muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/595, Karar No: 2016/1244, Tarih: 13.12.2016

Belirtilmiştir.

Mahkemenin kabulünde, aralarındaki iş bölümü ve sanık ...'ın talimatları gereği, sanık ...'in, Gaziantep ilinden Kayseri'ye geldiği, sanık ...'den, ...'ın nereden ve nasıl temin ettiği anlaşılamayan siyah plastik saplı araba anahtarını aldığı, ...'ın gösterdiği müştekiye ait aracı bulunduğu yerden bu anahtar yardımıyla hareket ettirerek, Gaziantep iline doğru yola çıktığı, aralarındaki anlaşma gereği arabayı Gaziantep ilinde sanık ...'ın veya kimlik bilgileri tespit edilemeyen ... isimli bir şahsın teslim alacağı, yoldayken diğer sanık ...'in, ...'in kullandığı hırsızlığa konu araca yol boyunca eskortluk yaptığı, Gaziantep ili Oğuzeli ilçesi Asmacık Mahallesinde güvenlik kontrolü yapan jandarma personelini farkeden sanık ...'in kaçmayı başardığı, bununla birlikte sanık ...'in araçtan inip kaçmaya çalıştığı sırada jandarma personeli tarafından yakalandığı, sanıkların bu şekilde fikir ve eylem birliği içinde hareket etmek suretiyle gece sayılan zaman dilimi içinde haksız yere elde bulundurulan veya taklit anahtarla kilit açmak suretiyle hırsızlık suçunu işlediklerinin tüm dosya kapsamı ile sabit olduğu belirtilmiş ise de,

Gerekçeye dayanak olarak gösterilen delil ve belgelerin yukarıda açıklanan içerikleri gözönüne alınarak yapılan inceleme sonunda;

Dosya kapsamına göre, 27.08.2014 tarih ve 2014/8661 Esas sayılı iddianameye konu, müşteki ...'a ait... plaka sayılı aracın çalınması nedeniyle açılan davada, sanıklar ... ve ...'in atılı suçu birlikte işledikleri konusunda tereddüt bulunmamakla birlikte, sanık ... hakkındaki iddiayı doğrulayan, sanıklar ... ve ...'in sanık ...'nın talimatları ile hareket ettiğini gösteren telefon kaydı, görüntü kaydı, tarafsız tanık anlatımı ve benzeri somut herhangi bir delil bulunmadığı, dosyadaki teşhis tutanaklarının suça konu... plaka sayılı araca ait olmadığı, sanık ...'in anlatımlarının diğer delillerle doğrulanmayıp, atfı cürüm düzeyinde kaldığının kabulü gerektiğinden, tüm aşamalarda suçlamaları reddeden sanık ...'nın atılı suçu işleyip işlemediğine dair mevcut şüphenin ortadan kalkmadığı, bu nedenle 'şüpheden sanık yararlanır' ilkesi gereğince sanık ... hakkında beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verildiği" görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurarak, Özel Daire onama kararının kaldırılmasına ve yerel mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi talebinde bulunmuştur.

CMK'nun 308/3. maddesi uyarınca inceleme yapan Özel Dairece, 21.03.2016 gün ve 17181-5100 sayı ile itirazın yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanıklar ... ve ... ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkûmiyet hükümleri Özel Dairece onanmak suretiyle kesinleşmiş olup, itirazın kapsamına göre inceleme, sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümle sınırlı olarak yapılmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanıklar ... ve ... ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkûmiyet hükümleri Özel Dairece onanmak suretiyle kesinleşmiş olup, itirazın kapsamına göre inceleme, sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümle sınırlı olarak yapılmıştır.

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığın üzerine atılı haksız yere elde bulundurulan veya taklit anahtarla ya da diğer bir aletle kilit açmak suretiyle hırsızlık suçunun sabit olup olmadığının belirlenmesine ilişkin ise de; Yargıtay İç Yönetmeliğinin 27. maddesi uyarınca öncelikle, sanığın istinabe suretiyle sorgusunun yapılıp yapılamayacağının değerlendirilmesi gerekmektedir.

I-Sanığın istinabe suretiyle sorgusunun yapılmasının mümkün olup olmadığı;

İncelenen dosya kapsamından;

09.07.2014 tarihinde gece saat 00.55 sıralarında, şikâyetçi ...'a ait... plakalı Hyundai Stareks marka kamyonetin anahtar uydurulmak suretiyle çalındığı, 09.07.2014 günü saat 05.31 sıralarında Jandarma Komutanlığına gelen telefon ihbarında; Gaziantep ili Oğuzeli ilçesi karayolu üzerinde önde gri renkli Fiat Palio, ortada Hyundai marka beyaz renkli kamyonet ile arkada bal köpüğü renginde Opel Corsa marka araçların yavaş ve şüpheli hareketler sergilediklerinin ve araçlarda kaçak malzeme taşındığının bildirilmesi üzerine, jandarma devriyesinin tertibat alarak, kovalamaca sonucu beyaz renkli Hyundai marka kamyoneti durdurduğu, araç sürücüsünün inceleme dışı sanık ... ... olduğu, kontak anahtarının aracın üzerinde olduğunun tutanağa bağlandığı, yapılan araştırma sonucunda ele geçirilen aracın şikâyetçi ...'a ait olduğunun ve Kayseri ilinden çalındığının tespit edildiği,

Başlatılan soruşturmada, inceleme dışı sanık ... ...'in, suça konu aracı, sanık ...'ın azmettirmesi üzerine inceleme dışı sanık ... ile birlikte çaldıklarını söylediği,

Sanık ...'ın 01.09.2014 tarihinde Adana 10. Asliye Ceza Mahkemesinde; 16.01.2015 tarihinde ise Gaziantep 7. Asliye Ceza Mahkemesinde istinabe yoluyla yapılan sorgusunda; suçlamayı kabul etmediğini ve duruşmadan bağışık tutulmak istediğini beyan ettiği,

Anlaşılmaktadır.

5271 sayılı CMK'nun 196. maddesinin birinci fıkrasında; "mahkemece sorgusu yapılmış olan sanık veya bu hususta sanık tarafından yetkili kılındığı hâllerde müdafii isterse, mahkeme sanığı duruşmada hazır bulunmaktan bağışık tutabilir"

Aynı maddenin ikinci fıkrasının ilk cümlesinde de; "sanık, alt sınırı beş yıl ve daha fazla hapis cezasını gerektiren suçlar hariç olmak üzere istinabe suretiyle sorguya çekilebilir" hükmüne yer verilmiştir.

Anlaşılmaktadır.

5271 sayılı CMK'nun 196. maddesinin birinci fıkrasında; "mahkemece sorgusu yapılmış olan sanık veya bu hususta sanık tarafından yetkili kılındığı hâllerde müdafii isterse, mahkeme sanığı duruşmada hazır bulunmaktan bağışık tutabilir"

Aynı maddenin ikinci fıkrasının ilk cümlesinde de; "sanık, alt sınırı beş yıl ve daha fazla hapis cezasını gerektiren suçlar hariç olmak üzere istinabe suretiyle sorguya çekilebilir" hükmüne yer verilmiştir.

Anılan maddenin birinci fıkrasında, mahkemece sorgusu yapılmış olmak koşuluyla sanığın, kendisi veya bu hususta yetki verdiği hallerde müdafiinin istemi ile duruşmada hazır bulunmaktan vareste tutulabileceği, ikinci fıkrasında ise; alt sınırı beş yıl ve daha fazla hapis cezasını gerektiren suçtan yargılanan sanığın sorgusunun mutlaka esas mahkemesince yapılması gerektiği vurgulanmıştır.

Bu düzenlemeye göre, alt sınırı beş yıldan az hapis cezasını gerektiren bir suçtan yargılanan sanığa sorgusundan önce ifadesini esas mahkemesi huzurunda vermek isteyip istemediği sorulacak ve talimat mahkemesi önünde savunma yapmayı kabul etmesi halinde istinabe suretiyle sorguya çekilebilecektir. Alt sınırı beş yıl ve daha fazla hapis cezasını gerektiren suçlarda ise; sanığın sorgusunun mutlaka yargılamayı yapan mahkemesince gerçekleştirilmesi zorunlu kılınmıştır.

Sorgusundan önce sanığa, ifadesini yargılamayı yapan mahkeme huzurunda vermek isteyip istemediğinin sorulmaması veya sorulması üzerine duruşmadan bağışık tutulmak istemediğini belirtmesi ya da yargılamaya konu suçun cezasının alt sınırının beş yıl ve daha fazla hapis cezasını gerektirmesine karşın, istinabe yoluyla alınan ifadesiyle yetinilmesi savunma hakkının kısıtlanması sonucunu doğuracağından, mutlak bir bozma nedenidir.

Tarafı bulunduğumuz ve onaylamakla iç hukuk mevzuatına dâhil ettiğimiz Avrupa İnsan Hakları ve Temel Özgürlüklerin Korunmasına İlişkin Sözleşmesinin "Adil Yargılanma Hakkı" başlıklı 6. maddesinin üçüncü fıkrasının (c) bendinde de, sanığın en azından kendi kendisini savunma hakkı bulunduğu belirtilmekle, mahkeme huzurunda doğrudan savunma yapabilmesi için duruşmada hazır bulunma hakkının varlığı zımnen kabul edilmiştir. Sanığın duruşmada hazır bulunabilmesi, bir yükümlülük olmakla birlikte, öncelikle kendisi açısından bir hak olup, adil yargılanma hakkının temel unsurlarından birini oluşturmaktadır.

Somut olay bu açıklamalar ışığında değerlendirildiğinde;

Somut olay bu açıklamalar ışığında değerlendirildiğinde;

5237 sayılı TCK'nun, 28.06.2014 tarih ve 29044 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 62. maddesiyle değişik 142/2-d maddesinde; “hırsızlık suçunun; haksız yere elde bulundurulan veya taklit anahtarla ya da diğer bir aletle kilit açmak veya kilitlenmesini engellemek suretiyle işlenmesi halinde beş yıldan on yıla kadar hapis cezasına hükmolunacağı” öngörülmüş olup; alt sınırı beş yıl hapis cezasını gerektiren nitelikli hırsızlık suçundan hakkında kamu davası açılmış bulunan sanığın sorgusunun, Kayseri 1. Asliye Ceza Mahkemesince bizzat yapılmayarak istinabe yoluyla alınması, 5271 sayılı CMK'nun alt sınırı beş yıl ve daha fazla hapis cezasını gerektiren suçlardan dolayı sanığın sorgusunun mutlaka yargılamayı yapan mahkemece yapılması zorunluluğunu düzenleyen emredici nitelikteki 196/2. maddesine aykırıdır. Bu nedenle, yerel mahkeme hükmünün, alt sınırı beş yıl hapis cezasını gerektiren suçtan sanığın sorgusunun istinabe yoluyla yapılması isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmelidir.

II- Önsorunun bu şekilde çözümlenmesinden sonra bazı Ceza Genel Kurul Üyeleri tarafından, bu hukuka aykırılık nedeniyle hüküm bozulurken, ayrıca atfı cürüm dışında sanığın mahkûmiyetine yeterli delil bulunmadığı yolundaki itirazın kapsamı dikkate alınarak, işin esasına ilişkin olarak da inceleme yapılması gerektiğinin belirtilmesi üzerine, bu konunun değerlendirilmesine geçildiğinde;

Sanık hazır bulunmaksızın duruşma yapılamayacağı kuralının düzenlendiği 5271 sayılı CMK'nun "Sanığın duruşmada hazır bulunmaması" başlığını taşıyan 193. maddesinin birinci fıkrasında "Kanunun ayrık tuttuğu hâller saklı kalmak üzere, hazır bulunmayan sanık hakkında duruşma yapılmaz. Gelmemesinin geçerli nedeni olmayan sanığın zorla getirilmesine karar verilir" hükmü öngörülmüş, bu kuralın istinası aynı maddenin ikinci fıkrasında "Sanık hakkında, toplanan delillere göre mahkûmiyet dışında bir karar verilmesi gerektiği kanısına varılırsa, sorgusu yapılmamış olsa da dava yokluğunda bitirilebilir" şeklinde düzenlenmiştir.

Yine aynı Kanunun "Sanığın yokluğunda duruşma" başlıklı 195. maddesindeki "Suç, yalnız veya birlikte adlî para cezasını veya müsadereyi gerektirmekte ise; sanık gelmese bile duruşma yapılabilir. Bu gibi hâllerde sanığa gönderilecek davetiyede gelmese de duruşmanın yapılacağı yazılır" hükmüyle, sanık hazır bulunmaksızın duruşma yapılamayacağına ilişkin kuralın diğer bir istisnasına yer verilmiştir.

Sanığın duruşmada hazır bulunması ve sorgusunun yapılması, “yargılamanın yüze karşı olması”, “savunma hakkının kısıtlanamayacağı” ve “cezanın kişiselleştirilmesi” ilkelerinin doğal bir sonucudur. Kanun koyucu somut gerçeğin ortaya çıkarılması, savunma olanağının sağlanması, cezaların kişiselleştirilmesi için sanığın sorgusunun yapılmasını zorunlu kılmıştır. Sanığın duruşmada hazır bulunması bir hak ve yükümlülüktür.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Sanığın duruşmada hazır bulunması ve sorgusunun yapılması, “yargılamanın yüze karşı olması”, “savunma hakkının kısıtlanamayacağı” ve “cezanın kişiselleştirilmesi” ilkelerinin doğal bir sonucudur. Kanun koyucu somut gerçeğin ortaya çıkarılması, savunma olanağının sağlanması, cezaların kişiselleştirilmesi için sanığın sorgusunun yapılmasını zorunlu kılmıştır. Sanığın duruşmada hazır bulunması bir hak ve yükümlülüktür.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Alt sınırı beş yıl hapis cezasını gerektiren nitelikli hırsızlık suçundan hakkında kamu davası açılan sanığın sorgusunun istinabe yoluyla yapılması 5271 sayılı CMK'nun 196. maddesinin ikinci fıkrasına aykırı olduğundan, usulüne uygun şekilde alınmış bir savunma bulunmadığı, dosya içeriğindeki bilgi ve belgelere göre, sanığın kanunda öngörülen şekilde sorgusunun yapılarak, mevcut delillerin tartışılıp değerlendirilmesinden sonra sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği anlaşıldığından, 5271 sayılı CMK'nun 193. maddesinin ikinci fıkrasının uygulanma koşullarının bulunmadığı ve bu aşamada sanığa atılı suçun sabit olup olmadığı hususunda hükmün esasına ilişkin olarak Ceza Genel Kurulunca inceleme yapılamayacağının kabulü gerekmektedir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan Ceza Genel Kurulu Üyesi ...;

"Ceza Genel Kurulu çoğunluğu ile aramızdaki uyuşmazlık; sanık hakkında verilen mahkûmiyet hükmü, 5271 sayılı CMK’nun 196/2. maddesinde düzenlenen 'talimat yasağı' kuralına aykırı bir şekilde sanığın savunması talimatla alınmış olduğundan, mutlak hukuka aykırılık nedeniyle bozulduktan sonra, işin esasına girilip, sanığın beraetine karar verilmesi gerektiği yönünden de bozulup bozulamayacağı hususundadır.

Adil yargılanma hakkının en önemli başlıklarından olan masumiyet karinesi ile erişim hakkı, etkili karar verilmesini isteme hakkı ve lekelenmeme hakkı, İHAS’ın 6, 2709 sayılı Anayasa’nın 36 ve 38. maddeleri ile 5271 sayılı CMK’nun çeşitli hükümlerinde güvence altına alınmıştır.

5271 sayılı CMK’nun 'Sanığın yokluğunda duruşma' başlıklı 193/2. madde ve fıkrasında;

'Sanık hakkında, toplanan delillere göre mahkûmiyet dışında bir karar verilmesi gerektiği kanısına varılırsa, sorgusu yapılmamış olsa da dava yokluğunda bitirilebilir'

'Duruşmanın sona ermesi ve hüküm' başlıklı 223/9. madde ve fıkrasında;

'Derhâl beraat kararı verilebilecek hâllerde durma, düşme veya ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilemez.'

'Sanığın yararına olan hukuk kurallarına aykırılık' başlıklı 290. maddesinde;

'Sanığın yararına olan hukuk kurallarına aykırılık, sanık aleyhine hükmün bozdurulması için Cumhuriyet savcısına bir hak vermez.'

Denilmektedir.

'Duruşmanın sona ermesi ve hüküm' başlıklı 223/9. madde ve fıkrasında;

'Derhâl beraat kararı verilebilecek hâllerde durma, düşme veya ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilemez.'

'Sanığın yararına olan hukuk kurallarına aykırılık' başlıklı 290. maddesinde;

'Sanığın yararına olan hukuk kurallarına aykırılık, sanık aleyhine hükmün bozdurulması için Cumhuriyet savcısına bir hak vermez.'

Denilmektedir.

Anayasa Mahkemesi, 20.03.2014 günlü 2013/500 başvuru sayılı ... kararında özetle; sanığının beraet etmesi gereken bir davada, (fiilin bir nev’i koşullu af niteliğinde olan 6352 sayılı Kanun’un geçici 2. maddesi kapsamında değerlendirilip) kovuşturmanın ertelenmesi kararı verilmesinin, erişim hakkı ve etkili karar hakkının ihlâli olduğu sonucuna varmıştır.

İş bu içtihat ve zikredilen kanun hükümlerinin somut olayda birebir uygulama imkanı olmamakla birlikte, toplanan delillere göre, sanığın beraetine karar verilmesi gerekirken, sonuçta sanık lehine getirilmiş usul hükümleri gerekçe gösterilmek suretiyle bozulduktan sonra işin esasına girilemeyeceği görüşüne katılmıyoruz.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazında da belirtildiği üzere, somut olayda sanık aleyhine atfı cürüm teşkil eden beyanlar dışında hiç bir delil bulunmamaktadır.

(Yüksek Ceza Genel Kurulu’nun, sanığın oy birliğiyle tahliyesine karar verme gerekçesinin de bu olduğu değerlendirilmektedir.)

Sanık, hukuka aykırı biçimde de olsa talimatla alınan savunmasında suçlamayı kabul etmemiştir.

Bozma gerekçesi yapılan usul hükmü (CMK m. 196/2), sanık lehine konulmuş bir hükümdür. Bu hüküm masumiyet karinesi ile erişim hakkı, etkili karar hakkı ve lekelenmeme hakkını zedeleyecek biçimde yorumlanıp, uygulanamaz.

Bu sebeple, hükmün ayrıca ve öncelikle, CMK’nun 223/2-e maddesi hükmü uyarınca, yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması gerekçesiyle beraeti yerine mahkûmiyetine karar verilmesi nedeniyle de bozulması gerekirdi." düşüncesiyle,

Çoğunluk görüşüne katılmayan dört Ceza Genel Kurulu Üyesi de; benzer gerekçelerle, karşı oy kullanmışlardır.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının değişik gerekçeyle kabulüne, Özel Daire onama kararının kaldırılmasına ve yerel mahkeme hükmünün, alt sınırı beş yıl hapis cezasını gerektiren suçtan yargılanan sanığın sorgusunun istinabe yoluyla yapılamayacağının gözetilmemesi isabetsizliğinden sair yönleri incelenmeksizin bozulmasına karar verilmelidir.

SONUÇ :

Açıklanan nedenlerle,

1-Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının değişik gerekçeyle KABULÜNE,

2-Yargtay 2. Ceza Dairesinin 06.07.2015 tarih ve 12037-13848 sayılı onama kararının sanık ... yönünden KALDIRILMASINA,

3-Kayseri 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.01.2015 gün ve 624-8 sayılı hükmünün, alt sınırı beş yıl hapis cezasını gerektiren suçtan yargılanan sanığın sorgusunun istinabe yoluyla yapılması isabetsizliğinden sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA,

SONUÇ :

Açıklanan nedenlerle,

1-Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının değişik gerekçeyle KABULÜNE,

2-Yargtay 2. Ceza Dairesinin 06.07.2015 tarih ve 12037-13848 sayılı onama kararının sanık ... yönünden KALDIRILMASINA,

3-Kayseri 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.01.2015 gün ve 624-8 sayılı hükmünün, alt sınırı beş yıl hapis cezasını gerektiren suçtan yargılanan sanığın sorgusunun istinabe yoluyla yapılması isabetsizliğinden sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA,

4-Yerel mahkemece sanık ... hakkındaki hükmün Özel Dairece onanması üzerine kesinleştirilerek infaz için Cumhuriyet Savcılığına gönderilmesi, ancak bu hükmün Ceza Genel Kurulunca bozulması nedeniyle, sanığın cezasının infazının DURDURULMASINA ve TAHLİYESİNE, başka bir suçtan hükümlü veya tutuklu bulunmadığı takdirde derhal salıverilmesinin temini için YAZI YAZILMASINA,

5-Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.12.2016 tarihinde yapılan müzakerede birinci uyuşmazlık ve infazın durdurulması yönünden oybirliğiyle, ikinci uyuşmazlık yönünden ise oyçokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15759, Karar No: 2014/5575, Tarih: 21.03.2014

**11. Hukuk Dairesi         2012/15759 E.  ,  2014/5575 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 4. FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 14/06/2012

NUMARASI : 2006/521-2012/159

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 4. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 14.06.2012 tarih ve 2006/521-2012/159 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 21.03.2014 günü hazır bulunan davacı vekili Av... ile davalı mirasçıları vekili Av... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile A. İ. arasında yazdığı kitapların telif hakkına ilişkin 17.10.2001 tarihli sözleşme imzalandığını, bu tarihten önce ise yayın haklarının davalıya ait olduğunu, sözleşme sonrası davalıya elinde az sayıda kalan stokların tüketilmesi konusunda muvafakat verdiklerini, ancak davalının bunu suistimal ederek kitapları basmaya devam ettiğini, yeni bastığı kitaplara eski tarihler yazdığını, farklı kitaplar için aldığı bandrolleri kullandığını, firma yayınevinde yapılan aramada 15.651 adet bandrolsüz kitabın ele geçtiğini ileri sürerek, 10.000 TL maddi tazminatın faiziyle birlikte tahsilini, devam eden tecavüzün refi ve muhtemel tecavüzün men'ine dair ihtiyati tedbir kararı verilerek kitap basımının engellenmesini, durdurulmasını, toplatılmasını, hükmün ilanını talep ve dava etmiş, sonradan maddi tazminat talebini ıslah dilekçesiyle yükseltmiştir.

Davalı vekili, 2001 yılından sonra kitap basılmadığını, depolarda yakalanan kitapların telif ücretlerinin ödendiğini, davacının ellerindeki stoklar bitmeden kitap bastığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davalı defter ve kayıtlarının usulüne uygun tutulmadığı, başka kitaplara ait bandrollerin kullanıldığı, yapılan bandrol başvurusundan daha fazla kitabın ele geçirildiği, davalının stoklar dışında baskı yaptığı, tazminatın 818 sayılı BK'nın 42 ve 43. maddeleri gözetilerek yapılacağı, son raporda belirtildiği üzere davacının zararının 24.12.2001 tarihinde doğduğu, davalı tarafından

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davalı defter ve kayıtlarının usulüne uygun tutulmadığı, başka kitaplara ait bandrollerin kullanıldığı, yapılan bandrol başvurusundan daha fazla kitabın ele geçirildiği, davalının stoklar dışında baskı yaptığı, tazminatın 818 sayılı BK'nın 42 ve 43. maddeleri gözetilerek yapılacağı, son raporda belirtildiği üzere davacının zararının 24.12.2001 tarihinde doğduğu, davalı tarafından

izinsiz basılan kitaplar, kayıtlarda hiç yer almayan kitaplar ve aramada ele geçen kitaplarla ilgili olarak 32.729 TL davacı zararı oluştuğu, FSEK'nin 68. maddesine göre üç katının talep edilebileceği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, 98.187 TL'nin davalıdan tahsiline, FSEK'nin 68. maddesinin uygulanması sonucunda taraflar arasında davadan önce basılmış ve davaya konu kitaplar yönünden farazi sözleşme ilişkisi meydana geleceğinden dava tarihinden önce basılan kitaplar yönünden satışın durdurulması, toplatılması taleplerinin reddine, ancak davalının bu kitaplar dışında yeni baskı ve satış ihtimali bulunduğundan davalının muhtemel tecavüzünün menine, ek baskı yapılmasının engellenmesine, hükmün ilanına karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı taraf dava dışı A. İ. kitaplarının basımı konusunda 17.10.2001 tarihinde sözleşme imzaladıklarını, davalının ise önceki telif hakkı sahibi olduğunu, sözleşme sonrası davalının elinde kalan stok kitapları satması için muvafakat verdiklerini, buna ragmen yeni kitaplar basarak eski tarihli gibi satışa sunduğunu, yapılan aramada 15.651 adet A. İ. kitabının davalı işyerinde ele geçirildiğini ileri sürerek işbu davayı açmıştır. Mahkemece, davalı kayıt ve defterlerinin usulüne uygun tutulmadığı, başka kitaplara ait bandrollerin A. İ. ait kitaplarda kullanıldığı, davalının stok dışında baskı yaptığı, tazminatın 818 sayılı BK'nun 42. maddesi uyarınca tespit edileceği belirtilerek, son bilirkişi raporunda belirtilen miktarlar üzerinden davanın kabulüne karar verilmiştir.