muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/18402, Karar No: 2013/23827, Tarih: 25.06.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/18402 E.  ,  2013/23827 K.**

**"İçtihat Metni"**

ESAS NO : 2013/18402

KARAR NO : 2013/23827

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Dairemizin 9.4.2013 tarihli geri çevirme kararı ile asıl takip dosyası olan İstanbul 36. İcra Müdürlüğü'nün 2009/27605 sayılı dosyası istenmiş, bu dosyanın fotokopisi icra ve iflas kanunu yönetmeliğinin 16. ve 17.maddelerine aykırı olarak gelişi güzel gönderilmiş, satışın yapıldığı Pendik 1. İcra Müdürlüğü'nün 2010/5187 Tal.sayılı dosyasının ise mahkeme dosyası içinden alınarak gönderilmediği tespit edilmiştir.

Bu defa yeniden bir geri çevirmeye mahal verilmeden hem İstanbul 36. İcra Müdürlüğü'nün 2009/27605 hem de Pendik 1. İcra Müdürlüğü'nün 2010/5187 Tal.sayılı dosyalarının (İKİSİNİN BİRLİKTE) İcra ve İflas Kanunu Yönetmeliği'nin 16. ve 17. maddeleri gereğince dosyalardaki tüm evrakların aslı veya sıra numarası altında her bir evrak numaralandırılarak okunaklı ve onaylı suretlerinin dosyalara takılı olarak birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline 2. defa GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23481, Karar No: 2015/6131, Tarih: 26.03.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/23481 E.  ,  2015/6131 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmazlara emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1- 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/son maddesi uyarınca irtifak hakkı karşılıkları bu hak nedeniyle taşınmazın tamamında meydana gelecek değer kaybıdır. Bu itibarla;

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre 1828 parsel sayılı taşınmaz üzerinde yapı bulunduğu anlaşılmış olup, yapıların enerji nakil hattının yapımından önce inşa edilmiş olduğunun anlaşılması halinde, enerji nakil hattı nedeniyle taşınmaz üzerinde bulunan yapının değerinde azalma olacağı kabul edilmesi gerektiğinden, bayındırlık birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülmek suretiyle yapıların bedeli tespit edilip, enerji nakil hattı nedeniyle taşınmazın tamamında meydana gelecek değer düşüklüğü oranının belirlenmesi ve bu oranla taşınmazın zemin ve yapı bedeli dahil tüm değerinin çarpılması sonucu irtifak hakkı karşılığının hesaplanması gerekir.

Bilirkişi kurulunca böyle bir inceleme ve işlem yapılmadan düzenlenen ek rapor hükme esas alınarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Dava konusu taşınmazların geometrik durumları, yüzölçümleri, henüz parsellenmemiş arsa niteliğinde olmaları ve enerji nakil hattının güzergahları dikkate alınarak irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranlarının taşınmazların tüm değerinin; 1828 numaralı parselde % 4, 1829 numaralı parselde ise % 4 olacağı gözetilmeden, daha az oranlarda değer düşüklükleri tesbit eden rapora göre irtifak hakkı bedellerinin az tesbiti,

3-Dava konusu 1828 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydında davacılardan ... payı üzerindeki takyidatın hükmedilen bedele yansıtılması gerektiğinin düşünülmemesi,

4-Dava konusu taşınmazlar imamlar mahallesinde bulundukları halde, hüküm fıkrasında ... yazılmak suretiyle infazı zorlaştırıcı karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 26.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3205, Karar No: 2019/11379, Tarih: 23.05.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/3205 E.  ,  2019/11379 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

HÜKÜM : Hükmün açıklanması suretiyle mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Mağdurun yaralanmasına ilişkin Aile Hekimliğinin 29/12/2011 tarihli ve bila sayılı raporunda, mağdurun burnunda ödem ve şekil bozukluğu bulunduğunun bildirilmesi karşısında, mağdurun tedavi evrakları, geçici ve kesin raporları ile birlikte en yakın Adli Tıp Kurumu Şube Müdürlüğüne gönderilerek, söz konusu yaralanmanın mağdurunun yüzünde sabit ize neden olup olmadığı hususunda ek rapor alınarak sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2) Kabule göre, adli tıp kriterleri açısından kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarına etkisinin hafif (1) ila ağır (6) derece şeklinde sınıflandırılması ve 5237 sayılı TCK'nin 87/3. maddesinde kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etkisine göre cezanın en fazla (1/2) oranında artırılmasının öngörülmüş olması karşısında, mağdur hakkında düzenlenen adli raporda vücudundaki kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etkisinin hafif (1.) derece olduğunun belirtilmesine rağmen, TCK'nin 3. maddesine göre orantılılık ilkesine aykırı olarak suça sürüklenen çocuğun cezasında (1/4) oranında artırım yapılması suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMUK’un 326/son maddesi gereğince suça sürüklenen çocuğun kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 23/05/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10171, Karar No: 2014/15714, Tarih: 09.07.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/10171 E.  ,  2014/15714 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Antalya 5. İş Mahkemesi

Tarihi : 28/03/2014

Numarası : 2013/94-2014/236

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2-Davacı vekili, davacının davalıya ait mobilya mağazasında 20.04.2009 tarihinden 18.08.2012 tarihine kadar bölüm şefi olarak en son 1200,00.-TL maaşla çalıştığını, 15.08.2012 tarihinde eşinin ölü doğum yapması ve eşinin hastanede olması sebebiyle iş yerine gidemediğini, söz konusu olay gerekçe gösterilerek iş akdinin davalı şirket tarafından 18.08.2012 tarihinde sona erdirildiğini, işyerinde haftanın 6 günü 08:00-18:00 saatleri arasında çalıştığını, resmi tatil günlerinde de çalıştığını, 2011 yılına ait yıllık izninin kullandırılmadığını, 18 günlük ücret alacağının ödenmediğini iddia ederek bazı işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının müvekkili şirkete ait işyerinde 11.07.2009 tarihinde asgari ücret ile çalışmaya başladığını, 11.08.2012, 13.08.2012, 17.08.2012, 22.08.2012 tarihlerinde mazeret ve gerekçe göstermeden işyerine gelmediğini, tutanak tutulduğunu, Antalya 5. Noterliğinin 18890 yevmiye numaralı ihtarnamesi ile davacının işe gelmemesini haklı gösterecek bir belgenin olması halinde 3 gün içinde bildirmesi, aksi halde iş akdine haklı nedenle son verileceğinin ihtar edildiğini, herhangi bir cevap verilmediğini, işe devam etmemesi sonucu İK 25. maddesi uyarınca haklı nedenle iş akdinin sona erdirildiğini, fazla mesai yapmadığını, yıllık izinlerini kullandığını, 18 günlük ücreti ile yıllık izin ücretinin banka hesabına ödendiğini ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece ispat yükü kendisinde olan davalı işverenin bu durumu ispat edemediği böylece iş aktinin işveren tarafından haksız ve önelsiz feshedildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İş sözleşmesinin, işçinin devamsızlıkta bulunması nedeniyle işverence haklı olarak feshedilip feshedilmediği noktasında taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

4857 sayılı İş Kanununun 25 inci maddesinin (II) numaralı bendinin (g) alt bendinde, “işçinin işverenden izin almaksızın veya haklı bir sebebe dayanmaksızın ardı ardına iki işgünü veya bir ay içinde iki defa herhangi bir tatil gününden sonraki iş günü yahut bir ayda üç işgünü işine devam etmemesi” halinde, işverenin haklı fesih imkanının bulunduğu kurala bağlanmıştır.

4857 sayılı İş Kanununun 25 inci maddesinin (II) numaralı bendinin (g) alt bendinde, “işçinin işverenden izin almaksızın veya haklı bir sebebe dayanmaksızın ardı ardına iki işgünü veya bir ay içinde iki defa herhangi bir tatil gününden sonraki iş günü yahut bir ayda üç işgünü işine devam etmemesi” halinde, işverenin haklı fesih imkanının bulunduğu kurala bağlanmıştır.

İşverenin ücretli ya da ücretsiz olarak izin verdiği bir işçinin, izin süresince işyerine gitmesi beklenemeyeceğinden, bu durumda bir devamsızlıktan söz edilemez. Ancak yıllık izin zamanını belirlemek işverenin yönetim hakkı kapsamında olduğundan, işçinin kendiliğinden ayrılması söz konusu olamaz. İşçinin yıllık iznini kullandığını belirterek işyerine gelmemesi, işverence izinli sayılmadığı sürece devamsızlık halini oluşturur.

İşçinin işe devamsızlığı, her durumda işverene haklı fesih imkanı vermez. Devamsızlığın haklı bir nedene dayanması halinde, işverenin derhal ve haklı nedenle fesih imkanı bulunmamaktadır.

Devamsızlık süresi, ardı ardına iki işgünü veya bir ay içinde iki defa herhangi bir tatil gününden sonraki iş günü ya da bir ayda üç işgünü olmadıkça, işverenin haklı fesih imkanı yoktur. Belirtilen işgünlerinde hiç çalışmamış olunması gerekir. Devamsızlık saatlerinin toplanması suretiyle belli bir gün sayısına ulaşılmasıyla işverenin haklı fesih imkanı doğmaz.

Somut olayda, davacı, 15.08.2012 tarihinde eşinin ölü doğum yapması ve eşinin hastanede olması sebebiyle işe gitmemesi gerekçe gösterilerek iş akdinin davalı şirket tarafından 18.08.2012 tarihinde sona erdirildiğini iddia etmiş, davalı ise devamsızlık nedeniyle sözleşmesinin haklı olarak feshedildiğini savunmuştur. Davacı tanığı A.. G.., davacının çocuğunun vefatı nedeniyle cenaze işlerini halledip memleketine gittiğini, memleketinden geldikten sonra ise "sen başka işe girmişsin" denilerek işine son verildiğini beyan etmiştir. Davalı tanığı D.. A.. ise, davacının eşinin hamile olduğunu, rahatsızlığı nedeniyle izin verdiklerini, izin süresi sonunda habersiz işe gelmemesi üzerine devamsızlık nedeniyle iş akdini sonlandırdıklarını ifade etmiştir. Mahkemece, davacının eşinin ölü doğum yapıp yapmadığı, hastanede tedavi görüp görmediği araştırılmadığı gibi devamsızlık tutanaklarında imzası bulunan tutanak tanıklarının birkısmı da dinlenmeden iş aktinin işveren tarafından haksız ve önelsiz feshedildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olması hatalı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş, dinlenmeyen tutanak tanıkları resen dinlenilerek ve davacının eşinin ölü doğum yapıp yapmadığı, hastanede tedavi görüp görmediği hususları araştırılarak davacının işyerinden devamsızlık nedeniyle mi yoksa mazeretli olarak mı ayrıldığını belirleyerek sonucuna göre davacının talepleri hakkında karar vermektir.

3-Taraflar arasında fazla çalışma ücretinin hesabı konusunda da uyuşmazlık bulunmaktadır.

Yapılacak iş, dinlenmeyen tutanak tanıkları resen dinlenilerek ve davacının eşinin ölü doğum yapıp yapmadığı, hastanede tedavi görüp görmediği hususları araştırılarak davacının işyerinden devamsızlık nedeniyle mi yoksa mazeretli olarak mı ayrıldığını belirleyerek sonucuna göre davacının talepleri hakkında karar vermektir.

3-Taraflar arasında fazla çalışma ücretinin hesabı konusunda da uyuşmazlık bulunmaktadır.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının yaz döneminde haftanın 6 günü 08:00-18:00 saatleri arasında 10 saat çalışıp 1 saat ara dinlenme ile haftalık 9 saat fazla mesai yaptığı, diğer dönemde ise haftanın 6 günü 08:30-18:30 saatleri arasında 10 saat çalışıp 1 saat ara dinlenme ile haftalık 9 saat fazla mesai yaptığı kabul edilmiştir.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Somut olayda davacı tanığı Emrah ile davalı tanığı Duygu'nun işyerinde öğleden önce ve öğleden sonra iki defa 15 dakika çay molası verildiğini, yemek arasının 1 saat olduğunu beyan etmelerine rağmen anılan tanık beyanları doğrultusunda günlük ara dinlenme süresi 1,5 saat olduğu halde Mahkemece dosya kapsamı dikkate alınmadan ara dinlenme süresinin 1 saat kabul edilmesi hatalı olup bozma nedenidir.

O halde davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

O halde davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 09/07/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7730, Karar No: 2021/17475, Tarih: 09.11.2021

**6. Ceza Dairesi         2021/7730 E.  ,  2021/17475 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağmaya teşebbüs etme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın kovuşturma aşamasında, antidepresan ilaçlar kullandığını ve altı ayda bir ... Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesi yatarak tedavi gördüğünü beyan ettiğinin anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 32. maddesi gereğince suçu işlediği sırada akıl hastalığı veya zayıflığı nedeniyle eylemin hukuksal anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğini tamamen kaldıracak veya önemli ölçüde azaltacak şekilde akıl hastalığının ve cezai ehliyetinin bulunup bulunmadığı hususunda Adli Tıp Kurumu İlgili İhtisas Dairesi'nden rapor alındıktan sonra sonucuna göre hukuki durumunun değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün CMUK'un 321. maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 09/11/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2893, Karar No: 2018/18274, Tarih: 27.11.2018

**3. Ceza Dairesi         2018/2893 E.  ,  2018/18274 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

3. Ceza Dairesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Y A R G I T A Y İ L A M I

Esas No : 2018/2893

Karar No : 2018/18274

Tebliğname No : 3 - 2015/

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :... Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 25/06/2015

NUMARASI : 2015/174 (E) ve 2015/446 (K)

SANIK : E.. A..

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEMYİZ EDEN : Sanık müdafii

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın hazırlık aşmasındaki ifadelerinde mağdurların eylemi olarak sadece kendisine omuz attıklarından bahsettiği, ancak kovuşturma aşamasında sanık ve sanık yakını olan tanıkların ortak ifadelerinde, mağdurların sanığın yanındaki kardeşi ... ile sanığın resmi nikahsız eşi ... 'ye omuz atıp laf attıklarını söylemeleri nedeni ile mahkemece beyanlarına itibar edilmediği, bu beyanlarından başka tüm dosya kapsamından mağdurların sanığa karşı haksız tahrik oluşturacak bir hareketinin olmadığı da anlaşıldığından, tebliğnamenin bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Sanığa 5271 sayılı CMK’nin 226. maddesi hükmü gereğince ek savunma hakkı tanınmadan, iddianamede ve hükümde gösterilmeyen TCK’nin 87/1-son maddesinin uygulanması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

2) Sanık hakkında TCK'nin 86/1 ve 86/3-e maddeleri uygulanarak verilen hapis cezasının, mağdurun hayati tehlike geçirir nitelikte yaralanması nedeniyle TCK'nin 87/1-d maddesi gereğince bir kat artırılmasına karar verilmeden ve uygulama maddesi olan TCK'nin 87/1-son maddesinin hükümde gösterilmeksizin, sanığın doğrudan 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılması,

3) TCK'nin 86/3-e maddesi uyarınca (1/2) oranında artırılması sırasında, hesap hatası yapılarak "1 yıl 6 ay" hapis cezası yerine "2 yıl" hapis cezasına hükmedilmesi,

4) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve Esas 2014/140 - Karar 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde belirtilen hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

-1-

Esas No : 2018/2893

Karar No : 2018/18274

Tebliğname No : 3 - 2015/310976

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 27.11.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5124, Karar No: 2013/7154, Tarih: 18.04.2013

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2013/5124 E.  ,  2013/7154 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacılar 1- ... İşitme ve Konuşma Ses Bozuklukları Özel Rehabilitasyon Merkezi Ltd. Şti. 2- ... vek. Av. ... ile davalı ... vek. Av. ... arasında görülen dava hakkında Ankara 6. Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 28.12.2011 gün ve 92-596 sayılı hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 08.10.2012 gün ve 2908-14517 sayılı ilamına karşı davalı vekili tarafından süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş ise de 27.02.2013 tarihli dilekçesi ile feragat ettiğini bildirmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dairemizin 08.10.2012 günlü bozma ilamına yönelik olarak karar düzeltme talebinde bulunan davalı vekili, 27.02.2013 tarihli dilekçesi ile karar düzeltme talebinden feragat ettiğini bildirdiğinden karar düzeltme talebinin vaki feragat nedeniyle reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle karar düzeltme talebinin REDDİNE, peşin harcın istek halinde iadesine, 18.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20638, Karar No: 2015/43045, Tarih: 14.09.2015

**6. Ceza Dairesi         2012/20638 E.  ,  2015/43045 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/146555

MAHKEMESİ : Konya 3. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 29/11/2010

NUMARASI : 2009/146 (E) ve 2010/394 (K)

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I - Mağdurun kollukça alınan beyanında; 2009 yılı ocak ayında Esin Özdemir isimli arkadaşına doğum günü hediyesi alması için, sanık S.. S..'ya 20 TL para verdiğini, onun bu parayı harcadığını, daha sonra hediye olarak bir kolye aldığını, bunu altın suyu ile süslemesi için 50 TL para istediğini, kendisinin kabul etmemesi üzerine, “parayı vermezsen seni öldürürüm” diyerek tehdit ettiğini, korktuğundan dolayı kendi yatağının altındaki 50 TL'yi verdiğini, bu olaydan bir hafta sonra sanık O.. D..'nin gelerek “Sinan'ın almış olduğu kolye 24 ayar olduğu için ona 500 TL vereceksin” dediği, kendisinin kabul etmemesi üzerine, bir gün sonra S.. S..'nun “500 TL vermezsen seni öldürürüm” diyerek tehdit ettiğini, korktuğundan "tamam" dediğini, bu olaydan bir iki gün sonra S.. S..'nun yine 50 ve 100 TL para istediği, korktuğundan dolayı 50 TL'yi verdiğini, S.. S..'nun başka bir zaman 100-150 TL para istediği, yanında 40 TL para olduğu için onu verdiğini, 40 TL'yi verdikten sonra S.. S..'nun daha önce istemiş olduğu 500 TL parayı istediğini, kendisinin para kalmadığını söylemesi üzerine, onun da "annen veya babanın biriktirdiği para yok mu, onu al getir" dediğini, korktuğundan eve gidip, paranın saklı olduğu yerden 500 TL parayı getirip verdiğini,

S.. S..'nun bu olayı V.. K.. ve O.. D..'ye anlattığını, V.. K..'ın kendisine bıçak çekerek Sinan para istiyor diyerek 1000 TL'sini aldığını, bir süre sonra da aynı şekilde 500 TL verdiğini, O.. D..'nin de "1000 TL vermezsen seni annene babana şikayet edeceğim, onlara para alıp, Sinan'a verdiğini söyleyeceğim" demesi üzerine ona da toplam 1000 TL para verdiğini,

S.. K..'ın da annesine olayları anlatacağını söylemesi üzerine, ona da 800 TL para verdiğini, son olarak 26.02.2009 günü perşembe pazarında bulunduğu sırada S.. S.., S.. K.., O.. D.. ve M.. A..'ın yanına gelerek 2000 TL para istediklerini, korktuğundan 600 TL para verdiğini beyan ettiği,

Sanıkların ise, mağdurun kendi rızası ile para verdiğini savundukları,

Mağdurun babası olan M.. E.. ise beyanında; büyük çocuğunu evlendirmek amacı ile para biriktirdiğini ve evdeki yatağın altına koyduğunu, toplam 7.000.00 TL paranın biriktiğini, olay günü parayı almayı istediğinde yerinde bulamadığını, eşine ve çocuklarına sorduğunda bir sonuç alamadığını, büyük oğlunun mağdurdan şüphelenmesi üzerine kardeşini takip ettiğini ve sanıklarla buluştuğunu gördüğü, yanlarına gittiğinde onların da her şeyi anlattığını söylediği,

Mahkemece 26.02.2009 tarihindeki olaylar dışında delil yokluğundan beraat kararı verildiği dosya içeriğinden anlaşılmıştır.