muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/16559, Karar No: 2023/3826, Tarih: 12.04.2023

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar etmiş, ayrıca istinaf itirazlarının değerlendirilmediğini, ... Batı 5. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2019/166 Esas sayılı dosyasının bekletici mesele yapılmasını gerektiğini ve bilirkişi raporlarının hatalı olduğunu ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

2. Davalılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, temel olarak davacı idare ile davalı tapu maliki arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası, 11 inci ve 12 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihaî kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arazi niteliğindeki dava konusu taşınmaza 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tespit edilmesinde ve kararın kesinleşmesi beklenmeksizin davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde yöntem itibarıyla bir isabetsizlik görülmemiştir.

3. Kamulaştırmadan arta kalan kısmın yüzölçümü, geometrik şekli, kamulaştırma öncesinde de yola cephesinin bulunmaması dikkate alınarak arta kalan kısımda değer azalışına hükmedilmemesi yerindedir.

4. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre taraf vekillerinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

4. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre taraf vekillerinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

5. İlk Derece Mahkemesince hükme esas alınan bilirkişi raporunda münavebeye alınan buğday verimi 220 kg. ve bostan verimi 1000 kg. alınmak suretiyle dava konusu taşınmazın metrekare birim bedelinin 18,93 TL olarak belirlendiği; ancak kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine düzenlenen 08.09.2022 havale tarihli ek raporda, %16-20 eğimli, erozyon problemi olan, su tutuma kapasitesi ve toprak derinliği az olan,bakımsız ve ıslah edilmemiş 4 üncü sınıf kuru tarım arazisi niteliğindeki dava konusu taşınmazın eğimden dolayı rüzgar nedeniyle üst tabakasındaki besin elementleri ve organik maddece zengin olan en verimli toprakların aşağılara doğru kaydığı,yağmur suları ile birlikte üst tabakadaki en verimli toprakların aşağılara indiği ve toprağın su tutma kapasitesinin azalarak verim verme kapasitesinin düşeceği, bu eğimdeki bir topraktan sulamadan da tam randıman alınamayacağını, zira eğimden dolayı sulama suyunun, yeterli derecede toprağa işlemeden eğime doğru ineceği, bu nedenle dava konusu taşınmazda dekara buğday veriminin 220 kg. ve dekara bostan veriminin 1000 kg. olarak belirlenmesinin uygun olduğu, belirtilen özelliklere sahip dava konusu taşınmazdan 350 kg. buğday ve 1500 kg. bostan alınması imkanının bulunmadığının açıklandığı, bu nedenle dava konusu taşınmaza İlk Derece Mahkemesince hükme esas alınan bilirkişi raporu esas alınarak değer biçilmesi gerekirken, Bölge Adliye Mahkemesinin talebi doğrultusunda alınan bilirkişi raporuna göre taşınmazın niteliğine uygun düşmeyen şekilde 350 kg. buğday ve 1500 kg. bostan verimi uygulanarak belirlenen 36,27 TL/m² birim bedeli esas alınmak suretiyle fazlaya hükmedilmesi, bozmayı gerektirmiştir.

6. Taşınmazın değeri belirlenirken bilirkişi raporunda ‘korucu ücreti’ üretim masraflarına dahil edilmek suretiyle eksik bedel tespiti hatalıdır.

7. Kabule göre de; tespit edilen kamulaştırma bedeli 751.419,01 TL’den İlk Derece Mahkemesince hükmedilen 392.179,81 TL’nin mahsubu ile oluşan fark bedel 359.239,20 TL olduğu halde, davacı idare tarafından kamulaştırma bedelinin 354.239,20 TL olarak eksik depo edilmesi yerinde değildir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Taraf vekillerinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü yerinde olduğundan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

12.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13462, Karar No: 2012/14075, Tarih: 14.12.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/13462 E.  ,  2012/14075 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki soybağının tespiti ve nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkin davada Pendik 1. Aile Hukuk ve 2. Asliye Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, soybağının tespiti ve nüfus kaydının düzeltilmesi istemine ilişkindir.

Pendik 1. Aile Mahkemesince, davanın yanlış beyana dayalı nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkin olduğu gerekçesi ile görevsizlik kararı verilmiştir.

Pendik 2.Asliye Hukuk Mahkemesi ise, uyuşmazlığın soybağı kurulmasına ilişkin olduğundan bahisle görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Somut olayda, Davacılar tarafından ...'nın gerçek anne ve babası ... ile... olmasına rağmen,nüfus kaydında kendi çocukları olarak kayıt edildiği belirtilip,soybağının tespiti ile, ...'nın anne ve baba isminin ... ile ... olarak düzeltilmesi talep edilmiştir. Davanın, Türk Medeni Kanununun 282 ve devamı maddelerinde düzenlenen soybağı hükümleri ile ilgili bulunduğu anlaşılmıştır.

Bu durumda uyuşmazlığın Pendik 1. Aile Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. (HMK 'nın 21.22., 23.) maddeleri gereğince Pendik 1. Aile Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 14.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/594, Karar No: 2019/5351, Tarih: 12.09.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/594 E.  ,  2019/5351 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada İzmir 5. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 23/11/2015 gün ve 2014/494 - 2015/965 sayılı kararı bozan Daire'nin 13/11/2017 gün ve 2016/4207 - 2017/6085 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin İzmir-Aliağa gemi söküm bölgesi 12 parselde bulunan iskelenin sahibi olduğunu, davalının müvekkilinin sahibi olduğu sahanın önüne bir duba koyarak müvekkilinin gemilerinin yolunu tıkadığını ve tüm ihtarlara rağmen kaldırmadığını, 01.09.2010 tarihinde müvekkili şirkete ait “Advanta” isimli geminin bu dubaya çarpmasıyla gemide delik oluştuğunu ve ayrıca müvekkili şirkete ait iskele kazıklarına da zarar verdiğini, altı adet iskele kazığının devrildiğini, bu konuda Aliağa Sulh Hukuk Mahkemesi’nin 2010/37 D. İş sayılı dosyası ile tespit yapıldığını ve müvekkilinin toplam 106.135,00 TL zararının oluştuğunun tespit edildiğini ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 50.000,00 TL maddi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş, 29.11.2011 tarihli ıslah dilekçesi ile hasara uğrayan gemi için 10.000,00 TL ve altı adet iskele kazığı içinde toplam 100.942,60 TL’nin davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili; davacının iskelesinin önüne duba bağlanmadığını, “Advanta” isimli geminin geniş ve büyük olması nedeniyle karaya çıkarken iskeleye zarar verdiğini, bu hasar kaynağının müvekkiline ait duba olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece uyulan bozma ilamına göre, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar davalı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce bozulmuştur.

Bu kez davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dairemizin 13/11/2017 gün ve 2016/4207-6085 sayılı bozma kararının ''SONUÇ'' kısmının (2) nolu bendinde ''davalı yararına'' yerine ''davacı yararına'' yazılmış olması maddi hataya ilişkin olmakla davalı vekilinin bu yöne ilişkin isteminin kabulü ile bozma ilamının sonuç kısmındaki sözü geçen maddi hatanın HMK'nın 304. maddesi uyarınca düzeltilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, HMK'nın 304. maddesi uyarınca, Dairemizin 13/11/2017 gün ve 2016/4207-6085 sayılı bozma kararının ''SONUÇ'' kısmının (2) nolu bendinde ''davacı yararına'' yerine ''davalı yararına'' yazılmak suretiyle maddi hatanın düzeltilmesine, keyfiyetin düzeltilen ilam aslına işaret olunmasına, ödediği karar düzeltme harcının isteği halinde karar düzeltme isteyen davalıya iadesine, 12/09/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15404, Karar No: 2015/11290, Tarih: 17.06.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/15404 E.  ,  2015/11290 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KONYA 4. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 01/11/2012

NUMARASI : 2009/522-2012/451

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; 25/09/2002 tarih ve 24887 sayılı Resmî Gazete’de yayınlanarak yürürlüğe giren EPMH Yönetmeliği’nin 16. maddesi 4. fıkrasında yapılan ve 09/01/2007 tarih ve 26398 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren değişiklik ile; sanayî elektriği kullanan abonelerin reaktif enerji miktarını ölçmek için reaktif sayaç veya elektronik kombi sayaç taktırması gerektiği, yönetmelik gereği reaktif enerji bedelini ölçen elektronik kombi sayaç (kapasitif reaktif) taktırılmaması durumunda aktif sayaç tüketim bedelinin 0,90 katı kadar reaktif enerji bedelinin fatura edileceğini, yönetmeliğe uygun olarak sayaç taktırmayan abonenin yaklaşık %40 daha pahalı olarak elektrik faturası ödeyeceğini, müvekkili şirketin 01/05/2008 tarihinden önce “A... A... Sitesi .... Sok. No.. Konya” adresinde yönetmeliğe uygun elektronik kombi sayaç kullandığını ve ihtilaf konusu olmadığını, 01/05/2008’de “A... A... Sitesi Z... Cad. No:... Konya”adresine taşındığını, taşınmadan önce yönetmeliğe uygun elektronik kombi sayaç (kapasitif reaktif) taktırdığını ve .... no’lu elektrik abonesi olduğunu, kapasitif bölümünde elektrik kombi sayaç olmasına rağmen %90 reaktif enerji bedelini içeren 15.544,34 TL’lik elektrik fatura edildiğini, müvekkilinin bunun farkına varmadığını, bu faturadan sonra 10 ay boyunca fatura gelmediğini, davalı kuruma yaptığı sözlü müracaatta ise sayaç okumak için yeterli elemanları olmadığının belirtildiğini, 2009/5. döneminde gelen 32.301,43 TL’lik faturasından da %90 reaktif enerji bedeli fatura edildiğini öğrendiğini ve önceki faturanın da yüksek olduğunun farkına vardığını,bu durumun davalı tarafa bildirdiği ve düzeltilmesini talep ettiğini, davalının 30/07/2009 tarih 3644 sayılı cevap yazısında 02/07/2007 tarihinde tebligat yapıldığı ve faturanın düzeltilemeyeceğinin belirtildiğini ancak, davalının tebligat yaptığını belirtilen adrese 01/05/2008 tarihinde taşındığından, tebligatın yapıldığı tarihte müvekkilinin orada olmadığını, fazla faturanın kesildiği .... nolu aboneliği 01/05/2008 tarihinde kullanmaya başlandığını, davalı kurumun bu tesisi kontrol ederek onayladığını ve elektriği açtığını, müvekkilinden kanuna ve yönetmeliğe aykırı olarak %90 reaktif enerji bedeli fatura edilerek 15.000 TL fazla para tahsil edildiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 15.000 TL'nin dava tarihinden itibaren ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili dilekçesinde; davaya konu faturanın 2008/7 dönemine ait olduğundan zaman aşımı yönünden reddi gerektiğini,davacının ödemeyi itirazi kayıt ileri sürmeksizin yaptığını, istirdat hakkı olmadığını, müvekkili kurum tarafından kanuna ve yönetmeliğe uygun olarak %90 reaktif enerji bedeli fatura edildiğini belirterek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; “davacının adres değişikliğinden sonra sayacın kapasitif reaktif bölümünün açılması için davalı idareye başvurusunun olmadığı davaya konu tahakkuk eden enerji bedellerinin davacı tarafça ödendiği konularında ihtilaf bulunmadığı, ihtilafın davacının adres değişikliğinin haricinde kombi sayacı takılı olması halinde davalı kuruma kapasitif reaktif bölümünün açılması için müracâatının gerekip gerekmediği ve davalı kurumun aktif enerji tüketim bedeline % 90 katı kadar reaktif enerji bedeli tahakkuk ettirmesinin doğru olup olmadığı konularında toplandığının, davacının taşındığı yeni yerde kullandığı kombi sayacını EPDK müşteri hizmetleri yönetmeliğinin 09/01/2007 tarih 26398 sayılı resmî gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmiş 16. maddenin 4. fıkrasındaki değişiklik doğrultusunda davacının reaktif enerji miktarını ölçmek üzere gerekli ölçme düzeneğini tesis etmesi gerekirken bu konuda davalı kuruma talepte bulunmadığı, davalı kurumun haklı olarak mevcut sayaç düzeneği üzerinde enerji bedelini tahakkuk ettirdiği davalı kurumun bu tahakkuku gecikmeli olarak yapması dışında başka bir kusurunun bulunmadığı” gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

09/01/2007 tarihli 26398 sayılı Resmî Gazetede yayınlanan EPDK tarafından Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliğinde Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmeliğin 1. maddesine göre “Reaktif enerji miktarını ölçmek üzere gerekli ölçme düzeneği, mevzuat hükümleri çerçevesinde mesken abone grubu dışında kalan müşteriler tarafından tesis edilir. Bu müşterilerden bağlantı gücü 50 kw’tın altında olanlar çektikleri aktif enerji miktarının yüzde otuz üçünü aşan şekilde endüktif reaktif enerji tüketmeleri veya aktif enerji miktarının yüzde yirmisini aşan şekilde kapasitif reaktif enerji tüketmeleri hâlinde; bağlantı gücü 50 kw ve üstünde olanlar ise, çektikleri aktif enerji miktarının yüzde yirmisini aşan şekilde endüktif reaktif enerji tüketmeleri veya aktif enerji miktarının yüzde on beşini aşan şekilde sisteme kapasitif reaktif enerji vermeleri hâlinde reaktif enerji tüketim bedeli ödemekle yükümlüdür. Endüktif ve kapasitif enerji tüketimleri itibarıyla söz konusu sınırların ikisini birden aşan veya reaktif enerji ölçme düzeneğini kurma yükümlülüğü bulunmasına rağmen kurmayan ya da mevzuat hükümlerine uygun olarak kurmayan müşterilerin ödemeleri gereken reaktif enerji bedeline ilişkin usul ve esaslar Elektrik Piyasası Tarifeler Yönetmeliği ve ilgili tebliğleri çerçevesinde kuruma sunulan tarife önerilerinde yer alır.” Aynı yönetmeliğin ikinci maddesine göre 01/01/2007 tarihinden itibaren bağlantı gücü 50 kw ve üstünde olan müşteriler çektikleri aktif enerji miktarının yüzde otuz üçünü aşan şekilde endüktif reaktif enerji tüketmeleri veya tükettikleri aktif enerji miktarının yüzde yirmisini aşan şekilde sisteme kapasitif reaktif enerji vermeleri hâlinde, reaktif enerji tüketim bedeli ödemekle yükümlüdür. Bu müşteriler için 01/01/2008’den itibaren Yönetmeliğin 16. maddesi hükümlerinde yer alan oranlar uygulanır.” hükmü getirilmiştir.

Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliğinin 31. maddesinde müşterilerin yeterli, verimli, güvenli, sürekli ve ekonomik hizmet almalarını ve hizmet seçeneklerini öğrenmelerini teminen her türlü bilgilendirme fâaliyeti ilgili tüzel kişiler tarafından ilgili mevzuata uygun olarak yerine getirilir. Müşterilerin bilgilendirilmesi görevi ilgili tüzel kişinin müşteri hizmetleri merkezleri tarafından yürütülür. İlgili tüzel kişiler müşterilere ücretsiz olarak verilmek üzere film, kitap, broşür, katalog gibi araçlar hazırlar.

EPDK tarafından dağıtım lisansı sahibi tüzel kişiler ve görevli perakende satış şirketleri tarife uygulamalarına ilişkin usul ve esaslara ilişkin 2007 sayılı kurul kararının reaktif enerji tarifesi uygulamasının kapsamını düzenleyen 12. maddesi 3. fıkrasına göre; “ilk defa reaktif enerji uygulaması kapsamına giren abonelere yapılacak yazılı bildirim ile 30 gün süre verilerek reaktif enerji ölçü sistemlerini tesis etmeleri istenir. Reaktif enerji ölçü sistemini tesis eden aboneye şirketçe yapılacak buna ilişkin tespit tarihinin içinde bulunduğu fatura döneminden sonraki ilk fatura dönemi itibariyle reaktif enerji tarifesi uygulanır. Yapılan bildirime rağmen reaktif enerji ölçüm sistemini tesis etmeyen abonelere bildirimin yapıldığı fatura döneminden sonraki ikinci faturalama döneminde 13. maddenin 2. fıkrası ve 14. maddenin 2. fıkrasına göre reaktif enerji uygulaması yapılır.

EPDK tarafından yayınlanan “21 Dağıtım Şirketi İçin Tarife Uygulamalarına İlişkin Usul Ve Esaslarına İlişkin” 3002 sayılı kararın 8. maddesinin Reaktif Enerji Tarifesine ilişkin bölümünde “ilk defa reaktif enerji uygulaması kapsamına giren abonelere yapılacak yazılı bildirim ile 30 gün süre verilerek reaktif enerji ölçü sistemlerini tesis etmeleri istenir. Reaktif enerji ölçü sistemini tesis eden aboneye şirketçe yapılacak buna ilişkin tespit tarihinin içinde bulunduğu fatura döneminden sonraki ilk fatura dönemi itibariyle reaktif enerji tarifesi uygulanır. Yapılan bildirime rağmen reaktif enerji ölçüm sistemini tesis etmeyen abonelere bildirimin yapıldığı fatura döneminden sonraki ikinci faturalama döneminde bu maddenin (A.2.) ve (B.2) alt bentlerine göre reaktif enerji uygulaması yapılır” hükmü getirilmiştir.

01/03/2003 tarihinde yürürlüğe giren Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliğinin, Müşteri Hakları ve Zararların Tazmini başlığını taşıyan 33. maddesine göre, “Bu yönetmelik hükümleri uyarınca elektrik enerjisi hizmeti alan müşterilerin hakları ve Zararların tazmini konusunda Kanunu’nun 11. maddesi ve 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun hükümleri ile buna ilişkin diğer mevzuat hükümleri uygulanır”, hükümleri getirilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık, Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliğinin 31. maddesi gereğince davalı elektrik idaresinin davacı müşteriyi bilgilendirme yükümlülüğünü yerine getirip getirmediği, keza; davacı abonenin taşındığı yeni adrese yapılması gereken bildirimin, davalı idare tarafından eski adrese yapılması nedeniyle, davalının bildirim yükümlülüğünü tam olarak yerine getirip getirmediği noktalarında toplanmaktadır.

Dava konusu uyuşmazlık, Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliğinin 31. maddesi gereğince davalı elektrik idaresinin davacı müşteriyi bilgilendirme yükümlülüğünü yerine getirip getirmediği, keza; davacı abonenin taşındığı yeni adrese yapılması gereken bildirimin, davalı idare tarafından eski adrese yapılması nedeniyle, davalının bildirim yükümlülüğünü tam olarak yerine getirip getirmediği noktalarında toplanmaktadır.

Mahkemece; Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliğinin 31. maddesinde; müşterilerin verimli, güvenli ve ekonomik hizmet almalarını ve hizmet seçeneklerini öğrenmelerini teminen bilgilendirme fâaliyeti davalı tarafından ilgili mevzuata uygun olarak yerine getirilip getirilmediği, meri mevzuat ve EPDK kararları doğrultusunda davacının takması gereken reaktif ölçüm cihazlarını taktırmak için davalı kurum tarafından davacıya usulüne uygun şekilde bildirimde bulunup bulunulmadığı hususlarının araştırılıp kesin bir şekilde tespit edilmesinden sonra yapılacak yargılama neticesinde hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 17.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15155, Karar No: 2013/13647, Tarih: 27.06.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/15155 E.  ,  2013/13647 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 14. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 16.07.2012 tarih ve 2012/3-2012/191 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Zeliha Çubuk tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, dava dışı sigortalı Migros Ticaret A.Ş.'ye ait işyerinin müvekkili şirket nezdinde yangın sigorta poliçesi ile sigortalı olduğunu, söz konusu işyerinde meydana gelen yangın sonucunda sigortalıya ait emtia yanında demirbaşlar ve binada hasar oluştuğunu, mevcut hasarlara ilişkin olarak dava dışı sigortalıya 65.775,95 TL ödeme yapıldığını, yangına davalı şirkete ait soğutucunun aşırı ısınmasının sebebiyet verdiği ve bu sebeple kusuru bulunduğu gerekçesiyle sigortalıya ödenen 65.775,95 TL'nin davalıdan rücuen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, olayda müvekkili firmanın kusuru bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davalı Kerevitaş ile dava dışı sigortalı Migros arasındaki buzdolabının teminine ilişkin ilişkiye bakıldığında doğrudan bir ticari ilişki olmadığı, Kerevitaş'a ait dondurulmuş ürünlerin Migros A.Ş'de satılabilmesini teminen Pasifik A.Ş. (tedarikçi) ile dolaylı ilişkisi bulunduğu ve ürünlerle beraber dondurucunun da ariyet olarak üreticiden tedarik edilerek sigortalıya teslim edildiği, bedelsiz teslim edilen buzdolabının ürünlerin muhafazası için bedelsiz verildiği Kerevitaş'ın Pasifik aracılığıyla ariyet sözleşmesi bulunduğunun anlaşıldığı, ariyet sözleşmesini düzenleyen TBK 379 (BK299) ve devamı maddelerine göre, ariyet verenin akdin niteliği itibariyle bakım ve onarım yükümlülüğünün olmadığı, bakım ve muhafazayı ariyet alanın yapacağı, dolayısıyla davalının kusuru bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 27.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.