muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/8619, Karar No: 2019/6970, Tarih: 30.05.2019

Yarışmaya katılan manga personeli ..., ..., .... , ..., ..., ... , ..., ... ve ...’ın Agustos 2010 tarihli soruşturmacı subaylar ... ve ... verdikleri ve birbiri ile örtüşen beyanlarına göre; müteveffanın yarışma sırasında yarışmayı bırakma yönünde bir talepte bulunmadığı, yarışma sırasında dikkat çekici bir rahatsızlık ya da yorgunluk emaresi göstermediği, su sebilleri vasıtasıyla su ihtiyaçlarının karşılandığı, yarışmaya başlanmadan önce su mataralarının dolu olup olmadığının kontrol edildiği, yarışmanın koşulları ve güvenlik önlemlerinin sözlü olarak anlatıldığı, yarışmadan önce dinlenmeleri için iki gün izin verildiğinin anlaşılması karşısında;

Ölenin yakınlarının vekilinin 04.10.2016 tarihli dilekçesi ile 15 Temmuz darbe girişiminin ardından röportaj yapılan bazı askeri öğrencilerin beyanları ve bazı gazetelerde yayınlanan haber içeriklerinden, ölenin FETÖ örgütüne bağlı olmadığı için yapılan yıldırma hareketleri ile olay günü yeterli miktarda su verilmemesinin ve aşırı yorucu faaliyetlerde bulundurtma gibi faaliyetlerin yaptırıldığına ilişkin iddiaları; yukarıda ayrıntılı olarak izah edildiği üzere, ölen kişinin otopsi sonucu alınan doku ve kan örneklerinin, 9 Eylül Üniversitesi Tıp Fakültesi Mikrobiyoloji ve Klinik Mikrobiyoloji ABD Bakteriyoloji Laboratuarında yapılan incelemesinde, beyin sürüntüsünde ve kan kültüründe Acinobacter Baumanii ve Staf aerus üreyen kişinin ölümünün akut böbrek yetmezliği ve sebsis sonucu meydana geldiği, sözkonusu Acinobacter Baumanii suşunun yoğun bakım enfeksiyonu olduğu, daha önce bulaşmasının tıbben mümkün bulunmadığı, Staf aerusun ise genellikle hastane ve yoğun bakım enfeksiyonuna neden olduğu, sağlıklı kişilerde de enfeksiyon yapabildiği, şeklindeki tıbbi görüşü dikkate alındığında, kişinin ölümünde kimseye yüklenecek atfı kabil kusur bulunmadığı anlaşıldığından, Hava Kuvvetleri Komutanlığı Askeri Mahkemesinin 27.09.2012 tarihli, Kara Kuvvetleri Komutanlığı Askeri Savcılığının 12.05.2011 tarihli “kovuşturmaya yer olmadığına dair” kararına karşı yapılan “itirazın reddine” ilişkin kararında bir isabetsizlik görülmemiş olup,

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına nazaran yerinde görülmediğinden, Hava Kuvvetleri Komutanlığı Askeri Mahkemesinin 27.09.2012 tarihli, 2012/449 İd., 2012/325 Müt. Sayılı kararına yönelik kanun yararına bozma talebinin CMK'nın 309. maddesi uyarınca REDDİNE, müteakip işlemlerin mahallinde yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE; 30.05.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8870, Karar No: 2017/4309, Tarih: 08.06.2017

**16. Hukuk Dairesi         2015/8870 E.  ,  2017/4309 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "dava konusu taşınmaz bölümünün ne zaman imar-ihyasına başlandığı, imar-ihyasının ne şekilde sürdürüldüğü ve ne zaman bittiği hususlarının açıklığa kavuşturulması için ... kişilik ziraat mühendisi ile jeodezi ve fotogrametri mühendisinden oluşacak uzman bilirkişi heyeti aracılığı hava fotoğrafı incelemesi yapılması" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, fen bilirkişi raporunda gösterilen ....937,91 metrekare yerin davacı ... adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece çekişmeli taşınmaz bölümünün zilyetlik ile kazanılması mümkün yerlerden olduğu, davacı tarafından ev yapmak ve bahçe vasfıyla kullanılması suretiyle zilyetlik ile iktisap koşullarının gerçekleştiği gerekçesiyle yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de; değerlendirme dosya kapsamına uygun düşmemektedir. Kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yolu ile iktisap 3402 sayılı Yasa'nın .... maddesinde düzenlenmiş olup ekonomik amaca uygun zilyetlikle özel mülkiyete konu olabilecek taşınmazların kazanılabileceği belirtilmiştir. Terk edilmiş dere yatakları, kayalık, taşlık ve çalılık gibi taşınmazların ancak imar-ihya yolu ile 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun .... maddesi uyarınca iktisap edilmesi mümkündür. Somut olayda çekişmeli taşınmaz, devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan taşlık-kayalık yerlerden olması sebebiyle tespit dışı bırakılmıştır. Davacı, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak tescil isteğinde bulunmuştur. Böyle bir yerin emek ve masraf sarfı suretiyle imar-ihya işlemlerinin tamamlanarak tarıma elverişli hale getirilmesini müteakip, dava tarihine kadar kazanmayı sağlayacak ... yıllık zilyetlik süresinin geçmesi suretiyle 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun ... ve .... maddeleri hükümlerine göre kazanılması mümkündür. Dosya kapsamından taşınmazın tarımsal nitelikte ekonomik amaca uygun kullanımının olmadığı anlaşılmaktadır. Taşınmazın üzerine ev yapılmış olması, tek başına imar-ihya olduğunu göstermez. Hal böyle olunca yasal şartları oluşmayan davanın reddine karar verilmesi gerekirken, hatalı değerlendirme sonucu yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulüyle hükmün BOZULMASINA, 08.06.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/14963, Karar No: 2025/1825, Tarih: 17.02.2025

**6. Ceza Dairesi         2023/14963 E.  ,  2025/1825 K.**

**"İçtihat Metni"**

İ S T İ N A F S O N R A S I T E M Y İ Z

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/2376 E., 2022/2141 K.

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle ve sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, sanık hakkında hükmedilen cezanın süresine göre duruşmalı incelenmesi olanaklı bulunmadığından, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 318 inci maddesi (5271 sayılı Kanun'un 299/1) gereğince reddine karar verilmekle gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun’un 288 nci maddesinin, ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanun'un 294 üncü maddesinin, ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukukî yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanun'un 301 inci maddesinin, "Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usûle ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanıklar müdafilerinin temyiz dilekçelerinde belirttikleri sebeplere yönelik olarak yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimler kurulunun takdiri ile Bölge Adliye Mahkemesinin kararına göre; suçun, sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimler kurulunun takdiri ile Bölge Adliye Mahkemesinin kararına göre; suçun, sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Oluş ve dosya içeriğine göre; olay gecesi mağdurun, arkadaşı tanık ... ile birlikte... Gazinosuna gittiği, bir masaya oturarak 35'lik rakı, bir bira, çerez ve köfte siparişi verdiği, ...'ın yaklaşık 10 dakika kadar oturduktan sonra masadan kalkıp gazinodan ayrıldığı, mağdurun, sipariş verdikleri yiyecekleri yiyip içkileri içtikten sonra hesabı istediği, mağdurun beyanına göre 1.600,00 TL olarak gelen hesaba mağdurun itiraz etmesi üzerine iş yeri işletmecisi dava dışı sanık ..., mesul müdür dava dışı sanık ..., güvenlik görevlisi sanık ...ve kasa görevlisi sanık ...'in 8-10 kişi olarak mağduru darbettikleri, sanık ... ile birlikte mağdurun bankamatikten para çekmeye gittiği ancak yeterli bakiye bulunmaması üzerine iş yerine geri döndüklerinde mağdurun üzerindeki cüzdanında bulunan İş Bankası, Yapı ve Kredi Bankası kredi kartlarını alarak kartlarla işlem yapmaya çalıştıkları, ancak limit yetersiz olduğu için işlem yapamadıkları, sanık ...'un mağdurdan öğrendiği şifre ile Denizbank kredi kartından 04.28-04.33 saatleri arasında toplam 2.550,00 TL parayı tahsil ettikleri olayda;

Tamamı sözlü yargılamadan oluşan dosyada; olay tarihi itibarıyla işletmeye ait fiyat tarifesi ve adisyon fişinin dosyada bulunmadığı gibi burada çalışan diğer kişilerin konu ile ilgili bilgisine başvurulmadığı dikkate alındığında; eksik kalan tüm bu hususlar araştırılıp sunulan hizmet bedeli ile mağdurdan tahsil edilen para miktarı arasında bir nispetsizlik bulunup bulunmadığı saptandıktan sonra, sonucuna göre; delillerin bir bütün halinde takdiri ile sanıkların eyleminin, hukuki ilişkiye dayanan alacağın tahsili amacıyla 5237 sayılı Türk Ceza Kanununda düzenlenen yağma suçunda daha az cezayı gerektiren hal başlıklı 150/1. maddesi kapsamında kalıp kalmadığı hususu tartışılmadan eksik tahkikat ile yetinilip yargılamaya devamla yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de;

Nitelikli yağma suçunun; birden fazla kişi ile birlikte, geceleyin, iş yerinde gerçekleştirildiğinin anlaşılması karşısında; 5237 sayılı Yasanın 149. maddesinin 1. fıkrasının (c) ve (d) bentlerinin yanı sıra (h) bendi ile de uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... müdafilerinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle ve değişik gerekçe ile Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun'un 307/5 inci maddesi uyarınca sonuç ceza miktarı açısından sanıkların kazanılmış haklarının korunmasına,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... müdafilerinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle ve değişik gerekçe ile Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun'un 307/5 inci maddesi uyarınca sonuç ceza miktarı açısından sanıkların kazanılmış haklarının korunmasına,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

17.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3501, Karar No: 2011/7437, Tarih: 29.09.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/3501 E.  ,  2011/7437 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, ayakta dik pozisyonlarındırma cihazı bedeli olan 29.525.00 Euro'nun dava tarihinden devlet bakanlarınca Euro cinsinden açılan döviz hesabına uygulanan en yüksek banka mevduat faiziyle birlikte ödeme gününde Euro döviz satış kuru üzerinden tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekillerince tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dava, davacının oğlu ...'e alınan cihazın bedeli olan 29.525,00 Euro'nun davalı Kurumdan tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile davacının tıbbi cihaz alacağı olan 29.281,32 Euro'nun dava tarihinden itibaren kamu bankalarınca Euro cinsi para birimi ile açılmış bir yıl vadeli mevduat hesabına ödenen en yüksek mevduat faizi ile ödeme tarihindeki TC Merkez Bankası Euro döviz satış kuru üzerinden TL karşılığının davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, fazla talebin reddine karar verilmiştir.

HUMK'nun 427. maddesindeki parasal sınırları değiştiren 5219 sayılı Yasanın 2/c maddesi ile 21.7.2004 tarihinden itibaren verilecek kararlarda 40.000.000 TL olan kesinlik sınırı 1.000.000.000 TL’ye (1.000,00-YTL) çıkarılmıştır. Diğer bir deyişle 21.7.2004 tarihinden itibaren verilen kararların temyiz edilebilmesi için hüküm altına alınan miktarın 1.000.000.000.TL (1.000,00-YTL)’yi geçmesi gerekir.

HUMK’na 5236 sayılı yasanın 19.maddesi ile eklenen Ek-4.maddeye göre ise “Görev, kesin hüküm, istinaf, temyiz, Yargıtay’da duruşma, senetle ispata ve sulh mahkemelerindeki taksim davalarında muhakeme usulünün belirlenmesine ilişkin maddelerdeki parasal sınırlar; her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yılda uygulanan parasal sınırların; o yıl için 213 sayılı Vergi Usul Kanununun mükerrer 298 inci maddesi hükümleri uyarınca Maliye Bakanlığınca her yıl tespit ve ilân edilen yeniden değerleme oranında artırılması suretiyle uygulanır. Bu şekilde belirlenen sınırların on milyon lirayı (10,00-YTL) aşmayan kısımları dikkate alınmaz.”

2010 yılında bu parasal sınır 1.430,00 TL.olarak uygulanmış olup temyize konu dava değerinin 1.430.00. TL.’sini geçmesi gerekir.

Öte yandan HUMK'un 427/4.maddesine göre, alacağın tamamının dava edilmiş olması halinde, hükümde, asıl istemin kabul edilmeyen bölümü 2010 yılında 1.430.00. TL.’sını geçmeyen tarafın da temyiz hakkı bulunmamaktadır.

2010 yılında bu parasal sınır 1.430,00 TL.olarak uygulanmış olup temyize konu dava değerinin 1.430.00. TL.’sini geçmesi gerekir.

Öte yandan HUMK'un 427/4.maddesine göre, alacağın tamamının dava edilmiş olması halinde, hükümde, asıl istemin kabul edilmeyen bölümü 2010 yılında 1.430.00. TL.’sını geçmeyen tarafın da temyiz hakkı bulunmamaktadır.

İnceleme konusu kararda davacının alacak isteminin 243,68 Euro'luk ( karar tarihindeki TCMB döviz satış kuruna göre 505,31 TL ) kısmının reddine karar verilmesi nedeniyle HUMK'un 427/4.maddesine göre bu karar davacı yönünden kesin nitelik taşıdığından 1.6.1990 gün ve 1989/3 E. 1990/4 K. Sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı da göz önünde tutularak davacı vekilinin temyiz dilekçesinin reddedilen bölümün kesinlik sınırları içinde kalması nedeniyle reddine,

..../....

...2...

2-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle, kanuni gerektirici nedenlere göre davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine,

3-Dava, İstanbul Üniversitesi Cerrahpaşa Tıp Fakültesi Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon Anabilim Dalı Başkanlığı'nın 14.6.2007 tarihli Sağlık Kurulu Raporuna göre "C5-C6 Komplet Tetrapleji" teşhisi konulan ve "Ayakta Dik Pozisyonlandırma Cihazı (motorlu kalkış, motorlu sürüş, dokunmatik pozisyonlama kumanda panelli, omurga ve baş pozisyonlama destekli, trandelenburg pozisyonuna getirebilme, yatar sırt, tilt ve lift fonksiyonlu ) kullanması gerektiği yönünde görüş bildirilen davacının oğlu ...'e alınan cihazın bedeli olan 29.525,00 Euro'nun davacıdan alınması gerekli katılım payı düşülerek fiili ödeme tarihinde geçerli olan döviz satış kuru üzerinden Türk Lirası karşılığının dava tarihinden itibaren 3095 sayılı Yasanın 4/A maddesi uyarınca Devlet Bankalarınca Euro için açılmış bir yıl vadeli mevduat hesabına ödediği en yüksek faiz oranı üzerinden işletilecek faizi ile birlikte davalı Kurumdan tahsilini istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa’nın Ek 32. maddesinde, sigortalılar ile Kurumdan sürekli işgöremezlik geliri, malullük veya yaşlılık aylığı almakta olanların geçindirmekle yükümlü oldukları çocuklarının ve Kurumdan hak sahibi olarak gelir veya aylık alan çocukların, iyileşmelerine yarayacak yahut işgöremezliklerini gidermeleri için gerekli görülen protez araç ve gereçlerin, Kurumca, 34. maddede belirlenen sağlık yardımları süreleri ile bağlı olmaksızın sağlanacağı, onarılacağı, ve tespit edilen süre ve şartlarla yenileneceği, 36/B maddesinde (A) bendi gereğince verilecek protez, araç ve gereçlerin bedellerinin % 10'unun kendilerince ödeneceği, ancak, alınacak katkı miktarının ödeme tarihindeki 25.08.1971 tarihli ve 1475 sayılı İş Kanununun 33. maddesine göre sanayi kesiminde çalışan onaltı yaşından büyük işçiler için uygulanan aylık asgari ücret tutarını geçemeyeceği bildirilmiştir.

506 Sayılı Yasa'nın hastalık sigortasına ilişkin 32. ve devamı maddelerinde yer alan “işgöremezliği giderme” kavramı yanında uyuşmazlığın çözümünde kanunun 34. maddesinde yer alan “iyileştirme” kavramının da incelenmesi gerekmektedir. T.C. Anayasanın 90. maddesi uyarınca usulüne göre yürürlüğe konulmuş anlaşmalar kanun hükmündedir. Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası anlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası anlaşma hükümleri esas alınır. Bu bağlamda onay kanunu ile yürürlüğe giren Sosyal Güvenliğin Asgari Normları Hakkında 102 Nolu ILO Sözleşmesinin 10/3. maddesinde; yapılacak yardımların, korunan kimsenin sağlığını korumaya, çalışma gücünü iadeye ve şahsi ihtiyaçlarını karşılayabilme kabiliyetini artırmaya matuf olduğu açıklanmıştır.

506 sayılı Yasa'nın hastalık sigortası kolundan sağlanacak sağlık yardımlarının kapsamı başlıklı 33. maddesinin son fıkrasında da bu madde gereğince yapılacak sağlık yardımlarının; sigortalının sağlığını koruma, çalışma gücünü yeniden kazandırma ve kendi ihtiyaçlarını görme kabiliyetini artırma amacını güdeceği açıkça belirtilmiş, bir anlamda, onaylanması nedeniyle bağlayıcı hale gelen 102 Numaralı ILO Sözleşmesinin 10/3. maddesi hükmü tekrarlanmıştır.

.../...

...3...

Her iki yasal düzenlemenin açıkça gösterdiği gibi, sigortalıya "Aktif Pasif Yardımlı Aktif ve Simetri Çalışma Modlu Spazm Giderme Fonksiyonlu Hareket Terapisi Cihazı " ve "Ayakta Dik Pozisyonlandırma Cihazı (Motorlu Kalkış Çemberden Aktive Motorlu)" temini yönünden; aranacak temel unsur; iyileşmesine yardımcı olması unsurudur. İyileşmeye yardımcı olma kavramının ise, açık yasal düzenlemeler uyarınca; sağlığı koruma, çalışma gücünü yeniden kazandırma ve kendi ihtiyaçlarını görme kabiliyetini artırma olarak kabulü zorunludur, aksinin kabulü halinde iyileşme kavramına ilk günkü sağlığına kavuşma anlamının verilmesi halinde, ortez ve protez kullanımının hiçbir zaman mümkün olamayacağı hususu da açıktır.

Yargılama sırasında yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar Ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 63. maddesinde de yapılan açıklamalar doğrultusunda düzenleme bulunmaktadır. Buna göre; iş kazası ile meslek hastalığı, hastalık ve analık sonucu tıbben gerekli görülen sağlık hizmetlerinin karşılanması, temini amacıyla Kurumca finansmanı sağlanacak sağlık hizmetleri içinde (f) bendinde ortez ve proteze yer verilirken, temini için sadece; “sağlanacak sağlık hizmetleriyle ilgili teşhis ve tedaviler için gerekli olabilme” ifadesi kullanılmıştır.

Kurumun teminle yükümlü olduğu yürürlükteki mevzuat hükümlerine uygun fiyatlı "Aktif Pasif Yardımlı Aktif ve Simetri Çalışma Modlu Spazm Giderme Fonksiyonlu Hareket Terapisi Cihazı " ve "Ayakta Dik Pozisyonlandırma Cihazına (Motorlu Kalkış Çemberden Aktive Motorlu)" hak kazanılması için gerekli olan "iyileştirme" unsurunun, diğer bir anlatımla sağlığı koruma, çalışma gücünü yeniden kazandırma ve kendi ihtiyaçlarını görme kabiliyetini artırma hususlarının; cihazı kullanacak kişi yönünden, üniversite veya eğitim araştırma hastanelerinin fiziksel tıp ve rehabilitasyon kliniklerinde yatırılarak uygulama ve eğitiminin yapılması, sonrasında nöroloji, ortopedi ve fiziksel tıp ve rehabilitasyon uzmanlarının da içinde yer aldığı sağlık kurulu raporu ile gerekliliğinin belirlenmiş olması gereklidir." (Yargıtay HGK, 04.03.2009, 2009/10-34 E., 2009/104 K.)

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacı ...'in 1.11.2004 tarihinden itibaren Sosyal Sigortalar Kurumundan yaşlılık aylığı aldığı, 28.6.1991 doğumlu ...'in davacının oğlu olduğu ve kendisine İstanbul Üniversitesi Cerrahpaşa Tıp Fakültesi Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon Anabilim Dalı Başkanlığı'nın 14.6.2007 tarihli Sağlık Kurulu Raporuna göre "C5-C6 Komplet Tetrapleji" teşhisi konulduğu ve "Ayakta Dik Pozisyonlandırma Cihazı" (motorlu kalkış, motorlu sürüş, dokunmatik pozisyonlama kumanda panelli, omurga ve baş pozisyonlama destekli, trandelenburg pozisyonuna getirebilme, yatar sırt, tilt ve lift fonksiyonlu ) kullanması gerektiği yönünde görüş bildirildiği, davacının 28.11.2007 tarihli fatura ile 29.525,00 Euro ödeyerek Destek Rehabilitasyon Teknolojileri Limited Şirketi'nden cihazı satın aldığı, davacının cihaz bedelinin ödenmesine yönelik talebinin Kurum tarafından kabul edilmediği, İstanbul Üniversitesi İstanbul Tıp Fakültesi Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon Anabilim Dalı Başkanlığı'nın 9.7.2008 tarihli raporuna göre "lokomotor sistem muayenesinde desteksiz oturma dengesi bozulmuş olan hastanın "Ayakta Dik Pozisyonlandırma Cihazı" (motorlu kalkış, motorlu sürüş, hastayı horizontal ve trandelenburg pozisyonuna getirebilen, yatar sırt, tilt ve lift fonksiyonlu ) kullanmasının C5-C6 komplet tetrapleji tablosunda ortaya çıkabilecek hayati tehlike arzeden çeşitli komplikasyonları engelleyebileceği gibi hastanın vücut sistemlerinin (kas, iskelet, dolaşım, solunum vb.) ve sağlığının korunmasına, mevcut kuvvet ve becerilerini geliştirerek kendi ihtiyaçlarını görme kabiliyetini arttırmasına, çalışma hayatı açısından da hastanın iş görebilme kapasitesinin artmasına önemli katkı sağlayacağının " bildirildiği, Hacettepe Üniversitesi Sağlık Bilimleri Fakültesi Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon Bölümü öğretim görevlilerince düzenlenen 30.01.2009 tarihli raporda "

..../....

...4....