muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/6562, Karar No: 2010/9887, Tarih: 12.07.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/6562 E.  ,  2010/9887 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılardan Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, dava dilekçesinde sınırlarını bildirdiği ... Beldesi ... Mahallesi ... mevkiinde bulunan taşınmazın tapuda kayıtlı olmadığını, kazandırıcı zamanaşımı zilyedliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının yararına oluştuğunu iddia ederek Medeni Yasanın 713. maddesi hükmüne göre adına tescilini istemiştir. Mahkemece davanın kabulüne, krokide (A)=3479,39 m2 bölümün davacı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalılardan Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medeni Yasanın 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazın tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde dava tarihinden önce 1744 Sayılı Yasaya göre 27.11.1974 tarihinde ilanı yapılıp kesinleşen orman kadastrosu, 23.05.1987 tarihinde ilanı yapılıp kesinleşen 2/B uygulaması bulunmaktadır. Genel arazi kadastrosu işlemi 1976 yılında yapılmış ve kesinleşmiştir. Kesinleşme tarihi ile davanın açıldığı tarih arasında 20 yıllık süre geçmiştir.

Mahkemece yapılan inceleme ve araştırma sonucu, hükme dayanak yapılan orman ve ... bilirkişiler tarafından düzenlenen raporda, yörede 1975 yılında 1744 Sayılı Yasaya göre yapılan orman sınırlandırmasında, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerin orman sınırları dışında bırakıldığı, memleket haritasında çalılık rumuzlu yeşil alanda kaldığı, eğiminin yüksek olduğu, 1976 yılında yapılan arazi kadastrosunda 159 ve 160 parsel numarası verilerek Hazine adına tespit edilmişse de kişilerin zilyetliğe dayanarak açtığı dava sonucu Tapulama Mahkemesinin 1979/92-1983/28 sayılı kararı ile dava konusu taşınmazın Medeni Yasanın 641 ve Tapulama Yasasının 33/son maddeleri gereğince devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan taşlık, köklü ... ve çalılıkların zilyetlikle kazanılması mümkün olmayan yerlerden olması nedeniyle kişilerin davasının reddi ile Tapulama Yasanın 2. maddesi gereğince tapulama dışı bırakılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Dava konusu taşınmazın keşif sırasında çekilen fotoğraflarının incelenmesinde ise üzerinde köklü kayalıklar ve maki türleri bulunduğu, genel görünüm itibarıyla taşlık ve ... olup zilyetlikle kazanılamayacak yer görünümünde olduğu anlaşılmaktadır. Hükme dayanak yapılan jeolog ve ziraat bilirkişi tarafından düzenlenen raporlarda çekişmeli taşınmazın öncesinin keletelik arazi olduğu, keşifteki bulgu ve incelemelere taşınmazın genel görünümü itibarıyla taşlık ve ... olduğu, toprağın kayalıklar arasında cepler halinde bulunduğu, taşınmazın üzerinde belirgin bir imar ve ihya çalışmasının yapılmadığı ve doğal hali ile bulunduğu, içindeki taşlık ve ... alanların temizlenmediği, dar kelete alanlarından açığa çıkan ... parçalarının bir kısmının kenarlara atılması ve üzerinde bulunan delice ve harnup ağaçlarının aşılandığı açıklanmıştır. Bu tür yerlerde 3402 Sayılı Yasanın 17. maddesi anlamında imar ve ihyanın tamamlandığı, zilyetlikle taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiğinden söz edilemez. Davacı adına tescile karar verilen ve temyize konu taşınmazın, dava tarihine kadar 20 yıl süreyle ekonomik amacına uygun olarak nizasız fasılasız malik sıfatıyla kullanılmadığı ve taşlık, ... ve makilik bölümlerinin taşınmazın büyük bölümü içinde dağınık halde bulunduğu M.Y.'nın 715/2. ve 3402 Sayılı Yasanın 16/C maddeleri gereğince devletin hüküm ve tasarrufu altında ... olup, tescil ve sınırlandırmaya ve hiç bir şekilde özel mülkiyete konu olamayacak taşınmaz hakkında imar ihyasının dahi tamamlanmadığı düşünülerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken ... şekilde karar verilmesi Yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA 12/07/2010 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1138, Karar No: 2023/836, Tarih: 02.03.2023

**6. Hukuk Dairesi         2022/1138 E.  ,  2023/836 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

HÜKÜM/KARAR : Kısmen Kabul, Kısmen Ret

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın maddi tazminatın reddine, manevi tazminatın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; 2007 yılında davalı hekim tarafından burnunda estetik ameliyat yapıldığını, ancak ameliyat sonrasında oluşan burnundaki göçük, nefes darlığı nedeniyle 4 kez daha davalı tarafından ameliyat edildiğini, bundan sonra da sorunların devam etmesi nedeniyle davalı tarafından 5. ameliyatın önerildiğini belirterek, 5.000,00 TL maddi ve 50.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davalının üzerine düşen yükümlülükleri yerine getirdiğini, oluşabilecek komplikasyonların önceden davacıya anlatıldığını, hasta rızası ile tedavi sürecinin başladığını, davalının kusurunun olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 26.02.2015 tarih ve 2013/56 Esas, 2015/82 Karar sayılı kararıyla; yapılan tedavinin tıp kurallarına uygun olduğu, komplikasyonların normal olduğu, hekim hatası bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin 2015/9077 Esas, 2016/5505 Karar ve 11.0.2016 tarihli kararı ile; davalı yüklenicinin, davacı iş sahibini, eser sözleşmesinin ifasından sonra ortaya çıkabilecek komplikasyonlar hakkında yeterince bilgilendirmediği, dolayısıyla özen ve sadakat borcunu gereğince yerine getirmediği, davalı yüklenicinin ortaya çıkan zarardan sorumlu bulunduğundan, mahkemece; davalının kusurlu davranışıyla istediği sonuca ulaşamamasına rağmen tedavi bedelini ödemek zorunda kalan davacının, uğradığı bu zararın bilirkişi tarafından belirlenmesi ve sonrasında davacının çektiği üzüntü durumu da gözetilerek uygun bir manevi tazminatın takdir edilmesi gerektiği gerekçesiyle kararın bozulduğu anlaşılmıştır.

B. Bozma Sonrası İlk Derece Mahkemesinin 2. Kararı

B. Bozma Sonrası İlk Derece Mahkemesinin 2. Kararı

İlk Derece Mahkemesinin 2017/268 Esas, 2018/33 Karar ve 01.02.2018 tarihli ikinci kararı ile davacının, davalı tarafından yapılan ameliyat sonrası yeniden tedavi gördüğüne ilişkin belgeleri dosyaya ibraz edemediği gerekçesiyle maddi tazminat talebinin reddine, manevi tazminat talebinin bozma ilamı doğrultusunda kısmen kabulü ile 5.000,00 TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

C. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

(Kapatılan) 15. Hukuk Dairesinin 2019/3897 Esas, 2020/1791 Karar ve 23.06.2020 tarihli kararı ile; tedavi giderlerinin alınacak bilirkişi raporu ile belirlenebilir nitelikte olup, mahkemece bu konuda inceleme yapılmaksızın karar verilmesinin doğru olmadığı gibi, 4. kez ameliyat olup; 5. ameliyat da olmak ihtiyacı duyan davacının çektiği üzüntü durumu da gözetilerek daha fazla miktarda belirlenmesi gereken manevi tazminatın da 5.000,00 TL üzerinden kabul edilmesi doğru olmadığı gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

D. Bozma kararına karşı davalı vekilince süresi içinde karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

(Kapatılan) 15. Hukuk Dairesinin 2020/2418 Esas, 2021/1881 Karar ve 22.04.2021 tarihli kararı ile; maddi tazminat talebinin reddine ilişkin hükmün, davacı tarafından temyiz edilmediği, bu hususun temyiz incelemesi sırasında gözden kaçırıldığı anlaşıldığından, davalı vekilinin maddi tazminat yönünden karar düzeltme talebinin kabulü ile maddi tazminata yönelik Daire bozma kararının kaldırılmasına karar verilmiştir.

V. İLK DERECE MAHKEMESİNİN SON KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 2021/499 Esas, 2021/717 Karar ve 28.10.2021 tarihli kararı ile; maddi tazminat talebinin reddine, davacının manevi tazminat talebinin bozma ilamı doğrultusunda kısmen kabulü ile 20.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davacının çekmiş olduğu fiziksel acının ve yaşamış olduğu ruhsal ve psikolojik çöküntünün karşılığı düşünüldüğünde manevi tazminat miktarının düşük belirlendiği gerekçesiyle kararı temyiz etmiştir.

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; tıbbi müdahalelerde davalının kusurunun bulunmadığı, manevi tazminat miktarının yüksek belirlendiği gerekçesiyle kararı temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, eser sözleşmesinden kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

Türk Borçlar Kanununun 56 ncı maddesi, Yargıtay 4/2/1959 tarih ve 1959/13 Esas, 1959/5 Karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı.

3. Değerlendirme

1.Temyiz olunan nihai kararların bozulması 1086 sayılı Kanunun 437 nci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, eser sözleşmesinden kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

Türk Borçlar Kanununun 56 ncı maddesi, Yargıtay 4/2/1959 tarih ve 1959/13 Esas, 1959/5 Karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı.

3. Değerlendirme

1.Temyiz olunan nihai kararların bozulması 1086 sayılı Kanunun 437 nci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Taraflarca, hükmedilen manevi tazminat miktarı yönünden karar temyiz edilmiş ise de; somut olayda davacının birden fazla kez burun ameliyatı olmak zorunda kalması, bunun yıllara sari olması, tarafların kusur ve sosyal, ekonomik durumları, günün ekonomik koşulları birlikte düşünüldüğünde mahkemece hükmedilen manevi tazminat miktarı yerinde olup, tarafların bu yöndeki temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

Davalı yüklenici, olayda kusuru bulunmadığı gerekçesiyle kararı temyiz etmiş ise de; davalının kusurlu olduğu bozma ilamıyla kabul edilip, mahkemece de bozma ilamına uyulduğundan, bu husus davacı yararına usulü kazanılmış hak oluşturmuştur. İş bu nedenle davalının bu temyiz itirazı da yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle; taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı onama harçlarının temyiz eden taraflardan alınmasına,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

02.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12598, Karar No: 2021/3547, Tarih: 12.04.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/12598 E.  ,  2021/3547 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat

Katılan vekilinin temyiz dilekçesinin içeriği itibarıyla, sanıklar ... ve ... haklarında verilen beraat kararlarına; Cumhuriyet savcısının ise sanık ... hakkında “resmi belgede sahtecilik“ suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz isteminde bulundukları gözetilerek, katılan vekili ve Cumhuriyet savcısının temyiz istemleri yönünden bu hükümlere hasren yapılan incelemede:

1-Sanık ... hakkında “resmi belgede sahtecilik“ suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin incelenmesinde:

Cumhuriyet savcısının, 27/05/2014 tarihinde tefhim edilen hükmü, 1412 sayılı CMUK'nin 310. maddesinde belirlenen bir haftalık yasal süresinden sonra 04/06/2014 tarihli dilekçe ile temyiz ettiği anlaşıldığından, temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK‘nin 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2-Sanıklar ... ve ... haklarında “kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği“ ve “kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık“ suçlarından verilen beraat kararlarına yönelik katılan vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde:

Özel Yeni Yakamoz Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezi'nin 26/11/2008-28/05/2009 tarihleri arasında müdürlüğünü yapan sanık ... ile 12/06/2009-15/01/2010 tarihleri arasında müdürlüğünü yapan sanık ... haklarında, okula devam etmeyen bir kısım öğrenciler adına gerçeğe aykırı aylık bireyselleştirilmiş eğitim çalışma ve rehabilitasyon planları düzenleyerek, bu belgelere istinaden tanzim edilen fatura ve ödeme belgeleriyle kamudan haksız çıkar sağlamak suretiyle kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği ve kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık suçlarını işledikleri iddiasıyla açılan kamu davasında, sanıkların atılı suçları işlediği kabul edilerek hakkında mahkûmiyet hükümleri kurulan sanık ...‘nın eylemlerine iştirak ettiklerine ilişkin dosya kapsamında herhangi bir delil elde edilememiş ise de; kurum müdürü olarak görevli olmaları sebebiyle suça konu belgelerin düzenlenmesi ve imzalanması sırasında gerekli özeni göstermeyerek görevlerinin gereklerine aykırı hareket etmek şeklinde gerçekleşen eylemlerinin, TCK‘nin 257/2. maddesinde düzenlenen bir bütün halinde “zincirleme şekilde görevi kötüye kullanma“ suçuna vücut vereceği belirlenerek yapılan incelemede;

Sanıklara yüklenen değişen suç vasfına göre "görevi kötüye kullanma" suçunun Kanun‘daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık asli dava zamanaşımının, kesici son işlem olan sanıkların sorgularının yapıldığı 26/03/2012 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun‘un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun‘un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen asli dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE,

3-Sanık ... hakkında “resmi belgede sahtecilik“ ve “kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık“ suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik sanık müdafinin temyiz isteminin incelenmesinde:

Sanığın UYAP aracılığı ile MERNİS üzerinden temin edilen nüfus kaydına göre, hükümden sonra 28/05/2018 tarihinde vefat ettiği belirlendiğinden, bu durumun kesin olarak tespiti halinde 5237 sayılı TCK'nin 64/1 ve 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddeleri uyarınca kamu davasının düşmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun‘un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12/04/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11047, Karar No: 2017/3371, Tarih: 17.04.2017

**10. Hukuk Dairesi         2016/11047 E.  ,  2017/3371 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde isteğin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün,davalı ..., davalı ... Turizm Deri İnşaat Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı, 01.12.2000-12.02.2005 tarihleri arasında ve haftalık net 100 dolar ücretle aralıksız olarak davalılar işyerinden çalıştığının tespitini istemiş, mahkemece; 1- Davacının davalılardan ... Deri Konfeksiyon San. ve Tic. Ltd. Şti. ye yönelik davasının reddine,

2- Davacının davalılar ... ve ... Turizm Deri İnşaat ve Tic. Ltd. Şti. ye yönelik davasının kısmen kabulü ile, davacının davalı işyerinde, 17/04/2004-30/06/2004 tarihleri arasında 74 gün 18,32 TL ücretle 01/07/2004-25/10/2004 tarihleri arasında 116 gün 14,80 TL ücretle 01/11/2004-12/02/2005 tarihleri arasında 103 gün 16,29 TL ücretle çalıştığının tespitine, fazlaya ilişkin taleplerinin reddine, karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 79/10. maddesi olup bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davaların, kamu düzeniyle ilgili olduğu ve bu nedenle de özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesinin zorunlu ve gerekli bulunduğu açıktır. Bu çerçevede, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan ... hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde resen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

Dosya kapsamındaki bilgi ve belgelerden; davacının, 01.12.2000-16.04.2004 tarihleri arasında 1060914.34.02, 26.10.1004-31.10.2004 tarihleri arasında 1085163.34.02 sicil nolu işyerlerinden bildirimin yapıldığı, 1060914.34.02 sicil nolu işyerinin davalı ... Deri Konfeksiyon San. ve Tic. Ltd. Şti. adına kayıtlı olduğu, 1085163.34.02 sicil nolu işyerinin ... Turizm Deri İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti. adına kayıtlı olduğu anlaşılmaktadır. Dinlenen tanıklardan ... beyanında; ... Deri Konfeksiyon San. ve Tic. Ltd. Şti. işyerinin 16.04.2004 tarihinde kapandığını, kendisinin ve davacının işten çıkarıldığını, tazminatlarını aldıklarını, 2004 yılı Mayıs ayından itibaren, ...'da bulunan diğer davalı ... Turizm Deri İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti. işyerinde çalışmaya başladıklarını, davacının 2005 yılı Şubat ayına kadar çalıştığını beyan etmiştir.

Mahkemece, davalı her iki şirket arasında, devir, intikal ya da birleşme veya ünvan değişikliği olup olmadığı araştırılmalı, davalı her iki işyerinden verilen dönem bodroları celp edilerek, yeterli sayıda bordrolu çalışanlar dinlenilmeli, çalışmasının aynı işyerinde mi yoksa farklı işverenlere ait farklı işyerinde mi olduğu, çalışmasının kesintisiz olup olmadığı tespit edilerek, neticesine göre hak düşürücü süre irdelenmeli, karar verilmelidir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, temyiz eden davalı ..., davalı ... Turizm Deri İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalı ... Turizm Deri İnşaat Sanayi ve Ticaret Ltd.Şti.'ye iadesine 17.04.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6356, Karar No: 2013/28832, Tarih: 05.12.2013

**2. Ceza Dairesi         2013/6356 E.  ,  2013/28832 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/87943

MAHKEMESİ : Ankara 10. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 02/02/2012

NUMARASI : 2011/636 (E) ve 2012/24 (K)

SUÇ : Elde veya üstte taşınan eşyayı çekip almak suretiyle hırsızlık, banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hükmü, sanık S.. İ..'nın temyiz ettiği belirlenerek yapılan incelmede;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Beraat eden diğer sanık D.. U..'un savunmasında, sanık Sonay'ın psikolojik sorunları olduğunu belirtmesi ve sanığın temyiz dilekçesine ekli İstanbul Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Kurulunun 11/11/2009 tarihli raporunda, "sanığın 17/02/2007 tarihinde "psikotik bozukluk" denilen akli arızanın etkisi altında olduğu ve 5237 sayılı TCK'nun 32/1 maddesinin tatbiki ile 57. madde uyarınca akıl hastalarına özgü güvenlik tedbirlerinin uygulanmasının uygun olduğunun" belirtilmesi karşısında, sanığın 27/12/2010 tarihinde işlediği fiillerin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiillerle ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olup olmadığı konusunda Adli Tıp Kurumundan veya tam teşekküllü bir hastaneden rapor alındıktan sonra sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi zorunluluğu,

2- Kabule göre de;

Sanık hakkında banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan belirlenen 5 gün adli para cezası üzerinden aynı Kanunun 61/8. maddesi gereğince yapılacak artırıma müteakip, bulunacak gün sayısı ile bir gün karşılığı takdir edilecek miktarın çarpılması suretiyle sonuç adli para cezasının hesaplanması gerektiği gözetilmeyerek 120 TL adli para cezası yerine yazılı şekilde 125 TL olarak fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 05/12/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/20716, Karar No: 2012/33029, Tarih: 04.10.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/20716 E.  ,  2012/33029 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Red

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Bilirkişi raporuna göre 2006 yılı Mart-Nisan aylarında ağaç da kesmek suretiyle diri-ölü örtü temizliği yapılarak orman alanının açıldığı ve bu yere izinsiz hint keneviri ekildiği dosya kapsamından anlaşılmasına göre, açma yapma eylemi ile izinsiz hint keneviri ekme eylemleri birbirinden bağımsız eylemler olup, yazılı şekilde yasal olmayan gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.