muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/6003, Karar No: 2023/12818, Tarih: 25.09.2023

30. Hukuk sistemimiz, davanın usulden reddedilmesi nedeniyle alacağın zamanaşımına uğraması durumunda, davacının mağduriyetini önleyecek bir hukuki çareye de yer vermiştir. 6098 sayılı Kanun'un “Davanın reddinde ek süre” kenar başlıklı 158 inci maddesine göre “Dava veya def’i; mahkemenin yetkili veya görevli olmaması ya da düzeltilebilecek bir yanlışlık yapılması yahut vaktinden önce açılmış olması nedeniyle reddedilmiş olup da o arada zamanaşımı veya hak düşürücü süre dolmuşsa, alacaklı altmış günlük ek süre içinde haklarını kullanabilir.” Yargıtayın (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesi ile 9. Hukuk Dairesi, belirsiz alacak davası olarak açılan davanın dava şartı yokluğu nedeniyle usulden reddedilmesi hâlinde davacının 6098 sayılı Kanun’un 158 inci maddesinin öngördüğü imkândan yararlanabileceğine karar vermiştir (Yargıtay (Kapatılan)22. Hukuk Dairesi, 29.11.2018 tarihli ve 2018/15434 Esas, 2018/25756 Karar sayılı; 24.10.2019 tarihli ve 2019/7815 Esas, 2019/19996 Karar sayılı; 21.01.2020 tarihli ve 2016/27790 Esas, 2020/825 Karar sayılı; Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 28.....2021 tarihli ve 2021/6019 Esas, 2021/10945 Karar sayılı kararları). Yargıtayın bu uygulaması doktrinde de kabul görmüş ve belirsiz alacak davasının hukuki yarar yokluğu nedeniyle reddi hâlinde alacaklının, 6098 sayılı Kanun’un 158 inci maddesindeki ek süre içinde usulüne uygun şekilde alacağın tamamı için tam eda davası açabileceği ifade edilmiştir (Cemil Simil, “Yargıtay Kararları Işığında Belirsiz Alacak Davası ve Kısmî Dava ile İlgili Sorunlar”, Medenî Usûl ve İcra İflâs Hukukunun Güncel Sorunları II, Lexpera Semineri, ..., 2020, s.111,112). Bu nedenle belirsiz alacak davasının hukuki yarar yokluğu nedeniyle usulden reddine karar verilmesinin, davacının mahkemeye erişim hakkını engellediğini kabul etmek de mümkün değildir. Davacının, belirli veya belirlenebilir alacağının tamamı için usulüne uygun şekilde tam eda davası açmasına usuli açıdan bir engel bulunmamaktadır.

31. Anayasa Mahkemesine göre “… Dairenin somut olayda başvurucunun yaptığı usul hatasını düzeltilebilecek bir yanlışlık olarak kabul etmemiş olması, 6098 sayılı Kanun'un 158. maddesiyle getirilen imkândan yararlanmasının mümkün görüleceğini kuşkulu hâle getirmektedir. Bu sebeple başvurucunun açacağı yeni bir davanın başarı şansı sunabileceği kanaatine kesin olarak varılamamaktadır. … ” (İsmail Avcı, § 73). Oysa davanın usulden reddedilmesi, düzeltilebilir bir yanlışlığa işaret eder. Dairenin ... başvuruya konu kararında bu yönde olumsuz bir değerlendirmesi de bulunmamaktadır. 6098 sayılı Kanun’un 158 inci maddesinde belirtilen “düzeltilebilecek bir yanlışlık” ifadesi, davacının daha sonra usulüne uygun olarak açacağı davada dikkate alınması gereken bir husustur. Davacı usulüne uygun şekilde dava açarak yanlışını düzeltmiş olacaktır.

32. 6100 sayılı Kanun’un 107 nci maddesine mehaz teşkil eden İsviçre Medeni Usul Kanunu’nun 85 inci maddesi ile ilgili olarak Zürih Kantonu Yüksek Mahkemesi, şartları bulunmadığı hâlde açılan belirsiz alacak davasının hukuki yarar yokluğu nedeniyle reddedilmesi gerektiğini belirtmiş; buradaki hatanın, dilekçedeki basit bir şeklî eksiklik olarak kabul edilmek suretiyle İsviçre Medeni Usul Kanunu’nun 132 nci maddesinin uygulanamayacağını ifade etmiş, aynı Kanun’un 56 ncı maddesinde düzenlenen hâkimin davayı aydınlatma ödevinin de uygulama alanı bulamayacağını belirtmiştir (Obergericht des Kantons Zürich, 20.10.2015, LB150038). Söz konusu kararda, dava şartı eksikliğinin bulunduğu davaların, bu nedenle reddedilmesinin usul ekonomisine aykırı olduğu gerekçesiyle Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6 ncı maddesi ve İsviçre Federal Anayasası’nın 29 uncu maddesine dayanılamayacağı ifade edilmiştir. Keza İsviçre Federal Mahkemesi de 2020 yılında verdiği bir kararında, şartları bulunmadığı hâlde açılan belirsiz alacak davasında, hâkimin davayı aydınlatma ödevine dayalı olarak tarafın talebinin düzeltilmesine imkân veremeyeceğini, bunun silahların eşitliği ilkesine aykırı olduğunu belirtmiş; ayrıca taraf adına doğru bir hukuki himaye talebi formüle etmenin, mahkemenin görevi olmadığını ifade etmiştir (İsviçre Federal Mahkemesi, 15.....2020, 4A\_502/2019).

33. Uyuşmazlığı mahkeme önüne taşıyabilmek ve etkili bir şekilde karara bağlanmasını isteyebilmek anlamına gelen mahkemeye erişim hakkına, Anayasa’nın 13 üncü maddesi uyarınca kanunla sınırlamalar getirilebilecek olmakla birlikte, bu sınırlamaların Anayasa’nın sözüne ve ruhuna aykırı olmaması, demokratik toplum düzeninin ve lâik Cumhuriyet’in gereklerine uygun olması, hakkın özünü zedelememesi, meşru bir amaç taşıması, açık ve ölçülü olması gerekir (Anayasa Mahkemesi, Muammer Tatar, B. No:2014/819, 09.....2016, § 37 vd.; Anayasa Mahkemesi, Bişar Yusufoğlu, B. No:2018/2784, 10.02.2021, § 30 vd.). Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi de mahkemeye erişim hakkının mutlak olmadığına vurgu yapmakta ve belli esaslara uygun hareket edilmesi kaydıyla sınırlanabileceğini belirtmektedir: “Mahkeme, mahkemeye erişim hakkının mutlak olmadığını ve birtakım sınırlamalara maruz kalabileceğini; mahkemeye erişim hakkı, doğası gereği Devlet tarafından toplumun ve bireylerin ihtiyaçları ve kaynaklarına göre yer ve zaman açısından değişebilen düzenlemelerin yapılmasını gerektirdiğinden bu kısıtlamalara izin verildiğini yineler. Uygulanan sınırlamalar, söz konusu hakkın özünü bozacak bir biçimde veya kapsamda bireyin mahkemeye erişimini kısıtlamamalıdır. İlaveten, bir sınırlama meşru bir amaca hizmet etmediği ve kullanılan araçlar ile ulaşılmak istenen amaç arasında makul bir orantılılık ilişkisi olmadığı sürece Sözleşme’nin 6 § 1 maddesi ile bağdaşmayacaktır (bk. Pasquini / San Marino, no. 50956/16, § 156, 2 Mayıs 2019).” (AİHM, Nalbant ve Diğerleri/..., B. No: 59914/16, 03.05.2022, § 32).

34. Bu açıklamalar çerçevesinde somut olay değerlendirilecek olursa davacı, dava dilekçesinde kadroya geçiş tarihini, ... sözleşmesinde öngörülen ücretini ve ücretine uygulanması gereken zam oranlarını açıkça belirtmiş olup bu verilere göre işverence ödenmesi gereken ücret miktarını belirleyebilecek durumdadır. Davanın açıldığı tarihte davacının alacağın miktarını yahut değerini tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin beklenememesi veya bunun imkânsız olması gibi bir durum söz konusu değildir. Dava konusu alacak belirlenebilir nitelikte olduğundan belirsiz alacak davasına konu edilemez.

35. Şu hâlde talep edilen fark ücret alacağı bakımından davanın belirsiz alacak davası olarak açılmasında hukuki yarar bulunmamaktadır. Mahkemece koşulları oluşmayan davanın dava şartı yokluğundan usulden reddi gerekirken esasına girilerek karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5301, Karar No: 2016/7397, Tarih: 27.10.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/5301 E.  ,  2016/7397 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilip kısmen re'sen de temyize tabi hükümlerin sanık müdafii tarafından duruşmalı temyiz edilmesi üzerine, dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle, 28.09.2016 Çarşamba saat 13.30’a duruşma günü tayin olunarak sanık müdafiine çağrı kağıdı gönderilmişti.

Belli günde Hakimler Kurulu duruşma salonunda toplanarak Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından ... hazır olduğu halde oturum açıldı.

Yapılan tebligat üzerine dosyadaki vekaletnameye dayanarak sanık ... adına gelen Av. ... ve dosyadaki yetki belgesine dayanarak gelen Av. ... huzura alınarak duruşmaya başlandı.

Duruşma isteğinin süresinde ve yerinde olduğu anlaşıldıktan sonra uygun görülen talep ve mütalaa dairesinde sanık ... hakkında DURUŞMALI inceleme yapılmasına oybirliğiyle karar verilerek tefhim olunduktan sonra işin açıklanmasına dair raportör üye tarafından düzenlenen rapor okundu.

Raportör üye rapora ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirdi.

Sanık müdafileri temyiz layihalarını açıklayarak savunmalarda bulunup müvekkili hakkındaki hükmün BOZULMASINI istediler.

Yargıtay Cumhuriyet Savcısı tebliğname içeriğini tekrar etti.

Son sözleri sorulan sanık müdafileri savunmalarına ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirmekle dosya incelenerek karar verilip tefhim olunmak üzere duruşmanın 02.10.2016 Çarşamba günü saat 13:30'a bırakılmasına oybirliğiyle karar verildi.

Belli günde oturum açıldı. Dava evrakı incelenerek gereği görüşülmüş olduğundan aşağıda yazılı karar ittihaz olundu.

Suç tarihinin 2009 olmasına rağmen 2015 yılında şikayette bulunulması, mağdurenin ...Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/13 Esas sayılı dosyasında tanık sıfatıyla alınan "...'ın bana her hangi bir şekilde, laf atması, sarkıntılık yapması durumu söz konusu olmamıştır." şeklindeki beyanı, mağdurenin anne ve babasının da bu dosyadaki ifadelerinin benzer nitelikte olması, belirtilen dosyada sanık olarak yargılanan mağdurenin babası Yaşar'ın, sanığa yönelik eylemleri nedeniyle aldığı cezaların kesinleşmesinden sonra davaya konu iddiaların ortaya atılması olayın ortaya çıkış şekli ve zamanı ile dosya kapsamındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanığın atılı suçları işlediği hususunda cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden, beraatine karar verilmesi yerine yazılı şekilde mahkumiyetine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları ile duruşmalı inceleme sırasındaki sözlü savunmaları bu itibarla yerinde görüldüğünden, kısmen re'sen de temyize tabi hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine göre sanığın TAHLİYESİNE, başka suçtan tutuklu veya hükümlü olmadığı taktirde en seri vasıtayla derhal tahliyesinin sağlanması için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazı yazılmasına, 27.10.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.27.10.2016 tarihinde verilen işbu karar 02.11.2016 tarihinde Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından ... hazır olduğu halde sanık müdafilerinin gıyaplarında tefhim olundu.
Yargıtay — Esas No: 2008/12917, Karar No: 2010/8096, Tarih: 08.07.2010

**11. Hukuk Dairesi         2008/12917 E.  ,  2010/8096 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ceyhan 1.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 19.02.2008 tarih ve 2005/126-2008/71 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davacı vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 06.07.2010 gününde davacı avukatı ... ile davalı avukatı ...gelip, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... Biltekin tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, taraflar arasındaki 24.3.2000 tarihli sözleşme ile davalının tasarımı ve Know-howu müvekkiline ait Basic ve otomatik Tip Krem Maya Tankını imal etmeyi yüklendiğini, sözleşmenin 4.maddesi hükmü uyarınca davalının kendisine verilen projeleri başkasına vermemeyi ve başka firmaya üretmemeyi taahhüt ettiğini, buna rağmen üçüncü bir şirkete makineden üretip sattığını, müvekkilinin bu nedenle sözleşmeyi 9.6.2004 tarihli ihtar ile feshettiğini, sözleşme süresince davalının müvekkiline 12 adet makine ürettiğini ve karşılığında 93.853.844.968 TL ödediğini, bunun %75’nin malzeme ve işçilik olarak sarfedildiğini, %25’nin kar olarak kaldığını, davalının sözleşmeye aykırı davranması nedeniyle bu miktarın haksız olarak davalıda kaldığını ileri sürerek, 23.500.000.000 TL’nin faizi ile davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin sözleşme gereği makineleri ürettiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma,toplanan kanıtlar, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu tank üretimi konusunda taraflardan birinin fikri ve sınai mülkiyet hakkının bulunmadığı, proje üzerinde davacının hakkının olduğunun ispat edilemediği, ancak sözleşmesel bir hakkının olduğu, davalının sözleşmeye aykırı davrandığı, üçüncü bir şirkete üretim yaptığı konusunda yeterli delil olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Taraflar arasında imzalanan sözleşme ile davalı aynı makineyi başkasına yapmamayı taahhüt ettiğinden bu duruma aykırı hareket haksız rekabet oluşturur ise de, davada ispat külfeti kendisinde olan davacının, davalının sözleşme süresi içinde başkasına imalat yaptığını kanıtlayamadığından davanın reddi bu gerekçe ile doğru olmakla davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Taraflar arasında imzalanan sözleşme ile davalı aynı makineyi başkasına yapmamayı taahhüt ettiğinden bu duruma aykırı hareket haksız rekabet oluşturur ise de, davada ispat külfeti kendisinde olan davacının, davalının sözleşme süresi içinde başkasına imalat yaptığını kanıtlayamadığından davanın reddi bu gerekçe ile doğru olmakla davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile kararın ONANMASINA, takdir edilen 750,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 08.07.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/793, Karar No: 2015/2634, Tarih: 27.04.2015

**1. Ceza Dairesi         2015/793 E.  ,  2015/2634 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2014/63247

MAHKEMESİ : Muğla 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 27/11/2013, 2013/292 (E) ve 2013/314 (K)

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs, hakaret, tehdit

1-) Sanık hakkında hakaret suçu yönünden 5271 sayılı CMK’nun 231/5 maddesi gereğince verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin hüküm, 5271 sayılı CMK’nun 231/12. maddesi gereğince itiraz yasa yoluna tabi olduğu ve itiraz mercii olarak Muğla 1. Ağır Ceza Mahkemesi tarafından itirazın reddine karar verildiği anlaşılmakla, bu hüküm inceleme dışı bırakılmıştır.

2- A-) Oluşa ve dosya kapsamına göre; Sanığın bıçakla mağduru ilk olarak sağ femur bölgesinden, sonra da sağ hemitorakstan yaraladığı, mağdurun sanığa karşı koyması üzerine sağ elinin iki yerinden de yaralandığı, Muğla Adli Tıp Şube Müdürlüğü'nün 13/11/2013 tarihli raporuna göre; mağdurun sağ hemitoraks bölgesine isabet eden bıçak darbesinin diafragmada yırtığa ve transvers kolonda perforasyona, hayati tehlike geçirmesine, sağ femur bölgesine isabet eden bıçak darbesinin ise sağ ayak dorsal fleksiyon zaafiyetinin (0/5) mevcut olduğu, çekilen EMG'de peroneal dalın total tibial dalın kısmi etkilenmesinin saptanmadığı, mağdurun 11/11/2013 tarihinde Muğla Adli Tıp Şube Müdürlüğü’nde yapılan muayenesinde de yürümesinde aksaklık mevcut olduğu, sağ dizde fleksiyonun mevcut olmadığı, mağdurun sağ ayağına taktığı protez ile yürüyebildiğinin kayıtlı olduğu, mağdurda oluşan sinir yaralanmaları nedeniyle duyularından ya da organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflaması ya da işlevinin yitirilmesi niteliğinde bir arızasının olup olmadığı hususunda rapor düzenlenebilmesi için olay tarihinden 1 yıl sonra sağ peroneal ve tibial sinire yönelik EMG'sinin de çektirilerek tekrar kuruma göndererilmesinin uygun olacağının bildirilmesi karşısında, sanık hakkında TCK'nun 35. maddesi uyarınca yapılan uygulama sırasında, zarar ve tehlikenin ağırlığının belirlenmesine yönelik olarak mağdurun organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflaması ya da yitirilmesine neden olup olmadığının tespiti hususunda ayrıca rapor alınması gerektiği düşünülmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır,

B-) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık mağdur öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin savunma hakkının kısıtlandığına, suç niteliğine, haksız tahrik indirimi uygulanması gerektiğine, vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), sanık hakkında tayin olunan ceza miktarı ile tutuklu kaldığı süre dikkate alınarak sanık müdafiinin tahliye talebinin reddine, 27/04/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8941, Karar No: 2015/5696, Tarih: 02.04.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/8941 E.  ,  2015/5696 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Beraat

Taksirle öldürme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, üst Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, olay tarihinde köylüsü ...’a ait bahçede, satın aldığı kavak ağaçlarını motorlu testere ile kestiği sırada, ölenin ağacın batı kısmında ayakta durduğu, sanığın ağacı doğu yönüne doğru devirmek istediği, bunun da 10.04.2013 tarihli bilirkişi raporunda belirtildiği üzere, ağacın dip kısmında açılan devirme oyuğundan anlaşıldığı, motorlu testerenin ağaca takılı kaldığı, ağacın rüzgarın etkisi ile önce sağ tarafta bulunan kayalıklara çarptığı, çarpmanın etkisi ile kök kısmının havaya kalkarak ölenin başına çarpması sonucu meydana gelen olayda; sanığın ağaç kesim çevresinde gerekli güvenlik tedbirleri almayarak, insanları uzaklaştırmaması nedeni ile tali kusurlu olduğu anlaşılmakla, yüklenen suçtan mahkumiyeti yerine yazılı şekilde karar verilmesi,

İsabetsiz olup, üst Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca, hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 02/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2314, Karar No: 2012/5709, Tarih: 22.03.2012

**7. Ceza Dairesi         2012/2314 E.  ,  2012/5709 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4926 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Zamanaşımı nedeniyle kamu davasının düşürülmesine ve iadeye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi olan 19.03.2004 tarihi itibariyle 7 yıl 6 aylık zamanaşımı süresi tamamlanmış olması nedeniyle kamu davasının ortadan kaldırılması yerinde ise de, dava konusu eşya yönünden katılan vekilinin temyizine göre yapılan incelemede,

Dairemizin 04.11.2004 tarih ve 2005/11258 Esas, 2008/19606 Karar sayılı ile mahkemenin 07.10.2004 tarihli kararının;

Sanığın işyerinde yakalanan oto teybi, far, vebesto, reflektör ve radyatör ile otomatik antenlerle ilgili olarak herhangi bir belge ibraz etmediği gibi oto lastikleri yönüyle ibraz ettiği faturalarla ilgili olarak zincirleme menşei araştırması yapılmamış olup, sanığın dava konusu eşyalara ilişkin olarak sunduğu oto lastiklerine ait faturaları düzenleyen firma yetkilileri dinlenip faturalarda kayıtlı eşyaları satıp satmadıkları sorularak, sattıklarını kabul etmeleri halinde, zincirleme menşei araştırması tamamlanıp sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği gerekçeleri ile bozulduğu,

Mahkemece 26.03.2009 tarihinde bozma ilamına uyulmasına karar verildiği halde,

Bozma ilamının gerekleri yerine getirilmeden, sanığa fatura düzenleyen tanıkların ibraz ettikleri faturalarla ilgili menşei araştırmaları tamamlanmadan ve bilirkişinin 03.07.2009 tarihli raporunda ele geçen eşyalardan oto lastikleri dışındakilerin kaçak olduğu belirtildiği gözetilmeden, eksik inceleme ve araştırma ile dava konusu eşyanın iadesine karar verilmesi

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.03.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5710, Karar No: 2024/6244, Tarih: 04.06.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/5710 E.  ,  2024/6244 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/294 E., 2024/113 K.

KARAR : Esastan red

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 20. İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/313 E., 2022/1216 K.

Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili ve fer'i müdahil SGK vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı vekili ve fer'i müdahil SGK vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının, 24.05.1993 tarihinden emekli olduğu tarihe kadar davalı İstanbul Elektrik Tramvay ve Tünel İşletmeleri (İETT) Genel Müdürlüğünde şoför olarak çalıştığını, davalı işyerinde çalıştığı dönemler boyunca geçerli olan toplu iş sözleşmelerinin tamamında çalışanların çeşitli nedenlerle oluşan geçici iş göremezlik hallerinde dahi, gerek ücretlerinin gerekse de sigorta primlerinin çalışılıyormuş gibi tahakkuk ettirileceğinin hüküm altına alındığını, ancak çalışmalarının Kuruma eksik bildirildiğini ileri sürerek, 24.05.1993 – 14.07.2011 tarihleri arasında Kuruma eksik bildirilen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

II.CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; hak düşürücü sürenin geçtiğini, eksik bildirilen günlerde davacının iş göremezlik durumu hallerinin Kurumdan sorulması gerektiğini, davacının eksik bildirilen günlerinde mazeretsiz işe gelmeme, istirahat izinli olabileceğini, bu hallerde sigorta primlerinin tam değil aktif çalışılan gün kadar bildirilmiş olacağını belirterek, davanın reddini istemiştir.

Fer'i müdahil SGK vekili cevap dilekçesinde özetle; çalışmanın yöntemince kanıtlanması gerektiğini belirterek, davanın reddini istemiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI