muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/27226, Karar No: 2014/24519, Tarih: 03.12.2014

bacakta renk solukluğu gözlemlenmesi üzerine doktor Erkan'ın daha önceden tanıdığı ve olay günü Dr.Lütfi Kırdar Kartal Eğitim ve Araştırma Hastanesi Beyin ve Sinir Cerrahisi Kliniğinde nöbetçi uzman doktor olarak görev yapmakta olan ve hakkında beraat kararı verilen doktor ...'ı telefonla arayarak hasta hakkında bilgi verdiği ve kendi çalıştığı hastanede damar cerrahisi bölümünün olmadığından bahsetmesi üzerine telefonla irtibata geçtiği, adı geçen bu doktorun hastayı kendi hastanelerine sevkedebileceği önerisi üzerine sevk işlemlerine başlandığı ve olay günü saat 17:00 sıralarında sanık ...'ın, Beyin ve Sinir Cerrahi Bölümünde nöbetçi kıdemli asistan doktor olarak çalışmakta olduğu hastaneye sevki gerçekleşen hastayı acil polikliniğinde karşılayarak yaptığı muayeneninin ardından aynı hastanede genel cerrahi bölümünde nöbetçi doktor olan ve hakkında beraat kararı verilen doktor ...'u telefonla arayarak hastayı görmesini ve konsültasyon istemesi üzerine hemen hastanın başına gelen doktor Metin tarafından yapılan kısa muayene sonrası hastada sol alt ekstremitesinde solukluk, morarma, soğukluk gözlemlediği ve yeterli nabız alamadığı, batın içi değerlendirme yapmadığı ve hemoraji yönünden de genel olarak laboratuar bulguları paralelinde ayrıca bir değerlendirmede bulunmayarak, hastada damarsal bir patoloji olabileceğinden bahsederek hemen bitişik hastane olan Kartal Koşuyolu Yüksek İhtisas Eğitim ve Araştırma Hastanesinin Kalp ve Damar Cerrahi Bölümünden konsültasyon isteyerek hastanın oraya gönderilmesini tavsiye etmesi üzerine sanık doktor Tevfik tarafından telefon ile aranmasına rağmen ulaşılamaması üzerine bizzat refakatinde sedye ile yakın olan bu hastaneye sevkinin gerçekleştirdiği ve hastanın durumunu özetledikten sonra çalıştığı hastaneye geri döndüğü, getirilen hasta Kalp Damar Cerrahisi Bölümü kıdemli asistanı olan doktor ... tarafından yapılan muayenesinin ardından telefonda ayrıca doktor Tevfik'ten de bilgi aldıktan sonra damarda tıkanıklık olduğu düşünülerek embolektomi yoluna müracaat ettiği, ardından batın içi laporatomi operasyonuna alınan hastanın lumbal disk ameliyatı sırasında büyük damar kesilmesinden gelişen iç kanama ve bu nedenle gelişen komplikasyonlar neticesi 15.05.2007 tarihinde saat 01:30 sıralarında ölümü ile sonuçlanan olayda; hastaya bel fıtığı ameliyatını yapan doktor ...'ın operasyon sonrası telefonla irtibata geçtiği ve aynı zamanda sanık ...'in de şefi olan doktor ...'ın hastanın geleceğini sanık ...'e bildirdiğini, gerekenleri yapmasını ve Koşuyolu Hastanesinden KVC konsültasyonu istemesi gerektiğini beyan ettiği, sanığın da hastanın gelişi üzerine hiç vakit kaybetmeden genel cerrahi bölümünde nöbetçi doktor olan ..

.05.2007 tarihinde saat 01:30 sıralarında ölümü ile sonuçlanan olayda; hastaya bel fıtığı ameliyatını yapan doktor ...'ın operasyon sonrası telefonla irtibata geçtiği ve aynı zamanda sanık ...'in de şefi olan doktor ...'ın hastanın geleceğini sanık ...'e bildirdiğini, gerekenleri yapmasını ve Koşuyolu Hastanesinden KVC konsültasyonu istemesi gerektiğini beyan ettiği, sanığın da hastanın gelişi üzerine hiç vakit kaybetmeden genel cerrahi bölümünde nöbetçi doktor olan ...'den hastayı görmesini istediği ve bu doktorunda aynı şekilde hemen bitişik hastane olan Kartal Koşuyolu Yüksek İhtisas Eğitim ve Araştırma Hastanesinin Kalp ve Damar Cerrahi Bölümünden konsültasyon isteyerek hastayı oraya göndermesini tavsiye ettiği, sanığın vakit kaybetmeyerek oldukça yakın olan bu hastaneye bizzat başında bulunarak sedye ile sevkini gerçekleştirdiği ve bilgileri aktararak görev yaptığı hastaneye geri döndüğü, sanığın damar yaralanması oluştuğu şüphesi üzerine gerekli girişimleri usulüne uygun şekilde ve süratle yaptığı, sanığın ihtisas alanının beyin ve sinir cerrahisi olduğu, yaralanmanın niteliği gereği yapılacak damar ve batın içi onarıma konu öncelikle genel cerrahi ve damar cerrahisinin alanına girdiği, sanığın da hastayı ivedi şekilde genel cerrahi doktoruna göstererek tavsiyesi üzerine diğer hastaneye bizzat götürdüğü ve kalp damar cerrahisi doktorlarına teslimini gerçekleştirdiği, bu halde beyin ve sinir cerrahı olan sanığın bu hastaya müdahale edecek zorunluluğun bulunmadığı, sanığın yapması gereken işlemleri öncelik sırasına göre gerçekleştirmiş ancak hastayı sevkettiği damar cerrahisinde yapılmaması gerektiği halde öncelikle embolektomi işlemi yapılarak oluşan kanamanın şiddetlenmesinde sanığa kusur atfedilemeyeceği dikkate alınarak beraat hükmü tesisi gerekirken, dosya kapsamına ve oluşa uygun düşmeyen gerekçelerle yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

1 yıl 8 ay hapis cezasına mahkum edilen ve bu cezası ertelenen sanık hakkında TCK'nın 51/3. maddesi uyarınca tayin edilecek denetim süresinin, ceza süresinden az olamayacağının gözetilmemesi,

İsabetsiz olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK' un 321. maddesi uyarınca, hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 03.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/32933, Karar No: 2017/1458, Tarih: 01.03.2017

**7. Ceza Dairesi         2014/32933 E.  ,  2017/1458 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5015 sayılı Yasaya Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I-Katılan ... Bakanlığı adına hazine vekilinin sanık ... hakkında beraat hükmüne yönelik temyizine göre yapılan incelemede;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, suçtan doğrudan zarar görmeyen ... Bakanlığı'nın davaya katılan olarak kabulü hükmü temyize hak kazandırmayacağından, katılan ... Bakanlığı adına hazine vekilinin temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE,

II-Katılan ... vekilinin sanık ... hakkındaki beraat hükmüne yönelik temyiz istemine ilişkin incelmede;

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre katılan ... vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 01.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9554, Karar No: 2012/27088, Tarih: 27.06.2012

**3. Ceza Dairesi         2010/9554 E.  ,  2012/27088 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

A-Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin temyiz talebine binaen yapılan incelemede:

Sanık hakkında hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre 21/07/2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı yasanın 3-b maddesi ile değişik 1412 sayılı yasanın 305/1. maddesi gereğince hüküm tarihine göre temyizi mümkün olmadığından, aynı yasanın 317. maddesi uyarınca, isteme uygun olarak sanık müdafiinin TEMYİZ TALEBİNİN REDDİNE,

B-Sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin temyiz talebine binaen yapılan incelemede:

Sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

... Devlet Hastanesinden alınan 06/04/2006 tarihli 946 sayılı raporda, katılan ...’ın yaralanmasında burundaki kemik kırığının hayati fonksiyonlarını etkilemeyeceği ve yaralanmasının yüzde sabit iz bırakmayacağının belirtilmesine rağmen; ... Adli Tıp Şube Müdürlüğünden alınan 24/01/2008 tarihli 08/148 sayılı raporda katılanın burnundaki kemik kırığının hayati fonksiyonlarını orta (2) dereceden etkilediğinin ve yüzde sabit eser niteliğinde olduğunun belirtilmesi karşısında, raporlar arasındaki çelişkinin giderilmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 27/06/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18724, Karar No: 2016/14675, Tarih: 11.11.2016

**19. Hukuk Dairesi         2016/18724 E.  ,  2016/14675 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

- K A R A R -

Taraflar arasındaki uyuşmazlık termik santrali kazanları rehabilitasyonu ve optimizasyonu işini konu alan eser sözleşmesinden kaynaklandığından dosyanın temyiz incelemesini yapmak görevi Yargıtay Yüksek 15. Hukuk Dairesi'ne aittir. Ancak anılan Dairece görevsizlik kararı verildiğinden, 23.07.2016 tarih ve 6723 sayılı Kanun'un 21. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, dairelerce görevsizlik kararı verildiğinde, ikinci dairece başka bir daireye gönderme kararı verilmeden dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Dairenin belirlenmesi için Yargıtay Hukuk İş Bölümü İnceleme Kurulu'na gönderilmesi gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz incelemesi ile görevli Dairenin belirlenmesi için dosyanın Yargıtay Hukuk İş Bölümü İnceleme Kurulu'na GÖNDERİLMESİNE, 11/11/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/2250, Karar No: 2025/5998, Tarih: 05.05.2025

**5. Ceza Dairesi         2025/2250 E.  ,  2025/5998 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Çorlu 1. Ağır Ceza Mahkemesiyle Tekirdağ 4. Ağır Ceza Mahkemesi ve Kocaeli 7. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tebliğname ile daireye verilmekle incelendi;

Dosyanın mahiyeti itibarıyla ön inceleme denetimine tabi olmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Kocaeli 7. Ağır Ceza Mahkemesiyle Bursa 13. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki ihtilafının Dairemizin 02.10.2023 tarihli ve 2023/8136 Esas, 2023/9210 Karar sayılı ilamı ile Kocaeli 7. Ağır Ceza Mahkemesinin yetkisizlik kararının kaldırılması suretiyle çözüldüğü, Kocaeli 7. Ağır Ceza Mahkemesince suç yerinin Çerkezköy/Tekirdağ olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilerek dosyanın Tekirdağ 4. Ağır Ceza Mahkemesine gönderildiği, Tekirdağ 4. Ağır Ceza Mahkemesince suç yerinin Çerkezköy olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilerek dosyanın Çorlu 1. Ağır Ceza Mahkemesine gönderildiği, Çorlu 1. Ağır Ceza Mahkemesince uyuşmazlığın daha önce çözüldüğü gerekçesiyle karşı yetkisizlik kararı verilerek dosyanın yeniden Dairemize gönderildiği ancak halen geçerliliğini sürdüren 10.06.1942 tarihli ve 26-16 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulu Kararı ile Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23.05.2000 tarihli ve 111-117; 27.12.2011 tarihli ve 2010/1-158 Esas, 2011/296 sayılı Kararlarında vurgulandığı gibi merci tayini kararları kesin nitelikte olup yetki hususu tekrar değerlendirme konusu yapılamayacağından merci tayini sonrasında verilen yetkisizlik kararlarının hukuken geçersiz ve yok hükmünde olduğu gözetilerek, yetki uyuşmazlığı hakkında karar verilmesine yer olmadığına,

Dava dosyasının, mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 05.05.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15252, Karar No: 2011/29422, Tarih: 12.12.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/15252 E.  ,  2011/29422 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bolvadin İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/03/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlular tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK'nun 129/1.maddesinde, "Taşınmaz üç defa bağırıdıktan sonra en çok artırana ihale edilir. Şu kadar ki artırma bedeli taşınmaz için tahmin edilmiş olan kıymetin en az yüzde altmışını bulmak ve satış isteyenin alacağına rüçhanı olan diğer alacaklar o taşınmaz ile temin edilmişse bu suretle rüçhanı olan alacakların mecmuundan fazla olmak ve bundan başka paraya çevirme ve paylaştırma masraflarına tecavüz etmek şarttır.

Yukarıdaki fıkrada yazılı miktar elde edilmemişse gayrimenkul en çok arttıranın taahhüdü saklı kalmak üzere arttırma ilanında gösterilen müddet sonunda en çok arttırana ihale edilir. Şu kadar ki, arttırma bedelinin malın tahmin edilen kıymetinin yüzde kırkını bulması ve satış isteyenin alacağına rüçhanlı olan alacakların toplamından fazla olması ve bundan başka paraya çevirme ve paylaştırma masraflarını geçmesi lazımdır. Böyle fazla bedelle alıcı çıkmazsa satış talebi düşer." hükmü yer almaktadır.

Somut olayda, ihalesinin feshi talep edilen gayrimenkulün kıymetinin 585.990,00 TL olarak tespit edildiği ve ikinci arttırma günü alacaklıya 236.400,00 TL'ye ihale edildiği görülmektedir. Bu ihale bedeli, gayrimenkulün kıymetinin yüzde kırkı olan 234.396,00 TL ile satış masrafı olarak; kıymet taktiri gideri 222,50 TL, gazete ilan gideri 1.800,00TL ve tebligat gideri 42,00 TL'yi de karşılamamaktadır.

O halde mahkemece yukarıdaki yasa maddesinin amir hükmü gereğince, ikinci arttırmada, ihale bedelinin yüzde kırk ve satış masraflarını karşılamadığı nazara alınarak ihalenin feshine karar verilmelidir. Eksik incelemeyle şikayetin reddine karar verilmesi isabetsizdir

SONUÇ :Borçluların temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 12/12/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3653, Karar No: 2014/14039, Tarih: 18.09.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/3653 E.  ,  2014/14039 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR (KAPATILAN) 10. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 20/12/2013

NUMARASI : 2012/225-2013/402

Taraflar arasında görülen davada İzmir (Kapatılan) 10. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 20/12/2013 tarih ve 2012/225-2013/402 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirkete sigorta ettirilen davaya konu cihazın 01/07/2009 tarihinde arızalandığını, cihazdan görüntü alınamadığını, konunun yetkili servise bildirilerek arıza olup olmadığının araştırılmasının istendiğini, aynı gün içinde yetkili servisin cihazı incelediğini ve cihazın üretildiği Almanya'daki fabrikası ile irtibata geçilerek istenilen bilgileri üreticiye gönderdiğini, üreticinin vereceği cevaba göre hareket edildiğini bildirerek servis işlemine son verildiğini, durumun davalının ilgili birimlerine haber verildiğini, hasar dosyasının açıldığını, ekspertiz işleminin yapıldığını, Almanya'dan gelen bilgiler sonrasında 20/07/2009, 29/07/2009, 07/08/2009 ve 31/08/2009 tarihlerinde yetkili servis tarafından cihazın muhtelif parçalarının değiştiğini, ancak sonucun elde edilemediğini, 07/08/2009 tarihinde yapılan kontrolde denenmesi mümkün olan son parçaların da değiştirildiğini, ancak arızanın giderilmediğini, servis raporunda, 8428000 numaralı DMS P29F seri numaralı dedektörün arızalı olduğunu, arızanın elektroniksel sebeplerden kaynaklandığını, değişmesinin gerektiğinin rapor edildiğini, 11/09/2009 tarihinde DMS dedektörün değiştirildiğini, balans ve ayarlamalar kalibrasyon, imaj ve kalite kontrollerinin yapıldığını, üretici Siemens firmasının arızalı parçanın iadesi koşulu ile mühendislik bedeli ve yedek parça dahil olmak üzere toplam 272.517,70 TL tutarındaki tamirat bedelini müvekkiline fatura ettiğini, bu bedelin de müvekkili tarafından ödendiğini, bu bedelin davalı sigorta şirketi tarafından ödenmediği için fazlaya ait hakların saklı kalmak sureti ile şimdilik 10.000,00-TL hasar bedelinin hasar tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, sigorta genel şartlarına uygun bir şekilde hasar miktarı ve nedeni net olarak belirlenmediğinden davacı tarafa bir ödemenin yapılmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, sigorta genel şartlarına uygun bir şekilde hasar miktarı ve nedeni net olarak belirlenmediğinden davacı tarafa bir ödemenin yapılmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına, toplanan delillere ve teknik bilirkişi kök-ek raporlarına göre, değişik tarihlerde birçok dedektör modülünün bozulmasının temel nedeni olarak sisteminin bulunduğu odanın, nem ve sıcaklığının sistemin çalışmasına uygun olmaması hususunun tespit edildiği, taraflar arasındaki elektronik cihaz sigorta poliçesinin özel şartlarında havalandırma özel şartı (işbu sigorta havalandırma tertibatındaki bozukluk nedeni ile elektronik ekipmanlarındaki hasarları karşılamaz) klozu bulunduğu, davacı şirketin cihazın bulunduğu odanın nem ve sıcaklığının sistemin çalışmasına uygun halde bulundurmaması nedeniyle sigortalı cihazda meydana gelen bozulma ve hasar sigorta teminatı kapsamında bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, elektronik cihaz sigorta poliçesinden doğan davalı sigorta şirketinden alacak istemine ilişkin olup, mahkemece hasarın sigorta teminatı içerisinde olmadığı gerekçesiyle dava reddedilmiş ise de, teknik bilirkişi kök-ek raporları hüküm kurmaya elverişli değildir. 09/10/2013 havale tarihli ek bilirkişi raporunda sigortalı cihazın bulunduğu ortamın söz konusu cihazda elektriksel arızalar oluşturmasına neden olduğu, cihazda sıklıkla ortaya çıkan arızaların ve parça değişimlerinin bu durumdan kaynaklandığı belirtilmişse de, gerek keşif tutanağında gerekse teknik bilirkişi kök raporunda keşfen görülüp incelenen odanın iklimsel ortamı ile ilgili olarak hiçbir görgü ve tespite yer verilmemiş, kök raporda bu hususlara hiç değinilmemiş, cihaz imalatçısı ve servisinden gelen bilgiler çerçevesinde verilen ek raporda ise, kesin bir kanaat ortaya konulmayarak varsayımsal olarak cihazdaki arızanın sebebi hakkında değerlendirme yapılmıştır. Bu nitelikteki bir ek rapora dayanılarak hüküm kurulamaz. Bu sebeple mahkemece konusunda uzman elektrik elektronik mühendisi ve makine mühendisinin de içinde bulunduğu üç kişilik bir heyet teşekkül ettirilerek keşfen yapılacak inceleme ile cihazdaki arızanın neden oluştuğu hususunun açıklık ve kesinlikle ortaya konularak davacının uğradığı zararın sigorta teminatı kapsamında kalıp kalmadığının değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yetersiz bilirkişi raporlarına dayanarak davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle, kararın davacı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeplerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle, kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 18/09/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/83, Karar No: 2005/85, Tarih: 28.06.2005

**Ceza Genel Kurulu         2005/1-83 E.  ,  2005/85 K.**

**"İçtihat Metni"**

**Tebliğname :**

**1/99620**

**Yargıtay Dairesi :** 1. Ceza Dairesi

**Mahkemesi :** ADIYAMAN Ağır Ceza

**Günü :** 25.03.2005

**Sayısı :** 255-47

Görev sınırının aşılması suretiyle adam öldürmeye kalkışma suçundan sanık E... T...’ın, eyleminin görev sırasında etkili eylem suçuna uyduğu kabul edilerek TCY.nın 456/3, 457/1, 251. maddelerine uyduğundan bahisle hakkındaki kamu davasının 4616 sayılı Yasanın 1/4. maddesi uyarınca kesin hükme bağlanmasının ertelenmesine ilişkin Adıyaman Ağır Ceza Mah­kemesince 07.07.2003 gün ve 89-293 sayı ile verilen kararın sanık müdafii ve katılan tara­fından temyiz edilmesi üzerine, dosyayı inceleyen Yargıtay 1. Ceza Dairesince 11.11.2004 gün ve 718-3819 sayı ile;

“Elinde av tüfeği ve sırtında av çantası olduğu halde ava gitmekte olan sivil giyimli mağdur astsubayı gören köy korucusu olan sanığın, talimatlarına uyarak kendisine doğru teslim olmak amacıyla yaklaşarak gelen, av tüfeği ile av çantasını yere bırakan ve bir yandan da ken­disinin astsubay olduğunu beyan eden mağdur tarafına doğru sanığın kaleşnikof silahla bidayette sağına, soluna ateş etmekte iken telsizi de atması talimatına, ben astsubayım bu olmazsa görev yapamayız demesi ile birlikte o anda oluşan kasıtla ve TCK.nun 49. maddesi kap­samı dışındaki bir ortamda bu kere göbeğine doğru ateş ederek onu raporunda belirtildiği üzere ağır şekilde ya­ralanmasında açığa çıkan kastının yaşama yönelik olduğunun kabulüyle, mağdurun bırakmak iste­mediği aleti aradaki mesafe de gözetilerek sanığın tabanca sanmasının, makul görülebilir mef­ruz tahrik addedilmesi suretiyle sanığın TCK.nun 448, 62 ve 51/1. maddeleri ile tecziyesi gerekirken, suça yaralama vasfı verilerek kamu da­vasının kesin hükme bağlanmasının ertelen­mesine karar verilmesi” isabetsizliğinden hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Yerel Mahkeme ise 25.03.2005 gün ve 255-47 sayı ile; “Her ne kadar sanık hakkında adam öldürmeye tam teşebbüs suçundan kamu davası açılmış ise de sanığın isteseydi ma­hal­lindeki keşifte yapılan tespite göre müdahili kati surette vurup öldürebileceği halde çevresine birçok atış yapmasına karşın terörist zannettiği müdahili yaralı ele geçirmek amacıyla 1 kez ateşli silahla ya­raladığı, ancak sanığın müdahili vurmasına da ateşli silahla yaralamasına da hiç­bir surette gerek bulunmadığı, zira müdahilin uzun bir mesafe boyunca sanığın talimatları doğ­rultusunda ona doğru ilerlediği, onun emir ve ta­limatlarına bu şekilde uyduğu, isteseydi sanığın terörist zannettiği müdahili esir almasının mümkün olduğu, buna göre sanığın eyleminin TCY.nın 456/3, 457/1, 251. maddelerinde düzenlenen, görevi sırasında silahla müessir fiilden öteye geçmediği” gerekçesiyle önceki hükümde direnmiştir.