muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/4356, Karar No: 2017/7427, Tarih: 27.04.2017

Zamanaşımı, dava devam ederken iki tarafın yargılamaya ilişkin her işleminden ve hâkimin her emir ve hükmünden itibaren yeniden işlemeye başlar ve kesilmeden itibaren yeni bir süre işler.

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunun 155. maddesi hükmü, "Zamanaşımı müteselsil borçlulardan veya bölünemeyen borcun borçlularından birine karşı kesilince, diğerlerine karşı da kesilmiş olur." kuralını içermektedir. Bu maddeye göre, müteselsil borçlulardan birine karşı zamanaşımının kesilmesi diğer müteselsil borçlulara karşı da zamanaşımını keser. (818 sayılı BK. Mad.134)

Türk Borçlar Kanununun 160. maddesinde (818 Sayılı BK 139), zamanaşımından feragat düzenlenmiştir. Anılan maddeye göre, borçlunun zamanaşımı defini ileri sürme hakkından önceden feragati geçersizdir. Önceden feragatten amaç, sözleşme yapılmadan önce veya yapılırken vaki feragattir. Oysa daha sonra vazgeçmenin geçersiz sayılacağına ilişkin yasada herhangi bir hüküm bulunmamaktadır. O nedenle borç zamanaşımına uğradıktan sonra borçlu zamanaşımı defini ileri sürmekten feragat edebilir. Zira, burada doğmuş bir defi hakkından feragat söz konusudur ve hukuken geçerlidir. Bu feragat; borçlunun, ileride dava açılması halinde zamanaşımı definde bulunmayacağını karşılıklı olarak yapılan feragat anlaşmasıyla veya tek yanlı iradesini açıkça bildirmesiyle veyahut bu anlama gelecek iradeye delalet edecek bir işlem yapmasıyla mümkün olabileceği gibi, açılmış bir davada zamanaşımı definde bulunmamasıyla veya defi geri almasıyla da mümkündür.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 7 nci maddesinde, iş mahkemelerinde sözlü yargılama usulü uygulanır. Ancak 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 447 inci maddesi ile sözlü yargılama usulü kaldırılmış, aynı yasanın 316 ve devamı maddeleri gereğince iş davaları için basit yargılama usulü benimsenmiştir.

Sözlü yargılama usulünün uygulandığı dönemde zamanaşımı def'i ilk oturuma kadar ve en geç ilk oturumda yapılabilir. Ancak 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun yürürlükte olduğu dönemde 319 uncu madde hükmü uyarınca savunmanın değiştirilmesi yasağı cevap dilekçesinin verilmesiyle başlayacağından, zamanaşımı defi cevap dilekçesi ile ileri sürülmelidir. 01.10.2011 tarihinden sonraki dönemde ilk oturuma kadar zamanaşımı definin iler sürülmesi ve hatta ilk oturumda sözlü olarak bildirilmesi mümkün değildir.

Dava konusunun ıslah yoluyla arttırılması durumunda, 1086 sayılı HUMK hükümlerinin uygulandığı dönemde, ıslah dilekçesinin tebliğini izleyen ilk oturuma kadar ya da ilk oturumda yapılan zamanaşımı defi de ıslaha konu alacaklar yönünden hüküm ifade eder. Ancak Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun yürürlüğe girdiği 01.10.2011 tarihinden sonraki uygulamada, 317/2 ve 319. maddeler uyarınca ıslah dilekçesinin davalı tarafa tebliği üzerine iki haftalık süre içinde ıslaha konu kısımlar için zamanaşımı definde bulunulabileceği kabul edilmelidir.

Cevap dilekçesinde zamanaşımı defi ileri sürülmemiş ya da süresi içince cevap dilekçesi verilmemişse ilerleyen aşamalarda 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 141/2 maddesi uyarınca zamanaşımı defi davacının açık muvafakati ile yapılabilir.

1086 sayılı HUMK yürürlükte iken süre geçtikten sonra yapılan zamanaşımı define davacı taraf süre yönünden hemen ve açıkça karşı çıkmamışsa (suskun kalınmışsa) zamanaşımı defi geçerli sayılmakta iken, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun uygulandığı dönemde süre geçtikten sonra yapılan zamanaşımı definin geçerli sayılabilmesi için davacının açıkça muvafakat etmesi gerekir. Başka bir anlatımla 01.10.2011 tarihinden sonraki uygulamalar bakımından süre geçtikten sonra ileri sürülen zamanaşımı define davacı taraf muvafakat etmez ise zamanaşımı defi dikkate alınmaz.

Zamanaşımı definin cevap dilekçesinin ıslahı yoluyla ileri sürülmesi de mümkündür (Yargıtay HGK. 04.06.2011 gün 2010/ 9-629 E. 2011/ 70. K.).

Somut uyuşmazlıkta, davalı vekilinin ıslaha karşı süresinde yaptığı zamanaşımı def'i Mahkeme tarafından 31/05/2013 tarihli celsede belirsiz alacak davası açıldığından bahis ile reddedilmiş ise de dava belirsiz alacak davası olduğu belirtilmeksizin kısmi dava olarak açıldığından bu tespit hatalıdır. Davalı vekilinin ıslaha karşı süresindeki zamanaşımı def'i değerlendirilmelidir.

3-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, 2011 yılı öncesi dönem bakımından, davacı tanığı Sedat bu dönemi çalışmadığından bilecek durumda değildir. Davacı tanığı Umut'un, davacı ile birlikte çalıştığını ifade ettiği 1 yıllık dönem açısından, Umut ve diğer tanıklar yeniden dinlenerek SGK belgeleri getirtilerek, davacı tanığı Umut'un, davacı ile birlikte çalıştığını ifade ettiği 1 yıllık dönemin hangi tarih aralıklarına rastladığının tespiti ile bu dönem için yapılan fazla mesai ücreti hesaplaması aynen bırakılmalı, diğer dönemler, Bölge Çalışma Müdürlüğü raporuna göre doluluk oranının 10. ayda %89 olduğu da gözetilerek, davalı vekilinin cevap dilekçesinde belirttiği şekilde Mayıs-dahil-ekim dahil aylar arası 8-18:30 saatleri arasında, 1,5 saat ara dinlenmesi verilerek haftada 6 gün çalışıldığının kabulü ile haftada 9 saat fazla mesai kabul edilerek hesaplanmalıdır. Nisan ayları için ise , 08:00-17:30 saatleri arasında, 1,5 saat ara dinlenmesi verilerek haftada 3 saat fazla mesai yaptığı kabul edilerek hesaplanmalıdır.

2011 yılı Kasım ayı bakımından, davacı tanıklarının bu dönemde çalışıp çalışmadıkları, bu dönemi bilip bilmedikleri belli değildir. SGK belgeleri getirtilerek davacı tanıklarının bu dönemde çalışıp çalışmadığı SGK belgelerine göre tespit edilmeli, davacı tanıklarından en az birinin bu dönemde davalı işverenlikte kayda göre çalıştığının anlaşılması halinde hesaplama olduğu gibi bırakılmalı, bu tanıklar Kasım/2011 ayını bilmiyorlar ise davalı tanığının "davacının lobi barda çalıştığı dönemde de fazla mesai yaptığı zamanlar olmuştur, ancak bu durum süreklilik arz etmiyordu, haftada 1 yada 2 gün lobi barda çalıştığı dönemde fazla mesai yapıyordu, fazla mesai yaptığı dönemde lobi barda gece saat 01:30 - 02:00'a kadar çalışıyordu" şeklindeki beyanına göre hesaplama yapılmalıdır.

F)SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27/04/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13334, Karar No: 2013/13234, Tarih: 24.09.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/13334 E.  ,  2013/13234 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen tazminat davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı idare vekili dilekçesinde, davalı elektrik idaresine ait kabloların sıcaklık nedeni ile genleşerek sarkmaları ve rüzgarın etkisi ile birbirine sürtünmeleri sonucu yangının meydana geldiğini, bu olay nedeni ile orman zararının oluştuğunu beyan ederek şimdilik 61.059 TL orman zararının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı savunmasında; husumetin yanlış yöneltildiğini, zamanaşımı süresinin dolduğunu ve açılan davanın da haksız olduğunu beyan etmiştir.

Mahkemece, yangının enerji nakil hatlarının kısa devre yapması neticesi meydana geldiğinin somut deliller ile ispat edilemediği, kusurun varlığı ve illiyet bağının tam olarak değerlendirilemediği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Dosyada mevcut 05.03.2012 tarihli orman yüksek mühendisinin raporunda "yangının enerji nakil hatlarının kısa devre yapması sonucu çıktığı, mevcut olay ve zararın davalı idare tarafından yürütülen kamu hizmetinin taşıdığı riskten meydana geldiği, idarenin kendi eylem ve işlemlerinden doğan zararı ödemesi gerektiği" belirtilmiş, 09.12.2009 tarihli bilirkişinin (yangın ekip şefi) raporunda "gerekli kontrolleri, önlem ve tedbirleri almayarak, orman alanının yanmasına ve maddi hasarın oluşmasına neden olan davalının sorumlu olduğu" ifade edilmiş, gene dosyada mevcut elektrik mühendisinin raporunda ise; "yangının yüksek gerilim enerji hattında meydana gelen kısa devre sonucu çıkma ihtimali olabileceği gibi, sabotaj ya da piknik alanında bırakılan cam parçalarından da kaynaklanabileceği, davacının bu durumu ispat etmesi gerektiğini" beyan etmiştir.

Tüm bu raporlar incelendiğinde, raporlar arasında çelişki bulunduğu şüphesizdir.

Öyle ise mahkemece, konusunda uzman 3 kişiden oluşan bilirkişi heyetinden çelişkinin giderilmesi için rapor alınarak, davalı idarenin bu yangının meydana gelmesinde kusurunun bulunup bulunmadığı ve dolayısıyla meydana gelen zarardan sorumlu olup olmadığı konusunun net olarak tespit edilmesinden sonra hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken,eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 17.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/10147, Karar No: 2023/11244, Tarih: 20.11.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/10147 E.  ,  2023/11244 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/377 Esas, 2023/395 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Mudurnu Sulh Hukuk Mahkemesinin 14.06.2013 Tarihli ve 2013/30 Esas, 2013/130 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı ..., 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 405 inci maddesi gereğince kısıtlanmış ve kendisine ... ' ın vasi olarak atanmasına karar verilmiştir.

Vasi ... 04.07.2023 tarihli dilekçesi ile kısıtlının bakıma muhtaç halde olduğu, kısıtlının Karaman' da bulunan ... Bakım ve Rehabilitasyon Merkezine yerleştirildiği, adresinin kısıtlının yerleştirildiği bakım merkezine uzak olduğu gerekçesiyle kısıtlının Ankara'da bulunan bir bakım merkezine nakil işlemleri için tarafına izin ve onay verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece 06.07.2023 tarihli ek kararıyla ,yapılan kolluk araştırması neticesinde kısıtlının 6-7 yıldır Ermenek ... Bakım ve Rehabilitasyon Merkezinde ikamet ettiği, ihtiyaçlarının da bakım merkezi tarafından karşılandığı tespit edilmiş olup vasi adayının ise Çankaya/Ankara adresinde olduğunun bildirildiği, aynı zamanda kısıtlı adayının adres kayıt sistemindeki adresinin de Başköy Mah. Cumhuriyet Cad. No:129 Karaman/Başyayla olarak tespit edildiği ve vesayet işlerinde kısıtlının yerleşim yeri mahkemesinin yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Ermenek Sulh Hukuk Mahkemesinin 07.09.2023 Tarihli ve 2023/377 Esas, 2023/395 Karar Sayılı Kararı

Vasinin kısıtlının yerleşim yerinin değişikliğine ilişkin herhangi bir izin talebi olmadığı ve vesayet makamının 4721 sayılı Kanun'un 462 nci maddesinin 14 üncü bendine göre usulünce verilmiş bir izin kararı olmadığı dolayısıyla vesayet dosyasının takibinde ve vasinin talepleri ile ilgili karar vermekte Mudurnu Sulh Hukuk Mahkemesinin yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Kanun’un 405 inci maddesi uyarınca kısıtlanan kısıtlının başka bir bakım evine nakli için izin ve onay verilmesi istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan İlk Derece Mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2.4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

2.4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

4. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yerinin değişmesi” başlıklı 412 nci maddesi şöyledir:

“Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur."

C. Değerlendirme

Kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ilişkin vesayet makamı olan Mudurnu Sulh Hukuk Mahkemesince 4721 sayılı Kanun’un 412 nci maddesinin birinci fıkrasına göre verilmiş bir izin kararı ve kısıtlı veya vasinin yerleşim yeri değişikliğine izin talebi olmadığından konu ile ilgili karar vermekte Mudurnu Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince, Mudurnu Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

20.11.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/13695, Karar No: 2020/86, Tarih: 06.01.2020

**17. Ceza Dairesi         2019/13695 E.  ,  2020/86 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya 12. Asliye Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

SUÇ : Hırsızlık

Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan yapılan yargılama sonucunda; 5237 sayılı TCK’nun 142/2-d ve 62 maddeleri gereğince 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Konya 12. Asliye Mahkemesinin 07.05.2015 tarih, 2014/597 Esas ve 2015/315 Karar sayılı kararının sanık ... tarafından temyizi üzerine;

Yargıtay 17. Ceza Dairesinin 16/10/2019 tarih, 2019/2820 Esas ve 2019/12615 Karar sayılı kararıyla;

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya kapsamına gre, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir Ancak;

1-Sanığın jammer tabir edilen sinyal kesici cihaz ile aracın kilitlenmesini engelleyerek aracın içerisine girip aracın içerisinde bulunan eşyaları almak şeklinde gerçekleşen eyleminin, suç tarihi itibarıyla 5237 sayılı TCK’nın 141/1. maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden, hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile CMK’nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nın 141. maddesinde tanımı yapılan hırsızlık suçunun uzlaşma kapsamına alınmış olması karşısında, suçun niteliği, cezanın türü ve süresine göre, hükümden sonra yürürlüğe giren vaki değişiklikler karşısında; 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesi gereğince sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

2-Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda TCK’nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’in temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, karar verilmiştir.

İTİRAZ NEDENLERİ:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı 04.12.2019 Tarih ve 2015/239789 sayılı yazısı ile;

ANLATIM VE TALEP:

“1- Somut olayda; katılanın 27/04/2014 tarihinde ... plakalı aracını ... Market karşısındaki park yerine park ettiği, aracını otomatik kumandalı anahtarı ile kilitlediği; ancak, bu sırada katılanı izleyen sanığın sinyal kesici cihaz (jammer) kullanarak, aracın kilitlenmesini önlediği ve daha sonra aracın içerisinde torpido gözünde bulunan çantayı alarak olay yerinden ayrıldığı, çanta içerisinden içerisinde hat bulunmayan bir cep telefonu, kredi ve bankamatik kartı, kimlik ve ruhsat belgelerinin çalındığı anlaşılmıştır.

2 - Sanık hakkında açılan kamu davasında, yapılan yargılama sonucunda, sanığın TCK 142/2-d, 62/1, 53 maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezaları ile cezalandırılması kararı verilmiştir.

2 - Sanık hakkında açılan kamu davasında, yapılan yargılama sonucunda, sanığın TCK 142/2-d, 62/1, 53 maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezaları ile cezalandırılması kararı verilmiştir.

3- Kararın sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığımızca düzenlenen 12/02/2019 tarih ve 2015/339789 sayılı tebliğnamede, eylemin suç tarihi itibarıyla TCK. nun 142/1-b maddesine uyan suçu oluşturacağı , oranlılık ilkesine aykırı davranılarak ceza tayin edildiği nedenleriyle BOZMA talep edilmiştir.

4 - Kararı inceleyen Yargıtay 17. CD. itiraza konu kararı ile "... Sanığın jammer tabir edilen sinyal kesici cihaz ile aracın kilitlenmesini engelleyerek araç içerisinde bulunan eşyaları almak şeklinde gerçekleşen eyleminin suç tarihi itibarıyla " 5237 sayılı TCK'nın 141/1 maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu..." belirtilerek, 6763 sayıl Yasa ile 5271 sayılı CMK. nun 253/1 maddesinde yapılan değişiklik sonucu, TCK.nun 141/1 maddesinde tanımı yapılan hırsızlık suçunun da uzlaşma kapsamına alındığı belirtilerek, uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi gerektiği gerekçesiyle sair yönleri incelenmeksizin BOZMA kararı verilmiştir.

5 - Bozma kararı Cumhuriyet Başsavcılığımıza 28/11/2019 tarihinde teslim edilmiş ve yasal 30 günlük süre içerisinde CMK 308/1 madde uyarınca İtiraz yasa yoluna başvurulduğu” belirtilmiştir.

İTİRAZ NEDENLERİ:

“1- İtirazımızın konusu, sinyal kesici (jammer) kullanılmak suretiyle yapılan hırsızlık suçlarında eylemin, 5237 sayılı Yasanın 142/2- d maddesine 6545 sayılı Yasa ile eklenen ve 28/6/2014 tarihinde yürürlüğe giren "veya kilitlenmesini engellemek" ibaresi eklenmeden önce işlenmesi halinde, TCK. nun 141/1 maddesine mi yoksa TCK 142/1- b maddesine mi mümas olduğu hususudur.

2 - Bilindiği üzere TCK. nun 141/1 maddesindeki suçun oluşması için failin, zilyedin rızası olmadan, başkasına ait taşınır malı bulunduğu yerden, kendisine veya başkasına yarar sağlamak amacıyla alması gerekmektedir. Suçun basit hırsızlık suçu olarak kabul edilebilmesi için de, failin alma eylemini, hiç bir engelle karşılaşmadan gerçekleştirmesi gerekmektedir.

Oysa ki somut olayda, katılan aracını kilitlemek istemiş ve bunun için uzak kumandalı anahtarını kullanmış ve fakat sanık sinyal kesici alet kullanarak aracın kilitlenmesini engellemiştir. Bu durumda artık suçun basit hırsızlık suçu olarak kabul etmek olanaklı değildir. Zira sanık katılanın aracı kilitlenmesini bir araç kullanmak suretiyle engelleyerek, olaya nitelikli bir hal katmıştır.

3 - Nitekim Yargıtay 2. CD, 16/01/2019 T. 2018/ 5038 E. 2019/ 927 K., 15/10/2018 T. 2016/ 5885 E. 2018/ 11340 K. ve 21/11/2018 T. 2016/ 10886 E. 2018/ 13838 K. sayılı ilamlarında olduğu gibi istikrarlı bir biçimde, eylemin 6545 sayılı Yasa ile 28/6/2014 tarihinde TCK 142/2-d maddesinde yapılan değişiklikten önce, TCK 142/1-b maddesinde yazılı olan suçu oluşturduğunun kabul edildiği” belirtilmiştir."

3 - Nitekim Yargıtay 2. CD, 16/01/2019 T. 2018/ 5038 E. 2019/ 927 K., 15/10/2018 T. 2016/ 5885 E. 2018/ 11340 K. ve 21/11/2018 T. 2016/ 10886 E. 2018/ 13838 K. sayılı ilamlarında olduğu gibi istikrarlı bir biçimde, eylemin 6545 sayılı Yasa ile 28/6/2014 tarihinde TCK 142/2-d maddesinde yapılan değişiklikten önce, TCK 142/1-b maddesinde yazılı olan suçu oluşturduğunun kabul edildiği” belirtilmiştir."

SONUÇ VE İSTEM: Açıklanan gerekçelerle;

" Yukarıda açıklanan nedenle : 1 - İtirazımızın kabulü ile, 2 -Yüksek 17. CD. nin 16/10/2019 gün ve 2019/2820 Esas, 2019/12615 Karar sayılı kararının kaldırılarak,Konya 12. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 07/05/2015 T. 2014/ 597 E. 2015/315 K. Sayılı mahkumiyet hükmünün, itirazımız doğrultusunda itirazen BOZULMASINA karar verilmesi, 3 - İtirazımızın Yüksek Dairece kabul edilmemesi halinde, dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kurulu'na gönderilmesi, İtirazen arz ve talep olunur.” şeklinde istemde bulunulması üzerine dosya dairemize gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü;

İTİRAZIN KAPSAMI;

Sanığın jammer tabir edilen sinyal kesici cihaz ile aracın kilitlenmesini engelleyerek aracın içerisine girip aracın içerisinde bulunan eşyaları almak şeklinde gerçekleşen eyleminin, suç tarihi itibarıyla 5237 sayılı TCK’ nun 142/1-b maddesine uyduğundan bahisle, Dairemizin bozma kararının kaldırılarak itiraz doğrultusunda bozma kararı verilmesi talep edilmiştir.

KARAR;