muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1414, Karar No: 2024/718, Tarih: 20.02.2024

Belli edilen günde gelen davacı vekili Avukat ... ile davalı ... vekili Avukat ...'nun sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra, işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen saat 14.00'te Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkili ile davalı ... arasında 28.04.2012 başlangıç tarihli ve 5 yıl süreli kira sözleşmesi düzenlendiğini, kira sözleşmesinde kiralananın kullanım amacının; "İmar Planına uygunluğu saptanarak, çocuk ve gençlere hitap edecek, açık alan olarak değerlendirilmek, kalıcı tesis yapmamak, kentin açık ve yeşil alan, eğlence ve dinlenme ihtiyacına yönelik olarak kullanılacaktır" şeklinde tarif edildiğini, kira sözleşmesinde, kiralananın, vakfın muvafakatini alınmaksızın başkasına kullandırılamayacağı ve alt kira tesis edilemeyeceğinin hüküm altına alındığını, davalı kiracının kiralananı 26.04.2005 tarihli encümen kararı ile davalı Derneğe bedelsiz tahsis ettiğini, davalı Dernek tarafından da 01.06.2014 tarihli sözleşme ile davalı ...'ye kiralandığını, davalı ...'nin bu şekilde kiralanan üzerinde Yelken Kulübü isimli içkili restoran-kahvaltı salonunu açıp işletmeye başladığının tespit edilmesi üzerine akde aykırılık nedeniyle ihtar keşide edildiğini, davalı Belediyenin ise 20.09.2018 tarihli cevabi yazısı ile işletmenin tahliye edilip, anahtarın 17.09.2018 tarihinde Çanakkale Belediyesi Spor Kulübü Yönetimine teslim edildiğini bildirdiğini, 2014-2018 yılları için fiili kullanım amacına göre ödenmesi gereken kira-ecrimisil bedellerinin emsal kira sözleşmelerine göre hesaplanarak ödenmesini talep ettiklerini, davalılardan Belediyenin, alt kira yasağına uymaması sebebiyle vekaletsiz işgörme hükümlerine göre sorumlu olduğunu, diğer davalıların ise yetkisiz ve kötü niyetli olarak müvekkilinin taşınmazını işgal etmiş olmaları nedeniyle gerek vekaletsiz işgörme gerekse ecrimisil hükümleri gereği müvekkiline karşı sorumlu olduklarını ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, belirsiz alacak davalarının kabulü ile 10.000,00 TL alacağın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı ...; davaya konu taşınmazı diğer davalı Kulüp ile yapılan kira sözleşmesi çerçevesinde, işletmeye dair tüm ruhsat ve vergi sorumluluklarını yerine getirmek suretiyle 2007 yılından itibaren işlettiğini, taşınmaza ilişkin olarak davacı Vakıf ile diğer davalılar arasındaki hukuki ilişkiye dair hiç bir bilgisi olmadığını, davacının gönderdiği 13.08.2018 tarihli ihtarname üzerine taşınmazı derhal tahliye ettiğini, davacı taraf ile aralarında hiçbir hukuki ilişki kurulmadığını, davada taraf ehliyeti bulunmadığını, kiraya verenine karşı yükümlülüklerini eksiksiz yerine getirmiş olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

2. Davalı ... vekili; kira bedellerinin düzenli olarak davacıya ödendiğini, dava konusu arsanın diğer davalı kulübün kullanımına bırakılmak üzere kiralandığını, Vakıf yöneticilerinin başından bu yana bildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

3. Davalı Dernek, davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacı ile davalı ... arasında 28.04.2012 başlangıç tarihli ve 5 yıl süreli kira sözleşmesi olduğu, 10.09.2018 tarihli Vakıf yazısında taşınmazın Belediye Spor Kulübüne ve sivil su kulüplerinin kullanmasına izin verildiği, bu sebeple ecrimisil talebinin davalılardan Belediye ve Dernek açısından reddi gerektiği, alınan bilirkişi raporlarına göre ecrimisil bedelinin toplam 476.785,00 TL olduğu gerekçesiyle; davalı ... aleyhine açılan davanın kabulüne, 10.000,00 TL alacağın dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalı ...'den alınarak davacıya verilmesine, diğer davalılar hakkında açılan davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalılardan ...istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı vekili; davalı İdareye kamu hizmetinde kullanılması amacıyla düşük kira bedeli ile tahsis edilen taşınmazın akde aykırı olarak ticari maksatla kullanılmış olması nedeniyle davalı Belediyenin vekaletsiz iş görmüş olduğunu ve elde ettiği veya elde etmeyi ihmal ettiği gelirleri davacı vakfa ödemesi gerektiğini ileri sürerek, kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

2. Davalı ...; Mahkeme kararının çelişkili olduğu gibi yanlış değerlendirmeler içerdiğini, kiraların düzenli ödendiği durumda ecrimisil talep edilemeyeceğini ileri sürerek kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

2. Davalı ...; Mahkeme kararının çelişkili olduğu gibi yanlış değerlendirmeler içerdiğini, kiraların düzenli ödendiği durumda ecrimisil talep edilemeyeceğini ileri sürerek kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacı Vakıf ile davalı ... arasında 28.04.2012 başlangıç tarihli kira sözleşmesi bulunduğu, kiracının taşınmazı 26.04.2005 tarihli ve 2005/172 sayılı Belediye encümen kararı ile tahsis ettiği, Dernek tarafından ise 01.06.2014 tarihli sözleşme ile davalı ...'ye kiralandığı konusunda uyuşmazlık bulunmadığı, davacı Vakfın davalı Belediyeye karşı akde aykırılık nedeniyle tahliye davası açtığı, Mahkemece davanın reddine karar verildiği, istinaf incelemesinde ihtarname ile verilen 30 günlük yasal süre içerisinde akte aykırılığın giderildiği gerekçesi ile akde aykırılık nedeniyle tahliye istenemeyeceği kabul edilerek kararın kesinleştiği, davalı Belediyenin kira süresi içerisinde sözleşmede öngörülen kira bedellerini vakfa ödemiş olduğu, davacının açmış olduğu bu davada almış olduğu bu kiralar dışında kiralananın alt kira yasağına rağmen kiraya verilmesi nedeniyle elde edilen kira geliri ve kiralananın emsal kiralarına göre getirebileceği kira miktarının asıl kiracı Belediye ve alt kiracılardan tahsilini talep ettiği, yasağa rağmen kiralananın, alt kiraya verilmesi kiraya verene TBK.'nun 316 ncı maddesi uyarınca kira sözleşmesinin feshi ve tahliye talep etme hakkı verdiği, kiraya verenin, kiracıdan ancak kira sözleşmesi kapsamında muaccel olan kira alacaklarını talep edebilecek olup, kiracının alt kira yasağına rağmen kiralananı alt kiraya vermek veya sözleşmeye aykırı kullanmak suretiyle elde etmiş olduğu gelirleri kiracıdan talep etmesinin mümkün olmadığı, bu nedenle davacının davalı idarenin de sorumlu olduğuna yönelik istinaf isteminin yerinde görülmediği, alt kiracı olan davalı ... ise kira sözleşmesi uyarınca kira bedellerini, akidi olan kiraya vereni ödemekle yükümlü olduğu, bu kira bedellerini ödeyen davalı ...'nin ayrıca malike bir tazminat ödemesinin söz konusu olamayacağı, Mahkemece ...'ün ecrimisil miktarından sorumlu olduğu kabul edilerek açılan kısmi davanın kabulüne karar verilmesinin hatalı olduğu gerekçesiyle; davacının istinaf başvurusunun esastan reddine, davalı ...'nin istinaf başvurusunun kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; davalıların sorumluluğunun gerçek olmayan vekaletsiz iş görme olduğunu, haksız olarak elde edilen ve elde edilmesi ihmal edilen gelirin müvekkili Vakfa tazminat olarak ödenmesi gerektiğini, davalılar arasındaki sorumluluğun müteselsil olduğunu, İstinaf Mahkemesinin alt kira ilişkisi sebebiyle tazminat talep edilemeyeceğine ilişkin gerekçesinin açıkça hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kira sözleşmesine aykırı olarak kiralanan alt kira sözleşmesiyle kiralanması nedeniyle tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6098 sayılı Kanun'un 322 nci maddesi

3. Değerlendirme

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında; hukuki ilişkinin ve bu ilişki nedeniyle ortaya çıkan uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarının doğru şekilde belirlendiği, kira sözleşmelerinin şahsi hak doğuran sözleşmelerden olduğu, davacı ile davalı ... arasında düzenlenen kira sözleşmesi uyarınca, kiracının kira bedellerini davacı kiraya verene ödediği, alt kiracıdan tahsil edilen kira bedellerinin asıl kiraya verene ödenmesine ilişkin yasal bir düzenleme mevcut olmadığı, alt kiracının sadece kendi kiraya verenine (kiracıya) kira bedeli ödemekle yükümlü olduğunun anlaşılmasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar verilmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

17.100,00 TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalı ...’ye verilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

20.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/13605, Karar No: 2023/7766, Tarih: 05.10.2023

**7. Ceza Dairesi         2022/13605 E.  ,  2023/7766 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/352 E., 2021/174 K.

ŞİKÂYETÇİ : Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi, nakil vasıtalarının müsaderesi

TEMYİZ EDENLER : Sanık, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekili, katılan ...İdaresi vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, Bozma

A.Şikayetçi Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın gümrük kaçağı akaryakıt olmasına göre, sanığın eyleminin 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu (5607 sayılı Kanun) kapsamında kaldığı, bu suçtan zarar görenin de Gümrük İdaresi olduğu cihetle, suçtan doğrudan zarar görmeyen Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunun davaya katılma ve hükmü temyize hakkı bulunmadığı anlaşılmıştır.

B. Sanık ile katılan vekilinin Temyiz İstemleri Yönünden

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

A. Şikayetçi Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın gümrük kaçağı akaryakıt olmasına göre, sanığın eyleminin 5607 sayılı Kanun kapsamında kaldığı, bu suçtan zarar görenin de Gümrük İdaresi olduğu cihetle, suçtan doğrudan zarar görmeyen Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunun davaya katılma ve hükmü temyize hakkı bulunmadığı anlaşılmıştır.

B. Sanık ile katılan vekilinin Temyiz İstemleri Yönünden

Sanığın yargılama konusu eylemine göre belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereğince 8 yıllık olağan ve aynı Kanun'un 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, bu itibarla suçun işlendiği 06.03.2009 tarihinden temyiz incelemesi tarihine kadar, 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu anlaşılmıştır.

II. KARAR

A. Şikayetçi Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunu vekilinin temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

II. KARAR

A. Şikayetçi Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunu vekilinin temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık ile katılan vekilinin Temyiz İstemleri Yönünden

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle sanık ile katılan vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, DÜŞMESİNE, suça konu kaçak akaryakıtın 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 13 üncü maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca MÜSADERESİNE, tasfiye edilmiş ise tasfiye bedelinin Hazineye irad kaydına, nakil vasıtası olan atların sahiplerine iadesine, tasfiye edilmiş ise tasfiye bedelinin iadesine,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, oy birliğiyle,

05.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2925, Karar No: 2018/918, Tarih: 13.02.2018

**15. Ceza Dairesi         2017/2925 E.  ,  2018/918 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma, tehdit

HÜKÜM : Beraat

Güveni kötüye kullanma ve tehdit suçundan sanıkların beraatlarına ilişkin hükümler, katılan tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü,

Katılanlardan Mukaddes'in adına kayıtlı olan, ancak eşi tarafından kullanılan ... plakalı aracın muayene ve sigorta işlemlerinin yaptırılamadığı, bunun üzerine yaklaşık iki yıl önce sanıkların işyerine muhafaza etmek üzere bırakıldığı, daha sonra katılan ... tarafından araç geri istediğinde sanıklar tarafından verilmediği ve sanıkların katılan ...'e aracı satın aldıklarını söyleyerek devrini istedikleri, katılan ...'in de kabul etmemesi üzerine sanıkların katılan ...’e hitaben "...aracı kırarız, yakarız gene vermeyiz..." dedikleri, bu surette sanıkların güveni kötüye kullanma ve tehdit suçlarını işledikleri iddia olunan somut olayda,

1) Sanıklar hakkında tehdit suçundan verilen beraat hükümlerine yönelik yapılan temyiz başvurusunun incelenmesinde,

Tehdit suçunun mağdurunun katılan ... olması karşısında; atılı tehdit suçundan doğrudan zarar görmeyen katılan ...’in, tehdit suçu açısından davaya katılma ve hükmü temyiz hakkının bulunmadığı, tehdit suçu açısından usulsüz olarak verilen ve hukuken geçerli olmayan katılma kararının hükmü temyiz yetkisi vermeyeceği anlaşılmakla, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2) Sanıklar hakkında güveni kötüye kullanma suçundan verilen beraat hükümlerine yönelik yapılan temyiz başvurusunun incelenmesinde,

Sanıkların tüm aşamalarda “suçlamaları kabul etmediklerine, suça konu aracı satın aldıklarına, ancak aracı yapıp çalışır hale getirince, katılanın aracın devrini vermeye yanaşmadığına” yönelik savunmaları, katılanların her hangi bir delile dayanmayan soyut anlatımları ve tanık beyanları karşısında, taraflar arasındaki aracın geri verilmemesi şeklindeki ihtilafın hukuki mahiyette bir anlaşmazlık olduğu ve bu itibar ile güveni kötüye kullanma suçunun yasal unsurları oluşmadığından, sanıklar hakkında verilen beraat hükümlerinde herhangi bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan ...’in suçun sübut bulduğuna ve eksik incelemeye dair temyiz itirazının reddiyle hükmün ONANMASINA, 13/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/27269, Karar No: 2018/7283, Tarih: 02.04.2018

**9. Hukuk Dairesi         2016/27269 E.  ,  2018/7283 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar avukatları istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı ....’de üretilen ekmekleri bayilere dağıtma işinde muavin olarak çalıştığını, aylık net ücretinin 1.100 TL olduğunu, müvekkilinin sabah 04.30 da işyerine geldiğini ve saat 17.00 ye kadar sürekli dağıtım işinde olduğunu, çalışma sırasında yemek ve çay molası verilmediğini, müvekkilinin yemeğini araç üzerinde dağıtım yaptığı sırada yediğini, haftada 6 gün bu şekilde çalıştığını, fazla çalışma ücretlerinin ödenmesi amacıyla davalı işverenlere ... 40. Noterliğinin 08.10.2014 tarih ve 26080 nolu İhtarnamesiyle ihtar gönderdiğini, ihtarnamenin 10.10.2014 tarihinde tebliğ edildiğini ancak herhangi bir ödeme yapılmadığını, üstelik davalılardan ....’nin işten çıkarma tehdidi içeren cevap gönderdiğini iddia ederek, fazla mesai ücreti alacağının tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı .... vekili, davacının vardiyalı olarak çalıştığını, diğer davalı ... Turizm Seyahat İnş. Tic. A.Ş. ile aralarında akdedilen sözleşme ile müvekkil şirketlerince üretilen ekmeklerin dağıtım işinin günde 3 vardiya şekline gerçekleştirileceği ve işin bu şekilde yürütüleceğinin sabit olduğunu, T.C. Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı İş Teftiş Kurulu Başkanlığınca 15.07.2014 ve 16.07.2014 tarihlerinde yapılan denetim sonucunda düzenlenen raporda; idari personel olarak çalışanların haftanın 6 günü 09.00-17.00 arası yarım saat ara dinlenmesi vererek çalıştığı, gece döneminde çalışan şoför ve muavinlerin haftanın 6 günü 22.00-06.00 arası yarım saat ara dinlenme vererek çalıştığı, gündüz döneminde çalışan şoför ve muavinlerin ortalama 05.00-17.00 arası çalıştıkları, bu süre içinde 3-4 servis yaptıkları ve servisler arasında ortalama 2 saat dinlendikleri, tüm çalışanların haftanın 1 günü izin kullandıklarının tespit edildiğini, hal böyle olunca davacının iddia ettiği fazla mesainin olmadığını, ortalama servisler arası 2 saat dinlenme bulunduğunu, davacının aldığı ücretin ihale şartnamesinde belirtilen ücret olup bunun haricinde bir ücret ödenmediğini, ücretin bordro ve banka kayıtları ile sabit olduğunu, bordroların ihtirazı kayıt olmaksızın imzalandığını, yapılan işin niteliği gereği fazla çalışma olmadığını, davacıya istisnai hallerde yaptığı bütün fazla mesai ücretlerinin ödendiğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... Turizm Seyahat İnş. Tic. A.Ş. vekili, yetki ve zamanaşımı itirazlarında bulunarak, davacının diğer davalı .... ile aralarında imzalanan “... Fabrikası Normal Ekmek ve Çeşit Ekmek Dağıtım Hizmeti Alımına İlişkin İhale Sözleşmesi” çerçevesinde muavin olarak çalıştığını, müvekkil şirketleri ile diğer davalı .... arasında 4857 sayılı Yasanın 2/6. maddesi uyarınca asıl-alt işveren ilişkisi kurulduğunu, davacının asıl işvereninin .... olduğunu, asıl işverenin alt işverenle birlikte işçinin kanundan ve sözleşmeden doğan haklarından sorumlu olduğunu, işin niteliği ile ihale şartnamesi ve sözleşmesi gereği her türlü kontrol, gözetim ve yaptırım yetkisinin asıl işveren olan diğer davalıya ait olduğunu, davacının aldığı aylık ücretin iş sözleşmesi, bordro ve banka kayıtları ile sabit olduğunu, işin nasıl yapılacağının, işçi ücretlerinin ve çalışma saatlerinin ihale sözleşmesi ve şartnamede belirlendiğini, ihale sözleşmesi ve eklerinde fazla mesai öngörülmediğini, fazla mesaiye gerek kalmayacak şekilde ihale sözleşmesi oluşturulduğunu, işçilerin günlük iş süreleri içinde ara vermeksizin çalışmalarının mümkün olmadığını, davacının uzun ara dinlenmeli çalıştığını, ara dinlenmeler için ücret ödenmesinin söz konusu olmadığını, davacının ilk servisi yaptığı saatin 05.30-08.00 arası olduğunu, 09.30-11.00 arası ikinci servisi yaptığını, 13.30-15.30 saatleri arasında üçüncü servisi yaptığını, 15.30 itibariyle çalışmasının sona erdiğini, 08.00-09.30 arası 1. ara dinlenme verildiğini ve burada 1 saat kahvaltı molası verildiğini, 11.30-13.30 arası ikinci ara dinlenme verildiğini ve burada da 1 saat öğle yemeği molası verildiğini, bu şekilde günde toplam 3,5 saat ara dinlenme olduğunu, Halk Ekmek büfelerinde 07.00 de ekmek satışına başlandığını, en geç 19.00 a kadar ekmek satıldığını, yapılan işin niteliği gereği fazla mesai yapılmadığını, davacının fazla mesai ücreti ödemesi aldığını, aylık ücretlerini ihtirazı kayıt ileri sürmeksizin tahsil ettiğini, bordro ile tahakkuk ettirilen fazla mesai ücretinin ödendiğinin banka kaydı ile doğrulanması halinde bu ayların dışlanmasının Yargıtay kararları gereği olduğunu, mahkemenin aksi kanaatte olması halinde 270 saatlik fazla çalışmanın mahsup edilmesi gerektiğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, yasal süresi içinde taraf vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.