muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/3038, Karar No: 2014/1930, Tarih: 11.02.2014

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanunun 6. maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumlu olacaktır.

Dosya içeriğine göre davacı dava dilekçesinde davalının kendisini ve eşini devlet hastanesinde kadrolu işçi olarak aldıracağı vaadi ile oyalayarak mesailerini vermeden çalıştırdığını, mesai ücretlerini talep ettiğinde tazminatsız olarak çıkartıldığını, davalıyı dava edeceğini söylediğinde bu sefer davalının ortağı olduğu Doruk Tıp Merkezi Ticaret Ltd. Şti.’nde 29.08.2009 tarihinde işe başlattığını, bu firmada da işe başladığından beri ücret verilmediğini, bu firmayı da ayrıca dava edeceğini iddia etmiştir.

Davalı işveren davacı ve eşini işyerinden 29.08.2008 tarihinde iş sözleşmesini feshederek ortağı olduğu başka bir işyerinde ertesi gün işe başlatıldığı iddia edilmiş olmasına göre davacının iddiası gibi işverenin işçiyi işyerinden çıkartıp ertesi gün ortağı olduğu başka bir işyerinde işe başlattığının tespiti halinde işverenin yaptığı işlemin fesih niteliğinde olup olmadığı, işçi veya işyeri devri birlikte istihdam olasılıklarının araştırılarak dava konusu feshe bağlı işçilik alacakları hakkında sonucuna göre bir karar verilmelidir. Davacının iş sözleşmesinin feshi konusu açıklığa kavuşturulmadan yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

Mahkemece eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 11.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6253, Karar No: 2017/10402, Tarih: 09.05.2017

**15. Ceza Dairesi         2015/6253 E.  ,  2017/10402 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde sanığın katılan ...Ş. de kaporta ustası olarak çalıştığı, sanığın işyerinde bulunan bir adet sis farını işyeri dışında başka bir aracın tamirinde kullanarak hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia olunduğu olayda; beyanlar ve tüm dosya kapsamından sanığın atılı suçtan cezalandırılabilmesi için her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı deliller elde edilemediğinden verilen beraat hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna yönelik temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, 09/05/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18678, Karar No: 2018/3293, Tarih: 14.03.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/18678 E.  ,  2018/3293 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İpoteğin Kaldırılması

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı kadın, aile konutu üzerindeki ipoteğin kaldırılmasını talep etmiş mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 194/1. maddesine göre, "Eşlerden biri, diğer eşin açık rısası bulunmadıkça, aile konutu ile ilgili kira sözleşmesini feshedemez, aile konutunu devredemez veya aile konutu üzerindeki hakları sınırlayamaz." Bu madde hükmü ile aile konutu şerhi ''konulmuş olmasa da" eşlerin birlikte yaşadıkları aile konutu üzerindeki fiili ehliyetleri sınırlandırılmıştır. Sınırlandırma, aile konutu şerhi konulduğu için değil, zaten var olduğu için getirilmiştir. Bu sebeple tapuya aile konutu şerhi verilmese bile o konut aile konutu özelliğini taşır. Zira dava konusu taşınmaz şerh konulmasa da aile konutudur. Eş söyleyişle şerh konulduğu için aile konutu olmamakta, aksine aile konutu olduğu için şerh konulabilmektedir. Bu nedenle aile konutu şerhi konulduğunda, konulan şerh ‘'kurucu" değil "açıklayıcı" şerh özelliğini taşımaktadır. Anılan madde hükmü ile getirilen sınırlandırma, "emredici" niteliktedir. Dolayısıyla bu haktan önceden feragat edilemeyeceği gibi eşlerin anlaşmasıyla da ortadan kaldırılamaz ve açık rıza ancak "belirli olan" bir işlem için verilebilir. Türk Medeni Kanununun l93. maddesi hükmü ile eşlerin birbirleri ve üçüncü kişilerle olan hukuki işlemlerinde özgürlük alanı tanınmış olmakla birlikle Türk Medeni Kanununun 194. madde hükmü ile eşlerin aile konutu ile ilgili bazı hukuksal işlemlerinin diğer eşin rızasına bağlı olduğu kuralı getirilerek eşlerin hukuki işlem özgürlüğü, "aile birliğinin korunması" amacıyla sınırlandırılmıştır. Buna göre, eşlerden biri diğer eşin "açık rızası bulunmadıkça" aile konutu ile ilgili kira sözleşmesini feshedemez, aile konutunu devredemez ve aile konutu üzerindeki hakları sınırlayamaz. Bu cümleden hareketle, aile konutunun maliki olan eş, aile konutundaki yaşantıyı güçlüğe sokacak biçimde, aile konutunun ipotek edilmesi gibi "tek başına" bir ayni hakla sınırlayamaz. Bu sınırlandırma "ancak diğer eşin açık rızası alınarak" yapılabilir.

Türk Medeni Kanununun 194. maddesi yetkili eşin izni için bir geçerlilik şekli öngörmemiştir. Bu nedenle söz konusu izin bir şekle tabi olmadan, sözlü olarak da verilebilir. Ancak maddenin ifadesinden de anlaşılacağı üzere, iznin "açık" olması gerekir.

Türk Medeni Kanununun 194. maddesi yetkili eşin izni için bir geçerlilik şekli öngörmemiştir. Bu nedenle söz konusu izin bir şekle tabi olmadan, sözlü olarak da verilebilir. Ancak maddenin ifadesinden de anlaşılacağı üzere, iznin "açık" olması gerekir.

Somut olay da, taşınmaz aile konutu niteliğindedir. Davalı eş dava konusu aile konutunun bulunduğu taşınmaz üzerinde diğer davalı banka lehine ipotek tesis etmiş, bu işlem sırasında davacı eşin açık rızası alınmamıştır. Hukuk Genel Kurulunun 15.04.2015 tarih ve 2013/2-2056 esas, 2015/1201 karar sayılı kararında açıkça ifade edildiği ve Dairemizce de aynen benimsendiği üzere eşin açık rızası alınmadan yapılan işlemin geçerli olduğunu kabul etmek imkansızdır. Eş söyleyişle eşin "açık rızası alınmadan" yapılan işlemin "geçersiz olduğunu" kabul etmek zorunludur. Gerçekleşen bu durum karşısında yukarıda açıklanan yasal düzenleme ile ilkelere uygun değerlendirme yapılarak davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde ret hükmü kurulması usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 14.03.2018(Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2010/4122, Karar No: 2011/5104, Tarih: 12.09.2011

**1. Ceza Dairesi         2010/4122 E.  ,  2011/5104 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2010/126802

MAHKEMESİ :(ZONGULDAK) İkinci Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO :29/12/2009 -156/248

SUÇ :Öldürmekten

Kastın aşılması suretiyle M.. S..'yı öldürmekten sanık S.. K..'nın yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (ZONGULDAK) İkinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 29/12/2009 gün ve 156/248 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii ve müdahiller vekili taraflarından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Maktulün babası H.. S.. ile kardeşleri S. S..ve S. S..'nın vekilleri vasıtasıyla verdikleri 12/08/2008 tarihli dilekçeyle sanıktan şikayetçi olup, davaya katılma talebinde bulundukları anlaşılmakla, şikayetçilerin davaya katılma talepleri hakkında olumlu yada olumsuz bir karar verilmeden hüküm kurulması suretiyle CMK.nun 237-238.maddelerine muhalefet edilmesi,

Usule aykırı olup, sanık müdafii, müdahiller Murat, Zahide ve Ahmet ile şikayetçiler Hasan, Songül ve Sevim vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle, hükmün sair yönleri incelenmeksizin tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 12/09/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12666, Karar No: 2015/18295, Tarih: 20.05.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/12666 E.  ,  2015/18295 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, ücret, ücretten yapılan % 20 kesinti ve ücretin % 5 fazlası, genel tatil ücreti ile fazla çalışma ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A ) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı işyerinde belirsiz süreli hizmet akti ile haber müdürü olarak çalışmaya başladığını, 30.08.2005 tarihinde yapılan bir bildirim ile yurt haberler müdürü olarak görevinin değiştirildiğini, iş sözleşmesinin 20.09.2005 tarihinde işveren tarafından sona erdirildiğini, 2001 yılında yaşanan ekonomik kriz nedeni ile maaşlarında tek taraflı olarak % 20 oranında kesinti yapıldığını, bu kesintilerin daha sonra ödenmediğini ileri sürerek, ücret, ücretten yapılan %20 kesinti ve ücretin %5 fazlası, genel tatil ile fazla çalışma ücreti alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının üst düzey yönetici konumunda olması nedeni ile kendi mesaisini belirleme yetkisine sahip olduğunu, ayrıca davacı ile aktedilen iş sözleşmesinin 4/ E bendinde kararlaştırılan ücrete 270 saatlik fazla mesai ücretinin dahil olduğunun düzenlendiğini, bu nedenlerle davacının fazla mesai talebinin yersiz olduğunu, davacının çalışma süresi boyunca tüm tatil ve bayram günlerinde çalışmasının mümkün olmadığını, bu günlerde çalışmış olması durumunda bile iş sözleşmesinin F bendi gereği bu günlerde çalışmayı kabul ettiğini savunarak,davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının ve Bozma İlamının Özeti:

Mahkemenin ilk kararı,Yargıtay 9.Hukuk Dairesinin 17/01/2013 tarih 2010/38435 Esas 2013/1752 Karar sayılı ilamı ile özetle " Somut olayda, davacı ücretlerin taksitler halinde ve geç ödendiğini ileri sürüp %5 fazlalığı talep etmişse de, ücretlerini ihtirazi kayıtsız kabul ettiği ve ödeme şeklinin işyeri şartı haline geldiği için peşin yapılmayan ödemelerden dolayı %5 fazla talep edemeyeceği kabul edilerek anılan istek reddedilmiştir. Ancak yukarıda belirtildiği gibi, mahkemece Basın İş Kanununda yasadan kaynaklanan temerrüt olması nedeniyle %5 fazlalığın hesaplanması gerekirken yazılı şekilde reddi isabetsizdir.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının talep ettiği alacaklar net ücreti üzerinden hesaplanmıştır. Ancak ilgili yasalar gereği alacakların önce brüt ücretten hesaplanıp sonra net miktarın belirlenmesi gerektiğinin dikkate alınmaması hatalıdır.

Mahkemece fazla çalışma ve genel tatil ücreti alacaklarından 1/3 indirim yapılarak hüküm kurulduğu belirtilmişse de , fiilen yapılan indirimin % 30 oranında olduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece belirtilen indirime uygun olmayan miktara hükmedilmesi doğru değildir.

Mahkemece fazla çalışma ve genel tatil ücreti alacaklarından 1/3 indirim yapılarak hüküm kurulduğu belirtilmişse de , fiilen yapılan indirimin % 30 oranında olduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece belirtilen indirime uygun olmayan miktara hükmedilmesi doğru değildir.

5953 sayılı Basın Mesleğinde Çalışanlarla Çalıştıranlar Arasındaki Münasebetlerin Tanzimi Hakkında Kanununda alacaklara yasal faiz uygulanacağı düzenlendiği halde bankalarca bir yıllık mevduata uygulanan en yüksek banka mevduat faizi yürütülmesinin hatalı olduğu"gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece özetle; 31.03.2014 tarihli bilirkişi ek raporunda davacının tespit edilen bulgular ve yargıtay bozma ilamı doğrultusunda talep edebileceği fazla mesai, bayram tatili alacakları ile %5 arttırım talebine göre miktarların tespit edildiği, davacı ... ' ın davalı .... adlı işyerinde 10.06.1997-30.07.1998-01.08.2005-20.09.2005 tarihleri arasında hizmet süresinin bulunduğu ve hizmet akdi ile çalıştığı, 13.10.2005 tarihli ibraname ile iş akdinin feshedildiği, ibranamede belirtilen tazminat ve alacaklarının ödendiği, ödenmeyen ve eksik ödenen fazla mesai ve bayram tatili ücretlerinin bulunduğu, Basın İş Kanunu' na göre % 5 arttırım yapılarak tespitinin gerektiği, buna göre alınan 31.03.2014 tarihli bilirkişi raporu ile talep etme hakkı bulunduğu fazla mesai ve bayram tatili alacağının tespit edildiği, yasal faiz uygulanması gerektiği, hizmet süresine göre hakkaniyet indiriminin 1/3 oranında yapılması gerektiğine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Basın İş Kanununda bazı işçilik alacakları için öngörülen günlük yüzde beş fazla ödeme tutarlarından indirim konusunda taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

5953 sayılı Basın Mesleğinde Çalışanlarla Çalıştıranlar Arasındaki Münasebetlerin Tanzimi Hakkında Kanunun 14 üncü maddesinde bahsedilen ücret ile Ek 1 inci maddesinde sözü edilen hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatillerle yapılan çalışma ücretlerinin gününde ödenmemesi halinde günlük yüzde beş fazlasıyla ödeneceği hükme bağlanmıştır. Anılan düzenlemelerde sözü edilen alacaklar için ödeme tarihi de belirlenmiş olmakla, yüzde beş fazla ödemeye hak kazanmak için işverenin ayrıca temerrüde düşürülmesi de gerekmez.

5953 sayılı Yasada bir kısım işçilik alacakları için öngörülen günlük yüzde beş fazlasıyla ödeme kuralının mahiyeti tartışmalara neden olmuş ve özellikle indirim uygulanıp uygulanamayacağı sorunu ortaya çıkmıştır. Konu, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kuruluna intikal ettirilmiş ve 1973/4-6 sayılı içtihadı birleştirme kararında yüzde beş fazla ödeme parasının önce niteliği üzerinde durulmuş, faiz ya da tazminat olmadığı, uyulması zorunlu bir kamu hükmü olduğu kararda belirtilmiştir. Bahsi Geçen Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu Kararında, günlük yüzde beş fazlasıyla ödeme kuralının yüksek oran bir oran içermesi sebebiyle vaktinde ödenmeyen ücretler bakımından karşılıklı kusur durumları gözetilerek Borçlar Kanununun 44 üncü maddesi uyarınca bir indirime gidilmesi gerektiği kabul edilmiştir.

Borçlar Kanunun 44 üncü maddesinde, “Mutazarrır olan taraf zarara razı olduğu yahut kendisinin fiili zararın ihdasına veya zararın tezayüdüne yardım ettiği ve zararı yapan şahsın hal ve mevkiini ağırlaştırdığı takdirde hakim, zarar ve ziyan miktarını tenkis yahut zarar ve ziyan hükmünden sarfınazar edebilir. Eğer zarar kasden veya ağır bir ihmal veya tedbirsizlikle yapılmamış olduğu ve tazmini de borçluyu müzayakaya maruz bıraktığı takdirde hakim, hakkaniyete tevfikan zarar ve ziyanı tenkis edebilir” şeklinde düzenlemeye yer verilmiş olmakla, Dairemiz anılan hüküm paralelinde günlük yüzde beş fazla ödemelerden indirime gitmektedir. İndirim oranının tespitinde gazetecinin fazla çalışma saatleriyle ilgili talepleri yönünden gecikilen süre, hesaplamaya konu olan asıl alacak tutarları ve günlük yüzde beş fazlasının belirlenen miktarı da gözetilmektedir.

5953 sayılı Kanunda bazı alacakların gününde ödenmemesi halinde günlük yüzde beş fazlasıyla ödenmesi gerektiği yönündeki düzenlemenin amacı, gazetecinin ücret ve diğer bazı işçilik alacaklarını güvence altına almak ve kitleleri doğru bilgilendirme gibi önemli bir görevi de olan gazeteciye belli bir oranda iş güvencesi sağlamaktır. Gerçekten gazetecinin emeğinin karşılığı olan hakları yeterince güvence altına alınmadığı taktirde, göreviyle ilgili konularda bağımsızlığı ve hatta tarafsızlığından söz edilemez. Bu nedenle yasakoyucu gazeteciler yönünden ücret ve bazı diğer hakları koruma çabası içine girmiştir. Düzenleme ile hedeflenen amaç, gazetecinin ücret ve diğer işçilik haklarının gününde ödenmesini sağlamaktır. İşverenin yasa hükmüne uyması durumunda günlük yüzde beş fazla ödeme bakımından bir yaptırım gündeme gelmez. Buna karşın ödemelerin gecikmesi halinde günlük yüzde beş fazla ödeme kuralı yıllık % 1825 oranına karşılık geldiğinden, kısa süre içinde önemli miktara ulaşabilmektedir. Söz konusu hüküm gazeteci yönünden de bir zenginleşme aracı olarak kullanılmamalıdır.

5953 sayılı Kanunda öngörülen bazı alacakların gününde ödenmemesi halinde günlük yüzde beş fazlasıyla ödeneceğine dair kuralın Anayasa’ya aykırılığı itiraz olarak ileri sürülmüştür. Anayasa Mahkemesinin 12.8.2008 gün ve 2005/28 E, 2008/122 K. sayılı kararında, ücret ve fazla çalışma ücretlerin gününde ödenmeme koşuluna bağlı olan söz konusu yaptırımın, kamuoyunu doğru bilgilendirme görevi olan gazetecileri işverene karşı koruma amacını taşıdığı ve gazetecilerin basın özgürlüğünün sağlanması noktasında önemli bir işlev gördüğü açıklanmış ve aykırılık istemi oybirliği ile reddedilmiştir.

Fazla saatlerde çalışma karşılığı olan asıl alacaklardan yapılan indirim oranında günlük yüzde beş fazla ödeme miktarlarının da indirilmesi gerektiği açıktır. Günlük yüzde beş fazla ödeme miktarları, gerçekleşen ve kabulü gereken asıl alacak miktarlarının gününde ödenmemesinden kaynaklanmış olmakla, günlük yüzde beş fazlasının da doğrudan hüküm altına alınan asıl alacak miktarlarına göre tespiti gerekir. Bundan başka yukarıda sözü edilen gerekçelerle günlük yüzde beş fazla ödeme tutarlarından oransal indirime gidilmelidir.

Somut olayda mahkemece hüküm altına alınan %5 gecikme faizli fazla mesai alacağından yukarıdaki ilkeler doğrultusunda indirim yapılması gerekirken yazılı şekilde 1/3 oranında takdiri indirim yapılması hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 20.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/797, Karar No: 2025/2775, Tarih: 24.04.2025

**11. Hukuk Dairesi         2025/797 E.  ,  2025/2775 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2024/189 Esas, 2024/752 Karar

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 341. maddesinde istinaf yoluna başvurulacak kararlar, 361 ve 362. maddelerinde de temyiz edilebilen ve temyiz edilmeyen kararlar belirlenmiştir.

5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkındaki Kanun'un 25. ve geçici 2. maddeleri uyarınca kurulan ve yargı çevreleri belirlenen Bölge Adliye Mahkemeleri, 20.07.2016 tarihinde göreve başlamıştır.

Mahkemenin 09.12.2020 tarihli kararı ile açılan dava ile ilgili karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, karar 21.03.2022 tarihinde kesinleşmiştir.

Davacının Anayasa Mahkemesine yaptığı bireysel başvuru üzerine, Anayasa Mahkemesinin 19.12.2023 gün ve 2021/14510 başvuru sayılı kararı ile davacının davası hakkında yeniden yargılama yapılmasına karar verilmiş, Anayasa Mahkemesi tarafından bu kararın Mahkemeye gönderilmesi üzerine dava Mahkemenin 2024/189 E. sırasına kayıt edilmiştir.

Mahkemenin 09.12.2020 tarihli kararı kesinleşmiş ise de, yapılan bireysel başvuru sonucunda Anayasa Mahkemesinin 19.12.2023 gün ve 2021/14510 başvuru sayılı kararı ile davacının davası hakkında yeniden yargılama yapılmasına karar verilmiş olup bu çerçevede Mahkemece 09.12.2020 tarihli, 21.03.2022 tarihinde kesinleşen kararın kaldırılmasına, bu davanın Mahkemenin 2020/380 E. sayılı davasının devamı olduğunun ve 6216 sayılı Anayasa Mahkemesinin Kuruluşu ve Yargılama Usulleri Hakkında Kanun'un 50/2. maddesinde yer alan ve önceki davanın devamı niteliğinde olan "yeniden yargılama yapılmasına" ilişkin bir dava olduğunun tespitine karar verildikten sonra yeniden yapılan yargılama neticesinde ... Holding A.Ş. hakkında açılan davanın zaman aşımından reddine, diğer davalı ...'a karşı açılan dava hakkında yeniden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş olup işbu karara karşı davacı vekili ile davalı ...Ş. vekilince temyiz isteminde bulunulmuş ise de, Anayasa Mahkemesinin ihlal kararından sonra Mahkemece yeniden yargılama yapıldığı, yeniden yargılama neticesinde verilen kararın, öncelikle ilgili Bölge Adliye Mahkemesince istinaf incelemesinin yapılması gerektiği anlaşılmıştır.

O halde; Mahkemenin 20.11.2024 tarihli kararı istinaf kanun yoluna tabi olduğundan Mahkemece verilen kararın kanun yolu incelemesi Bölge Adliye Mahkemesine ait olup yasa gereğinin takdir ve ifası bakımından dava dosyasının Mahkemesine iadesine karar vermek gerekmiştir.

KARAR :

Açıklanan sebeple;

Kanun yolu değerlendirmesi yapılmak üzere dosyanın Mahkemesine tetkiksiz İADESİNE,

24.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14954, Karar No: 2015/12818, Tarih: 17.12.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/14954 E.  ,  2015/12818 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sırasında davalı vekili tarafından reddi hâkim yoluna başvurulmuştur.

Red talebini inceleyen merci tarafından verilen kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmiş olmakla, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Taraflar arasında görülen dava sırasında davalı vekili tarafından sunulan 05.06.2015 tarihli dilekçe ile özetle [...05.06.2015 tarihli celsede oturum başlangıcından beri ..., davalı vekiline sert bir uslupla hitap ettiği, aynı gün savunma tanığının ifadesi alınırken davacı vekilinin tanığa sorularını sorduğu, davalı vekili tanığa soru sormak istediğinde isteksizce izin verildiği, yargıcın davacı vekiline tanığa sorusu olup olmadığını bir kaç defa sorduğunu, davacı vekilinin sormak istedikleri soru olmadığını belirtince ... davacı vekiline "eminmisiniz, burdan güzel soru çıkar" gibi sözler söyleyerek, vekili tanığa soru sorması için yönlendirdiği, ... bu tavrının ihsas-ı rey niteliğinde olduğu ve taraflardan birine yol gösterdiği, davalı vekili ... bu tavrına itiraz ederek tüm ifadelerin tutanağa geçmesini isteyince hâkim tarafından; "sana söz vermedim oturun yerinize" şeklinde bağırıldığı, davacı vekilinin dava dışı şirketlere müzekkere yazdırılıp talepleri kabul edilirken, davalı vekilinin müzekkere yazdırılması talebinin reddedildiği, ... bu tavrının tarafsızlığı konusunda şüphe uyandırdığı...] gerekçesi ile reddi hâkim talebinde bulunmuştur.

Reddedilen hâkim tarafından, istemin reddinin gerektiği yönünde görüş belirtilmesi üzerine, dosyayı inceleyen merci tarafından red isteminin reddine ilişkin verilen karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İncelenen dosya kapsamına göre, ... reddi için ileri sürülen hususlar HMK’nın 36. maddesinde tanımı yapılan sebeplerden değildir. Açıklanan nedenlerle yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 17/12/2015 günü oy birliği ile karar verildi.