muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/1288, Karar No: 2009/5668, Tarih: 28.04.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/1288 E.  ,  2009/5668 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davalı avukatınca duruşmalı davacı avukatınca duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı vekilleri avukat ... ve vekili avukat ... ile davacı ... ve vekili avukat ... ın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, ... olan tarlasını sulamak amacı ile bir proje hazırlatıp, dava dışı ...’na başvurduğunu, trafo kurdurduğunu ve sulama abonesi olduğunu,kepçe ile kazdırdığı tarlasına giden hatta davalıdan satın aldığı sulama borularını usulünce yerleştirdiğini ve üzerini toprakla kapattığını,davalının TSE standartlarına uygun olduğunu bildirdiği boruların sık sık patladığını,bir çok kez değiştirmesine ve yama yapmasına rağmen randıman alamadığını,tarlalarını sulayamadığını,satılan boruların üretim hatalı ve ayıplı olduğunu ileri sürerek aktin feshine,davacıya borular nedeniyle ödenen 60.000 YTL nın istirdadına,ayıplı boruların yerinden çıkarılıp yenilerinin yerleştirilmesi için yapılacak 70.000 YTL masrafın tahsiline,tarlalarını sulayamamaktan dolayı uğradığı ürün kaybı zararı nedeniyle de 25.575 YTL ödetilmesine ve 20.000 YTL manevi tazminin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece,satılan ürünlerin gizli ayıplı olduğu kabul edilmek ve bilirkişi raporu esas alınmak suretiyle sözleşmenin feshine,davacının boru bedeli olarak ödediği

50.000 YTL ile bu boruların sökülerek yerine ayıpsız boru takılması için yapılması gereken 55.650 YTL masrafın tahsiline,davacının ürünlerini sulayamamaktan dolayı uğradığı 14.133 YTL nın tahsiline fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş;hüküm her iki tarafça temyiz edilmiştir.

1-Mahkemenin hükmüne esas aldığı bilirkişi raporu eldeki dava için değil;aynı mahkemenin 2005/15 esas sayılı dava dosyası için hazırlanmıştır.Bir başka dava dosyası için hazırlanan bilirkişi raporu esas alınarak eldeki dava için hüküm kurulamaz. Bu yönün göz ardı edilerek yazılı şekilde hüküm tesis edilmiş olması,usul ve yasaya aykırı olup,bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir

SONUÇ:Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın BOZULMASINA ,ikinci bentte açıklanan nedenle tarafların diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, 625.00 TL duruşma avukatlık parasının karşılıklı alınarak birbirlerine ödenmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 28.4.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/466, Karar No: 2024/7608, Tarih: 21.10.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/466 E.  ,  2024/7608 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/2022 E., 2023/1708 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : İskenderun 2. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2019/205 E., 2021/432 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve fer'îlerine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı erkek vekili dava ve cevaba cevap dilekçelerinde özetle; davalı ile müvekkilinin 2017 tarihinde evlendikleri, bu evliliklerinden ortak çocuklarının bulunmadığı, taraflar arasında davalının kusurlu davranışları nedeniyle şiddetli geçimsizlik mevcut olduğu, evlilik birliğinin başından bu yana taraflar arasında en küçük sorunların dahi davalı tarafça büyütülerek tartışma konusu haline getirildiği, davalının ortak konutu bir çok kez terk ettiğini, bunu alışkanlık haline getirdiği, davalının sürekli kendi ailesinin yanına gitmek istediği, müvekkilinin ailesini istemediği, özellikle davalının annesinin evlilik birliğine müdahale ettiği, bir gün davalının yine ailesinin yanına gitmek istemesi üzerine taraflar arasında başlayan konuşmanın davalı tarafından tartışmaya dönüştürüldüğü, tartışma esnasında davalının müvekkiline beni ailemin yanına gönder boşanalım dediği, ardından ailesini aradığı, kısa bir süre sonra davalının anne ve babasının ortak konuta ellerinde valizlerle gelerek müvekkiline bağırarak tüm eşyaları toplamaya başladıkları, bu sırada davalının babasının müvekkilinin üzerine yürüyerek tokat attığı, davalının anne ve babası ile birlikte müvekkiline tehdit ve hakaretler ederek tüm eşyaları ziynet eşyalarını da alarak ortak konutu terk ettikleri, tarafların bu tarihten beri ayrı yaşadığı, davalı da heyecan veya gerginlik anında bayılma, fenalaşma, kasılma, titreme şeklinde görülen bir rahatsızlık mevcut olduğu, ancak davalının evlenmeden önce bu rahatsızlığını müvekkilinden gizlediği, müvekkilinin evlendikten sonra bu durumu öğrendiği, davalının bu hastalığı nedeniyle müvekkilinin davalı ile iletişim kurmakta zorlandığı, davalının tedaviden de kaçındığı, evlilik birliğinin davalının kusurlu davranışları nedeniyle temelinden sarsıldığı, evliliğin müvekkili açısından çekilmez bir hal aldığı, ayrıca davalının bu ağır kusurlu davranışları sebebiyle müvekkilinin kişilik haklarının saldırıya uğramış olduğu, müvekkilinin manevî olarak yıprandığı" iddia ve vakıaların ileri sürülerek, davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına, boşanma nedeni ile 10.000,00 TL manevî tazminatın davalı kadından alınarak, davacı erkeğe ödenmesine karar verilmesinin talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı kadın vekili tarafından cevap ve ikinci cevap dilekçelerinde özetle; davacı tarafın dava dilekçesinde belirtmiş olduğu tüm hususların asılsız olduğu, evlilik birliğinin bu noktaya gelmesinde davacı eşin tam kusurlu olmasına rağmen müvekkiline iftira atmak ve asılsız ithamlarda bulunmak suretiyle kusurlu olmasına karşın kendini kusursuz gösterme çabası içerisinde olduğu, tarafların evlilikleri boyunca arada akrabalık bağı olması sebebiyle müvekkilinin eşine ve ailesine karşı hürmette kusur etmediği, ancak aynı karşılığı davalıdan ve davalının ailesinden bir türlü görmediği, davalının ailesi ile altlı üstlü oturan müvekkilinin, davalının annesi ve kız kardeşinin etkisi altında kalması nedeniyle evlilik birliğinin eziyetli bir hal aldığı, evlilik birliğinin başından itibaren en küçük sorunları dahi bilinçli olarak büyüten ve tartışma konusu haline getirenin davacı olduğu, müvekkilinin her seferinde ortak konutu bir çok kez terk ettiği, bunu alışkanlık haline getirdiği iddiasının yalan olduğu, aksine müvekkilinin her seferinde kovulmak ve babasından kendisini gelip alması yönünde talimatlarına muhatap bırakıldığı, ailesinin yapıcı değil yıkıcı olması nedeniyle davacının gerek pasif kalarak, gerekse dolduruşlarla müvekkiline yönelik sözlü ve fiili saldırılarda bulunduğu, müvekkilinin evlilik birliği içerisinde devamlı davacının baskılarına maruz kaldığı, zaman zaman davacıdan şiddet gördüğü, davacı tarafın, müvekkilinin boynunu sıkarak ölümle tehdit, yumruk, tekme, itip kakma, sözlü hakaret vs. davranışlarda bulunmaktan kaçınmadığı, ilk defa gözünü açtığı eşinden bu tarz şiddet gören müvekkile, aynı zamanda davacı, davacının annesi ve kız kardeşi ..

. davranışlarda bulunmaktan kaçınmadığı, ilk defa gözünü açtığı eşinden bu tarz şiddet gören müvekkile, aynı zamanda davacı, davacının annesi ve kız kardeşi ... tarafından manevî şiddet - psikolojik baskı altında bırakıldığı, 2018 yılı eylül ayında müvekkilinin babası aranarak gelip müvekkilini almasının istendiği, müvekkilin anne ve babasının ortak konuta gelerek davacıya bağırmaları gibi bir durum söz konusu olmadığı, müvekkilinin davacının üzerinde kurmuş olduğu maddî ve manevî baskı yüzünden çöküntüye uğradığı, ortak konuttan ayrılmak durumunda bırakıldığı, müvekkilin ailesinin yanına gitmek için davacıyla tartıştığı ve boşanmak istediği iddialarının doğru olmadığı, tam tersine sudan sebeplerle ve ailesinin baskısı altında gereksiz tartışma ile kavga çıkaran ve şiddet uygulayanın bizzat davacı olduğu, davacı tarafın, müvekkilin evden ayrılması esnasında meydana geldiğini ileri sürdüğü tüm iddiaların hakikat dışı olduğu, neredeyse davacı taraf kendini kaybederek müvekkil ve babasına fiili saldırıda bulunma teşebbüsünde bulunduğu, müvekkilin heyecan ya da gerginlik anında bayılma, fenalaşma, kasılma, titreme şeklinde görülen bir rahatsızlığı olduğu, bu rahatsızlığın evlilik öncesinde kendisinden gizlendiğinin iddiasının asılsız olduğu, müvekkilinin hayatı boyunca yaşamadığı elem ve acı altında bırakılması neticesinde vücudunun reaksiyon göstermesi kadar normal bir şey olmadığı, müvekkilimin bayılma, fenalaşma, kasılma, titreme şeklinde görülen bir rahatsızlığı olduğunu iddia ettiği rahatsızlıklara bizzat kendisinin sebep olduğu, müvekkilinin evlenmeden önce son derece huzurlu ve mutlu bir yaşantı içerisinde bulunduğundan, herhangi bir rahatsızlığı olmadığı gibi, gizlediği bir hastalığının da söz konusu olmadığı, manevî açıdan yıpranan tarafın müvekkil olduğu, davacının manevî tazminat talep etme hakkı bulunmadığını esas manevî tazminat talep etme hakkı fiili ve manevî şiddete maruz kalan müvekkilene ait olduğu karşı iddia ve vakıaların ileri sürülerek, açılan davanın reddine, aylık 1.500,00 TL tedbir, boşanmaya karar verilip, kesinleştiği takdirde aynı miktarın yoksulluk nafakası olarak devamına, boşanma nedeni ile 50.000,00 TL manevî tazminat ile birlikte davacı erkekten alınarak, davalı kadına ödenmesine karar verilmesinin talep edilmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; toplanan deliller ve tüm dosya kapsamı gereğince; evlilik birliği içinde kadının erkeğe "öküz, sen adam değilsin, adam olsan böyle olmazdı" diyerek hakaret ettiği, erkeğin ailesi ile görüşmek istemediği ve tarafların ayrılmalarına sebep olan olay sonrasında kadının babasının erkeği kovaladığı ve "bu iş burada kalmayacak" diyerek tehdit ettiğinin tespiti ile kadının evlilik birliği içinde 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 185 inci maddesine aykırı davranarak az kusurlu olduğu, davacı erkeğin ise evlilik birliği için kadının boğazını sıktığı ve evlilik birliği içinde kadına şiddet uyguladığı, kadını evden kovduğu, erkeğin kadının masraflarını karşılamak istemeyerek, kadının babasına "kızınızın masraflarını karşılayın benim borçlarım var" dediği ve evlilik birliği içinde bakım yükümlülüğünü yerine getirmediği, ayrıca erkeğin ailesinin kadının ailesine "yine mi geldiniz, sürekli geliyorsunuz, bokları kurumuyor" diyerek hakaret ettiğinin görgüye dayalı tanık anlatımları ile tespit edildiği gözetilerek erkeğin evlilik birliği içinde 4721 sayılı Kanun'un 185 inci ve 186 ncı maddelere aykırı davranarak ağır kusurlu olduğu gerekçesi ile

davacı erkek tarafından 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci ve ikinvi fıkraları uyarınca açılan boşanma davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına, davacı erkeğin manevî tazminat talebinin reddine, kadın lehine dava tarihinden 01.07.2021 tarihine kadar aylık 250,00 TL, 01.07.2021 tarihinden kararın kesinleşmesine kadar aylık 500,00 TL tedbir, kararın kesinleşmesinden itibaren aylık 750,00 TL yoksulluk nafakası ile boşanma nedeni ile 20.000,00 TL manevî tazminatın davacı erkekten alınarak davalı kadına verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı erkek vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; kusur değerlendirilmesi, erkeğin reddedilen manevî tazminatı, kadın lehine takdir edilen nafaka ve manevî tazminat yönlerinden istinaf yolu ile talep etmiştir.

2.Davalı kadın vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne ilişkin verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğu, kusur değerlendirlmesi, takdir edilen nafaka ve manevî tazminat miktarlarının az olduğu yönlerinden istinaf yolu ile talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesi kararında usule ve esasa ilişkin herhangi bir aykırılığın bulunmadığı, kanunun olaya uygulanmasında ve gerekçede hata edilmediği, bu nedenle inceleme konusu kararın usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğunun anlaşılmasına göre taraf vekillerinin istinaf itirazının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesi kararında usule ve esasa ilişkin herhangi bir aykırılığın bulunmadığı, kanunun olaya uygulanmasında ve gerekçede hata edilmediği, bu nedenle inceleme konusu kararın usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğunun anlaşılmasına göre taraf vekillerinin istinaf itirazının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı erkek vekili temyiz başvuru dilekçesinde özetle; kusur değerlendirilmesi, erkeğin reddedilen manevî tazminatı, kadın lehine takdir edilen nafaka ve manevî tazminata ve miktarları yönlerinden yönünden temyiz başvurusunda bulunmuştur.

2.Davalı kadın vekili temyiz başvuru dilekçesinde özetle; İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne ilişkin verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğu, kusur değerlendirlmesi, takdir edilen nafaka ve manevî tazminat miktarlarının az olduğu yönlerinden temyiz başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamında imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, davanın kabulü koşullarının oluşup oluşmadığı, nafaka ve tazminatlar noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun'un 2 nci, 4 üncü ve 6 ncı maddeleri, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 174 üncü maddesi birinci ve ikinci fıkrası. 6098 sayılı Türk Boçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

21.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3630, Karar No: 2018/6422, Tarih: 26.03.2018

**9. Hukuk Dairesi         2017/3630 E.  ,  2018/6422 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ile fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin davalıya ait işyerinde 11.08.2010-19.06.2013 tarihleri arasında çalıştığını, iş akdinin fazla mesai ücretlerinin ödenmemesi, yıllık izinlerinin kullandırılmaması, sigorta primlerinin asgari ücretten yatırılması sebebiyle 4857 sayılı İş Kanunu’nun 24/ll-e maddesi gereğince davacı tarafından feshedildiğini, müvekkilinin 2012 yılının Aralık ayı da dahil olmak üzere ücretin asgari ücrete denk gelen kısmının H.S.B.C Bankası aracılığıyla, geri kalan kısmının ise elden ödendiğini, yemek sosyal hakkından faydalandığını, ancak gün içerisinde dinlenme süresi verilmediğini, davalı işyerinde sürekli 3 farklı çalışma sistemi uygulanıp sırasıyla farklı çalışma saatleri içinde çalıştırıldığını ve hak ettiği fazla mesai ücretinin kendisine ödenmediğini, müvekkilinin milli bayramlarda sürekli çalıştığını, dini bayramlarda ise 08:00-22:00 saatleri arasında 1 gün çalışma, 1 gün istirahat şeklinde mesai yaptığını ancak dini ve milli bayramlarda çalıştığı günlerin ücretinin ödenmediğini, hiç yıllık izin kullanmadığı gibi kullandırılmayan yıllık izinlerin ücretlerinin de ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının işyerinde arka arkaya 5 günlük sürede herhangi bir haklı sebep ileri sürmeksizin devamsızlık yapması nedeniyle iş akdinin müvekkili işvereni tarafından feshedildiğini, aylık ücretin asgari ücret kısmının banka hesabına, geri kalanın ise elden ödendiğine yönelik beyanın gerçeği yansıtmadığını, elden para ödemesi olarak beyan edilen ödemelerin işçiler arasındaki maaş farklarının kapatılmasına ve aynı işi yapan tüm işçilerin aynı parayı almasını sağlamaya yönelik işyeri uygulaması olduğunu, işçiler arasında çocuğu olan, birden fazla çocuğu olan veya çocuğu olmayanlar arasında iş mevzuatında yer alan ücret düzenlemeleri nedeniyle ufak farklılıklar olduğunu, müvekkili işverenin herhangi bir yasal zorunluluğu olmadığı halde tamamen kendi rızasıyla ve işçilerin lehine olarak çocuklu/çocuksuz işçiler arasındaki bu farkı elden ve karşılıksız ödeme yaparak giderdiğini, müvekkili şirketin iş hukukunda yer alan çalışma koşulları ile ilgili sürelere azami uyduğunu, davacının sigara kullanan birisi olduğunu, akaryakıt istasyonunda mevzuata ve güvenlik kurallarına göre sigara içilmeyeceğinden davacının mesai saatleri içerisinde dahi sigara içebilmek için defalarca kısa molalar aldığını, davacının haftada bir gün izin kullandığını, mesai saatleri içerisinde yemek süreleri iş mevzuatına uygun olarak kullandırıldığı gibi yemek molalarının bazı günler 2 kez verildiğini, davacının fazla mesai yaptığı beyanın gerçeği yansıtmadığını, milli ve dini bayramlarda çalıştığı günler için ücretinin ödendiğini, yıllık izinlerini kullandığını, kullanmadığı izinler varsa bile bu izinlerin parasının kendisine ödendiğini, hiçbir alacağı bulunmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline hükmedilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, ulusal bayram genel tatil çalışma günlerinin doğru olarak tespit edilip edilmediği noktasında toplanmaktadır.

Davacı işçi milli bayramlarda sürekli çalıştığını, dini bayramlarda ise 1 gün çalışma, 1 gün istirahat şeklinde mesai yaptığını ileri sürerek alacak talebinde bulunmuştur.

Mahkemece tanık ifadelerine itibarla davacının tüm ulusal bayram genel tatil günlerinde çalıştığı kabul edilerek yapılan hesaba itibarla hüküm kurulmuş ise de, bu konuda davacının dini bayramlarda ise 1 gün çalışma, 1 gün istirahat şeklinde mesai yaptığı şeklindeki talebi aşılarak sonuca gidilmesi HMK.nın 25. ve 26. maddelerine aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Mahkemece tanık ifadelerine itibarla davacının tüm ulusal bayram genel tatil günlerinde çalıştığı kabul edilerek yapılan hesaba itibarla hüküm kurulmuş ise de, bu konuda davacının dini bayramlarda ise 1 gün çalışma, 1 gün istirahat şeklinde mesai yaptığı şeklindeki talebi aşılarak sonuca gidilmesi HMK.nın 25. ve 26. maddelerine aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 26/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2691, Karar No: 2008/8559, Tarih: 18.09.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/2691 E.  ,  2008/8559 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vek.Av. ... ile davalı ... Müessese Müdl. vek.Av. Işıl Acar aralarındaki menfi tespit davası hakkında Gaziantep 1.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 25.01.2007 gün ve 592/10 sayılı hükmün taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Davacı vekili, hükümden sonra davacının öldüğünü bildirdiğinden davacı ölmüş ise mirasçıları davacı vekiline vekaletname vermiş iseler dosyaya konulması, aksi takdirde davacı mirasçılarına hükmün tebliği ile temyiz süresi beklenildikten sonra yeniden gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine ÇEVRİLMESİNE, 18.09.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.