muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/8610, Karar No: 2021/3674, Tarih: 14.04.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/8610 E.  ,  2021/3674 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Defter ve belge gizleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Defter ve belgeleri gizleme suçunun oluşabilmesi için varlığı noter tasdik kayıtları veya belge basım formu gibi bilgilerle sabit olan defter ve belgelerin, saklama zorunluluğu olan 5 yıllık süre içerisinde usulüne uygun olarak yapılan tebligata rağmen "vergi incelemesi için" yetkili memura ibraz edilmemesinin gerektiği; ticaret sicili kayıtlarına göre, 23.10.2008 tarihli Ticaret Sicili Gazetesi ile sanığın mükellef şirkete dışarıdan müdür olarak atandığı, eski müdür ...’nın müdürlük yetkisine son verildiği, sanığın şirket müdürlüğünden ayrılmasına dair 26.06.2009 tarihli istifanameyi noter kanalıyla şirkete ve ticaret sicili memurluğuna gönderdiği, vergi inceleme raporuna göre 2007 takvim yılında varlığı sabit fatura ve sevk irsaliyelerinin ibrazına ilişkin 24.04.2012 tarihli istem yazısının 30.04.2012 tarihinde tebliğ edildiği, 23.09.2009 ve 03.05.2012 tarihli tutanaklardan ise iş yerinin faal olmadığının anlaşıldığı, sanığın aşamalardaki beyanında, şirketle bağlantısının kalmadığını ve defter ve belgelerin ... ve ... isimli şahıslarda olduğunu söylemesi karşısında, savunmanın doğrululuğu ve maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından, eski müdür ... ve şirket ortağı ...’ın CMK nın 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla beyanlarının alınması, 2007 takvim yılı defter ve belgelerinin nerede olduğunun, sanığa herhangi bir teslim-tesellüm yapılıp yapılmadığının sorulmasından sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun taktir ve tayini gerekirken eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükmü kurulması,

2-Kabule göre de;

a) Defter ve belgeleri gizleme suçu neticesinde oluşan herhangi bir somut maddi zarar bulunmadığı gibi engel adli sicil kaydı bulunmayan ve takdiri indirim maddesi uygulanarak cezası ertelenen sanık hakkında CMK'nin 231. maddesi hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

b)Defter ve belge istem yazısının 30.04.2012 tarihinde tebliğ edilmesi dikkate alınarak, gerekçeli karar başlığında 16.05.2012 olması gereken suç tarihinin 2012 şeklinde eksik gösterilmesi yasaya aykırı,

c) 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 14.04.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7081, Karar No: 2016/593, Tarih: 20.01.2016

**16. Ceza Dairesi         2015/7081 E.  ,  2016/593 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Terör örgütü propagandasını yapma

Hüküm : 3713 sayılı Kanunun 7/2. maddesi, TCK'nın 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

İfade özgürlüğü T.C. Anayasasının 26. ve Avrupa İnsan Hakları ve Temel Özgürlüklerin Korunmasına dair Sözleşmenin 10. maddesi ile teminat altına alınmıştır.

İfade özgürlüğünün kullanımına meşru bir müdahale için;

1- Müdahalenin yasalarda öngörülmüş olması,

2- Ulusal güvenlik, toprak bütünlüğü, kamu emniyeti, kamu düzeninin sağlanması ve suçun işlenmesinin önlenmesi, sağlığın korunması, ahlakın, başkalarının şöhret ya da haklarının korunması, gizli tutulması kaydıyla alınmış bilgilerin açıklanmalarının engellenmesi ve yargı gücünün otorite ve tarafsızlığının sağlanmasına ilişkin değerlerden bir veya bir kaçını korumaya yönelik olmalıdır.

3- Müdahale demokratik bir toplumda gerekli bulunmalıdır.

İfade özgürlüğü terörle mücadele kapsamında en çok müdahale ve sınırlamaya maruz kalan temel haklardandır. Nitekim 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanununun 7/2. maddesindeki propaganda yasağı bu duruma örnek teşkil etmekle birlikte Kanun koyucu maddede zaman zaman yaptığı değişikliklerle özgürlüğü genişletmiştir. Bu amaçla 11.04.2013 tarih ve 6459 sayılı Kanunun 8. maddesi ile yapılan değişiklik sonucu; terör örgütünün propagandası suçunun oluşabilmesi için; örgütün “cebir, şiddet veya tehdit içeren yöntemlerini meşru gösterecek veya övecek ya da teşvik edecek şekilde” yapılması zorunlu kılınarak, sınırlamanın AİHS uygun hale getirilmesi amaçlanmıştır. Ancak, aynı Kanunun 7. maddesinin 2. fıkranın b bendinde ise; toplantı ve gösteri yürüyüşünde gerçekleşmese dahi, terör örgütünün üyesi veya destekçisi olduğunu belli edecek şekilde;

1- Örgüte ait resim veya işaretlerin asılması ya da taşınması,

2- Slogan atılması,

3- Ses cihazları ile yayın yapılması,

4- Terör örgütüne ait amblem, resim veya işaretlerin üzerinde bulunduğu üniformanın giyilmesi, şeklindeki fiil ve davranışlar propaganda suçundan cezalandırılacaktır.

Bu düzenleme ile kanun koyucu herhangi bir unsurun varlığına bağlı olmaksızın bu suçun oluşacağı kabul edilmek suretiyle ifade özgürlüğü parametrelerini dışlayan tipe uygun eylem tanımlaması yapmıştır.

T.C. Anayasasının 90/son maddesine göre “usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası antlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. Usulüne göre yürürlüğe konmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası antlaşmalarla kanunların aynı konularda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası antlaşma hükümleri esas alınır.”

T.C. Anayasasının 90/son maddesine göre “usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası antlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. Usulüne göre yürürlüğe konmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası antlaşmalarla kanunların aynı konularda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası antlaşma hükümleri esas alınır.”

Temel hak ve hürriyetlere ilişkin Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesine ekli protokoller Türkiye Büyük Millet Meclisince onaylanmıştır. Anayasal düzenleme karşısında, ifade özgürlüğüne ilişkin Avrupa Sözleşmesinin 10. maddesi bir iç düzenleme şekline dönüşmüştür.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi de; kişinin hakkı ile toplumun çıkarı ve özellikle kişinin temel ifade özgürlüğü hakkı ve demokratik toplumun terör örgütlerinin faaliyetlerine karşı kendini korumaya ilişkin meşru hakkı arasında bir denge kurulması ihtiyacını beraberinde getirmektedir. (..... Türkiye) Devletlerin terör ile mücadelesinin zorluklarına vurgu yaparak, müdahalenin acil bir toplumsal ihtiyaçtan kaynaklanıp kaynaklanmadığı, hedeflenen meşru amaca uygun olup olmadığını, devlet yetkililerince ileri sürülen gerekçelerin ilgili ve yeterli bulunup bulunmadığı ortaya konulmalıdır. (... ve .../ Türkiye davası)

Terör ile mücadele kendine özgü bir takım zorlukları barındırdığından devletler bu mücadelede daha geniş bir takdir marjına sahip olduğu kabul edilmekle birlikte terör ile mücadelede bir hukuk rejimidir. Uluslarası hukuktan kaynaklanan yükümlülüklerin ihmal edilebileceği bir alan değildir.

Toplantı veya gösteri yürüyüşünde olsun veya olmasın; yazı veya sözler (atılan slogan, taşınan pankart veya giyilen üniforma) ile verilen mesajın şiddete çağrı, tahrik ve teşvik edici ya da silahlı direnişe ve isyana davet şeklinde veya insanda saldırgan duygular oluşturacak biçimde anlamsız bir nefret yaratarak şiddetin doğmasına uygun bir ortamı kışkırtacak nefret söylemi olup olmadığı değerlendirilmeli, doğrudan veya dolaylı şiddete çağrı var ise sanığın kimliği, konumu, konuşulan yer ve zamanı gibi açık ve yakın tehlike testi bakımından analize tabi tutulmalıdır. İfade özgürlüğü sadece memnuniyetle karşılanan zararsız veya önemsiz sayılan insanların kayıtsız kalabileceği bilgi ve fikirler için değil, aynı zamanda demokratik toplumu şekillendiren çoğulculuğun, hoşgörünün ve geniş fikirliliğin doğasında bulunan bir gereklilik olarak saldırgan, şok eden, rahatsızlık veren veya ayrılık yaratabilen fikirler için de uygulanabilmelidir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Sanığın terör örgütüne yardım suçundan yargılandığı davanın duruşması sırasında hükmün tefhiminden sonra örgüt kurucusu lehine ifadeler içeren slogan attığı olayda, eylemin gerçekleştirildiği yer, koşullar ve muhatapları, dinleyici kitlesi ve bu kitleyi harekete geçirme potansiyeli bulunmadığı gibi atılan sloganların terör örgütünün cebir, şiddet veya tehdit içeren yöntemlerini meşru gösterecek, övecek ya da teşvik edecek nitelikte olmadığı, bu sözlerin ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilmesi gerektiği halde, yasal olmayan gerekçeyle mahkumiyet hükmü kurulması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 20.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2026, Karar No: 2013/5630, Tarih: 09.04.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/2026 E.  ,  2013/5630 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun ve Özel Dairelerin uyum gösteren kararlarında belirtildiği üzere, fiilin suç oluşturmaması nedeniyle derhal beraat kararı verilmesi dışında delillerin takdir ve tayini gereken durumlarda sanığın sorgusu yapılıp savunması saptanmadan beraat kararı verilemeyeceği gözetilmeden, savunması alınmayan sanık hakkında mahcuz malların teslim amacı dışında tasarruf edilip edilmediği, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranılması nedeniyle bozulmasına veya kaybolmasına sebep olup olmadığı araştırılmadan ve duruşmada açılmadan tensiple beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekili ve Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeksizin hükmün öncelikle bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 09.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3435, Karar No: 2017/10707, Tarih: 21.12.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/3435 E.  ,  2017/10707 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : 1-Sanık ... hakkında TCK'nın 85/1, 22/3, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet

2-Sanıklar ... ve ... hakkında TCK'nın 281/1,62. maddeleri ile CMK'nın 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılması

Taksirle öldürme suçundan sanık ...'ın mahkumiyetine ilişkin hüküm ile sanıklar ... ve ... hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar sanık ... müdafi ile katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

1-Sanıklar ... ve ... hakkındaki kararlara yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 5271 sayılı CMK'nın 231/12. maddesi uyarınca itiraz kanun yoluna tabi bulunduğu, aynı Kanunun 264. maddesi uyarınca kabul edilebilir bir başvuruda mercide yanılmanın başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağı nazara alınarak, katılanlar vekilinin temyiz isteminin, itiraz mahiyetinde değerlendirilmesi suretiyle CMK'nın 264/2. maddesi uyarınca dosyanın incelenmeksizin mahkemesine iadesinin temini için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE;

1-Sanık ... hakkındaki hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafi ile katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak;

1-Sanık ... hakkındaki hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafi ile katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak;

Olay gecesi saat 20.30-21.00 sıralarında sürücü belgesi bulunmayan sanığın sevk ve idaresindeki 1996 model beyaz renkli kamyonet ile aydınlatmanın bulunmadığı, bir bölümünde yol genişletme çalışması olması sebebiyle iki yönlü işleyen, çıkış eğimli, meskun mahal dışı ve hız sınırı 50 km olan Devlet yolunda seyirle olay yerine geldiğinde, sanığın seyrine göre yolun solundan yola girip karşıdan karşıya geçmekte olan ve üzerinde siyah mont bulunan öleni fark etmesine rağmen, aracını durduramayarak aracının sağ ön tampon ve farı ile ölene sağ şeritte çarpması sonucu ölenin 24 metre ileri fırladığı, sanığın ise durmadan olay yerinden ayrıldığı, araca ait sağ şeritte 11.8 metre sol ön teker lastik fren izi ile olay yerinden 500 metre önce soldan daralan kaplama yol ve 50 km hız sınırı levhalarının, çarpma noktasından 36 metre ileride sollama yasağı levhasının, kaza noktasından 200 metre ileride 4 yönlü kavşağın, olay yeri petrol istasyonu önünde ana yol-tali yol kavşağı ve sollama yasağı levhalarının bulunduğu, ertesi gün sabah olay yerindeki petrol yakınında yol kenarında ölü bir şahsın bulunduğunun 155'e ihbar edilmesi üzerine olay yerine gidilmesi ile çarpan araca ait olay yerine dağılan araç parçaları bulunarak yapılan araştırmalarda olay yerinde bulunan araç parçalarından çarpan aracın marka ve modeli hakkında bilgi edinilip olaya konu ilçe ile civar ilçelerin sanayi sitelerinde yapılan araştırmalar sonucu, sanığın, temyize gelmeyen diğer sanıklar ... ve ...'ın yardımları ile tamirci şahıslar temin ederek aracının kırık olan farını, tamponunu ve panjurunu değiştirtip tamir ettirdiği, kolluk görevlileri tarafından ilk olarak aracı tamir eden şahıslara, bu şahısların beyanları ile de sanığa ulaşıldığında sanığın tutanaklara yansıyan ilk beyanlarına göre; olay gecesi saat 20.30-21.00 sıralarında aracı ile rahatsızlanan yengesini hastaneye götürdüğü sırada, birden yol çizgisi ile sağ stabilize yolun tam ortasında genç bir şahsı fark ettiği, frene basmasına rağmen duramayarak bu şahsa çarptığı, olay yerinde hiç durmadan araçla seyrine devam ettiği anlaşılmış; sanığın aracının arızalı olan parçaları çuvallar içerisinde sanığın evinde ele geçirilmiş; araç üzerinde yapılan teknik incelemede; aracın arka frenlerinin her ikisinde de %40-%45 aralığında sapma olduğu tespit edilmiş; yine sanık hakkındaki adli raporlar incelendiğinde, sanığın görme düzeyleri itibariyle gece ve gündüz araç sevk ve idare etmesinin mümkün olmadığı anlaşılmış olup;

Her ne kadar somut olayda sanık hakkında yapılan yargılama sonunda sanığın bilinçli taksirle öldürme suçundan cezalandırılmasına karar verilmiş ise de; sanık beyanlarına göre kazanın akşam saat 20.30-21.00 arasında meydana geldiği, ölenin ise ertesi gün sabah saat 07.00 sıralarında olay yerinde ölü olarak bulunduğu, akabinde saat 08.50 de hastaneye getirilerek ölü muayene işlemine başlanıp, saat 10.15 te düzenlenen ölü muayene tutanağında ölümün ölü muayenesinin yapıldığı saatten 5 ila 7 saat önceki bir zaman diliminde gerçekleştiğinin belirtildiği, sanığın soruşturma aşamasında alınan ilk beyanları ve aracındaki tanıkların yine soruşturma aşamasında alınan ilk beyanları ile sabit olduğu üzere çarpma sonrası olay yerinde durmadan ayrıldığı, olay yerinin meskun mahal dışı olması, krokilere göre etrafında ekili tarlalar ile benzin istasyonlarının bulunması, olay saati gece olup olay yerinde aydınlatmanın bulunmaması hususları hep birlikte değerlendirildiğinde, sanığın bir şahsa çarptığını bildiği, olay yerinde durup çarptığı kişiyi kontrol edip sağlık görevlilerini olay yerine çağırması ve kolluk görevlilerine haber vermesi durumunda ölenin hayatını kurtarma olanağı bulunmasına rağmen, olay yerinden hiç durmadan ayrıldığı, önceden gerçekleştirdiği bu davranışın başkasının hayatı için bir tehlike oluşturduğu ve bu fiilden kaynaklanan neticeyi önleme yükümlülüğü doğduğu halde, hareketsiz kalıp kimseye haber vermeyerek olay yerinden ayrılıp, bu imkanı kullanmadığı anlaşılmakla, ölüm saatinin net olarak belirlenmesi bakımından Adli Tıp Kurumu 1. İhtisas Kurulu'ndan rapor alınması suretiyle sanığın eyleminin TCK’nın 83. maddesinde belirtilen suçu oluşturup oluşturmadığının belirlenmesinde zorunluluk bulunması sebebiyle, bu suçla ilgili delilleri tartışma ve davaya bakma görevinin 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun 12. maddesi uyarınca ağır ceza mahkemesinin görevine girdiği ve görevsizlik kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA; 21.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7437, Karar No: 2018/5463, Tarih: 17.05.2018

**7. Ceza Dairesi         2015/7437 E.  ,  2018/5463 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suça konu kaçak eşyalarla ilgili Ağrı 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2008/470 E. 2009/474 K. sayılı dosyasında müsadere kararı verildiği ve söz konusu kararın temyiz edilmeden kesinleştiği anlaşılmasına rağmen müsadere hususunda yeniden karar verilmesi,

Yasaya aykırı, o yer Cumhuriyet Savcısı ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasından müsadereye ilişkin kısmın çıkartılması ve yerine "Dava konusu eşyalarla ilgili olarak Ağrı 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2008/470 E. 2009/474 K. sayılı dosyasında müsadere kararı verildiği anlaşılmakla bu hususta yeniden karar verilmesine yer olmadığına'' ifadesinin eklenmesi diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5823, Karar No: 2024/6792, Tarih: 13.06.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/5823 E.  ,  2024/6792 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/236 E., 2024/379 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Aksaray İş Mahkemesi

SAYISI : 2020/526 E., 2023/552 K.

Taraflar arasındaki meslek hastalığı ve meslekte kazanma gücü kaybı oranının tespiti istemli davadan dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine dair karar verilmiştir.

Kararın davacı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Kararın davacı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davalı iş yerinde 11.03.2016-09.09.2019 tarihleri arasında aralıksız çalıştığını ancak sağlık sorunları ve fazla mesai ücretinin ödenmemesi nedeniyle haklı olarak işten ayrıldığını, müvekkilinin 1 yıl ütü ve 3 yıl paketleme bölümünde çalıştığını, işe başlamadan önce ellerinin sağlıklı olduğunu, müvekkilinin ilk etapta paketleme bölümünde 6 ay çalıştırıldığını ve sonrasında ütü bölümüne alındığını, çalışması esnasında sağ elinin 3, 4 ve 5. parmaklarında kilitlenme, ağrı, yanma ve sinir sıkışması oluştuğunu, sanayi ütüsü olarak bilinen ağırlığı ortalama 2.5 kg olan ve sürekli kullandığı ütünün elinde sakatlanma meydana getirdiği şikayeti ile Aksaray Devlet Hastanesine başvurduğunu ve ortopedi polikliniğince yapılan muayene sonunda sinir sıkışması teşhisi konulduğunu ve acilen ameliyat olması gerektiğinin belirtildiğini, aynı gün içerisinde ayakta ameliyat operasyonu gerçekleştirildiğini, ameliyat sonrasında elini devamlı kullanmak zorunda olduğu katlama paketleme görevine verildiğini, çalışması esnasında ameliyat dikişlerinin patladığını, iş yeri sağlık personeli tarafından revirde yapılan pansuman sonrasında izin veremeyeceklerini ve işi devam ettirmesi gerektiğinin söylendiğini, 1 ay süreyle zoraki çalıştırıldığını, müvekkilinin yeniden Aksaray Devlet Hastanesine başvurduğunu, ortopedi polikliniğince yapılan muayene sonucunda müvekkilinin his kaybının arttığının ve acilen ameliyata alınması gerektiğinin tespit edildiğini ve bu durumun iş yerine online raporla bilgi verileceğinin bildirildiğini, müvekkilinin 21.02.2017 tarihinde ameliyat olduğunu, müvekkilinin çalışırken sürekli aynı hareketleri yapması neticesiyle gelişen meslek hastalığının katlanarak kronikleştiğini, yoğun çalışma saatleri nedeniyle 24.11.2017 tarihinde 3. ameliyatını olmak durumunda kaldığını, 3. ameliyatı sonrasında verilen 60 günlük istirahat süresi ve 2. ameliyatla verilen 2 ay süreli istirahat açıklamalı raporu iş yerine teslim ettiğini, 4. ameliyat sonrası parmakların kapanmaması için protez aparat önerisinde bulunulduğunu ve 2 ay dinlenme raporu yazıldığını, müvekkilinin SGK'ya yaptığı başvuru neticesinde, meslek hastalığının olmadığının bildirildiğini, müvekkilinin davalı iş yerindeki çalışmasından dolayı meslek hastalığına yakalandığını belirterek müvekkilinin elindeki rahatsızlığın meslek hastalığı olduğunun ve iş yerindeki çalışması nedeniyle uğramış ve uğramakta olduğu maluliyet oranının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II.CEVAP