muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/808, Karar No: 2019/2984, Tarih: 30.04.2019

**20. Hukuk Dairesi         2019/808 E.  ,  2019/2984 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davacılar ... ve ark. vekili Av. ... tarafından istenilmekle, tayin olunan 30/04/2019 günü için yapılan tebligat üzerine, temyiz eden davacılar ... ve arkadaşları vekili Av. ...geldi, diğer taraftan davalı Hazine vekili Av.... ve davalı ... Yönetimi vekili Av. Işıl Hilal Soylu Kurt geldiler, başka gelen olmadı, açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Daha sonra dosya içindeki tüm belgeler incelenip, gereği düşünüldü; KARAR

Davacılar 26/12/2016 tarihli dilekçesi ile ... ... mahallesi 88 ada 38 parsel sayılı taşınmazın evvelce ... sınırları dışarısına çıkarılarak kullanıcısı olan miras bırakanları ...’a satıldığını ve halen tapuda kendi adlarına kayıtlı olduğunu ancak yörede 6292 sayılı Kanunun 11/10. maddesi uyarınca gerçekleştirilen düzeltme çalışmalarında taşınmazın tamamının ...mezarlığı Devlet ormanı sınırları içerisine alındığını belirterek düzeltme çalışmalarının iptali ile taşınmazın ... sınırları dışarısına çıkarılmasına karar verilmesini talep etmiş, mahkemece düzeltme işleminin hukuka uygun olduğu gerekçesiyle dava konusu ... ... mahallesi 88 ada 38 nolu parsele açılan davanın reddine karar verilmiş, hükme karşı istinaf yoluna başvurulması üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesince davacının istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b/1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava 6292 sayılı Kanunun 11/10 maddesi uyarınca yapılan düzeltme çalışmasına itiraz ve tescil istemine ilişkindir.

14.06.1978 tarihinde ilan edilerek kesinleşen aplikasyon ve 1744 sayılı Kanunun 2. madde uygulaması, 12.9.1991 tarihinde ilan edilerek kesinleşen 3302 sayılı Kanuna göre yapılan 2/B madde uygulaması vardır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, HMK'nın 302/5. ve 373. maddeleri uyarınca dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine, temyiz isteminin duruşmalı yapılması nedeni ile Yargıtaydaki duruşma tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre takdir edilen 2037,00.-TL vekalet ücretinin davacılar ... ve arkadaşlarından alınarak kendisini vekil ile temsil ettiren davalılar ... Yönetimi ve Hazineye verilmesine, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına 30/04/2019 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1631, Karar No: 2022/5369, Tarih: 06.09.2022

**12. Ceza Dairesi         2022/1631 E.  ,  2022/5369 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Taksirle yaralama suçundan sanık ...'nun, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 89/1, 89/2-b, 62 ve 52/2. maddeleri uyarınca 3.000,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, anılan Kanunun 53/6. maddesi gereğince 6 ay süre ile sürücü belgesinin geri alınmasına dair Kemalpaşa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 01/04/2021 tarihli ve 2019/3 esas, 2021/173 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre, katılanın taşeron olarak ... yapan sanığın yanında çalıştığı esnada, tahtaları kesmek isterken, elindeki testereyi düşürüp ayağını kesmek suretiyle ... kazası sonucu yaralandığı olay nedeniyle yapılan yargılama sonunda, kusurlu bulunan sanık hakkında cezaya hükmedilmesini müteakip, 5237 sayılı Kanun'un 53/6. maddesi gereğince ayrıca sanığın 6 ay süre ile ehliyetine el konulmasına karar verilmiş ise de;

5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesinde, "Belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkûmiyet halinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebilir." şeklinde yer alan düzenlemeye nazaran, belli bir meslek veya sanatın gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkûmiyet halinde bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına, trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkûmiyet halinde ise sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceği,

Somut olayda, ... Lojistik Dağıtım Depolama Taşımacılık ve Tic. A.Ş. ünvanlı işyerinin arıtma tesisinin yapım işini taşeron olarak yüklenen sanığın yanında çalışan katılanın, elindeki testereyi düşürmek suretiyle meydana gelen ... kazasında yaralandığı ve söz konusu ... kazası nedeniyle işin mahiyeti gereği gerekli tedbirleri almayan ve yeterli özeni göstermeyen sanığın kusurlu bulunarak mahkumiyetine karar verildiği, bu halde sanık hakkında; ancak belli bir meslek veya sanatın gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkûmiyetin sonucu olarak yaptığı mesleğin veya sanatın icrasının yasaklanmasına karar verilebileceği gözetilmeksizin, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek ... Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 26/01/2022 gün ve 94660652-105-35-27385-2021-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 04/03/2022 gün ve 2022/14798 sayılı ihbarnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdi kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

... Lojistik Dağıtım Depolama Taşımacılık ve Tic. A.Ş. ünvanlı işyerinin arıtma tesisinin yapım işini taşeron olarak yüklenen sanığın çalışanı olan katılanın, elindeki testereyi düşürmek suretiyle meydana gelen ... kazasında yaralandığı ve söz konusu ... kazası nedeniyle işin mahiyeti gereği gerekli tedbirleri almayan ve yeterli özeni göstermediğinden bahisle kusurlu bulunarak mahkumiyetine karar verildiği, TCK'nın 53/6.maddesinde belirli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkumiyet halinde üç aydan üç yıla kadar bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınabileceğine karar verilebileceğinin düzenlendiği, somut olayda, anılan maddede sayılan olgulardan trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenmiş bir taksirli suçun olmadığı, değinilen madde gereğince sanık hakkında yalnızca belli bir meslek veya sanatın gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla yaptığı mesleğin veya sanatın icrasının yasaklanması hususunun gündeme gelebileceği, dairemizin yerleşik içtihatları uyarınca da bir mesleğin icrasının yasaklanabilmesi için ruhsatnameye bağlı olarak yürütülmesi gerektiği ve ruhsatnameye bağlı olarak yürütülmeyen işlerde meslek ve sanatının icra etmekten yasaklanmasının kişilerin çalışma hürriyetini kısıtlaması sonucunu doğuracağından hukuka uygun olmadığı gözetildiğinde mevcut olayda müteahhitlik yapan sanık ... hakkında, sözü edilen maddede düzenlenen meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınabileceğine dair güvenlik tedbirlerinin uygulanamayacağının gözetilmeyerek 6 ay süre ile sürücü belgesine el konulması kararı verilmesinde isabet görülmemiş olup,

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına nazaran yerinde görüldüğünden, Kemalpaşa 1. Asliye Ceza Mahkemesininn 01/04/2021 tarih ve 2019/3 E. 2021/173 K. sayılı kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309.maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, aynı Kanunun 309/4-d. maddesindeki “Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” şeklindeki düzenleme gereği bozma nedenine göre uygulama yapılarak, sanık hakkında taksirle yaralama suçundan kurulan hükmün güvenlik tedbirine ilişkin 7. fıkrasının kaldırılması, hüküm fıkrasındaki diğer hususların ise aynen bırakılmasına, infazın ve müteakip işlemlerin mahallinde buna göre yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE; 06/09/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/173, Karar No: 2018/8140, Tarih: 19.09.2018

**13. Hukuk Dairesi         2016/173 E.  ,  2018/8140 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, sol arka uyluk kemiği üzerinde biriken yağ bezesini muayene ettirmek için davalı ... Özel Sağlık Hizmetlerine başvurduğunu, şirket bünyesinde çalışan Dr. ... tarafından muayene edilip ameliyatın önerildiğini, ameliyatın basit bir ameliyat olduğunu, hiçbir sorun yaşanmayacağını, ameliyat sonrası hastahaneden hemen yürüyüp gideceğinin açıkladığını ancak davalı Dr. ...'ın hiçbir tetkik inceleme ve araştırma yapmadan uygun olmayan bir ortamda kadın doğum ameliyathanesinde sol arka baldırdaki yağ bezesini ameliyat ettiğini, ameliyat sırasında bir müddet elektriklerin kesildiğini, ameliyatın iki buçuk saat sürdüğünü alınan yağ bezesinin iyi veya kötü huylu olup olmadığının incelenmediğini, ameliyat ile parmak kalınlığında bacak siniri kesildiği için yürüyemez hale geldiğini yapılan bu ameliyatın beyin cerrahları tarafından yapılması gerektiğinin belirtildiğini ameliyatın yanlış yapılması nedeniyle fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 10.000,00 TL maddi 50.000,00 TL manevi tazminatın 14/04/2008 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiz ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar, yapılan işlemde hekime yüklenebilecek kusur olmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın Kabulü ile 10.000,00 TL maddi,10.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline, karar verilmiş, hüküm davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davalılar, yapılan işlemde hekime yüklenebilecek kusur olmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın Kabulü ile 10.000,00 TL maddi,10.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline, karar verilmiş, hüküm davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı hekimin işini gerektiği gibi dikkat ve özenle yapmaması sonucu uğradığı zarardan hekim ile birlikte hastanenin de sorumlu olduğu iddiası ile eldeki davayı açmıştır. Mahkemece Adli Tıp Kurumu'ndan alınan ilk raporda; siyatik sinir hasarının deri lipomunun çıkarılması esnasında, patolojik doku ile siyatik sinir dokusunun ayırt edilememesinin etkisi ile meydana gelmiş olduğu, bu durumun bu tip ameliyatlarda görülebilecek komplikasyonlardan olduğu ancak sinir hasarının belirlendiği halde buna yönelik ilgili branşlardan konsültasyon istenmemesinin muhtemel siyatik sinir tamirine yönelik yapılabilecek bir girişim olup olamayacağının ele alınmamasının özen eksikliği niteliğinde olduğu rapor edilmiş, davalılar rapora bu özen eksikliği ile meydana gelen komplikasyon arasında illiyet bağı bulunmadığı gerekçesi ile itiraz etmiş, itiraz üzerine aynı kurumdan alınan ikinci raporda; söz konusu konsültasyonların yapılmış olması durumunda tedavi seçenekleri değerlendirilip erken-geç tamir olması halinde literatüre göre siyatik sinir fonksiyonlarındaki düzelmenin pek beklenmediği, kişide meydana gelen siyatik sinir arazına bağlı maluliyetin hekimin siyatik sinir hasarına yönelik yapılabilecek erken girişimleri değerlendirmemesi sonucu oluşan özen eksikliği ile illiyeti olmadığı ve davacının maluliyetini arttırıcı bir duruma yol açmadığı, yapılan ameliyatta oluşan komplikasyon sonucu meydana gelmiş olduğu rapor edilmiş, mahkemece ise ilk rapor esas alınarak hekimin özen yükümlülüğünü yerine getirmemesi nedeniyle kusurlu olduğu kabul edilmiş ve davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verilmiştir.

Davanın temeli vekillik sözleşmesi olup, özen borcuna aykırılığa dayandırılmıştır.(BK 386-390)(TBK 502.506)

Vekil, vekalet görevine konu işi görürken yöneldiği sonucun elde edilmemesinden sorumlu değil ise de, bu sonuca ulaşmak için gösterdiği çabanın, yaptığı iş ve işlemlerin, davranışların özenli olmayışından doğan zararlardan dolayı sorumludur.Mesleki iş gören Vekil özenle davranma zorunda olup, en hafif kusurundan bile sorumludur (BK 321/1 md)(TBK 400). O nedenle doktor ve hastanenin meslek alanı içinde olan bütün kusurları hafifte olsa sorumluluğun unsuru olarak kabul edilmelidir.

Vekil, vekalet görevine konu işi görürken yöneldiği sonucun elde edilmemesinden sorumlu değil ise de, bu sonuca ulaşmak için gösterdiği çabanın, yaptığı iş ve işlemlerin, davranışların özenli olmayışından doğan zararlardan dolayı sorumludur.Mesleki iş gören Vekil özenle davranma zorunda olup, en hafif kusurundan bile sorumludur (BK 321/1 md)(TBK 400). O nedenle doktor ve hastanenin meslek alanı içinde olan bütün kusurları hafifte olsa sorumluluğun unsuru olarak kabul edilmelidir.

Vekil, hastanın zarar görmemesi için, mesleki tüm şartları yerine getirmek, hastanın durumunu tıbbi açıdan zamanında ve gecikmeksizin saptayıp, somut durumunun gerektirdiği önlemleri eksiksiz bir şekilde almak, uygun tedaviyi de yine gecikmeden belirleyip uygulamak zorundadır. Asgari düzeyde dahi olsa bir tereddüt doğuran durumlarda, bu tereddütü ortadan kaldıracak araştırmaları yapmak ve bu arada da koruyucu tedbirleri almakla yükümlüdür. Çeşitli tedavi yöntemleri arasında bir seçim yapılırken, hastanın ve hastalığın özellikleri göz önünde tutulmak, onu risk altına sokacak tutum ve davranışlardan kaçınmak ve en emin yol seçilmek gerekir. Gerçekten de müvekkil (hasta) mesleki bir iş gören vekilden, tedavinin bütün aşamalarında titiz bir ihtimam ve dikkat beklemek hakkına sahiptir. Gereken özen görevini göstermeyen vekil, BK 394/1(TBK 510) maddesi hükmü uyarınca, vekaleti gereği gibi ifa etmemiş sayılmalıdır.

Bu genel açıklamalardan sonra somut olaya bakılacak olursa; mahkemece Adli Tıp Kurumu'ndan alınan ilk rapor esas alınarak hüküm verilmiş ise de; aynı kurumdan alınan iki rapor arasında çelişki oluşmuştur.Ayrıca mevcut raporlarda ameliyatın tek hekimle mi yoksa birden fazla hekimin katılımı ile yapılması gerektiği, birden fazla hekimle yapılması gerekiyorsa hangi hekimlerin ameliyatta bulunması gerektiği hususları üzerinde hiç durulmamıştır. O halde mahkemece, konusunda uzman rapor düzenlemeye ehil ve donanımlı bir Üniversiteden, akademik kariyere sahip 3 kişilik bilirkişi kurulundan, özellikle konu ile ilgli branşlardan ameliyat öncesi konsültasyon istenmesinin gerekip gerekmediği, gerekiyor ise meydana gelen hasar ile bu özen eksikliği arasında illiyet bağı bulunup bulunmadığı ile ameliyatın tek hekim tarafından mı yoksa birden fazla hekimin katılımı ile yapılması gerektiği, birden fazla hekimle yapılması gerekiyorsa hangi hekimlerin ameliyatta bulunması gerektiği hususları nazara alınarak davalı doktora yüklenebilecek atfı kabil bir kusur olup olmadığı hususlarında, nedenlerini açıklayıcı, tarafların itirazlarını karşılayacak mahiyette, Mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınarak, davalıların kusurlu olup olmadığının belirlenmesi, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, bu yön göz ardı edilerek, eksik incelemeye dayanılarak, yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenle kararın BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19/09/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3844, Karar No: 2025/2990, Tarih: 26.05.2025

**3. Hukuk Dairesi         2024/3844 E.  ,  2025/2990 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/885 E., 2024/1239 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ: Bayat(Çorum) Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/57 E., 2024/31 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkilinin tarım ile uğraşmakta olup arazilerine ekim yapmak için davalı ... İşletmesinden 1700 kg Kızıltan 91 makarnalık buğday tohumu satın aldığını, hasat zamanına çok az zaman kalmasına rağmen vaat edilen miktarda verim elde edilemediğini, alınan buğdayın tamamı ayıplı çıktığını, zararın tespiti için Bayat(Çorum) Sulh Hukuk Mahkemesi nezdinde delil tespiti talep edildiğini, zararın 2022/2 D. İş sayılı dosyasında 23.578,11 TL olarak tespit edildiğini, fazlaya dair tüm hak ve alacaklarının saklı tutmak kaydıyla, davanın kabulü ile nadasa bırakılmasından ve alınan tohumların ayıplı olmasından kaynaklı oluşan zararın Bayat (Çorum) Sulh Hukuk Mahkemesinin 2022/2 D. İş sayılı dosyasındaki tespit tarihinden itibaren işleyecek olan faizi ile birlikte, davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap süresi geçtikten sonra vermiş olduğu dilekçesinde; yetki, iş bölümü, zamanaşımı, hak düşürücü süre, görev, derdestlik, husumet, hukuki yarar ve dava şartı yokluğu yönünden itirazları olduğunu, davaya konu tohumların üretimi ve satışının TİGEM tarafından yapıldığını, satışı yapılan tohumlukların tamamının Tahıl Tohumu Sertifikasyonu ve Pazarlaması Yönetmeliğinde belirtilen standartlara uygun olduğunu belirterek, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; Tohumculuk Kanunu'nun 11. maddesinde davanın, zarara uğrayanın zarara uğradığının tespit edilmesinden itibaren altı ay içinde, her hâlde zararın meydana gelmesinden itibaren iki yıl içinde açılabileceğinin hüküm altına alındığı, davacı tarafça zarar tespitinin delil tespit dosyasında görevlendirilen bilirkişinin 28.06.2022 havale tarihli raporu ile yapıldığı, raporun davacı vekiline 31.07.2022 tarihinde tebliğ edildiği, davanın ise 19.07.2023 tarihinde 6 aylık hak düşürücü süre geçtikten sonra açıldığı belirlenerek hak düşürücü süreye uyulmaksızın açılan davanın usulden reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

IV. İSTİNAF

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; Mahkemece hak düşürücü süre geçtikten sonra açılan davanın reddine dair inceleme konusu kararın usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu belirlenerek davacı vekilinin yerinde bulunmayan istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; zarar tespit edilmeden hak düşürücü sürelerin başlatılmasının söz konusu olmayacağını, hükme esas alınan 28.06.2022 tarihli bilirkişi raporunda dava konusu tohumdan kaynaklı zararın tespiti değil, yapılan masrafların tespiti yapıldığını, tespit yapılamayan ve zararın varlığı konusunda herhangi bir tespit içermeyen bilirkişi raporunun süreyi başlattığından bahsedilemeyeceğini ileri sürerek, kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davalıdan alınan tohumun ayıplı olduğu iddiasına dayalı meydana geldiği belirtilen zararın tazmini istemine ilişkindir.

Temyizen incelenen kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle Tohumculuk Kanunu 11. maddesi gereği 6 aylık hak düşürücü süre geçtikten sonra eldeki davanın açılmış olduğunun anlaşılmasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile kararın onanması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370/1 maddesi uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

26.05.2025 tarihinde oy çokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

1- Somut olayda davacı, davalı Kurum’dan satın aldığı buğday tohumlarının ayıplı olduğu gerekçesiyle zararının tazmini talebinde bulunmuş, Mahkemece hak düşürücü sürenin geçtiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

2- Olaya uygulanacak 5553 S. Tohumculuk Kanunu’nun 11. maddesinde yer alan;

“Fiillerinin ayrıca suç sayılma hâli saklı kalmak üzere, zarara neden olan kusurlu tohumluğu üreten, satan, dağıtan, ithal eden veya başka şekilde piyasaya süren gerçek veya tüzel kişiler, meydana gelen zararı müteselsilen tazmin etmekle yükümlüdür. Bunlar zararı, kusurları oranında birbirlerine rücu edebilirler.

Dava, zarara uğrayanın zarara uğradığının tespit edilmesinden itibaren altı ay içinde, her hâlde zararın meydana gelmesinden itibaren iki yıl içinde açılabilir.”

Şeklindeki dava açma süresinin zamanaşımı mı yoksa hak düşürücü süre mi olduğu irdelenmelidir.

Dava, zarara uğrayanın zarara uğradığının tespit edilmesinden itibaren altı ay içinde, her hâlde zararın meydana gelmesinden itibaren iki yıl içinde açılabilir.”

Şeklindeki dava açma süresinin zamanaşımı mı yoksa hak düşürücü süre mi olduğu irdelenmelidir.

Doktrinde, dava açma sürelerinin zamanaşımı süresi mi yoksa hak düşürücü süre mi olduğunu tespit etmek için “kurumun niteliği ve süre koyan hükmün amacı” dikkate alınmaktadır. Genel olarak alacak hakkına ilişkin bir talep söz konusuysa dava açma süresinin zamanaşımı süresi olduğu, buna karşın yenilik doğuran hakların kullanılmasına ilişkin sürenin hak düşürücü olduğu ifade edilmektedir (Oğuzman/Öz, s. 627, Nr. 1905; Oğuzman/Barlas, s. 229, Nr. 800.).

Bilimsel yaklaşım doğrultusunda, davacının talebinin yenilik doğurucu bir hak niteliğinde olmadığı, tam tersine bir alacak talebine ilişkin olduğu, hak düşürücü sürelerin kısa ve uzun süre olarak ayrılmadığı, buna mukabil, zamanaşımı sürelerinin kısa/uzun şeklinde ayrıldığı da dikkate alındığında somut olaydaki düzenlemenin zamanaşımı süresi olduğu, davalı tarafın da zamanaşımı def’inde bulunmadığı dikkate alındığında, davanın hak düşürücü sürenin dolduğu gerekçesiyle davanın reddine dair kararın onanmasının hak kaybına yol açacağı düşüncesinde olduğumdan Daire çoğunluğunun aksi yöndeki düşüncesini isabetli bulmuyorum.