muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/15919, Karar No: 2020/648, Tarih: 14.01.2020

**3. Ceza Dairesi         2019/15919 E.  ,  2020/648 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Düşme

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Oluşa ve dosya kapsamına göre, pazarcılık yaparak geçimini sağlayan sanık ile zabıta amiri olan mağdur arasında sanığın tezgah kurulması yasak olan yere tezgah açması nedeni tartışma olduğu, bunun üzerine sanığın tezgahını mağdurun gösterdiği yere açtığı, aynı gün öğleden sonra mağdurun yeniden kontrol etmek üzere gittiğinde ise sanığın bu kez mağdura laf atarak mağduru basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaraladığı olayda, kamu görevlisi olan mağdurun, yerine getirdiği kamu görevi nedeniyle kasten yaralama eylemine maruz kaldığı anlaşılmakla, sanığa iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı TCK'nin 86/3-c. maddesinden ek savunma hakkı verilerek atılı suçtan cezalandırılması yerine, suç vasfında yanılgıya düşülerek eyleminin şikayet kapsamında kaldığının kabulü ile yazılı şekilde şikayet yokluğundan düşme kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeple 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 14.01.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12653, Karar No: 2013/14720, Tarih: 31.10.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/12653 E.  ,  2013/14720 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tahliye

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalılardan Yeliz Sazak tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına dayandıkları belgelere temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun kararın ONANMASINA ve temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 31.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9841, Karar No: 2012/672, Tarih: 18.01.2012

**7. Ceza Dairesi         2010/9841 E.  ,  2012/672 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sahte bandrol imal etmek ve kullanmak suçundan sanık ... hakkında 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu uyarınca yapılan yargılama sırasında, Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 24/03/2005 tarihli ve 188 sayılı kararına göre, Fikri ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesi kurulmayan yerlerde bu davalara ikiden fazla asliye ceza mahkemesi bulunan yerlerde 3 numaralı asliye ceza mahkemesince bakılacağı yönündeki kararı nazara alınarak, Tekirdağ ilinde 10/11/2008 tarihinde 3. Asliye Ceza Mahkemesinin kurulmuş olması nedeniyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3, 4, 5.maddeleri gereğince mahkemenin görevsizliğine, dosyanın Tekirdağ 3. Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmesine dair, Tekirdağ 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 26/12/2008 tarihli ve 2008/605 esas, 2008/804 sayılı kararını müteakip, Tekirdağ 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 11/02/2010 tarihli ve 2009/201 esas, 2010/80 sayılı kararıyla mahkemenin görevsizliğine karar vermesi üzerine ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen Tekirdağ 3. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin 22/06/2010 tarihli ve 2010/414 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 06.08.2010 gün ve 50162 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığının 01.09.2010 gün ve KYB. 2010/195091 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, 5846 sayılı Kanun kapsamındaki ceza davalarına ikiden fazla asliye ceza mahkemesi olan yerlerde 3 numaralı asliye ceza mahkemesinin bakacağına ilişkin Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun 24/03/2005 tarih ve 188 sayılı kararını müteakip, Tekirdağ 3. Asliye Ceza Mahkemesinin Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun 03/11/2008 tarihli ve 373 sayılı kararı ile faaliyete geçirilmiş olması ve bu tarihten önce açılan davaların açıldıkları mahkemelerce sonuçlandırılmaları gerektiğinin yerleşik Yargıtay içtihatlarıyla da kabul edilmiş olması karşısında, 29/07/2008 tarihli iddianame ile açılan davanın Tekirdağ 1. Asliye Ceza Mahkemesince sonuçlandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309/4-a maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının yazılı emre dayanan ihbarname müderecatı yerinde görüldüğünden Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 22/06/2010 tarihli ve 2010/414 D. İş sayılı kararının CMK.nun 309/4-a maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yapılmasına 18.01.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23928, Karar No: 2016/10590, Tarih: 30.05.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/23928 E.  ,  2016/10590 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 30.05.2016 günü duruşmalı temyiz eden davacı-davalı ... ile vekili Av. ... ve karşı taraf temyiz eden davalı-davacı ... vekili Av. ... geldi. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı-davalı kadının boşanma davası Türk Medeni Kanununun 161. maddesinde düzenlenen zina ve 162. maddede düzenlenen pek kötü davranış sebebine dayalı olup, mahkemece tefhim edilen kısa kararda tarafların boşanmalarına denilmek suretiyle kadının davasının Türk Medeni Kanununun 161. ve 162. maddesi gereğince kabul edildiği halde gerekçeli kararda tarafların Türk Medeni Kanununun 166/1. maddesi gereğince boşanmalarına karar verilmek suretiyle kısa karar ve gerekçeli karar arasında çelişki oluşturulmuştur.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 294/3. maddesi uyarınca, hükmün tefhimi, her halde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz (HMK m. 298/2). Buna göre, tefhim edilen hüküm sonucu yanlış da olsa, gerekçeli kararın, tefhim edilen hüküm sonucuna uygun düzenlenmesi gerekmektedir. Yanlışlık ancak temyiz kanun yoluna başvurulması ve kararın bozulması halinde düzeltilebilir. Tefhim edilen ve duruşma tutanağına geçirilen hüküm sonucu ile gerekçeli karar arasındaki aykırılık diğer yönler incelenmeden tek başına bozma sebebi olur. O halde mahkemece yapılacak iş, 10.04.1992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gözetilerek yeniden karar oluşturmaktan ibarettir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, taraf vekilleri duruşmaya geldiklerinden duruşma için takdir olunan 1.350.00 TL. vekalet ücretinin Rengin'den alınıp Rüştü'ye ve 1.350.00 TL. vekalet ücretinin de Rüştü'den alınıp Rengin'e verilmesine, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.30.05.2016(Pzt.)

1-HB/HA/YE
Yargıtay — Esas No: 2015/6628, Karar No: 2016/692, Tarih: 25.01.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/6628 E.  ,  2016/692 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

.

Taraflar arasında görülen davada...Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 27/01/2015 tarih ve 2012/17-2015/15 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, çiftçilik yapan müvekkilinin ....Mevkiinde bulunan arazisinde Linda cinsi sofralık domates yetiştirdiğini, müvekkili ile davalı şirket arasında bu nedenle 26.5.2011-26.11.2011 tarihleri arasında geçerli olacak şekilde devlet destekli bitkisel ürün sigorta poliçesi tanzim edildiğini, 2.10.2011-5.10.2011 tarihleri arasında meydana gelen dolu yağışları neticesinde sigortalı ürünlerde hasar meydana geldiğini, müvekkilince yapılan hasar ihbarı uyarınca ekspertiz raporu düzenlendiğini, ancak meydana gelen hasarın teminat dışı sebeplerden kaynaklandığı gerekçesiyle müvekkiline hasar ödemesi yapılmadığını, poliçenin tanzimi sırasında müvekkiline bilgi verme yükümlülüğünün yerine getirilmediğini ileri sürerek fazlaya dair haklar saklı kalmak kaydıyla 49.000,00 TL alacağın temerrüt tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, sigortalı ürünlerde meydana gelen hasarın poliçe kapsamına göre teminat altına alınmayan sebeplerden kaynaklandığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; dosya kapsamında üç defa bilirkişi raporu alındığı, son iki bilirkişi raporunun aynı mahiyette bulunduğu, söz konusu raporlar uyarınca hasarın poliçe kapsamına göre teminat dışı bırakıldığı anlaşılan hava sıcaklıklarının düşük seyretmesi ve gün içerisinde yaşanan sıcaklık farkından kaynaklandığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 25/01/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2015/33121, Karar No: 2018/15879, Tarih: 26.06.2018

**22. Hukuk Dairesi         2015/33121 E.  ,  2018/15879 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin fazla çalışma ücreti, fark fazla çalışma ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, gününde ödenmeyen aylık ücret alacağının yüzde beş fazlalığı, fazla çalışma ücretinin yüzde beş fazlalığı, fark fazla çalışma ücretinin yüzde beş fazlalığı ile ulusal bayram ve genel tatil ücretinin yüzde beş fazlalığı alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında imzalanan iş sözleşmesinde, aylık ücrete, günlük üç saati ve yılda doksan iş gününü aşmayan fazla çalışma ücretinin dahil olduğuna yönelik düzenleme bulunmaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, aylık ücret miktarının iş sözleşmesinde yazılı olmaması sebebiyle söz konusu sözleşme maddesinin geçerli olmadığı kabul edilmiş ise de, hesaplama konusu dönem için davacının aylık ücretinin, asgari ücret miktarından makul seviyede yüksek olduğu sabittir. Bu halde, iş sözleşmesinde yer alan bahsi geçen düzenlemenin geçerli olduğu kabul edilerek sonuca gidilmelidir.

3-Mahkemece, yüzde beş fazlalık alacaklarına uygulanan indirim oranı, hakkın özüne dokunacak derecede yüksektir. Anılan sebeple, talepte bulunmakta gecikilen süre, hesaplamaya konu olan asıl alacak tutarları ve günlük yüzde beş fazlasının belirlenen miktarı da gözetilerek, hakkaniyete uygun düşecek şekilde indirim oranı yeniden değerlendirilmelidir.

Yukarıda yazılı sebeplerden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 26/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11771, Karar No: 2013/10309, Tarih: 20.05.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/11771 E.  ,  2013/10309 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 10. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 07.06.2012 tarih ve 2012/21-2012/342 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava konusu meblağ 17.220 TL'nin altında bulunduğundan HUMK'nun 3156 sayılı kanunla değişik 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin reddiyle tetkikatın evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin Gimak Akaryakıt Servis Pazarlama ve Ticaret A.Ş'ne ait hisselerinin devrine ilişkin olarak 10.03.2010 tarihinde hisse devir sözleşmesi düzenlendiğini, bu sözleşmeye göre müvekkilinin şirkette bulunan 3.600,00 pay karşılığı 9.000,00 TL'lik hissesini davalıya devrettiğini, bu devrin aynı tarihte şirket yönetim kurulunun 2010/3 nolu toplantısında görüşülerek oybirliği ile kabul edilip, pay defterine işlendiğini, devir bedelinin ödenmemesi üzerine Ankara 15. İcra Müdürlüğü'nün 2011/8252 sayılı takip dosyası ile başlattıkları icra takibine davalının haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptali ile takibin devamına ve %40 icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı ile müvekkili arasında hisse devir sözleşmesi düzenlenip, şirket yönetim kurulu tarafından da kabul edilerek pay defterine işlendiğini, 15.03.2010 tarihinde yeni hissedarların genel kurul toplantısı yaparak görev taksimi yaptıklarını, olayların bu gelişimine rağmen davacının 16 ay sonra devir bedelini alamadığından bahisle icra takibi başlattığını, BK'nın 182. maddesi uyarınca peşin satışın söz konusu olup, davacının devir bedelini almadığını ispatlaması gerektiğini, devir bedeli alınmadan işlemlerin yapılmasının mümkün olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, taraflar arasındaki 10.03.2010 tarihli hisse devir sözleşmesinde, hisselerin tamamının nominal değer üzerinde davalıya devredildiği ve hisselerle ilgili bu tarihe kadar sorumluluğun satıcıya, bu tarihten sonra ise devir alan alıcıya ait olduğu düzenlenmiş olup, devir bedelinin ödendiği veya hemen ödeneceği hususunda kesin ifadelerin protokolde yer almadığı, bu protokol kapsamında davacı satıcının edimini yerine getirdiği, hisse devir işleminin şirket yönetim kurulu tarafından kabul edilerek pay defterine işlendiği, şirketin yeni ortakları tarafından yapılan 15.03.2010 tarihli genel kurul toplantısında davalı alıcının yönetim kurulu üyesi olduğu, bu tarihten sonra 18.03.2010 tarihinde şirket ile davacı arasında bir protokol daha düzenlendiği, bu protokolde yine taraflara hisse devri kapsamında bir takım edimlerin yerine getirilmesi hususunda mükellefiyetler yüklendiği, dolayısıyla, 10.03.2010 tarihli hisse devir sözleşmesinin yapılması ile taraflar arasındaki hisse devir işlemlerinin sona ermemiş olduğu, hisselerin davacı tarafından davalıya devrinden sonra dahi hisse devri kapsamında birtakım işlemlerin

daha yerine getirilmesi gerektiği yolunda düzenleme yapıldığı, 18.03.2010 tarihli sözleşmedeki edimler nazara alındığında taraflar arasındaki ilişkinin BK'nın 182. maddesi kapsamında peşin satış olduğunun kabulü mümkün olmayıp, veresiye satış bulunduğu ve satım bedelini ödemiş oılduğunu ispat yükünün davalı alıcıya ait olduğu,davalı alıcının ise bu iddiasını ispat edemediği gerekçesiyle davanın kabulü ile, icra takip dosyasına yapılan itirazın iptali ile takibin 9.000,00 TL asıl alacağa takip tarihinden itibaren yıllık %15 oranını aşmayacak şekilde değişen oranlarda avans faizi uygulanmak suretiyle devamına, alacak likit olduğundan asıl alacak miktarının % 40'ı olan 3.600,00 TL icra inkar tazminatının davalıdan tahsil edilerek davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1) Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2) Dava, anonim şirket pay devir bedelinin tahsili amacıyla başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece, yukarıda açıklandığı gibi, devirden sonra hissesi devredilen dava dışı şirketin yönetim kurulu başkan ve üyesi ile davacı arasında imzalanan 18.03.2010 tarihli iki adet protokol içeriği itibariyle devrin veresiye satış şeklinde yapıldığı, devir bedelinin ödenmesi hususunun ispatının davalıya düştüğü ve davalının da bu hususu kanıtlayamadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme gerekçesinde de açıkca belirtildiği gibi olay tarihinde yürürülükte bulunan BK'nın 182/2. maddesi uyarınca aksine adet veya sözleşme yok ise, alıcı ve satıcı borçlarını aynı zamanda ifa etmekle mükelleftir. Bu itibarla, tarafların imzasını taşıyan 10.03.2010 tarihli hisse devir senedine göre, menkul niteliği taşıyan anonim şirket paylarının devri davacıya yapılmakla, bedelinin de aynı zamanda ödendiğinin kabulü gerekir. Yine mahkeme gerekçesinde 10.03.2010 tarihli hisse devir senedine rağmen, pay devrinin veresiye satış olduğuna dayanak olarak davalının imzası bulunmayan 18.03.2010 tarihli dava dışı anonim şirket başkanı ve yünetim kurulu üyesi ile davacı arasında imzalanan protokollerin devir ile alakalı olduğu, dolayısıyla 10.03.2010 tarihli hisse devir sözleşmesi ile devir ilişkinin sona ermediği ve devrin veresiye olduğu kabul edilmiştir. Ancak yukarıda bahsi geçen iki adet protokolde davacının imzası yoktur. Her ne kadar mahkemece, davalının yönetim kurulu üyesi olması sebebiyle, bu protokollerden haberi olmadığının düşünülemiyeceği belirtilmiş ise de, bunun kabulü mümkün olmadığı gibi, protokol içeriği gözetildiğinde de dava dışı şirketin kredi borçlarının ödenmesi karşılığında şirkete ait birtakım araçların davacının göstereceği kişilere ve onun talimatı doğrultusunda satılması ile satış bedellerinin davacıya nakden ödeneceğinin öngörüldüğü ve pay devrinden bahsedilmediği dolayısıyla protokollerin açıklanan bu içerikleri itibariyle taraflar arasındaki yapılan anonim şirket pay devri sözleşmesi ile ilişkilendirilmesinin söz konusu olamayacağı açıktır. Bu durum karşısında aksi görüş ve yazılı gerekçe ile protokol ile devir sözleşmesi ilişkilendirilerek davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün davalı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, kararın (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 20.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11011, Karar No: 2014/4128, Tarih: 01.04.2014

**6. Hukuk Dairesi         2013/11011 E.  ,  2014/4128 K.**

* KİRALAYANA LEYHİNE HAKSIZ FESİH NEDENİYLE TAZMİNAT TAŞINIR KİRASI /ÇATILI İŞ YERİ KİRASI

* TÜRK BORÇLAR KANUNU (6098) Madde 330

* TÜRK BORÇLAR KANUNU (6098) Madde 339

* BELEDİYE KANUNU (5393) Madde 15

**"İçtihat Metni"**

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tazminat davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kiracı tarafından kiralayan aleyhine açılan haksız fesih nedeniyle tazminat istemine ilişkindir.Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili,dava dilekçesinde, davalıya ait M... A... E... parkı içinde bulunan kafeteryanın 2886 sy gereğince yapılan ihale sonunda 11/02/2010 tarih ve 2 yıl süreli kira sözleşmesi ile davacıya kiraya verildiğini, davalının kira süresi dolmadan 08/03/2011 tarihinde park düzenlemesi nedeniyle davacının kiralanan taşınmazı tahliye ve anahtarı teslim etmesi gerektiğinin, yazılı olarak davacıya bildirdiğini,kira süresi sona ermeden davalı tarafından yapılan tahliye işleminin hukuka ve kanunlara açıkça aykırılık teşkil ettiğini, kira süresi dolmadan kiralayan tarafından tahliye isteminde bulunabilmenin şartlarının 6570 sayılı gayrimenkullerin kiraları hakkındaki kanunun 7. maddesinde açık ve net olarak belirtildiğini, davalının sadece ve sadece parkı düzenlemesi gibi keyfi bir sebeple kiralananın tahliyesini istediğini, haksız tahliye nedeniyle davacının kazanç kaybına uğradığını, davacının söz konusu işyerini işletmekle yıllık ortalama 30.000 TL kadar kârı olduğunu,davanın belirsiz alacak davası niteliğini taşıdığını belirterek fazlaya ilişkin alacak ve dava hakları saklı kalmak kaydı ile hesaplanacak davacı zararının davalıdan kabulüne karar verilmesini talep etmiştir. Davalı vekili, cevap dilekçesinde, kira sözleşmesinin 7.maddesinde davalı belediyenin istediği zaman tek taraflı olarak sözleşmeyi feshe yetkisi olduğunu, davalı belediye encümeninin park düzenlemesine ilişkin encümen kararı gereği kiralananın yıkıma tabi tutulacağının bildirildiğini, işlemde kamu yararı olduğunu belirterek davanın reddini savunmuş,mahkemece,2886 sy'nın 75/4 maddesinin belediyeler hakkında uygulanamayacağı gerekçesiyle tahliye haksız kabul edilerek davanın kabulüne karar verilmiştir.