muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/3364, Karar No: 2019/4778, Tarih: 24.06.2019

Davalı TPMK vekili, iptali istenen Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu, başvuru konusu ibare ile davacının itirazına mesnet markalar arasında iltibasa yol açacak düzeyde bir benzerlik bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili, markalar arasındaki karşılaştırmanın bütün olarak yapılmasının gerektiğini, markaların ilk hecelerindeki değişikliklerin markaların genel görünümünü tamamen değiştirdiğini, bunun sebebinin genel olarak tüketicilerin markaları parçalara bölerek algılamamaları olduğunu, bu açıdan bakıldığında müvekkilinin başvurusuna konu ibare ile davacının itirazına mesnet markalar arasında iltibas tehlikesinin bulunmadığını, davacı adına tescilli "FİT" ibareli markaların zayıf markalar olduklarını savunarak, davanın reddini istemiştir.Mahkemece tüm dosya kapsamına göre, dava konusu başvurunun kapsamında yer alan “et, balık, kümes ve av hayvanlarının etleri ile her nevi işlenmiş et ürünleri, kuru bakliyat; hazır çorbalar, bulyonlar zeytin, zeytin ezmeleri; süt ve süt ürünleri (tereyağı dahil); yenilebilir bitkisel yağlar; kurutulmuş, konservelenmiş, dondurulmuş, pişirilmiş, tütsülenmiş, salamura edilmiş her türlü meyve ve sebzeler; kuru yemişler; fındık ve fıstık ezmeleri, tahin, yumurtalar, yumurta tozları; patates cipsleri, kahve, kakao; kahve veya kakao esaslı içecekler, çikolata esaslı içecekler; msakarnalar, mantılar, erişteler; pastacılık ve fırıncılık mamulleri, tatlılar; bal, arı sütü, propolis; yiyecekler için çeşni/lezzet vericiler; mayalar, kabartma tozları; her türlü un, irmikler, nişastalar; toz şeker, kesme şeker, pudra şekeri; çaylar, buzlu çaylar; şekerlemeler, çikolatalar, bisküviler, krakerler, gofretler; sakızlar; dondurmalar, yenilebilir buzlar; tuz; hububat (tahıl) ve mamulleri; pekmez, biralar; bira yapımında kullanılan preparatlar; maden suları kaynak suları, sofra suları, sodalar; sebze ve meyve suları, bunların konsantreleri ve özleri, meşrubatlar; alkollü içecekler (biralar hariç): şaraplar, rakılar, viskiler, likörler, alkol içeren kokteyller” emtialarının, davacının itirazına mesnet markaların kapsamlarında bulunan mal ve hizmetlerle aynı ya da benzer oldukları, marka işaretleri arasında da benzerlik bulunduğu, başvuru konusu işaret ile itiraza mesnet markalar arasında sayılan mallar bakımından 556 sayılı KHK m. 8/1-b anlamında benzerlik ve iltibas tehlikesinin bulunduğu, “Fit” ibareli davacı markalarının tanınmışlığının ve davalı başvurusunun kötüniyetle yapıldığının ise ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, TPMK YİDK'nın 2016-M-9323 sayılı kararının 29. sınıfta yer alan yukarıda sayılan emtialar yönünden kısmen iptaline, davalı markasının anılan emtialar yönünden hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine, fazlaya dair istemlerin reddine karar verilmiştir.

Karara karşı davalı şirket ve TPMK vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Karara karşı davalı şirket ve TPMK vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesince, tüm dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebeplerine göre ilk derece mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davalı şirket ve TPMK vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı şirket ve TPMK vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı şirket ve davalı TPMK vekillerinin temyiz istemlerinin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 8,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan ayrı ayrı alınmasına, 24/06/2019 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17393, Karar No: 2013/12490, Tarih: 17.09.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/17393 E.  ,  2013/12490 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil

K A R A R

Dava, kadastro çalışmaları sırasında paftasında kayalık olarak tespit dışı bırakılan taşınmazın tescili isteğine ilişkin olarak açılıp Mahkemece aynı gerekçelerle karara bağlandığına göre, Yargıtay Başkanlar Kurulu'nun 10.01.2013 tarih 1 sayılı Kararı ile hazırlanıp Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 21.01.2013 tarih 1 sayılı Kararı ile kabul edilen ve 26.01.2013 tarih 28540 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (16.) Hukuk Dairesi'ne ait olmakla, gereği için dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 17.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/14000, Karar No: 2020/2184, Tarih: 02.03.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/14000 E.  ,  2020/2184 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : 765 sayılı TCK’nın 102/3, 104/2, CMK’nın 223/8 maddesi gereğince düşme

Taksirle öldürme suçundan sanığın hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine ilişkin hüküm, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü, 02:45 sıralarında, meskun mahal dışında, virajlı, iki yönlü, 6 metre genişliğinde görüşün far ışığında açık olduğu, asfalt yolda kaza saatinden yaklaşık 1,5 saat sonra yapılan ölçümde 0,55 promil alkollü olduğu tespit edilen sanık sevk ve idaresindeki aracıyla seyir halinde iken direksiyon hakimiyetini kaybetmesi ile kanala düşmesi sonucu asli kusurlu olarak aracında bulunan iki kişinin ölümüne neden olduğu olayda;

Her ne kadar sanığın dikkatsizlik ve tedbirsizlikle ölüme sebebiyet verme (taksirle öldürme) suçundan cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmış ise de, sanığın lehine olan ve suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK'nın 455/2. maddelerinde belirtilen cezanın üst sınırının 10 yıl hapis cezası olup, TCK'nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen zaman aşımı süresinin 15 yıl olduğu, suç tarihi olan 04/08/2004 tarihinden itibaren bu sürenin dolduğu anlaşıldığından açılan kamu davanın düşürülmesine karar verildiği anlaşılmakla,

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda sanık hakkında, taksirle öldürme eylemine ilişkin açılan kamu davasının, zamanaşımının dolduğu gerekçe gösterilerek mahkemece düşmesine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığından, katılanlar vekilinin, sanığın savunmasının alınmasına gerek olmadığına, istinabe evraklarının eksik gönderilmesi nedeniyle zamanaşımına uğradığına ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Kısa kararda sanık hakkında taksirle öldürme suçundan zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verilirken toplanan deliler nedeniyle zimmet suçunun oluşmadığının yazılması,

Kanuna aykırı olup, sanık hakkındaki hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, birinci paragrafa yer alan, “toplanan deliller nedeniyle zimmet suçunun unsurlarının oluşmadığı” ibaresinin çıkarılması suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02.03.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3394, Karar No: 2022/6164, Tarih: 04.10.2022

**12. Ceza Dairesi         2022/3394 E.  ,  2022/6164 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemes:Asliye Ceza Mahkemesi

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 17/10/2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesinde yeniden düzenlenmiş olan ‘’Basit Yargılama Usulü’’ başlıklı 251. maddenin 1. fıkrasında yer alan ‘’Asliye Ceza Mahkemesince iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı 2 yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir.’’ şeklindeki düzenlemeye göre basit yargılama usulünün uygulanıp uygulanmama takdirinin mahkemeye bırakıldığı ve bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada basit yargılama usulüne göre verilen karara katılanlar vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine karar kaldırılarak genel hükümlere göre yargılama yapılıp karar verildiği anlaşılmakla yapılan incelemede;Sanığın sevk ve idaresindeki araçla gündüzün şehir içindeki çift yönlü 9 metre genişliğindeki yolda seyri sırasında seyrine göre sağından soluna doğru bisikletiyle karşıdan karşıya geçmek üzere kaplamaya giren mağdur küçüğe çarpması sonucu mağdurun hayati tehlike geçirecek, hayati fonksiyonlarına etkisi 6. derece kırık olacak ve yüzde sabit iz olacak şekilde yaralandığı, etrafında ikametler bulunan ara sokaktan seyreden sanığın azami dikkatle sürüşünü sürdürmesi gerekirken gereken dikkat ve özeni göstermemesi nedeniyle tali kusurlu olduğundan kabul ve tespit edildiği olayda ,Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin, sanığın kusurlu olmadığına, katılanlar vekilinin ise cezanın yetersiz olduğuna yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 04/10/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4831, Karar No: 2013/7455, Tarih: 15.04.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2013/4831 E.  ,  2013/7455 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, meslek hastalığı sonucu maluliyetinden doğan manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava nitelikçe; meslek hastalığına bağlı olarak % 60 oranında sürekli iş göremezliğe maruz kalan sigortalının manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, meslek hastalığının kaçınılmazlık nedenine bağlı olarak ortaya çıktığından bahisle davacının maddi tazminat isteminin kabulüne karar verilmişse de, eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidildiği anlaşılmaktadır.

İşverenin, tazminattan sorumlu tutulması giderek, tazminat miktarının belirlenmesinde; meslek hastalığının tespit tarihinde yürürlükte bulunan İş Kanunun 77. ve iş sağlığı ve güvenliği yönetmeliğinin öngördüğü önlemlerin işyerinde olup olmadığının saptanması ile mümkündür. Bu yön ise, başka bir anlatımla, işverenin kusurlu olup olmadığı, varsa kusur oranı, uzman bilirkişiler tarafından düzenlenecek kusur raporu ile, tespit edileceği yönü tartışmasızdır. Oysa, mahkemece hakimlik mesleğinin gerektirdiği, genel ve hukuki bilgi ile çözümlenmesi mümkün olmayan, özel ve teknik bilgiyi gerektiren konuda bilirkişiye gitmeden, tarafların meslek hastalığının ortaya çıkmasında kaçınılmazlık olgusunun varlığına ilişkin beyanları yeterli görülmek suretiyle bilirkişi yerine geçilerek sorunun çözümlediği açık-seçiktir.

Yapılacak iş, işçi sağlığı iş güvenliği konularında uzman bilirkişilerden, İş Kanununun 77. Maddesi ile yönetmelik hükümleri göz önünde tutularak yöntemince rapor alınmak, alınan raporu mevcut delillerle birlikte değerlendirmek ve buna göre karar vermekten ibarettir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine,15.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6897, Karar No: 2015/13080, Tarih: 13.04.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/6897 E.  ,  2015/13080 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/137110

MAHKEMESİ : Doğanşehir Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22/01/2010

NUMARASI : 2009/48 (E) ve 2010/6 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanıklar M.. S.. ve M.. S.. hakkında katılan Ö.. T..'a yönelik kasten yaralama suçundan ve sanık Ö.. T.. hakkında katılan M.. S..'e yönelik hakaret suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair hükümlere ilişkin katılan sanık Ö.. T..'ın temyiz itirazının yapılan incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nın 231/12. maddesindeki "Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına itiraz edilebilir" hükmü gereğince kararların temyiz kabiliyeti olmadığından ve ancak itiraz yolu açık bulunduğundan itiraz merciince de karar verildiğinden dosyanın incelenmeksizin istem gibi mahalline İADESİNE,

2) Sanık Ö.. T.. hakkında katılan M.. S..'e yönelik tehdit suçundan kurulan beraat hükmüne ilişkin sanık M.. S.. müdafiinin temyiz itirazının yapılan incelenmesinde;

Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan beraat hükmüne dair kararı temyizde işlenen suçun katılan M.. S..'e yönelik olması nedeniyle sanık M.. S..'in hukuki yararı bulunmadığından ve katılan sıfatı olmadığından sanık M.. S.. müdafiinin temyiz talebinin CMUK’un 317.maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

3) Sanık Ö.. T.. hakkında katılan M.. S..'e yönelik tehdit suçundan kurulan beraat hükmüne ilişkin katılan M.. S.. vekilinin temyiz itirazının yapılan incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 13.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/8420, Karar No: 2010/1937, Tarih: 01.03.2010

**6. Ceza Dairesi         2008/8420 E.  ,  2010/1937 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Aşamalarda atılı suçu kabul etmeyen sanığın, yakınana ait ele geçirilemeyen kamyoneti çaldığına ilişkin dosyada kuşkudan uzak,hukuka uygun,kuvvetli ve inandırıcı kanıtlar bulunmadığı; olay gecesi suçun işlenmesinden önce, kendisine ait plakası tesbit edilen oto ile çalınan otonun yanında tanıklar tarafından görülüp teşhis edilmesinin, sanığın kendi otomobili ile seyahat sırasında tuvalet ihtiyacı için durmuş olabileceğine ilişkin savunmasının aksine kuvvetli,inandırıcı ve savunmayı çürütecek derecede kanıt oluşturmadığı gözetilmeden beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan,hükmün açıklanan nedenle tebliğname gibi BOZULMASINA, 01.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/910, Karar No: 2015/1301, Tarih: 20.01.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/910 E.  ,  2015/1301 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

Dava, kadastro çalışmaları sırasında paftasında taşlık kayalık olarak tespit dışı bırakılan taşınmazın tescili isteğine ilişkin olarak açılıp Mahkemece aynı gerekçelerle karara bağlandığına göre, Yargıtay Başkanlar Kurulu'nun 27.12.2013 tarih 38 sayılı Kararı ile hazırlanıp, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 24.01.2014 tarih 1 nolu Kararı ile kabul edilen ve 29.01.2014 tarih 28897 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (16.) Hukuk Dairesi'nin görevi cümlesinden bulunmakla, gereği için dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 20.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4372, Karar No: 2025/2640, Tarih: 21.04.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/4372 E.  ,  2025/2640 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı şirketin “...” ibaresini marka olarak tescil ettirmek üzere davalı Kuruma başvuruda bulunduğunu, müvekkilinin 2018/78401 sayılı "..." ibareli markasını mesnet gösterek başvuruya itiraz ettiğini, davacının itirazının nihai olarak Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) tarafından reddedildiğini, ancak başvuru markasının müvekkilinin “...” ibareli markası ile benzerliği nedeniyle iltibas ihtimali bulunduğunu, sınıfsal benzerliğin de mevcut olduğunu ileri sürerek dava konusu YİDK kararının iptali ile “...” markasının 35.sınıfta yer alan 5/2, 29, 30 ve 32. sınıflara dair emtialar açısından iptali ve hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; dava konusu YİDK kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Davalı şirket cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taraf markaları arasında bir kısım mal ve hizmetler bakımından benzerlik bulunduğu, ancak markaları oluşturan işaretler bir bütün olarak karşılaştırıldığında ortak unsur olan “...” ibaresinin uyuşmazlığa konu 35.05 alt grubundaki satış hizmetlerinde ticaret hayatında yaygın kullanımı bulunan bir ibare olduğu, dolayısıyla bu ibarenin ayırt ediciliği yüksek, özgün, yaratılmış bir kelime olan “mizalle” ibaresi ile birlikte kullanımında tüketicinin anılan ibareyi markanın esas unsuru olarak algılayacağı ve “...” kelimesini yardımcı bir unsur gibi algılayacağı, her ne kadar davacı yanın önceki tarihli markası doğrudan “...” kelimesinden oluşmakta ise de önceki markanın kapsamında yer alan mallar açısından “...” kelimesinin sahip olduğu ayırt edicilik düzeyinin, 35.sınıfın 05.alt grubu hizmetler bakımından aynı düzeyde olmadığı, taraf markaları arasında iltibas ihtimaline yol açacak düzeyde bir benzerliğin mevcut olmadığı, hükümsüzlük şartlarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalının marka başvurusunun 25 ve 35. sınıf emtialar için yapıldığı, davacının itirazına mesnet 2018/78401 sayılı markasının ise 30. sınıfta tescilli olduğu, davacının markası 25 ve 35.sınıfta tescilli değil ise de mal üreten işletmenin, ürettiği malı ticaret mevkiine de çıkartarak satışa konu etmesinin ticari hayatın olağan sonucu olduğu, mal ile aynı/benzer malın satışına özgülenmiş satış/mağazacılık

hizmetlerinin benzer kabul edilmesi gerektiği, bu durumda başvuru kapsamında yer alan 35.sınıftaki “Müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için süt ürünleri (tereyağı dahil). Kurutulmuş, konservelenmiş, dondurulmuş, pişirilmiş, tütsülenmiş, salamura edilmiş her türlü meyve ve sebzeler, salçalar. Kuru yemişler. Fındık ve fıstık ezmeleri, tahin. Patates cipsleri. Kahve, kakao; kahve veya kakao esaslı içecekler, çikolata esaslı içecekler. Makarnalar, mantılar, erişteler. Pastacılık ve fırıncılık mamulleri, tatlılar: Ekmek, simit, poğaça, pide, sandviç, katmer, börek, yaş pasta, baklava, kadayıf, şerbetli tatlılar, puding, muhallebi, kazandibi, sütlaç, keşkül. Bal, arı sütü, propolis. Yiyecekler için çeşni/lezzet vericiler, vanilya, baharatlar, domates sosları dahil olmak üzere soslar. Mayalar, kabartma tozları. Her türlü un, irmikler, nişastalar. Toz şeker, kesme şeker, pudra şekeri. Çaylar, buzlu çaylar. Şekerlemeler, çikolatalar, bisküviler, krakerler, gofretler. Sakızlar. Dondurmalar, yenilebilir buzlar. Tuz. Hububattan (tahıl) imal edilmiş çerezler, patlamış mısır, yulaf ezmeleri, mısır cipsleri, kahvaltılık hububat ürünleri, işlemden geçirilmiş buğday, arpa, yulaf, çavdar, pirinç. Pekmez Maden suları, kaynak suları, sofra suları, sodalar. Sebze ve meyve suları, bunların konsantreleri ve özleri, meşrubatlar. Enerji içecekleri (alkolsüz); proteinle zenginleştirilmiş sporcu içecekleri. mallarının bir araya getirilmesi hizmetleri; (belirtilen hizmetler perakende, toptan satış mağazaları, elektronik ortamlar, katalog ve benzeri diğer yöntemler ile sağlanabilir.)” hizmetleri bakımından taraf markaları arasında emtia benzerliği şartının gerçekleştiği, "..." ibaresi ile davacının "..." asli unsurlu markası arasında görsel, sesçil ve anlamsal olarak tüketicileri iltibasa düşürecek derecede benzerlik bulunduğu, 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (SMK)'nın 6/1. hükmü şartlarının oluştuğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, yeniden hüküm kurulmasına, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, karar davacı vekili ve davalı ... vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, marka ile ilgili Kurum kararının iptali istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, marka ile ilgili Kurum kararının iptali istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 355. vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi aynı Kanun'un 369/1 hükmü ve 371. maddesinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI.SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı ... davalı ... vekillerinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davacı ... davalı Kurum'a ayrı ayrı yükletilmesine, 21.04.2025 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.