muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/5681, Karar No: 2014/5044, Tarih: 25.03.2014

Şu halde, beyanların hukuka aykırılığından ve davacının kişilik haklarını zedelediğinden söz edilemez. Manevi tazminat isteminin koşulları oluşmadığından bu davalı hakkındaki davanın tümden reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle kısmen kabulüne karar verilmiş olması doğru değildir. Kararın bu nedenle davalı F.. L.. S.. yararına bozulması gerekmiştir.

2- Davalı J.. S.. M.. (Ş.. S.. ) yönünden;

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Davaya konu edilen olayın gelişimi, tarihi ile yukarıda açıklanan ilkeler gözetildiğinde, davacı yararına hüküm altına alınan manevi tazminat fazladır. Davacı yararına daha alt seviyede manevi tazminata karar verilmesi gerekirken yazılı biçimde karar verilmiş olması doğru değildir. Kararın bu nedenle davalı J.. S.. M.. (Ş.. S.. ) yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (1) numaralı bentte gösterilen nedenlerle davalı F.. L.. S.. yararına, (2) numaralı bentte gösterilen nedenlerle davalı J.. S.. M.. (Ş.. S.. ) yararına BOZULMASINA ve taraflardan peşin alınan harçların istekleri halinde geri verilmesine 25/03/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12642, Karar No: 2019/2537, Tarih: 22.04.2019

**20. Ceza Dairesi         2015/12642 E.  ,  2019/2537 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARLA

İLGİLİ BİLGİLER

Mahkeme : DENİZLİ 4. Ağır Ceza Mahkemesi

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Gizli soruşturmacı görevlendirilmesine ilişkin kararın verildiği tarihte yürürlükte bulunan CMK'nın 139. maddesine göre gizli soruşturmacı görevlendirilebilmesi için işlenen suçun kanunda sayılan ve gizli soruşturmacı kullanılabilecek suçlardan olması, suçun işlendiği konusunda somut delillere dayanan kuvvetli şüphe sebeplerinin bulunması, başka yolla delil elde etme imkanının bulunmaması, suçun örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmiş bir suç olması ve yetkili ve görevli mahkemece bir karar verilmesi gerekir.

Somut olayda dava konusu suç uyuşturucu madde ticareti yapma suçu olduğu halde, örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenen suç olmadığı; zira CMK'nın 139. maddesinin 4. fıkrasına göre örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmeyen suçlarda gizli soruşturmacı görevlendirilemeyeceği; yine CMK'nın "Teknik Araçlarla İzleme" başlıklı 140. maddesindeki düzenlemeye göre, sanığın teknik araçlarla izlenmesine ilişkin bir karar bulunmadığı, gizli soruşturmacı görevlendirilmesine ilişkin karara dayanılarak ve CMK'nın 140. maddesi uyarınca ayrıca bir karar alınmadan teknik araçlarla izleme ve görüntüleme ve ses alma işlemi yapıldığı dosya kapsamından anlaşılmıştır.

Mahkemece suçun sübutu gizli soruşturmacı faaliyetleri ile teknik araçlarla izleme sonucu elde edilen kayıtlara dayandırılmıştır. CMK'nın 217. maddesine göre sanıklara atılı suç hukuka uygun şekilde elde edilmiş her türlü delille ispat edilebilir. Hukuka uygun olmayan teknik araçlarla izleme sonucu elde edilen delile dayanılarak sübuta gidilmesi mümkün değildir. Sanıklar dosya içinde yer alan basılı görüntülerin kendilerine ait olduğunu ancak uyuşturucu madde satmadıklarını beyan ederek, atılı suçu kabul etmemişlerdir.

Yapılan soruşturma işlemleri kovuşturma kapsamı ve tüm dosya içeriğine göre sonuç olarak;

1-Suçun sübutunun tespiti için sanıklardan uyuşturucu madde alma - temin etme eylemini gerçekleştiren gizli soruşturmacılar kolluk görevlisi ise "suçu ve faili belirleme, suçla ilgili delilleri toplama" konusunda faaliyette bulunabileceklerinden, öncelikle gizli soruşturmacıların adli kolluk görevlisi olup olmadığının sorulması, adli kolluk görevlisi ise CMK'nın 139/3. maddesi hükmü de gözetilerek tanık olarak dinlenilip sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

1-Suçun sübutunun tespiti için sanıklardan uyuşturucu madde alma - temin etme eylemini gerçekleştiren gizli soruşturmacılar kolluk görevlisi ise "suçu ve faili belirleme, suçla ilgili delilleri toplama" konusunda faaliyette bulunabileceklerinden, öncelikle gizli soruşturmacıların adli kolluk görevlisi olup olmadığının sorulması, adli kolluk görevlisi ise CMK'nın 139/3. maddesi hükmü de gözetilerek tanık olarak dinlenilip sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Gizli soruşturmacı sivil giyimli kolluk görevlilerinin; sanık ...’den 25/02/2012, 11/06/2012 ve 13/06/2012 tarihlerinde; sanık ...’den 06/07/2012 ve 13/07/2012 tarihlerinde uyuşturucu madde satın aldıklarının anlaşılması karşısında; Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 28.04.2015 tarih, 2014/462 esas, 2015/135 karar ve 2014/848 esas, 2015/136 karar sayılı kararlarında da bahsedildiği üzere; kolluk görevlilerinin gerçek iradesinin uyuşturucu madde satın alma değil, suçu ve failini belirleyecek suç delilini elde etme olduğu, sanıklardan ilk alımdan sonra uyuşturucu madde alınmasının ayrıca suç oluşturmayacağı ve gerçek anlamda bir "alım - satım" söz konusu olmadığı, sanıkların hareketlerinin bütünüyle “uyuşturucu maddeyi satışa arzetme” suçunu oluşturduğu gözetilmeden, sanıkların birden fazla uyuşturucu madde sattığı kabul edilerek sanık hakklarında zincirleme suçla ilgili TCK'nın 43. maddesinin uygulanması suretiyle sanığa fazla ceza verilmesi,

3-Anayasa Mahkemesi'nin hükümden sonra 08.10.2015 tarih ve E.2014/140; K.2015/85 sayılı kararının Resmi Gazetenin 24.11.2015 tarih ve ... sayılı sayısında yayımlanarak yürürlüğe girmiş olması nedeniyle TCK'nın 53. maddesiyle ilgili olarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan, hükmün CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 22/04/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/25509, Karar No: 2016/333, Tarih: 14.01.2016

**19. Ceza Dairesi         2015/25509 E.  ,  2016/333 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : ...

Sulh Ceza Mahkemesinin 03/12/2012 tarihli ve ...esas, ... karar sayılı kararı ile 6 ay hapis cezasına hükümlü ... bu cezasını ... Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda infaz ettiği sırada, hapis cezasının 5275 sayılı Cezaların İnfazı Hakkında Kanun’un 105/A maddesi gereğince denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına dair İnfaz Hakimliğinin 24/02/2015 tarihli ve... esas, ... karar sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Ağır Ceza Mahkemesinin 27/02/2015 tarihli ve ...değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 29/05/2015 gün ve ... sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 12/06/2015 gün ve ... sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Sulh Ceza Mahkemesinin 03/12/2012 tarihli ve... esas, ... sayılı kararı ile 6 ay hapis cezasına hükümlü ...hakkında cezasının infazı için Cumhuriyet Başsavcılığı İlamat ve İnfaz Bürosu tarafından çıkartılan ve 10 gün süre içerisinde Açık Ceza İnfaz Kurumuna müracaat etmediği takdirde cezasının kapalı Ceza İnfaz Kurumunda infaz edileceği şerhini içerir davetiyenin hükümlüye 26/12/2014 tarihinde tebliğ edildiği, hükümlünün mezkur süre içerisinde müracaat etmemesi nedeni ile hakkında çıkartılan yakalama emrine istinaden 24/02/2015 tarihinde yakalanarak ... Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü nezdinde cezasının infazına başlanıldığı, buna karşın ...Hakimliği'nin 24/02/2015 tarihli ve ...esas, ...sayılı kararı ile hükümlünün hapis cezasının 5275 sayılı Cezaların İnfazı Hakkında Kanun'un 105/A maddesi gereğince denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına karar verilmiş ise de,

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 105/A maddesinin 1, 2 ve 3. fıkralarında koşullu salıverilmesine 1 yıldan az kalan hükümlünün kalan cezasının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına karar verilebilmesinin şartlarının gösterildiği, ancak bu şartların incelenmesinden önce gerekli ön koşulun 1. fıkra gereğince hükümlünün altı aydır açık ceza infaz kurumunda bulunması gerektiği (aynı Kanun'un geçici 4. maddesi uyarınca bu şart 31/12/2015 tarihine kadar uygulanmaz.), ya da 2. fıkra gereğince açık ceza infaz kurumuna ayrılma şartlarının oluşması gerektiği, bu halde de şartların oluştuğu tarihten itibaren en az 6 aylık sürenin kapalı ceza infaz kurumunda geçirilmesi koşulunun aynı Kanun'un geçici 4. maddesi uyarınca 31/12/2015 tarihine kadar uygulanmayacağı, görüldüğü üzere denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle cezanın infaz edilebilmesi için hükümlünün ya açık ceza infaz kurumunda bulunması veya kapalı ceza infaz kurumunda bulunulmasına rağmen açığa ayrılma şartlarını taşıması gerektiği, somut olayda hükümlünün çağrıya uymaması nedeni ile Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğinin 9/4. maddesi uyarınca cezasının infazına kapalı cezaevinde başlandığı, hükümlünün 5275 sayılı yasanın 105/A maddesi uyarınca cezasının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak sureti ile infaz edilebilmesi için öncelikle açık ceza infaz kurumunda bulunması ya da açık ceza evine ayrılma şartlarını taşımasının gerektiği, bu şartların ise Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğinin 6. maddesinde düzenlendiği, açık ceza infaz kurumuna ayrılma koşulunu taşımayan ve kapalı ceza infaz kurumunda bulunan hükümlüler açısından ise artık 5275 sayılı Kanunu'nun 105/A maddesinde sayılan iyi halli olma, koşullu salıverilmeye 1 yıldan az kalma gibi diğer şartların incelenmesine imkan bulunmadığı nazara alındığında, itirazın bu yönden kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesi nedeniyle Ağır Ceza Mahkemesinin kararında isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, Ağır Ceza Mahkemesinin 27/02/2015 tarihli ve ...değişik iş sayılı kararının CMK'nın 309/4. maddesi uyarınca aleyhe tesir etmemek üzere BOZULMASINA, 14/01/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/43, Karar No: 2010/6136, Tarih: 04.05.2010

13. Hukuk Dairesi 2010/43 E., 2010/6136 K.

**13. Hukuk Dairesi 2010/43 E., 2010/6136 K.**

**- AYIPLI TOHUMLUK

- MÜTESELSİL SORUMLULUK

- TAZMİNAT**- 5553 S. TOHUMCULUK KANUNU [ Madde 2 ]

- 5553 S. TOHUMCULUK KANUNU [ Madde 11 ]

- 5553 S. TOHUMCULUK KANUNU [ Madde 1 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

Davacı, dava dışı A... Tarım aracılığıyla davalı şirketten Deflin F/l cinsi 3570 adet domates fidesi satın aldığını, fideleri usulüne uygun olarak dikip, bakımını yaptığını, ne var ki bazı fidelerde domateslerin oluşmadığını, bazılarında da, dilimli ve şekilsiz oluştuğunu, yaptırmış olduğu tespitte, fidelerin orijinal Deflin F/1 olmadığının anlaşıldığını, beklediği verimi alamaması nedeniyle zarara uğradığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere, şimdilik 7.000.00 TL zararın tespit tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacıya fide satmadıklarını savunarak, davanın öncelikle husumet nedeniyle, kabul edilmediği takdirde ise esastan reddini dilemiştir.

Mahkemece, fidelerin satışına ilişkin faturanın, dava dışı A... Tarım tarafından davacı adına düzenlendiği, sevk irsaliyesinin de davalı tarafından dava dışı A... Tarım adına düzenlendiği belirtilmek suretiyle, bu durumda taraflar arasında sözleşme ilişkisi bulunmadığı benimsenerek, davalıya karşı açılan davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, fidelerin satışına ilişkin faturanın, dava dışı A... Tarım tarafından davacı adına düzenlendiği, sevk irsaliyesinin de davalı tarafından dava dışı A... Tarım adına düzenlendiği belirtilmek suretiyle, bu durumda taraflar arasında sözleşme ilişkisi bulunmadığı benimsenerek, davalıya karşı açılan davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, satın alınan domates fidelerinden gerekli ürünün alınamadığı iddiasına dayalı tazminat istemine ilişkin olup, davacı, domates fidelerini davalı şirketten satın aldığını belirtmişse de, mahkemece taraflar arasında sözleşme ilişkisinin ispat edilemediği gerekçesiyle davanın husumetten reddine karar verilmiştir. Tüm dosya kapsamından, davalı şirket tarafından, dava dışı Ç... Limitet Şirketinden satın alınan tohumların fide haline getirildikten sonra dava dışı A... Tarıma satıldığı, davacının da bu fideleri A... Tarımdan satın aldığı anlaşılmaktadır. HUMK.nun 76. maddesi uyarınca davada maddi olguların açıklanması taraflara, ileri sürülen maddi olguların hukuki nitelendirilmesi ve uygulanacak yasa maddelerinin tespit edilmesi ise hakime ait bir görevdir. Taraflar arasında sözleşme ilişkisi bulunmadığından, davalının sözleşmeye dayalı bir sorumluluğu söz konusu değilse de, bu durum davalıya hiçbir şekilde husumet yöneltilemeyeceğini göstermez. Hukuki sorumluluk, sözleşmeden doğabileceği gibi sözleşme dışı bir nedenden de doğabilir. Kanundan doğan sorumluluk da, bu nedenlerden biridir. O halde dava konusu olayda, satın aldığı tohumları fide haline getirdikten sonra, fide olarak satan davalı şirketin, özel kanun niteliğinde olan "Tohumculuk Kanunu'Vıdan kaynaklanan bir sorumluluğu olup olmadığı da irdelenmelidir.

31.10.2006 tarihinde kabul edilen 5553 sayılı "Tohumculuk Kanunu"nun 1. maddesinde, "Bu Kanunun amacı; bitkisel üretimde verim ve kaliteyi yük-seltmek, tohumluklara kalite güvencesi sağlamak, tohumluk üretim ve ticareti ile ilgili düzenlemeleri yapmak ve tohumculuk sektörünün yeniden yapılandırılması ve geliştirilmesi için gerekli olan düzenlemeleri gerçekleştirmektir." hükmüyle kanunun amacı, 2. maddesinde de,

31.10.2006 tarihinde kabul edilen 5553 sayılı "Tohumculuk Kanunu"nun 1. maddesinde, "Bu Kanunun amacı; bitkisel üretimde verim ve kaliteyi yük-seltmek, tohumluklara kalite güvencesi sağlamak, tohumluk üretim ve ticareti ile ilgili düzenlemeleri yapmak ve tohumculuk sektörünün yeniden yapılandırılması ve geliştirilmesi için gerekli olan düzenlemeleri gerçekleştirmektir." hükmüyle kanunun amacı, 2. maddesinde de,

"Bu Kanun; tarla bitkileri, bağ-bahçe bitkileri, orman bitki türleri.ve diğer bitki türleri çogaltım materyaline ait çeşitlerin ve genetik kaynakların kayıt altına alınması, tohumlukların üretimi, sertifıkasyonu, ticareti, piyasa denetimi ve kurumsal yapılanmalar ile ilgili düzenlemeleri kapsar." hükmüyle kanunun kapsamı açıklanmış, "Tazminat" başlığı altındaki 11. maddesiyle de, "Fiillerinin ayrıca suç sayılma hali saklı kalmak üzere, zarara neden olan kusurlu tohumluğu üreten, satan, dağıtan, ithal eden veya başka şekilde piyasaya süren gerçek veya tüzel kişiler, meydana gelen zararı müteselsilen tazmin etmekle yükümlüdür. Bunlar zararı, kusurları oranında birbirlerine rücu edebilirler." Düzenlemesi getirilmiştir. Taraflar arasında mahkemenin kabulünde olduğu gibi, sözleşme ilişkisi mevcut değilse de, dava konusu fidelerin, davalı tarafından, dava dışı Ç... Limitet Şirketinden "tohum" olarak satın alınıp, fide haline getirildiği ve bu şekilde davacının akidi olan A... Tarıma satıldığı sabit olduğuna göre, davalının, az yukarda belirtilen Tohumculuk Kanununun 11. maddesinde düzenlenen, "... zarara neden olan tohumluğu üreten, satan, dağıtan, ithal eden veya başka şekilde piyasaya süren gerçek veya tüzel kişiler, meydana gelen zararı müteselsilen tazmin etmekle yükümlüdür." Hükmünde geçen ayıplı tohum nedeniyle tazminatla yükümlü tutulabilecek tüzel kişi kapsamında olup olmadığı değerlendirilip, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, davalı şirketin, söz konusu özel kanundan doğan bir sorumluluğunun bulunup bulunmadığı irdelenmeden, sözleşme ilişkisinin mevcut olmadığından bahisle eksik inceleme ile davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün, temyiz eden davacı yararına (BOZULMASINA), peşin alınan 15.60 TL temyiz harcının istek halinde iadesine, 04.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14801, Karar No: 2015/29164, Tarih: 30.09.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/14801 E.  ,  2015/29164 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2011/390504

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ : Mersin 3. Ağır ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20/09/2011

NUMARASI : 2011/131 (E) ve 2011/394 (K)

SANIK : H.. A..

SUÇ : Dolandırıcılık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; Failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; sanığın, temyize gelmeyen kardeşi diğer sanık Mustafa ile birlikte mağdur Hüseyin'e eniştelerinin İskenderun Gümrüğü'nde müdür olduğunu, ucuz şeker çıkartıp verebileceklerini söyledikleri, mağdurun da kabul ettiği, kilosu 1.250,00 TL'den 10 ton şeker alımı konusunda anlaştıkları, sanıkların mağdurdan kaparo istedikleri, mağdurun da gelininden 80.24 gram ağırlığında altın bileziklerini alıp İskenderun'a gittiği, sanıkların akşam olduğunu ve kimseyle görüşemeyeceklerini belirtip hep birlikte sanık Hasan'ın Gaziantepteki evine gittikleri, gece burada kaldıktan sonra temyize gelmeyen sanık Mustafa'nın iş yerine gittikleri, sanık Hasan'ın mağdurdan suç tarihi itibarı ile 5.000,00 TL değerindeki bilezikleri alıp diğer sanığa: "Götür bunları müdür beye ver Hüseyin'i sıraya alsınlar.", mağdura da: "Seni sıraya aldık, müdür beyin tayini yılbaşından sonra Mersin'e çıkıyor, biz sana şekeri o zaman veririz" dediği, mağdurun da Mersin'e geri döndüğü, 24/01/2011 tarihinde sanık Hasan'ın mağduru telefon ile arayıp "Sabah paraları al gel, senin şekerini verelim." dediği, 25/01/2011 günü saat 09.00 sıralarında mağdurun sanık Hasan ile buluştuğu, sanık Hasan'ın mağdurdan 17.000 TL istediği, mağdurun da sanık Hasan'a 5.000,00 TL nakit ve geri kalan miktar için bono verdiği, bu sırada yanlarına ticari bir taksiyle açık kimliği tespit edilemeyen bir şahsın geldiği, sanık Hasan'ın para ile bonoları bu şahsa verip "Götür bunları müdür beye ver, saat 11.00'de şeker çıkartacağız." dediği, bu şahıs gittikten sonra mağdurun sanık Hasan'a birlikte müdür beyin yanına gitmeyi teklif ettiği, sanık Hasan'ın tek gideceğini söyleyerek mağduru oyaladığı, bu durumdan şüphelenen mağdurun polisi arayarak sanık Hasan'ı yakalattığı, sanık Hasan'ın bu şekilde dolandırıcılık suçunu işlediğine yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın aynı suç işleme kararının icrası kapsamında mağdurdan farklı zamanlarda menfaat temin etmesi karşısında hakkında 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesinde tarif edilen zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamaıştur.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 30/09/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/29440, Karar No: 2016/10699, Tarih: 27.04.2016

**3. Ceza Dairesi         2015/29440 E.  ,  2016/10699 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Sanığın mağdurun burnuna kafa attıktan sonra elindeki bıçakla kalçalarından yaralaması şeklinde gerçekleşen olayda, eylemin bir bütün halinde değerlendirilerek sanığın 5237 sayılı TCK'nin 86/1-3-e, 87/3 maddeleri uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken TCK'nin 86/3-e maddesi uygulanmayarak sanığa eksik ceza verilmesi,

2) Sanığın savunması ve tanıkların ifadelerine göre, mağdurun sanığa küfür ettiği iddia edilmekle, sanık hakkında TCK'nin 29. maddesindeki haksız tahrik hükümlerinin tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakları saklı kalmak kaydı ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 27/04/2016 oy çokluğuyla karar verildi.

(Muhalif)

KARŞI OY

Oluşa ve dosya içeriğine göre olay günü sanık ...'in tahrik şartları altında mağdur ...'ın burnuna kafa atarak, mağdurun burun kemiğini hafif (1). derecede kırdığı ve ayrıca cebinden çıkardığı kesici alet ile sağ ve sol kalçasına vurup 2. cm lik ve 1.5 cm lik yüzeysel kesiler oluşturduğu mevcut raporlardan anlaşılmıştır.

Sanık, mağdura attığı kafa darbesi ile yetinmemiş, kesici aletle mağduru hafif şekilde de yaralamıştır. Sanığın bu kavga sırasında mağdura karşı gerçekleştirdiği tüm darbeler sonuç itibariyle tek bir yaralama fiilini oluşturduğundan, olayda gerçekleşen ve en ağır cezayı gerektiren darbenin tespit edilmesi gerekmektedir.

1)Sanığın, mağdura kafa atarak burun kemiğini kırmasının cezai müeyyidesi TCK'nin 86/1. maddesi gereğince 1 yıl hapis TCK'nin 87/3. maddesi gereğince 1/6 oranında arttırıldığında 1 yıl 2 ay hapis cezası tayini gerekmektedir.

2) Sanığın, kesici aletle mağduru basit şekilde yaralamasının cezai müeyyidesi ise TCK'nin 86/2. maddesi gereğince 4 ay hapis, TCK'nin 86/3-e maddesi gereğince 1/2 oranında arttırıldığında 6 ay hapis cezası tayin edilmesi gerekmektedir.

Bu karşılaştırma sonucunda sanık ...'in gerçekleştirdiği kemik kırığı eylemi en ağır cezayı gerektiren TCK'nin 86/1 ve 87/3. maddelerinin uygulanması gereken bir eylemdir. Bu kemik kırığı eylemi, kesici alet ile gerçekleşmediğinden sanık ... aleyhine TCK'nin 86/3-e maddesinin uygulanması mümkün değildir.

Sanığın mağdura karşı kemik kırığı oluşacak şekilde ağır darbeyi gerçekleştirdikten sora ayrıca kesici aletle kalçasını da yaraladığından TCK'nin 61. maddesi delaletiyle sanık hakkında TCK'nin 86/1. maddesi uygulanırken temel cezanın alt sınırdan uzaklaştırılmasına gerekçe olabilir.