muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/5926, Karar No: 2018/11065, Tarih: 21.11.2018

**12. Ceza Dairesi         2018/5926 E.  ,  2018/11065 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Çocuk Mahkemesi

Suç : Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma

Hüküm : CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan suça sürüklenen çocuğun beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre,

Olay günü polis memurlarının devriye görevlerini ifa ettikleri sırada , suça sürüklenen çocuğun sevk ve idaresinde bulunan aracın görülmesi üzerine araca doğru yaklaştıkları, bu esnada aracın geri geri hareket ederek cadde üzerine çıktığı, araca durması yönünde siren çalınmasına rağmen durmayarak farları kapalı ve hızlı bir şekilde yoluna devam ettiği dosya kapsamında bulunan 30/07/2015 tarihli müşterek imzalı tutanak ile tespit edilen suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 179/2. maddesinde tanımlı trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan mahkumiyet kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları yerinde görülerek, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 21/11/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/2658, Karar No: 2025/5893, Tarih: 22.04.2025

**5. Hukuk Dairesi         2025/2658 E.  ,  2025/5893 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/2596 Esas, 2024/1051 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Çumra Sulh Hukuk Mahkemesinin 16.08.2023 Tarihli ve 2023/635 Esas, 2023/701 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı adayının yerleşim yerinin mernis kaydına göre Eldivan/Çankırı olarak belirlendiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Çankırı Sulh Hukuk Mahkemesinin 04.06.2024 Tarihli ve 2023/2596 Esas, 2024/1051 Karar Sayılı Kararı

Mahkemece kolluk araştırması neticesinde kısıtlı adayının Çumra Bakım ve Rehabilitasyon Merkezinde bulunduğu yerleşim yerinin Çumra/Konya olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 405 inci maddesi uyarınca vasi atanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Kurumlarda Bulunma” başlıklı 22 inci maddesi şöyledir:

"Bir öğretim kurumuna devam etmek için bir yerde bulunma ya da eğitim, sağlık, bakım veya ceza kurumuna konulma, yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmaz."

4. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, kısıtlı adayının kolluk araştırması ile Eldivan bakım merkezinde kalmadığı, Çumra Bakım ve Rehabilitasyon Merkezinde sürekli olarak kalıp kalmadığı hususunda yapılan araştırmada kısıtlı adayının adı geçen bakım merkezinde kaldığının belirlendiği, mernis kaydında dava tarihi itibariyle yerleşim yeri adresinin Çumra/Konya olduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın Çumra Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Çumra Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,22.04.2025 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4478, Karar No: 2020/6617, Tarih: 15.06.2020

**3. Ceza Dairesi         2020/4478 E.  ,  2020/6617 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın, mağdurun yüzüne kafa atarak ve yumrukla vurarak, mağduru hem kemik kırığına hem de yüzde sabit ize neden olacak şekilde kasten yaraladığı olayda; sanığın sadece en ağır sonuç olan yüzde sabit ize neden olacak şekilde yaralama eyleminden sorumlu olacağı ve birden fazla nitelikli halin (5237 sayılı TCK'nin 87/3 ve 87/1-c maddeleri) ihlali nedeniyle temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiği dikkate alındığında, sanığın TCK'nin 86/1, 87/3 maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle açılan kamu davasında, sanığa TCK'nin 87/1-c maddesinin uygulanması ihtimaline binaen 5271 sayılı CMK'nin 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı verilerek, sanığın TCK'nin 86/1, 87/1-c maddeleri uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın ve müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 15.06.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17262, Karar No: 2014/189, Tarih: 09.01.2014

**5. Ceza Dairesi         2013/17262 E.  ,  2014/189 K.**

**"İçtihat Metni"**

Esas No : 2013/17262

Karar No : 2014/189

Tebliğname No : KYB - 2013/334593

Resmi belgede sahtecilik suçundan meçhul şüpheli hakkında yapılan soruşturma sırasında, suç yeri itibarıyla evrakın Pendik Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair, Adana Cumhuriyet Başsavcılığının 20/11/2012 tarihli ve 2012/24478 soruşturma, 2012/3588 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, bu kez suç yeri bakımından dosyanın Adana Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin Pendik Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 14/01/2013 tarihli ve 2012/22364 soruşturma, 2013/41 sayılı yetkisizlik kararı üzerine, yetki konusunun çözümü için dosyanın gönderildiği İstanbul 3. Ağır Ceza Mahkemesince verilen Adana Cumhuriyet Başsavcılığının yetkisizlik kararının kaldırılmasına dair 29/03/2013 tarihli ve 2013/504 değişik iş sayılı kararın;

Dosya kapsamına göre eylemin resmi belgede sahtecilik olarak belirlenmesi karşısında, suç yerinin belgenin düzenlendiği yer olan İstanbul ili Pendik ilçesi olduğu gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 30/09/2013 gün ve 94660652-105-01-5987-2013/14899/59869 sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ve Yüksek 11. Ceza Dairesince verilen görevsizlik kararı ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden İstanbul 3. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 29/03/2013 gün ve 2013/504 Değişik İş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca kanun yararına BOZULMASINA, müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C. Başsavcılığına TEVDİİNE, 09/01/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6596, Karar No: 2014/25059, Tarih: 23.06.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/6596 E.  ,  2014/25059 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/256233

MAHKEMESİ : Ereğli(Konya) 1. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 05/07/2012

NUMARASI : 2012/163 (E) ve 2012/1263 (K)

Mahalli mahkemece   verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık müdafinin diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın akıl hastası olduğuna ilişkin adli raporun Üniversite Hastaneleri ile Ruh ve Sinir hastalıkları hastanelerinden ya da Adli Tıp ilgili Dairelerinden kurul raporu alınması gerektiği gözetilmeyerek Konya Ereğli Devlet Hastanesinden alınan rapor ile yetinilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin  temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca CMUK 326/son uyarınca sanığın kazanılmış hakkı dikkate alınarak  isteme aykırı BOZULMASINA, 23.06.2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23837, Karar No: 2014/10079, Tarih: 11.03.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/23837 E.  ,  2014/10079 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık hakkında ... karşı kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

Sanık hakkında tayin olunan cezanın, karar tarihindeki miktar ve türü itibariyle hükmün, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26. maddesi ile 23.03.2005 tarihli ve 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanuna eklenen geçici 2. madde uyarınca kesin nitelikte olup temyiz kabiliyeti bulunmadığından, sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'un 317. maddesi gereğince isteme uygun REDDİNE,

2) Sanık hakkında katılan ...'a karşı kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

Katılan ...'ın olayın hemen akabinde kollukta verdiği ifadesinde, sanık ...'un kafasına bıçak sapı ile vurduğunu, sanık ...'in ise gözüne yumrukla vurduğunu beyan etmesine rağmen, Cumhuriyet savcısına verdiği ifadesinde; ... ve Vedat'ın yüzüne vurduğunu beyan etmiş, katılan ... mahkemece alınan ifadesinde ise; Sanık ...'in bıçak sapı ile burnuna vurduğunu belirtmiştir. Katılanın ifadeleri arasındaki çelişki giderildikten sonra sanığın hukuki durumunun tayini ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun BOZULMASINA, 11.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3608, Karar No: 2015/31891, Tarih: 23.06.2015

**10. Ceza Dairesi         2015/3608 E.  ,  2015/31891 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KD - 2014/375807

İtiraz Eden : Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

İtiraz Yazısının Tarihi - Sayısı : 15/05/2015 - 2014/375807

İtiraz Edilen Daire Kararı : Dairemizin 17/03/2015 tarih – 2014/15071 esas ve 2015/29271

sayılı onama kararı

İtirazla İlgili Mahkeme Kararı : Manisa 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 13/10/2014 tarih

2014/214 esas ve 2014/308 sayılı kararı

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

İtiraz yazısı ile dava dosyası incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A) KONUYLA İLGİLİ BİLGİLER :

Uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan sanıklar E.. G.. ve F.. D.. hakkında Manisa 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nce yapılan yargılama sonucu 13/10/2014 tarih - 2014/214 esas ve 2014/ 308 sayılı kararı ile kurulan mahkûmiyet hükmü, sanık tarafından temyiz edilmiştir.

Dairemizce 17/03/2015 tarihinde 2014/15071 esas ve 2015/29271 karar sayı ile hükmün onanmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nca Dairemizin onama kararına itiraz edilmiştir.

B) İTİRAZ NEDENLERİ :

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın itiraz yazısında özetle; gizli soruşturmacıların 15.11.2013 tarihinde sanıklardan AM-2201 ve XLR-11 etken maddesi içeren uyuşturucu madde aldıktan sonra, aynı şekilde sanıklardan 18/11/2013 tarihinde esrar ve 03.12.2013 tarihinde de AM-2201 ve XLR-11 etken maddesi içeren uyuşturucu madde aldıkları, alınan ilk uyuşturucu maddeyle sanıkların uyuşturucu madde ticareti yapma suçunun belirlendiğini ve delilinin elde edildiğini, buna rağmen gizli soruşturmacıların sanıkları yakalamayıp ikinci kez uyuşturucu madde satın almalarının ayrıca uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu oluşturmayacağı bu nedenle sanıklar hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasının hatalı olduğu belirtilmiştir.

C) CUMHURİYET BAŞSAVCISININ İTİRAZIYLA İLGİLİ YASA HÜKÜMLERİ :

1- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 308. maddesi :

(1) Yargıtay ceza dairelerinden birinin kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, resen veya istem üzerine, ilâmın kendisine verildiği tarihten itibaren otuz gün içinde Ceza Genel Kurulu'na itiraz edebilir. Sanığın lehine itirazda süre aranmaz.

(2) (05.07.2012 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanan 6352 sayılı Kanun'la eklenen fıkra) İtiraz üzerine dosya, kararına itiraz edilen daireye gönderilir.

(3) (05.07.2012 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanan 6352 sayılı Kanun'la eklenen fıkra) Daire, mümkün olan en kısa sürede itirazı inceler ve yerinde görürse kararını düzeltir; görmezse dosyayı Yargıtay Ceza Genel Kurulu'na gönderir.

D) İTİRAZIN VE KONUNUN İRDELENMESİ :

(2) (05.07.2012 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanan 6352 sayılı Kanun'la eklenen fıkra) İtiraz üzerine dosya, kararına itiraz edilen daireye gönderilir.

(3) (05.07.2012 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanan 6352 sayılı Kanun'la eklenen fıkra) Daire, mümkün olan en kısa sürede itirazı inceler ve yerinde görürse kararını düzeltir; görmezse dosyayı Yargıtay Ceza Genel Kurulu'na gönderir.

D) İTİRAZIN VE KONUNUN İRDELENMESİ :

Kolluk görevlilerinin 15.11.2013 tarihinde sanıklardan AM-2201 ve XLR-11 etken maddesi içeren uyuşturucu madde aldıktan sonra, aynı şekilde sanıklardan 18/11/2013 tarihinde esrar ve 03.12.2013 tarihinde de AM-2201 ve XLR-11 etken maddesi içeren uyuşturucu madde aldıkları, kolluk görevlilerinin gerçek iradelerinin uyuşturucu madde satın alma değil, suç delilini elde etme olduğundan, somut olayda “uyuşturucu madde satma”nın gerçekleşmediği; sanıkların hareketlerinin bütünüyle “uyuşturucu maddeyi satışa arzetme” suçunu oluşturduğu anlaşıldığından, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın itirazının kabulüne karar vermek gerekmiştir.

E) KARAR: Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın itirazının kabulüne,

2- Dairemizin 17/03/2015 tarihli 2014/15071 esas ve 2015/29271 sayılı onama kararının KALDIRILMASINA,

3- Sanık Engin ve Fırat hakkındaki hükümlerin incelenmesi:

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içerisindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile aşağıda belirtilenler dışındaki yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

İstihbari çalışmalar sonucu Turgutlu ilçesinde başlatılan soruşturma çerçevesinde, sivil giyimli üç kolluk görevlisinin 15.11.2013 tarihinde 20 TL verip sanıklardan AM-2201 ve XLR-11 etken maddesi içeren net 0,03 gram ağırlığında, 18.11.2013 tarihinde 10 TL karşılığında net 0,405 gram esrar ve 03.12.2013 tarihinde 20 TL karşılığında AM-2201 ve XLR-11 etken maddesi içeren net 0,05 gram ağırlığında uyuşturucu madde aldıkları; kolluk görevlilerinin gerçek iradelerinin uyuşturucu madde satın alma değil, suç delilini elde etme olduğundan, somut olayda “uyuşturucu madde satma”nın gerçekleşmediği; böylece sanıkların hareketlerinin bütünüyle “uyuşturucu maddeyi satışa arzetme” suçunu oluşturduğu gözetilmeden, üç kez uyuşturucu madde sattığı kabul edilerek sanıklar hakkında zincirleme suçla ilgili TCK'nın 43. maddesinin uygulanması,

Yasaya aykırı, sanıklar ve müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan hükümlerin BOZULMASINA,

23/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2878, Karar No: 2015/8996, Tarih: 22.06.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/2878 E.  ,  2015/8996 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalının trafik (ZMSS) sigortacısı olduğu aracın karıştığı trafik kazasında davacı ...'nın eşi, diğer davacıların babası olan araç sürücüsü ....'ın vefat ettiğini ileri sürerek, poliçe limiti itibariyle davacı eş için 57.000,00 TL, diğer davacılar için 1.000,00'er TL destekten yoksun kalma tazminatı ile 5.000,00 TL cenaze/defin giderinin faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, bilahare; cenaze/defin giderine yönelik talepten feragat ettiklerini bildirmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere göre, cenaze/defin giderine yönelik talebin feragat nedeniyle reddine, davacıların destekten yoksun kalma tazminatı taleplerinin kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-6100 sayılı HMK.nun geçici 3/2 maddesi delaletiyle HUMK.nun 427. (HMK 341 ve 361.) maddesinde öngörülen temyiz kesinlik sınırı 1.1.2013 tarihinden itibaren 1.822,00 TL’ye çıkarılmıştır.

Somut olayda, davacılar ....için 1.000,00'er TL maddi tazminata karar verilmiş olup, her davacı yönünden temyize konu karar anılan yasanın yürürlüğünden sonra verildiğinden kesin niteliktedir.

Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1.6.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebilir.

2-Davalı vekilinin davacı ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin anılan davacılar yönündeki temyiz dilekçesinin mahkeme hükmünün kesin olması nedeniyle reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin davacı ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 3.073,60 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 22/06/2015 gününde Üye ...'ın karşı oyu ve oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Uyuşmazlık, 2918 sayılı KTK.dan doğan, tehlike sorumluluğu nedeniyle sürücünün vefatı halinde desteğinden yoksun kalanların tazminat taleplerinde, ölen desteğin müterafik kusurunun tazminattan indirim sebebi teşkil edip etmeyeceği, desteğin kusurunun işleten ve araç ZMSS.ini düzenleyen sigorta şirketini ne şekilde etkileyeceğine ilişkindir.

KARŞI OY

Uyuşmazlık, 2918 sayılı KTK.dan doğan, tehlike sorumluluğu nedeniyle sürücünün vefatı halinde desteğinden yoksun kalanların tazminat taleplerinde, ölen desteğin müterafik kusurunun tazminattan indirim sebebi teşkil edip etmeyeceği, desteğin kusurunun işleten ve araç ZMSS.ini düzenleyen sigorta şirketini ne şekilde etkileyeceğine ilişkindir.

Konu ile ilgili yasal düzenlemeler gözden geçirildiğinde;

6098 sayılı TBK.nun 51/1 maddesinde "Hakimin tazminatın kapsamını ve ödenme biçimini, durumun gereğini ve özellikle kusurun ağırlığını gözönüne alarak belirleyeceği" ,

TBK. 52/1 maddesinde " zarar görenin zararı doğuran fiile razı olması veya zararın doğmasında ya da artmasında etkili olması veya tazminat yükümlüsünün durumunu ağırlaştırması halinde hakim tazminatı indirebileceği veya tamanen kaldırabileceği",

TBK 53/3 maddesinde "ölenin desteğinden yoksun kalan kişilerin bu sebeple uğradıkları kayıpların" ölüm halinde uğranılan zararlardan bulunduğu,

2918 sayılı KTK 85/1 maddesinde "Bir motorlu aracın işletilmesinin bir kimsenin ölümüne veya yaralanmasına yahut bir şeyin zarara uğramasına sebep olması durumunda motorlu aracın bir teşebbüsün ünvanı veya işletme adı altında veya bu teşübbüs tarafından kesilen biletle işletilmesi halinde, motorlu aracın işleteni ve bağlı olduğu teşebbüsün sahibinin doğan zarardan müştereken ve müteselsilen sorumlu tutulacağı",

2918 sayılı KTK 85/son maddesinde " işleten ve araç işleticisi teşebbüs sahibinin, aracın sürücüsünün veya aracın kullanılmasına katılan yardımcı kişilerin kusurundan kendi kusuru gibi sorumlu", olduğu,

2918 sayılı KTK 86/2 maddesinde " sorumluluktan kurtulamayan işleten veya araç işleticisinin bağlı olduğu teşebbüs sahibinin, kazanın oluşumunda zarar görenin kusurunun bulunduğunu ispat ederse hakimin durum ve şartlara göre tazminat miktarını indirebileceği",

2918 sayılı KTK 91/1 maddesinde "İşletenlerin, bu Kanununun 85. maddesinin 1 fıkrasına göre olan sorumluluklarının karşılanmasını sağlamak üzere mali sorumluluk sigortası yaptırmalarının zorunlu" bulunduğu,

Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumlluluk Sigortası Genel Şartlarının, "Sigortanın Kapsamı" başlıklı A.1 maddesinde "sigortacının poliçede tamınlanan motorlu aracın işletilmesi sırasında bir kimsenin ölümüne veya yaralanmasına veya bir şeyin zarara uğramasına sebebiyet vermiş olmasından dolayı 2918 sayılı KTK ya göre işletene düşen hukuki sorumluluğu zorunlu sigorta limitlerine kadar temin edeceği... " öngörülmüştür.

Destekten yoksunluk tazminatı, ölüm nedeniyle ortaya çıkan, miras hukukundan bağımsız, yansıma yolu ile uğranılan maddi zararın tazmini amacını güden bir taleptir.(Emre Gökyayla S:46 vd)