muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/3976, Karar No: 2015/9435, Tarih: 02.07.2015

Destekten yoksun kalma tazminatı taleplerinde ölenin davranışının müterafik kusur teşkil edip etmeyeceği, destekten yoksun kalanlara desteğin kusurunun yansıyıp yansımayacağı hususunda Yargıtay uygulamasına gelince;

Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, desteğin kusuru oranında tazminattan indirim yapılması gerektiği görüşünü sürdürmektedir (4 HD 2010/110825 E 2012/665 K sayı 23.1.2012 günlü karar).

Yargıtay 11.Hukuk Dairesi 2007 yılına kadar bir kısım kararlarında ölüm ile sonuçlanan trafik kazalarında destekten yoksun kalma tazminatı nedeni ile ZMSS'e başvurulması halinde tazminat miktarı tesbit edilirken zarar görenin müterafik kusuru oranında indirim yapılması gerektiği içtihat edilmişken bu tarihten sonraki bir kısım kararlarda davacıların 3.kişi olmaları nedeniyle miras hukukundan bağımsız olan destekten yoksun kalma tazminatı istemlerinde desteğin kusurunun tazminattan indirim neden olmaması ilkesi benimsenmiş, daha sonra 2008 ve 2009 yılında verilen kararlarda yine destekten yoksun kalma tazminatlarında mülga BK 44/1 maddesinin uygulanması gereğine değinilmiş, Dairenin bu yöndeki uygulaması iş bölümü nedeni ile bu nitelikteki davalarda görevinin sona erdiği 2009 yılına kadar devam etmiştir.

Yargıtay 17.Hukuk Dairesi de ZMSS.nin taraf olduğu destekten yoksun kalma tazminatına ilişkin davalarda iş bölümü nedeniyle görevlendirildiği 2008 yılından itibaren Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 15.6.2011 gün ve 2011/17-142 Esas 411 Karar sayı ve 22.2.2012 gün 2011/17-787 Esas 2012/92 Karar sayılı kararlarlarına kadar destekten yoksun kalma tazminatlarında mülga BK 44/1 maddesi hükümlerini uygulayarak Yargıtay 11 Hukuk Dairesinin bu yöndeki son uygulamasını sürdürmüş, daha sonra HGK kararları doğrultusunda desteğin kusurunun tazminattan indirim nedeni olamayacağı yönünde kararlar vermiş olup Dairece halen uygulama bu yönde devam ettirilmektedir.

Hukuk Genel Kurulunun yukarıda tarih ve sayıları belirtilen kararlarında ve daha sonraki bir kısım kararlarında trafik kazasında tam veya kısmı kusurlu sürücünün desteğinden yoksun kalanların ZMSS.den müterafik kusur indirimi yapılmaksızın destekten yoksun kalma tazminatı isteyebilecekleri yönündedir.

Somut uyuşmazlığa dönüldüğünde;

Davalıya ZMSS poliçesi ile sigortalı araç sürücüsünün araçla geçirdiği ve kusurlu bulunduğu trafik kazası sonucu vefatı üzerine sürücünün desteğinden yoksun kaldıklarını iddia eden davacılar tarafından davalı ZMSS aleyhine destekten yoksun kalma tazminatı davası açılmış,

Davalı davanın reddi savunmuş,

Yargılama sonucunda mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş,

Kararın davalı vekilince temyizi üzerine sayın çoğunluk görüşü doğrultusunda yazılı gerekçe ile yerel mahkeme kararı onanmıştır.

Sayın çoğunluğun onama gerekçesine katılamıyorum.

Tehlike sorumluluğunda tazminatın tayini kusur sorumluluğundaki kuralllara bağlı bulunduğundan TBK 52/1 maddesinde öngörülen desteğin müterafik kusuru tazminatın tayininde dikkate alınmalıdır.

Davalı davanın reddi savunmuş,

Yargılama sonucunda mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş,

Kararın davalı vekilince temyizi üzerine sayın çoğunluk görüşü doğrultusunda yazılı gerekçe ile yerel mahkeme kararı onanmıştır.

Sayın çoğunluğun onama gerekçesine katılamıyorum.

Tehlike sorumluluğunda tazminatın tayini kusur sorumluluğundaki kuralllara bağlı bulunduğundan TBK 52/1 maddesinde öngörülen desteğin müterafik kusuru tazminatın tayininde dikkate alınmalıdır.

Destekten yoksun kalma tazminatının miras hukukundan ayrı, bağımsız bir hak olması, desteğin müterafik kusurunun ileri sürülmesine engel değildir. Desteğin kendisinin talep etmesi halinde nasıl müterafik kusur tazminattan indirimi gerektiriyorsa, yansıma yoluyla zarara uğrayan davacılar yönünden de aynı şekilde desteğin kusurunun kendilerine yansıması, bu nedenle sigorta şirketine karşı ileri sürülen tazminattan müterafik kusur nedeniyle indirim yapılmasını gerektirir.

Olayda destek kusurlu bulunduğundan, işletene izafe edilmesi gereken işletme kusurunun varlığıda iddia ve ispat edilmediğinden, davalı ZMSS işletenin sorumluluğunu üstlendiğinden, desteğin kusuru kendilerine yansıyan davacıların tazminat istemleri TBK 52/1 maddesi gereğince tamamen kaldırılmalıdır.

Aksi düşüncenin kabulü hukuk düzeni içinde kendi ölümünden sorumlu olmayan desteğin, destek olduğu kişilere karşı sorumluluğunun devam ettirilmesi anlamına gelmektedirki bu durumda destek görenlerin ölenin mirasçılarına karşı bu talep hakını yöneltmelerine imkan vermek gibi kabul edilemez bir durum ortaya çıkmaktadır. (..........- Hukuki Müteala)

Diğer taraftan amacı, kaynakları ve giderleri 5684 sayılı Sigortacılık Kanununda belirlenen, bu yasa kapsamında faaliyet gösteren bir özel hukuk tüzel kişisi olan davalı sigorta şirketini Sosyal Güvenlik Kurumu gibi görmek, kamu kurumu niteliği tanımak da sigorta hukuku ilkelerine aykırıdır.

Açıklanan yasal düzenlemeler, bilimsel görüşler ve yargı kararları karşısında davalı sigorta şirketinin temyiz isteminin kabulü ile dava red edilmek üzere yerel mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesi gerekirken onanmasına ilişkin sayın çoğunluk görüşüne karşıyım.

Karşı Oy
Yargıtay — Esas No: 2012/1116, Karar No: 2013/13689, Tarih: 19.06.2013

**7. Ceza Dairesi         2012/1116 E.  ,  2013/13689 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 19.06.2013 günü oyçokluğuyla karar verildi.

Muhalif Muhalif

KARŞI OY

Sanık temyiz dilekçesinde sinir hastası ve şizofren olduğunu bildirmesi karşısında, ceza ehliyeti olup olmadığı hususunda rapor alınarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinden mahkeme kararının bozulması düşüncesindeyiz.
Yargıtay — Esas No: 2019/9159, Karar No: 2019/12326, Tarih: 26.12.2019

**12. Ceza Dairesi         2019/9159 E.  ,  2019/12326 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/2, 53/6, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü saat 23.15 sıralarında, sanık ... yönetimindeki otomobille meskun mahal dışında, gece vakti, görüşün far ışığında açık olduğu, orta refüjle bölünmüş tek yönlü, düz çift şeritli asfalt kaplama yolda hızını trafik şartlarına göre uydurmadan kontrolsüzce seyrederken, olay yerinde direksiyon hakimiyetini kaybederek önünde sağ şeritten seyreden katılan sürücü ... yönetimindeki otomobilin arkasına çarpması neticesi bir kişinin ölümü ve biri nitelikli olmak üzere üç kişinin de yaralandığı olayda;

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin lehe hükümlerin uygulanmamasına, TCK'nın 50. maddesinin tatbik edilip edilmeyeceği gözlem ve değerlendirme konusu yapılmayarak, yalnızca kusur durumu gerekçe gösterilerek erteleme yapılmadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA; 26.12.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1277, Karar No: 2017/1803, Tarih: 17.05.2017

**1. Ceza Dairesi         2016/1277 E.  ,  2017/1803 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : TCK.nun 81/1, 29/2, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca 14 yıl 2 ay hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın, maktul ...'a yönelik "kasten öldürme" suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, kusurluluğu etkileyen sebeplerden bozma sebepleri saklı kalmak kaydıyla, haksız tahrikin varlığı ile takdiri indirim sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde başkaca isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin sübuta, meşru müdafaa koşullarının oluştuğuna yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle;

1- Oluşa ve tüm dosya içeriğine göre, olay gecesi alkollü olan maktülün, sanık ve resmi nikahlı olmayan eşi ile yolda karşılaştıklarında, onlara laf atıp hakarette bulunduğu, elindeki bira şişesi ile üzerlerine yürümesi sonucu çıkan kavgada, maktulün batına nafiz bir adet kesici delici alet yaralaması sonucu öldüğü anlaşıldığından; maktulden sanığa yönelen ve haksız tahrik teşkil eden söz ve davranışların ulaştığı boyut dikkate alındığında, haksız tahrik uygulamasını düzenleyen 12 yıldan 18 yıla kadar hapis cezasını öngören TCK’nun 29. maddesinin uygulanması sırasında makul oranda indirim yapılması yerine yazılı şekilde 17 yıl hapis cezasına hükmedilerek fazla ceza tayini yasaya aykırı;

2- 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri doğrultusunda hükümlünün hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması;

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak BOZULMASINA, 17.05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6510, Karar No: 2013/11173, Tarih: 03.07.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/6510 E.  ,  2013/11173 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi ihmal, kamu kurumu zararına dolandırıcılık

HÜKÜM : Sanıkların beraatlerine

I- Sanık ...'ın solunum yolları rahatsızlığı ve başka hastalıkları nedeniyle daimi olarak ilaç kullanması nedeniyle bu konudaki prosedürü bilen ve ecza deposunda çalışan sanık ... ...'in "hastalıkların için sağlık raporu çıkarırsak hem yüzdesini ödemezsin hemde uzun süreli ilaç yazdırabilirsin, sende rahat edersin" demesi üzerine birlikte Kilis Devlet Hastanesine gelip poliklinik defter kayıtlarından ve doktor ...'ın ifadesine göre 30.06.2004 tarihinde, önce görevli diğer dahiliye uzmanı olan doktor Begür Taşkıran'a müracaat ettiği ancak tansiyon ve lipit takibi istenmesi üzerine aynı hastanede dahiliye uzmanı olarak görevli doktor sanık ... ...'ye müracaat ettiği, onun da diğer dahiliye uzmanı ...'ın tansiyon ve lipit takibi isteğini gözardı edip bu şekilde gerekli tahliller yapılmaksızın dosya tanzimi ile yetinerek dosyasını sağlık kuruluna sunduğu, aynı gün 30.06.2004 tarihinde Kilis Devlet Hastanesi Sağlık Kurulunda görevli sanıklar ... ..., ..., ..., ..., ... ve ...'in hastalıkların varlığı ve safahatlarının tespiti için gerekli olan tetkikler olmadığı halde görevlerinin gerektirdiği dikkat ve özeni göstermeyerek 30.06.2004 tarih ve 2004/560 sayılı Sağlık Kurulu Raporunu tanzim etmelerinden ibaret eylemlerinin kül halinde "görevi ihmal" suçunu oluşturacağı ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; değişen suç vasfına göre sanıklara yüklenen "görevi ihmal" ile sanık ...'a yüklenen dolandırıcılık suçlarının yasada gerektirdiği cezalarının türü ve üst sınırları itibariyle tabi oldukları, suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, görevi ihmal suçunun işlendiği 30.06.2004, dolandırıcılık suçu için ilaçları aldığı 08.04.2005 tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca

BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanıklar hakkında açılan kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

II- Katılan vekilinin sanıklar ... ve ... hakkında sahtecilik suçundan kurulan hükümlere yönelik temyizine gelince:

BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanıklar hakkında açılan kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

II- Katılan vekilinin sanıklar ... ve ... hakkında sahtecilik suçundan kurulan hükümlere yönelik temyizine gelince:

Sanık ...'ın akciğer rahatsızlığı bulunduğu, Gaziantep Av. Cengiz Gökçek Devlet Hastanesinden suç tarihinden sonra 29.02.2008 tarihinde alınmış rapordan da anlaşılmakta ise de, suça konu raporda bu hastalığın yanısıra hipertansiyon ve dislipidemi teşhisi konulmuş ve buna ilişkin tedavide kullanılacak ilaçların belirlenmiş olması ve rapordaki teşhis konusu hastalıkların devamlı ilaç alımı sonucu tedavi edilebilir olmaları nedeniyle, sanık ...'in suça konu rapor tarihinden önce bu tür hastalıklar nedeniyle tedavi görüp görmediği, suç tarihinden önce tedaviye yönelik yapılan işlemlerle ilaç alımlarına ilişkin tüm belgeler getirtilip gerektiğinde konunun uzmanlarından oluşan bilirkişi heyetinden görüş alınması, sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini gerekirken eksik incelemeye dayanarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2004/5496, Karar No: 2004/6199, Tarih: 29.09.2004

5. Ceza Dairesi 2004/5496 E., 2004/6199 K.

**5. Ceza Dairesi 2004/5496 E., 2004/6199 K.**

**- DELİLLERİN TOPLANMASI

- MAĞDURUN YAŞI**- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 414 ]

- 1412 S. CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) [ Madde 237 ]

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme suçundan sanık ....'ın yapılan yargılanması sonunda; mahkumiyetine dair (Bursa Dördüncü Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 23.3.2004 gün ve 2003/189 Esas, 2004/40 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık tarafından İstenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen şair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Suç unsuruna etkisi bakımından; 19.3.1988 doğumlu olup suç tarihi olan Şubat 2003 itibariyle 15 yaşını bitirmesine 1 ay kalan mağdur ....'e ait doğum tutanağı getirtilip resmi bir sağlık kurumunda doğmamış olması halinde yaş tespitine esas film ve grafilerinin çektirilerek sağlık kurulundan rapor alınıp, gerektiğinde Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Kurulundan da görüş sorularak gerçek yaşın bilimsel biçimde saptanmasından sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiğinin gözetilmemesi,

Bursa Devlet Hastanesi hariciye uzmanınca mağdurlar ...ve ... haklarında düzenlenen 19.4.2003 günlü raporlarda "Anal bölge mukozası tabii (sıyrık, çatlak, ekimoz, kanama olmadığı saptanarak) akut fiili livataya maruz kalmadıklarının" belirtilmiş olmasına ve ...'in hazırlıktaki beyanında, "sanığın mağdurlara krem sürerek livata yaptığını söylemesine göre; sanık ve mağdurların mahkemeye çağrılarak bu husus açıklatıldıktan sonra dava dosyası ile gerektiğinde mağdurların da Adli Tıp Kurumuna gönderilerek, kaygan madde kullanıldığında fiili livatanın bulgularının oluşup oluşmayacağı konusunda görüş alınıp, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik tahkikatla yazılı şekilde hükme varılması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 29.9.2004 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/202, Karar No: 2018/1828, Tarih: 12.02.2018

**3. Ceza Dairesi         2018/202 E.  ,  2018/1828 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Müşteki hakkında ....Devlet Hastanesi'nde görevli KBB hastalıkları uzmanı tarafından düzenlenen 06.07.2009 tarihli rapor içeriğinde müştekide tespit edilen bulgulara yer verilmeden, müştekinin yaralanmasının yüzde sabit ize ve yüzün sürekli değişikliğine neden olduğunun belirtildiği, rapor içeriğinin yetersiz nitelikte olup Adli Tıp kriterlerine uygun olmadığı ve ayrıca raporun uzman plastik cerrah veya adli tıp uzmanı tarafından düzenlenmediği anlaşılmakla; müştekinin tüm tedavi evrakları, geçici ve kesin raporlarıyla birlikte en yakın Adli Tıp Şube Müdürlüğüne sevkiyle, müştekinin yaralanmasının yüzde sabit ize ya da yüzün sürekli değişikliğine neden olup olmadığı hususunda ayrıntılı raporu aldırılarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, yetersiz nitelikteki rapor hükme esas alınarak eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Sanığın savunmasında, yan bakma meselesinden tartıştığı müştekinin üzerine kırık bardakla yürüdüğünü ve küfrettiğini belirtmesi karşısında, ilk haksız eylemin kimden kaynaklandığı tespit edilmeye çalışılarak, sonucuna göre haksız tahrik hükümlerini düzenleyen TCK'nin 29. maddesinin sanık lehine uygulanıp uygulanmayacağı hususunun karar yerinde tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

3) Sanığın müştekiyi yaralamasında netice sebebiyle ağırlaşmış yaralama niteliğindeki yüzde sürekli değişikliğin adli tıp kriterleri ve Dairemiz uygulamalarına göre basit tıbbi müdahale ile giderilmesi mümkün bulunmadığı gözetilip, temel cezanın 5237 sayılı TCK'nin 86/1. maddesi uyarınca tayin olunması gerekirken TCK'nin 86/2. maddesi uyarınca tayin edilmesi,

4) Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas-2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 12.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12660, Karar No: 2019/1685, Tarih: 19.03.2019

**20. Ceza Dairesi         2015/12660 E.  ,  2019/1685 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ADANA 9. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

A-) Sanık ... hakkında verilen hükmün incelenmesinde:

TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve E.2014/140; K.2015/85 sayılı kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

B-) Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında verilen hükümlerin incelenmesinde:

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların aşağıda belirtilenler dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-) Gizli soruşturmacı sivil giyimli kolluk görevlilerinin; sanık ...’dan 15.06.2012, 19.06.2012 ve 28.06.2012; sanık ...’den 19.06.2012 ve 30.06.2012; sanıklar Özcan ve Mümin’den 19.06.2012 ve 20.06.2012 günü uyuşturucu madde satın aldıklarının anlaşılması karşısında;

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 28.04.2015 tarih, 2014/462 esas, 2015/135 karar ve 2014/848 esas, 2015/136 karar sayılı kararlarında da bahsedildiği üzere; gizli soruşturmacı tarafından sanıktan birden fazla kez uyuşturucu madde satın alınmasının, ayrıca suç oluşturmayacağı ve gerçek anlamda bir "alım -satım" söz konusu olmaması nedeniyle sanıklar hakkında TCK'nın 43. maddesinde düzenlenen zincirleme suç hükümlerinin uygulanma olanağının bulunmaması karşısında; sanıklar tarafından atılı suçun zincirleme olarak işlendiği kabul edilerek sanıkların cezalarının TCK'nın 43. maddesi ile artırılması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

2-) 15.06.2012, 19.06.2012 ve 28.06.2012 tarihlerinde gizli soruşturmacıya uyuşturucu madde satan ve açık kimliği bilinmeyen ...'nın ismini açıklayarak suç ortağının yakalanmasını sağlayan sanık ... hakkında TCK'nın 192/3. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-) 15.06.2012, 19.06.2012 ve 28.06.2012 tarihlerinde gizli soruşturmacıya uyuşturucu madde satan ve açık kimliği bilinmeyen ...'nın ismini açıklayarak suç ortağının yakalanmasını sağlayan sanık ... hakkında TCK'nın 192/3. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-) Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanıkların durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... müdafileri ile sanıklar ... ve ...’ın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin BOZULMASINA,

19.03.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.