muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/6312, Karar No: 2013/14994, Tarih: 04.06.2013

maddi tazminat ile 100.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulundan alınan rapora göre davalı doktorun hastaya yaklaşımının tıp kurallarına uygun olduğu, davalılara atfedilecek bir kusur bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Bir davada dayanılan maddi olguları hukuksal açıdan nitelendirmek ve uygulanacak yasa hükümlerini bulmak ve uygulamak HUMK'nın 76. maddesi gereği doğrudan hakimin görevidir. Davacı yanlış tedavi uygulanması sonucu zarara uğradığı iddiası ile eldeki tazminat davasını açmıştır. Davanın temeli vekillik sözleşmesi olup, özen borcuna aykırılığa dayandırılmıştır (BK m. 386-390). Vekil, vekalet görevine konu işi görürken yöneldiği sonucun elde edilmemesinden sorumlu değil ise de, bu sonuca ulaşmak için gösterdiği çabanın, yaptığı işlemlerin, eylemlerin ve davranışların özenli olmayışından doğan zararlardan dolayı sorumludur. Vekilin sorumluluğu, genel olarak işçinin sorumluluğuna ilişkin kurallara bağlıdır. Vekil, işçi gibi özenle davranmak zorunda olup, en hafif kusurundan bile sorumludur (BK m. 321/1). O nedenle tedaviyi üstlenen hastane ve doktorların meslek alanı içinde olan bütün kusurları, hafif de olsa, sorumluluğun unsuru olarak kabul edilmelidir. Doktor ve hastane, hastasının zarar görmemesi için, mesleki tüm şartları yerine getirmek, hastanın durumunu tıbbi açıdan zamanında ve gecikmeksizin saptayıp, somut durumun gerektirdiği önlemleri eksiksiz biçimde almak, uygun tedaviyide yine gecikmeden belirleyip uygulamak zorundadır. Asgari düzeyde dahi olsa, bir tereddüt doğuran durumlarda, bu tereddüdünü ortadan kaldıracak araştırmalar yapmak ve bu arada da, koruyucu tedbirleri almakla yükümlüdür. Çeşitli tedavi yöntemleri arasında bir seçim yapılırken, hastanın ve hastalığın özellikleri gözönünde tutulmak, onu risk altına sokacak tutum ve davranışlardan kaçınılmak ve en emin yol seçilmek gerekir. Gerçekten de müvekkil (hasta), mesleki bir ... gören vekilden, tedavinin bütün aşamalarında titiz bir ihtimam ve dikkat göstermesini beklemek hakkına sahiptir. Gereken özeni göstermeyen vekil, BK'nun 394/1. maddesi hükmü uyarınca, vekaleti gereği gibi ifa etmemiş sayılmalıdır. Tıbbın gerek ve kurallarına uygun davranılmakla birlikte sonuç değişmemiş ise, doktor ve hastane sorumlu tutulmamalıdır.

Somut olaya bakıldığında, dava, davacının eksik tetkiklerle tanı konulmamış olması nedeni ile uğramış olduğu

Somut olaya bakıldığında, dava, davacının eksik tetkiklerle tanı konulmamış olması nedeni ile uğramış olduğu

zararlardan dolayı davalılar aleyhine açmış olduğu maddi ve manevi tazminat talebinden ibarettir. Adli Tıp Kurumu Başkanlığının 11/06/2012 tarihli raporu ile Adli Tıp Uzmanları, İç hastalıkları Uzmanı, Göğüs Hastalıkları Uzmanı ve Genel Cerrahi Uzmanından oluşan bir heyet tarafından durum değerlendirilmiş ve davacının hastaneye ilk başvurduğu zaman yapılan mamografi ve meme ultrasonografisinde tümör tarif eden bir bulguya rastlanılmadığı, bu nedenle 6 ay sonra kontrole çağrıldığı, sonraki başvurduğunda yapılan, meme ultrasonografisi ve mamografisinde malignide şüpheli kitle tespit edildiği bu nedenle ileri tetkik önerildiği 6 aylık periyotlarla takibinin uygun olduğu ilk başvurudaki bulgulara göre davalıların hastaya yaklaşımının tıp kurallarına uygun olduğuna oy birliği ile karar verildiği görülmüştür.

Diğer taraftan davacı, mamografi filmlerinin düzgün okunup değerlendirilmemesinin, kanser hastası olduğunun erken tespit edilememesinin nedeni olduğunu ifade ederek dosya içerisindeki mamografi filmlerinin uzman radyolog hekimler tarafından değerlendirilmesi gerektiğini ifade etmiştir. Adli Tıp Kurumunca düzenlenen raporu hazırlayan heyetin içerisinde ise Radyoloji Uzmanı bulunmadığı açıktır. O halde, mahkemece yukarıda açıklanan hususlarla ilgili olarak inceleme yapılmak üzere, dosyanın tomar halinde üniversitelerden seçilecek konusunda uzman özellikle Radyoloji ve Genel Cerrahi Uzmanı bilirkişilere tevdi edilerek taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine açık, ayrıntılı ve gerekçeli rapor tanzim edilmesinin istenmesi, bundan sonra hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, temyiz olunan kararın temyiz eden davacı yararına (BOZULMASINA), peşin alınan 24.30 TL temyiz harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 4.6.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/962, Karar No: 2019/2580, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/962 E.  ,  2019/2580 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13919, Karar No: 2012/38042, Tarih: 29.05.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/13919 E.  ,  2012/38042 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılığa teşebbüs, Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, Başkalarına ait kimlik veya kimlik bilgilerini kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olaya gelince; sanıklar ... ile ... kimliğini kulanan ....,in, dolandırıcılık yapmak için fikir ve eylem birliği içinde hareket ederek maddi durumunun iyi olduğunu tespit ettikleri...dolandırmaya karar verdikleri, bu amaçla 10/8/2007 günü, sanıklardan ... adını kullanan ...'ın telefon ile müşteki...arayarak kendisini ... Koleji müdür muavini olarak tanıtıp özürlü bir öğrenciye özürlü aracı alacaklarını söylediği, bunun üzerine müşteki Mehmet ...'in 200 TL verebileceğni söylediği, ....,ın 300 TL yardım ederseniz eksiğimiz kapanacak çok memnun olacağız demesi üzerine müştekinin bu parayı vermeyi kabul ettiği, bunun üzerine sanık ...'ın "... size yakın onu size yönlendireceğim" diyerek telefonu kapattığı, yaklaşık 20 dakika kadar sonra gizli numaradan arayan sanık ...'un "sizi bekliyorum neredesiniz" dediği, şikayetçinin ...,da olduğunu söylemesi üzerine inşaat tebelasının önünde beklediğini söylediği ve bu arada şikayetçinin okula açtığı telefonla okul da... isminde bir ögretmenin olmadığını anlaşılması üzerine şikayetçinin dolandırılmak istediğini anlayarak ve polisin tuzağı ile sanıkların istediği parayı alarak buluşma yerine geldiği ve parayı ... ismini kullanın ...'e verdiği ve her iki sanığın polisce yakalandığı ...'in hastaneye sevki sırasında kaçtığı ...'in ... kimliğini kullanındığı ve gerçek ...'ın dolandırıcık suçundan savunması alınması için gözetim altına alındığı, böylece sanık ... in dolandırıcılık suçuna teşebbüs ettiği sanık ... ... de iftira ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediğine dair kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanık ... hakkında adli sicil kaydındaki tekerrüre esas en ağır cezaya ilişkin mahkumiyetin esas alınması gerektiği halde daha az cezayı içeren mahkumiyet hükmünün esas alınması ve sanık ... hakkında hükmolunan cezanın 5237 Sayılı TCK.nun 58.maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmemesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine. Ancak;

Sanıklara verilen kısa süreli hapis cezasının tedbir olarak para cezasına çevrilmesi sırasında uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususların aynı kanunun 322 maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün, kısa süreli hapis cezasının para cezasına çevrilmesine ilişkin kısımda yer alan "hapis cezası yönünden 52/1-2-3 maddeleri uyarınca" ibaresi çıkarılarak yerine "10 ay hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nın 50/1-a ve 52/2 maddeleri uyarınca" ifadesinin eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 29.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/32588, Karar No: 2014/28894, Tarih: 25.09.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/32588 E.  ,  2014/28894 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Davacı, davalının talebi üzerine oturma odası takımının kumaşının rengini değiştirerek özel olarak üretmiştir.

Dava, istisna sözleşmesinden kaynaklanan uyuşmazlığa ilişkindir.

9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 24.01.2014 günlü ve 2014/1 sayılı kararı uyarınca İşin niteliği ve tarafların sıfatına bakılmaksızın eser (istisna) sözleşmelerinden kaynaklanan davalar sonucu verilen (TBK m. 470-486) hüküm ve kararları temyizen incelenme görevi 01.02.2014 tarihinden itibaren Yargıtay 15.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 15.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 25.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10042, Karar No: 2019/6247, Tarih: 15.05.2019

**12. Ceza Dairesi         2017/10042 E.  ,  2019/6247 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : CMK 223/2-e maddesi gereğince beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, müşteki vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Müşteki ... (...)’nun davaya katılması hakkında usulüne uygun şekilde bir karar verilmemiş ise de, CMK'nın 260. maddesi uyarınca katılan sıfatını alabilecek surette suçta zarar gören sıfatıyla temyiz hakkının bulunduğu kabul edilerek, yaralanması nedeniyle suçtan doğrudan zarar gördüğü anlaşılan ve vekili marifetiyle beyanda bulunmak ve hükmü temyiz ederek katılma iradesini ortaya koyan müştekinin CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya incelenen dosya kapsamına göre katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Olay günü sanığın 14 plaka sayılı aracıyla Bostancık Caddesi üzerinde, Hüseyingazi istikametine seyir halindeyken, olay mahalline geldiğinde seyrine göre sağ tarafından hareketle, karşıdan karşıya geçmek isteyen yaya ...’ya (...) çarpmasıyla, yaya ...’nın (...) 5. derecede kemik kırığı oluşacak şekilde yaralanmasıyla neticelenen olayda; sanığın sevk ve idaresindeki araç ile seyir halinde iken, yayayı gördüğünde zamanında etkin fren, korna ve direksiyon tedbirine başvurması gerekirken bu hususlara riayet etmemesi ve yola yeteri kadar dikkatini vermemesi neticesinde meydana gelen kazada, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranışı ile tali derecede kusurlu olduğunun kabulü ile mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA; 15.05.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3568, Karar No: 2015/16711, Tarih: 07.05.2015

**22. Hukuk Dairesi         2014/3568 E.  ,  2015/16711 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, fazla mesai ile yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin asıl işveren olan.... yemekhane ve çay ocağı gibi bölümlerde garson olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin davalı tarafından haklı sebep olmaksızın feshedildiğini beyanla kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık ücretli izin alacağı, fazla mesai ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin davacının asıl işvereni olmadığını, sadece ihale makamı olduğunu, davacı ile aralarında herhangi bir iş akdi olmadığını beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece toplanan deliller ve alınan bilirkişi raporu dikkate alınarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Fazla çalışma ücretinin tanık ifadelerine göre belirlenmesi ve miktarın yüksek çıkması halinde işçinin çalışma süresi içerisinde hastalık izin mazeret gibi nedenlerle fazla çalışma yapmadığı günler bulunduğu kabul edilerek Dairemizce takdiri indirim yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır. Yapılacak indirim, işçinin çalışma şekline ve işin düzenlenmesine ve hesaplanan fazla çalışma miktarına göre takdir edilmelidir.

Somut olayda, davalı işyerinde garson olarak çalışan davacının, hükme esas teşkil eden bilirkişi raporunda fazla mesai ücretinin davacı tanık beyanları değerlendirilerek hesaplandığı halde mahkemece takdiri indirim yapılmaması isabetli olmamıştır. Davacının yaptığı işin niteliği dikkate alınarak, işçinin hasta ve mazeretli olabileceği günler için mahkemece %30'dan az olmamak şartıyla takdiri indirime gidilmesi uygun olacağından, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 07.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/37247, Karar No: 2016/1951, Tarih: 08.02.2016

**7. Hukuk Dairesi         2015/37247 E.  ,  2016/1951 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Dava Türü : İşe iade

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği düşünüldü:

Davacı, iş sözleşmesinin geçerli neden olmaksızın feshedildiğini belirterek feshin geçersizliğinin tespitine, işe iadesine, işe başlatmama tazminatı ile boşta geçen süre ücreti ve diğer haklara karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, 14.05.2014 günü mesai bitimi sırasında işyeri çıkışında daha önce alınan bilgi nedeniyle iş çıkışında çalışanların beraberlerindeki çanta ya da naylon poşetlerin denetlenmesine karar verildiğinden bu iş için görevlendirilen 2 çalışanın, davacının işyerini elinde bir poşetle terk etmekte olduğunu gördüklerinde kendisine durması ihtarında bulunmuşlarsa da davacının hızla koşarak motosikletine bindiğini ve kaçtığını, bu olayla ilgili tutanak da bulunduğunu, davacıya hakkındaki denetimden kaçma olayı sorulduğunda hırsızlık hadisesini inkar ettiğini, çalışanlar üzerinde iş disiplini açısından kurmuş olduğu katı tutumu sebebiyle kendisine komplo kurulduğunu iddia ettiğini, denetimden kaçma davranışını ise kendisine yapılan çağrıyı duymadığı gerekçesiyle açıkladığını, davacının kaçma eylemi yoğun şüpheyi net hale getirdiğini, yapılan soruşturma ve değerlendirme neticesinde davacının iddia edilen eylemleri gerçekleştirdiği kanısına ulaşıldığını, davacının işverenin güvenini kötüye kullandığı, doığruluk ve bağlılıkla bağdaşmayan davranışlarda bulunduğu, işyerinde birlikte çalışma ortamını ve huzurunu bozduğu gerekçesiyel iş aktdinin 4857 sayılı Yasanın 25/2-e bendi uyarınca haklı nedenle feshedilhdiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, “...dinlenen tüm tanık beyanlarından işverence işyerinde kimi çalışanların çeşitli belgelerle ve tanık işçilere baskı uygulanarak işten çıkarmaların olduğu,davacının hırsızlık yaptığının kesin delille ispatlanmadığı,fesihe sebep olan tutanakların tutulduğu tarihe kadar davranışlarından kaynaklı herhangi bir akdin feshini gerektirecek sebebin bulunmadığı işin yapılması sırasında da olumsuz bir davranışının bulunmadığı,davacının yaptığı iş ve işyerindeki sıfatı gereği emir ve talimat verdiği işçiler üzerinde de baskı uyguladığı iddiasının ispatlanmadığı,işyerinde et hırsızlığının olduğuna dair işverence stok denetimleri sonucunda da bulguların olduğunun ispatlanmadığı akdin feshinin geçersiz olduğu” kanaatine varıldığından bahisle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Somut olayda, davacının yaklaşık 2, 5 yıl süreyle davalı işveren bünyesinde köfte ustası olarak çalıştığı, iş aktinin ise “ işyerinden et hırsızlığı ve çalıştığı birimdeki personel üzerinde baskı kurması, tehditkar tavırlar sergilemesi “ gerekçeleriyle 4857 sayılı İş Kanunuun 25/2/e bendi uyarınca feshedildiği görülmüştür.

Somut olayda, davacının yaklaşık 2, 5 yıl süreyle davalı işveren bünyesinde köfte ustası olarak çalıştığı, iş aktinin ise “ işyerinden et hırsızlığı ve çalıştığı birimdeki personel üzerinde baskı kurması, tehditkar tavırlar sergilemesi “ gerekçeleriyle 4857 sayılı İş Kanunuun 25/2/e bendi uyarınca feshedildiği görülmüştür.

15.04.204 tarihli tutanak ile ...., ... ve ... imzalı tutanağa göre, “ Yönetim Kurulu Başkanı tarafından et tesisinden poşetle çıkan olduğu takdirde poşetin içini kontrol etme görevi ile görevlendirildiklerini, 17.30-18.30 saatleri arasında et tesisi önündeki kemalyada oturarak poşetle çıkan olup olmadığını kontrol ettiklerini, 18.30 civarında davacı ve ...'in, çıktığını ve davacının elinde poşet olduğunu görmeleri üzerine harekete geçtiklerini, davacıya ......, “ dur bir dakika poşetin içinde ne var” dediği anda ceket var diyerek motorun gazına bastığını, davacının “çok önemli poşete bakmamız gerekir” diye defalarca bağırmalarına rağmen moturu hızlandırırak olay yerinden kaçtığı” belirtilmiştir.

Aynı gün tarihli mail ile de yukarıda belirtilen olay nedeniyle görüşülen bir kısım personelin görüşme notları sunulmuştur. Sunulan bu notlarda ... K..., ......S.., ...... A...., A......... ve ... G... beyanları olduğu görülmüştür.

Davacı ise “ işinin bitmesi üzerine dışarıya kamelyaya çıktığını, yanında .... Bey ve ..... Bey de olduğunu, birlikte oturduklarını, kendisine araba lazım olduğu için arkadaşı .........le birlikte elinde yeleğiyle dolu olan poşetle çıktığını, merdivenlerden indiğini motora binip çalıştırdığını, yürüdüğünü, arkadaşı ..... Bey'in seslendiğini, “ kendisinin işinin acil olduğu için işim var birazdan geleceğim” dediğini, tarafına atılan iftirayı kabul etmediğini, bu iddianın doğru olmadığını, kabul etmediğini, etiketleme bölümünden arkadaşları acıktığında yesinler diye 2 tane sucuk aldığını, sucukları sorulduğunda yerini söylediğini gidip baktıklarında yerinde olduğunu gördüklerini, personele disiplinsiz davranmaması ve işi savsaklamamaları yüzünden katı kurallar kullanmak zorunda olduğunu, bu yüzden altında çalışan personelin kendisinden kurtulmak için böyle bir çare bulabildiğini” beyan ettiği görülmüştür.

Davalı işveren tarafından soruşturma aşamasında dinlenen işçilerden bir kısmının duruşmada davalı tanığı olarak dinlendiği ve beyanlarında kısmen çelişkiler bulunduğu görülmekte ise de; davalı işverenin işyerinde et hırsızlığı yapıldığı yönündeki duyumlar üzerine işyerinden poşetle çıkanların poşetlerinin aranması talimatı verdiği ve bu yönde 15.04.2014 tarihli tutanağı tanzim edenleri görevlendirdiği, davacının işyerinden çıkarken elinde poşet bulunduğu ve işverenin görevlendirdiği işçilerin seslenmelerine rağman acele işi olduğunu belirterek motorsiklete binip işyerinden ayrıldığı, kısa bir süre sonra tekrar işyerine geldiği anlaşılmıştır.

Her ne kadar davacının et hırsızlığını yaptığı ve iş arkadaşlarına karşı baskı oluşturduğu iddialarının ispatına yarar kesin delil sunulamamış ise de olayın yukarıdaki gelişimi ve bir kısım tanık beyanları gözetildiğinde davacı üzerinde şüphe oluştuğu görülmüştür. Şüphe feshinin geçerlilik unsurlarını ise şu şekilde sıralamak mümkündür. Şüphenin işçinin suç niteliğini taşıyan veya sözleşmeye aykırılık teşkil eden bir davranışının bulunması, davranışının işyeri veya iş ilişkisi ile ilgisi olması, şüphenin belli ölçülerde somutlaştırılarak bir kanaate dönüşmesi, şüphenin, objektif nitelik taşıması, şüphenin, fesih anında mevcut belirli, objektif vakıa ve emarelere dayanması gerekmektedir. Hal böyle olunca davacının üzerine atılı eylemler nedeniyle taraflar arasında güven ilişkisi zedelenmiş, iş aktinin devamı çekilmez hal almıştır. Bu nedenle yapılan feshin haklı nedene dayanıp dayanmadığı ileride açılması muhtemel alacak davasında ayrıca değerlendirilebileceğinden feshin en azından geçerli nedene dayandığı görülmekle açılan davanın reddine karar vermek gerekmiştir.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Davanın REDDİNE,

3. Alınması gereken 29,20 TL harçtan peşin yatırılan 25,20 TL harcın mahsubu ile bakiye 4,00 TL harcın davacıdan alınarak Hazineye gelir kaydına,

4. Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı yargılama gideri 45,00 TL'nin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5.Karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'ne göre 1.800,00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6. Artan gider ve delil avansının ilgilisine iadesine,

7. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, 08.02.2016 tarihinde oybirliği ile KESİN olarak karar verildi.