muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/9580, Karar No: 2024/781, Tarih: 13.02.2024

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile asıl dava yönünden yapılan incelemede; dinlenen tanık beyanlarında kadının, birlik görevini ihmal ettiği belirtilmişse de bu vakıadan sonra evlilik birliğinin devam ettiği ve kadının bu davranışının erkek tarafından affedildiği, kadına kusur olarak yüklenemeyeceği, erkeğin ise sadakat yükümlülüğünü ihlal ettiği ve boşanmaya sebebiyet veren olaylarda tam kusurlu olduğu, kimsenin kendi kusurlu eylemine dayanarak boşanma davası açamayacağı gerekçesiyle asıl davanın reddine, erkek tarafından 12.04.2019 tarihinde açılan birleşen dava yönünden yapılan incelemede ise her ne kadar kadının zina eyleminde bulunduğu iddia edilmişse de olaya dair beyanı alınan tanık Evelina'nın beyanlarının, kendisine aktarılanlardan ibaret olduğu, tanıkların, taraflardan duyduklarını aktaracak şekilde tanıklık yapmaları durumunda bu beyanların hükme esas alınamayacağı, beyanın denetime açık olmadığı, somut olayda tanığın anlattığı hususların kadının zina eyleminde bulunduğuna delalet olmadığı, ancak kadının eyleminin güven sarsıcı nitelikte olduğu, birleşen davanın ispatlanamadığı gerekçesiyle reddine, kadının karşı davası yönünden yapılan incelemede ise erkeğin, 2017 yılı Mayıs ayından başlamak üzere defalarca zina eyleminde bulunduğu, karşı davanın ispatlandığı gerekçesiyle karşı davanın kabulü ile tarafların zina hukuki sebebine dayalı olarak boşanmalarına, ortak çocukların yaşları, ihtiyaçları, alınan sosyal inceleme raporları içeriği dikkate alındığında velâyetin anneye verilmesine, ortak çocuklarla baba arasında kişisel ilişki kurulmasına, ortak çocukların yaşları, ihtiyaçları, tarafların ekonomik ve sosyal durumları dikkate alınarak ortak çocukların her biri yararına ayrı ayrı aylık karar tarihine kadar 3.000,00 TL tedbir nafakası, karar tarihinden itibaren 4.250,00 TL tedbir nafakası, karar kesinleştikten sonra 4.250,00 TL iştirak nafakası, boşanma davası açmakla ayrı yaşama hakkı kazanan kadın yararına karar tarihine kadar aylık 2.000,00 TL tedbir nafakası, karar tarihinden itibaren aylık 3.150,00 TL tedbir nafakası, kadının diş hekimi olduğu, sürekli ve düzenli geliri olduğu, boşanmakla yoksulluğa düşmeyeceği anlaşıldığından kadının yoksulluk nafakası talebinin reddine, kusur durumu, tarafların evlilik tarihi, tarafların ekonomik ve sosyal durumları, hakkaniyet ilkesi dikkate alınarak kadın yararına 450.000,00 TL maddî tazminat, 450.000,00 TL manevî tazminat, erkek tarafından 30.12.2020 tarihinde açılan birleşen dava yönünden yapılan incelemede ise kadının, güven sarsıcı davranışta bulunduğu, bu hususun tüm dosya kapsamı ile sabit olduğu gerekçesiyle birleşen davanın kabulü ile tarafların evlilik birliğinin sarsılması hukuki sebebiyle boşanmalarına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı-karşı davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya aykırı olduğu, boşanmaya sebebiyet veren olaylarda erkeğin kusurlu bir davranışının bulunmadığı, kadının ise tam kusurlu olduğu, kadının karşı davasının kabulüne karar verilmesinin hatalı olduğu, kadının zina eyleminin ispatlandığı ve zina hukuki sebebine dayalı birleşen davanın reddine karar verilmesinin isabetli olmadığı, asıl davanın kabulüne karar verilmesi gerektiği, hükmedilen tazminatların ve nafakaların usul ve yasaya aykırı olduğu belirtilerek; asıl davanın ve zina hukuki sebebine dayalı davanın reddi, kadının karşı davasının kabulü, kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakalar yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.Davalı-davacı kadın vekili İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya aykırı olduğu, boşanmaya sebebiyet veren olaylarda erkeğin tam kusurlu olduğu, kadının ise kusurlu bir davranışının bulunmadığı, erkeğin birleşen davasının kabulüne karar verilmesinin hatalı olduğu belirtilerek; erkeğin birleşen davasının kabulü ve kusur belirlemesi yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile her ne kadar İlk Derece Mahkemesi tarafından kadının zina eyleminin ispatlanamadığı belirtilmişse de tanığın beyanının kadının kendisinden bizzat duyulduğu, kadının zina eyleminin ispatlandığı, kadının eyleminin güven sarsıcı davranış niteliğinde olmadığı, sadakat yükümlülüğünü ihlal ettiği ve erkeğin zina hukuki sebebine dayalı birleşen davasının kabulüne karar verilmesi gerektiği, boşanmaya sebebiyet veren olaylarda tarafların eşit kusurlu olduğu, kadının karşı davasının kabulü ile erkeğin evlilik birliğinin sarsılması hukuki sebebine dayalı davasının kabulüne, kadın ve ortak çocuklar yararına nafakaya hükmedilmesinin ve nafaka miktarlarının karar isabetli olduğu, boşanmaya sebebiyet veren olaylarda tarafların eşit kusurlu olduğu, eşit kusurlu olan kadın yararına maddî ve manevî tazminata hükmedilemeyeceği gerekçesiyle, davacı-karşı davalı erkek vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kabul edilen yönlerden kaldırılmasına ve bu yönlerden yeninden esas hakkında hüküm kurulmasına, İlk Derece Mahkemesi karar gerekçesinin yukarıda belirtildiği şekilde düzeltilmesine, erkeğin 12.04.2019 tarihli birleşen davasının kabulü ile tarafların zina hukuki sebebiyle boşanmalarına, kadının tazminat taleplerinin reddine, davacı-karşı davalı erkek vekilinin diğer, davalı-karşı davacı kadın vekilinin ise tüm istinaf itirazlarının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-karşı davacı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı-davacı kadın temyiz dilekçesinde özetle; Bölge Adliye Mahkemesi tarafından istinaf başvurusunun kısmen kabulüne dair verilen kararın hatalı olduğu, istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeler ile erkeğin kabul edilen birleşen davaları, kusur belirlemesi, tazminat taleplerinin reddi yönünden temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taraflarca açılan karşılıklı boşanma davalarında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, erkeğin zina ve evlilik birliğinin sarsılması hukuki sebeplerine dayalı davalarının kabulü için gerekli şartların mevcut olup olmadığı, kadın yararına maddî ve manevî tazminat hükmedilmesi için gerekli şartların gerçekleşip gerçekleşmediği noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Türk Medeni Kanun'un 4 üncü maddesi, 6 ncı maddesi, 161 inci maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkraları, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanun'un (6100 sayılı Kanun) 323 üncü, 326 ncı maddesi, 331 inci maddesinin birinci fıkrası, 190 ıncı maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci ve 371 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı- karşı davacı kadın vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Taraflar arasında görülen karşılıklı boşanma davasının yapılan yargılaması neticesinde; İlk Derece Mahkemesince, boşanmaya sebebiyet veren olaylarda erkeğin, kadına nazaran ağır kusurlu olduğu belirtilerek erkeğin birleşen davası ile kadının karşı davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına, kadın yararına maddî ve manevî tazminata, ortak çocuk yararına tedbir nafakası ve iştirak nafakasına, kadın yararına tedbir nafakasına ve kadının yoksulluk nafakası talebinin reddine karar verilmiştir. Karara karşı davacı-karşı davalı erkek vekili asıl davanın ve zina hukuki sebebine dayalı davanın reddi, kadının karşı davasının kabulü, kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakalar yönünden, davalı-karşı davacı kadın vekili ise erkeğin birleşen davasının kabulüne karar verilmesinin hatalı olduğu belirtilerek; erkeğin birleşen davasının kabulü ve kusur belirlemesi yönünden istinaf başvurusunda bulunmuş, istinaf incelemesi yapan Bölge Adliye Mahkemesince davacı-karşı davalı erkek vekilinin istinaf itirazının kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün kabul edilen yönlerden kaldırılmasına ve bu yönlerden yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına, erkeğin birleşen zinaya dayalı davasının kabulüne, tarafların eşit kusurlu olduğunun tespiti ile kadının tazminat taleplerinin reddine, davacı-karşı davalı erkek vekilinin diğer, davalı-karşı davacı kadın vekilinin ise tüm istinaf itirazlarının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir. Karara karşı davalı-karşı davacı kadın vekili erkeğin kabul edilen birleşen davaları, kusur belirlemesi, tazminat taleplerinin reddi yönünden temyiz başvurusunda bulunmuştur. Tüm dosya kapsamı bir arada incelendiğinde; Bölge Adliye Mahkemesince kadına yüklenen sadakat yükümlülüğünü ihlal ettiği ve bu suretle zina eyleminde bulunduğu vakıasının ispat edilemediği ve kadına kusur olarak yüklenemeyeceği, İlk Derece Mahkemesi tarafından erkeğe yüklenen kusurlu davranışın ise temyiz edilmeyerek kesinleştiği, bu durumda boşanmaya sebebiyet veren olaylarda erkeğin tam kusurlu olduğu, davacı-karşı davalı erkeğin zina hukuki sebebine dayalı boşanma davası ile evlilik birliğinin sarsılması hukuki sebebine dayalı boşanma davasının kabul şartlarının oluşmadığı ve erkeğin birleşen davalarının reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verilmesinin hatalı olduğu, ancak kadının davasında verilen boşanma hükmü temyizin kapsamı dışında bırakılmak suretiyle kesinleştiğinden, erkeğin boşanma talebinin konusuz hale geldiği de görülmektedir. Bu durumda erkeğin birleşen boşanma davalarının esası hakkında bir karar verilemeyecektir. Ancak, 6100 sayılı Kanun'un 331 inci madesi hükmü gereği davanın konusuz kalması sebebiyle esası hakkında bir karar verilmesine gerek bulunmayan hallerde hâkim, davanın açıldığı tarihteki tarafların haklılık durumuna göre yargılama giderlerini takdir ve tayin eder

. Bu durumda erkeğin birleşen boşanma davalarının esası hakkında bir karar verilemeyecektir. Ancak, 6100 sayılı Kanun'un 331 inci madesi hükmü gereği davanın konusuz kalması sebebiyle esası hakkında bir karar verilmesine gerek bulunmayan hallerde hâkim, davanın açıldığı tarihteki tarafların haklılık durumuna göre yargılama giderlerini takdir ve tayin eder. O halde bu husus gözetilerek davacı-karşı davalı erkeğin birleşen boşanma davalarındaki boşanma talepleri hakkında, konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına şeklinde hüküm tesisi ile yargılama giderleri ve vekâlet ücreti konularında, birleşen davaların açıldığı tarihteki haklılık durumuna göre karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

3.Yukarıda (2.) paragrafta açıklandığı üzere boşanmaya sebep olan olaylarda davacı -karşı davalı erkek tam kusurludur. Gerçekleşen kusurlu davranışlar aynı zamanda kadının kişilik haklarına da saldırı teşkil eder niteliktedir. Kadın yararına 4721 sayılı Kanun'un 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları koşulları oluşmuştur. Tarafların ekonomik ve sosyal durumları, kusurun ağırlığı ve hakkaniyet kuralları gözetilerek davalı- karşı davacı kadın yararına uygun miktarda maddî ve manevî tazminata hükmedilmesi gerekirken, yanılgılı kusur belirlemesi sonucu yazılı şekilde kadının maddî ve manevî tazminat taleplerinin reddi doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının erkeğin birleşen boşanma davalarının kabulü, kusur belirlemesi, tazminatlar yönünden davalı-karşı davacı kadın yararına BOZULMASINA,

2.Davalı-karşı davacı kadın vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Duruşma için takdir olunan 17,100,00 TL vekâlet ücretinin Erdoğan'dan alınıp Işıl'a verilmesine,

Dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
Yargıtay — Esas No: 2021/11276, Karar No: 2024/5705, Tarih: 05.06.2024

**9. Ceza Dairesi         2021/11276 E.  ,  2024/5705 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/286 E., 2015/344 K.

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR

1. Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103/1, 103/1-a-b, 103/2 ve 109/1,109/3-f,109/5. maddeleri uyarınca açılan kamu davalarının yapılan yargılaması sonucunda, Elazığ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararı ile sanığın zihinsel engeli bulunan katılan mağduru civarda bulunan bir ikametin müştemilatı içerisinde bulunan tuvalete götürmek ve burada kendisinin ve katılan mağdurun kıyafetlerini çıkararak cinsel organını katılan mağdurun anüs bölgesine sokmaya çalışmak şeklindeki eylemleri sebebiyle çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 103/2, 35/2 ve 62. maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ise aynı Kanun'un 109/1, 109/3-f, 109/5 ve 62. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca kısmi onama ve kısmi bozma görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Mağdur Vekilinin Temyiz İsteği

Ceza miktarının işlenen suçlar ile orantılı olmadığına ilişkindir.

B. Sanığın Temyiz İsteği

Mahkumiyetlere yeter delil olmadığına, eksik araştırma yapılarak hükümler kurulduğuna ve lehe hükümlerin hakkında tatbik edilmediğine ilişkindir.

C. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Mahkumiyetlere yeter delil olmadığına ve katılan mağdurun beyanlarına itibar edilemeyeceğine ilişkin rapor olmasına karşın Mahkemece itibar edilerek sanığın cezalandırıldığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Temyiz İncelemesinde

Mahkumiyetlere yeter delil olmadığına, eksik araştırma yapılarak hükümler kurulduğuna ve lehe hükümlerin hakkında tatbik edilmediğine ilişkindir.

C. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Mahkumiyetlere yeter delil olmadığına ve katılan mağdurun beyanlarına itibar edilemeyeceğine ilişkin rapor olmasına karşın Mahkemece itibar edilerek sanığın cezalandırıldığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Temyiz İncelemesinde

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından katılan mağdur vekili ile sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

B. Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarına Teşebbüs Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Temyiz İncelemesinde

Oluşa, 09.06.2015 tarihli "Olay ve Yakalama Tutanağı" başlıklı belge içeriğine, katılan mağdurun beyanlarına itibar edilemeyeceğine ilişkin 28.09.2015 tarihli rapor içeriği ve tüm dosya kapsamına göre; sanık ve orta düzeyde zeka geriliği olan katılan mağdurun birlikte civarda bulunan bir ikametin bahçesinde mevcut tuvalete girdikleri, katılan mağdurun belden aşağısını tamamen soyduğu, sanığın kendisinin de soyunduğu, ancak polis ekiplerinin son anda yetişip sanık ve katılan mağduru bu halde yakalamaları nedeniyle sanığın amaçladığı icra hareketlerine başlayamadığı sabit olduğundan sanığın 5237 sayılı Kanun' un 103/1. maddesi kapsamında çocuğun cinsel istismarı suçundan cezalandırılması gerekirken yazılı şekilde nitelikli halden hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

A. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle Elazığ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararında katılan mağdur vekili ile sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan mağdur vekili ile sanık ve müdafinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarına Teşebbüs Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle Elazığ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik katılan mağdur vekili ile sanık ve müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, Başkan vekili ... ve sayın üye ...'in karşı oyu ve oy çokluğuyla BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.06.2024 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle Elazığ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik katılan mağdur vekili ile sanık ve müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, Başkan vekili ... ve sayın üye ...'in karşı oyu ve oy çokluğuyla BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.06.2024 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY

Sanık ... hakkında mağdur ...'a yönelik çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan açılan kamu davasında, Elazığ 1. Ağır Ceza Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda, çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüs suçundan mahkumiyetine karar verilmiş olup verilen bu kararın katılan mağdur vekili sanık ve müdafi tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizce yapılan temyiz incelemesi sonucunda eylemin oy çokluğuyla çocuğun basit cinsel istismarı suçu olduğu gerekçesiyle bozulmasına dair verilen karara karşı, sanığın mağdura yönelik eyleminin çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçuna teşebbüs niteliğinde olduğu ancak verilecek cezanın çocuğun basit cinsel istismarı suçundan verilecek olan asgari ceza miktarından Dairemizin yerleşmiş içtihadına göre düşük olamayacağı düşüncesiyle bozulması görüşünde olduğumuzdan, Sayın Çoğunluğun eylemin çocuğun basit cinsel istismarı suçunu oluşturduğu gerekçesiyle verilen bozma kararına muhalifiz.

Şöyle ki; katılan mağdurun Çocuk İzlem Merkezinde Adli Görüşmeci Psikolog ... tarafından düzenlenen, 10.06.2015 tarihli raporunda çocukta ön görüşme neticesinde mental retardasyon olduğu, gerçek yalan ayrımını yapamadığı, adli görüşme esnasında sorulan soruları anlayamadığı ve cevap veremediği, adli görüşme sırasında bilişsel yetersizliğinin öne çıktığı, yaşanılan istismarın genel belirtilerinin belirgin şekilde öne çıktığı, IQ seviyesinin 55 seviyesinde olduğu, yapılan görüşmenin geçerlilik ve güvenirlilik açısından yetersiz olduğu belirtilmiştir.

Katılan ...'ın 11.06.2015 tarihinde Elazığ Adli Tıp Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen raporunda, herhangi bir akut veya kronik livata bulgularına rastlanmadığı, yetişkin olması, istek dahilinde olması ve cinsel saldırının kayganlaştırıcı madde (krem, tükürük vs.) kullanılması durumlarında livata bulgularının oluşmayacağı yönünde rapor tanzim edilmiştir.

Katılan mağdur hakkında aldırılan 28.09.2015 Fırat Üniversitesi Cinsel Suçlar Sağlık Kurulu Raporuna göre; katılan mağdurun beyanlarına itibar edilmeyecek şekilde orta düzey zeka geriliğine sahip olduğu belirtilmiştir.

Dosya içerisinde bulunan olay yeri inceleme raporu formuna göre olay yerinin Elazığ Caddesi Numara:54 sayılı bahçe içerisinde bulunan iki katlı kerpiç binanın arkasında bulunan tuvalet olduğu, buna ilişkin fotoğraf ve krokilerin de dosya içerisinde olduğu görülmüştür.