muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/13596, Karar No: 2019/13237, Tarih: 10.09.2019

**4. Ceza Dairesi         2015/13596 E.  ,  2019/13237 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sair tehdit

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Sanığın, katılanın gönderdiği iddia ve kabul edilen, mesajlarda yer alan " tlfnu açıyosan konuş bu iyi yaklaşımlarımı hiçe sayma blyosun beni, hicran yapma böyle ne olur, bu yaptıklarına intikam diyosan gurur yapıyosan yanlış yapıyosun pişman, Hicran tlfnu kapatıp açma, msj at seni istemiyorum de şansını zorlama, sinirden ölüyorum bidaha aramam knuş msj at knuş msj at msj at tlfnu aç, arkana iki polis aldn diye tlfonumu açma hee, bugunun yaranıda 2 dk knş" şeklindeki sözlerin TCK'nın 106/1-2. cümle kapsamında sair tehdit suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yerinde olmayan gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve katılan ... vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 10/09/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9066, Karar No: 2016/17547, Tarih: 29.09.2016

**13. Hukuk Dairesi         2015/9066 E.  ,  2016/17547 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, taşınmazına davalı ...Ş.'nin üreticisi, diğer davalının satıcısı olduğu "Colfiorito" isimli buğday tohumu ektiğini, ekmiş olduğu buğdayın hastalanması üzerine İlçe Tarım Müdürlüğüne müracaat etmesi sonucu buğdayın pas hastalığına yakalandığının belirtildiğini, bunun üzerine Ergani Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/41 D.iş sayılı tespit dosyası ile tespit yaptırdığını ve alınan bilirkişi raporunda ektiği buğday çeşidinin pas hastalığına dayanaklı olmadığının ifade edildiğini, oysa davalı ...Ş'nin internet sitesinde buğdayın pas hastalığına dayanıklı olduğunun belirtildiğini ileri sürerek ve fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 13.000,00 TL ürün zararı, 1000,00 TL prim desteklemesi olmak üzere toplam 14.000,00 TL'nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, 9.371.67 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsillen tahsiline, davacının fazlaya ilişkin talebinin reddine karar verilmiş; hüküm davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 14.000,00 TL talepli olarak dava açmış olup, mahkemece, davanın kısmen kabulüne, 9.371.67 TL'nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline ve fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir. O halde Mahkemece, ret edilen 4.628,33 TL üzerinden, karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 12/2. maddesi gereğince davalılar için 1.500,00 TL vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, her bir davalı yararına 555,40 TL olarak eksik vekalet ücretine hükmedilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, Usulün 438/7.maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalıların sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının beşinci ve altıncı bendinde yer alan 555,40 rakamının 1.500,00 TL olarak değiştirilmesine, kararın değiştirilen ve düzeltilen bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 29/09/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1831, Karar No: 2015/1299, Tarih: 12.05.2015

**18. Ceza Dairesi         2015/1831 E.  ,  2015/1299 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, tehdit

HÜKÜM : Beraat, mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanık ... hakkında hakaret ve tehdit suçlarından suçlarından verilen beraat hükümlerinin incelenmesinde;

Eylemlere ve yükletilen suçlara yönelik katılan ... vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında hakaret suçundan kurulan hükmün temyizine gelince;

Sanığın, Belediye Başkanı olarak görev yapan katılanın kendisine haksızlık yaptığını düşünerek söylediği “siz bölücü müsünüz, adam mı ayırıyorsunuz, PKK'lı mısınız, Kürt müsünüz” biçimindeki beyanlarının, katılanın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, ağır eleştiri niteliğinde bulunması nedeniyle, hakaret suçunun unsurlarının somut olayda oluşmadığı gözetilmeden, sanığın hükümlülüğüne karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık ... müdafii ve katılan ... vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 12/05/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/13072, Karar No: 2017/4204, Tarih: 05.06.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/13072 E.  ,  2017/4204 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan yürütülen yargılama neticesinde, mahkumiyetine ilişkin Bakırköy 6. Ağır Ceza Mahkemesi'nce verilen 25.04.2013 gün ve 2012/22 Esas-2013/94 Karar sayılı hükmün, Yargıtay 21. Ceza Dairesi'nin 15.03.2017 gün ve 2015/10657 Esas-2017/1329 Karar sayılı ilamı ile onanmasına ilişkin karara karşı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 02.05.2017 gün ve KD-15-2013/314308 sayılı yazısı ile 6352 sayılı Yasa ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesi uyarınca itiraz edilmekle dosya yeniden okunarak gereği düşünüldü:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın itirazı yerinde olduğundan KABULÜ ile Yargıtay 21. Ceza Dairesi'nin 15.03.2017 gün ve 2015/10657 Esas-2017/1329 Karar sayılı ilamının KALDIRILMASINA karar verilerek yapılan incelemede;

Sanık ...'ın yüzüne karşı, 25.04.2013 tarihinde usulüne uygun tefhim olunan hükmü, müdafinin yasal süresinden sonra 01.07.2013 tarihinde temyiz ettiği anlaşıldığından, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 05.06.2017 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Yüksek Daire çoğunluğu ile aramızda oluşan uyuşmazlık vekaletli avukatı bulunan sanığın avukatının yokluğunda sanığın yüzüne karşı verilen kararın temyiz süresini başlatıp başlatmayacağı hususundadır.

Sanık vekili 24.04.2013 tarihli dilekçesi ile duruşmaya katılmayacağını ve yokluğunda karar verilmesini beyan etmiştir.

Mahkemece 25.04.2013 tarihli celsede başka suçtan tutuklu bulunan sanık duruşmaya getirtilerek müdafiinin yokluğunda tefhim edilmiştir. .

Bu karara karşı sanık tarafından süresi içerisinde herhangi bir temyiz başvurusu yapılmamıştır. Daha sonra gerekçeli karar sanık müdafiine tebliğ edilmiştir. Vekil müdafii kararın kendisine tebliğinden itibaren 7 günlük süre içiresinde 01.07.2012 tarihinde kararı temyiz etmiştir.

Mahkemece 25.04.2013 tarihli celsede başka suçtan tutuklu bulunan sanık duruşmaya getirtilerek müdafiinin yokluğunda tefhim edilmiştir. .

Bu karara karşı sanık tarafından süresi içerisinde herhangi bir temyiz başvurusu yapılmamıştır. Daha sonra gerekçeli karar sanık müdafiine tebliğ edilmiştir. Vekil müdafii kararın kendisine tebliğinden itibaren 7 günlük süre içiresinde 01.07.2012 tarihinde kararı temyiz etmiştir.

Sanığın vekilinin yokluğunda ondan habersiz duruşmaya katılması ya da tutuklu olup vekilinin yokluğunda duruşmaya getirtilerek yüzüne karşı karar verilmesi hallerinde temyiz süresinin tefhimle başlatılması 7 günlük sürede müdafiine ulaşmaması ihtimali nedeni ile sanığın savunma hakkını kısıtlar mahiyettedir. Savunma Hakkının Kısıtlanması nedeniyle Adil Yargılanma İlkesinin ve yasa yoluna başvuru haklarının ihlali durumlarını ortaya çıkarabilir. Şöyleki; sanık kendisini iyi bir şekilde savunabilmek amacıyla vekil müdafii tutmuştur. Vekili mazereti nedeni ile duruşmaya katılmamıştır. Her ne kadar yasa yoluna başvuru hakları eksiksiz olarak sanığa okunmuş olsa da sanığın olayda tutuklu olması nedeniyle vekiline ulaşamaması veya zaten vekil tuttuğu ve vekili tarafından savunulacağını düşünmesi ya da kararın kendisinin yüzüne karşı verilmiş olması nedeniyle temyiz süresinin başlayacağı gibi teknik bir konuyu bilemediğinden temyiz başvurusunda bulunmamış olması her zaman mümkündür. Sanığın duruşmaya getirildiğinden ya da kendiliğinden geldiğinden haberdar olmayan sanık müdafiide kendisinin yokluğunda verilecek kararın kendisine tebliğ edileceği düşüncesiyle tutuklu sanıkla irtibata geçmemiş olabilir. Nitekim bu olayda başka suçtan tutuklu sanığın duruşmaya getirilerek kararın sanığın yüzüne karşı verilmiş olmasından müdafiinin haberinin olmadğı anlaşılmaktadır. Çünkü karar kendisine tebliğ edilince süresi içerisinde temyiz etmiştir. Öte yandan avukatın yokluğunda sanığın yüzüne karşı verilen kararların temyiz süresini başlatması uygulaması duruşmaları takip etmeyen sorumsuz sanıklar lehine, duruşmaları takip eden ya da zorla duruşmaya getirtilen sanıklar aleyhine bir durumda yaratmaktadır.

Gerek Ceza Muhakemesi Kanunu gerekse Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinde ceza davasında sanığın kendisini savunabilmek için avukattan yararlanabilmesi temel bir hak olarak öngörülmüştür. Nitekim sanıkta kendisini savunmak için avukat tutmuştur. Ancak sanığın avukatı kararın verildiği cesleye mazeret belirterek katılmamıştır. Her ne kadar Yüksek Yargıtay kararlarında müdafiilerin yokluğunda sanıkların yüzüne karşı verilen kararların temyiz süresini başlatacağı ayrıca müdafiiye tebliğe gerek bulunmadığı belirtilmekte ise de; Tebligat Kanununun 11. maddesinde vekille takip edilen işlerde tebligatın vekile yapılacağı yönünde açık bir düzenleme mevcuttur. Yine Tebligat Kanunun bu maddesinin devamında Ceza Mahkemesi Kanunu Hükümlerinin saklı olduğu belirtilmiş ise de bu hükümün sanığın ya da ilgililerin duruşmalara çağrılması gibi hak düşürücü sürelerle ilgili olmayan hususlarla sınırlı olarak uygulanması gerekir. Tebligat Kanununda"CMK hükümleri saklıdır" derken Ceza Muhakemesi Kanununda Hukuk Muhakemesi usulü gibi her tebligatın müdafiiye yapılamayacağı vurgulanmak istenmiştir. Aksi düşünce her türlü delil ve araştırma ile maddi gerçeğe ulaşmayı amaçlayan Ceza Yargılamasıyla bağdaşmaz.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazında dayanılan 04.06.1984 tarih ve 2-196 sayılı Ceza Genel Kurulu kararı Ceza Mahkemesi Kanununda ki sanık lehine olan düzenlemelerden çok önceye dayanan bir karardır. Bu karardan sonra Avrupa İnsan Hakları Mahkemesine başvuru yolu benimsemiş Ceza Mahkemesi Kanununda müdafii bulundurma ve işleri müdafii ile takip etme hususunda sanık lehine çok ciddi düzenlemeler yapılmıştır. O nedenle bu kararın dayanak olarak kullanılması doğru değildir. Öte yandan Yargıtay 21. Ceza Dairesinin kararına yapılan muhalefet gerekçesinde dayanılan Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2011/10-182 Esas ve 2012/13-1300 Esas sayılı kararlarının da yukarıda belirtilen hususlarla doğrudan bir ilgisi bulunmamaktadır.Bu nedenle itirazın bu kararlara dayandırılması da yerinde değildir. Bu hususlar nazara alındığında vekille takip edilen işlerde sanığın yüzüne karşı verilen kararın temyiz süresini başlatacağına dair Yargıtay uygulamalarının savunma hakkını kısıtlar mahiyette ve hukuka uygun olmadığı kanaatindeyim.

Yukarıda açıklanan nedenlerle tutulan ya da görevlendirilen müdafiin yokluğunda kurulan hükmün duruşmada hazır bulunan ya da zorla hazır edilen sanığa tefhim edilmesi kanun yoluna başvuru süresinin başlangıcına esas olmaması gerekir. Sanık müdafiinin hükmün kendisine tebliğ edilmesi üzerine tebliğ tarihinden itibaren yedi günlük süre geçmeden verdiği dilekçesindeki temyiz isteğide süresindedir. Bu nedenlerle kapatılan Yargıtay 21. Ceza Dairesinin kararının bu yönüyle doğru olduğu Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının bu nedenlerle reddine karar verilmesi gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluğun Yüksek 21. Ceza Dairesinin kararının kaldırılarak temyizin süre yönünden Reddine dair görüşüne katılmadığımı saygılarımla arzederim.

...
Yargıtay — Esas No: 2019/2869, Karar No: 2019/9236, Tarih: 23.09.2019

**12. Ceza Dairesi         2019/2869 E.  ,  2019/9236 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK’nın 179/2, 53/1. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafiin, olay anında sanığın hızının normal olduğuna, verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna dair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Kasıtlı suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK’nın 61/1. maddesinde yer alan ölçütlerden olan failin kastı, suçun işleniş biçimi ile meydana gelen tehlikenin ağırlığı nazara alınmak suretiyle TCK’nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken; sanığın sevk ve idaresindeki çekici ve buna bağlı römork ile seyir halinde iken önünde seyreden katılanın aracına tehlikeli bir şekilde yaklaştığı, uzun farlarını yakarak ve kornaya basmak suretiyle yol vermesini istediği, katılanın yol durumu müsait olmaması nedeniyle şerit değiştirememesi üzerine sanığın aynı şekilde tehlike oluşturacak nitelikteki eylemine devam ettiği, katılanın korkarak kontrolsüz bir şekilde sağ şeride geçmesi sonrası bu sefer de sanığın katılanı sollayarak önlerine geçtiği, tehlikeli şekilde fren yaparak ve kendisini tekrar geçmeye çalışan katılanın kullandığı aracın önüne aracını kasıtlı olarak sürmek suretiyle trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunu gerçekleştirdiği tespit edilen sanık hakkında, kastının yoğunluğu ve meydana gelen tehlikenin ağırlığı gözetilerek, temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi isabetli olmakla birlikte, hak ve nesafete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, benzer olaylar ile karşılaştırıldığında eylem ile ceza arasındaki dengeyi bozacak, adalet ve hakkaniyete uygun düşmeyecek biçimde yetersiz gerekçe ile alt sınırdan çok fazla uzaklaşılarak, teşdidin derecesinde yanılgıya düşülmek suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini,

2- Suç tehlike suçu olduğu halde ..., ..., ..., ...'un davaya katılan olarak kabulleri karar verilmesi ve Tuğba Şener lehine de vekalet ücretine hükmedilmesi suretiyle CMK'nun 23, 238. maddelerine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiin, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 23/09/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/15409, Karar No: 2010/6117, Tarih: 03.05.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/15409 E.  ,  2010/6117 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C Sosyal Güvenlik kurumu Başk. Emekli Sandığı vekili avukat... ile 1-... Bankası Genel Müd. vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında Elbisitan 1.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 7.10.2009 gün ve 289-495 sayılı hükmün davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Yerel Mahkemece 7.10.2009 tarihinde verilen gerekçeli kararın davalılara tebliğ edildiğine dair dosya içerisinde bilgi bulunmadığı anlaşılmakla, gerekçeli kararın davalılara tebliğ edilmiş ise tebligat parçalarının eklenerek gönderilmesi, tebligat yapılmamış ise, usulüne uygun olarak tebligatların yapılarak, temyiz süresinin de beklemek suretiyle gönderilmesi için dosyanın mahalli mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 3.5.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/9925, Karar No: 2010/4588, Tarih: 17.03.2010

**4. Ceza Dairesi         2008/9925 E.  ,  2010/4588 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik Asliye 3.Ceza Mahkemesi

SUÇ(LAR) : Tehdit, 6136 ... Yasaya muhalefet

HÜKÜM(LER) : Beraat

TEBLİĞNAMEDEKİ İSTEK: Bozma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

İddianamede açıklanan eyleme, Yargıtay Yasasının 14.maddesine ve temyizin kapsamına göre, işin incelenmesi Yüksek 8.Ceza Dairesinin görevine girdiğinden, dosyanın ilgili daireye sunulmak üzere, Yargıtay C.Başsavcılığına gönderilmesine, 17.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6546, Karar No: 2024/4551, Tarih: 02.07.2024

**1. Hukuk Dairesi         2023/6546 E.  ,  2024/4551 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/472 E., 2021/539 K.

HÜKÜM/KARAR : Kısmen Kabul/Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bulancak 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/750 E., 2020/500 K.

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; Giresin ili, ... ilçesi, ... köyünde bulunan, Cilt no: 7 Sayfa No: 22 no: 9 17.07.1997 tarihli 388 yevmiye nolu taşınmazın tamamının tarafların kök mirasbırakanı ... Arayan adına kayıtlı olduğunu, davacı ile davalıların hissesinin 1/2 oranında olduğunu, tarafların aralarında yapmış oldukları fiili taksim uyarınca ekli krokide gösterilen 2450 m² lik taşınmaz bölümünün anlaşma uyarınca davacıya kaldığını, kadastro çalışmaları sırasında 124 ada 9 parselin davalılar adına, 124 ada 10 parsel sayılı taşınmazın davacı ile annesi ve kardeşleri adına tespit gördüğünü, davalılara 14.722 m², davacıya ise 7.642 m² yer verildiğini, tespitin hem usul ve yasaya hemde gerçeğe aykırı olduğunu belirterek Giresun ili, ... ilçesi, ... köyünde bulunan 124 ada 9 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının tespite esas olan tapu kaydındaki davacının hissesi oranında davacı adına tespit gören 124 ada 10 parsel sayılı taşınmazın yüzölüçümü de dikkate alınarak iptali ile davacı adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde, çekişmeli taşınmazların rızai taksime göre kullanıldığını, tespitin buna göre yapıldığını, aradaki sınırın tel ve kazık dikmek suretiyle belirlenmiş olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 19.11.2018 tarih, 2017/527 Esas, 2018/623 Karar sayılı kararıyla; davanın kısmen kabulüne, bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen 2339,47 m2’lik bölümün tapu kaydının iptali ile 124 ada 9 parselden ifraz edilerek davacı ve müdahil davacılar adına tesciline karar verilmiş karara karşı davalılar vekili istinaf talebinde bulunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 19.11.2018 tarih, 2017/527 Esas, 2018/623 Karar sayılı kararıyla; davanın kısmen kabulüne, bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen 2339,47 m2’lik bölümün tapu kaydının iptali ile 124 ada 9 parselden ifraz edilerek davacı ve müdahil davacılar adına tesciline karar verilmiş karara karşı davalılar vekili istinaf talebinde bulunmuştur.

Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi’nin 15.11.2019 tarihli, 2019/991 Esas, 2019/2038 Karar sayılı kararı ile davacının dava dilekçesinde 124 ada 9 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydındaki pay talebi ile dava açtığı, davacı vekilinin 07.08.2018 tarihli dilekçesi ile taşınmazın keşifte tespit edilen 2339,47 m2’lik kısmın tamamen davacı adına tesçilini istediği, bu hali ile taleplerin çeliştiği, davacı tarafın 124 ada 10 parsel ile çekişmeli taşınmaz bölümünün tevhiden tesciline ilişkin bir talebi bulunmadığı, 10 parselde malik olan diğer şahısların açtığı bir dava da bulunmadığı, Mahkemece 10 parseldeki diğer maliklerin davaya katılımını sağlamak için süre verildiği belirtilerek davacıya dava dilekçesinin açıklattırılması, talebinin paya mı yoksa çekişmeli taşınmazın belirtilen kısmının adına tesciline mi ilişkin olduğunun tespit edilmesi gereğine değinilerek istinaf talebi kabul edilip İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak dosya mahkemesine gönderilmiştir.