muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/3571, Karar No: 2015/8826, Tarih: 17.06.2015

Destekten yoksun kalma tazminatı taleplerinde ölenin davranışının müterafik kusur teşkil edip etmeyeceği, destekten yoksun kalanlara desteğin kusurunun yansıyıp yansımayacağı hususunda Yargıtay uygulamasına gelince;

Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, desteğin kusuru oranında tazminattan indirim yapılması gerektiği görüşünü sürdürmektedir (4 HD 2010/110825 E 2012/665 K sayı 23.1.2012 günlü karar).

Yargıtay 11.Hukuk Dairesi 2007 yılına kadar bir kısım kararlarında ölüm ile sonuçlanan trafik kazalarında destekten yoksun kalma tazminatı nedeni ile ZMSS'e başvurulması halinde tazminat miktarı tesbit edilirken zarar görenin müterafik kusuru oranında indirim yapılması gerektiği içtihat edilmişken bu tarihten sonraki bir kısım kararlarda davacıların 3.kişi olmaları nedeniyle miras hukukundan bağımsız olan destekten yoksun kalma tazminatı istemlerinde desteğin kusurunun tazminattan indirim neden olmaması ilkesi benimsenmiş, daha sonra 2008 ve 2009 yılında verilen kararlarda yine destekten yoksun kalma tazminatlarında mülga BK 44/1 maddesinin uygulanması gereğine değinilmiş, Dairenin bu yöndeki uygulaması iş bölümü nedeni ile bu nitelikteki davalarda görevinin sona erdiği 2009 yılına kadar devam etmiştir.

Yargıtay 17.Hukuk Dairesi de ZMSS.nin taraf olduğu destekten yoksun kalma tazminatına ilişkin davalarda iş bölümü nedeniyle görevlendirildiği 2008 yılından itibaren Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 15.6.2011 gün ve 2011/17-142 Esas 411 Karar sayı ve 22.2.2012 gün 2011/17-787 Esas 2012/92 Karar sayılı kararlarlarına kadar destekten yoksun kalma tazminatlarında mülga BK 44/1 maddesi hükümlerini uygulayarak Yargıtay 11 Hukuk Dairesinin bu yöndeki son uygulamasını sürdürmüş, daha sonra HGK kararları doğrultusunda desteğin kusurunun tazminattan indirim nedeni olamayacağı yönünde kararlar vermiş olup Dairece halen uygulama bu yönde devam ettirilmektedir.

Hukuk Genel Kurulunun yukarıda tarih ve sayıları belirtilen kararlarında ve daha sonraki bir kısım kararlarında trafik kazasında tam veya kısmı kusurlu sürücünün desteğinden yoksun kalanların ZMSS.den müterafik kusur indirimi yapılmaksızın destekten yoksun kalma tazminatı isteyebilecekleri yönündedir.

Somut uyuşmazlığa dönüldüğünde;

Davalıya ZMSS poliçesi ile sigortalı araç sürücüsünün araçla geçirdiği ve 8/8 oranında kusurlu bulunduğu trafik kazası sonucu vefatı üzerine sürücünün desteğinden yoksun kaldıklarını iddia eden davacılar tarafından davalı ZMSS aleyhine destekten yoksun kalma tazminatı davası açılmış,

Davalı davanın reddi savunmuş,

Yargılama sonucunda mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş,

Kararın taraf vekillerince temyizi üzerine sayın çoğunluk görüşü doğrultusunda yazılı gerekçe ile yerel mahkeme kararı bozulmuştur.

Davalı ... şirketinin davanın reddi gerektiğine ilişkin temyiz isteminin reddine yönelik Sayın çoğunluk görüşüne katılamıyorum.

Davalı davanın reddi savunmuş,

Yargılama sonucunda mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş,

Kararın taraf vekillerince temyizi üzerine sayın çoğunluk görüşü doğrultusunda yazılı gerekçe ile yerel mahkeme kararı bozulmuştur.

Davalı ... şirketinin davanın reddi gerektiğine ilişkin temyiz isteminin reddine yönelik Sayın çoğunluk görüşüne katılamıyorum.

Tehlike sorumluluğunda tazminatın tayini kusur sorumluluğundaki kuralllara bağlı bulunduğundan TBK 52/1 maddesinde öngörülen desteğin müterafik kusuru tazminatın tayininde dikkate alınmalıdır.

Destekten yoksun kalma tazminatının miras hukukundan ayrı, bağımsız bir hak olması, desteğin müterafik kusurunun ileri sürülmesine engel değildir. Desteğin kendisinin talep etmesi halinde nasıl müterafik kusur tazminattan indirimi gerektiriyorsa, yansıma yoluyla zarara uğrayan davacılar yönünden de aynı şekilde desteğin kusurunun kendilerine yansıması, bu nedenle sigorta şirketine karşı ileri sürülen tazminattan müterafik kusur nedeniyle indirim yapılmasını gerektirir.

Olayda destek 8/8 oranında kusurlu bulunduğundan, işletene izafe edilmesi gereken işletme kusurunun varlığıda iddia ve ispat edilmediğinden, davalı ZMSS işletenin sorumluluğunu üstlendiğinden, desteğin kusuru kendilerine yansıyan davacıların tazminat istemleri TBK 52/1 maddesi gereğince tamamen kaldırılmalıdır.

Aksi düşüncenin kabulü hukuk düzeni içinde kendi ölümünden sorumlu olmayan desteğin, destek olduğu kişilere karşı sorumluluğunun devam ettirilmesi anlamına gelmektedirki bu durumda destek görenlerin ölenin mirasçılarına karşı bu talep hakını yöneltmelerine imkan vermek gibi kabul edilemez bir durum ortaya çıkmaktadır. (Prof Dr Saibe Oktay Özdemir- Hukuki Müteala)

Diğer taraftan amacı, kaynakları ve giderleri 5684 sayılı Sigortacılık Kanununda belirlenen, bu yasa kapsamında faaliyet gösteren bir özel hukuk tüzel kişisi olan davalı ... şirketini Sosyal Güvenlik Kurumu gibi görmek, kamu kurumu niteliği tanımak da sigorta hukuku ilkelerine aykırıdır.

Açıklanan yasal düzenlemeler, bilimsel görüşler ve yargı kararları karşısında davalı ... şirketinin temyiz isteminin kabulü ile dava red edilmek üzere yerel mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesi gerekirken bu yöne ilişkin temyiz isteminin reddine yönelik sayın çoğunluk görüşüne karşıyım.
Yargıtay — Esas No: 2017/1319, Karar No: 2017/2832, Tarih: 20.09.2017

**1. Ceza Dairesi         2017/1319 E.  ,  2017/2832 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : TCK. lehe olmadığından yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Hükümlü ... hakkında, 765 sayılı TCK'nun 448, 51/1, 59/2, 31, 33, 40. maddeleri gereğince kurulup, Yargıtay 1. Ceza Dairesince ONANMAK suretiyle kesinleşen hükümden sonra yürürlüğe giren, 5237 sayılı TCK'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddesi uyarınca yeniden ele alınıp, lehe yasanın belirlenmesi ve uygulaması sırasında, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması nedeniyle takdir hakkının kullanılması söz konusu olduğundan, duruşmalı inceleme yapılarak hüküm kurulması gerekirken, duruşma yapılmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Kesinleşen hükümdeki uygulama itibarıyla 765 sayılı TCK hükümlerinin ve önceki cezanın lehe kabul edilmesi karşısında, uyarlama talebinin reddine karar verilmesi ile yetinilmesi gerektiği gözetilmeden, infazda karışıklık oluşturacak şekilde yeniden hükümler kurulması,

3- Kabule göre de, lehe yasa karşılaştırması yapılırken, her iki yasa yönünden cezaların eşitliği halinde hak yoksunluğu hükümlerini içeren 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin 765 sayılı TCK'nun 31 ve 33. maddelerine göre daha lehe olduğu gözetilmeden, yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Usul ve yasaya aykırı olduğundan, re'sen temyize tabi bulunan hükmün CMUK.nun 321. maddesi uyarınca tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak BOZULMASINA, 20.09.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5110, Karar No: 2017/15649, Tarih: 29.11.2017

**3. Ceza Dairesi         2017/5110 E.  ,  2017/15649 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece bozmaya uyularak verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın bulunduğu limana tehlikeli hareketler yaparak giren tekne kaptanını limandaki diğer tekneleri ve yelken yapan çocukları riske ettiği gerekçesiyle uyardığı, kaptanın uyarılara itibar etmemesi üzerine sanığın attığı taş ile tekneye zarar verdiği, tekne sahibinin olay yerine gelmesi ile konunun tatlıya bağlandığı ve zararın sanık tarafından giderildiği, bu olayın sonrasında tekneyi olayın hemen öncesinde satan tanık Tolga’nın kavga etmek üzere suç yerine gelen kişiler olduğunu tanık Mehmet Melih’e telefonla bildirdiği, keza tanığın kovuşturma aşamasında alınan beyanında olayı mağdur ...’e anlatmış olduğunu, aynı şekilde mağdurun da yanında arkadaşları ile marinaya giderek yatı kontrol ettiklerini beyan ettiği, limana birkaç araçla gelip içeri giriş yapan şahısların sanığa ait masa, sandalye gibi eşyaları dağıtıp bir kısmını da denize attıkları, sanığın suç yerine giderken araçlarla karşılaştığı ve araç içerisinde gördüğünü savunduğu mağdurun adını ve iş yerini öğrenerek olayın iç yüzünü konuşmak için görüşmeye gittiği ve çıkan tartışmada mağdurun yaşamsal tehlike geçirecek, yüzünde sabit iz kalacak ve vücudunda kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığı olayda eylemini maruz kaldığı haksız fiilin meydana getirdiği hiddet veya şiddetli elemin etkisi altında işleyen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesindeki haksız tahrik hükümlerinin yazılı şekildeki yetersiz gerekçeyle uygulanmamasına karar verilmesi,

2) Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. Maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerle 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/19641, Karar No: 2007/1466, Tarih: 06.02.2007

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2006/19641 E.  ,  2007/1466 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vekili Avukat ......ile davalı ...-Kur Genel Müd. vekili Avukat ..... aralarındaki Tesbit davası hakkında Çorum İş Mahkemesinden verilen 28.09.2006 günlü ve 1931/2011 sayılı hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

1-Davacının tarımsal faaliyetleri nedeniyle; ... Fabrikaları Çorum Şeker Fabrikası,Yağlı Tohumlar Tarım Satış Kooperatifi, ... Tohumu A.Ş ve Toprak Mahsulleri Ofisinden, ürün teslim edip etmediği etmişse ürün teslim ettiği yıllar ve bu nedenle yapılan ... prim kesinti miktar ve tarihlerinin,

2-Ayrıca davacının, ... Ekicileri Kooperatifi ve Tarım Kredi Kooperatifine üye olup olmadığı, üye olmuşsa hangi tarihte üyeliğinin başladığı ve halen devam edip etmediğinin ilgili Kuruluşlardan sorularak alınacak cevaplar eklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 06.02.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/408, Karar No: 2011/15444, Tarih: 11.07.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/408 E.  ,  2011/15444 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 4. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/10/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

TTK'nun 542.maddesi göndermesi ile uygulanması gereken aynı Kanunun 321. maddesine göre geçerli bir yönetim kurulu kararına dayanmaksızın temsilci tayin edilen kişilerin şirket adına yapacağı işlemler geçersiz olur. Zira, TTK'nun 539.maddesine göre atanan müdürler esas itibariyle ticari mümessil niteliğinde olduklarından bir başka kişiyi ticari mümessil tayin etme yetkisine haiz değillerdir. Ayrıca TTK'nun 545.maddesine göre de sözleşmede aksine hüküm olmadıkça ticari mümessiller ile bütün işletmeyi idare selahiyetine haiz olan ticari vekiller şirketi oluşturan ortaklar kurulu kararı ile tayin olunabilirler.

Somut olayda şirket ortaklar kurulu kararı ile müdür olarak atanmış ise de, söz konusu kişinin ticari mümessil atama yetkisi bulunmadığından, senedi imzaladığı kabul edilen ve bu müdür tarafından vekaletname ile yetki verilen ün şirket ortaklar kurulu kararı ile verilmiş şirketi borçlandırma yetkisi bulunup bulunmadığı ilgili yerlerden araştırılarak oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 11/07/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7656, Karar No: 2017/17609, Tarih: 13.12.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/7656 E.  ,  2017/17609 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki kiralananın tahliyesi ve alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın açılmamış sayılmasına yönelik olarak verilen hükmün temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması davacılar vekili tarafından istenilmiş ise de, davanın niteliği gereği duruşma isteğinin reddiyle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz isteğinin incelemesinin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar, davalıların açık otopark olarak işlettiği arsa vasıflı taşınmazı 03.02.2005 tarihinde satın aldıklarını, eski malik ile yapılan sözleşme gereği kira miktarının aylık 5.000-TL olduğunu, 27.03.2013 keşide ve 08.04.2013 tebliğ tarihli temerrüt ihtarının davalılara tebliğ edilmesine rağmen, 2012 yılı Haziran-2013 yılı Mart dönemi toplam 50.000 TL kira bedelinin yasal 10 günlük sürede ödenmediğini bu sebeple de davalının temerrüde düştüğünü ileri sürerek kiralananın tahliyesine ve dava tarihi itibariyle 55.000-TL kira alacağının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, kira bedeli, süresi ve şartlarına karşı çıkarak, kira bedelinin ne şekilde ve ne kadar ödeneceği ile ilgili davacıların somut delillerinin mevcut olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini dilemiştir.

Mahkemece; 14/01/2016 tarihli celsede davacı tarafın davayı takip etmemesi sebebiyle dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verildiği ve bu tarihten itibaren üç aylık yasal süre içinde yenilenmediği anlaşıldığından davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş, hüküm davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK'nın 150.maddesinde;

"(1) Usulüne uygun şekilde davet edilmiş olan taraflar, duruşmaya gelmedikleri veya gelip de davayı takip etmeyeceklerini bildirdikleri takdirde dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilir.

(2) Usulüne uygun şekilde davet edilmiş olan taraflardan biri duruşmaya gelir, diğeri gelmezse, gelen tarafın talebi üzerine, yargılamaya gelmeyen tarafın yokluğunda devam edilir veya dosya işlemden kaldırılır. Geçerli bir özrü olmaksızın duruşmaya gelmeyen taraf, yokluğunda yapılan işlemlere itiraz edemez.

(3) Duruşma gününün belli edilmesi için tarafların başvurması gereken hâllerde gün tespit ettirilmemişse, son işlem tarihinden başlayarak bir ay geçmekle dosya işlemden kaldırılır.

(4) Dosyası işlemden kaldırılmış olan dava, işlemden kaldırıldığı tarihten başlayarak üç ay içinde taraflardan birinin dilekçe ile başvurusu üzerine yenilenebilir. Yenileme dilekçesi, duruşma gün, saat ve yeri ile birlikte taraflara tebliğ edilir. Dosyanın işlemden kaldırıldığı tarihten başlayarak bir ay geçtikten sonra yenileme talebinde bulunulursa, yeniden harç alınır, bu harç yenileyen tarafça ödenir ve karşı tarafa yüklenemez. Bu şekilde harç verilerek yenilenen dava, eski davanın devamı sayılır.

(5) İşlemden kaldırıldığı tarihten başlayarak üç ay içinde yenilenmeyen davalar, sürenin dolduğu gün itibarıyla açılmamış sayılır ve mahkemece kendiliğinden karar verilerek kayıt kapatılır.

(6) İşlemden kaldırılmasına karar verilmiş ve sonradan yenilenmiş olan dava, ilk yenilenmeden sonra bir defadan fazla takipsiz bırakılamaz. Aksi hâlde dava açılmamış sayılır.

(7) Hangi sebeple olursa olsun açılmamış sayılan davadaki talep dahi vaki olmamış sayılır." hükmü bulunmaktadır.

Somut olayda; davacı vekili 14.01.2016 tarihli yedinci celse için 07.01.2016 havale tarihli dilekçeyle mazeretli sayılmasını talep etmiş, Mahkemece 14.01.2016 tarihli celsede; ‘davacı vekilinin son üç celsedir duruşmaları takip etmediği, başka bir avukata yetki vermediği bu nedenle yargılamanın ilerleyemediği anlaşıldığından, usulüne uygun mazeret ileri sürmeyen davacı vekilinin mazeretinin reddine’ ve ‘taraflarca takip edilmeyen davanın yenileninceye kadar dosyanın HMK’ nun 150. maddesi uyarınca işlemden kaldırılmasına’ karar verilmiştir. Davacı vekili tarafından ise 28.01.2016 havale tarihli dilekçe ile davanın yenilenmesi talebinde bulunulduğu anlaşılmaktadır.

O halde Mahkemece; davacı vekili tarafından gönderilen 28.01.2016 havale tarihli yenileme talebi dikkate alınarak, davanın HMK’nın 150. maddesi uyarınca süresinde yenilendiği kabul edilip uyuşmazlığın esasının incelenmesine karar verilmesi gerekirken, davanın süresinde yenilenmediği gerekçesiyle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince temyiz eden davacılar yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 13.12.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1870, Karar No: 2011/3006, Tarih: 16.03.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/1870 E.  ,  2011/3006 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : PENDİK 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 09/11/2010

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, paydaşı olduğu 408 sayılı parseli kapsayan imar uygulamasının İdari Yargıda iptal edildiğini ileri sürerek imar öncesi duruma dönülmesini istemişlertir.

Davalılar, husumet itirazında da bulunarak davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, idari işlem iptal edilmekle imar parselinin dayanağının kalmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalılar tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi .raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, imar öncesi durumun ihyası isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, davacılar adına paylı biçimde kayıtlı 408 sayılı parselin Pendik Belediyesince imar uygulamasına alındığı, İdari Yargıda açılan dava sonucunda imar işleminin iptal edildiği ve kesinleştiği; böylece, imarla oluşan kaydın hukuki dayanağının ortadan kalktığı anlaşıldığına göre, davanın kabul edilmesinde bir isabetsizlik yoktur. Davalı Pendik Belediyesinin temyiz itirazları yerinde değildir, reddine.

Ne var ki, davalılar Hazine, İstanbul B.Şehir Belediyesi ve M.E.'nun iptale konu imar işleminin yapılmasına katılmadıkları; ayrıca, dava tarihi itibariyle imar öncesi ve sonrası kayıtlarla bir ilgilerinin bulunmadığı gözetilerek, haklarındaki davanın husumet nedeniyle reddedilmesi gerekirken, kabul kapsamına alınmaları doğru olmadığı gibi; kabule göre, resen gözetilmesi gereken doğru sicil oluşturma ilkesi gereği, taşınmazın ihyası ile birlikte tesciline de karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi de isabetsizdir. Adı geçen davalıların temyiz itirazı açıklanan nedenden ötürü yerindedir. Kabulüyle, hükmün HUMK.'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, alınan peşin  harcın  temyiz  edene  geri  verilmesine, 16.03.2011  tarihinde  oybirliğiyle  karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2017/3602, Karar No: 2019/8370, Tarih: 07.05.2019

**18. Ceza Dairesi         2017/3602 E.  ,  2019/8370 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun reddi

KARAR

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle; temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ile temyiz sebebine göre dosya görüşüldü:

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesi'nin istinaf isteminin iptal edilen ... sayılı CMK'nın 281. maddesinin 1. fıkrasının 2. cümlesi uyarınca reddine ilişkin kararının aynı Kanun’un 286. maddesinin 2. fıkrası uyarınca temyizi kabil olmayan kararlardan olmadığı anlaşıldığından tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından CMK'nın 288 ve 294. maddeleri kapsamında sanık ...’ın belirttiği hukuka aykırılık nedenleri ile CMK’nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri de gözetilerek yapılan değerlendirmede:

Adil yargılanma hakkı Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi madde 6’da düzenlenmiştir. AİHS madde 6 bireyin gerek medeni ve gerek cezai muhakemedeki haklarını belirlemektedir. Maddenin birinci bölümü hem ceza hem de hukuk (medeni) yargılaması için genel esasları bildirmektedir. Diğer paragraflar, yani ikinci ve üçüncü paragraflar ise, ağırlıklı olarak, yakalama anından başlayarak ceza hukukuna ilişkin düzenlemeleri içermektedir

Adil yargılanma hakkı, taraflar arasında (hukuk davasında davacı ve davalı, ceza yargılamasında sanık ve iddia makamı) bir fark gözetilmeksizin, karşılıklı olarak iddia ve savunmanın eşit ölçülerde yapılabilmesi anlamına gelir. Hakkı düzenleyen 6. madde pek çok hak ve ilkeyi içeren genel bir madde olup, yargılamanın hakkaniyete uygun, adil bir biçimde yerine getirilmesini amaçlar.

Adil yargılanma hakkı sözleşmenin 6. maddesinde şu şekilde düzenlenmiştir:

“1- Herkes davasının, medeni hak ve yükümlülükleriyle ilgili uyuşmazlıklar ya da cezai alanda kendisine yöneltilen suçlamaların esası konusunda karar verecek olan, yasayla kurulmuş, bağımsız ve tarafsız bir mahkeme tarafından, kamuya açık olarak ve makul bir süre içinde görülmesini isteme hakkına sahiptir. Karar alenî olarak verilir. Ancak, demokratik bir toplum içinde ahlak, kamu düzeni veya ulusal güvenlik yararına, küçüklerin çıkarları veya bir davaya taraf olanların özel hayatlarının gizliliği gerektirdiğinde veyahut aleniyetin adil yargılamaya zarar verebileceği kimi özel durumlarda ve mahkemece bunun kaçınılmaz olarak değerlendirildiği ölçüde, duruşma salonu tüm dava süresince veya kısmen basına ve dinleyicilere kapatılabilir.

2- Bir suç ile itham edilen herkes, suçluluğu yasal olarak sabit oluncaya kadar masum sayılır.

3- Bir suç ile itham edilen herkes aşağıdaki asgari haklara sahiptir:

a) Kendisine karşı yöneltilen suçlamanın niteliği ve sebebinden en kısa sürede, anladığı bir dilde ve ayrıntılı olarak haberdar edilmek;

b) Savunmasını hazırlamak için gerekli zaman ve kolaylıklara sahip olmak;