muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/9627, Karar No: 2018/2382, Tarih: 04.04.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/9627 E.  ,  2018/2382 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 05/05/2016 tarih ve 2012/461-2016/350 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin "..." markası altında ... enerji sistemi üretip satarak montaj ve servis hizmeti verdiğini, davalıların da "43.." isimli işyerinde ... enerjisi sektöründe faaliyet gösterdiğini, davalıların müvekkili şirketin üretimi olup da önceki müşterilerinden edindikleri, ömrünü tamamlamış, hurdaya çıkarılan paslı ve eski sıcak su depolarını dükkanlarında müşterilerine göstererek müvekkili şirketin ürünlerini kötülediklerini, müşterilerine ... markasının kalitesiz olduğu yönünde söylemlerde bulunduklarını, müvekkilinin ticari itibarının zedelendiğini ileri sürerek, davalıların haksız rekabet yaratan eylemlerinin tespiti ve önlenmesini, davacı markasını kötülemek için davalıların ellerinde bulundurduğu emtiaya el konulmasını, 5.000 TL maddi, 5.000 TL manevi tazminata hükmedilmesini, kesinleşen ilamın gazetede ilanını talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, müvekkillerinden ...'ın ... Isı isimli firmayla ilgisi bulunmadığı, diğer müvekkilinin de davacı ürünlerini kötülemediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya ve tüm dosya kapsamına göre; davalıların ... enerjisiyle ilgili haksız rekabete yol açacak düzeyde davacının ... enerji sistemini kötüleyici bilgi sahibi olmadıkları, davacı tanıkları beyanlarında davalının küflü bir ... enerjisi deposu gösterdiğini beyan etmiş ise de bu hususta ikna olmadıkları ve davacının .... marka ... enerjisini başkalarına da tavsiye ettiklerini beyan ettikleri, davalı tanıklarının da davalının davacının ... enerji sistemini kötülediğini duymadıklarını beyan ettiği, TTK 57/1 maddesi gereğince ticari işleri yanlış, yanıltıcı, lüzümsuz yere incitici beyanlarla kötülemek hüsnüniyet kaidelerine aykırı hareket etmenin şartlarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, haksız rekabetin tespiti, önlenmesi ve maddi-manevi tazminat istemine ilişkindir. 6762 sayılı TTK 57/1. maddesi uyarınca, başkalarını veya onların emtiasını, iş mahsullerini, faaliyetlerini yahut ticari işlerini yanlış, yanıltıcı veya lüzumsuz yere incitici beyanlarla kötülemek haksız rekabet oluşturur. Üçüncü kişilerin bu kötülemeden etkilenip etkilenmemesinden ziyade önemli olan söz konusu eylemlerde bulunularak haksız rekabetin yaratılmış olmasıdır. Davacı tanıklarından ... mahkeme huzurundaki beyanında davalının dükkanında bulunan küflü bir depoyu göstererek "sizin taktırdığınız.... enerjisinin akıbeti bu, sağlıklı değil" diyerek kötülediğini, yine davacı tanığı ... beyanında davalının dükkanında kendilerine ... markalı küflü bir depo gösterilerek "... ... enerjisinin sağlıksız ve kalitesiz olduğunu söyleyerek kötülendiğini, ancak üründen memnun olduğu için başkalarına da tavsiye ettiğini" belirttiğine göre, artık davalının söz konusu eylemlerinin TTK 57/1. maddesi anlamında haksız rekabet yarattığının kabulü gerektiği halde, aksine düşünce ile davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 04/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9975, Karar No: 2013/47090, Tarih: 18.12.2013

**3. Ceza Dairesi         2013/9975 E.  ,  2013/47090 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanıkların mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık ..., ... ve ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükümlere ilişkin yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanıklar hakkında tayin olunan cezaların, karar tarihindeki miktar ve türü itibariyle, hükmün; 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanunun 3-b maddesi ile değişik 1412 sayılı CMUK'un 305/1. maddesi gereğince temyizi mümkün olmadığından, sanığın temyiz isteğinin aynı kanunun 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2) Sanık ... hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan kurulan hükme ilişkin yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a) Sanığın tüm aşamalarda üzerine atılı suçu kabul etmemesi, katılan ...'ın ayakkabı ile burnuna vuran kişinin kim olduğunu belirtmemesi, 18/09/2008 ve 24/09/2008 tarihli yüzleştirme tutanaklarında katılanın burnunun yaralanmasına sebep olan kişinin sanık ... olduğuna ilişkin herhangi bir teşhisin bulunmaması, dosya kapsamında dinlenen tanıkların da bu yönde bir beyanının olmaması ve yaralanmanın sanık ... tarafından gerçekleştirildiği hususunda dosyada herhangi bir delil bulunmaması karşısında, sanık hakkında yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

b) Kabule göre de; sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan verilen 1 yıl 15 ... hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nin 50/1-a. maddesi gereğince "315 ... karşılığı adli para cezasına" çevrilmesi suretiyle eksik ceza tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 18/12/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/36129, Karar No: 2023/5686, Tarih: 05.07.2023

**11. Ceza Dairesi         2021/36129 E.  ,  2023/5686 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/438 E., 2020/759 K.

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Denizli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.11.2013 tarihli ve 2012/294 Esas, 2013/598 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 155 inci maddesinin ikinci fıkrası, 43 üncü maddenin birinci fıkrası, 62 nci, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 7.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2.Denizli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.11.2013 tarihli ve 2012/294 Esas, 2013/598 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 16.04.2019 tarihli ve 2017/8399 Esas, 2019/3830 Karar sayılı kararı ile :"... yargılama sırasında alınan bilirkişi raporunda sanığın katılan işyerinde çalıştığı dönemde yaptığı iptal işlemleri ve tutarının belirlendiği ancak söz konusu iptal işlemlerinin bedellerinin mal edinip edinmediğinin belirlenmediğinin anlaşılması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer olmayacak şekilde belirlenmesi açısından yeniden katılan kuruma ait kayıt, belge ve defterler getirtilip sanığın suça konu bedeli mal edinip edinmediğine iptal edilen işlem kadar mal stoğu bulunup bulunmadığına dair bilirkişi raporu alındıktan sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması..." gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

3.Denizli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.10.2020 tarihli ve 2019/438 Esas, 2020/759 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 155 inci maddesinin ikinci fıkrası, 43 üncü maddenin birinci fıkrası, 62 nci, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 13 ay hapis ve 4.160,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; sanığın üzerine atılı suç şikayete tabi olduğu ve şikayetin 6 aylık yasal şikayet süresinden sonra yapıldığına, suçun sübut bulmadığına, bozma sonrası alınan raporun kendi içinde çelişkili olması nedeniyle yeniden rapor alınması gerektiğine ve fazla ceza tayinine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın, katılan şirkette kasiyer olarak çalışırken birden fazla satış işlemini iptal edip satılan malları tekrar kasadan geçirmeden ve fiş düzenlemeden satışını iptal ettiği ürünleri müşterilere verip tahsil ettiği nakit paraları mal edinerek 16.437,75 TL çıkar sağladığı, bu surette hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia ve kabul edilmiştir.

2. Sanık aşamalarda alınan savunmalarında, üzerine atılı suçlamaları kabul etmeyerek, 2009 yılı Ocak ayından 2011 yılı 28 temmuza kadar katılan şirkette kasiyer olarak çalıştığını, ancak hamile kalınca yedi aylıkken doğum iznine ayrıldığını, bu süreçte iş akdine son verildiğini, işe başlarken beş ana kasiyer için birinci kasa üzerinde daha önceden belirlenmiş beş adet şifre listelendiğini, her kasiyerin bu şifreleri bildiğini ve istediği bir tanesini rahatlıkla kullanabildiğini, hastalık sebebiyle 6 kez işten mazeretli olarak ayrıldığını, 16.751 TL yi kimin mal edindiğini bilmediğini, iddianamede sözü edilen Z raporlarının düzenlendiği tarihler itibarıyla doğum izninde olduğunu, ayrıca iddiaya konu olayların meydana geldiği bazı tarihlerde de gebelik kontrölü için birçok kez doktora gittiğini savunmuştur.

3. Bozma öncesi 07.05.2013 tarihli bilirkişi raporunda; "sanığın çalıştığı günlere isabet eden 03.01.2011 tarihinden başlayarak 27.07.2011 tarihine kadar toplam 16.437,75.TL fiş iptal işlemi gerçekleştirildiğinin " rapor edildiği; bozma sonrası alınan 04.01.2020 tarihli bilirkişi raporunda ise, çalınan mallara ait şüpheli alacak satış muhasebe kaydı ile stok çıkışları yapıldığı, sanığın suça konu bedeli mal edindiği, iptal edilen fişlere ait stok kayıtlarının incelenmesi neticesinde, iptal edilen işlem kadar mal stokunun bulunduğu" şeklinde rapor tanzim edildiği anlaşılmıştır.

4. 27.11.2019 tarihli uzlaştırma raporunda, uzlaşma teklifi reddedildiğinden uzlaşmanın sağlanamadığının bildirildiği tespit edilmiştir.

5. Mahkemesince; toplanan deliller, tanıklar H.Y. ve N. K'nın anlatımları, satış fişi kopyaları, güvenlik kamerası kayıtları ve bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, sanığın aksi yöndeki savunmasına itibar edilmediği, hüküm kurmaya ve kurulacak hükmü izleyip denetlemeye elverişli ve yeterli görülen bilirkişi raporundaki tespit ve değerlendirmeler sanık aleyhinde değerlendirilerek sanığın üzerine atılı eylemin sübut bulduğu gerekçesiyle temyize konu mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

1.Sanığın, katılan şirkette kasiyer olarak çalışırken birden fazla satış işlemini iptal edip satılan malları tekrar kasadan geçirmeden ve fiş düzenlemeden satışını iptal ettiği ürünleri müşterilere verip tahsil ettiği nakit paraları mal edinerek 16.437,75 TL çıkar sağladığı iddia edilen olayda; yargılama sırasında alınan 07.05.2013 havale tarihli bilirkişi raporunda, sanığın katılan işyerinde çalıştığı dönemde yaptığı iptal işlemleri ve tutarının belirlendiği, ancak söz konusu iptal işlemlerinin bedellerinin mal edinip edinmediğinin belirlenmediği; 04.01.2020 tarihli bilirkişi raporunda ise sanığın suça konu bedeli mal edindiğinin, bununla birlikte bu sonuçla çelişecek şekilde iptal edilen işlem kadar mal stoğunun bulunduğunun da bildirilmesi karşısında, suçun oluşumu bakımından rapordaki çelişki açıklatılıp giderildikten sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2. Kabule göre de;

a. 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi gereği indirim yapılırken sonuç cezanın 2 yıl 1 ay hapis cezası yerine 1 yıl 13 ay olarak eksik ceza tayini,

b.Gerekçeli karar başlığında "03.01.2011- 27.07.2011" olarak yazılması gereken suç tarihinin "2012" şeklinde yanlış yazılmış olması,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Denizli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.10.2020 tarihli ve 2019/438 Esas, 2020/759 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, aleyhe temyiz olmadığından sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.07.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/15777, Karar No: 2010/577, Tarih: 14.01.2010

**2. Hukuk Dairesi         2008/15777 E.  ,  2010/577 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Vasiyetnamenin Açılıp Okunması

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Temyiz kanuni süre geçtikten sonra yapılır veya temyizi kabil olmayan bir karara ilişkin olursa, kararı veren mahkemece temyiz isteminin reddine karar verilir. (HUMK. mad. 432/4) Bu nedenler dışında mahkemenin temyiz talebinin reddine karar veremeyeceği göz önüne alınarak mahkemenin 22.5.2008 tarihli temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararın bozularak kaldırılmasına,

2- Temyiz sebeplerine hasren yapılan incelmeye gelince;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle \*Türk Medeni Kanununun 596. maddesi gereğince vasiyetnamenin açılıp okunduğunun anlaşılmasına, temyiz edenin terekenin korunması hususunda bir isteminin de bulunmamasına göre temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte gösterilen nedenlerle ek kararın bozularak kaldırılmasına, 2. bentte gösterilen nedenlerle temyiz isteminin REDDİNE,temyiz peşin harcın yatırana geri verilmesine oybirliğiyle karar verildi. 14.01.2010 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2015/14817, Karar No: 2016/553, Tarih: 19.01.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/14817 E.  ,  2016/553 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadaİstanbul Anadolu 23. Asliye Hukuk ve İstanbul Anadolu 8. Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, davacı tarafından davalıya verilmiş bulunan çeklerden dolayı borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

İstanbul Anadolu 23. Asliye Hukuk Mahkemesince, dava konusu uyuşmazlığın çekten kaynaklandığı ve ve kıymetli evrak ile ilgili hükümlerin yer aldığı TTK'nın 780 ve devamı maddelerinde düzenlendiği, bu nedenle davaya bakma görevinin ticaret mahkemesine ait olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

İstanbul 8. Asliye Ticaret Mahkemesi tarafından ise, temel ilişkinin sözleşme ilişkisi olduğu, sözleşmenin ifa edilmemesi ve çekin bedelsiz olduğu iddiasının genel hükümlere göre çözülmesi gerektiği gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6102 sayılı TTK'nın 5/1. maddesi uyarınca, ticari davalara bakmak görevi, asliye ticaret mahkemesine aittir. Ticari davalar, mutlak ve nispi ticari davalar olarak ikiye ayrılmaktadır. Nispi ticari davalar, TTK'nın 4/1. maddesinin ilk cümlesinde tarif edilen davalardır. Buna göre, her iki tarafın da "ticari işletmesiyle ilgili hususlardan kaynaklanan" hukuk davaları, ticari dava sayılmıştır. Mutlak ticari davalar ise, tarafların tacir olup olmadıklarına ve uyuşmazlığın tarafların ticari işletmeleri ile ilgili bulunup bulunmadığına bakılmaksızın yasa gereği ticari dava sayılan uyuşmazlıklardır. TTK'nın 4/1-a ve devamı bentlerinde yazılan uyuşmazlıklar ile diğer kanunlarda ticari dava olduğu belirtilen uyuşmazlıklar, mutlak ticari davalardır.

TTK'nın 4/1-a maddesinde, “TTK'da öngörülen” hususlardan kaynaklanan hukuk davaları, mutlak ticari davalar arasında sayılmıştır. Kambiyo senetleri, 6102 sayılı TTK'nın 670 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Bu nedenle, TTK'da düzenlenmiş olan kambiyo senedinden kaynaklanan hukuk davaları, mutlak ticari dava olup, aynı Kanunun 5/1. maddesi gereğince uyuşmazlığın asliye ticaret mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

Somut olayda dava, kambiyo senedi özelliklerini taşıyan çekten kaynaklanmakta olup, TTK'nın 4/1-a ve 5/1 maddeleri gereğince, mutlak ticari dava niteliğindeki uyuşmazlığın ticaret mahkemesi tarafından çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince İstanbul Anadolu 8. Asliye Ticaret Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 19/01/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12512, Karar No: 2012/267, Tarih: 05.01.2012

**9. Ceza Dairesi         2011/12512 E.  ,  2012/267 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Tekirdağ 1 Nolu F Tipi Yüksek Güvenlikli Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda tutuklu bulunan ...'ın gazeteci ...a gönderilmek üzere yazdığı mektubun içeriğinde, suçu ve suçluyu öven ifadelerin bulunması sebebiyle Ceza İnfaz Kurumlarının Yönetimi ile Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Tüzük'ün 91/3. maddesi gereğince mektubun gönderilmeyerek, kurumda saklanmasına dair Kurum Disiplin Kurulu Başkanlığının 05/08/2010 tarihli ve 2010/561 sayılı kararına karşı yapılan başvurunun kabulü ile disiplin kurulu kararının iptaline, iletinin ilgisine gönderilmesine ilişkin Tekirdağ İnfaz Hakimliğinin 04.10.2010 tarihli ve 2010/834-726 sayılı kararına yönelik itirazın reddine dair Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.10.2010 tarihli ve 2010/1188 değişik sayılı kararı ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre, Tekirdağ 1 Nolu F Tipi Yüksek Güvenlikli Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda tutuklu bulunan ...'ın göndermek istediği mektupta yer alan ifadelerin suç ve suçluyu övücü ve yüceltici içerik taşıması sebebiyle 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 91/3. maddesi gereğince söz konusu mektubun gönderilmeyerek ceza infaz kurumunda saklanmasına dair kurul kararına yapılan itirazın kabulüne karar verilmiş ise de, ceza infaz kurumlarının kanunla belirlenmiş kendine özel şartları ve kuralları olan kurumlar olduğu, kişi hürriyetinin kanundan kaynaklanan yetkiye dayanılarak kısıtlandığı bu kurumlarda, belirli bir disiplin ve düzenin sağlanmasının da yine mevzuat gereğince zorunlu olduğu, disiplin kurulunun kanuna dayanarak yaptığı değerlendirmede hukuka aykırı bir durum bulunmadığı gözetilmeden, itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığının 09.08.2011 tarih ve 42027 sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 27.09.2011 tarih ve 2011/266762 sayılı tebliğnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdi kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Cezaevinde bulunan hükümlünün muhatabına göndermek istediği mektupta, silahlı terör örgütünün liderini övücü ifadelerin yer aldığı ve kurum görevlilerinin suç işlemeyi önleme yükümlülüklerinin bulunduğu göz önünde tutulup, Ceza İnfaz Kurumlarının Yönetimi ile Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Tüzüğün 19/1-h, 22/5, 85/3 ve 44. maddeleri de dikkate alındığında;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Cezaevinde bulunan hükümlünün muhatabına göndermek istediği mektupta, silahlı terör örgütünün liderini övücü ifadelerin yer aldığı ve kurum görevlilerinin suç işlemeyi önleme yükümlülüklerinin bulunduğu göz önünde tutulup, Ceza İnfaz Kurumlarının Yönetimi ile Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Tüzüğün 19/1-h, 22/5, 85/3 ve 44. maddeleri de dikkate alındığında;

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına nazaran bu gerekçelerle yerinde görüldüğünden, Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 19.10.2010 tarih ve 2010/1188 değişik iş sayılı kararının CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yapılmasına, dosyanın gereği için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4699, Karar No: 2009/8666, Tarih: 16.06.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/4699 E.  ,  2009/8666 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, Eğitim ve Rehabilitasyon giderlerinin Kurum tarafından karşılanması gerektiğinin tesbitiyle, aksi yöndeki kurum işleminin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici nedenlere ve özellikle l479 sayılı Yasa'nın Ek l3.maddesine göre sağlık yardımlarının hastanın teşhis ve tedavi için gerekirse sağlık müessesesine yatırılması halini kapsadığının, Ek l4.maddesinde ise sağlık yardımlarının hastanın iyleşmesine kadar devam edeceğinin bildirilmesine ve özürlü çocukların eğitiminin iyileştirici bir vasıta olmasına göre davalı Kurumun yerinde olmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve hukuka uygun olan hükmün ONANMASINA, 16.6.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.