muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/11333, Karar No: 2014/7645, Tarih: 13.05.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/11333 E.  ,  2014/7645 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/01/2013

NUMARASI : 2010/354-2013/40

Davacı U.. R.. vekili Avukat M..G..tarafından, davalı R.. S.. vdl aleyhine 05/07/2010 ve birleşen dava için 10/10/2012 gününde verilen dilekçeler ile rücuen tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın davalılar C.. G.., S.. A.., R.. S.. ve birleşen dosya davalısı H.. T.. yönünden reddine; davalı N.. K.. yönünden ise kısmen kabulüne dair verilen 29/01/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı ve davalı N.. K.. vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının tüm, davalılardan N.. K..'un aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalılardan N.. K..'un diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, rücuen tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın davalılardan C.. G.., S.. A.., R.. S.. ve birleşen dosya davalısı H.. T.. yönünden reddine; davalılardan N.. K.. yönünden ise kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalılardan N.. K.. tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalılar tarafından Uludağ Üniversitesi Sağlık Uygulama ve Araştırma Merkezi Hastanesi'nde ameliyat edilen müteveffa M.. S..'in, ameliyatı sırasında vücudunda gazlı bez unutulması nedeni ile dava dışı mirascılarına ödenen tazminatın davalılardan rücu yoluyla tahsilini talep etmiştir.

Dosya kapsamından, hasta M.. S.'e gırtlak kanseri teşhisi konulması üzerine 29/09/2000 tarihinde davacı kuruma ait hastanede davalılar tarafından ameliyat edildiği, ameliyattan sonra üçer aylık dönemler itibarı ile kontrolleri yapılırken vücudunda yabancı cisim olabileceğinin tespiti üzerine 11/07/2001 tarihinde gazlı bez tanısı ile yapılan ameliyatta gazlı bezin çıkarıldığı, 14/07/2001 tarihinde ise M.. S..'in kanser hastalığı nedeniyle vefat ettiği anlaşılmaktadır.

M.. S..'in davalılar tarafından gerçekleştirilen ameliyatta vücudunda gazlı bez unutulması nedeniyle vefat etmemesi, gazlı bez çıkarıldıktan sonra kanser hastalığı nedeniyle vefat etmesi, iş yogunluğu ve sağlık sistemindeki bozukluklar dikate alınarak davalı lehine BK'nun 43 ve 44. maddeleri gereğince karar altına alınan tazminat miktarından uygun bir indirim yapılması gerekir.

Karar, bu bakımdan yerinde görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

M.. S..'in davalılar tarafından gerçekleştirilen ameliyatta vücudunda gazlı bez unutulması nedeniyle vefat etmemesi, gazlı bez çıkarıldıktan sonra kanser hastalığı nedeniyle vefat etmesi, iş yogunluğu ve sağlık sistemindeki bozukluklar dikate alınarak davalı lehine BK'nun 43 ve 44. maddeleri gereğince karar altına alınan tazminat miktarından uygun bir indirim yapılması gerekir.

Karar, bu bakımdan yerinde görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA; davacının tüm, davalılardan N.. K..'un öteki temyiz itirazlarının ise (1) sayılı bentte açıklanan nedenlerle reddine ve temyiz eden davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 13/05/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1006, Karar No: 2019/3484, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/1006 E.  ,  2019/3484 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3375, Karar No: 2017/3055, Tarih: 06.07.2017

**5. Ceza Dairesi         2017/3375 E.  ,  2017/3055 K.**

**"İçtihat Metni"**

Silahlı terör örgütüne üye olma suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesiyle Ağrı Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Ağrı Ağır Ceza Mahkemesinin 13/04/2017 gün ve 2017/279 E. 2017/255 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 06/07/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6728, Karar No: 2015/22630, Tarih: 02.03.2015

**4. Ceza Dairesi         2013/6728 E.  ,  2015/22630 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/4974

MAHKEMESİ : Ödemiş 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 02/06/2010

NUMARASI : 2009/229 (E) ve 2010/251 (K)

SUÇ : Tehdit

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık hakkında, 17.01.2009 tarihinde saat 13. sıralarında avukat olan katılan, “Tüfeğin içinde 8 mermi var bir tanesi Av. L.. Ö..’ün” şeklinde sözlerle gıyabında tehdit ettiği iddiasıyla dava açılmış ise de; dosya içinde bulunan icra takibine ilişkin belgelere 17.01.2009 tarihli haciz tutanağı ve bu dosyadaki hacze iştirak eden tanıkların duruşmadaki anlatımına göre, aynı gün saat 09.15 sıralarında yapılan haciz sırasında sanığın, katılana “bak avukat başımı belaya sokma, orospu çocuğunun Allah belasını versin, senin burnundan getireceğim, bende tüfek var, 8 mermi alıyor bir tanesi de sana, seni öldürürüm” dediğinin iddia edilmesi karşısında, haciz sırasında işlendiği iddia edilen eylemler nedeniyle dava açılıp açılmadığı araştırılarak;

a-Dava açılmış ve hüküm kesinleşmemiş ise dosyaların birleştirilmesi, hüküm kesinleşmiş ise, kesinleşen hükme ilişkin dava dosyası, dosya içine konularak, yargılamaya konu eylemin, önceki eyleme nazaran aynı suç işleme kararının icrası kapsamında işlenip işlenmediği dolayısıyla zincirleme suç hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı tartışılmadan,

b-Dava açılmamış ise, ihbarda bulunularak açılması halinde, kanıtların birlikte değerlendirilmesi için CMK’nın 8-11 maddeleri gereğince davaların birleştirilmesi, eylemlerin meydana gelme zamanı ve nedeni üzerinde durularak zincirleme suç öğesinin oluşup oluşmadığı tartışılarak mükerrer cezalandırmaya meydan verilmemesi ve eylemlerin TCK'nın 265/2, 43. maddesinde tanımlanan görevi yaptırmamak için direnme suçunu oluşturup oluşturmadağı değerlendirilmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 02/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9644, Karar No: 2014/39023, Tarih: 22.12.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/9644 E.  ,  2014/39023 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : DİYARBAKIR 2. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 27/12/2013

NUMARASI : 2012/10-2013/879

DAVA :Davacı, fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti, hafta tatil ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılardan T.C. Başbakanlık Toplu Konut İdaresi Başkanlığı ile Ü.. Y.. avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, fazla mesai, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil ücretine hak kazandığı halde ödenmediğini ve yıllık izin kullandırılmadığını ileri sürerek, fazla mesai, yıllık izin, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil alacaklarının tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı TOKİ vekili, davada taraf sıfatlarının bulunmadığını, davanın husumetten reddi gerektiğini, halen çalıştığından yıllık izin alacağının reddi gerektiğini, fazla mesai yapmadığını savunmuştur.

Davalı B.. AŞ vekili, müvekkilinin davada husumet ehliyeti olmadığını, davayı kabul etmediklerini, müvekkilinin davacının işvereni olmadığını, davacı ile müvekkili arasında iş akdi olmadığını, hiçbir zaman müvekkilinin çalışanı olmadığını savunmuştur.

Davalı Ü.. Y.. vekili, davanın yetkisiz mahkemede açıldığını, iş sözleşmesinde İstanbul Mahkemelerinin yetkili tayin edildiğini, fazla çalışmasının söz konusu olmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının bir kısım işçilik alacaklarına hak kazandığı gerekçesiyle fazla mesai, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil taleplerinin kabulüne, yıllık izin talebinin reddine, B.. A... hakkında açılan davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar davalılar Ü.. Y.. ve Toki vekillerince temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre; davalılardan Ü.. Y.. ve Toki'nin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

D) Temyiz:

Karar davalılar Ü.. Y.. ve Toki vekillerince temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre; davalılardan Ü.. Y.. ve Toki'nin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanununun 6 ncı maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı yasanın üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

Değinilen Yasanın 120 nci maddesi hükmüne göre, 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesi halen yürürlükte olduğundan, işyeri devirlerinde kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından belirtilen madde hükmü uygulanmalıdır. Anılan maddeye göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde, işçinin kıdemi işyeri veya işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

İşyerinin miras yoluyla intikali 4721 sayılı Türk Medenî Kanununun 599 uncu maddesinde düzenlenmiş, sözü edilen madde hükmünde mirasbırakanın ölümü ile mirasçıların bir bütün olarak mirasa hak kazanacakları açıklanmıştır.

İşyerinin önceleri gerçek kişi ya da kişilerce işletilmesinin ardından şirketleşmeye gidilmesi durumunda, bu işlem de bir tür işyeri devri sayılmalıdır. Önceki gerçek kişi olan işverenlerin devralan tüzel kişi ortakları olması bu devir ilişkisini ortadan kaldırmamaktadır (Yargıtay 9.HD. 22.7.2008 gün 2007/ 20491 E, 2008/ 21645 K.). Aynı şekilde daha önce tüzel kişi şirket olan işverenin işyerini bir gerçek şahsa devretmesi de mümkündür. Devralanın şirketin hissedarlarından biri olması da sonucu değiştirmeyecektir. Adi ortaklardan bir ya da bazılarının hisselerini devri de sorumlulukların belirlenmesi noktasında işyeri devri olarak işlem görmelidir.

İşyeri devrinin temel ölçütü, ekonomik birliğin kimliğinin korunmasıdır. Avrupa Adalet Divanı kararlarına göre, maddî ve maddî olmayan unsurların devredilip devredilmediği ve devir anındaki değeri, işgücünün devri, müşteri çevresinin devri, işyerinde devirden önce ve sonra yürütülen faaliyetlerin benzerlik derecesi, işyerinde faaliyete ara verilmişse bunun süresi, işyeri devrinin kriterleri arasında kabul edilmektedir.

İşyeri devrinin temel ölçütü, ekonomik birliğin kimliğinin korunmasıdır. Avrupa Adalet Divanı kararlarına göre, maddî ve maddî olmayan unsurların devredilip devredilmediği ve devir anındaki değeri, işgücünün devri, müşteri çevresinin devri, işyerinde devirden önce ve sonra yürütülen faaliyetlerin benzerlik derecesi, işyerinde faaliyete ara verilmişse bunun süresi, işyeri devrinin kriterleri arasında kabul edilmektedir.

Basın İş Kanununa tabi işyerleri bakımından, işyerinin belirleyici unsurlarından olan marka, logo ve yayın imtiyaz hakları gibi maddî olmayan unsurların devri de işyeri devri olarak değerlendirilmelidir (Yargıtay 9. HD., 19.1.2010 gün, 2009/42958 E., 2009/354 K).

Maddî ve maddî olmayan unsurların devri söz konusu olmaksızın da işgücünün önem taşıdığı sektörlerde ekonomik birliğin önemli unsurunu olan işçilerin devri de, işyeri devri olarak kabul edilmelidir.

Devirden sonra işyerindeki ekonomik birliğin kimliğini koruyup korumadığının saptanabilmesi için, yürütülen faaliyetin devirden sonra yeni işveren tarafından aynı veya özdeş biçimde sürdürülmesi ölçütü yanında, işyerinin taşınmaz ve taşınır malları ile maddî olmayan varlıkların, işyerinde çalışan işçilerin sayı ve uzmanlık bakımından çoğunluğunun, bunun yanı sıra müşteri çevresinin devredilip devredilmediği, devir öncesi ve sonrasındaki faaliyetler arasında benzerlik olup olmadığı, devir sebebiyle işyerinde faaliyet askıya alınmışsa askı süresi gibi koşullar da göz önünde tutulmalıdır.

4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde yazılı olan “hukukî işleme dayalı” ifadesi geniş şekilde değerlendirilmeli, yazılı, sözlü ve hatta zımnî bir anlaşma da yeterli görülmelidir.

İşyerine Bankalar Kanunu hükümleri çerçevesinde Bankacılık Denetleme ve Düzenleme Kurumu tarafından el koyulması ise işyeri devri niteliğinde değildir. Bu durumda yönetim hakkına müdahale edilmekte veya bankacılık faaliyetleri askıya alınmaktadır.

Yine özelleştirme işlemi sonucu kamuya ait hisselerin devri de işyeri devri olarak değerlendirilemez. Özelleştirmede işyeri aynı tüzel kişilik altında faaliyetini sürdürmekte sadece kamuya ait hisselerin bir kısmı ya da tamamı el değiştirmektedir. Bununla birlikte, tamamı kamuya ait olan bir işyerinin özelleştirme işlemi sonucu başka bir işverene geçmesi işyeri devri niteliğindedir (Yargıtay 9.HD. 8.7.2008 gün ve 2008/25370 E, 2008/ 19682 K.).

İşyeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı şekilde işyeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkânı vermez.

İşyerinin devri işverenin yönetim hakkının son aşaması olup, işyeri devri çalışma koşullarında değişiklik anlamına da gelmez. Dairemizin kökleşmiş kararlarına göre işyeri devri işçiye haklı nedenle fesih hakkı tanımaz. İşyeri devrinin çalışma koşullarını ağırlaştıran bir yönü olup olmadığı belirlenmelidir (Yargıtay 9.HD. 27.10.2008 gün 2008/ 29715 E, 2008/28944 K.).

İşyerinin devri işverenin yönetim hakkının son aşaması olup, işyeri devri çalışma koşullarında değişiklik anlamına da gelmez. Dairemizin kökleşmiş kararlarına göre işyeri devri işçiye haklı nedenle fesih hakkı tanımaz. İşyeri devrinin çalışma koşullarını ağırlaştıran bir yönü olup olmadığı belirlenmelidir (Yargıtay 9.HD. 27.10.2008 gün 2008/ 29715 E, 2008/28944 K.).

Bu açıklamalar ışığında, iş hukukunda işyeri devrinin işçilik alacaklarına etkileri üzerinde ayrıca durulmalıdır. İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanunun 6 ncı maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumlu olacaktır.

Davacının önce TOKİ tarafından oluşturulan geçici yönetim nezdinde ve TOKİ’den iş üstlenen B.. firması işçisi olarak çalıştığı, işyerinin daha sonra Ü.. daimi site yönetimine devredildiği anlaşılmakta olup devreden işveren olarak B.. A... ve TOKİ’nin sorumluluğunun, devir tarihindeki hizmet süresi ve ücret seviyesine göre doğan işçilik alacakları ile ve iki yıl süreyle sınırlı olduğunun gözetilmemesi bozma nedenidir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 22.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2011/19148, Karar No: 2013/3701, Tarih: 28.02.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/19148 E.  ,  2013/3701 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, Resmi Belgede Sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; eczacı olan sanığın, sahte ilaç fiyat küpürlerini kullanarak katılan kurumdan haksız para tahsili suretiyle dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik fiillerini işlediği iddia olunduğuna göre, sanığın ilaçları fatura ile ecza deposundan satın aldığı şeklindeki savunması karşısında, reçetelere yapıştırılan ve sahte olduğu iddia olunan küpürlere ait ilaçların suç tarihinden önce ecza depolarından satın alındığına ilişkin sipariş fişleri, faturalar ve sevk irsaliyeleri olup olmadığı araştırılıp varsa eczane ile ecza deposu kayıtları üzerinde karşılaştırmalı olarak inceleme yaptırılarak suça konu küpürlerin ilaçlarıyla birlikte ecza deposundan alınıp alınmadığının tespiti, ayrıca reçete sahibi hastalar dinlenerek muayene sonucu reçete konusu ilaçları alıp almadıklarının sorulması suretiyle sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik inceleme ve soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK.un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8814, Karar No: 2011/11780, Tarih: 03.10.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/8814 E.  ,  2011/11780 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı S.S. ... ... Konut Yapı Koop. Başkan ... ... ile davalı ... İnş. Ltd. Şti. Temsilcisi ... Dumanlı arasında görülen dava hakkında Kocaeli Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 21.06.2007 gün ve 547-268 sayılı hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 18.01.2010 gün ve 3371-156 sayılı ilamına karşı davalı şirket temsilcisi tarafından süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

1086 sayılı HUMK'nun 78/2 maddesine göre; "okunamayan veya münasebetsiz olan evrak iade edilir. Ve yeniden temyiz için münasip bir mühlet verilir. Bu mühlet zarfında temyiz olunmuyorsa yeniden mühlet verilemez"

Somut olayda, davalı vekilinin karar düzeltme dilekçesinde, yerel mahkeme hakimine yönelik olarak savunma sınırlarını aşan icapsız sözlerin yer aldığı görülmüştür.

Bu haliyle karar düzeltme dilekçesinin münasebetsiz evrak niteliğinde olduğunun kabulü gerektiğinden, mahkemece HMK'nın 32. (HUMK'nun 78/2.) maddesi hükmü çerçevesinde işlem yapılarak sonucuna göre yeniden Dairemize gönderilmek üzere dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.