muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/9354, Karar No: 2015/22425, Tarih: 22.06.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/9354 E.  ,  2015/22425 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, uğranılan şirket zararının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A)Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, .... (kiraya veren) ile ..... (kiracı) arasında, ..... Caddesi, No:../... ...../...... ve ...., ....... Caddesi ...... ..... Sitesi ..... Blok Kat:... D...-.... ....../....... adreslerindeki diş tedavi kliniklerinin hasılat kirası yoluyla işletilmesi amacıyla, 01.05.2002 tarihinde Hasılat Kirası Sözleşmesi yapıldığını, daha sonra bu sözleşmenin günün şartlarına göre değiştirilerek, 01.10.2005 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere, 21.12.2005 tarihli sözleşme imzaladığını, kiraya veren tarafından, kiracıya kiralanan ağız ve diş sağlığı hizmetleri alanında işletilmesi, kullanılması ile ilgili hasılat kirası koşullarını belirleyen bu sözleşmelerin her ikisinde de kiraya verenin, kiracının her türlü idari işlerini yürütmek ve denetlemek hak ve yükümlülüğünün bulunduğunu, bu nedenle her iki kliniğin idaresi ile denetlenmesinin müvekkil ..... personelince yürütüldüğünü, ..... yetkililerinin kiracı ..... hesaplarının incelenmesi esnasında bir uyumsuzluk tespit edildiğinden 19.01.2006 tarihinde kiracı şirketin işlettiği .... Caddesi No:.../... .... adresinde inceleme başlatıldığını ve davalıların şirketi 78.500 TL zarara uğrattıklarını tespit edildiğini iddia ederek, 78.500 TL.lık zararın oluştuğu tarihten itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmişlerdir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı .... cevap dilekçesinde; davalının, .... ünvanlı şirketin personeli olduğunu, .... ile ilişkisinin olmadığını, davalının işyerinde hasta danışmanı olarak çalıştığını, şirketi zarara sokacak eylemi ve kendi başına hareket edebilme kabiliyeti olmadığını, psikolojik sorunları olmasını bilen iş arkadaşlarının bu durumdan yararlandıklarını, davalı aleyhine açılan ceza davası ile alacak davasının birbirinden bağımsız olduğunu, davalının işverene verdiği ifadelerin gerçeği yansıtmadığını, dava konusu zararın davalının üzerine yüklenmek istediğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ...; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalıların davacı şirketleri 75.573,70 TL zarara uğrattıkları ve eylemde birlikte hareket ettikleri gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalılar yasal süresi içinde temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davalı ...; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalıların davacı şirketleri 75.573,70 TL zarara uğrattıkları ve eylemde birlikte hareket ettikleri gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalılar yasal süresi içinde temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Dosyada yer alan davalılara ait adres bilgileri, tebligat parçaları ve diğer belgeler birlikte değerlendirildiğinde, mahkemece her iki davalıya usulüne uygun şekilde dava dilekçesi ve ekleri tebliğ edilmeden davanın esasına geçilerek davacı tanıklarının dinlendiği tespit edilmiştir.

Taraf teşkili sağlanmadan tanık dinlenmesi davalıların hukuki dinlenilme hakkının ihlali niteliğindedir. Hükmün bu nedenle sair temyiz itirazları incelenmeksizin bozulması gerekmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine 22.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/354, Karar No: 2015/18360, Tarih: 26.11.2015

**12. Ceza Dairesi         2015/354 E.  ,  2015/18360 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Olay tarihinde sanığın idaresindeki çekici ve çekiciye bağlı yarı römork ile saat 17:50 sıralarında gündüz vakti, 10.5 metre genişliğinde, tek yönlü, bölünmüş, zemini asfalt-kuru yolda, açık havada meskûn mahal dışında seyir halindeyken olay mahalline geldiğinde, yakıtının bitmesi sebebiyle dörtlü farları yanar halde emniyet şeridinde park halinde bulunan kamyonetin sol arka köşe kısmına çarpması sonucu, kamyonetteki yolculardan ...'nin öldüğü, katılanın basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığı olayda; ceza miktarının asgari haddin bir miktar üzerinde takdirinde isabetsizlik bulunmadığından, tebliğnamedeki bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekilinin ceza miktarına ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 26.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2267, Karar No: 2022/2359, Tarih: 29.03.2022

**1. Ceza Dairesi         2022/2267 E.  ,  2022/2359 K.**

**"İçtihat Metni"**

(KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ)

Uyuşturucu madde ticareti yapma ve hakaret suçlarından ... 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 02/09/2019 tarihli ve 2019/700 değişik iş sayılı içtima kararı ile 12 yıl 10 ay 20 gün hapis cezasına hükümlü ...'ın, cezasının infazı sırasında, açığa ayrılma talebinin, iki kez firar etmiş olması nedeniyle açık ceza infaz kurumuna ayrılma şartlarını taşımadığından bahisle reddine dair... T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü İdare ve Gözlem Kurulu Başkanlığının 14/04/2021 tarihli ve 2021/2351 sayılı kararına yönelik şikayetin reddine ilişkin ... 2. İnfaz Hakimliğinin 02/06/2021 tarihli ve 2021/6983 Esas, 2021/8320 sayılı kararına karşı yapılan itirazın hükümlünün iyi halli olup olmadığı hususunda karar verilerek açığa ayrılma talebinin yeniden gözden geçirilmesi gerektiğinden bahisle kabulüne dair mercii ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 24/06/2021 tarihli ve 2021/1615 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

15/04/2020 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun İle Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 46. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun'un 105/A-1 maddesinde, "(1) Hükümlülerin dış dünyaya uyumlarını sağlamak, aileleriyle bağlarını sürdürmelerini ve güçlendirmelerini temin etmek amacıyla, açık ceza infaz kurumunda veya çocuk eğitimevinde bulunan ve koşullu salıverilmesine bir yıl veya daha az süre kalan iyi hâlli hükümlülerin talebi hâlinde, cezalarının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına, ceza infaz kurumu idaresince hazırlanan değerlendirme raporu dikkate alınarak, hükmün infazına ilişkin işlemleri yapan Cumhuriyet başsavcılığının bulunduğu yer infaz hâkimi tarafından karar verilebilir (2)Açık ceza infaz kurumuna ayrılma şartları oluşmasına karşın, iradesi dışındaki bir nedenle açık ceza infaz kurumuna ayrılamayan veya bu nedenle kapalı ceza infaz kurumuna geri gönderilen iyi hâlli hükümlüler, diğer şartları da taşımaları hâlinde, birinci fıkrada düzenlenen infaz usulünden yararlanabilirler." şeklinde yer alan düzenlemeye göre,

Denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak koşulu ile infazı mümkün olan cezanın bahsi geçen usulde infazı için, objektif şartlardan;

1- Açık ceza infaz kurumunda bulunma veya açık ceza infaz kurumuna ayrılma şartları taşımakla birlikte iradesi dışında kapalı ceza infaz kurumunda bulunma,

2- Koşullu salıverilme tarihine 1 yıl veya daha az sürenin kalması,

Subjektif şartlardan;

3-İyi halli olma

4-Hükümlünün talep etmesi, koşullarının birlikte gerçekleşmesinin gerektiği,

Denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak koşulu ile infazı mümkün olan cezanın bahsi geçen usulde infazı için, objektif şartlardan;

1- Açık ceza infaz kurumunda bulunma veya açık ceza infaz kurumuna ayrılma şartları taşımakla birlikte iradesi dışında kapalı ceza infaz kurumunda bulunma,

2- Koşullu salıverilme tarihine 1 yıl veya daha az sürenin kalması,

Subjektif şartlardan;

3-İyi halli olma

4-Hükümlünün talep etmesi, koşullarının birlikte gerçekleşmesinin gerektiği,

Yukarıda sayılan objektif şartlardan Açık Ceza İnfaz Kurumunda bulunma şartının ise, mahkum olunan cezanın doğrudan açık ceza infaz kurumunda infazı dışında yerine getirilebilmesi için Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğinde belirtilen koşulların gerçekleşmesi gerektiği, nitekim adı geçen yönetmelikte hükümlülerin hangi hal ve durumlarda, ne şekilde karar verilmek suretiyle açık ceza infaz kurumuna ayrılıp ayrılamayacağının ayrıntılı olarak düzenlendiği hususları birlikte gözetildiğinde,

Hükümlünün açık ceza infaz kurumuna ayrılmaksızın, ya da ayrılma şartlarını taşımakla birlikte talep etmemesi nedeniyle kapalı ceza infaz kurumunda bulunma durumu hariç, diğer şartlar yerine gelmiş olsa dahi, cezasının infazının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına karar verilmesinin mümkün olmadığı esas kural olmakla beraber,

7242 sayılı Kanun'un 52. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun'un Geçici 6. maddesinin 1 ve 3. fıkralarında, "(1) 30/3/2020 tarihine kadar işlenen suçlar bakımından; 26/9/2004 tarihli ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun kasten öldürme suçları (madde 81, 82 ve 83), üstsoya, altsoya, eşe veya kardeşe ya da beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda bulunan kişiye karşı işlenen kasten yaralama ve neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçları, neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçu (madde 87, fıkra iki, bent d), işkence suçu (madde 94 ve 95), eziyet suçu (madde 96), cinsel dokunulmazlığa karşı işlenen suçlar (madde 102, 103, 104 ve 105), özel hayata ve hayatın gizli alanına karşı suçlar (madde 132, 133, 134, 135, 136, 137 ve 138), uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti suçu (madde 188) ve İkinci Kitap Dördüncü Kısım Dördüncü, Beşinci, Altıncı ve Yedinci Bölümünde tanımlanan suçlar ile 12/4/1991 tarihli ve 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu kapsamına giren suçlar hariç olmak üzere, 105/A maddesinin birinci fıkrasında yer alan “bir yıl”lık süre, “üç yıl” olarak uygulanır. (3) Birinci ve ikinci fıkra hükümleri, iyi hâlli olmak koşuluyla kapalı ceza infaz kurumlarında bulunan hükümlüler hakkında da uygulanır" şeklinde yapılan düzenleme ile yukarıda belirtilen usulün uygulanmasına istisna getirildiği,

Buna göre, 30/03/2020 tarihinden önce işlenen suçlardan mahkum olunan cezaların denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak infaz edilebilmesi için;

1- Mahkum olunan cezaya esas suçun 5275 sayılı Kanun'un geçici 6. maddesinin 1. fıkrasında sayılan suçlar dışındaki suçlardan olması,

Buna göre, 30/03/2020 tarihinden önce işlenen suçlardan mahkum olunan cezaların denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak infaz edilebilmesi için;

1- Mahkum olunan cezaya esas suçun 5275 sayılı Kanun'un geçici 6. maddesinin 1. fıkrasında sayılan suçlar dışındaki suçlardan olması,

2- Koşullu salıverilme tarihine 3 yıl veya daha az sürenin kalması,

Subjektif şartlardan;

3-İyi halli olma

4-Hükümlünün talep etmesi koşullarının gerçekleşmesinin gerekli ve yeterli olduğu, hükümlünün açık ceza infaz kurumuna ayrılması ya da ayrılma şartlarını taşımasının gerekmediği, zira; anılan Kanun'un geçici 6. maddesinin 3. fıkrasında, bahsi geçen maddenin birinci fıkra hükümlerinin, madde metninde istisna olarak belirtilen suçlar dışındaki suçlardan kapalı ceza infaz kurumunda bulunan hükümlüler hakkında da uygulanacağının belirtildiği,

Somut dosya kapsamında ise; hükümlünün 15/04/2020 tarihli müddetnamesinde, 5275 sayılı Kanun'un geçici 6. maddesinin 1. fıkrasında sayılan istisna suçlardan uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma suçundan 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair ... 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 24/11/2015 tarihli ve 2015/168 Esas, 2015/369 sayılı ve uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma suçundan 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair ... 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 12/03/2014 tarihli ve 2014/23 Esas, 2014/83 sayılı kararı bulunduğu, bu halde kapalı ceza infaz kurumunda bulunan hükümlünün iyi halli olduğunun belirlenmesi halinde dahi, 5275 sayılı Kanun'un geçici 6/1-3. maddesinden faydalanarak cezasının koşullu salıverilmesine kadar olan süresinin denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazı mümkün olmadığı gibi,

Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğinin, "Açık kuruma ayrılamayacak hükümlüler" başlıklı 8/1-2-c maddesinde, "Kapalı kurumlarda bulunan hükümlülerden;..c) Çocuk eğitimevleri hariç, kapalı kurumlardan firar edenler ile açık kurumlardan ikinci kez firar etmiş olanların, firar tarihinden önce kesinleşmiş olan cezaları ve koşullu salıverilme tarihine kadar kesinleşerek infazına başlanacak olan cezalarının tamamı...kapalı kurumlarda infaz edilir." şeklindeki düzenlemeye nazaran, cezasının infazı sırasında, bulunduğu açık ceza infaz kurumlarından 28/06/2016 ve 13/12/2019 tarihlerinde iki kez firar ettiği anlaşılan hükümlünün mevcut durumda açık ceza infaz kurumuna da ayrılamayacağı gözetilmeksizin, itirazın belirtilen nedenlerle reddine karar verilmesi yerine, yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 26/01/2022 gün ve 94660652-105-34-21849-2021-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA

TÜRK MİLLETİ ADINA

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına göre yukarıda açıklanan sebeple yerinde görüldüğünden, ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 24/06/2021 tarihli ve 2021/1615 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZULMASINA, diğer işlemlerin yapılabilmesi için dosyanın Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29/03/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19968, Karar No: 2018/3280, Tarih: 16.05.2018

**16. Hukuk Dairesi         2015/19968 E.  ,  2018/3280 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı ..., ... Köyü çalışma alanında bulunan ve 1978 yılında yapılan kadastro çalışmaları sırasında tespit harici kayalık olarak bırakılan taşınmaz hakkında irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 16.05.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16067, Karar No: 2016/1711, Tarih: 11.02.2016

**14. Hukuk Dairesi         2014/16067 E.  ,  2016/1711 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 09.06.2010 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil, 01.08.2011 tarihli birleştirilen davada ise aletmanın önlenmesi, kal ve tazminat istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; asıl davanın kabulüne, birleştirilen davanın reddine dair verilen 16.04.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne duruşma isteminin değer yönünden reddine karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Dava, TMK'nın 725. maddesine dayalı tapu iptali tescil isteğine ilişkindir.

Birleştirilen dava ise elatmanın önlenmesi, kal ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece, asıl davada tapu iptali tescil talebinin kabulüne, birleştirilen davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı-karşı davacı vekili temyiz etmiştir.

TMK'nın 684 ve 718. maddeleri hükümleri gereğince yapı, üzerinde bulunduğu taşınmazın mütemmim cüzü (tamamlayıcı parçası) haline gelir ve o taşınmazın mülkiyetine tabi olur. Ancak, kanun koyucu somut olaydaki taşınmazların durumunu genel hükümlere bırakmamış, bu konumdaki taşınmazların maliki ile yapıyı yapan kişi arasındaki ilişkiyi TMK'nın 722, 723. ve 724. maddelerinde özel olarak düzenlemiştir. Uyuşmazlığın bu kapsamda değerlendirilmesi gerekecektir.

Bir kimsenin kendi malzemesi ile başkasının tapulu taşınmazına sürekli, esaslı ve mütemmim cüzü (tamamlayıcı parçası) niteliğinde yapı yapması halinde diğer koşullar da mevcutsa malzeme sahibi yapının bulunduğu alan ile yapının kullanılması için zorunlu arazi parçasının tescilini mülkiyet hakkı sahibinden isteyebilir.

TMK'nın 724. maddesinde yapı sahibine tanınan bu hak, kişisel hak niteliğinde olup, bina sahibi ve onun külli halefleri tarafından, inşaat yapılırken taşınmazın maliki kim ise ona ya da onun külli haleflerine karşı ileri sürülebilir. Hemen belirtmek gerekir ki, taşınmaza sonradan malik olan kişiye karşı da bu kişisel hak ancak yapı sahibini bu haktan mahrum bırakmak amacıyla arsa sahibi ile el ve işbirliği içinde olduğu iddiasıyla ileri sürülebilir.

Malzeme sahibinin TMK'nın 724. maddesine dayanarak tescil talebinde bulunabilmesi bazı koşulların varlığına bağlıdır;

a)Birinci koşul, malzeme sahibinin iyiniyetli olmasıdır.

TMK'nın 724. maddesi hükmünden açıkça anlaşılacağı üzere, taşınmaz mülkiyetinin yapı sahibine verilebilmesi için öncelikli koşul iyiniyettir. Öngörülen iyiniyetin TMK'nın 3. maddesinde hükme bağlanan sübjektif iyiniyet olduğunda da kuşku yoktur. Bu kural, malzeme sahibinin, elattığı taşınmazın başkasının mülkü olduğunu bilmemesini veya beklenen tüm dikkat ve özeni göstermesine karşılık bilebilecek durumda olmamasını ya da yapıyı yapmakta haklı bir sebebinin bulunmasını ifade eder.

TMK'nın 724. maddesi hükmünden açıkça anlaşılacağı üzere, taşınmaz mülkiyetinin yapı sahibine verilebilmesi için öncelikli koşul iyiniyettir. Öngörülen iyiniyetin TMK'nın 3. maddesinde hükme bağlanan sübjektif iyiniyet olduğunda da kuşku yoktur. Bu kural, malzeme sahibinin, elattığı taşınmazın başkasının mülkü olduğunu bilmemesini veya beklenen tüm dikkat ve özeni göstermesine karşılık bilebilecek durumda olmamasını ya da yapıyı yapmakta haklı bir sebebinin bulunmasını ifade eder.

Malzeme sahibinin tescil istemi ile açtığı davada iyiniyetin varlığı iddia ve savunmaya bakılmaksızın mahkemece re'sen araştırılmalıdır. Ne var ki, 14.02.1951 tarihli ve 17/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında belirtildiği gibi olay ve karinelerden, durumun özelliklerine göre kendisinden beklenen dikkat ve özeni göstermemiş olduğu açık bulunan malzeme sahibinin temliken tescil talebinde bulunması mümkün değildir. Çünkü bu gibi durumlarda kötüniyet karşı tarafın ispatı gerekmeden belirlenmiş olur. Ayrıca iyiniyet inşaatın başladığı andan tamamlandığı ana kadar devam etmelidir. (Sübjektif koşul)

İyiniyet koşulunun gerçekleşmediği durumlarda diğer koşulların gerçekleşip gerçekleşmediğinin araştırılmasına gerek bulunmamaktadır.

b)İkinci koşul, yapı kıymetinin taşınmazın değerinden açıkça fazla olmasıdır. (Objektif koşul)

c)Üçüncü koşul ise yapıyı yapanın (malzeme sahibinin), taşınmaz malikine uygun bir bedel ödemesidir.

d)Yukarıda değinilen üç koşulun yanısıra, yapının bulunduğu arazi parçası davalıya ait taşınmazın bir kısmını kapsıyor ise tescile konu olacak yer, inşaat alanı ile zorunlu kullanım alanını kapsayacağından mahkemece iptal ve tescile karar verebilmek için bu kısmın ana taşınmazdan ifrazının da mümkün olması gereklidir.

c)Üçüncü koşul ise yapıyı yapanın (malzeme sahibinin), taşınmaz malikine uygun bir bedel ödemesidir.

d)Yukarıda değinilen üç koşulun yanısıra, yapının bulunduğu arazi parçası davalıya ait taşınmazın bir kısmını kapsıyor ise tescile konu olacak yer, inşaat alanı ile zorunlu kullanım alanını kapsayacağından mahkemece iptal ve tescile karar verebilmek için bu kısmın ana taşınmazdan ifrazının da mümkün olması gereklidir.

Somut uyuşmazlıkta, 2278 parsel sayılı taşınmazın 1971 yılında tapulama ile tescil edildiği, 17.11.1980 tarihinde ise hükmen ifraz yoluyla 2489 parsel sayılı taşınmazın davacı-davalı ... adına tescil edildiği, tecavüz teşkil eden ve temliken tescile konu olan 11.11.2010 tarihli fen bilirkişi raporunda (a) ve (b) ile gösterilen kısımlardaki yapıların 2278 parsel sayılı taşınmazın çapa bağlanmasından sonra yapıldığı anlaşılmaktadır. Temliken tescil nedenine dayalı olarak tapu iptali ve tescil isteminde bulanabilmek için öncelikli koşul malzeme sahibinin iyiniyetli olmasıdır. Malzeme sahibinin, elattığı taşınmazın başkasının mülkü olduğunu bilmemesi veya beklenen tüm dikkat ve özeni göstermesine karşılık bilebilecek durumda olmaması ya da yapıyı yapmakta haklı bir sebebinin bulunması gerekir. Temliken tescil isteyen davacı ...'ın 14.02.1951 tarihli ve 17/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında belirtildiği gibi olay ve karinelerden, durumun özelliklerine göre kendisinden beklenen dikkat ve özeni göstermemiş olduğu açık bulunan malzeme sahibinin temliken tescil talebinde bulunması mümkün değildir. Çünkü bu gibi durumlarda kötüniyet karşı tarafın ispatı gerekmeden belirlenmiş olur. Buna göre temliken tescil isteminin ilk koşulu olan iyiniyet iddiası kanıtlanamamıştır.

Bu durumda mahkemece, temliken tescil talebinin reddi, elatmanın önlenmesi ve kal talebinin kabulü gerekirken, yazılı gerekçeyle temliken tescil talebinin kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı-davacı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 11.02.2016 gününde karar oybirliği ile karar verildi.