muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/17053, Karar No: 2014/1051, Tarih: 29.01.2014

Bu durumda mahkemece yapılacak iş öncelikle davacıdan ödemeleri hangi borca mahsup ettiği konusunda yazılı açıklama istenip mesken kirası ile ilgili takip ve dava dosyası da getirtilerek iş yeri ve mesken kirası ile ilgili ödenmesi gereken kira borcu ile ödenen kısmın denetime elverişli olacak şekilde tespiti hususunda ek rapor alınarak sonucuna göre bir karar vermektir.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428 ve İİK.nın 366.maddesi uyarınca kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 29/01/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/18072, Karar No: 2021/2387, Tarih: 28.01.2021

**(Kapatılan)3. Ceza Dairesi         2020/18072 E.  ,  2021/2387 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten Yaralama

HÜKÜM : Beraatine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Katılanın telefonundan sanığın telefonuna 30/12/2014 tarihinde gece saat 04:12' de atıldığı tespit edilen "yüzüme sen vurmadın ... vicdanım hiç rahat değil ama yinede seni herkese kötüleyeceğim, sana iftiralar atacağım" içerikli mesajın; sanıktan şikayeti devam eden ve sanığın kendisine cam şişe fırlatarak yüzünde sabit iz olacak şekilde yaralanan katılanın sanığı suçtan kurtaracak şekilde delil niteliğindeki bu mesajı atması hayatın olağan akışına aykırı kabul edildiği ayrıca katılanın ses sanatçısı olduğu ve bir kaç farklı yerde gece sahneye çıktığı, telefonunun saatlerce kuliste kaldığı, mesajın katılanın telefonundan bir çok şekilde atılmış olabileceği dikkate alınarak oluşa, dosya içeriğine, katılanın sanığın yüzüne cam şişe fırlattığı ve cam parçalarının yüzüne dağılarak yaralandığına yönelik istikrarlı beyanları ile uyumlu Bakırköy Adli Tıp Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen 20/11/2013 tarihli raporda katılanın “Sağ kaş üstünde 3,5x0,4 cm.lik düzensiz kenarlı ciltten çökük, ciltten koyu renkte nedbe, üst dudak sağında 0,5x0,2 cm.lik alt dudak sağında 0,2x0,1 cm.lik, sol göz kapağı altta 2x0,1 cm.lik üst göz kapağında 1x0,1 cm.lik nedbe görüldü” ve katılanın yüzünde sabit ize neden olduğunu gösterir adli rapora göre, sanığın olay öncesinde katılana yönelik hakaret ve tehdit mesajları attığı da göz önüne alındığında sanığın katılana yönelik kasten yaralama suçundan cezalandırılması yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.01.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/10130, Karar No: 2024/7524, Tarih: 16.10.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/10130 E.  ,  2024/7524 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1904 E., 2023/2293 K.

KARAR : Başvurunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Perşembe Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

SAYISI : 2021/265 E., 2023/84 K.

Taraflar arasındaki boşanma davalarından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl davanın kabulüne, karşı davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davalı tarafın 2012 yılının yaz ayından itibaren ortak konuttan ayrıldığını, “güven, paylaşım, saygı, karı-koca ilişkisi ve sadakat” unsurlarını davalı tarafın hiç saydığını, onur kırıcı, aşağılayıcı davranışlar sergilediğini, eş olma görevlerini yerine getirmediğini, internet üzerinden Sabri Kara isimli şahısla uygunsuz konuşmalar yaptığını belirterek davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince boşanmalarına, karar verilmesini arz ve talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı- karşı davacı kadın vekilinin cevap ve karşı dava dilekçesinde özetle; sürekli şiddet gördüğünü aşağılandığını, topluma karşı küçük düşürüldüğünü ve hor görüldüğünü, alkollü bir şekilde eve geldiğinde eşinin boğazına bıçak dayadığını, evi terke zorladığını, davacının bundan sonra yine sürekli alkol alıp müvekkilinin evinin kapısına dayandığını belirterek asıl davanın reddi ile karşılık davalarının kabulüne, tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince boşanmalarına, 2.000,00 TL tedbir, yoksulluk nafakası, 100.000,00 TL manevi, 50.000,00 TL maddi tazminata karar verilmesini vekaleten arz ve talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

1.İlk Derece Mahkemesinin birinci kararı ile; tarafların 2013 yılından beridir ayrı yaşadıkları bu tarihten beridir fiili birliktelik meydana gelmediği, davacı karşı davalı erkeğin mahkememizin 2013/19 D. İş sayılı dosyası ile davalı karşı davacı kadına eve dönmesi için ihtarda bulunduğu, davalı karşı davacı kadının eve dönmediği, tanık beyanları ile de tarafların 2013 yılından beridir ayrı yaşadıklarının sabit olduğu, davalı karşı davacı kadının mahkememiz 2014/150 E. sayılı dosyası ile 04.08.2014 tarihinde şiddetli geçimsizlik nedenine dayalı boşanma davası açtığı, 2014/150E. Sayılı dosyası ile açılan davada geçimsizliğe ilişkin iddiaların işbu karşı dava bakımından da aynı iddialara dayalı olduğu, davalı karşı davacı kadının 2014/150 E. Sayılı dosyası ile açmış olduğu davadan 16.03.2015 tarihinde feragat ettiği, davalı karşı davacı kadının feragat yönündeki iradesi ile davacı karşı davalıya karşı ileri sürdüğü geçimsizliğe ilişkin eylemleri affetmiş sayılması gerekeceği, davalı karşı davacı kadının işbu dosya ile sürdüğü iddiaların 16.03.2015 tarihinden önce yaşanan olaylara ilişkin olduğu bu anlamda iş bu dosyada boşanma yönünden davacı-karşı davalı erkeğe kusur izafe edilemeyeceği, 16.03

. Sayılı dosyası ile açmış olduğu davadan 16.03.2015 tarihinde feragat ettiği, davalı karşı davacı kadının feragat yönündeki iradesi ile davacı karşı davalıya karşı ileri sürdüğü geçimsizliğe ilişkin eylemleri affetmiş sayılması gerekeceği, davalı karşı davacı kadının işbu dosya ile sürdüğü iddiaların 16.03.2015 tarihinden önce yaşanan olaylara ilişkin olduğu bu anlamda iş bu dosyada boşanma yönünden davacı-karşı davalı erkeğe kusur izafe edilemeyeceği, 16.03.2015 tarihine kadar davacı-karşı davalı erkek tarafından gerçekleştirildiği ileri sürülen eylemlerin af nedeniyle erkeğe kusur olarak yöneltilemeyeceği, davacı karşı davalı erkeğin eve dön ihtarına haklı ve geçerli nedenlerle olumlu cevap verilmediği veya haklı bir sebeple eve dönülmediğine ilişkin ispatın davalı karşı davacı kadın tarafından yerine getirilmediği, evlilik birliğinin sona ermesine davalı karşı davacı kadının davacı erkeğin eve dön çağrısına cevap vermeyerek davalı kadının sebep olduğu, davalı karşı davacı kadının açmış olduğu karşı davasında en azından eşit kusurlu olduğunu ispat edemediği, asıl davada davacı karşı davalı erkeğin ileri sürdüğü hususlardan tarafların yaklaşık 9 yıldır ayrı yaşadıkları, ayrı yaşamaya sebep olan eylemlerde davacı-karşı davalı erkeğin kusurlu olduğunun davalı karşı davacı kadın tarafından ispat edilemediği, yaklaşık 9 yıldır ayrı yaşayan tarafların evliliğinden taraflar ve toplum açısından bir fayda kalmadığından davacı-karşı davalı erkeğin boşanma davası açmakta haklı olduğunun kabulü gerektiği, en azından eşit kusurlu olduğunu ispat edemeyen davalı karşı davacı kadının maddi ve manevi tazminat talebinin reddine karar verilmesi gerektiği, davalı karşı davacı kadının oğluna ait olan çiğ köfte dükkanının gelirinden kendisinin faydalandığına dair tanık anlatımlarına itibar edilmesi gerektiği, davalı karşı davacı kadının boşanmakla yoksulluğa düşmediği bu anlamda yoksulluk nafası talebinin reddine karar verilmesi gerektiği gerekçesi ile asıl davanın kabulü ile; tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince boşanmalarına, davalı- karşı davacının boşanma davasının reddine, davalı- karşı davacının maddi ve manevi tazminat talebinin ayrı ayrı reddine, davalı karşı davacı yönünden dava tarihinden itibaren işlemek üzere takdir edilen aylık 400,00TL tedbir nafakasının tahsilde tekerrür olmamak kaydıyla kararın kesinleşeceği tarihe kadar devamına, davalı karşı davacı kadının yoksulluk nafakası talebinin reddine, karar verilmiş, davalı-karşı davacı kadın; hükmün tamamı yönünden istinaf yasa yoluna başvurmuş, Bölge Adliye Mahkemesinin 21.10

.10.2021 tarihli kararı ile tarafların davanın esasıyla ilgili olarak gösterdikleri delillerin toplandığından ve bu delillerin değerlendirildiğinden söz edilemeyeceğinden istinaf isteminin kabulü ile yukarıda belirtilen eksikliklerin tamamlanarak bir karar verilmesi için kararın tümüyle kaldırılarak Mahkemesine gönderilmesine, istinaf başvurusunun kabul sebebine göre diğer istinaf itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

2.İlk Derece Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Perşembe İlçe Emniyet Müdürlüğünün 12.04.2022 tarihli cevabi yazısından geriye dönük 5 yıl içerisinde gelen ihbarların kaydedildiği; bahse konu 0507 ... .. 70 nolu telefonun geriye dönük 5 yıl içerisinde kontrol edildiğinde 2019 yılına ait (fergat ettiği 16.03.2015 tarihinden sonra, ilk dava tarihi olan 31.07.2018 'den sonra) 4 adet araması olduğunun tespit edildiğini; ancak aramalara ilişkin dijital kayıt yapılamadığından ihbar kayıt defterinde tespit edilen aramalara dair kayıt ve adli işlem olmadığının anlaşıldığı, bu suretle davalı-karşı davacı kadının ilk davadan feragat ettiği 16.03.2015 tarihinden sonra dava açılıncaya kadar geçen sürede gerçekleşen bir arama kaydına rastlanmadığı, tarafların 2013 yılından beridir ayrı yaşadıkları bu tarihten beridir fiili birliktelik meydana gelmediği, davacı karşı davalı erkeğin mahkememizin 2013/19 D. İş sayılı dosyası ile davalı karşı davacı kadına eve dönmesi için ihtarda bulunduğu, davalı karşı davacı kadının eve dönmediği, tanık beyanları ile de tarafların 2013 yılından beridir ayrı yaşadıklarının sabit olduğu, davalı karşı davacı kadının mahkememiz 2014/150 E. Sayılı dosyası ile 04.08.2014 tarihinde şiddetli geçimsizlik nedenine dayalı boşanma davası açtığı, 2014/150E. Sayılı dosyası ile açılan davada geçimsizliğe ilişkin iddiaların işbu karşı dava bakımından da aynı iddialara dayalı olduğu, davalı karşı davacı kadının 2014/150 E. Sayılı dosyası ile açmış olduğu davadan 16.03.2015 tarihinde feragat ettiği, davalı karşı davacı kadının feragat yönündeki iradesi ile davacı karşı davalıya karşı ileri sürdüğü geçimsizliğe ilişkin eylemleri affetmiş sayılması gerekeceği, davalı karşı davacı kadının işbu dosya ile sürdüğü iddiaların 16.03.2015 tarihinden önce yaşanan olaylara ilişkin olduğu bu anlamda iş bu dosyada boşanma yönünden davacı-karşı davalı erkeğe kusur izafe edilemeyeceği, 16.03.2015 tarihine kadar davacı-karşı davalı erkek tarafından gerçekleştirildiği ileri sürülen eylemlerin af nedeniyle erkeğe kusur olarak yöneltilemeyeceği gibi davalı-karşı davacı kadının ilk davadan feragat ettiği 16.03

.03.2015 tarihinden önce yaşanan olaylara ilişkin olduğu bu anlamda iş bu dosyada boşanma yönünden davacı-karşı davalı erkeğe kusur izafe edilemeyeceği, 16.03.2015 tarihine kadar davacı-karşı davalı erkek tarafından gerçekleştirildiği ileri sürülen eylemlerin af nedeniyle erkeğe kusur olarak yöneltilemeyeceği gibi davalı-karşı davacı kadının ilk davadan feragat ettiği 16.03.2015 tarihinden sonra dava açılıncaya kadar geçen sürede gerçekleşen bir arama kaydına rastlanmadığı; davacı karşı davalı erkeğin eve dön ihtarına haklı ve geçerli nedenlerle olumlu cevap verilmediği veya haklı bir sebeple eve dönülmediğine ilişkin ispatın davalı karşı davacı kadın tarafından yerine getirilmediği, evlilik birliğinin sona ermesine davalı karşı davacı kadının davacı erkeğin eve dön çağrısına cevap vermeyerek davalı kadının sebep olduğu, davalı karşı davacı kadının açmış olduğu karşı davasında en azından eşit kusurlu olduğunu ispat edemediği, asıl davada davacı karşı davalı erkeğin ileri sürdüğü hususlardan tarafların yaklaşık 9 yıldır ayrı yaşadıkları, ayrı yaşamaya sebep olan eylemlerde davacı-karşı davalı erkeğin kusurlu olduğunun davalı karşı davacı kadın tarafından ispat edilemediği, yaklaşık 9 yıldır ayrı yaşayan tarafların evliliğinden taraflar ve toplum açısından bir fayda kalmadığından davacı-karşı davalı erkeğin boşanma davası açmakta haklı olduğunun kabulü gerektiği, en azından eşit kusurlu olduğunu ispat edemeyen davalı karşı davacı kadının maddi ve manevi tazminat talebinin reddine karar verilmesi gerektiği, davalı karşı davacı kadının oğluna ait olan çiğ köfte dükkanının gelirinden kendisinin faydalandığına dair tanık anlatımlarına itibar edilmesi gerektiği, davalı karşı davacı kadının boşanmakla yoksulluğa düşmediği bu anlamda yoksulluk nafası talebinin reddine karar verilmesi gerektiği gerekçesi ile asıl davanın kabulüne; karşı davanın reddine tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince boşanmalarına, davalı- karşı davacının maddi ve manevi tazminat talebinin ayrı ayrı reddine, davalı karşı davacı yönünden dava tarihinden itibaren işlemek üzere takdir edilen aylık 400,00TL tedbir nafakasının tahsilde tekerrür olmamak kaydıyla kararın kesinleşeceği tarihe kadar devamına, davalı karşı davacı kadının yoksulluk nafakası talebinin reddine, karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı karşı davacı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı karşı davacı kadın vekili ; hükmün tamamı yönünden istinaf yasa yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, kocanın davasının kabulüne karar verilmiş ise de; dosya kapsamına göre erkek tarafından kadının eve dönmesi için Perşembe Asliye (Aile Mahkemesi Sıfatıyla) Hukuk Mahkemesi'nin 10.09.2013 tarih, 2013/19 D.İş sayılı dosyası ile eve dön ihtarı çekildiği anlaşılmış olup, bu durumda erkeğin eve dönmesi için ihtar çekmesi neticesinde kadının bu tarihten önceki kusurlarını affettiği, en azından hoşgörü ile karşıladığı, bu tarihten sonra da yeni bir kusur isnadında bulunulmadığı ve yeni bir kusur ispatlanamadığı anlaşılmakla kadına kusur yüklenmesi doğru olmadığı, bu nedenle kadının kusursuz hale geldiğini kabul etmek gerektiği, gerçekleşen kusur durumuna göre erkeğin davasının reddi ile yargılama giderleri ve vekalet ücretinin haklılık durumuna göre düzeltilmesine karar verilmesi gerektiği gerekçesi ile ilgili bentlerin kaldırılmasına, asıl davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı karşı davalı erkek vekili; asıl davanın reddi, kusur belirlemesinin usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı karşı davacı kadın vekili; karşı davanın reddi yoksulluk nafakası ile maddi manevi tazminat taleplerinin reddine karar verilmesinin usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taraflarca 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen evlilik birliğinin sarsılması hukuki sebebine dayalı olarak açılan boşanma ve fer'ileri istemine ilişkin davalarda taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, boşanma davalarının reddi kararının yerinde olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi, 6 ncı maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 169 uncu maddesi, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 175 inci maddesi. 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi, 6 ncı maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 169 uncu maddesi, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 175 inci maddesi. 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

16.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3337, Karar No: 2013/8973, Tarih: 06.05.2013

**21. Hukuk Dairesi         2013/3337 E.  ,  2013/8973 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, meslek hastalığı sonucu maluliyetinden doğan manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava nitelikçe; meslek hastalığına bağlı olarak % 60 oranında sürekli iş göremezliğe maruz kalan sigortalının manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, meslek hastalığının kaçınılmazlık nedenine bağlı olarak ortaya çıktığından bahisle davacının manevi tazminat isteminin kabulüne karar verilmişse de, eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidildiği anlaşılmaktadır.

İşverenin, tazminattan sorumlu tutulması giderek, tazminat miktarının belirlenmesinde; meslek hastalığının tespit tarihinde yürürlükte bulunan İş Kanunun 77. ve iş sağlığı ve güvenliği yönetmeliğinin öngördüğü önlemlerin işyerinde olup olmadığının saptanması ile mümkündür. Bu yön ise, başka bir anlatımla, işverenin kusurlu olup olmadığı, varsa kusur oranı, uzman bilirkişiler tarafından düzenlenecek kusur raporu ile, tespit edileceği yönü tartışmasızdır. Oysa, mahkemece hakimlik mesleğinin gerektirdiği, genel ve hukuki bilgi ile çözümlenmesi mümkün olmayan, özel ve teknik bilgiyi gerektiren konuda bilirkişiye gitmeden, tarafların meslek hastalığının ortaya çıkmasında kaçınılmazlık olgusunun varlığına ilişkin beyanları yeterli görülmek suretiyle bilirkişi yerine geçilerek sorunun çözümlediği açık-seçiktir.

Yapılacak iş, işçi sağlığı iş güvenliği konularında uzman bilirkişilerden, İş Kanununun 77. Maddesi ile yönetmelik hükümleri göz önünde tutularak yöntemince rapor alınmak, alınan raporu mevcut delillerle birlikte değerlendirmek ve buna göre karar vermekten ibarettir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.

Ayrıca Mahkemenin kabulüne göre de %60 oranındaki meslek hastalığı maluliyeti nedeniyle kararlaştırılan 50.000,00TL manevi tazminatın miktar olarak fazla takdir edilmesi hatalı olmuştur.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 06/05/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22243, Karar No: 2015/15379, Tarih: 14.10.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/22243 E.  ,  2015/15379 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2014/153497

Mahkemesi : Salihli 2. Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 13/02/2014

Numarası : 2013/303-2014/87

Suç : Taksirle yaralama

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın idaresinde bulunan kamyonet ile, meskun mahalde bulunan yolda gece vakti seyir halinde iken, aydınlatmanın bulunduğu olay mahalli dört yönlü ışık kontrolsüz kavşağa geldiğinde, 2.2 mg/dl alkollü olduğu tespit edilen katılan Tayfun’un, idaresindeki motosikletle kendisine hitaben dur levhası bulunmasına rağmen, geçiş üstünlüğüne uymadan sanığın solundan kavşağa girmesi neticesinde, sanığın kendi beyanıyla farı bulunmayan motosikleti fark etmeyerek 2.40 metre fren izine rağmen kamyonetin sol ön far ve tampon kısmı ile motosikletin çarpışması neticesinde 1 kişinin 5. derece, 1 kişinin ise 3. derece kemik kırığı olacak şekilde yaralandığı olayda, kaza tespit tutanağında ve 28/10/2013 tarihli bilirkişi raporunda sanığın tali kusurlu olduğunun açıkça belirtildiği, mahkemece de bu raporlara itibar edildiği dikkate alındığında, hükmün gerekçe kısmında “bilirkişi raporunda sanığın asli kusurlu olduğu”nun sehven yazıldığı kabul edilmiş, ayrıca yine gerekçe kısmında alt sınırdan uzaklaşılmasını gerektirir vahim bir durum olduğu değerlendirilerek, temel cezanın tayininde alt sınırdan uzaklaşıldığı belirtildikten sonra, hüküm fıkrasındaki “sanığın kusur durumu, suçun işleniş biçimi, suçun konusunun önem ve değeri ile meydana gelen zararın varlığı nazara alınarak takdiren ve tercihen alt sınırdan" ibaresinden sonra "uzaklaşmak" sözcüğüne sehven yer verilmediği kabul edilmekle, her ne kadar meydana gelen olayda sanık tali kusurlu olsa da, mağdurların 5. derece ve 3. derece kemik kırığı meydana gelecek şekilde yaralandığı dikkate alındığında temel cezanın 1 yıl hapis olarak belirlenmesinde bir isabetsizlik görülmemiş, tebliğnamede bu nedenle bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, kusurunun bulunmadığına, eksik incelemeye ve mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 14/10/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.