muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/2782, Karar No: 2021/577, Tarih: 28.01.2021

Davalılar ..., ..., Yelken Turizm İnş. İth. İhr. Tic. ve San. Ltd. Şti. vekili, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalılar davaya yanıt vermemiştir.

Mahkemece toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacı banka ile davalı şirket Yelken Turizm İnşaat İth. İhr. Tic. ve San. Ltd. Şti. ile şirket ortakları davalılar ... ile ... arasında Visa/Master Kart, Euro kart ve Amerikan Expres kartlı ödemeler sözleşmesi imzalandığı, sözleşme çerçevesinde davalı şirket bünyesinde mevcut imprinter cihazından 26.03.2000-27.04.2000 tarihlerinde 5 adet sahte kredi kartı ile 13 adet slip karşılığında 2.623.000.000 TL tutarında para çekim işlemi yapıldığı, bu paranın davalılar ...ve ...'un davacı bankadaki hesabına alacak kaydedilerek bu hesaba bağlı kredi borcunun ödenmesinde kullanıldığı, diğer davalılar hakkında dolandırıcılık ve özel evrakta sahtecilik suçundan Mersin 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2000/394 esas sayılı dosyasında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeni ile ortadan kaldırılmış olup kararın kesinleştiği, davalı şirket ortakları ...ve ...'nın meydana gelen zarardan şirket ile birlikte bizzat sorumlu oldukları, basit bir tedbirsizlikten öte mevcut borçları kapatmak amacıyla böyle bir işlemin yapılmasına öncülük ettikleri yönlü kanaat olduğunun anlaşıldığı, zira meydana gelen zararın ihmal ile açıklanmasının hayatın doğal akışına aykırı olduğu, öte yandan diğer davalılar hakkında zamanaşımı nedeniyle ceza yargılamasının ortadan kaldırılmış olması hukuk hakimini bağlamayacak ise de, bankanın zararına neden olan miktarın tamamına yakınının davalı şirket ortaklarının hesabında yer alması buna karşılık diğer davalıların bar ve restorontlardan yararlandıkları savunmasının da yine hayatın doğal akışına uymadığı, davalı şirket ve ortaklarının davacı bankaya verilen zarardan bizzat yararlanan olarak sorumlu oldukları gerekçesiyle davalılar ..., ..., ..., ... ve ... aleyhine açılan davanın reddine, davalılar Yelken Turizm Şirketi, ... ve ... aleyhine açılan davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili ve davalılar ..., ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Mahkeme hükmü davalılar ..., ... vekiline 13.12.2013 tarihinde tebliğ edilmiş, temyiz dilekçesi, HUMK 432. maddesinde öngörülen 15 günlük yasal süre geçirildikten sonra 31.12.2013 tarihinde temyiz defterine kaydedilmiştir. Süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün ve 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da karar verilebileceğinden, davalılar ..., ... vekilinin temyiz süresi geçtikten sonra yapılan temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

2- Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.

2- Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılar ..., ... vekilinin temyiz isteminin süreden REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 14,30 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, ödedikleri peşin temyiz harcının istekleri halinde temyiz eden davalılar ..., ...'ya iadesine, 28.01.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/77, Karar No: 2013/334, Tarih: 05.07.2013

**Ceza Genel Kurulu         2013/13-77 E.  ,  2013/334 K.**

* BASİT/NİTELİKLİ HIRSIZLIK

* KULLANIM GEREĞİ AÇIĞA BIRAKILMIŞ EŞYA HAKKINDA HIRSIZLIK

* AÇIKTA BIRAKILMIŞ EŞYA

* PARK HALİNDE MOTOSİKLET

* TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) (765) Madde 491

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 141

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 142

**"İçtihat Metni"**Adalet Bakanlığı Bilgi İşlem Dairesi Başkanlığınca hazırlanmıştır. İzinsiz olarak kopyalanması ve dağıtılması hukuki sorumluluk gerektirir.

Hırsızlık suçundan sanık E.D..'in 5237 sayılı TCK’nun 141/1, 143 ve 31/3. maddeleri uyarınca 8 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin, Turgutlu 1. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 27.01.2009 gün ve 266-9 sayılı hükmün sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 13. Ceza Dairesince 27.03.2012 gün ve 13992-6989 sayı ile;

“...Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Yargıtay — Esas No: 2014/2478, Karar No: 2014/4729, Tarih: 06.03.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/2478 E.  ,  2014/4729 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

Mahkemesi : Balıkesir 1. İş Mahkemesi

Tarihi : 02.10.2013

No : 2012/713-2013/531

Dava, haczedilen meblağın istirdadı istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davalı Kurum tarafından, dava dışı İlk S. Özel Eğitim Hizmetleri Limited Şirketi’nin davalı Kuruma olan prim borçlarının tahsili amacıyla 6183 sayılı Kanun uyarınca takip başlatılmış, aynı Kanunun “Üçüncü şahıslardaki menkul malların alacak ve hakların haczi” başlığını taşıyan 79’uncu maddesi uyarınca, Edremit Mal Müdürlüğü’ne “haciz bildirisi” tebliğ edilerek, davaya ve kabule konu 25.682,00 TL. lık alacağa haciz konulmuş ve alacak tahsil edilmiştir. Davacı G. Pedagoji Eğitim Basın Yay. Tem. Gıda Mad. Tic. Limited Şirketi; dava dışı prim borçlusu İlk S. Özel Eğitim Hizmetleri Limited Şirketi’nden devraldığı Rehabilitasyon Merkezi işletimi nedeniyle hak ettiğini iddia ettiği anılan bedelin davalı Kurum tarafından haksız olarak haczedildiği gerekçesiyle, kesinti tarihinden yasal faizi ile davalı Kurumdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda iddia edildiği gibi prim borçlusu şirket tarafından işletilen Rehabilitasyon Merkezi’nin davacı şirkete Balıkesir Valiliğinin 03.04.2009 tarihli onayı ile devredildiği anlaşılmaktadır. Ne var ki; devir tarihinde yürürlükte olan 5510 sayılı Kanunun 89’uncu maddesinde: “Sigortalının çalıştırıldığı işyeri aktif veya pasifi ile birlikte devralınır veya intikal ederse ya da başka bir işyerine katılır veya birleşirse eski işverenin Kuruma olan prim ile gecikme cezası, gecikme zammı ve diğer ferilerinden oluşan borçlarından, aynı zamanda yeni işveren de müştereken ve müteselsilen sorumludur. Bu hükme aykırı sözleşme hükümleri Kuruma karşı geçersizdir.” hükmü öngörülmüş olup, hacze konu prim borcunun devredilen Rehabilitasyon Merkezi’nin devir öncesi dönem prim borçlarından kaynaklanıp kaynaklanmadığı dosya kapsamından anlaşılamamaktadır. Bu nedenle; davalı Kurum kayıtları ve takip dosyası getirtilerek söz konusu hacze konu prim borçlarının kaynaklandığı işyeri belirlenerek devredilen işyeri ile ilgisi ve bağlı olarak davacının söz konusu prim borçlarından sorumlu olup olmadığı belirlenip sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 06.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8157, Karar No: 2014/13085, Tarih: 17.04.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/8157 E.  ,  2014/13085 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 7. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 28/12/2011

NUMARASI : 2009/883-2011/1035

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, izin ücreti, ikramiye alacağı, fazla mesai ücreti ile %5 fazlası, hafta tatili ücreti ile %5 fazlası, genel tatil ücreti ile %5 fazla alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, 1998 yılından beri F.Gazetecilik A.Ş. bünyesinde muhabir, haber müdürü, sorumlu yazı işleri müdürü olarak çalıştığını, 2004 Eylül ayında C. Haber Ajansı A.Ş'nin Ankara temsilcisi olarak çalışmaya başladığını, 30.07.2009 tarihli yazı ile TV Network direktörü olarak görevlendirildiğinin bildirildiğini, bu görevi kabul etmemesi üzerine iş sözleşmesinin feshedildiğini ileri sürerek, kıdem, ihbar tazminatları ile izin, ikramiye, fazla çalışma, genel tatil, hafta tatili ve bunların %5 fazlası alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğini , sözleşme gereği yaptığı fazla çalışmaların ücretlerinin aylık ücretin içerisinde olduğunu, ayrıca en üst yetkili olarak çalıştığından mesai saatlerini kendisinin belirlediğini, %5 fazla ödeme talebinin de yerinde olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının iş sözleşmesinin haklı bir neden yokken davalı işveren tarafından sonlandırıldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalılar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasındaki uyuşmazlık, Basın İş Kanununda bazı işçilik alacakları için öngörülen günlük yüzde beş fazla ödeme tutarlarından yapılacak indirim ve faiz başlangıç tarihleri ve oranları noktasında toplanmaktadır.

5953 sayılı Basın Mesleğinde Çalışanlarla Çalıştıranlar Arasındaki Münasebetlerin Tanzimi Hakkında Kanunun 14 üncü maddesinde bahsedilen ücret ile Ek 1 inci maddesinde sözü edilen hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatillerle yapılan çalışma ücretlerinin gününde ödenmemesi halinde günlük yüzde beş fazlasıyla ödeneceği hükme bağlanmıştır. Anılan düzenlemelerde sözü edilen alacaklar için ödeme tarihi de belirlenmiş olmakla, yüzde beş fazla ödemeye hak kazanmak için işverenin ayrıca temerrüde düşürülmesi de gerekmez.

5953 sayılı Yasada bir kısım işçilik alacakları için öngörülen günlük yüzde beş fazlasıyla ödeme kuralının mahiyeti tartışmalara neden olmuş ve özellikle indirim uygulanıp uygulanamayacağı sorunu ortaya çıkmıştır. Konu, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kuruluna intikal ettirilmiş ve 1973/4-6 sayılı içtihadı birleştirme kararında yüzde beş fazla ödeme parasının önce niteliği üzerinde durulmuş, faiz ya da tazminat olmadığı, uyulması zorunlu bir kamu hükmü olduğu kararda belirtilmiştir. Bahsi Geçen Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu Kararında, günlük yüzde beş fazlasıyla ödeme kuralının yüksek bir oran içermesi sebebiyle vaktinde ödenmeyen ücretler bakımından karşılıklı kusur durumları gözetilerek Borçlar Kanununun 44 üncü maddesi uyarınca bir indirime gidilmesi gerektiği kabul edilmiştir.

Borçlar Kanunun 44 üncü maddesinde, “Mutazarrır olan taraf zarara razı olduğu yahut kendisinin fiili zararın ihdasına veya zararın tezayüdüne yardım ettiği ve zararı yapan şahsın hal ve mevkiini ağırlaştırdığı takdirde hakim, zarar ve ziyan miktarını tenkis yahut zarar ve ziyan hükmünden sarfınazar edebilir. Eğer zarar kasden veya ağır bir ihmal veya tedbirsizlikle yapılmamış olduğu ve tazmini de borçluyu müzayakaya maruz bıraktığı takdirde hakim, hakkaniyete tevfikan zarar ve ziyanı tenkis edebilir” şeklinde düzenlemeye yer verilmiş olmakla, Dairemiz anılan hüküm paralelinde günlük yüzde beş fazla ödemelerden indirime gitmektedir. İndirim oranının tespitinde gazetecinin fazla çalışma saatleriyle ilgili talepleri yönünden gecikilen süre, hesaplamaya konu olan asıl alacak tutarları ve günlük yüzde beş fazlasının belirlenen miktarı da gözetilmektedir.

5953 sayılı Kanunda bazı alacakların gününde ödenmemesi halinde günlük yüzde beş fazlasıyla ödenmesi gerektiği yönündeki düzenlemenin amacı, gazetecinin ücret ve diğer bazı işçilik alacaklarını güvence altına almak ve kitleleri doğru bilgilendirme gibi önemli bir görevi de olan gazeteciye belli bir oranda iş güvencesi sağlamaktır. Gerçekten gazetecinin emeğinin karşılığı olan hakları yeterince güvence altına alınmadığı taktirde, göreviyle ilgili konularda bağımsızlığı ve hatta tarafsızlığından söz edilemez. Bu nedenle yasakoyucu gazeteciler yönünden ücret ve bazı diğer hakları koruma çabası içine girmiştir. Düzenleme ile hedeflenen amaç, gazetecinin ücret ve diğer işçilik haklarının gününde ödenmesini sağlamaktır. İşverenin yasa hükmüne uyması durumunda günlük yüzde beş fazla ödeme bakımından bir yaptırım gündeme gelmez. Buna karşın ödemelerin gecikmesi halinde günlük yüzde beş fazla ödeme kuralı yıllık % 1825 oranına karşılık geldiğinden, kısa süre içinde önemli miktara ulaşabilmektedir. Söz konusu hüküm gazeteci yönünden de bir zenginleşme aracı olarak kullanılmamalıdır.

5953 sayılı Kanunda öngörülen bazı alacakların gününde ödenmemesi halinde günlük yüzde beş fazlasıyla ödeneceğine dair kuralın Anayasa’ya aykırılığı itiraz olarak ileri sürülmüştür. Anayasa Mahkemesinin 12.8.2008 gün ve 2005/28 E, 2008/122 K. sayılı kararında, ücret ve fazla çalışma ücretlerin gününde ödenmeme koşuluna bağlı olan söz konusu yaptırımın, kamuoyunu doğru bilgilendirme görevi olan gazetecileri işverene karşı koruma amacını taşıdığı ve gazetecilerin basın özgürlüğünün sağlanması noktasında önemli bir işlev gördüğü açıklanmış ve aykırılık istemi oybirliği ile reddedilmiştir.

Fazla saatlerde çalışma karşılığı olan asıl alacaklardan yapılan indirim oranında günlük yüzde beş fazla ödeme miktarlarının da indirilmesi gerektiği açıktır. Günlük yüzde beş fazla ödeme miktarları, gerçekleşen ve kabulü gereken asıl alacak miktarlarının gününde ödenmemesinden kaynaklanmış olmakla, günlük yüzde beş fazlasının da doğrudan hüküm altına alınan asıl alacak miktarlarına göre tespiti gerekir. Bundan başka yukarıda sözü edilen gerekçelerle günlük yüzde beş fazla ödeme tutarlarından oransal indirime gidilmelidir.

Ayrıca belirtmek gerekir ki, yüzde beş fazla ödeme tutarlarından yapılan indirim sonucu reddine karar verilen miktar bakımından davalının kendisini vekille temsil ettirmesi durumunda davalı yararına vekalet ücretine hükmedilmemelidir (Yargıtay 18.11. 2008 gün 2007/32530 E, 2008/31205 K.).

Somut olayda, davacının davalılar yanında fazla çalışma yaptığı kabul edilerek fazla çalışma ve genel tatil ücreti alacaklarından %30 indirim yapılarak karar verilmiştir. Ancak mahkemece fazla çalışma ve genel tatil %5 fazla alacağı hakkında , önce fazla çalışma ve genel tatil ücretinden yapılan indirim uygulanmadan sadece takdiri indirim yapılarak karar verilmesi hatalıdır. Dairemizin yerleşik içtihatları uyarınca %5 fazla alacaklarda öncelikle asıl alacaktan yapılan indirim oranı uygulanmalı , daha sonra bulunan miktar üzerinden yukarıda açıklanan kriterler uyarınca takdiri indirim yapılması gerekmektedir.

3. Ayrıca mahkemece %5 fazla alacaklar için uygulanan indirim oranı yukarıdaki açıklamalar doğrultusunda yeniden değerlendirilmeli ve daha uygun bir indirim oranı uygulanmalıdır.

4. Basın çalışanlarıyla ilgili 5953 sayılı Yasada fesih tarihinden itibaren faiz ödeneceği ve bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faize hükmedileceği yönünde bir düzenleme yer almamıştır. Bu itibarla gazetecinin kıdem tazminatı için fesih tarihinden itibaren bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faize karar verilmesi doğru olmaz. İşverenin temerrüde düşürüldüğü tarih ya da dava tarihinden itibaren yasal faize karar verilmelidir.

Mahkemece bu hususun da dikkate alınmadan kıdem tazminatına fesih tarihinden itibaren faiz yürütülmesi ; fazla çalışma ve genel tatil ücreti alacaklarına yasal faiz yerine mevduata uygulanan en yüksek faiz uygulanması isabetsizdir.

F) Sonuç:

Mahkemece bu hususun da dikkate alınmadan kıdem tazminatına fesih tarihinden itibaren faiz yürütülmesi ; fazla çalışma ve genel tatil ücreti alacaklarına yasal faiz yerine mevduata uygulanan en yüksek faiz uygulanması isabetsizdir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 17.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22319, Karar No: 2015/2487, Tarih: 17.02.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/22319 E.  ,  2015/2487 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davaya konu somut olayda; davacı vekili 18.09.2013 tarihli celse için 16.09.2013 tarihli dilekçeyle mazeretli sayılmasını talep etmiştir. Mahkemece, 18.09.2013 tarihli celsede davacı vekilinin mazeretinin kabulüne karar verilerek duruşma günü 02.12.2013 tarihi olarak kararlaştırılmış, duruşma gününün UYAP üzerinden öğrenilmesine karar verilmiştir. 02.12.2013 tarihli celsede; davacı vekilinin duruşmadan haberdar olduğu halde hazır olmadığı, davalı Kurum vekilinin de davayı takip etmeyeceğini belirttikleri ifade edilerek, HMK'nun 150. maddesine istinaden dosyanın işlemdem kaldırılmasına, 11.03.2014 tarihinde ise, davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 320/4 bendi; "Basit yargılama usulüne tabi davalarda, işlemden kaldırılmasına karar verilmiş olan dosya, yenilenmesinden sonra takipsiz bırakılırsa, dava açılmamış sayılır" hükmü içermektedir.

Hukuk Muhakemeleri Kanununun “hukuki dinlenilme” başlıklı 27’nci maddesi, T.C. Anayasası’nın hak arama hürriyetini düzenleyen 36’ncı maddesi, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin adil yargılanma hakkına ilişkin 6’ncı maddesi nazara alındığında davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahiptirler. Yargılama ile ilgili bilgi sahibi olunmasını, açıklama ve ispat hakkını mahkemenin açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini içeren bu hakkın ve yargılamanın aleniliği ilkelerinin gerçekleşmesinin en önemli aracı duruşma yapılmasıdır. Duruşma günü celseye katılma imkanı olmayan taraf buna ilişkin mazeretini bildirip, belgeleyerek, bildirim giderlerini de yatırarak duruşmanın ertelenmesini isteme olanağına sahiptir. O halde, HMK’nun 150. maddesi kapsamında duruşma tayin edilerek, usulüne uygun şekilde davet edilmiş olan taraflardan yalnız biri duruşmaya katılırsa gelmeyen tarafın geçerli mazeret gönderip göndermediği, gerekli masrafın karşılanıp karşılanmadığı incelenerek; gelen tarafın bu mazeret dilekçesine karşı beyanına göre, dosyanın işlemden kaldırılmasına ya da kaldırılmamasına karar verilecektir. Anılan hususların uygulanabilmesi için, her şeyden önce tarafların usulüne uygun davet edilmiş olmaları gerekmektedir.

6100 sayılı HMK'nın uygulama alanını, adli yargı ilk derece hukuk mahkemeleri ve bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinde tutulacak kayıtlar ile yazı işleri hizmetlerinin yürütülmesi ve bu işlemlerde UYAP'ın kullanılmasına dair usul ve esasları düzenlemek amacıyla çıkartılan Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğinin 52. maddesi gereğince tebligat işlemleri 7201 sayılı Tebligat Kanunu ile Tebligat Kanunu uyarınca çıkarılan yönetmeliklere göre fiziki ya da elektronik ortamda yapılacaktır. Elektronik tebligat usulünün düzenlendiği Tebligat Kanunu'nun 7/A maddesindeki düzenleme ve Elektronik Tebligat Yönetmeliği hükümleri de dahil olmak üzere, Tebligat Kanunu ve çıkarılan Tebligat yönetmeliği hükümleri incelendiğinde; duruşma gününün UYAP'tan öğrenilmesi usulünün uygulanabileceğine yönelik bir düzenlemeye yer verilmediği görülmektedir.

Somut olayda; davacı vekilinin 18.09.2013 tarihli celse için 16.09.2013 tarihli dilekçeyle mazeretli sayılmasını talep ettiği, Mahkemece, mazeretin kabul edilerek duruşmanın 02.12.2013 tarihine bırakıldığı ve duruşma gününün UYAP'tan öğrenilmesine karar verildiği anlaşılmakta ise de; duruşma gününün tebliğ edilmediği anlaşıldığından davacı vekilinin duruşma gününden haberdar edilemediğinin kabulüyle; yeniden duruşma günü bildirilerek yargılamaya devam edilmesi gerekirken aksinin kabulü usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde; davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davacıya iadesine, 17.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17779, Karar No: 2017/2977, Tarih: 13.03.2017

**3. Hukuk Dairesi         2015/17779 E.  ,  2017/2977 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar, kendilerinin çocukları olan ....’nin davalıların çocukları ... ile aynı okulda öğrenim gördüğünü ve çocukların her ikisinin de 18 yaşından küçük olduklarını, ders arasında davalıların çocuğu ...'in, kendi çocukları olan ...'nin sınıftan çıkışına mani olmak amacıyla çelme takıp arkasından itmesi sonucunda...’nin dengesini kaybederek yere düştüğünü ve orada bulunan cam dolabın...’nin yüzünü kestiğini ve burnunun da kırıldığını, bu olay sonucunda ...'nin bir çok kez ameliyat geçirdiğini, oluşan yaralanmanın basit tıbbi müdahale ile giderilemediğini ve yüzünde sabit iz kaldığını, bu nedenle çocuklarının psikolojik bunalıma girdiğini, ailecek zor günler geçirdiklerini ve tedavi için para harcadıklarını ileri sürerek, kendileri için ayrı ayrı 2.500'er TL, çocukları Gökçen Merve için ise 25.000 TL olmak üzere toplam 30.000 TL manevi tazminat ile şimdilik 10.000 TL maddi tazminatın davalılardan müştereken müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmişlerdir.

Davalılar,zamanaşımı yönünden davanın reddi gerektiğini, esas yönünden ise;dava konusu olayda kendilerinin hiçbir kastının bulunmadığını, çocukları olan ... hakkında ceza mahkemesince verilen cezanın eksik incelemeye dayandığını, bu olay nedeniyle davalıların da psikolojik sorunlar yaşadığını savunarak,davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece maddi tazminat davasının kısmen kabulü ile;tedavi gideri olarak davacı tarafından yapılan 17.158,58 TL'nin dava tarihi olan 19/12/2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacılara verilmesine,fazlaya ilişkin talebin reddine; manevi tazminat davasının ise kısmen kabulü ile;davacı ... için 7.500,00,davacı ... için 1.000 TL,davacı ... için 1.000 TL manevi tazminatın dava tarihi olan 19/12/2011 tarihinden

./..

-2-

itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacılara verilmesine,fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş,hüküm davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, velayet altındaki küçüğün, üçüncü kişilere zarar vermesi halinde bu zararın tazmini için açılan maddi ve manevi tazminat davasında hangi mahkemenin görevli olduğu noktasında toplanmaktadır.