muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2005/487, Karar No: 2005/553, Tarih: 05.10.2005

Kararın temyizi üzerine Y.4.Hukuk Dairesince, dava konusu araçtaki ayıbın gizli ayıp olduğu, yasadaki 2 yıllık zamanaşımı süresinin, gizli ayıbın öğrenildiği (11.7.2001) tarihten başladığı, davanın 2.10.2001 tarihinde zamanaşımı süresi dolmadan açıldığı kabul edilerek mahkeme kararının bozulması üzerine, yerel mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

Davacı dilekçesinde, “...dava konusu araç satın alındıktan çok kısa bir süre sonra servise taşınır olmuş, ..19.11.1998’de park sensür, 15.7.1999 da şarj dinamosu devirdaim sistemi, 15.11.1999 da amörtisör, 13.4.2999’de şanjıman, 24.8.2000’de cam krikoları, arka disk, balatalar ve aküler değiştirilmek suretiyle servise gitmeler sürmüş...” açıklamalarında bulunmuştur. Davacı, araçta arıza ve eksikler bulunduğu için sürekli olarak servise götürdüğüne göre, araçta ayıp olduğunu aracı üçüncü kişiden satınalıp kullanmaya başladıktan hemen sonra öğrenmiştir.

Ayıplı maldan dolayı satıcıyı, sorumlu tutabilmenin maddi ve biçimsel koşulları şunlardır.

**Maddi Koşullar** (malın lüzumlu vasıflarındaki ayıplar):

1- Satılan malda ayıp sayılan bir eksiklik bulunmalı,

2-Maldaki ayıp (eksiklik) önemli olmalı (malın alıcı tarafından kullanılıp yararlanılması olanağını azaltan ya da ortadan kaldıran bir özürü bulunmalı),

3- Ayıp, malın yarar ve zararının (nefi ve hasarının) alıcıya geçtiği anda var olmalı,

4-Tüketici ayıbın varlığını bilmeden malı satın almış olmalı (kural olarak, tüketici malı alırken ayıplı olduğunu bilerek satın almış ise, ayıp yüzünden satıcının sorumlu tutulmasını isteyemez),

5-Satıcının, ayıbın varlığını bilmesi zorunluluğu yoktur (Satılan malın ayıplı olduğunun satıcı tarafından bilinmemesi, bu sorumluluğu ortadan kaldırmaz),

6-Sözleşme ile, sorumluluğun kaldırılmış ya da sınırlandırılmış olması geçerli değildir. (BK.’nun 196. maddesine göre; satıcının maldaki ayıbı alıcıdan hile ile gizlemesi dışında, sorumluluğu kaldıran ya da sınırlayan koşullar geçerlidir. Ancak TKH Yasa’da böyle bir düzenlemeye yer verilmediği için, sorumluluğu kaldıran ya da sınırlayan koşullar -tüketici sözleşmesi açısından- geçerli olmaz.)

**Biçimsel Koşullar:** Ayıplı maldan dolayı satıcıyı sorumlu tutabilmek için, yukarıda sayılan maddi koşulların gerçekleşmiş olması yanında, tüketicinin (alıcının) üzerine düşen bir takım biçimsel koşullarla ilgili yükümlülükleri de yerine getirmiş olması gerekmektedir.

Alıcı, muayene ve ihbarda (yoklama ve bildirmede) bulunmuş olmalıdır. Satıcının ayıptan sorumlu tutulabilmesi için, alıcı malı teslim aldıktan sonra malı muayene ederek bir ayıp (eksiklik) varsa bunu satıcıya ihbar etmelidir.

Borçlar Yasası, malın muayenesi ve ihbarı yükümlülüğü konusunda bir süre belirtmemiş ise de; “imkan hasıl olur olmaz muayene” ve “derhal ihbar” denmiştir. (m.198)

Ayıbın satıcıya ihbarı, kanıtlanması koşuluyla belli bir biçime bağlı değildir.

Alıcı, muayene ve ihbarda (yoklama ve bildirmede) bulunmuş olmalıdır. Satıcının ayıptan sorumlu tutulabilmesi için, alıcı malı teslim aldıktan sonra malı muayene ederek bir ayıp (eksiklik) varsa bunu satıcıya ihbar etmelidir.

Borçlar Yasası, malın muayenesi ve ihbarı yükümlülüğü konusunda bir süre belirtmemiş ise de; “imkan hasıl olur olmaz muayene” ve “derhal ihbar” denmiştir. (m.198)

Ayıbın satıcıya ihbarı, kanıtlanması koşuluyla belli bir biçime bağlı değildir.

Muayene süresi, malın alıcı tarafından teslim alındığı tarihte başlar. TKH Yasa’da, muayenenin ne kadar süre içinde yapılacağı açık olarak düzenlenmemiş olup, ihbarın açık ayıplarda malın tesliminden itibaren 30 gün içinde yapılması gerektiği belirtilmiştir. (m.4/2) Gizli ayıplar için belli bir ihbar süresi konmamış ise de, BK. 198 ve MY’nın 2. maddesine göre imkan bulunur bulunmaz muayene ve derhal ihbarı gerekir.

TKH Yasa’nın 4/4. maddesine göre “...ayıba karşı daha uzun bir süre ile sorumluluk üstlenilmemişse, ayıplı maldan sorumluluk **ayıp daha sonra ortaya çıkmış olsa bile, malın tüketiciye teslimi tarihinden itibaren 2 yıllık zamanaşımına tabidir”.**

Malın ayıplı çıkması nedeniyle doğan tüm zararlar için, ayıp hükümlerine göre açılacak davalar 2 yıllık zamanaşımına bağlıdır. Ayıp daha sonra ortaya çıkmış olsa bile, bu süre malın teslimi tarihinden itibaren işlemeye başlar. Ancak satıcı, satılan maldaki ayıbı tüketiciden hile ile gizlemiş ya da ağır kusuru ile ayıp gizlenmiş olursa, 2 yıllık zamanaşımından yararlanamaz. (Zevkliler A-Aydoğan M, Tüketicinin Korunması Hukuku, 3. Baskı, Ankara, 2004 sh.148) Bu durumda, genel hükümlere göre sözleşmenin kurulmasından (malın satılıp, tesliminden) itibaren geçerli olan 10 yıllık zamanaşımı süresi (BK. 125) uygulanır. Ne var ki, bunun için yasada açıkca belirtildiği gibi, gizli ayıbı satıcı alıcıdan **hile** ile gizlemiş ya da satıcının **ağır kusuru** ile gizlenmiş olduğu ispatlanmış olmalıdır. Bunun içinde alıcının, gizli ayıbın satış sırasında malda var olduğunu, satıcının gizli ayıbı kendisinden hile yaparak gizlediğini, ya da gizli ayıbın satıcının ağır kusuru ile gizlenmiş olduğunu ileri sürmesi ve kanıtlaması gerekmektedir. (Yasanın aradığı **ağır kusur** ise, satılan maldaki gizli ayıptan dolayı değil, bu gizli ayıbın satış sırasında alıcıdan gizlenmesindeki ağır kusurdur. Satıcının satış sırasında, malda var olan gizli ayıbı alıcıdan hile ile kasten gizlemiş ya da ağır kusuru ile gizlenilmiş olmasıdır.)

**TKH. Yasa’nın 4/II maddesine göre, aracın yenisi ile değiştirilmesinin istenip istenemeyeceği ve zamanaşımı;**

TKHY.nın 4. maddesinin 2. fıkrasında ayıp nedeniyle tüketicinin kullanabileceği seçimlik haklar;

a-Ayıplı malı firmaya geri vererek değiştirilmesini talep etme hakkı,

b-“Sözleşmeden dönerek ödediği bedelin iadesini isteme hakkı”,

“ayıbın neden olduğu değer kaybının bedelden indirilmesini talep hakkı”,

“malın ücretsiz olarak onarımını isteme hakkı” biçiminde düzenlenmiştir.

**TKH. Yasa’nın 4/II maddesine göre, aracın yenisi ile değiştirilmesinin istenip istenemeyeceği ve zamanaşımı;**

TKHY.nın 4. maddesinin 2. fıkrasında ayıp nedeniyle tüketicinin kullanabileceği seçimlik haklar;

a-Ayıplı malı firmaya geri vererek değiştirilmesini talep etme hakkı,

b-“Sözleşmeden dönerek ödediği bedelin iadesini isteme hakkı”,

“ayıbın neden olduğu değer kaybının bedelden indirilmesini talep hakkı”,

“malın ücretsiz olarak onarımını isteme hakkı” biçiminde düzenlenmiştir.

Yasanın 4. maddesinde düzenlenmiş bulunan “ayıplı malın değiştirilmesini talep hakkı”, 13. maddesindeki “malın garanti yükümlülüğü kapsamında yenisi ile değiştirilmesini isteme hakkından” bağımsız bir haktır. Çünkü 4. maddede ki bu hak, garanti belgesi verme zorunluluğu bulunmayan ve bir garanti süresi de tanınmamış olan mallardaki ayıp hallerinde de tüketicinin kullanabileceği bir haktır. Kaldı ki, garanti belgesi verilen hallerde dahi, tüketici garanti kapsamında ayıplı malın değiştirilmesi yoluna gitmekten vazgeçerek doğrudan doğruya 4. madde kapsamında olan -koşulları varsa- ayıplı malın değiştirilmesini isteme hakkını kullanabilir.

TKHK’nun 4. maddesinin 4. fıkrası hükmüne göre **ayıplı maldan** ve ayıplı malın**neden olduğu her türlü zarardan** dolayı açılacak davalar 2 yıllık zamanaşımına tabidir. Bu süre malın tüketiciye teslimi tarihinden itibaren işlemeye başlar.

Maldaki ayıbın gizli ayıp olması sonucu değiştirmez. Gizli ayıbın varlığı durumunda dahi 2 yıllık zamanaşımı süresi malın tüketiciye teslimi tarihinden işlemeye başlar. Bu husus 4. maddenin 4. fıkrasında “..**ayıp daha sonra ortaya çıkmış olsa bile**..” sözleri ile açıklanmıştır. Ayıbın daha sonra ortaya çıkmış olması onun gizli ayıp olduğunun ifadesidir. Gerek iki yıllık süre gerekse, ayıp daha sonra ortaya çıkmış olsa bile ifadesi 4077 Sayılı Kanunda değişiklik yapılmasından (2003 yılında) sonraki metinde de aynen korunmuştur. Yasanın çok açık olan bu ifadesine karşın -ayıp gizli olsa dahi-, zamanaşımını malın tüketiciye teslimi tarihinden farklı bir tarihte başlatmak yasanın **emredici** hükmüne aykırılık oluşturur. (2003 yılında yapılan değişiklikten sonra, 2 yıllık zamanaşımı hükmü korunmuş, ayıplı malın neden olduğu her türlü zararlardan dolayı açılacak davaların 3 yıllık zamanaşımına tabi olacağı belirtilmiştir.)

Zamanaşımı süresinin ne zamandan itibaren işlemeye başlayacağını ise, 13.5.2003 gün ve 25137 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan Ayıplı Malın Neden Olduğu Zararlardan Sorumluluk Hakkındaki Yönetmelik ile düzenlenmiştir. Yönetmeliğin 9. maddesine göre, ayıplı malın neden olduğu her türlü zararlardan dolayı yapılacak taleplerin zarar görenin zararı, maldaki ayıbı ve imalatçının/ üreticinin kim olduğunu öğrendiği yada öğrenebileceği tarihten itibaren 3 yıllık zamanaşımına tabidir.

Zamanaşımı süresinin ne zamandan itibaren işlemeye başlayacağını ise, 13.5.2003 gün ve 25137 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan Ayıplı Malın Neden Olduğu Zararlardan Sorumluluk Hakkındaki Yönetmelik ile düzenlenmiştir. Yönetmeliğin 9. maddesine göre, ayıplı malın neden olduğu her türlü zararlardan dolayı yapılacak taleplerin zarar görenin zararı, maldaki ayıbı ve imalatçının/ üreticinin kim olduğunu öğrendiği yada öğrenebileceği tarihten itibaren 3 yıllık zamanaşımına tabidir.

Yasada ve yönetmelikte seçimlik hakların kullanılması taleplerinde zamanaşımının başlangıcı ile tazminat taleplerinde zamanaşımının başlangıcı arasında bilinçli bir ayrım yapılmıştır. Çünkü kural olarak tazminat hukukuna egemen olan genel ilkeler, zararı ve failini öğrenme tarihini esas alır. Yasa koyucu zararlar karşılığı tazminat isteminde, zamanaşımı yönünden bu genel kurala bağlı kalmıştır. Buna karşılık seçimlik hakların kullanılması farklı bir durum olduğundan, bu istemler açısından zamanaşımının, malın tesliminden itibaren işlemeye başlayacağını düzenlemiştir. Yasa koyucu burada da genel kurallara bağlı kalmıştır. BK.nun 207/2 maddesinde de ayıp dolayısıyla açılacak davaların, satıcı daha uzun bir garanti süresi vermemiş ise, ayıp daha sonra ortaya çıksa bile ayıptan doğan her türlü davanın malın satın alana tesliminden itibaren 1 yıllık zamanaşımına tabi olduğu düzenlenmiştir. (Satışın ticari nitelik göstermesi halinde bu süre, TTK.nun 25/4. maddesi uyarınca 6 aydır. Tüketicinin Korunması Hakkındaki Yasa’nın 4/4. maddesinde ise zamanaşımı süresi 2 yıldır.)

Dava konusu olayda, bilirkişi kurulu aracın kapılarında ve bagajındaki paslanmayı gizli ayıp olarak belirlemiştir. Gizli ayıp mutlaka, “hileli ayıp” yada “ayıbın hile ile gizlenmesi” anlamına gelmez. Ayıp gizli, yani olağan bir muayene ile anlaşılamayacak olmasına karşın, her zaman bunun hile ile gizlendiğinden söz edilemez. Ayıbın hile ile gizlenmesinden söz edebilmek için, hilenin koşullarının bulunması gerekir. Dava konusu olayda, hilenin koşullarının varlığı -ayıbın hile ile gizlenmiş olduğu- kanıtlanamamıştır. Bu nedenle, istemler gizli ayıptan kaynaklanmış olsa bile malın tüketiciye teslimi tarihinden itibaren 2 yıllık zamanaşımı süresi içinde ileri sürülmesi gerekir. Dava konusu olayda malın davacıya teslim tarihi 11.9.1998 olup, dava 5.10.2001 tarihinde 3 yıldan fazla bir süre geçtikten sonra açılmıştır. (Kaldı ki araç dava dışı ilk alıcıya 30.12.1997 tarihinde satılıp teslim edilmiştir)

**Zamanaşımı**, bir borcu doğuran, değiştiren, ortadan kaldıran bir olgu olmayıp, doğmuş ve var olan bir hakkın istenmesini ortadan kaldıran bir savunma aracıdır. Zamanaşımı alacağın varlığını değil, istenebilir olmasını ortadan kaldırır. Başka bir anlatımla alacak hakkının, belli bir süresi içinde kullanılmaması yüzünden “dava edilebilme” niteliğinden yoksun kalmasıdır.

**Zamanaşımı**, bir borcu doğuran, değiştiren, ortadan kaldıran bir olgu olmayıp, doğmuş ve var olan bir hakkın istenmesini ortadan kaldıran bir savunma aracıdır. Zamanaşımı alacağın varlığını değil, istenebilir olmasını ortadan kaldırır. Başka bir anlatımla alacak hakkının, belli bir süresi içinde kullanılmaması yüzünden “dava edilebilme” niteliğinden yoksun kalmasıdır.

Somut olayımıza gelince; dava konusu araç, 30.12.1997 tarihinde “0” km olarak davalı *B....* Otomotiv San. ve Tic. Ltd.Şti. tarafından dava dışı üçüncü bir kişiye satılıp teslim edilmiştir. Davacı, aracı o kişiden 11.9.1998 de satınalarak teslim almıştır. Davacı, bu davayı 2.10.2001 tarihnde açmıştır. Görüldüğü gibi, dava konusu araç “0” km olarak üçüncü kişi tarafından satınalınmış, 9 ay 12 gün kullanıldıktan sonra davacıya satılmıştır. Bu süre içerisinde aracın 3. kişi tarafından nasıl kullanıldığı, bir kazaya karışması, hasar görmesi ve tamir edilmesi durumu olup olmadığı konularında da bir bilgi yoktur.

Davacı aracı 3. kişiden satın aldıktan kısa bir süre sonra başlıyarak, dava tarihine kadar 5-6 kez servise götürmüştür. Bu bakım ve tamirler sürerken araçta ayıp (eksiklik) bulunduğunu belirterek bir iddia ve istekte bulunmamıştır. Aracın durumunu bildiği halde, bakım ve tamirler yaptırmak suretiyle durumu geçiştirmiş, ayıp ihbarında bulunmamış, araçta gizli ayıp bulunduğunu da ileri sürmemiştir.

Dava dilekçesinde, araçta gizli ayıp bulunduğu iddia edilmiş ancak, bu gizli ayıbın satıcı tarafından “hile ile kasten ve ağır kusur ile gizlenildiği” konusu iddia edilmemiştir.TKH Yasa’nın aradığı koşul ise, gizli ayıbın satıcı tarafından hile ile kasten ve ağır bir kusur ile gizlenildiğininileri sürülmesi ve kanıtlanmasıdır.

Davamızda böyle bir iddia ileri sürülmediği gibi, malın satışı sırasında araçta gizli ayıbın var olduğu halde, satıcı tarafından hile ile ya da ağır kusurla gizlendiğide kanıtlanmış değildir. Davacı daha uzun süreli bir garanti süresi bulunduğunu da kanıtlayamamıştır.

Böyle olunca davacı, davasını 2 yıllık zamanaşımı süresi içinde açmadığı için, dava açma hakkı zamanaşımına uğramıştır.

Açıklanan nedenlerle, direnme kararının onanması görüşünde olduğumdan, kararın bozulması yönündeki sayın çoğunluk kararına katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2006/17019, Karar No: 2007/835, Tarih: 25.01.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/17019 E.  ,  2007/835 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine ve davalı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 05.05.2005 gün 2005/2-5869 sayılı bozma kararında özetle: "1999/65-136 sayılı dosyadaki (A) ve (B) ile gösterilen bölümler dava konusu olmasına rağmen (B) ile gösterilen bölüm ile ilgili olarak olumlu-olumsuz karar verilmemesi doğru görülmemiştir. Belirkişilerin çizdikleri orman tahdit hattı açı eğim, yön ve mesafe bakımından tutanaktaki tariflere uygun görülmediğinden yeniden orman tahdit haritası ve tutanaklarının bilirkişiler marifeti ile uygulanması" gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın kabulüne ve dava konusu (A) ile gösterilen 808.27 m2'lik taşınmazın davacı Hazine adına tapuya tesciline, fazlaya ilişkin talebin reddine, elatmanın önlenmesi ve kal talebi ile ilgili olarak karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, hüküm davacı Hazine ve davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, tescil niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 1968 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır.

1-Davacı Hazinenin temyiz itirazları yönünden;

... Bakanlığı Başhukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğü'nün 06.11.2006 tarih ve 34611 sayılı yazısı ile temyizden vazgeçildiği anlaşılmakla, davacı Hazinenin temyiz dilekçesinin reddi gerekmiştir.

2-Davalı ... Yönetiminin temyiz itirazlarına gelince :

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 1968 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır.

1-Davacı Hazinenin temyiz itirazları yönünden;

... Bakanlığı Başhukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğü'nün 06.11.2006 tarih ve 34611 sayılı yazısı ile temyizden vazgeçildiği anlaşılmakla, davacı Hazinenin temyiz dilekçesinin reddi gerekmiştir.

2-Davalı ... Yönetiminin temyiz itirazlarına gelince :

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan inceleme neticesinde uzman bilirkişi kurulu tarafından düzenlenen raporda çekişmeli taşınmazın kesinleşen orman tahdit sınırları dışında kaldığı açıklanmış ve tahdit hattına göre taşınmazın konumu krokide gösterilmiştir. Ne var ki; uzman bilirkişi kurulunun düzenlediği rapor ekindeki krokide 259 nolu orman tahdit noktası kadastro paftasındaki dava dışı 93 parselin batı yönünde devlet ... ormanı olarak tescil harici bırakılan taşınmaz içinde bir yerde gösterilmiş ise de, orman kadastro çalışma tutanağında "82 kadastro parseli nolu ... Işıloğluna ait tarlanın kuzey sınırında mevcut evinin 15 m. kadar kuzey doğusunda mevcut oymaca in sırtının meskur eve bakan burundaki köklü kayaya ve aynı fotoğraftaki yerine 259 O.T.S. işlendi, 82 kadastro parseli nolu tarlanın kuzey doğu hudut patika yolu boyunca kuzey batı yönde takip edilerek 73 kadastro parseli nolu ... Kafalı'ya ait tarlanın güney doğu köşesine gelindi, bu tarlanın doğu hududuna uyularak kuzey yönde 80 m. kadar gidilmek sureti ile bu tarlanın bittiği ve 72 nolu ... Işıloğlu'na ait tarlanın başladığı sınır noktasından kuzeye dönüldü ve bu yönde ... ışıl tarlasının başladığı sınır noktasından kuzeye dönüldü ve bu yönde ... Işıl tarlasının güney hududuna uyularak 11 nolu kadastro

poligon noktasının 50 m. kadar güney doğusunda mevcut hemen yolun gidiş yönümüze göre sağ kenarında mevcut köklü kayaya ve aynı fotoğraftaki yerine 260 O.T.S.noktası işlendi ..." denilmekte olup, bu çalışma tutanaklarına göre orman tahdit noktaları yörede 1954 yılında yapılan arazi kadastro çalışmalarında belirlenen parsellere göre tarif edilmektedir. Buna göre, 259 nolu orman tahdit noktasının 82 parsel sayılı (ifrazla 2380, 2379) ... Işıloğlu'na ait taşınmazın kuzey sınırında bulunduğu tartışmasızdır. 260 nolu orman tahdit noktasının ise, 82 parsele sayılı taşınmazdan itibaren kadastro paftasında da gözüken patika yol takip edilerek ... Kafalı adına tesbit edilen 73 parsel sayılı taşınmaz geçilerek, yine ... Işıloğlu'na ait 72 parsel sayılı taşınmazın güney hududu takip edilerek bu parselin bitişiğindeki yol kenarında bir yerde olduğu saptanmıştır. Oysa, uzman orman bilirkişi kurulu 259 nolu orman tahdit noktasını kadastro paftasında devlet ... ormanı olarak tescil harici bırakılan taşınmazın içinde ... Işıloğlu'na ait 82 parsel sayılı taşınmaza uzak bir yerde, 260 nolu orman tahdit noktasını ise yine orman olarak tescil harici bırakılan alanda 72 ve 73 nolu kadastro parsellerinin kadastro sınırlarına ve kadastro paftasındaki yola uzak bir yerde işaretlemişlerdir.

Kesinleşen orman kadastro çalışmalarına ilişkin uygulamalarda asıl olan orman kadastro çalışma tutanaklarının uygulanmasıdır. Dosyadaki çalışma tutanaklarına göre 259 ve 260 nolu orman tahdit sınır noktalarının uzman bilirkişiler tarafından tesbit edildikleri belirtilen yerleri kabul etmek mümkün değildir. Zira, çalışma tutanaklarında orman tahdit noktaları kadastro parselleri ve paftada gözüken patika yola göre uzaklık ve yön belirtilmek sureti ile tarif edilmiş ve bunlara göre de 82 ve 73 kadastro parsellerinin doğu yönünde bulunan çekişmeli taşınmazın kesinleşen orman kadastro sınırları içinde kaldığı tartışmasız olup dava dışı 82 ve 73 parsellerin doğu bölümleri de orman kadastro çalışma tutanaklarına göre, kesinleşen orman sınırları içinde kaldığı anlaşılmaktadır.

Bundan ayrı olarak; davalı gerçek kişinin asliye hukuk mahkemesinin 1999/65 E.sayılı dosyasında açmış olduğu tescil davasında dava konusu olan yer 29.02.2000 tarihli ... bilirkişi raporunda (A) ve (B) harfli bölümler olarak gösterilmiş, ancak yüzölçümleri belirtilmemiştir. Davacı Hazine tarafından davalı gerçek kişinin asliye hukuk mahkemesinin 1999/65-2000/136 sayılı dosyasında açtığı ve reddedilerek sonuçlanan tescil davasına konu olan taşınmazın Devletin Hüküm ve Tasarrufu Altındaki yerlerden olduğu iddiası ile açmış olduğu bu davada ise ... bilirkişi Özan Saraçoğlu'nun bila tarihli raporunda yine yüzölçümü belirlenmemiştir. Ancak, temyize konu olan bu dosyada asliye hukuk mahkemesinin 1999/65 E.sayılı dosyasında dava konusu olan taşınmazın tamamı davalı olmasına rağmen, mahkemece ... bilirkişiden 1999/65 E.sayılı dosyadaki (A) ve (B) harfli yerlerin yüzölçümlerini belirten bir rapor alınmadan bozma ilamından önce dosyaya sunulan ... bilirkişi ... ... tarafından düzenlenen 08.04.2004 tarihli rapor esas alınarak çekişmeli taşınmazın (A) harfli 808.27 m2'lik taşınmaz olduğu kabul edilerek ve bu bölümün de kesinleşen orman sınırları dışında kaldığı ve zilyetlikle iktisaba konu olabileceği gerekçesi ile davanın kabulü ile vasıf belirtilmeden Hazine adına tapuya tesciline, kalan kısım yönünden ise davanın reddine karar verilmiş olması da doğru değildir. O halde; mahkemece, dosya ... bilirkişi Ozan Saraçoğlu'na verilerek asliye hukuk mahkemesinin 1999/65 E. sayılı dosyasındaki ... Keskin imzalı 29.02.2000 tarihli ... bilirkişi raporu dikkate alınıp çekişmeli taşınmazın ((A) ve (B) harleriyle olarak gösterilen bölümlerin) tamamının yüzölçümü belirlenmeli ve taşınmazın kesinleşen orman tahdit sınırları içinde kaldığı da gözönüne alınarak tescil davasının kabulü ile taşınmazın tamamının orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmesi gerekirken aksine düşünceler ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:1) Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenler ile davacı Hazinenin temyiz dilekçesinin vazgeçme nedeni ile REDDİNE,

2) 2.bentte açıklanan nedenler ile davalı ... Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA 25/01/2007 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7280, Karar No: 2011/16611, Tarih: 28.09.2011

**4. Ceza Dairesi         2011/7280 E.  ,  2011/16611 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hakaret ve tehdit suçlarından şüpheli Avukat ... hakkında son soruşturmanın açılmasına yer olmadığına dair ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 07/12/2009 tarihli ve 2009/320-317 sayılı kararma karşı yapılan itirazın reddine ilişkin ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 20/05/2010 tarihli ve 2010/341 değişik ... sayılı kararının Adalet Bakanlığınca 21.01.2011 gün ve 5389 sayılı yazı ile yasa yararına bozulmasının istenmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 07.03.2011 gün ve 62999 sayılı tebliğnamesiyle dava dosyası Daireye gönderilmekle incelendi:

Tebliğnamede “Dosya kapsamına göre, Avukat ...'in; ... ili ... ilçesinde bulunan ...maliklerinden ...'un vekili sıfatıyla katıldığı 21/01/2009 tarihli kat malikleri toplantısında, apartmanın çatı örtüsü ile ilgili yapılan konuşma sırasında maliklerden müşteki ... İyiler'in kendisine, siz avukatsınız yasa dışı bu durumu bilmeniz gerekir demesi üzerine müştekiye, "sen kim oluyorsun da benim avukatlığımı sorguluyorsun, ben avukatlığımı sorgulatmam, ama senin gibi bir pisliği gebertirim." şeklinde, "ne biçim konuşuyorsunuz, terbiyenizi takının" diyerek cevap veren müştekiye bu kez "sen bana terbiyesiz diyemezsin, senin kafanı koparırım, ben arıza bir adamım, şimdi seni öldüreceğim, ben adamı döverim, şimdi seni parçalarım, öldürürüm, gebertirim, seni yaşatmayacağım, sen burada bulunanlara dua et yoksa seni kimse elimden alamazdı, bana kimse laf edemez, senin de yanına bırakmayacağım, senin gibi kancıklara ne yaptığımı göreceksin" şeklinde sözler söylediği biçimindeki iddia ile ilgili olarak mevcut delillerin takdir ve değerlendirmesinin yargılamayı yapacak olan mahkemeye ait olması gerektiği gözetilmeden itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilmektedir.

Gereği görüşüldü:

1136 sayılı Avukatlık Yasasının 60/1 maddesinde "59 uncu maddede yazılı mahkemelerin tutuklama veya salıverilmeye yahut son soruşturmanın açılmasına yer olmadığına dair kararlarına karşı Cumhuriyet Savcısı veya sanık tarafından genel hükümler uyarınca itiraz olunabilir." hükmü yer almaktadır.