muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/568, Karar No: 2023/5798, Tarih: 11.07.2023

3. Teşebbüs Yönünden

Sanık ... tarafından borçlu ... aleyhine Sivas 2. İcra Müdürlüğü'nün 2016/14723 Esas sayısı ile başlatılan icra takip dosyasında, mağdurun menkulleri ile bankadaki hesapları üzerine haciz işlemi tatbik edilmiş olduğu, dolayısıyla suçun tamamlanmış olduğu anlaşılmakla, teşebbüs hükümlerinin uygulanması gerektiğine yönelik temyiz sebebi yerinde görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

4.5237 Sayılı Kanun'un 159 uncu Maddesinin Tartışılması Gerektiği Yönünden

Sanığın, borçlu ...'dan alacağı olduğunu kanıtlayamaması, 2002 yılında düzenlenmiş, 2015 yılı ödeme tarihi olarak kararlaştırılmış, hiçbir şekilde yıllarca yasal yollara başvurmaksızın, borçlunun hastalanıp kısıtlanmasından sonra 2016 yılında hileli hareketlerle alacağın tahsil yoluna gidilmesinin gerçeklikle bağdaşmadığı ve tüm dosya kapsamınından anlaşılacağı üzere taraflar arasında alacak-verecek hususunun uyuşmazlık konusu olduğu, bu nedenle sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendinde düzenlenen nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturduğu, 5237 sayılı Kanun'un 159 uncu maddesinde düzenlenen suçun yasal unsurlarının oluşturmadığı anlaşılmakla, 5237 sayılı Kanun'un 159 uncu maddesi hükümlerinin tartışılması gerektiğine yönelik temyiz sebebi yerinde görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

5. Fazla Ceza Tayini Yönünden

5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesinde yer verilen, suçun işleniş biçimi, sanığın kastının yoğunluğu, meydana gelen zararın ağırlığı gibi ölçütler ile aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin birinci fıkrasında belirtilen cezada orantılılık ilkesi dikkate alınarak sanık hakkında belirlenen temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilmesi gerektiğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

6. Diğer Temyiz Sebepleri Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemle uyan suçun vasfı ile yaptırımının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiilerinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

A.Resmi Belgede Sahtecilik ve Özel Belgede Sahtecilik Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) nolu alt başlığında açıklanan nedenlerle, sanık müdafiilerinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Nitelikli Dolandırıcılık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

V. KARAR

A.Resmi Belgede Sahtecilik ve Özel Belgede Sahtecilik Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) nolu alt başlığında açıklanan nedenlerle, sanık müdafiilerinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Nitelikli Dolandırıcılık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünün (B) nolu alt başlığında açıklanan nedenlerle Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 09.11.2022 tarihli ve 2022/1993 Esas ve 2022/1548 Karar sayılı kararında sanık müdafiileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Sivas 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.07.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9997, Karar No: 2017/1755, Tarih: 23.02.2017

**8. Ceza Dairesi         2016/9997 E.  ,  2017/1755 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

TCK.nun 62. maddesi uyarınca indirim yapılırken 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası yerine 2 yıl 13 ay 15 gün hapis cezası belirlenmesi suretiyle eksik hapis cezası tayin edilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozmaya uyularak; yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine,suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafinin, eksik incelmeye yönelik temyiz itirazının reddiyle hükmün ONANMASINA, 23.02.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25241, Karar No: 2013/8886, Tarih: 09.04.2013

**7. Ceza Dairesi         2012/25241 E.  ,  2013/8886 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kaçakçılık, görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Sanıklar hakkında 5607 sayılı yasaya aykırılık suçundan açılan davanın reddi, görevli memura mukavemet suçundan hükümlülük, sanık ... için hükmün açıklanmasının geri bırakılması

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I- Sanık ...'in görevi yaptırmamak için direnme suçuna ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın görevi yaptırmamak için direnme suçunu birden fazla müştekiye karşı gerçekleştirdiği halde hakkında TCK.nun 43. maddesinin uygulanmaması temyiz edenin sıfatına göre bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanığın aynı suçu birden fazla kişi ile gerçekleştirdiği için hakkında TCK.nun 265/3. maddesi ile arttırım yapılırken madde numarasının 265/2. maddesi olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edilmiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre sanık ...'in yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün oyçokluğu ile ONANMASINA,

II- Katılan ... 5607 sayılı yasaya muhalefet etmek suçunun yasal müdahili olup, görevli memura mukavemet suçunun müdahili olamayacağı gözetilerek yapılan incelemede;

Sanıklar hakkında aynı fiil nedeniyle, Kilis 1. Asliye ceza mahkemesinin 2011/482 esas sayılı dosyasında kamu davası açılmış olması nedeniyle kaçakçılık suçundan açılan kamu davasının mükerrer olduğundan bahisle red kararı verilmiş ise de, bu dosyanın aslının ya da ilgili belgelerin onaylı örneklerinin temyiz denetimine imkan verecek şekilde dosya içine konulmaması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.04.2012 günü oyçokluğu ile karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Sanık ...'in görevi yaptırmamak için direnme suçuna ilişkin; mağdurların olay tarihinde sivil giyimli olması dikkate alınarak mağdurların görev belgeleri getirtilmeden, ayrıca olaya ilişkin mağdurlar dışında tutanak mümzii tanıklar dinlenmeden eksik inceleme ile mağdurların beyanlarına dayanılarak, sanıkların savunmalarına uygun araçlarında hasar bulunması değerlendirilmeden ve savunmalarına niçin itibar edilmediği de açıklanmadan eksik inceleme ile verilen mahkumiyet hükmünün onanmasına dair sayın çoğunluğun kararına, hükmün belirtilen nedenlerle bozulması gerektiğine dair görüş ile muhalifim.
Yargıtay — Esas No: 2015/16068, Karar No: 2015/20485, Tarih: 15.06.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/16068 E.  ,  2015/20485 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, davanın reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının şirketin ... çalıştığını, iş sözleşmesinin 17.10.2014 tarihinde davalı işveren tarafından "işyerinin ve işin gereklerinden kaynaklanan nedenler sebebiyle, tüm yasal haklarınızın ödenmesi suretiyle 17.10.2014 tarihi itibariyle ve ihbar öneli ücretinizi de peşin ödemek kaydıyla feshine karar verilmiştir" şeklinde gerekçelendirilerek feshedildiğini, fesih işleminin haksız ve geçersiz olması sebebiyle iş akdinin feshinin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının şirket nezdinde işveren vekili ve yardımcısı konumunda olduğunu, işe iade davası açamayacağını, haksız ve mesnetsiz davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının işçi alma ve işten çıkarma yetkisi olduğundan iş güvencesinden yararlanamayacağından bahisle davanın reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar davacı tarafından yasal süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

4857 sayılı İş Kanunu'nun 18. maddesi uyarınca işçinin iş güvencesi hükümlerinden yararlanabilmesi işçinin işletmenin bütününü sevk ve idare eden işveren vekili ve yardımcıları veya işyerinin bütününü sevk ve idare eden ve işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisi bulunan işveren vekili konumunda bulunmaması gerekir.

İş güvencesinden yararlanamayacak işveren vekilleri herşeyden önce, işletmenin bütününü sevk ve idare eden işveren vekilleri ile yardımcıları olduğuna göre, işletmenin

tümünü yöneten genel müdürler ile yardımcıları iş güvencesi hükümlerinden yararlanamayacaktır. Ancak belirtelim ki, işyerinde genel müdür veya genel müdür yardımcısı unvanının kullanılması tek başına iş güvencesi kapsamı dışında bulunma sonucunu doğurmaz. Önemli olan, kendisine temsil yetkisi verilip verilmediği ve işletmenin bütününü yönetip yönetmediğidir; bu hususta görev tanımı ve konumuna bakmak gerekir.

tümünü yöneten genel müdürler ile yardımcıları iş güvencesi hükümlerinden yararlanamayacaktır. Ancak belirtelim ki, işyerinde genel müdür veya genel müdür yardımcısı unvanının kullanılması tek başına iş güvencesi kapsamı dışında bulunma sonucunu doğurmaz. Önemli olan, kendisine temsil yetkisi verilip verilmediği ve işletmenin bütününü yönetip yönetmediğidir; bu hususta görev tanımı ve konumuna bakmak gerekir.

İş güvencesinden yararlanamayacak işveren vekillerinin ikinci grubunu, işletmenin değil de işyerinin bütününü yöneten ve işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisi bulunan işveren vekilleridir. Buna göre, işletmenin bütününü sevk ve idare edenler, başka bir şart aranmaksızın işveren vekili sayılırken; işletmenin değil de işyerinin bütününü sevk ve idare edenlerin 18. madde anlamında işveren vekili sayılabilmesi için ilave olarak, işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisini haiz olması şartı aranır. İşyerinin tümünü sevk ve idare ile işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisi katlanmış olarak, birlikte aranır. Bu işyeri işletmeye bağlı bir işyeri de olabilir. Dolayısıyla bir banka şubesi müdürü ile fabrika müdürü, işyerini sevk ve idare etmekle beraber, özgür iradesi ile işçi alma ve işten çıkarma yetkisi yoksa 4857 sayılı Kanun’un 18. maddesi anlamında işveren vekili sayılmaz. İş güvencesinden yararlanır. Aynı şekilde, işe alma ve işten çıkarma yetkisi bulunan insan kaynakları müdürü ile personel müdürü, işyerinin tümünü yönetmediğinden iş güvencesi hükümlerinden yararlanabilecektir. Ancak işletmeye bağlı bir işyerinde, bu işyerinin tümünü sevk ve idare eden, ayrıca işe alma ve işten çıkarma yetkisi olan işçi, iş güvencesi hükümlerinden yararlanamaz.

Dosya içeriğine göre somut uyuşmazlıkta, davacı davalı işyerinde 18.04.2011-17.10.2014 tarihleri arasında ... olarak çalışmış, iş sözleşmesi “iş yerinin ve işin gereklerinden kaynaklanan nedenlerle tüm parasal haklar ödenmek suretiyle 17.10.2014 tarihinde feshedilmiştir” şeklindeki fesih bildirimi ile sona erdirilmiştir. Davacının işveren vekili sayılabilmesi için işyerinin bütününü sevk ve idare yetkisine, ilave olarak, işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisini haiz olması şartının aranacağı açıktır. Davacının unvanı şube müdürüdür, görevleri arasında şube için işe alım görüşmeleri yapmak, görüş ve değerlendirmelerini yöneticilerine aktarmak, birlikte alınan kararı uygulamak olduğu belirtilmiş, yetkilerinin ise 1.derece imza yetkisi, şubeyi şirket adına üçüncü kişilere karşı temsil yetkisi, insan kaynakları süreçleri ile ilgili genel müdür ve genel müdür yardımcısı ile birlikte onay yetkisi olduğu belirtilmiştir. Davacının genel müdüre vekalet yetkisi olduğu ise görev tanımında belirtilmemiştir. Davacının insan kaynakları konuları ile ilgili olarak genel müdür yardımcısı ile yaptığı yazışmalarda aynen “neşe ile görüştüm ve 1 nisanda başlayacak, 1.500,00 TL'de anlaştık, unvan olarak da müşteri ilişkileri elemanı olacak sanırım, bugün bana kimliğini gönderecek ben de giriş işlemleri için size göndereceğim, fatih de 31 Mart pazartesi son iş günü çalışacak ve ayrılacak”, “ibrahimle anlaştık, yarın da başlamak istedi, ekte kimliğini gönderiyorum, yarın itibariyle giriş yapılmasını rica ediyorum”, “selçuk beyle anlaştık, pazartesi günü istifasını verecek ve eğer ihbarını kullandırmazlarsa hemen başlayacak”, “Ayşegül hanımla anlaştık, pazartesi günü başlayacak, bugün kimliğini, işe giriş için işlemleri için size gönderiyorum” şeklinde konuşmaların olduğu anlaşılmaktadır. Davacının gerek görev tanımı gerekse genel müdür yardımcısı ile yapılan yazışmalar ve tüm dosya kapsamından davacının tek başına işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisinin bulunmadığı, davacının insan kaynakları süreçleri ile ilgili genel müdür ve genel müdür yardımcısı ile birlikte onay yetkisinin olduğu, davacının şube için işe alım görüşmeleri yaptığı ancak görüş ve değerlendirmelerini yöneticilerine aktarıp birlikte alınan kararı uyguladığı anlaşıldığından, davacının iş güvencesi hükümlerinden yararlandığı, bu sebeple davanın esasına girerek feshin geçerli olup olmadığına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davacının iş güvencesinden yararlanamayacağı belirtilerek davanın reddine karar verilmesi hatalı olup bozma sebebidir.

SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 15.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3223, Karar No: 2015/8380, Tarih: 20.04.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/3223 E.  ,  2015/8380 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı Tekirdağ Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, Tekirdağ Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekilince temyiz edilmiştir.

Tekirdağ Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 20.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11216, Karar No: 2016/10185, Tarih: 07.04.2016

**22. Hukuk Dairesi         2015/11216 E.  ,  2016/10185 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA : Davacı, yıllık izin ücreti, fark ücret, fark ikramiye, ilave tediye, sosyal yardım, vergi iadesi, bayram harçlığı, net yakacak yardımı, net giyim yardımı, brüt sorumluluk zammı ile net yemek yardımı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının davalıya ait işyerinde 1999 tarihinden itibaren sendikalı işçi olarak çalıştığını, hak ettiği toplu iş sözleşmesinden doğan alacakları ile bir kısım işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, ücret farkı, ikramiye farkı, ilave tediye ücreti, yıllık izin ücreti, asgari geçim indirimi ücreti, yakacak yardımı, bayram harçlığı, giyim yardımı ve yemek yardımı alacaklarının faizleriyle birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, zamanaşımı definde bulunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, dosya içeriği ve bilirkişi raporu doğrultusunda, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı kanuni süresi içinde davalı temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin sınıfının doğru belirlenip belinmediği hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Dosya içeriğinden, 01.01.2004-31.12.2004 yürürlük tarihli toplu iş sözleşmesinin 55. maddesinde (A) grubunda çalışan işçilerin taban yevmiyelerinin brüt 27.500.000 TL, olduğu, (B) grubunda çalışan işçilerin taban yevmiyelerinin 25.000.000 TL olduğu, (C) grubunda çalışan işçilerin taban yevmiyelerinin ise 19.000.000 TL olduğunun belirtildiği, 2005 yılı Toplu İş Sözleşmesi Gruplandırma Çizelgesinde grubların açıklandığı, 20.11.2013 havale tarihli Hizmet-İş Sendikasının cevabi yazısında, anılan toplu iş sözleşmesinin yapıldığı dönemde belediyelerde işçi personelin Kadrolu, Geçici ve Mevsimlik statülerde istihdam edilmekte olduğunun bildirildiği, davacının 1999- 2007 yılları arasında vizeli geçici işçi olarak çalıştığı, 04.04.2007 tarihli ve 5620 sayılı Kamuda Geçici İş Pozisyonlarında Çalışanların Sürekli İşçi Kadrolarına veya Sözleşmeli Personel Statüsüne Geçirilmeleri, Geçici İşçi Çalıştırılması ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun gereğince 2007 yılında daimi işçi statüsüne geçirildiği anlaşılmıştır.

Somut olayda, mahkemece davacının 16.08.1999 tarihinde davalı işverenlikte çalışmaya başladığı, mazeretli olduğu dönemler hariç olmak üzere çalışmasının dava tarihine kadar aralıksız olarak devam ettiği tespit edildiğinden, geçici veyahut mevsimlik işçi olduğunun düşünülemeyeceği ve (A) grubuna dahil olduğu kabul edilmiş ise de, davacının 2005 yılı Toplu İş Sözleşmesi Gruplandırma Çizelgesinde grubu gösterilmiş, mahkemeye gönderilen sendika yazısındada bu durum açıklanmıştır. Resmi işyeri kayıtlarına göre, davacının 1999-2007 yılları arasında vizeli geçici işçi olarak çalıştığı da ortadadır. Davacının kesintisiz olarak çalışması resmi kayıtlarda görülen geçici vizeli işçi statüsünü değiştirmez. Bunun aksi ancak resmi belgelerle ıspatlanabilir. Dosyaya sunulmuş belgede bulunmamaktadır. Hal böyle olunca, davacının, işyeri kayıtlarına göre, mevsimlik işçi, geçici işçi ve kadrolu işçi olarak çalıştığı dönemler ayrı ayrı belirlenerek, toplu iş sözleşmesi ve gruplandırma çizelgeleride dikkate alınarak, davacının ücreti belirlendikten sonra, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 07.04.2016 gününde oybirliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2014/30030, Karar No: 2015/13368, Tarih: 15.04.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/30030 E.  ,  2015/13368 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/44303

MAHKEMESİ : Gaziantep 8. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 06/11/2012

NUMARASI : 2010/161 (E) ve 2012/1062 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın mağduru hem bıçakla bacağından hem de kafa atarak burnunda kırık oluşacak şeklilde yaraladığı olayda sanığın cezasında TCK'nin 86/3-e maddesi gereğince artırım yapılması yerinde görüldüğünden, tebliğnamedeki bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine, ancak;

1) Sanık hakkında TCK'nin 51. maddesinin uygulanması ve CMK 231. maddesinin uygulanmaması gerekçelerinde çelişkiye neden olunması,

2) Uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında, TCK'nin 53/1-c maddesi hükmünün aynı Kanunun 53/3. maddesi gereğince 'kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri' bakımından uygulanamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde uygulanmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş sanık müdafiinin, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1832, Karar No: 2016/3022, Tarih: 22.02.2016

**8. Hukuk Dairesi         2016/1832 E.  ,  2016/3022 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali ve Terkin

ile ... aralarındaki tapu iptali ve terkin davasının kabulüne dair ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 20.05.2015 gün ve 145/165 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, tapuda davalı adına kayıtlı bulunan 2447 parsel (yenileme kadastrosuyla 291 ada 1 parsel) sayılı taşınmazın 1.576 m2'lik kısmının kıyı kenar çizgisi içinde kaldığını açıklayarak bu kısmın tapu kaydının iptaliyle kıyı olarak terkinine karar verilmesini istemiş, bilirkişi raporlarının sunulmasından sonra ise; talebini 25/03/2015 havale tarihli fen bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen 1.577,83 m2'lik kısmı ile (B) harfi ile gösterilen 233,98 m2'lik kısmının iptali şeklinde ıslah etmiştir.

Davalı ... vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne ve dava konusu 291 ada 1 parsel sayılı taşınmazın (öncesi 2447 parsel) 25/03/2015 havale tarihli fen bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen 1.577,83 m2'lik kısmının ifrazı ile kayalık vasfı ile terkinine, raporda (B) harfi ile gösterilen 233,98 m2'lik kısmının dava konusu parselden ifrazı ile kıyı kenar çizgisi olarak terkinine karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, 3 jeoloji mühendisi bilirkişi ve 1 fen bilirkişi ile dava konusu taşınmaz başında iki kez keşif yapılmış, dosyaya sunulan 30.12.2008 tarihli jeolog bilirkişi raporunda dava konusu taşınmazın 188,95 m2'lik kısmının kıyı kenar çizgisinin içerisinde (deniz tarafında) kaldığı belirtilmiş, 12.06.2013 havale tarihli jeolog bilirkişi raporunda ise dava konusu taşınmazın tamamının kıyı kenar çizgisinin içerisinde (deniz tarafında) kaldığı belirtilmiştir. Mahkemece iki rapor arasındaki çelişki giderilmediği gibi, bu raporlarla da çelişkili olan 25/03/2015 havale tarihli fen bilirkişi raporu hükme esas alınmıştır. Ancak bu bilirkişi raporunun neden hükme esas alındığı da belirtilmemiştir. Bilirkişi raporları arasındaki çelişki giderilmeden uyuşmazlık hakkında hüküm kurulması doğru değildir.