muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/7012, Karar No: 2022/16094, Tarih: 10.11.2022

**7. Ceza Dairesi         2022/7012 E.  ,  2022/16094 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Eşyayı, gümrük işlemlerine tâbi tutmaksızın ülkeye sokmak

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra ... Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I) Katılan ... İdaresi adına Hazine vekilinin münhasıran aracın müsadere edilmesi gerektiğine yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Suçun işlenmesi esnasında nakil vasıtası kullanılmadığı ve iddianamede herhangi bir aracın da müsaderesinin talep edilmediği gibi mahkemece de araç müsaderesi ile ilgili bir karar verilmemesi karşısında, temyize konu bir hüküm bulunmadığından katılan ... İdaresi adına Hazine vekilinin temyiz talebi incelenmeksizin dosyanın mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE,

II) Sanık müdafiinin temyiz talebine yönelik incelemede;

1- 7242 sayılı Yasanın 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında ... pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği, sanığa soruşturma aşamasında ... pişmanlık konusunda ihtarat yapılmadığı, bu cihetle kovuşturma aşamasında sanığa yapılan ödeme ihtaratında indirim oranının 1/2 olarak bildirilmesi gerekirken yazılı şekilde 1/3 olarak bildirilerek, sanığın yanıltılması suretiyle hüküm kurulması,

2-Suça konu akvaryum balıklarının tasfiye bedelinin hazine adına irad kaydına karar verilmesi yerine yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10/11/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3818, Karar No: 2024/1635, Tarih: 13.05.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/3818 E.  ,  2024/1635 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki ayıp iddiasına dayalı misli ile değişim davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile kararın kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; vekil edeninin davalı firma tarafından üretilen ve yetkili satıcısı ve servisi olan dava dışı ... Otomativ Sanayi Servis Hizmetleri İç ve Dış Ticaret A.Ş.den 17.02.2021 tarihinde 2021 model Captur Touch 1.3 TCe EDC 140 BÜ marka sıfır km otomobili 230.090,54 TL bedelle satın aldığını, kısa bir süre sonra arıza ışıkları ve akü lambasının yanması üzerine aracın yetkili servise çekildiğini, servis tarafından araçta litium akü kaynaklı enjeksiyon arızası olduğunun tespit edildiğini ve garanti kapsamında gerekli işlemlerin yapılarak aracın teslim edildiğini, ancak araçtaki sorunun aynı şekilde devam ettiğini ve aracın aynı arızadan dolayı iki kez daha servis hizmeti aldığını, bunun üzerine davalıya Rize 1. Noterliğinin 26.11.2021 tarih ve 10139 yevmiye nolu ihtarnamesi ile aracın ayıplı olduğunun ihtar edildiğini ve 6502 sayılı Yasanın 11 inci maddesi uyarınca misli ile değişim talebinde bulunulduğunu, usulüne uygun ihtara rağmen davalı tarafından talebin yerine getirilmediğini, dava konusu aracın ayıplı olduğunu belirterek, dava konusu aracın ayıpsız misli ile değiştirilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; vekil edeni şirketin davaya konu aracın ne üreticisi ne satıcısı olduğunu, yalnızca satış ve sonrası hizmetlerini üstlenen distribütör firma olduğunu, imalat süreci ile hiçbir ilgisinin olmadığını, davacının ayıp ihbar yükümlülüğünü yasal süresi içerisinde yerine getirmediğini, dava konusu aracın 17.02.2021 tarihinde teslim alındığını, davanın 21.01.2022 tarihinde açıldığını, ayıbın 30 gün içerisinde bildirilmediğini, davacının seçimlik haklarını kullanamayacağını, varlığı iddia edilen kusurların teslim sırasında var olmadığını belirterek, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; her ne kadar davacı tarafından dava konusu araçtaki arızanın onarım ile giderilemediği, aracın gizli ayıplı olduğu, dava konusu araçtan faydalanma imkanı bulunmadığı gerekçesiyle satılanın ayıpsız misli ile değiştirilmesi talebinde bulunulmuş ise de araç üzerinde yaptırılan bilirkişi incelemesi neticesinde düzenlenen 27.12.2022 tarihli raporda aracın lityum aküsünde meydana gelen arızanın gizli ayıp olduğu ancak aracın halihazırda çalışır durumda olduğu, arıza ışığının yanmadığı, aracın yetkili serviste tüketicin talebi doğrultusunda onarımının yapıldığı, dolayısıyla dava konusu araçta servis kayıtlarına konu olan ve bilirkişi raporlarında nitelikleri belirtilen arızaların davacının onarım hakkını kullanması ile giderildiği, onarım hakkını kullanmasından sonra araçta ortaya çıkan bir arıza bulunmadığının tespit edildiği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili; dava konusu aracın defalarca yetkili servise götürülmesine rağmen araçtaki sorunun giderilemediğini, arızanın onarıma rağmen tekrarladığını, bilirkişi raporlarında araçtaki lityum akü arızasının gizli ayıp olarak değerlendirilmesi gerektiği ve araç satın alınırken bu hususun anlaşılabilir nitelikte olmadığının açıklandığını, araçtan beklenen performans ve randımanın alınamadığını, vekil edeninin süreklilik arz eden bir ayıba katlanmasının beklenemeyeceğini, mahkemece hükmedilen vekalet ücretinin hatalı hesaplandığını ileri sürerek, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; her ne kadar dosyada alınan son bilirkişi raporunda keşif tarihi itibariyle araçta arıza ışıklarının yanmadığı belirtilmiş ise de dava konusu aracın, henüz 2 yıllık garanti süresi dolmadan neredeyse bayiden çıktıktan hemen sonra birden fazla kez aynı şekilde arızalandığı, bu haliyle araçtaki arızanın kronik bir arıza olduğunun açıkça belirgin olduğu, tüketiciden 0 km ve çok yüksek bir fiyat vererek almış olduğu aracı bu şekilde kullanmasının beklenemeyeceği dolayısıyla 6502 sayılı Kanun'un 56/3. maddesi gereği tüketici davacının aynı Kanun'un 11 inci maddesinde yer alan seçimlik haklarını kullanabileceği (Yargıtay 3 HD'nin 2022/6683 E., 8332 K. sayılı ilamı ile yine aynı Dairenin 2021/3462 E., 2022/863 K. sayılı ilamı), davalının ithalatçı olması nedeniyle sorumluluğunun ve husumet ehliyetinin bulunduğu, öte yandan 6502 sayılı Kanun'da ayıp ihbarının yapılmasına yönelik herhangi bir düzenlemenin de bulunmaması karşısında davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçe ile davanın reddedilmiş olmasının usul ve kanuna aykırı olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf itirazlarının kabulü ile mahkemece verilen kararın kaldırılarak; davanın kabulü ile, Renault marka Captur Touch 1.3 TCe EDC 1470 BG 2021 model 53 ABL 850 plaka sayılı VF1RJB00766959738 şasi numaralı, H5HE490D026735 motor numaralı aracın davalı tarafından aynı model ve tipte ayıpsız misli ile değiştirilmesine, dava konusu aracın davacı tarafından, her türlü takdiyattan ari şekilde davalıya iadesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili; lehe takdir olunacak vekalet ücretinin dava konusu aracın dava tarihi olan 21.01.2022 tarihindeki sıfır (hiç kullanılmamış) halinin piyasa rayiç değerinin 551.900,00 TL üzerinden karar tarihinde yürürlükte bulunan ...Ü.T. nin üçüncü kısmı uyarınca aksi kanaatte olunması halinde ise bilirkişi raporunda tespit edilen dava tarihi olan 21.01.2022 tarihindeki 2. el güncel piyasa rayiç değeri olan 493.000,00 TL üzerinden karar tarihinde yürürlükte bulunan ...Ü.T. nin üçüncü kısmı uyarınca 72.020,00 TL olarak hesaplanması gerektiğini, Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesinin 22.05.2023 tarihli ek kararı ile tashih taleplerinin reddine karar verildiğini ileri sürerek, kararın vekalet ücreti yönünden düzeltilerek onanmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davalı vekili; davacı tarafın, ayıptan kaynaklı seçimlik haklarından satılanın ayıpsız misli ile değişim hakkını kullanmak istediğini dava dilekçesinde belirttiğini, oysa davaya konu araçta davacı tarafça iddia olunan arıza/ayıpların gerçekten var olmadığı hususunun bilirkişi raporları ile tespit edildiğini, davacının seçimlik haklarından onarım hakkını kullandığını, onarım hakkını kullanmış olan davacının, onarım hakkından cayması, diğer seçimlik haklarını kullanmasının mümkün olmadığını çünkü yenilik doğuran hakların, bir kere kullanılmakla son bulacağını ve değiştirilemeyeceğini, 6502 sayılı Kanunun ‘‘Tüketicinin Seçimlik Hakları’’ başlıklı 11 inci maddesinin 1/c ve ç’de yer verilen “Aşırı Bir Masraf Gerektirmediği Takdirde” ve “İmkân Varsa” kriterleri açıkça seçimlik hakların kullanılmasına olumsuz sınırlamalar getirildiğini, Kanunun bu düzenlemesinin Yargıtay kararlarıyla ortaya çıkan seçimlik hakların kullanılmasında 4721 sayılı Kanun'un 2 nci maddesi uyarınca hareket edilmesi gerektiği yönündeki ilke kararları ile paralellik arz ettiğini, ayrıca Yargıtay içtihatlarına bakıldığında hakkaniyet ilkesi gözetilerek nispi metot yöntemi ile değer kaybının belirlenmesi ve ayıbın mahiyeti de dikkate alınarak davacının ayıpsız misli ile değişim talebinin hakkaniyete ve iyi niyet kurallarına uygun düşmeyeceği değerlendirmesi yapılmak suretiyle aracın ayıpsız misli ile değiştirilmesi talebinin reddine karar verildiği, davaya konu aracın satıcısı olmayan vekil edeni şirketin değer kaybından sorumlu tutulamayacağını, 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun'un 11 inci maddesi gereği sözleşmeden dönme veya bedel indirimi haklarının yalnızca satıcıya yöneltilebileceğini ileri sürerek; kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, ayıp iddiasına dayalı misli ile değişim istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun’un 11 ve 56 ncı maddesi.

3.Değerlendirme

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre araçta üretimden kaynaklı ayıp bulunduğunun bilirkişi raporunda da tespit edildiği ve davacının dava dilekçesinde aynı arızanın tekrarladığını beyan ettiği ve dosyaya kazandırılan servis kayıtlarından durumun teyit edilmiş olduğunun anlaşılmasına ve davacı lehine aracın fatura bedeli üzerinden karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca nispi vekalet ücretine hükmedilmesinin usul ve kanuna uygun olduğunun anlaşılmasına göre taraf vekillerinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 13.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/821, Karar No: 2023/300, Tarih: 06.02.2023

**1. Ceza Dairesi         2023/821 E.  ,  2023/300 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

KARAR : Mahkûmiyet

... 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.03.2022 tarihli ve 2021/703 Esas, 2022/280 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 2.400,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin netice cezanın türü ve miktarı itibarıyla 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 272 nci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca kesin nitelikte olması sebebiyle 29.03.2022 tarihinde kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 24.11.2022 tarihli ve 2022/23855 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.01.2023 tarihli ve KYB-2022/149161 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.01.2023 tarihli ve KYB-2022/149161 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.01.2023 tarihli ve KYB-2022/149161 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 15.12.2017 tarihli ve 2017/19084 esas, 2017/28185 karar sayılı ilâmında; '..Sanığa isnat edilen suçların, CMK'nın 253/3. maddesi kapsamında birlikte işlendiği hususunda tereddüt bulunmamaktadır. Çözülmesi gereken sorun, hüküm kurulurken uzlaştırma kapsamında olmayan suçtan beraate hükmolunması halinde, sübutunda sorun olmayan ve müstakilen uzlaştırma kapsamında olan suçla ilgili nasıl bir yol izleneceğidir.Bu bağlamda, her iki suçtan yargılama devam ederken hakimin uzlaştırmaya tabi olacağını öngördüğü suçla ilgili olarak dosyayı soruşturma bürosuna göndermesi veya bu düşünceyle tefrik kararı vermesi durumunda, uzlaştırma kapsamında olmayan suç açısından beraat kararı verileceği izlenimi oluşabileceği cihetle, bu hususun ihsası rey olarak değerlendirilip değerlendirilmeyeceğinin belirlenmesi gerekir. Bu sorunun CMKnın 226. maddesinde düzenlenen ek savunma konusuyla birlikte değerlendirilmesi gerekir. Anılan madde "Sanık, suçun hukukî niteliğinin değişmesinden önce haber verilip de savunmasını yapabilecek bir hâlde bulundurulmadıkça, iddianamede kanunî unsurları gösterilen suçun değindiği kanun hükmünden başkasıyla mahkûm edilemez. (2) Cezanın artırılmasını veya cezaya ek olarak güvenlik tedbirlerinin uygulanmasını gerektirecek hâller, ilk defa duruşma sırasında ortaya çıktığında aynı hüküm uygulanır. (3) Ek savunma verilmesini gerektiren hâllerde istem üzerine sanığa ek savunmasını hazırlaması için süre verilir. (4) Yukarıdaki fıkralarda yazılı bildirimler, varsa müdafiie yapılır. Müdafii sanığa tanınan haklardan onun gibi yararlanır." biçimdedir. Maddeden de anlaşılacağı üzere suçun hukuki niteliği değişir ya da cezanın artırılmasını veya cezaya ek olarak güvenlik tedbirlerinin uygulanmasını gerektirir durumun ortaya çıkması halinde hakim sanık ya da müdafiine ek savunma hakkı tanıyacaktır ancak, bu durum yasal düzenleme nazara alındığında hakim açısından ihsası rey olarak nitelendirilemeyecektir.Bu düzenlemeye kıyasen, uzlaştırmaya tabi olan bir suçla uzlaştırmaya tabi olmayan bir suçun yargılaması devam ederken, hakimin uzlaştırmaya tabi olacağını öngördüğü suçla ilgili olarak dosyayı soruşturma bürosuna göndermesi veya bu düşünceyle tefrik kararı vermesi durumunda uzlaştırma kapsamında olmayan suç açısından ihsası reyde bulunduğundan bahsedilemeyecektir. Yapılan yargılama neticesinde ise, sanığın kamu görevlisine hakaret suçundan beraatine hükmolunup, mercii kararından ve kanun yararına bozma talebinden önce kesinleşmesi nedeniyle bu suçun işlendiğinden bahsedilemeyeceği için, sair tehdit suçu yönünden de uzlaştırmaya engel olan CMK'nın 253/3. maddesinin uygulanma olanağı

kalmayacak ve bu suç yönünden CMK'nın 254. maddesi gereğince uzlaştırma işlemlerinin yapılması gerekecektir…" şeklinde yer alan açıklamalar kapsamında, hüküm kurulurken uzlaştırma hükümlerine tabi olmayan suçtan beraat kararı verilmesi halinde, uzlaştırma kapsamında bulunan suç yönünden dosyanın soruşturma bürosuna gönderilebileceği, bu durumun ise ihsası rey olarak nitelendirilmeyeceği;

Somut olayda, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 106/1-1.cümle, 43/1-2, 125/1, 43/1-2 ve 86/2-3-e maddeleri uyarınca zincirleme şekilde tehdit, zincirleme şekilde hakaret ve silahla yaralama suçlarından kamu davası açıldığı, yapılan yargılama neticesinde sanığın zincirleme şekilde tehdit ve zincirleme şekilde hakaret suçundan beraatine, yaralama suçunun ise silahla işlenmediğinden bahisle basit yaralama suçundan mahkûmiyetine hükmedildiği anlaşılmış ise de, bu hâli ile kasten basit yaralama suçu yönünden 5271 sayılı Kanunu’nun 253. maddesindeki esas ve usullere göre uzlaştırma işlemlerinin yerine getirilmesi için yargılama dosyasının uzlaştırma bürosuna gönderilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun'un "Uzlaştırma" başlıklı 253 üncü maddesinin birinci fıkrasında ve aynı fıkrasının (a) bendinde yer verilen;

"(1) Aşağıdaki suçlarda, şüpheli ile mağdur veya suçtan zarar gören gerçek veya özel hukuk tüzel kişisinin uzlaştırılması girişiminde bulunulur:

a) Soruşturulması ve kovuşturulması şikâyete bağlı suçlar,"

Şeklindeki düzenleme karşısında, uzlaştırma kurumunun, şikâyet şartına bağlı suçlar yönünden uygulanabileceği ön koşul olarak belirlenmiştir. Aynı hükmün (b) bendinde şikâyete bağlı olup olmadığına bakılmaksızın 5237 sayılı Kanun'da yer alan bazı suçlar yönünden de uzlaştırma hükümlerinin uygulanması öngörülmüş ise de sanığın yargılama konusu eylemini, 5237 sayılı Kanun'un, "Tanımlar" başlıklı 6 ncı maddesinin birinci fıkrasının (f) bendinin dördüncü cümlesinde yer alan; "Saldırı ve savunma amacıyla yapılmış olmasa bile fiilen saldırı ve savunmada kullanılmaya elverişli diğer şeyler," kapsamında silahtan sayılan sopa ile gerçekleştirdiği iddiası ile kamu davası açıldığı anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrasında ve üçüncü fıkrasının ilgili bölümlerinde;

"(2) (Ek fıkra: 31/3/2005 – 5328/4 md.) Kasten yaralama fiilinin kişi üzerindeki etkisinin basit bir tıbbî müdahaleyle giderilebilecek ölçüde hafif olması hâlinde, mağdurun şikâyeti üzerine,...

(3) Kasten yaralama suçunun;

a) ...,

b) ...,

c) ...,

d) ...,

e) Silahla,

f) ...,

İşlenmesi halinde, şikâyet aranmaksızın, ...."

Şeklinde düzenleme yapılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrasında ve üçüncü fıkrasının ilgili bölümlerinde;

"(2) (Ek fıkra: 31/3/2005 – 5328/4 md.) Kasten yaralama fiilinin kişi üzerindeki etkisinin basit bir tıbbî müdahaleyle giderilebilecek ölçüde hafif olması hâlinde, mağdurun şikâyeti üzerine,...

(3) Kasten yaralama suçunun;

a) ...,

b) ...,

c) ...,

d) ...,

e) Silahla,

f) ...,

İşlenmesi halinde, şikâyet aranmaksızın, ...."

Şeklinde düzenleme yapılmıştır.

3. İnceleme konusu dava dosyası değerlendirildiğinde; hükümlünün, yargılama konusu eylemini silahtan sayılan bir cisim ile gerçekleştirdiği iddiasının şüpheli kalması nedeniyle Mahkemece, hükümlü hakkında 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrasına göre belirlenen temel ceza üzerinden aynı Kanun'un 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi uyarınca artırım uygulanmasına yer olmadığına karar verildiği ve buna göre uygulama yapıldığı tespit edilmiştir. Bu hâli ile hükümlünün eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası kapsamında kaldığı ve aynı Kanun'un 73 üncü maddesi uyarınca soruşturulması ve kovuşturulması şikâyete bağlı suçlardan olduğu, bu itibarla uzlaştırma hükümleri kapsamında bulunduğu anlaşılmıştır.

4. 5271 sayılı Kanun'un 254 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer verilen;

“(1) Kamu davası açıldıktan sonra kovuşturma konusu suçun uzlaşma kapsamında olduğunun anlaşılması halinde, kovuşturma dosyası, uzlaştırma işlemlerinin 253 üncü maddede belirtilen esas ve usûle göre yerine getirilmesi için uzlaştırma bürosuna gönderilir.”

Şeklindeki düzenleme karşısında, hükümlü ile şikâyetçi arasında uzlaştırma işleminin yapılması için dava dosyasının uzlaştırma bürosuna gönderilmesi ve sonucuna göre hükümlünün hukukî durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. ... 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.03.2022 tarihli ve 2021/703 Esas, 2022/280 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8470, Karar No: 2012/8076, Tarih: 22.03.2012

**12. Ceza Dairesi         2011/8470 E.  ,  2012/8076 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna muhalefet

Hüküm : Beraat

2863 sayılı Kanuna muhalefet suçundan sanıklar ..., ..., ..., ..., ...'ın beraatlerine ilişkin hüküm katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıkların inşai ve fiziki müdahalede bulundukları yer, Ankara Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu'nun 02/06/1992 tarihli kararı ile tarihi, kültürel ve doğal özellikleri nedeniyle sit alanı olarak tescil edilen, 27/07/1993 tarihli kurul kararı ile sınırları belirlenen Atatürk Orman Çiftliği olduğu ve sit derecesinin Ankara Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu'nun 07/05/1998 tarihli kararı ile 1. derece olarak belirlendiği ve bu kararın 23/06/1998 tarihinde Atatürk Orman Çiftliği Müdürlüğü'ne tebliğ edilmesine rağmen, sanıkların sit sınırları içerisinde bulunan Atatürk Orman Çiftliği sahası içerisindeki Hayvanat Bahçesi arazisine Yunus Gösteri Merkezi ve Tünel Akvaryum işi için Ankara Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu'ndan izin almaksızın ihale açıp inşaat yaptırarak inşai ve fiziki müdahalede bulunmak suretiyle atılı suçun oluştuğu dikkate alındığında,

Sit alanı içerisinde bulunan taşınmaza, Koruma Bölge Kurulu'ndan izin alınmadan başladıkları inşaatı durdurulan sanıkların sonradan hazırlattıkları projenin Kurulca onaylanması halinde suç kastlarının bulunmayacağı düşünülerek, dava konusu inşaatlarla ilgili projelerin ilgili kuruma gönderilip gönderilmediği, gönderilmiş ise bu projelere onay verilip verilmediği, inşaatların hangi aşamada olduğu araştırılıp belgelendirilmeden eksik soruşturma ile karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 22/03/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi