muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/29598, Karar No: 2014/28268, Tarih: 22.09.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/29598 E.  ,  2014/28268 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 2. Tüketici Mahkemesi

TARİHİ : 23/10/2013

NUMARASI : 2013/1027-2013/1021

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının Menemen Asarlık Toplu Konut projesi kapsamında inşaa ettiği binalardaki daireyi davalıdan satın aldığını, sözleşmenin 3. Maddesinde teslim süresinin 16 ay olarak kararlaştırılmasına rağmen dairenin zamanında teslim edilmemesi nedeniyle davalının geç teslim edilen dönem için kira bedeli ödemesi gerektiğini ileri sürerek fazlası saklı kalmak üzere 1.200 TL'nin tahsilini istemiştir.

Davalı davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davacının konuta 13.7.2009 tarihinde dava dışı şahıstan devir aldığı konutun ise 16.4.2008 tarihinde dava dışı şahsa teslim edildiği ve bu nedenle davacının talepte bulunamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dışı T..A..ile davalı arasında 4.4.2006 tarihinde daire satımına ilişkin sözleşme imzalandığı, sözleşmenin 3. maddesinde konutun teslim tarihinin 16 ay olarak kararlaştırıldığı, konutun 16.4.2008 tarihinde dava dışı şahsa teslim edildiği ve davacının da 13.7.2009 tarihli devir sözleşmesi ile konutu dava dışı T.. A..'ten devir aldığı anlaşılmakta olup, bu hususlar tarafların ve mahkemenin de kabulündedir. Davada çözülmesi gereken husus davacının geç teslim nedeniyle talepte bulunup bulunamayacağı hususundadır. Davacı ile dava dışı T.. A.. arasında imzalanan ve dava dışı bankanın da onayladığı devir sözleşmesinde, devir protokolünün 4.4.2006 tarihli satış sözleşmesinin parçası olduğu, devir eden T.. A..in her türlü haklarını, borç ve yükümlülüklerini davacıya devir ettiği anlaşılmaktadır. Devir protokolü ile davacı devir edenin külli halefi olup, dava dışı kişinin sözleşme kapsamında sahip olduğu tüm hakları ve borçları da devir almış bulunmaktadır. Hal böyle olunca davacı, dairenin geç tesliminden kaynaklanan ve esasen dava dışı devir edenin ileri sürebileceği hakları ileri sürem hakkına sahiptir. Bu itibarla dairenin teslim edilmesi gereken tarih ile teslim edildiği tarihler arasındaki tazminatı davacı isteyebilir. Mahkemece değinilen bu yön gözetilerek davacının talep edebileceği miktar belirlenerek hasıl olacak sonuca uygun karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, 22.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9788, Karar No: 2012/673, Tarih: 18.01.2012

**7. Ceza Dairesi         2010/9788 E.  ,  2012/673 K.**

**"İçtihat Metni"**

5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'na aykırı davranmak suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonunda mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Tekirdağ 3. Asliye Ceza Mahkemesince gönderilmesine dair Tekirdağ 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/03/2010 tarihli ve 2010/84-87 sayılı kararını müteakip, Tekirdağ 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 24/03/2010 tarihli ve 2010/138-160 sayılı kararıyla mahkemenin görevsizliğine karar vermesi üzerine ortaya çıkan olumsuz uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği ortak yüksek görevli mahkeme sıfatıyla Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesince; Tekirdağ 3. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına dair verilen 03/05/2010 tarihli ve 2010/2094 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 30.06.2010 gün ve 43907 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığının 22.07.2010 gün ve KYB. 2010/169937 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, 5846 sayılı Kanun kapsamındaki ceza davalarına ikiden fazla Asliye Ceza Mahkemesi olan yerlerde 3 nolu Asliye Ceza Mahkemesinin bakacağına ilişkin Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun 24.03.2005 tarih ve 188 sayılı kararı ve Tekirdağ 3. Asliye Ceza Mahkemesinin Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun 03/11/2008 tarihli ve 373 sayılı kararı ile faaliyete geçirilmiş olması karşısında, bu tarihten önce açılan davaların açıldıkları mahkemelerce sonuçlandırılmaları gerektiği yerleşik Yargıtay İçtihatlarıyla kabul edilmiş bulunduğu cihetle, 05/10/2006 tarihinde açılan davanın Tekirdağ 1. Asliye Ceza Mahkemesince sonuçlandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının yazılı emre dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 03/05/2010 tarihli ve 2010/294 D. İş sayılı kararının CMK.nun 309/4-a maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yapılmasına 18.01.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26510, Karar No: 2014/22256, Tarih: 10.11.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/26510 E.  ,  2014/22256 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2012/321529

Mahkemesi : Bodrum 2. Asliye Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi : 08/03/2012

Numarası : 2009/17-2012/145

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

İzmir 2 numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu'nun 29.04.1992 tarih ve 2636 sayılı kararıyla korunması gerekli taşınmaz kültür varlığı olarak kabul edilen, Muğla ili, Bodrum ilçesi, Y.. beldesi, Ç.. mevkii, .. pafta , . sayılı parselde yer alan ve tapuda sanık adına kayıtlı olan arazide bulunan yel değirmeninin koruma alanı içerisinde bulunan alanına, davaya konu 8 metrekare genişliğinde, betonarme tuvalet binasının yapıldığı, bu durumun Yalıkavak Belediyesi tarafından ilgili Koruma Bölge Kurulu'na bildirildiği, bunun üzerine olay yerinde inceleme yapan ilgili Koruma Bölge Kurulu görevlilerince düzenlenen raporda, tescilli yel değirmeninin koruma alanı içerisine izin alınmadan betonarme tuvaletin yapılmış olduğunun tespit edildiği ve sorumlular hakkında soruşturma açılması gerektiği görüşünün bildirildiği, Muğla Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu'nun 13.11.2008 tarih ve 4520 sayılı kararıyla sorumlular hakkında suç duyurusunda bulunulmasına karar verildiği, tescilli yel değirmeninin koruma alanı içerisinde bulunan .. sayılı parselin sahibi olan ve arazisi içerisinde kafe işleten sanık E.. Ç.. hakkında soruşturmanın başlatıldığı ve 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan davanın açıldığı, her ne kadar sanığın verdiği ifadelerinde, suça konu betonarme tuvaleti kendisinin yapmadığını, Belediye tarafından yaptırıldığını beyan etmiş, dosya kapsamında dinlenen tanıklar H.B.. İ.. S.. ve M.. Ü.. da verdikleri ifadelerinde, davaya konu tuvaletin 2008 yılında Belediye tarafından yaptırıldığını beyan etmiş, yargılama neticesinde de bu ifadeler esas alınarak sanığın beraatine ve gerçek sorumlular hakkında Bodrum Cumhuriyet Başsavcılığı'na suç duyurusunda bulunulmasına karar verilmiş ise de, sözü edilen suç duyurusunun akıbeti beklenerek, dava açılması halinde inceleme konusu dosya ile birleştirilmesi, izinsiz uygulamaları gerçekleştiren kişilerin doğru olarak tespit edilip, sanığın hukuki durumunun buna göre takdir ve tayini gerektiği gözetilmeksizin, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 10.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10753, Karar No: 2010/18013, Tarih: 23.12.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/10753 E.  ,  2010/18013 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, özürlü çocukların rehabilite edilmesi için davalı ile 5.6.2007 tarihli 3 yıllık sözleşme imzalandığını,5589 sayılı Özel Öğretim Kurumları Kanunu 13.maddesi uyarınca özel eğitim kurumlarında eğitim gören öğrencilerin % 3 lük ücretsiz okuma kontenjanından yararlandırılması gerektiği halde yararlandırılmadığını,bu yüzden istihkaklarından resen kesinti yapılmasına ilişkin idari işlemin idari yargıda iptal edilmesi nedeniyle 16.963,20 TL ücretsizlik bedelinin tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, hiçbir öğrenciden ücret almadıklarını, tamamının devlet tarafından karşılandığını, ücretsiz okumak için başvuru da olmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile 16.863,20 TL nin dava tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile tahsiline karar verilmiş,hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

Davacı, özürlü çocukların rehabilitasyonu için davalı ile 5.6.2007 tarihli ve 3 yıllık sözleşme imzalandığını,sözleşmeye göre % 3 oranında öğrencinin ücretsiz okutulması gerektiği halde,sehven bu oran gözetilmeksizin hizmet bedelinin tamamının ödendiğinin anlaşılması üzerine,davalının istihkakından kesinti yapıldığını,bu idari işlemin iptali için davalının idari yargıda dava açtığını ve takas ve mahsup işleminin uygulanması için karşı taraftan özel hukuk hükümlerine göre oluşmuş bir alacağın varlığı gerektiği gerekçesi ile idari işlemin iptal edildiğini bildirerek, bu kez % 3 ‘e tekabül eden ücretsizlik bedelinin tahsili için eldeki davayı açmıştır.Davalı öğrencilerin tamamının devlet tarafından ücretsiz okutulduğu,kendilerinin zaten kimseden para almadıklarını, yönetmelikte belirtilen başvuru şartının da oluşmadığını 2010/10753-18013

Savunmuştur. Mahkemece tüm öğrencilerin devlet tarafından ücretsiz okutulduğu,davalının öğrenciden para almadığı,ücretsiz eğitim başvurusunun da yapılmadığı kabul edildikten sonra,sözleşme ile bu bedelin ödenmesinin kararlaştırılmış olması nedeniyle hizmet bedelinin % 3’üne tekabül eden miktarın davacıya ödenmesine karar verilmiştir.Taraflar arasında imzalanan 5.6.2007 tarihli protokolde,eğitim verilen öğrencilerin % 3’ünün ücretsiz okutulacağına ilişkin açık bir hüküm yoktur.Protokol içeriğinde Özel öğretim kurumları ile Özürlülerin rehabilitasyonu ve eğitimine ilişkin mevzuat gereği işlem yapılacağı,ödemelerin ise 3797 sayılı Milli Eğitim Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkındaki Kanun hükümlerine göre ödeneceği kararlaştırılmıştır.Protokolün konusu ise; özürlülerin ..., eğitim, iyileştirme, istihdam, sosyal yardım alanlarında yaşadıkları sorunların çözümlenmesi amacıyla hazırlanan 7.7.2005 tarihli ve 25868 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan 5378 sayılı Özürlüler ve Bazı Kanun Hükmünde Kararnamelerde değişiklik yapılması hakkında kanunun 35.maddesiyle 30.4.1992 tarihli ve 3797 sayılı Milli Eğitim Bakanlığın Teşkilat Görevleri Hakkında kanuna eklenen Ek 3’üncü maddesinde ”görme,ortopedik,dil,ve konuşma,ses bozukluğu,zihinsel ve ruhsal özürlü çocuklardan özel eğitim değerlendirme kurulları tarafından özel eğitim ve iyileştirme merkezlerine devam etmeleri uygun görülenlerin eğitim giderlerinin her yıl bütçe uygulama talimatında belirtilen miktarı Milli Eğitim Bakanlığı bütçesinde konulacak ödenekten karşılanır.”hükmü gereği bakanlığımız tarafından özürlülerin eğitim giderlerinin eğitimi veren özel eğitim okulu veya kurumlarına ödenebilmesi olarak ifade edilmiştir.Protokolün atıf yaptığı 8.2.1007 kabul tarihli 5580 sayılı Özel Eğitim Kurumları Kanununun 13.maddesine göre özetle,kurumların öğrenim gören öğrenci sayısının yüzde üçünden az olmamak üzere ücretsiz öğrenci okutmakla yükümlü olduğu,buna ilişkin öğrencilerin yüzdesi,seçimleri ve kurumlara kabul şartlarına ilişkin usul ve esasların yönetmelikle belirleneceği şeklinde düzenlenmiş,bu maddeye ilişkin olanak çıkarılan yönetmeliğin 5.maddesinde,kurumların öğrenci sayısının % 3 ünden az olmamak üzere ücretsiz öğrenci okutmakla yükümlü oldukları,şehit ve malul,gazi çocuklarına öncelik verileceği,7.maddesinde ücretsiz okuyacak öğrenciler için başvuru mecburiyeti ve şartları, 8.maddesinde kayıt sırasında ücretsiz okumak isteyenlerin form dolduracağı, 9.maddesinde ücretsiz okumak için başvuran öğrencileri değerlendirecek komisyon kurulacağı şeklinde düzenlenmiştir. 1.7.2005 tabul tarihli,5378 sayılı Özürlüler ve Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması Hakkında Kanunun 35.maddesinde, 3797 sayılı Milli Eğitim Bakanlğının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanunaun eklenen ek 3

.maddesinde kayıt sırasında ücretsiz okumak isteyenlerin form dolduracağı, 9.maddesinde ücretsiz okumak için başvuran öğrencileri değerlendirecek komisyon kurulacağı şeklinde düzenlenmiştir. 1.7.2005 tabul tarihli,5378 sayılı Özürlüler ve Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması Hakkında Kanunun 35.maddesinde, 3797 sayılı Milli Eğitim Bakanlğının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanunaun eklenen ek 3.madde ile özel eğitim değerlendirme kurulları tarafından özel eğitim ve rehabilitasyon merkezlerine devam etmesi uygun görülenlerin eğitim giderlerinin,her yıl bütçe uygulama talimatı ile belirlenen Milli Eğitim Bakanlığı bütçesine konulacak ödenekten karşılanacağı şeklinde düzenlenmiştir.

Bu yasal düzenlemeler ışığında, kanunların kabul sırası da gözetildiğinde,davacı tarafından özel eğitim ve rehabilitasyon 2010/10753-18013

Merkezlerine devam etmesi uygun görülen çocukların eğitim ücretlerinin devletçe karşılanacağı,ancak özel eğitim kurumlarının da ücretsiz okuyacak öğrencilerin başvurusu üzerine,öğrenci sayısının % 3'ü oranında öğrenciyi ücretsiz okutacağının öngörüldüğü şeklinde yorumlanması gerekir.Ancak,bu uygulama eğitim ücretinin çocukların aileleri tarafından ödendiği durumlarda uygulanabilir iken,eğitim ücretinin devletçe ödendiği durumlarda da uygulanması gerekip gerekmediği,yada nasıl uygulanacağı konusunda taraflar arasında ki protokolde açık bir düzenleme yer almayıp ilgili kanun ve yönetmeliklere atıf yapılmıştır.Davalı merkezde eğitim ve rehabilitasyon alan çocukların ücretleri devletçe karşılandığı için davalıya kayıt sırasında herhangi bir başvuru yapılmamış az yukarıda bahsedilen hukuki düzenlemeler işletilememiştir.Mahkemece davalının % 3 oranda ücretsiz çocuk okutacağı ve başvuru şartının olduğu ancak başvuran olmadığı kabul edildikten sonra hizmet bedelinin % 3'ünün tahsili şeklinde uygulanması gerektiği belirtilmiştir.Açıklanan hukuki düzenlemeler ile ,ücretin devletçe ödenmesi nedeniyle başvuran olmaması karşısında,% 3 lük ücretsiz okutmaya ilişkin mevzuatın nasıl işletileceği tartışmalı hale gelmiştir.

Mahkemece kanunların kabul sırası ve kanun koyucunun amacı da gözetilerek,davalı merkezin hangi kanuna göre kurulduğu belirlendikten sonra,benzer eğitim ve rehabilitasyon merkezleri ile davacı kurum arasındaki mevcut uygulamaların nasıl olduğu da araştırılarak gerektiğinde konusunda uzman bilirkişi veya bilirkişi heyetinden ayrıntılı rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekireken yazılı şekilde eksik araştırma ile karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenle kararın davalı yararına BOZULMASINA,peşin alınan harcın istek halinde davalıya iadesine, 23.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/218, Karar No: 2014/3275, Tarih: 25.03.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/218 E.  ,  2014/3275 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : DÜZCE KADASTRO MAHKEMESİ

TARİHİ : 14/11/2013

NUMARASI : 2013/49-2013/40

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; “çekişmeli taşınmazların muris M.. S..'den mi, H. S.'den mi geldiği, yöntemince taksim edilip edilmediği konusunda yapılan araştırma ve incelemenin hüküm kurmaya yeterli bulunmadığı belirtilerek mahallinde elverdiğince yaşlı, tarafsız ve yöreyi iyi bilen yerel bilirkişiler, taraf tanıkları ve tespit bilirkişileri ile yeniden keşif yapılması, keşifte her bir taşınmazın kimden kaldığı, taksime konu edilip edilmediği, kim tarafından hangi sıfatla hangi süreyle kullanıldığının ayrı ayrı sorulması, murisin terekesine ilişkin tüm taşınmazların onaylı tutanak suretleri getirtilerek taksime ilişkin beyanların denetlenmesi ve ispat külfetinin taksime dayanan tarafta olduğu gözetilerek sonucuna göre karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne, dava konusu 131 ada 4, 6 ve 132 ada 1 parsel sayılı taşınmazların 48 pay kabul edilerek 16 payının davacı Ş.. S.., 32 payının davalı D.. S.. adına tesciline, 168 ada 69 parsel sayılı taşınmazın 03.10.2013 tarihli bilirkişi raporunda (B) harfi ile gösterilen 332.53 metrekarelik bölümünün ifrazı ile davalı D.. S.. adına tesciline, (A) harfi ile gösterilen bölümünün 168 ada 69 parsel olarak ve 48 pay kabul edilerek 16 payının davacı Ş.. S.., 32 payının davalı D.. S.. adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı D.. S.. tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı Durdu'nun temyizi 131 ada 4, 6 ve 132 ada 1 parsel sayılı taşınmazlar ile, 168 ada 69 parsel sayılı taşınmazın, hükme esas alınan fen bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen bölümüne yöneliktir. Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı D.. S..'nün sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak, dava konusu taşınmazların H. S.'den kaldığı anlaşıldığına göre H. S.'nün 3/4 payının davalı D.. S.. murisi Ali Sürücü'ye, 1/4 payının kendisinden sonra ölen eşi M.. S..'nün ikinci eşi ile bu eşinden olma üç çocuğu ve yine H. S. ile M.. S..'nün müşterek çocukları Ali Sürücü'ye isabet ettiği göz önünde bulundurulup miras paylarının buna göre hesaplanarak karar verilmesi gerekirken, bu yön göz ardı edilerek davacı Ş.. S..'ye miras payından fazla pay verilecek şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine,

25.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/3437, Karar No: 2007/6624, Tarih: 25.10.2007

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2006/3437 E.  ,  2007/6624 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili avukat .... Davalı vekili gelmedi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davacı avukatı dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okundu işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Taraflar arasındaki uyuşmazlık 13.04.2004 tarihli inşaat sözleşmesinin feshi nedeniyle yapılan imalâtın bedeli, sözleşme için yapılan giderlerin ve kâr kaybının tahsili ile teminat mektubunun iadesi istemine ilişkin olup mahkemece davanın reddine dair verilen karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

13.04.2004 tarihli sözleşmede iş yerinin tesliminden itibaren 420 takvim gününde eserin teslimi öngörülmüştür. Davacı, 03.05.2004 tarihinde işyerinin kendisine teslim edilmesinden sonra davalı yanca verilen ön projedeki “Temelaltı Prekast Kazık” sisteminin ileride tehlike arzedeceğini ileri sürerek değişik bir sistemle işin yapımını isteyerek davalıyı uyarmış, davalının sözleşmedeki projeye uygun biçimde inşaata başlanmasında ısrar etmesi sonucunda davalı akdi fesh etmiştir. Her ne kadar hükme esas alınan bilirkişiler kurulu raporunda prekast kazık sistemiyle işin yapılabileceği ve ileride sorun çıkarsa o aşamada halledilebileceği belirtilmiş ise de bu sistem ile yapılacak inşaatın yıkılma tehlikesinin olup olmayacağı açıklanmamış ve rapora karşı teknik konuyu içeren itirazların karşılanması için ek rapor da alınmamıştır. Bu durumda davacının projedeki sisteme göre inşaatı yapmamakta direnmesinin haklı nedenlere dayanıp dayanmadığı denetime elverişli biçimde araştırılmamıştır. O halde mahkemece ikisi proje işlerinden anlayan mimar ve birisi de inşaat mühendisinden oluşturulacak yeni bir bilirkişi kurulundan rapor alınarak davalı iş sahibince

çizilen projenin uygulanması halinde inşaatta tehlikeli bir durumun ortaya çıkıp çıkmayacağı, davacının uyarılarında haklı olup olmadığı belirlenip akdin feshinde hangi tarafın kusurlu olduğu veya tarafların ortak kusuru ile akdin feshedilip edilmediği değerlendirilmeli, davacının yaptığı imalâtın davalının işine yarar nitelikte olup olmadığı ve bedeli saptanması, feshin haklı olmadığının saptanması durumunda davacı tarafın uğradığı kâr kaybının tutarı BK’nın 325.maddesi de dikkate alınarak saptanmalı, teminat mektubunun iade koşullarının oluşup oluşmadığı da araştırılarak dava sonuçlandırılmalıdır. Bu hususlar üzerinde durulmadan eksik inceleme ile davanın reddi doğru olmadığından kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, 500,00 YTL duruşma vekâlet ücretinin davalıdan alınarak duruşmada vekille temsil olunan davacıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 25.10.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3728, Karar No: 2016/9048, Tarih: 29.11.2016

**15. Ceza Dairesi         2016/3728 E.  ,  2016/9048 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Beraat

Tehdit suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın mağdur ...'e hitaben "...bunun hesabını eşinle birlikte vereceksin, senin ve eşinin burnunu kıracağım" diyerek onu tehdit ettiği olayda sanığın bu tehdit beyanını mağdurun eşi olan ....'a iletmesi kastıyla söylediğine dair yeterli ve inandırıcı somut delil bulunmadığı anlaşıldığından mahkemenin beraatine dair kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak, yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçu işlediğine dair delil elde edilemediği gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin beraat kararının kanuna aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün ONANMASINA, 29/11/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.