muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/15650, Karar No: 2015/23997, Tarih: 02.07.2015

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Somut olayda, davacıya atfen yazılı el yazısı savunmada, bekçi ile arasında bir sürtüşme olduğu, sonra bekçinin davacının yanına gelerek davacıya ağır hakaretler ve küfürler ettiği, en son “sen erkek misin?” dediği ve davacının üzerine yürüdüğü, davacının bu son lafa kızarak bekçiye bir tokat attığı belirtilmiştir.

Davacı asıl bizzat celbedilerek davacı asıla söz konusu savunma yazısı gösterilip okunarak, bu el yazısı savunmanın kendisine ait olup olmadığı ve olay hakkındaki açıklamalar alınarak fesih ve dolayısı ile kıdem ve ihbar tazminatı konusunda sonuca gidilmesi gerektiğinin düşünülmemesi hatalıdır.

3-Hizmet süresinin tespitinde kural olarak işçinin fiilen çalıştığı süre esas alınır. Davacının hizmet dökümüne göre 01/10/2009 tarihinde davalı işyerinde işe girdiği, dava dilekçesinde çıkışının 05/11/2010 tarihinde yapıldığını belirttiği görülmüştür. 01/10/2009-05/11/2010 tarihleri arasında kesintisiz hizmet süresi 1 yıl 1 ay 4 gün olup, belirsiz süreli iş akitlerinde ihbar önelinin süreye dahil edileceğinden bahis ile 4 haftalık ihbar öneli süresini hizmet süresine ekleyen bilirkişi raporuna dayanılarak karar verilmesi hatalıdır, zira; davacı bu 4 haftalık ihbar süresi içinde davalı işverenlik nezdinde fiilen çalışmamıştır. Dolayısı ile kıdem tazminatının açıklanan hatalı yol ile tespit edilen hizmet süresine göre hesaplanması yerinde değildir.

F)Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 02/07/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/14522, Karar No: 2024/12088, Tarih: 05.12.2024

**7. Ceza Dairesi         2023/14522 E.  ,  2024/12088 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/179 E., 2022/316 K.

SUÇ : 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı ve katılan ... Meslek Birliği vekilinin temyiz istemleri yönünden; Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı ve katılan vekilinin temyiz istemleri, İl Denetim Komisyonu marifetiyle yapılan aramanın usulüne uygun olması ve açık alanda yapılmış olması nedeniyle sanığın cezalandırılması taleplerine ilişkindir.

II. GEREKÇE

... Eğitim Çözümleri Tic. Ltd. Şti.'nin ve Eğitim ...'in, sanığa ait kırtasiyeden satın almış olduğu fotokopi yoluyla çoğaltılmış kitabı sunarak şikâyetçi olması üzerine alınan arama kararına istinaden yapılan aramada, tezgâh arkasında yetkililerin kullanımında bulunan 1 adet masaüstü bilgisayarda yapılan incelemede, 1 adet harici harddisk içerisinde PDF biçiminde 328.522 adet verinin bulunduğu ayrıca bahçe bölümünde paletlerin üzerine dizilmiş spirallenip ciltlenerek kitap haline gelmiş 189 adet kitap fotokopisi ele geçirildiği anlaşılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi tarafından, sanığın üzerine atılı suçun yasal unsurlarının oluştuğundan bahisle 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'nun 81 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükmün sanık müdafi tarafından istinafı üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, sanığın üzerine atılı suçu işlediği sabit olmadığı gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223/2-e maddesi gereğince beraatine karar verildiği anlaşılmıştır.

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükmün sanık müdafi tarafından istinafı üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, sanığın üzerine atılı suçu işlediği sabit olmadığı gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223/2-e maddesi gereğince beraatine karar verildiği anlaşılmıştır.

... Eğitim Çözümleri Tic. Ltd. Şti.'nin ve Eğitim ...'in, sanığa ait kırtasiyeden satın almış olduğu fotokopi yoluyla çoğaltılmış kitabı sunarak şikâyetçi olması üzerine usulüne uygun olarak alınan arama kararına istinaden yapılan aramada, tezgâh arkasında yetkililerin kullanımında bulunan 1 adet masaüstü bilgisayarda yapılan incelemede, 1 adet harici harddisk içerisinde PDF biçiminde 328.522 adet verinin bulunduğu ayrıca bahçe bölümünde paletlerin üzerine dizilmiş spirallenip ciltlenerek kitap haline gelmiş 189 adet kitap fotokopisinin ele geçirildiği olayda, Kanun'a uygun olarak verilen arama kararının yerine getirilmesi sırasında o yer ihtiyar heyetinden veya komşulardan iki kişi hazır bulundurulmamış ise de, herhangi bir hak ihlaline neden olunmadan yapılan arama sonunda ele geçen delillerin, sırf arama sırasında bulunması gereken kişilerin bulundurulmaması suretiyle şekle aykırı hareket edildiğinden bahisle “hukuka aykırı olarak elde edilmiş delil” olduklarından söz edilemeyeceği gibi olay tutanağında, koruma altına alınan harici harddisk içerisinde bulunan verilerin ayrıca sanığa kopyalanarak teslim edildiğinin belirtilmesi, tutanak tanıklarının, sanığa ait bahçeye sadece denetimin yapıldığı kırtasiyeden çıkıldığına dair beyanda bulunması, bilirkişi raporuna göre, 1 adet harddisk içerisinde bulunan veriler üzerinde yapılan incelemede, 527 adet yayın evlerine ait kitap içeriği olduğunun tespit edilmesi, sanığa ait bahçede ele geçen kitapların ise 123 adedinin bandrolsüz ve orijinal nitelikte olmadığı, 78 adet kitap fotokopisinin ise tam kopya olup sayfaların birbirini takip ettiğinin belirtilmiş olması ve sanığa ait bahçede ele geçen kitap fotokopileri ile 1 adet harddisk içerisinde ele geçen kitap içeriklerinin bir kısmının birbiriyle uyuştuğunun anlaşılması karşısında, sanığın unsurları oluşan suçtan mahkûmiyeti yerine yerinde görülmeyen gerekçe ile beraatine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesinin, 14.02.2022 tarihli ve 2022/179 Esas, 2022/316 Karar sayılı kararına yönelik Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı ve katılan vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden, hükmün 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-b maddesi uyarınca takdîren İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/233, Karar No: 2013/15786, Tarih: 31.10.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/233 E.  ,  2013/15786 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Açığa imzanın kötüye kullanılması

HÜKÜM : Beraat

Katılanın duruşmalı inceleme isteminin koşullan bulunmadığından 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 318. maddesi uyarınca reddine oybirliğiyle karar verildikten sonra, incelenerek gereği görüşüldü;

Ayrıntısı Yargıtay Büyük Genel Kurulu’nun 24.03.1989 gün ve 1988/1-1989/2 sayılı 5237 sayılı Yasa döneminde de geçerliliğini sürdürdüğü Dairemizce de kabul edilen kararında açıklandığı üzere; “açığa imzalı ve yazısız bir kağıda sahibinin zararına olarak hukuki hüküm ifade eden bir muamele yazıldığı ve yazdırıldığı iddiasının HUMK’nun ayrık tuttuğu durumlar dışında tanıkla ispat edilemeyeceği, yazılı delille ispatı gerektiği” cihetle; somut olayda, katılan ...’nun 1982 yılında şüpheli ...'den 825.000 TL borç aldığı, bu borca karşılık da şüpheliye açık senet verdiği, şüphelinin bu senedi suç tarihine kadar beklettiği ve amacı dışında 100.000 YTL olarak doldurup icraya verdiği iddiasıyla açılan davada, katılanın beyanında, 1982 yılının onbirinci ayında işlerinin kötü gitmesi nedeni ile sanıktan 200.000 TL borç para aldığını ve karşılığında sanığa iki adet açık senet verdiğini, 1983 yılının ikinci ayında sanığın parayı geri istediğini, sanıktan aldığı paranın 110.000 TL'lik miktarını elden sanığa verdiğini, ayrıca 110.000 TL'lik kısmını bankadan havale yoluyla gönderdiğini, bu nedenle borcunun kalmadığını ancak aralarında karşılıklı güven olduğu için senedi geri almadığını, aradan uzun bir süre geçtikten sonra sanığın kendisinden aldığı senedi 100 000 YTL olarak doldurup icraya verdiğini beyan etmesi, sanığın savunmasında, 1980'li yıllarda tüccar olduğu için 13 ton fındık karşılığında katılana 1.000.000 TL avans verdiğini, katılanın da kendisine bunun karşılığında açık senet verdiğini, ancak katılanın 13 ton fındığı bu güne kadar getirmediği gibi kendisine avans olarak verdiği parayı da iade etmediğini, bunun üzerine katılanın kendisine vermiş olduğu açık senedi 100.000 YTL ( 100 000 000 000 TL) olarak doldurup icraya verdiğini, senet üzerine yazdığı bu miktarı hesaplama yaparak yazmadığını ancak anlaşmaya da açık olduğunu, katılanın kendisinden aldığı paranın 110.000 TL'lik miktarını ödediğini belirtmesi karşısında, ceza yargılamasının amacının maddi gerçeği ortaya çıkarmak olduğu gözetilerek katılanın suça konu senedi 1982 yılında sanığa verdiği yönündeki beyanı, sanığın da katılanın bu beyanına yönelik kabulü doğrultusunda, senedin sanığa verildiği tarihten uzun bir süre sonra 21.05

.000 TL'lik miktarını ödediğini belirtmesi karşısında, ceza yargılamasının amacının maddi gerçeği ortaya çıkarmak olduğu gözetilerek katılanın suça konu senedi 1982 yılında sanığa verdiği yönündeki beyanı, sanığın da katılanın bu beyanına yönelik kabulü doğrultusunda, senedin sanığa verildiği tarihten uzun bir süre sonra 21.05.2007 tarihinde sanık tarafından icra takibine konulduğu da nazara alınmak suretiyle, taraflardan suça konu senedin dayanağı olan borç ilişkisine ilişkin varsa yazılı delillerinin istenmesi, aradan geçen uzun süre, ekonomik koşullardaki gelişme ve değişmeler, paranın alım gücündeki değişiklikler gözetilerek katılanın iddialarını yazılı delille ispatlayamaması durumunda taraflar arasındaki alacak-borç ve ödeme miktarının sanığın ikrarı da gözetilerek saptanması, sanığın icra takibine koyduğu miktarın aradan geçen zaman dilimi de gözetilerek makul olup olmadığı konusunda gerektiğinin bilirkişi incelemesi yaptırılması ve Yargıtay Büyük Genel Kurulunun yukarıda anılan kararı ve toplanan tüm deliller birlikte değerlendirildikten sonra sonucuna göre sanığın suç kastı da tartışılarak hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik soruşturma ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 31.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/15473, Karar No: 2018/9249, Tarih: 21.05.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/15473 E.  ,  2018/9249 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

... çocuğun müşteki ...'ı kemik kırığına neden olacak şekilde yaralaması nedeniyle, cezasından artırım uygulanırken uygulanan kanun maddesinin 5237 sayılı TCK'nin 87/3. maddesi yerine TCK'nin 86/3. maddesi olarak gösterilmesi, mahallinde düzeltilmesi mümkün bir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; müştekinin, ... çocuğun kaldığı Kemerburgaz-Ağaçlı Koruma, Bakım ve Rehabilitasyon Merkezinde özel güvenlik görevlisi olarak çalıştığı, ... çocuk ve arkadaşının kurumdan izinsiz ayrıldığını tespit eden müştekinin, ... çocuğu yakalayıp, kuruma dönmek için ikna etmeye çalışması üzerine çıkan tartışma sırasında ... çocuğun müştekiyi yaraladığının anlaşılması karşısında, 5188 sayılı Özel Güvenlik Hizmetlerine Dair Kanunun 23. maddesi gereğince kamu görevlisi sayılan müştekinin, yerine getirdiği kamu görevi nedeniyle yaralama eylemine maruz kaldığı ve ... çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/3-c maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle eksik ceza tayini ve yine ... çocuğun cezasından, "ilk haksız hareketi hangi tarafın başlattığı anlaşılamadığından" şeklindeki gerekçe ile TCK'nin 29. maddesi uyarınca (1/4) oranında haksız tahrik indirimi uygulanması gerekirken, TCK'nin 3. maddesinde belirtilen orantılılık ilkesine aykırı olacak şekilde (3/4) oranında indirim uygulanması suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre ... çocuk müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 21.05.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2041, Karar No: 2008/3567, Tarih: 06.03.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/2041 E.  ,  2008/3567 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat hukukuna ilişkin davada Gaziantep Asliye Ticaret ile 5. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, satın alınan araçların sözleşmeye aykırı geç tesliminden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Dosya kapsamından, davanın 01.07.2004 tarihinde asliye hukuk mahkemesine açıldığı, Gaziantep İlinde H.S.Y.K.'nın 20.07.2004 tarih 370 sayılı kararı ile Müstakil Asliye Ticaret Mahkemesi kurulup, faaliyete geçmesi sebebiyle dosyanın ticaret mahkemesine gönderilmesine karar verildiği, Asliye Ticaret Mahkemesince de davanın mutlak ticari dava olmadığı, iş bölümü itirazında bulunulmadığı gerekçeleri ile görevsizlik kararı verilip, dosyanın Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verildiği anlaşılmaktadır.

T.T.Y.'nın 4. maddesinde mutlak ticari davalar sınırlı olarak belirtilmiş olup, aynı yasanın 5. maddesinde de aksine hüküm olmadıkça, dava olunan şeyin değerine göre Asliye Hukuk veya Sulh Hukuk Mahkemesinin ticari davalara dahi bakmakla görevli olduğu hüküm altına alınmıştır.

Gaziantep İlinde H.S.Y.K.'nın 20.07.2004 tarih 370 sayılı kararı ile Asliye Ticaret Mahkemesi kurulup, faaliyete geçtiği, eldeki davanın mutlak ticari dava olmadığı anlaşılmakla, davanın asliye ticaret mahkemesi kurulmadan önceki açıldığı hukuk mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince Gaziantep 5. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 06/03/2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4870, Karar No: 2019/1855, Tarih: 06.03.2019

**11. Hukuk Dairesi         2017/4870 E.  ,  2019/1855 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 11. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 26.04.2017 tarih ve 2016/277 E. - 2017/244 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince verilen 03/10/2017 tarih ve 2017/1163-2017/1006 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalının Çeksan Yol Süpürme Araçları-Makina Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti.'nin %50'şer hisse ile ortakları olduklarını, davalının münferit imzasıyla şirketi temsile yetkili ve ...'de bulunan imalathanenin başında bulunduğunu, müvekkilinin ise ...'da bulunan ve ürünlerin iç pazara tanıtımının yapıldığı pazarlama şirketinin başında olduğunu, müvekkilinin ...'da olmasını fırsat bilen davalının müdürlük görevini ihlal ettiğini, tek hissedarının kendisi olduğu ve Çeksan Süpürme ile aynı faaliyet alanına sahip Çeksan Makine Ltd. Şti.'yi kurduğunu, Çeksan Makine üzerinden Çeksan Yol Süpürme ile rekabete başladığını, davalının eylemlerinin müdürlerin bağlılık borcu ve rekabet yasağını düzenleyen hükümlere aykırı olduğunu ileri sürerek, davalı müdür ...'ın TTK'nın 630/2. maddesi uyarınca azline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin sorumlu bir müdür gibi davrandığını, her iki şirketin kayıtları incelendiğinde rekabet olgusunun değil yeni şirketin Çeksan Yol Süpürmeye destek verdiğinin görüleceğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince, davalının tek ortağı ve kurucusu olduğu şirket ile tarafların ortak olduğu şirketin iştigal alanının aynı olduğu, her iki şirketin de aynı bölgede faaliyet gösterdiği, davalı müdür ...'ın aynı anda her iki şirketin müdürü olarak görev yaptığı, bu durumun müdürün rekabet yasağına aykırı davrandığını gösterdiği, müdürün rekabet yasağına aykırı eylem ve işlemleri neticesinde her ne kadar tarafların ortak olduğu dava dışı şirkette zarar oluşmamış ise de, bu eylem ve işlemlerin rekabet yasağına aykırılık teşkil ettiği, müdür tarafından kurulan şirketçe satılan bazı ürünlerin tarafların ortağı olduğu şirket tarafından üretildiği, esasen tarafların ortak olduğu şirketin bu şekilde zarara uğradığı, bu durumda davalı müdürün özen ve sadakat yükümlülüğüne aykırı davrandığı, TTK'nın 630/2. maddesi anlamında müdürün azli için haklı sebep oluşturduğu gerekçesi ile davalının müdürlük görevinin kaldırılmasına karar verilmiştir.

Karara karşı davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Karara karşı davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, aynı gerekçelerle davalı vekilinin istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 13,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 06/03/2019 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/41292, Karar No: 2024/6109, Tarih: 07.05.2024

**4. Ceza Dairesi         2021/41292 E.  ,  2024/6109 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/92 E., 2021/47 K.

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanıklar hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 265 inci maddesinin birinci ve üçüncü fıkraları, adı geçen Kanun'un 43, 52 ve 62 nci maddeleri uyarınca 5.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıkların temyiz isteklerinin; usul ve Yasaya aykırı verilen mahkumiyet kararlarının bozulmasına vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Polis memurlarının kavga eden şahıslara müdahale ettikleri sırada sanıkların şahısları kurtarmaya çalıştıkları ve görevlilere hitaben "Kimsiniz lan, Allahınız gelse kimseyi alamaz." şeklinde sözler söyledikleri, sanık ...'ın şikayetçi ... S.'nin burnuna yumruk atmak suretiyle üzerlerine atılı görevi yaptırmamak için direnme suçunu işledikleri iddia ve kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Sanıkların Temyizi Yönünden

Sanıkların aşamalardaki savunmaları, katılan, şikayetçi ve tanık beyanları, tutanaklar, olayın oluş şekli ve tüm dosya kapsamı dikkate alındığında, sanıkların üzerine atılı görevi yaptırmamak için direnme suçunu işledikleri sabit görülmekle, haklarında mahkûmiyet kararı verilmesinde isabetsizlik görülmemiştir.

B. Sair Temyiz Sebepleri Yönünden

Sanıklara yükletilen görevi yaptırmamak için direnme eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uydukları,

Cezaların kanuni bağlamda uygulandıkları,

Anlaşıldığından, sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uydukları,

Cezaların kanuni bağlamda uygulandıkları,

Anlaşıldığından, sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında sanıklar tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle HÜKÜMLERİN, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7146, Karar No: 2019/9333, Tarih: 07.10.2019

**5. Ceza Dairesi         2019/7146 E.  ,  2019/9333 K.**

**"İçtihat Metni"**

Silahlı terör örgütüne üye olma suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Şırnak 2. Ağır Ceza Mahkemesiyle Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Şırnak 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 06/08/2019 gün ve 2019/363 E. 2019/516 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 07/10/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.