muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/5847, Karar No: 2013/3680, Tarih: 08.05.2013

**1. Ceza Dairesi         2010/5847 E.  ,  2013/3680 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2010/206002

MAHKEMESİ : Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 21/12/2009, 2009/245 (E) ve 2009/391 (K)

SUÇ : Kasten yaralama ve bu suça yardım, tehdit

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-) Katılanın hak ve yetkisi olmadığından vekilinin duruşmalı inceleme talebinin CMUK.nun 318.maddesi gereğince reddine karar verilmiştir.

2-) Sanıklar Volkan, Levent, Ahmet, Kasım, Hakan, Utku, Eser hakkında yaralama, sanık Engin hakkında tehdit ve yaralama suçundan verilen "hükmün açıklanmasının geri bırakılması"na dair kararlar, 5271 sayılı CMK.nun 231/12. maddesi uyarınca itiraz yoluna tabi olduğundan, itiraz merciince incelenmek üzere dosyanın incelenmeksizin mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na tevdiine karar verilmiştir.

3-) Temyizin kapsamına göre; sanık Emre'nin maktul Hakan'ı kasten öldürme suçuyla ilgili olarak verilen ceza verilmesine yer olmadığına dair kararın incelemesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Emre'nin maktul Hakan'ı kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçeler ile kısmen kabul kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılan vekilinin eksik incelemeye yönelen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Ancak;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; Olay gününden bir gün önce tanık İlker'in yanında arkadaşı sanık Emre'de olduğu halde okuldan çıkarak evine doğru giden tanık Kübra'ya laf attığı, Kübra'nın durumdan amcasının oğlu sanık Engin'e bahsetmesi üzerine Engin'in, sanık Emre ve arkadaşlarının yanına giderek "İlker kim?" diye sorduğu, tanık İlker'in kendisi olduğunu söylediği, aralarında başlayan tartışmanın kavgaya dönüştüğü, Engin'in Emre'ye yumruk atması üzerine, sanık Emre'nin de Engin'e kafa attığı daha sonra tarafların ayrıldığı, olaydan bir gün sonra sanık Engin'in yanında arkadaşları maktul Hakan ile mağdur-sanıklar Halil ve Kasım, sanıklar Eser, Utku, Levent, Ahmet, H.. T.. ve Volkan'ın da bulunduğu 10-15 kişilik bir grupla sanık Emre'yi aramak için olay yerine gittikleri, burada sanık Emre ile karşılaştıkları ve sanık Emre'yi darp etmeye başladıkları, sanık Emre'nin annesi mağdur Ayşe'nin de olay yerine geldiği ve Emre'yi korumak için araya girmeye çalıştığı, şahısların Ayşe'yi de darp etmeye başladıkları sırada sanık Emre'nin yanında taşıdığı bıçağı çıkartarak mağdur Halil'in sağ göğüs bölgesine bir darbe vurarak pnömotoraks nedeniyle yaşamsal tehlike geçirecek, mağdur Kasım'ı sol lomber bölgesinden basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek, maktul Hakan'ın ise sol göğüs bölgesine bir darbe vurarak yaraladığı kavga sonucu sanık Emre ve annesi mağdur Ayşe'nin vücutlarının çeşitli yerlerinde oluşan ekimozlar nedeniyle basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandıkları, hastaneye götürülen maktul Hakan'ın ise kalp yaralanması nedeniyle öldüğü olayda; sanık Emre ve annesi mağdur Ayşe'de tespit edilen yaralanmaların ekimoz vasfında ve basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte olması, olay anında sanık Emre'nin kendisine saldıran grupla ayakta ve hedef seçebilecek konumda mücadele etmesine rağmen mağdur Halil'i göğüs bölgesinden hayati tehlike geçirecek şekilde yaraladıktan sonra mağdur Kasım ve maktule yönelerek, maktul Hakan'ın hayati öneme haiz göğüs bölgesine şiddetli şekilde vurarak yaralaması gözönüne alındığında, sanık Emre'nin eylemi uğradığı haksız bir saldırıyı o andaki hal ve koşullara göre saldırı ile orantılı biçimde defetmek zorunluluğu ile işlendiğinin kabul edilemeyeceği gibi yasal savunma sınırının mazur görülebilecek korku ve heyecanla aşıldığından da söz edilemeyeceği gözetilerek, etki ve tepki dengesi ile maktulün dahil olduğu gruptan gelen ve haksız tahrik oluşturan davranışlar da nazara alındığında tahrik hükmü uygulanarak TCK.nun 82/1-e, 29, 31/3. maddeleri uyarınca cezalandırılması yerine eylemin yasal savunma sınırının aşılması suretiyle işlendiği kabul edilerek, 5237 sayılı TCK.nun 25/1 ve 27/2.maddeleri uyarınca "ceza tertibine yer olmadığına" karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 08/05/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3187, Karar No: 2017/7777, Tarih: 30.11.2017

**4. Hukuk Dairesi         2017/3187 E.  ,  2017/7777 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

İHBAR OLUNAN : ...

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 04/09/2013 gününde verilen dilekçe ile itirazın iptalinin istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 10/01/2017 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının, aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları ile reddedilmelidir.

2-Davacının diğer temyiz itirazına gelince;

Mahkemenin, davanın kısmen kabulüne dair, 17/07/2014 günlü kararı, Dairemizin 19/11/2015 gün, 2014/16202 esas, 2015/13308 karar sayılı ilamı ile bozulmuştur. Bozma ilamında; ... mühendisi bilirkişiden hasat giderlerini de gözetir şekilde, Mahkeme ve Yargıtay denetimine uygun, hüküm kurmaya elverişli rapor alınması gerektiği belirtilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyulmuş ve 20/06/2016 tarihli bilirkişi raporu doğrultusunda hüküm kurulmuştur. Anılan bu raporda; girdi giderleri, bakım ve işçilik giderleri, hasat ve pazarlama giderleri belirtilmiş, toplam üretim giderleri düşülerek hesaplama yapılmıştır.

Davaya konu yangın olayı, 16/06/2011 tarihinde gerçekleşmiş olup, taşınmazda ekili bulunan buğday ürününün, olay tarihi itibariyle hasat zamanı gelmiştir. Diğer bir deyişle, bilirkişi tarafından zarar miktarı hesaplanırken düşülen; girdi giderleri (tohum bedeli, gübre bedeli vb.) ile bakım ve işçilik giderleri (ilk sürüm, ikileme vb.), yangın tarihi itibariyle zaten davacı tarafından yapılmış olan giderlerdir. Yapılan bu masrafların zarardan düşülmesi hatalıdır. Dairemiz de bozma ilamında, henüz yapılmamış olan hasat giderlerinin zarardan tenzili gerektiğini belirtmiştir. 20/06/2016 tarihli bilirkişi raporu, bozma ilamına ve dosya kapsamına uygun olmadığından, bu rapor esas alınarak hüküm kurulması, kararın bozulmasını gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda (2) numaralı bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, davacının diğer temyiz itirazlarının (1) numaralı bentte gösterilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 30/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12401, Karar No: 2018/9048, Tarih: 19.04.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/12401 E.  ,  2018/9048 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili,davacının davalıya ait işyerinde alt işveren işçisi olarak çalıştığını, firmalar değişmesine rağmen çalışmasına aralıksız devam ettiğini,2008 yılında işe başladığını,bu çalışmalarının 2011 yılına kadar devam ettiğini, ücretinin 960,00 TL olduğunu, elektrik abonelerinin açma-kapama işini yaptığını, 07:30-08:00-18:00 saatleri arasında çalıştığını ancak 18:00 den sonra da çalışma olduğunu,bölgeye göre günde 13-14 saat çalıştığını, fazla mesai ücretinin ödenmediğini, yıllık izin kullanmadığını, pazar günleri çalıştığını belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile birlikte bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, ...' ın 2011 yılı Ocak ayında ... ile devir sözleşmesi imzaladığını, 01/01/2011 tarihi itibariyle ihalelerle ilgisinin kalmadığını, ...' ın asıl işveren olmadığını, fazla mesailerden sorumlu olamayacağını,hizmet sözleşmesinden doğan alacakların taşeronlardan alınması gerektiğini, iş sözleşmesinin belirli süreli olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanunu'nun 6. maddesinde düzenlenmiştir. Söz konusu hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı maddenin üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

İşyeri devri ile birlikte iş sözleşmesinin de devrinden söz edebilmek için, devir tarihi itibariyle işçi veya devreden işveren tarafından fesih bildiriminde bulunulmamış olması, kısaca devir tarihi itibariyle sözleşmenin devam ediyor olması gerekir. Açık bir fesih bildirimini müteakip isçinin ara vermeden yeni alt işveren nezdinde çalışmaya devam etmesi yeni bir iş sözleşmesi olarak nitelendirilmelidir. Bir fesih bildirimi söz konusu değilse ve işçinin kesintisiz veya makul sayılabilecek bir süre sonra çalışmaya devam etmesi halinde işyeri devri kurallarına göre hareket etmek gerekir.Belirtmek gerekir ki, 4857 sayılı İş Kanununun 6. maddesi hükmü uyarınca işyeri devri sırasında iş sözleşmeleri devam eden işçilerin iş sözleşmeleri devralana geçmektedir. Bu aşamada iş sözleşmesi feshedilen işçi yönünden aynı sonuca ulaşılması mümkün olmaz ve devir aşamasında iş sözleşmesi feshedilen işçinin devralan işveren yanındaki çalışması önceki hizmet sürelerinden bağımsız olarak değerlendirilmelidir

Somut olayda davalı ... ile davadışı ... Elektrik Dağıtım A.Ş arasında yapılan sözleşme devir protokolüne göre 31/12/2010 tarihinde işletme hakkının devredildiği anlaşılmaktadır.Davacının devirden sonra 19/01/2011 tarihinde iş sözleşmesi feshedilmiştir.Devralan işveren tek başına sorumlu olduğundan davalı şirketin kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti bakımdan sorumlu olmadığı sabittir.Hal böyle olunca kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti alacağı bakımından davanın reddine karar verilmesi gerekli iken yazılı gerekçe ile kabul edilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Ayrıca davacının 01/01/2011 tarihinde sonra fazla mesai,ulusal bayram genel tatil ve hafta tatili çalışmalarından da davalı şirketin sorumluluğu bulunmamaktadır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 19.04.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7780, Karar No: 2010/12272, Tarih: 08.11.2010

6. Hukuk Dairesi 2010/7780 E., 2010/12272 K.

**6. Hukuk Dairesi 2010/7780 E., 2010/12272 K.**

**- İŞYERİ İHTİYACI NEDENİYLE TAHLİYE**- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 428 ]

**"İçtihat Metni"**

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Uyuşmazlık, işyeri ihtiyacı nedeniyle tahliye istemine ilişkin olup, mahkemece istemin reddine karar verilmesi üzerine hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar vekili dilekçesiyle davacılardan N…

…. T.......'in eşi M…

….. T…

….., kızı S…

…. T…

…… ve diğer davacı E…

….. T…

…..'in dava konusu taşınmazda Market işleteceklerini, buraya ihtiyaçları olduğunu belirterek davalının kiralanandan tahliyesini talep etmiş, davalı ise ihtiyacın gerçek ve samimi olmadığını ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İhtiyaç iddiasına dayalı davalarda tahliyeye karar verilebilmesi için ihtiyacın gerçek, samimi ve zorunlu olduğunun kanıtlanması gerekir. Devamlılık arzetmeyen geçici ihtiyaç tahliye nedeni yapılamayacağı gibi henüz doğmamış veya gerçekleşmesi uzun bir süreye bağlı olan ihtiyaç da tahliye sebebi olarak kabul edilemez.

Davanın açıldığı tarihte ihtiyaç sebebinin varlığı yeterli olmayıp, bu ihtiyacın yargılama sırasında da devam etmesi gerekir.

Olayımıza gelince; davacılar vekili, davacılardan N…

…. T.......'in eşi M…

….. T…

……, kızı S…

….T…

……. ve diğer davacı E…

….. T…

…….'in dava konusu taşınmazda Market işletmeciliği işi yapacaklarını Marketi S…

….T…

……. ve M…

….. T…

……'in işleteceği S…

….T…

…….'in işsiz olduğu M…

….. T…

……'in de emekli olduğunu belirtmiştir. Mahkemece ihtiyaçlılardan S…

…..'ın uzun yıllardan beri geçiminin anne babası tarafından karşılandığı bu nedenle ihtiyacın samimi olmadığı, davacı E…

……'un ise Almanya'da çalıştığı ve kiralananın mevcut haliyle ihtiyaca tahsis edilemeyeceği gerekçesi ile dava reddedilmiştir.Yapılan keşif sonrası alınan bilirkişi raporunda dava konusu taşınmazdaki pide fırınının basit bir tadilatla kaldırılmasının ve taşınmazının Markete dönüştürülmesinin mümkün olduğu rapor edilmiştir. Her ne kadar mahkemece S…

…..'ın anne babasının yardımıyla geçindiği işyerine ihtiyacının zorunlu olmadığı benimsenmiş ise de ergin olan S…

….'ın halen bir işte çalışmadığı ve geçiminin anne babası tarafından sağlandığı da kabul edildiğine göre ihtiyacın samimi olduğu anlaşılmaktadır.

Ayrıca davacı E…

…..'un markete maddi destek sağlayacağı marketi bizzat işletmeyeceği de gözardı edilerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile HUMK.nun 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 8.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11014, Karar No: 2017/688, Tarih: 27.02.2017

**5. Ceza Dairesi         2016/11014 E.  ,  2017/688 K.**

**"İçtihat Metni"**

Resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarından sanıklar ... ve ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesiyle ... 2. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanıkların üzerine atılan suçların niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 28/04/2016 gün ve 2016/141 E. 2016/89 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 27/02/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4183, Karar No: 2019/3604, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/4183 E.  ,  2019/3604 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/501, Karar No: 2015/27288, Tarih: 23.06.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/501 E.  ,  2015/27288 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanığın, müştekinin kullandığı ... plakalı katılan ... Belediyesi Başkanlığına ait kamyon ile trafikte kendisini sıkıştırması sebebiyle kamyonun önünü kesip direksiyon kilidi ile kamyonun cam ve farlarını kırdığı şeklinde gerçekleşdiği iddia edilen olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

6352 sayılı Kanun'un 100. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 324. maddesinin 4. fıkrasına eklenen “Devlete ait yargılama giderlerinin 21.07.1953 tarihli ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutarlardan (20,00 TL dahil) az olması halinde, bu giderin Devlet Hazinesine yüklenmesine karar verilir” şeklindeki hüküm dikkate alınmadan, toplam 16,00 TL yargılama giderinin sanıktan tahsiline karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün görüldüğünden, hüküm fıkrasından yargılama giderlerine ilişkin bölümün çıkarılarak yerine “16,00 TL yargılama giderinin inceleme tarihi itibariyle 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan (20,00 TL'den) daha az olması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 324/4. maddesi gereğince hazine üzerinde bırakılmasına" denilmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5429, Karar No: 2023/6203, Tarih: 11.10.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/5429 E.  ,  2023/6203 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2013/64 E., 2015/53 K.

SUÇLAR : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, çocuğun kaçırılması ve alıkonulması

HÜKÜMLER : Beraat, mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî onama, kısmî bozma

Katılan mağdure vekilinin sanık hakkında çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteği yönünden; 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'nun (5237 sayılı Kanun) 234 üncü maddesinin üçüncü fıkrasında düzenlenen suçun mağdurunun kaçırılan ya da alıkonulan çocuğun kanuni temsilcisi olması sebebiyle, yaşı küçük katılan mağdureye tayin edilen vekilin bu suçtan kurulan hükmü temyize hakkı bulunmadığı belirlenmiştir.

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği o yer Cumhuriyet savcısı ve katılan mağdure vekilinin çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hüküm ile sanık müdafii ve o yer Cumhuriyet savcısının çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan kurulan hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İzmir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.03.2015 tarihli ve 2013/64 Esas, 2015/53 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fırkasının (e) bendi uyarınca beraatine; çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 234 üncü maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fırkası, 53 ve 58 inci maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 23.03.2018 tarihli 14 -2015/163610 sayılı çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hüküm yönünden onama, çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan kurulan hükme ilişkin bozma görüşlü Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz Sebepleri

Alınan raporlar, beyanlar, savunma karşısında sanığın on beş yaşından küçük olan mağdureye karşı çocuğun cinsel istismarı ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsurlarının oluştuğuna bu nedenle kararın bozulması talebine ve sair hususlara ilişkindir.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz Sebepleri

Alınan raporlar, beyanlar, savunma karşısında sanığın on beş yaşından küçük olan mağdureye karşı çocuğun cinsel istismarı ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsurlarının oluştuğuna bu nedenle kararın bozulması talebine ve sair hususlara ilişkindir.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri

Mağdurenin daha önceden de gerçeğe aykırı beyanlarda bulunarak başkalarına ait yerlerde kaldığına, sanığın dosyada tanık olarak bulunan kişilerle aynı eylem içinde olmasına rağmen cezalandırıldığına, sanığın mağdureyi tehlikelerden koruma amacıyla hareket ettiğine, mağdurenin değişen beyanlarına itibar edilmeyeceğine, çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçunun unsurları oluşmadığından beraat kararı verilmesi talebine ve sair hususlara ilişkindir.

C. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz Sebepleri

Sanığın çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun da unsurlarının oluştuğu gözetilerek karar verilmesi gerekirken sabit olan nitelikli cinsel istismar suçundan beraatine ve unsurları oluşmayan çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan mahkumiyetine karar verilmiş olmasının açıkça yasaya aykırılık teşkil ettiğinden hükümlerin bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü