muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/33998, Karar No: 2021/2329, Tarih: 03.03.2021

**15. Ceza Dairesi         2017/33998 E.  ,  2021/2329 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, tehdit, hakaret

HÜKÜM : 1)Dolandırıcılık suçundan beraat

2)TCK.'nın 106/1-1, 43, 53, 58.maddeleri gereğince mahkumiyet

3)TCK.'nın 125/1, 43, 53, 58.maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm katılan vekili, tehdit suçundan mahkumiyetine ilişkin hüküm katılan vekili ve sanık, hakaret suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılanın resmi nikahlı eşiyle bir süre ayrı yaşadıktan sonra 2013 yılı mayıs ayı içerisinde boşandığı, boşanmadan önce eşi ile ayrı yaşadığı süreç içerisinde sanıkla tanıştığı, sanığın katılana niyetinin ciddi olduğunu ve evlenmek istediğini söyleyerek güven tesis ettiği, ilerleyen süreçte sanığın paraya ihtiyacı olduğunu ve taksitlerini kendisinin ödeyeceğini söyleyerek katılandan kredi çekmesini istediği, bunun üzerine katılanın Akbank Fevzi Çakmak Şubesi'nden 25.000 TL, Yapı ve Kredi Bankası 27 Mayıs Şubesi'nden de 10.000 TL de kredi çektiği, bu paranın 25.000 TL'sini sanığa elden verdiği, 10.000 TL'lik kısmını ise Akbank üzerinden havale ile sanığın hesabına aktardığı, sanığın daha sonra arabasını tamir ettireceğini söyleyerek 5.000 TL istediği, bunun üzerine katılanın da kendisine ait arsayı satarak 5.000 TL'yi sanığa havale yoluyla gönderdiği, sanığın çeşitli bahanelerle katılandan 5.000 TL, 7.000 TL, 6.000 TL, 2.000 TL ve 18.000 TL para istediği, katılanın yine sanığın evlenme vaadine inanarak bu paraları da verdiği, bir süre sonra sanığın katılandan yine 30.000 TL kredi çekmesini istediği, ancak katılan kabul etmeyince sanığın katılana 05/08/2013 tarihli tutanakta da belirtildiği üzere 03/08/2013 tarihinde "Len köpek ay sonu al parani siktir git itttt", 03/08/2013 tarihinde "Kocanda kizinda ananda babanda herkez senin nasil biri olduğunu görecek", 03/08/2013 tarihinde "P.tesi yi bekleyin senle o orospu", 03/08/2013 tarihinde "Gotunden anlama lafı yazma artik banaaaaaa", 01/08/2013 tarihinde "Senin götün kalkmis bekle indirmesinide bilirim ben az bekle annemi bi birakayim eve", 01/08/2013 tarihinde "Ben eski esinle herseyi konusucam gerekirse basip istanbula gidicem" diyerek hakaret ve şantajda bulunduğu, olayın bankalardan temin edilen dekontlar ile tespit edildiği, ayrıca sanığın benzer nitelikte evlenme vaadiyle dolandırıcılık eylemini gerçekleştirdiği hususunun tanık ...'ın beyanı ile de doğrulandığı, bu suretle sanığın üzerine atılı dolandırıcılık, hakaret ve şantaj suçlarını işlediği iddia edilen olayda;

1)Sanık hakkında dolandırıcılık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

1)Sanık hakkında dolandırıcılık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Sanığın, katılanla duygusal arkadaşlık kurduktan sonra katılana niyetinin ciddi olup evlenmek istediğini söylediği, katılanın ailesiyle tanıştığı, kendisinin de ailesiyle tanıştıracağı bahanesiyle katılanı İzmir'e çağırdığı, kendisinin oto galerisi işlettiğini söyleyip nasıl olsa evleneceğiz diye katılandan iş yerindeki sorunlarından ötürü çeşitli zamanlarda kredi çekmesini, borç vermesini sağladığı anlaşıldığından, sanığın TCK'nın 157.maddesinde düzenlenen ve hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırmaya tabi dolandırıcılık suçundan cezalandırılması gerekirken, yanılgılı değerlendirmeyle hukuki ihtilaf gerekçesiyle beraat kararı verilmesi,

2)Sanık hakkında hakaret ve tehdit suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;

Sanığa yüklenen tehdit ve hakaret suçları nedeniyle, hükümlerden sonra ve 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma işlemleri yapılmasından sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03/03/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12216, Karar No: 2009/13843, Tarih: 27.10.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/12216 E.  ,  2009/13843 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı, (3.Kişi) Ammer Gıda Tekstil San. Ltd. Şti. vekili Avukat ... ile davalı, (Alacaklı)..... Akaryakıt San. Tic. AŞ. Vekili Avukat Ahmet Tortozoğlu aralarındaki istihkak davası hakkında Bursa 5. İcra Mahkemesinden verilen 26.09.2007 gün ve 534/872 sayılı kararın Onanmasına ilişkin Dairemizin 03.11.2008 gün ve 25045/16942 sayılı ilamına karşı davacı (3.Kişi) vekili tarafından temyiz talebinin yeniden değerlendirilmesi yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

K A R A R

Uyuşmazlık, 3. Kişinin İİK’ nun 96 ve devamı maddelerine dayalı istihkak davasına ilişkindir.

Mahkemece, davacı 3.kişinin davasının reddine karar verilmiş karar davacı 3.kişi tarafından 27.9.2007 tarihinde süre tutum dilekçesiyle temyiz edilmiş temyiz incelemesi sonucunda davanın reddine ilişkin karar Dairemizin 3.11.2008 tarih ve 2007/25045 E,2008/16942 K sayılı kararı ile onanmıştır.

Onama kararı davacı 3 kişi vekiline 15.1.2009 tarihinde bizzat tebliğ edilmesine,davalı vekiline ise 12.1.2009 tarihinde tebliğ edilmesine rağmen taraf vekillerince yasal 10 günlük süre içersinde karar düzeltme yoluna başvurulmamış ve mahkeme kararı yasal yollar tüketilmek suretiyle 27.1.2009 tarihinde kesinleşmiştir.

Bu kez davacı vekilince gerekçeli temyiz dilekçesinin sehven Bursa 1.İcra Mahkemesinin 2008/525 E sayılı dava dosyasına girdiği ve temyiz incelemesi sırasında değerlendirilmediği gerekçesiyle yeniden değerlendirme talebi ile dosya yeniden Dairemize incelenmek üzere gönderilmiştir.Davacı vekilinin davada ileri sürdüğü iddiaların tamamı süre tutum dilekçesiyle yapılan temyiz incelemesi sırasında nazara alınıp değerlendirildiğinden ve mahkeme kararı yasal yollar tüketilmek suretiyle kesinleştiğinden gerekçeli temyiz dilekçesinin yeniden değerlendirilmesine yer olmadığına 27.10.2009 tarihinde oy birliği ile karar verildi .
Yargıtay — Esas No: 2018/6308, Karar No: 2019/1474, Tarih: 12.02.2019

**17. Ceza Dairesi         2018/6308 E.  ,  2019/1474 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık, mala zarar verme ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Suça sürüklenen çocuğun 18 yaşını doldurmamış olmasına rağmen duruşmaların kapalı yapılması yerine, açık yapılması suretiyle CMK’nun 185. maddesine aykırı davranılması giderilmesi olanağı bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Dosya içinde bulunan başka bir olaya dayanan ve başka bir sebeple alınmış kısmi akıl hastalığına dair raporlar karşısında; TCK’nun 32. maddesinin uygulanma ihtimaline karşı ruh ve sinir hastalıkları konusunda uzman bir hastaneye sevk edilerek olay sebebiyle ayrıntılı rapor almak gerektiği halde, dosya içerisinde bulunan 12/03/2014 tarihli TCK m. 32/2 uygulamasına ilişkin “Çanakkale Adli Tıp Şube Müdürlüğü Rapor” başlıklı yargılama konusu eylemle ilgisi olmayan suça konu eylemden 6 ay kadar önce alınmış rapora istinaden uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 12/02/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/30985, Karar No: 2020/14739, Tarih: 04.11.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/30985 E.  ,  2020/14739 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili 17/09/2015 havale tarihli dava dilekçesinde; davacının 01/02/2010 tarihinden 31/12/2014 tarihleri arasında ... Belediyesi Kültür İşleri servisinde koro şefi olarak çalıştığını, önce süreli iş akdi ile çalışmaya başladığını sözleşmesinin sürekli yenilendiğini böylece sözleşmesinin belirsiz süreli iş akdine dönüştüğünü, davacının sözleşmesine ihbar öneline uyulmadan son verildiğini, davacının aylık net 2.400,00 TL ücretle cumartesi pazar dahi çalıştığını, hiçbir sebep bulunmadığı halde 31/12/2014 tarihinde bildirimsiz olarak davacının iş akdine son verildiğini, kıdem ve ihbar tazminatlarının ödenmesi için 27/07/2015 tarihinde ihtarname gönderildiğini ancak kıdem ve ihbar tazminatlarının ödenmediğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatı talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar taraflar vekillerince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacı ve davalı ... vekilinin tüm, davalı şirket vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki temel uyuşmazlık, davalılar arasındaki hukukî ilişkinin tespiti ve bunun kıdem ve ihbar tazminatına etkisi konusunda toplanmaktadır.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanununun 6 ncı maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı yasanın üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

Değinilen Yasanın 120 nci maddesi hükmüne göre, 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesi halen yürürlükte olduğundan, işyeri devirlerinde kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından belirtilen madde hükmü uygulanmalıdır. Anılan maddeye göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde, işçinin kıdemi işyeri veya işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden davalılardan ... Personel Destek Hizmetleri Ltd.Şti. ile davalı ... arasındaki ilişkinin geçerli bir asıl işveren alt işveren ilişkisi olduğu, fesih tarihi itibariyle davalı ...nin son alt işveren olmayıp bir önceki alt işveren olduğu sabittir. Buna göre son alt işveren olmayan davalı şirketin ihbar tazminatından sorumlu olmadığı açıktır.

Kıdem tazminatından ise, sadece kendi çalıştırma dönemi ve devir tarihindeki ücreti ile sınırlı olarak sorumlu olduğunun gözetilmemesi hatalıdır.

SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 04.11.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4933, Karar No: 2012/27413, Tarih: 17.12.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/4933 E.  ,  2012/27413 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : 1- Yardım veya bildirim yükümlülüğünün yerine getirilmemesi suçundan; Beraat

2- Taksirle öldürme suçundan; TCK'nın 85/1, 62, 50/4, 50/1-a, 52/2-4, 63, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet.

Sanığın yardım veya bildirim yükümlülüğünün yerine getirilmemesi suçundan beraatine, taksirle öldürme suçundan mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın olay günü alacakaranlık havada idaresindeki ticari minibüs ile meskun mahal dışında seyri sırasında, aydınlatmanın yetersiz, görüşün far ışığı altında açık olduğu iki yönlü devlet yolunda aynı yöne doğru önünde seyir halinde olan ... idaresindeki arka tarafında reflektif işareti olmayan ancak sibop flaşörleri çalışır durumda olan bisikletin arka sepet ve tekerlek kısmına aracın sağ ön tampon ve panel kısmıyla arkadan çarpması sonucu bisiklet sürücüsü ...'in hayatını kaybettiği olayda kaza sonrası olay yerini terk eden sanık hakkında yapılan yargılama sonunda yüklenen suç açısından sanığın kastının bulunmadığı, sanığın ölene çarptıktan sonra yaklaşık 50 metre ileride durarak ölenin bulunduğu yere geldiği, o sırada olayı gören başka kişilerin de olay yerine geldiği ve 112 acil servis ve jandarmayı aradıklarını görmesi, kaza yeri terk bildirim tutanağı ve ölü muayene ve otopsi tutanağından da anlaşılacağı üzere ölenin olay yerinde can vermiş olması, sanığın olay yerine geldiğinde olayın 112 ve jandarmaya haber verildiğini duyması üzerine yolcularını bırakmak üzere olay yerinden ayrıldığını beyan etmesi, sanığın savunmasının aksine delil elde edilememesi gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan,

Sanık hakkında yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin teşditli ceza verildiğine, kusur durumuna, lehe hükümlerin uygulanmadığına, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ve sair nedenlere, katılan vekilinin yardım veya bildirim yükümlülüğünü yerine getirmemek suçunun unsurlarının oluştuğuna, sanığın bu suçtan da cezalandırılması gerektiğine, taksirle öldürme suçundan verilen cezanın paraya çevrilmesine, sanığın sürücü belgesinin daha uzun süre ile geri alınması gerektiğine, eksik inceleme yapıldığına ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle sanık hakkındaki beraat ve mahkumiyet hükümlerinin isteme uygun olarak ONANMASINA, 17.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/146, Karar No: 2014/3169, Tarih: 17.03.2014

**6. Hukuk Dairesi         2014/146 E.  ,  2014/3169 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kırıkkale 2. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/10/2013

NUMARASI : 2012/39-2013/1047

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye ve alacak davasına dair karar, davalılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, tahliye ve kira alacağı istemine ilişkindir. Mahkemece, kira alacağı isteminin kısmen kabulüne ve kiralananın tahliyesine karar verilmiş,karar davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar vekili dava dilekçesinde, 01.01.2011 başlangıç tarihli kira sözleşmesi ile kiracı olan davalı Y.. S..'in kira bedellerini düzenli olarak ödememesi nedeniyle ihtarname keşide edildiğini, davalının 30 günlük sürede borcunu ödemeyerek temerrüde düştüğünü, kiracının taşınmazı müvekkillerinin onayı olmadan E.. S..'e kiraladığını belirterek davalı Y.. S..'in akte aykırılık ve temerrüd, E.. S..'in ise fuzuli işgal nedeniyle taşınmazdan tahliyelerine ve 11.500 TL kira alacağının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Davalılar davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme kararlarında nelerin yazılacağı yürürlükten kaldırılan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 388. maddesi ile bunun karşılığı olarak düzenlenen ve 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297/2. maddesinde belirtilmiştir. Buna göre hüküm, tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri kapsar. Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir. Hüküm gerekçesi dosya içeriğine uygun olmak zorundadır. Ayrıca, hükmün gerekçesi ile sonuç kısmı birbiri ile çelişmemelidir.

Mahkemece hükmün gerekçesinde davalı Y.. S..'in akte aykırılık ile temerrütten, davalı E.. S..'in ise fuzuli işgal nedeniyle taşınmazdan tahliyesi gerektiği sonucuna varıldığı yazılı olduğu halde hükümde davalı Y.. S..in akte aykırılık, davalı E.. S..'in fuzuli işgal nedeni ile tahliyelerine karar verilmek suretiyle hüküm ile gerekçe arasında çelişki oluşturacak şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 17.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/25307, Karar No: 2021/15100, Tarih: 09.11.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/25307 E.  ,  2021/15100 K.**

**"İçtihat Metni"**

Marka hakkına tecavüz suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda Samsun Cumhuriyet Başsavcılığı'nca verilen 18/03/2021 tarihli ve 2020/29128 soruşturma, 2021/7053 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii SAMSUN 2. Sulh Ceza Hâkimliği'nin 10/04/2021 tarihli ve 2021/3129 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığı'ndan verilen 07/06/2021 tarihli kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 23/06/2021 tarihli ve KYB. 2021/76479 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, müşteki şirketin “Karadenizbirlik” şeklindeki tescilli markasının şüphelinin işletmekte olduğu işyerinde iltibasa yol açacak şekilde "Karadenizçiçek" ismi ile ambalaj olarak taklit edilerek kullanıldığı yönündeki iddialar üzerine yapılan soruşturma sonunda, şüphelinin kullanmış olduğu "Karadenizçiçek" ibaresinin de tescilli olduğu gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmiş ise de,

Delil tespiti istemi üzerine, şüphelinin iş yerinde yapılan tespit sonucunda soruşturma dosyasına ibraz edilen 15/12/2020 tarihli bilirkişi raporunda, şüpheliye ait olup tescilli olan "Karadenizçiçek" markasının “Karadenizbirlik” markasını çağrıştıracak biçimde benzer olması, her iki markanın aynı tür üründe kullanılması, şüphelinin markasının müştekinin markasından ayırt edilmesini sağlamaya yönelik çaba tespit edilemediği, bilakis yazı karakterleri ve renginin aynı seçilmiş olması karşısında inceleme konusu kullanımın iltibas teşkil edecek nitelikte benzer olduğu sonucuna varıldığının belirtildiği, nitekim bilirkişi raporundaki fotoğraflar incelendiğinde belirtilen kullanımın net bir şekilde görüldüğü anlaşılmakla, şüpheli hakkında üzerine atılı suçtan kamu davası açılması için yeterli şüphe bulunduğu, mevcut delillerin kamu davasının açılmasını gerektirir nitelikte bulunduğu, bu delillere ve suçun unsurlarına yönelik takdir ve değerlendirmenin mahkemesince yapılması gerektiği gözetilmeksizin, itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görülmediğinden talebinin REDDİNE, 09/11/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6516, Karar No: 2018/6617, Tarih: 22.10.2018

**20. Hukuk Dairesi         2017/6516 E.  ,  2018/6617 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

... ili, ... ilçesi, ... mahallesinde 3402 sayılı Kanunun geçici 8. maddesine dayalı yapılan kadastro çalışmaları sırasında 7842 ada 39 nolu parsel, 1697,39 m2 yüzölçümü ve tarla niteliği ile beyanlar sütununda üzerindeki 1983 yılında dikilen zeytin ağaçlarının davacıya ait olduğu belirtilmek suretiyle Hazine adına tespit edilmiştir.

Davacı vekili 21/01/2015 günlü dava dilekçesinde; ... vasfını yitiren, üzerinde yaşlı zeytin ağaçlarının olduğu davalı parselin tarım arazisi olarak ırsen intikalen 40 senedir müvekkili tarafından kullanıldığını belirterek hatalı tespitin iptali ile taşınmazın müvekkili adına tapuya tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

İlk derece mahkemesi olan ... Kadastro Mahkemesince, dava konusu taşınmazın evveliyatının ... olduğu ve böyle bir yerin zilyedlik ile kazanılması ve özel mülke konu edilmesinin mümkün bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine, dava konusu taşınmazın tespit gibi tesciline karar verilmiş, hüküm davacı vekilince istinaf edilmekle,

... Bölge Adliye Mahkemesince, ... Kadastro Mahkemesinin davacı talebinin reddine dair gerekçeleri ve mahkemenin kararının yerinde bulunduğu belirtilerek davacının istinaf talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tespit tarihinden önce 6831 sayılı Kanuna göre 17/04/1986 tarihinde ilan edilen ... kadastrosu ve 2/B madde uygulama çalışması bulunmaktadır. Daha sonra 09/03/1990 tarihinde ilân edilerek kesinleşen 2896 sayılı Kanuna göre 2/B uygulaması yapılmış ormanlarda 6831 sayılı Kanunun 3302 sayılı Kanunla değişik 2/B madde uygulaması çalışmaları ile henüz sınırlandırması yapılmamış ormanların kadastrosu ve 2/B madde uygulaması vardır.

Taşınmazın bulunduğu yerde ilk tapulama çalışması ise, 1958 yılında yapılmış çekişmeli taşınmaz bu çalışmada ... vasfıyla tapulama dışı bırakılmıştır.