muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/5896, Karar No: 2014/13612, Tarih: 17.06.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/5896 E.  ,  2014/13612 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Bursa 5. İş Mahkemesi

Tarihi : 27/11/2013

Numarası : 2013/371-2013/927

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1.Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2.Davacı vekili, müvekkilinin 01/06/2002-06/04/2013 tarihleri arasında asgari ücretle davalı Sağlık Bakanlığı' na bağlı Bursa Dörtçelik Çocuk Hastanesi Çekirge yerleşkesinde çalıştığını, sözleşmesini emeklilik nedeniyle feshettiğini iddia ederek kıdem tazminatı, fazla çalışma, ulusal bayram genel tatil ve yıllık izin alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanununun 6 ncı maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı yasanın üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

Değinilen Yasanın 120 nci maddesi hükmüne göre, 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesi halen yürürlükte olduğundan, işyeri devirlerinde kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından belirtilen madde hükmü uygulanmalıdır. Anılan maddeye göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde, işçinin kıdemi işyeri veya işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde yazılı olan “hukukî işleme dayalı” ifadesi geniş şekilde değerlendirilmeli, yazılı, sözlü ve hatta zımnî bir anlaşma da yeterli görülmelidir.

4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde yazılı olan “hukukî işleme dayalı” ifadesi geniş şekilde değerlendirilmeli, yazılı, sözlü ve hatta zımnî bir anlaşma da yeterli görülmelidir.

Bu açıklamalar ışığında, iş hukukunda işyeri devrinin işçilik alacaklarına etkileri üzerinde ayrıca durulmalıdır. İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanunun 6 ncı maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumlu olacaktır.

Somut olayda, Mahkemece işyeri devri nedeniyle davalı Şirket alacaklardan tüm dönem üzerinden asıl işverenle birlikte sorumlu tutulmuştur. Ancak bilirkişi raporunda belirtildiği üzere davalı asıl işveren Sağlık Bakanlığı’ndan ihale alan alt işverenlere ait bilgiler ve 03.09.2002-01.07.2005 arası Şirketlere ilişkin kayıtlar dosyada bulunmamaktadır. Diğer yandan davacının 16.04.2006 tarihinde işten çıktıktan sonra 13.06.2006 tarihinde yeniden başladığı, arada iki ay kadar süre bulunduğundan bu dönemlerin kesintili olması ve önceki dönemin kıdeme hak kazanacak şekilde sonlanması halinde asıl işveren tüm çalışma dönemi açısından alacaklardan sorumlu olsa da, işyeri devri ilişkisi kesintiye uğrayacağından alt işverenin ancak 13.06.2006 tarihinden sonraki kesintisiz çalışma döneminden sorumlu olabileceği dikkate alındığında kesintili çalışma dönemine ve sorumluluğa ilişkin bir araştırma ve değerlendirme yapılmadan davalı Şirketin tüm dönemden sorumlu tutulması hatalıdır Son olarak işyeri devrinin kabulü açısından devirden sonra işyerindeki ekonomik birliğin kimliğini koruyup korumadığının saptanabilmesi için, yürütülen faaliyetin devirden sonra yeni işveren tarafından aynı veya özdeş biçimde sürdürülmesi ölçütü yanında, işyerinin taşınmaz ve taşınır malları ile maddî olmayan varlıkların, işyerinde çalışan işçilerin sayı ve uzmanlık bakımından çoğunluğunun, bunun yanı sıra müşteri çevresinin devredilip devredilmediği, devir öncesi ve sonrasındaki faaliyetler arasında benzerlik olup olmadığı değerlendirilmeden davacının önceden temizlik işçisi olduğu, davalı Şirkette ise veri hizmetleri işinde çalıştığı iddiaları üzerinde durularak işyeri devri bulunduğu görev karşılaştırması da yapılarak ayrıntılı değerlendirilmeden eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile hüküm kurulması hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde İ.. Tekstil-Makina Özel Güvenlik ve Org. San. Tic. İth. İhr. Ltd. Şti.'ye iadesine, 17.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13413, Karar No: 2015/24894, Tarih: 06.05.2015

**15. Ceza Dairesi         2014/13413 E.  ,  2015/24894 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Katılan ile sanık ...'un aralarında arazi anlaşmazlığı olduğu, açılan davayı katılanın kazandığı ve tarlanın etrafını tel çit ile çevirdiği, sanıklar tarafından katılanın tarlasının etrafındaki yaklaşık 140 metrelik tel çitinin yıkıldığını, 40 adet kazığın da kırıldığını görmesi üzerine tel çitlerinin sanık ... tarafından kırıldığı iddia olunan somut olayda, katılanla sanıklar arasında taşınmazlar nedeniyle eskiye dayalı husumetin bulunduğu, katılanın tarlasının etrafındaki çit ve tellerin yıkıldığını doğrudan gören veya bilen kimsenin olmadığı, katılanın da tanık ...'in kahvede otururken sanık ...'un yan masada oturan ... ve ...'e ...'ın tarlasının çitlerini biz yıktık" diye anlattığını duyduğunu, katılan ile sanıklar arasında taşınmazlar nedeniyle eskiye dayalı husumetin bulunması nedeniyle katılanın sanıklardan şikayetçi olduğu, ancak tanık sıfatıyla alınan beyanlarında ... ve ...'ün sanığın yaptığı söylenen konuşmayı duymadıklarını söyledikleri, tanık ...'in alınan beyanında ...'un yan masada oturan ... ve ... isimli şahısla ...'ın tarlasının çitlerini biz yıktık" diye anlattığını duyduğunu söylemişse de bu beyanın ne sanıklar ne de diğer tanıklar tarafından kabul edilmediği, sanıkların cezalandırmasına yeterli delil elde edilemediği gerekçesiyle verilen beraat kararına yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiş, sanıkların mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği yönündeki tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 06.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3344, Karar No: 2018/1989, Tarih: 25.04.2018

**1. Ceza Dairesi         2017/3344 E.  ,  2018/1989 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

ÖLDÜRÜLEN : ...

KATILANLAR : ..., ...

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : 1- Sanık ...'ın ...'ı öldürmek suçundan 5237 sayılı TCK'nun 81, 29, 62, 53, 63, 54. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası,

2- Sanık ...'in ... tarafından gerçekleştirilen eylemler esnasında kullanılan bıçağın sanık ... tarafından bu sanığa verildiğine dair tanık Gizem'in soruşturma aşamasındaki beyanı ve dosya kapsamındaki diğer beyanları ile uyuşmayan beyanı dışında sanığın savunmasının aksine bir delil bulunmadığından bu sanık açısından adam öldürme suçuna yardım etme, adam öldürmeye teşebbüs suçuna yardım etme, kasten yaralamaya yardım etme suçlarından dolayı ayrı ayrı suçu işlediğinin sabit olmaması gerekçesiyle CMK'nun 223/2-e maddesi uyarınca beraatine,

3- Sanık ... hakkında diğer hakkında mahkumiyet hükmü verilen ...'ın maktul ...'ı öldürmesi eylemine yardım etme, ...'a yönelik öldürmeye teşebbüs etme eylemine yardım etme, ...'a yönelik kasten yaralama suçuna yardım etme suçlarından cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmış ise de yapılan yargılama sonucu toplanan deliller ile bu

sanığın savunmasının aksine atılı suçları işlediğine dair hakkında mahkumiyet hükmü kurulmasına yeterli her türlü somut delil elde edilememesi nedeniyle her bir suç yönünden ayrı ayrı suçu işlediğinin sabit olmaması gerekçesiyle CMK'nun 223/2-e maddesi uyarınca beraatine,

4- Sanık ... hakkında diğer hakkında mahkumiyet hükmü verilen ...'ın maktul ...'ı öldürmesi eylemine yardım etme, ...'a yönelik öldürmeye teşebbüs etme eylemine yardım etme, ...'a yönelik kasten yaralama suçuna yardım etme suçlarından cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmış ise de yapılan yargılama sonucu toplanan deliller ile bu sanığın savunmasının aksine atılı suçları işlediğine dair hakkında mahkumiyet hükmü kurulmasına yeterli her türlü somut delil elde edilememesi nedeniyle her bir suç yönünden ayrı ayrı suçu işlediğinin sabit olmaması gerekçesiyle CMK'nun 223/2-e maddesi uyarınca beraatine.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 06/03/2007 gün ve 31/56 sayılı kararı uyarınca Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğnamede görüş bildirilmeyen bir hükümle ilgili olarak özel Dairece temyiz incelemesi yapılıp karar verilemeyeceği, sanıklar Yasin, Yusuf ve Mert hakkında; maktul ...’ın kasten öldürülmesi suçuna yardım etme, mağdur sanık ...’i kasten öldürmeye teşebbüs suçuna yardım etme ve mağdur sanık ...’a yönelik kasten yaralama suçuna yardım etme suçlarından beraatlerine ilişkin kurulan hükümlerin katılan vekili tarafından temyiz edildiği, ancak bu yönden görüş bildirilmediği anlaşılmakla, bu konuda ek tebliğname düzenlenmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.04.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5981, Karar No: 2022/5438, Tarih: 06.09.2022

**1. Hukuk Dairesi         2021/5981 E.  ,  2022/5438 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 16. HUKUK DAİRESİ

DAVALILAR :

-KARAR-

2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 40 ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18. maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Hazine ve ... İdaresinin de taraf olduğu davada, talebin fundalık, taşlık ve kayalık vasfıyla tescil harici bırakılan taşınmaz bölümünün davacı adına tescili istemine ilişkin olduğu ve hükmün ... İdaresi tarafından açıkça, dava konusu taşınmaz bölümünün, üzerindeki ... örtüsü kaldırılarak imar-ihya edilmek suretiyle tarım arazisi vasfı kazandırılmış yerlerden olduğundan bahisle temyiz edildiği, bu durumda Mahkemece yapılan ... araştırmasının denetlenmesi gerektiği anlaşılmıştır.

Yargıtay Büyük Genel Kurulunun, dairelerin iş bölümüne ilişkin 26/01/2022 tarihli ve 1 sayılı kararı uyarınca dosyayı inceleme görevi Yargıtay 8. Hukuk Dairesine ait olduğundan, 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 60. maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca gerekli inceleme yapılmak üzere dosyanın ilgili daireye gönderilmesine karar vermek gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle, dosyanın Yargıtay 8. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/09/2022 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11126, Karar No: 2012/212, Tarih: 17.01.2012

**20. Hukuk Dairesi         2011/11126 E.  ,  2012/212 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20.Hukuk Dairesininn 2008/35 - 2009/303 sayılı bozma kararında: "Mahkemece, eski tarihli memleket haritasının uygulanması sonucu çekişmeli taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla mülk edinme koşullarının davalı yararına oluştuğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmişsede, yapılan araştırma, inceleme ve uygulama hüküm kurmaya yeterli değildir. Hükme esas alınan raporlar çekişmeli taşınmazın öncesinin niteliğini ve hukuki durumunu belirlemeye yeterli ve kanaat verici değildir. Birbirleriyle çelişen ve yetersiz raporlara dayanılarak hüküm kurulamaz. O halde;

Mahkemece, eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında halen Çevre ve Orman Bakanlığı (Orman ve Su İşleri Bakanlığı) ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman yüksek orman mühendisleri arasından seçilecek bir orman mühendisi ve bir fen elemanı ve ziraat mühendisi aracılığıyla yeniden yapılacak keşifte, çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 sayılı Yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, bitki örtüsü, ağaçların cinsi, yaşı, sayısı kapalılık oluşturup oluşturulmadığı, baskın özelliğinin ne olduğu ve çevresi incelenmeli; keşifte, hakim gözetiminde, taşınmazın dört yönden renkli fotoğrafları çektirilip, onaylanarak dosyaya eklenmeli; fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulanacak kesinleşmemiş tahdit haritası ile irtibatlı, taşınmazın konumunu gösteren orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri ayrı renklerle işaretli ve bilirkişilerin onayını taşıyan, duraksamaya yer vermeyecek nitelikte kroki düzenlettirilmeli, meşe ağacı tohumu ağır tohumlu ağaçlar grubu içerisinde yer aldığı ve tohum kanatlarının olmaması nedeniyle uzak

-2-

2011/11126-2012/212

-2-

2011/11126-2012/212

mesafelerden rüzgar vs. etkenlerle taşınarak çalılık alanlar içerisinde çimlenip yetişmesinin mümkün olmadığı düşünülmeli, orman ve toprak muhafaza karakteri taşıyan funda ve makilerle örtülü yerlerin 6831 sayılı Yasanın 1/j ve 15.07.2004 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 23/p ve 26/j maddeleri gereğince orman sayılacağı ve yine ormancılık bilimine göre meşe ağaçları ağır tohumlu orman ağacı grubunda olmaları nedeniyle tohumların rüzgar ve diğer doğa olaylarıyla bulundukları yerlerden başka bir yere taşınmasının mümkün olmadığı, daha önce meşe yetişmemiş bir arazi de bu yolla yetişmeyeceği, aslında o yerde bulunan meşe ağaçlarının şu veya bu nedenle tahrip edilmesi sonucu, toprak altında kalan köklerin insan baskısı ortadan kalkınca yeniden filizlenmesi sonucu yeniden ormana dönüşeceği, 6831 sayılı Yasanın 1/F maddesi gereğince bir yerin orman sayılmaması için "orman sınırları içinde ve bitişiğinde tapulu olması, orman sınırları dışında ise her türlü tasarruf belgeleriyle özel mülkiyette bulunması ve tarım arazisi olarak kullanılması" gerektiği somut olayda davalının dayandığı bir tapu kaydı yada herhangi bir tasarruf belgesi bulunmadığından, dağınık veya yer yer küme ve sıra halindeki meşe ağaçlarıyla örtülü yerlerin 6831 Sayılı Yasanın 1/1. maddesi gereğince orman sayılacağı göz önünde tutulmalı ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek oluşacak sonuç çerçevesinde hüküm kurulması" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozmaya uyulduktan sonra davanın reddi ile dava konusu 120 ada 1-2, 121 ada 1 ve 139 ada 1 sayılı parsellerin tespit gibi tesciline karar verilmiş, hüküm Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 5304 sayılı Yasa ile değişik 3402 sayılı Yasanın 4.maddesi gereğince orman sınırlandırması yapılmıştır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 17.01.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/2982, Karar No: 2006/5384, Tarih: 20.04.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/2982 E.  ,  2006/5384 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... ve müdahil Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 108 ada 60 parsel sayılı 57 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle çeşme niteliği ile davalı adına tespit edilmiş, davacı ... ve müdahil Hazine, orman sayılan yer olduğu iddiasıyla dava açmışlardır. Mahkemece davanın reddine ve dava konusu parselin tespit gibi davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... ve müdahil Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu yapılmamıştır.

Mahkemece hükme esas alınan orman bilirkişi ... ... tarafından hazırlanan raporda çekişmeli taşınmazın eğiminin % 8-10 civarında olduğu, üzerinde çeşme bulunduğu, çevredeki tarım arazileri ile bütünlük arzettiği, 1955 yılında bütünlemesi yapılan 1959 baskı tarihli memleket haritasında kısmen ... alanda kalmakta ise de, her ... rengin ormanı ifade etmediği, 1954 tarihli ... fotoğraflarında ... arazisi olduğu açıklanmak ve ... fotoğraflarına değer verilmek suretiyle orman sayılmayan yer olduğunun bildirilmesi üzerine davanın reddine karar verilmişse de, uzman bilirkişi raporu, taşınmazın orman olup olmadığını belirlemekte yeterli ve kanaat verici olmaktan uzaktır. Şöyle ki; rapora ekli memleket haritasında semboller görünmemekle birlikte ... rengin hangi tarım bitkisini simgelediği raporda yeterince açıklanmamaktadır. Bu durumda, memleket haritasındaki görünümün, çekişmeli taşınmazın konumunu tam olarak açıkladığından sözedilemez.

O halde, sağlıklı sonuca varılabilmesi için; mahkemece, eski tarihli memleket haritası, ... fotoğrafları ve o tarihten hemen sonra düzenlenen ... fotoğrafı ve memleket haritası ile varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında bu konuda uzman ... orman mühendisleri arasından seçilecek bir orman yüksek mühendisi ve bir ... elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, ayrı ayrı tarihlerde düzenlenmiş ... fotoğrafı ve memleket haritaları çekişmeli taşınmaz ile birlikte ... araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; bu ... fotoğrafı ve memleket haritalarında çekişmeli taşınmazın konumunda farklılık olup olmadığı açıklığa kavuşturulmalı; 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan ... kazanma olanağı sağlayan 3402 Sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 ... ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 ... ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 ... ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan

fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; ... yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; kesinleşmiş orman kadastrosu bulunmadığından, yukarıda değinilen diğer belgeler ... ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) iki değişik tarihli memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu ... parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı; taşınmazın hali hazır eylemli durumu hakim tarafından keşif gözlemi olarak tutanağa geçilmeli, taşınmazı dört yönden gösteren fotoğraflar alınarak dosyaya eklenmeli ve varsa 1954 yılından daha öncesine ve sonrasına ait ... fotoğrafları da incelettirilerek karşılaştırmalı rapor hazırlattırılmalı, böylece elde edilecek delillere göre karar verilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Orman Yönetimi ve Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde Orman Yönetimine iadesine 20/04/2006 günü oybirliği ile karar verildi.