muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/18994, Karar No: 2021/18918, Tarih: 29.12.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/18994 E.  ,  2021/18918 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Davanın dayanağını oluşturan suç tutanağına göre 496 nolu orman bölmesinde yapılan kontrolde ... Sanayi Ve Ticaret Ltd. Şti firmasına ait inşaat şantiyesinin orman sınırları içinde kaldığının tespiti üzerine sanık hakkında orman alanında işgal ve faydalanma suçundan açılan kamu davasının yapılan yargılaması neticesinde sanığın mahkumiyetine karar verilmiş ise de,

Sanığın savunmasında suça konu yerde çevre yolu yapımı için Karayolları Genel Müdürlüğü'nden aldığı ihale ile çevre yolu çalışması yaptığını, sözleşme sonrasında kesin kabul yapılmadığı için şantiyenin alanda bulunmaya devam ettiğini beyan etmesi, 496 ve 497 nolu orman bölmelerinin kullanımına ilişkin Karayolları Bölge Müdürlüğü'ne 11.09.2008 tarihli, 49 yıllık kesin izin taahhüt senedi verilmesi, kesin izin taahhüt senedinin 7.maddesinde " İşin sonunda şantiye tesisleri sökülerek kaldırılacak, varsa inşaat atıkları ile birlikte orman sınırları dışına taşınacaktır. Aksi halde bu işlemler orman idaresince yapılır." şeklinde ve 11. maddesinde "İzin sahasında izinsiz yapılaşmaların, proje ve amaç dışı tesis ve kullanımların olup olmadığı gerektiğinde orman idaresi görevlilerince kontrol edilecektir." düzenlemelerinin yer alması, Karayolları Bölge Müdürlüğü ile sanığın yetkilisi olduğu ... Sanayi Ve Ticaret Ltd. Şti arasında çevre yolu bakım ve onarıma ilişkin imzalanan Yapım İşlerine Ait Tip Sözleşme'nin "iş sahasının temizlenmesi" başlıklı 40. maddesinde "İşin tamamlanmasından sonra, son hakediş ödenmeden önce yüklenici, kamulaştırma sahası içine girsin girmesin çalışması ile ilgili her sahada fazla malzemeyi, köprülerde suyun akışına mani olan her türlü iskele, kazık ,kazı, inşaat ve yıkma artıklarını kaldırmak, kurduğu baraka, depo gibi geçici yapıları sökmek, kaldırmak, ocaklardaki artık malzemeyi isteniyorsa yaymak ve bu sahaları temiz ve düzgün görünüşlü hale getirmek için gerekli her türlü çalışmayı ve masrafları yapmakla yükümlüdür" şartının bulunması, Karayolları Bölge Müdürlüğü'nün 05.01.2016 ve 05.04.2016 tarihli yazılarında ... Sanayi Ve Ticaret Ltd. Şti tarafından çevre yolu yapım çalışmalarına 02.09.2005 tarihinde başlanıp 08.05.2010 tarihinde çalışmanın sonlandırıldığının ve bahsi geçen kesimde yüklenici firmanın talebinin olmaması nedeniyle kesin kabul yapılmadığının bildirilmesi karşısında;

Şantiye alanında bulunan tesislere ilişkin Orman İdaresi veya Karayolları Bölge Müdürlüğü tarafından suç tarihinden önce herhangi bir kontrol, tespit veya ihtarat yapılıp yapılmadığı, yol yapım çalışmasının kesin kabulünün yapılmamasına göre ihalenin feshedilip edilmediği veya yüklenici firmaya cezai şart uygulanıp uygulanmadığı, kesin izin taahhüt senedinin 7. maddesi kapsamında Karayolları Bölge Müdürlüğü veya Orman İdaresi tarafından şantiye tesislerinin sökümüne ilişkin çalışma yapılıp yapılmadığı hususlarında araştırma yapılarak sonucuna göre sanığın atılı suç yönünden kastının ve neticesinde hukuki durumunun tayini gerekirken eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 29/12/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11692, Karar No: 2021/14002, Tarih: 10.11.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/11692 E.  ,  2021/14002 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Basit kasten yaralama

HÜKÜM : Sanık hakkında katılan ...'e yönelik basit kasten yaralama suçundan 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e, 29, 62, 53, 58 maddeleri uyarınca 3 ay 22 gün hapis cezası ile mahkumiyetine dair karar.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Dosya kapsamına göre; katılan ...'in karar tarihinden önce, yargılama aşamasında 15.01.2016 tarihinde öldüğü, katılan ...'in kafasına isabet eden parke taşı nedeniyle Beyin ve Sinir Cerrahisi Uzmanı tarafından düzenlenen Kayseri Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 27.08.2015 tarihli kati raporuna göre hayati tehlike geçirecek ve ağır (4) derece kemik kırığına neden olacak şekilde yaralandığı ve katılanın ölümünün olay tarihinden 5 ay sonra gerçekleştiği göz önünde bulundurulduğunda, katılan ...'in ölüm nedeni ile yaralama olayı ve sanığın eylemi arasında illiyet bağının bulunup bulunmadığı hususlarının araştırılması, illiyet bağı bulunması halinde suç duyurusunda bulunularak yapılacak soruşturma sonucunda dava açıldığı takdirde hukuki ve fiili bağlantı nedeni ile davaların birleştirilmesinden sonra kanıtların birlikte değerlendirilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

2) Katılan ... hakkında Beyin ve Sinir Cerrahisi Uzmanı tarafından düzenlenen Kayseri Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 27.08.2015 tarihli kati raporunda, katılanın sol parietal çökme kırığı nedeniyle hayati tehlike geçirecek ve ağır (4) derece kemik kırığına neden olacak şekilde yaralandığı belirtildiği halde, birden fazla nitelikli halin (TCK'nin 87/3. ve 87/1-d maddeleri) ihlali ile atılı suçu işleyen sanık hakkında, meydana gelen zararın ağırlığı ve 5237 sayılı TCK'nin 3. maddesinde belirtilen cezada orantılılık ilkesi dikkate alınarak temel cezanın sonuca etkili olacak şekilde alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi suretiyle sanığın TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-d, son maddeleri uyarınca cezalandırılması yerine, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde TCK'nin 86/2, 86/3-e maddeleri uyarınca hüküm kurulması,

3) Sanık hakkında kurulan hükümde; temel cezanın "4 ay" olarak belirlenmesi sırasında, uygulanan kanun maddesinin "TCK'nin 86/2 maddesi" yerine "TCK'nin 86/1 maddesi" olarak hatalı gösterilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu nedenlerden dolayı 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sanığın ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 10.11.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3257, Karar No: 2025/1855, Tarih: 12.02.2025

**11. Ceza Dairesi         2024/3257 E.  ,  2025/1855 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/719 E., 2024/67 K.

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İstanbul 44. Asliye Ceza Mahkemesinin, yukarıda tarihi ve sayısı yazılı kararının, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Temyiz incelemesi için gönderilen 1 adet klasörün üst kapağının iç yüzünde "Dikkat!... 1 Çuval Eki Var" ibaresi yazılı not olmasına rağmen klasör ekinde herhangi bir çuval veya başkaca klasör ve dosya bulunmadığı anlaşılmakla; bahsi geçen çuval içerisindeki belgelerin ve varsa başkaca eksik belgelerin Yargıtay denetimine imkan verecek şekilde dosyaya eklenmesinden sonra dava dosyasının, geri gönderilmek kaydıyla, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 12.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5076, Karar No: 2013/24679, Tarih: 17.12.2013

**7. Ceza Dairesi         2013/5076 E.  ,  2013/24679 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanığın hükümlülüğüne, ertelemeye ve müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I-O yer Cumhuriyet Savcılarının temyiz istemlerinin incelenmesinde;

27.04.2011 tarihinde tefhim edilen hükmü yasal süresinden sonra temyiz eden o yer Cumhuriyet Savcılarının temyiz inceleme istemlerinin 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 317.maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

II-Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Kaçağa konu eşyanın, gümrük kapısından veya sınırdan yurda sokulmak istenirken ya da hemen sonrasında veya bu eylemlerin kesintiye uğramadan devamı sırasında yakalanması halinde, eylemin 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu kapsamında kalacağı ve katılma hakkının da Gümrük İdaresine ait olacağı,

Bu açıklamalar ışığında,

Sanığa isnat edilen eylemin sübutu halinde 5607 sayılı yasaya muhalefet suçunu oluşturacağı, bu suçtan zarar görenin ise Gümrük İdaresi olup Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunun olmadığı, dolayısıyla suçtan doğrudan zarar görmeyen Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunun hükmü temyize yetkisi olmadığından Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin temyiz isteğinin 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE, 23.12.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18474, Karar No: 2017/2159, Tarih: 16.03.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/18474 E.  ,  2017/2159 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili şirkete ait aracın davalı ... ...Ltd. Şti’den akaryakıt alındıktan sonra arızalandığını, akaryakıtın ayıplı olması nedeniyle araçta arıza meydana geldiğini, diğer davalının akaryakıtın üreticisi olması nedeniyle zarardan sorumlu olduğunu ileri sürerek aracın onarımı için yapılan 9.261.89 TL’nin ve tamir süresince kiralanan araç nedeniyle ödenen 2.690 TL’nin faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... Ltd.Şti., davanın reddini istemiştir.

Davalı ... .... vekili, davacının, müvekkili şirket bayisinden satın aldığı motorinin standartlara uygun olduğunu, davacıya ait araçta meydana gelen arızanın yakıtla bir ilgisi bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece verilen Ticaret Mahkemelerinin görevsizliği kararı, Dairemiz 14.05.2015 tarih; 2015/3696 E. - 2015/7224 K. sayılı ilamı ile “Davaya konu ticari nitelikteki araç, tüzel kişi tacir sıfatına haiz davacı şirketin mülkiyetinde ve kullanımındadır. 6102 sayılı TTK.nun 19.maddesi gereğince tacirin işlerinin ticari olması esas olduğundan somut olayda görevli mahkeme aynı kanunun 5.maddesi gereğince Ticaret Mahkemesi’dir. Bu husus gözetilmeden, yanılgılı gerekçeyle yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır. ” gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda, dava konusu araçta meydana gelen arızanın davalıların satıcısı ve üreticisi oldukları standart dışı yakıttan kaynaklandığı, ayıplı akaryakıt nedeniyle hasar görebilecek parçaların değiştirilmesi gerektiği, hükme esasa alınan rapora göre zararın bedelinin 5.576,33 TL olacağı, araç kiralama bedelinin tazminat talebi kapsamı dışında olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne,kabul edilen alacağın faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmiş, hüküm davacı ve davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı ... ... Ltd. Şti.’den aldığı standart dışı akaryakıt nedeniyle uğradığı zarar ve ikame araç kirası isteminde bulunmuştur. Mahkemece bilirkişi raporu esas alınarak akaryakıtın standart dışı olduğu kabul edilip tazminat istemi kısmen kabul edilmiş, ikame araç kirası talebi reddedilmiştir. Alınan bilirkişi raporları mahkeme kararına esas alınabilecek şekilde ayrıntılı inceleme ihtiva etmemektedir. Aracın servisinden gelen 17.04.2014 tarihli cevapta “aracın yakıt sistemine kötü yada yanmış yakıt ikmali yapılması durumunda ... onarım standartlarına göre yakıtın değdiği tüm sistemlerin değiştirilmesi gerektiği, temizliğin mümkün olmadığı” belirtilmiştir. Mahkemece değişen araç parçaları üzerinde inceleme yaptırılarak, bilirkişiden rapor alınarak bu parçaların standart dışı akaryakıt kullanımından dolayı değiştirilip değiştirilmediği belirlenip sonucuna göre bir karar verilmesi gerekir. Ayrıca davacı aracın serviste kaldığı süre içinde ikame araç kira bedeli istemiş, buna ilişkin faturayı mahkemeye sunmuştur. Aracın serviste kaldığı süre içinde, makul süre için davacı ikame araç kirası bedeli istemekte haklıdır. Bu yönden de inceleme ve değerlendirme yapılıp bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle mahkeme kararının davacı yararına bozulmasına, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına peşin harcın istek halinde iadesine, 16/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2651, Karar No: 2024/5562, Tarih: 25.03.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/2651 E.  ,  2024/5562 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 32. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/56 E., 2023/1813 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 9. İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/43 E., 2022/523 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı Bakanlığa bağlı hastanede çalıştığını, 02.04.2018 tarihinde 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (696 sayılı KHK) kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini, alt işveren bünyesinde çalışmakta iken ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olarak belirlendiğini ve ödendiğini, kadroya geçerken bireysel iş sözleşmesi imzaladığını ve ücretinin yine asgari ücretin belirli bir oran fazlası olarak belirlendiğini ancak davalı tarafından eksik ödeme yapıldığını ileri sürerek 01.01.2020-01.11.2020 tarihleri arasındaki ödenmeyen ücret farkı alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; Yüksek Hakem Kurulu tarafından karara bağlanan toplu iş sözleşmesi dikkate alınarak ücretin belirlendiğini, hukuka aykırı bir uygulamanın söz konusu olmadığını, bireysel iş sözleşmelerinde kararlaştırılan oranların yalnızca sözleşmenin imzalandığı yıl için geçerli olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı ile davalı İdare arasında imzalanan belirsiz süreli iş sözleşmesinde davacının ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olacağına dair düzenleme olduğundan hareketle belirsiz süreli iş sözleşmesinin ve Yüksek Hakem Kurulu tarafından karara bağlanan toplu iş sözleşmelerinin ilgili hükümleri uyarınca yapılan hesaplama doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili; İlk Derece Mahkemesi kararının kesin nitelikte olmadığını, kadroya geçiş sürecinde Yüksek Hakem Kurulu kararı ile bağıtlanan toplu iş sözleşmelerinin hükümlerinin uygulanmasının sebebinin aynı işi yapanlara eşit ücret sağlanması olduğunu, zira işçiler ile yapılan kimi iş sözleşmelerinde asgari ücretin yüzde fazlasına ilişkin oran kararlaştırılmış iken kimisinde hiç oran bulunmadığını, yine asgari ücretin %30, %50 ve %60 fazlası gibi bir zam yapılması hâlinde işçiler ile kariyer meslek grupları arasında dengesizlik meydana geleceğini, iş sözleşmelerinde kararlaştırılan oranların yalnızca 2018 yılı için geçerli olduğunu, ileriye etkili şekilde yorumlanmaması gerektiğini ileri sürerek davanın reddi istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; taraflar arasında imzalanmış belirsiz süreli iş sözleşmesinin ve uygulanan toplu iş sözleşmesinin ilgili hükümleri dikkate alındığında, incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesindeki gerekçelere ilâveten davanın belirsiz alacak davası olarak açılmasında hukuki yarar baulunmadığını, bu sebeple davanın usulden reddi gerektiğini, Yargıtayın 2023/6003 Esas, 2023/12818 Karar sayılı ilâmının da aynı doğrultuda olduğunu, davalı tarafından başlatılan idari incelemelenin işbu davanın sonucunu etkileyeceğinden bekletici mesele yapılması gerektiğini ileri sürerek temyiz isteminde bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; sürekli işçi kadrosuna geçirilen davacının, kadroya geçişte düzenlenen belirsiz süreli iş sözleşmesi hükümlerine göre ücretinin tespiti ile fark ücret alacağı talebini içeren davanın belirsiz alacak davası olarak açılıp açılamayacağı noktasındadır.

2. İlgili Hukuk

1. 2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın (Anayasa) 13 ve 36 ncı maddeleri ile 148 inci maddesinin dördüncü fıkrası ve 153 üncü maddesinin altıncı fıkrası.

2. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 24, 25, 26, 31, 33, 36, 106, 114, 115 ve 119 uncu maddeleri ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ve 371 inci maddesi.

3. 6100 sayılı Kanun'un "Belirsiz alacak davası" kenar başlıklı 107 nci maddesi şöyledir:

2. İlgili Hukuk

1. 2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın (Anayasa) 13 ve 36 ncı maddeleri ile 148 inci maddesinin dördüncü fıkrası ve 153 üncü maddesinin altıncı fıkrası.

2. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 24, 25, 26, 31, 33, 36, 106, 114, 115 ve 119 uncu maddeleri ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ve 371 inci maddesi.

3. 6100 sayılı Kanun'un "Belirsiz alacak davası" kenar başlıklı 107 nci maddesi şöyledir:

“(1) Davanın açıldığı tarihte alacağın miktarını yahut değerini tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin kendisinden beklenemeyeceği veya bunun imkânsız olduğu hâllerde, alacaklı, hukuki ilişkiyi ve asgari bir miktar ya da değeri belirtmek suretiyle belirsiz alacak davası açabilir.

(2) (Değişik:22/7/2020-7251/7 md.) Karşı tarafın verdiği bilgi veya tahkikat sonucu alacağın miktarı veya değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesi mümkün olduğunda, hâkim tarafından tahkikat sona ermeden verilecek iki haftalık kesin süre içinde davacı, iddianın genişletilmesi yasağına tabi olmaksızın talebini tam ve kesin olarak belirleyebilir. Aksi takdirde dava, talep sonucunda belirtilen miktar veya değer üzerinden görülüp karara bağlanır.

(3) (Mülga:22/7/2020-7251/7 md.)”

4. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 158 inci maddesi.

5. 696 sayılı KHK ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'ye eklenen geçici 23 üncü madde.

6. Anayasa Mahkemesinin 09.06.2016 tarihli ve 2014/819 Başvuru numaralı ... Tatar kararı; 10.02.2021 tarihli ve 2018/2784 Başvuru numaralı Bişar Yusufoğlu kararı; 22.02.2022 tarihli ve 2019/12190 Başvuru Numaralı ... kararı.

7. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 03.05.2022 tarihli ve 59914/16 Başvuru numaralı Nalbant ve Diğerleri/Türkiye kararı.

8. İsviçre Federal Mahkemesinin 15.06.2020 tarihli ve 4A\_502/2019 sayılı kararı; Zürih Kantonu Yüksek Mahkemesinin 20.10.2015 tarihli ve LB150038 sayılı kararı.

9. Dairemizin 14.09.2020 tarihli ve 2016/26476 Esas, 2020/7547 Karar sayılı; 31.05.2022 tarihli ve 2022/5909 Esas, 2022/6892 Karar sayılı; 09.02.2022 tarihli ve 2022/829 Esas, 2022/1542 karar sayılı; 27.12.2022 tarihli ve 2022/6872 Esas, 2022/17896 Karar sayılı; 26.09.2023 tarihli ve 2023/6915 Esas, 2023/12941 Karar sayılı ve 13.02.2024 tarihli ve 2023/18835 Esas, 2024/2083 sayılı ilâmları.

3. Değerlendirme

1. Belirsiz alacak davası şeklinde açılan davada; davacı, 696 sayılı KHK kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini, bu sırada imzaladığı bireysel iş sözleşmesinde ücretinin, asgari ücretin belirli bir oran fazlası olarak belirlendiğini ancak 2018 yılından itibaren ücret ve ücrete bağlı olan alacaklarının eksik ödendiğini ileri sürerek ücret farkı alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

3. Değerlendirme

1. Belirsiz alacak davası şeklinde açılan davada; davacı, 696 sayılı KHK kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini, bu sırada imzaladığı bireysel iş sözleşmesinde ücretinin, asgari ücretin belirli bir oran fazlası olarak belirlendiğini ancak 2018 yılından itibaren ücret ve ücrete bağlı olan alacaklarının eksik ödendiğini ileri sürerek ücret farkı alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

2. Dairemiz uygulamasına göre belirsiz alacak davasında, davanın açıldığı tarih itibarıyla uyuşmazlığa konu alacağın miktar veya değerinin tam ve kesin olarak belirlenememesinden anlaşılması gereken; davacının gerekli dikkat ve özeni göstermesine rağmen miktar veya değerin belirlenmesinin kendisinden gerçekten beklenilmemesi ya da objektif olarak imkânsız olmasıdır. Sırf taraflar arasında alacak miktarı bakımından uyuşmazlık bulunması, iddianın ispata muhtaç olması ve bilirkişi raporu alınması, talep sonucunun belirlenmesinin davacıdan beklenemeyecek olması anlamına gelmez. İş yargılamasında sıklıkla davaların yığılması söz konusu olmakla alacağın belirsiz olma kriterleri her bir talep için ayrı ayrı değerlendirilmeli ve şartları taşımayan davanın usulden reddine karar verilmelidir (Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, 14.09.2020 tarihli ve 2016/26476 Esas, 2020/7547 Karar sayılı; 31.05.2022 tarihli ve 2022/5909 Esas, 2022/6892 Karar sayılı; 09.02.2022 tarihli ve 2022/829 Esas, 2022/1542 karar sayılı kararları). İşçilik alacaklarının hangi hâllerde belirsiz, hangi hâllerde belirli veya belirlenebilir olduğu hususunda kesin bir sınıflandırma yapılması mümkün olmayıp her bir davaya konu alacak bakımından somut olayın özelliklerinin nazara alınarak sonuca gidilmesi gereklidir (Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulu, 15.12.2017 tarihli ve 2016/6 Esas, 2017/5 Karar sayılı kararı).

3. Anayasa Mahkemesinin ..., Başvuru No:2019/12190, 22.02.2022 tarihli kararında ise başvurucunun şartları oluşmadan açtığı belirsiz alacak davasının dava şartı yokluğundan reddedilmesinin -usul hukukundaki imkânlar gözetildiğinde- başvurulabilecek son çare olmadığı, davanın hukuki yarar yokluğundan reddi suretiyle mahkemeye erişim hakkının ihlal edildiği sonucuna varılmıştır.