muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/7958, Karar No: 2023/7856, Tarih: 24.10.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/7958 E.  ,  2023/7856 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/404 E., 2016/293 K.

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz etme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Elmalı Cumhuriyet Başsavcılığının 21.08.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan kamu davası açılmıştır.

2. Elmalı Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.05.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan hapisten çevrili 4.000,00 TL ve doğrudan verilen 320,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; suçun unsurlarının oluşmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanığın, katılana ait ... Mahallesi 1240 parsel sayılı taşınmazının bir kısmına ahır yaptırmak ve saman yığmak suretiyle tecavüz ettiği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1. Mahkemece yapılan keşif sonrası düzenlenen 20.02.2016 tarihli fen bilirkişisi raporunda, sanık tarafından kullanılan krokide (A+B+C+D+E) harfleri ile gösterilen toplam 288,77 m2'lik kısmın katılana ait 1240 nolu parselde kaldığı tespit edilmiştir.

2. Katılanın da beyanında belirttiği gibi sınırların belirlenmesi için ölçüm yaptırarak sınıra kazık dikip sanığı defalarca uyarmasına rağmen sanığın katılana ait yeri kullanmaya devam etmesi, katılan tarafından yapılacak inşaata itiraz ederek katılanın tasarrufta bulunmasını engellemek suretiyle sanığın, katılana ait araziye tecavüz ettiği sabit olduğundan sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Elmalı Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.05.2016 tarihli kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4704, Karar No: 2011/127, Tarih: 25.01.2011

**1. Ceza Dairesi         2010/4704 E.  ,  2011/127 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2010/159406

MAHKEMESİ :EDİRNE 2 AĞIR CEZA MAHKEMESİ

TARİHİ VE NO :16/12/2008-195/269

SUÇ :Hayati tehlike geçirecek şekilde yaralamak

T.. S..'i hayati tehlike geçirecek şekilde yaralamaktan sanık L.. Y..'ın yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (EDİRNE) İkinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 16.12.2009 gün ve 195/269 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık Lütfü hakkında kasten silahla yaralama suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, cezayı azaltıcı bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Dosya kapsamına göre, sanığın ve mağdurun arkadaşları olan tanıklar Mümin ve Fahrettin’in alacak verecek meselesi yüzünden tartışmaya başladıkları ve tartışmaya Tansel ve diğer tanıkların da katıldığı, bu esnada olay yerinden geçmekte olan sanık ve tanık Burhan’ın da tartışanların yanlarına geldikleri, sanığın tanık Özcan’la karşılıklı birbirlerine laf atmaları yüzünden tartışmaya başladıkları, tartışmayı olay yerine bulunan mağdur ve diğer tanıkların ayırmaya çalıştıkları sırada sanığın kendisini ayırmaya çalışan mağdura sinirlenerek “çekilsene lan aradan” diyerek elindeki kırık bira bardağı ile mağdurun boynuna şiddetli bir şekilde vurarak yere düşürdüğü ve olay yerinden kaçtığı, mağdurun olay yerinde bulunan tanıklar tarafından hastaneye götürülerek acilen ameliyata alındığı, mağdurun jegelür ven yaralanmasına neden olarak hayati tehlike geçirecek şekilde yaralandığı olayda; hedef alınan vücut bölgesi, darbenin şiddeti, meydana gelen zararın ağırlığı, suçta kullanılan aletin özelliği, elverişliliği, mağdurun ameliyata alınarak yaşama döndürüldüğü ve sanığın mağdurun yaralanarak yere düşmesi nedeniyle eylemine devam ettirmediği dikkate alındığında, sanığın mağdura yönelik eyleme bağlı olarak ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu ve kasten insan öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılması gerekirken, suç vasfında hataya düşülerek, yazılı şekilde kasten silahla yaralama suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi suretiyle eksik ceza verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, CMUK.nun 326/son. maddesi uyarınca sanığın ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkı saklı tutulmak kaydıyla, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 25.01.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/9409, Karar No: 2010/824, Tarih: 26.01.2010

**11. Hukuk Dairesi         2008/9409 E.  ,  2010/824 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, rödovans sözleşmesine dayalı alacak istemine ilişkin olup, bu sözleşme BK'nda düzenlenen hasılat kirası hükümlerine tabidir.

Uyuşmazlığın niteliğine ve tarafların sıfatına göre,dosyanın temyiz incelemesi, Yüksek Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin görevine girmektedir.

SONUÇ : Yukarıdaki açıklanan nedenlerle, dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 14. Hukuk Dairesi Başkanlığı’na GÖNDERİLMESİNE, 26.01.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9556, Karar No: 2015/10003, Tarih: 22.10.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/9556 E.  ,  2015/10003 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istirdat davası hakkında ... Asliye Ticaret ve ... Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, istirdat istemine ilişkindir. Davacı, 05/07/2013 tarihinde yaptığı makine satışı sonucu ... ... 'den alınan 5 adet çeki kaybettiğini, bu çekleri eline geçiren ... isimli şahsın yetkili hamil olarak bankaya çeki ibraz ettiğini, çeklerin bu ciro silsilesinin kopuk olduğunu ve iyi niyet ile icra takibine konulmadığını ileri sürerek keşidecisi ... makine olan ve ...bank ... ... ... Şubesine ait 30/11/2013 vade tarihli, 20.000,00.-TL'lik 1 adet çekin iadesine, parası tahsil olunduğu takdirde bedelinin iadesine, bununla ilgili açılmış olan icra takibinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Asliye Ticaret Mahkemesince, "davalının tacir olmadığı, uyuşmazlığın malvarlığına dayandığı" gerekçesiyle görevsizlik kararı vermiştir.

Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından ise, "davanın konusunun çeke dayandığı" gerekçesiyle görevsizlik kararı vermiştir.

01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6102 sayılı TTK'nın 5/1. maddesi uyarınca, ticari davalara bakmak görevi, asliye ticaret mahkemesine aittir. Ticari davalar, mutlak ve nispi ticari davalar olarak ikiye ayrılmaktadır. Nispi ticari davalar, TTK'nın 4/1. maddesinin ilk cümlesinde tarif edilen davalardır. Buna göre, her iki tarafın da "ticari işletmesiyle ilgili hususlardan kaynaklanan" hukuk davaları, ticari dava sayılmıştır. Mutlak ticari davalar ise, tarafların tacir olup olmadıklarına ve uyuşmazlığın tarafların ticari işletmeleri ile ilgili bulunup bulunmadığına bakılmaksızın yasa gereği ticari dava sayılan uyuşmazlıklardır. TTK'nın 4/1-a ve devamı bentlerinde yazılan uyuşmazlıklar ile diğer kanunlarda ticari dava olduğu belirtilen uyuşmazlıklar, mutlak ticari davalardır.

TTK'nın 4/1-a maddesinde, “TTK'da öngörülen” hususlardan kaynaklanan hukuk davaları, mutlak ticari davalar arasında sayılmıştır. Kambiyo senetleri, 6102 sayılı TTK'nın 670 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Bu nedenle, TTK'da düzenlenmiş olan kambiyo senedinden kaynaklanan hukuk davaları, mutlak ticari dava olup, aynı Kanunun 5/1. maddesi gereğince uyuşmazlığın asliye ticaret mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

Somut olayda dava, kambiyo senedi özelliklerini taşıyan çekten kaynaklanmakta olup, TTK'nın 4/1-a ve 5/1 maddeleri gereğince, mutlak ticari dava niteliğindeki uyuşmazlığın ticaret mahkemesi tarafından çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Asliye Ticaret Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 22.10.2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11534, Karar No: 2021/4997, Tarih: 21.06.2021

**12. Ceza Dairesi         2019/11534 E.  ,  2021/4997 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK’nın 85/1, 62/1, 50/1-a, 52/2-4, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü saat 19:10 sıralarında sanık ...’nın sevk ve idaresindeki kamyonet ile Gaziantep istikametinden Oğuzeli istikametine doğru aracının sağ ön ve arka tekeri banket üzerinde olacak şekilde seyir halinde iken; olay mahalline geldiğinde, önünde kendisiyle aynı istikamete doğru banket üzerinde yürümekte olan yaya ...' a, aracının sağ ön tampon ve far bölümünden çarpmasıyla yayanın hayatını kaybettiği olayda; sanığın sevk ve idaresindeki kamyonet ile olay mahalli iki yönlü yolda seyrini, şeridi içerisinde kalacak şekilde sürdürmediği, bu şekilde hareket alanını kontrolü altında bulundurmadan seyri ile yayaya arkadan kontrolsüzce çarparak dikkat ve özen yükümlülüklerine aykırı davranışı ile asli derecede kusurlu olduğu anlaşılmakla,

Sanık hakkında tayin edilen 2 yıl 1 ay hapis cezanın adli para cezasına çevrilmesi sırasında hesap hatası sonucu 15.200 TL yerine 15.100 TL adli para cezasına hükmedilmek suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin kusur durumuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 21.06.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4829, Karar No: 2023/5975, Tarih: 06.12.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/4829 E.  ,  2023/5975 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/158 E., 2023/544 K.

...

KARAR : İstinaf başvurusunun kabulü ile yeniden esas hakkında karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2022/230 E., 2022/335 K.

Taraflar arasındaki tespit davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince görevsizlik karar verilmiştir. Kararın davalı kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile hükmün kaldırılarak görevli mahkemeye gönderilmesine karar verilmiştir.

Gönderme kararı sonrasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı kurum tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacı hakkında 2828 sayılı Sosyal Hizmetler Kanunu’nun (2828 sayılı Kanun) uyarınca 1991 yılında Tekirdağ Sulh Hukuk Mahkemesince bakım ve korunma kararı alındığını, davacının annesinin kuruma verdiği dilekçesiyle ref kararı verilmesi istenmiş olduğu gerekçesiyle başvurduğunu, dosya üzerinden yapılan inceleme sonunda kabul kararı verildiğini, Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesince 1997 yılında verilen karara karşı evrak üzerinden karar verildiği gerekçesiyle temyiz başvurusunda bulunduklarını, Yargıtay 2. Hukuk Dairesince kararın görevden bozulduğunu, kurumdaki dosyada davacının annesine ait iki adet dilekçe bulunduğunu, yazıların hiçbirinin davacının annesine ait olmadığını, koruma kararının davalı kurumun başvurusu üzerine evrak üzerinde yapılan oynama ile annesinin beyanı olmadan kaldırıldığını, çocuğun yasal temsilcisine husumet yönetilmediği gibi kararın tebliğ de edilmediğini, 3413 sayılı kanunun 1.maddesi ile eklenen madde ile ergin olana kadar kurumda bakılan çocuklara tanınan haktan yararlanmak amacıyla bu davayı açtıklarını belirterek müvekkilinin 18 yaşını doldurduğu 18.11.1997 tarihine kadar fiilen devletin koruması altında olduğunun ve devlet memuru olabilme hakkını sağlayan 2828 sayılı Kanun'un 1 inci maddesi ve 3413 sayılı yasanın sağladığı haklardan yararlanmasının ve bu hakları kullanabilmesi için gerekli belgeyi alma hakkının bulunduğunun tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; korunma kararının kaldırılmasının hukuksuz olduğu iddiasıyla Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1997/40 Esas sayılı dosyanın devam ettiğini, talep edilen sonucun aynı amaca yönelik olduğunu, derdestlik şartlarının mevcut olduğunu, maddî vakıaların tek başlarına tespit davasının konusunu oluşturmayacağını, korunma kararının kaldırılmasında hukuka aykırılık olmadığını, sosyal hizmet uzmanınca hazırlanan rapora göre karar verildiğini, 1995 tarihli tüzüğün yürürlükten kaldırıldığını, çocukların işe yerleştirilmesine ilişkin işlemlerin yönetmelik hükümlerine göre yürütüldüğünü, yönetmelikte mahkemece yapılacak bir tespite yer verilmediğini, davacının ergin oluncaya kadar fiilen yurtta kalmadığını belirterek davanın usulden ve esastan reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

1.Tekirdağ Aile Mahkemesinin12.04.2018 tarihli kararı ile davaya bakmakta çocuk mahkemesinin görevli olduğundan bahisle görevsizlik kararı verilmiş, karara karşı istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

2.İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesinin 2018/1777 Esas, 2018/950 Karar sayılı kararıyla tespit kararının çocuk mahkemesince verilmesi gerektiği, görevsizlik kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

3.Tekirdağ Çocuk Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen karara karşı istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin kesin nitelikteki kararı ile, dava konusu uyuşmazlığın çocuk mahkemesinin değil aile mahkemesinin görevine girdiği gerekçesiyle kararın kaldırılmasına, dosyanın mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

4.Tekirdağ Çocuk Mahkemesinin 17.03.2022 tarihli, 2022/13 D.İş sayılı kararı ile davaya bakmakta aile mahkemesinin görevli olduğundan bahisle görevsizlik kararı verilmiş, dosya görevli Tekirdağ Aile mahkemesine gönderilmiştir.

4.Tekirdağ Çocuk Mahkemesinin 17.03.2022 tarihli, 2022/13 D.İş sayılı kararı ile davaya bakmakta aile mahkemesinin görevli olduğundan bahisle görevsizlik kararı verilmiş, dosya görevli Tekirdağ Aile mahkemesine gönderilmiştir.

5.İlk Derece Mahkemesi’nin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı ...'in babasının vefatı sonucu annesinin maddî imkansızlıklar nedeniyle davacıya bakamadığı gerekçesiyle Tekirdağ Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 22.07.1991 tarih ve 1991/798 Esas - 1991/691 Karar sayılı kararı ile devlet koruması altına alındığı, yaklaşık 3-4 yıl sonra davacının izinli olarak annesinin yanına gittiği, davacının annesinin yurttan aranarak yurda çağrıldığı, tanığın beyanına göre okumasına izin verilmeden imzalatıldığı, tanığın sonradan okuduğunda davacıyı yurttan alması gerektiğinin söylendiği, tanık annenin ısrarı sonucu isteğinden sarfınazar ettiğine ilişkin belirtme yapılarak tanık anneye imzalatıldığı, davacı hakkında bu dilekçeye istinaden 17.01.1997 tarihli sosyal inceleme raporu düzenlenerek İl Sosyal Hizmetler Müdürlüğünün talebi üzerine Tekirdağ Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 27.01.1997 tarih 1997/40 Esas -1997/12 Karar sayılı kararı ile korunma kararının kaldırılmasına karar verildiği, davacının izinli sayılma isteği ile annesinin yanına gittiği, annesini davacı hakkındaki korunma kararının kaldırılmasına ve davacının sürekli olarak yanında kalmasına ilişkin bir talebinin olmadığı gibi mahkemece verilen ref kararında da davacı ya da annesine husumet yöneltilmediği, verilen kararın tebliğ de edilmediği, bu itibarla davacının kesinleşmemiş bir kararla kurumla ilişiğinin kesildiği gerekçesiyle davanın kabulüne, davacının 2828 sayılı Kanun’da belirtilen haklardan yararlanabilmek adına açmış olduğu bu davada hukuki yararı bulunduğu gerekçesi ile davacı ...'in 18 yaşını doldurduğu tarihe kadar devletin bakım ve koruması altında olduğunun tespitine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesi’nin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B.İstinaf Sebepleri

1. Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesinin hatalı olduğunu ileri sürerek kararın kaldırılmasına, bu yönden yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davalı kurum vekili istinaf dilekçesinde özetle; cevap dilekçesindeki beyanlarını tekrarlayarak kararın hukuka aykırı olduğunu, delillerin değerlendirilmesinde ve takdirinde hatalı davranıldığını ileri sürerek kararın tümü yönünden kaldırılmasını, yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C.Gerekçe ve Sonuç

2. Davalı kurum vekili istinaf dilekçesinde özetle; cevap dilekçesindeki beyanlarını tekrarlayarak kararın hukuka aykırı olduğunu, delillerin değerlendirilmesinde ve takdirinde hatalı davranıldığını ileri sürerek kararın tümü yönünden kaldırılmasını, yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesi’nin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tespit isteği 2828 sayılı Kanundan kaynaklanmakta olup Yargıtay ilamları kapsamında bu davaya bakma görevinin çocuk mahkemelerinin görev alanında olduğu, Tekirdağ'da çocuk mahkemesi bulunmakta olduğunu, söz konusu davaya ilişkin daha önce çocuk mahkemesince verilen kararın İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesi tarafından davaya bakmakta aile mahkemesi görevli olduğundan bahisle kaldırıldığını, bu kapsamda çocuk mahkemesince görevsizlik kararı verildiği ve söz konusu kararın kesinleştiği, bu haliyle Tekirdağ Aile Mahkemesinin görev hususunun kesinleşmiş olması nedeniyle görev konusunda yeniden inceleme yapılmadığı; davacının korunma kararının Tekirdağ Asliye Hukuk Mahkemesince 27.01.1997 tarihinde kaldırıldığı ve ergin olmadan kurumdan ayrıldığının dosya kapsamında sabit olduğu, davanın reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verilmesinin hatalı olduğu gerekçesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (2) inci alt bendi gereğince davalı kurum vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesi’nin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz başvuru dilekçesinde özetle; davacının ergin olduğu tarihe kadar kurumda kaldığını, tanık olarak dinlenilen davacı annesinin dilekçelerinde oynama yapıldığını beyan ettiğini, kaldırma kararı veren Sulh Hukuk Mahkemesinin dosya üzerinden karar verdiğini ve kararın kesinleşmediğini, dolayısıyla kesinleşmemiş mahkeme kararının hükme esas alınamayacağını ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının tümü yönünden bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının ergin olduğu tarihe kadar devlet korumasında kalıp kalmadığının tespiti noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

2828 sayılı Kanun’un ilgili maddeleri, mülga tüzük maddeleri, 6100 sayılı Kanun’un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 inci maddesi ile 371 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Uyuşmazlık, davacının ergin olduğu tarihe kadar devlet korumasında kalıp kalmadığının tespiti noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

2828 sayılı Kanun’un ilgili maddeleri, mülga tüzük maddeleri, 6100 sayılı Kanun’un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 inci maddesi ile 371 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, delillerin takdirinde hata görülmemesine göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...

...