muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/3325, Karar No: 2018/8054, Tarih: 04.07.2018

2- Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 19. Ceza Dairesinin 01/06/2017 tarihli ve 2017/3271 Esas, 2017/5188 Karar sayılı ilâmında yer alan, "... İcra kefili olan sanık tarafından ... tarihinde ödeme taahhüdünde bulunulduğu, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 584/1. maddesinde yer alan “Eşlerden biri mahkemece verilmiş bir ayrılık kararı olmadıkça veya yasal olarak ayrı yaşama hakkı doğmadıkça, ancak diğerinin yazılı rızasıyla kefil olabilir; bu rızanın sözleşmenin kurulmasından önce ya da en geç kurulması anında verilmiş olması şarttır.” şeklindeki düzenlemeye nazaran, dosya içerisinde mevcut nüfus kaydına göre taahhüt tarihinde evli olan sanığın eşinin kefalet işlemi öncesinde veya icra kefilliği sırasında rızasının alınıp alınmadığının belirtilmemesi nedeniyle geçerli bir kefalet işlemi dolayısıyla hukuken geçerli bir ödeme taahhüdü bulunmadığından, taahhüdün geçerli olmadığı anlaşılmakla, sanığın üzerine atılı suçun unsurlarının oluşmaması nedeniyle itirazın kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediği" şeklindeki açıklamalara nazaran, dosya içerisinde mevcut nüfus kaydına göre taahhüt tarihinde evli olan sanığın eşinin kefalet işlemi öncesinde veya icra kefilliği sırasında rızasının alınıp alınmadığının belirtilmemesi karşısında, sanığın icra kefilliğinin ve icra kefalet sözleşmesine dayanılarak verilen taahhüdün geçersiz olduğu cihetle, borçlu sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde, isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, Bursa 4. İcra Ceza Mahkemesinin 14/03/2018 tarihli ve 2018/16 Değişik İş sayılı kararının CMK’nın 309/4-d maddesi uyarınca BOZULMASINA, sanık hakkında ödeme şartını ihlal eyleminden dolayı hükmolunan tazyik hapsinin kaldırılmasına, 04/07/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2889, Karar No: 2018/9578, Tarih: 18.12.2018

**10. Ceza Dairesi         2016/2889 E.  ,  2018/9578 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Sanığın üzerinde yapılan aramada ele geçirilen 3 paket içerisindeki krem renkli toz maddeye ilişkin ... Kriminal Polis Laboratuvarı'ndan alınan rapora göre, bu maddenin yasal kısıtlılık altında bulunan herhangi bir uyuşturucu madde içermediği anlaşılmakla, bu maddenin bulundurulmasının suç oluşturmayacağı ve uyuşturucu madde kullandığının teknik yöntemlerle de saptanamadığı gözetilmeden, sanığın unsurları oluşmayan atılı suçtan beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 18/12/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/13485, Karar No: 2022/16022, Tarih: 14.11.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/13485 E.  ,  2022/16022 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada, Mersin 8. Asliye Hukuk ile Serik 2. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanun’un 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adli yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, ayıplı mal nedeniyle uğranılan zararın tahsiline ilişkindir.

Davacı vekili dava dilekçesi ile birlikte, müvekkilinin fatura karşılığında Erciyes Rene F1 biber tohumunu davalıdan satın aldığını, tohumları Mersin ili, Akdeniz ilçesi, 183 ada, 329 parselde bulunan 1 ve 3 nolu seralarına ekerek verim almak amacıyla yetiştirmeye başladığını, müvekkiline söz konusu tohumların verimli, meyve veren, dişi tohumlar olduğu taahhüdü ile satıldığını, ancak tohumların %70'inin ayıplı erkek tohum olması sebebiyle müvekkilinin çeşitli zararlara uğrayarak mağdur olduğu, müvekkilinin davalı firmadan almış olduğu ürünlerin erkek tohum olduğu için beklediği verimleri alamadığını ciddi maddi zararlar meydana geldiğini, bu hususu tespit ettirmek amacıyla 06/01/2012 tarihinde delil tespiti talebinde bulunulduğunu, Mersin 3. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2021/01 D.İş sayılı dosyasında atanan bilirkişi tarafından zarar ve taleplerinin tespit edildiğini, HMK’nın 107. maddesi kapsamında belirsiz alacak niteliğinde olan 5.000,00 TL'nin fazlaya ilişkin hak ve alacakları saklı kalmak kaydı ile ihtarname tarihinden itibaren mevduata uygulanan en yüksek faiz işletilerek davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Mersin 8. Asliye Hukuk Mahkemesince, davalı şirketin ikametgahının Serik ilçesi olduğu, davacı vekilinin dava dilekçesi ekinde sunduğu 30/12/2020 tarihli faturanın davalı şirket tarafından düzenlenmediği, satıcının dava dışı ... olduğu, dolayısıyla bu davanın HMK‘nın 6. maddesi gereği davalının ikametgahı mahkemesi olan Serik'te açılması gerektiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Serik 2. Asliye Hukuk Mahkemesince ise, davacının Serik İlçesinde yerleşik firmadan tohum aldığı ve Mersin İli Akdeniz İlçesindeki taşınmazında ektiği, HMK'nın 10. maddesinde sözleşmenin ifa edileceği yer mahkemesinin de yetkili olduğunun belirtildiği, bu yetkinin özel yetki niteliğinde olduğu, davacı tarafından seçimlik yetki hakkının kullanıldığı, bu haliyle Mersin 8. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin yetkisizlik kararının usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Serik 2. Asliye Hukuk Mahkemesince ise, davacının Serik İlçesinde yerleşik firmadan tohum aldığı ve Mersin İli Akdeniz İlçesindeki taşınmazında ektiği, HMK'nın 10. maddesinde sözleşmenin ifa edileceği yer mahkemesinin de yetkili olduğunun belirtildiği, bu yetkinin özel yetki niteliğinde olduğu, davacı tarafından seçimlik yetki hakkının kullanıldığı, bu haliyle Mersin 8. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin yetkisizlik kararının usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

6100 sayılı HMK'nın 6. maddesi gereğince bir davada genel yetkili mahkeme, davalının yerleşim yerinin bulunduğu yer mahkemesidir. Aynı Kanun'un 10. maddesinde sözleşmeden doğan davalar için, sözleşmenin ifa edileceği yer mahkemesinin de yetkili olduğu belirtilmiştir ki bu da özel yetkiye ilişkin bir düzenlemedir. Ayrıca 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 89. maddesi uyarınca para alacağına ilişkin davalarda aksi kararlaştırılmadıkça para borcu alacaklının yerleşim yerinde ödenmesi gerektiğinden alacaklının bulunduğu yer mahkemesi de yetkilidir. Dolayısıyla dava, davacının seçimine göre, hem genel ve hem de özel yetkili mahkemede açılabilir.

Bir davada, birden fazla genel ve özel yetkili mahkeme varsa, davacı bu mahkemelerden birinde dava açmak hususunda bir seçimlik hakka sahiptir. Davacı, davasını bu genel ve özel yetkili mahkemelerden hiçbirinde açmaz ve yetkisiz bir mahkemede açarsa, o zaman seçme hakkı davalılara geçer.

Somut olayda, davanın, Mersin 8. Asliye Hukuk Mahkemesinde açıldığı, davacının yerleşim yerinin; Akdeniz/Mersin olduğu, satın alınan tohumların Akdeniz ilçesinde bulunan seralarda kullanıldığı anlaşılmaktadır. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 10. maddesi uyarınca ve 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 89. maddesi uyarınca uyuşmazlığın Mersin 8. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp çözümlenmesi gerekir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21. ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanun'un 36/3. maddesi gereğince; Mersin 8. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 14.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1283, Karar No: 2013/1247, Tarih: 19.02.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/1283 E.  ,  2013/1247 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili davacının davalıya ait işyerinde köfte ustası olarak çalışmakta iken 2008 yılı Nisan ayından itibaren ücretlerinin ödenmemesi nedeni ile iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğini, kıdem tazminatının yanında yaptığı fazla mesai, hafta tatili, milli bayram ve genel tatil mesai ücretleri ile aylık ücretlerinin ödenmediğini, yıllık izinlerinin kullandırılmadığını iddia ederek kıdem tazminatı ile diğer bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili davacının fazla mesai yapmadığını, hafta tatili kullandığını, milli bayram ve genel tatil günlerinde tatil yaptığını, işyerinin küçük bir köfte salonu olup faaliyetin esnaf faaliyeti kapsamında kaldığını, iş mahkemesinin görevli olmadığını beyan ederek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davalı işyerindeki faaliyetin esnaf faaliyeti kapsamında kalması nedeni ile görevsizlik kararı verilmiştir.

Kararı davacı taraf temyiz etmiştir.

Uyuşmazlık, taraflar arasındaki ilişkinin İş Kanunu kapsamında değerlendirilip değerlendirilemeyeceği ve bu bağlamda İş Mahkemesinin görevi noktasında toplanmaktadır.

4857 sayılı Yasanın 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (ı) bendi uyarınca, 507 sayılı Esnaf ve Sanatkarlar Kanununun 2 nci maddesinin tarifine uygun üç kişinin çalıştığı işyerlerinde bu kanun hükümleri uygulanmaz.

507 sayılı Kanunun 2 nci maddesinde “İster gezici olsun ister bir dükkân veya bir sokağın belli yerinde sabit .../..

2013/1283-1247 S.2

bulunsunlar, ticarî sermayesi ile birlikte vücut çalışmalarına dayanan ve geliri o yer ve gelenek ve teamülüne nazaran tacir niteliğini kazanmasını icap ettirmeyecek miktarda sınırlı olan ve bu bakımdan ticaret sicili ve dolayısıyla ticaret ve sanayi odasına kayıtları gerekmeyen, ayni niteliğe (sermaye unsuru olsun olmasın) sahip olmakla beraber, ayrıca çalıştığı sanat, meslek ve hizmet kolunda bilgi, görgü ve ihtisasını değerlendiren hizmet, meslek ve küçük sanat sahipleriyle bunların yanında çalışanlar ve geçimini sınırlı olarak kamyonculuk, otomobilcilik ve şoförlükle temin eden kimselerin 1 inci maddede belirtilen amaçlarla kuracakları dernekler bu kanun hükümlerine tabidir” denilmektedir.

507 sayılı Kanun, 21.06.2005 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5362 sayılı Esnaf ve Sanatkârlar Meslek Kuruluşları Kanununun 76 ncı maddesi ile yürürlükten kaldırılmış ve maddenin ikinci cümlesi ile diğer yasaların 507 sayılı Yasaya yaptıkları atıfların 5362 sayılı Yasaya yapılmış sayılacağı açıklanmıştır. Bu durumda 4857 sayılı Yasanın 4 üncü maddesinde 507 sayılı Yasaya yapılan atıf, 5362 sayılı Yasaya yapılmış sayılmalıdır. Bahsi geçen yeni yasal düzenlemede esnaf ve sanatkâr tanımı değiştirilmiştir. Yeni yasanın 3 üncü maddesine göre esnaf ve sanatkâr, ister gezici ister sabit bir mekânda bulunsun, Esnaf ve Sanatkâr ile Tacir ve Sanayiciyi Belirleme Koordinasyon Kurulunca belirlenen esnaf ve sanatkâr meslek kollarına dâhil olup, ekonomik faaliyetini sermayesi ile birlikte bedenî çalışmasına dayandıran ve kazancı tacir veya sanayici niteliğini kazandırmayacak miktarda olan, basit usulde vergilendirilenler ve işletme hesabı esasına göre deftere tabi olanlar ile vergiden muaf bulunan meslek ve sanat sahibi kimseler olarak belirtilmiştir. 507 sayılı Yasada yazılı olan “geçimini sınırlı olarak kamyonculuk, otomobilcilik ve şoförlükle temin eden kimselerin” sözcüklerine yeni yasada yer verilmemiştir. Yeni yasanın değinilen hükmü karşısında, 21.06.2005 tarihinden sonraki dönem açısından İş Kanununun kapsamı belirlenirken, “geçimini münhasıran bu işten sağlama” ölçütü dikkate alınmamalıdır.

5362 sayılı Yasanın 3. maddesinde belirtilen esnaf ve sanatkâr faaliyeti kapsamında kalan işyerinde üç kişinin çalışması halinde, 4857 sayılı Yasanın 4. maddesinin (ı) bendi uyarınca, bu işyeri İş Kanununun kapsamının dışında kalmaktadır. Maddede üç işçi yerine “üç kişi”den söz edilmiştir. Bu ifade, işyerinde bedeni gücünü ortaya koyan meslek ve sanat erbabını da kapsamaktadır. İşinde bedeni gücü ile çalışmakta olan esnaf dahil olmak üzere toplam çalışan sayısının üçü aşması durumunda işyeri 4857 sayılı Yasaya tabi olacaktır. .../..

2013/1283-1247 S.3

Somut olayda davalının sunduğu belgelere göre değerlendirme yapılarak davalı işyerindeki faaliyetin esnaf faaliyeti kapsamında kaldığı kabul edilerek mahkemenin görevsizliğine karar verilmiş ise de, davacı yanın davalının görev itirazına karşı diyecekleri sorulup varsa bu konudaki delilllerini bildirmesi için süre ve imkan tanınmalıdır. Sunulduğu takdirde davacı tarafın bu husustaki dellilleri toplanıp bir değerlendirmeye tabi tutulduktan sonra karar verilmesi gerekirken davacının hukuki dinlenilme hakkını ihlal eder ve kısıtlar şekilde davalı taraf delillerine itibarla görevsizlik kararı verilmesi hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde davacı tarafa iadesine, 19.02.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20984, Karar No: 2013/22199, Tarih: 29.05.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/20984 E.  ,  2013/22199 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Müştekilerin, sanığa eski bir yaralama olayından bahsederek laf atmaları üzerine olayın çıktığı anlaşılmakla bu husus araştırılarak evvelki olayda mağdurların sanığa yönelik bir eylemleri olup olmadığı soruşturulup sonucuna göre sanığa haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

2) Sanığa, yaralama suçundan 1 yıl 6 ay hapis cezası verilerek cezası ertelendiği halde 5237 sayılı TCK'nin 53/1-a-b-d maddesindeki haklardan sanığın yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesiyle yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince hükmün talebe uygun olarak BOZULMASINA, 29.05.2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10465, Karar No: 2012/11590, Tarih: 30.10.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/10465 E.  ,  2012/11590 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada Pendik 1. Sulh Hukuk ile Pendik 1. Aile Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, haksız fiile dayalı maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir .

1086 Sayılı HUMK.’nun 25/III. maddesinde, “Yargıtay’ca verilen merci tayini kararları ile temyiz incelemesi sonucu kesinleşen göreve ve yetkiye ilişkin kararlar davaya ondan sonra bakacak mahkemeyi bağlar” hükmüne yer verilmiştir.

Dosya kapsamından, Pendik 1. Aile Mahkemesi'nce göreve ilişkin verilen 11/10/2011 tarihli karar, Yargıtay 4. Hukuk Dairesi'nin 11/05/2012 gün, 2012/5406 Esas, 2012/8358 Karar sayılı ilamı ile onanmakla davanın, genel mahkemede görülmesi gerektiği Özel Dairenin kabulündedir. Bu kararın mahkemeleri bağlayıcılığı özelliği vardır. Bu durumda, uyuşmazlığın Pendik 1. Sulh Hukuk Mahkemesince görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nun 21. ve 22. maddeleri (1086 sayılı HUMK.’nun 25 ve 26.) gereğince Pendik 1. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 30/10/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11771, Karar No: 2014/17872, Tarih: 09.06.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/11771 E.  ,  2014/17872 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya 3. Asliye Hukuk Mahkemesi(Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

TARİHİ : 16/07/2013

NUMARASI : 2012/431-2013/283

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, araka cinsi fasülye ekip yetiştirmek amacıyla davalı ... Kooperatifinden tohum aldığını, tohumun üretimini diğer davalının yaptığını, hasat zamanı yaklaşınca çıkan ürünün araka olmadığını hiçbir üretim değeri olmayan bir bitki olduğunu, uğradığı zararın tespitinin Sakarya 3.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/64 değişik iş sayılı dosyası ve Ferizli Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2012/14 değişik iş dosyası ile yapıldığını, toplam zararının 18.312,67 TL olarak tespit edildiğini ancak bu rakamı kabul etmediğini, ürün kaybının %90 oranında olduğunu, bilirkişinin dönüm başı devri düşük hesapladığını iddia ederek fazlaya ilişkin hakları saklı tutularak 18.312,67 TL tazminatın tahsilini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 13.526,24TL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş;hüküm,davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı ...Tohumculuk Sanayi ve Tic.A.Ş tarafından üretilen araka tohumunu diğer davalı .....Ekicileri Kooperatifinden satın aldığını tohum, aldığı tohumları değişik tarlarara ektiğini tohumların ayıplı çıkması nedeniyle zarara uğradığını, zararının miktarının belirlenmesi için Sakarya 3.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/64 değişik iş sayılı dosyası ve Ferizli Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2012/14 değişik iş dosyası ile tespit yaptırdığını, ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile tespit edilen zararı olan 18.312,67 TL'nin tahsili istemi ile eldeki davayı açmıştır.Davalılar,davanın reddini dilemiş, Makmemece Ferizli Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2012/14 değişik iş sayılı dosyasına itibar edilmesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiş isede davacının taleplerinden olan Sakarya 3.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/64 değişik iş dosyasına konu taşınmazlardaki zararının tahsili istemi hakkında olumlu veya olumsuz herhangi bir hüküm kurulmamıştır. Hal böyle olunca, mahkemece, davacının bu talebi hakkında olumlu yada olumsuz bir hüküm kurulması gerekirken, bir karar verilmemesi HMK.nun 359/2 maddesine aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davacının sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenle hükmün BOZULMASINA, 2.bentte açıklanan nedenle davacının sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 9.6.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3869, Karar No: 2011/13681, Tarih: 02.11.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/3869 E.  ,  2011/13681 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı ...vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili; davalılardan ...tarafından ithal edilerek diğer davalıya satılan tohumların müvekkilince bu davalıdan satın alınarak davadışı Yaşar Baş'a satıldığını, sonrasında tohumların ayıplı çıkması üzerine üretici ...ın müvekkili ve davalılar aleyhine açtığı davada müvekkili aleyhine 28.663 TL'ye hükmedilerek icra kanalıyla müvekkilinden 42.677 TL tahsil edildiğini, tohumların ayıplı çıkmasından davalıların sorumlu olduğunu belirterek, fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 8.000 TL'nin ödeme tarihi 23.11.2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Yargılama sırasında ise ıslah talebinde bulunarak 42.660 TL alacağın 39.108,37 TL.' lik kısmına 23.11.2009 dan itibaren yasal faiz işletilmesini istemiştir.

Davalılar vekili ayrı ayrı sundukları cevap dilekçeleriyle davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece; benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda davacı yanın rücuen alacak iddiasının kanıtlandığı gerekçesiyle davanın kabulüne 42.660,84 TL.'nin (39.108,37 TL.'lik kısmına ödeme tarihi olan 23.11.2009 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte) davalılardan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı ...vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı ...vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 02.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/454, Karar No: 2019/59, Tarih: 21.01.2019

**16. Hukuk Dairesi         2016/454 E.  ,  2019/59 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

KARAR

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "çekişmeli taşınmazın kayalık vasfında olduğu ve taşınmaz üzerinde zilyetlikle iktisaba elverişli herhangi bir tasarrufta bulunulmadığı anlaşıldığına göre, davacı Hazinenin davasının kabulüne, asli müdahil ...’nın davasının ise reddine karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sırasında ..., kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ve miras yoluyla gelen hakka dayanarak çekişmeli taşınmazın bir bölümünün adına tescili istemiyle davaya katılmıştır. Mahkemece davacı Hazinenin davasının kabulüne, dava konusu 115 ada 13 parsel sayılı taşınmazın kayalık vasfıyla Hazine adına tapuya tesciline, diğer davacı ve asli müdahillerin davalarının ise ayrı ayrı reddine karar verilmiş; hüküm, asli müdahil ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz edenden alınmasına, 21.01.2019 gününde oybirliği ile karar verildi.