muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/1834, Karar No: 2022/5827, Tarih: 13.09.2022

Karar, davacı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

İstinaf Mahkemesince iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davalı şirkete 2011 yılında dava dışı ...'in ortaklar dışında 20 yıllığına müdür olarak atandığı, atama kararının 6762 sy TTK 541 maddesinin yürürlükte olduğu dönemde gerçekleştiği, 6103 sayılı TTK'nın Yürürlülüğü ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 25. maddesinde, 6102 sy TTK'nın yürürlüğe girdiği tarihte görevde bulunan limited şirket müdürlerinin görevden alınmaları veya yönetim kurulu üyeliğinin başka bir sebeple boşalması hariç, sürelerinin sonuna kadar görevlerinin devam edeceğinin düzenlendiği, İstanbul Anadolu 6. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2016/320 Esasında açılıp karara bağlanan davada, davalı şirketin 25.04.2012 tarihli genel kurul kararlarının 1 ve 2 nolu maddelerinde alınan ve şirket müdürü ...'e ilişkin hisse devir kararlarının yok hükmünde olduğuna ilişkin kurulan hükmün, kararın istinaf edimesi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi' nin 2017/1056 E - 2018/500 K sayılı ve 18.05.2018 tarihli kararı ile ortadan kaldırıldığı, davalı şirketin 28/03/2018 tarihinde yapılan 2017 yılı genel kurul toplantı tutanağına göre, davacının müdür seçildiğine dair belirlenmiş bir gündem, oylama ve alınmış bir karar bulunmadığı, TTK' nın 623. maddesinin, şirketin yönetim ve temsilinin düzenlendiği, genel kurula çağrı veya gündeme madde konulmasına ilişkin istemlerde uygulanması gereken usulün ise, aynı Yasa'nın 412. maddesinde düzenlendiği, dosya kapsamı ile davacı tarafça, söz konusu yasa maddesinde belirtilen usuli işlemler gerçekleştirilerek dava açıldığına dair delil de bulunmadığından ilk derece mahkemesi hüküm ve gerekçesinde yasa ve usule aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davacının istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK' nın 353/1-b1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 21,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 13/09/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7499, Karar No: 2020/11651, Tarih: 03.11.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/7499 E.  ,  2020/11651 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanığın, suç tarihinde tarihinde geceleyin, müştekinin ertesi gün kurulacak pazar için hazırlayıp bıraktığı tezgâhındaki limonları çalmaya teşebbüs ettiği olayda; Dairemizce de kabul edilen Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 19.12.2017 tarihli 2014/2-445 E. 2017/556 K. sayılı kararında belirtildiği üzere TCK'nun 142. maddesinin birinci fıkrasının (e) bendindeki nitelikli hâlin uygulanabilmesi için hırsızlık suçuna konu eşyanın, âdet veya tahsis ya da kullanımı gereği açıkta bırakılmış olmasının gerekmesi, hırsızlık suçuna konu eşyanın âdet gereği açıkta bırakıldığının kabulü için bu konuda süreklilik kazanmış genel bir alışkanlığın bulunmasının zorunlu olması ve âdetlerin zamana, yere ve bölgeye göre değişebilmesi hususları göz önüne alındığında, suçun işlendiği yörede pazarcılık yapan kişilerin, satışa sunduğu ürünleri geceleyin pazar yerinde, tezgâh üzerinde açıkta bırakmaları yönünde süreklilik kazanmış genel bir alışkanlığın bulunup bulunmadığının, başka bir anlatımla katılanın pazar yerinde açıkta bıraktığı meyvelerin âdet gereği açıkta bırakılan eşyalardan olup olmadığının mahalli bilirkişi dinlenmek, gerektiğinde keşif yapmak suretiyle araştırılıp açıklığa kavuşturulması, sonucuna göre suçun niteliği belirlenerek TCK’nın 141. maddesi kapsamında kalıp kalmadığının değerlendirilmesi gerekirken, bu konuda herhangi bir araştırma yapılmadan eksik kovuşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Kabule göre de;

Sanığın, müştekiye ait iki kasa limonun suç tarihindeki değerleri tespit edilmek suretiyle sonucuna göre sanık hakkında TCK'nın 145. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA,03.11.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/32744, Karar No: 2022/21385, Tarih: 01.11.2022

**4. Ceza Dairesi         2021/32744 E.  ,  2022/21385 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, kasten yaralama

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü.

A.) Sanık ... ve katılan sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına karşı yalnızca itiraz yolu açık olup, yapılan başvurunun bu doğrultuda itiraz mercii tarafından değerlendirildiği,

Anlaşıldığından, katılan sanık ...’in temyiz istemi hakkında KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA,

B.) Sanıklar ... ve ... hakkında hakaret suçundan verilen ceza verilmesine yer olmadığına dair hükümlerin temyiz incelmesinde ise;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Eylemlere ve yükletilen suça yönelik, katılan sanık ...’in temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 01/11/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/856, Karar No: 2023/7561, Tarih: 06.06.2023

**4. Hukuk Dairesi         2022/856 E.  ,  2023/7561 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2021/1011 Değişik İş, 2021/1011 Karar

SAYISI : 2021/İHK-43306

HÜKÜM/KARAR : Davanın Kabulü/ İtirazın Kabulü ile Başvurunun Usulden Reddi

SAYISI : 2021/71012K

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda, Uyuşmazlık Hakem Heyetince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karara davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyetince itirazın kabulüne ve davanın usulden reddine karar verilmiştir.

... kararı, davacı vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 16.04.2020 tarihinde plakası ve sürücüsü tespit edilemeyen bir aracın yaya konumundaki davacı müvekkiline çarpması sonucunda davacının bedensel zarara uğradığını, Güvence Hesabına yapılan başvurudan sonuç alamadıklarını kısmi olarak açtıkları davada fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik sürekli iş göremezlik tazminatı için 6.800,00 TL, geçici iş göremezlik tazminatı için 100,00 TL, geçici bakıcı gideri tazminatı için 100,00 TL ve 3.000,00 TL tedavi giderinin faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir. Yargılama sırasında dava değerini 46.113,00 TL sürekli iş göremezlik, 12.624,00 TL geçici iş göremezlik ve 5.886,00 TL geçici bakıcı gideri olarak artırmıştır.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; tescili zorunlu olmayan araçlar yönünden Güvence Hesabının sorumlu olmadığını, hesaplamanın TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1,8 teknik faiz esasına göre yapılması gerektiğini, başvuran tarafından sunulan maluliyet raporunun yönetmeliğe uygun olmadığını, geçici iş göremezlik ve geçici bakıcı gideri zararından ve rapor ücretinden sorumlu olmadıklarını, uzlaşma hususunun araştırılması gerektiğini, vekalet ücretinin nispi ücretin 1/5'i oranında hükmedilebileceğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. ... KARARI

...'nin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile " ..plakası tespit edilemeyen aracın kazadaki %100 kusuru, davacının sunduğu raporda kazadan kaynaklı maluliyet oranının %5 sürekli işgöremezlik , 180 gün geçici iş göremezlik ve 60 gün bakıcı ihtiyacı olarak tespit edildiği ve bu raporun karara esas alındığı; TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant tekniğiyle tazminatın hesaplandığı aktüer raporunun benimsendiği" gerekçesiyle, başvurunun kabulü ile 46.113,00 TL sürekli iş göremezlik, 12.624,00 TL geçici iş göremezlik, 5.886,00 TL geçici bakıcı gideri ve 3.000,00 TL tedavi gideri olmak üzere toplam 67.623,00 TL'nin 12.04.2021 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili itiraz başvurusunda bulunmuştur.

B. İtiraz Sebepleri

Davalı vekili itiraz dilekçesinde; başvuran tarafından sunulan maluliyet raporunun yönetmeliğe uygun olmadığını, iyileşme süresi tamamlanmadan rapor verildiğini, hesaplamanın TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1,8 teknik faize göre yapılması gerektiğini, kusur oranlarının bilirkişi tarafından tespit edilmesi gerektiğini, geçici iş göremezlik zararından ve bakıcı giderinden sorumlu olmadıklarını, zamanaşımından davanın reddi gerektiğini, tescili zorunlu olmayan araçlar yönünden Güvence Hesabının sorumlu olmadığını, davacı lehine tam vekalet ücretine hükmedilmesinin hatalı olduğunu belirterek kararın kaldırılmasını ve davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "... başvuruda sunulu maluliyet raporunun tanziminde beyin ve sinir cerrahisi uzmanının yer almadığı ve 1 yıllık iyileşme süresi dolmadan alınan rapora göre karar verilemeyeceği" gerekçesi ile Uyuşamazlık Hakem Heyeti kararına karşı davalı vekilinin itirazlarının kabulü ile kararın kaldırılmasına, yeniden hüküm tesisi ile başvurunun usulden reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçinde; başvuruda sunulu raporun uzman heyet tarafından kaza tarihinde yürürlükte olan yönetmeliğe göre hazırlandığını, karara esas alınması gerektiğini belirterek ... kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davalının sorumluluğunu temin ettiği meçhul aracın karıştığı trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacı yayanın sürekli iş göremezlik, geçici iş göremezlik, geçici bakıcı gideri ve tedavi gideri tazminatı talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 54 üncü maddesi, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90, 91 ve 97 nci maddeleri, 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 14 ve 30 uncu maddeler, Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

Somut olayda; kaza neticesinde davacının maruz kaldığı yaralanmaya ilişkin olarak İstanbul Medeniyet Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Ana Bilim Dalı Başkanlığı tarafından düzenlenen 05.03.2021 tarihli rapor kaza tarihinde yürürlükte olan Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre tanzim edilmiş, davacının kazadan kaynaklı oluşan subaraknoid kanama nedeniyle Sinir Sistemi-Epilepsi (nöbeti olmayan ancak nöbet geçirme riski olan) maluliyeti oranının %5 olduğu tespit edilmiştir.

... tarafından rapora itibar edilerek davanın kabulüne karar verilmiş, davalı vekilinin itirazı üzerine İtiraz Hakem Heyetince; Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik ve ekindeki cetvellere göre geçici fonksiyon kaybına neden olan ruhsal hastalıklarda iyileşme süresinin 1 yıl olduğu, bu sürenin beklenmeden kazadan 10 ay 21 gün sonra rapor düzenlendiği, heyette beyin ve sinir cerrahi uzmanının olmadığı, bu sebeple raporun karara esas alınamayacağı, ayrıca yeni rapor alınması tamamlanabilir dava şartı olsa da Covid 19 şartları sebebiyle bunun şu aşamada davayı uzatacağı, 2 ay içinde karar verilemeyeceği, bu sebeple davalı vekilinin itirazının kabulü ile davanın usulden reddine karar verilmiştir.Ancak varılan sonuç doğru olmamış, eksik inceleme ile hüküm tesis edilmiştir.

Kaza tarihinde yürürlükte olan Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik ve ekindeki cetvellere göre davacının kazadan kaynaklı epilepsi arazı,Sinir Sistemi Hastalıkları başlığı altında yer almış olmakla beraber, bu kısımda maluliyet tespiti için 1 yıl iyileşme bekleme süresi düzenlenmemiştir. Bu sebeple ...'nin iyileşme süresi olan 1 yılın beklenmesi gerektiği değerlendirmesi hatalıdır. Ne var ki başvuruda sunulu raporda davacının kazadan kaynaklı maluliyeti subaraknoid kanama nedeniyle Sinir Sistemi-Epilepsi (nöbeti olmayan ancak nöbet geçirme riski olan) arazının tespitinde, heyette nöroloji uzmanı doktor bilirkişinin olmadığı görülmüştür.Bu yönüyle rapor eksiktir.

Bu durumda 5684 sayılı Sigortacılık Kanununun 30/23 maddesinde kanunda hüküm bulunmayan hallerde HUMK hükümlerinin sigortacılıktaki tahkim hakkında da kıyasen uygulanacağı, HMK'nın 431 inci maddesinde hakem heyetinin bilirkişi seçimine karar verebileceği düzenlenmiş olduğuna göre İtiraz Hakem Heyetince, davacının tüm tedavi evraklarının dosyaya temini sağlanmak (eksiklikler tamamlanarak) ve bizzat muayenesi yapılmak üzere kaza tarihinde yürürlükte olan Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik ve ekindeki cetvellere uygun şekilde maluliyet oranının belirlenmesi için (nöroloji uzmanı doktorun yer aldığı heyetten) en yakın üniversitenin adli tıp anabilim dalı başkanlığından rapor alınarak varılacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Değerlendirme bölümünde açıklanan sebeplerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan ... kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde davacıya iadesine,

Dosyanın, mahkemeye gönderilmesine,06.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11948, Karar No: 2013/6090, Tarih: 13.03.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/11948 E.  ,  2013/6090 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet.

Tebliğname Düşünce : Onama

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,

Sanığın olay günü sevk ve idaresindeki bir farı çalışmayan traktörle gece saatlerinde meskun mahalde iki yönlü aydınlatması olan hafif eğimli ve virajlı yolda karşı yönden gelen öleni görmesine ve sağ tarafta 3.80 metrelik banket bulunduğu halde gerekli tedbiri almaması nedeniyle motosikletli ölene çarparak ölümüne neden olduğu olayda sanığın tam kusurlu bulunmayışı, dosyaya olumsuz bir kişiliğinin yansımamış olması ve suçun işlenmesindeki özellikler de dikkate alındığında TCK'nın 50. maddesinin dosya kapsamıyla örtüşmeyecek şekilde uygulanmamasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 13.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6672, Karar No: 2017/1889, Tarih: 27.03.2017

**16. Hukuk Dairesi         2016/6672 E.  ,  2017/1889 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kullanım kadastrosu sırasında ... Köyü çalışma alanında bulunan 994 parsel sayılı 619,25 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kadastro tutanağının beyanlar hanesine, 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkarıldığı yazılarak kayalık, çalılık vasfıyla Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı ..., taşınmazın kendi fiili kullanımında bulunduğu iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine, çekişmeli 994 parselin tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz edenden alınmasına, 27.03.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/12638, Karar No: 2023/3259, Tarih: 15.05.2023

**8. Ceza Dairesi         2020/12638 E.  ,  2023/3259 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakkı olmayan yere tecavüz etme, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bulancak Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 29.01.2015 tarihli iddianamesi ile sanıklar hakkında hakkı olmayan yere tecavüz etme ve mala zarar verme suçlarından cezalandırılmaları istemiyle dava açılmıştır.

2. Bulancak 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.09.2015 tarihli kararı ile sanıkların hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan 5 ay hapis cezası ile 80,00 TL adli para cezası ile ve mala zarar verme suçundan 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıkların temyiz istemi, verilen cezanın haksız olduğuna, zarar vermediklerine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Dava konusu olay, sanıkların katılanın demir kapısı ve kazık ve telleri yerinden sökerek zarar verdikleri, katılana ait araziyi yol olarak kullanarak tecavüz ettikleri iddiasına ilişkindir.

2. 09.05.2014 tarihli olay yeri tutanağında, katılan ...'e ait demir kapının yerinden söküldüğü ve 24 adet tahta kazık ve buna bağlı tellerin de yerlerinden çıkarılmak suretiyle mala zarar verildiği tespit edilmiştir.

3. Soruşturma aşamasında ve mahkemece alınan keşif sonrası alınan bilirkişi raporlarında, sanıkların katılana ait 118 ada 19 parsel sayılı taşınmaza tecavüz ettikleri belirtilmiştir.

4. Sanıklar tevil yollu suçlamayı kabul etmişlerdir.

IV. GEREKÇE

A.Tebliğnameye Yönelik

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 151 inci maddesi birinci fıkrası kapsamındaki mala zarar verme suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı anlaşıldığından tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

B.Sanıklar Hakkında Hakkı Olmayan Yere Tecavüz Suçundan Kurulan Hükümlere Yönelik

Suçun temadi etmiş olması nedeniyle, suç tarihinin hukuki kesintinin gerçekleştiği iddianame tarihi olan 06.05.2015 tarihi olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmemiştir.

1. Sanıkların verilen cezanın haksız olduğuna ilişkin temyiz isteği yönünden; sanıklar hakkında kurulan hükümlerde, iddianame anlatımı, sanıkların savunmaları, katılanın beyanı, bilirkişi raporu, tutanak ve tüm dosya kapsamına göre, sanıkların katılana ait araziyi yol olarak kullanarak tecavüz ettikleri anlaşıldığından sanıkların savunmasında kadastroda yol olarak geçmeyen katılana ait araziyi kullandıklarını beyan ettikleri anlaşıldığından temyiz istemleri yerinde görülmemiş hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıkların yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

C.Sanıklar Hakkında Mala Zarar Verme Suçundan Kurulan Hükümlere Yönelik

Sanıklar hakkında kurulan hüküm, 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un (6763 sayılı Kanun) 34 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 253 üncü maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve 5237 sayılı Kanun'un 151 inci maddesi birinci fıkrası kapsamındaki mala zarar verme suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı nazara alınarak uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A.Sanıklar Hakkında Hakkı Olmayan Yere Tecavüz Suçundan Kurulan Hükümlere Yönelik

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle Bulancak 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.09.2015 tarihli kararında sanıklar tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanıkların temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Sanıklar Hakkında Mala Zarar Verme Suçundan Kurulan Hükümlere Yönelik

Gerekçe bölümünün (C) bendinde açıklanan nedenlerle Bulancak 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.09.2015 tarihli karara yönelik sanıkların temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.05.2023 tarihinde karar verildi.