muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/180, Karar No: 2021/400, Tarih: 16.09.2021

Ayrıca, ikametin balkonundaki çiçek saksısına ekili vaziyette 3 kök hint keneviri bitkisi ile uyuşturucu madde ticaretinden elde edildiği değerlendirilen 7510 TL ve 30 Avro'ya da el konulduğu,

İnceleme dışı sanık ... hakkında "Esrar elde etmek amacıyla kenevir ekme" ve "Kamu malına zarar verme ve görevi yaptırmamak için direnme" suçlarında ayrı soruşturma dosyaları düzenlendiği anlaşılan olayda;

Sanık ...’ın, birlikte yakalandıkları araçta bulunan çanta içerisinde ve işlerinin iyi olmaması nedeniyle kalacak yer aradığını söylemesi üzerine kendisine ait evde yaklaşık 2 aydır birlikte kaldıklarını beyan ettiği inceleme dışı sanık ...’e ait odada ele geçen suç konusu uyuşturucu/uyarıcı maddelerle ilgisi bulunmadığını beyan etmesine rağmen, inceleme dışı sanık ...’in suç tarihinde ... ile telefon görüşmesi yaptığı ve buluştuğu sırada sanığın araçta olduğunun, ...’ye araç içerisinde uyuşturucu madde satışı yapıldığının, yine inceleme dışı sanık ...’in ...’ye saat 21.30 sıralarında uyuşturucu madde satışının ardından kendisinden uyuşturucu madde temin etmek amacıyla saat 21.31 ve 21.55 sıralarında ... ve bu şahsın arkadaşıyla, saat 22.21 sıralarında ... isimli şahıslarla buluşmak üzere görüşmeler gerçekleştirdiğinin, bu görüşmeler sırasında da sanık ...’un araçta bulunduğunun, inceleme dışı sanık ...’in 27.06.2009 tarihi saat 22.21 itibarıyla ... isimli şahısla gerçekleştirdiği görüşmeden anlaşıldığı üzere Yıldız semtinde buluşacaklarının, inceleme dışı sanıklar ... ve ... ile sanık ...’ın aynı gün saat 22.30 sıralarında ... Mahallesi, 722 Sokak No: 2 sayılı adres önünde park hâlinde beklerken yakalandıklarının, araçta yapılan aramada ve sanığa ait olup inceleme dışı sanık ...’in birlikte kaldıkları evde de suç konusu uyuşturucu/uyarıcı maddelerin ele geçirildiğinin anlaşılması, sanığın araçta bulunan çantada ve evde inceleme dışı sanık ...’e ait odada ele geçen suç konusu maddelerden haberdar olmadığını savunmasına karşın, sanık ...’ın araçta inceleme dışı sanık ... ile birlikte yakalanması sonrası yapılan üst aramasında net 0,24 gram esrar bulunmasının yanı sıra, birlikte kaldıkları evin ortak kullanım alanlarından olan balkondaki saksı içerisinde (3) kök hint keneviri bitkisinin de ele geçirilmesi, sanığın suç konusu esrarı içmek amacıyla birlikte yakalandıkları inceleme dışı sanık ...’ten aldığını, daha öncesinde de inceleme dışı sanık ... ile birlikte bir defa esrar içtikleri ifade etmesi hususları birlikte değerlendirildiğinde; sanığın, uyuşturucu madde ticareti yaptığına tanık olduğu ve bildiği inceleme dışı sanık ... ile birlikte hareket etmek ve adı geçene ait suç konusu uyuşturucu/uyarıcı maddeleri kendisine ait ikamette bulundurmak suretiyle üzerine atılı bulunan uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işlediği kabul edilmelidir.

2- Sanık hakkında TCK’nın 39. maddesinin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığına ilişkin uyuşmazlık konusunun değerlendirilmesi:

2- Sanık hakkında TCK’nın 39. maddesinin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığına ilişkin uyuşmazlık konusunun değerlendirilmesi:

Uyuşturucu ya da uyarıcı madde suçlarının çoğu zaman birden fazla kişi tarafından iştirak halinde işlendiği yargılama dosyalarından bilinmektedir. Üstlendikleri roller ve eyleme katılma durumuna göre suçlar nitelendirilecek ve sanıklar haklarında 5237 sayılı TCK'nın 37, 38 ve 39. maddeleri gereğince uygulama yapılacaktır. Uyuşmazlık konusunda sağlıklı bir hukuki çözüme ulaşılabilmesi bakımından "faillik" ve "yardım etme" kavramları üzerinde de durulmalıdır.

TCK'nın 37. maddesinde;

"1) Suçun kanuni tanımında yer alan fiili birlikte gerçekleştiren kişilerden her biri, fail olarak sorumlu olur.

2) Suçun işlenmesinde bir başkasını araç olarak kullanan kişi de fail olarak sorumlu tutulur. Kusur yeteneği olmayanları suçun işlenmesinde araç olarak kullanan kişinin cezası üçte birden yarısına kadar artırılır" şeklindeki hükme yer verilerek, birinci fıkrada müşterek faillik, ikinci fıkrada ise dolaylı faillik düzenlenmiştir.

Kanunda suç olarak tanımlanan fiilin, birden fazla suç ortağı tarafından iştirak hâlinde gerçekleştirilmesi durumunda maddenin birinci fıkrasında düzenlenen müşterek faillik söz konusu olacaktır.

Öğretideki; "Müşterek faillik için olay mahallinde bizzat bulunmak zorunlu değildir. Uzaktan da olsa, mesela telsiz ile fiilin işlenişini yönlendirmek suretiyle müşterek fail olarak suçun icrasına iştirak mümkündür" (İzzet Özgenç, Türk Ceza Hukuku Genel Hükümler, Seçkin Yayınevi, 8. Bası, 2013, s. 478), "Suçun işlenişine katkıda bulunanların bu sebeple müşterek fail sayılabilmesi için mutlaka suçun işlendiği yerde olması gerekli değildir. Olay mahallinde bulunmamakla birlikte uzaktan suçun birlikte işlenişini etkileyen önemli bir katkıda bulunulması hâlinde de müşterek faillik söz konusu olur. Uzak bir pozisyondan olay yerinde etkili bir konumda olan faili telefon ve telsiz gibi iletişim araçlarıyla koordine eden veya suçun işlenişi anında telefonla talimat veren kişi de bizzat müşterek faildir" (Mahmut Koca - İlhan Üzülmez, Türk Ceza Hukuku Genel Hükümler, Seçkin Yayınevi, 6. Bası, ..., 2013, s.429) şeklindeki görüşler ve yerleşik yargısal uygulamalar göz önüne alındığında, müşterek faillik için "failler arasında birlikte suç işleme kararı olması" ve "suçun işlenişi üzerinde birlikte hâkimiyet kurulması" şartlarının gerçekleşmesi gerekmektedir.

Müşterek faillikte, birlikte suç işleme kararının yanı sıra fiil üzerinde ortak hâkimiyet kurulduğu için, her bir suç ortağı "fail" konumundadır. Fiil üzerinde ortak hâkimiyetin kurulup kurulmadığının belirlenmesinde suç ortaklarının suçun icrasında üstlendikleri rolleri ve katkılarının suçun işlenmesi açısından taşıdığı önem göz önünde bulundurulmalıdır. Suç ortaklarının, suçun işlenmesine yaptıkları katkının diğerinin fiilini tamamladığı durumlarda da müşterek faillik söz konusu olacaktır. Buna göre her müşterek fail, suçun icrasına ilişkin etkin ve fonksiyonel bir katkıda bulunmaktadır.

İştirak; bir kişi tarafından işlenebilen bir suçun, birden fazla kimse tarafından işbirliği içinde işlenmesini ifade eder. 5237 sayılı TCK sisteminde suça iştirak eden herkes, sırf iştirak ettiği için değil, suçun işlenişindeki katkısı ve bu katkının önemine göre cezalandırılmaktadır. Suçun kanuni tanımında yer alan fiili birlikte gerçekleştirenlerden her biri fail olarak sorumlu tutulmakta, böylece suçun işlenişi üzerinde birlikte hâkimiyet kurarak suçu işleyen kimseler, suç için kanunda öngörülmüş ceza ile cezalandırılmaktadır.

Suçun icrasına iştirak etmekle birlikte, işlenişine bulunduğu katkının niteliği gereği kanuni tanımdaki fiili gerçekleştirmeyen diğer suç ortaklarına "şerik" denilmekte olup, kanunda şeriklik; azmettirme ve yardım etme olarak iki farklı şekilde düzenlenmiştir. Buna göre, kanuni tanımdaki fiili gerçekleştirmeyen veya özel faillik vasfını taşımadığı için fail olmayan suç ortağı, gerçekleşen fiilden, "bağlılık kuralı" uyarınca sorumlu olmaktadır.

Yardım etme, asli iştirakin dışında kalan, fakat sonucun meydana gelmesi bakımından nedensellik değeri taşıyan hareketi ifade eder. Burada fiil üzerinde hâkimiyet kurulmamakta, sadece suçun icrası kolaylaştırılmaktadır. Yardım edenin hareketi asli faile nazaran suçu oluşturucu ve yapıcı bir nitelik taşımayıp, destekleyici, hazırlayıcı veya kolaylaştırıcı bir durum arzettiğinden yardım eden ikincil bir konumda yer almaktadır.

TCK'nın 39. maddesinde yardım etme;

"1) Suçun işlenmesine yardım eden kişiye, işlenen suçun ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasını gerektirmesi hâlinde, onbeş yıldan yirmi yıla; müebbet hapis cezasını gerektirmesi hâlinde, on yıldan onbeş yıla kadar hapis cezası verilir. Diğer hâllerde cezanın yarısı indirilir. Ancak, bu durumda verilecek ceza sekiz yılı geçemez.

2) Aşağıdaki hâllerde kişi işlenen suçtan dolayı yardım eden sıfatıyla sorumlu olur:

a) Suç işlemeye teşvik etmek veya suç işleme kararını kuvvetlendirmek veya fiilin işlenmesinden sonra yardımda bulunacağını vaat etmek.

b) Suçun nasıl işleneceği hususunda yol göstermek veya fiilin işlenmesinde kullanılan araçları sağlamak.

c) Suçun işlenmesinden önce veya işlenmesi sırasında yardımda bulunarak icrasını kolaylaştırmak" şeklinde tanımlanmış,

40. maddesinde ise bağlılık kuralı;

2) Aşağıdaki hâllerde kişi işlenen suçtan dolayı yardım eden sıfatıyla sorumlu olur:

a) Suç işlemeye teşvik etmek veya suç işleme kararını kuvvetlendirmek veya fiilin işlenmesinden sonra yardımda bulunacağını vaat etmek.

b) Suçun nasıl işleneceği hususunda yol göstermek veya fiilin işlenmesinde kullanılan araçları sağlamak.

c) Suçun işlenmesinden önce veya işlenmesi sırasında yardımda bulunarak icrasını kolaylaştırmak" şeklinde tanımlanmış,

40. maddesinde ise bağlılık kuralı;

"1) Suça iştirak için kasten ve hukuka aykırı işlenmiş bir fiilin varlığı yeterlidir. Suçun işlenişine iştirak eden her kişi, diğerinin cezalandırılmasını önleyen kişisel nedenler göz önünde bulundurulmaksızın kendi kusurlu fiiline göre cezalandırılır.

2) Özgü suçlarda, ancak özel faillik niteliğini taşıyan kişi fail olabilir. Bu suçların işlenişine iştirak eden diğer kişiler ise azmettiren veya yardım eden olarak sorumlu tutulur.

3) Suça iştirakten dolayı sorumlu tutulabilmek için ilgili suçun en azından teşebbüs aşamasına varmış olması gerekir" biçiminde düzenlenmiştir.

TCK'nın 39. maddesinin 2. fıkrasındaki düzenlemeye göre yardım etme; maddi yardım ve manevi yardım olarak ikiye ayrılmaktadır.

1- Bir suçun işlenmesine maddi yardımda bulunma çok çeşitli şekillerde ortaya çıkmakla birlikte anılan maddede maddi yardım;

a) Suçun işlenmesinde kullanılan araçları temin etmek,

b) Suçun işlenmesinden önce veya işlenmesi sırasında maddi yardımda bulunarak icrasını kolaylaştırmak olarak sayılmıştır.

2- Manevi yardım ise;

a) Suç işlemeye teşvik,

b) Suç işleme kararını kuvvetlendirmek,

c) Suçun işlenmesinden sonra yardımda bulunmayı vaad etmek,

d) Suçun nasıl işleneceği konusunda yol göstermek, şeklinde belirtilmiştir.

Görüldüğü üzere, TCK'nın 37 ve 39. maddelerindeki açık düzenlemeler uyarınca suçun kanunî tanımında yer alan fiili gerçekleştirenler "fail" olarak kabul edilirken, suçun kanunî tanımında yer alan fiili gerçekleştirmeyen, ancak suç işlemeye teşvik eden veya suç işleme kararını kuvvetlendiren veya fiilin işlenmesinden sonra yardımda bulunacağını vaat eden, suçun nasıl işleneceği hususunda yol gösteren veya fiilin işlenmesinde kullanılan araçları sağlayan, suçun işlenmesinden önce veya işlenmesi sırasında yardımda bulunarak icrasını kolaylaştıran kimseler ise "suça yardım eden" olarak sorumlu tutulmaktadır.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Somut olaya ilişkin kabul ve sanık ...’ın uyuşturucu madde ticareti yapma eyleminin sabit olduğuna ilişkin varılan sonuç dikkate alındığında; kendisine ait ikamette uyuşturucu/uyarıcı maddeler ele geçirilen sanık ...’ın, TCK’nın 188/3. maddesinde yer alan uyuşturucu madde ticareti yapma suçunun kanuni tanımında yer alan fiillerden “kabul eden, bulunduran kişi” konumunda olmasının yanı sıra, suç ortağı olan inceleme dışı sanık ...’in suçunun icrasında üstlendiği rol, uyuşturucu madde satışı sırasında birlikte hareket etmesi, adı geçenin suçuna olan etkin ve fonksiyonel katkısı, inceleme dışı sanık ... ile suç konusu eylemler üzerinde kurdukları ortak hâkimiyetin uyuşturucu madde ticareti yapma suçunun işlenmesi açısından taşıdığı önem göz önüne alındığında, sanık ...’ın uyuşturucu madde ticareti yapma suçunun müşterek faili olarak sorumlu tutulması gerektiği kabul edilmelidir.

Çoğunluk Görüşüne katılmayan beş Ceza Genel Kurulu Üyesi; ''Sanık hakkında TCK'nın 39. maddesinin uygulanma koşullarının bulunduğu" düşüncesi ile karşı oy kullanmışlardır.

3- Suç tarihi itibarıyla TCK’nın 188/3. maddesi uyarınca “beş yıldan onbeş yıla kadar hapis ve yirmibin güne kadar adlî para cezası” gerektiren suçta, temel cezanın 6 yıl hapis ve 120 gün adli para cezası olarak belirlenmesinin isabetli olup olmadığına ilişkin uyuşmazlık konusunun değerlendirilmesi:

Sanığın işlediği TCK’nın 188. maddesinin 3 ve 4. fıkralarında düzenlenen uyuşturucu madde ticareti yapma suçu, 5 yıldan on beş yıla kadar hapis ve yirmibin güne kadar adli para cezasını gerektirecek şekilde yaptırıma bağlanmış, temel cezanın belirlenmesine ilişkin ilkeler ise TCK'nın 61. maddesinin birinci fıkrasında;

“(1) Hâkim, somut olayda;

a) Suçun işleniş biçimini,

b) Suçun işlenmesinde kullanılan araçları,

c) Suçun işlendiği zaman ve yeri,

d) Suçun konusunun önem ve değerini,

e) Meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığını,

f) Failin kast veya taksire dayalı kusurunun ağırlığını,

g) Failin güttüğü amaç ve saiki,

Göz önünde bulundurarak, işlenen suçun kanuni tanımında öngörülen cezanın alt ve üst sınırı arasında temel cezayı belirler.” şeklinde düzenlenmiştir.

5237 sayılı TCK’nın “Adalet ve kanun önünde eşitlik ilkesi” başlıklı 3. maddesinin 1. fıkrasındaki; “Suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur” biçimindeki hüküm ile de, işlenen fiil ile hükmolunan ceza ve güvenlik tedbirleri arasında “orantı” bulunması gerektiği vurgulanmıştır.

Göz önünde bulundurarak, işlenen suçun kanuni tanımında öngörülen cezanın alt ve üst sınırı arasında temel cezayı belirler.” şeklinde düzenlenmiştir.

5237 sayılı TCK’nın “Adalet ve kanun önünde eşitlik ilkesi” başlıklı 3. maddesinin 1. fıkrasındaki; “Suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur” biçimindeki hüküm ile de, işlenen fiil ile hükmolunan ceza ve güvenlik tedbirleri arasında “orantı” bulunması gerektiği vurgulanmıştır.

Kanun koyucu, cezaların kişiselleştirilmesinin sağlanması bakımından hâkime, olayın özelliği ve işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı bir şekilde gerekçesini göstererek iki sınır arasında temel cezayı belirleme yetki ve görevi yüklemiştir. Hâkimin temel cezayı belirlerken dayandığı gerekçe, TCK’nın 61. maddesinin 1. fıkrasına uygun olarak, suçun işleniş biçimi, işlenmesinde kullanılan araçlar, işlendiği zaman ve yer, suç konusunun önem ve değeri, meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığı, failin kast veya taksire dayalı kusurunun ağırlığı, failin güttüğü amaç ve saiki ile ilgili, dosyaya yansıyan bilgi ve belgelerin isabetle değerlendirildiğini gösterir biçimde kanuni ve yeterli olmalıdır.

Türk Ceza Kanunu'nda suçlar için çoğunlukla sabit cezalar öngörülmemiş, alt ve üst sınırlar gösterilerek, bu sınırlar arasından hâkime temel cezayı belirleme yetkisi verilmiştir. Basamaklı ceza öngören suçlarda, iki sınır arasında cezayı belirleme konusundaki takdir yetkisi her somut olayın özelliğine göre kanunun genel amacı ve felsefesi gözetilerek 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesinde sıralanan ölçütlere göre kullanılır (Mahmut Koca-İlhan Üzülmez Türk Ceza Hukuku Genel Hükümler, 4. Baskı, s.530).

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Somut olayda; kendisine ait ikamette uyuşturucu/uyarıcı madde bulunduran, inceleme dışı sanık ...’e ait araçla, gece vakti, Çankaya ilçesinin sokaklarında dolaşarak, birlikte hareket etmek suretiyle uyuşturucu/uyarıcı madde satışı yaptığı kabul edilen sanık hakkında; beş yıldan on beş yıla kadar hapis ve yirmibin güne kadar adli para cezasını gerektiren uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan dolayı Yerel Mahkemece temel ceza belirlenirken gösterilen “suçun işleniş şekli ve özelliği, suçun işlendiği zaman ve yer, yakalanan uyuşturucu miktarı, kasıtları, suç konusunun önem ve değeri” şeklindeki atıf yapılan teşdit nedeni de nazara alınarak, sanık hakkında temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak “6 yıl hapis ve 120 gün adli para cezası” olarak belirlenmesinde gösterilen gerekçenin, dosya kapsamına uygun, yasal ve yeterli olup TCK'nın 3. maddesinde yer alan "orantılılık" ilkesini ihlâl etmediği kabul edilmelidir.

Bu itibarla, haklı bir nedene dayanmayan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazlarının reddine karar verilmelidir.

SONUÇ : Açıklanan nedenlerle;

Bu itibarla, haklı bir nedene dayanmayan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazlarının reddine karar verilmelidir.

SONUÇ : Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının REDDİNE, sanık ...'a atılı uyuşturucu madde ticareti yapma suçunun sabit olup olmadığı ve temel cezanın 6 yıl hapis ve 120 gün adli para cezası olarak belirlenmesinin isabetli olup olmadığına ilişkin uyuşmazlıklar yönünden 06.07.2021 tarihinde yapılan müzakerede oy birliğiyle, TCK'nın 39. maddesinin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığına ilişkin uyuşmazlık bakımından 06.07.2021 tarihinde karar için yeterli çoğunluk sağlanamadığından 16.09.2021 tarihinde yapılan ikinci müzakerede oy çokluğuyla,

2- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE,
Yargıtay — Esas No: 2016/4357, Karar No: 2017/6621, Tarih: 27.11.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/4357 E.  ,  2017/6621 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 08/10/2015 tarih ve 2015/167-2015/207 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı ... İşletmesi otobüslerinden davalı ...'nun şoförlüğünü yaptığı araçta muavin olarak çalışan davalı ... ile müvekkili arasında müvekkilinin durakta inmek istemesi üzerine tartışma yaşandığını, davalı ...'ın müvekkilini ittirerek ve tekme düşmesine ve kalçasında yaşam fonksiyonlarını ağır derecede etkileyecek nitelikte kemik kırığı meydana gelmesine sebep olduğunu, davalı ...'nun ise otobüsü hızlıca hareket ettirerek olay yerinden uzaklaştıklarını, davalı ...'ın yaralama suçundan yargılanarak cezalandırıldığını, 80 yaşındaki müvekkilinin davalının sebep olduğu kırık ve yaralanmalar dolayısıyla çok ızdırap çektiğini ve hareketlerinin kısıtlandığını ileri sürerek, 20.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek olan en yüksek mevduat faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar ... ve ... vekili, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı, cevap vermemiştir.

Mahkemece, Dairemizin bozma ilamına uyularak, tüm dosya kapsamına göre, davalı ...'ın muavin olarak çalıştığı, diğer davalıların işletmeci ve şoför olduğu araçta davacının durakta inmek istemesi üzerine tartışma yaşandığı, davalı ...'ın davacının düşmesine ve kalçasında ağır derecede kırık oluşmasına sebebiyet verecek şekilde yaraladığı, manevi tazminat talebinin yasal unsurlarının oluştuğu, davalının davacının küfür etmesi ve otobüsten inerken ücreti fırlatmasına karşılık haksız tahrik altında eylemi işlediğinden tazminat miktarından uygun indirim yapılarak, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, davacının iyileşme sürecinin 9 ay sürmesi, bastonla yaşamaya başlaması, sosyal yaşamının sekteye uğraması

nedeniyle mevcut zararın miktarı da dikkate alınarak, sebepsiz zenginleşme oluşturmayacak şekilde manevi tazminatın takdiri gerektiği, davalı şoför ...'nun eyleme bir dahlinin bulunmadığı, davalı işletmenin de olayda istihdam eden sıfatıyla meydana gelen haksız fiilden sorumlu olduğu gerekçesiyle, davalı ... yönünden davanın reddine dair verilen karar kesinleştiğinden karar verilmesine yer olmadığına, diğer davalılar yönünden davanın kısmen kabulüne, 5.000,00 TL manevi tazminatın 27/09/2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, istek halinde aşağıda yazılı 54,60 TL harcın temyiz edene iadesine, 27/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13511, Karar No: 2013/13827, Tarih: 22.10.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/13511 E.  ,  2013/13827 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Kapama ayva bahçesi olduğu tespit edilen taşınmazın değerinin belirlenmesine esas ve dosyaya geri çevirme kararı üzerine gelen gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğü veri cetvelinde ayvanın 2011 yılı fiyatı 0.70 TL/kg olduğu halde bilirkişiler tarafından gerekçesi gösterilmeden 0.55 TL/kg üzerinden hesaplama yapılması,

2-Mahkemece dava tarihindeki gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğü ortalama verilerinin (dekar başına verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatı) değerlendirmeye esas alınması gerekir. Şu kadar ki, üretim giderlerinin içerisine tarla kirası, masrafların faiz karşılığı ve genel idari giderler dahil edilmemelidir. Ayva yönünden dekar başına ortalama üretim giderine ilişkin tüm kalemleri gösterir verilerin getirilmesi ve açıklanan şekilde denetimin sağlanması, tarla kirası masrafların faiz karşılığı ve genel idari giderlerin üretim giderleri içinde alınarak değerlendirme yapılması halinde bilirkişilerden bunlar çıkartılmak suretiyle hesaplama yapan rapor alınarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

3-Dava konusu taşınmazın tapu kaydında bulunan ipoteğin hükmedilen bedele yansıtılmaması,

Doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 22.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.