muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/3228, Karar No: 2024/3131, Tarih: 03.05.2024

**1. Ceza Dairesi         2024/3228 E.  ,  2024/3131 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/1791 değişik iş

İNCELEME KONUSU KARAR : İtirazın reddine

KANUN YARARINA BOZMA

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Kayseri 2 Nolu T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunan ...'ın kargo yoluyla gelen tıraş makinesinin tarafına verilmesi talebinin reddine ilişkin anılan Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünün 05.09.2023 tarihli ve 2023/45698 sayılı kararına karşı hükümlü tarafından yapılan şikâyetin kabulü ile anılan kararın iptaline dair Kayseri 2. İnfaz Hakimliğinin 13.09.2023 tarihli ve 2023/8314 Esas, 2023/8499 Karar sayılı kararına yönelik Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının reddine ilişkin merci Kayseri 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.09.2023 tarihli ve 2023/1791 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 07.03.2024 tarihli ve 94660652-105-38-3681-2024-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 02.04.2024 tarihli ve 2024/31944 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü;

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 02.04.2024 tarihli ve 2024/31944 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Kayseri 2. İnfaz Hakimliğinin 13.09.2023 tarihli kararı ile hükümlünün talebine ilişkin olarak Ceza İnfaz Kurumlarında Bulundurabilecek Eşya ve Maddeler Hakkında Yönetmelikte kısıtlayıcı bir hüküm bulunmadığı gerekçesi ile Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünün kararına vaki şikayetin kabulüne karar verilmiş ise de,

17.06.2005 tarihli Ceza İnfaz Kurumlarında Bulundurabilecek Eşya ve Maddeler Hakkında Yönetmeliğin Temizlik başlıklı 13 üncü maddesinde yer alan ''Hükümlüler, koğuş, oda veya eklentilerinde, kantinden temin edilmek koşuluyla kişisel ve çevresel temizliklerini temin için tarak, saç fırçası, sabun, kese, diş macunu, diş fırçası, tıraş sabunu, şampuan, parfüm, krem, saç boyası, çakısı bulunmayan tırnak makası, plastik saplı tıraş bıçağı, beş adet plastik elbise askısı, çamaşır mandalı ve gündelik hayatta kullanılan plastik eşyalar ile idarece uygun görülen uzunlukta çamaşır ipi bulundurabilir.'' şeklindeki düzenleme nazara alındığında, dosya kapsamına göre, hükümlüye kargo yolu ile gelen elektrikli tıraş makinesinin anılan Yönetmeliğin 13 üncü maddesi kapsamında bulundurulabilecek eşyalar arasında sayılmadığı, bu haliyle hükümlüye iadesine karar verilen eşyanın bulundurulmasının yasak nitelikte olduğu gözetilmeden, itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin, (1), (2) ve (3) üncü fıkraları;

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin, (1), (2) ve (3) üncü fıkraları;

(1) Hâkim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümde hukuka aykırılık bulunduğunu öğrenen Adalet Bakanlığı, o karar veya hükmün Yargıtayca bozulması istemini, yasal nedenlerini belirterek Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazılı olarak bildirir.

(2) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, bu nedenleri aynen yazarak karar veya hükmün bozulması istemini içeren yazısını Yargıtayın ilgili ceza dairesine verir.

(3) Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar.

2. 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun hükümlüye dışarıdan gönderilen hediyeyi kabul etme hakkı başlıklı 69 uncu maddesi;

(Değişik madde 14.04.2020 - 7242 S.K./34. md) (1) Kapalı ceza infaz kuramlarındaki hükümlü, iki ayda bir kez, ayrıca dinî bayram, yılbaşı veya kendi doğum günlerinde dışarıdan gönderilen ve kuram güvenliği için tehlikeli olmayan bir hediyeyi kabul etme hakkına sahiptir. Çocuk ve altmış beş yaşım tamamlamış hükümlüler ile beraberinde çocuğu bulunan kadın hükümlüler, idare ve gözlem kurulu tarafından alınacak karar doğrultusunda belirtilen zaman dilimi dışında da hediye kabul edebilir. Bunun esas ve usulleri yönetmelikle belirlenir.

3. Ceza İnfaz Kurumlarında Bulundurulabilecek Eşya ve Maddeler Hakkında Yönetmeliğin 9 uncu maddesi;

Koğuş, oda ve eklentilerinde, kantinden temin edilmek koşuluyla, bir adet otuzyedi ekran televizyon ile elektrikli su ısıtıcısı, saç kurutma makinesi ve büro tipi buzdolabı ile kurumun bulunduğu coğrafi bölgenin iklim koşulları dikkate alınarak, her koğuş veya odada bir adet vantilatör bulundurulmasına izin verilebilir. Ayrıca her hükümlü, kurum kantininden satın almak kaydıyla bir adet kulaklıklı küçük el radyosu bulundurabilir.

Oda sistemine geçmemiş ceza infaz kurumlarında, koğuşların durumuna göre, bir adet büyük ekranlı televizyon ile buzdolabı bulundurulmasına izin verilebilir.

Aydınlatma dışındaki elektrik giderleri hükümlü tarafından karşılanır.

4. Ceza İnfaz Kurumlarında Bulundurulabilecek Eşya ve Maddeler Hakkında Yönetmeliğin 13 üncü maddesi;

Hükümlüler, koğuş, oda veya eklentilerinde, kantinden temin edilmek koşuluyla kişisel ve çevresel temizliklerini temin için tarak, saç fırçası, sabun, kese, diş macunu, diş fırçası, tıraş sabunu, şampuan, parfüm, krem, saç boyası, çakısı bulunmayan tırnak makası, plastik saplı tıraş bıçağı, beş adet plastik elbise askısı, çamaşır mandalı ve gündelik hayatta kullanılan plastik eşyalar ile idarece uygun görülen uzunlukta çamaşır ipi bulundurabilir.

Merkezi sıcak su sistemi kurulmamış ceza infaz kurumlarında, koğuş veya odaların mevcuduna göre, hükümlülerin banyo ve diğer temizlik ihtiyaçlarının karşılanması amacıyla, idare; koğuş veya odaların dışında yeteri kadar tüp gaz bulundurur.

Merkezi sıcak su sistemi kurulmamış ceza infaz kurumlarında, koğuş veya odaların mevcuduna göre, hükümlülerin banyo ve diğer temizlik ihtiyaçlarının karşılanması amacıyla, idare; koğuş veya odaların dışında yeteri kadar tüp gaz bulundurur.

Şeklinde düzenlenmiştir.

5. Ceza İnfaz Kurumlarının Yönetimi İle Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Yönetmeliğin, dışarıdan gönderilen hediyeleri kabul etme hakkı başlıklı 77 nci maddesine göre; (1) Kapalı kuramlardaki hükümlü, mensup olduğu dinin bayram günlerinde, yılbaşında vc nüfus kaydında belirtilen doğum günlerinde dışardan gönderilen ve kurum güvenliği için tehlikeli olmayan hediyeyi, aşağıda belirtilen esaslar dahilinde kabul etine hakkına sahiptir:

a) Hükümlü, hediye olarak ancak kitap veya giyim eşyası kabul edebilir,

b) Hediye, ziyaretçi tarafından verilebileceği gibi posta veya kargo yolu ile de gönderilebilir.

(4) Kurumda annesiyle birlikte kalan çocuklara, durumlarına uygun gıda maddesi, ihtiyaca uygun eşya ile kurama girmesi yasak olan eşyaların oyuncakları hariç olmak üzere diğer oyuncaklar hediye olarak gönderilebilir veya verilebilir.

6. Ceza İnfaz Kurumlarında Bulundurulabilecek Eşya ve Maddeler Hakkında Yönetmeliğin 9 ve 13 maddelerinde hükümlülerin, koğuş, oda veya eklentilerinde bulundurabilecekleri eşyalar tahdidi olarak sayılmış ve bu eşyaların temin edilme usulleri de belirtilmiş olup, tıraş makinesi bulundurulabilecek eşyalar arasında olmadığı gibi 5275 sayılı Kanunun 69 uncu maddesi, Ceza İnfaz Kurumlarının Yönetimi ile Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Yönetmeliğin 77 nci maddesi hükümleri birlikte

değerlendirildiğinde kapalı ceza infaz kurumunda bulunan hükümlülerin kitap ve giyim eşyası dışında hediye kabul etmesinin mümkün olmamasına rağmen kargo yolu ile gönderilen ancak kitap ve giyim eşyası olmayan tıraş makinesinin hükümlüye verilmesine dair İnfaz Hakimliğince verilen karara karşı yapılan itirazın kabulü yerine reddine dair itiraz merciince verilen karar Kanun'a aykırı olup, kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Kayseri 1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 25.09.2023 tarihli ve 2023/1791 değişik iş sayılı kararın 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

03.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/14677, Karar No: 2022/4811, Tarih: 22.03.2022

**11. Ceza Dairesi         2017/14677 E.  ,  2022/4811 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Defter, kayıt ve belgeleri gizleme

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığı

1)Dosya kapsamında bulunan Türkiye Kamu Hastaneleri Kurumu İstanbul .... Ruh ve Sinir Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesince düzenlenen 07.08.2014 tarihli raporda “davaya konu suçla ilgili olarak TCK’nin 32/1 maddesi yönünden değerlendirilmesi uygun olduğunun” belirtildiği tespit edilmekle; TCK'nin 32. maddesi uyarınca suç tarihinde işlediği defter, kayıt ve belgeleri gizleme fiilinin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmasına yol açan bir akıl hastalığı bulunup bulunmadığı hususunda Adli Tıp Kurumu İhtisas Dairesinden rapor alındıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2)Kabule göre de; sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına dair hüküm kurulurken uygulama maddesinin CMK’nin 223/3-a maddesi yerine 223/2-a maddesi olarak gösterilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 22.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4857, Karar No: 2012/3079, Tarih: 19.04.2012

**8. Hukuk Dairesi         2011/4857 E.  ,  2012/3079 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

... ve ... ile Hazine ve ... aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kabulüne dair Gökçebey Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 06.01.2011 gün ve 266/2 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacılar dava dilekçesinde; 1962 yılından beri babalarının zilyetliğinde olan ve 1972 yılında Almanya'ya gitmesi nedeniyle kendilerine devredilen taşınmazın kadastro çalışmaları sonucunda Hazine adına 121 ada 29 parsel sayısı ile tespit ve tapuya tescil edildiğini açıklayarak Hazine üzerindeki tapu kaydının iptali ile adlarına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Hazine vekili taşınmazın 1958 ve 1984 tarihli memleket haritasında Filyos dere yatağı içinde gözüktüğünü ve halen çayın etkisi altında kalan yerlerden olup davacılar lehine zilyetlikle kazanma koşulları oluşmadığından davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, öncesinde dere yatağı olan taşınmazın derenin etkisinden kurtulduğu ve davacılar lehine zilyetlikle kazanma koşulları oluştuğundan 30.10.2006 tarihli teknik bilirkişi raporunda A harfi ile gösterilen 1.469,68 m2 yüzölçüme sahip yerin davacı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir. Hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, öncesinde dere yatağı olan taşınmazın derenin etkisinden kurtulduğu ve davacılar lehine zilyetlikle kazanma koşulları oluştuğundan 30.10.2006 tarihli teknik bilirkişi raporunda A harfi ile gösterilen 1.469,68 m2 yüzölçüme sahip yerin davacı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir. Hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Toplanan deliller ve tüm dosya kapsamından; uyuşmazlık konusu 121 ada 29 parselin geldisi 121 ada 25 parsel; tarla vasfı ile 26.01.1994 tarihinde senetsizden Hazine adına tespit görmüş, tutanağa yönelik itiraz üzerine Kadastro Mahkemesinin 07.06.2002 tarih ve 1995/11 E. - 2002/52 K. sayılı ilamının kesinleştiği 04.11.2002 tarihinde kesinleşmiş ve Hazine adına tapuya tescil edilmiştir. Mahallinde icra edilen keşifte dinlenen yerel bilirkişi ve tanık beyanları ile teknik bilirkişi raporları ve dosyada bulunan DSİ'ye ait cevabi yazılardan: dava konusu taşınmazın evvelinde Filyos dere yatağı olduğu anlaşılmaktadır. Kural olarak, aktif dere yatakları ve etki alanları Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerdendir. Aktif dere yatakları ile derenin etki alanında kalan yerlerin zilyetlik ve imar ihya yoluyla kazanılması mümkün bulunmamaktadır. Ancak, aktif dere yatağında ve etki alanında kalmayan bir yer ise koşulları mevcut olduğu takdirde, niteliğine göre zilyetlik ve imar-ihya yoluyla kazanılması olanaklıdır. Somut olayda, taşınmaz başında yapılan değişik tarihteki birden fazla keşifte dinlenen yerel bilirkişi ve tanıklar: taşınmazın zaman zaman Filyos Çayı'nın neden olduğu sellerden etkilendiğini bildirmişlerdir. 30.10.2006 tarihli keşifte teknik bilgisine başvurulan jeoloji bilirkişi 27.11.2006 tarihli raporunda ''...yarma şeklinde kazı sonucu taşınmazın 25-30 cm bitkisel toprak, hemen altında karışık vaziyette mil, çakıl ve kumdan oluştuğu, jeolojik çökelme olayı uyarınca en altta çakıl, onun üstünde kum ve en üstte de mil ve alüvyonun bulunması gerektiğini, bu malzemelerin karışık olarak bulunmasının taşınmazın, zaman zaman taşkınlardan etkilenen aktif dere yatağı olduğunu gösterdiğini, taşınmazın 1969 yılında DSİ tarafından yapılan çalışmalar sonucunda aktif dere yatağından elde edildiğini ve DSİ'nin almış olduğu önlemlere rağmen taşınmazın 1984 ve 1998 yıllarında oluşan selden etkilendiğini ...'' bildirmiştir. Benzer şekilde 02.02.2008 tarihli keşifte dinlenen jeoloji mühendisi 13.05.2008 tarihli raporunda '' taşınmazın dere yatağından elde edildiğini ve alınan önlemlere rağmen zaman zaman Filyos Çayı'nın etkisi altında kaldığını'' bildirmiştir.

Dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde yapılan ıslah çalışmalarına ilişkin olarak DSİ 23. Bölge 232. Şube Müdürlüğü 09.04.2007 tarihli yazısında ''Taşınmazın Filyos Çayı sağ sahilinde taşkın sınırı içinde yer aldığını, yeterli ödenek geldiğinde taşkın koruma amaçlı seddelerin inşaasına başlanacağını'', 20.11.2007 tarihli yazısında taşınmazın bulunduğu yerde kalıcı ıslah çalışması yapılmadığını, 10 yıl önce taşkından korunmak amacı ile geçici olarak makineli yatak temizliği yapıldığını'' bildirmiştir.

Hal böyle olunca, özellikle yerel bilirkişi ve tanıkların beyanları ile jeoloji mühendisi bilirkişilerin yukarıda ayrıntılı olarak açıklanan raporlarından, DSİ 23. Bölge 232. Şube Müdürlüğünün yazı cevapları uyarınca: Taşınmazın Filyos Çayı'nın yatağının bulunduğu geniş vadi içinde bulunduğu, periyodik olarak 4-5 yılda bir gerçekleşen aşırı yağışlar sonucu oluşan sellerde su altında kaldığı ve bu hali ile dere yatağının etkisinde kalan yerlerden olup, özel mülkiyete konu olamayacağının kabulü ile davanın reddine karar vermek gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle yerel mahkeme hükmünün 6100 sayılı ...nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/986, Karar No: 2014/1882, Tarih: 19.03.2014

**15. Hukuk Dairesi         2014/986 E.  ,  2014/1882 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... arasındaki davadan dolayı ... 46. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 25.06.2012 gün ve 2011/293-2012/177 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenmiş eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya gelmiş

dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dairemiz'in 11.12.2013 tarihli geri çevirme kararı ile gönderilmesi istendiği halde gönderilmediği anlaşıldığı ve heyetçe incelenmesine de gerek görüldüğünden mahkeme hakimince geri çevirme kararı gereğinin yerine getirilip getirilmediği bizzat denetlenmek ve bu konuda kalem personelinin dikkati de çekilmek suretiyle,

Taraflar arasında imzalanan 17.08.2010 tarihli sözleşmeye istinaden düzenlenen tüm ara ve kesin hakediş raporları ile varsa itiraz dilekçelerinin davalı idareden temin edilerek birlikte gönderilmesi için dosyanın 2. kez mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4904, Karar No: 2016/3900, Tarih: 14.11.2016

**1. Ceza Dairesi         2016/4904 E.  ,  2016/3900 K.**

**"İçtihat Metni"**

(KANUN YARARINA BOZMA ÜZERİNE)

Foça Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü ...'nun, Buca Açık Ceza İnfaz Kurumundan Foça Açık Ceza Kuramıma naklen gönderilirken 21/04/2016 tarihinde kendisine verilen 10 saatlik yol izin bitim saati 21:38’de dönmesi gerekirken 22:18‘de giriş yapmak suretiyle, izinden zamanında dönmemesinden dolayı hakkında 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 44/2-1 maddesi gereğince, 1 gün süreyle hücreye koyma cezası ile cezalandırılmasına dair anılan Ceza İnfaz Kurumu Disiplin Kurulu Başkanlığının 22/04/2016 tarihli ve 2016/528 sayılı Kararına karşı yapılan itirazın kabulüne ve söz konusu disiplin cezasının iptaline ilişkin Karşıyaka İnfaz Hâkimliğinin 16/05/2016 tarihli ve 2016/1420-1493 sayılı Kararına yönelik itirazın kabulüne, söz konusu kararın iptaline ve disiplin cezasının onaylanmasına ilişkin Karşıyaka 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 27/05/2016 tarihli ve 2016/1359 değişik iş sayılı Kararı ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre, suç tarihinde açık ceza infaz kurumunda hükümlü olarak bulunan ...'nun, Buca Açık Ceza İnfaz Kurumundan Foça Açık Ceza Kurumuna naklen gönderilirken 21/04/2016 tarihinde kendisine verilen 10 saatlik yol izin bitim saati 21:38 de dönmesi gerekirken 22:18'de giriş yapmak suretiyle 40 dakikalık bir gecikme ile cezaevine giriş yapması nedeniyle cezaevi görevlilerince tutulan tutanak üzerine hücreye koyma cezası ile cezalandırılarak kapalı ceza infaz kurumuna iade kararı verilmiş ise de; hükümlünün seyahatinde aksiliklerle karşılaştığı yönündeki beyanlarına itibar edilerek 40 dakikalık gecikmenin makul bir süre olduğunun kabul edilmesi gerektiği, kaldı ki Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 22/12/2014 tarihli ve 2014/32457 esas, 2014/21699 sayılı ilamında da benzer bir gecikmenin makul bir süre olarak kabul edildiğinin anlaşılması karşısında, itirazın reddi yerine, yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 04/08/2016 gün ve 94660652-105-35-9200-2016-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının istemi yerinde görüldüğünden, Karşıyaka 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 27/05/2016 tarihli ve 2016/1359 değişik iş sayılı Kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca kanun yararına BOZULMASINA, diğer işlemlerin yapılabilmesi için dosyanın Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14/11/2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1978, Karar No: 2024/2996, Tarih: 06.05.2024

**8. Hukuk Dairesi         2024/1978 E.  ,  2024/2996 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1440 E., 2023/1249 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : Andırın Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2000/70 E., 2018/36 K.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun (2797 sayılı Kanun) 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacılardan ... ve ... vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir.

Adli yardım talebi temyiz yoluna başvuru sırasında istendiğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, davacılardan ... ve ... vekilinin adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

Adli yardım 6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında; adli yardım talebini içeren dilekçede talep gerekçesi olarak beyan edilen, davacıların devam eden davalar sebebiyle uğraşmaktan maddi ve manevi yorgun düştükleri, şeklindeki ifadeler ile dilekçe ekinde adli yardım ihtiyacını belgeleyen herhangi bir evrak sunulmaması hususları birlikte değerlendirildiğinde; adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığından adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bu itibarla;

1. Hükmü veren Mahkeme tarafından 6100 sayılı Kanun’un 337 nci maddesi uyarınca;

a) Adli yardım talebinin reddine dair kararın, talebi reddedilen tarafa “6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 337 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tebliğinden itibaren bir hafta içinde mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edebileceği” şerhini içeren davetiye ile tebliğ edilmesi,

b) Adli yardım talebinde bulunan tarafın, ret kararına karşı itiraz etmesi hâlinde dosyanın itirazı incelemekle görevli Yargıtay (9). Hukuk Dairesine gönderilmek üzere Dairemize gönderilmesi,

2. Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 sayılı Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi uyarınca;

b) Adli yardım talebinde bulunan tarafın, ret kararına karşı itiraz etmesi hâlinde dosyanın itirazı incelemekle görevli Yargıtay (9). Hukuk Dairesine gönderilmek üzere Dairemize gönderilmesi,

2. Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 sayılı Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi uyarınca;

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

b)Temyiz harçlarının tamamlanmaması sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren bir hafta içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra, dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 06.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.