muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/10903, Karar No: 2016/1247, Tarih: 04.02.2016

**19. Ceza Dairesi         2015/10903 E.  ,  2016/1247 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın seyyar tezgahında ele geçen 11 adet kitabın sahte bandrollü olduğu sabit ise de, sanığın aşamalarda kendisinde ele geçen orjinal ve korsan baskı kitapları 2. el olarak alıp sattığını, bandrollü olanların üzerindeki bandrollerin sahte olup olmadığını bilmediğini beyan etmesi ve kendisinde ele geçen 693 adet kitaptan bir kısmının orjinal basım ve bandrollü, bir kısmının üzerindeki bandrollerin ise başka eserlere ait bandrolleri taşıyor olması karşısında; sanığın amacının 2. el ve korsan kitap satışına yönelik olduğunun kabulü ile, suça konu 11 adet korsan baskı kitap üzerindeki bandrollerin sahte olduğunu bildiğine veya bilebilecek durumda olduğuna dair savunmasının aksine delil bulunmadığı, bu haliyle sanığın eyleminin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına konu olayla birlikte değerlendirildiğinde 5846 sayılı Kanun'un 71/1 ve 81/13. maddelerine uyacağı gözetilmeden ayrıca yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 04/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12554, Karar No: 2025/5364, Tarih: 20.03.2025

**4. Ceza Dairesi         2022/12554 E.  ,  2025/5364 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/1321 E. 2021/481 K.

SUÇ : Cumhurbaşkanına hakaret

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; eksik inceleme ile karar verildiğine, kararın hukuka ve Kanun'a aykırı olduğuna yöneliktir.

III. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.10.2008 tarihli ve 170-220 sayılı kararında da belirtildiği üzere; hakaret fiilinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin şeref, haysiyet ve namusu, toplum içindeki itibarı, diğer fertler nezdindeki saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleştirilmesi gerekmektedir. Somut bir fiil ya da olgu isnat etme veya sövme şeklindeki seçimlik hareketlerden biri ile gerçekleştirilen eylem, bireyin onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte ise hakaret suçu oluşacaktır.

Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kişilere yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövme fiilini oluşturması gerekmektedir.

İnsanın serbestçe haber, bilgi ve başkalarının fikirlerine ulaşabilmesi, edindiği düşünce ve kanaatlerden dolayı kınanamaması ve bunları tek başına veya başkalarıyla birlikte çeşitli yollarla serbestçe ifade edebilmesi, savunabilmesi ve yayabilmesi olarak kabul edilen, ifade özgürlüğü demokratik toplumun temelini oluşturan ana unsurlardan ve toplumun ilerlemesi ve bireyin gelişmesi için gerekli temel şartlardan birini oluşturmaktadır.

Anayasa'nın 26. maddesinde, "Herkes, düşünce ve kanaatlerini söz, yazı, resim veya başka yollarla tek başına veya toplu olarak açıklama ve yayma hakkına sahiptir.” hükmüne yer verilmiştir. Bunun yanında, bu hak, birçok uluslararası belgeye ve mahkeme kararına da konu olmuştur.

Anayasa'nın 26. maddesinde, "Herkes, düşünce ve kanaatlerini söz, yazı, resim veya başka yollarla tek başına veya toplu olarak açıklama ve yayma hakkına sahiptir.” hükmüne yer verilmiştir. Bunun yanında, bu hak, birçok uluslararası belgeye ve mahkeme kararına da konu olmuştur.

Türkiye'nin de yargılama yetkisini kabul ettiği AİHM, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (Sözleşme) 10. maddesinin 2. paragrafı saklı tutulmak üzere, ifade özgürlüğünün sadece toplum tarafından kabul gören veya zararsız veya ilgisiz kabul edilen "bilgi" ve "fikirler" için değil, incitici, şoke edici ya da endişelendirici bilgi ve düşünceler için de geçerli olduğunu pek çok kararında yinelemiştir. AİHM'e göre ifade özgürlüğü, yokluğu halinde "demokratik bir toplum"dan söz edemeyeceğimiz çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin bir gereğidir.

Bununla birlikte, ifade özgürlüğü de mutlak ve sınırsız değildir. Bu hak kullanılırken bireylerin hak ve özgürlüklerini ihlal edecek tutum ve davranışlardan kaçınılması hem ulusal hem de uluslar arası mevzuatlarda yer almaktadır.

Nitekim Anayasa'nın 26. maddesinde koruma altına alınan ifade özgürüğü, aynı maddenin 2. fıkrasında belirtilen sebeplerle sınırlandırılabilir. Dolayısıyla anılan madde ile Anayasanın 13. maddesine göre, ifade özgürlüğüne yönelik sınırlamalar ancak kanunla yapılabilir ve demokratik toplum düzeninin gereklerine ve ölçülülük ilkesine aykırı olamayacağı gibi hak ve özgürlüklerin özlerine de dokunamaz.

Siyasetçilere yönelik eleştirilerin izin verilen sınırlarının özel kişilere nazaran daha geniş olduğu gerek iç hukukumuzda gerekse uluslararası mahkeme kararlarında yerleşmiş bir ilkedir. Bu ilkenin gerekçesi, siyasetçilerin, özel kişilerden farklı olarak, gazetecilerin ve halkın yakın denetimine açık olan, kamuoyuna mal olmuş kişi haline gelmeyi bilerek tercih etmeleridir.

Açıklamalar ışığında, somut olayda; sanığın eylemlerinin, muhatabın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, suça konu paylaşımların siyasi ve ağır eleştiri niteliğinde olduğu dolayısıyla hakaret suçunun unsurları itibarıyla oluşmadığı düşünülmeden, sanığın beraati yerine istinaf başvurusunun esastan reddi kararı verilmesi,

Nedeniyle karar hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Alanya 7. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,20.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24775, Karar No: 2013/22976, Tarih: 03.06.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/24775 E.  ,  2013/22976 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nin 42/1. maddesinde yer alan "süresi içinde usul işlemi yapılsaydı, esasa hangi mahkeme hükmedecekse, eski hâle getirme dilekçesi hakkında da o mahkeme karar verir" şeklindeki hüküm karşısında sanık müdafiinin temyiz süresine ilişkin eski hale getirme talebi konusunda karar verme yetkisi Yargıtay'a ait olup yerel mahkemenin bu konuda verdiği 05/07/2011 ve 08/07/2011 tarihli ek kararları hukukî değerden yoksun bulunduğu kabul edilerek yapılan incelemede:

Sanığın hazırlık aşamasındaki ifadesinde “... Mah.Kasap Ahmet Sok. No: 70 ve ... Mah. ... Bulvarı No:42/2” adresini bildirmesine karşın iddianamede sanığın bildirdiği adresler dışında “... Mah.Kasap ... Sok. No.34” adresinin yazıldığı, sanık hakkında zorla getirme kararında sanığın No:34 değil 134 adresinde ikamet ettiği belirtildiği halde sanığın ... Mah. ... Sok. No:34 adresine Tebligat Kanunu'nun 35.maddesine tebligat yapılarak kararın kesinleştirildiği, sanığın bildirdiği adresler dışına yapılan tebligat usulsüz olduğundan sanık müdafiinin eski hale getirme talebi kabul edilerek yapılan incelemede:

Sanığın tekerrüre esas sabıka kaydı olmasına rağmen 5237 sayılı TCK'nin 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Mağdur hakkında Özel ... Hastanesince düzenlenen 21/01/2009 tarihli adli raporda geçici raporda “sağda mandibula üzerinde 8 cmlik yüzeysel kesi, yüzde yüzeysel kesi olduğu, yaraların kesici aletle oluştuğu, yüzde sabit ize neden olabileceği ” olduğu belirtilmesi karşısında, mağdurun yüzündeki yaraların yüzde sabit ize neden olup olmadığı hususunda olay tarihinden 6 ay sonra yeniden rapor aldırılarak rapor sonucuna göre görev hususu da değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi gözetilmek suretiyle istem gibi BOZULMASINA, 03/06/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12150, Karar No: 2012/13712, Tarih: 18.10.2012

**6. Hukuk Dairesi         2012/12150 E.  ,  2012/13712 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tahliye-Tazminat

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye-tazminat davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, açıktan açığa fena kullanma nedeniyle akde aykırılıktan tahliye ve 2.200 TL hasar bedelinin tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulü ile açıktan açığa fena kullanma nedeniyle kiralananın tahliyesine, 2.200 TL hasar bedelinin davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına göre davalının tahliyeye ilişkin hükme yönelik temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalının hasar bedelinin tahsiline ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince:

Davacı, dava dilekçesinde, kiralananda meydana gelen 2.200 TL hasar bedelinin tahsili istenmiş ise de, kiracının kiralananı iade borcu kira sözleşmesi sona erdikten sonra doğacaktır. Henüz geri verme borcu doğmadan, kira ilişkisi devam ederken, kiralanan boşaltılıp teslim edilmeden, hasar bedelinin (eski hale getirme bedeli) istenemeyeceği gözetilmeden, tazminat isteminin kabulüne karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ;Yukarıda 1 nolu bentte yazılı nedenlerle tahliyeye ilişkin hükmün ONANMASINA, 2 nolu bentte yazılı nedenlerle tazminata ilişkin hükmün BOZULMASINA ve onanan kısım için aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenden alınmasına 18.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/19705, Karar No: 2013/3952, Tarih: 05.03.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/19705 E.  ,  2013/3952 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni Kötüye Kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması,malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında,zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Somut olayda; Dünyalar Kum Ocağında yaklaşık 1,5 yıldır kepçe operatörü olarak çalışan sanık ...'nun işi nedeniyle kendisine tevdii edilmiş ... kepçesinin yakıt tankından ... yerinin izni ve haberi olmaksızın yaklaşık 3 aydır sürekli her gece aynı amaç doğrultusunda ... alıp bu mazotu bidonlara doldurup bidonları 54 RD 135 plaka sayılı motorsikleti ile bazı geceler İlçemiz ... Köyü yakınlarında bulunan Kum ocağına yaklaşık 1,5 Km uzaklıktaki kayalık noktaya bıraktığı, bazı geceler ise buradaki bidonları ve çaldığı yeni ... dolu bidonları İstanbul Karayolu üzerinde bulunan benzin istasyonları yakınlarında kamyonculara satarak menfaat temin ettiği şeklinde gerçekleşen eylemde, güveni kötüye kullanma suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 05.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17002, Karar No: 2014/3546, Tarih: 26.02.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/17002 E.  ,  2014/3546 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

Eczane Mesul müdürü olan sanığın yeşil kartlı... isimli hastaya reçete ile verilen "glivec" isimli ilacın bedellerini almak için İstanbul İl Sağlık Müdürlüğün'e ibraz ettiği belgeler içinde bulunan "glivec" isimli "kronik myeloid lösemi" tedavisinde kullanılan bedeli yüksek bir ilaca, ilişkin iki adet fiyat küpürünün sahte olduğu tespit edildiği, belirtilen olayda;

Eczane Mesul müdürü olan sanığın yeşil kartlı... isimli hastaya reçete ile verilen "glivec" isimli ilacın bedellerini almak için İstanbul İl Sağlık Müdürlüğün'e ibraz ettiği belgeler içinde bulunan "glivec" isimli "kronik myeloid lösemi" tedavisinde kullanılan bedeli yüksek bir ilaca, ilişkin iki adet fiyat küpürünün sahte olduğu tespit edildiği, belirtilen olayda;

Sanığın aşamalarda suçu işlemediğini belirtmiş olması, sanığa ait eczaneden bu ilacı alan ...'nın "myeloid lösemi" hastası olduğu ve tanık olarak alınan beyanında reçetede belirtilen tarihlerde ... Ecszanesinden bu ilaçları alıp kullandığını belirtmesi, sanığın 2005 yılında sözkonusu Eczane için belirtilen ilaçtan satın aldığına dair ecza deposu faturalarının bulunması, bahse konu ilacı üreten ... İlaç firmasının Ambalaj Kontrol mühendisi olan tanık ...'in firmaca üretilen ilaçların kutu ve etiketlerinde firmaya özgü yazı ve baskı teknikleri ile bir takım gizli kodların bulunduğu, bu gizli güvenlik kodları ve güvenlik işaretlerinin sadece ... firmasının bu bölümünde çalışan kişilerce bilindiği, bu ilacı satan eczane veya ecza depolarının bu ilaç ambalajlarındaki güvenlik kodlarını bilmelerinin mümkün olmadığının belirtilmiş olması karşısında sanığın özel belgede sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarını işlediğine dair kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından beraatına ilişkin kararda bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 26.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5491, Karar No: 2013/10886, Tarih: 09.09.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/5491 E.  ,  2013/10886 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : TCK'nın 289/1-birinci ve ikinci cümle, 50/1-a, 52/2. maddeleri uyarınca mahkûmiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

31/03/2010 tarihinde haczedilerek yediemin olarak sanığa teslim edilen mahcuzların sanığın savunmasında belirttiği gibi başka icra dosyası gereğince haczedilip edilmediği, mahcuzların suç tarihi itibariyle mevcut olup olmadığı, sanığın mallar üzerinde teslim amacı dışında tasarrufta bulunup bulunmadığı, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranması nedeniyle kaybolmasına veya bozulmasına neden olup olmadığının araştırılması ve sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 09.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/181, Karar No: 2024/915, Tarih: 23.01.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/181 E.  ,  2024/915 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1238 Esas, 2023/1992 Karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : Gölbaşı(Adıyaman) 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/66 Esas, 2022/397 Karar

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Mahkeme kararının davalı vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir.

Adli yardım talebi temyiz yoluna başvuru sırasında istendiğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, davalı vekilinin adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

Adli yardım 6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebini içeren dilekçe ile ekindeki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; adli yardım talebinde bulunan davalının ödeme gücünden yoksun olduğuna ilişkin belge sunulmadığından adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme

gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığından, adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bu itibarla;

1. Hükmü veren Mahkeme tarafından 6100 sayılı Kanun’un 337 nci maddesi uyarınca;

a) Adli yardım talebinin reddine dair kararın, talebi reddedilen tarafa “6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 337 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tebliğinden itibaren bir hafta içinde mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edebileceği” şerhini içeren davetiye ile tebliğ edilmesi,

b) Adli yardım talebinde bulunan tarafın, ret kararına karşı itiraz etmesi hâlinde dosyanın itirazı incelemekle görevli Yargıtay 6. Hukuk Dairesine gönderilmek üzere Dairemize gönderilmesi,

2. Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 sayılı Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi uyarınca;

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

2. Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 sayılı Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi uyarınca;

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

b)Temyiz harçlarının tamamlanmaması sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren bir hafta içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra,

Dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

23.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7226, Karar No: 2012/8709, Tarih: 03.04.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/7226 E.  ,  2012/8709 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Dava, kira sözleşmesinden kaynaklanan kiracılığın tespiti isteğine ilişkindir. 9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı ... Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; ... Büyük Genel Kurulunun 9.2.2012 günlü ve 2012/1 sayılı kararı ile ( tarafların sıfatına bakılmaksızın ) hasılat kirası dahil bu tür davalara ilişkin hüküm ve kararların temyizen incelenmesi görevi 1.3.2012 tarihinden itibaren ... 6.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ:Dosyanın görevli ... Yüksek 6.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 03.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.