muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/2991, Karar No: 2012/4480, Tarih: 29.06.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/2991 E.  ,  2012/4480 K.**

* KOOPERATİF BAŞKANINA ÖDENEN PARALARIN İSTİRDADI

* KOOPERATİFİN YETKİSİZ TEMSİLCİSİNE ÖDENEN PARALARIN İSTİRDADI

* KOOPERATİFLER KANUNU (1163) Madde 59

* KOOPERATİFLER KANUNU (1163) Madde 62

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki istirdat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın davalı kooperatif yönünden reddine, Y.. A.. Mirasçıları yönünden kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılardan G.. A.., S.. A.., E.. A.. ve S.. A.. vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin davalı kooperatifin eski başkanı diğer davalıların murisi Y..A..’la daire satın almak için üyelik sözleşmesi imzalayarak 18.433,00 TL peşinat ödediğini, Y.. A..’ın intiharından sonra yaptığı araştırmada tahsis edilecek bir daire bulunmadığını ve üyeliğe kabul edilmediğini öğrendiğini ileri sürerek, ödemiş olduğu peşinatın davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar G.. A.. ile çocukları S.. A.., E.. A.. ve S.. A.. vekili, müvekkillerinin murisinin üyelik sözleşmesini diğer davalı kooperatif adına yaptığını, bu nedenle talebe konu miktardan kooperatifin sorumlu olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı kooperatif temsilcisi, davacının üyeliğine veya yaptığını iddia ettiği ödemelere ilişkin bir kaydının bulunmadığını, sözleşmedeki tarih itibariyle eski başkan Y..A..’ın tek başına hareket etme yetkisi bulunmadığını, bu nedenle yaptığı işlemin kendisini bağlayacağını ve kooperatifin bir sorumluluğunun olmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının davalı kooperatifin üyesi olmadığı, eski başkanın diğer yönetim kurulu üyeleriyle müşterek yetkili olmasına rağmen tek başına yaptığı işlemden sorumlu olduğu, talebe konu paranın kooperatif kayıtlarına girdiğine dair bilgi ve belgenin tespit edilemediği gerekçesiyle, davanın davalı kooperatif açısından reddine, diğer davalılar açısından kabulü ile 18.433,00 TL’nin ödeme tarihinde itibaren işleyecek yasal faiziyle tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalılar G.. A.., S.. A.., E.. A.. ve S.. A.. vekili temyiz etmiştir.

1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılar G.. A.., S.. A.., E.. A.. ve S.. A.. vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davalılar G.. A.., S.. A.., E.. A.. ve S.. A.. vekili temyiz etmiştir.

1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılar G.. A.., S.. A.., E.. A.. ve S.. A.. vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde değildir.

2) Dava, kooperatif üyeliğine dayalı olarak eski kooperatif başkanına ödenmiş paranın istirdadı istemine ilişkindir. Mahkemece hükme esas alınan araştırma somut uyuşmazlığın çözümü için yeterli değildir. Mahkemece davalı kooperatifin defter ve kayıtları, davalı kooperatif temsilcisinin 17.07.2008 tarihli dilekçesi ekinde sunulan banka-PTT dekont ve makbuzları celp edilerek ve gerektiğinde banka kayıtları üzerinde inceleme yaptırılarak, kooperatif uzmanı bilirkişiden açıklamalı, gerekçeli ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alındıktan sonra, eski yönetici Y.. A..’ın davacıdan tahsil ettiği paraların kooperatif kasasına girip girmediği belirlenip, kooperatif kasasına girmişse giren miktar oranında Y..A.. mirasçıları olan davalıların davacıya karşı her hangi bir sorumluluklarının bulunmayacağı; anılan paraların kooperatif kasasına girmediği ve Y.. A..'ın uhdesinde kaldığı sonucuna varılması halinde, Y.. A.. mirasçılarının şimdiki gibi sorumluluklarının bulunduğu gözetilerek, oluşacak sonuç çerçevesinde karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik incelemeye dayalı olarak, yanılgılı gerekçe ile hüküm tesisi doğru olmamıştır.

3) Kabule göre; hükmedilen alacağa Kahramanmaraş 4. Noterliği’nin 02.11.2007 tarihli ve 18637 yevmiye numaralı ihtarnamenin tebliğ tarihine göre belirlenecek temerrüt tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerektiğinin dikkate alınmaması da doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda ( 1 ) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılar G.. A.., S.. A.., E.. A.. ve S.. A.. vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, ( 2 ) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davalılar G.. A.., S.. A.., E.. A.. ve S.. A.. yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 29.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18122, Karar No: 2014/19810, Tarih: 14.10.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/18122 E.  ,  2014/19810 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Zonguldak 3. İş Mahkemesi

TARİHİ : 10/07/2014

NUMARASI : 2013/725-2014/623

Davacı, meslek hastalığı sonucu maluliyetinden doğan maddi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava nitelikçe; 11.09.2008 tarihinde meslek hastalığına bağlı olarak % 20,0 oranındaki sürekli iş göremezlik nedeniyle, maddi tazminat istemine yöneliktir.

Davanın bu niteliğine göre, mükerrer ödemeye ve sebepsiz zenginleşmeye yol açılmamak için, Sosyal güvenlik Kurumu tarafından bağlanan gelirlerin ilk peşin değeri ile varsa geçici iş göremezlik ödeneğinin, rücu edilebilecek kısmının hesaplanarak, bilirkişi raporunda belirlenen zarar tutarından indirilmesi gerektiği ortadadır. Kurumca rücu edilebilen peşin değer ise işveren ve üçüncü kişilerin kusurları ile sınırlıdır.

Mahkemece meslek hastalığının kaçınılmazlık nedenine bağlı olarak ortaya çıktığının kesinleşen manevi tazminat davasında belirlendiğinden bahisle, davacının maddi tazminat isteminin kabulüne karar verilmişse de, eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece meslek hastalığının kaçınılmazlık nedenine bağlı olarak ortaya çıktığının kesinleşen manevi tazminat davasında belirlendiğinden bahisle, davacının maddi tazminat isteminin kabulüne karar verilmişse de, eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidildiği anlaşılmaktadır.

İşverenin, tazminattan sorumlu tutulması giderek, tazminat miktarının belirlenmesinde; meslek hastalığının tespit tarihinde yürürlükte bulunan İş Kanunun 77. ve iş sağlığı ve güvenliği yönetmeliğinin öngördüğü önlemlerin işyerinde olup olmadığının saptanması ile mümkündür. Bu yön ise, başka bir anlatımla, işverenin kusurlu olup olmadığı, varsa kusur oranı, uzman bilirkişiler tarafından düzenlenecek kusur raporu ile tespit edileceği yönü tartışmasızdır. Oysa manevi tazminat davasında, hakimlik mesleğinin gerektirdiği, genel ve hukuki bilgi ile çözümlenmesi mümkün olmayan, özel ve teknik bilgiyi gerektiren konuda bilirkişiye gidilmeden, tarafların meslek hastalığının ortaya çıkmasında kaçınılmazlık olgusunun varlığına ilişkin beyanları yeterli görülmek suretiyle bilirkişi yerine geçilerek sorunun çözümlediği görülmektedir. Öte yandan maddi tazminat davasında SGK tarafından bağlanan gelirin peşin sermaye değerinin ve varsa Kurumca ödenen geçici iş göremezlik ödeneğinin rücu edilebilir bölümünün indirimi gerekli olup, rücu edilebilir bölümün bulunup bulunmadığının belirlenmesinin ise özel ve teknik bilgiyi gerektiren bir konu olduğu, taraf beyanlarıyla değil, ancak bilirkişiye gidilerek alınacak kusur raporu sonrasında belirlenebileceği ortadadır. Hal böyle olunca da manevi tazminat davasındaki, usulünce alınmış bir kusur bilirkişi raporuna dayanmayan, davanın taraflarının beyanları ile ortaya çıkan kaçınılmazlığa ilişkin değerlendirmenin, görülmekte olan maddi tazminat davasında hükme esas alınamayacağı ortadadır.

Yapılacak iş, işçi sağlığı iş güvenliği konularında uzman bilirkişilerden, İş Kanununun 77. Maddesi ile yönetmelik hükümleri göz önünde tutularak yöntemince rapor alınmak, alınan raporu mevcut delillerle birlikte değerlendirmek ve buna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece yukarıda açıklanan maddi ve hukuksal olgular dikkate alınmadan, yazılı şekilde hüküm kurması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre, davalının sair temyiz itirazlarının ilerde incelenmesine, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 14.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11324, Karar No: 2017/9729, Tarih: 03.07.2017

**8. Hukuk Dairesi         2017/11324 E.  ,  2017/9729 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İstihkak

KARAR

Dosyanın heyetçe yapılan incelemesinde; her ne kadar Dosya Gönderme Formunda gönderilen Ek Dosyalarla ilgili olarak Serik 1. İcra Müdürlüğü'nün 2013/267 Talimat sayılı takip dosyasının aslının gönderildiği yazılı ise de anılan talimat dosyasının aslının veya onaylı örneğinin gönderilmediği tespit edilmiştir.

Bu sebeple, bu kez bizzat hakim denetiminde gerekli dikkat ve özenin gösterilerek yeni bir iade kararına mahal verilmeden;

1-... 30. İcra Müdürlüğü'nün 2013/12531 Esas sayılı takip dosyasının aslının veya onaylı örneğinin tüm belgeleri ile noksansız ve sıralı olarak,

2- ..... İcra Müdürlüğü'nün 2013/267 talimat sayılı dosyasının aslının veya onaylı örneğinin tüm belgeleri ile noksansız ve sıralı olarak,

Temin edilip eklenmesinden sonra gönderilmesi için dosyanın Yerel Mahkemesi’ne GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.07.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9694, Karar No: 2011/13829, Tarih: 06.12.2011

**6. Hukuk Dairesi         2011/9694 E.  ,  2011/13829 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar,davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı kiralayan tarafından davalı kiracı aleyhine kira alacağı ve tahliye istemli olarak başlatılan icra takibine davalı kiracının süresinde itirazının bulunmaması üzerine davacı kiralayan icra mahkemesinden tahliye isteminde bulunmuş, mahkemece davanın reddine dair verilen karar davacı kiralayan vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İcra takibinde ve davada dayanılan ve karara esas alınan 12.11.2009 başlangıç tarihli ve beş yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davacı kiralayan bu kira sözleşmesine dayanarak davalı kiracı hakkında ... İcra Müdürlüğü’nün 2010 / 26844 sayılı dosyası ile 21.9.2010 tarihinde Aralık 2009 ayı kirası 179.26 Euro ve aylık 1.239 Euro’dan Aralık 2009-Ocak 2010 ve Haziran-Temmuz 2010 ayları kirası 5.135.26 Euro ve işlemiş faizi 89.92 Euro olmak üzere toplam 5.225.18 Euro karşılığı 10.266.96 TL’nin tahsili için tahliye istekli icra takibi yapmış, Örnek 13 ihtarlı ödeme emri davalı kiracıya 28.9.2010 tarihinde tebliğ olunmuştur. Davalı kiracı ise ödeme emri ile verilen yedi günlük itiraz süresinin geçmesinden sonra 6.10.2010 tarihinde verdiği dilekçe ile takibe itiraz etmiştir. Davacı kiralayan, davalı kiracının takibe süresinde itiraz etmemesi üzerine 5.1.2011 tarihinde icra mahkemesine başvurarak kesinleşen takip nedeniyle kiralananın tahliyesini istemiştir. Davalı kiracının hakkında yapılan icra takibine süresinde itiraz etmemesi nedeniyle takip kesinleştiğinden davacı kiralayanın İcra ve İflas Kanunu’nun 269 / a maddesine dayanarak kiralananın tahliyesini istemesinde bir usulsüzlük yoktur. Süresinde yapılmayan itiraz icra takibini durdurmayacağından ve hüküm ifade etmeyeceğinden, kiralananın tahliyesinin istenmesi için hukuki sonuç doğurmayacak itirazın kaldırılmasını da talep etmek gerekmemektedir. Mahkemece yöntemine uygun şekilde açılan davada işin esasını inceleyerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 6.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/27998, Karar No: 2011/7252, Tarih: 23.05.2011

**6. Ceza Dairesi         2008/27998 E.  ,  2011/7252 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Kamu davasının uzlaşma nedeniyle düşürülmesine

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın aşamalarda yüklenen suçu kabul etmeyip, diğer sanıklar ... ve ...’nın kendisine bu olayı anlattıklarını, bu sanıklarında aşamalardaki beyanlarında eylemi sadece iki kişi olarak gerçekleştirdiklerini kabul etmeleri karşısında; sanığın mahkûmiyetine yeterli, hukuka uygun, kuvvetli ve inandırıcı kanıtlar bulunmadığı gözetilmeden beraatı yerine, yerinde yeterli olmayan gerekçeyle uzlaşma nedeni ile yazılı şekilde düşme kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 23.05.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2574, Karar No: 2019/3530, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/2574 E.  ,  2019/3530 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/1592, Karar No: 2025/3499, Tarih: 30.04.2025

**12. Hukuk Dairesi         2025/1592 E.  ,  2025/3499 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki taraflarca istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalı alacaklının yönünden temyiz itirazlarının incelenmesinde;

2.3.2005 tarihli ve 5311 sayılı Kanunun 25. maddesi ile değişik 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 364/1. maddesine göre Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen ve miktar ve değeri Onbin Türk Lirası’nı geçen nihai kararlara karşı temyiz yoluna başvurulabilir. Bu hükümde öngörülen kesinlik sınırı, 01.01.2023 tarihinden itibaren iki yüz otuz sekiz bin yedi yüz otuz Türk Lirası'na, 01.01.2024 tarihinden itibaren üç yüz yetmiş sekiz bin iki yüz doksan Türk Lirası'na, 01.01.2025 tarihinden itibaren de beş yüz kırk dört bin Türk Lirası’na çıkarılmıştır.

Temyize konu uyuşmazlık miktarı, 148.955,44 TL'dir.

Somut olayda, Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihine göre uyuşmazlık konusu değerin, yukarıda belirtilen kesinlik sınırını geçmediği anlaşıldığından, anılan Bölge Adliye Mahkemesi kararının temyiz kabiliyeti yoktur.

5311 sayılı Kanunla değişik İİK’nın 364/1-2. maddeleri ve 6100 sayılı HMK'nın 366. maddesinin göndermesi ile uygulanması gereken aynı Kanunun 352. maddesi uyarınca temyiz başvuru talebinin (REDDİNE),

2- Davacı borçlunun temyiz isteminin incelenmesinde;

Borçlunun icra mahkemesine başvurusunda, takibe dayanak Aile Mahkemesi ilamı ile ilamda yazılı ziynet eşyalarının aynen iadesine, aynen iadenin mümkün olmaması halinde anılan ziynet eşyalarının değeri olan 104.664,56 TL’nin yasal faiziyle birlikte alacaklıya ödenmesine hükmedildiğini, anılan ziynet eşyalarının aynen iadesi mümkün olmadığından mahkemece hükmedilen tutarın takipten önce alacaklının hesabına ödenmesi ile borcun, takipten önce sona erdiğini ileri sürerek itfa nedeniyle takibin iptalini talep ettiği, İlk Derece Mahkemesince; aldırılan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulü ile, iadesi sağlanan ziynet eşyaları ve 110.000 TL ödeme yönünden icranın geri bırakılmasına, borçlunun takibe ilişkin 62.864,67 TL borcu kaldığının tespitine ve fazlaya ilişkin şikayetin reddine karar verildiği, taraflarca istinaf yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince; istinaf başvurularının esastan reddine karar verildiği, kararın taraflarca temyiz edildiği görülmektedir.

Taşınır teslimine ilişkin İİK'nın 24. maddesinin 4. fıkrası uyarınca taşınır malların borçlu yedinde bulunmaması halinde ilamda yazılı değerin alınacağı belirtilmiştir. Devamla, söz konusu değer borçlu tarafından verilmediği takdirde bu değerin icra emrinin tebliğine hacet kalmaksızın haciz yoluyla tahsil olunacağı, taşınır malın değerinin, ilamda yazılı olmaması veya ihtilaflı bulunması halinde, icra memuru tarafından haczin yapıldığı tarihteki rayice göre takdir olunacağı hüküm altına alınmıştır.

Somut olayda, takip konusu ilamın hüküm bölümünde “1 çift 14 ayar 2,5 gram küpenin, 2 adet Cumhuriyet altınının, 29 adet çeyrek altının, 1 adet gremse altın, 2 adet Cumhuriyet altın ve 2 adet yarımlık yarısı altından oluşan beşi bir yerde kolyenin, 1 adet yarımlık yarısı altının, 1 adet 14,05 gram 22 ayar bileziğin, 1 adet 19,22 gram 22 ayar bileziğin, 1 adet 30,15 gram 22 ayar bileziğin, 1 adet 22,05 gram 22 ayar bileziğin ve 1 adet 21,80 gram 22 ayar bileziğin, 1 adet 20 çeyrek altından oluşan 6 gram 14 ayar bilekliğin, 1 adet çeyrek altın çerçeveli 8 gram 14 ayar kolyenin ve 3.820,00 TL'nin davalıdan alınarak davacıya aynen iadesine, aynen iadesi mümkün değil ise ziynet eşyalarının değeri olan 104.664,56 TL'nin; 1.000,00 TL'sinin dava tarihinden itibaren, aşan kısmının ise ıslah tarihi olan 10/04/2023 tarihinden itibaren geçerli olacak şekilde yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine” karar verildiği, alacaklının takip talebi ile ilamda hükmedilen ziynet eşyalarının aynen iadesi talebinde bulunduğu, yargılamanın devamı sırasında talimat icra müdürlüğünce, taraflara ait müşterek kasanın açıldığı ve ilamda yer alan ziynet eşyalarının bir kısmının alacaklıya aynen iadesinin sağlandığı görülmüştür.

Dayanak ilamda, aynen iadenin mümkün olmaması halinde ödenmesi gereken bedele hükmedildiğinden, mahkemece, bu bedelin belirlenmesine esas alınan tarih itibariyle uygulanan birim değerlerinin tespit edilmesi ve bu değerler esas alınarak iade edilemeyen menkullerin değerinin belirlenmesi için gerektiğinde bilirkişi incelemesi de yaptırılarak (borçlu tarafından yapılan ödeme de dikkate alınmak suretiyle) oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, iadesi sağlanamayan menkullerin dayanak ilamın karar tarihi itibariyle belirlenen değeri üzerinden yazılı şekilde hüküm tesisi ve Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddi isabetsiz olup, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılması ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:

Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile yukarıda yazılı nedenlerle Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesinin 09.01.2025 tarihli ve 2025/3 Esas 2025/40 Karar sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca KALDIRILMASINA,

SONUÇ:

Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile yukarıda yazılı nedenlerle Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesinin 09.01.2025 tarihli ve 2025/3 Esas 2025/40 Karar sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca KALDIRILMASINA,

Yozgat İcra Hukuk Mahkemesinin 24.09.2024 tarihli ve 2024/36 Esas 2024/176 Karar sayılı kararının BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine,

dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 30.04.2025 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7974, Karar No: 2020/2919, Tarih: 03.06.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/7974 E.  ,  2020/2919 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince beraat

Taksirle yaralama suçundan suça sürüklenen çocuğun beraatine ilişkin hüküm mağdur zorunlu vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Otobüs firmasında muavin olarak çalışan suça sürüklenen çocuğun olay günü otobüs yolculuğu sırasında katılanın yanındaki yolcuya sıcak su servisi yaparken sıcak suyun yerde yatmakta olan mağdur küçüğün ayağına bir şekilde dökülmesi sonucu mağdurun basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığı; ancak servis yapılan yolcunun bardağın sıcak olması dolayısıyla bardağı tutamaması sebebiyle mi, yoksa suça sürüklenen çocuğun hatası sonucu mu suyun döküldüğü hususunun tam olarak tespit edilemediği olayda,

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, mağdur zorunlu vekilinin eksik incelemeye yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 03/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.