muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/14843, Karar No: 2014/9839, Tarih: 12.06.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/14843 E.  ,  2014/9839 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kırklareli 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/07/2013

NUMARASI : 2010/602-2013/278

Davacı E.. B.. vekili Avukat E. A..tarafından, davalılar A.. G.. vd. aleyhine 13/10/2010 gününde verilen dilekçe ile kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 02/07/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı A.. S.. vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazına gelince;

Dava, kişilik haklarına saldırı nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılardan A.. S.. tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, Kırklareli İli Lüleburgaz İlçe Emniyet Müdürlüğünde görev yaparken, daha önce aralarında yaşanan birtakım olaylar nedeniyle davalılardan Kırklareli milletvekili A.. S..'ın kalabalığın içinde parmağını kendisine doğru sallamak suretiyle "o lafları sana yedireceğim" şeklinde tehditte bulunduğunu, olayın akabinde başka bir yere atandığını ve ailecek sıkıntılar yaşadıklarını belirterek, kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat talebinde bulunmuştur.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda; olay tarihinde davacı ve davalılardan A.. S..'ın iftar yemeğinde bulundukları, davalının davacıya karşı parmağını sallamak suretiyle "sana bunları yedireceğim" şeklinde beyanda bulunmasının kişilik değerlerine saldırı mahiyetinde olduğu kabul edilerek hakkındaki davanın kısmen kabulüne, davalılardan A.. G..'ın davacıya yönelik herhangi bir eylemi bulunduğu ispat edilemediğinden hakkındaki davanın reddine karar verilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın

takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Dava konusu olayın oluş biçimi ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacı yararına takdir edilen manevi tazminat tutarı fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) no'lu bentte açıklanan nedenle BOZULMASINA, davalı A.. S..'ın diğer temyiz itirazlarının (1) no'lu bentte gösterilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 12/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9230, Karar No: 2012/28512, Tarih: 17.12.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/9230 E.  ,  2012/28512 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, hafta tatili, ulusal ... ve genel tatil ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı işyerinde 2006 Ağustos-12.09.2009 tarihleri arasında çalıştığını, işe girdiği tarihte işyeri ... Ayakkabıcılık Ltd. Şti.'ne ait iken, ilk olarak ... Sentetik Çuval Ltd. Şti.'ne, sonra da davalı ... Plastik Kimya Boya Sağlık Ürünleri A.Ş.'ne devredildiğini, ... sözleşmesinin devamsızlık sebebine dayanılarak işveren tarafından haksız feshedildiğini, güvenlik görevlisi olması sebebi ile hafta tatilleri ile ulusal ... genel tatil günlerinde de çalışmaya devam ettiğini ileri sürerek ihbar ve kıdem tazminatları ile bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirketin dava dışı ... Sentetik Çuval Ltd. Şirketinden sadece işyeri binası ve makinelerini satın aldığını, şirkteler arasında işyeri devri ilişkisi bulunmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının 01.08.2006 -12.09.2009 tarihleri arasında ... yerini devralan şirketlere bağlı olarak kesintisiz çalıştığı, davalı şirketin işyerini son olarak devralan işveren olması sebebi ile tüm çalışma süresi üzeriden belirlenen kıdem tazminatından sorumlu olduğu kanaatine varılarak, davanının kısmen kabulüne karar verilmiştir .

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2.-İşyeri devrinin ... ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı ... Kanunu'nun 6 . maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan ... sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı kanunun ./..

üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

Değinilen 4857 sayılı Kanun'un 120 . maddesi hükmüne göre, 1475 sayılı Kanun'un 14. maddesi halen yürürlükte olduğundan, işyeri devirlerinde kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından belirtilen madde hükmü uygulanmalıdır. Anılan maddeye göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde, işçinin kıdemi işyeri veya işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

İşyeri devrinin temel ölçütü, ekonomik birliğin kimliğinin korunmasıdır. Avrupa Adalet Divanı kararlarına göre, maddî ve maddî olmayan unsurların devredilip devredilmediği ve devir anındaki değeri, işgücünün devri, müşteri çevresinin devri, işyerinde devirden önce ve sonra yürütülen faaliyetlerin benzerlik derecesi, işyerinde faaliyete ara verilmişse bunun süresi, işyeri devrinin kriterleri arasında kabul edilmektedir.

Devirden sonra işyerindeki ekonomik birliğin kimliğini koruyup korumadığının saptanabilmesi için, yürütülen faaliyetin devirden sonra yeni işveren tarafından aynı veya özdeş biçimde sürdürülmesi ölçütü yanında, işyerinin taşınmaz ve taşınır malları ile maddî olmayan varlıkların, işyerinde çalışan işçilerin sayı ve uzmanlık bakımından çoğunluğunun, bunun yanı sıra müşteri çevresinin devredilip devredilmediği, devir öncesi ve sonrasındaki faaliyetler arasında benzerlik olup olmadığı, devir sebebiyle işyerinde faaliyet askıya alınmışsa askı süresi gibi koşullar da göz önünde tutulmalıdır.

4857 sayılı Kanun'un 6. maddesinde yazılı olan “hukukî işleme dayalı” ifadesi geniş şekilde değerlendirilmeli, yazılı, sözlü ve hatta zımnî bir anlaşma da yeterli görülmelidir.

Somut olayda; davacıya ait hizmet döküm cetvelininincelenmesinde 01.08.2006-12.09.2009 tarihleri arasındaki çalışma döneminin üç ayrı işverene bağlı gerçekleştiği görülmektedir. Uyuşmazlık konusu işyerinin, davalı şirket tarafından dava dışı ... Sentetik Çuval Ltd. Şti.'den devralındığı, davalı vekilinin duruşmalarda alınan beyanları ile sabittir. Her ne kadar davacı tanıkları, 2006 yılından itibaren davacının aynı işyerinde çalıştığını beyan etmişlerse de, dava dışı ... Ayakkabı Ltd. Şti. ile ... Sentetik Çuval Ltd. Şti. arasında geçerli bir işyeri devri ilişkisinin bulunup bulunmadığı, uyuşmazlık konusu dönemde, ... Ayakkabı Ltd. Şti. ile ... Sentetik Çuval Ltd. Şti. tarafından davacınınçalışma kaydının bildirilip bildirilmediği araştırılmamıştır.

Mahkemece, Sosyal Güvenlik Kurumundan ayrıntılı olarak davacının çalıştığı yerler sorulmalı, ... Ayakkabı Ltd. Şti. ile ... Sentetik Çuval Ltd. Şti’ne ait ticaret sicili kayıtları getirtilerek devir olgusu araştırılmalı, bu hususta taraflara usulüne uygun süre tanınarak delilleri toplanmalı ve davacının çalışma kaydını bildirilen işverenler arasında işyeri devri ilişkisi bulunup bulunmadığı belirlenerek, sonucuna göre davacının hizmet süresi tespit edilmelidir. Dava konusu işçilik alacakları, yapılcak bu araştırma sonucunda belirlenen hizmet süresine göre hesaplanmalı, gerekirse hesap bilirkişisinden ek rapor alınarak sonucuna göre bir karar verilmelidir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 17.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/799, Karar No: 2019/7884, Tarih: 05.12.2019

**11. Hukuk Dairesi         2019/799 E.  ,  2019/7884 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 12. HUKUKDAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 8. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 01/11/2017 tarih ve 2017/297 E- 2017/1164 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi'nce verilen 06/12/2018 tarih ve 2018/458 E- 2018/1559 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, SGK'dan gelen 10/02/2017 tarihinde tebellüğ edilen ödeme emri üzerine müvekkilinin davalı şirketin dışarıdan atanmış müdürü olduğunu öğrendiğini, ancak davalı şirketle hukuki veya ticari ilişkisi olmadığını, şirketle ilgili hiç tebligat yapılmadığını, şirketin hiçbir toplantısına katılmadığını, müvekkilinin imzası ile bir işlem yapılmasının söz konusu olmadığını, müvekkili adına atılan imzaların sahte olduğunu, davalı firma tarafından müvekkilinin müdür olarak atanmasına ilişkin kararların müvekkilinin iradesi dışında alındığını, alınan kararların yok hükmünde olduğunu ileri sürerek, müvekkilinin müdür olarak atanmasına ilişkin davalı şirketin 15/04/2005 tarihli ortaklar kurulu kararı ile müvekkilinin temsil yetkisinin devamına ilişkin 10/03/2010 tarihli ortaklar kurulu kararlarının verildiği tarih itibariyle batıl olduklarının tespiti ile söz konusu kararların geriye dönük olarak iptaline/ortadan kaldırılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ..., 10/03/2010 yılında ortaklık hisselerini ... ile ...'e devrederek ortaklıktan ayrıldığını, davacının kendi arzusu ve imzası ile şirkete müdür olarak atandığını, davacının bu süreç içerisinde müdürlük yetkilerini kullandığını belirtmiştir.

Davalı ..., şirket kurulduğu zaman davacının inşaat işlerinden anlaması nedeniyle müdürlük konusunda davacıya teklifte bulunulduğunu, davacının teklifi önce kabul edip daha sonra sağlık sebepleri ve işlerinin yoğunluğu nedeniyle işi yapamayacağını söylediğini, davacının şirket müdürlüğünü yapmayacağını şirketin muhasebecisine bildirdiklerini ancak şahsın müdürlükle ilgili toplantı karar tutanağını düzenlemediğini, daha sonraki dönemlerde bu hususun sehven unutulduğunu ve müdürlüğüne son verilmesi ile ilgili bir karar alınmadığını, davacının hiç bir zaman şirkette fiilen müdürlük yapmadığını belirtmiştir.

Davalı ..., şirkette olan hisselerini 22.02.2006 tarihli hisse devir sözleşmesi ve aynı tarihli ortaklar kurulu kararı ile ...’e devrederek şirketle bağını kopardığını, bu nedenle davanın kendisine yöneltilmesinin hatalı olduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ..., şirkette olan hisselerini 22.02.2006 tarihli hisse devir sözleşmesi ve aynı tarihli ortaklar kurulu kararı ile ...’e devrederek şirketle bağını kopardığını, bu nedenle davanın kendisine yöneltilmesinin hatalı olduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Davalı şirkete usulüne uygun tebligat yapılmış, davaya cevap vermemiştir.

İlk derece mahkemesince, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davacı tarafça açılan davada 10/02/2017 tarihinde gelen SGK ödeme emri evrakına kadar davalı şirket müdürü olduğundan haberdar olunmadığı, ödeme emri ile bu durumun öğrenildiği ileri sürülmüş ise de sicil dosyasında mevcut noter evrakı uyarınca davacının, davalı şirkete müdür olarak atandığını bilerek imza beyannamesi düzenlediği, bu tarihten sonra şirket müdürlüğünden istifa yoluna gitmediği gerekçesiyle şirkete yönelik olarak açılan davanın esas yönünden, ortakların ise bu davada husumet ehliyeti bulunmadığı gerekçesiyle diğer davalılara yönelik davanın husumet yokluğundan reddine karar verilmiştir.

Karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesince, tüm dosya kapsamına göre; davacının müdür atanmasına ilişkin ortaklar kurulu kararının alındığı tarihte yürürlükte olan eTTK’nun 541.maddesine göre şirket mukavelesi veya umumi heyet kararıyla şirketin idare ve temsili, ortak olmayan kimselere de bırakılabileceği, davalı şirketin 15.4.2005 tarih ve 6 sayılı ortaklar kurulu kararı ile davacının davalı şirkete şirket ortağı ... ile müşterek imza yetkisi ile şirket dışından müdür olarak atandığı ve kararın ticaret siciline tescil ile Ticaret Sicil Gazetesinde ilan edildiği, akabinde Kartal 8. Noterine nüfus cüzdanı ile başvurarak 06/05/2005 tarih ve 10414 yevmiye numaralı imza sirküleri çıkartıldığı, 2005 yılında alınan seçim kararından sonra 2010 yılında da müdürlük görevinin devamına karar verildiği, ortaklar kurulu kararıyla temsil yetkisi verilen davacının müdürlük süresinin halen dolmadığı, istifa etmediği ve müdürlük görevine son verilmesine ilişkin bir ortaklar kurulu kararı da alınmadığı gerekçesiyle davalı şirket hakkındaki dava yerinde olmadığından; davalı şirket ortaklarına da husumet düşmeyeceği gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 05/12/2019 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/29272, Karar No: 2018/8126, Tarih: 28.03.2018

**22. Hukuk Dairesi         2015/29272 E.  ,  2018/8126 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı tarafça 11.06.2015 tarihli sayman mutemedi alındısı ile temyiz harçları yatırılmasına rağmen bu tarihte verilen bir temyiz dilekçesine dosya içerisinde ve UYAP sisteminde rastlanılmamıştır.

Davalılar.. Yapı İnşaat Madencilik Enerji San. ve Tic. Ltd. Şti. ve .. İnşaat Elektrik Elektronik Sis. İth. İhr. San.Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından anılan davalılar adına 11.06.2015 tarihli süre tutum dilekçesi verildiği, 15.06.2015 tarihli sayman mutemedi alındısı ile davalı.. Yapı İnşaat Madencilik Enerji San. ve Tic. Ltd. Şti. adına temyiz harçlarının yatırıldığı, 03.07.2015 tarihli gerekçeli temyiz dilekçesinin her iki davalı şirket adına verildiği görülmektedir. Ancak, davalı .. İnşaat Elektrik Elektronik Sis. İth. İhr. San.Tic. Ltd. Şti.’nin temyizine ilişkin temyiz harçlarının yatırıldığına dair makbuza dosya içerisinde ve UYAP sisteminde rastlanılmamıştır.

Diğer yandan, davacı tarafa çıkarılan tebligat üzerinde “temyiz dilekçeleri” ibaresi yer almakla birlikte UYAP sisteminden sadece davalı .. Elektrik Dağıtım A.Ş.’nin temyiz dilekçesinin tebliğe çıkarıldığı görülmekte olup diğer davalıların temyiz dilekçelerinin davacı tarafa tebliğine ilişkin tebligat parçalarına dosya içerisinde ve UYAP sisteminde rastlanılmamıştır.

Ayrıca, davalılar.. Yapı İnşaat Madencilik Enerji San. ve Tic. Ltd. Şti. ve .. İnşaat Elektrik Elektronik Sis. İth. İhr. San.Tic. Ltd. Şti. ile davalı .. Elektrik Dağıtım A.Ş. arasında akdedilen hizmet alım sözleşmeleri ile davalılar.. Yapı İnşaat Madencilik Enerji San. ve Tic. Ltd. Şti. ve .. İnşaat Elektrik Elektronik Sis. İth. İhr. San.Tic. Ltd. Şti.’nin ticaret sicil kayıtlarının incelenmesi ihtiyaç duyulmaktadır.

Yukarıda belirtilen sebeplerle;

1-Davacı tarafça 11.06.2015 tarihinde temyiz harçlarının yatırılması esnasında verilen temyiz dilekçesi eklendikten,

2-Davalı .. İnşaat Elektrik Elektronik Sis. İth. İhr. San.Tic. Ltd. Şti.’nin alınması gereken temyiz harçlarını usulünce yatırması için 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi gereğince uygulanmasına devam olunan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 434. maddesi uyarınca gerekli işlemler yerine getirilerek eksiklik giderildikten,

3-Davalı .. Elektrik Dağıtım A.Ş. haricindeki diğer davalıların temyiz dilekçeleri davacı tarafa tebliğ edilmiş ise tebligat parçaları eklendikten, tebliğ edilmemiş ise tebliğe ilişkin işlemler tamamlandıktan,

4-Davalılar.. Yapı İnşaat Madencilik Enerji San. ve Tic. Ltd. Şti. ve .. İnşaat Elektrik Elektronik Sis. İth. İhr. San.Tic. Ltd. Şti. ile davalı .. Elektrik Dağıtım A.Ş. arasında akdedilen hizmet alım sözleşmeleri ile davalılar.. Yapı İnşaat Madencilik Enerji San. ve Tic. Ltd. Şti. ve .. İnşaat Elektrik Elektronik Sis. İth. İhr. San.Tic. Ltd. Şti.’nin ticaret sicil kayıtlarının eklendikten,

4-Davalılar.. Yapı İnşaat Madencilik Enerji San. ve Tic. Ltd. Şti. ve .. İnşaat Elektrik Elektronik Sis. İth. İhr. San.Tic. Ltd. Şti. ile davalı .. Elektrik Dağıtım A.Ş. arasında akdedilen hizmet alım sözleşmeleri ile davalılar.. Yapı İnşaat Madencilik Enerji San. ve Tic. Ltd. Şti. ve .. İnşaat Elektrik Elektronik Sis. İth. İhr. San.Tic. Ltd. Şti.’nin ticaret sicil kayıtlarının eklendikten,

Sonra tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28.03.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9548, Karar No: 2024/1187, Tarih: 22.02.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/9548 E.  ,  2024/1187 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi

Sarkıntılık yapmak suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan ... 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.03.2022 tarihli ve 2022/9 Esas, 2022/155 Karar sayılı kararı ile 4 yıl 6 ay hapis cezasına hükümlü ...'ın, işbu cezasının infazı sırasında, iyi halli ve açık ceza infaz kurumuna uygun olmadığına dair ... T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü İdare ve Gözlem Kurulu Başkanlığının 16.02.2023 tarihli ve 2023/1089 sayılı kararına karşı yapılan şikayetin kabulüne ve anılan kararın iptaline ilişkin ... İnfaz Hâkimliğinin 01.03.2023 tarihli ve 2023/1238 Esas, 2023/1443 Karar sayılı kararına karşı ... Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından yapılan itirazın reddine dair mercii ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.03.2023 tarihli ve 2023/332 değişik ... sayılı kararı ile ilgili olarak;

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 01.11.2023 tarihli ve 94660652-105-45-18112-2023-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 12.12.2023 tarihli ve 2023/118426 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü;

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 12.12.2023 tarihli ve 2023/118426 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“5275 sayılı Kanun’un "Açık ceza infaz kurumları" başlıklı 14 üncü maddesinin konuyla ilgili 3,4 ve 6 ncı fıkralarının,

"(3) (Değişik:14/4/2020-7242/18 md.) Hükümlülerin kapalı ceza infaz kurumundan açık ceza infaz kurumuna ayrılmalarına 89 uncu madde uyarınca yapılan değerlendirme sonucunda karar verilir.

(4) (Değişik:14/4/2020-7242/18 md.) Toplam on yıl ve daha fazla hapis cezasına mahkûm olanlar ile terör suçları, örgüt kurmak, yönetmek veya örgüte üye olmak suçları, örgüt faaliyeti kapsamında işlenen suçlar, kasten öldürme suçları, cinsel dokunulmazlığa karşı işlenen suçlar ve uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti suçlarından mahkûm olanların kapalı ceza infaz kurumundan açık ceza infaz kurumuna ayrılmalarına ilişkin idare ve gözlem kurulu kararları, infaz hâkiminin onayından sonra uygulanır.

(6) (Ek:14/4/2020-7242/18 md.) Hükümlülerin, suç ve ceza türlerine göre, açık ceza infaz kurumlarına ayrılıp ayrılmamalarına, açık ceza infaz kurumlarında geçirecekleri sürelere, kapalı ceza infaz kurumlarına gönderilmelerine, doğrudan açık ceza infaz kurumlarına alınmalarına, doğrudan açık ceza infaz kurumlarına alınanların kapalı ceza infaz kurumlarına gönderilmelerine ve diğer hususlara ilişkin usul ve esaslar yönetmelikte gösterilir."

5275 sayılı Kanun’un "Hükümlülerin değerlendirilmesi ve iyi hâlin belirlenmesi" başlıklı 89 uncu maddesinin,