muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/2642, Karar No: 2015/1961, Tarih: 28.05.2015

**18. Ceza Dairesi         2015/2642 E.  ,  2015/1961 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, mağdurun ifadesinin alınmasından sonra kendisine söz hakkı verilen sanığın, mağdurun ısrarla “bana mı küfrediyorsun” diye sorduğunda o anki sinirle, “evet sana küfrediyorum” dediğini beyan etmesi karşısında, hakaret suçunun oluştuğu kabul edilerek yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suçun işlendiği yerin hiçbir kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespitinden sonra, hakaret eyleminde aleniyet unsurunun ne şekilde oluştuğunun açıklanıp tartışılması gerektiği gözetilmeden, yetersiz gerekçeyle sanık hakkında TCK'nın 125/4. maddesinin uygulanması,

Kanuna aykırı ve sanık ...'ın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 28/05/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/2905, Karar No: 2006/8999, Tarih: 05.06.2006

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2006/2905 E.  ,  2006/8999 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki ayıplı malın değiştirilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı ... San AŞ avukatı tarafından duruşmalı davalı ... Oto Tic San AŞ avukatınca duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı ... San AŞ vekili avukat ... gelmiş diğer davalılar ve davacı tarafından gelen olmadığından onların yokluğunda duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ... Otomotiv AŞ'nin ithal ettiği aracı diğer davalı ... AŞ'den satın aldığını, aracın birçok kez diğer davalı ... Oto AŞ'ye ait servise götürüldüğünü, araçta üretim hatası bulunduğunu öne sürerek, aracın yenisiyle değiştirilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davalılar ... Otomotiv AŞ ve ... AŞ hakkındaki davanın kabulüne, diğer davalı hakkındaki davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davalılar ... Otomotiv AŞ ve ... AŞ tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, ithalatçı ve satıcı olan davalıların gıyabında yapılan tesbit raporunu esas alarak, ayıplı aracın yenisiyle değiştirilmesine karar verilmiştir. Yukarıda anılan iki davalı tesbit raporuna itiraz ettikleri gibi, yargılama sırasında da yeniden bilirkişi raporu alınmasını istemişlerdir. Gerçekten davalıların yokluğunda yapılan delil tesbiti sırasında alınan bilirkişi raporunun davalıları bağlamıyacağı kuşkusuzdur. Bu durumda mahkemece konusunda uzman bilirkişi veya bilirkişiler aracılığı ile iddia savunma taraf delilleri değerlendirilerek araçı üzerinde yeniden

bilirkişi incelemesi yaptırılarak rapor alınması, hasıl olacak sonuca uygun karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalılar ... Otomotiv AŞ ve ... AŞ yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 5.6.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18835, Karar No: 2016/6609, Tarih: 14.06.2016

**16. Hukuk Dairesi         2015/18835 E.  ,  2016/6609 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KULLANIM KADASTROSU

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi istenilmekle; duruşma için belli edilen gün ve saatte temyiz eden ... vekili Avukat ... ile aleyhine temyiz istenilen vekili Avukat ... ve ... vekili Avukat ... geldiler. Gelenlerin yüzlerine karşı duruşmaya başlandı. Tarafların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmanın bittiği bildirildi. Süresi içinde inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kullanım kadastro sırasında ... Mahallesi çalışma alanında bulunan 129 ada 20 parsel sayılı 321,20 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz beyanlar hanesine 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi uyarınca adına orman sınırları dışına çıkarıldığı, 2009 yılından beri davalı ...'un kullanımında olduğu belirtilerek davalı adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ..., taşınmazın kendi kullanımında olduğunu öne sürerek dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine, çekişmeli taşınmazın tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece çekişmeli taşınmazın kullanım kadastrosunun yapıldığı sırada davacı tarafından kullanıldığına dair kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği, dinlenen yerel bilirkişi ve tanıkların taşınmazın davalı tarafından kullanıldığını belirttikleri gerekçe gösterilmek suretiyle davanın reddine karar verilmiş ise de, varılan sonuç dosya kapsamına uygun bulunmamaktadır. Çekişmeli 129 ada 20 parsel sayılı taşınmazın öncesinde dava konusu olmayan aynı ada 18 ve 19 parsel sayılı taşınmazlarla bir bütün halde davacının murisi ...'ın kullanımında olduğu hususunda taraflar arasında bir ihtilaf bulunmamaktadır. Davacı ..., bu taşınmazın öncesinde 800 metrekare yüzölçümlü olarak murisi tarafından satın alındığı, 400 metrekarelik bölümünün kendisi ve iki kardeşine babaları tarafından verildiğini, kalan 400 metrekarelik bölümünün ise murisin kendi uhdesinde bıraktığını, kendisi ve kardeşleri adına ve muris adına 1984 yılında alınmış iki adet 400'er metrekare yüzölçümlü tapu tahsis belgelerinin mevcut olduğunu, murise ait bölümün murisin ölümüyle eşi ve çocuklarına kaldığını, murisin eşi ...'nün miras payını 2004 tarihli senet ile amcası (aynı zamanda murisin kardeşi) ...'ya sattığını, diğer kardeşlerinin de paylarını kendisine devrettiğini ve taşınmazın bu şekilde 19 ve 20 parseller olarak kendi kullanımında olduğunu öne sürmüş, davalı ... ise 20 parsel sayılı taşınmazı murisin eşi ... 'tan satın aldığını ve kendi kullanımında olduğunu savunmuştur. İddia ve savunma karşışında kullanım kadastrosunun yapıldığı sırada taşınmazın kim veya kimler tarafından ve nasıl kullanıldığı noktasında toplanmaktadır. Dosyanın incelenmesinde, taşınmazın murisi ...'ın kullanımında iken ölümüyle mirasçılarına intikal ettiği, murisin eşi ... 'ın 14.07.2004 tarihli noter senediyle 2053 parsel (dava konusu taşınmazın da içinde bulunduğu geniş bir alanı kapsayan adına kayıtlı taşınmaz) üzerinde bulunan ve muristen mirasçılarına intikal eden 400 metrekarelik taşınmazdaki hak ve hisselerini ...'a satması için ... oğlu ...'a vekalet verdiği ve bilahare de bu payın ... tarafından satın alındığı ve taşınmaz üzerine ev yaptırılmak suretiyle adına kullanıcı tespiti yapılan 129 ada 18 parsel sayılı taşınmazın oluştuğu, ... tarafından ayrıca 18.06.2009 yılında bu taşınmazı satması için ...'a (davalının oğluna) noterden verilen vekalet bulunduğu ve ...'un da aynı gün bu taşınmazı harici senetle davalıya devrettiği, ... 'ın 18.06.2009 tarihli noterden satışının dayanağının da muris ... tarafından verilen "... Sokak No....'te bulunan arsasının ...'in sınırı tarafından 500 metrekaresini eşi ... 'a sattığına" dair 05 Nisan 2000 tarihli harici satış sözleşmesinin olduğunun iddia edildiği, 05 Nisan 2000 tarihli satış sözleşmesinde bulunun imzanın bilirkişi incelemesi sonucunda murise ait olmadığı saptandığı, her ne kadar incelemenin sözleşmenin aslı üzerinden değil, fotokopisi üzerinden yapılması nedeniyle raporun hükme esas alınması mümkün değilse de sözleşmenin yapıldığı tarihte murisin ..

... Sokak No....'te bulunan arsasının ...'in sınırı tarafından 500 metrekaresini eşi ... 'a sattığına" dair 05 Nisan 2000 tarihli harici satış sözleşmesinin olduğunun iddia edildiği, 05 Nisan 2000 tarihli satış sözleşmesinde bulunun imzanın bilirkişi incelemesi sonucunda murise ait olmadığı saptandığı, her ne kadar incelemenin sözleşmenin aslı üzerinden değil, fotokopisi üzerinden yapılması nedeniyle raporun hükme esas alınması mümkün değilse de sözleşmenin yapıldığı tarihte murisin ...'da hastanede yattığı ve kısa süre sonra da yine ...'da öldüğüne dair Alman resmi makamlarından alınmış ve yeminli tercüman ve noter kanalıyla yapılan tercüme evrakları dikkate alındığında 05 Nisan 2000 tarihli sözleşmenin geçerliliğinin bulunmadığının kabulü gerektiği anlaşılmaktadır. Kaldı ki, ... 'ın zaten muristen gelen payını 14.07.2004 tarihinde noterden satması nedeniyle taşınmaz üzerinde kullanıcı sıfatının kalmadığından davalı ...'un ... 'tan taşınmazı satın aldığına dair aralarında yaptıkları sözleşmenin soyut nitelikte bulunduğu yani ...'nün taşınmaz üzerinde fiilen olmayan kullanım hakkınıda devredemeyeceğinden davalı ...'un ancak ... 'ın kendisine taşınmazı sattığına dair noter sözleşmesinin yapıldığı 18.06.2009 tarihi ile tespitin yapıldığı 28.06.2010 tarihi arasında taşınmazda eklemeli kullanım hakkına değil bizzat kullanıma dayanabileceği açıktır. Somut olayda ispat yükünün davacı tarafta olduğuna göre bu tarihler arasında davacının taşınmazda bir kullanımının bulunup bulunmadığının da çözümlenmesi gerekecektir. Çekişmeli taşınmazın arsa niteliğinde olduğu ve bir bölümünün üzerinde muris ...'ın sağlığında yapılmış bina temelinin bulunduğu belirlenmiştir. 2012 yılında yapılan keşifte dinlenen davalı tanığı ..., taşınmaz üzerindeki konteynerin ne zaman konulduğunu bilmediğini, diğer dinlenen davalı tanıklarının kullanıma ilişkin bir bilgilerinin bulunmadığı, 2015 yılında yapılan keşifte dinlenen muhtar ..., taşınmazın bir kısmının eskiden bahçe olarak kullanıldığını, 7-8 yıldır kulanılmadığını, davalının 6 ay kadar önce taşınmazı temizlettiğini, 3-4 yıldır taşınmaz üzerinde konteynır olduğunu ve davalı tarafından odun deposu olarak kullanıldığını, tespitten önce davalının kullanımının olup olmadığını bilemediğini, hükme esas alınan davacı tanığı ... ise keşif sırasında görünen demir kazıklar ve perdenin 2-3 gün önce yapıldığını, eskiden beri boş alan ile binanın (davacıya ait 19 parselde bulunan bina) bulunduğu kısım arasında herhangi bir sınır olmadığını 10 yıl öncesine kadar her iki taşınmazı kullandıklarını, boş alanlara bahçe ekmek sureti ile kullandıklarını, sadece inşaat temelinin olduğu kısmı kullanamadıklarını, tavuklarının olduğu için daha sonra bahçe ekmediklerini, ancak tavuklarının her iki taşınmazda da dolaşmakta olduğunu, davalı ...’un inşaat temeli olan kısma müdahalesinin kadastrodan sonra başladığını ve burayı kendi adına yazdırdığı için prefabrik konteynır koyarak ve odun depolayarak kullanmaya başladığını bildirmiştir

...’un inşaat temeli olan kısma müdahalesinin kadastrodan sonra başladığını ve burayı kendi adına yazdırdığı için prefabrik konteynır koyarak ve odun depolayarak kullanmaya başladığını bildirmiştir. Hal böyle olunca; davalının taşınmazı satın aldığı tarih ile tespitin yapıldığı tarih arasında geçen bir yıllık sürede fiili bir kullanımının bulunmadığı, davalının fiili kullanımının tespitten daha sonra konteynır koymak suretiyle başladığı, davacının ise tespitten önce kendi adına kullanıcı şerhi verilen ve üzerinde evi bulunan 19 parsel sayılı taşınmaz ile birlikte dava konusu taşınmazı da bir bütün olarak arsa niteliğiyle kullandığı, kullanımının kardeşinin kızının bu evde kira almaksızın oturması ve kiracı olarak oturan yeğeninin de çekişmeli taşınmazı evin devamı olarak bahçe şeklinde kullanması şeklinde olduğu dikkate alındığında davacının tespitten önce taşınmazın kullanıcısı olduğunu ispatladığı anlaşıldığından davacının davasının kabulüne karar verilmesi gerekirken delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, Yargıtay duruşması için belirlenen 1.350,00 TL vekalet ücretinin aleyhine temyiz olunan taraftan alınarak, duruşmada kendisini vekil ile temsil ettiren davacı tarafa verilmesine, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden davacıya iadesine,
Yargıtay — Esas No: 2014/574, Karar No: 2014/7955, Tarih: 29.04.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/574 E.  ,  2014/7955 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... .... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen ....11.2013 tarih ve 2013/296-2013/118 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline vergi dairesinden ceza ihbarnamesi tebliğ edilmesi üzerine yaptığı araştırmada ....07.2009 tarihinde kendi bilgisi ve muvaffakati olamadan davalı şirket müdürlüğüne yeniden atandığını, şirketi temsil ve ilzama yetkili kılındığını öğrendiğini, karar 11.08.2009 tarihinde tescil ve ilan edilmiş ise de, Ticaret Sicil Tüzüğü'nün 46. maddesine aykırı olarak nüfus cüzdanı aslını almaksızın, bir önceki müdür tayini sırasında verilen imza beyannamesi kullanılarak kararın tescil ve ilan edildiğini ileri sürerek, ....07.2009 tarihli ortaklar kurulu kararının iptali ile, müdür tayinine dair kararın tescil ve ilan işleminin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı şirket davaya cevap vermemiştir.

Davalı ... vekili, davacının daha önceden davalı şirketin hissedarı ve müdürü olması dolayısı ile şirketin sicil dosyasında nüfus cüzdanı sureti ve imza beyannamesi bulunduğundan tekrar istenmeden işlemin tamamlandığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacının aynı hanede kayıtlı amcasının oğlu ... ...'ın hissedarı olduğu şirketin müdürlük görevini kendi istek ve bilgisi dahilinde yaptığı, davacının daha önce müdürlük görevini yaptığı dönem ile ilgili olarak evrak ve belgeleri ticaret sicil müdürlüğüne vermiş olması sebebiyle ikinci kez söz konusu aynı evrakların alınmasının Ticaret Sicil Tüzüğü'nün 27/4. maddesi gereğince gerekli olmadığı, davalı ... müdürlüğünce yapılan işlemin ve ilanın yasaya ve mevcut Ticaret Sicil Tüzüğü'ne uygun olduğu, davacının davalı şirkete yasal müdür olarak atandığı, mevcut prosedüre uygun olarak ilanların üçüncü kişilere yapıldığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 0,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 29.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16073, Karar No: 2014/8448, Tarih: 29.04.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/16073 E.  ,  2014/8448 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunda, başkasına ait olup da, muhafaza etmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere zilyetliği kendisine devredilmiş olan mal üzerinde, kendisinin veya başkasının yararına olarak, zilyetliğin devri amacı dışında tasarrufta bulunan veya bu devir olgusunu inkar eden kişi, şikayet üzerine, cezalandırılmaktadır. Zilyetlik rızayla faile devredilmelidir.

Somut olayda, sanığın katılana ait ... Rent a Car isimli işyerinden 3 günlüğüne kiraladığı aracı, kira süresi sona ermesine rağmen teslim etmediği, aracın daha sonra ... ilçesi halk pazarında iki sis lambası eksik, sağ farı kırılmış bir şekilde terk edilmiş olarak bulunduğunun anlaşılması karşısında, sanığın güveni kötüye kullanma suçundan mahkumiyetine dair kabulde isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın TCK 155/1. maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilirken, hapis cezası ile birlikte adli para cezasına da hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinin 1. fıkrasının c bendinde yer alan haklardan aynı maddenin 3. fıkrasına göre alt soyu bakımından koşullu salıverilmeye kadar, 53. madde 1. fıkrada yazılı diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümde yer alan 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin tamamen çıkartılıp yerlerine, "53. maddenin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın c bendinde yer alan, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverilme tarihine kadar, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" denilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 29.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5737, Karar No: 2023/11549, Tarih: 23.11.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/5737 E.  ,  2023/11549 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/303 Esas, 2023/669 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Cizre 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/145 Esas, 2021/425 Karar

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir.

Adli yardım talebi temyiz yoluna başvuru sırasında istendiğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, davalının adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

Adli yardım 6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebini içeren dilekçe ile ekindeki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; adli yardım talebinde bulunan davalının ödeme gücünden yoksun olduğuna ilişkin belge sunulmadığından adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığından, adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bu itibarla;

1. Hükmü veren Mahkeme tarafından 6100 sayılı Kanun’un 337 nci maddesi uyarınca;

a) Adli yardım talebinin reddine dair kararın, talebi reddedilen tarafa “6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 337 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tebliğinden itibaren bir hafta içinde mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edebileceği” şerhini içeren davetiye ile tebliğ edilmesi,

b) Adli yardım talebinde bulunan tarafın, ret kararına karşı itiraz etmesi hâlinde dosyanın itirazı incelemekle görevli Yargıtay 6. Hukuk Dairesine gönderilmek üzere Dairemize gönderilmesi,

2.Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 sayılı Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi uyarınca;

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

2.Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 sayılı Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi uyarınca;

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

b)Temyiz harçlarının tamamlanmaması sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren bir hafta içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra, dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

23.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1626, Karar No: 2012/544, Tarih: 11.01.2012

**9. Ceza Dairesi         2010/1626 E.  ,  2012/544 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Mala zarar verme

Hüküm : 6831 sayılı Kanunun 110/2; TCK’nın 62/1, 50/1-a, 52/2-4, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanık hakkında açılan kamu davasının, suçtan zarar görme ihtimali bulunan orman idaresine ihbar edilmemesi suretiyle CMK'nın 233 ve devamı maddelerine muhalefet edilmesi,

2- Kabule göre de; suça konu yere ait memleket haritası ve amenajman planının yanı sıra arazi kadastro tutanaklarının, harita ve krokilerinin de temin edilerek konusunda uzman bilirkişiler marifetiyle mahalline uygulanması ile en yakın ormana uzaklığın ve yangının örtü yangını şeklinde gerçekleşip gerçekleşmediğinin tespitinden sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

3- Sanığın önceki mahkumiyetinin adli sicilden silinme koşullarının oluştuğu gözetilmeden, dosya kapsamına uygun olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 11.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.