muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/1605, Karar No: 2010/8860, Tarih: 21.06.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/1605 E.  ,  2010/8860 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki ayıplı araç davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 29.8.2005 tarihinde 30.200,00 TL bedel ile davalılardan satın aldığı aracın sık sık şanzıman ikaz lambasının yandığını,servise müracaat edilmesine rağmen bu arızanın giderilmediğini, bu arızanın imalat hatasından kaynaklandığını ileri sürerek asıl ve birleşen dava ile toplam 30.200,00 TL maddi 10.000,00 Tl manevi tazminatın tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, satın aldığı aracın sık sık şanzıman arıza lanbasının yandığını, aracın sarsıntı geçirip yolda kaldığını, arızanın giderilemediğini ileri sürerek ayıplı aracın iadesi ile ödediği bedelin tahsili ile 10.000,00 Tl manevi tazminatın tahsiline karar verilmesi istemi ile eldeki davayı açmış, davalılar davanın reddini savunmuşlardır. Mahkemece,bilirkişiden rapor alındığını, aracın otomatik şanzımanlı araç olmayıp asm elektronik vites değiştirme teknolojisine sahip manuel vitesli olduğunu,şanjıman özelliğinden dolayı el freni çekili değilse veya fren pedalına basılmıyorsa yokuşta veya sıkışık trafikte vites kutusunun ısınmasından dolayı motor ikaz lambasının yandığı, bunun aracın kullanıcı el kitabında belirtilen şekilde sıcak mod ifadesi ile yüksek vites kutusu sıcaklıklarının vites 2010/1605-8860

kutusuna zarar vermesi ni önlemek için bu sistemin devreye girdiğini ve vites kutusu uyarı lambasının yandığını,vites kutusunun normal çalışma sıcaklığına düştüğü zaman uyarı lambasının söndüğünü, dolayısıyla davacının aracı kullanırken belirtilen kurallara uymadığından kullanım hatasının söz konusu olduğunu,imalat hatasının bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmiş ise de; bilirkişi aracın test sürüşünde dahi zorlanması esnasında aracın stop ettiğini, akabinde çalışmadığını belirtmiştir, davacı tüketicinin araçtan beklediği faydayı sağlayamamasının aracın teknik düzenlenmesindeki ayıptan kaynaklanıp kaynaklanmadığına ilişkin bir incelemenin yapılmadığı görülmüştür. Aracın yoğun trafikte, kavramanın ısınması nedeniyle koruma amaçlı ısığın yandığı bu nedenle aracın soğumasının beklenmesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğu gibi, kaza riskini arttırdığı da anlaşılmaktadır. Normal Şartlarda binek aracı olarak üretilen veya ithal edilen araçların ülkemizdeki trafik yoğunluğu veya doğa koşullarına uygun olması gerekir. Örneğin hiç dolu yapmayan Afrika iklimine göre üretilip pazarlanan araçlardaki kaporta saç kalınlığı ile Türkiye koşullarında kullanılacak araçlardaki saç kalınlığının aynı olması beklenemez. Yokuşta veya yoğun trafikte aracın şanzıman sisteminin aşınması ile aracın stop etmesi durumunda araçtan beklenen faydanın elde edilemeyeceği muhakkaktır. Bu özelliğin aracın kullanma kılavuzunda yazılması da sonuca etkili değildir. Hal böyle olunca davacının bu hususları bilerek aracı satın aldığının kabulü somut olaya uygun düşmemektedir.Bu durumda, mahkemece yeniden konusunda uzman bilirkişi heyetinden alınacak rapor ile aracın; özel kullanımlar için üretilip üretilmediği, davacının satın almadan önce bu durumu bilmesinin mümkün olup olmadığı, araçta kullanma hatasının bulunup bulunmadığı, aracın mevcut teknik düzenlemesinin araçtan beklenen faydayı azaltıp azaltmadığı ve bunun tasarım ayıbı olarak kabul edilmesinin mümkün olup olmadığı taraf ve yargı denetimine elverişli şekilde tespit ettirilip hasıl olacak sonuca göre hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün davacı yararına BOZULMASINA, 21.6.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/21420, Karar No: 2019/1195, Tarih: 05.02.2019

**5. Hukuk Dairesi         2017/21420 E.  ,  2019/1195 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor ve yapılan inceleme hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Davalı idarenin dava konusu taşınmaz üzerinde ...... ait enerji nakil hattı ve direk yeri bulunmadığını iddia ettiği, bilirkişi heyet raporunda ise taşınmaz üzerinde ......... ...... iletim hattı bulunduğunun belirtildiği gözetildiğinde, taşınmaz üzerinde ...... ait enerji iletim hattı bulunup bulunmadığı sorularak taşınmazdan geçen hattın enerji dağıtım hattı mı yoksa iletim hattı mı olduğu araştırılıp sorumlu idare tespit edildikten sonra sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle HUMK’nun 428.maddesi gereğince sair yönler incelenmeksizin BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının ......ye irad kaydedilmesine, 05/02/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1701, Karar No: 2019/1629, Tarih: 25.02.2019

**2. Hukuk Dairesi         2018/1701 E.  ,  2019/1629 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVACI-DAVALI :...

DAVALI-DAVACI :...

DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından kusur belirlemesi, reddedilen maddi ve manevi tazminat istekleri yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 25.02.2019 günü temyiz eden davacı-karşı davalı ... ile vekili Av. ... ve karşı taraf davalı-karşı davacı ... vekili Av. Gökben ... geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, duruşma için takdir olunan 2.037 TL. vekalet ücretinin Yeliz'den alınıp Ersin'e verilmesine, aşağıda yazılı harcın temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 176.60 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 25.02.2019 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2016/3456, Karar No: 2017/3921, Tarih: 14.11.2017

**1. Ceza Dairesi         2016/3456 E.  ,  2017/3921 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : TCK'nun 81, 62, 53, 58. maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'un, maktul ...'ü kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçun niteliği tayin, cezayı azaltıcı takdiri indirim sebebi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık ve müdafiinin delillerin takdirine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

1) Oluşa, tüm dosya kapsamına, sanığın aşamalarda değişmeyen ve aksi sabit olmayan anlatımları ve olay zamanı maktulün yanında olan tanık ...'in de beyanına göre, maktulün sanık hakkında arkasından "adam değildir, şerefsizdir" şeklinde laflar etmesinden dolayı, sanığın olay günü maktulün yanına bu sebepten gidip maktulü öldürdüğü anlaşılan olayda, 12 yıldan 18 yıla kadar temel ceza öngören TCK'nun 29. maddesi uyarınca asgari oranda indirim yapılması gerekirken yazılı biçimde uygulanmaması suretiyle fazla ceza tayini,

2) TCK.nun 58. maddesi uygulanırken esas alınan ilamın karar numarasının 2008/952 olması gerekirken yazılı şekilde 2008/958 olarak yazılması,

3) TCK.nun 53. maddesi yönünden, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren iptal kararı doğrultusunda yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, re'sen de temyize tabi olan hükmün CMUK.nun 321. maddesi uyarınca tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak BOZULMASINA, 14/11/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14291, Karar No: 2023/21854, Tarih: 03.10.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/14291 E.  ,  2023/21854 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/504 E., 2016/195 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Mahkeme kararı ile,

1. Sanık ...'ün hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları ile 62 nci maddesi uyarınca 7.760,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,

2. Sanık ... hakkında hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan vekilinin temyiz isteği; sanık ...'in genel müdür olarak sorumlu olduğu, zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

2. Sanık ... müdafiinin temyiz isteği; sanığın genel yayın yönetmeni olduğuna dair resmi kayıt bulunmadığı ve eylemin basın özgürlüğü kapsamında değerlendirilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay tarihinde ... Tv'de ekran saati ile 20:23'ten itibaren alt yazı şeklinde "...'un da malum görüntüleri internete düştü kabineye girme hayalleri zayıfladı." cümlelerinin yayınlandığı, akabinde "İnternete düşen ...'li görüntülerinin anlamı: Üzerlerinden sadece milli görüş gömleğini değil, ne var ne yoksa çıkarmışlar." şeklindeki alt yazının yayınlandığı, aynı yazıların belli periyotlarla 21:31'e kadar ekrana yansıtıldığı iddiasıyla açılan davada, sanık ...'ün genel yayın yönetmeni olarak sorumlu olduğu, bilirkişi raporu, ekran görüntüleri, ... Radyo Yayıncılık A.Ş. ve Radyo Televizyon Üst Kurulu'ndan (RTÜK) celp edilen belgeler, tanık M.S.'nin soruşturma aşamasındaki anlatımı ile sabit olduğu gerekçesiyle mahkûmiyetine; sanık ...'in ise 6112 Sayılı Radyo ve Televizyonların Kuruluş ve Yayın Hizmetleri Hakkında Kanun'un (6112 sayılı Kanun) 46 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkraları uyarınca sorumluluğu bulunmadığı gerekçesiyle beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

1. Sanık Müdafiinin ve Katılan Vekilinin Temyiz Sebepleri Yönünden

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

1. Sanık Müdafiinin ve Katılan Vekilinin Temyiz Sebepleri Yönünden

Sanık hakkında kurulan hükme ilişkin olarak, sanık savunması, katılan beyanları, bilirkişi raporu, ekran görüntüleri, ... Radyo Yayıncılık A.Ş. ve RTÜK'ten celp edilen belgeler ile tanık M.S.'nin soruşturma anlatımı karşısında, suçun sübutuna dair araya belli zaman aralığı girmeden aynı eylemin devamı niteliğinde yayınlanan alt yazılar nedeniyle zincirleme suç hükümlerinin uygulanmamasına dair Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmadığından sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz istekleri yerinde görülmemiştir.

2. Sair Yönlerden

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı anlaşılmış sanık müdafii ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

1. Katılan Vekilinin Temyiz Sebepleri Yönünden

Sanık savunması, katılanın anlatımları, bilirkişi raporu, ekran görüntüleri, ... Radyo Yayıncılık A.Ş. ve RTÜK'ten celp edilen belgeler, tanık M.S.'nin soruşturma aşamasındaki anlatımı ve 6112 sayılı Kanun'un 46 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkraları karşısında, dava konusu edilen haberin yayınlanmasınında sanığın sorumluluğunun bulunmadığına dair Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Sair Sebepler Yönünden

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkeme kararında sanık ... müdafii ve katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy çokluğuyla ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

03.10.2023 tarihinde karar verildi.

(Muhalif)

KARŞI OY

Sayın çoğunluk ile aramızdaki uyuşmazlık, sanık ...’ün eyleminin hakaret suçunu oluşturup oluşturmadığı noktasındadır.

Olayı iki ana başlık altında incelersek;

1) Ultima Ratio Prensibi (Ceza hukukuna ve bunun yaptırımlarına son çare olarak başvurulması ilkesi) çerçevesinde inceleme:

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

03.10.2023 tarihinde karar verildi.

(Muhalif)

KARŞI OY

Sayın çoğunluk ile aramızdaki uyuşmazlık, sanık ...’ün eyleminin hakaret suçunu oluşturup oluşturmadığı noktasındadır.

Olayı iki ana başlık altında incelersek;

1) Ultima Ratio Prensibi (Ceza hukukuna ve bunun yaptırımlarına son çare olarak başvurulması ilkesi) çerçevesinde inceleme:

Suç, toplumsal yaşamın devamı için korunması gerekli hukuki değerleri ihlal eden ve toplumsal barışın sağlanması için son çare olarak ceza normları tarafından cezai yaptırıma bağlanan, içeriğinde haksızlık barındıran davranışlardır. Bundan dolayı ceza, toplumsal yaşamın son çaresi olarak adlandırılır ve hukuki değerlerin korunmasında caza yaptırımına son çare olarak başvurulmalıdır.

Suç bir haksızlık olmakla birlikte her haksızlık suç olarak kabul edilmemeli ve cezai yaptırım ile cezalandırılmamalıdır. Haksız davranış, ceza yaptırımından önce varsa idari veya tazminat niteliğinde yaptırımlara tabi tutulmalı, bunların yetersiz kaldığı noktada ceza hukukunun konusu olmalıdır. Bu nedenle ceza yaptırımı son çare olarak adlandırılır ve hukuki değerlerin korunmasında ikincil niteliğe sahiptir.(Roxin, Claus: Strafrecht Allgemeiner Teil Band I, § 2 Rn. 38 Dr. Öğr. Üyesi Soner DEMİRTAŞ D.E.Ü. Hukuk Fakültesi Dergisi, Prof. Dr. Durmuş TEZCAN’a Armağan, C.21, Özel S., 2019, s 493.)

Ultima ratio ilkesi, ceza hukukuna ve bunun yaptırımlarına son çare olarak başvurulması gerektiğini ifade eder. Ceza hukuku yaptırımına başvurmadan, idari veya tazmini bir yaptırımla amaca ulaşılması mümkünse öncelikli olarak bu araçlar denenmeli ve ceza hukuku yaptırımı ikincil nitelikte son çare olarak başvurulacak bir yaptırım olarak görülmelidir.

Ultima Ratio Prensibi kapsamında somut olayı incelersek,

Canlı yayında geçen alt yazının gerçeğe aykırı olduğunu gören kanal yöneticisi sanıkların kısa süre içinde yazıyı yayından kaldırdıkları anlaşılmaktadır. Bu gerçeğe aykırı alt yazının ceza hukuku dışında bir yaptırımı olup olmadığına bakarsak;

Ultima Ratio Prensibi kapsamında somut olayı incelersek,

Canlı yayında geçen alt yazının gerçeğe aykırı olduğunu gören kanal yöneticisi sanıkların kısa süre içinde yazıyı yayından kaldırdıkları anlaşılmaktadır. Bu gerçeğe aykırı alt yazının ceza hukuku dışında bir yaptırımı olup olmadığına bakarsak;

6112 sayılı Radyo ve Televizyonların Kuruluş ve Yayın Hizmetleri Hakkında Kanun'un Düzeltme ve Cevap Hakkı başlıklı 18 inci maddesi – (1) Gerçek ve tüzel kişiler, kendileri hakkında şeref ve haysiyetlerini ihlâl edici veya gerçeğe aykırı yayın yapılması hâlinde, yayın tarihinden itibaren altmış gün içinde, üçüncü kişilerin hukuken korunan menfaatlerine aykırı olmamak ve suç unsuru içermemek kaydıyla, düzeltme ve cevap yazısını ilgili medya hizmet sağlayıcıya gönderir. Medya hizmet sağlayıcılar, hiçbir düzeltme ve ekleme yapmaksızın, yazıyı aldığı tarihten itibaren en geç yedi gün içinde, cevap ve düzeltmeye konu yayının yapıldığı saatte ve programda, izleyiciler tarafından kolaylıkla takip edilebilecek ve açıkça anlaşılabilecek biçimde düzeltme ve cevabı yayınlar. Düzeltme ve cevap hakkı doğuran programın yayından kaldırıldığı veya yayınına ara verildiği durumlarda, düzeltme ve cevap hakkı, yedi günlük süre içinde anılan programın yayın saatinde kullandırılır. Düzeltme ve cevapta, buna neden olan yayın belirtilir. Şeklinde gerçeğe aykırı yayını düzeltme olanağı tanımıştır.

Yine aynı Yasa'nın 32 nci maddesi fiil ile orantılı çeşitli idari yaptırımlar öngörmüştür.

Somut olayımızda öncelikle 6112 sayılı Yasa kapsamında yaptırım uygulanması yerine ilk çözüm yolu olarak ceza hukuku normuna başvurulması hukuka uygun değildir.

2) Basın özgürlüğü çerçevesinde inceleme:

Anayasa’nın “Temel hak ve hürriyetlerin sınırlanması” kenar başlıklı 13 üncü maddesi şöyledir:

“Temel hak ve hürriyetler, özlerine dokunulmaksızın yalnızca Anayasanın ilgili maddelerinde belirtilen sebeplere bağlı olarak ve ancak kanunla sınırlanabilir. Bu sınırlamalar, Anayasanın sözüne ve ruhuna, demokratik toplum düzeninin ve laik Cumhuriyetin gereklerine ve ölçülülük ilkesine aykırı olamaz.”

Anayasa’nın “Düşünceyi açıklama ve yayma hürriyeti” kenar başlıklı 26 ncı maddesi şöyledir:

“Herkes, düşünce ve kanaatlerini söz, yazı, resim veya başka yollarla tek başına veya toplu olarak açıklama ve yayma hakkına sahiptir. Bu hürriyet resmi makamların müdahalesi olmaksızın haber veya fikir almak ya da vermek serbestliğini de kapsar. …

Bu hürriyetlerin kullanılması, milli güvenlik, kamu düzeni, kamu güvenliği, Cumhuriyetin temel nitelikleri ve Devletin ülkesi ve milleti ile bölünmez bütünlüğünün korunması, suçların önlenmesi, suçluların cezalandırılması, Devlet sırrı olarak usulünce belirtilmiş bilgilerin açıklanmaması, başkalarının şöhret veya haklarının, özel ve aile hayatlarının yahut kanunun öngördüğü meslek sırlarının korunması veya yargılama görevinin gereğine uygun olarak yerine getirilmesi amaçlarıyla sınırlanabilir.

Bu hürriyetlerin kullanılması, milli güvenlik, kamu düzeni, kamu güvenliği, Cumhuriyetin temel nitelikleri ve Devletin ülkesi ve milleti ile bölünmez bütünlüğünün korunması, suçların önlenmesi, suçluların cezalandırılması, Devlet sırrı olarak usulünce belirtilmiş bilgilerin açıklanmaması, başkalarının şöhret veya haklarının, özel ve aile hayatlarının yahut kanunun öngördüğü meslek sırlarının korunması veya yargılama görevinin gereğine uygun olarak yerine getirilmesi amaçlarıyla sınırlanabilir.

Haber ve düşünceleri yayma araçlarının kullanılmasına ilişkin düzenleyici hükümler, bunların yayımını engellememek kaydıyla, düşünceyi açıklama ve yayma hürriyetinin sınırlanması sayılmaz.

Düşünceyi açıklama ve yayma hürriyetinin kullanılmasında uygulanacak şekil, şart ve usuller kanunla düzenlenir.”

Anayasa’nın “Basın hürriyeti” kenar başlıklı 28 inci maddesinin ilgili bölümleri şöyledir:

“Basın hürdür, sansür edilemez. …

Devlet, basın ve haber alma hürriyetlerini sağlayacak tedbirleri alır.

Basın hürriyetinin sınırlanmasında, Anayasanın 26 ve 27’nci maddeleri hükümleri uygulanır.

AYM (... Başvuru No: 2013/2602) kararında belirtildiği gibi ifade özgürlüğü sadece “düşünce ve kanaate sahip olma” özgürlüğünü değil aynı zamanda sahip olunan “düşünce ve kanaati (görüşü) açıklama ve yayma”, buna bağlı olarak “haber veya görüş alma ve verme” özgürlüklerini de kapsamaktadır. Bu çerçevede ifade özgürlüğü bireylerin serbestçe haber ve bilgilere, başkalarının fikirlerine ulaşabilmesi, edindiği düşünce ve kanaatlerden dolayı kınanamaması ve bunları tek başına veya başkalarıyla birlikte çeşitli yollarla serbestçe ifade edebilmesi, anlatabilmesi, savunabilmesi, başkalarına aktarabilmesi ve yayabilmesi anlamına gelir.

İfade özgürlüğü, demokratik toplumun temellerinden biri olup toplumun gelişmesi ve bireyin kendini geliştirmesi ve gerçekleştirmesi için vazgeçilmez koşullar arasında yer alır. Hakikat ışığı fikirlerin çarpışmasından doğar. Bu bağlamda toplumsal ve siyasal çoğulculuğu sağlamak, her türlü düşüncenin barışçıl bir şekilde ve serbestçe ifadesine bağlıdır. Aynı şekilde birey özgün kişiliğini düşüncelerini serbestçe ifade edebildiği ve tartışabildiği bir ortamda gerçekleştirebilir. İfade özgürlüğü, kendimizi ve başkalarını tanımlamada, anlamada ve algılamada, bu çerçevede başkalarıyla ilişkilerimizi belirlemede ihtiyaç duyduğumuz bir değerdir.

İfade özgürlüğü, Anayasa’da güvence altına alınan diğer hak ve özgürlüklerin önemli bir kısmı ile doğrudan ilişkilidir. Görsel ve yazılı medya araçları yoluyla fikir, düşünce ve haberlerin yayılmasını güvence altına alan basın özgürlüğü de düşünceyi açıklama ve yayma özgürlüğünün kullanılma araçlarından biridir. Basın özgürlüğü, AİHS’de ifade özgürlüğüne ilişkin 10 uncu maddenin altında koruma altına alınmışken, Anayasa’nın 28 ve 32 nci maddelerinde özel olarak düzenlenmiştir.