muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/9158, Karar No: 2023/5792, Tarih: 20.12.2023

2. Trafik Kazası Tespit Tutanağı ve dosya içeriğine göre kazanın meskun mahaldışında, 7 metre genişliğinde refüjle bölünmüş tek yönlü, eğimli, tehlikeli virajlı, zemini buzlu, asfalt kaplamalı yolda, alacakaranlıkta meydana geldiği, aydınlatmanın bulunmadığı, havanın karlı olduğu anlaşılmıştır.

3.Kaza tespit tutanağına göre, 16 HA 834 plaka sayılı aracın kaza sonucu yaralanmış yayaların tedavi amaçlı 112 ekiplerince alınmasından ötürü ifadelerinin alınmaması, yol zeminin kar ve buzdan kaynaklı olarak kaza, iz ve ibarelerini yok etmiş olmasından dolayı kazaya karışan sürücü ... ve yaya sürücüler ... ve sürücü ... hakkında kusur kanaatine varılmadığı belirtilmiştir.

4. Savcılık aşamasında alınan 08.05.2015 havale tarihli bilirkişi raporunda, sürücü ...'in 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 52 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca "araçların hızını yük ve teknik özellikleriyle yol, hava, görüş ve trafik durumunun gerektirdiği şartlara uydurmamak" ve Karayolları Trafik Yönetmeliğinin 103 üncü maddesinin (A) bendinin üçüncü fıkrası uyarınca "geçeceği aracın hızıyla geçme esnasındaki kendi hızını da dikkate alarak, iki yönlü yollarda karşıdan gelen trafik dahil, yolu kullananların tümü için tehlike veya engel yaratmadan geçmek için kullanacağı şeridin yeteri kadar ilerisinin görüşe açık ve boş olması" gerektiği kuralını ihlal ettiği, diğer sürücü ... ile sanık ...'nın Karayolları Trafik Yönetmeliğinin 135 inci maddesinde herhangi bir arıza veya trafik kazası nedeniyle karayolunda sürülemeyecek araçlar için gerekli usul ve esaslara ilişkin kuralları ihlal ettikleri belirlenmiştir.

5. Adli Tıp Kurumu Ankara Trafik İhtisas Dairesinin 27.07.2015 tarihli raporuna göre,

a-Sürücü ...’in sevk ve idaresindeki otobüs ile alacakaranlıkta, meskun mahaldışında, refüjle bölünmüş tek yönlü, eğimli, tehlikeli virajlı, zemini buzlu yolda seyrederken aracının hızını yük ve teknik özellikleriyle yol, hava, görüş ve trafik durumunun gerektirdiği şartlara uydurmadığı, olay mahalline geldiğinde havanın karlı olması ve yol şartlarının seyretmeye uygun olmaması üzerine yolun orta kesimlerinde aracın dörtlü diye tabir edilen flaşör ışıklarını ve farları yanar haldeki başlayan araçla karşılaşması akabinde sağa manevra yaptığı ve yine yol şartları nedeniyle yolun sağ şeridinde çapraz durarak şeridi kısmen kapatacak şekilde önlem almaksızın ... plaka sayılı otomobile zincir takmak için yanında bulunan yayalar sürücü ... ve sürücü ...'ya çarpması sonucu meydana gelen olayda dikkat ve özen yükümlülüklerine aykırı hareketiyle tali kusurlu olduğu,

b-Yaya sürücü ...’nın sevk ve idaresindeki otomobil alacakaranlıkta, meskun mahaldışında, refüjle bölünmüş tek yönlü, eğimli, tehlikeli virajlı, zemini buzlu yolda seyrederken olay yerine geldiğinde yol şartları nedeniyle yolun orta kesimlerinde aracın dörtlü diye tabir edilen flaşör ışıklarını ve farlarını yakarak durduğu devamında aracından inip yolun sağ şeritte çapraz durup şeridi kısmen kapatacak şekilde önlem almaksızın duran sürücü ...’nın sevk ve idaresindeki otomobilin lastiğine önlemsiz bir ortamda zincir takmaya yardım etmesiyle can güvenliğini tehlikeye atıp sürücü ...’in sevk ve idaresindeki otobüsün sademesine maruz kaldığı olayda, dikkat ve özen yükümlülüklerine aykırı hareketiyle tali kusurlu olduğu,

c-Yaya sürücü ...'nın sevk ve idaresindeki otomobil ile yol şartları nedeniyle yolun sağ şeridinde çapraz durduğu alması gereken önlemleri almadığı dörtlü diye tabir edilen flaşör ışıklarını, farlarını yakmadığı ve aracının arkasına reflektör koymadığı önlemsiz bir ortamda aracına zincir takmak isterken yardım istediği sürücü ... ile birlikte can güvenliğini tehlikeye atarak sürücü ...'in sevk ve idaresindeki otobüsün darbesine maruz kaldıkları olayda dikkat ve özen yükümlülüklerine aykırı hareketiyle asli kusurlu oldukları belirlenmiştir.

6. Dosya kapsamında yapılan ölü muayenesi sonucu kişinin ölüm sebebinin "pinomotoraksın meydana gelmesi, ayrıca travmaya bağlı olarak çoklu organ yaralanması, travmatik şokun" oluşması neticesinde meydana geldiğinin tespit edildiği, bu haliyle klasik otopsi işlemi yapılmasına yer olmadığına dair karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Erzincan 1.Ağır Ceza Mahkemesinin 08.12.2015 tarihli 2015/113 Esas, 2015/221 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10938, Karar No: 2010/6145, Tarih: 24.05.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/10938 E.  ,  2010/6145 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... tarafından, davalı ... aleyhine 22/06/2007 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 12/06/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı ... tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazına gelince; dava, etkili eylem nedeniyle yaralanmadan dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, haksız ve yoğun kasıtla yumruk ve tekme vurmak suretiyle burnunda kemik kırığı oluşacak biçimde yaralanmasına yol açan davalının eylemi nedeniyle burnunda eğrilik oluştuğunu, nefes almakta güçlük çektiğini, ameliyat geçirdiğini, davalının bu eylemi nedeniyle ceza mahkemesine açılan kamu davasında yargılanarak cezalandırıldığını belirterek, davalının maddi ve manevi tazminat ile sorumlu tutulmasını istemiştir.

Davalı ise, yöntemine uygun bildirime rağmen duruşmalara katılmamış, davaya yanıt vermediği gibi kendisini vekil ile de temsil ettirmemiştir.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayın oluş biçimi, yaralanmanın derecesi, olay günü, tarafların ekonomik ve sosyal durumları ile yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde, davacı yararına takdir edilen 7.500,00 TL manevi tazminat fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi gereğince, davacı yararına 3.000,00 TL manevi tazminat takdir olunmak suretiyle, kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle hüküm fıkrasının tazminat tutarlarına ilişkin 1 nolu bendinin alt paragrafında yer alan “…7.500,00…” biçimindeki sayı dizisinin silinerek yerine “…3.000,00…” sayı dizisinin yazılmasına; harç alınmasına ilişkin 2 nolu bendinde yer alan “…526,50…” ve “…361,10…” biçimindeki sayı dizilerinin ayrı ayrı silinerek yerlerine sırası ile “…283,50…” ve “…118,10…” sayı dizilerinin yazılmasına; yargılama giderlerine ilişkin 3 nolu bendinde yer alan “…359,75…” biçimindeki sayı dizisinin silinerek yerine “…193,45…” sayı dizisinin yazılmasına; öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 24/05/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19068, Karar No: 2016/13724, Tarih: 20.06.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/19068 E.  ,  2016/13724 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki işe iade davasının yapılan yargılaması sonunda; hüküm duruşmalı olarak süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiş ise de; işin mahiyeti itibariyle duruşma isteminin reddine, incelemenin evrak

üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği görüşüldü;

Davacı iş sözleşmesinin haklı ve geçerli neden olmaksızın sendikal nedenlerle feshedildiğini belirterek feshin geçersizliğine, işe iadesine, 6356 sayılı Yasanın 25/4. maddesi gereği 1 yıllık ücretinden az olmamak üzere tazminatın belirlenmesi ile boşta geçen süre ücretine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ise iş akdinin davacının tutum ve davranışları nedeniyle geçerli nedenle feshedildiğini, sendikal neden iddialarının doğru olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalı işveren tarafından yapılan feshin geçersiz olduğu ve sendikal nedenlerle yapıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğine göre somut uyuşmazlıkta işverence gerçekleştirilen feshin sendikal nedene dayandığı ve bu hali ile geçerli olmadığı anlaşıldığından feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmesi isabetli olup davalının bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak mahkemece tespit hükmü kurulması gerekirken eda hükmü niteliğinde " ... bir yıl bir aylık ücreti tutarındaki tazminatının davalıdan alınarak davacıya ödenmesine" şeklinde hüküm kurulması hatalıdır.

Bununla birlikte mahkemece 4 gün süre iş bırakma/üretimin durdurulması eyleminin demokratik tepki ve barışçıl bir eylem olduğu yönündeki gerekçesi üzerinde durulmalıdır. Dairemiz incelemesinden geçmiş bulunan 1 güne kadar iş bırakma eylemi demokratik tepki ve barışçıl nitelikte toplu eylem olarak değerlendirilmiş ve fesih nedeni yapılmamıştır. (Bknz. Yargıtay 7 HD; 12.04.2013 tarih ve 2013/10927 E-2013/6401 K sayılı ilamı) Aynı şekilde işyerinde 5-6 saat süren iş bırakma eyleminin de bu kapsamda değerlendirildiği ve fesih gerekçesi yapılamayacağı belirtilmiştir. (Bknz. Yargıtay 7 HD; 11.06.2014 tarih ve 2014/7371 E-2014/13056 K sayılı ilamı) Görüldüğü üzere Dairemizce 1 günü aşmayan demokratik tepki ve barışçıl nitelikteki toplu eylemler fesih nedeni olarak değerlendirilmemektedir. Buna karşılık somut olayda işçilerin 4 gün süren eylemleri olduğu tespit edilmiştir. Aynı dönemde ve aynı nedenlerle başlayan ve 1 günden fazla süren ( 1 hafta, 10 gün ya da daha fazla) toplu eylemlerin yaşandığı başka işverenler aleyhine açılan bir kısım davalarda yapılan temyiz üzerine fesihlerin geçerli nedene dayandığından bahisle davanın reddine karar verildiği ya da yerel mahkemelerce verilen ret kararlarının onandığı görülmüştür. (Bknz Yargıtay 9 HD; 11.03.2016 tarih ve 2016/5541 E-2016/5734 K sayılı ilamı; Yargıtay 22 HD; 19.04.2016 tarih ve 2016/8258 E-2016/11447 K sayılı ilamı )

Hal böyle olunca, mahkemece dört gün süren eylemlerin, demokratik tepki ve barışçıl nitelik taşıdığı belirtilerek, diğer nedenlerle birlikte değerlendirildiğinde işveren feshinin geçersiz olduğu kabul edilmiş ise de; bir günden fazla sürdüğü sabit olan eylemlerin, işyerinde iş akışını ve düzenini bozacağı açık olup, davalı tarafından yapılan feshin en azından geçerli nedene dayandığının kabulü gerekmesine karşın, somut uyuşmazlıkta davalı işverence, eyleme katılan işçilerin, iş akitlerinin sonlandırılmayacağı yönünde güvence verilmesi ve deliller birlikte değerlendirildiğinde, feshin geçersiz olduğu tespitinin bu nedenle yerinde olduğu sonucuna varılmaktadır.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3.maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1-Mahkeme kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının İŞE İADESİNE,

3-6356 sayılı Yasanın 25.maddesi uyarınca işe başlatma/başlatmama şartına bağlı olmaksızın ödenmesi gereken tazminat miktarının davacının kıdemi, fesih nedeni ve talebi dikkate alınarak davacının 1 yıl 1 aylık brüt ücreti tutarında BELİRLENMESİNE,

4-Davacı işçinin işe iadesi için işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalıdan tahsilinin GEREKTİĞİNE,

5-Alınması gereken 29,20 TL harçtan peşin yatırılan 27,70 TL harcın mahsubu ile bakiye 1,50 TL harç giderinin davalıdan tahsili ile ...'ye gelir kaydına,

6-Davacının yapmış olduğu 88,50 TL yargılama giderinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, davalı tarafından yapılan masrafların kendi üzerinde bırakılmasına

7-Karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'ne göre 1.800,00 TL avukatlık ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

8-Artan gider ve delil avansının ilgilisine iadesine,

9-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, 20/06/2016 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2014/21303, Karar No: 2015/372, Tarih: 19.01.2015

**21. Hukuk Dairesi         2014/21303 E.  ,  2015/372 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 5. İş Mahkemesi

TARİHİ : 05/12/2013

NUMARASI : 2007/419-2013/743

Davacılar murisinin, iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılardan K.. A.. İle C.. A... vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalılar K.. A.. ile C....İç ve Dış Tic. Soğutma Sis. A.Ş. vekillerinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava; 27.04.2004 tarihindeki iş kazasında yaşamını yitiren sigortalının hak sahibi olan eş, anne, ve kardeşinin maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemlerine ilişkindir.

Mahkemece, davalı F....Operasyonel Taşıt Kiralama ve Turizm A.Ş. (Eski Ünvanı: D.... O....Taşıt Kiralama ve Turizm Tic. A.Ş) aleyhine açılan davaların olayda kusuru bulunmaması gerekçesi ile reddine, davacı eş E.. K.. için 324.576,88 TL maddi tazminatın ( K.. A.. poliçe limitiyle sorumlu olmak üzere) olay tarihi olan 27.04.2004 tarihinden itibaren yürütülecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, davacı anne I.. K.. için 49.846,16 TL maddi tazminatın( Davalı K.. A.. poliçe limitiyle sorumlu olmak üzere) olay tarihi olan 27.04.2004 tarihinden itibaren yürütülecek yasal faiz oranıyla birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, yine davacı eş E.... ve anne Işıl için ayrı ayrı 25.000,00'erTL manevi, davacı kardeş A... B...için ise 10.000,00TL manevi tazminatın 27.04.2004 tarihinden itibaren yürütülecek yasal faiziyle birlikte davalı C....ç ve Dış Tic. Soğutma Sistemleri San A.Ş.'den tahsiline karar verilmiştir.

Dosya kapsamından, davacılar yakını V...K...davalı C...İç ve Dış Tic. Soğutma Sistemleri San A.Ş.'de satış sorumlusu olarak çalışırken yine aynı şirket çalışanı H.. U...kullanımındaki ... plakalı araçla işi gereği yaptığı seyahati sırasında tamamen H... U... kusurundan kaynaklanan 27.04.2004 tarihli trafik kazasında yaşamanı yitirdiği, ..... plakalı aracın ruhsat sahibinin davalı F...Operasyonel Taşıt Kiralama ve Turizm A.Ş. olmakla birlikte bu aracın uzun süreliğine(36 ay) davalı C...İç ve Dış Tic. Soğutma Sistemleri San A.Ş.'ye kiralandığı, davalı sigorta şirketinin kazaya karışan ..... plakalı aracın Karayolları Trafik Zorunlu Mali Mesuliyet sigortacısı olduğu, 11.06.2007 tarihinde fazlaya ilişkin haklar saklı tutularak kısmi tahsil için açılan davada müddeabihin 08.10.2013 tarihli ıslah ile artırıldığı, aleyhine hüküm kurulan her iki davalının da ıslahen artırılan maddi tazminat kısmı için süresinde zamanaşımı definde bulundukları ve son olarak da davacı anne I.. K..'in ölen eşinden dolayı Kurumdan ölüm aylığı aldığı ve bu nedenle de davaya konu iş kazası sonrasında kendisine iş kazası sigorta kolundan gelir bağlanmadığı anlaşılmaktadır.

A-Öncelikle davacı anne I.. K..'in maddi tazminat istemi bakımından Mahkemenin 05.12.2013 tarihli kararının ele alınması gerekir. Gerçekten destek kavramı hukuki bir ilişkiyi değil fiili bir durumu ifade eder. Ne hısımlığa ve nede yasanın nafaka hakkındaki hükümlerine dayanmaz. Öte yandan dava nitelikçe iş kazası sonucu ölen sigortalının yakınlarının Kurum tarafından karşılanmayan maddi zararının giderilmesi istemine ilişkindir. Bu yönüyle davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasa'nın değişik 24. maddesidir ve bu madde kapsamına göre haksahibinin ölen sigortalının desteğinde kabul edilebilmesi için 2022 sayılı Kanuna göre bağlanan aylık hariç olmak üzere Kurumdan her ne ad altında olursa olsun gelir veya aylık almaması gerekir. Somut olayda ise davacı anne I.. K..'in vefat eden eşinden dolayı Kurumdan ölüm aylığı aldığı ve buna göre de 27.04.2004 tarihli kazada yaşamını yitiren oğlunun desteğinde kabul edilemeyeceği açık olup Mahkemece hatalı değerlendirme ile bu davacının Maddi tazminat isteminin kabulüne karar verilmesi doğru olmamıştır.

B-Yine Mahkemenin 05.12.2013 tarihli kararının davalıların temyizlerine konu ettikleri zamanaşımı itirazları bakımından irdelenmesinde; somut olayda aleyhine karar verilen her iki davalının da süresinde zaman aşımı defi'nde bulunduğu uyuşmazlık konusu değildir. Uyuşmazlık bu davalılardan hangisi için hangi zamanaşımı süresinin uygulanacağı ve bunun doğal neticesi olarak da hangi davalı yada davalıların borcunun tamamının veya bir kısmının zamanaşımına uğradığı noktasında toplanmaktadır. Davalı sigorta şirketinin 27.04.2004 tarihli kazaya dair sorumluluğunun kazalı ile bu davalı arasındaki akdi bir münasebetten değil haksız fiilden kaynaklandığı, davalı C....İç ve Dış Tic. Soğutma Sistemleri San A.Ş.'nin sorumluluğunun ise bu davalının işveren şirket olması hasebiyle sözleşmeden kaynaklandığı açıktır. Hal böyle olunca yargılamaya konu kazada davalı işveren şirket bakımından olay ve dava tarihinde yürürlükte bulunan 818 sayılı B.K'nun 125.maddesine göre 10 yıllık zamanaşımı süresinin, davalı sigorta şirketi bakımından ise haksız fillerde zamanaşımı süresinin düzenlendiği aynı yasanın 60/1 maddesinde belirtilen zararın ve failin öğrenilmesi tarihinden itibaren 1 yıl ve her halde 10 yıllık sürenin uygulanması gerektiği izahtan varestedir. Öte yandan 818 sayılı Borçlar Kanununun 60/2 maddesinde eylem aynı zamanda suç oluşturuyorsa o suç için öngörülen ceza zamanaşımı süresinin uygulanacağı hükmü mevcut olup olayımızda zararlandırıcı sigorta hadisesinin ayrıca suç oluşturduğu hususunda da tartışma bulunmamaktadır. Bu bakımdan dava konusu eylem için olay zamanında geçerli olan TCK. 102/4 maddesinde belirtilen ceza zamanaşımı süresinin uygulanması gerekli olup bu süre 7 yıl 6 ay, sürenin başlangıç tarihi ise TCK. 103. maddesine göre olayın gerçekleştiği tarihtir. Buraya kadar yapılan açıklamalar ışığında davacı anne I.. K..'in yukarıda açıklandığı üzere destekten yoksun kalma tazminatı (maddi tazminat) hakkının bulunmaması da dikkate alınarak davacı eş E....için, davalı sigorta şirketine uygulanması gerekip haksız fiili öğrenmeden başlayan 1 yıllık süre ile uzamış 7 yıl 6 aylık zamanaşımı süresinin ıslahen artırılan maddi tazminat kısmı için fazlasıyla geçirildiği bellidir. O halde Mahkemece hatalı değerlendirme ile davalı sigorta şirketinin ıslahen artırılan maddi tazminat kısmından da sorumluluğunu doğurur şekilde karar verilmesi hatalıdır. Ayrıca davalı K... A... Sigorta A.Ş'nin 11.06.2007 tarihinde açılan dava ile yargılamaya konu trafik-iş kazasından haberdar olup öncesinde temerrüde düşürüldüğüne dair bir kaydın dosyada bulunmadığı gözetildiğinde bu davalı yönünden kararlaştırılan faiz başlangıcının dava tarihi olduğu dikkate alınmaksızın olay tarihinden işleyecek faiz ile sorumlu tutulması da doğru olmamıştır.