muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/17414, Karar No: 2017/12165, Tarih: 06.07.2017

**9. Hukuk Dairesi         2016/17414 E.  ,  2017/12165 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı işyerinde 14.03.2006-09.02.2015 tarihleri arasında Bursa bölge satış şefi olarak çalıştığını, iş akdinin noter kanalıyla kötü niyetli ve haksız şekilde 09.02.2015 tarihinde feshedildiğini, iş akdinin feshine kadar herhangi bir disiplin cezası almadığını, 2014 yılında performansından dolayı Paris tatili ile ödüllendirildiğini, davacı işçinin aracının GPS kayıtları gerekçe gösterilerek iş akdinin haklı nedenle feshedildiğini, ancak fesih bildiriminde belirtilen adreslere davacı işçinin daha önce de gittiğini, başkanı olduğu dernekte ofis ihtiyaçlarını karşıladığını, görevini layıkıyla yerine getirdiğini, fesih bildiriminde rakip firma olarak değerlendirilen firma ziyaretlerinin görev tanımında yer aldığını, işinin bir parçası olduğunu, üstelik davalı şirketin bu rakip firma olarak nitelendirdiği firmayla ticari ilişki kurduğunu, kendi malını sattığını, davacı işçinin bu firmalarla görüşmesi neticesinde şirketi zarara uğrattığına yönelik herhangi bir tespit bulunmadığını, işverenin güvenini kötüye kullanmadığını, davalı şirketin yetkililerinin araçta bulunan GPS kayıtlarını zaten yıllardır günlük hatta aylık olarak gördüklerini, yani bir an için sayılan gerekçelerin İş Kanunu'nun 25-II hükmüne göre fesih nedeni olduğu kabul edilse bile aylar önce öğrenilen bir durum nedeni ile 6 günlük fesih süresinden çok sonra yapılan feshin geçerli sayılamayacağını ileri sürerek feshin geçersizliğinin tespitini, müvekkilin işe iadesini ve yasal sonuçlarına hükmedilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacı işçinin iş akdinin haklı sebebe dayanarak feshedildiğini, davacının başkanı olduğu yelkencilik derneğinde mesai saatlerini geçirdiğini, işi ile hobi alanlarının bütünü ile karıştırdığını, davacının mesai saatleri içinde mutat olmayan şekilde pek çok kez rakip firma ziyaretlerine gitmesinin kabul edilemez olduğunu, davacının müvekkiline gönderdiği ziyaret raporlarında gerçeğe aykırı beyanda bulunduğunu, davacının iş akdinin 6 günlük fesih bildirime ilişkin sürede feshedildiğini, davacının iş performansının huzurdaki dava ile herhangi bir ilgisinin bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, iş yerinde davacı ile ilgili esnek bir çalışma sistemi olup, iş yerinde home ofis çalışmasının bulunduğu, davacının uzun süreden beri yelken kulübüne giderek çalışmakta olduğu, fesihten önce bu çalışma koşulları içerisinde öncelikle çalışanın bu konuda uyarılmasının eğer bu uyarıya riayet etmez ise iş akdinin feshinin düşünülebileceği bu nedenle feshin fesihte son çare ilkesine uygun olarak yapılmadığı, ayrıca davacının gerçeğe aykırı beyanlarda bulunduğu iddiasının da somut deliller ile ispat edilemediği, bu şekilde yapılan feshin haklı ve geçerli nedene dayanmadığı gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

İş sözleşmesinin, işçinin doğruluk ve bağlılığa aykırı söz veya davranışları sebebiyle işverence haklı olarak feshedilip feshedilmediği noktasında taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 25 inci maddesinin (II) numaralı bendinde, ahlâk ve iyi niyet kurallarına uymayan haller sıralanmış ve belirtilen durumlar ile benzerlerinin varlığı halinde, işverenin iş sözleşmesini haklı fesih imkânının olduğu açıklanmıştır. Yine değinilen bendin (e) alt bendinde, işverenin güvenini kötüye kullanmak, hırsızlık yapmak, işverenin meslek sırlarını ortaya atmak gibi doğruluk ve bağlılığa uymayan işçi davranışlarının da işverene haklı fesih imkânı verdiği ifade edilmiştir. Görüldüğü üzere yasadaki haller sınırlı sayıda olmayıp, genel olarak işçinin sadakat borcuna aykırılık oluşturan söz ve davranışları işverene fesih imkânı tanımaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, dosya içerisindeki bilgi ve belgeler ile tanık anlatımlarına göre, davalı işyerinde bölge satış şefi olarak çalışan davacının düzenlediği müşteri ziyaret raporları ile kullandığı aracın takip sistemi kayıtları (GPS kayıtları) arasında çelişkiler bulunduğu, bu durumun ziyaret raporlarının içeriklerini gerçeğe aykırı kıldığı, rakip firmalara yapılan ziyaret sayısının raporlarda olduğundan daha az gösterildiği, davacının doğruluk ve bağlılıkla bağdaşmayan davranışları nedeniyle işveren tarafından yapılan feshin haklı nedene dayandığı anlaşılmakla, davanın reddi yerine yanılgılı değerlendirme ile kabulüne karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM: Yukarda açıklanan gerekçeler ile;

1-Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 435,00 TL. yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Davalı vekille temsil edildiğinden, karar tarihinde yürürlükte olan tarifeye göre belirlenen 1.980,00 TL. vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

1-Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 435,00 TL. yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Davalı vekille temsil edildiğinden, karar tarihinde yürürlükte olan tarifeye göre belirlenen 1.980,00 TL. vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine,

Kesin olarak 06/07/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/29808, Karar No: 2024/364, Tarih: 15.01.2024

**11. Ceza Dairesi         2021/29808 E.  ,  2024/364 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/288 E., 2016/30 K.

SUÇLAR :Bilişim sistemleri banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜMLER: Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Düzelterek Onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Adana 8. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.01.2016 tarihli ve 2015/288 Esas, 2016/30 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;

1.Nitelikli dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 52 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis ve 70.100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

2. Resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Kanunu’nun 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, suç işlemediğine, kendisinin dolandırıldığına ve fazla ceza tayin edildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın, tümden sahte oluşturulmuş ve aldatıcılık niteliğinin bulunduğu belirlenen suça konu 09.08.2013 keşide tarih ve 15.635,00 TL ile 07.09.2013 keşide tarih ve 18.000,00 TL bedelli olacak şekilde tanzim ettikten sonra sahte cirolar yapıp ticari ilişki kapsamında yapmış olduğu alışveriş karşılığında farklı tarihlerde katılana ciro edip vermek suretiyle zincirleme şekilde banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediği iddia ve kabul edilmiştir.

2. Sanık ..., aşamalarda alınan savunmalarda, üzerine atılı suçlamayı kabul etmeyerek, kendisinin de dolandırıldığını, suça konu çekleri ... ile...adlı şahıslardan yapmış olduğu ticaret karşılığında aldığını, ancak ticarete ilişkin belgeleri bulamadığını beyan etmiştir.

2. Sanık ..., aşamalarda alınan savunmalarda, üzerine atılı suçlamayı kabul etmeyerek, kendisinin de dolandırıldığını, suça konu çekleri ... ile...adlı şahıslardan yapmış olduğu ticaret karşılığında aldığını, ancak ticarete ilişkin belgeleri bulamadığını beyan etmiştir.

3. Katılan ..., iddianame anlatımını destekler şekilde beyanda bulunduğu, sanığın farklı tarihlerde aldığı balya ipi karşılığında suça konu çekleri verdiğini, bankaya ibraz ettiklerinde sahte olduklarını öğrendiğini, zararının halen karşılanmadığını, bu nedenle sanıktan şikayetçi olduğunu beyan etmiştir.

4. Suça konu çeklerle ilgili olarak;

a.Adana Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünden alınan 20.08.2013 tarihli uzmanık raporuna göre; suça konu çekin ön yüzündeki keşideci imzaları ile arka yüzündeki diğer ciranta yazı ve imzalarının katılan eli ürünü olmadığı; arka yüzündeki dördüncü ciranta yazı ve imzalarının katılan eli ürünü olduğu,

b. Grafoloji ve sahtecilik uzmanından alınan 22.06.2014 tarihli bilirkişi raporuna göre; suça konu çeklerin sahte olarak oluşturuldukları, çeklerin ön yüzündeki yazılar ve keşideci imzaları ile arka yüzündeki diğer ciranta yazı ve imzalarının sanığın elinden çıktığını gösterir nitelikte uygun kaligrafik bulgular tespit edilemediği; üçüncü ciranta yazı ve imzasının sanık eli ürünü olduğu ve çeklerin aldatıcılık niteliklerinin bulundukları,

c. Grafoloji ve sahtecilik uzmanından alınan 26.02.2015 tarihli bilirkişi raporuna göre; suça konu çekin arak yüzündeki ... adına atfen yazılan yazı ve atılan imzanın ... elinden çıkmadığı; suça konu çekin arka yüzündeki ... adına atfen yazılan yazı ve atılan imzanın ... elinden çıkmadığı; çeklerin ön yüzündeki yazılar ve keşideci imzaları ile arka yüzündeki diğer ciranta yazı ve imzalarının ... ile ...'ın elinden çıktığını gösterir nitelikte uygun kaligrafik bulgular tespit edilemediği rapor edilmiştir.

5.Mahkemece, sanık savunmasına itibar etmeyerek temyize konu mahkumiyet kararları verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Nitelikli dolandırıcılık suçundan kurulan hükümde, hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinde uygulanacak olan 5275 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında, 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan 6545 sayılı Kanun'un 81 inci maddesiyle yapılan değişiklik ile, 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanmasına ilişkin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen tüm temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana 8. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.01.2016 tarihli ve 2015/288 Esas, 2016/30 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/48519, Karar No: 2013/8906, Tarih: 14.03.2013

**9. Hukuk Dairesi         2010/48519 E.  ,  2013/8906 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, ulusal bayram, genel tatil ve fazla çalışma ücreti alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haksız olarak feshedildiğini bildirerek kıdem ve ihbar tazminatı, fazla çalışma ve ulusal bayram genel tatil ücretleri alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, ... Devlet Hastanesi'ndeki ihaleyi kaybettiklerini, davacının ihaleyi alan yeni işveren yanında çalışmasına devam ettiğini, bu nedenle feshe bağlı kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarının talep edemeyeceğini, fazla çalışma yapmadığını bildirerek davanın reddini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, iki taşeron arasında iş yeri devri ve buna bağlı olarak hizmet akdinin devrinin yapıldığına ilişkin bir delil olmadığı gibi, davacının ... Gıda'da hizmet akdinin bitimi sonucunda ... Gıda'da çalışmalarından dolayı bir kısım işçilik haklarının ödendiği yönünde ibraname alındığı, ihale sonucunda davalı işveren ile ... Devlet Hastanesi arasındaki ilişkinin sona erdiği, davalı işverenin davacıyı ihale süresinin bittiği tarihte kendisine ait başka iş yerlerinde işe davet ettiği ve iş verdiği konusunda da iddia bulunmadığı, davalı işverenin kıdem tazminatı ve ihbar tazminatı sorumlu olacağı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- İş yeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanununun 6ncı maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı yasanın üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

Değinilen Yasanın 120nci maddesi hükmüne göre, 1475 sayılı Yasanın 14üncü maddesi halen yürürlükte olduğundan, işyeri devirlerinde kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından belirtilen madde hükmü uygulanmalıdır. Anılan maddeye göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde, işçinin kıdemi işyeri veya işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

İşyerinin miras yoluyla intikali 4721 sayılı Türk Medenî Kanununun 599uncu maddesinde düzenlenmiş, sözü edilen madde hükmünde mirasbırakanın ölümü ile mirasçıların bir bütün olarak mirasa hak kazanacakları açıklanmıştır.

İşyerinin önceleri gerçek kişi ya da kişilerce işletilmesinin ardından şirketleşmeye gidilmesi durumunda, bu işlem de bir tür işyeri devri sayılmalıdır. Önceki gerçek kişi olan işverenlerin devralan tüzel kişi ortakları olması bu devir ilişkisini ortadan kaldırmamaktadır (Yargıtay 9.HD. 22.07.2008 gün 2007/ 20491 E, 2008/ 21645 K.). Aynı şekilde daha önce tüzel kişi şirket olan işverenin işyerini bir gerçek şahsa devretmesi de mümkündür. Devralanın şirketin hissedarlarından biri olması da sonucu değiştirmeyecektir. Adi ortaklardan bir ya da bazılarının hisselerini devri de sorumlulukların belirlenmesi noktasında işyeri devri olarak işlem görmelidir.

İşyeri devrinin temel ölçütü, ekonomik birliğin kimliğinin korunmasıdır. Avrupa Adalet Divanı kararlarına göre, maddî ve maddî olmayan unsurların devredilip devredilmediği ve devir anındaki değeri, işgücünün devri, müşteri çevresinin devri, işyerinde devirden önce ve sonra yürütülen faaliyetlerin benzerlik derecesi, işyerinde faaliyete ara verilmişse bunun süresi, işyeri devrinin kriterleri arasında kabul edilmektedir.

Basın İş Kanununa tabi işyerleri bakımından, işyerinin belirleyici unsurlarından olan marka, logo ve yayın imtiyaz hakları gibi maddî olmayan unsurların devri de işyeri devri olarak değerlendirilmelidir (Yargıtay 9. HD., 19.01.2010 gün, 2009/42958 E., 2009/354 K).

Maddî ve maddî olmayan unsurların devri söz konusu olmaksızın da işgücünün önem taşıdığı sektörlerde ekonomik birliğin önemli unsurunu olan işçilerin devri de, işyeri devri olarak kabul edilmelidir.

Basın İş Kanununa tabi işyerleri bakımından, işyerinin belirleyici unsurlarından olan marka, logo ve yayın imtiyaz hakları gibi maddî olmayan unsurların devri de işyeri devri olarak değerlendirilmelidir (Yargıtay 9. HD., 19.01.2010 gün, 2009/42958 E., 2009/354 K).

Maddî ve maddî olmayan unsurların devri söz konusu olmaksızın da işgücünün önem taşıdığı sektörlerde ekonomik birliğin önemli unsurunu olan işçilerin devri de, işyeri devri olarak kabul edilmelidir.

Devirden sonra iş yerindeki ekonomik birliğin kimliğini koruyup korumadığının saptanabilmesi için, yürütülen faaliyetin devirden sonra yeni işveren tarafından aynı veya özdeş biçimde sürdürülmesi ölçütü yanında, işyerinin taşınmaz ve taşınır malları ile maddî olmayan varlıkların, işyerinde çalışan işçilerin sayı ve uzmanlık bakımından çoğunluğunun, bunun yanı sıra müşteri çevresinin devredilip devredilmediği, devir öncesi ve sonrasındaki faaliyetler arasında benzerlik olup olmadığı, devir sebebiyle işyerinde faaliyet askıya alınmışsa askı süresi gibi koşullar da göz önünde tutulmalıdır.

4857 sayılı Yasanın 6ncı maddesinde yazılı olan “hukukî işleme dayalı” ifadesi geniş şekilde değerlendirilmeli, yazılı, sözlü ve hatta zımnî bir anlaşma da yeterli görülmelidir.

İş yerine Bankalar Kanunu hükümleri çerçevesinde Bankacılık Denetleme ve Düzenleme Kurumu tarafından el koyulması ise işyeri devri niteliğinde değildir. Bu durumda yönetim hakkına müdahale edilmekte veya bankacılık faaliyetleri askıya alınmaktadır.

Yine özelleştirme işlemi sonucu kamuya ait hisselerin devri de işyeri devri olarak değerlendirilemez. Özelleştirmede işyeri aynı tüzel kişilik altında faaliyetini sürdürmekte sadece kamuya ait hisselerin bir kısmı ya da tamamı el değiştirmektedir. Bununla birlikte, tamamı kamuya ait olan bir işyerinin özelleştirme işlemi sonucu başka bir işverene geçmesi işyeri devri niteliğindedir (Yargıtay 9.HD. 08.07.2008 gün ve 2008/25370 E, 2008/ 19682 K.).

İş yeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı şekilde işyeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkânı vermez.

İş yerinin devri işverenin yönetim hakkının son aşaması olup iş yeri devri çalışma koşullarında değişiklik anlamına da gelmez. Dairemizin kökleşmiş kararlarına göre iş yeri devri işçiye haklı nedenle fesih hakkı tanımaz. İş yeri devrinin çalışma koşullarını ağırlaştıran bir yönü olup olmadığı belirlenmelidir (Yargıtay 9.HD. 27.10.2008 gün 2008/ 29715 E, 2008/28944 K.).

İş yerinin devri işverenin yönetim hakkının son aşaması olup iş yeri devri çalışma koşullarında değişiklik anlamına da gelmez. Dairemizin kökleşmiş kararlarına göre iş yeri devri işçiye haklı nedenle fesih hakkı tanımaz. İş yeri devrinin çalışma koşullarını ağırlaştıran bir yönü olup olmadığı belirlenmelidir (Yargıtay 9.HD. 27.10.2008 gün 2008/ 29715 E, 2008/28944 K.).

Bu açıklamalar ışığında, iş hukukunda iş yeri devrinin işçilik alacaklarına etkileri üzerinde ayrıca durulmalıdır. İş yeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Yasanın 14üncü maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Yasanın 6ncı maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı iş yeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

İş yerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanunun 6ncı maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumlu olacaktır.

Somut olayda davacı işçinin iş yerini devralan şirket yanında çalışması devam ettiğinden ve iş yeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı şekilde iş yeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkânı da vermez. Yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda davacı işçinin kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin reddi yerine yazılı gerekçeyle kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 14/03/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.