muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/5290, Karar No: 2022/7562, Tarih: 29.09.2022

**8. Hukuk Dairesi         2021/5290 E.  ,  2022/7562 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Kadastro Tespitine İtiraz

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında ... Kadastro Mahkemesinde görülen dava sonucunda verilen hükme karşı davacı vekili ve davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun davacı Hazine yönünden esastan reddine, davalı yönünden kabulüne karar verilmiş olup, bu kez davacı vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

3402 sayılı Kadastro Kanun'un Geçici 8. maddesi uyarınca yapılan kadastro sırasında, ... İlçesi ... Mahallesi çalışma alanında bulunan 701 ada 1 parsel sayılı 2.017,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, ... adına tespit edilmiştir.

Davacı Hazine vekili, taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğunu, davalılar lehine zilyetlikle iktisap koşullarının oluşmadığını ileri sürülerek dava açmıştır.

K A R A R

3402 sayılı Kadastro Kanun'un Geçici 8. maddesi uyarınca yapılan kadastro sırasında, ... İlçesi ... Mahallesi çalışma alanında bulunan 701 ada 1 parsel sayılı 2.017,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, ... adına tespit edilmiştir.

Davacı Hazine vekili, taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğunu, davalılar lehine zilyetlikle iktisap koşullarının oluşmadığını ileri sürülerek dava açmıştır.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne, çekişmeli 701 ada 1 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitinin iptali ile, bilirkişi kurulunun 30.06.2018 tarihli raporunda (B) harfi ile gösterilen 1138,88 metrekarelik kısmın 701 ada 1 parsel sayılı taşınmazdan ifraz edilerek aynı ada son parsel numarası verilerek tarla vasfıyla ..., (C) harfi ile gösterilen 129,73 metrekarelik kısmın 701 ada 1 parsel sayılı taşınmazdan ifraz edilerek aynı ada son parsel numarasından sonra gelmek üzere taşlık-kayalık vasfıyla ..., (A) harfi ile gösterilen 748,39 metrekarelik kısmın 701 ada 1 parsel olarak kargir tek katlı iki ev ve tarla vasfıyla Günay Savaşçı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hükmün davacı Hazine vekili ve davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesince, davacı Hazine vekilinin istinaf isteminin 6100 sayılı HMK'nin 353/(1)-b/1. maddesi gereğince esastan reddine, davalı vekilinin istinaf isteminin 6100 Sayılı HMK'nin 353/(1)-b/2. maddesi gereğince kabulüne, ... Kadastro Mahkemesinin 06.03.2019 tarihli ve 2016/53 Esas, 2019/24 Karar sayılı kararının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulüne, çekişmeli 701 ada 1 parselin kadastro tespitinin iptali ile; dosyada mevcut teknik bilirkişilerce düzenlenen 30.06.2018 tarihli rapor ve krokide (A) harfi ile gösterilen 748,39 metrekarenin 701 ada 1 parsel numarası ile kargir tek katlı iki ev ve tarla vasfı ile davalı Cevdet oğlu Günay Savaşçı, (B) harfi ile gösterilen 1.138,88 metrekarenin aynı adanın en son parsel numarası verilerek tarla vasfıyla Hazine adına tesciline, (B) harfi ile gösterilen kısmın, tutanağının beyanlar hanesine "Taşınmaz üzerinde bulunan 4-11 aşı yaşında 45 adet badem ağacı ve fidanları ile 3 yaşlarında meyve fidanları Cevdet oğlu Günay Savaşçı'ya aittir." şerhinin yazılmasına, (C) harfi ile gösterilen 129,73 metrekarenin aynı adanın en son parsel numarası verilerek taşlık-kayalık vasfıyla ... adına tesciline şeklinde hüküm kurulmuş, hükme karşı davacı Hazine vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, yapılan yargılama ve uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere, hukuki ilişkinin nitelendirmesine göre temyiz itirazları yerinde görülmediğinden, temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nin 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, harçtan muaf olduğundan Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, 29.09.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8178, Karar No: 2023/13129, Tarih: 21.12.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/8178 E.  ,  2023/13129 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/257 Esas, 2023/393 Karar

KARAR : Düzeltilerek yeniden esas hakkında verilen karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : Cizre 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/231 Esas, 2022/374 Karar

2797 ... Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalılar ... vd. vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir.

Adli yardım talebi temyiz yoluna başvuru sırasında istendiğinden 6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 ... Kanun) 336 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, davalının adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

Adli yardım 6100 ... Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebini içeren dilekçe ile ekindeki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; adli yardım talebinde bulunan davalının ödeme gücünden yoksun olduğuna ilişkin belge sunulmadığından adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığından, adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bu itibarla;

1. Hükmü veren Mahkeme tarafından 6100 ... Kanun’un 337 nci maddesi uyarınca;

a)Adli yardım talebinin reddine dair kararın, talebi reddedilen tarafa “6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 337 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tebliğinden itibaren bir hafta içinde mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edebileceği” şerhini içeren davetiye ile tebliğ edilmesi,

b) Adli yardım talebinde bulunan tarafın, ret kararına karşı itiraz etmesi hâlinde dosyanın itirazı incelemekle görevli Yargıtay 6. Hukuk Dairesine gönderilmek üzere Dairemize gönderilmesi,

2. Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 ... Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi uyarınca;

a)Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

2. Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 ... Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi uyarınca;

a)Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b)Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

b)Temyiz harçlarının tamamlanmaması sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren bir hafta içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra,

dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

21.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5323, Karar No: 2018/10602, Tarih: 04.10.2018

**2. Hukuk Dairesi         2018/5323 E.  ,  2018/10602 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ :Kişisel İlişkinin Yeniden Düzenlenmesi - Velayetin Değiştirilmesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı kadın tarafından kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesi davasının reddi yönünden; davalı-davacı erkek tarafından ise velayetin değiştirilmesi davasının reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalı-davacının velayetin değiştirilmesi davasına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Velayetin değiştirilmesine ilişkin dava, çekişmesiz yargı işidir (HMK m. 362/2-b-13). Bölge Adliye Mahkemesince çekişmesiz yargı işlerinde verilen kararlar kesin nitelikte olup, bu kararlara karşı temyiz yoluna başvurulamaz (HMK m. 362/1-ç). Bu sebeple davalı-davacının bu yöne ilişkin temyiz talebinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2- Davacı-davalının temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davacı-davalı anne tarafından açılan ve ilk derece mahkemesi tarafından kabul edilen kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesi davasının, babanın istinaf yoluna başvurması üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından reddine karar verildiği, toplanan delillerden davacı-davalı annenin kişisel ilişkinin değiştirilmesi davası açtığı, annenin tekrar evlendiği, eşi yurt dışında yaşadığı için kendisinin de eşinin yanına gideceği, bu sebeple de kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesini talep ettiği, kişisel ilişkiye dair kararların maddi anlamda kesin hüküm teşkil etmediği, koşulların varlığı ve değişmesi halinde her zaman davaya konu edilebileceği, kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesi için yeterli delilin dosyada mevcut olmadığı ve sonucu itibariyle, hükümde bir isabetsizlik bulunmadığının anlaşılmasına göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda l. bentte gösterilen sebeple davalı-davacının velayetin değiştirilmesi davasına yönelik temyiz talebinin REDDİNE, yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple davacı-davalının temyiz itirazının reddi ile hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden ...'e yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 176.60 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatıran ...'a geri verilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine, oybirliğiyle karar verildi.04.10.2018 (Per.)
Yargıtay — Esas No: 2012/19892, Karar No: 2013/409, Tarih: 17.01.2013

**5. Hukuk Dairesi         2012/19892 E.  ,  2013/409 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedellerinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece 1054 parsel sayılı taşınmaz yönünden davanın reddine, 1055 parsel sayılı taşınmaz yönünden davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dere mutlak koruma alanında kalmayan 1054 parsel yönünden davanın reddedilmesinde, dere mutlak koruma alanında kalan 1055 parsel sayılı taşınmazın kullanımı yasaklanan kısmının dava tarihindeki değerinin biçilmesinde ve bedelinin davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dere mutlak koruma alanında kalan ve bedeline hükmedilen kısmın tapusunun iptali yerine, tamamının tapusunun iptali ile idare adına tesciline karar verilmesi,

Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 2 nolu bendinin 2. paragrafından (taşınmazın) kelimesinden sonraki bölümün çıkartılmasına, yerine (fen bilirkişi krokisinde A harfi ile gösterilen 3592,80 m2’lik kısmın tapusunun iptali ile davalı idare adına tesciline) ibaresinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, temyize başvurma harcının ... irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

....
Yargıtay — Esas No: 2023/3112, Karar No: 2023/11882, Tarih: 03.07.2023

**6. Ceza Dairesi         2023/3112 E.  ,  2023/11882 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

EK KARAR TARİHİ : 28.09.2016

SAYISI : 2016/198 E., 2016/551 K.

SUÇLAR : Tehdit, kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, temyiz talebinin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Reddin onanması, bozma

... 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.06.2016 tarihli ve 2016/198 Esas, 2016/551 Karar sayılı kararı ile 28.09.2016 tarihli ek kararının; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. ... 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.06.2016 tarihli ve 2016/198 Esas, 2016/551 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;

1. Tehdit suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilk cümlesi, 29, 62 ve 52 inci maddeleri uyarınca neticeten 2.240,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına,

2. Kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 29, 62, 50 ve 52 inci maddeleri uyarınca neticeten 1.500,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, karar verilmiştir.

B. ... 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.09.2016 tarihli ve 2016/198 Esas, 2016/551 Karar sayılı ek kararı ile sanığın temyiz başvurusu hakkında, 1412 sayılı Kanun’un 315 inci maddesinin birinci fıkrası gereği “Kasten yaralama suçu yönünden temyiz talebinin reddine” karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz Sebepleri;

A. Mahkûmiyet için yeterli delil olmadığına,

B. Lehe hükümlerin uygulanmadığına,

C. Vesaire,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık hakkında, katılan Ç. T.'ye "Sen kimsin o...u evladı, buyur gel pastanedeyim, gel de ananı kucağımda sinkaf edeyim her kimsen" içerikli mesaj attığı, ardından telefonla arayarak "Ben ..., sen benim ağzımı burnumu kıracakmışın, hadi hodri ..., ben seni yolda gördüğüm yerde ağzını burnunu dağıtacağım seni felç edeceğim, seni burada yaşatmayacağım" dediği, bu olaydan bir kaç gün sonra sokakta karşılaştıklarında da sanığın kafa atmak suretiyle katılanı yaraladığı iddiasıyla açılan kamu davasında, sanık savunması, katılan beyanı, tanık ifadeleri, telefon inceleme tutanağı ve tüm dosya kapsamından sanığın üzerine atılı suçları işlediği kabul edilerek, mahkûmiyet hükümleri kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Sanık Hakkında Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

IV. GEREKÇE

A. Sanık Hakkında Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Sanık hakkında hükmolunan netice cezanın türü ve miktarı gözetildiğinde 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca hükmün kesin nitelikte bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği asıl kararın re’sen temyize de tabi olmadığı, aynı Kanun’un 315 inci maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; “Temyiz isteği kanuni sürenin geçmesinden sonra yapılmış veya temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmişse veya temyiz edenin buna hakkı yoksa, hükmü temyiz olunan mahkeme bir karar ile temyiz dilekçesini reddeder.” şeklindeki düzenleme birlikte değerlendirildiğinde, ek kararda herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, sanığın temyiz isteği yerinde görülmemiştir.

B. Sanık Hakkında Tehdit Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

1. 6763 sayılı Kanun'un 34 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde düzenlenen tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Kanun'un 2 ve 7 nci maddeleri de gözetilip, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirmesinde zorunluluk bulunması,

2. Uzlaşmanın sağlanamaması halinde;

7188 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun'u ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 24 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinde basit yargılama usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 5271 sayılı Kanun'a 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “kovuşturma evresine geçilmiş” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 25.06.2020 tarihli ve 2020/16 Esas, 2020/33 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasanın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 7 ve 5271 sayılı Kanun'un 251 ve devamı maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu bulunması, bozmayı gerektirmiştir.

V. KARAR

A. Sanık Hakkında Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.09.2016 tarihli ve 2016/198 Esas, 2016/551 Karar sayılı ek kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden ek kararın, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Sanık Hakkında Tehdit Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

V. KARAR

A. Sanık Hakkında Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.09.2016 tarihli ve 2016/198 Esas, 2016/551 Karar sayılı ek kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden ek kararın, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Sanık Hakkında Tehdit Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle ... 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.06.2016 tarihli ve 2016/198 Esas, 2016/551 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

03.07.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2534, Karar No: 2019/5209, Tarih: 10.09.2019

**11. Hukuk Dairesi         2019/2534 E.  ,  2019/5209 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 16. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 20/12/2016 tarih ve 2015/155 E.- 2016/135 K. sayılı kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine - kabulüne dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesince verilen 05/10/2017 tarih ve 2017/771-2017/2992 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

Mahkemece 26/03/2019 tarihli Dairemizin 2018/42 E. - 2019/2274 K. sayılı geri çevirme kararı gereğince temyiz dilekçesi ve geri çevirme kararı davalı şirkete 674 Sayılı KHK gereğince kayyum atanan TMSF’ye tebliğ edilmiş ise de, kayyum atanan TMSF tarafından dosyaya sunulan 20/05/2019 tarih 81514179-100-E.11112 sayılı yazıda Fon Kurulu ve Başkan Yardımcılığının muhtelif kararları ile davalı şirketin müdürler kurulu oluşturularak üyeliklerine atamalar yapıldığının, davalı şirketin dava ve takiplerinin devralınmadığının bildirilmesi dikkate alınarak gerekçeli kararın ilgili yazıda bildirilen davalı şirketin “Ankara Yolu Pendik Kavşağı, Dumankaya İş Merkezi Kat:3 Pendik/İSTANBUL” adresine usulüne uygun tebliğ edilerek, yasal temyiz süresinin geçmesi de beklenip dosyanın her halükarda davacı Popüler Spor ve Güzellik Merkezi Tic. Ltd. Şti. vekilinin temyiz talebinin değerlendirilmesi için Dairemize iade edilmek üzere mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle eksik hususun tamamlanması için dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,10/09/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1549, Karar No: 2021/1045, Tarih: 10.03.2021

**5. Ceza Dairesi         2021/1549 E.  ,  2021/1045 K.**

**"İçtihat Metni"**

Silahlı terör örgütüne üye olma suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesiyle Şanlıurfa 5. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Şanlıurfa 5. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 22/12/2020 gün ve 2020/127 E. 2020/269 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 10/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.