muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/82, Karar No: 2010/221, Tarih: 09.11.2010

Bilinçli taksirde gerçekleşen sonuç, fail tarafından öngörüldüğü halde istenmemiştir. Gerçekten neticeyi öngördüğü halde, sırf şansına veya başka etkenlere, hatta kendi beceri veya bilgisine güvenerek hareket eden kimsenin tehlike hali, bunu öngörmemiş olan kimsenin tehlike hali ile bir tutulamaz; neticeyi öngören kimse, ne olursa olsun, bu neticeyi meydana getirecek harekette bulunmamakla yükümlüdür.

Şu durumda; neticenin failce bilinmesi halinde doğrudan kast, öngörülen muhtemel neticenin meydana gelmesine kayıtsız kalınması durumunda olası kast, öngörülen muhtemel neticenin meydana gelmesinin istememesine rağmen objektif özen yükümlülüğüne aykırı hareket edilmek suretiyle neticenin meydana gelmesinin engellenemediği halde bilinçli taksir, öngörülebilir neticenin objektif özen yükümlülüğüne aykırı hareket edilmiş olması nedeniyle öngörülemediği hallerde ise basit taksir söz konusu olacaktır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Sanığın, yasal hız sınırlarının dışında, aşırı süratli araç kullandığına ilişkin, dosya kapsamında herhangi bir kanıt bulunmamaktadır. Hatta, araca ait takograf cihazının incelenmesinde, yasal hız sınırları içerisinde araç kullandığı anlaşılmaktadır. Ancak, sanık yasal hız sınırlarına uymakla birlikte, sollama yasağının da bulunduğu yol kesiminde viraja yaklaşırken hızını azaltmamış ve direksiyon hakimiyetini sağlayamayarak karşı şeride geçmek suretiyle kazaya neden olmuştur. Yasal hız sınırlarına uygun seyreden sanığın, direksiyon hakimiyetini kaybederek kazaya neden olabileceğini ve ölüme neden olacağını öngörmesi olanaksızdır. Her ne kadar sanık olayda tam kusurlu olsa da suçun “basit taksirle mi”, yoksa “bilinçli taksirle mi” işlendiğinin belirlenmesi açısından, sanığın tam kusurlu olup olmamasının hiçbir önemi bulunmamaktadır. Her kusurlu hareketin, bilinçli taksir olarak nitelendirilmesi olanaksızdır. Zira, kusurun var olup olmadığının veya derecesinin tespiti, hakim tarafından manevi unsur saptandıktan sonra, cezanın belirlenmesi aşamasında göz önüne alınması gereken bir işlemdir.

Somut olayda, hızını yol şartlarına uydurmaması nedeniyle direksiyon hakimiyetini kaybeden ve sollama yasağının da bulunduğu yolda karşı şeride geçen sanığın, neticeyi öngörememesi nedeniyle, tam kusurlu olduğu ve basit taksirle hareket ettiğinde kuşku bulunmamaktadır.

Bu itibarla, Özel Daire bozma kararı isabetli bulunduğundan, yerel mahkeme direnme hükmünün bozulmasına karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle,

1- Sakarya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 30.06.2009 gün ve 227-213 sayılı direnme hükmünün BOZULMASINA,

2- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.11.2010 günü yapılan müzakerede tebliğnamedeki isteme uygun olarak oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6763, Karar No: 2010/11086, Tarih: 19.10.2010

**6. Hukuk Dairesi         2010/6763 E.  ,  2010/11086 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava temerrüt nedeniyle tahliye isteğine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, dava dilekçesinde, davalının müvekkiline ait taşınmazda 01.08.2000 başlangıç tarihli kira sözleşmesi ile kiracı olduğunu, davalının aylık 4.476,51 TL den 2008 yılı Aralık - 2009 yılı Ocak, Şubat, Mart, Nisan ve Mayıs ayları kira bedelleri toplamı 26.859,06 TL ödenmemiş kira borcu bulunduğunu, davalıya 12.06.2009 tarihinde noter ihtarı gönderdiklerini, verilen 30 günlük süreye rağmen davalının borcunu ödemediğini belirterek, temerrüt nedeniyle davalının taşınmazdan tahliyesini istemiştir. Davalı vekili ise, davacıya ait ... Yapı Malzemeleri Marketinin giriş kısmında cafe-shop olarak işletilmek üzere ayrılmış mahallin müvekkili tarafından işletildiğini, kira bedelinin yıllık hasılattan alınacak paya göre belirlendiğini, yıllık cironun kira bedeline esas alınması nedeniyle taraflar arasındaki ilişkinin hasılat kirası olduğunu, davacının işletmeye ait elektrik ve suyu kesmesi nedeniyle işletme ruhsatının Belediye tarafından iptal edildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, taraflar arasındaki sözleşmenin hasılat kirasına konu olduğu, temerrüt ihtarında B.K.nun 288.maddesi uyarınca 60 günlük süre yerine 30 günlük süre verildiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Davaya konu ve hükme esas alınan 01.08.2000 başlangıç tarihli ve beş yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davacıya ait yapı marketi olarak işletilen binanın giriş kısmındaki bir bölümün kira sözleşmesi ile davalıya tahsis edildiği anlaşılmaktadır. Bu durumda kiralananın Borçlar Kanununun adi kira hükümlerine tabi olduğunun kabulü gerekir. Sözleşmenin “Kira Bedeli” başlıklı bölümünde aylık kira bedelinin, tahsis edilecek yerin m2’si üzerinden asgari 1.800 Alman Markı ve her ay tahakkuk edecek olan cironun %15’i olduğu açıklanmış ve yine “Faaliyetin Konusu” başlıklı bölümünde sözleşmenin Borçlar Kanununun hâsılat kirası hükümlerine tabi olduğu belirtilmiş ise de; sözleşmeye konulan, "kira ilişkisinin hâsılat kirası hükümlerine tabi olacağına" dair hüküm taraflar arasındaki ilişkinin hukuki niteliğini kendiliğinden değiştirmez. HUMK’nun 76.maddesi uyarınca olayları açıklamak taraflara hukuki nitelendirme ise hakime aittir. Öte yandan sözleşmede asgari kira belirlendikten sonra ciro üzerinden kira ödeneceğine dair hüküm kira bedelinin ne şekilde ödeneceğine ilişkin bir hüküm olup, ilişkinin hasılat kirası olduğunu göstermez. Bu nedenle davacı tarafından, kira sözleşmesine dayanılarak 2008 yılı Aralık – 2009 yılı Mayıs arası ödenmeyen toplam 26.859,06 TL kira alacağının yasal 30 günlük sürede ödenmesi için davalıya tahliye ihtarlı temerrüt ihtarnamesi gönderilmesinde bir usulsüzlük yoktur. Mahkemece işin esasına girilerek tüm taraf delillerinin toplanması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile HUMK’nun 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 19.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/957, Karar No: 2017/1819, Tarih: 09.02.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/957 E.  ,  2017/1819 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Mahkemenin 15.07.2014 tarih ve 2012/1176 esas, 2014/602 karar sayılı hükmü, (Kapatılan) Yargıtay 7 Hukuk Dairesi tarafından 18.06.2015 tarih ve 2014/18145 esas, 2015/12557 karar sayılı ilamı ile bozulmuş ise de, Mahkemenin 06.09.2016 tarihli ve 2015/809 esas 2016/310 sayılı kararı ile direnme kararı vermesi ve bu kararı davacı vekilinin kanuni süresi içerisinde temyiz etmesi üzerine dosya yeniden incelendi.

Davacı, iş sözleşmesini haklı sebeple feshettiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminaları ile bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacı vekilinin kararı temyizi üzerine, fazla çalışma ve ulusal bayram genel tatil ücret alacaklarına ilişkin hükmedilen alacak miktarları gözetilerek makul oranda takdiri indirim yapılması gerekirken %40 oranında indirime gidilmesinin hatalı olduğu yönündeki gerekçeyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma sonrası yapılan yargılama sonunda, davacı işçinin raporlu, mazeretli, izinli olduğu günler ile çalışılmayan günler ve hayatın olağan akışı, bir kişinin sürekli olarak aynı sürelerle çalışamayacağı hususları ile fazla çalışmaların bordrolarda gösterilmemesi, fiilen çalışılmayan dönemler yönünden hesaplama yapılmış olması durumu dikkate alındığında %40 oranında indirim yapılması gerektiği gerekçesi ile bozmaya karşı direnilmiştir.

Mahkemece dayanılan gerekçelerin Dairemiz uygulamasına uygun düştüğü, bu sebeple direnmenin doğru olduğu anlaşıldığından, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun Geçici Ek 2. maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 09.02.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2019/13081, Karar No: 2021/7185, Tarih: 17.06.2021

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2019/13081 E.  ,  2021/7185 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma, hakaret

HÜKÜM : Beraat

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma ve hakaret suçlarından sanığın beraatine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanın ... Mah ... Sk. Nro:11/4 Mecidiyeköy adresinde Birlik Su dağıtım Membaa suları adlı işyerinin olduğu, sanığın da bu iş yerinde çalıştığı ve son bir ay içerisinde dağıtımı yaptığı suların parasını aldığı halde 2487 TL'yi firma hesabına geçirmediği, ayrıca bu konuyu konuşulurken katılana" Şerefsiz herif, sen şerefsizsin" diye hakarette bulunarak atılı suçları işlediği iddia olunan somut olayda;

Sanık savunması, katılan ve tanık beyanları, bilirkişi raporları ile tüm dosya kapsamından, sanığın kendisine verilen ön pusuladan yola çıkarak tahsilat yaptığı anda Birlik Su Dağıtım Firmasının muavin defterinde belirtilen borçlu firmaların Ağustos ayı borç miktarlarının kuruş hanesindeki alacak miktarını bilmemesine rağmen muavin defterindeki miktarları kuruşuyla alması ve bunu tahsilat defterine kuruşlarıyla işlemesinin hayatın olağan akışına ters olduğu, sanığın 31/08/2012 tarihinde müşterilerden tahsil etmiş olduğu paraları firmaya teslim etmediği ve uhdesine geçirdiğinin 18/09/2012 tarihinde tespit edildiği belirtilmesine rağmen şikayet dilekçesi ekinde bu tarihten sonra sanığın bu şekildeki yüz kızartıcı ve iş akdinin sonlanmasına neden olabilecek davranışı akabinde halen 26-27/09/2012, 02/10/2012 tarihinde işi aksatma, iş yeri ve disiplinini ihlal tutanaklarının tutulması, tanıkların çelişkili beyanları da göz önünde bulundurulduğunda sanığın atılı suçları işlemediği gerekçesine dayanan mahkemenin beraat hükümlerinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 17/06/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5184, Karar No: 2014/5967, Tarih: 14.04.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/5184 E.  ,  2014/5967 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSKENDERUN 2.ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 11/09/2012

NUMARASI : 2011/402-2012/220

Taraflar arasında görülen tazminat davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından duruşma istemli temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Her ne kadar hükmün temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması davacı vekili tarafından istenilmiş ise de; Dairemizin 16.12.2013 günlü ve 2013/15025 E.-17959 K.sayılı ilamıyla duruşma isteminin reddine karar verilerek nevakısın giderilmesi bakımından dosya mahalline geri çevrilmiş, bu kez yeniden gelmekle; belli günde dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, gereği düşünüldü:

Davacı vekili dilekçesinde; müvekkilin, sıvasını yapmakta olduğu binanın yanından geçmekte olan enerji nakil hattından kaynaklı elektrik çarpması sonucu yaralandığını, olaya davalı şirketin elektrik hatlarının yerini değiştirmesinin neden olduğunu ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, 8.500 TL maddi tazminatın olay tarihinden işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; olay yerine eit enerji natil hattı projesinin incelenmesi halinde müvekkili şirkete ait hattın yasalara uygun olarak tesis edildiğinin anlaşılacağını, ayrıca davacının çalıştığı inşaatın sonradan kaçak olarak inşa edildiğini savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; hükme esas alınan bilirkişi raporu ile yapı eseri olarak sorumlu bulunan davalı tarafa ait enerji nakil hatlarında herhangi bir yapım bozukluğu ve bakım eksikliği bulunmadığı gibi olayın meydana gelmesinde işçi sağlığı ve işgüvenliği tüzüğüne uymadan sıva iskelesini kuran davacı ile dava dışı bina sahibinin eşit oranda kusurlu bulunduğunun belirlendiği, ayrıca enerji nakil hatlarının binanın yapımından önce tamamlanmış olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, elektrik çarpması nedeniyle yaralanmadan dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın tazmini istemine ilişkin olup Borçlar Kanununun 58.maddesindeki "imar olunan şeyden malikin sorumluluğu" esasına dayanmaktadır. Burada sözkonusu olan, objektif özen yükümlülüğüne aykırılıktan doğan, ağırlaştırılmış bir kusursuz sorumluluktur. Zarar ile özen eksikliği arasında uygun illiyet bağının varlığı sorumluluk için yeterlidir. Uygun illiyet bağı mücbir sebep, mağdur veya üçüncü kişinin ağır kusuru sonucu kesilirse, sorumluluktan sözedilemez. Ancak; imal olunan şey malikinin ek kusuru varsa, illiyet bağının kesilmesi malikin sorumluluğunu ortadan kaldırmaz.

Somut olayda, davalıya ait enerji nakil hattı nedeni ile davalı yaralanmıştır. Enerji nakil hattının yapımından sonra kaçak olanın binanın yükseltildiğinden söz edilmekte ise de, bu konularda ayrıntılı araştırma yapılmamıştır.

Somut olayda, davalıya ait enerji nakil hattı nedeni ile davalı yaralanmıştır. Enerji nakil hattının yapımından sonra kaçak olanın binanın yükseltildiğinden söz edilmekte ise de, bu konularda ayrıntılı araştırma yapılmamıştır.

Öte yandan, mahkemece yapılan keşfe katılan fen bilirkişi, davacı tarafın başvurusu üzerine davadan önce yapılan tespitte de bilirkişi olarak görev aldığını, yapmış olduğu ölçümlere göre enerji nakil hattının tespit dosyasındaki ölçümlere göre bir miktar binadan uzaklaştırıldığını bildirmiştir. Mahkemece, anılan rapor gözetilmediği gibi davacı tarafça da delil olarak dayanılmış olan tespit dosyası da celbedilip incelenmemiştir.

O halde mahkemece; öncelikle tespit dosyası ile enerji nakil hattının ve binanın yapımına dair bilgi ve belgelerin getirtilmesi, akabinde davalıya ait enerji nakil hattının mı yoksa davacının çalıştığı binanın (veya kat ilavesinin) mı önce yapıldığı, enerji nakil hattı önce yapılmışsa sonrasında bölgedeki yapılaşma, özellikle olayın meydana geldiği bina (veya kat ilavesi) nedeniyle meydana gelebilecek tehlikenin bertaraf edilmesi için davalının neler yapabileceği, bu arada olaydan sonra hattın yerinin davalı tarafından değiştirilip değiştirilmediği, değiştirilmiş ise bunun tehlikenin berteraf edilmesi kapsamında yapılacak işlerden olup olmadığı üzerinde durularak, davalının objektif sorumluluğu, bu sorumluluğun herhangi bir nedenle kalkıp kalkmadığı, ek kusur bulunup bulunmadığı araştırılmaksızın, yetersiz bilirkişi raporuna dayanarak davanın reddine dair karar verilmesi doğru bulunmamıştır.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz olup bu nedenlerle yerinde olan temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün HUMK. nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 14.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6333, Karar No: 2023/6706, Tarih: 12.06.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/6333 E.  ,  2023/6706 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2020/411 E., 2022/673 K.

KARAR : Ret

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen hizmet tespiti davasında davanın reddine dair verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, (Kapatılan) 21. Hukuk Dairesi tarafından İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine dair verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, (Kapatılan) 21. Hukuk Dairesi tarafından İlk Derece Mahkemesi kararının yeniden bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve

diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar

verildikten ve ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki

belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı, dava dilekçesinde; 01.02.2003-12.06.2006 tarihleri arasında davalı işyerinde geçen ve Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespitini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili; davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili; davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 04.12.2012 tarihli ve 2008/2-2012/907 Karar sayılı kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. İlk Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

Yargıtay 21. Hukuk Dairesinin (Kapatılan) 23.01.2014 tarih ve 2013/680 - 2014/1072 Karar sayılı kararında; Mahkemece yapılacak işin; davalı adına kaytılı bir işyeri olup olmadığının ilgili vergi dairesinden sorulmak sureti ile tespit etmek, işyerinin nizalı dönemde faal olduğunun tespiti halinde, komşu işyeri tanığı olarak dinlenen tanıkların çalıştıkları işyerlerine ait işyeri dosyaları ile uyuşmazlık dönemine ait dönem bordroları getirilerek, bu işyerlerinin dava konusu dönemde faal olup olmadığı ve davalı işyerine yakın mesafede olup olmadığı tespit edilerek gerekirse res'en tespit edilecek komşu işyerinin işverenleri veya bu işverenlerin resmi kayıtlarına geçmiş çalışanların beyanlarına başvurmak, tanık beyanları arasındaki çelişkiyi gidermek, davanın nitelikçe kamu düzenini ilgilendirdiği nazara alınıp araştırma genişletilerek tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre karar verilmesi gerektiği belirtilerek söz konusu karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin 21.03.2019 tarihli ve 2014/141-2019/184 Karar sayılı kararı davanın reddine karar verilmiştir.

C. 2'nci Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin 21.03.2019 tarihli ve 2014/141-2019/184 Karar sayılı kararı davanın reddine karar verilmiştir.

C. 2'nci Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

Yargıtay 21. Hukuk Dairesinin (Kapatılan) 01/06/2020 tarih ve 2019/3537 -2020/1735 Karar sayılı kararında;

"1- 13.07.2015 tarihli komşu işyerine ilişkin emniyet araştırması neticesinde tespit edilen....Jan Jan Butik) ile ... (... Kuaför) isimli kişileri dinlemek ve komşu işyeri olduğu tespit edildiği takdirde aynı işyerlerine ilişkin uyuşmazlık konusu dönemde çalıştığı tespit edilen bordro tanıklarını tespit edip dinlemek,

2- Dosyada belirtilen Akçaabat Köfte, Sürmene Pide gibi işyerlerine ilişkin araştırma yaptırarak komşu olup olmadıklarını tespit etmek ve tespit edildiği takdirde uyuşmazlık döneminde çalışanları veya işyeri sahiplerini tanık olarak dinlemek,

3- Uyuşmazlık konusu dönemde PTT Başmüdürlük Destek Hizmetleri Müdürlüğünde çalışanların isimlerini tespit ederek davacı tanığı ...’ın beyanları da hatırlatılarak davalı işyeri ve davacının PTT’ye gelip fotokopi işlerini yapan kişi olup olmadığını sormak ve davacının çalışmaları hakkında bilgileri olup olmadığını belirlemek, tüm bu araştırmalar sonrası davanın nitelikçe kamu düzenini ilgilendirdiği nazara alınarak dosyadaki uyuşmazlık hususundaki çelişkiyi gidererek tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre karar vermekten ibarettir." gereğine işaret edilerek İlk Derece Mahkemesince verilen karar bozulmuştur.

D. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin 06.10.2022 tarihli ve 2020/411 Esas- 2022/673 Karar sayılı kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; eksik inceleme neticesinde karar verildiğini, komşu işyeri tanıklarının ve banka kayıtlarının araştırılmadığını, bozma kararını karşılayacak nitelikte bir araştırma ve inceleme yapılmadığını belirtilerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 428 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası ile 5510 sayılı Kanunun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 86 ıncı maddesinin dokuzuncu fıkrası hükümleridir.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,12.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.