muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/4145, Karar No: 2021/2118, Tarih: 20.10.2021

**7. Hukuk Dairesi         2021/4145 E.  ,  2021/2118 K.**

**"İçtihat Metni"**

7. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 15/05/2014 gününde verilen dilekçe ile mülkiyet hakkından kaynaklanan elatmanın önlenmesi ve kal istenmesi üzerine Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin bozma ilamına uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 03/12/2020 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, mülkiyet hakkından kaynaklanan el atmanın önlenmesi ve kal istemine ilişkindir.

Davacı vekili; davalı ... tarafından İstanbul 19. Asliye Hukuk Mahkemesinde açılan mülkiyet hakkından kaynaklanan elatmanın önlenmesine ilişkin 2010/184 Esas sayılı dosyasında, mahkeme tarafından yapılan bilirkişi incelemesinde ölçüm yapılarak davalıya ait 3 parsel sayılı taşınmaza müvekkiline ait 2 parsel sayılı taşınmazın 30,5 m² tecavüzlü olduğu yönünde karar verildiğini, müvekkili tarafından Sarıyer Kadastro Müdürlüğüne 14.01.2014 tarihinde yapılan başvuru üzerine kontrol memurları ve kontrol mühendisleri tarafından yapılan ölçümler ve 31.01.2012 ile 21.01.2014 tarihinde hazırlanan aplikasyon krokilerinde müvekkiline ait 2 parselin davalıya ait 3 parsele İstanbul 19. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/184 Esas sayılı dosyasında verilen kararla tespit edildiği kadar tecavüzlü olmadığı ve verilen kararın hatalı olduğunun anlaşıldığını, ilgili mahkemece verilen bu kararın fiili duruma uymadığından haksızlığa ve hukuka aykırılığa neden olduğunu belirterek, müvekkiline ait 941 ada 3 parselin davalıya ait 941 ada 2 parsele doğru gerçekleşen kayma ve tecavüzün tespiti ile müdahalesinin menini istemiştir.

Davalı vekili; İstanbul 19. Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından yapılan yargılamada dosya içerisine alınan bütün bilgi ve belgeler ile keşif sonucu alınan bilirkişi raporları değerlendirilerek davalı ...'in müvekkiline ait 3 parsele müdahalesinin sabit olduğunun anlaşılması üzerine, mahkemece 08.12.2011 tarihinde 2010/184 Esas, 2011/404 sayılı Kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verildiğini, bu karara karşı temyiz itirazında bulunması üzerine Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 13.12.2012 tarihli 2012/15709-15100 E.-K. sayılı ilamı ile hükmün onandığı, onama kararı üzerine taraflarca karar düzeltme yasa yoluna başvurulmayarak hükmün 06.03.2013 tarihinde kesinleştiğini ve kesinleşen hüküm karşısında iş bu davanın tümden reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davanın dava şartı yokluğundan reddine karar verilmiştir. Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 14.06.2017 tarihli, 2015/180 Esas ve 2017/3474 Karar sayılı ilamı ile "Önceden görülen İstanbul 19. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/184 Esas ve 2011/404 Karar sayılı davanın elatmanın önlenmesi bakımından kesin hüküm oluşturmayacağı kuşkusuzdur. Hal böyle olunca; mahalinde yeniden keşif yapılmak suretiyle işin esasının incelenmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere karar verilmesi doğru değildir." gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Bu ilama karşı davalı vekilince karar düzeltme yoluna başvurulmuş ise de Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 15.11.2018 tarihli, 2018/2496-18772 E.-K. sayılı kararı ile karar düzeltme isteğinin de reddine karar verilmiştir.

Mahkemece, Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin bozma ilamına uyularak davanın kabulüne, davalının davacıya ait 2 parsele yaptığı müdahalenin menine, 2 parsel üzerinde bulunan kazık ve teller ile davalı tarafından meydana getirilen her türlü muhdesatın kaldırılmasına karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

Mülkiyet hakkı gerek Anayasa ve yasalarla gerekse Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin ve ek protokolleri ile kabul edilmiş temel haklardandır.

Eşyaya bağlı ayni haklardan olan mülkiyet hakkı herkese karşı ileri sürülebileceği gibi, hakka yönelik bir müdahale durumunda ne zaman gerçekleştiğine bakılmaksızın, ileri sürüldüğü andaki hak sahibi tarafından her zaman koruma istenebileceği de kuşkusuzdur. Anılan korumanın istenmesi durumunda da hakkın kötüye kullanıldığından söz edilebilmesine hukuken olanak yoktur.

Diğer yandan; 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun (TMK) 683. maddesinde; malikin hukuk düzeninin sınırları içerisinde o şey üzerinde dilediği gibi kullanma, tasarrufta bulunma, yararlanma yetkilerine sahip olduğu, malını haksız olarak elinde bulunduran kişiye karşı her türlü el atmanın önlenmesi davası açabileceği öngörülmüştür.

Ayrıca, hukuki güvenlik ilkesi, bir uyuşmazlığın mahkemelerce nihai biçimde karara bağlanmasının ardından, oluşan kesin hükme saygı gösterilmesini gerektirmektedir. Bu ilke uyarınca yargı kararlarında belirli bir istikrarın ve tutarlılığın sağlanması gereklidir.

Ayrıca, hukuki güvenlik ilkesi, bir uyuşmazlığın mahkemelerce nihai biçimde karara bağlanmasının ardından, oluşan kesin hükme saygı gösterilmesini gerektirmektedir. Bu ilke uyarınca yargı kararlarında belirli bir istikrarın ve tutarlılığın sağlanması gereklidir.

Yukarıda açıklanan ilkeler gereğince somut olayda; İstanbul 19. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/184 Esas, 2011/404 Karar sayılı ilamının incelenmesinde, davacı ...'ın davalı ...'e karşı kendisine ait 3 parsele davalıya ait 2 parselin müdahalesinin meni ve kal'ini istediği, mahkemece resen seçilen fen ve inşaat bilirkişileri ile birlikte keşif yapıldığı, bu bilirkişiler tarafından dosyaya sunulan raporlarda 2 parselde bulunan davalı ...'e ait binanın girişinin davacı ...'e ait 3 parsele 30,05 m² tecavüzlü bulunduğunun tespit edildiği, mahkemece davanın kısmen kabulü ile 3 parsele davalının 30,05 m² yerden müdahalesinin men'ine ve kal'ine karar verildiği, bu karara karşı temyiz itirazında bulunması üzerine Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 13.12.2012 tarihli 2012/15709-15100 E.-K. sayılı ilamı ile hükmün onandığı, onama kararı üzerine taraflarca karar düzeltme yasa yoluna başvurulmayarak hükmün 06.03.2013 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Dairemizce incelenen dosyada, fen, inşaat mühendisi ve gayrimenkul değerlendirme uzmanı ile birlikte keşif yapıldığı, bu bilirkişiler tarafından dosyaya sunulan raporlarda davacıya ait 2 parsele davalı tarafından yapılan tel çitin 24,56 m² tecavüzlü bulunduğu tespit edilmiştir.

Yukarıda açıklanan her iki dosyada alınan bilirkişi raporları arasında çelişki bulunduğu anlaşıldığından ve yargı kararları arasında tutarlılığın bulunması gerektiğinden, bu çelişkinin giderilmesi amacıyla öncelikle her iki taşınmaza ait bütün kayıt ve belgeler getirtilerek alanında uzman bilirkişilerin elektronik ölçüm aletleriyle birlikte inceleme yapması ile keşfin icra edilmesi, özellikle bilirkişi raporları arasındaki çelişkinin sebebinin bilirkişilerden sorularak rapor alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20.10.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/13230, Karar No: 2025/6962, Tarih: 16.04.2025

**4. Ceza Dairesi         2022/13230 E.  ,  2025/6962 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/1119 E., 2021/588 K.

SUÇ : Cumhurbaşkanına hakaret

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan verilen mahkûmiyet kararına yönelik olarak Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi özetle; suçun unsurlarının oluşmadığına, katılma kararı verilmesinin yanlış olduğuna, ihbarın husumet nedeniyle yapıldığına, eleştiri ve şakanın cezalandırılamayacağına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.10.2008 tarihli ve 170-220 sayılı kararında da belirtildiği üzere; hakaret fiilinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin şeref, haysiyet ve namusu, toplum içindeki itibarı, diğer fertler nezdindeki saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleştirilmesi gerekmektedir. Somut bir fiil ya da olgu isnat etmek veya sövme şeklindeki seçimlik hareketlerden biri ile gerçekleştirilen eylem, bireyin onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte ise hakaret suçu oluşacaktır.

Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kişilere yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövme fiilini oluşturması gerekmektedir.

İnsanın serbestçe haber, bilgi ve başkalarının fikirlerine ulaşabilmesi, edindiği düşünce ve kanaatlerden dolayı kınanamaması ve bunları tek başına veya başkalarıyla birlikte çeşitli yollarla serbestçe ifade edebilmesi, savunabilmesi ve yayabilmesi olarak kabul edilen, ifade özgürlüğü demokratik toplumun temelini oluşturan ana unsurlardan ve toplumun ilerlemesi ve bireyin gelişmesi için gerekli temel şartlardan birini oluşturmaktadır.

Anayasa'nın 26. maddesinde, "Herkes, düşünce ve kanaatlerini söz, yazı, resim veya başka yollarla tek başına veya toplu olarak açıklama ve yayma hakkına sahiptir.” hükmüne yer verilmiştir. Bunun yanında, bu hak, birçok uluslararası belgeye ve mahkeme kararına da konu olmuştur.

Anayasa'nın 26. maddesinde, "Herkes, düşünce ve kanaatlerini söz, yazı, resim veya başka yollarla tek başına veya toplu olarak açıklama ve yayma hakkına sahiptir.” hükmüne yer verilmiştir. Bunun yanında, bu hak, birçok uluslararası belgeye ve mahkeme kararına da konu olmuştur.

Türkiye'nin de yargılama yetkisini kabul ettiği AİHM, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (Sözleşme) 10. maddesinin 2. paragrafı saklı tutulmak üzere, ifade özgürlüğünün sadece toplum tarafından kabul gören veya zararsız veya ilgisiz kabul edilen "bilgi" ve "fikirler" için değil, incitici, şoke edici ya da endişelendirici bilgi ve düşünceler için de geçerli olduğunu pek çok kararında yinelemiştir. AİHM'e göre ifade özgürlüğü, yokluğu halinde "demokratik bir toplum"dan söz edemeyeceğimiz çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin bir gereğidir.

Bununla birlikte, ifade özgürlüğü de mutlak ve sınırsız değildir. Bu hak kullanılırken bireylerin hak ve özgürlüklerini ihlal edecek tutum ve davranışlardan kaçınılması hem ulusal hem de uluslar arası mevzuatlarda yer almaktadır.

Nitekim Anayasa'nın 26. maddesinde koruma altına alınan ifade özgürüğü, aynı maddenin ikinci fıkrasında belirtilen sebeplerle sınırlandırılabilir. Dolayısıyla anılan madde ile Anayasa'nın 13. maddesine göre, ifade özgürlüğüne yönelik sınırlamalar ancak kanunla yapılabilir ve demokratik toplum düzeninin gereklerine ve ölçülülük ilkesine aykırı olamayacağı gibi hak ve özgürlüklerin özlerine de dokunamaz.

Siyasetçilere yönelik eleştirilerin izin verilen sınırlarının özel kişilere nazaran daha geniş olduğu gerek iç hukukumuzda gerekse uluslararası mahkeme kararlarında yerleşmiş bir ilkedir. Bu ilkenin gerekçesi, siyasetçilerin, özel kişilerden farklı olarak, gazetecilerin ve halkın yakın denetimine açık olan, kamuoyuna mal olmuş kişi haline gelmeyi bilerek tercih etmeleridir.

Açıklamalar ışığında, somut olayda sanığın eyleminin, muhatabın, onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, suça konu mesajın tüm içeriği gözetildiğinde siyasi ağır eleştiri niteliğinde olduğu dolayısıyla Cumhurbaşkanına hakaret suçunun unsurları itibarıyla oluşmadığı düşünülmeden, sanığın beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesi,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden, yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca İstanbul 12. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,16.04.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/24631, Karar No: 2013/7110, Tarih: 13.03.2013

**4. Ceza Dairesi         2010/24631 E.  ,  2013/7110 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Yaralama, tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın hazırlık aşamasında "sinirlerime hakim olamıyorum, psikolojimin bozuk olduğunu düşünüyorum, tedavi olmak istiyorum" biçimindeki savunması karşısında, sanık hakkında TCK'nın 32. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının araştırılmaması,

2-a)Sanığın, kasten yaralama eylemini eşine karşı gerçekleştirmiş olmasına karşın, TCK'nın 86/3-a maddesinin tatbik edilmemesi,

b)Adli sicil kaydında tekerrüre esas ilamın bulunmasına rağmen, sanık hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması,

Kanuna aykırı, sanık ... ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 13.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17488, Karar No: 2013/17732, Tarih: 06.06.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2013/17488 E.  ,  2013/17732 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I) Sanık ...'ın temyiz talebi bakımından yapılan incelemede;

Yokluğunda verilen ve 07/06/2010 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükmü, 1412 sayılı CMUK'un 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 12/01/2011 tarihinde temyiz eden sanık ...'ın temyiz talebinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II) Sanıklar ... ve ...(...)'ya yüklenen hırsızlık suçu bakımından yapılan incelemede;

17/08/2005 günü Almanya ülkesinden özel aracı ile gelerek Türkiye'ye giriş yapan yakınanın, aracını durdurarak içerisinde uyuduğu sırada, sağ arka kapı camının kırılma sesi ile uyanıp çevresine bakındığında, bir erkek şahsı başka bir otomobile doğru koşarken görüp kendi aracının farlarını yakarak dikkatlice baktığında, bu şahsın plakası 16 ile başlayan gri renkli Opel Astra marka bir araca bindiğini ve bu aracın içerisinde muhtemelen toplam dört kişi olup iki bayanın da aracın arka kısmında oturduğunu gördüğü; daha sonra jandarmaya başvurarak eşinin çantası içerisinde bulunan WALKMAN ile bir adet yüzüğün çalındığını belirtip şikayette bulunduğu; bu olaydan 12 gün sonra 29/08/2005 günü başka bir hırsızlık olayı nedeniyle Düzce ilinde sanıklar ... ve ...(...) ile diğer sanıkların içerisinde bulunduğu 16 HK 204 plakalı araç durdurularak sanıkların yakalandığı; araçta muhtelif hırsızlık eşyalarının bulunduğu; bunun üzerine, yakınanın aracından yapılan hırsızlığın da bu şahıslar tarafından gerçekleştirilmiş olabileceğinin tespiti üzerine Düzce Cumhuriyet Başsavcılığı emanetinin 2005/559 sırasına kaydedilen eşyaların listesi yakınana gösterildiğinde, yakınanın bu eşyalar içerisindeki sadece ... marka MP3 çaların kendisine ait olduğunu zannettiğini belirttiği anlaşılmakla; yakınanın olaydan sonraki ifadesinde WALKMAN cihazının çalındığını belirtmesi, sanıkların yakalanmasından sonraki ifadesinde ise MP3 cihazından bahsedip listedeki eşyalar içerisinde yazılı ... marka MP3 çaların kendisine ait olduğunu zannettiğini beyan etmesi karşısında; söz konusu MP3 çaların yakınana ait olup olmadığının kesin olarak tespiti bakımından, bu cihazın ilgili Emanet Memurluğu'ndan istenilip yakınana teşhis yaptırılmasının ardından sanıkların hukuki durumlarının tespiti gerekirken, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi;

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... (...)'nın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 06/06/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/484, Karar No: 2015/1218, Tarih: 09.02.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/484 E.  ,  2015/1218 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı (kadın)'ın açtığı boşanma davasının yapılan muhakemesi sonucunda mahalli mahkemece verilen 16.07.2013 tarihli hüküm davacı (kadın) tarafından tazminatların ve nafakanın miktarı yönünden temyiz edilmiş, Dairemizin 13.03.2014 tarihli ilamı ile davacı (kadın)'ın 250 TL olan nafaka miktarına ilişkin temyiz itirazı reddedilerek, yoksulluk nafakasına ilişkin bölüm onanmış, maddi ve manevi tazminata ilişkin temyiz isteği ise kabul edilerek tazminat miktarlarının az olduğu gerekçesi ile hüküm bozulmuştur. Davacı tarafından yoksulluk nafakasının onanmasına ilişkin karar düzeltme yoluna başvurulmadığından; yoksulluk nafakasına ilişkin mahkeme hükmü usulen kesinleşmiştir. Bozma kararı doğrultusunda yeniden yapılan yargılama sonucunda, hükmün kesinleşmiş bölümleri hakkında yeniden hüküm kurulamaz. Mahkemece bu husus gözönünde bulundurulmadan; davacı (kadın) için takdir edilen yoksulluk nafakasının aylık 350 TL'ye çıkarılarak yeniden karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Ancak, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün bu bölümünün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir (HUMK m. 438/7).

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple gerekçeli kararın hüküm fıkrasının üçüncü bendinin hüküm fıkrasından tamamen çıkartılmasına, hükmün bu bölümünün açıklanan şekilde DÜZELTİLEREK, temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 09.02.2015 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2012/22873, Karar No: 2012/25998, Tarih: 17.12.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/22873 E.  ,  2012/25998 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar tacir olup, uyuşmazlık davacı kuruma ait enerji nakil hattından enerji alan davalılarca ödenmesi gereken hat katılım payı ile işletme ve bakım giderlerinin tahsili istemine ilişkindir.Davanın bu niteliğine göre inceleme görevi Yargıtay 11.Hukuk Dairesinindir. Bu itibarla dosyanın gerekli inceleme yapılmak üzere Yüksek 11.Hukuk Dairesine gönderilmesine, 17.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6449, Karar No: 2021/8708, Tarih: 08.12.2021

**12. Ceza Dairesi         2018/6449 E.  ,  2021/8708 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

2863 sayılı Kanuna aykırılık ve tehlikeli maddeleri izinsiz olarak bulundurma veya el değiştirme suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan vekilinin, 02/07/2015 havale tarihli dilekçesiyle temyiz talebinden vazgeçtiği anlaşıldığından, sanığın temyiz talebine hasren yapılan incelemede;

Olay günü izinsiz kazı yapılacağı bilgisi üzerine kolluk ekiplerince olay yerine gidildiği, sanık ... haklarında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen temyiz dışı sanıkların Ağacadaş mevkiinde kayalığı jeneratöre bağladıkları, hilti ile deldikleri esnada suçüstü yakalandıkları, kayalığı yeni delmeye başladıkları, olay yerinde çalışır vaziyette 1 adet jeneratör, 35 metre dinamit patlatmak için kablo, uzatma kablosu, hilti, hilti ucu, matkap ucu, siyah poşet içinde 3 adet dinamit lokumu ele geçirildiği, Jandarma Genel Komutanlığı tarafından düzenlenen 23.01.2015 tarihli uzmanlık raporunda, inceleme konusu sodyum klorat, şeker ve dumansız barut karışımı kullanılarak hazırlanmış el yapımı patlayıcı madde düzeneğinin canlılar üzerinde öldürücü ve yaralayıcı, cansızlar üzerinde yakıcı, yıkıcı ve tahrip edici özelliğe sahip olduğu, 4536 sayılı Kanunda tanımlanan, Türk Ceza Kanununun 6. ve 174. maddelerinde bahsi geçen “patlayıcı madde” tabiri kapsamında olduğunun belirtildiği dosya kapsamında;

1- Tehlikeli maddelerin izinsiz olarak bulundurulması veya el değiştirmesi suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde:

T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle, iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesi gerekliliğinin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Bilirkişinin raporunda belirtilen özellikleri karşısında, ele geçen patlayıcı maddenin önemsiz türden sayılmayacağı gözetilmeden TCK.nın 174/1. maddesi yerine yazılı şekilde aynı Kanunun 174/3. maddesi uyarınca hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna dair temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA;

2- 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;