muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/2497, Karar No: 2014/22229, Tarih: 23.12.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/2497 E.  ,  2014/22229 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/36420

MAHKEMESİ : Adana 13. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 01/07/2010

NUMARASI : 2009/1048 (E) ve 2010/739 (K)

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

Vergi tekniği raporu, vergi suçu raporu ve G.. B.. mütalaasına uygun olarak her iki sanık hakkında sahte fatura düzenlemek suçundan ve sanık H.. A.. hakkında ayrıca muhteviyatı itibariye sahte fatura kullanmak suçundan da kamu davası açıldığı halde düzenlemek ve kullanmak eylemlerinin ayrı suçları oluşturduğu gözetilmeden her iki sanık hakkında sahte fatura düzenlemek suçundan beraat kararı verilmiş ise de sanık H.. A.. hakkında muhteviyatı itibariyle sahte fatura kullanmak suçundan mahallinde hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

S. H..'in sorgusunda faturaların tamamının gerçek faturalar olup, karşılıksız fatura düzenlenmediğini savunmasına karşın, vergi denetmenine verdiği beyanında faturaların uzun yıllardır yanlarında çalışan S.. M.. tarafından çalınıp kendisinden habersiz düzenlendiğini, işyerinde ve arabasında yapılan aramada şirketine ait fatura ve irsaliyenin bulunduğu M. K..'ün S.. M..'in akrabası olduğunu belirtmesi, sanık S.. M..'in “çalıştığı firmanın fiilen H.. A..'ün babası S. A.. tarafından yönetildiğini, S. A..'ün talimatları üzerine fatura kestiğini, şirketin faaliyetlerinin gerçek olduğunu” savunması, vergi denetmenince dinlenen muhasebeci İ. T..'un şirketin faaliyetlerinin gerçek olduğunu belirtmesi, vergi tekniği raporunun 3.2 nolu kısmında sanık Halil hakkında sahte fatura düzenlediğine ilişkin zorlayıcı bir tespitin yapılmadığı halde, sanığın hür iradesi ile bazı faturaların sahte olduğunu belirtmesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyeecek şekilde belirlenmesi bakımından adına fatura düzenlenen firmalar ... Motor Yenileme, E. Ç.., B. G..ve A... Ltd. şirketlerinin yöneticilerinin tanık olarak dinlenmesi ve sanığa ait şirketten mal veya hizmet alımının bulunup bulunmadığı, var ise faturaları kimden aldıklarının tespit edilmesi, S... 2000 ve ....-mak adlı şirketlerin sahibi M. K..adındaki kişinin araştırılması ve böyle bir kişinin varlığının saptanması halinde tanık olarak ifadesine başvurulması, anılan şirketlerin kayıtları ile sanık Halil'e ait şirket kayıtları üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılması, S.A..'ün S.. M..'in beyanları kapsamında tanık olarak beyanının alınması ve sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının değerlendirilmesi yerine eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23.12.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1984, Karar No: 2018/1652, Tarih: 07.03.2018

**5. Ceza Dairesi         2018/1984 E.  ,  2018/1652 K.**

**"İçtihat Metni"**

Silahlı terör örgütüne üye olma suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Tekirdağ 3. Ağır Ceza Mahkemesiyle Tokat 2. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Tokat 2. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Tekirdağ 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 19/12/2017 gün ve 2017/168 E. 2017/28 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 07/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15074, Karar No: 2012/162, Tarih: 16.01.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/15074 E.  ,  2012/162 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... A.Ş vek.Av.... ile davalı ... İletişim Sistem Bilgi Hizt. Dağ.Tic.A.Ş vek.Av.... arasında görülen dava hakkında İstanbul 3. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 01.02.2011 gün ve 662-25 sayılı hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 06.06.2011 gün ve 6269-7563 sayılı ilamına karşı davacı vekili tarafından süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Karar düzeltme isteminde bulunan davacı vekiline Dairemiz ilamının tebliğine ilişkin dosyada herhangi bir belge veya kayda rastlanılamamıştır. Bu husus araştırılarak tebliğ edilmişse, tebliğ belgesinin eklenmesi veya kayıtlara dayanılarak tebliğ tarihinin bildirilmesi, tebliğ edilmemişse bu hususun belirtilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE ve bu gibi hususlarda gerekli dikkat ve özenin gösterilerek gecikmelere neden olunmamasına, 16.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/12692, Karar No: 2020/2399, Tarih: 04.03.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/12692 E.  ,  2020/2399 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Yargı görevi yapanı, bilirkişiyi veya tanığı etkilemeye teşebbüs

Hükümler : 1- Sanıklar ... ve ... hakkında CMK’nın 223/2-a maddesi gereğince ayrı ayrı beraat

2- Sanık ... hakkında CMK’nın 223/2-b maddesi gereğince beraat

Yargı görevi yapanı, bilirkişiyi veya tanığı etkilemeye teşebbüs suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdur kavramı gibi kanunda açıkça tanımlanmamış olan “suçtan zarar görme” kavramının, gerek Ceza Genel Kurulu gerek Özel Dairelerin yerleşmiş kararlarında; “suçtan doğrudan doğruya zarar görmüş bulunma hali” olarak anlaşılıp uygulandığı, buna bağlı olarak da dolaylı veya muhtemel zararların, davaya katılma hakkı vermeyeceğinin kabul edildiği, bu hususun, Ceza Genel Kurulunun 11.04.2000 tarihli ve 65–69, 22.10.2002 tarihli ve 234–366, 04.07.2006 tarihli ve 127–180, 03.05.2011 tarihli ve 155–80, 21.02.2012 tarihli ve 279–55, 15.04.2014 tarihli ve 599-190, 28.03.2017 tarihli ve 214-206 sayılı kararlarında; “dolaylı veya muhtemel zarar, davaya katılma hakkı vermez” şeklinde açıkça ifade edildiği ve Ceza Genel Kurulunun 25.03.2003 tarihli ve 41–54 sayılı kararında da “tazminat ödenmesi, itibar zedelenmesi ve güven kaybı” gibi dolaylı zararlara dayanarak kamu davasına katılmanın olanaklı olmadığının kabul edilmesi karşısında, sanıklar hakkında adliyeye karşı işlenen yargı görevi yapanı, bilirkişiyi veya tanığı etkilemeye teşebbüs suçundan açılan kamu davasında; sanıklara atılı suçun koruduğu hukuki yarar ve niteliği itibariyle şikayetçi ...’in sanıklara yüklenen suçun mağduru olmadığı ve suçtan doğrudan zarar görmemesi nedeniyle davaya katılma hakkı bulunmadığı gözetilmeksizin davaya katılmasına karar verilmiş olması hukuki değerden yoksun olup, hükümleri temyiz yetkisi vermeyeceğinden, şikayetçi vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince isteme aykırı olarak REDDİNE, 04.03.2020 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ:

Yargı görevi yapanı, bilirkişiyi veya tanığı etkilemeye teşebbüs suçundan sanıklar ..., ... ve ...’nın beraatlerine ilişkin hükümlerin, katılan vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizce;

Sanıklar hakkında adliyeye karşı işlenen yargı görevi yapanı, bilirkişiyi veya tanığı etkilemeye teşebbüs suçundan açılan kamu davasında; sanıklara atılı suçun koruduğu hukuki yarar ve niteliği itibariyle şikayetçi ...’in sanıklara yüklenen suçun mağduru olmadığı ve suçtan doğrudan zarar görmemesi nedeniyle davaya katılma hakkı bulunmadığı gözetilmeksizin davaya katılmasına karar verilmiş olması hukuki değerden yoksun olup, hükümleri temyiz yetkisi vermeyeceğinden, şikayetçi vekilinin temyiz isteminin reddine oyçokluğuyla karar verilmiştir.

Toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre;

Toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre;

Sanıklar hakkında Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen iddianame ile; şikayetçi ... ile kardeşi olan sanık ...’nın Ankara 13. Ağır Ceza Mahkemesinin 2012/12 esas sayılı dosyasında suç işleme amacı ile kurulan örgütün üyesi olmak suçundan sanık olarak yargılamalarının devam ettiği 22.11.2012 tarihinde, sanık ...’nın, diğer sanık ... ile birlikte daktilo ile hazırladığı ve iş yerinde şoför olarak çalışan sanık ... aracılığıyla mahkeme üye hâkimine hitaben zarf içinde postayla gönderdiği, “konu 2012/12 dosyası ile ilgili (...) başlıklı” ve “Sayın hakimim bu korkutucu örgüt lideri ... ile ilgili vicdanınıza içimi döküyorum.. örgüt üyelerine para adaletin üzerindedir..bu para sayesinde örgüt yıllarca işlediği suçlardan ya berat etmiştir ya da zamanaşımına uğratmaya çalışmıştır ya da insanları sindirerek davalarından vazgeçirtmiştir, örgüt üyeleri operasyon olacağını daha önceden öğrendiği için suçlarının yüzde doksanını karartmıştır, kalan suçların ise tutuklanmayarak, tamamıyle delilleri ortadan kaldırtmıştır, kalan delilleri de ortadan kaldırmaya çalışmıştır, müştekinin listesini görünce çok üzüldüm, yüzlerce mağdur vardı ama herkesi sindirip korkuttukları için şikayetçi olamadılar, yurt dışında önemli işler yaptım ama ... gibi siyahı beyaz gösteren beyazı siyah gösteren bir adam daha görmedim, binlerce insanlara iş imkanı altında pisliklerini temizlemeye çalışmaktadır, iyilik yapıyorum deyip mutlaka kazık atan kişidir, bu kadar illegal işleri legal gösteren ve malesef mükafatlandırılıp, duyumlarıma göre herkesi şikayetlerinden vazgeçirmiştir...” ibareli 1 sayfadan ibaret imzasız mektupdan dolayı yargı görevi yapanı, bilirkişiyi veya tanığı etkilemeye teşebbüs suçundan kamu davası açılmıştır.

Yargılamada şikayetçi ...’nın davaya katılmasına karar verilerek, yargılama sonunda müsnet suçtan sanıkların ayrı ayrı beraatlerine karar verilmiştir.

Dairemizin; sanıklara atılı adliyeye karşı işlenen yargı görevi yapanı, bilirkişiyi veya tanığı etkilemeye teşebbüs suçunun koruduğu hukuki yarar ve niteliği itibariyle şikayetçinin, sanıklara yüklenen suçun mağduru olmadığı ve suçtan doğrudan zarar görmediği, bu sebeple katılma hakkı bulunmadığından temyiz itirazlarının reddedildiği görüşüne katılmak mümkün değildir.

Dairemizin; sanıklara atılı adliyeye karşı işlenen yargı görevi yapanı, bilirkişiyi veya tanığı etkilemeye teşebbüs suçunun koruduğu hukuki yarar ve niteliği itibariyle şikayetçinin, sanıklara yüklenen suçun mağduru olmadığı ve suçtan doğrudan zarar görmediği, bu sebeple katılma hakkı bulunmadığından temyiz itirazlarının reddedildiği görüşüne katılmak mümkün değildir.

Kamu davasına katılma CMK'nın 237. maddesinde düzenlenmiştir. Buna göre “Mağdur, suçtan zarar gören gerçek ve tüzel kişiler ile malen sorumlu olanlar…kamu davasına katılabilirler.” Mevzuatımızda adliyeye karşı işlenen suçlarda kamu davasına katılmayı engelleyen veya diğer bir suç bakımından bir sınırlama getirmemiş, ilke olarak şartların varlığı halinde tüm suçlar yönünden kamu davasına katılma kabul edilmiştir. Ancak kanunda “suçtan zarar gören” ve “mağdur” kavramlarının tanımı yapılmamıştır. Zararın maddi veya manevi olduğu hususunda da bir ayırıma tabi tutulmamış ve sınırlandırılmamıştır. Uygulamada ise “suçtan zarar görme” kavramı “suçtan doğrudan zarar görmüş bulunma hali” olarak anlaşılıp uygulanmaktadır.

Yargı görevi yapanı, bilirkişiyi veya tanığı etkilemeye teşebbüs suçunda korunan hukuki yarar, yargı organlarının bağımsızlığının ve tarafsızlığının korunmasından ibaret değildir. Bu suçla korunması amaçlanan başlıca hukuki yarar; yargılamanın doğruluk, dürüstlük ve gerçeğe ulaşma ilkelerine uygun biçimde yürütülmesini sağlayarak bireylerin adil yargılanma hakkının korunmasıdır. Nitekim, 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yayın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanun'la TCK’nın 277. maddesinde yapılan değişikliğin madde gerekçesinde de; adil yargılanma hakkını ihlal eden, yargılamanın doğruluk, dürüstlük ve gerçeğe ulaşma ilkelerine uygun olarak işlemesi yönündeki toplumsal beklentiyi zedeleyen tutum ve davranışlardan kaçınılması gerektiği ifade edilerek, suçla korunmak istenen başlıca hukuki yararın bireylerin adil yargılanma hakkı olduğu vurgulanmıştır.

Yargı görevi yapanı, bilirkişiyi veya tanığı etkilemeye teşebbüs suçunda, bireylerin adil yargılanma hakkı korunmak istenildiğinden ve adil yargılanma hakkı toplumsal barış ve düzenin surekliliğinin sağlanması açısından toplumu oluşturan bireylerin tamamını ilgilendirdiğinden, toplumu oluşturan herkes bu suçun mağduru olduğu gibi, irade özgürlüklerine etki eden girişimler nedeniyle yargı görevlileri, bilirkişiler ve tanıklar da suçun mağdurudur. Yargı görevi, bilirkişilik veya tanıklık yapan kişilerin aleyhlerine etkilenmeye çalışıldığı kimselerin ise yargılamanın doğruluk, dürüstlük ve gerçeğe ulaşma ilkelerine uygun biçimde yürütülmemesi sonucunda kendileri hakkında haksız bir hüküm verilmesinden dolayı zarar görecekleri aşikardır.

Müşteki/katılan ...’nın isminin dosyamızdaki olayda açıkça bahsedilmesi ve yargı görevi yapan hâkimin etkilenmesine yönelik girişim nedeniyle yargı görevi yapanı, bilirkişiyi veya tanığı etkilemeye teşebbüs suçunun mağduru ve zarar göreni olmuştur. Dolayısıyla ilk derece mahkemesinin davaya katılma kararı vermesi yerindedir.

Açıklanan nedenlerle dairemizin temyiz isteminin reddine ilişkin kararla ilgili çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2013/12731, Karar No: 2014/12783, Tarih: 16.12.2014

**5. Ceza Dairesi         2013/12731 E.  ,  2014/12783 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Bir icra takip işlemi olan haczi yapma görevinin icra dairesine ait olduğu, bu görevin icra müdürü veya görevlendireceği müdür yardımcısı ya da katip tarafından yerine getirileceği, alacaklı veya borçlunun, dolayısıyla vekilleri olan avukatların yokluğunda da haczin yapılabileceği, hazır bulunması durumunda alacaklı vekilinin haczedilen kıymetli eşyalar dışında kalan menkul malların borçluya bırakılıp bırakılmayacağı hususlarında 2004 sayılı Kanunun 88/2-2. cümlesi uyarınca muvafakat etme veya etmeme yetkisi bulunduğu, alacaklı veya vekilinin bunun dışında hacizde kullanabileceği başkaca yetkilerinin söz konusu olmadığı hususları dikkate alınarak somut olay irdelendiğinde; olay günü icra müdür yardımcısının alacaklı vekili avukat Erhan ile birlikte borçlunun işyerine hacze gittiği, borçlunun işyerini devrederek başka yerde çalıştığının öğrenilmesi üzerine alacaklı vekilinin talebi üzerine haciz için bildirilen adrese geçildiği, gidilen bu yeni işyeriyle borçlunun resmi bir ilişkisinin tespit edilememesinden ve bu durumun haciz tutanağına geçirilmesinden sonra alacaklı vekili katılan ...'ın haciz ve muhafaza talebinde bulunması üzerine çıkan tartışma neticesinde sanık ve haklarında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen kişiler tarafından dövüldüğü, eylemin haczi yapma görevi bulunan icra müdür yardımcısına yönelmediği anlaşılmakla, görevi yaptırmamak için direnme suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı, eylemin bir bütün olarak TCK'nın 86/2 ve 86/3-c maddelerinde yer alan kişinin yerine getirdiği kamu görevi nedeniyle kasten yaralama suçunu oluşturacağı gözetilmeden yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Suçun TCK'nın 6/1-d maddesi kapsamında yargı görevi yapan avukata karşı işlediği kabul edilmesine rağmen sanık hakkında aynı Kanunun 265/2. maddesinin uygulanmaması,

Sanığın gözaltında geçirdiği bir günlük sürenin TCK'nın 63. maddesi uyarınca mahsubuna karar verilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 16/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12729, Karar No: 2022/3698, Tarih: 07.03.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/12729 E.  ,  2022/3698 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Bilişim sistemleri banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Müge Eczanesi sahibi olan katılan ...'ın, sahibi olduğu eczanenin çalıştırılması konusunda 2004 yılı Mart ayında sanık ... ile protokol yaptığı, buna göre eczanenin her türlü işlerinin yürütülmesi, işletilmesi ve gelirinin sanığa ait olacağı, bunun karşılığında katılana sabit bir ücretin ödeneceğinin kararlaştırıldığı, katılanın eczane işlerinin yürütülmesi için Bağ-Kur, Emekli Sandığı ve SSK'ya kesilen fatura bedellerinin yatırılması amacıyla Vakıfbank .... şubesi, Ziraat Bankası Ataköy .... şubesi ve Dışbank (Fortisbank) ..... şubesinde hesap açtırdığı, bu hesaplarla ilgili olarak imzalanan sözleşmelerin katılan tarafından imzalandığı, eczanenin işlerinin yürütülebilmesi amacıyla ilgili hesaplara ait bankamatik kartları ve internet şifrelerinin sanığa verildiği, bunun dışında hiç bir bankada katılan ...'ın, kendisi ve eczanesi adına çek hesabı açılması ve eczane adına kredi verilmesi talebinde bulunmadığı, bu konuda da sanığa herhangi bir yetki ve vekaletname vermediği, ancak; sanığın herhangi bir yetki ve vekaletname olmadan katılan adına Vakıfbank ...... şubesinde .... Eczanesi adına çek hesabı açtırdığı, bu hesaptan suça konu 8 adet çeki keşide ederek piyasaya sürdüğü iddia edilen olayda; sanığın katılan ..... Ecza Deposu Tic. A.Ş'ye verdiği çeklerin keşide tarihininin faturalardan sonra olmasının ''çeklerin vadeli keşide edilmiş olma ihtimali'' nedeni ile önceden doğan borç olduğunu göstermeyeceği, çeklerin verildiği tarihin belirlenmesi ve en başta çek karşılığı ilaçların verilip verilemeyeceği yönündeki aralarındaki anlaşmanın tespit edilmesi gerektiği, bu nedenle tarafların yeniden dinlenerek arada bulunan anlaşmanın içeriğinin sorulması, çelişki halinde çek tevdi bordrolarının getirtilerek inceleme yapılması, 30.06.2016 tarihli bozma ilamının gereğinin yerine getirilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ve inceleme sonucu beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ..... Ecza Deposu A.Ş. vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 07.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14183, Karar No: 2013/15678, Tarih: 13.11.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/14183 E.  ,  2013/15678 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davacı şirkete kasko sigortalı olan aracın seyir halindeyken, Erdem Apartmanı'nın çatısından düşen kiremitlerin aracın mutelif yerlerine çarpması sonucu hasarlandığını, sigortalının aracında meydana gelen hasara ilişkin sigortalıya ödenen bedelin rücuen tahsili amacıyla başlatılan icra takibine davalının itiraz ettiğini belirterek, itirazın iptaline, davalının kusuruna düşen 8.616,00 TL asıl alacak ile işlemiş ve işleyecek olan yasal faiz ile birlikte tahsiline, davalının %40'dan aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatı ile mahkumiyetine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, kusursuz olduklarını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan delillere göre, davalının, İstanbul 8. İcra Müdürlüğünün 2010/12947 esas sayılı dosyasına yaptığı itirazın 4.300,00 TL üzerinden iptali ile takibin bu miktar üzerinden devamına, bu miktara, 28.05.2009 ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz uygulanmasına, fazlaya ilişkin istemin reddine, icra inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı vekili, kusursuz olduklarını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan delillere göre, davalının, İstanbul 8. İcra Müdürlüğünün 2010/12947 esas sayılı dosyasına yaptığı itirazın 4.300,00 TL üzerinden iptali ile takibin bu miktar üzerinden devamına, bu miktara, 28.05.2009 ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz uygulanmasına, fazlaya ilişkin istemin reddine, icra inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

6100 Sayılı HMK’nin 266. (1086 sayılı HUMK’nin 275 ve 276) ve takip eden maddeleri uyarınca, “mahkemece, çözümü hukuk dışında, özel veya teknik bilgiyi gerektiren hâllerde,taraflardan birinin talebi üzerine yahut kendiliğinden, bilirkişinin oy ve görüşü alınarak karar verilmelidir” hükmünü içermektedir. Dosya kapsamında alınan ve karara dayanak yapılan bilirkişi raporunda "Hasarın oluşmasında esas itibariyle birinci derecede davalı Erdem Apartmanı yöneticisinin davalı binanın çatısının bakım ve onarımını tekniğe uygun olarak ya da hiç yaptırmadığından ya da eksik yaptırdığından kaynaklandığı, olay günü şiddetli esen rüzgarın da olayın meydna gelmesinde ikinci derecede meteorolojik olarak tetikleme etkisi yarattığı, her iki durumun bir arada yaşanması neticesinde davalı bina çatısından kopan kiremidin bina önünden geçen aracın üstüne düşerek hasarına neden olduğu, şayet Erdem Apartmanı çatısı ilk başta fenni icapların gerektirdiği şekilde sağlam yapılmış olsaydı, fena yapılmamış olsaydı, olay günü esen şiddetli rüzgarın tek başına çatıdan kiremit kopmasına sebebiyet veremeyeceği, dolayısıyla bu hasarın oluşamayacağı, hasarın oluşmasında birinci derecede apartman çatısının bakım ve onarımının noksan bırakılması olduğu, olaydan sonra 2010 yılında bahse konu çatının mevcut örtü sisteminin tamamen sökülüp başka örtü sistemiyle değiştirildiği, bu durumda esasen mevcut çatının bakım ve onarım gerekliliği var iken bunun ancak hasarlı olaydan sonraya bırakılarak ikmal edilebildiği" şeklinde görüş bildirdiği ve raporda davacıya kusur izafe edilmediği, rapordaki tespitin ise HMK 266. maddesi anlamında teknik bilgi olarak kabul edilmesi gerektiğine göre, mahkemece davalının kusursuz sorumluluğu kapsamında alınan hasar raporu doğrultusunda belirlenen zarar miktarı açısından davanın kabulüne karar vermek gerekirken, hatalı gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması isabetli görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 13.11.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.