muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/5613, Karar No: 2017/2378, Tarih: 23.03.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/5613 E.  ,  2017/2378 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada... 2. Sulh Hukuk ve ... 1. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri Hukuk Dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 405. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

... 2. Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlı adayının MERNİS adresinin "..." olduğu gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

... 1. Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının MERNİS adresinin ... Engelsiz Yaşam Rehabilitasyon Merkezine ait olduğu, kısıtlı adayının... Engelsiz Yaşam Merkezi'ne nakledildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca "Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir." Yine aynı Kanunun 22. maddesi uyarınca "Bir öğretim kurumuna devam etmek için bir yerde bulunma ya da eğitim, sağlık, bakım veya ceza kurumuna konulma, yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmaz.”

Her ne kadar TMK 22. maddesinde bakım kurumuna konulmanın yeni yerleşim yeri edinme sonucu doğurmayacağı düzenlenmişse de; dosya kapsamından mental reterdasyon hastalığı bulunan kısıtlı adayı ile ilgilenen kimsenin olmadığı, 1976 doğumlu olan kısıtlı adayının 1985 yılından beri Devlet bakımı ile hayatını idame ettirdiği ve 23.03.2016 tarihinden beri de... Engelsiz Yaşam Bakım Rehabilitasyon ve Aile Danışma Merkezinde kaldığı ve bakım ve gözetiminin sürekli olarak bakımevinde gerçekleştirildiği ve dolayısıyla bakımevinde sürekli yerleşmek amacıyla bulunduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın... 2. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nun 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince... 2. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 23.03.2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7704, Karar No: 2018/3363, Tarih: 28.02.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/7704 E.  ,  2018/3363 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Mağdur ...'ın ilk olayda burnunu kıranın diğer mağdur sanık ... olduğunu ikinci olayda sanık ...'in sopa ile vurduğunu, mağdurun kardeşi sanık ... ise jandarmada ...' in elinde sopa ile abisine vurmaya çalıştığını, kendisinin de o esnada ...'e dur dediğini beyan etmesine karşılık, kovuşturma aşamasında ... ve ...'in elinde sopa olduğunu, ... ve ...'den birisinin elindeki sopayla abisine vurmaya çalıştığını ancak hangisinin abisine vurduğunu hatırlamadığını, ... ve ...'den birisinin abisine vurduğunu belirterek çelişkili ifadelerde bulunmaları, tanık...sanık ...'in ...'a vurduğunu görmediğini belirtmesi, sanığın da üzerine atılı suçlamayı aşamalarda değişmeyen istikrarlı beyanları ile kabul etmemesi, sanık ...'ın yaralanmalarının ilk olayda ... ile kavga etmeleri sonucunda oluşması, mağdur ..., tanık...ve mağdur sanık ...'in beyanları ve dosya kapsamı ile sabit olması karşısında, sanık ...'in mağdur ...'ı yaraladığına dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği halde beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 6723 sayılı Kanunun 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 28/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6847, Karar No: 2019/21177, Tarih: 14.11.2019

**22. Hukuk Dairesi         2019/6847 E.  ,  2019/21177 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen karar, süresi içinde davacı ve davalılar ... Enerji İnş. Tic. ve San. A.Ş. ile ... Enerji Montaj Taah. San. ve Tic. A.Ş. vekilleri tarafından temyiz edilmiş ve davalı ... Enerji İnş. Tic. ve San. A.Ş. vekili tarafından duruşma talep edilmiş ise de; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin dosya üzerinden yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle davalılarca hava koşulları yönünden bir ayrım yapılmadığı ileri sürülmekte ise de, Mahkemece hükmedilen alacaklar üzerinden yapılan indirim oranının bu savunmayı karşıladığının anlaşılmasına göre, davalılardan ... Enerji İnşaat Ticaret ve sanayi A.Ş. ile ... Enerji Montaj Taahhüt Sanayi ve Ticaret A.Ş.’ nin yerinde görülmeyen tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davalılar lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerekip gerekmediği hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.Dairemizce, fazla çalışma asıl alacaktan yapılan indirimlerden reddine karar verilen miktar bakımından kendisini vekille temsil ettirmiş olan davalı yararına avukatlık ücretine hükmedilemeyeceği kabul edilmektedir.

2-Davalılar lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerekip gerekmediği hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.Dairemizce, fazla çalışma asıl alacaktan yapılan indirimlerden reddine karar verilen miktar bakımından kendisini vekille temsil ettirmiş olan davalı yararına avukatlık ücretine hükmedilemeyeceği kabul edilmektedir.

Somut olayda, bozmadan sonra aldırılan bilirkişi raporunda hesaplanan fazla çalışma miktarı, davacı tarafından ıslah edilen miktardan fazladır. Mahkemece, bilirkişi tarafından hesaplanan tutardan indirim yapılmış ve netice olarak ıslahla talep edilen tutardan daha azına hükmedilmiştir. Fazla çalışma alacağı yönünden reddedilen miktar, takdiri indirimden kaynaklanmaktadır. Bu durumda, davalılar lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerekirken, davalılar lehine ret vekalet ücretine hükmedilmesi isabetli olmamıştır. Bu hatalı yön bozma sebebi ise de, hatanın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca halen yürürlükte olan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.Sonuç: Temyiz konusu kararın hüküm fıkrasının 11. bendinde yer alan “Davalı ... ENERJİ İNŞAAT TİCARET VE SANAYİ A.Ş. VE ... ENERJİ MONTAJ TAAHHÜT SANAYİ VE TİCARET A.Ş. kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca reddedilen miktar üzerinden hesaplanan 2.725,00 TL vekalet ücretinin davacıdan tahsili ile bu davalılara verilmesine,” rakam ve sözcüklerinin hükümden tamamen çıkartılarak hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının talep halinde davacıya iadesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden davalılara yükletilmesine, 14.11.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2595, Karar No: 2013/6434, Tarih: 06.05.2013

**17. Hukuk Dairesi         2013/2595 E.  ,  2013/6434 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkiline kasko sigortalı araca, davalının maliki olduğu aracın tam kusurlu çarpması sonucu hasarlandığını, müvekkili şirket tarafından sigortalısına 2.042,00 TL hasar bedeli ödendiğini, ödenen bedelin rücuan tahsili için davalıya yönelik başlatılan icra takibine davalının itiraz ettiğini belirterek itirazın iptaline, takibin devamına ve davalının %40 icra inkar tazminatı ödemesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin aracının ...,.... marka klasik bir araç olduğunu, özel günlerde kullanıldığını, tarafça bildirilen kazaya karışmadığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre; davalıya ait aracın davaya konu kazaya karıştığına dair bilgi ve belgeye ulaşılamadığı, kaza tespit tutanağında sadece aracın plakasının belirtildiği, oysa aracın dikkat çekici eski model bir araç olması nedeniyle davalının aracının kazaya karışması halinde dikkat çekeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 6762 sayılı TTK.’nun 1301. maddesinden (6102 sayılı TTK'nun 1472. maddesi) kaynaklanan rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Davacı vekili, delil listesinde, tanık olarak sigortalı araç sürücüsü ...'ı bildirmiştir. Mahkemece, davacı tanığı ...'ın bildirilen adresine çıkarılan davetiye Tebligat Kanunu'nun 21. maddesine göre tebliğ edilmişse de, tanık ...'ın mahkemeye gönderdiği 16.08.2012 tarihli dilekçede, Belçika'da yaşadığını, izin hakkı olmadığı için Türkiye'ye gelemediğini belirterek adresini bildirmiştir. Bu durumda mahkemece, davacı tanığının yurt dışında bulunan adresinden istinabe yoluyla beyanının alınması için gerekli giderleri ikmal etmek üzere davacı vekiline süre verilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken bu husus yerine getirilmeden davanın ispat edilemediğinden bahisle reddine karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 6.5.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3439, Karar No: 2022/4245, Tarih: 20.09.2022

**6. Hukuk Dairesi         2022/3439 E.  ,  2022/4245 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın açılmamış sayılmasına yönelik verilen hüküm süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle, davacı şirkete ait ... plakalı kamyonun trafik kazası sonucu hasar gördüğünü ve tamir için davalı şirkete bırakıldığını, 2 aydan fazla süre geçmesine ve teslim konusunda davalıya ihtar yapılmasına rağmen aracın kendilerine teslim edilmediğini, aracın teslim edilmemesinden kaynaklı olarak oluşan zararının tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle, taraf isminin yanlış gösterildiğini, davanın husumetten reddinin gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece 28/08/2015 tarihli kararı ile davanın husumet yokluğundan reddine karar verilmiştir.

Karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yargıtay (Kapatılan) 15. Hukuk Dairesi 02.04.2018 tarih 2018/148 Esas ve 2018/1295 Karar sayılı ilamı ile dava konusu tamiri yapılan araç dava açılırken hasım gösterilen Hasmer Otomotiv Yatırım ve Pazarlama A.Ş.'den alındığını, tamirinin ise sonradan davalı konumuna getirilen ...., Otomotiv Yatırım ve Pazarlama A.Ş'ye yaptırıldığını, bu durumda bahsi geçen yanılma kabul edilebilir bir yanılgıya dayanmakta olup, davaya devamla işin esasına girilerek esas hakkında inceleme yapılması gerektiği gerekçesiyle kararı davacı yararına bozmuştur.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde dava iki kez takipsiz bırakıldığı gerekçesiyle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan alacak davasıdır.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; 20.11.2020 tarihli celseye davacı vekilinin gelmediği, davalılar vekilinin ise davayı takip etmediklerini bildirmesi üzerine dosyanın 1. kez işlemden kaldırıldığı, 23.11.2020 tarihinde davanın davacı tarafından yenilendiği, 21.03.2022 tarihli celseye de davacılar vekilinin mesleki mazeret nedeniyle katılım göstermediği, mahkemece vekilin Uyap üzerinden başka bir duruşmasının olmadığının belirlenmesi ve davacı vekilinin duruşmalara sürekli olarak mazeret göndermesi nedeniyle dava iki kez takipsiz bırakıldığı gerekçesiyle davanın açılmamış sayılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun (HMK) 150. maddesinin 1. fıkrasında usulüne uygun şekilde davet edilmiş olan taraflar, duruşmaya gelmedikleri veya gelip de davayı takip etmeyeceklerini bildirdikleri takdirde dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verileceği, 5. ve 6. fıkralarında ise işlemden kaldırıldığı tarihten başlayarak üç ay içinde yenilenmeyen davaların, sürenin dolduğu gün itibarıyla açılmamış sayılacağı ve mahkemece kendiliğinden karar verilerek kaydın kapatılacağı, işlemden kaldırılmasına karar verilmiş ve sonradan yenilenmiş olan davanın, ilk yenilenmeden sonra bir defadan fazla takipsiz bırakılamayacağı, aksi hâlde dava açılmamış sayılacağı hususları düzenlenmiştir.

Eldeki davanın, niteliği itibariyle yazılı yargılama usulüne tabi olduğu açıktır. Yazılı yargılama usulünde dosyanın işlemden kaldırılması halinde uygulanacak hüküm HMK’nin 150. maddesidir. Buna göre davanın açılmamış sayılmasına karar verebilmek için HMK 150/6 maddesi uyarınca davanın iki defa işlemden kaldırılmasından sonra 3. kez takip edilmemiş olması gerekir.

Somut olaya gelince, dava ilk kez 20.11.2020 tarihinde işlemden kaldırılmış, 23.11.2020 tarihinde davacı tarafından yenilenmiş, 21.03.2022 tarihinde ise davacılar vekilinin iki kez duruşmaya gelmemesi nedeniyle mahkemece açılmamış sayılmasına karar verilmiştir. Bu durumda, üçüncü kez takipsiz bırakılan davanın işlemden kaldırılması gerekirken, basit yargılama usulüne tabi davalarda uygulanan HMK’nin 320/4 maddesinin eldeki davaya uygulanarak davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi isabetsiz olmuştur.

Hal böyle olunca, yazılı yargılama usulüne tabi davanın iki kez takipsiz bırakılması durumunda açılmamış sayılmasına karar verilemeyeceği ve davacı vekilinin son celse mazeretli sayılması gerektiği hususları gözetilmeksizin yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Bakırköy 3. Asliye Ticaret Mahkemesinin 21.03.2022 günlü ve 2019/339 Esas, 2022/288 Karar sayılı kararının davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 20.09.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16149, Karar No: 2014/19516, Tarih: 13.10.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/16149 E.  ,  2014/19516 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Zonguldak 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 15/05/2014

NUMARASI : 2014/165-2014/316

Davacı, meslek hastalığı sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, meslek hastalığı nedeniyle geçici iş göremez hale gelen sigortalının maddi zararının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, 20.626,81TL maddi tazminatın tahsiline karar verilmiştir.

Dosya kapsamındaki kayıt ve belgelerden, sigortalıdaki meslek hastalığının oluşumunda öncesinde kesinleşmiş kaçınılmazlık olgusu bulunduğundan sürekli iş göremez duruma düştüğü olaya dair kusur raporu alınmadan karar verildiği anlaşılmıştır.

İşverenin, tazminattan sorumlu tutulması giderek, tazminat miktarının belirlenmesinde; meslek hastalığının tespit tarihinde yürürlükte bulunan İş Kanunun 77. ve iş sağlığı ve güvenliği yönetmeliğinin öngördüğü önlemlerin işyerinde olup olmadığının saptanması ile mümkündür. Bu yön ise, başka bir anlatımla, işverenin kusurlu olup olmadığı, varsa kusur oranı, uzman bilirkişiler tarafından düzenlenecek kusur raporu ile, tespit edileceği yönü tartışmasızdır. Oysa, Mahkemece hakimlik mesleğinin gerektirdiği, genel ve hukuki bilgi ile çözümlenmesi mümkün olmayan, özel ve teknik bilgiyi gerektiren konuda bilirkişiye gitmeden, sorunun çözümlediği açık-seçiktir.

Yapılacak iş, işçi sağlığı iş güvenliği konularında uzman bilirkişilerden, İş Kanununun 77. Maddesi ile yönetmelik hükümleri göz önünde tutularak yöntemince kusur raporu almak, alınan raporu mevcut delillerle birlikte değerlendirmek ve buna göre karar vermekten ibarettir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 13.10.2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7752, Karar No: 2019/3324, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/7752 E.  ,  2019/3324 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18098, Karar No: 2014/559, Tarih: 13.01.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/18098 E.  ,  2014/559 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ÇİVRİL ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 11/07/2013

NUMARASI : 2013/57-2013/55

Çivril Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 11/07/2013 tarih ve 2013/57-2013/55 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi alacaklı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

İhtiyati haciz isteyen vekili, borçluların müvekkili banka şubesinden kullandıkları krediyi ödemediklerini, 09/07/2013 tarihi itibariyle 94.789,17 TL borçlu olduklarını ileri sürerek borçluların menkul ve gayri menkul malları ile üçüncü şahıslardaki hak ve alacakları üzerine teminatsız olarak ihtiyati haciz konulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, borçluların alacaklı banka ile imzalamış bulundukları genel nakdi ve gayrinakdi kredi sözleşmesi hükümlerine aykırı davranıp taahhütlerini yerine getirmedikleri, borcun muaccel hale geldiği ve ihtarnameye rağmen borcun ödenmediği gerekçesiyle İİK’nın 257/l ve müteakip maddelerine göre borçluların borcuna yetecek miktarda menkul ve gayrimenkul malları ile üçüncü şahıslardaki hak ve alacakları üzerine ihtiyaten haciz konulmasına ve bu haciz muamelesinden borçlular ve üçüncü şahısların muhtemel zarar ve ziyanlarına karşılık olmak üzere HMK 84 ve devamı maddeleri gereğince 14.219 TL teminatın ihtiyati haciz isteyenden alınmasına karar verilmiştir.

Kararı ihtiyati haciz isteyen vekili temyiz etmiştir.

Talep, teminat alınmaksızın ihtiyati haciz kararı verilmesine yönelik olup, mahkemece yukarıda anılan gerekçe ile ihtiyati hacze ve muhtemel zarar ve ziyanlara karşılık olarak teminat alınmasına karar verilmiştir.

Kararı ihtiyati haciz isteyen vekili temyiz etmiştir.

Talep, teminat alınmaksızın ihtiyati haciz kararı verilmesine yönelik olup, mahkemece yukarıda anılan gerekçe ile ihtiyati hacze ve muhtemel zarar ve ziyanlara karşılık olarak teminat alınmasına karar verilmiştir.

4603 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Ziraat Bankası, T.. B.. Anonim Şirketi ve Türkiye Emlak Bankası Anonim Şirketi Hakkında Kanun'un 1. maddesinde, “Bu Kanunun amacı, Türkiye Cumhuriyeti Ziraat Bankası, T.. B.. Anonim Şirketi ve Türkiye Emlak Bankası Anonim Şirketinin (bankalar) çağdaş bankacılığın ve uluslararası rekabetin gereklerine göre çalışmalarını ve özelleştirmeye hazırlanmalarını sağlayacak şekilde yeniden yapılandırılmaları ile hisse satışlarına ilişkin düzenlemelerin ve hisselerin tamamına kadarının özel hukuk hükümlerine tabî gerçek ve tüzel kişilere satışının gerçekleştirilmesidir” şeklinde düzenleme olduğu, yine aynı kanunun 2/2. maddesinde ise “Yeniden yapılandırma işlemlerinin tamamlanmasını müteakiben bankaların hisse satış işlemleri 4046 sayılı Özelleştirme Uygulamalarının Düzenlenmesine ve Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun hükümleri çerçevesinde sonuçlandırılır. Yeniden yapılandırma ve hisse satış işlemleri bu Kanunun yürürlüğe girmesinden itibaren üç yıl içinde tamamlanır. Bakanlar Kurulu bu süreyi bir defaya mahsus olmak üzere yarısı kadar uzatabilir” hükmünün bulunduğu anlaşılmıştır.

5230 sayılı Pamukbank Türk Anonim Şirketinin T.. B.. Anonim Şirketine Devri ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına İlişkin Kanun'un 11. maddesinde ise “4603 sayılı Kanuna tâbi bankalarca yeniden yapılandırma sürecinde açılmış veya açılacak dava ve takipler sonuçlandırılıncaya kadar, 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 2, 23 ve 29. maddeleri ile 2548 sayılı Ceza Evleriyle Mahkeme Binaları İnşası Karşılığı Olarak Alınacak Harçlar ve Mahkûmlara Ödettirilecek Yiyecek Bedelleri Hakkında Kanun'un 1. maddesi hükümleri uygulanmaz, ihtiyatî tedbir ve ihtiyatî haciz taleplerinde teminat şartı aranmaz. Bankaların mahkeme ilâmını alması ve tebliğe çıkartması işlemlerinde karşı tarafa yükletilmiş olan harcın ödenmiş olması şartı da aranmaz” hükmünün düzenlendiği belirlenmiştir.

Bakanlar Kurulu tarafından 12.10.2010 tarih, 2010/964 sayılı Kamu bankalarının Yeniden Yapılandırılması ve Hisse Satış İşlemlerine İlişkin Sürenin Uzatılmasına Dair Karar ile, 15.11.2000 tarihli ve 4603 sayılı kanunun 2. maddesinin ikinci fıkrasında yer alan kamu bankalarının yeniden yapılandırılması ve hisse satışı işlemlerine ilişkin süre 25.11.2010 tarihinden geçerli olmak üzere 5 yıl uzatılmıştır.