muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/13143, Karar No: 2023/720, Tarih: 21.02.2023

6. Sanık aşamalarda; ikametinin arka kısmında kolluk görevlilerince bulunan temyiz dışı katılanlar ... ile ...'ya ait atları, 29.06.2009 günü ikametinin yan tarafındaki tarlada görüp getirdiğini, polisi aramanın aklına gelmediğini, üzerine atılı suçlamaları kabul etmediğini savunmuştur.

IV. GEREKÇE

Olay ve Olgular başlığı altında ayrıntıları belirtildiği üzere; dosya içerisindeki ihbar tutanağı, mağdurun aşamalardaki anlatımları, sanığın hayatın olağan akışına uymayan savunmaları karşısında sanığın eyleminin sübuta erdiği belirlenmekle, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamış; TCK’nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.12.2021 tarihli ve 2020/37 Esas, 2021/287 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7726, Karar No: 2017/1390, Tarih: 09.05.2017

**23. Hukuk Dairesi         2015/7726 E.  ,  2017/1390 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacılar vekili, müvekkilerinin davalı kooperatifin ortağı olduğunu, 2011 sezonunda seralarında ekilmek üzere davalıdan, ... fidesi satın aldıklarını, bu fidelerin davacılar tarafından seralarına ekildiğini, ancak seralara ekilen bu fidelerin büyümediğini ve meyve vermediğini, vaki şikayet üzerine davalı kooperatif yetkililerince mahallinde tutanak tutulduğunu, müvekkillerinin davalıdan satın aldıkları fidelerin ayıplı olması nedeni ile seradan söküldüğünü ve müvekkillerinin seralarına yeniden başka fide ekmek zorunda kaldıklarını, müvekkillerinin sadece seracılık yapmakla geçindiklerini, yeni ekilen fidelerin sezona yetişmemesi nedeni ile müvekkillerinin bir sezonluk ekimlerinin boşa gittiğini, olay nedeniyle müvekkillerinin zararlarının oluştuğunu, müvekkillerinin uğramış oldukları zararların ödenmediğini ileri sürerek; davacı ... için 4.000,00 TL, davacı ... için 7.500,00 TL, davacı ... içinse 26.500,00 TL zararın tazminine, talebe konu alacaklara zararın tutanakla tespit edildiği 22.10.2011 gününden geçerli yasal ticari faiz yürütülmesine, karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve dosya kapasamına göre; davacılara satışı yapılan fidelerde teknik sorunun gözlemlendiğinin bildirildiği, 03.05.2013 tarihli bilirkişi raporuna göre ... fidelerinin kusurlu bulunduğunun belirtildiği ve davacıların uğradıkları zararın hesaplandığı, alınan bilirkişi raporunun dosya kapsamına uygun, denetime elverişli olduğu ve 5553 sayılı Tohumculuk Kanunu'nun 11. Maddesine göre fiillerin ayrıca suç sayılması hali saklı kalmak üzere zarara neden olan kusurlu tohum üreten, satan, dağıtan ve başka şekilde piyasaya süren gerçek ve tüzel kişilerin meydana gelen zararı müteselsilen tazmin etmekle yükümlü olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile bu hususta fazlaya dair talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9925, Karar No: 2015/534, Tarih: 21.01.2015

**6. Ceza Dairesi         2014/9925 E.  ,  2015/534 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağmaya kalkışma, Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Oluş ve dosya kapsamına göre, suçun faili olduğu saptanan kısa ve gerekçeli kararda sanık ... hakkında hüküm kurulmasına rağmen sehven (1954 doğumlu)... olarak yazılması yerinde düzeltilebilir maddi hata olarak görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır.

I-Sanıklar ... ve ... hakkında yağmaya kalkışma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu'nun takdirine göre, sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Sanıklar ... ve... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün temyiz incelmesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelemede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümde 5237 sayılı yasanın 62.maddesi ile indirim yapılırken 3 yıl 4 ay olarak verilmesi gereken hapis cezasının hesap hatası sonucu 3 yıl 6 ay olarak uygulanması suretiyle fazla ceza tayinine hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasından sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sonuç olarak hükmolunan, “3 yıl 6 ay hapis cezasının” “3 yıl 4 ay olarak belirlenmesi” suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.01.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/487, Karar No: 2012/30742, Tarih: 18.12.2012

**4. Ceza Dairesi         2012/487 E.  ,  2012/30742 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Dosya arasında bulunan ... Devlet Hastanesinin 20.04.2006 tarihli raporunda, karışık madde bağımlılığı tespit edilen sanıkta antisosyal kişilik bozukluğu bulunduğu ve ... Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesine sevk edilmesi gerektiğinin bildirilmesi karşısında, sanığın TCK’nın 32. maddesi gereğince akıl hastalığı nedeniyle, işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olup olmadığı konusunda yöntemince rapor alınarak sonuca göre karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı ve sanık ...’un temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden başkaca yönleri incelenmeksizin HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 18.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/23117, Karar No: 2008/3484, Tarih: 04.03.2008

**21. Hukuk Dairesi         2007/23117 E.  ,  2008/3484 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gölbaşı-Ankara  Asliye Hukuk (İş)  Mahkemesi

TARİHİ : 13/09/2007

Davacı, meslek hastalığı sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda;  ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen 122.540,78 lira maddi ve manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi davalı vekilince  istenilmesi ve duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 04.03.2008  Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı  vekili Av.İ.A.ile karşı taraf vekili Av. S.D.geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan Avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı gün Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği konuşulup düşünüldü, ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava: 18.11.2002 tarihinde belinden kaynaklanan meslek hastalığı sonucu  % 38,00 oranında meslekte kazanma gücünü kaybeden sigortalının maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece maddi tazminat isteminin kabulüne, manevi tazminat isteminin ise kısmen kabulüne karar verilmiş ve bu karar süresinde davalı işverenlik tarafından temyiz edilmiştir.

İşverenin, tazminattan sorumlu tutulması giderek, tazminat miktarının belirlenmesinde; İş Kanunun 77. ve İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Tüzüğü'nün öngördüğü önlemlerin işyerinde olup olmadığının saptanması ile mümkündür. Bu yön ise, başka bir anlatımla, işverenin kusurlu olup olmadığı, varsa kusur oranı, uzman bilirkişiler tarafından düzenlenecek kusur raporu ile tespit edileceği yönü tartışmasızdır. Oysa hükme dayanak alınan bilirkişi raporunda; bilirkişinin, İş Kanununun 77.maddesinin öngördüğü koşulları göz önünde tutarak ve özellikle işyerinin niteliğine göre, işyerinde uygulanması gereken İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Tüzüğü'nün ilgili maddelerini incelemek suretiyle, işverenin, işyerinde alması gerekli önlemlerin neler olduğu, hangi önlemleri aldığı, hangi önlemleri almadığı, alınan önlemlere işçinin uyup uymadığı gibi hususlar ayrıntılı bir biçimde incelemek suretiyle kusurun aidiyeti ve oranı hiç bir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek biçimde, saptamadığı, gibi raporun gerekçesi ile sonuç bölümünün uyumlu olmadığı anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca, kusur raporunun, İş Kanununun 77.maddesinin öngördüğü koşulları içerdiği giderek hükme dayanak alınacak nitelikte olduğu söylenemez.

Öte yandan Meslek hastalığı nedeniyle davacıda belirlenen % 38,00 oranındaki sürekli iş göremezliğe davalı tarafça yapılan itiraz üzerine, Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu tarafından 22.05.2007 günlü kararı ile “Sigortalının mevcut hastalığının meslek hastalığı olduğuna ve meslekte kazanma gücü azalma oranının % 38,00 olduğuna karar tarihini takip eden 1 yıl sonra kontrol ve muayenesinin gerektiğine” karar verilmiştir.  Sigortalıda oluşan sürekli iş göremezlik oranının sigortalıya bağlanan gelirin peşin sermaye değeri ile tazminatın miktarını doğrudan etkilediği açıktır. Hal böyle olunca, sigortalıya bağlanacak gelir ve hükmedilecek tazminatın miktarını doğrudan etkilemesi nedeniyle, işçide oluşan meslekte kazanma güç kayıp oranının hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeksizin saptanması gerekir. Bu duruma göre Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu kararında geçen kontrolün yapılarak meslekte kazanma güç kayıp oranının değişip değişmediği, diğer bir deyişle sürekli iş göremezlik oranının kesinleşip kesinleşmediği hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek biçimde saptanmadan davacının maddi ve manevi tazminat istemine ilişkin olarak karar verilmesi isabetsiz olmuştur.

Mahkemece yapılacak iş; biri tıp doktoru olmak üzere iş yerinde yapılan işten anlayan işçi sağlığı ve iş güvenliği konularında uzman bilirkişilere konuyu yeniden yukarıda açıklandığı biçimde inceletmek, verilen rapor dosyadaki bilgi ve belgelerle birlikte değerlendirilmek, sigortalıda oluşan meslekte kazanma güç kayıp oranının değişip değişmediği yöntemince araştırılmak ve sonuca göre karar vermekten ibarettir.

O halde, davalı F.N.S.S Sav.Sis. AŞ’nin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenlerine göre sair temyiz itirazlarının ilerde incelenmesine, davalı avukatı yararına takdir edilen 550.00 YTL  duruşma Avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 04.03.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13509, Karar No: 2012/15799, Tarih: 18.06.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/13509 E.  ,  2012/15799 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Dava, kira sözleşmesinden kaynaklanan menfi tespit isteğine ilişkindir. 9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 9.2.2012 günlü ve 2012/1 sayılı kararı ile (tarafların sıfatına bakılmaksızın) hasılat kirası dahil bu tür davalara ilişkin hüküm ve kararların temyizen incelenmesi görevi 1.3.2012 tarihinden itibaren Yargıtay 6.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ:Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 6.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 18.6.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5273, Karar No: 2014/22213, Tarih: 04.06.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/5273 E.  ,  2014/22213 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/288163

MAHKEMESİ : Zonguldak 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 04/06/2013

NUMARASI : 2012/461 (E) ve 2013/395 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine, ancak;

1) Eylemin demir boru ile gerçekleştirildiği kabul edilmesine karşın, iddianamede gösterilmeyen TCK'nin 86/3-e maddesi nedeniyle CMUK'un 226. maddesi uyarınca sanığa ek savunma hakkı tanınmadan, yüzde sabit iz nedeniyle yazılı şekilde sanığın 5 yıl hapis cezasıyla mahkumiyetine karar verilmesi,

2) Sanığa yüzde sabit iz nedeniyle ceza tayin edilirken uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi,

3) Sanığın eylemi sonucunda mağdurun yüzünde sabit iz kalacak, kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığı göz önüne alındığında, sanığın daha ağır cezayı gerektiren TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-c-son maddeleri gereğince cezalandırılması gerekmesine karşın, yasal imkan bulunmadığı halde sanığın cezasında TCK'nin 87/3. maddesi uyarınca artırım yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca CUMK'un 326/son maddesi gözetilmek suretiyle BOZULMASINA, 04.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4130, Karar No: 2011/3261, Tarih: 23.05.2011

**1. Ceza Dairesi         2011/4130 E.  ,  2011/3261 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2011/62062

Adam öldürmek suçundan sanık ... hakkında verilen hüküm Dairemizce onanarak kesinleşmiş olup 01.06.2005 tarihinde 5237 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesi nedeniyle yeniden duruşma açılarak TCK.nun 81/1, 29, 62. Maddeleri gereğince hükümlülüğüne dair (GİRESUN) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 22.07.2010 gün ve 139/183 sayılı karar resen temyize tabi olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hükümlü ... hakkında 765 Sayılı TCK.nun 448, 51/1, 59, 31, 33, 36. maddeleri gereğince kurulup, Yargıtay 1. Ceza Dairesince ONANMAK suretiyle kesinleşen hükümden sonra yürürlüğe giren 5237 Sayılı TCK.nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddesi uyarınca yeniden duruşma açılarak yapılan uyarlama sonucu kurulan hükümde düzeltme nedenleri dışında kanuna aykırı cihet görülmediğinden, uyarlama yargılaması sonucu kurulan hükümle, önceki hüküm tümüyle ortadan kalkacağından, yargılama gideri ve müsadereye ilişkin hususlarda yeniden karar verilmesi gerektiği gözetilmeyerek CMK.nun 230. maddesine aykırı davranılması yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılanmayı gerektirmediğinden, CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasının ilgili kısmına “5237 sayılı TCK.nun 54. maddesi uyarınca suçta kullanılan adli emanetin 1996/253 nolu sırasında kayıtlı bir adet 9 mm. çapında Map marka tabanca, tabancaya ait şarjör, mermi, boş kovan ve mermi çekirdeğinin müsaderesine, maktüle ait fanila ve gömleğin mirasçılarına iadesine”, “3,661 lira yargılama giderinin sanıktan tahsiline" ibarelerinin eklenmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN re'sen temyize tabi bulunan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 23.05.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.

Karara Uygundur,

Yazı İşleri Müdürü

...
Yargıtay — Esas No: 2019/5226, Karar No: 2019/7187, Tarih: 10.07.2019

**5. Ceza Dairesi         2019/5226 E.  ,  2019/7187 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanık ... ve diğer sanıklar hakkında yapılan yargılama sırasında; Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesiyle İzmir 11. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve İzmir 11. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 22/01/2019 gün ve 2019/21 E. 2019/17 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE, 10/07/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/10764, Karar No: 2021/3626, Tarih: 14.04.2021

**12. Ceza Dairesi         2019/10764 E.  ,  2021/3626 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Çocuk Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 31/3, 62. maddeleri gereğince mahkûmiyet

Taksirle öldürme suçundan suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine ilişkin hüküm, suça sürüklenen çocuk müdafii ile katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü saat 21.30 sıralarında suça sürüklenen çocuk ...'in idaresindeki motosiklet ile meskun mahalde, 14 metre genişliğinde, iki yönlü, yatay güzergahta düz, düşey güzergahta eğimsiz, zemini asfalt ve ıslak, görüşün far ışıkları altında açık olduğu yolda, gece vakti seyri sırasında önünde aynı istikamete seyir halinde olan vasıtayı sollama yaparak geçmek istediğinde aracının ön kısımları ile seyir istikametine göre sol tarafından kaplamaya girerek karşıdan karşıya geçmek isteyen yaya ...'ye çarpması neticesinde meydana gelen trafik kazasında, suça sürüklenen çocuğun eş değer kusurlu olarak yaya Atiye Şekerci'nin ölümüne sebebiyet verdiği anlaşılmakla yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk müdafii ile katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, eşdeğer kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu bir kişinin ölümüne neden olan sanık hakkında, ... ve hakkaniyet kuralları uyarınca cezada orantılılık ilkesi gözetilerek alt sınırdan bir miktar uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurularak sanık hakkında eksik cezaya hükmolunması,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 14/04/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8932, Karar No: 2015/10684, Tarih: 17.09.2015

**16. Hukuk Dairesi         2015/8932 E.  ,  2015/10684 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BİRECİK KADASTRO MAHKEMESİ

TARİHİ : 28/12/1990

NUMARASI : 1976/121-1990/43

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında B. Köyü çalışma alanında bulunan 87 parsel sayılı 5250 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz dava dışı 86 ve 89 parsel sayılı taşınmazlara uygulanan vergi kaydı miktar fazlası olması nedeniyle davalı Hazine adına tespit edilmiş, tutanağın beyanlar hanesinde taşınmaz üzerindeki bağ ve fıstık ağaçlarının S.. B..'a ait olduğu şerh edilmiştir. İtirazı Kadastro Komisyonunda reddedilen davacı A.. Ç.., Ç.. Ç.. ve M.. Ç.. vergi kaydı ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın davacı S.. B.. yönünden kabulüne, çekişmeli 87 parsel sayılı taşınmazın S.. B.. adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu 87 parsel sayılı taşınmaz dava dışı parsellere uygulanan vergi kaydı miktar fazlası nedeni ile davalı Hazine adına tespit edilmiş, bu tespite karşı davacı Ç.. Ç.., A.. Ç.. ve M.. Ç.. tarafından vergi kaydı ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak dava açılmıştır. Taşınmaz başında yapılan keşiflerde yerel bilirkişi ve tanıklar dava konusu taşınmazın davacılardan A.. Ç..'e ait olduğu, A.. Ç.. tarafından uzun yıllar önce S.. B..'a satıldığı, halen de bu şahıs tarafından kullanıldığı beyan edilmiştir. Mahkemece de bu beyanlar esas alınarak S.. B.. yararına Kadastro Kanunu'nun 14. maddesinde belirtilen zilyetlikle iktisap koşullarının gerçekleştiği kabul edilmek suretiyle dava konusu parselin S.. B.. adına tesciline karar verilmiştir. Oysa S.. B.. tarafından bu parsele ilişkin açılmış bir dava bulunmadığı gibi dosya içerisinde bu dava dosyasına adı geçen tarafından hüküm tarihinden önce sunulmuş bir müdahale dilekçesine de rastlanmamıştır. Olayda 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 30/2. maddesince tahdidi olarak düzenlenmiş bulunan re'sen malik araştırması gerektiren bir hal de bulunmadığından ihtilafın kişilerin istemleriyle sınırlı olarak değerlendirilmesi gerekmektedir. Hal böyle olunca mahkemece A.. Ç.. ve paydaşları tarafından açılan davanın reddine, taşınmazın tespit gibi davalı Hazine adına tesciline karar verilmesi gerekirken taşınmazın davada taraf olmayan S.. B.. adına tesciline karar verilmesi isabetsiz olup, davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 17.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.