muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/1219, Karar No: 2010/7568, Tarih: 28.06.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/1219 E.  ,  2010/7568 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Sarıgöl Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 26.05.2008 tarih ve 2006/154 - 2008/109 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin üzüm bağlarının 2006 yılı mahsulünün 19.01.2006 tarihinden itibaren davalı tarafından sigorta teminatına alındığını, 8 Mart 2006 tarihinde don hasarına maruz kaldığını, zararın tespit edildiğini, taraflar arasında kabul edilen ön bilgi formundaki bilgilerin değiştirilerek poliçeye aktarıldığını, hasarın teminat dışı olduğundan bahisle ödenmediğini, toplam zararının 20.160 YTL olduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 1.000,00 YTL’nin tahsilini talep etmiş, ıslahla 14.112,00 YTL’nin temerrüt tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, hasarın teminat dışı olduğunu, Tarım Ürünleri Dolu Sigortası Genel Şartları A.6-1. maddesi uyarınca teminatın gözlerin uyanması ile başlayacağını, hasar olduğu bildirilen tarihlerde gözler uyanmadığı için teminat kapsamında bir hasar oluşmasının mümkün olmadığını, ön bilgi formunun poliçe yerine geçmeyeceği, 08 Mart 2006 tarihinde en düşük sıcaklık -1,51 derece olup bu ısıda gözler uyanmayacağı için zarar meydana gelmesinin söz konusu olmadığını, hasat dönemi Ağustos ayı olduğu için Sarıgöl Sulh Hukuk Mahkemesi’nin 2006/32 D.İş. sayılı dosyasında belirlenen % 90 hasar oranın gerçeği yansıtmadığını, hasarın kış donlarından meydana geldiğini, muafiyet uygulamasının sigorta bedeli üzerinden yapılması gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, ön bilgi formuna göre sigorta teminatının aksine bir karar alınmadıkça ön bilgi formunun şirket merkezine fakslanmasından 3 gün sonra başlayacağı, şirket merkezine fakslama yükümlülüğünün ise ön bilgi formunu imzalayan acentede olduğu, üç gün içinde sigorta şirketi tarafından aksine bir karar alındığına dair dosyada bir belge bulunmadığından sigorta teminatının başladığı ve sigorta sözleşmesinin kurulduğunun kabulü gerektiği, 8,9 ve 10 Mart tarihlerinde bölgedeki minimum sıcaklığın 0 derecenin altına düştüğü, dolu sigortası özel şartlarının 4. maddesine göre don sigortasında teminatın bağlarda budamanın sona ermesi ile veya her şarta 28 Şubat tarihi itibariyle başlayıp ürün hasadı ile son bulduğu, buna göre teminatın en geç 28 Şubat’ta başladığının kabulü gerektiği, poliçede “poliçe peşin olarak tanzim edilmiş olup tamamı 15.10.2006 tarihinde tahsil edilecektir” ifadesi yer almakta olup davacı tarafça prim ödemesi yapılmadığından TTK’nun 1295. maddesi uyarınca teminatın başlamadığı savunmasının iyiniyet kuralları ile bağdaşmayacağı, davacıya ait bağda poliçe vadesi içinde don olayı meydana geldiği, omcalar üzerinde hiç ürün olmadığı tespit edildiği için hasarın % 90 oranında gerçekleştiği, davalı tarafın dava tarihinde temerrüde düştüğü gerekçesiyle davanın kabulü ile 14.112,00 YTL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 647.25 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 28.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2791, Karar No: 2018/13094, Tarih: 03.10.2018

**1. Hukuk Dairesi         2018/2791 E.  ,  2018/13094 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasındaki davadan dolayı ... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 11.02.2015 gün ve 289-50 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalılardan ..., ..., ..., ..., ... tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

Temyiz incelmesine esas olmak üzere;

Davalılardan ...’ün yargılamanın seyri sırasında 25.11.2013 tarihinde öldüğü, mirasçılarına gerekçeli kararın ve davacının temyiz başvuru dilekçesinin tebliğ edilmediği anlaşılmakla davalı Emine’nin mirasçılarına usulüne uygun olarak gerekçeli kararın ve temyiz başvuru dilekçesinin tebliği ile temyiz süresinin beklenilmesi daha sonra gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10889, Karar No: 2019/1672, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/10889 E.  ,  2019/1672 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14550, Karar No: 2015/14566, Tarih: 04.05.2015

**7. Ceza Dairesi         2014/14550 E.  ,  2015/14566 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 ve 4733 sayılı Kanunlara Muhalefet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1-Kaçağa konu eşyanın, gümrük kapısından veya sınırdan yurda sokulmak istenirken ya da hemen sonrasına veya bu eylemlerin kesintiye uğramadan devamı sırasında yakalanması halinde, eylemin 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu kapsamında kalacağı ve buna göre suç tarihinde ... Hudut Karakolu sorumluluk bölgesinde tel engellerden elinde siyah poşetlerle Türkiye tarafına geçmeye çalışan sanığın elindeki poşetlerde dava konusu eşyaların ele geçmesi karşısında; sanığın eyleminin 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanununun 3/1-2 cümle kapsamında kaldığı gözetilmeden, yazılı şekilde eylem bölünerek ele geçen kaçak sigaralar yönüyle 4733 sayılı Kanuna Muhalefetten, diğer eşyalar yönüyle 5607 sayılı Kanunun 3/1.maddesinden ayrı ayrı hüküm kurulması suretiyle fazla ceza tayini;

2-Suçtan doğrudan zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan ... davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozmanın temyize gelmeyen sanık Mehmet Yel'e de teşmiline, 04.05.2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17970, Karar No: 2014/862, Tarih: 16.01.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/17970 E.  ,  2014/862 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 32. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 18.10.2011 gün ve 2011/168-2011/38 sayılı kararı bozan Daire’nin 20.05.2013 gün ve 2012/12057-2013/10349 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davalılar ... ve ...’in imza yetkilisi olarak, ...’nın yetkili müdürün kayın biraderi olarak, davalı ... Otomotiv Ltd. Şti'nin bu kişiler ile işbirliği içinde olmak üzere müvekkilini zarara uğrattığını, davalı yöneticilerin ... TV kanalında birkaç dakikalık haber için 200.000.USD bedel ile ... Ltd. Şti. ile anlaşma yaptıklarını, ancak kanal yetkilisi ile yapılan görüşme sonucu bu hizmet karşılığında 15.000 USD ödendiğinin öğrenildiğini ve müvekkilinin bu şekilde zarara uğratıldığını ileri sürerek, fazlaya ait haklar saklı kalmak kaydıyla şimdilik 150.000 USD'nin faizi ile davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... Ltd. Şti. vekili, tarafların serbest iradeleri ile sözleşmenin yapıldığını ve müvekkilinin edimini ifa ettiğini savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, davaya konu sözleşme ile alakasının bulunmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, müvekkilinin ... Otomobilleri ithalatçısı olan davacı şirkete 1998 yılında genel müdür olarak atandığını, şirketi zararda iken kar yapar duruma getirdiğini, müvekkilinin olayda kusurunun bulunmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, müvekkilinin genel müdür yardımcısı olarak İdari ve Mali İşlerden sorumlu olduğunu, ceza dosyasında alınan bilirkişi raporunda davaya konu sözleşmenin yönetim kurulu kararlarına uygun olduğunun tesbit edildiğini savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, Dairemizin bozma ilamına uyularak, ... A.Ş. ve ... Ltd. Şti. arasında Mart 2000 tarihinde imzalanan sözleşmeden sonra 2001 tarihinde müdür olan ...'un ibra edildiği, genel kurulun ibra kararı vermesinden sonra anonim ortaklık yönetim kurulu üyelerine ve 342. madde anlamında müdürlere karşı ibranın kapsamına giren işlemler nedeniyle tazminat davası açılamayacağı, diğer davalılar açısından, ceza dosyaları ve dava dosyası incelendiğinde, davacının zararına yol açtığı iddia edilen işlemlere katılmadıkları veya onların davranışlarının zarara yol açtığının kanıtlanmadığı gerekçeleriyle davanın reddine dair verilen karar davacı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 20.05.2013 tarihli kararı ile bozulmuştur.

Davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

1-Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin aşağıdaki bent dışında HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

1-Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin aşağıdaki bent dışında HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, davacı şirketin genel müdürü, genel müdür yardımcısı ve pazarlama müdürü ile bunlarla birlikte hareket ettiği iddia edilen üçüncü şirket ve yönetici aleyhine açılan davacı şirketin uğradığı zararının tazmini istemine ilişkindir. Dairemizin 20.05.2013 gün ve 2012/2057-2013/10349 sayılı kararında davalı ... hakkındaki davanın bozulmasına, davalılar ... ve ... hakkındaki davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddine karar verilmiş ise de, bu davalılardan ... davacı şirketin Mali ve İdari işlemlerden sorumlu genel müdür yardımcısı ve birinci derecede temsil ve ilzama yetkili kişisi olduğu, davaya konu sözleşmeyi de genel müdür ... ile birlikte imzaladığı, diğer davalı ...’nın da davacı şirketin pazarlama departmanında görevli olduğu dosya kapsamından anlaşılmakta olup, mahkemece alınan bilirkişi raporunda bu şahıslar yönünden açıklanan hususlar değerlendirilerek yeterli inceleme yapılmamıştır. Bu itibarla mahkemece bu davalıların genel müdür ile birlikte şirketi zarara uğratma eylem ve işlemlerinin olup olmadığının, davalı ...’in şirket yönetimindeki sıfatı ve sözleşmeyi genel müdür ile birlikte imzalaması durumu da değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, hem bilirkişi raporları hemde mahkeme gerekçesinde soyut olarak bu davalılar hakkındaki davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, Dairemizin 20.05.2013 gün ve 2012/2057-2013/10349 sayılı bozma kararına ilaveten kararın davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair karar düzeltme isteğinin HUMK'nın 442.maddesi gereğince REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin karar düzeltme itirazlarının kabulü ile Dairemizin 20.05.2013 gün ve 2012/2057-2013/10349 sayılı kararına ilaveten yerel mahkeme kararının davacı yararına BOZULMASINA, ödediği karar düzeltme harcının isteği halinde karar düzeltme isteyen davacıya iadesine, 16.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/72, Karar No: 2013/374, Tarih: 17.09.2013

**Ceza Genel Kurulu         2013/13-72 E.  ,  2013/374 K.**

* KULLANIM GEREĞİ AÇIKTA BIRAKILAN EŞYA HAKKINDA HIRSIZLIK

* SABİT BİR NOKTAYA BAĞLI OLMAKSIZIN AÇIK ALANA PARKEDİLEN MOTOSİKLETİN ÇALINMASI EYLEMİNİN, KULLANIM GEREĞİ AÇIKTA BIRAKILAN EŞYA HAKKINDA HIRSIZLIK SUÇUNU OLUŞTURMASI

* TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) (765) Madde 491

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 142

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 141

**"İçtihat Metni"**

Hırsızlık suçundan sanık Cemal A.’nın TCK’nun 142/1-e ve 143. maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin, Turgutlu 2. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 07.07.2006 gün ve 165-302 sayılı hükmün, sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosyayı inceleyen Yargıtay 13. Ceza Dairesince 05.06.2012 gün ve 11804-13231 sayı ile; “TCK’nun 53. maddesinde belirtilen haklardan yoksun kılınma kararı verilmemiş ise de; hükümlülüğün yasal sonucu olup, infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır” açıklamasıyla onanmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 06.08.2012 gün ve 291416 sayı ile;

“...Özel Daire ile Cumhuriyet Başsavcılığımız arasında, ne şekilde kilitli olduğu bilinemeyen motosikletin çalınmasından ibaret eylemin TCK'nun 142/1-e ya da aynı kanunun 141/1. maddelerinde yazılı hırsızlık suçlarından hangisini oluşturacağı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

...Müşteki tarafından ne şekilde kilitlendiği ve nasıl çalıştırıldığı anlaşılamayan ancak Yargıtay 13. Ceza Dairesi tarafından açıkta bırakıldığı kabul edilen motosikleti çalıştırarak götüren sanık hakkında yerel mahkeme tarafından TCK'nun 142/1-e maddesi uyarınca mahkumiyet kararı verilmiştir. Yargıtay 13. Ceza Dairesi tarafından yapılan temyiz incelemesi sonucunda yerel mahkeme tarafından verilen mahkumiyetin onanmasına, karar verilmiştir. Sanığa isnat edilen eylemin TCK’nun 142/1-e maddesinde yazılı bulunan suçu oluşturacağı yönündeki Yargıtay 13. Ceza Dairesinin görüşüne Cumhuriyet Başsavcılığımız tarafından iştirak edilmemektedir.

Eylemin niteliğine yönelik itirazımızın daha iyi anlaşılabilmesi için sabit bir noktaya bağlı olmaksızın kendi kilit sistemiyle kilitlenen motosikletin sürüklenerek ya da alet kullanılmaksızın çalıştırılarak götürülmesi durumunda TCK'nun 142/1-e maddesinde yazılı bulunan suçun oluşamayacağının yukarıda ayrıntılı bir şekilde açıklanmasına karşın bu madde ile aynı sonucu doğuran TCK'nun 142/1-b maddesinin uygulanmasını haklı gösteren sonuca ulaşılmasının mümkün olup olamayacağının da açıklığa kavuşturulması gerekmektedir.

Böyle bir sonucun; Yargıtay 6. Ceza Dairesinin çok uzun yıllardan beri oluşturduğu içtihatlarında benimsenen ana ilkelere aykırı olacağı gibi Yargıtay 13. Ceza Dairesinin içtihatlarına da aykırı olacağı açıktır.

Böyle bir sonucun; Yargıtay 6. Ceza Dairesinin çok uzun yıllardan beri oluşturduğu içtihatlarında benimsenen ana ilkelere aykırı olacağı gibi Yargıtay 13. Ceza Dairesinin içtihatlarına da aykırı olacağı açıktır.

Zira gerek Yargıtay 6. Ceza Dairesi gerekse Yargıtay 13. Ceza Dairesi benzer olaylarda örneğin kapısı açık ya da kilitli olan araçların düz kontak yapılarak götürülmesinden sonra uzun süre bu şekilde kullanılması mümkün olmadığından, bir süre sonra kontak anahtarı yapılarak bu şekilde kullanılmaya devam edilmesinden ibaret eylemlerden dolayı TCK'nun 142/1-b ya da 141/1. maddelerinde yazılı bulunan suçların oluşacağına karar vererek bir anlamda suça konu eşyaların hırsızlık suçunun tamamlandığı 'hakimiyet sahasına geçirme' aşamasına kadar aşılan engel ya da eşyanın bulunduğu yer veya kullanılan alete göre eylemin niteliğinin belirlenmesi yolunu seçerken, suça konu eşyaların hakimiyet sahasına geçirilmesinden sonra yapılan işlemlerin haklı olarak eylemin niteliğini değiştirecek bir etkiye sahip olmadıkları kabul edilmiştir. Aksi durumda anahtarı olmaksızın çalınan araç, çok uzun bir süre sonra taklit anahtar kullanılarak ya da anahtar uydurularak çalıştırılmaya devam edildiğinin tespiti halinde TCK'nun 142/2-d maddesindeki suçun oluşacağını kabul etmek gerekir ki uygulamada böyle bir içtihada rastlanılmamıştır. Zaten Yargıtay 13. Ceza Dairesi de  itiraza konu uyuşmazlıkta suça konu motosikletin kilitli olmadığını kabul ederek TCK'nun 142/1-b maddesinde yazılı bulunan suçun oluşacağına karar veren yerel mahkeme kararına iştirak etmeyerek böyle bir tartışmanın ortaya  çıkmasına  engel olmuştur.

Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 27.09.2011 tarih, 2007/11616 E- 2011/40363 K sayılı ilamında;

Yakınanın 10.07.2005 günü 16 V 8180 plakalı 1994 model Murat Şahin marka aracını kapılarını kilitlemeden park edip ayrılmasından sonra, sanık tarafından düz kontak yöntemiyle çalıştırılıp bulunduğu yerden çalınması şeklinde gerçekleşen olayda, sanığın eyleminin suç tarihinde yürürlükte olan 5237 sayılı TCK'nun 141/1. maddesi kapsamında kaldığı dikkate alınmadan uygulama olanağı bulunmayan 765 sayılı TCK'nun 491/ilk, 522 (pek fahiş), 59. maddelerinin tatbiki suretiyle ceza tayini kanuna aykırı olup öncelikle suç tarihinde yürürlükte olan kanuna göre uygulama yapılması zorunluluğundan dolayı yerel mahkeme tarafından verilen mahkumiyet kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 09.02.2010 tarih, 2008/15055 E- 2010/860 K sayılı ilamında;

Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 09.02.2010 tarih, 2008/15055 E- 2010/860 K sayılı ilamında;

Hırsızlığın, 'adet veya tahsis ya da kullanımı gereği açıkta bırakılmış eşya' niteliği bulunmayan, sokak üzerinde park halinde bırakılan yakınana ait aracın düz kontak yapılarak çalınması suretiyle işlendiği, sanığın yüklenen suçu işlemediğini savunduğu, 14.12.2006 tarihli Olay Yeri İnceleme Raporu içeriğinde araç üzerinde zorlama izinin bulunmadığının belirtildiği ve taklit anahtarla ya da diğer bir aletle aracın kilidinin açıldığına ilişkin kanıtın da bulunmadığının anlaşılması karşısında; eylemin TCK'nun 141/1. maddesine uyduğu gözetilmeden, aynı yasanın 142/1-b maddesi ile uygulama yapıldığı gerekçesiyle yerel mahkemece verilen mahkumiyet kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 22.02.2010 tarih, 2008/8421 E - 2010/1639 K, 22.04.2010 tarih, 2010/11549 E - 2010/4772 K, 09.02.2010 tarih, 2008/15055 E - 2010/860 K, 22.02.2010  tarih, 2008/8421 E - 2010/1639 K , 22.04.2010  tarih, 2010/11549 E - 2010/4772 K,  2007/11616 E - 2011/40363 K  sayılı ilamlarında benzer görüşlere yer verilmiştir.

Yukarıdaki içtihatlara konu edilen eylemlerin tamamında, herhangi bir alet kullanılmaksızın düz kontak yapılmak suretiyle çalınan araçların en son kullanım şekli araştırılmadan  TCK'nun 141/1. maddesinde yazılı bulunan suçun oluşacağına karar verilerek bir anlamda suça konu eşyaların hakimiyet sahasına geçirilmesinden sonra yapılan işlemlerin eylemin niteliğini değiştirecek etkiyi sahip olmadığı yönündeki görüşümüz desteklenmiştir.

Yukarıda ayrıntılı bir şekilde açıklandığı üzere kontak anahtarı üzerinde bulunan aracın çalınması durumunda TCK'nun 141/1. maddesinde yazılı suçun oluşacağını kabul eden Yargıtay 13. Ceza Dairesi, açıkta bırakılan aracın düz kontak yoluyla çalınması durumunda TCK'nun 142/1-e maddesinde yazılı bulunan suçun oluşacağına karar vererek çelişkiye düşmüştür” görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurarak, Özel Daire onama kararının kaldırılmasına ve yerel mahkeme hükmünün suç niteliğinin belirlenmesindeki isabetsizlik nedeniyle bozulmasına karar verilmesi talebinde bulunmuştur.

CMK'nun 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 13. Ceza Dairesince 25.12.2012 gün ve 18183-28120 sayı ile, itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanığın hırsızlık suçundan cezalandırılmasına karar verilen ve suçun sübutuna yönelik bir uyuşmazlık bulunmayan olayda, Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, sabit bir noktaya bağlı olmaksızın açık alanda park halinde bırakılan motosikleti çalan sanığın eyleminin nitelendirilmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanığın hırsızlık suçundan cezalandırılmasına karar verilen ve suçun sübutuna yönelik bir uyuşmazlık bulunmayan olayda, Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, sabit bir noktaya bağlı olmaksızın açık alanda park halinde bırakılan motosikleti çalan sanığın eyleminin nitelendirilmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

Mağdur Hasan K.’ye ait motosikletin sabit bir noktaya bağlı olmaksızın park edildiği, Turgutlu Kapalı Spor Salonu önünden 13.02.2006 günü saat 21.30 sıralarında çalındığı, sanığın 16.02.2006 günü bu motosikleti başka bir hırsızlık olayında kullanırken yakalandığı, aşamalarda önce hakkında beraat kararı verilen inceleme dışı sanık Celal İ.’den motosikleti kullanmak için aldığını, daha sonra ise 15.02.2006 günü  terkedilmiş vaziyette bulduğunu, herhangi bir şekilde çalmadığını savunduğu anlaşılmaktadır.

Türk Ceza Kanununun 141. maddesinde; "Zilyedinin rızası olmadan başkasına ait taşınır bir malı, kendisine veya başkasına bir yarar sağlamak maksadıyla bulunduğu yerden alan kimseye bir yıldan üç yıla kadar hapis cezası verilir" şeklinde hırsızlık suçunun basit hali düzenlenmiş, "Nitelikli Hırsızlık" başlıklı 142. maddesinin konumuza ilişkin 1. fıkrasında ise;

"(1) Hırsızlık suçunun;

a) Kime ait olursa olsun kamu kurum ve kuruluşlarında veya ibadete ayrılmış yerlerde bulunan ya da kamu yararına veya hizmetine tahsis edilen eşya hakkında,

b) Herkesin girebileceği bir yerde bırakılmakla birlikte kilitlenmek suretiyle ya da bina veya eklentileri içinde muhafaza altına alınmış olan eşya hakkında,

c) Halkın yararlanmasına sunulmuş ulaşım aracı içinde veya bunların belli varış veya kalkış yerlerinde bulunan eşya hakkında,

d) Bir afet veya genel bir felâketin meydana getirebileceği zararları önlemek veya hafifletmek maksadıyla hazırlanan eşya hakkında,

e) Adet veya tahsis veya kullanımları gereği açıkta bırakılmış eşya hakkında,

İşlenmesi hâlinde, iki yıldan beş yıla kadar hapis cezasına hükmolunur..." şeklindeki düzenleme ile suçun bir kısım nitelikli hallerine yer verilmiştir.

Uyuşmazlık konusu ile ilgili olarak bu maddenin 1. fıkrasının (e) bendinin uygulanma şartları üzerinde durmak gerekmektedir.