muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/4802, Karar No: 2021/10240, Tarih: 09.06.2021

Kabule ve uygulamaya göre de;

b) Güncel adli sicil kaydına göre, İstanbul 9. Ağır Ceza Mahkemesi’nin, 06/03/2008 tarihli, 2006/120 Esas ve 2008/45 karar sayılı ilamı ile ikinci kez mükerrir olan sanık hakkında, 5237 sayılı TCK’nin 58. ve 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 108/3. maddeleri gereği (2. kez)tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

c) Sanığın eylemi neticesinde katılanın hayati tehlike geçirdiği ve vücudunda hayat fonksiyonlarına etkisi ağır (5) derecede kemik kırığı ile hükme esas alınan rapora göre organ işlevinin sürekli kaybının meydana geldiği gözetilerek, birden fazla nitelikli hal ihlaline (TCK’nin 87/1-d, 87/3, 87/2-a. maddeleri) neden olacak şekilde eylemini gerçekleştiren sanık hakkında, TCK’nin 86/1. maddesine göre temel ceza belirlenirken, 5237 sayılı TCK'nin 61. maddesinde belirtilen, suçun işleniş biçimi, meydana gelen zararın ağırlığı ve sanığın kastının yoğunluğu gibi cezanın bireyselleştirilmesine yönelik kriterler ile TCK'nin 3. maddesinde yer alan “cezada orantılılık ilkesi” de gözetilerek, hakkaniyete uygun ve sonuca etkili olacak şekilde alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayini,

d) Uludağ Üniversitesi Tıp FakültesiAdli Tıp Anabilim Dalı tarafından tanzim olunan ve hükme esas alındığı anlaşılan, 25/12/2014 tarihli adli muayene raporunda “fleksiyon aktif-pasif 50 derece kısıtlı olduğu, ayak bilek aktif dorfleksiyon yapamadığı, pasif 10 derece olduğu, plantar fleksiyon aktif 20 derece ve pasif 40 derece olduğu, sol kruris ve ayak anestezik olduğu, diz çevresi hipoestezik olduğu, sol bacak boyunda (sias-medial malleol) 5 cm kısalık olduğu, sol ayak dorsifleksiyon ve plantar fleksiyon plejik olduğu, sol kuriris ve ayağı anestezik olduğu, diz çevresinin hipoestezik olduğu, sol siyatik sinirin peronal dalının tam, tibial dalının parsiyal etkilendiği, ağır parsiyal siyatik sinir lezyonu olduğu, sol femoral sinirde hafif, sol siyatik sinir peroneal dalında total, posterior tibal dalında hafif dereceli aksonal dejenarasyon nedeniyle sonuç olarak ateş silah yaralanmasına bağlı yaralanmanın organlardan birinin işlevinin sürekli yitirilmesine neden olduğu” belirtilmiş ise de Adli Tıp kriterleri açısından, uzuvlarda husule gelen hareket kısıtlılığının 5237 sayılı TCK’nin 87/2-b maddesi kapsamında “organ işlevinin sürekli kaybı” niteliğinde olmadığı gözetilerek, bahse konu arazların, TCK’nin 87/1-a maddesi kapsamında “organ işlevinin sürekli zayıflaması” niteliğinde olup olmadığın ilişkin Adli Tıp Kurumu ilgili Şube Müdürlüğünden rapor temini ile sanığın hukuki durumunun tespit ve tayini gerekirken, eksik inceleme ile yargılamaya devamla hüküm kurulması,

e) Sanık hakkında kasti suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak uygulanmasına karar verilen hak yoksunlukları yönünden, hükümden sonra, 15/04/2020 tarihinde yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin 3. fıkrasının 1. cümlesine “ertelenen veya” ibaresinden sonra gelmek üzere eklenen “denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezası infaz edilen” ibarelerinin eklenmiş olması gözetilerek, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

f) Karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 14/(1) maddesinde; “Kamu davasına katılma üzerine, mahkumiyete ya da hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ise vekili bulunan katılan lehine Tarifenin ikinci kısım ikinci bölümünde belirlenen avukatlık ücreti sanığa yükletilir.” şeklindeki düzenleme karşısında, kendisini vekille temsil ettiren katılan Kurum lehine, sanık aleyhine vekalet ücreti ödenmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ve katılan Kurum vekilinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle, 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA,

3) Sanık ... hakkında, katılan ... ’a karşı “kasten yaralama suçuna yardım” eyleminden kurulan hükme yönelik sanık müdafii ve katılan vekilinin; mağdur ...’e karşı “tehdit suçuna yardım” eyleminden kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

3) Sanık ... hakkında, katılan ... ’a karşı “kasten yaralama suçuna yardım” eyleminden kurulan hükme yönelik sanık müdafii ve katılan vekilinin; mağdur ...’e karşı “tehdit suçuna yardım” eyleminden kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

a) Her iki suç yönünden; sanık hakkında yerel mahkemece, 25/03/2015 tarihli, 2013/332 Esas ve 2015/94 Karar sayılı karar ile her iki suç yönünden beraat kararları verildiği; sanık ... hakkındaki her iki hükmün Cumhuriyet savcısı tarafından; katılan ...’e karşı eylemi sebebiyle verilen beraat kararının ise katılan Kurum vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin, 23/10/2018 tarih, 2018/973 Esas ve 2018/4273 Karar sayılı ilamı ile “Sanık ... hakkında; üvey annesi mağdure ...'ı kasten öldürmeye teşebbüs, sanık ... hakkında ise, sanık ...'in kasten öldürmeye teşebbüs suçuna yardım ettiği iddiasıyla açılan kamu davasında; 6284 sayılı Yasanın 2/1-d ve 20/2. maddeleri uyarınca Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığının bu suçun zarar göreni olduğu, bu sıfatının gereği olarak CMK'nun 233 ve 234. maddeleri gereğince kovuşturma evresinde sahip olduğu davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmesi için duruşmadan haberdar edilmesi gerektiği halde, usulen dava ve duruşmalar bildirilmeden, davaya katılma ve CMUK'nun mağdur ve katılanlar için öngördüğü haklardan yararlanma olanağı sağlanmadan yargılamaya devam edilerek yazılı biçimde hüküm kurulması,” gerekçesiyle bozulmasına karar verildiği; mahkemece bozma üzerine yeniden yapılan yargılama neticesinde sanık ...’nin eylemleri sabit görülerek her iki suçtan mahkumiyet kararları verilerek inceleme konusu hükümler tesis edilmiş ise de 1412 sayılı CMUK’un 326/2. maddesi uyarınca sanığın bozma ilamına karşı diyecekleri sorulmadan hüküm kurulması suretiyle sanığın savunma hakkının kısıtlanması,

b) Katılan ...’e karşı eylemi yönünden; Sanığın eyleminin “kasten öldürme suçuna yardım” niteliğinde olduğu anlaşılmakla sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 81/1. maddesinin tatbiki suretiyle hüküm kurulması gerekirken, suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde “kasten yaralama suçuna yardım” olarak kabulü ile hüküm tesisi,

Kabule ve uygulamaya göre de;

b) Katılan ...’e karşı eylemi yönünden; Sanığın eyleminin “kasten öldürme suçuna yardım” niteliğinde olduğu anlaşılmakla sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 81/1. maddesinin tatbiki suretiyle hüküm kurulması gerekirken, suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde “kasten yaralama suçuna yardım” olarak kabulü ile hüküm tesisi,

Kabule ve uygulamaya göre de;

c) Sanığın yardımı ile gerçekleşen eylem neticesinde katılanın hayati tehlike geçirdiği ve vücudunda hayat fonksiyonlarına etkisi ağır (5) derecede kemik kırığı ile hükme esas alınan rapora göre organ işlevinin sürekli kaybının meydana geldiği gözetilerek, birden fazla nitelikli hal ihlaline (TCK’nin 87/1-d, 87/3, 87/2-a. maddeleri) neden olacak şekilde eylemini gerçekleştiren sanık hakkında, TCK’nin 86/1. maddesine göre temel ceza belirlenirken, 5237 sayılı TCK'nin 61. maddesinde belirtilen, suçun işleniş biçimi, meydana gelen zararın ağırlığı ve sanığın kastının yoğunluğu gibi cezanın bireyselleştirilmesine yönelik kriterler ile TCK'nin 3. maddesinde yer alan “cezada orantılılık ilkesi” de gözetilerek, hakkaniyete uygun ve sonuca etkili olacak şekilde alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayini,

d) Uludağ Üniversitesi Tıp FakültesiAdli Tıp Anabilim Dalı tarafından tanzim olunan ve hükme esas alındığı anlaşılan, 25/12/2014 tarihli adli muayene raporunda “fleksiyon aktif-pasif 50 derece kısıtlı olduğu, ayak bilek aktif dorfleksiyon yapamadığı, pasif 10 derece olduğu, plantar fleksiyon aktif 20 derece ve pasif 40 derece olduğu, sol kruris ve ayak anestezik olduğu, diz çevresi hipoestezik olduğu, sol bacak boyunda (sias-medial malleol) 5 cm kısalık olduğu, sol ayak dorsifleksiyon ve plantar fleksiyon plejik olduğu, sol kuriris ve ayağı anestezik olduğu, diz çevresinin hipoestezik olduğu, sol siyatik sinirin peronal dalının tam, tibial dalının parsiyal etkilendiği, ağır parsiyal siyatik sinir lezyonu olduğu, sol femoral sinirde hafif, sol siyatik sinir peroneal dalında total, posterior tibal dalında hafif dereceli aksonal dejenarasyon nedeniyle sonuç olarak ateş silah yaralanmasına bağlı yaralanmanın organlardan birinin işlevinin sürekli yitirilmesine neden olduğu” belirtilmiş ise de Adli Tıp kriterleri açısından, uzuvlarda husule gelen hareket kısıtlılığının 5237 sayılı TCK’nin 87/2-b maddesi kapsamında “organ işlevinin sürekli kaybı” niteliğinde olmadığı gözetilerek, bahse konu arazların, TCK’nin 87/1-a maddesi kapsamında “organ işlevinin sürekli zayıflaması” niteliğinde olup olmadığın ilişkin Adli Tıp Kurumu ilgili Şube Müdürlüğünden rapor temini ile sanığın hukuki durumunun tespit ve tayini gerekirken, eksik inceleme ile yargılamaya devamla hüküm kurulması,

e) Sanık hakkında kasti suçlardan hapis cezalarına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak uygulanmasına karar verilen hak yoksunlukları yönünden, hükümden sonra, 15/04/2020 tarihinde yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin 3. fıkrasının 1. cümlesine “ertelenen veya” ibaresinden sonra gelmek üzere eklenen “denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezası infaz edilen” ibarelerinin eklenmiş olması gözetilerek, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

f) Karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 14/(1) maddesinde; “Kamu davasına katılma üzerine, mahkumiyete ya da hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ise vekili bulunan katılan lehine Tarifenin ikinci kısım ikinci bölümünde belirlenen avukatlık ücreti sanığa yükletilir.” şeklindeki düzenleme karşısında, kendisini vekille temsil ettiren katılan Kurum lehine, sanık aleyhine vekalet ücreti ödenmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, tehdit suçu yönünden sanık müdafiinin; kasten yaralama suçu yönünden sanık müdafii ve katılan Kurum vekilinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu nedenlerle, 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 09/06/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16183, Karar No: 2016/273, Tarih: 21.01.2016

**20. Ceza Dairesi         2015/16183 E.  ,  2016/273 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2013/610-2014/512-2013/841-2014/513 ve 2014/166-514 sayılı kararlarında da belirtildiği üzere; adli arama kararı alınmasını gerektiren olayda arama kararı alınmadan arama yapılması hukuka aykırıdır. Böyle bir arama sonucu bulunan ve suçun maddi konusunu oluşturan deliller ya da suçun maddi konusu "hukuka aykırı yöntemlerle elde edilmiş" olacağından, ikrar bulunsa bile Anayasa'nın 38. maddesinin 6. fıkrası ile CMK'nın 206. maddesinin 2. fıkrasının (a) bendi, 217. maddesinin 2. fıkrası, 230. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendi uyarınca hükme esas alınamaz.

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; adı, kullandığı aracın rengi ve plaka bilgisi ile kokain maddesi sattığına ilişkin istihbari bilgi bulunan sanığın, kullanmakta olduğu aracın istihbari bilgide geçen araç olabileceği değerlendirilerek kolluk görevlilerince takip edildiği, aracın ara sokakta durduğu sırada kendisi yakalanamayan bir erkek şahsın aracı kullanan sanığa para verip bir şeyler aldığı, sanığın aracının hareket etmesinden sonra takip edilerek aracın dur ihtarına rağmen durmamaması üzerine yolu kesilerek İstanbul 8. Sulh Ceza Hakimliği’nin 2015/506 sayılı önleme arama kararına istinaden durdurulmasından sonra CMK’nın 116, 117 ve 119. maddelerine uygun şekilde "adli arama kararı" ve “yazılı adli arama emri” alınmadan sanığın üzerinde bez parçasına gizlenmiş 39 adet alüminyum folyoya sarılı net 4,9 gram kokain maddesi ele geçirildiği anlaşılmakla; hukuka aykırı arama sonucu ele geçirilen uyuşturucu maddenin, “suçun maddi konusu” ve “suçun delili” olarak hükme esas alınamayacağı gözetilerek, somut olayda suçun maddi konusunun bulunmaması nedeniyle suçun unsurları oluşmadığından, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken, TCK'nın 188/3-4. madde ve fıkrası uyarınca mahkûmiyet hükmü kurulması,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları ve müdafiinin duruşmadaki sözlü savunması bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine

göre sanığın SALIVERİLMESİNE, başka suçtan hükümlü veya tutuklu olmadığı takdirde serbest bırakılmasının sağlanması için ilgili Cumhuriyet Başsavcılığı'na yazı yazılmasına, 21.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/17883, Karar No: 2012/18481, Tarih: 09.10.2012

**10. Hukuk Dairesi         2011/17883 E.  ,  2012/18481 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk(İş) Mahkemesi

No :419-370

Dava, hizmet süresinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkeme, ilâmında belirtildiği şekilde davanın reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Kanunun geçici 7/1. maddesi hükmünde, “Bu Kanunun yürürlük tarihine kadar 17.07.1964 tarihli ve 506 sayılı, 02.09.1971 tarihli ve 1479 sayılı, 17.10.1983 tarihli ve 2925 sayılı, bu Kanunla mülga 17.10.1983 tarihli ve 2926 sayılı, 08.06.1949 tarihli ve 5434 sayılı Kanunlar ile 17.07.1964 tarihli ve 506 sayılı Kanunun geçici 20'nci maddesine göre sandıklara tâbi sigortalılık başlangıçları ile hizmet süreleri, fiilî hizmet süresi zammı, itibarî hizmet süreleri, borçlandırılan ve ihya edilen süreler ve sigortalılık süreleri tabi oldukları Kanun hükümlerine göre değerlendirilirler” düzenlemesinin yer alması ve genel olarak Kanunların geriye yürümemesi (geçmişe etkili olmaması) kuralı karşısında, davanın yasal dayanağının 506 sayılı Kanunun 79/10. maddesi ile 5510 sayılı Yasanın 86. maddesi olduğu kabul edilmelidir.

Anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin, yaşama geçirilmesindeki etkisi karşısında, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin davaların, kamu düzenine ilişkin olduğu, bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesinin zorunlu ve gerekli bulunduğunun gözetilmesi zorunludur. Bu bağlamda, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde re’sen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği göz önünde bulundurulmalıdır.

Somut olayda; davacı, 01.09.2003 – 10.09.2009 tarihleri arasındaki aralıksız çalışmalarının tespitini talep etmiştir. Mahkemece, tanık beyanları ile ispat edilememesi gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de; çalışma olgusu konusundaki yapılan araştırma, hüküm kurmaya yeterli değildir

Somut olayda; davacı, 01.09.2003 – 10.09.2009 tarihleri arasındaki aralıksız çalışmalarının tespitini talep etmiştir. Mahkemece, tanık beyanları ile ispat edilememesi gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de; çalışma olgusu konusundaki yapılan araştırma, hüküm kurmaya yeterli değildir

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında; davacının, kesintisiz olduğunu iddia ettiği çalışmasının gerçekliği, işin ve işyerinin kapsam ve niteliğiyle süresinin belirlenebilmesi amacıyla; İlçe Milli Eğitim Müdürlüğü’nden dava döneminde çalışan müdür, müdür vekili, öğretmen ve kadrolu hizmetliler sorulmalı; çalışmanın geçtiği iddia edilen ilköğretim okulunun derslik sayısı ile temizliğinin nasıl ve kim tarafından yapıldığı ve dersliklerin temizlik işinin sürekli yapılıp yapılmadığı araştırılmalı; dava döneminde çalıştığı tespit edilen müdür, müdür vekili ve öğretmen ile özellikle kadrolu hizmetli olarak çalışan kişiler ile, gerektiğinde, çalıştığı yerdeki komşu işyerinde çalışan kişiler saptanarak re’sen bilgi ve görgülerine başvurulmalı; davalı işveren nezdinde iddia edilen çalışmanın, fiili ve gerçek olup olmadığı, süresi irdelenmeli, yargılama sürecinde dinlenen tanık anlatımlarının değerlendirilmesinde, iş yerinin kapsamı, kapasitesi ve niteliği nazara alınmalı, böylece bu konuda gerekli tüm soruşturma yapılarak, uyuşmazlık konusu husus, hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde çözümlenip, deliller hep birlikte değerlendirilip, takdir edilerek, varılacak sonuç uyarınca bir karar verilmelidir.

Mahkemenin, yukarıda açıklanan esaslar doğrultusunda araştırma yaparak, elde edilecek sonuca göre karar vermesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 09.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12212, Karar No: 2012/13601, Tarih: 24.05.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/12212 E.  ,  2012/13601 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Dava, kira sözleşmesinden kaynaklanan menfi tespit isteğine ilişkindir. 9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 9.2.2012 günlü ve 2012/1 sayılı kararı ile ( tarafların sıfatına bakılmaksızın ) hasılat kirası dahil bu tür davalara ilişkin hüküm ve kararların temyizen incelenmesi görevi 1.3.2012 tarihinden itibaren Yargıtay 6.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 6.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 24.5.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7002, Karar No: 2011/224, Tarih: 17.01.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/7002 E.  ,  2011/224 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Merzifon Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 12.02.2009 tarih ve 2005/141-2009/51 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, davacıların şeker pancarı tohumu yetiştirmek üzere 30 dekarlık alana ekim yaptıklarını, bu alanın 15 dekarlık kısmının davacı ..., 15 dekarlık kısmının ise davacı ... tarafından davalı ... şirketine dolu riskine karşı, dekar başına 100 kilogram verim elde edileceğinin kabulü ile sigorta ettirildiğini, buna ilaveten davacı ... tarafından 30 dekarlık alanın tamamının dava dışı Güven Sigorta şirketine yine dekar başına 100 kilogramlık verim ile sigorta ettirildiğini, esasen dekar başına alınan ürün miktarının 200 kilogram kadar olduğunu, bu şekilde davacılar tarafından kısmi sigorta yaptırıldığını, dolu yağışı nedeniyle ürünün % 65 oranında zarar görmesi nedeniyle oluşan hasarın dava dışı Güven Sigorta A.Ş. tarafından karşılanmasına rağmen davalı ... şirketinin bu hasarı karşılamaya yanaşmadığını ileri sürerek, 8.775 TL’nın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, gönderilen yazı içeriklerinden, davacıların tarlalarının bulunduğu Yenice köyünün son beş yıllık verim miktarının dekar başına 100 kilogramın altında olduğu, davacıların zararının tamamının dava dışı Güven Sigorta A.Ş. tarafından karşılandığı ve karşılanmayan zararın kalmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, istek halinde aşağıda yazılı 100,10 TL harcın temyiz edene iadesine, 17.01.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9779, Karar No: 2015/339, Tarih: 29.01.2015

**16. Hukuk Dairesi         2014/9779 E.  ,  2015/339 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında ... Mahallesi çalışma alanında bulunan 402 ada 65 parsel sayılı 4.755,59 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz Asliye Hukuk Mahkemesinde dava konusu olduğundan söz edilerek malik hanesi açık bırakılarak tespit edilmiş; davacı Abdülkerim Kılıç tarafından davalı ... aleyhine açılan tescil davası davaya konu olan taşınmaz hakkında tutanak düzenlenmiş olması nedeniyle Kadastro Mahkemesine aktarılmış; Kadastro Mahkemesinde çekişmeli parsel tutanağı ile dava dosyası birleştirilerek yapılan yargılama sonunda 402 ada 65 parsel sayılı taşınmazın 19.03.2012 tarihli bilirkişi raporunda (A) ve (B) harfleri ile gösterilen bölümlerinin kişiler adına, (B1) harfi ile gösterilen bölümlerinin 1.064,25 m2 bölümünün ... adına tesciline karar verilmiş; hükmün, kesinleşmesi ile (B1) harfiyle gösterilen 1.064,25 m2 bölüm ifraz edilerek ve 402 ada 204 parsel sayılı olarak 27.05.2013 tarihinde ... adına tescil edilmiştir. Davacı ... vekili 01.10.2013 tarihli dava dilekçesi ile kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak tapu iptali ve tescil istemiyle dava açmıştır. Mahkemece 402 ada 204 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptali ile davacı ... oğlu ... adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece; daha öncesinde davacının babasının kullanımında olan çekişmeli taşınmazın, yapılan taksim sonucunda davacıya kaldığı ve 30 yılı aşkın süreyle davacı tarafından ekilip biçilerek kullanıldığı, son 10-12 yıldır şehir içinde kalması ve davacının yaşlanması nedeniyle kullanılamamış olsa da çekişmeli taşınmaz üzerinde davacı yararına edinme koşullarının oluştuğu kabul edilerek karar verilmiş ise de, yapılan araştırma, inceleme ve uygulama karar vermeye yeterli bulunmamaktadır.