muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/3062, Karar No: 2013/6383, Tarih: 10.06.2013

Davalı vekili karar düzeltme dilekçesinde; dava konusu taşınmazı kadastro sonucunda oluşturulan tapu kaydının hatalı olduğu ve yolsuz tescil hükmünde olduğu düşüncesinin kabul edilemiyeceği, taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu ve çevrenin doğal yapısına göre taşınmaz içersindeki taşlık kısımların toplu halde değil dağınık vaziyette olduğunu, taşınmazın tapu kaydı olduğunu ve önceki maliklerden haricen satış yolu ile satın aldıklarını ileri sürerek, Daire kararının düzeltilerek kaldırılmasını ve yerel mahkeme kararının bozulmasını istemiştir.

Davalı vekilinin karar düzeltme istemli dilekçesinin incelenmesinde; Çekişmeli .... Köyü 102 ada 488 parselin kadastroda yapılan önceki tesbitinde, taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşlık, kayalık ve çalılık yerlerden olduğu kabul edilerek ham toprak niteliği ile Hazine adına yapılan tespitine, ...'ın; tapu kaydına, vergi kaydına ve satış senedine dayalı olarak yapılan itirazı komisyonca incelenmiş, itirazı kabul edilerek taşınmaz tarla niteliği ile ... adına kadastro tesbiti yapılmıştır. Davacı Hazine vekilinin, taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olup; taşlık, kayalık ve çalılık olduğunu, zilyetlik koşullarının oluşmadığını ileri sürerek açtığı tapu iptali ve tescil davası sonunda ise, mahkemece; davanın kabulü ile dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptal edilerek taşlık çalılık niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmişse de yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki; kararın dayandığı gerekçeye çekişmeli taşınmazın, 5304 sayılı Kanun ile değişik 3402 sayılı Kanunun 4/3. maddesine göre yapılan orman tahdidi ile eski ve yeni tarihli memleket haritaları, amenajman planı ve hava fotoğraflarının uygulanmasına dayalı araştırma inceleme sonucu düzenlenen uzman bilirkişi raporunda, çekişmeli parselin orman kadastrosu sınırları dışında orman sayılmayan yerlerden olduğu bildirilmiş ve öncesinin makilik yerlerden olduğu, 1990 yılı memleket haritasında çalılık göründüğü, 2004 yılı uydu fotoğraflarında dahi imar ve ihya edilmemiş çalılık niteliğinde görüldüğü, bilirkişi raporlarına göre imar ihyası tamamlanmadığı belirlenerek Hazinenin davasının kabulüne karar verilerek yazılı biçimde hüküm kurulmuştur. Ne var ki; davalı ..., hem komisyonda hem de mahkemece yapılan yargılamada tapu kaydına, vergi kaydına ve satış senedine dayanmış ve fotokopilerini mahkemeye sunmuştur. Mahkemece, davalının dayandığı tapu kaydı ilk olumundan itibaren tüm gittileri getirtilerek ve revizyonları sorularak uygulanmamıştır. Eksik araştırma ve uygulama ile hüküm kurulamaz.

Bu nedenle; davalı tarafın dayandığı Defterhane-i Hakani, 1324 tarih, cilt 15, varak 23, sıra numarası 17 de kayıtlı beş dönüm atik, arz-ı miri, tarla nitelikli tapu kaydının sağlıklı bir tercümesi yaptırıldıktan sonra, Türk Medeni Kanunu ve Tapu Kanunu hükümlerine göre, münakale kayıtlarının bulunup bulunmadığı bu bağlamda intikallerinin yapılıp yapılmadığı, tedavüllerinin ve varsa revizyonlarının Tapu Müdürlüğünden ve Tapu Kadastro Genel müdürlüğünden sorulması, bu şekilde ilk oluşumundan itibaren tüm gittileri getirtildikten sonra, fen ve ziraat bilirkişi aracılığı ile yeniden yapılacak keşifte seçilecek yaşlı ve tarafsız mahalli bilirkişi aracılığı ile dayanılan tapu kaydı mevkii ve hudutları itibariyle uygulanması, bilinemeyen hudutların ayrıca tanıklardan sorulması, tapu kaydının dava konusu taşınmaza uyduğunun kabulü halinde 3402 sayılı Kanunun 20/C maddesine göre tapu kaydı değişir sınırları içerdiğinden miktarına itibar edilmesi, tapu kaydının en son malikleri ile davalı arasındaki ırsi veya akdi illiyet bağının kurulması, dayanılan 24.08.1937 tarih ve 102 tahrir numaralı vergi kaydının mevkii ve hudutları itibariyle uygulanması, ayrıca 17.02.2003 tarihli harici satış senedinin uygulanması, komşu parsel tutanak örnekleri ile varsa dayanak kayıtlarının getirtilmesi ve uygulanması dava konusu taşınmaz yönünün bu kayıtlarda ne olarak okunduğunun saptanması, önceki keşifte dinlenen ziraat ve jeoloji bilirkişi raporunda taşınmazın % 80 oranında taşlık ve kayalık nitelikte ve % 20 oranında topraklık nitelikte olduğu bildirildiğinden, taşınmazın fiilen tarım yapılan ve yapılamayan bölümlerinin yüzölçüm olarak saptanması, bundan sonra oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekir.

Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve bilirkişinin yetersiz raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usûl ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı vekilinin karar düzeltme istemlerinin KABULÜ ile Dairenin 24/01/2013 gün ve 2012/7609 E. - 2013/250 K. sayılı düzeltilerek onama kararının ortadan KALDIRILMASINA ve yerel mahkemenin 06.06.2011 gün ve 2010/715 Esas - 2011/489 Karar sayılı hükmünün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 10/06/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/15028, Karar No: 2010/11589, Tarih: 08.11.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/15028 E.  ,  2010/11589 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve diğeri vekili Av. ... tarafından, davalı ... ... A.Ş Genel Müdürlüğü aleyhine 23/11/2006 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; istemin kabulüne dair verilen 02/11/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylem nedeniyle uğranılan maddi zararın ödetilmesi istemine ilişkin olup yerel mahkemece istem kabul edilmiş; karar, davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, davalı kuruma ait ... hattından çıkan kıvılcımların, içerisinde buğday ve arpa bulunan depo ile deponun etrafındaki saman balyalarına ulaşması nedeni ile çıkan yangında 40 ton buğday, 5 ton arpa ve 2.000 balya samanın yandığını ileri sürerek istekte bulunmuştur.

Yerel mahkemece, olay yerinde keşif yapılarak depodaki yangının çıkış nedeninin saptanması amacıyla bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de; alınan ... mühendisi bilirkişi raporlarının kendi aralarında ve ... Asliye 2. Hukuk Hakimliği tarafından yapılan tespit keşfinde alınan ... mühendisi bilirkişi raporu arasında çelişkiler bulunmaktadır.

Bilirkişi raporu benimsenerek karar verildiğine göre, öncelikle ... mühendisi bilirkişisi raporları arasındaki çelişki giderilmeli, yangının ... hattından kaynaklanıp kaynaklanmadığı bilimsel verilerle saptanmalıdır.

Yerel mahkemece, ... mühendisi bilirkişilerinden oluşturulacak bilirkişi kuruluna dosya üzerinde ayrıntılı bir inceleme yaptırılıp iddia edildiği gibi ... tellerinin hava sıcaklığının etkisi ile genleşip sarkması ve sarkan tellerin de rüzgarın etkisi ile birbirine değmesi nedeniyle çıkan kıvılcımların dava konusu yangına yol açıp açmayacağı belirlendikten sonra varılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, açıklanan yönler gözetilmeyerek eksik inceleme ile yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA; bozma nedenine göre öteki temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 08/11/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/135, Karar No: 2024/17129, Tarih: 19.11.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/135 E.  ,  2024/17129 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2018/181 E., 2022/34 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret, bozma

Sıngırlı Noterliğince düzenlenen 14.03.2016 tarihli ve 1540 Yevmiye numaralı vekâletname ile sanık ...'ın Av. ...'yı vekil tayin ettiği, sanık müdafii Av. ...'nın 13.05.2016 tarihli dilekçesiyle sanık müdafiliğinden istifa ettiğini bildirdiği, müdafinin vekillikten çekilme dilekçesinin sanığın savunmasında bildirdiği adresine normal tebligat çıkartılmadan MERNİS adresi ibaresiyle doğrudan çıkartıldığı ve babasına tebliğ yapıldığı, bu haliyle sanığın Av. ...'nın vekillikten çekildiğinden haberi olmadığı, Yargıtay bozma kararı sonrasında yapılan tüm tebligatların avukatlıktan çekinen avukata yapıldığı, sanığın yüzüne karşı verilen hükmün esasını oluşturan kısa kararda sanık müdafiinin mazeret bildirmeden katılmadığının belirtilmesi karşısında sanığın müdafiinin bulunduğu hususunda yanıltıldığı bu nedenle yanıltmadan yararlanarak sanığın hükmü süresinde temyiz ettiği kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I- Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde

Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Yargıtay 17. Ceza Dairesinin 13.02.2018 tarihli bozma ilamından önce verilen ve yalnızca sanık tarafından temyiz edilen Mahkemenin 20.04.2016 tarihli kararında sanık hakkında sonuç ceza olarak hükmolunan 5 yıl 15 ay hapis cezasının 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca sanık lehine infaz bakımından kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeden, bozma üzerine 25.01.2022 tarihli kararda, 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 143/1, 62. maddeleri uyarınca hükmolunan 6 yıl 3 ay hapis cezasının, 5 yıl 15 ay hapis cezası üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi gereğince Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılık aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, “sanık hakkında hırsızlık suçundan hükmolunan 6 yıl 3 ay hapis cezasının, 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak gözetilerek, 5 yıl 15 ay hapis cezası üzerinden infazının yapılmasına'' karar verilmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II- Sanık ... ve ... hakkında hırsızlık ve sanık ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde

1-Sanık ... müdafii Av. ...'nın 13.05.2016 tarihli dilekçesiyle sanık vekilliğinden çekildiği nazara alındığında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142. maddesinde 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunu'nun 62. maddesi ile yapılan ve 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, sanığa yüklenen 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h ve 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 14.10.2021 tarihli ve 2021/35 Esas, 2021/473 Karar sayılı kararı ve 5271 sayılı Kanun’un 150/3. maddesi uyarınca sanığa zorunlu müdafi atanması, savunmasının zorunlu müdafii huzurunda alınması ve kısa kararın zorunlu müdafiinin hazır bulunduğu duruşmada açıklanması gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam edilerek aynı Kanun’un 188/1 ve 289/1-e-h maddelerine aykırı davranılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

2- Sanık ... müdafinin 24.01.2022 tarihli dilekçesinde ".... mazeretli sayılmama ve duruşmanın başka bir tarihe ertelenmesine, dosya subuta ermiş ise yokluğumda karar verilerek müvekkilimin beraatine karar verilmesini saygılarımla arz ve talep ederim." şeklinde mazeret dilekçesi ibraz ettiği, 25.01.2022 tarihli hükmün verildiği oturumda sanık müdafiinin mazeret bildirdiği belirtilerek bu hususta olumlu veya olumsuz bir karar verilmeksizin okunup dosyasına konulduğunun belirtildiği ve sanığın Cumhuriyet savcısının mütalaasına karşı savunmada bulunduğu nazara alındığında 5237 sayılı Kanun'un 142. maddesinde, 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunu'nun 62. maddesi ile yapılan ve 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, sanığa yüklenen 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h ve 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 14.10.2021 tarihli ve 2021/35 Esas, 2021/473 Karar sayılı kararı dikkate alınarak, 5271 sayılı Kanun’un 150/3. maddesi uyarınca sanığa zorunlu müdafi atanması ve hüküm duruşmasında müdafiinin hazır bulunması gerektiği, bozmadan sonra sanığa zorunlu müdafii atandığı, hükmün esasını oluşturan kısa kararın açıklandığı 25.01.2022 tarihli son oturuma katılmayan sanık müdafiinin aynı celsede esaslı bir işlem olan Cumhuriyet savcısının mütalaasına karşı beyanlarının alınmadığı anlaşılmakla; 5271 sayılı Kanun'un 188/1 ve 289/1-e-h maddelerine aykırı hareket edilerek sanığın savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı Tebliğname'ye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9450, Karar No: 2021/6944, Tarih: 18.11.2021

**1. Hukuk Dairesi         2021/9450 E.  ,  2021/6944 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 22. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ : ADLİ YARDIM - İTİRAZ

Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin ″adli yardım talebinin reddine″ ilişkin 10.12.2020 tarih ve 2020/7605-10506 sayılı kararına karşı itiraz edilmesi üzerine, 6100 sayılı HMK′nın 337/2. maddesi uyarınca dosya Dairemize gönderilmekle, evrak üzerinden yapılan inceleme sonucunda:

Davacı (takip borçlusu) ...′ın, İcra Hukuk Mahkemesinde açtığı şikayet başvurusunun reddine ilişkin 2013/26-82 sayılı karara karşı yargılamanın iadesi isteğiyle eldeki 2018/436 Esas sayılı davayı açtığı; aşamada ileri sürdüğü adli yardım taleplerinin mahkemesince reddedildiği; istinaf aşamasında ise davacının adli yardım talebinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesince kabul edilerek istinaf incelemesinin yapıldığı; inceleme sonunda verilen karar ve ek karara yönelik olarak davacının bu kez de temyiz isteğinde bulunduğu; ne var ki, Yargıtay 12. Hukuk Dairesince adli yardım talebinin reddine, harç ve yargılama masraflarının yatırılması için işlem yapılmak üzere dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar verildiği, iş bu kararın davacı tarafından itiraza konu edildiği görülmektedir.

Hemen belirtilmelidir ki, Yargıtay 12. Hukuk Dairesince adli yardım talebinin reddine karar verilmiş ise de, davacının adli yardım talebinin istinaf aşamasında ... Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesince kabul edilmiş olması nedeniyle adli yardımın 6100 sayılı HMK′nın 335/3. maddesi uyarınca hükmün kesinleşmesine kadar devam edeceği açıktır.

Hâl böyle olunca, adli yardım talebinin reddine ilişkin Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin 10.12.2020 tarih ve 2020/7605-10506 sayılı kararına karşı davacı tarafından yapılan itirazın yerinde olduğu görülmekle, ADLİ YARDIM TALEBİNİN KABULÜNE; dosyanın ilgisi bakımından anılan Daire Başkanlığına gönderilmesine, 18/11/2021 tarihinde kesin olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3516, Karar No: 2014/439, Tarih: 16.01.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/3516 E.  ,  2014/439 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Silivri 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/11/2012

NUMARASI : 2011/102-2012/642

Davacı Türk Telekomünikasyon A.Ş. vekili Avukat H..D.. tarafından, davalılar K.. M.. vd. aleyhine 07/02/2011 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 08/11/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Dava maddi tazminat talebine ilişkindir. Yerel mahkemece davanın reddine karar verilmiş; karar davacı tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, davalı idarenin yol kenarına bariyer kazığı çakma çalışması esnasında telefon kablolarına zarar verildiğini ileri sürerek meydana gelen zarardan belediyenin ve diğer davalı yüklenici şirketin sorumlu olduğu iddiasıyla bu davayı açmıştır.

Bir kamu kurumunun yasalar uyarınca yapılmış olan tesislere bakım ve o tesisleri kullanım yükümlülüğü yasalardan doğan kamusal bir görevdir. O halde anılan nitelikteki bir kamu tesisinin gerek yapılması, gerekse kullanılması veya muhafazasındaki kusurdan doğan zararlar, idari karar ve eylemlerden doğan zararlar niteliğinde bulunduğundan onların ödetilmesi istekleri 11/02/1959 günlü ve 17/15 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararının II. bendi hükmünce tam yargı davasının konusunu oluştururlar. Bu davaların ise 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 2. maddesi hükmünce idari yargı yerinde görülmesi gerekir.

Temyize konu olan davada, davalı K.. M..'nün sorumluluğunun esası hizmet kusuruna dayanmaktadır. Bu durumda davalı K.. M.. yönünden dava dilekçesinin yargı yolu bakımından reddedilmemiş olması doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) no'lu bentte gösterilen nedenle BOZULMASINA, (1) no'lu bentte gösterilen nedenlerle öteki temyiz itirazlarının reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 16/01/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2717, Karar No: 2013/3364, Tarih: 26.03.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2013/2717 E.  ,  2013/3364 K.**

**"İçtihat Metni"**

Karşılıksız çek keşide etmek eyleminden kabahatli ... Emlak Gıda Tekstil Turizm İletişim Otomotiv Oto Kiralama Mücevherat Dayanıklı Tüketim Malları Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi hakkında çek düzenleme ve çek hesabı yasağı uygulanmasına dair Adana 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 14.03.2012 tarihli ve 2011/2327 Esas, 2012/987 sayılı Kararının;

Sanık Yeliz Türgüt hakkında Adana Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 19.12.2011 tarihli iddianamede, karşılıksız çek keşide etmek suçundan 5941 sayılı Kanunun 5/1-4. maddesi gereğince sanığın cezalandırılması talep edildiği halde, iddianamede gösterilen sanık hakkında hüküm kurulmamış olmasının, mahallinde zamanaşımı süresi içerisinde mahkemesince verilecek bir kararla giderilebilecek bir eksiklik olduğu düşünülerek yapılan incelemede,

Dosya kapsamına göre; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 225/1. maddesi gereğince, hükmün ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve fail hakkında verilebileceği cihetle, çek hesabı sahibi tüzel kişi hakkında iddianamede bir talep olmaması karşısında, tüzel kişi hakkında mahkemece re'sen idarî yaptırım kararı verilemeyeceği, zira 5941 sayılı Çek Kanununun 5. maddesinin 4. fıkrasında yer alan "Karşılıksız çek düzenleyen, adına karşılıksız çek düzenlenen ve ileri düzenleme tarihli çek üzerinde yazılı tarihe göre kanunî ibraz süresi içinde ibrazında, karşılığını ilgili banka hesabında bulundurmayan gerçek ve tüzel kişi hakkında, soruşturma evresinde Cumhuriyet Savcısının talebi üzerine, sulh ceza hâkimi tarafından, kovuşturma evresinde re'sen mahkeme tarafından, karşılıksız çıkan her bir çekle ilgili olarak, çek düzenleme ve çek hesabı açma yasağı kararı verilir" hükmünün 6273 sayılı Kanunla yürürlükten kaldırıldığı gözetilmeden yazılı şekilde tüzel kişi hakkında yaptırım kararı verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 18.01.2013 gün ve 94660652-105-01-9589-2012/1020/4806 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize ihbar ve dava evrakı tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK.nın 225/1. maddesinde yer alan "hüküm, ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve faili hakkında verilir” şeklindeki kanuni düzenlemeye aykırı olarak iddianamede dava açılmayan kabahatli ... Emlak Gıda Tekstil Turizm İletişim Otomotiv Oto Kiralama Mücevherat Dayanıklı Tüketim Malları Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi'nin çek düzenleme ve çek hesabı açmaktan yasaklanmasına karar verilmesi,

5271 sayılı CMK.nın 225/1. maddesinde yer alan "hüküm, ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve faili hakkında verilir” şeklindeki kanuni düzenlemeye aykırı olarak iddianamede dava açılmayan kabahatli ... Emlak Gıda Tekstil Turizm İletişim Otomotiv Oto Kiralama Mücevherat Dayanıklı Tüketim Malları Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi'nin çek düzenleme ve çek hesabı açmaktan yasaklanmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, bu itibarla kanun yararına bozma istemine dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarname içeriğinin yerinde olduğu görülmekle, Adana 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 14.03.2012 tarihli ve 2011/2327 Esas, 2012/987 sayılı Kararının CMK.nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı kanun maddesinin 4. fıkrasının (d) bendinin verdiği yetkiye dayanılarak; Çek hesabı sahibi tüzel kişi ... Emlak Gıda Tekstil Turizm İletişim Otomotiv Oto Kiralama Mücevherat Dayanıklı Tüketim Malları Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi'nin çek düzenleme ve çek hesabı açmaktan yasaklanmasına ilişkin 14.03.2012 tarihli ve 2011/2327 Esas, 2012/987 sayılı Kararın KALDIRILMASINA ve dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/645, Karar No: 2015/4879, Tarih: 14.10.2015

**1. Ceza Dairesi         2015/645 E.  ,  2015/4879 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2014/39069

MAHKEMESİ : Silivri Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 11/12/2013, 2013/158 (E) ve 2013/196 (K)

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ..'in mağdur ..'a yönelik öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ve duruşmalı incelmede eksik incelemeye, eksik araştırmaya, savunma hakkının kısıtlandığına, suç niteliğine, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 14/10/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.

14/10/2015 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ..'nin huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık .. müdafii Avukat ..'ın yokluğunda 15/10/2015 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.