muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/5153, Karar No: 2024/8635, Tarih: 12.11.2024

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.11.2024 tarihinde karar verildi.

KARŞI DÜŞÜNCE

Olayın gerçekleşmesine ilişkin yukarıda açıklanan kabule katılmakla birlikte, Yargıtay bozma ilamından sonra kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik, Maliye hazinesi vekilinin 26.04.2022 tarihli, itiraz dilekçesinden sonra 24.05.2022 dilekçesi ile itiraz başvurusundan vazgeçme dilekçesini dava dosyasına sunmasına karşın, itiraz merciince sehven vazgeçme talebi göz önünde bulundurulmaksızın, Maliye Hazinesi vekilinin itirazının kabul edilerek hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kaldırılması nedeni ile, yerel mahkemece dava dosyasının yeniden ele alınarak verilen hükmün açıklanması kararı hukuken geçerliliğini koruduğundan eylemin zamanaşımı süresinin bu süreçte durmadığı, dolayısıyla İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kaldırılmasından sonraki süreçte gerçekleştiği gerekçesiyle düşme kararı vermesinde bir isabetsizlik bulunmadığından sayın çoğunluğun Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı varmış gibi (oysa hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı kaldırılmıştır.) hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının denetim süresinin kasıtlı bir suç işlenmeksizin geçirilmesi nedeniyle düşme kararı verilmesi gerektiği yönündeki düşüncesine katılmadığımı usulen verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kaldırılması kararı ortada iken bu karar değiştirilmeden kararın yok sayılamayacağı bu nedenlerlede zamanaşımı süresi işleyeceğinden mahkemenin düşme kararı gerekçesinin hukuka uygun olduğu düşüncesinde olduğumdan kararın bu gerekçe ile onanması düşüncesi ile sayın çoğunluğun görüşüne iştirak edilmemiştir. 12.11.2024

...

Karşı Düşünce
Yargıtay — Esas No: 2012/6598, Karar No: 2012/9972, Tarih: 25.12.2012

**7. Hukuk Dairesi         2012/6598 E.  ,  2012/9972 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava, su aboneliğinden kaynaklanan menfi tespit istemine ilişkindir. Mahkemece istem kabul edilmiş, kararı davalı temyiz etmiştir.

1)6100 Sayılı HMK'nun 297. maddesi hükmüne göre hüküm fıkrasında istek sonuçlarının her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında birer birer, açık, şüphe, tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi ve infaza elverişli bir şekilde hüküm kurulması zorunludur. Bu olgunun sonucu olarak menfi tespit davalarında tarafların alacak ve borçları açık bir şekilde hüküm fıkrasında gösterilmesi gerekir.

Somut olayda, davacı taraf borcun miktarının tespit edilmesini istemiş, mahkemece ihtilaf konusu su bedelinin birim fiyatının 1,76 TL/m3 olarak tespitine şeklinde karar verilmiştir. Verilen karar talebi karşılamadığı gibi açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak nitelikte değildir. Bu şekilde HMK'nun 297. maddesine aykırı karar verilmiş olması yerinde görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Hal böyle olunca, mahkemece yapılacak iş bilirkişi raporu ile belirlenen miktarının değerlendirilerek taleblerle ilgili açık, şüphe ve tereddüte neden olmayacak bir karar verilmesinden ibarettir.

2)Bozma nedenine göre davalının sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, (2)numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde ilgilisine iadesine 25/12/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2011/12778, Karar No: 2011/17495, Tarih: 22.12.2011

**11. Hukuk Dairesi         2011/12778 E.  ,  2011/17495 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 31/03/2009 gün ve 2008/37-2009/101 sayılı kararı onayan Daire’nin 09/05/2011 gün ve 2009/12655-2011/5586 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin “Pado dondurma’da lezzetin zirvesi + şekil” ibareli markanın 30 ve 35. sınıflarda tescili başvurusuna müvekkili adına kayıtlı “PANDA” ibareli markasına benzer olduğu gerekçesiyle yaptıkları itirazın reddedildiğini, tescili istenilen ibare ile anılan markalar arasında aynı ve ayırt edilemeyecek derecede benzerlik olduğunu, davacının müvekkilinin tanınmışlığından faydalanmak istediğini ve kötüniyetli olduğunu ileri sürerek,YİDK kararının iptaline, tescil edilmişse markanın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, YİDK kararının doğru olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı Kılıçoğlu Gıda Ltd. Şti vekili, müvekkilinin 29, 30 ve 35. sınıflarda tescilli “PADO”, “PADDO”, “PADO+ şekil”, "PALDO+şekil” ibareli markaların maliki olduğunu, bu markaların reklam gücünü arttırmak amacıyla “PADO” ibaresinin yanına “dondurmada lezzetin zirvesi” sloganını eklemek için başvuru yaptıklarını, davacı markası “panda” ibaresinin ve panda şeklinin müvekkiline ait farklı sınıflarda tescilli markalarda hiçbir şekilde kullanılmadığını, benzerlik bulunmadığını, davacının tanınmışlık iddiasının yerinde olmadığını, müvekkilinin 2000 yılından bu yana tescilli markasını yeni bir sloganla tescil ettirmek istemesinin kötüniyetli olarak nitelendirilemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davalının 27.04.2004 tarihinde “Pado dondurma’da lezzetin zirvesi + şekil” ibareli markanın tescili başvurusuna davalının dava konusu gerekçelerle ve dava dışı Yaşar Dondurma ve Gıda Maddeleri A.Ş. tarafından “mado” ibareli tanınmış markalarına benzer olduğu gerekçesiyle itiraz ettikleri, TPE tarafından davacı itirazının iltibasa yol açacak derecede benzerlik olmadığı gerekçesiyle reddine, dava dışı Yaşar A.Ş.'nin itirazının markaların iltibasa yol açabilecek kadar benzer olduğu gerekçesiyle kabulüne ve başvurunun “dondurmalar, buz kremler, yenilebilir buzlar” için reddine karar verildiği, davacı adına 29, 30 ve 35. sınıflarda tescilli “Panda” asıl unsurlu bir çok markanın davalı markasıyla herhangi bir benzerliği bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili bu defa karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Davacı vekili bu defa karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 38,20 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 185,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 22/12/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/17390, Karar No: 2020/2882, Tarih: 10.06.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/17390 E.  ,  2020/2882 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Sanığın ... İnş. Tah. Yapı Malz. Nakl. Harf San ve Tic Ltd Şti'nin sahibi ve yetkilisi olduğu, suç tarihinden önce mal alışverişi nedeniyle sanığın Şekerbank Silivri Şubesine ait 11373 numaralı 28.10.2012 tarihli 27.000 TL bedelli çeki katılan Site Boya ve Hırdavat Şirketinin yetkilisine verdiği, ancak daha sonra sanık ile katılan arasındaki mal alışverişinin gerçekleşmemesi nedeniyle çekin katılan tarafından kaşe ve imza bulunmaksızın sanığa iade edildiği, sanığın ise katılanlara ait şirketin kaşesini yaparak çekin arka yüzüne vurduğunun ve ayırt edici özelliği olmayacak şekilde imzalayarak bu çeki tanık ...'in sahibi ve yetkilisi olduğu Varol Beton ve Yapı End San. Tic. A.Ş isimli şirkete verdiği iddiası ile sanık hakkında açılan davada; sanığın mahkeme aşamasındaki savunmasında, " Ben suçlamayı kesinlikle kabul etmiyorum. Bizim Site Boya ile alış verişimiz olmuştu. Ancak tamamlanmayınca çekleri bize geri iade etmişlerdi. Ben 30 yıldır silivri de oturuyorum ve bu işleri yapıyorum. Devlet müteahhitiyim. Devlet ihaleleri alıp iş yaparım. Hakedişlerimiz vardı. O zamanlar alamamıştık. Varol Beton şirketi de 10 yıldır birlikte iş yaptığımız bir şirkettir. Asla alayım kandırayım tarzında bir şey bir kastım söz konusu değildir. Olay tarihinde Varol Betondan ben iş yerinde değilken beni aradılar, kaşe olmadığını söylediler. Bende sakın o çeki kullanmayın ben geleceğim dedim. Buna rağmen kullandılar. Ben kullanmamalarını şunun için istedim. Çünkü Site Boya ile işimiz tamamlanmamıştı ve geri bana vermişlerdi. O yüzden ön yüzünden bizim lehtar olarak gözükmemizdi. Çünkü ön yüzde site boyanın kendi el yazısı vardı ve defalarca benim söylememe rağmen Varol Betondakiler kullandı. Ben iş yerimde yokken bu çeki Varol Betona vermişler. Bu çeki çalışanımız İbrahim Korkusuz Varol betona vermiş. Beni telefonla aradıklarında da yanımda Sezer Koç vardı. Ben kaşe yok kesinlikle kullanmayın dedim. Niyetim öyle birşey olsa asla burda olmaz. Benim şuanda 460.000 TL civarında hakedişlerim bulunmaktadır. Savunmam bundan ibarettir" şeklinde beyanda bulunması, ifadesinin devamında da, "Bizim kaşenin üzerindeki imza bana ait değildir. Çalışanım imzalamış. İbrahim Korkusuz kaşeyi vurup imzalamış ve bizim kaşenin üzerini boş bırakmış" şeklinde beyanda bulunduğunun anlaşılması, karşısında, sanığın çalışanı olduğunu bildirdiği İbrahim Korkusuz'un CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi ve çeki kendisinin verip vermediğinin sorulması, suç tarihinden önceki resmi kurumlardan temin edilecek yazı ve imza örnekleri getirtilip, huzurda alınan yazı ve imza örnekleri ile birlikte, çekin arka yüzündeki sahte oluşturulan cirodaki imza ve yazının şahsın eli ürünü olup olmadığı yönünden bilirkişi incelemesi yaptırılması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tespit ve tayin edilmesi gerekirken, eksik araştırma ile hüküm kurulması yasaya aykırı,

2- Kabule göre de; 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.06.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23, Karar No: 2015/20583, Tarih: 16.02.2015

**15. Ceza Dairesi         2014/23 E.  ,  2015/20583 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme, kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet, ceza verilmesine yer olmadığına

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda; suç tarihinde şikayetçi sanıkların birbirlerine karşı açmış oldukları boşanma davasının ilk derece mahkemesinde sonuçlanmasından sonra temyiz aşamasındayken şikayetçi sanık ...’nin, kızı ... ile birlikte kızının eşyalarını almak için ...'nin yaşadığı eve gitmeleri üzerine aralarında tartışma çıktığı ve ...’nin evin giriş kapısının camını kırdığı, ...'nin ise, ...'nin eline pense ile vurmak suretiyle onu basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte yaraladığı, sanık ...’in soruşturma aşamasındaki beyanında, pense ile vurduğunu kabul etmiş olması da dikkate alındığında verilen mahkumiyet kararında hukuka aykırılık bulunmadığı gibi; dosya kapsamından da anlaşıldığı üzere ...’nin, aralarındaki boşanma kararı kesinleşmemiş olan eşine ait evin camını kırması nedeniyle TCK’nın 167. maddesi gereğince hakkında verilen ceza verilmesine yer olmadığına dair kararda da bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 16.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/30685, Karar No: 2018/131, Tarih: 16.01.2018

**13. Hukuk Dairesi         2015/30685 E.  ,  2018/131 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı...Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı'nın 26.08.2013 tarihli para cezası işleminden kaynaklanan ve ilgili protokol hükümlerinin 6.3.3 maddesi uyarınca “eczanenin kuruma fatura ettiği reçetelerde bulunması gereken ve reçete muhteviyatı ilaçların reçete sahibine ya da yakınına teslim edildiğine ilişkin imzanın, reçete sahibine veya ilaçların teslim edildiği yakınına ait olmadığının tespit edilmesi halinde reçete bedelinin 5 katı tutarında cezai şart uygulanarak eczacı yazılı olarak uyarılır, tekrarı halinde reçete bedelinin 5 katı tutarında cezai şart uygulanarak sözleşme feshedilir ve bir ay süre ile sözleşme yapılamaz” maddesi gereğince uyarı cezası verilerek bu maddeden kaynaklı kurum alacağı, yasal faiz, cezai şart bedeli olmak üzere toplam 29.514.58 TL olarak tahakkuk ettirilen borcun kuruma fatura edilecek reçete bedellerinden tahsil edileceğinin bildirildiğini, tüm bu nedenlerle hakkında uygulanan haksız uyarı ve cezai şart bildirim işleminden kaynaklanan ve davalı kurumca tahakkuk ettirileceği bildirilen 29.517,58 TL ve edimlerden ötürü borçlu olmadığının tespiti ile işlemin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacıya ait ...Eczanesi ile ilgili olarak kurum eczacılarından Barış Gün tarafından 26.07.2013 tarih 2013/11 sayılı Eczane Denetim Raporu düzenlendiğini, anılan raporda ilaçların hasta ve yakınlarına değil 3.şahıslara teslim edilmesi ve yine hasta yakınlarına teslim edilmesi gereken ilaçların 60 günden fazla bir süre eczanede bekletilmesi fiillerinden dolayı eczane ile kurum arasında yapılan sözleşmeye dayanarak cezai şart uygulandığını,haksız ve yasal dayanaktan yoksun davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı,...Sosyal Güvenlik Kurumu İl Müdürlüğü, Sağlık Sosyal Güvenlik Merkezinin 26.08.2013 tarih ve 83770546/2/3120802/13964279 sayılı uyarı ve para cezasına ilişkin işlemin iptaline, bu işlemlerden dolayı davalı kurumca tahakkuk ettirileceği bildirilen 29.517,58 TL ve edimlerden ötürü davacının borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı,...Sosyal Güvenlik Kurumu İl Müdürlüğü, Sağlık Sosyal Güvenlik Merkezinin 26.08.2013 tarih ve 83770546/2/3120802/13964279 sayılı uyarı ve para cezasına ilişkin işlemin iptaline, bu işlemlerden dolayı davalı kurumca tahakkuk ettirileceği bildirilen 29.517,58 TL ve edimlerden ötürü davacının borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, uygulanan ceza-i işlemin iptali ve borçlu olmadığının tespiti talebine ilişkin olup, davacı, sahibi olduğu eczane ile davalı kurum mensuplarına ilaç temin ettiğini, davalı tarafından kendisine haksız olarak uyarı ve cezai şart bildirim işleminden kaynaklanan ve davalı kurumca 29.517,58 TL ceza uygulandığını beyanla işlemin iptali ile borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini istemiş, davalı ise sözleşmenin ilgili maddelerinin haklı olarak uygulandığını savunarak davanın reddini dilemiştir. Mahkemece, dinlenen tanık beyanları ile söz konusu ilaçların hastalar tarafından kullanıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. Davacıya ait eczaneye ilişkin 26.08.2013 tarihli para cezası ilaçların hasta veya yakınlarına değil de 3. şahıslara teslim edilmesi (2009 yılı Eczane Protokolü 6.3.3.) ve yine hastalara teslim edilmesi gereken ilaçların 60 günden fazla bir süre eczanede bekletilmesi (2012 yılı Eczane Protokolü 5.3.5.) fiillerinden dolayı eczaneyle kurum arasında yapılan sözleşmeye dayanarak cezai şart uygulanmıştır. Ancak, mahkemece 2009 yılı Eczane Protokolünün 6.3.3 maddesi uyarınca eczaneye kesilen cezai şart değerlendirilmiş, 2012 Protokolünün 5.3.5 maddesi uyarınca da ceza kesildiği gözetilmemiştir. O halde mahkemece, tarafların tüm delilleri incelenerek, 2012 ve sonraki protokollerinin ilgili maddeleri de değerlendirilmek suretiyle ve gerektiğinde konusunda uzman bilirkişilerden Yargıtay, mahkeme ve taraf denetimine elverişli rapor alınarak, hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16/01/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4069, Karar No: 2018/7628, Tarih: 25.06.2018

**19. Ceza Dairesi         2017/4069 E.  ,  2018/7628 K.**

**"İçtihat Metni"**

6001 sayılı Karayolları Genel Müdürlüğünün Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun'un 30. maddesine aykırı davranmak eylemin... UA 792450 sayılı idari para cezası karar tutanağı ile uygulanan 34,75 Türk lirası geçiş ücreti ve 347,50 Türk lirası idari para cezasına yönelik başvurunun kabulü ile anılan idari yaptırım kararının kaldırılmasına dair ...n Sulh Ceza Hakimliğinin 21/12/2016 tarihli ve 2016/2652 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 25/07/2017 gün ve 5744 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 08/08/2017 gün ve KYB. 2017-47592 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre;

1-Kabahatli hakkında idari para cezasının yanısıra geçiş ücreti de tahakkuk ettirildiği, ...n Sulh Ceza Hakimliğince kabahatlinin ödemesi gereken otoyol geçiş ücretinin mahsup edilmesinden sonra kalan miktara ilişkin olarak idari para cezasının iptal edilmesi gerekirken, mahkemesince yetkisi olmadığı halde, hem idari para cezasının hem de geçiş ücretinin tamamının iptal edilerek yazılı şekilde karar verilmesinde,

2- Anayasa Mahkemesinin 26/02/2015 tarihli ve 2013/6217 başvuru sayılı kararında da yer alan "Kanuni düzenlemeler ve içtihat karşısında başvurucu lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesi, ilgili yasal mevzuatın lafız ve amacına açıkça aykırı olup, başvurucunun Anayasanın 36. maddesinde güvence altına alınan hakkaniyete uygun yargılanma hakkının ihlal edildiğine karar verilmesi gerekir." şeklindeki açıklama, 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 31/2. maddesindeki "Kanun yoluna başvuru dolayısıyla oluşan bütün masraflar ve vekalet ücreti, başvurusu veya savunması reddedilen tarafça ödenir." biçimindeki düzenleme gereğince, başvurusu kabul edilen kabahatli lehine savunması reddedilen idare aleyhine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi Hükümleri gereğince vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma ihbarnamesinin (2) nolu bendi yönünden yapılan incelemede;

Olağanüstü kanun yolu olan ve öğretide “olağanüstü temyiz” olarak adlandırılan kanun yararına bozmanın amacı hakim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen kararların Yargıtay’ca incelenmesini, buna bağlı olarak da kanunların uygulanmasında ülke sathında birliğe ulaşmak, hakim veya mahkemelerce verilen cezaya ilişkin karar veya hükümlerdeki hukuka aykırılıkları toplum ve birey açısından hukuk yararına gidermektir.

Olağanüstü kanun yolu olan ve öğretide “olağanüstü temyiz” olarak adlandırılan kanun yararına bozmanın amacı hakim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen kararların Yargıtay’ca incelenmesini, buna bağlı olarak da kanunların uygulanmasında ülke sathında birliğe ulaşmak, hakim veya mahkemelerce verilen cezaya ilişkin karar veya hükümlerdeki hukuka aykırılıkları toplum ve birey açısından hukuk yararına gidermektir.

Olağanüstü bir kanun yolu olan kanun yararına bozma müessesesinin konusunu oluşturabilecek kanuna aykırılık halleri, olağan kanun yolu olan temyiz nedenlerine göre dar ve kısıtlı tutulduğunda kesin hükmün otoritesi korunmuş olur.

26.10.1932 gün ve 29/12 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı ve bu karar esas alınmak suretiyle verilen Yargıtay Ceza Genel Kurulu ve Özel Dairelerin süreklilik arz eden kararlarında belirtildiği üzere, kabul edip etmemenin hakim veya mahkemenin takdirine bağlı olduğu istekler hakkında verilen kararlar ile kanıtların değerlendirilmesine ve şahsi hakka ilişkin kararlar kanun yararına bozma konusu olamaz.

Bu açıklamalara ve yerleşik yargısal kararlara göre (Yargıtay ... . CD’nin 05/11/2008 tarih ve 2008/9091-7078 E.K; ... . CD’nin 14/11/2007 tarih ve 2007/12330-8319 E.K; ... . CD’nin 27/02/2013 tarih ve 2012/28035 E., 2013/3196 K. ve ... . CD’nin 27/12/2012 tarih ve 2012/21561-28771 E.K sayılı kararları) vekalet ücretinin şahsi hakka ilişkin olması nedeniyle bu hususta kanun yararına bozma talebinde bulunulamayacağından, yerinde görülmeyen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin REDDİNE,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma ihbarnamesinin (1) nolu bendi yönünden yapılan incelemede ise;

... Sulh Ceza Hakimliğinin 21/12/2016 tarihli ve 2016/2652 değişik iş sayılı kararı ile itiraz üzerine kaldırılan ... plaka sayılı aracın ihlalli geçişlerine ilişkin düzenlenen idari para cezası tutanağının aynı zamanda otoyol geçiş ücretini de içerdiği, kabahatlinin ödemesi gereken otoyol geçiş ücretinin mahsup edilmesinin ardından kalan miktara ilişkin idari para cezasının iptalinin gerektiği anlaşılmakla,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, ...n Sulh Ceza Hakimliğinin 21/12/2016 tarihli ve 2016/2652 değişik iş sayılı kararının CMK'nın 309/4-c maddesi uyarınca aleyhe tesir etmemek ve yeniden yargılama yapılmamak üzere KANUN YARARINA BOZULMASINA, 25/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.