muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/4012, Karar No: 2023/8563, Tarih: 17.10.2023

4.Kaçakçılık uzmanı bilirkişisi tarafından düzenlenen 23.09.2013 hâkim havale tarihli raporda; ele geçirilen eşyaların yabancı menşeili oldukları, Bilgi Teknolojileri İletişim Kurumu'ndan alınan cevabi yazıya istinaden cep telefonlarının kayıt dışı oldukları, ibraz edilen faturada eşyaların marka ve modeli belirtilmediğinden faturanın ele geçirilen eşyayı temsil ettiğine dair kanaate ulaşılamadığı ve gümrüklenmiş değerin 45.849,00 TL olduğu belirtilmiştir.

5.Mali müşavir bilirkişi tarafından düzenlenen 11.02.2014 tarihli raporda; sanık tarafından ibraz edilen faturada suça konu eşyaların cins ve markaları gözetildiğinde, kulaklık, batarya ve usb kablonun faturada belirtilen ürünlerle örtüştüğü, sanık tarafından ibraz edilen faturanın zincirleme menşei araştırması sonucunda faturaların ticari defterlere işlenmiş oldukları, eşyaların kanuni yollardan yurda ithal edildiği, cep telefonu ve telefon camlarına ilişkin dosya kapsamında bir belgeye rastlanmadığı belirtilmiştir.

6.Sanık tarafından ibraz edilen faturada, herhangi bir marka ismine yer verilmediği görülmüştür.

IV. GEREKÇE

A. Sanık Müdafiin, Sanık Hakkındaki Mahkûmiyet Hükmüne Yönelik Temyiz Talebinin İncelenmesinde;

1.Sanığın iş yeri olarak kullandığı apartman dairesinde Dairemiz uygulamalarına göre ticari miktar ve mahiyette olan 200 adet cep telefonu, 200 adet cep telefonu kulaklığı, 200 adet usb kablosu, 300 adet cep telefonu camı, 700 adet cep telefonu bataryası ele geçirilmiş olması, sanığın savunmasında iş yerindeki telefon ve aksesuarlarını sattığını ikrar etmesi, kaçak ve yabancı menşeili olduğu bilirkişi raporuyla sabit görülen telefon ve telefon camlarına ilişkin fatura sunulamamış olması, telefon tamir işi ile uğraşan sanığın mesleği gereği telefonların kaçak olduğunu basit biçimde anlayabilmesinin mümkün olması karşısında sanığın sübuta eren eylemine istinaden kurulan hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Suça konu kaçak eşyanın bilirkişi raporuna göre tespit edilen 39.085,00 TL gümrüklenmiş değerinin, suç tarihi olan 2011 yılı itibarıyla normal değerde olduğu anlaşılmakla, sanık hakkında 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiikinci fıkrasının uygulanamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

3.Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 7242 sayılı Kanun'un 61 inci ve 62 nci maddeleri ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü ve 5 inci maddelerinde sanık ve suça sürüklenen çocuk lehine hükümler içeren değişikliklerin yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu nedeniyle Mahkemesine iade edilmiş olup, sanığın talimat duruşmasına iştirak etmemesi nedeniyle iade yazısının yüzüne okunamadığı ve iade yazısının lehe değişiklik içerdiği anlaşıldığından Yargıtay bozmasına karşı diyeceklerin sorulmadığına ilişkin temyiz sebebi reddedilerek hükümde bu yönüyle isabetsizlik görülmemiştir.

4.Sanık ve müdafii tarafından dosyaya sunulan sipariş fişlerine göre telefonların tamiri yapılmak üzere teslim edildiği savunulmuş ise de, sanığın 12.10.2012 tarihli savunmasında ele geçirilen telefonları onarıp satmak üzere satın aldığını ve ele geçirilen 150 adet telefonun kendisine ait olduğunu beyan etmekle suçunu ikrar etmesi, telefon tamiri yapan sanığın basit biçimde telefonların kaçak olduğunu anlayabilecek kapasitede olması, cep telefonlarında müşterilere ilişkin ayırt edici bilgi bulunmaması karşısında telefonları tamir için bıraktığı iddia edilen kişilerin dinlenilmesi ve sair delillerin toplanmadığından savunma hakkının kısıtlandığına ilişkin temyiz sebebi reddedilerek hükümde bu yönüyle hukuka aykırılığa rastlanmamıştır.

5.Suça sürüklenen çocuğun Cumhuriyet savcılığındaki ifadesine göre yanında çalıştığı sanığa tanımadığı bir kimseden kaçak telefon getirdiği esnada görevlilerce arama yapılması ve arama sonucunda iş yerinden kaçak eşyalar ele geçirilmesi karşısında ele geçirilen kaçak tüm eşyaya yönelik 23.09.2013 hâkim havale tarihli raporda suçtan doğan zararın hatalı hesaplandığına dair bir bulguya rastlanmamış olup yeniden bilirkişi raporu alınmasına ve hesaplanacak yeni zarar miktarının karşılanıp karşılanılmayacağının sorulmamasına dair temyiz sebebi reddedilerek hükümde bu yönüyle isabetsizlik bulunmamıştır.

6.Dosya kapsamında aldırılan bilirkişi raporuna göre suçtan doğan zararın sanık tarafından bilindiği sabit görülüp zararın karşılanmadığı anlaşıldığından, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumunun uygulanmamasına dayanan temyiz sebebi reddedilerek hükümde bu yönüyle isabetsizliğe rastlanmamıştır.

7.Başka bir yer Mahkeme çevresinde ikâmet eden sanığa talimat mahkemesi tarafından usulüne uygun biçimde yokluğunda yargılama yapılabileceğine ilişkin şerh içeren duruşma davetiyesi çıkartılmış olup sanığın duruşmaya katılmamış olması, sanık müdafiin mazeretini belgelendirmemiş oluşu, ayrıntılı savunmaların daha önce yapılması ve dosyanın geldiği aşama itibarıyla duruşma tarihinin mazerete istinaden ertelenmesinde hukuki yarar bulunmadığının anlaşılması karşısında; sanığın ve sanık müdafiin son savunması alınmadan hüküm kurulmak suretiyle savunma hakkının kısıtlandığına dair temyiz sebebi reddedilerek hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık görülmemiştir.

8.Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların ... biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

B. Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiin, Suça Sürüklenen Çocuk Hakkındaki Mahkûmiyet Hükmüne Yönelik Temyiz Talebinin İncelenmesinde;

B. Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiin, Suça Sürüklenen Çocuk Hakkındaki Mahkûmiyet Hükmüne Yönelik Temyiz Talebinin İncelenmesinde;

Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuğa yüklenen suç için öngörülen cezanın türü ve üst haddine göre davanın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun ( 5237 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi, aynı maddenin ikinci fıkrası ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca 5 yıl 4 aylık olağan, 7 yıl 12 aylık olağanüstü zamanaşımı süresine tabi olduğu tespit edilmiştir.

Zamanaşımını kesen son işlem olan suça sürüklenen çocuğun mahkûmiyetine karar verildiği 29.12.2015 tarihi ile hüküm tarihi arasında 5 yıl 4 aylık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş bulunduğu gözetilmeden, yargılamaya devamla suça sürüklenen çocuk hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Sanık Müdafiin, Sanık Hakkındaki Mahkûmiyet Hükmüne Yönelik Temyiz Talebinin İncelenmesinde;

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenlerle İstanbul 56. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.10.2021 tarihli ve 2021/96 Esas, 2021/1029 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiin, Suça Sürüklenen Çocuk Hakkındaki Mahkûmiyet Hükmüne Yönelik Temyiz Talebinin İncelenmesinde;

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle suça sürüklenen çocuk müdafiin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/279, Karar No: 2020/2059, Tarih: 10.03.2020

**2. Hukuk Dairesi         2020/279 E.  ,  2020/2059 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından, kadının davası hakkında yeniden hüküm kurulması, tefrik kararı, vekalet ücreti ve yargılama gideri yönlerinden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı debilerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle tefrik kararının kadının boşanma davasındaki fer'ilere ilişkin olduğunun anlaşılmasına göre davacı-karşı davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece verilen ilk hüküm davalı-karşı davacı kadın tarafından; erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi, tazminat taleplerinin ve yoksulluk nafakasının reddi yönünden temyiz edilmiş, Dairemizin 03.07.2018 tarihli ilamı ile kusur belirlemesi, kadının yoksulluk nafakası ve tazminat taleplerinin reddinin doğru olmadığı yönlerinden bozulmuştur. Mahkemece bozma ilanıma uyulmuş, uyulan bozma ilamı doğrultusunda bozulan hususlara ilişkin yeniden karar verilmiş ise de usulen kesinleşen kadının boşanma davası yönünden de karar verilmiştir. Hükmün bu yönleri temyiz kapsamı dışında bırakılarak kesinleşmiştir. Temyiz kapsamı dışında kalan ve kesinleşen yönlere ilişkin yeniden hüküm kurulamaz. Mahkemece bu husus dikkate alınmaksızın kadının boşanma davası yönünden yeniden hüküm kurulması doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda (2.) bendinde gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 10.03.2020 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2008/3880, Karar No: 2010/6427, Tarih: 07.04.2010

4. Ceza Dairesi 2008/3880 E., 2010/6427 K.

**4. Ceza Dairesi 2008/3880 E., 2010/6427 K.**

**- SUÇTA TEKERRÜR VE ÖZEL TEHLİKELİ SUÇLULAR

- ZİNCİRLEME SUÇ**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 43 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 52 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 58 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 61 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 62 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 106 ]

- 5275 S. CEZA VE GÜVENLİK TEDBİRLERİNİN İNFAZI HAKKINDA ... MÜKERRİRLERE ÖZGÜ İNFAZ REJİMİ VE DENETİMLİ SERBESTLİK TEDBİRİ

- 5275 S. CEZA VE GÜVENLİK TEDBİRLERİNİN İNFAZI HAKKINDA ... [ Madde 108 ]

**"İçtihat Metni"**

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın ilk olayda işyerlerine gelerek yakınanları silahla tehdit etikten birkaç saat sonra bu kez de yakınanların bindiği ticari taksideki telsiz aracılığıyla irtibat kurmak suretiyle yine her iki yakınanı ölümle tehdit etmesi biçimindeki eylemlerinde; ilk olayda tek fiil ile iki yakınana karşı aynı suçu işlenmesi nedeniyle aynı neviden fikri içtima kuralı olarak TCY.nın 43/2. maddesinde yer aldığı şekilde nitelikli tehdit suçunun işlenmesi, ikinci kez de aynı suç işleme kararının icrası kapsamında olarak her bir mağdur yönünden aynı fiilin basit şeklinin yeniden işlenerek yasanın 43/1. maddesi uyarınca zincirleme suç hükmünün uygulanmasının gerekmesi karşısında, sonuç olarak TCY.nın 106/2, 43/2, 1. maddeleri uyarınca verilecek cezanın ayrıca 43/1. madde ile artırılması ile yetinilmesi gerekirken, 106/2, 43/1, 62. maddeler ile iki kez uygulama yapılarak fazla cezaya hükmedilmesi,

2-TCY.nın 58/7. maddesi uygulanırken yalnızca denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmesi yerine 5275 sayılı Yasanın 107, 108. maddeleri uyarınca yapılacak infazı kısıtlar biçimde denetim süresi öngörülmesi,

Yasaya aykırı ve sanık İ.. Ç.. müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 07.04.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2022, Karar No: 2013/5586, Tarih: 09.04.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/2022 E.  ,  2013/5586 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun ve Özel Dairelerin uyum gösteren kararlarında da belirtildiği üzere, fiilin suç oluşturmaması nedeniyle derhal beraat kararı verilmesi dışında delillerin takdir ve tayini gereken durumlarda sanığın sorgusu yapılıp savunması saptanmadan beraat kararı verilemeyeceği gözetilmeden, savunması alınmayan sanık hakkında mahcuz malların teslim amacı dışında tasarruf edilip edilmediği, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranılması nedeniyle bozulmasına veya kaybolmasına sebep olup olmadığı araştırılmadan ve duruşma da açılmadan tensiple beraat hükmü kurulması,

Kanuna aykırı katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeksizin hükmün öncelikle bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 09.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5829, Karar No: 2017/3576, Tarih: 24.04.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/5829 E.  ,  2017/3576 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasında ... 28. Asliye Ticaret ve ... 1. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, taraflar arasında düzenlenen alacağın temliki sözleşmesi uyarınca ödenmeyen bedelin tahsili amacıyla başlatılan icra takibine itirazın iptali istemine ilişkindir.

... 28. Asliye Ticaret Mahkemesince, uyuşmazlığın alacağın tahsiline ilişkin bulunduğu, herhangi bir ticari ilişkiden kaynaklanmadığı, uyuşmazlığın TTK'nın 4. maddesinden sayılan ticari davalardan olmadığı gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından ise uyuşmazlığın TTK'nın 4. maddesinden kaynaklandığı gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6102 sayılı TTK'nın 5/1. maddesi uyarınca, ticari davalara bakmak görevi, asliye ticaret mahkemesine aittir. Ticari davalar, mutlak ve nispi ticari davalar olarak ikiye ayrılmaktadır. Nispi ticari davalar, TTK'nın 4/1. maddesinin ilk cümlesinde tarif edilmiş olup, her iki tarafın da "Ticari işletmesiyle ilgili hususlardan kaynaklanan" hukuk davalarıdır. Mutlak ticari davalar ise tarafların tacir olup olmadıklarına ve uyuşmazlığın tarafların ticari işletmeleri ile ilgili bulunup bulunmadığına bakılmaksızın yasa gereği ticari dava sayılan uyuşmazlıklardır. TTK'nın 4/1-a ve devamı bentlerinde yazılan uyuşmazlıklar ile diğer kanunlarda ticari dava olduğu belirtilen uyuşmazlıklar, mutlak ticari davalardır.

Somut olayda davacı muris, davalı ile aralarında düzenlenen temlik sözleşmesi uyarınca, davacının İhlas Finans Kurumundan olan alacağının davalı şirket tarafından ödeneceğinin kararlaştırıldığını, davalının edimini yerine getirmediğini belirterek alacağının tahsilini talep etmiş olup, TTK'nın 4/1-f maddesi uyarınca bankacılık işlerinden kaynaklanması nedeniyle mutlak ticari nitelikte olduğu anlaşılan uyuşmazlığın, ... 28. Asliye Ticaret Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 28. Asliye Ticaret Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 24/04/2017 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12815, Karar No: 2014/14843, Tarih: 31.10.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/12815 E.  ,  2014/14843 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasında Bismil Asliye Hukuk Mahkemesi ve Batman 3. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, davalı tarafından davacılara sipariş edilenden farklı bir kavun tohumu teslim edildiği iddiasıyla uğranılan zararın davalıdan tahsili istemine ilişkindir.

Bismil Asliye Hukuk Mahkemesince, uyuşmazlığın ayıplı ifadan kaynaklandığı, buna göre hem sözleşmenin ifa edildiği yer, hem de davalının ikametgahı mahkemesi olan Batman Asliye Hukuk Mahkemesinin yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Batman 3. Asliye Hukuk Mahkemesi ise, uyuşmazlığın haksız fiilden kaynaklandığını, buna göre hem zararın ortaya çıktığı yer, hem de zarar görenin ikametgah mahkemesi olan Bismil Asliye Hukuk Mahkemesinin yetkili olduğunu belirterek yetkisizlik yönünde karar vermiştir.

6100 Sayılı HMK'nın 10/1. maddesine göre; "Sözleşmeden doğan davalar, sözleşmenin ifa edileceği yer mahkemesinde de açılabilir."

Dosya kapsamından, taraflar arasındaki uyuşmazlığın sözleşmeye aykırılık/ayıplı ifa iddiasından kaynaklandığı anlaşılmaktadır. Yukarıda zikredilen yetki kuralı gereğince sözleşmenin ifa edildiği yer olan Bismil Mahkemelerinin de yetkili olduğu ve davacının seçimlik hakkını kullanarak Bismil Asliye Hukuk Mahkemesinde davasını açmış olduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın Bismil Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nın 21. ve 22. maddeleri gereğince Bismil Asliye Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 31.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11681, Karar No: 2024/1360, Tarih: 04.03.2024

**8. Hukuk Dairesi         2021/11681 E.  ,  2024/1360 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/2365 E., 2021/734 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan kabulü ile kararın kaldırılarak davanın reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 1. Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2018/98 E., 2019/50 K.

Taraflar arasındaki kullanım kadastrosu sonucu davalı Hazine adına tespit edilen taşınmazın beyanlar hanesine kullanıcı şerhi verilmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; İstanbul ili Pendik ilçesi ... Köyü, 132 ada 1 parsel (eski 170 parsel) sayılı taşınmazın kullanım kadastrosu sonucu davalı Hazine adına tespit edildiğini, taşınmaz üzerinde davacı zilyetliğinin tespiti ile taşınmazın beyanlar hanesine davacı lehine kullanıcı şerhi verilmesini talep ve dava etmiştir.

K A R A R

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; İstanbul ili Pendik ilçesi ... Köyü, 132 ada 1 parsel (eski 170 parsel) sayılı taşınmazın kullanım kadastrosu sonucu davalı Hazine adına tespit edildiğini, taşınmaz üzerinde davacı zilyetliğinin tespiti ile taşınmazın beyanlar hanesine davacı lehine kullanıcı şerhi verilmesini talep ve dava etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda; dava konusu taşınmazın 1962 yılında yapılan kadastro tespitinde çeşme ve meydan vasfı ve 10480 m2 yüzölçümü ile ... Köyü Tüzel Kişiliği adına tespit edildiği, tespite yapılan itiraz sonucunda Pendik Kadastro Mahkemesinin 2010/11 Esas ve 2010/15 Karar sayılı kararı ile 4880 m2 lik bölümünün tespitinin iptali ile orman vasfı ile Hazine adına tapuya tesciline karar verildiği, Hazine adına tesciline karar verilen bölümün 500 nolu parsel olarak tapuya tescil edilip daha sonra yapılan 2/B çalışması ile bir kısmının orman sınırlarının dışına çıkarıldığı, dava konusu 132 ada 1 parsel numaralı taşınmazın Hazine adına tespit edilip ...'a Köy Tüzel Kişiliği tarafından 1996 yılında satıldığı ancak Kaymakamlık onayı bulunmadığı için beyanlar hanesine isminin yazılamadığı, mahkemece yapılan araştırma sonucu taşınmazın davacı ...'ın zilyetliğinde olduğunun anlaşıldığı gerekçeleriyle davanın kabulü ile dava konusu 132 ada 1 parsel sayılı taşınmazın beyanlar hanesine “taşınmaz 1996 yılından itibaren ... oğlu ...’ın bahçe olarak fiili kullanımındadır” ibaresinin eklenmesine, diğer hususlarda tespit gibi kadastro tutanağında yazılı kayıtlarla Hazine adına kayıt ve tesciline karar verilmiştir. Öte yandan, İlk Derece Mahkemesi karar gerekçesinde, kadastro tutanağında satış için Kaymakamlık onayı bulunmadığının belirtildiğini fakat dava konusu taşınmazın orman tahdidi içinde iken orman vasfını kaybetmesi nedeniyle orman sınırları dışına çıkartıldığını ve Köy Tüzel Kişiliği ile ilgisi bulunmadığını, bu nedenlerle mahkemece kullanım kadastrosunda fiili kullanım araştırması yapılmakla yetinildiğini, Kaymakamlık onayı araştırılmasına gerek olmadığını belirtmiştir. Karara karşı davalı Hazine vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince; dava konusu taşınmazın kadastro çalışmalarında davacının zilyetliğinde olmadığı, İlk Derece Mahkemesince 06.12.2018 tarihinde yapılan keşif sırasındaki gözlem sonucu taşınmazın boş arazi niteliğinde olduğu, doğal çim ve sazlarla kaplı bulunduğu, herhangi bir muhdesat da bulunmadığının tespit edildiği, mahalli bilirkişi tarafından davacının taşınmazda kullanımının bulunmadığının ifade edildiği, tespit öncesinde bir dönem taşınmazda olduğu belirtilen ağaçların en son 2013 yılı hava fotoğrafında yer aldığı, sonraki fotoğraflarda ve 2018 yılında yapılan tespit anında mevcut olmadığının sabit olduğu, bu nedenlerle zilyetlik olgusunun davacı tarafça ispat edilemediği, taşınmazın Köy Tüzel Kişiliği tarafından satış işlemine konu edilmesinin ve bedelinin de ödenmesinin zilyetlik olgusunu göstermeyeceği, tespit tarihinden sonraki kullanımın davanın kabulüne elverişli olmadığı gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmesi gerekirken delillerin taktirinde hataya düşülerek kabul kararı verilmesinin doğru olmadığına, davalı Hazine vekilinin istinaf nedenlerinin kabulü ile kararın kaldırılmasına ve yeniden hüküm tesisi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı davacı vekili İstanbul Orman Bölge Müdürlüğü'nün İşe Başlama Tutanağı'nın 114-115. sayfalarında "... Mahallesi, Köyiçi Mevkiinde ... ... ... işgalince bulunduğu ve şagillerince orman sınırları dışına çıkarılması istendiği ..." ibaresinin yer aldığı, yine davalı tarafından sunulan tespit tutanağı ekinde köy karar defteri suretinden talep konusu taşınmazı davacının satın aldığı zilyet ve tasarruf ettiği fakat kararın Kaymakamlık makam onayı olmadığından geçerli olmadığı hususunun belirtildiği, taşınmazın evveliyatında yer alan tel çitler ve kavak ağaçlarının söküldüğünün tanık beyanları ile sabit olduğu, tel kazıkların keşifte yerinde olduğunun görüldüğü, dava konusu taşınmazın bahçe olarak davacı tarafından kullanıldığı, mahalli bilirkişi beyanına itibar edilmemesi gerektiği, halen köy muhtarı olarak dinlenilen davacı tanığı beyanına itibar edilmesi gerektiği, tapu kaydında 1996 yılından beri davacı kullanımında olduğuna dair muhdesat şerhi olduğu iddialarıyla kararın bozulmasını talep ederek temyiz talebinde bulunmuştur.