muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/4197, Karar No: 2023/2716, Tarih: 09.05.2023

Soruşturmayı yürüten savcı Sadrettin Sarıkaya'nın şüpheli sıfatıyla ifadeye çağırdığı MİT mensuplarının ifade vermeye gitmedikleri, MİT Hukuk Müşavirliğinin savcılığın ifade alma davetine yanıt olarak bir yazı göndererek, görev ve yetki açısından yapılan işleme itirazda bulunduğu, gönderilen yazıda, iddia edilen suçlamanın, 2937 sayılı Devlet İstihbarat Hizmetleri ve Milli İstihbarat Teşkilatı Kanununa göre görev suçu kapsamında olduğu belirtilerek, Başbakanlıktan izin alınması gerektiğinin belirtildiği, MİT Hukuk Müşavirliğinin görev ve yetki yönünden yaptığı itirazları değerlendirmeye bile almayan savcı Sadrettin Sarıkaya'nın MİT mensuplarının Ankara Cumhuriyet Başsavcılığında ifade vermeleri için talimat gönderdiği, 10/02/2012 tarihinde ise ifadeye gitmeyen MİT mensupları hakkında yakalama kararı çıkardığı, yakalama kararında üst düzey Teşkilat mensuplarının polis tarafından görüldükleri yerde yakalanarak Beşiktaş'taki İstanbul Özel Yetkili Savcılık birimine getirilmesinin istenildiği, kararın hemen akabinde basına servis edilmesinin ardından iddialar kapsamında kuvvetli suç şüphesi olduğu yönünde algı operasyonları yapılmaya başlandığı, yaşanan krizi önlemek amacıyla 11/02/2012 tarihinde MİT mensupları hakkındaki soruşturmaların Başbakanın iznine bağlayan yasa teklifinin Türkiye Büyük Millet Meclisine sunulduğu, aynı tarihte soruşturma dosyasının özel yetkili savcı Sadrettin Sarıkaya'dan alınarak başka savcılara tevzi edildiği, yasa teklifinin 17/02/2012 tarihinde Meclisten geçmesiyle sivil darbe girişiminin başarısızlığı uğradığı, yapılan bu yasa değişikliğinin ardından Teşkilatın üst düzey yetkilileri hakkındaki yakalama kararlarının kaldırıldığı, FETÖ/PDY silahlı terör örgütünün, 7 Şubat 2012 tarihli bu olay sayesinde Başbakan ...'ın o dönem yaşadığı bilinen ciddi sağlık sorunlarını fırsat bilip emniyet ve yargıdaki militanları aracılığıyla MİT Müsteşarını ve diğer MİT personelini gözaltına almaya ve tutuklamaya kalkıştığı, doğrudan Başbakan'a bağlı Kurum yetkililerine yöneltilen iddia ve suçlamalar üzerinden ilerki aşamada Başbakan Erdoğan'ın da soruşturmaya dahil edileceği anlaşılmıştır.

İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı Terör ve Örgütlü Suçlar Soruşturma Bürosunun 2015/48932 sayılı evrakı kapsamında tanık sıfatıyla yeminli olarak ifade veren (İst. C. Başsavcılığının 2019/4611 sayılı iddianamesine konu olduğu anlaşılmıştır) Yunus Dolar'ın 22/09/2017 tarihli konuyla ilgili ifadesinde geçen, 7 Şubat MİT kumpası olayının yaşandığı dönemde İstanbul İl Emniyet Müdürlüğü Güvenlik Şube Müdürü olarak görev yapmakta olduğu, 7 Şubat MİT kumpasıyla dönemin MİT Müsteşarının ifadeye çağrılmasından sonra durumdan rahatsız olduğu ve FETÖ/PDY üyesi olduğunu bildiği Fox TV haber muhabiri olan Ercan ... adlı şahsa olayın iç yüzünü sorduğu, Ercan'ın kendisine "MİT Müsteşarının ifadeye çağrılması olayının Amerika'da FETÖ/PDY terör örgütü lideri Fetullah Gülen'in de dahil olduğu 12 kişilik bir istişare heyetinden geçtikten sonra, bizzat Gülen'in talimatıyla gerçekleştiği, söz konusu istişarede 3 kişinin MİT Müsteşarının ifadeye çağrılmaması yönünde oy kullandığı, ancak Gülen'in de içerisinde yer aldığı 9 kişinin ise Müsteşarın ifadeye çağrılması yönünde oy kullandığı"nı söylediği, Ercan ile aralarında geçen bu konuşmadan sonra aklındaki soru işaretlerini gidermek amacıyla o dönem FETÖ/PDY terör örgütünün Marmara emniyet imamı olan ve mesleği avukatlık olan, gerçek ismini bilmediği ancak görse teşhis edebileceği "Arif" kod adlı kişiyle görüşerek olayı ona da sorduğu, Arif kod adlı mahrem imamın Ercan ...'ün söylediklerini doğrulayarak Fetullah Gülen'in önce kararsız kaldığı, daha sonra dosya sağlam mı? diye sorduğu, sağlam denilmesi üzerine ise kumpas operasyonuna onay verdiği şeklindeki ifadelerinin de olayın tamamen Örgüt üst yönetiminde alınan ve kararlaştırılan ve bilahare uygulamaya konulan bir kumpas olduğunu açıkça gözler önüne sermektedir.

Bu arada 7 Şubat 2012 tarihinde yaşanan kumpas olayından sonra TBMM tarafından 17/02/2012 tarihli ve 6278 sayılı Kanunun 1'inci maddesiyle 2937 sayılı Devlet İstihbarat Hizmetleri ve Milli İstihbarat Teşkilatı Kanununun 26'ncı maddesinde bulunan "MİT mensuplarının görevlerini yerine getirirken, görevin niteliğinden doğan veya görevin ifası sırasında işledikleri iddia olunan suçlardan ötürü haklarında cezai takibat yapılması Başbakan'ın iznine bağlıdır" ifadesi, "MİT mensuplarının veya belirli bir görevi ifa etmek üzere kamu görevlileri arasından Başbakan tarafından görevlendirilenlerin; görevlerini yerine getirirken, görevin niteliğinden doğan veya görevin ifası sırasında işledikleri iddia olunan suçlardan dolayı ya da 5271 sayılı Kanunun 250 nci maddesinin birinci fıkrasına göre kurulan ağır ceza mahkemelerinin görev alanına giren suçları işledikleri iddiasıyla haklarında soruşturma yapılması Başbakanın iznine bağlıdır." şeklinde değiştirilerek, MİT mensuplarının soruşturulmasının Başbakanın iznine bağlı olduğu daha netleştirilmiş, ihdas edilen bu hüküm uyarınca MİT mensuplarının veya belli bir görevi ifa etmek üzere kamu görevlileri arasından Başbakan tarafından görevlendirilen kimselerin görevlerini yerine getirirken, görevin niteliğinden doğan veya görevin ifası sırasında işledikleri iddia olunan suçlara dair soruşturma Başbakanın iznine bağlanmıştır.

İstanbul C. Başsavcılığınca 2010/521 sayılı evrak üzerinden yürütülen soruşturmanın anılan Kanun kapsamında bulunması nedeniyle, şüpheliler hakkında atılı suç dolayısıyla Başbakanlık tarafından 31/12/2012 ve 24/02/2013 tarihli kararlarla soruşturma izni verilmemiş, nitekim soruşturma izni verilmemesi dolayısıyla adı geçen üst düzey MİT yetkilileri hakkında İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığınca 22/03/2013 tarihinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmiştir. Türkiye Büyük Millet Meclisi Darbeleri Araştırma Komisyonunun 09/11/2016 tarihli toplantısına katılan eski Milli İstihbarat Teşkilatı Müsteşarı Emre Taner, "7 Şubatta Fetullah Gülen şimdiki MİT Müsteşarını, beni, benim dönemimdeki yardımcımı, 2 MİT personelini yargı önüne çıkarmak için çok dehşetli bir kumpas kurmuştur. Ben KCK kurucusuyum iddiaya göre. Allah'ın işine bakın. Bir iddianame konur, doğru düzgün bir iddianame yazılır, başka bir şey değil" ifadelerine yer vermiştir.

Bir hukuk devletinde kuşkusuz ki, hiç kimsenin suç işleme özgürlüğü, dokunulmazlığı, masuniyeti yoktur. MİT görevlileri hakkında da suç işlediklerine dair iddialarda bulunulması olağandır. Ne var ki bunun bir usulü ve yöntemi vardır ve fakat Örgütün emniyet ve yargı birimlerince işbirliği ve iştirak halinde göz göre göre hukuksuzca bir işlem yapılmasının altında yatan motivasyon ve güdülenmenin farklı olduğu aşikardır. Bu motivasyon ve güdülenme, kaynağını hiç şüphe yok ki, örgütsel aidiyet, mensubiyet ve bağlılıktan almaktadır. Zira, esasen, 2937 sayılı Devlet İstihbarat Hizmetleri ve Milli İstihbarat Teşkilatı Kanununun, ifadeye çağırma ve hatta yakalama çıkarma işleminin yapıldığı tarihte yürürlükte olan (yasa değişikliği yapılmazdan evvel yürürlükteki) metni dahi, MİT mensuplarının görevlerinin niteliğinden doğan veya görevlerinin ifası sırasında işledikleri dile getirilen iddia ve suçlamalara ilişkin soruşturmanın ancak Başbakandan alınacak izne tabi olduğunu, hiç duraksamaya yer bırakmayacak biçimde açık ve net olarak ortaya koymaktadır. Ne var ki, 2009 yılında soruşturma izni almadan Erzincan'daki MİT Bölge Müdürlüğüne baskın yaparak yakalayıp gözaltına aldıkları MİT mensuplarını tutuklamayı göze alan örgütün emniyet ve yargıdaki uzantıları için Kanun metninin bir önemi olmamış, hatta eski Genelkurmay Başkanı İlker Başbuğ'un görevini ifa ettiği 2008-2010 yılları arasındaki döneme ilişkin suç isnatları kapsamında 06/01/2012 tarihinde tutuklanmasına karar verirken, "Genelkurmay Başkanı, Kara, Deniz ve Hava Kuvvetleri Komutanları ile Jandarma Genel Komutanının görevleriyle ilgili suçlardan dolayı Yüce Divan sıfatıyla Anayasa Mahkemesi'nde Yargılanılacakları”na dair Anayasanın 148'nci maddesi dahi onlar için bir ehemmiyet taşımamıştır.

7 Şubat girişimiyle ilgili isimleri geçen ve olayda dahli oldukları gerekçesiyle 08/02/2012 tarihinde görevlerinden alınan İstanbul Emniyet Müdürlüğü Terörle Mücadele ve İstihbarat Şubelerinin Müdürleri Yurt Atayün ve Erol Demirhan ile İl Emniyet Müdür Yardımcısı Ali Fuat Yılmazer kamuoyunda Tahşiye kumpası olarak bilinen davada FETÖ/PDY silahlı terör örgütü üyeliği suçundan ayrı ayrı mahkum edilmişlerdir. FETÖ/PDY iltisakı nedeniyle daha önce Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun 24/08/2016 tarih ve 2016/426 sayılı kararı ile meslekten ihraç edilmiş olan 7 Şubat dosyasının soruşturma savcılarından Bilal Bayraktar'ın Gaziantep 10'uncu Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/542 esas sayılı dosyasında ve İstanbul 5'inci Sulh Ceza Hakimliğinin 2018/3735 değişik iş sayılı kararıyla FETÖ/PDY silahlı terör örgütü üyeliği isnadıyla hakkında yakalama emri düzenlendiği ve halen firari olarak arandığı, eski savcı Sadrettin Sarıkaya'nın ise Yargıtay 16'ncı Ceza Dairesinin (İlk Derece) 2016/2 esas sayılı Selam - Tevhid Kudüs Ordusu kumpas davası dosyasında FETÖ/PDY silahlı terör örgütünü üye olma, siyasi ve askeri casusluk, gizli kalması gereken bilgileri açıklama ve bu suça teşebbüs etme, cebir ve şiddet kullanarak Türkiye Cumhuriyeti Hükûmetini ortadan kaldırma ve görevlerini yapmasını kısmen veya tamamen engellemeye teşebbüs etmek ve diğer suçlardan halen tutuklu olarak yargılandığı, meslekten ihraç edilmiş olan her iki eski savcı hakkında ayrıca Bakırköy C. Başsavcılığınca düzenlenen iddianameye istinaden, 7 Şubat MİT krizi olayında, üyesi oldukları FETÖ/PDY silahlı terör örgütünün amaç ve gayesi doğrultusunda planlı ve sistematik bir şekilde yürüttükleri soruşturma ile yargı yetkisini kötüye kullanarak meşru Hükûmeti devirmeye çalıştıkları iddiasıyla ceza davası açıldığı ve yargılandıkları anlaşılmaktadır.

Bu iddianamede de dile getirildiği gibi, Fetullahçı terör örgütünün örgüt yönetiminden gelen talimatla emniyet ve yargı kadrolarında yerleşik üyeleri eliyle devreye soktuğu 7 Şubat soruşturması ile, kamuoyunda, Milli İstihbarat Teşkilatının PKK terör örgütüyle organize hareket eden bir istihbarat teşkilatı olduğu algısını oluşturmak istediği, sözde emniyet ve yargı görevlilerinin mensubu oldukları Fetullahçı terör örgütünün 07/02/2012 tarihinde MİT soruşturması ile yargıyı bir silah olarak kullanarak, bir yandan kendilerinden olmayan ve yeterince ele geçirilemeyen Milli İstihbarat Teşkilatını işlevsiz hale getirmek, dağıtmak, itibarsızlaştırmak, yönetimini tasfiye ve bertaraf edip nihayetinde teşkilatı büsbütün ele geçirmek, bir yandan da soruşturma ile Hükûmetin Güneydoğu sorununu çözmek amacıyla başlattığı barış sürecini sabote etmek, durdurmak ve akamete uğratmak için harekete geçtiği, soruşturma bahanesiyle Hükûmetin güvenlik politikasına müdahale ettiği, MİT yöneticilerinin ve talimatları doğrultusunda hareket ettikleri Başbakan'ın terör örgütüne yardımla suçlanmak istendiği, soruşturmanın Hükûmeti yıpratıp gözdağı vermek için yapıldığı, eski ve yeni MİT Müsteşarları üzerinden dönemin Başbakanı Erdoğan'a siyasi hesap çıkarılmaya çalışıldığı, ancak kendisinin hedefinde olduğu gibi aynı şekilde hizmet ettiği dış güçlerin de hedefinde olan MİT Müsteşarını 07/02/2012 tarihinde kurgusal bir soruşturma ile tutuklamak, sonrasında Başbakan ve dolayısıyla Hükûmete yönelmek isteyen FETÖ/PDY terör örgütünün bu denemesinin, dönemin Başbakanı ...'ın "asıl hedefin kendisi Olduğu”nu belirterek bu hukuksuz girişim karşısında MİT Müsteşarını ifade vermeye göndermemesi sayesinde ve akabinde belirtilen yasal değişiklik sonrası başarısızlıkla sonuçlandığı, bu itibarla 7 Şubat kumpasının sonraki süreçte mütemadiyen hedef büyütülerek ve adeta vites yükseltilerek, şiddeti artan bir dozda gelişen, 17/25 Aralık 2013 tarihlerindeki yargı darbesi girişimleri ve nihayet 15/07/2016 tarihinde anayasal düzeni ve meşru Hükûmeti ortadan kaldırmaya yönelik askeri darbe girişimi sürecinin ilk zinciri ve halkasını oluşturduğu anlaşılmıştır.

Nitekim, MİT eski Müsteşarı Emre Taner'in 09/11/2016 tarihli Araştırma Komisyonundaki ifadesinde geçen, "Savcı - hâkim - polis üçlüsünün çalışmalarının hız kazandığı bir dönemin sonucu olarak görülmesi gereken bu adımla hedef büyütülerek MİT Müsteşarları ve personeli üzerinden devletin ve Hükümetin tepe noktalarının zedelenmesi ve yargıya taşınmasının yanı sıra; yeterince ele geçirilemeyen ve canlı kaynaklar aracılığıyla istihbari faaliyet yürüten bir gizli servisin, büsbütün işlevsiz hâle getirilmesi, itibarsızlaştırılması, cezalandırılması ve nihayetinde tasfiye edilmesinin amaçlandığı"na dair sözlerinin de, doğrudan Başbakana bağlı ve sorumlu olan MİT Müsteşarına yönelik operasyonda asıl siyasi hedefin Başbakan olduğu, soruşturmanın suç teşkil eden bir eylemi ortaya koymaya ve delillendirmeye dönük hukuki bir faaliyetten ziyade yargı gücünü silah olarak kullanarak siyasi sonuç elde etmeye dönük terör eylemi olduğu hususundaki tezi destekleyici mahiyette olduğu değerlendirilmiştir.

Özel Yetkili Mahkemelerin Kaldırılması :

Özel Yetkili Mahkemelerin Kaldırılması :

Bilindiği üzere, özel yetkili savcılık ve mahkeme tabiri Türk Hukukuna ilk olarak, 01/06/2005 tarihinde yürürlüğe konulan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 250'nci maddesinde yapılan düzenlemeyle girmiş, bir diğer deyişle Türk insanı özel yetkili mahkeme kavramı ve tabiriyle ilk kez bu şekilde karşılaşmıştır. Bu kurumun "öncülü" mahiyetindeki müesseseler ise bilindiği üzere Devlet Güvenlik Mahkemeleri olmuştur. Türk Hukuk sistemine ilk kez 1961 Anayasasına 1973 yılında eklenen bir maddeyle giren ve ilk defa 1773 sayılı Kanunla kurulan, bilahare Anayasa Mahkemesinin 1773 sayılı Kanunu şekil yönünden iptal etmesi üzerine 11/10/1976 tarihinde geçici olarak kaldırılmakla birlikte 1982 Anayasası'nda yapılan düzenlemeyle yeniden ihdas edilen, nitekim 16/06/1983 tarihli ve 2845 sayılı Devlet Güvenlik Mahkemelerinin Kuruluş ve Yargılama Usulleri Hakkındaki Kanun hükümlerine istinaden, faaliyete geçirildiği 01/04/1984 tarihinden itibaren yargılama faaliyetlerini yürütmeye başlayan DGM'ler, 16/06/2004 tarihinde Türkiye Büyük Millet Meclisinde kabul edilen 5190 sayılı "Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununda Değişiklik Yapılması ve Devlet Güvenlik Mahkemelerinin Kaldırılmasına Dair Kanun"un geçici 1'inci maddesinin yürürlüğe girdiği 30/06/2004 tarihi itibariyle lağvedilerek, yerine ise o tarihte yürürlükte bulunan 1412 sayılı eski Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun 394/a maddesinde yapılan yasal düzenlemeyle ve 5190 SK ile getirilen ek sayesinde faaliyete geçirilen "5190 SK ile yetkili ağır ceza mahkemeleri" adı altında faaliyet göstermeye başlamış, 5271 sayılı CMK'nın yürürlüğe girdiği 01/06/2005 tarihinden sonra ise CMK'nın 250'nci maddesi ile yetkili ve görevli savcılık birimleri ile ağır ceza mahkemeleri hayata geçirilmiş, bu tarihten sonra faaliyete geçen CMK'nın 250'nci maddesi ile görevli ağır ceza mahkemeleri "Özel Yetkili Ağır Ceza Mahkemeleri" ve savcılık birimleri ise "Özel Yetkili Savcılıklar" olarak adlandırılmaya başlanmış, öte yandan FETÖ/PDY terör örgütünün yargıdaki kadrolaşmasının belli bir yoğunluğa erişmesi, özel yetkili savcılıklar ve mahkemelerin kanundan kaynaklı görev, yetki ve yargılama usullerindeki farklılıklar ile görev alanına giren suçların niteliği, ağırlığı ve önemi karşısında bu yargı birimleri Örgütün özellikle ilgi ve hedef alanına girmiş, bu itibarla Örgüt, faaliyete geçtikleri tarihten itibaren özel yetkili savcılık birimleri ile mahkemelerde kadrolaşmaya ayrı ve özel bir önem göstermiş, kurguladığı ve tertiplediği kumpas soruşturma ve davalarını polisle işbirliği içerisinde bu birimlerdeki kadroları eliyle hayata geçirmeye başlamıştır.

Gerçekten de, FETÖ/PDY silahlı terör örgütü, özellikle 2006-2007 yıllarından itibaren uygulamaya soktuğu ve 2008-2012 yılları arasındaki süreçte yoğunlaşan ve zirvesine ulaşan kumpas soruşturmaları ve davaları eliyle yargının ne kadar büyük bir güç olduğunu, yargıyı etkili ve operasyonel şekilde kullanmak suretiyle yapılamayacak hiçbir şey olmadığını ve her şeyin sınırsızca yapılabileceğini görmüştür. Nitekim Türkiye Cumhuriyetinde Genelkurmay Başkanlığı yapmış ve Türk Silahlı Kuvvetlerine komuta etmiş bir kişinin silahlı terör örgütü kurucusu ve yöneticisi olmak gibi akıl, mantık, hukuk ve vicdan ile izahı mümkün olmayan bir suçlamayla tutuklanması bunun en çarpıcı örneklerinden birisini teşkil etmiştir.

Yaşanan süreç içerisinde, yasal dayanağını 5271 sayılı CMK'nın 250'nci maddesinden alan özel yetkili mahkemelerin, adeta örgütün elinde tüm toplumu dizayn edecek etkili bir silaha dönüştüğü, yargının devlet ve toplum hayatında kesin belirleyici ve son karar verici olmasının örgütün işini kolaylaştırdığı, örgütün, yargıyı her açıdan etkin bir silah olarak kullandığı, sadece rakiplerini bertaraf etmek için değil, siyaseti dizayn etmek, siyasi partilerin yönetimlerini değiştirmek, toplumdaki etkinliğini artırmak, toplumu kontrol etmek, herkesle ilgili bilgi toplamak, ticari faaliyet alanlarını ve kamu kurumlarını ele geçirmek, hatta hükûmeti yıkmak ve kendi felsefesine uygun bir siyasi yapı oluşturmak için de bir araç olarak kullandığı, yargının, soruşturma unsurlarıyla, alt yapısıyla ve polisle desteklendiğinde örgütün kullanabileceği muazzam ve tehlikeli bir silaha dönüştüğü hep birlikte müşahede edilmiştir.

Ancak özellikle 12/09/2010 günü yapılan Anayasa referandumu sonrasında yeni oluşturulan Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nda seçimle gelen üyeliklerin elde edilmesi, sonrasında kahir ekseriyeti Örgüte mensup 160 hâkim ve savcının 14/02/2011 tarihinde Yargıtay üyeliklerine seçilmesi ve yeni seçilen üyelerle Örgütün çoğunluğunu ele geçirdiği Yargıtay’da adeta tek söz sahibi olması sayesinde yüksek yargıda yaşanan değişimle, Örgütün elindeki bu silahın etki alanının adeta zirve yaptığının, yargıyı tekelinde ve yedinde tutan FETÖ/PDY silahlı terör örgütünün kendisine engel olacağını düşündüğü hâkim - savcı, asker, emniyet personeli, mülki amirler ve diğer kamu personelleri hakkında uydurma tahkikatlar, tutuklamalar yaparak saf dışı bıraktığının, bu yolla aynı zamanda diğer kişilere de gözdağı verdiğinin, silahlı kuvvetler mensupları ile ilgili uydurma soruşturmalar, toplu tutuklama ve davalarla TSK’nın etkisiz hale getirildiğinin farkına varılması ve bu silahın en etkili unsurunun özel yetkili mahkemeler olduğu gerçeğinin görülmesi üzerine,

Hükûmet tarafından sunulan yasa değişikliğine istinaden 02/07/2012 tarihinde Türkiye Büyük Millet Meclisinde görüşülerek kabul edilen 6352 sayılı "Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Ve Basın Yayın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava Ve Cezaların Ertelenmesi Hakkındaki" Kanunun 105'inci maddesi ile özel yetkili mahkemeler olarak tabir edilen CMK'nın 250'nci maddesi ile görevli ağır ceza mahkemeleri ve yetkili savcılıklar lağvedilerek ortadan kaldırılmış, lakin bir diğer yandan 6352 sayılı Kanunun 05/07/2012 tarihli Resmi gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesiyle birlikte CMK'nın 250'nci maddesi ile görevli mahkemelere artık yeni dava açılamayacağı öngörülmekle birlikte, aynı Kanunun geçici 2'nci maddesi hükmüne istinaden, bu mahkemelerin ellerinde bulunan derdest dava dosyalarıyla ilgili yargılama yetkisinin devamının kabul edilmesi ve beninsenmesi, ayrıca yürürlükten kaldırılan CMK'nın 250'nci maddesi ile görevli ve yetkili savcılık birimi ve ağır ceza mahkemelerinin yerine sadece adı değiştirilmek suretiyle 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanununun 10'uncu maddesi ile görevli ve yetkili savcılıklar ile ağır ceza mahkemelerinin ihdas edilmesi nedeniyle, her ne kadar Örgütün yargıdaki etkinliği bir nebze olsun kırılmakla birlikte süreç içerisinde bu etkinliği yine de devam etmiş, bir diğer yandan Hükûmetin özel yetkili mahkemeleri (kısmen de olsa) kaldırmak suretiyle yargıdaki etkinliğini kırma iradesi yönünde sergilediği tavır ve tutuma karşı Örgüt, yukarıda kronolojik şekilde izahına çalışılan sürecin etkisiyle iyiden iyiye husumet duyduğu ve mutlak iktidarına giden yolda engel olarak gördüğü ...'ın başında olduğu Hükûmet aleyhinde silah olarak kullanacağı yeni kurgu soruşturmalar tertiplemiş, nitekim 7 Şubat MİT kumpasından kısa bir süre sonra 06/03/2012 tarihinde başlatılan 25 Aralık soruşturması ve özel yetkili mahkemelerin 05/07/2012 tarihi itibariyle lağvedilmesinden kısa bir süre sonra 13-21 Eylül 2012 tarihlerinde başlatılan 17 Aralık soruşturmaları buna bir tepki olarak geliştirilmiş, Örgüt böylelikle yeni saldırı hamlelerini gerçekleştireceği 17/25 Aralık'a kadar bir hazırlık sürecine girmiştir.

17/25 Aralık Soruşturmalarının Kurgulanması :

17/25 Aralık Soruşturmalarının Kurgulanması :

Yukarıda kronolojik şekilde izahına çalışıldığı üzere, FETÖ/PDY terör örgütü, çok istediği Milli İstihbarat Teşkilatının başına hiç istemediği ...'ın atanması, 2011 Haziran genel seçimlerindeki siyasi beklentilerinin iktidardaki Adalet ve Kalkınma Partisi tarafından karşılanmaması, bürokrasideki üst düzey kadrolarının yavaş yavaş pasifize ve tasfiye edilmeye başlanması, çok önem atfettiği ve spor dünyası / futbol sektöründeki örgütsel hakimiyetinin bir aracı olarak gördüğü Futbolda şike yasası olarak bilinen 31/03/2011 tarih ve 6222 sayılı "Sporda Şiddet ve Düzensizliğin Önlenmesine Dair Kanun" hükümlerinde Başbakan Erdoğan ve siyasi iktidarının ısrarları sonucu yasalaşan 10/12/2011 tarih ve 6259 sayılı Kanun ile kapsamlı değişiklikler yapılarak cezaların hafifletilmesi, Başbakan Recep Tayyip Erdogan'ın 26'ncı Genelkurmay Başkanı İlker Başbuğ'un sözde Ergenekon terör örgütüyle ilişkilendirilerek 06/01/2012 tarihinde silahlı terör örgütü kurmak ve yönetmek iddiasıyla tutuklanmasına 09/01/2012 tarihinden itibaren açıktan tepki göstermesi, özellikle 7 Şubat MİT kumpasından sonraki süreçte özel yetkili mahkemelerin kapatılarak yargıdaki en etkili silahının kısmen de olsa elinden alınmasıyla birlikte, Başbakan Erdoğan ve siyasi iktidarının kendisine yönelik artık "gücünün dizginlenmesi ve etkinliğinin kırılması" yönünde bir irade ve tutum sergilemeye başladığını ve tavır aldığını belirgin bir şekilde fark etmesi üzerine, 2010-2011 yıllarından itibaren artan bir şekilde iyiden iyiye husumet duyduğu ve mutlak iktidarına giden yolda engel olarak gördüğü ...'ın başında olduğu 61'nci Hükûmet aleyhinde "silah olarak kullanacağı" yeni ve daha kapsamlı kurgu soruşturmalar tertiplemeye başlamış; nitekim 7 Şubat 2012 MİT kumpasından kısa bir süre sonra 06/03/2012 tarihinde başlatılan 25 Aralık soruşturması ve özel yetkili mahkemelerin lağvedilmesinden kısa bir süre sonra 13-21 Eylül 2012 tarihlerinde başlatılan 17 Aralık soruşturmaları eliyle, 7 Şubat MİT kumpasındakine nazaran Hükûmete yönelik daha şiddetli ve etkili gerçekleştireceği yeni bir saldırı hamlesi ve girişimin hazırlıklarını yürütme süreci içerisine girmiştir.