muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/28002, Karar No: 2017/14548, Tarih: 15.06.2017

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının genel müdür olarak atandığı döneme kadar davacı tanık beyanlarına göre davacının bir hafta sekiz saat bir hafta onbir saat fazla mesai yaptığı kabul edilerek hesaplama yapılmıştır. Taraf tanık beyanlarına göre davacı genel müdür olmadan önce genel müdür yardımcısı olarak çalıştığı anlaşılmaktadır. Bu dönem bakımından da üst düzey yönetici olduğu ve mesai saatlerini kendisinin belirlidiğinin kabulü ile fazla mesaisinin bulunmadığı anlaşılmaktadır. Bu durumda hesaplama yapılan dönem dikkate alındığında davacının genel müdür ve genel müdür yardımcısı olarak çalıştığı, ücretinin buna göre belirlendiği, yaptığı işin niteliğine göre üst düzey yönetici olduğu, çalışma saatlerini, mesai düzenini kendisinin ayarlayabildiği delil durumundan anlaşıldığından, fazla mesai ücreti talebinin reddi gerekirken yazılı şekilde kabul edilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Taraflar arasındaki bir diğer uyuşmazlık davacının yıllık izin hakkı bulunup bulunmadığı noktasındadır.

Somut olayda; Mahkemece davacının tüm hizmet süresine göre bakiye yıllık izin alacağının hesaplandığı bilirkişi raporuna göre yıllık izin alacağı hüküm altına alınmıştır. Davacı yemininde kendisine ait olduğunu kabul ettiği e-postasında “geriye kalan izinlerin ödenmesi ya da yasal süresinin kullanılması(2 hafta)” şeklinde yazılı beyanda bulunduğu anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca söz konusu beyanın davacı tarafı bağlayıcı nitelikte olduğu, buna göre davacının iki haftalık yıllık izin alacağının bulunduğu gözetilmeksizin alacağın yazılı şekilde hüküm altına alınması hatalıdır.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 15.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6893, Karar No: 2024/3159, Tarih: 24.04.2024

**11. Hukuk Dairesi         2022/6893 E.  ,  2024/3159 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/994 Esas, 2022/1081 Karar

HÜKÜM : Kısmen kabul

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/299 E., 2019/371 K.

Taraflar arasındaki Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı Şirketin 2016/19986 sayılı “... alışveriş merkezi” ibareli başvurusuna yaptıkları itirazların nihai olarak YİDK kararı ile reddedildiğini, oysa müvekkilinin “...” işaretini ilk kullanan ve ihdas eden sıfatıyla 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin (556 sayılı KHK) 8 inci maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında hak sahibi olduğunu, müvekkilinin ... Akaryakıt işletme adı ve tescilsiz markası ile kesintisiz olarak faaliyetlerini sürdürdüğünü, markasını tanınmış hale getirdiğini, müvekkilinin gerçek hak sahibi olduğu ve uzun yıllardan beri müvekkili tarafından markasal olarak kullanılan ... AVM ibaresinin, başvuru sahibi tarafından mal edilmeye çalışmasının kötü niyetli olduğunu, müvekkilinin haklarını korumak adına davalı aleyhine pek çok dava açmak zorunda kaldığını, en eskisi 2005, en yenisi 2016 yılına ait davalardan bir kısmının halen derdest bulunduğunu, davalı Şirketin, davacının ... Alışveriş Merkezi ibaresini kullandığını bilmemesinin mümkün olmadığını, başvuru sahibinin 2003/21404 sayılı “... alışveriş merkezi” ibareli başvurusunun bulunduğunu, anılan markanın müvekkilinin alışveriş merkezinin açılış tarihi ile benzerlik gösterdiğini, davalının anılan markayı kullanma amacıyla tescil ettirmediğini, öyle olsaydı yenilemesini yapıp müddet durumuna düşürmeyeceğini, davalının aynı ibare ile aynı hizmet sınıfında yeniden başvuru yaptığını, 35/06 sınıfta mağazacılık hizmetlerin 1’den 34’e kadar tüm malları içerecek şekilde başvuru konusu yapılan markanın kötü niyetli olduğunu, davalının bu kadar geniş kapsamda bir faaliyetinin bulunmadığını, başvuru sahibinin internet sitesi incelendiğinde, sadece “...” şeklinde kıyafetlerde markayı kullandığı ve bu malları da başka firmalar aracılığı ile sattığının anlaşıldığını, kendi markası altında satış mağazası dahi bulunmadığını, davalının başvurusunun “alışveriş merkezi” ibaresi dolayısıyla 556 sayılı KHK'nın 7 nci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi anlamında yanıltıcı olduğunu, dava konusu başvuru ile müvekkilinin 2005/43543 sayılı “...” markasının anılan KHK'nın 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi anlamında benzer olup iltibas tehlikesi bulunduğunu ileri sürerek YİDK kararın iptaline, dava konusu 2016/19986 markanın tescil edilmesi halinde hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde, Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

II. CEVAP

1. Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde, Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Davalı Şirket vekili cevap dilekçesinde, davacının kendisine ait ticaret unvanını marka olarak tescil ettirdiğini, buna rağmen kendi markasını değil müvekkili şirkete ait markaları kullandığını, ... Akaryakıt… Ltd. Şti. markası ile ... Alışveriş Merkezi şeklindeki markanın gerek şekil gerekse içerik itibarıyla farklı olduğunu, ... ibaresi üzerinde üstün hak sahibinin müvekkili bulunduğunu, bu hususun kesinleşmiş mahkeme kararı ile sabit olduğunu, ... ibaresinin müvekkilince yaklaşık 30 yıldır kullanıldığını, davacı aleyhine Ankara 1. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesinde 2015/467 E. sayılı maddi-manevi tazminat talepli tecavüz davası açılması sonrasında davacının hükümsüzlük davaları açmaya başladığını, Ankara 1. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesinin kesinleşen 2005/945 E. sayılı ilamında davacının hizmetlerinin bir çeşit emlak komisyonculuğu olduğu, davacının 35. sınıfta bir faaliyetinin bulunmadığının tespit edildiğini, dava konusu edilen 2016/19986 sayılı markanın yine müvekkiline ait olan 2003/21404 sayılı marka koruması ile 04.03.2016 tarihinde yeniden tescil edildiğini, ... markasının müvekkilinin 2003 yılında tescil edilmiş markası olduğu gibi aynı zamanda müvekkilinin halefi olan ... Giyim Ltd. Şti. tarafından 1990 yılından beri kullanıldığını, 2003/21404 sayılı markanın yenilenmemiş olmasının müvekkilinin üstün hakkını, kullanımını ortadan kaldırmayacağını, müvekkilinin ... markasını tanınmış hale getirdiğini, dava konusu başvurunun yanıltıcı olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu 2016/19986 sayılı başvuru ile davacının 2005/43543 sayılı markası arasında ortak bir emtia grubu mevcut olmadığından 556 ssayılı KHK'nın 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca iltibas ihtimalinin bulunmadığı, davacının 8 inci maddenin üçüncü fıkrası kapsamındaki “...” ibaresini taşıyan markaya dair kullanımlarının “alışveriş merkezi yönetimi ve idaresine” dair kullanımlar olduğu, bu bağlamda herhangi bir mağazacılık hizmetini doğrudan kendisinin vermediği, davacının 8 inci maddenin üçüncü fıkrası kapsamındaki tescilsiz kullanımları ile başvuru konusu marka kapsamındaki faaliyetlerin örtüşmediği, Yargıtay denetiminden geçerek kesinleşen Ankara 1. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesinin 2005/945 E., 2011/29 K. sayılı dosyası kapsamında da işbu davanın davacısının “mülkiyeti kendisine ait olan birtakım dükkanları ayrı ayrı işletmelere kiraya verme” işi ile iştigal ettiği, bu faaliyetin bir mağazacılık hizmeti olarak değerlendirilemeyeceğinin kabul edildiği, bununla birlikte davacının 8 inci maddenin beşinci fıkrası anlamında tescilli ticaret unvanı kapsamında yer alan bir kısım faaliyetler ve bu faaliyetlerin hizmet sektörüne yönelik olması nedeniyle davacının salt “...” ibaresini kullanımından kaynaklı olarak başvuru konusu marka kapsamında 35. sınıf 06. alt grubunda yer alan emtialar açısından üstün bir hakkının bulunduğu, 556 sayılı KHK'nın 7 nci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi şartlarının oluşmadığı, kötü niyet iddialarının ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile dava konusu YİDK kararının ve dava konusu markanın sayılan hzimetler yönünden iptaline ve hükümsüzlüğüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; Mahkemesinin 556 sayılı KHK'nın 7 nci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi, 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi, 8 inci maddenin üçüncü fıkrası ve kötü niyete dayalı taleplerinin yerinde görülmediği ve reddinin gerektiği yönündeki gerekçesinin dosya kapsamındaki deliller ve yasal düzenlemelerle uyumlu olmadığını, davalı Şirketin "... Alıveriş Merkezi" ibaresini müvekkilinin fiilen kulandığı bir marka olduğunu bilmemesinin mümkün bulunmadığını, davalının kötü niyetli olduğunun bilirkişi raporu ile sabit bulunduğunu, dava konusu markanın 556 sayılı KHK'nın 8 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca tüm hizmetler yönünden hükümsüzlüğüne karar verilmesi ve YİDK kararının tümden iptalinin gerektiğini, müvekkilinin ... Alışveriş ibaresi üzerinde öncelik hakkı bulunduğunu, dava konusu markanın "alışveriş merkezi" ibaresi nedeniyle yanıltıcı olduğunu, dava konusu marka ile müvekkiline ait 2005/43543 sayılı marka arasında 556 sayılı KHK'nın 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi anlamında benzerlik bulunduğunu ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

2.Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesinde özetle; Kurum kararının yerinde olduğunu, davacı ... davalının ticari unvanlarının çekirdek kısmının ... ibaresinden oluştuğunu, davaya konu marka başvurusu ile ticaret unvanının ayırt edici unsurunun aynı bulunmasının davacıya 556 sayılı KHK’nın 8 inci maddenin beşinci fıkrası anlamında bir hak vermeyeceğini, somut olayda davacının ticaret unvanından kaynaklanan üstün bir hakkı bulunmadığını, anılan maddedeki düzenlemenin aynı KHK’nın 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinden kaynaklanan bir tescil engeli var ise bunun aşılabilmesi açısından bir hak bahşetmediğini, dava konusu marka ile davacıya ait önceden tescilli markalar arasında iltibas ihtimali bulunmadığını ileri sürmüştür.

3. Davalı Şirket vekili istinaf dilekçesinde özetle; kesinleşmiş mahkeme kararı ile ... markasının gerçek hak sahibinin müvekkili olduğunun tespit edildiğini, davacının" ... AVM" markası üzerinde bir üstün hakkı söz konusu olmadığını, müvekkilinin dava konusu marka ile aynı ibareyi taşıyan markasını yenilemekte geç kalmasının müvekkilinin markasal kullanımlarını ve üstün hakkını ortadan kaldırmayacağını, Mahkemece gerekçeli kararına dayanak olarak davacı firmaya ait 05.04.1988 tarih ve 1992 sayılı Ticaret Sicil Gazetesi'nde yer alan firmanın maksat ve konularının mal/hizmet ve sektör benzerliğini esas almış ise de davacı şirketin maksat ve konularının hükümsüzlük kararı verilen 04. , 07., 12.,ve 19.sınıf ile hiçbir benzerliği bulunmadığını, üstün hakkın ancak davacının iştigal alanlarında kullanımı engelleyebilecek bir durum olup davacının kullanmadığı açık olan bu sınıflar açısından hükümsüzlük kararı verilmesinin hukuken mümkün bulunmadığını ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu "... Alışveriş Merkezi" ibareli başvurunun tescili istenen 35. sınıf hizmetler yönünden 556 sayılı KHK'nın 7 nci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca yanıltıcı bulunmadığı, dava konusu başvuru ile davacının itirazına menset 2005/43543 sayılı markası arasında iltibas koşullarının oluşmadığı, davacının dava konusu ibare üzerinde 556 sayılı KHK'nın 8 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca öncelik hakkı bulunmadığı ve dava konusu başvurunun kötü niyetli olmadığı kanaatine varıldığından İlk Derece Mahkemesinin bu konudaki kabulünde bir isabetsizlik görülmediği, bir işaretin 556 sayılı KHK'nın 7 nci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi kapsamında değerlendirilebilmesi için mal veya hizmetin niteliği, kalitesi veya üretim yeri, coğrafi kaynağı vb. hususlarda mal veya hizmet ile ilgili halkı yanıltıcı nitelikte olması gerektiği, dava konusu başvuruda tali unsur niteliğinde olan "alıveriş merkezi" ibaresinin yer almasının başvurunun anılan madde kapsamında yanıltıcı olduğu anlamına gelmeyeceği, dava konusu "... Alışveriş Merkezi" ibareli başvuru kapsamında yer alan 35.sınıf mağazacılık hizmetleri ile davacının itirazına mesnet 2005/43543 sayılı markasının kapsamında yer alan 35. sınıf "İş idaresi konusunda danışmanlık hizmetleri (işletme bilgileri), ticari veya endüstriyel yönetimde yardım hizmetleri, iş idaresi ve organizasyonu konusunda danışmanlık hizmetleri (yeniden yapılanma), otel yönetimi hizmetleri, iş konularında değerlendirme hizmetleri (iş ve zaman etüdü), iş konularında bilgi toplama hizmetleri, iş ile ilgili araştırma hizmetleri (üretim sürecinin ve yöntemlerinin), iş konusunda istatistik çalışmaları hizmetleri, personel ile ilgili hizmetleri", 36. sınıf ."Gayrimenkul İşleri: Emlak komisyonculuğu hizmetleri, apartman yöneticiliği hizmetleri... Menkuller için değer biçme (kıymet takdiri) hizmetleri:" 37. sınıf "İnşaat hizmetleri: binaların iç ve dış cephelerinin boyanması hizmetleri, Temizlik hizmetleri: Baca temizleme hizmetleri, binaların iç ve dış yüzeylerinin temizlenmesi hizmetleri, yol süpürme hizmetleri, pencere camı temizleme hizmetleri, yol süpürme makinelerinin kiralanması hizmetleri, temizlik araçları ve makinelerinin kiralanması hizmetleri... binaların yenilenmesi hizmetleri", 39. sınıf "Elektrik dağıtım hizmetleri,; kara araçlarının bakım ve tamir hizmetleri Malların depolanması, paketlenmesi ve sandıklanması hizmetleri..".43. sınıf "Yiyecek ve içecek sağlanması hizmetleri: kafeterya hizmetleri, cafe hizmetleri, kantin hizmetleri kokteyl salonu hizmetleri snack-bar hizmetleri, bar hizmetleri, ikram hizmetleri (catering), Geçici konaklama hizmetleri: Otel, motel, tatil köyü, pansiyon v.b. hizmetleri (geçici barınma), çadır kiralanması hizmetleri, gençlik kamp hizmetleri, yer ayırtma hizmetleri..

..".43. sınıf "Yiyecek ve içecek sağlanması hizmetleri: kafeterya hizmetleri, cafe hizmetleri, kantin hizmetleri kokteyl salonu hizmetleri snack-bar hizmetleri, bar hizmetleri, ikram hizmetleri (catering), Geçici konaklama hizmetleri: Otel, motel, tatil köyü, pansiyon v.b. hizmetleri (geçici barınma), çadır kiralanması hizmetleri, gençlik kamp hizmetleri, yer ayırtma hizmetleri..." arasında herhangi bir benzerliğin mevcut olmadığı, farklı dağıtım kanallarını haiz, farklı ihtiyaçları karşılamaya yönelik, farklı sektörel konulara ilişkin olan ve farklı tüketici kitlelerini hedef alan bu hizmet gruplarının birbirleri ile aynı, aynı tür ya da benzer olarak değerlendirilmesinin mümkün bulunmadığı, açıklanan nedenle taraf markaları arasında emtia benzerliğine ilişkin şart gerçekleşmediğinden 556 sayılı KHK'nın 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca iltibas koşullarının oluşmadığı, Mahkemece alınan bilirkişi raporunda da açıklandığı üzere davacının “... ALIŞVERİŞ MERKEZİ” ibareli tescilsiz kullanımının “alışveriş merkezi kurulması ve işletilmesi hizmeti”ne ilişkin bulunduğu, davacının bu faaliyetinin mağazacılık hizmeti olarak değerlendirilemeyeceği, aynı taraflar arasında görülen bir başka uyuşmazlıkta verilen Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 2011/9927 E., 2013/12798 K. sayılı ilamında da aynı sonuca varıldığı, bu itibarla davacının “... ALIŞVERİŞ MERKEZİ” ibaresini, 35. sınıf mağazacılık hizmetlerinde markasal olarak kullandığını ve bu kullanımın kendisine üstün hak bahşedecek seviyeye ulaştığını ispat edemediği, davalı Şirketin ilki 1999 yılında olmak üzere "..." ibareli pek çok marka tescilini gerçekleştirdiği, hatta dava konusu başvuru ile aynı olan 2003/21404 sayılı markasının da bulunduğu, 35. sınıf genel mağazacılık hizmetlerinde de tescilli bulunan 2003/21404 sayılı markasının yenilenmemesi nedeniyle hükümden düşmesi üzerine, aynı ibare ve biçimli dava konusu başvurunun yapıldığı tarihteki sınıflandırma tebliğine uygun olarak 35. sınıf özelleştirilmiş mağazacılık hizmetlerinde tescil edilmek istenmesinin kötü niyetli olarak değerlendirilmeyeceği, sırf davacının ticaret unvanında yer alan "..." ibaresinin marka olarak tescili için başvuruda bulunulmasının da davalı Şirketin kötü niyetli marka başvurusunda bulunduğunu göstermeyeceğinden kötü niyet iddiasının yerinde olmadığı anlaşıldığından davacı vekilinin bu yönlere ilişen istinaf itirazlarının yerinde görülmediği, davacı şirketin ticaret unvanı 1988 yılında tescil edilmiş olup, ayırt edici unsurunun "..." ibaresi olduğu, dava konusu başvurunun asli unsurunu da "..

..." ibaresinin marka olarak tescili için başvuruda bulunulmasının da davalı Şirketin kötü niyetli marka başvurusunda bulunduğunu göstermeyeceğinden kötü niyet iddiasının yerinde olmadığı anlaşıldığından davacı vekilinin bu yönlere ilişen istinaf itirazlarının yerinde görülmediği, davacı şirketin ticaret unvanı 1988 yılında tescil edilmiş olup, ayırt edici unsurunun "..." ibaresi olduğu, dava konusu başvurunun asli unsurunu da "..." ibaresi oluşturduğundan davacının fiilen iştigal ettiği alanlarla benzer hizmetler yönünden dava konusu başvurunun 556 sayılı KHK'nın 8 inci maddesinin beşinci fıkrası kapsamında tescilini engelleme hakkına sahip olduğu; ancak İlk Derece Mahkemesince davacının ticaret unvanının fiilen kullanıldığı mal ve hizmetler tespit edilmeden sırf ana sözleşmesinde yazılı bulunan faaaliyet alanları dikkate alınmak suretiyle yazılı şekilde karar verildiğinden bu hususun tespiti bakımından ek bilirkişi raporu alınması yoluna gidildiği, davacının ticaret unvanının asli unsurunun "..." ibaresinin aynen içeren dava konusu "... Alışveriş Merkezi" ibareli başvuru yönünden, uyuşmazlık konusu 35. sınıf " Müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için Deri, vinil, metal ve ahşap için parlatma ve bakım ürünleri: cilalar, bakım kremleri, cilalama amaçlı vaks. Sınai amaçlı yağlar, gresler, kesme sıvıları, toz emici-ıslatıcı ve bağlayıcı maddeler. Sıvı ve gaz yakıtlar: benzin, mazot, sıvılaştırılmış petrol gazı, doğal gaz, fueloil ile bunların kimyasal olmayan katkıları. Et, balık, kümes ve av hayvanlarının etleri ile her nevi işlenmiş et ürünleri. Kuru bakliyat. Hazır çorbalar, bulyonlar. Zeytin, zeytin ezmeleri. Süt ve süt ürünleri (tereyağı dahil). Yenilebilir bitkisel yağlar. Kurutulmuş, konservelenmiş, dondurulmuş, pişirilmiş, tütsülenmiş, salamura edilmiş her türlü meyve ve sebzeler, salçalar. Kuru yemişler. Fındık ve fıstık ezmeleri, tahin. Yumurtalar, yumurta tozları. Patates cipsleri. Kahve, kakao; kahve veya kakao esaslı içecekler, çikolata esaslı içecekler. Makarnalar, mantılar, erişteler. Pastacılık ve fırıncılık mamulleri, tatlılar: Ekmek, simit, poğaça, pide, sandviç, katmer, börek, yaş pasta, baklava, kadayıf, şerbetli tatlılar, puding, muhallebi, kazandibi, sütlaç, keşkül. Bal, arı sütü, propolis. Yiyecekler için çeşni/lezzet vericiler, vanilya, baharatlar, domates sosları dahil olmak üzere soslar. Mayalar, kabartma tozları. Her türlü un, irmikler, nişastalar. Toz şeker, kesme şeker, pudra şekeri. Çaylar, buzlu çaylar. Şekerlemeler, çikolatalar, bisküviler, krakerler, gofretler. Sakızlar. Dondurmalar, yenilebilir buzlar. Tuz. Hububattan (tahıl) imal edilmiş çerezler, patlamış mısır, yulaf ezmeleri, mısır cipsleri, kahvaltılık hububat ürünleri, işlemden geçirilmiş buğday, arpa, yulaf, çavdar, pirinç. Pekmez. Maden suları, kaynak suları, sofra suları, sodalar. Sebze ve meyve suları, bunların konsantreleri ve özleri, meşrubatlar. Enerji içecekleri (alkolsüz).Tütün, çiğneme tütünleri, sigaralar, purolar

. Şekerlemeler, çikolatalar, bisküviler, krakerler, gofretler. Sakızlar. Dondurmalar, yenilebilir buzlar. Tuz. Hububattan (tahıl) imal edilmiş çerezler, patlamış mısır, yulaf ezmeleri, mısır cipsleri, kahvaltılık hububat ürünleri, işlemden geçirilmiş buğday, arpa, yulaf, çavdar, pirinç. Pekmez. Maden suları, kaynak suları, sofra suları, sodalar. Sebze ve meyve suları, bunların konsantreleri ve özleri, meşrubatlar. Enerji içecekleri (alkolsüz).Tütün, çiğneme tütünleri, sigaralar, purolar. Değerli metalden olanlar da dahil olmak üzere, tütün içenlere mahsus malzemeler: pipolar, puro ve sigara ağızlıkları, küllükler, tütün kutuları, sigarasarmak için aletler, sigara kağıtları, nargileler, çakmaktaşları, çakmaklar. Kibritler. mallarının bir araya getirilmesi hizmetleri; (belirtilen hizmetler perakende, toptan satış mağazaları, elektronik ortamlar, katalog ve benzeri diğer yöntemler ile sağlanabilir.)" hizmetleri bakımından 556 sayılı KHK'nın 8 inci maddesinin beşinci fıkrasındaki koşulların oluştuğu gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf başvurularının kabulu ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.