muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/21660, Karar No: 2015/8783, Tarih: 22.06.2015

**16. Hukuk Dairesi         2014/21660 E.  ,  2015/8783 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı ..., kadastro sonucunda ... Köyü çalışma alanında bulunan ve tespit harici olarak bırakılan taşınmazın bir bölümünün adına tescili için imar-ihya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedenine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, bilirkişi raporunda (TH) harfi ile gösterilen 70.118,26 metrekarelik taşınmaz bölümünün davacı adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; kadastro çalışmaları sırasında tescil harici bırakılan taşınmazın bir bölümünün 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14, 17 ve 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 713. maddeleri uyarınca tapuya tescili istemine ilişkindir. Mahkemece; davacı ... yararına zilyetlikle taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de; yapılan araştırma ve inceleme karar için yeterli bulunmamaktadır. Çekişmeli taşınmazın hangi nedenle tescil harici bırakıldığı ve imar planı kapsamında kalıp kalmadığı araştırılmamış, dosyada bulunan taşınmaza ait fotoğraflar ve ziraat bilirkişi kurulu raporundan taşınmazın yer yer taşlık-kayalık yapıda olduğu anlaşılmış ancak bu bölümler ayrı ayrı fen bilirkişi raporunda gösterilmemiştir. Eksik araştırma, inceleme ve uygulamaya dayalı olarak karar verilemez. Hal böyle olunca, sağlıklı bir sonuca ulaşmak için öncelikle, hüküm tarihinden sonra yürürlüğe giren 6360 sayılı Yasa uyarınca ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı ve ... Belediye Başkanlığı davaya dahil edilerek husumet yaygınlaştırılmalı, bundan sonra Kadastro Müdürlüğü ve ... Müdürlüğünden çekişmeli taşınmazın hangi tarihte ve hangi sebeple tescil harici bırakıldığı sorulmalı, çekişmeli taşınmazların imar planı kapsamında olup olmadığı imar planı kapsamında ise imar planının onay tarihi araştırılmalı, çekişmeli taşınmazın çevresinde bulunan taşınmazlara ait kadastro tutanak örnekleri ile varsa dayanak kayıt ve belgeleri bulunduğu yerlerden getirtilmeli ve dava tarihinden geriye doğru 15-20-25 yıl öncesine ait stereoskopik hava fotoğraflarının tarihleri açıkça yazılmak suretiyle en az üç tanesi Harita Genel Komutanlığından getirtilip dosya ikmal edildikten sonra mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişiler, taraf tanıkları, üç kişilik ziraatçi bilirkişi kurulu, jeodezi ve fotogrametri mühendisi bilirkişi ve fen bilirkişisi huzuruyla yeniden keşif yapılmalıdır. Yapılacak keşifte, yerel bilirkişi ve tanıklardan taşınmazın öncesinin kime ait olduğu, kimden intikal ettiği ve ne şekilde kullanıldığı, taşınmazın imar-ihyaya konu edilip edilmediği, edilmiş ise imar-ihyanın hangi tarihte başlayıp ne zaman bitirildiği etraflıca sorulup maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılmalıdır. Ziraat bilirkişi kurulundan çekişmeli taşınmazın toprak yapısı ile komşu taşınmazların toprak yapısı mukayese edilmek suretiyle taşınmazın toprak yapısı ve niteliğini belirtir ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalıdır

. Ziraat bilirkişi kurulundan çekişmeli taşınmazın toprak yapısı ile komşu taşınmazların toprak yapısı mukayese edilmek suretiyle taşınmazın toprak yapısı ve niteliğini belirtir ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalıdır. Raporda taşınmazın imar-ihya işleminin tamamlanıp tamamlanmadığı, tamamlanmışsa dava tarihi ile tamamlanma tarihi arasında ne kadar süre geçtiği hususlarına yer verilmesi, taşınmazın hangi bölümlerinin taşlık-kayalık yapıda olduğunun belirlenmesi ve rapor ekinde taşınmazı değişik yönlerden çekilmiş komşu taşınmazlar ile arasındaki sınırları gösterecek şekilde fotoğrafların eklenmesi istenilmeli, jeodezi ve fotogrametri mühendisi bilirkişiye hava fotoğrafları ve uydu fotoğrafları üzerinde stereoskopik inceleme yaptırılmalı, tanık ve yerel bilirkişi ifadeleri de varsa yakın taşınmaz tutanak ve dayanaklarıyla bilimsel esaslara ve maddi bulgulara dayanılarak hazırlanacak söz konusu bilirkişi raporlarıyla denetlenmeli, fen bilirkişisinden taşınmazın taşlık-kayalık bölümlerini raporunda göstermesi istenmeli, taşınmazın imar planı kapsamında olduğunun anlaşılması halinde 3402 sayılı Kanunun 17. maddesi göz önüne alınarak varsa imar planının onay tarihinden önce 3402 sayılı Yasa'nın 14 ve 17. maddesinde öngörülen koşulların davacı taraf yararına gerçekleşmiş olup olmadığı belirlenmeli, ondan sonra iddia ve savunma çerçevesinde toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Eksik incelemeyle yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, 22.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13558, Karar No: 2015/31021, Tarih: 04.11.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/13558 E.  ,  2015/31021 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/322936

MAHKEMESİ : Ortaca 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 23/05/2013

NUMARASI : 2013/204 (E) ve 2013/393 (K)

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Oluşa ve dosya içeriğine göre ailevi meseleden çıkan tartışmada müştekinin soruşturma aşamasındaki beyanında, sanıklar Süleyman ve Çağlar'ın kendisinin kollarından tutup savunmasız bıraktığı esnada sanık Sezgin'in mermer parçası ile burnuna vurduğunu söylemesi, bunu doğrulayan doktor raporu ve tanıklar Arif ve Nuriye'nin soruşturmadaki beyanları karşısında sanıkların cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken yargılama aşamasında suçtan kurtarmaya yönelik beyanlara itibar edilerek yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 04.11.2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3470, Karar No: 2013/7713, Tarih: 16.04.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2013/3470 E.  ,  2013/7713 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, meslek hastalığı sonucu maluliyetinden doğan manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, meslek hastalığı sonucu sürekli iş göremezliğe uğrayan davacının manevi zararının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkeme, meslek hastalığının oluşumunda kaçınılmazlık bulunduğu kabul edilerek, davanın kabulu ile meslek hastalığına bağlı % 11,2 maluliyet için takdiren 11.200 TL manevi tazminatın faiz başlangıcına dair davacı vekilinin talebi de nazara alınarak 15/01/2012 tarihinden işletilecek yasal faizi ile bilrlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, karar vermiştir.

İşverenin, tazminattan sorumlu tutulması giderek, tazminat miktarının belirlenmesinde; meslek hastalığının tespit tarihinde yürürlükte bulunan İş Kanunun 77. ve iş sağlığı ve güvenliği yönetmeliğinin öngördüğü önlemlerin işyerinde olup olmadığının saptanması ile mümkündür. Bu yön ise, başka bir anlatımla, işverenin kusurlu olup olmadığı, varsa kusur oranı, uzman bilirkişiler tarafından düzenlenecek kusur raporu ile, tespit edileceği yönü tartışmasızdır. Oysa, mahkemece hakimlik mesleğinin gerektirdiği, genel ve hukuki bilgi ile çözümlenmesi mümkün olmayan, özel ve teknik bilgiyi gerektiren konuda bilirkişiye gitmeden, tarafların meslek hastalığının ortaya çıkmasında kaçınılmazlık olgusunun varlığına ilişkin beyanları yeterli görülmek suretiyle bilirkişi yerine geçilerek sorunun çözümlediği açık-seçiktir.

Yapılacak iş, işçi sağlığı iş güvenliği konularında uzman bilirkişilerden, İş Kanununun 77. Maddesi ile yönetmelik hükümleri göz önünde tutularak yöntemince rapor alınmak, alınan raporu mevcut delillerle birlikte değerlendirmek ve buna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,bozma nedenine göre sair hususların incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 16/04/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12153, Karar No: 2014/14383, Tarih: 05.05.2014

**9. Hukuk Dairesi         2013/12153 E.  ,  2014/14383 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 3. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 10/09/2013

NUMARASI : 2012/571-2013/714

DAVA :Davacı vekili, kıdem ve ihbar tazminatı ile ücret, yıllık ücretli izin, fazla mesai ve tatil çalışmaları karşılığı ücret alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davanın davalılar E..Ş.. ve E.. Ş.. yönünden kısmen kabulüne, C.. Ş.. yönünden reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı vekili ile davalılar E..Ş.. ve E.. Ş.. avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalılar E..Ş.. ve E.. Ş..'in tüm, davacının aşağıdaki bent kapsamı dışında temyiz itirazları yerinde değildir.

2. 4857 sayılı İş Kanunu’nun 6. maddesinin 1. fıkrasında göre “işyeri veya işyerinin bir bölümü hukuki bir işleme dayalı olarak başka birine devredildiğinde, devir tarihinde işyerinde veya bir bölümünde mevcut olan iş sözleşmeleri bütün hak ve borçları ile birlikte devralana geçer”. Aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca, “yukarıdaki hükümlere göre devir halinde, devirden önce doğmuş olan ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlardan devreden ve devralan işveren birlikte sorumludurlar. Ancak bu yükümlülüklerden devreden işverenin sorumluluğu devir tarihinden itibaren iki yıl ile sınırlıdır”.

İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Dosya içeriğine göre davacının çalıştığı işyeri Aralık 2008 tarihinde davalı C.. Ş.. tarafından diğer davalılara devredilmiştir. Devirden itibaren 2 yıl geçmekle kıdem tazminatı dışındaki alacaklardan adı geçen davalının sorumluluğu kalkmış ise de kıdem tazminatı yönünden 1475 sayılı İş Kanunu’nun 14/2 maddesi uyarınca devir tarihindeki süre ve ücret üzerinden müteselsil sorumluluğu devam etmektedir. Adı geçen davalının devir tarihindeki ücret ve süre üzerinden kıdem tazminatından sorumluluğu nedeni ile kıdem tazminatında sorumlu olduğu miktar belirlenmeli ve bu miktardan müteselsil sorumluluğuna karar verilmelidir. Mahkemece adı geçen davalı yönünden davanın tümden reddine karar verilmesi hatalıdır.

SONUÇ:

SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 05.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9121, Karar No: 2014/9133, Tarih: 09.05.2014

**8. Hukuk Dairesi         2014/9121 E.  ,  2014/9133 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Demre Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/09/2012

NUMARASI : 2011/114-2012/98

A.. S.. ve G.. S.. ile S.. K.. ve müşterekleri aralarındaki muhdesat aidiyetinin tespiti davasının kabulüne dair Demre Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 18.09.2012 gün ve 114/98 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacılar, davaya konu 1420 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan iki adet naylon sera, iki adet cam sera ve bir adet beton kuyunun kendilerine ait olduğunun tespitine karar verilmesini dava ve talep etmişlerdir.

Davalılar Ş.. G.., R. Ö.r, H.. G.., M.. K.., Y.. S.. dosyaya ibraz ettikleri dilekçelerinde davayı kabul beyanında bulunmuş; davalı N.. S.. 22/03/2012 tarihli ön inceleme duruşmasında davayı kabul ettiğini beyan etmiş; davalılar A.. K.. ve S.. K.. 22/02/2012 tarihli ön inceleme duruşmasına katılarak davacılarla sulh olmayacaklarını beyan etmiş; davalılar Ü.. S.., F.. Ş.., A.. K.., Z.. K.., ve H.. İ.. ise usulüne uygun olarak dava ve duruşmalardan haberdar edildikleri halde yazılı ya da sözlü herhangi bir beyanda bulunmamaşlardır.

Dava, muhdesat aidiyetinin tespiti istemine ilişkindir.

Dava, muhdesat aidiyetinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne, davalılardan Y. S., N.. S.., Ş.. G.., R.. Ö.., H.. G.., M.. K..'in davaya kabul etmeleri; davalılar A.. K.. ile S.. K..'nun davacıların iddiasının aksine bir dilekçe sunmamaları ve ön inceleme duruşma zaptında da aksi bir beyanlarının yer almayışı; davalılar Ü.. S.., F.. Ş.., A.. K.., Z.. K.., H.. İ..'in de davacıların iddiasının aksine, bir dilekçe sunmamaları ve davayı takip etmemeleri ve davanın mahiyeti gereği yargılama giderlerinin davacılar üzerinde bırakılmasına ve vekalet ücreti takdirine yer olmadığına karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde yargılama gideri ve vekalet ücreti yönünden davacı A.. S.. vekili tarafından temyiz edilmiş, davacı vekili daha sonra dosyaya gönderdiği 12/02/2014 hakim havale tarihli dilekçesi ile vekalet ücretine ilişkin temyizinden feragat ettiğini, yargılama giderinin davacıların üzerinde bırakılmasına ilişkin iki numaralı hüküm fıkrası ile ilgili temyiz itirazlarının ise devam ettiğini bildirmiştir. HMK 312. maddesi hükmüne göre kural olarak davalı tarafın davayı kabul etmesi halinde yargılama giderlerinden ve yargılama giderlerinden sayılan vekalet ücretinden sorumlu tutulması, bunun sonucu olarak davacı tarafın yaptığı giderlerin davalıdan tahsiline, vekille temsil edilmiş ise davacı taraf yararına vekalet ücretine hükmedilmesi gerekir. Aynı maddenin ikinci fıkrası hükmüne göre davanın kabulü halinde davacı tarafın yargılama giderlerinden ve vekalet ücretinden sorumlu tutulmaması için davayı kabul etmesi yeterli olmayıp aynı zamanda ve birlikte kabulün en geç taraf teşkilinden sonraki ilk duruşma oturumunda yapılması ve davalının hal ve durumu itibarı ile dava açılmasına sebebiyet vermemiş olması gerekir. Bu iki koşuldan herhangi birinin gerçekleşmemiş olması halinde davanın kabul edilmiş olması nedeniyle davalının yargılama giderlerinden sorumlu tutulması gerekeceği kuşkusuzdur.

Somut olaya gelince, davalılardan N.. S.., Y.. S.., Ş.. G.. ve H. G. eldeki dava açılmadan Demre Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2010/182 esas sayılı ortaklığın giderilmesi dosyasında 05/05/2011 tarihili oturumda muhdesat ile ilgili herhangi bir hak iddialarının bulunmadığını bildirmiş olmalarına ve davalı M.. K..'in de dava dilekçesini tebliğ aldığı gün kabul beyanını içerir dilekçesini dosyaya ibraz ettiğine göre, bu davalıların hal ve davranışları ile eldeki davanın açılmasına sebebiyet vermedikleri kuşkusuz olup yargılama giderlerinden sorumlu tutulmamalarına ilişkin kararda herhangi bir isabetsizlik bulunmadığından davacı vekilinin temyiz itirazlarının davalılar N.. S.., Y.. S.., Ş.. G.., H. G. yönünden reddine,

Ancak davalılardan R.. Ö.. dava dilekçesini 23/08/2011 tarihinde tebliğ almış, kabul beyanını içerir dilekçesini ilk oturum tarihi olan 22/02/2012 tarihinden sonra 22/03/2012 tarihinde dosyaya ibraz etmiştir. Hal böyle olunca, davalı Rabiye'nin yargılama giderlerinden sorumlu tutulmaması için gereken şartlardan olan kabulün en geç taraf teşkilinden sonraki ilk duruşma oturumunda yapılması ve davalının hal ve durumu itibarı ile dava açılmasına sebebiyet vermemiş olması şartları bir arada gerçekleşmediğinden; diğer davalılar A.. K.., S. K., Ü.. S.., F.. Ş.., A.. K.., Z.. K.. ve Hürriye İrbeç'in ise dosyaya yansıyan yazılı ya da sözlü kabul beyanları bulunmadığından yargılama giderlerinden sorumlu tutulmaları gerektiği her türlü izahtan vareste olup bu davalılar yönünden hükmün bozulması gerekmiştir.

Açıklanan nedenlerle davacı A.. S.. vekilinin hükmün yargılama giderlerine dair iki numaralı bendine ilişkin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün davalılar R.. Ö.., A.. K.., S. K., Ü.. S.., F.. Ş.., A.. K.., Z.. K.. ve Hürriye İrbeç yönünden 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 162,80 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 09.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13437, Karar No: 2014/1702, Tarih: 03.02.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/13437 E.  ,  2014/1702 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan,söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanığın katılanın çalıştığı berber dükkanının önünden geçerken katılanın kendisine laf atması üzerine sinirlenerek yerden aldığı taş ile katılanın çalıştığı berber dükkanının ön camını kırdığı, bu şekilde üzerine atılı suçu işlediğinin iddia edildiği olayda, sanığın yargılamanın bütün aşamalarında üzerine atılı mala zarar verme suçunu ikrar etmesi karşısında ve tüm dosya kapsamına göre atılı suçun sanık tarafından işlendiği sabit olmakla, bu gerekçeye dayanan mahkemenin kabulünde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 03.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/600, Karar No: 2010/3167, Tarih: 10.06.2010

**8. Hukuk Dairesi         2010/600 E.  ,  2010/3167 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil

... ile Hazine ve dahili davalı ... (...) Köyü Tüzel Kişiliği aralarındaki tescil davasının kabulüne dair...Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 16.09.2009 gün ve 335/482 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, kadastro çalışmaları sırasında “kayalık” olarak tesbit dışı bırakılan ve dava dilekçesinde mevkii ve sınırları yazılı bulunan taşınmazın imar-ihya ve kazanmayı sağlayan zilyetlik nedenlerine dayanarak vekil edeni adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Hazine vekili, dava konusu taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğunu, zilyetlik yoluyla kazanılamayacağını açıklayarak davanın reddini savunmuş; davaya dahil edilen köy tüzel kişiliği temsilcisi, davaya cevap vermemiş ve yargılama oturumlarına katılmamış ise de, mahkemenin müzekkeresine karşılık olarak taşınmazın köyün ortak malı veya köy boşluğu olmadığını, şahıslara ait bulunduğunu bildirmiştir.

Mahkemece, taşınmazın 1957 yılında yapılan kadastro çalışmaları sırasında taşlık ve kayalık olarak tesbit dışı bırakıldığı, ancak kadastro öncesinde de davacı tarafından tarım arazisi olarak kullanıldığı gerekçesi ile davanın kabulüne, Fen Bilirkişisi Adnan Ekinci tarafından dosyaya sunulan 15.05.2008 tarihli rapora ekli krokide ( B ) harfi ile gösterilen 45.672,50 m2 yüzölçümündeki taşınmazın davacı adına tapuya tesciline karar verilmesi üzerine; hüküm, davalılardan Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tesbit dışı kalan bir yerin TMK.nun 713/1 ve 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14 ve 17. maddeleri hükümlerine göre tescil kararı verilebilmesi için, tesbit dışı bırakılma işleminin yapıldığı tarihten dava tarihine kadar en az 20 yıldan fazla süre ile anılan maddelerde belirtilen koşullar altında tasarruf edilmesi gerekir. Ne var ki; mahkemece, bu yönde yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır.

Şöyle ki; dinlenen yerel bilirkişi ve davacı tanıkları; tesbit dışı bırakma tarihinden dava tarihine kadar 20 yılı aşkın süreden beri davacının zilyetliğinin aralıksız, nizasız devam ettiğini söylemişlerdir. Tapulamada “ kayalık” niteliğiyle bırakılan bir yerin 3402 sayılı Yasanın 17.maddesinde açıklandığı üzere yoğun emek ve para harcanarak tarım arazisi haline getirildiği tarihten sonra en az 20 yıl zilyetlik süresinin davacı yararına tanımlanması gerekir.