muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/997, Karar No: 2012/3093, Tarih: 25.04.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/997 E.  ,  2012/3093 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili kooperatifin önceki dönem yönetim kurulu üyesi olan davalının, diğer yönetim kurulu üyeleri ile birlikte genel kurul kararı olmaksızın, dava dışı üye...'e ait bağımsız bölümün tapusunu kooperatif başkanı Ali Yelken üzerine, ondan da davalıya geçirerek davalı adına kooperatifin borçlarının ödenebilmesi için konut kredisi alındığını, bu krediye karşılık 80.000,00 TL bedelli senet düzenlenerek davalıya verildiğini, hukuki dayanağı olmayan bu senetle ilgili olarak müvekkilinin icra tehdidi altında bulunduğunu ileri sürerek, müvekkili kooperatifin bu senet dolayısıyla davalıya borçlu bulunmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davayı kabul ettiğini, teminat amacı ile verilen dava konusu senedin borcun ödenmesi sebebiyle hukuki değerini yitirdiğini, kooperatif aleyhine icra takibi başlatmadığını, bu sebeple dava açılmasında hukuki yarar bulunmadığını savunarak, davanın reddine, HUMK 367. madde gereğince yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davalının davayı kabul ettiği, ancak davaya konu bononun davalı tarafından işleme konulmadığı, dolayısiyle, davanın açılmasına sebebiyet vermediği gerekçesiyle davanın kabulüne, yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece, dosya üzerinden ön inceleme duruşması açılmadan davanın kabulüne karar verilmiş ise de, öncelikle davacının cevaba cevap dilekçesinin davalıya tebliği ile cevap süresi beklendikten sonra ön inceleme duruşması açılarak HMK 312/2 madde ve fıkrasında belirtilen şartların oluşup oluşmadığı değerlendirilerek sonucuna göre yargılama giderleri yönünden bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 25.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2820, Karar No: 2020/994, Tarih: 05.02.2020

**11. Hukuk Dairesi         2019/2820 E.  ,  2020/994 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 08/03/2018 tarih ve 2017/272 E- 2018/97 K. sayılı kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulüne dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 04/04/2019 tarih ve 2018/989 E- 2019/422 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili ile davalı TPMK vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin "crystal", "her damlası kristal","kristal", "kristal 1938", "kristal anatolia", "kristal dolgun güçlü lezzet", "kristal extra virgin natural sızma zeytinyağı şekil", "kristal extra virgin naturel sızma zeytinyağı şekil", "kristal fındık yağı şekil", "kristal kaliteli türk zeytinyağı", "kristal kanola yağı şekil", "kristal natürel sizma", "kristal ria", "kristal riviera", "kristal türkiye nin ilk zeytinyağı markası!.. şekil", "kristal vapurlu yağ", "kristal yumuşak doğal lezzet", "kristal yılların geleneği", "kristal çamaşir", "kristal şekil", "sofra", "soframar", ibareli tanımış markaların sahibi olduğunu, davalının, bu markalar ile karıştırma ihtimali bulunacak derecede benzer nitelikteki "KRİSTAL SOFRA" ibaresini marka olarak tescil ettirmek üzere davalı Kuruma başvurduğunu, 2015/76040 kod numarasını alan başvuruya müvekkilince yapılan itirazın davalı Kurum tarafından nihai olarak reddedildiğini, oysa tescili istenen “kristal sofra” ibaresinin müvekkilinin tescilli “kristal” markası ve aynı ibareli seri markaları ile birebir aynı olmasının yanı sıra tescil edilmek istenen mal ve hizmetlerin de müvekkilinin markasının kapsadığı mal ve hizmetlerle aynı ve bağlantılı olduklarını, başvurunun da asli unsurunun “kristal” kelimesi olduğunu, bu nedenle karıştırılma ihtimalinin mevcut bulunduğunu, başvurunun müvekkili markalarının serisi olarak algılanacağını ve tescili halinde müvekkili markalarının ayırt ediciliği zedeleneceği gibi davalının haksız yarar sağlayacağını ileri sürerek YİDK'in 2017-M-5341 sayılı kararının iptaline, tescili halinde dava konusu markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPMK vekili, Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu, başvuru konusu ibare ile davacının itirazına mesnet markalar arasında iltibasa yol açacak derecede benzerlik bulunmadığını, zira başvuruda "kristal" ibaresinin ön plana çıkarılmadığını, 556 sayılı KHK’nın 8/4. maddesi koşullarının da somut olayda bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı TPMK vekili, Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu, başvuru konusu ibare ile davacının itirazına mesnet markalar arasında iltibasa yol açacak derecede benzerlik bulunmadığını, zira başvuruda "kristal" ibaresinin ön plana çıkarılmadığını, 556 sayılı KHK’nın 8/4. maddesi koşullarının da somut olayda bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, "Kristal Sofra" ibareli 2003/37272 sayılı markasının 22.11.2007 tarihinde müvekkili adına tescil edildiğini, koruma süresinin ise 31.12.2013 tarihinde sona erdiğini, 6769 sayılı Kanun'un 6/8. maddesine göre müvekkilinin iki yıllık koruma süresinden yararlanacağını ve dava konusu başvurunun da bu süre içinde yapıldığını, müvekkilinin 2003 yılından bu yana 14 yıldır söz konusu marka altında kesintisiz olarak zeytin ve turşu satışı yaptığını, 2003 yılından 2013 yılına kadar müvekkiline ait “kristal sofra” markası için dava açmayan davacının iki yıllık uzamış koruma süresi içinde de bir müracaatı olmadığı halde müvekkilinin 2015 yılındaki aynı markası için başvurusu üzerine, 2016 yılında itiraz etmesinin ve işbu davayı açmasının tamamen kötü niyetli bir yaklaşım olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; dava konusu başvuru ile davacının itirazına mesnet markaları arasında, başvuru kapsamında yer alan tüm mallar yönünden 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi anlamında benzerlik ve iltibas tehlikesinin bulunduğu, başvuru kapsamındaki malların tamamı, davacının itirazına mesnet markaların kapsamlarında yer aldıklarından aynı KHK'nın 8/4 maddesinin somut olayda uygulanma imkanının olmadığı, davalının önceki tarihli 2003/37272 sayılı markasının dava konusu marka bakımından kazanılmış hak teşkil etmediği gerekçesiyle davanın kabulüne, YİDK’in 2017-M-5341 sayılı kararının iptaline, 2015/76040 sayılı markanın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmiştir.

Karara karşı davalılar vekilleri tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Karara karşı davalılar vekilleri tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi'nce; taraf markaları arasında 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi anlamında benzerlik ve iltibas tehlikesi bulunduğunun sabit olduğu, ancak davalı adına daha önceden tescilli 2003/37272 sayılı "KRİSTAL SOFRA" ibareli markanın kapsamında, dava konusu başvuruda olduğu gibi 29. ve 30. sınıfta yer alan mallar olduğu, bu markanın 10 yıllık koruma süresinin sonu olan 31.12.2013 tarihinde yenilenmediği ve bu nedenle hükümden düştüğü, anılan markanın kullanıldığı sınıflar yönünden koruma süresinin sona erdiği tarihten itibaren 2 yıl daha davalıya müktesep hak sağlayacağı, davalı tarafın söz konusu markayı zeytin ürünü için tescilinden beri kesintisiz biçimde kullandığını savunduğu ve davacı tarafın da davalı gerçek kişinin markasını zeytin ürününde kullandığını belirterek bu savunmaya herhangi bir itirazda bulunmadığı, davalının 2003/37272 sayılı markasını zeytin emtiası üzerinde kullandığının taraflar arasında çekişmesiz olduğu, davalının önceki markasının zeytin ürünü yönünden dava konusu başvuru üzerinde müktesep hak sahibi olduğu gerekçesiyle davalılar vekillerinin istinaf başvurularının kabulü ile HMK'nın 353/1-b-2. maddesi gereğince ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulüne, TPMK YİDK'in, 30.06.2017 tarih, 2017-M-5341 sayılı kararının, 29. sınıftaki "Et, balık, kümes ve av hayvanlarının etleri ile her nevi işlenmiş et ürünleri. Kuru bakliyat. Hazır çorbalar, bulyonlar. Süt ve süt ürünleri (tereyağı dahil). Yenilebilir bitkisel yağlar. Kurutulmuş, konservelenmiş, dondurulmuş, pişirilmiş, tütsülenmiş, salamura edilmiş her türlü meyve ve sebzeler, salçalar. Kuru yemişler. Fındık ve fıstık ezmeleri, tahin. Yumurtalar, yumurta tozları. Patates cipsleri." ile 30. Sınıftaki "Kahve, kakao; kahve veya kakao esaslı içecekler, çikolata esaslı içecekler. Makarnalar, mantılar, erişteler. Pastacılık ve fırıncılık mamulleri, tatlılar: Ekmek, simit, poğaça, pide, sandviç, katmer, börek, yaş pasta, baklava, kadayıf, şerbetli tatlılar, puding, muhallebi, kazandibi, sütlaç, keşkül. Bal, arı sütü, propolis. Yiyecekler için çeşni/lezzet vericiler, vanilya, baharatlar, domates sosları dahil olmak üzere soslar. Mayalar, kabartma tozları. Her türlü un, irmikler, nişastalar. Toz şeker, kesme şeker, pudra şekeri. Çaylar, buzlu çaylar. Şekerlemeler, çikolatalar, bisküviler, krakerler, gofretler. Sakızlar. Dondurmalar, yenilebilir buzlar. Tuz. Hububattan (tahıl) imal edilmiş çerezler, patlamış mısır, yulaf ezmeleri, mısır cipsleri, kahvaltılık hububat ürünleri, işlemden geçirilmiş buğday, arpa, yulaf, çavdar, pirinç. Pekmez" malları yönünden kısmen iptaline, sair yönlerden (Zeytin, zeytin ezmeleri.) davanın reddine, davalı adına tescilli 2015/76040 sayılı "KRİSTAL SOFRA" ibareli markanın aynı emtialar yönünden kısmen hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine, sair yönlerden (Zeytin, zeytin ezmeleri.) davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ile davalı TPMK vekili temyiz etmiştir.

1-İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre davalı TPMK vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir

2-Davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; dava, davalının marka başvurusuna davacı tarafından yapılan itirazın TPMK YİDK tarafından reddine dair verilen kararın iptali ile marka hükümsüzlüğü istemlerine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince davacının “KRİSTAL” ana unsurlu markaları ile davalının “KRİSTAL SOFRA” ibareli başvuru markası arasında 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi anlamında benzerlik olduğu ve markalar arasında iltibas tehlikesi bulunduğu, davalı adına önceden tescilli 2003/37272 sayılı markanın hükümden düşmüş olması sebebiyle davalı adına müktesep hak teşkil etmediği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, ancak Bölge Adliye Mahkemesince, 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi şartlarının oluştuğu kabul edilmekle birlikte, davalı adına önceden tescilli 2003/37272 sayılı markasının 10 yıllık koruma süresinin sonlandığı 31.12.2013 tarihinde yenilenmemesi sebebiyle hükümden düşmekle birlikte 556 sayılı KHK 8/son maddesi uyarınca koruma süresinin 2 yıl daha devam ederek davalıya müktesep hak kazandıracağı gerekçesiyle yerel mahkeme kararının kaldırılmasına ve davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Ancak, olaya uygulanacak olan 556 sayılı KHK’nın 8/son maddesinde “Bir markanın yenilenmeme nedeniyle koruma süresinin dolmasından sonra iki yıl içerisinde aynı veya benzer markanın, aynı veya benzer mal ve hizmetler için yapılan tescil başvurusu itiraz üzerine reddedilir.” , 35/2. maddesinde ise “8 inci maddenin son fıkrası çerçevesinde yapılacak itiraz, ancak itiraz eden kişinin markasını bu süre içerisinde kullanmaması halinde reddedilir.” düzenlemesine yer verilmiştir. 556 sayılı KHK'nın 8/son ve 35/2. maddeleri birlikte değerlendirildiğinde, bir markanın yenilenmeme sebebiyle koruma süresinin dolmasından sonra marka sahibince markasının aynısı veya benzerinin 2 yıl içinde aynı veya benzer mal ve hizmetler için başkası tarafından yapılan marka başvurusuna itiraz edebileceği düzenlenmiş ise de,marka sahibinin söz konusu itirazda bulunabilmesi için, 10 yıllık kullanım süresi dolmuş ve yenilenmemiş markayı halen ve fiilen ciddi surette kullanmaya devam ettiğini ispat etmesi gerekir. Diğer bir anlatımla hükümden düşmüş olan markanın kullanımının devam ettiğinin ispatı halinde markanın kullanıldığı mal ve hizmetler yönünden marka sahibinin yeni bir marka başvurusunda bulunması onun müktesep hakkı olarak kabul edilmelidir. Somut olayda, davalı ..., davaya konu 2015/76040 sayılı, “KRİSTAL SOFRA” ibareli markayı sadece 29. sınıfta zeytin ve zeytin ezmeleri mallarında kullandığını ileri sürmüşse de, önceki markanın koruma süresinin dolduğu 01.01.2014 ile bu davaya konu başvurunun yapıldığı 17.09.2015 tarihleri arasında fiilen kullandığını ispatla mükellef olup, 26.12.2017 tarihli davacı beyanına yanlış anlam verilerek davacının, davalının kullanımını kabul ettiği sonucuna varılarak yazılı şekilde zeytin ve zeytin ezmeleri yönünden davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş hükmün bu nedenle davacı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı TPMK vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA, HMK'nın 373/2. maddesi uyarınca dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 10,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı TPMK'dan alınmasına, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 05/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6882, Karar No: 2023/4979, Tarih: 19.06.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/6882 E.  ,  2023/4979 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/509 E., 2016/319 K.

SUÇ : Korku, kaygı veya panik yaratabilecek tarzda silahla ateş etme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bolu Cumhuriyet Başsavcılığının 13.07.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında korku, kaygı veya panik yaratabilecek tarzda silahla ateş etme suçundan kamu davası açılmıştır.

2. Bolu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.04.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında korku, kaygı veya panik yaratabilecek tarzda silahla ateş etme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 170 inci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi, 62 nci maddesi, 51 inci maddesi, 54 üncü maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası cezalandırılmasına, cezanın ertelenmesine ve müsadereye karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi aşamalarda bir el ateş ettiğini ikrar ettiğine, ancak ateş ettiği yerin katılanın bulunduğu yere uzak olduğuna, bu nedenle suçun oluşmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay mağdur ...'ın Bolu Belediyesinde temizlik işçisi olup çöp kamyonu kullandığı, olay günü çöp aldıkları sokakta kamyon ile beklerken sanığın aracıyla karşı yönden uzun farları açık olarak geldiği mağdurun rahatsız olması nedeniyle sanığa selektör yaptığı, sanığın aracını çöp kamyonu yanına parkedip mağdurun bulunduğu kamyona binip bağırarak neden selektör yaptığını sorduğu, mağdurun sanıktan araçtan inmesini istediği, sanığın araçtan inmemesi üzerine kamyondan iterek sanığı indirdiği, sanığın kendi aracından tüfek aldığı, tanık ...'in sanığı uyardığı, mağdur ve arkadaşı olan tanık ... olay yerinden ayrılırken sanığın iki el havaya ateş ederek atılı suçu işlediği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

Belediye temizlik aracında şoför olarak çalışan katılan ile sanık arasında sanığın aracının uzun farlarını yakması ve katılanın tepki olarak selektör yapması nedeniyle tartışma çıkması sonrası sanığın havaya ateş açması şeklinde gerçekleşen eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde düzenlenen silahla tehdit suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek sanığın yazılı şekilde 5237 sayılı Kanun'un 170 inci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bolu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.04.2016 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/644, Karar No: 2012/1288, Tarih: 15.02.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2012/644 E.  ,  2012/1288 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 101 ada 262 parsel sayılı 3389,33 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine, yasal süresi içinde taşınmazın taşlık ve kayalık niteliğinde devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu iddiası ile dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine ve çekişmeli parselin tespit gibi davalı ... adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 15.02.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4087, Karar No: 2015/4575, Tarih: 16.03.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/4087 E.  ,  2015/4575 K.**

**"İçtihat Metni"**

İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı Bakanlık ve dahili davalı C.. Ş.. vekillerince istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı Bakanlık ve dahili davalı C.. Ş..'nin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, davalı işyerinde temizlik işçisi olarak çalışırken iş akdinin işveren tarafından haksız olarak feshedildiğinden bahisle kıdem ve ihbar tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını istemiştir.

Davalı Bakanlık, husumet itirazında bulunarak davanın reddi gerektiğini savunmuştur. Dahili davalı ... Şirketi ise; davacının iş akdinin feshedilmediğini, yeni yapılan ihaleyi alamamaları nedeniyle çıkışının bildirilmek zorunda kalındığını bu nedenle feshe bağlı alacakların verilmeyeceğini, tüm haklarının ödendiğini hiçbir alacağı olmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanununun 6'ncı maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı yasanın üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

Değinilen Yasanın 120'nci maddesi hükmüne göre, 1475 sayılı Yasanın 14'üncü maddesi halen yürürlükte olduğundan, işyeri devirlerinde kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından belirtilen madde hükmü uygulanmalıdır. Anılan maddeye göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde, işçinin kıdemi işyeri veya işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

İşyeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı şekilde işyeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkânı vermez.