muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/7820, Karar No: 2010/8615, Tarih: 24.11.2010

**5. Ceza Dairesi         2010/7820 E.  ,  2010/8615 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dolandırıcılık suçundan sanık ...'ün yargılanması sırasında; Kartal 1. Ağır Ceza Mahkemesiyle, Pendik 2. Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Pendik 2. Asliye Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Kartal 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.04.2010 gün ve 2010/78 E. 2010/100 K. sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9052, Karar No: 2014/11578, Tarih: 10.09.2014

**4. Hukuk Dairesi         2014/9052 E.  ,  2014/11578 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 18/03/2010 gününde verilen dilekçe ile araç mülkiyetinin tespiti ve tescili istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 19/12/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA 10/09/2014 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dava, açık oto pazarından beğenilip sahte evraklarla malikin dışında noter de yapılan satış sonucunda alıcısı olan davacı adına trafikte tescil edilen vasıtanın daha sonra sahte belgeler ile satıldığının anlaşılması sonucu gerçek maliki olan davalıya teslim edilmesinden kaynaklanan M.K.nun 989. maddesi gereğince araç bedelinin araç kendisine teslim edilen gerçek malikten istenmesi davasıdır.

Taşınır (menkul) malların açık pazarlardan satın alınması hallerinde uygulanan M.K’nun 989. maddesi açık oto pazarlarından satın alınan vasıtalara uygulanamaz.

Söz konusu madde, açık pazarda bedeli ödenip, teslim alınmak suretiyle mülkiyet veya zilyetliği iktisap edilebilen taşınır mallarla ilgilidir.

Davamızın konusunu teşkil eden vasıta ise trafik sicilinde kayıtlı olup, açık oto pazarından beğenilip teslim alınsa ve bedeli ödense dahi, mülkiyeti alıcıya geçmez. Zira Karayolları Trafik Yasası’nın 20. maddesine göre trafikte kayıtlı vasıtaların alım-satımının geçerli olması için alım-satımın Noterler tarafından düzenlenecek resmi belge ile yapılması gerekir.

Somut olayımızda, taşınırın (vasıtanın) açık oto pazarından beğenilip alınsa dahi, trafikte tescilli olması, alım-satımının ancak noterler tarafından resmi belge ile yapılması halinde geçerli olması, açık oto pazarındaki bedel ödenmesinin ve aracın fiilen teslim alınmasının mülkiyetin geçmesi için yeterli olmaması karşısında M.K’nun 989. maddesi trafikte kayıtlı vasıtalar için uygulanamaz.

Vasıtanın bedelinin, vasıta, gerçek malik olması nedeniyle kendisine teslim edilen vasıta sahibinden tahsiline karar verilmesi doğru değil, bedel yönünden davanın reddine karar verilmesi düşüncesinde olduğumdan sayın çoğunluğun görüşlerine katılmıyorum.10/09/2014
Yargıtay — Esas No: 2011/3640, Karar No: 2012/8085, Tarih: 10.09.2012

**14. Ceza Dairesi         2011/3640 E.  ,  2012/8085 K.**

**"İçtihat Metni"**

Cinsel taciz suçundan sanık ...’nün yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Burdur Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 28.10.2008 gün ve 2008/439 Esas, 2008/693 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanığın onsekiz yaşından büyük olduğu ve CMK.nın 182/1. maddesi uyarınca duruşmanın kapalı olarak yapılması kararı da verilmediği halde 28.10.2008 tarihli açık duruşmada hükmün gizli tefhim edilmesi,

Uygulamaya göre de;

Mağdurenin aşamalarda değişmeyen anlatımları, iddianamedeki eylemin tanımlanma biçimi ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın ''vücut hatların ne kadar güzel, hiç ortaokul öğrencisi gibi gözükmüyorsun, bana kızdın mı bu lafları söylediğim için'' şeklindeki sözlerle mağdureye karşı cinsel taciz suçunu işlediği anlaşıldığı halde, mahkemece olayla ilgisi bulunmayan söz ve eylemler gerekçe yapılarak hüküm kurulması,

Hükümden önce 06.12.2006 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve TCK.nın 7/2. maddesi uyarınca sanık yararına olan 5560 sayılı Kanunun 23. maddesi ile eklenen CMK.nın 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının karar yerinde tartışılmaması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9154, Karar No: 2015/3092, Tarih: 19.02.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/9154 E.  ,  2015/3092 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : Beraat

Taksirle yaralama suçundan sanıkların beraatine ilişkin hükümler, katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılama sonunda yüklenen suç açısından sanıkların kusuru bulunmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılanın, hasarın enjeksiyonun sinirlere yakın yere yapılmasından kaynaklandığına, tanıkların dinlenmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 19/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10994, Karar No: 2015/10023, Tarih: 22.10.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/10994 E.  ,  2015/10023 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 15. İş Mahkemesi

TARİHİ : 12/06/2015

NUMARASI : 2015/1 D.İş Esas - 2015/1 Karar

Taraflar arasında görülen dava sırasında davalılar vekili tarafından reddi hâkim yoluna başvurulmuştur.

Red talebini inceleyen merci tarafından verilen kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmiş olmakla, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Taraflar arasında görülen dava sırasında davalılar vekili tarafından sunulan 12.05.2015 tarihli dilekçede özetle; "...derdest dosyadan evvel, aynı davacı tarfından aynı dava konusunu içeren işçilik alacağı için aynı mahkemede açılan 2010/271 Esas sayılı dosyada aynı hâkimin karar verdiğini, ancak o davada davalı olarak derdest dosyadaki davalıların değil "Arşimet Yayınları Dershanesi"nin taraf gösterildiği, esasa ilişkin verilen kararın Yargıtay denetiminden geçerek onandığı, ancak davalı olarak gösterilen Arşimet Yayınları Dershanesinin tüzel kişiliği olmadığı için yapılan icra takibinin iptaline karar verildiği, o davaya bakan hakim ile derdest bu dosya hâkimin aynı olduğu, dava konusu aynı olan daha önceki davada aynı hâkim esas hakkında karar verdiği için, bu davaya bakmasının ihsası rey düzenlemesine aykırılık teşkil ettiği, ayrıca hâkimin derdest dosyada müvekkil şirkete ait 11 adet araç üzerine ihtiyati tedbir mahiyetinde ihtiyati haciz konulmasına karar verdiği, itirazlarına rağmen bu tedbirlerin kaldırılmadığı, dava değerini aşacak miktarda ihtîyati tedbir kararı verilmesinin İcra ve İflas kanununa aykırılık teşkil ettiği..." gerekçesi ile reddi hâkim talebinde bulunmuştur.

Reddedilen hâkim tarafından, hâkimin reddi talebinin reddi gerektiği yönünde görüş belirtilmesi üzerine, dosyayı inceleyen merci tarafından reddi hâkim talebinin reddine, red talebininin kötüniyetli yapıldığı kanaati ile davalınının 500,00.- TL disiplin para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İncelenen dosya kapsamına göre, hâkimin reddi için ileri sürülen hususlar HMK’nın 36. maddesinde tanımı yapılan sebeplerden değildir. Açıklanan nedenlerle yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 22/10/2015 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24464, Karar No: 2015/12245, Tarih: 01.04.2015

**22. Hukuk Dairesi         2014/24464 E.  ,  2015/12245 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ . İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, fazla çalışma, yıllık izin, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi T. Bülbül tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağının davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece bilirkişi raporu dikkate alınarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Fazla çalışma ücretlerinin hesabı yönünden taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Fazla çalışma saat ücreti, normal çalışma saat ücretinin yüzde elli fazlasıyla ödenir (İş K. m.41/2). İşçiye fazla çalışma yaptığı saatler için normal çalışma ücreti ödenmişse, bu halde sadece kalan yüzde elli zamlı kısmı ödenir.

Kanunda öngörülen yüzde elli fazlasıyla ödeme kuralı, nispi emredici bir nitelik taşır. Tarafların bunun altında bir oran belirlemeleri mümkün değilse de, sözleşmelerle daha yüksek bir oran tespiti olanaklıdır.

Fazla çalışma ücreti ait olduğu dönem ücretiyle hesaplanır. Son ücrete göre hesaplama yapılması doğru olmaz. Yargıtay kararları da bu yöndedir. Bu durumda fazla çalışma ücretlerinin hesabı için işçinin son ücretinin bilinmesi yeterli olmaz. İstek konusu dönem içinde işçi ücretlerinin miktarı da belirlenmelidir. İşçinin geçmiş dönemlere ait ücretinin belirlenememesi halinde bilinen ücretin asgari ücrete oranı yapılarak bilinmeyen ücretin buna göre tespiti de Dairemiz tarafından kabul görmektedir. Ancak işçinin işyerinde çalıştığı süre içinde terfi ederek çeşitli unvanlar alması veya son dönemlerde toplu iş sözleşmesinden yararlanması gibi durumlarda, bilinen son ücretin asgari ücrete oranının geçmiş dönemler yönünden dikkate alınmasının doğru olması doğru olmaz. Bu gibi hallerde ilgili meslek kuruluşundan bilinmeyen dönemler ücretleri sorulmalı ve dosyadaki diğer deliller bir değerlendirmeye tabi tutularak bir karar verilmelidir.

İşçinin normal çalışma ücretinin sözleşmelerle haftalık 45 saatin altında belirlenmesi halinde, işçinin bu süreden fazla, ancak 45 saate kadar olan çalışmaları, fazla sürelerle çalışma olarak adlandırılır (İş K. 41/3.). Bu şekilde fazla saatlerde çalışma halinde normal çalışma saat ücreti yüzde yirmibeş yükseltilerek ödenir.

İşçinin normal çalışma ücretinin sözleşmelerle haftalık 45 saatin altında belirlenmesi halinde, işçinin bu süreden fazla, ancak 45 saate kadar olan çalışmaları, fazla sürelerle çalışma olarak adlandırılır (İş K. 41/3.). Bu şekilde fazla saatlerde çalışma halinde normal çalışma saat ücreti yüzde yirmibeş yükseltilerek ödenir.

4857 sayılı İş Kanunu işçiye isterse ücreti yerine serbest zaman kullanma hakkı tanımıştır. Bu süre, fazla çalışma için her saat karşılığı 1 saat 30 dakika, fazla süreli çalışmada ise 1 saat 15 dakika olarak belirlenmiştir. Bu sürelerin de sözleşmelerle attırılması mümkündür.

Parça başına veya yapılan iş tutarına göre ücret ödenen işlerde, fazla çalışma süresince işçinin ürettiği parça veya iş tutarının hesaplanmasında zorluk çekilmeyen hallerde, her bir fazla saat içinde yapılan parçayı veya iş tutarını karşılayan ücret esas alınarak fazla çalışma veya fazla sürelerle çalışma ücreti hesaplanır. Bu usulün uygulanmasında zorluk çekilen hallerde, parça başına veya yapılan iş tutarına ait ödeme döneminde meydana getirilen parça veya iş tutarları, o dönem içinde çalışılmış olan normal ve fazla çalışma saatleri sayısına bölünerek bir saate düşen parça veya iş tutarı bulunur. Bu şekilde bulunan bir saatlik parça veya iş tutarına düşecek bir saatlik normal ücretin yüzde elli fazlası fazla çalışma ücreti, yüzde yirmibeş fazlası ise fazla sürelerle çalışma ücretidir. İşçinin parça başı ücreti içinde zamsız kısmı ödenmiş olmakla, fazla çalışma ücreti sadece yüzde elli zam miktarına göre belirlenmelidir.

Otel, lokanta, eğlence yerleri gibi işyerlerinde müşterilerin hesap pusulalarında belirli bir yüzde olarak eklenen paraların işverence toplanarak işçilerin katkılarına göre belli bir oranda dağıtımı şeklinde uygulanan ücret sistemine “yüzde usulü ücret” denilmektedir. Yüzde usulünün uygulandığı işyerlerinde fazla çalışma ücreti, 4857 sayılı İş Kanununun 51 inci maddesinde öngörülen yönetmelik hükümlerine göre ödenir. İşveren, yüzde usulü toplanan paraları işyerinde çalışan işçiler arasında, Yüzdelerden Toplanan Paraların İşçilere Dağıtılması Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre eksiksiz olarak dağıtmak zorundadır. Fazla çalışma yapan işçilerin fazla çalışma saatlerine ait puanları normal çalışma puanlarına eklenir (Yönetmelik m. 4/1.). Yüzdelerden ödenen fazla saatlerde çalışmanın zamsız karşılığı ile zamlı olarak ödenmesi gereken ücret arasındaki fark işverence ödenir. Zira yüzde usulü ödenen ücret içinde fazla çalışmaların zamsız tutarı ödenmiş olmaktadır.

Yapılan bu açıklamalara göre yüzde usulü ya da parça başı ücret ödemesinin öngörüldüğü çalışma biçiminde fazla çalışmalar, saat ücretinin % 150 zamlı miktarına göre değil, sadece % 50 zam nispetine göre hesaplanmalıdır.

Yapılan bu açıklamalara göre yüzde usulü ya da parça başı ücret ödemesinin öngörüldüğü çalışma biçiminde fazla çalışmalar, saat ücretinin % 150 zamlı miktarına göre değil, sadece % 50 zam nispetine göre hesaplanmalıdır.

Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtay’ca son yıllarda hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır. Ancak fazla çalışmanın taktiri delil niteliğindeki tanık anlatımları yerine yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir.

Somut olayda; davalı işveren belgesi olan işe giriş çıkış kayıtlarında eksik çalışma gösterilen günler vardır. Bilirkişi tarafından söz konusu kayıtlar yeniden daha detaylı incelenerek eksik çalışmanın neden kaynaklı olduğu tespit edilmeli ve fazla çalışmaya etkisi önünden denetime elverişli rapor alınmaması hatalı olup bozma nedenidir.

3-Taraflar arasında uyuşmazlık davacı işçinin kullandırılmayan izin sürelerine ait ücretlere hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 59. maddesinde, iş sözleşmesinin herhangi bir nedenle sona ermesi halinde, işçiye kullandırılmayan yıllık izin sürelerine ait ücretlerin son ücret üzerinden ödeneceği hükme bağlanmıştır. Yıllık izin hakkının ücrete dönüşmesi için iş sözleşmesinin feshi şarttır. Bu noktada ilişkinin sona erme şeklinin ve haklı olup olmadığının önemi bulunmamaktadır.

Yıllık izinlerin kullandırıldığı noktasında ispat yükü işverene aittir. İşveren yıllık izinlerin kullandırıldığını imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile kanıtlamalıdır. Bu konuda ispat yükü üzerinde olan işveren, işçiye yemin teklif edebilir.

Somut olayda davacıya işveren tarafından garanti bankasındaki hesabına 760,42 TL yıllık izin ödemesi yapıldığı anlaşıldığından, söz konusu ödeme mahsup edilmeden karar verilmesi hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 01.04.2015 gününde oybirliği karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12981, Karar No: 2013/21542, Tarih: 27.05.2013

**3. Ceza Dairesi         2013/12981 E.  ,  2013/21542 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1)Sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan kurulan hükme yönelik mağdurun temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Mağdurun 05.11.2010 tarihinde tebliğ olunan kararı 1412 sayılı CMUK'un 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 26.01.2011 tarihinde temyiz etmesi karşısında, mağdurun temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

2)Sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Sanığın, yumruk atarak mağdurun burnunda kemik kırığı oluşturduktan sonra bira şişesiyle mağdura vurduğu ve kabulünde böyle olduğu halde, yumrukla meydana getirilen kemik kırığında TCK'nin 86/3-e maddesinin uygulanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 27/05/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/473, Karar No: 2010/1620, Tarih: 08.02.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/473 E.  ,  2010/1620 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde eski hale getirme ve tahliye istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılardan ...Unlu Mamüller Gıda San.Tic.Ltd.Şti. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacılar vekili dava dilekçesinde, davalıların kat mülkiyetli anataşınmazda dükkan niteliğindeki bir numaralı bağımsız bölümü pasta imalathanesi ve fırına çevirmek suretiyle kullandığını, sözkonusu dükkanda işçi yatakhanesi yaptığını, bu bağımsız bölümün Bulgurcu Sokak yönündeki dış cephesini projesine aykırı olarak kapattığını, arka bahçeye ve komşu parsellere bakan kapalı duvarı kırarak pencere açtığını, arka bahçede binaya bitişik fırın ve doğalgaz bacası yaptığını, dükkana yerleştirdiği hamur karma makinesinin çalışma esnasında aşırı gürültü çıkardığını, fırın ve yapılan baca nedeniyle üst katların aşırı derecede ısınıp çevreye sürekli rahatsız edici bir gaz ve koku yaydığını, çalışan işçilerin gece yarılarına kadar gürültü yaptıklarını ileri sürerek sözü edilen bağımsız bölümdeki projeye aykırılıkların projesine uygun hale getirilmesini, rahatsızlık vermesi nedeniyle hamur kazanı, fırın ve bacasının sökülmesini, kiracının da sözleşmesinin feshiyle mecurdan tahliyesini istemiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-634 sayılı Kat Mülkiyeti Yasasının 19.maddesinin ikinci fıkrasında her kat malikinin kendi bağımsız bölümünde anayapıya zarar vermeyecek nitelikte onarım, tesis ve değişiklik yapabileceği öngörülmüştür. Davalıların dava konusu yerin iç merdivenini kapatmak ve içeride asma kat yapma suretiyle meydana getirdikleri tesis ve değişikliğin anataşınmaza ne şekilde zarar verdiği açıklanmadan, bu tesis ve değişikliklerin anayapının statiğini (sağlamlığını) etkileyip etkilemediği araştırılmadan bunların da projesine uygun eski hale getirilmesi,

2-Davalıların dava konusu yerde meydana getirdikleri iddia olunan gürültü, ses, koku ve aşırı sıcaklığın başka türlü önlemlerle giderilip giderilemeyeceği konusunda uzman bilirkişiden rapor alınmadan ve ayrıca gürültü, ses, koku ve aşırı sıcaklığın mevcut olup olmadığı, mevcut ise tahammül sınırlarını aşıp aşmadığı tahkik ve tespit edilmeden davalı kiracının dükkandan tahliyesine karar verilmesi ve bunlardan başka alınacak önlemlerle rahatsızlık verici durumun giderilmemesi halinde dava konusu dükkandaki davalıların faaliyetinin durdurulması yerine tahliyeye karar verilmesi,

3-Anataşınmazda kat maliki olmayan davacı ...'ün aktif husumet ehliyeti bulunmadığı gözetilerek bu kişinin açtığı davanın reddine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 08.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10286, Karar No: 2013/11159, Tarih: 11.07.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/10286 E.  ,  2013/11159 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin davada Tekirdağ 2.Sulh Hukuk ve Malkara Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, kısıtlıya vasi atanması istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir.“

Dosya kapsamından kısıtlı adayı ...'ın, 15.3.2013 ve 20.3.2013 tarihli Malkara İlçe Emniyet Müdürlüğü Yiğit Polis Merkezi Amirliğinin tutanağından adresinin “100.Yıl Mahallesi .... Sokak ... Sitesi C Blok No:1 Daire :3 Tekirdağ“ anlaşılmıştır. Bu durumda uyuşmazlığın Tekirdağ 2. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülerek sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nun 21. ve 22. maddeleri gereğince Tekirdağ 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 11.7.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.