muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/5887, Karar No: 2022/4645, Tarih: 17.05.2022

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda; müdahil davacı ... Köyü Tüzel Kişiliğinin, İncesu Belediyesi Başkanlığının, ... Büyükşehir Belediye Başkanlığının ve Hazinenin davasının kabulüne, davacı ... mirasçısı ...'ın açmış olduğu davasının reddine karar verilip temyiz itirazlarının reddine karar verildiğinden bu hususta yeniden karar verilmesine yer olmadığına, müdahil davacılar ... ve ...'un A harfi ile gösterilen bölüm yönünden davalarının reddine, davacılar ... ... mirasçılarının dava konusu taşınmazın B harfi ile gösterilen 5514 m2'lik kısmına yönelik tescil hükmü yönünden temyiz itirazlarının reddine karar verildiğinden bu hususta yeniden karar verilmesine yer olmadığına, müdahil davacılar ... mirasçıları ve ...'ın C harfi ile gösterilen bölüm yönünden, davacılar ... ... mirasçılarının D harfi ile gösterilen bölüm yönünden, davacılar ... mirasçılarının E harfi ile gösterilen bölüm yönünden davalarının ayrı ayrı reddine, dava konusu 672 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitinin iptali ile bu taşınmaz içerisinde kadastro teknikeri ... Kılıç'ın 05.11.2018 tarihli bilirkişi raporu ve keşif krokisinde B harfi ile gösterilen 5514 m2 yüzölçümündeki kısmın ifrazen tarla niteliğiyle İncesu Sulh Hukuk Mahkemesinin 06/09/2004 tarihli 2004/228 Esas-193 Karar sayılı veraset ilamına göre davacılar ... ... mirasçıları adlarına tapuya tesciline, aynı bilirkişi raporunda bakiye kalan kısım olan A, C, D, E, F harfleri ile gösterilen 471236,00 m2 yüzölçümündeki kısmın (bilahare mahkemece 24.05.2019 tarihli karar ile maddi hata düzeltilmek suretiyle 491.236,00 m2 olarak) aynı ada parsel numarası verilmek suretiyle mera olarak sınırlandırılmasına, özel siciline kaydına, veraset ilamının ve kadastro teknikeri ... Kılıç'ın 05.11.2018 tarihli bilirkişi raporu ve keşif krokisinin kararın eki sayılmasına karar verilmiş; hüküm, davacı ...’in bir kısım mirasçılarından ... ve arkadaşları vekili, ... mirasçılarından ... ve ... vekili, davacı ... (... ... mirasçısı) vekili, davalılardan ... ... ... (Kartın) ve ... vekili, davalı ... mirasçılarından ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece çekişmeli taşınmazın (B) ile gösterilen bölümünün bozma ilamı doğrultusunda davacı ... ... Mirasçıları adına tapuya tesciline, geriye kalan bölümün öncesinin mera olduğu, meradan açmak suretiyle sürdürülen zilyetliğe değer verilemeyeceği gerekçesiyle mera olarak sınırlandırılmasına karar verilmiş ise de, taraf teşkili tam ve doğru bir şekilde sağlanmadan işin esası hakkında karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Mahkemece çekişmeli taşınmazın (B) ile gösterilen bölümünün bozma ilamı doğrultusunda davacı ... ... Mirasçıları adına tapuya tesciline, geriye kalan bölümün öncesinin mera olduğu, meradan açmak suretiyle sürdürülen zilyetliğe değer verilemeyeceği gerekçesiyle mera olarak sınırlandırılmasına karar verilmiş ise de, taraf teşkili tam ve doğru bir şekilde sağlanmadan işin esası hakkında karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Şöyle ki; çekişmeli taşınmazın 1964 tarihinde 1/2'şer paylı olarak ... ve ölü ... mirasçıları adına tespit edildiği, tespit maliki ...’nun yargılama sırasında 1883 yılında ölümüyle mirasçılarının dava dahil edildiği, 2004 yılında verilen ilk kararda da mirasçılarının davalı sıfatıyla yer aldıkları anlaşılmaktadır. Ancak; diğer tespit maliki ...’ün tespitten önce 1962 yılında öldüğü ve bu nedenle tespitin de “ölü ... mirasçıları” olarak yapıldığı, dosya arasında ilk karar tarihinden önce alınmış ve dosyaya sunulmuş birden fazla mirasçılık belgesinin bulunduğu, bu belgelerin incelenmesinde; Simiten’in 1962 tarihinde dul ve çocuksuz ölümüyle ..., ... ve ... isimli kardeşlerinin mirasçı olarak kaldığı, adı geçen mirasçıların da ölmeleriyle kendi mirasçılarının bulunduğu, diğer tespit maliki ...’ın (...) da Simiten’in kız kardeşi ...’nın eşi olduğu görülmektedir. Ancak ilk karar da; yalnızca ...’nın (aynı zamanda diğer tespit maliki ...’ın) mirasçıları davalı sıfatıyla yer almış, ...’ün diğer mirasçıları taraf olarak gösterilmemiş, ilk kararın temyizi üzerine Yargıtay 17. Hukuk Dairesinin 14.07.2005 tarihli geri çevirme kararıyla bu duruma işaret edilerek ...’ün diğer mirasçılarına da karar tebliğinin yapılması istenmiştir.

Mahkemece geri çevirme kararının gereği yerine getirilmesinden sonra yapılan temyiz incelemesi sonucunda yukarıda yazıldığı şekilde hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma üzerine oluşturulan tensip zaptının, tespit maliki ...’ün yalnızca kardeşi ...’ın mirasçıları taraf gösterilerek oluşturulduğu, yargılama sırasında diğer mirasçıların davaya dahil edilmediği ve nihayetinde temyize konu 13.12.2018 tarihli kararın da tespit maliki ...’ün yalnızca kardeşi ...’ın mirasçıları taraf gösterilerek verildiği anlaşılmaktadır. Bu haliyle davada taraf teşkilinin tamamlandığından söz edilemez. Oysaki, taraf teşkilinin sağlanması, yargılamanın her aşamasında Mahkemece resen gözetilmesi gereken dava şartı olup bu koşul yerine getirilmeden işin esası hakkında karar verilmesi hukuken mümkün bulunmamaktadır.

Hal böyle olunca; Mahkemece, tespit maliki ...’ün tüm mirasçıları davaya dahil edilerek yöntemince taraf teşkili sağlandıktan sonra yargılamanın yapılması ve işin esası hakkında karar verilmesi gerekirken, bu husus gözden kaçırılarak yöntemince taraf teşkili sağlanmadan işin esası hakkında karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olduğundan hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

Hal böyle olunca; Mahkemece, tespit maliki ...’ün tüm mirasçıları davaya dahil edilerek yöntemince taraf teşkili sağlandıktan sonra yargılamanın yapılması ve işin esası hakkında karar verilmesi gerekirken, bu husus gözden kaçırılarak yöntemince taraf teşkili sağlanmadan işin esası hakkında karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olduğundan hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile Yerel Mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre işin esası hakkındaki sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, Yargıtay duruşmasının yapıldığı tarihte yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümleri uyarınca 3.815,00 TL avukatlık ücretinin davalı ...'den alınarak Yargıtay duruşmasında avukat marifetiyle temsil olunan davacı ... ve müşterekleri, ... ve ...'ya verilmesine,

peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 17.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4758, Karar No: 2018/7998, Tarih: 14.11.2018

**15. Ceza Dairesi         2016/4758 E.  ,  2018/7998 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK’nın 158/1-a, 52/2-4, 53/1-2-3, 58. maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın suç tarihinde katılanların ikamet ettiği eve geldiği, katılanlardan su istemek bahanesi ile eve girdiği, daha sonra katılan ...’tan yumurta getirmesini istediği, yumurtayı mendil içine koyup salladığı ve kırdığı, mendilin içinden muska, kurdela bir de saç çıktığı, bunun üzerine katılanlara Adıyaman'daki türbeden geldiğini evlerinde büyü ve nazar olduğunu, katılan ...’a büyü çözülmezse eşinin öleceğini ancak bu büyüyü çözebileceğini söyleyerek altınlarını getirmesini istediği, katılan ...' ın da evde bulunan kendisine ait künye gerdanlık, iki çift küpe iki adet bilezik ve bir adet kösteği getirdiği, sanığın bunları alıp bir önce bir mendile daha sonra ise eşarp içine sarıp yastık altına koyduğu ardından da katılanlardan yatmalarını isetidiği yere yatan katılanların üzerine bu yastıkla vurmaya başladığı bu esnada katılanlara farkettirmeden altınları aldığı, evden ayrılmadan önce yastığı sıkıca bağlayıp bir odaya koymalarını ve bir saat açmamalarını istediğinin iddia edildiği olayda; sanığın savunması, katılanların beyanları ve dosya kapsamından sanığın atılı suçu işlediği sabit olmakla mahkemenin mahkumiyet yönünde kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın atılı suçu işlemediğine ve teşhisin yüz yüze yapılması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA 14/11/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/8285, Karar No: 2025/356, Tarih: 21.01.2025

**12. Hukuk Dairesi         2024/8285 E.  ,  2025/356 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nafaka hükümlerine uymamak suçundan sanık ...'ın, 2004 sayılı İcra ve İflâs Kanunu’nun 344. maddesi gereğince 3 aya kadar tazyik hapsi ile cezalandırılmasına, katılan kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi Uyarınca 1.550,00 Türk Lirası vekalet ücretinin sanıktan alınarak katılana verilmesine dair Alaçam İcra Ceza Mahkemesinin 07.01.2022 tarihli ve 2021/26 esas, 2022/2 Sayılı kararına karşı Alaçam Cumhuriyet Başsavcılığınca vekalet ücretinin asıl alacak miktarını geçemeyeceğinden bahisle yapılan itirazın kabulü ile 900,00 Türk Lirası vekalet ücretinin sanıktan alınarak Hazineye irat kaydına ilişkin mercii Alaçam Asliye Ceza Mahkemesinin 11.03.2022 tarihli ve 2022/19 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 12.05.2023 gün ve 94660652-105-55-24122-2022-KYB sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 11.07.2023 gün ve KYB-2023/63326 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 19.04.2005 tarihli ve 2005/17-7 Esas, 2005/37 Sayılı kararında belirtildiği üzere, 5358 sayılı Kanun’la değişik 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 344. maddesinde düzenlenen ve şikâyete tabi bulunan nafaka hükmüne uymamak suçunun oluşabilmesi için, nafaka ödenmesinin kesinleşmiş bir mahkeme kararına dayanması, aylık nafakanın tahsili için icra takibine başlanılmış ve icra emrinin borçlu-sanığa usulüne uygun tebliğ edilmiş olması, borçlunun ilamda yazılı ödeme koşullarına uymaması, aylık nafakaya hükmedilmesi halinde icra emrinin tebliği ile şikayet tarihi arasında işlemiş en az bir aylık cari nafaka borcunun bulunması, borçlu-sanık tarafından nafakanın kaldırılması veya azaltılması hususunda açılmış bir davanın bulunmaması, dava açılmış ise sonuçlanmış olması ve şikâyet hakkının suçun işlendiğinin öğrenilmesinden itibaren 3 ay ve her halde işlenmesinden itibaren 1 yıl içinde kullanılması gerektiği,

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/2. madde ve fıkrasının, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, öncelikle bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, anılan Kanun'un 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından tebligata 7201 sayılı Tebligat Kanun'un 23/1-8 ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” şeklindeki şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği nazara alındığında,

Somut olayda, icra takibine dayanak ilamda belirtilen adresi olan "Samanlı Mahallesi Bestekar Sokak No:2 Yıldırım/Bursa" adresine Alaçam İcra Dairesinin 217/12/2014 tarihli ve 2013/52 esas sayılı icra emri MERNİS şerhi düşülerek doğrudan 7201 sayılı Kanun'un 21/2. maddesi gereğince yapılan tebligatın usulsüz olduğu anlaşılmakla, icra emrinin tebliğ edilememesi sebebiyle nafaka hükümlerine uymamak suçunun yasal unsurları oluşmadığı anlaşılmakla, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde

Kabule göre de,

Kabule göre de,

1136 Avukatlık Kanunu’nun 168. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak çıkarılan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14/1. maddesinde yer alan "Kamu davasına katılma üzerine, mahkumiyete ya da hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ise vekili bulunan katılan lehine Tarifenin ikinci kısmın ikinci bölümünde belirlenen avukatlık ücreti sanığa yükletilir." aynı Tarifenin 11/3. maddesindeki "İcra mahkemelerinde duruşma yapılırsa bu Tarife gereğince ayrıca avukatlık ücretine hükmedilir. Şu kadar ki bu ücret, bu Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünün iki ve üç sıra numaralarında gösterilen iş ve davalarla ilgili hukuki yardımlara ilişkin olup, bu Tarifenin üçüncü kısmına göre belirlenecek avukatlık ücreti bu sıra numaralarında yazılı miktarları geçemez. Ancak icra mahkemelerinde açılan istihkak davalarında, üçüncü kısım gereğince hesaplanacak avukatlık ücretine hükmolunur." şeklindeki düzenlemeler nazara alındığında, somut olayda, katılanın kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden sanığın cezalandırılmasına karar verilmesinden dolayı katılan sıfatı gözetilerek tarifenin 14/1. maddesine göre belirlenecek vekalet ücretinin sanıktan tahsili ile katılan sanığa verilmesine şeklinde karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde karar verilmesinde, isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine konu dosya kapsamında, Alaçam İcra Ceza Mahkemesinin 13.05.2022 tarihli ve 2021/26 Esas, 2022/2 Sayılı ek kararıyla şikayete konu aylara ilişkin nafaka miktarının ödendiği gerekçesiyle, sanık hakkındaki cezanın bütün neticeleri ile düşürülmesine karar verildiği cihetle; incelenen dosyada yasaya aykırılığı ve hükmün infazını engelleyen düşme kararının bulunması nedeniyle kanun yararına bozma isteği konusuz kaldığından, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 21.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9481, Karar No: 2016/17183, Tarih: 27.12.2016

**13. Ceza Dairesi         2016/9481 E.  ,  2016/17183 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

... şehirler arası otobüs terminali içerisinde bulunan emanethanede çalışan aynı zamanda emanethanenin önünde çiğ köfte tezgahı bulunan müştekinin, tezgahının başından ayrıldığı sırada çiğ köfte tezgahının üzerinde bulunan cep telefonunu çalan sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-c maddesine uyduğu halde, TCK'nın 141/1. maddesi ile hüküm kurulması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ... ...'ın temyiz istemi yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 27.12.2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11809, Karar No: 2012/12573, Tarih: 29.05.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/11809 E.  ,  2012/12573 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın müştekinin abdest aldığı şadırvandaki askıda bulunan ceketinin cebindeki cüzdanını çaldığının anlaşılması karşısında, suç yeri şadırvanın bina olmaması halinde eyleminin TCK'nın 141/1. maddesine uyan suçu oluşturduğu gözetilmeden, yerinde olmayan gerekçe ile aynı Yasanın 142/2-b maddesiyle uygulama yapılması,

2-Hak yoksunluklarının seçimlik olmaması nedeniyle 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin 1. fıkrasındaki c bendinin de uygulanması gerektiği gözetilmeyerek, sadece aynı fıkranın a, b ve d bentlerinde belirtilen haklardan sanıkların yoksun bırakılmasına karar verilmiş olması

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı yasanın 8/.1 maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın gözetilmesine, 29/05/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2679, Karar No: 2013/4696, Tarih: 29.04.2013

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2013/2679 E.  ,  2013/4696 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sırasında davacı vekili tarafından reddi hâkim yoluna başvurulmuştur.

Bu konuda verilen kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmiş olmakla, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Taraflar arasında görülen kadastro tesbitine itiraz davası sırasında davacı vekili tarafından 12.02.2013 tarihli dilekçe ile "...Davacı tarafından açılan 46 adet dava dosyasında bilirkişi incelemesi dahi yapılmadan davanın reddine karar verildiğinden ihsası reyde bulunduğu...” gerekçesiyle reddi hâkim yoluna başvurulmuştur.

Reddedilen Hâkim Mustafa Karabay (42411)'ın, talebin reddinin gerektiği yönündeki görüşü üzerine dosyayı inceleyen merci tarafından, "...Talebin kanunda belirtilen hiçbir sebebe dayanmadığı, temyizi kabil olarak verilen önceki kararlar nedeniyle yapıldığı..." gerekçesiyle reddi hâkim talebinin REDDİNE ve reddi hâkim talebinde bulunan taraf hakkında H.M.K.'nun 42/4. maddesi uyarınca 500.- TL disiplin para cezası uygulanmasına ilişkin verilen karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İncelenen dosya kapsamına göre, hâkimin reddi için ileri sürülen hususlar H.M.K.’nun 36. maddesinde tanımı yapılan sebeplerden olmadığı gibi benzer bir davada kanunî zorunluluk nedeniyle açıklanan hüküm gerekçelerinin temyize konu dosya kapsamındaki dava ile ilgili olarak görüşünü açıklamak ve ihsası reyde bulunmak şeklinde değerlendirilemeyeceği, her davanın kendi içindeki delillere göre değerlendirilmesi gerektiğinden yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının davacıya yükletilmesine 29/04/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2009, Karar No: 2013/21981, Tarih: 22.10.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/2009 E.  ,  2013/21981 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesi, karşı davacı ise uğranılan şirket zararının tahsili davasının yapılan yargılaması sonunda; asıl davanın ilamda yazılı sebeplerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ve karşı davanın reddine ilişkin hükmün süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 22.10.2013 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü yapılan tebligata rağmen taraflar adına kimse gelmediğinden incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı (karşı davalı), iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25/II-e maddesine göre feshedilerek kıdem, ihbar tazminatı gibi diğer haklarını alınmasına engel olmak istediğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı (karşı davacı) dilekçesinde, davacının, davalıya ait işyerinde işletme sorumlusu olarak çalıştığını, yeminli mali müşavir tarafında düzenlenen 17/02/2010 tarihli rapora göre, işyeri stoklarında 2.924,76 kg miktarında ve 16.236,21 TL maliyet bedelli zeytinyağı ile otuz adet şişe miktarında 468,30 TL maliyet bedelli şarabın noksan olduğunun belirlendiğini, davacının işletme sorumlusu olarak işletmedeki stok açığı sebebiyle şirketi zarara uğrattığını ileri sürerek, iş sözleşmesinin ihbarsız ve tazminatsız olarak feshedildiğini, bu sebeple davalı şirketin zarar tutarı olan 16.704,51 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek kanuni faizi ile birlikte tahsilini talep ettiği anlaşılmıştır.

Mahkemece davalı tarafın işyerindeki noksanlığa ilişkin tespitinin sağlam kanıtlara dayanmadığı, randıman ve fire oran ve miktarlarına göre, stok sayım noksanın değişme ihtimalinin bulunduğu, stok sayım miktarlarına başlangıç alınan 31.12.2008 tarihli stokların var olup olmadığı yönünden kesin bir tespit yapılamadığı, soyut tanık beyanlarına göre karar vermek de mümkün olmadığından iş sözleşmesinin tazminat ödenmeyecek şekilde derhal ve haklı olarak feshedildiği davalı işveren tarafından ispatlanamadığından davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dosya içeriğinden işyerinde 20.2.2007-17.2.2010 tarihleri arasında, işletme sorumlusu olarak çalışan davacının iş sözleşmesinin stoklarda meydana gelen azalma sebebiyle şirkete verdiği zarar sebebiyle 4857 sayılı Kanun'un 25-II-e-ı bentlerine göre haklı sebebe dayalı olarak feshedildiği 04.01.2012 tarihli bilirkişi raporunda sadece alacakların matematiksel hesabının yapıldığı olaya ilişkin bir inceleme ve değerlendirme yapılmadığı görülmüştür. Mahkemece 06.04.2012 ve 10.09.2012 tarihli ayrı heyetlerden oluşan bilirkişi raporlarında, işyerinin envanter kayıtlarının sağlıklı olmadığı stok tespitinde başlangıçta alınan değerlerin var olup olmadıkları yönünde kesin tespite varılmadığı, bu tür işlerde randıman ve firelerinde bulunma ihtimaline göre davacının sorumluluğu konusunda kesin bir yargıya varılamadığı bildirilmiştir.

İşyerinde işveren tarafından yeminli mali müşavire yaptırılan incelemede ise 01.01.2009 dönem başlangıcı kabul edilerek stok incelemesi yapıldığı her dönem defter ve belgelerine göre stok eksikliği olup olmadığı açıkça raporda gösterildiği halde mahkemece alınan bilirkişi raporlarında bu tespitlerin aksinin somut olarak gösterilmediği, zeytin alımma dair listenin değerlendirilmediği, randıman konusunda yöresel oranın doğru olduğu kabul edildiği halde raporlarda gerekçe olarak yer aldığı, fire açıklamasında bulunulsa da bunun genel değerlendirme olarak kaldığı somut olarak bu kadar stok açığının fireden olabilceğinin somutlaştırılmadan gerekçe olarak kabul edildiği raporlara göre karar verilmesi isabetsiz olmuştur.