muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/18543, Karar No: 2015/4302, Tarih: 16.03.2015

Destekten yoksunluk tazminatı, ölüm nedeniyle ortaya çıkan, miras hukukundan bağımsız, yansıma yolu ile uğranılan maddi zararın tazmini amacını güden bir taleptir.(Emre Gökyayla S:46 vd)

Kusursuz sorumlulukta tazminat belirlenirken aksi öngörülmemişse (TBK 49 vd) kusura dayanan sorumluluk hükümlerinin uygulanacağı doktrinde ve yargısal içtihatlarda benimsenmektedir. Tazminatta indirime sebep olan TKB 51, 52 madde hükümleri, kusursuz sorumluluk hallerinde takdir edilecek tazminatlarda da indirim sebebi teşkil edecektir (K.Oğuzman- T.Öz Borçlar Hukuk Genel Hükümler S:131, F.Eren Borçlar Hukuku Genel Hükümler S:7, 728, H.Nomer Haksız Fiil Sorumluluğundan maddi tazminatın belirlenmesi S:77).

Sorumluluğun tehlike esasına dayanmasında da müterafık kusurun indirime engel teşkil etmeyeceği, zarar görenin müterafik kusurunun dikkate alınacağı 2918 sayılı Yasanın 86/2 maddesinde de açıkça vurgulanmıştır.

TBK 52. maddesinde öngörülen müterafik kusur, zarar görenin zararın doğmasına veya artmasına yaptığı katkı olup mağdur, zarar veren şahsın hal ve mevkini ağırlaştırdığı için hakim tazminatı indirmekte veya kaldırmaktadır.

Nitekim, Federal Mahkeme de sigorta şirketinin, ölen desteğin kazanın oluşumundaki kusur oranında ödemesi gereken tazminat tutarında indirimi uygulamıştır.

Bu noktada destekten yoksunluk tazminatının bağımsız hak niteliğinin, müterafik kusur uygulamasına etkisinin ne olduğu önem kazanmaktadır.

Destekten yoksun kalma tazminatının, destekten intikal eden bir hak olmaması, destekten yoksun kalma tazminatına ilişkin bir davada müterafik kusur nedeniyle tazminatın indirilmesi veya kaldırlmasına engel değildir. Bu açıdan bağımsızlık bulunmamaktadır. Bizzat ölenin tazminat talep etmiş olması halinde ortaya çıkacak hukuki sonuçtan daha farklı bir durum yaratılamaz. Desteğin fiil ve davranışları TBK 51, 52 maddesi gereğince destek görenlerin tazminat talepleri bakımından gözönünde tutulur (Gökyayla S.46).

Destekten yoksun kalma tazminatında müterafik kusurun dikkate alınmasında şu ölçütten hareket edilmelidir. Zarar gören, destek kendisi tazminat talep etme imkanına sahip olsaydı kusuru sebebiyle tazminatta indirim yapılacak idi ise, destek görenler lehine takdir edilecek tazminatta da indirim yapılmalıdır. Nasıl ki, desteğin ölümü sebebiyle meydana gelen zararın yansıma yolu ile destek görenleri etkilediği kabul ediliyorsa, desteğin tazminattan indirime sebep olacak davranışlarının da aynı şekilde destek görenlere yansıtılması kabul edilmelidir (Gökyayla S 252).

Diğer taraftan, zarar görenin kusurlu davranışı ile zararın ortaya çıkmasına veya artmasına sebebiyet vermesi halinde tazminat miktarının indirimine sebep olmasının temelinde dürüstlük kuralı bulunmaktadır. Bir kimsenin hem uğradığı zarara veya uğradığı zararın artmasına sebep olması, hem de bunun tamamını bir başkasından istemesi hukuki açıdan doğru değildir. Kişinin kendi kusurunun sonuçları başkasının sırtına yüklenemez(Gökyayla S.252 Nomer S.87). Aksinin düşünülmesi, dürüstlükle bağdaşmayacağı gibi çelişkili davranış yasağına da girmektedir.

Alman Hukukunda BGB 846 hükmü gereği, tehlike sorumluluğundan doğan bir haksız fiil sonucu yaralanan veya ölenin desteğinden yoksun kalan 3.kişilerin, tehlike sorumluluğu esaslarına göre sorumlu olan kişiye karşı yöneltikleri tazminat taleplerinde yaralanan veya ölenin birlikte kusuru dikkate alınmaktadır.

İsviçre Hukukunda desteğin kusurunun, destek görenlerin tazminat alacaklarını olumsuz yönde etkileyebileceğine ilişkin bir hüküm bulunmamakla birlikte, doktrinde tazminat miktarının belirlenmesinde mağdur-desteğin müterafik kusurunun mutlaka dikkate alınacağı kabul edilmektedir (Oser, Schönenberger, Das Obligationenrecht.Art 1-183).

İsviçre Fedaral Mahkemesi de, sigorta şirketinin mevcudiyeti halinde ölen desteğin kusurunun davacı tarafın tazminat miktarında evleviyetle dikkate alınacağını vurgulayarak sigorta yoluyla korumanın söz konusu olduğu hallerde sigorta şirketini genel hukuk normları üzerinde sorumlu tutmanın söz konusu olamayacağını, davalı sigorta şirketinin ölen desteğin müterafik kusuru oranında tazminat talebinden indirim isteyebileceğine hükmetmiştir (BGE 113 11 328, Prof Dr Saibe Oktay Özdemir - Hukuki Mütalaa).

Desteğin ölümü nedeniyle meydana gelen zararın yansıma yolu ile destek görenleri de etkilediği nasıl kabul ediliyorsa desteğin tazminattan indirime sebep olacak davranışların da aynı şekilde destek görenlere yansıyacağı (Gökyayla S.252, Tekinay-Akman- Burcuoğlu-Altop S.650) Türk Hukuk Doktrininde genelde kabul görmektedir.

Konunun ZMSS yönünden incelenmesinde de, 2918 Sayılı KTK 85/1, 91/1 ve ZMSS Genel Şartlarının A.1 maddesi hükümlerinden de anlaşıldığı üzere sigortacının (ZMSS) sorumluluğuna gidilebilmesi için;

A-Bir sigorta sözleşmesi bulunması,

B-Bir zararın gerçekleşmesi,

C-İşletenin 2918 Sayılı KTK 85/1 maddesine göre sorumlu olması gerekmektedir.

Zorunlu trafik sigortasında sigortacının sigorta sözleşmesinin gereği olarak zarar görene karşı sorumluluğundan söz edebilmek için işleten, motorlu aracın işletilmesinden KTK.85/1 maddesine göre (tehlike sorumluluğu) sorumlu olmalıdır. İşletenin sorumluluğunun bulunmadığı durumda sigortacının sorumluluğu da söz konusu değildir (Çetin Aşçıoğlu- Trafik Kazasından Doğan Hukuk ve Ceza Sorumlulukları 2008 baskı Sayfa 134).

Zorunlu trafik sigortasında sigortacının sigorta sözleşmesinin gereği olarak zarar görene karşı sorumluluğundan söz edebilmek için işleten, motorlu aracın işletilmesinden KTK.85/1 maddesine göre (tehlike sorumluluğu) sorumlu olmalıdır. İşletenin sorumluluğunun bulunmadığı durumda sigortacının sorumluluğu da söz konusu değildir (Çetin Aşçıoğlu- Trafik Kazasından Doğan Hukuk ve Ceza Sorumlulukları 2008 baskı Sayfa 134).

Sorumluluk sigortası türlerinden biri olan Karayolları Motorlu Araçlar ZMSS.de sigorta ettiren durumunda olan işleten ve onun gibilerin, motorlu araçların neden oldukları zararlardan dolayı kendilerine düşen hukuki sorumluluğu sigortacı belirli limite kadar karşılamakla yükümlü olup, sigortacının sorumluluğu işletenin hukuki sorumluluğu ile eş değerdir. Sigortacı ondan fazlasından sorumlu değildir. Zira bir meblağ sigortası olmayan sorumluluk sigortası sadece olaydan zarar görenlerin gerçek zararlarını giderme ve zarardan sorumlu olan işleten ve onun gibilerin mal varlığındaki bu tazminat ödemesi nedeniyle oluşacak eksilmeyi önleme amacına yönelik bir pasif sigorta türüdür. Oluşan bir trafik kazası sonucu ölen işleten- sürücünün desteğinden yoksun kalan hak sahiplerinin sorumluluk sigortacısına karşı yöneltebilecekleri yansıma yolu ile oluşan zarar işletene karşı ileri sürülebilecek tutardan fazla ve ayrı olması mümkün değildir.

İşletenin trafik kazası sonucu ölümü durumunda kusurlu olsa dahi kendisinin desteğinden yoksun kalanlara tazminat yükümlülüğü doğmayacaktır (Işıl Ulaş, Uygulamalı Zarar Sigortaları Hukuku 8.baskı sayfa 941).

Sorumluluk sigortalarında destekten yoksun kalanın sigortacıya karşı doğrudan doğruya bir talep hakkı bulunmamaktadır. Zira bu tür sigortalarda sigorta ettiren kendi mamelekinde vukua gelecek muhtemel bir azalmayı teminat altına almaktadır. Burada riziko, sigorta ettirenin mamelekinde vukua gelecek eksilme ihtimalidir. Zarar gören lehine şart koşulan kimse durumunda olmadığından 3.şahsın sigortacıya karşı bir talep hakkı yoktur (Gürsoy-Sigorta Hukuku sayfa 154, Bozer- Sigorta sayfa 255, Tekinay-sayfa 106, Karayalçın-İşletme Kazaları sayfa 65).

Destekten yoksun kalma tazminatı taleplerinde ölenin davranışının müterafik kusur teşkil edip etmeyeceği, destekten yoksun kalanlara desteğin kusurunun yansıyıp yansımayacağı hususunda Yargıtay uygulamasına gelince;

Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, desteğin kusuru oranında tazminattan indirim yapılması gerektiği görüşünü sürdürmektedir (4 HD 2010/110825 E 2012/665 K sayı 23.1.2012 günlü karar).

Destekten yoksun kalma tazminatı taleplerinde ölenin davranışının müterafik kusur teşkil edip etmeyeceği, destekten yoksun kalanlara desteğin kusurunun yansıyıp yansımayacağı hususunda Yargıtay uygulamasına gelince;

Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, desteğin kusuru oranında tazminattan indirim yapılması gerektiği görüşünü sürdürmektedir (4 HD 2010/110825 E 2012/665 K sayı 23.1.2012 günlü karar).

Yargıtay 11.Hukuk Dairesi 2007 yılına kadar bir kısım kararlarında ölüm ile sonuçlanan trafik kazalarında destekten yoksun kalma tazminatı nedeni ile ZMSS'e başvurulması halinde tazminat miktarı tesbit edilirken zarar görenin müterafik kusuru oranında indirim yapılması gerektiği içtihat edilmişken bu tarihten sonraki bir kısım kararlarda davacıların 3.kişi olmaları nedeniyle miras hukukundan bağımsız olan destekten yoksun kalma tazminatı istemlerinde desteğin kusurunun tazminattan indirim neden olmaması ilkesi benimsenmiş, daha sonra 2008 ve 2009 yılında verilen kararlarda yine destekten yoksun kalma tazminatlarında mülga BK 44/1 maddesinin uygulanması gereğine değinilmiş, Dairenin bu yöndeki uygulaması iş bölümü nedeni ile bu nitelikteki davalarda görevinin sona erdiği 2009 yılına kadar devam etmiştir

Yargıtay 17.Hukuk Dairesi de ZMSS.nin taraf olduğu destekten yoksun kalma tazminatına ilişkin davalarda iş bölümü nedeniyle görevlendirildiği 2008 yılından itibaren Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 15.6.2011 gün ve 2011/17-142 Esas 411 Karar sayı ve 22.2.2012 gün 2011/17-787 Esas 2012/92 Karar sayılı kararlarlarına kadar destekten yoksun kalma tazminatlarında mülga BK 44/1 maddesi hükümlerini uygulayarak Yargıtay 11 Hukuk Dairesinin bu yöndeki son uygulamasını sürdürmüş, daha sonra HGK kararları doğrultusunda desteğin kusurunun tazminattan indirim nedeni olamayacağı yönünde kararlar vermiş olup Dairece halen uygulama bu yönde devam ettirilmektedir.

Hukuk Genel Kurulunun yukarıda tarih ve sayıları belirtilen kararlarında ve daha sonraki bir kısım kararlarında trafik kazasında tam veya kısmı kusurlu sürücünün desteğinden yoksun kalanların ZMSS.den müterafik kusur indirimi yapılmaksızın destekten yoksun kalma tazminatı isteyebilecekleri yönündedir.

Somut uyuşmazlığa dönüldüğünde;

Davalıya ZMSS poliçesi ile sigortalı araç sürücüsünün araçla geçirdiği ve 8/8 oranında kusurlu bulunduğu trafik kazası sonucu vefatı üzerine sürücünün desteğinden yoksun kaldıklarını iddia eden davacılar tarafından davalı ZMSS aleyhine destekten yoksun kalma tazminatı davası açılmış,

Davalı davanın reddi savunmuş,

Yargılama sonucunda mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş,

Kararın davalı vekilince temyizi üzerine sayın çoğunluk görüşü doğrultusunda yazılı gerekçe ile yerel mahkeme kararı bozulmuştur.

Davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi ile yazılı gerekçe doğrultusunda yerel mahkeme kararının bozulmasına ilişkin çoğunluk görüşüne katılamıyorum.

Davalı davanın reddi savunmuş,

Yargılama sonucunda mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş,

Kararın davalı vekilince temyizi üzerine sayın çoğunluk görüşü doğrultusunda yazılı gerekçe ile yerel mahkeme kararı bozulmuştur.

Davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi ile yazılı gerekçe doğrultusunda yerel mahkeme kararının bozulmasına ilişkin çoğunluk görüşüne katılamıyorum.

Tehlike sorumluluğunda tazminatın tayini kusur sorumluluğundaki kuralllara bağlı bulunduğundan TBK 52/1 maddesinde öngörülen desteğin müterafik kusuru tazminatın tayininde dikkate alınmalıdır.

Destekten yoksun kalma tazminatının miras hukukundan ayrı, bağımsız bir hak olması, desteğin müterafik kusurunun ileri sürülmesine engel değildir. Desteğin kendisinin talep etmesi halinde nasıl müterafik kusur tazminattan indirimi gerektiriyorsa, yansıma yoluyla zarara uğrayan davacılar yönünden de aynı şekilde desteğin kusurunun kendilerine yansıması, bu nedenle sigorta şirketine karşı ileri sürülen tazminattan müterafik kusur nedeniyle indirim yapılmasını gerektirir.

Olayda destek 8/8 oranında kusurlu bulunduğundan, işletene izafe edilmesi gereken işletme kusurunun varlığıda iddia ve ispat edilmediğinden, davalı ZMSS işletenin sorumluluğunu üstlendiğinden, desteğin kusuru kendilerine yansıyan davacıların tazminat istemleri TBK 52/1 maddesi gereğince tamamen kaldırılmalıdır.

Aksi düşüncenin kabulü hukuk düzeni içinde kendi ölümünden sorumlu olmayan desteğin, destek olduğu kişilere karşı sorumluluğunun devam ettirilmesi anlamına gelmektedirki bu durumda destek görenlerin ölenin mirasçılarına karşı bu talep hakını yöneltmelerine imkan vermek gibi kabul edilemez bir durum ortaya çıkmaktadır. (Prof Dr Saibe Oktay Özdemir- Hukuki Müteala)

Diğer taraftan amacı, kaynakları ve giderleri 5684 sayılı Sigortacılık Kanununda belirlenen, bu yasa kapsamında faaliyet gösteren bir özel hukuk tüzel kişisi olan davalı sigorta şirketini Sosyal Güvenlik Kurumu gibi görmek, kamu kurumu niteliği tanımak da sigorta hukuku ilkelerine aykırıdır.

Açıklanan yasal düzenlemeler, bilimsel görüşler ve yargı kararları karşısında davalının temyiz isteminin kabulü ile dava reddedilmek üzere yerel mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesi gerekirken değişik gerekçe ile bozulmasına ilişkin sayın çoğunluk görüşüne karşıyım.
Yargıtay — Esas No: 2024/2232, Karar No: 2025/1371, Tarih: 03.02.2025

**10. Hukuk Dairesi         2024/2232 E.  ,  2025/1371 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/4354 E., 2022/4632 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 29. İş Mahkemesi

SAYISI : 2020/216 E., 2022/275 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının 29.07.2006 tarihinde geçirdiği iş kazası nedeniyle yaralandığını, Ankara 45. İş Mahkemesinin 2016/140 Esas sayılı dosyasında alt işveren ... İnş..... Sondaj..Ltd.Şti aleyhine açtığı tazminat davasının sonuçlandığını belirterek 6100 sayılı Kanun'un 107 . maddesine göre belirlenecek maddi tazminattan şimdilik 492.042,58 TL ile 50.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden işletilecek faizi ile tahsilde tekerrür olmamak üzere davalı işverenden alınarak davacıya verilmesini talep etmiş, yargılama sırasında maddi tazminata ilişkin istemini 721.276,60 TL olarak arttırmıştır.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının taleplerinin zamanaşımına uğradığını, davacının davasını Ankara 45. İş Mahkemesinin 2016/140 Esas, 2019/632 Karar sayılı dava dosyasına dayandırdığını, davalının anılan dava dosyasında taraf olmadığını, bu nedenle Mahkeme tarafından yapılacak yargılamada kusur, maluliyet ve zarar incelemelerinin yapılması gerektiğini, meydana gelen kazada hukuki sorumluluğunun bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Ankara 45. İş Mahkemesinin 2016/140 Esas 2019/632 Karar sayılı dosyasında, davacı ...'in 29.07.2006 tarihinde meydana gelen iş kazasında yaralanması sonucu sürekli iş göremezlik derecesinin %62 olduğu, davalı ... İnşaat Ltd. Şti.' nin %65 oranında kusurlu olduğu, dava dışı asıl işveren ... İnşaat San. ve Tic. A.Ş.nin %20 oranında kusurlu olduğu, kazalı ...'in %15 oranında kusurlu oldukları belirtilerek davacının maddi ve manevi tazminat talebi hakkında karar verildiği, verilen kararın Yargıtay tarafından onanmak suretiyle kesinleştiği, davacının aynı iş kazası nedeniyle ... A.Ş. hakkında maddi ve manevi tazminat talebinde bulunduğu, Ankara 45. İş Mahkemesinin dosyasında ... A.Ş.'nin davalı olarak gösterilmediği, ancak kesinleşen Mahkeme kararında "dava dışı ... A.Ş.nin yaptığı yol inşaatının fore kazık işlerini davalı ... şirketinin yaptığı "belirtildiği, alınan bilirkişi raporunda ... A.Ş.'nin de kusurlu olduğu anlaşıldığından, kazaya sebep olan şirketler arasında asıl-alt işveren ilişkisinin bulunduğu, kusurlu oldukları anlaşılmakla davacıya karşı müşterek ve müteselsilen sorumluluklarının bulunduğu, kesin hükmün şartları söz konusu olmadığı ancak Ankara 45. İş Mahkemesinin dosyasının kesin delil niteliğinde olduğu kabul edilerek, davacının söz konusu olay nedeniyle maluliyeti ve kusur durumu, davacının maddi zarara uğradığı sübut bulduğu kanaatine varıldığı, Mahkemenin 2020/216 Esas dosyası üzerinden alınan aktüerya bilirkişisi tarafından hazırlanan rapor ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirilerek tahsilde tekerrür olmamak kaydıyla karar verildiği gerekçesiyle, davanın kabulü ile "davacının maddi tazminat talebi yönünden; 721.276,60 TL maddi tazminatın kaza tarihinden (29.07.2006) itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine tahsilde tekerrür olmamak kaydı ile (bu miktarın 492.042,58 TL yönünden Ankara 45. İş Mahkemesinin 2016/140 Esas 2019/632 Karar sayılı kararı ile verilen miktar yönünden karar verildiğinden) davacının manevi tazminat talebi yönünden; 50.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden (29.07.2006) itibaren işleyecek yasal faizinin davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, tahsilde tekerrür olmamak kaydı ile" karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

... İnşaat Turizm Enerji San. ve Tic. A.Ş. vekili temyiz dilekçesinde özetle; davanın zamanaşımı nedeniyle reddi gerektiğini, iş kazasının 29.7.2006 tarihinde gerçekleştiğini,davanın 28.2.2020 tarihinde açıldığını, 24.09.2018 tarihli Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Dairesinin raporunun da daha önce alınan sağlık kurulu raporunu teyit ettiğini, iş göremezlik oranında artış veya değişen- gelişen bir durum olmadığını, davacı tarafın alacağı Ankara 45. İş Mahkemesinin 2016/140E. sayılı kesinleşen dosyasında belirli ve hesaplanabilir hale gelmiş olduğundan davanın belirsiz alacak davası şeklinde açılmasında hukuki yarar bulunmadığını, önceki davada müvekkil şirket taraf olmadığından, savunması ve delilleri yer almadığından o dosyadaki yargılama neticesinin müvekkili şirket bakımından bağlayıcı olmadığını, anılan davada alınan kusur bilirkişi raporu esas alınarak karar verilmesinin de usul ve yasaya aykırı olduğunu, kazanın meydana gelmesinde tüm kusurun davacıya ait olduğunu, müvekkili şirketin hukuki sorumluluğu bulunmadığını, davacının çalıştığı alt işveren şirket ile müvekkil şirket arasında kazanın meydana geldiği dönemde asıl alt işveren sözleşme ilişkisinin sona ermiş olduğunu belirterek temyiz yoluna başvurmuştur.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davalı şirket tarafından yapımı üstlenilen yol inşaatı işinin köprü temel altı fore kazık işlerinin alt işveren ... İnşaat Şirketi tarafından yapıldığı, davacının ... İnşaat Ltd. Şti. sigortalısı olarak çalıştığı, 29.07.2006 tarihinde demir bağlama sehpası üzerinde bulunan fore kazık donatısını hazırladığı sırada yuvarlanan fore kazık donatısının davacının üzerinden geçmesi ile kafa travması ve kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığı, Ankara 45. İş Mahkemesinin 2016/140 Esas sayılı dosyasında davacı tarafından ... inşaat Limited Şirketi aleyhine 29.07.2006 tarihli iş kazası nedeniyle işgücü kaybından kaynaklanan 1.000,00 TL, SGK tarafından karşılanmayan tedavi giderleri için 1.000,00 TL maddi zararın ve 50.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden faiziyle tahsili istemiyle dava açıldığı, yargılama sırasında davacının maddi tazminat istemini 492.042,58 TL olarak arttırdığı, Mahkemenin 12.12.2019 tarihli kararıyla; davalı ... İnşaat Temel Sondaj Ltd. Şti’nin %65 oranında, dava dışı asıl işveren ... İnşaat Turz. Enerji San ve Tic. A.Ş’nin %20 oranında, davacının %15 oranında kusurlu olduğu kabulü ile davacının tedavi giderine ilişkin talebinin reddine, iş gücü kaybına dayanan maddi tazminat davasının kabulü ile 492.042,58 TL maddi tazminatın olay tarihinden yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine, manevi tazminat davasının kabulü ile; 50.000 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 29.07.2006 tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verildiği, davacı vekili tarafından belirtilen karara karşı istinaf/temyiz yoluna başvurulmadığı, Yargıtay 10 Hukuk Dairesinin 21.12.2021 günlü ilamı ile kararın onanarak kesinleştiği, asıl işveren aleyhine açılmış bulunan temyiz incelemesine esas eldeki dosyada ise yargılama sırasında alınan 03.09.2021 tarihli hesap raporu ile ilk davada alınan hesap raporundan farklı olarak bakiye ömrün TRH 2010 tablosuna göre belirlendiği ve bilinen dönem sonu 31.12.2021 tarihi olarak alınmak suretiyle maddi zararın toplam 721.276,60 TL olarak hesaplandığı anlaşılmaktadır.

Bu açıklamalar doğrultusunda, manevi tazminat yönünden tahsilde tekerrür olmamak kaydı ile müteselsil sorumluluk kapsamında davalı ... İnş. Tur. En. San Tic. A.Ş. aleyhine, kesinleşen ilk karardaki tutarla sınırlı olarak hüküm kurulması yerinde ise de, Ankara 45. İş Mahkemesinin 2016/140 Esas sayılı dosyasında verilen karara karşı istinaf ve temyiz yoluna başvurmayan davacı açısından, ilk kararda hüküm altına alınan tazminat miktarlarının tazminat tavanını oluşturup, bu miktarın aşılamayacağı gözetilmeksizin, usuli kazanılmış hak ilkesine aykırı şekilde mahkemece yeniden alınan hesap raporu ile belirlenen tazminat alacaklarından davalının sorumluğuna hükmedilmesi hatalı olmuştur.

Mahkemece yapılacak iş, davalı asıl işveren ... İnşaat Turizm Enerji San. ve Tic. A.Ş. 'nin tazminat sorumluluğunun kesinleşen Ankara 45. İş Mahkemesinin 2016/140 Esas sayılı dosyasında hükmedilen 492.042,58 TL ile sınırlı olduğu ve belirlenen tazminat tavanının yeniden hesap raporu alınarak davalı aleyhine aşılamayacağını gözeterek tahsilde tekerrür olmamak kaydıyla 492.042,58 TL maddi tazminatın tahsili yönünde karar vermektir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,03.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/34299, Karar No: 2016/12738, Tarih: 29.04.2016

**12. Hukuk Dairesi         2015/34299 E.  ,  2016/12738 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

1... A.Ş'ni temsilen genel müdür...ve genel müdür yardımcısı... tarafından verilen 21/09/2015 tarihli feragate ilişkin belgenin aslının,

2-Alacaklı vekili Av. ...'ın davadan feragate dair dilekçesinin aslının adı geçenin kimlik tespiti yapılarak birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.