederek yol ve yemek ücreti ve bir kısım işçilik alacaklarının ödenmesini talep etmiştir.

Davalı ise husumet itirazında bulunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu esas alınarak davanın kabulüne karar verilmiştir. Kararın davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 7. Hukuk Dairesince kararın bozulmasına karar verilmiş, bozma ilamına uyan Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Davacı, eldeki davada davalı ... bünyesinde arıza bakım ve onarım teknisyeni elemanı olarak 14.09.2005-15.02.2014 tarihleri arasında kesintisiz olarak çalıştığını belirterek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, yemek ücreti ve yol ücreti istemiş, hükme esas alınan bilirkişi raporunda hesaplamalar 02.06.2009-15.02.2014 tarihleri arasındaki dönem için yapılmıştır. Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 2013/13748 esas sayılı dosyasında ise yine aynı davacının, 03.04.2013 tarihli dava dilekçesi ile davalı şirkete bağlı olarak ... ... Dağıtım Müessese Müdürlüğünde 17.09.2009 tarihinde arıza teknisyeni elemanı olarak işe başladığını belirterek fazla mesai, tatil çalışmaları karşılığı ücret, yol ve yemek bedeli alacaklarını talep ettiği mahkemenin gerekçeli kararından anlaşılmaktadır. Bu doğrultuda Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 2013/13748 esas sayılı dosya ile somut dosya yönünden mükerrer hesaplama yapılıp yapılmadığı hususunda tereddüt hasıl olmuştur. Mahkemece söz konusu dava dosyası getirtilip incelenerek çakışan dönem var ise dışlanmak suretiyle alacaklar hüküm altına alınmalıdır. Eksik incelme ile hüküm tesisi hatalı olup bozma sebebidir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 07.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7616, Karar No: 2022/2188, Tarih: 22.03.2022

**11. Hukuk Dairesi         2020/7616 E.  ,  2022/2188 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SAMSUN BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 3. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Sinop 2. Asliye Hukuk Mahkemesince (Asliye Ticaret Mahkemesi sıfatıyla) verilen 05.12.2019 tarih ve 2019/140 E- 2019/335 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi'nce verilen 30.09.2020 tarih ve 2020/538 E- 2020/1114 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacı kurum tarafından ihyası istenilen Karakoçlar Bitkisel Yağ ve Yakıtları Tohum Tarım Ticaret Kimya Sanayi İç ve Dış Ticaret Limited Şirketi hakkında Ankara 9. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2009/81 esas sayılı dosyası ile açılan alacak davası sonucunda verilen karar kesinleştiğinden borçlu şirket aleyhine Sinop İcra Müdürlüğü'nün 2017/196 sayılı dosyası ile ilamlı icra takibi başlatıldığını, takipte ...'nce şirketin tasfiye edilmeksizin resen terkin edildiğinin bildirildiğini, ticaret sicilinden resen kaydı silinen şirket veya kooperatiflerin alacaklıları ile hukuki menfaatleri bulunanların haklı sebeplere dayanarak silinme tarihinden itibaren 5 yıl içinde mahkemeye başvurarak şirket veya kooperatifin ihyasını isteyebileceklerini ileri sürerek, ...'nin Sinop İcra Müdürlüğü'nün 2017/2411 esas sayılı dosyası ile başlatılan ilamlı icra takibinin sonuçlandırılabilmesi için ihyasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının şirketin ihyasını istemekte hukuki yararının bulunmadığını, davalı yasal hasım olduğundan aleyhine yargılama giderleri ve vekalet ücretine hükmedilemeyeceğini belirterek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.