muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/36413, Karar No: 2012/8303, Tarih: 13.03.2012

3- Davacı işçi bu davada 09.07.2002 tarihinden fesih tarihine kadar olan dönem için fazla çalışma ücreti isteğinde bulunmuştur. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının iş sözleşmesinin devredildiği 01.11.2004 tarihi sonrası için fazla çalışma ücreti hesabı yapılmış, devir öncesinden devreden işverenin sorumlu olacağı ve bu işverenin davalı gösterilmediği gerekçesiyle hesaplamaya gidilmemiştir.

Davacı işçinin, iş sözleşmesinin davalı işveren ile dava dışı ... Kart AŞ arasında yapılan yazışmalara göre tüm özlük haklarıyla birlikte devredildiği dosya içeriğinden anlaşılmaktadır. Mahkemece de iş sözleşmesinin devri kabul edilerek devir öncesi ve sonrası toplam hizmetleri üzerinden ihbar ve kıdem tazminatları hesaplanarak sonuca gidilmiştir. Ancak devir öncesi yapılan fazla çalışmaların ücretinin iş sözleşmesini devralan işverenden talep edilemeyeceği gerekçesiyle 09.07.2002- 01.11.2004 tarihleri arasındaki süre için fazla çalışma istekleri hüküm altına alınmamıştır. İş sözleşmesinin devri yasalarımızda düzenlenmemiştir. En yakın kurum işyeri devri olmakla İş Kanunu’nun 6. maddesinin hükümleri, iş sözleşmesinin devrine uygun olan yönüyle kıyas yoluyla uygulanmalıdır. Bu durumda iş sözleşmesinin devrinde de devir anında doğmuş olan borçların devralan işverene geçeceği kabul edilmelidir.

Somut olayda iş sözleşmesinin devredildiği tarihe kadar olan fazla çalışmalar yönünden de hesaplamaya gidilmeli ve bu yönde tarafların iddia ve savunmaları çerçevesinde bir değerlendirme yapılarak bir karar verilmelidir. Devralan işverenin devir öncesi fazla çalışmalardan sorumlu olmadığı yönünde hüküm kurulması hatalıdır.

4- Davacı işçi vergi iadesi alacağını talep etmiş bu yönde vergi dairesinden alınan muhtasar beyannameye dayanmıştır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, beyanname ile vergi iadesi arasında bağ kurulamadığı açıklanmıştır. Davacı vekili rapora itirazında, o dönemde işyerinde sadece kendisinin çalıştığını, bu durumun beyanname içeriğinden

anlaşıldığını, mahsup edilecek vergi tutarının, kendisine ait vergi iadesi anlamına geldiğini belirtmiştir. Mahkemece, yukarıdaki açıklamalar uyarınca alınacak bilirkişi raporunda bu hususun da araştırılarak açıklığa kavuşturulması istenmeli ve davacının sözü edilen belge ile vergi iadesi alacağını kanıtlayıp kanıtlamadığı yeniden değerlendirilmelidir.

5- Davalı işveren, bu davadan önce davacı işçi tarafından gönderilen ihtarname ile temerrüde düşürülmüştür. Kıdem tazminatı dışında kalan istekler yönünden davalının temerrüde düşürüldüğü tarihten itibaren faize karar verilmesi gerekirken dava ve ıslah tarihlerinden itibaren faiz yürütülmesi de hatalıdır.

F) SONUÇ:

5- Davalı işveren, bu davadan önce davacı işçi tarafından gönderilen ihtarname ile temerrüde düşürülmüştür. Kıdem tazminatı dışında kalan istekler yönünden davalının temerrüde düşürüldüğü tarihten itibaren faize karar verilmesi gerekirken dava ve ıslah tarihlerinden itibaren faiz yürütülmesi de hatalıdır.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, Davacı yararına takdir edilen 900.00 TL.duruşma avukatlık parasının davalıya, davalı yararına takdir edilen 900.00 TL duruşma avukatlık parasının davacıya yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 13.03.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/8976, Karar No: 2008/2834, Tarih: 24.03.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/8976 E.  ,  2008/2834 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde ... ile davalı vek.Av.... ile Av....'ın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında 03.02.1997 tarihli elektrik enerjisi alım-satımı konusunda sözleşme düzenlendiğini, davalıya elektrik enerjisinin, dava dışı Gürcistan Devleti’ne ait enerji hattı üzerinden satıldığını, davalının akit devam ederken 29.08.1998 tarihinde dava dışı Sakenergo adlı firma ile aynı hat üzerinden Enerji Alımı Anlaşması yaptığını, davalının adı geçen firmanın Gürcistan Devleti’ne ait bir kuruluş olması nedeniyle kendilerinin enerji satışına engel olacağı konusunda uyarıldığını, ancak davalının bu uyarıyı dikkate almadığını, bilahare Gürcistan Devleti’nin müvekkili ile imzalanan enerji nakil Anlaşması’nı fesih ederek kendi şirketine fayda sağladığını ve davalıya enerji satışını fiilen engellediğini ve akdin fiilen sona ermesi nedeniyle teminatların iade edilmesi için açtıkları davada haklı bulunduklarını, davalının bir başka şirket ile sözleşme imzalamak suretiyle satış anlaşmasının sona ermesine neden olduğunu iddia ederek 27.12.2006 tarihli talebi doğrultusunda 313.058.-USD. zararın tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı savunmasında, davacı ile imzalanan sözleşmede aynı hat üzerinden başka şirketlerden enerji alımını yasaklayan hüküm bulunmadığı gibi, Sakenergo ile imzalanan sözleşmede, davacının enerji nakline Sakenergo şirketince müdahale olunmayacağı koşulunun yer aldığını, davacının ifa imkansızlığının kendisi ile hattın sahibi Gürcistan Devleti arasındaki nakil sözleşmesinin feshinden kaynaklandığını beyan ederek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının davalıya enerji satışının dava dışı Gürcistan Devleti ile davacı arasındaki Enerji Nakil Sözleşmesi’nin feshi nedeniyle gerçekleşmediği, akdin fiilen sona ermesinde davalıya atfı kabil bir kusur bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davacının davalıya enerji satışının dava dışı Gürcistan Devleti ile davacı arasındaki Enerji Nakil Sözleşmesi’nin feshi nedeniyle gerçekleşmediği, akdin fiilen sona ermesinde davalıya atfı kabil bir kusur bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle, Enerji Satış Sözleşmesi’nin fiilen sona ermesine davacı ile dava dışı Gürcistan Devleti arasındaki Enerji Nakil Sözleşmesi’nin fesih edilmesinin neden olduğunun anlaşılmasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davalı yararına takdir edilen 550.00.YTL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya ödenmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 24.03.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1805, Karar No: 2016/2314, Tarih: 03.05.2016

**1. Ceza Dairesi         2016/1805 E.  ,  2016/2314 K.**

**"İçtihat Metni"**

TÜRK MİLLETİ ADINA

Muhtelif suçlardan ... Ağır Ceza Mahkemesinin 02.03.2011 tarihli 2011/786 değişik iş sayılı kararı ile içtimalı 18 yıl 16 ay 20 gün hapis cezasına hükümlü ... hakkındaki hapis cezalarının infazı sırasında, firar fiilinden dolayı kapalı ceza infaz kurumuna iadesine dair... Açık Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünü İşyurdu Yönetim Kurulu Başkanlığının 15.08.2008 tarihli 2008/104 sayılı kararının 5275 sayılı Kanunun 14/4. maddesi gereğince onanmasına ilişkin... İnfaz Hakimliğinin 19.08.2008 tarihli 2008/72 Esas, 2008/72 sayılı kararını müteakip, hükümlünün açık ceza infaz kurumuna ayrılma talebinin reddine ilişkin... Cumhuriyet Başsavcılığının 12.08.2014 tarihli B.M. 2014/2701 sayılı kararına karşı yapılan itiraz ile açık ceza infaz kurumuna ayrılma talebinin, hükümlünün açık kurumda hükümlü iken, 13.08.2008 tarihinde firar ettiği, 18.08.2008 tarihinde yakalanarak kapalı kuruma alındığı, 14.10.2010 tarihinde disiplin cezasının kaldırıldığı ve üzerinden 6 aydan fazla bir sürenin geçtiği dolayısıyla hükümlünün durumunun ilk defa açık kuruma ayrılma şartlarını düzenleyen ikinci bölümün altında yer alan 8. maddeye değil, dördüncü bölüm: Kapalı Kuruma İade ve Yeniden Açık Kuruma Ayrılma üst başlığı altında düzenlenen 13. maddeye uyduğu gerekçesi ile hükümlünün talebinin kabulüne dair... İnfaz Hakimliğinin 15.08.2014 tarihli 2014/983 Esas, 2014/983 sayılı kararı ile ilgili olarak,

Dosya kapsamına göre, Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğinin “Kapalı Kuruma İade” başlıklı 12/1-b-son maddesinde “(1) Açık kurumlarda cezası infaz edilmekte olan hükümlülerden;….b) Firar edenler,….kurum yönetim kurulu kararı ile kapalı kurumlara iade edilir ve bu karar derhal infaz hakimliğinin onayına sunulur.” şeklinde düzenleme ile aynı Yönetmeliğin “Açık kuruma ayrılamayacak hükümlüler” başlıklı 8/1-e-son maddesinde “(1) Kapalı kurumlarda bulunan hükümlülerden;…e)Eğitimevleri hariç kapalı veya açık kurumlardan firar edenler,…açık kurumlara ayrılamaz,” şeklindeki düzenleme birlikte değerlendirildiğinde, ....Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü iken 13.08.2008 tarihinde firar eden ...’ın 18.08.2008 tarihinde yakalanarak aynı Açık Ceza İnfaz Kurum Müdürlüğünün İşyurdu Yönetim Kurulu Başkanlığının 15.08.2008 tarihli 2008/104 sayılı kararı ile kapalı ceza infaz kurumuna iade edildiği ve anılan iade kararının... İnfaz Hakimliğinin 19.08.2008 tarihli 2008/772 Esas, 2008/772 sayılı kararı ile onandığı anlaşılmakla, yukarıda belirtilen Yönetmelik maddeleri kapsamında hükümlünün açık ceza infaz kurumuna ayrılamayacağı gözetilerek talebin ve itirazın reddine karar verilmesi yerine kabulüne karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Adalet Bakanlığının 27.05.2015 tarih ve 94660652-105-02-1879-2015-10759/34473 sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 05.06.2015 tarih ve 2015/202250 sayılı tebliğnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdii kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına nazaran yerinde görüldüğünden, ...İnfaz Hakimliğinin 15.08.20/14 tarihli 2014/983 sayılı kararının CMK.nun 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yapılmasına, dosyanın gereği için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.05.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11475, Karar No: 2013/16756, Tarih: 30.10.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/11475 E.  ,  2013/16756 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davacıya sattığı sebze ve meyve fidelerinin bedelinin ödenmemesi üzerine 91.122,71 TL alacağın tahsili için yapılan icra takibinin davalının haksız itirazı nedeniyle durduğunu ileri sürerek itirazın iptaline, % 40 tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin davacıya tohum verip fide ürettirdiğini, davacının teslim ettiği fidelerin ayıplı çıkması üzerine davacıya bildirimde bulunulduğunu belirterek davanın reddine, % 40 tazminata karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda davalının süresinde ayıp ihbarında bulunduğu, BK'nun 44. maddesine göre müterafık kusurun sözkonusu olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davalının icra takip dosyasında 4.878,80 TL asıl alacağa itirazının iptaline, tarafların tazminat taleplerinin reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Hükme esas alınan 08.01.2013 tarihli ek rapor ayrıntılı incelemeyi içermediği gibi Yargıtay denetimine de elverişli değildir. Kaldı ki hükme esas alınan bu rapor, dosyaya daha önce sunulan 24.09.2012 tarihli aynı bilirkişi heyeti tarafından düzenlenen bilirkişi raporuyla da çelişmektedir. Kök raporda “Dosya içeriğine bakıldığında ayıbın oluşmasında tohum ve toprak etkenlerinden hangisinin etkili olduğunun tam anlaşılmasının mümkün olmadığı kanaatine varılmıştır.” denilmiş, ek raporda ise”Davacının ayıplı mal teslim ettiği, bitkilerin çökmesinde davalıya atfedilebilecek depolama ve mevsim şartlarından kaynaklı bir kusurun bulunmadığı, ancak fidelerdeki çökmelerin tohum veya toprak kaynaklı olduğu...” açıklanmıştır. Bu durumda mahkemece, raporlar arasındaki çelişkinin giderilmesi için ayrıntılı incelemeyi içerir ve Yargıtay denetimine elverişli yeni bir bilirkişi ya da bilirkişi kurulundan rapor alınarak varılacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 30.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1535, Karar No: 2014/19107, Tarih: 08.12.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/1535 E.  ,  2014/19107 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVALILAR : ... V.D.

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden malik olduğu, 272 ada 74 parsel sayılı taşınmazın bir bölümünü davalıların fiilen kullandıklarını, ayrıca kendisine ait tel ve kazıkları söküp, taş duvarı yıktıklarını ileri sürerek elatmanın önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ..., taşınmaza herhangi bir müdahalesi olmadığı gibi, komşu parsellerin hiçbirinde paydaş ya da malik olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ..., taşınmaza müdahalesinin olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davanın reddine ilişkin verilen kararın temyizi üzerine Dairece; “… Davacı, davalıların hem taşınmazına fiilen müdahale ettiklerini, hem de taş duvarını, tel örgü ve kazıklarını yıktıklarını ileri sürerek eldeki davayı açtığı halde, mahkeme, tanıkların dinlenmesi yönünde herhangi bir işlem yapmadığı gibi, keşifte de sadece yapılan ölçümle yetinmiştir. Hal böyle olunca, yeniden keşif yapılmak suretiyle tanıkların mahallinde dinlenmesi ve tüm deliller toplanıp birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik soruşturma ile hüküm kurulması isabetsizdir” gerekçesi ile bozulmuş olup, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalılar tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Hükmüne uyulan bozma kararında, gösterildiği şekilde işlem yapılarak karar verilmiştir. Davalıların temyiz itirazı yerinde değildir. Reddi ile usul ve yasaya ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 68.22.-TL bakiye onama harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, 08.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19321, Karar No: 2015/34584, Tarih: 02.12.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/19321 E.  ,  2015/34584 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/391403

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 20. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 07/11/2013

NUMARASI : 2013/78 (E) ve 2013/488 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Sanığın tüm aşamalarda çiğ köfte dükkanı işleten mağdurun işletmesinin önünden aracıyla hızla geçmesi üzerine kendisine küfür ettiğini, küfür etmesi nedeniyle mağduru uyardığında da tokat attığını beyan etmesi ve bu savunmanın aksine delil bulunmaması karşısında sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesi uyarınca haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması;

2) Kasten yaralama suçu yönünden, adli tıp kriterleri açısından kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarına etkisinin hafif (1) - ağır (6) derece şeklinde sınıflandırılması ve 5237 sayılı TCK'nin 87/3 maddesinde kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etkisine göre cezanın en fazla 1/2'ye kadar artırımının düzenlenmiş olması karşısında, mağdurun adli raporunda vücudundaki kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etkisinin orta (2.) derece olduğunun belirtilmesine rağmen, nedenleri gösterilmeden orantılılık ilkesine aykırı olarak sanığın cezasının 1/4 oranında artırılarak sanığın fazla cezaya hükmedilmesi,

3) Sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına karar verilirken, 5237 sayılı TCK'nin 53/1-c maddesinde belirtilen hakları kendi altsoyu üzerinde koşullu salıverilme tarihine kadar, kendi altsoyu dışındakiler bakımından hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar kullanamayacağına karar verilmemesi ve Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas- 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde belirilen hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 Sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 Sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak saklı kalmak kaydı ile BOZULMASINA, 02.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9426, Karar No: 2016/297, Tarih: 13.01.2016

**17. Hukuk Dairesi         2015/9426 E.  ,  2016/297 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :........Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; müvekkil şirkete kasko poliçesi ile sigortalı taşıtta davalı ............ tarafından araca yapılan elektrik sistemi tadilatından dolayı kaynaklanan yangın çıkması sonucunda, araçta 20.601 TL hasarın oluştuğunu, hasar bedelinin sigortalısına 20.09.2012 tarihinde ödendiğini, bu nedenle halefiyet kuralı gereğince tazminat bedelinin bu kişiden tahsili için, İstanbul 24 İcra Müdürlüğünün 2012/29450 nolu dosyasında icra takibi başlattıklarını, ancak davalının itirazı üzerine takibin durduğunu belirterek itirazın iptali ile takibin devamına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili; araç yangını nedeni ile kendisi arasında bir illiyet bağının bulunmadığını, araçtaki değişikliğin davalı tarafından yapılmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna göre, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA 13/01/2016 gününde üye .'ın karşı oyu ve oyçokluğuyla karar verildi.

Uyuşmazlığın konusu davacı tarafından zararı karşılanan sigortalı araçta çıkan yangının daha sonradan takılan farların neden olup olmadığı , araçta ki yangın farlardan kaynaklanmış ise bu farların davalı tarafından araca monte edilip edilmediği ile ilgilidir.

Araçta ki yangının farlardan kaynaklanıp kaynaklanmadığı hususunda düzenlenen rapor araç üzerinde inceleme yapılmadan hazırlanmıştır. Bu haliyle bu rapora itibar edilerek karar verilmesi uygun değildir. Araçta ki yangının ilave edilen farlardan kaynaklandığının kabulü durumunda ise farların davalı tarafından takılıp takılmadığı davalının ticari defterleri incelenmek suretiyle tespiti mümkündür.

6102 sayıl TTK 64. maddesi gereği her tacir yasalarda belirtilen ticari defterleri tutmak ve yaptığı ticari alışverişi ve faaliyetlerini ticari defterlerine işlemek zorundadır. Ayrıca taraflar dayanmasa dahi TTK 83/1 ve HMK 222/1 maddeleri gereği hakim uyuşmazlığın çözümü için kendiliğinden taraflardan ticari defterlerin ibraz edilmesine ve incelenmesine karar verebilir.

6102 sayıl TTK 64. maddesi gereği her tacir yasalarda belirtilen ticari defterleri tutmak ve yaptığı ticari alışverişi ve faaliyetlerini ticari defterlerine işlemek zorundadır. Ayrıca taraflar dayanmasa dahi TTK 83/1 ve HMK 222/1 maddeleri gereği hakim uyuşmazlığın çözümü için kendiliğinden taraflardan ticari defterlerin ibraz edilmesine ve incelenmesine karar verebilir.

Somut davada davacının sigortalısı yangına sebebiyet verdiği belirtilen farların davalı tarafından monte edildiğini iddia etmektedir. Bu iddia açısından davalının ticari defterlerini sunması için mahkemece kesin süre verilerek bu süre içinde ticari defterlerin sunulması durumunda konusunda uzman muhasebeci bilirkişi marifetiyle

ticari defterler üzerinde yapılacak inceleme neticesinde usulüne uygun tutulan defterlerde yangına sebebiyet veren farlar ile ilgili fatura kayıtları yer almaması durumunda davacının davasını ispat edemediği, buna ilişkin faturaların defterlerde yer alması durumunda ise, ticari defterler usulüne uygun tutulmasa dahi tutan kişinin aleyhine delil teşkil edeceği HMK 222/4 maddesinde belirtilmesine göre davanın davacı tarafından ispat edildiği sonucuna varılması gerektiği, keza davalı verilen kesin süre içinde defterlerini sunmadığında ibrazdan kaçınmış sayılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken bu incelemeler yapılmadan verilen kararın bozulması gerektiği düşüncesi ile çoğunluğun onama kararına katılmamaktayım.

Karşı Oy