muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/3217, Karar No: 2017/14402, Tarih: 02.11.2017

**8. Hukuk Dairesi         2017/3217 E.  ,  2017/14402 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkili ...'nin üyesi olduğu ...'nin 04/11/2012 tarihindeki yüksek divan toplantısında yaptığı konuşmada ...'ı "gizli başkan" olmakla itham ettiği gerekçesiyle disiplin kurulu tarafından kendisine "3 ay süre ile dernekten çıkarma cezası" verildiğini, müvekkilinin bu karara ilişkin itirazı yönetim kurulunun 14/03/2013 tarihli toplantısında reddedildiğini, hukuken kesinleşmemiş bir karar doğrultusunda müvekkili aleyhinde dernek üyeliği ile bu üyeliğin kendisine verdiği hak ve görevleri ortadan kaldıran yaptırımların kaldırılması için davalı derneğe gönderdiği ... 7. Noterliği'nin 19.04.2013 tarih ve 07728 yevmiye numaralı ihtarnamesinden de bir sonuç alınamayınca açılacak davaya delil teşkil etmek üzere ... 21. Noterliği tarafından yaptırımlara ilişkin tespit tutanağı düzenlettirdiğini uygulanan bu yaptırımlar neticesinde müvekkilinin kişilik haklarının ciddi ölçüde zarar gördüğünü iddia ederek, müvekkilinin uğradığı manevi zarar karşılığı 10.000 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek kanuni faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiş; mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerin incelenmesinden; davacının üyesi olduğu Büyük Kulüp Dernei'nin 04/11/2012 tarihli yüksek divan toplantısında yaptığı konuşmada kullandığı "Kulübün gayri resmi de olsa başkanlığını yapan arkadaşımızın da burada olmasını isterdim. Ve de o çok çalışan arkadaşımız toplantılara nedense teşrif etmiyorlar. Ve bunu da maalesef üzülerek belirtmek istiyorum ki, bunu benden başka hiç kimse ifade etmiyor. Ben isim hiçbir zaman zikretmem, zaten buradaki muhterem hazirun benim kimi kastettiğimi çok iyi anlamıştır. Laf yerini bulur da, bilir de, gider de." şeklindeki ifadelerden dolayı, "Sözkonusu ifadelerin kürsü masuniyeti ile savunulamayacağı, genel kurul oyları ile seçilmiş bir yönetim kurulu üyesi hakkında gayrı resmi başkan sıfatı yakıştırmasının dernek tüzük ve teamüllerine yakışmayacağı" gerekçeleriyle, 04/02/2013 tarihinde dernek disiplin kurulu tarafından, dernek tüzüğünün 46/b maddesi uyarınca üç ay süreyle dernekten çıkarma cezasının verildiği, davacının verilen bu cezaya karşı dernek yönetim kuruluna itiraz ettiği, 14/02/2013 tarihli dernek yönetim kurulu toplantısında davacıya verilen cezanın onaylandığı anlaşılmaktadır.

Anayasanın “Temel Haklar ve Hürriyetlerin Niteliği” başlığını taşıyan 12. maddesinde herkesin kişiliğine bağlı dokunulmaz, devredilmez, vazgeçilmez temel hak ve özgürlüklere sahip olduğu belirtildikten başka, 17. maddesinde de, herkesin yaşama, maddi ve manevi varlığını koruma ve geliştirme hakkına sahip bulunduğu da düzenleme altına alınmış bulunmaktadır. Türk Medeni Kanununun 24. maddesinde, kişilik haklarına yapılan saldırının unsurları belirtilmiş ve hukuka aykırılığı açıklanmıştır. 25. maddesinde ise, kişilik haklarına karşı yapılan saldırının dava yolu ile korunacağı açıklanmış, Borçlar Kanununun 49. maddesinde ise saldırının yaptırımı düzenlenmiştir.

Somut olayda, davalı dernek disiplin kurulunun davacıya yönelik geçici çıkarma cezası kararı alması ve sözkonusu kararı uygulaması, davacının kişisel haklarına saldırı mahiyetinde değildir. Buna göre, manevi tazminatın unsurlarının oluşmaması nedeniyle davanın reddi gerekirken, kabulü doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMKnun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflarca HUMKnun 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 02.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5039, Karar No: 2012/3760, Tarih: 21.03.2012

9. Ceza Dairesi 2010/5039 E., 2012/3760 K.

**9. Ceza Dairesi 2010/5039 E., 2012/3760 K.**

**- İFADE HÜRRİYETİ

- SİLAHLI TERÖR ÖRGÜTÜNÜN PROPAGANDASINI YAPMAK**- 2709 S. 1982 ANAYASASI [ Madde 26 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 53 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 62 ]

- 0 S. AVRUPA İNSAN HAKLARI SÖZLEŞMESİ (İNSAN HAKLARI... [ Madde 10 ]

- 3713 S. TERÖRLE MÜCADELE KANUNU [ Madde 7 ]

**"İçtihat Metni"**

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bir derneğin il başkanı olan sanığın canlı yayınlanan R…

… TV haber bültenine bağlanarak yaptığı konuşma bir bütün olarak ele alınıp değerlendirildiğinde; Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 26 ve Avrupa İnsan Hakları ve Temel Özgürlüklerin Korunmasına İlişkin Sözleşme'nin 10. maddelerinde öngörülen ve Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi Kararları ile de desteklenen ifade hürriyetinin kullanılması kapsamında kaldığı ve silahlı terör örgütünün propagandasını yapma suçunu oluşturmayacağı gibi, konuşmanın niteliği ile gerçekleştirildiği ortama göre suç işlemeye tahrik suçunu da oluşturmayacağı anlaşılmakla yüklenen suçtan beraati yerine, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı (BOZULMASINA), 21.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4857, Karar No: 2017/7398, Tarih: 19.12.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/4857 E.  ,  2017/7398 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 2.FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 10/12/2015 tarih ve2013/106-2015/286 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı ... arasında 24/09/2010 tarihinde “Telif Haklarının Devrine ilişkin” sözleşme imzalandığını ve davalının “T.C. İnkılap Tarihi ve Atatürkçülük Ders Kitabı” ve Öğrenci Çalışma Kitabı ve Öğretmen Kılavuz Kitabı” isimli eserlerin mali haklarının, yurtiçi ve yurt dışında her türlü ortam ve materyalle olmak üzere çoğaltma, umuma arz şeklini belirleme, yayma, işleme, internet ortamında yayma ve çoğaltma, kiraya verme ve temsil haklarının müvekkiline devredildiğini, sözleşme konusu eserlerin taslak nüshalarının 26/09/2010 tarihinde davalı tarafından teslim edildiğini, davalının mali hakları herhangi bir şekilde 3. kişi veya kurumlara devretmeyeceği hususunda taahhütte bulunduğunu, buna rağmen taahhüdüne uymayarak mali haklarını davalı şirkete devrettiğini ve bu şirketin de 25/12/2011 tarihinde Milli Eğitim Bakanlığı Talim ve Terbiye Kurulu’na başvuruda bulunduğunun öğrenildiğini, davalı ...’un müvekkiline 11/09/2012 tarihli ihtarname göndererek cayma hakkını kullandığı ve sözleşmenin feshedildiği beyanında bulunduğunu, 01/10/2012 tarihli bir ihtar daha gönderildiğini, anılan sözleşmeden davalı şirketin haberdar olmasına rağmen davalı ... ile sözleşme imzaladığını, davalıların müvekkilini zarara uğrattıklarını, itibarının zedelendiğini, mali haklarının tecavüze uğradığını, maddi ve manevi zararı doğduğunu ileri sürerek, müvekkilinin tecavüz nedeniyle uğradığı zararın tespiti ile fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik, 1.000,00 TL maddi ve 10,000,00 TL manevi tazminat ve itibar tazminatının davalılardan tahsilini ve hükmün ilanını talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, zamanaşımı def’inde bulunmuş, davacının iddialarının gerçek dışı olduğunu, davacıya mali hakları devredilen kitap seti ile davalı için hazırlanan kitap setinin farklı olduğunu, davacının 2011 yılında aynı konuda Milli Eğitim Bakanlığı’na başka bir yazarın adı ile başvuruda bulunduğunu öğrendiğini, bu durumun davacının kendi kitapları hakkındaki tutumunu açıkça ortaya koyduğunu, davacının, mali haklarını devrettiği kitaplarla ilgili bir çalışması olmadığını ve gündemlerinde bulunmadığını açıkladıktan sonra davacı ile ilişkilerini sürdürmesinin söz konusu olamayacağını, bu nedenle cayma hakkını kullandığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı ...Ş. vekili, zamanaşımı def’inde bulunmuş, davalı ...’un müvekkili için orijinal bir çalışma yaptığını, davacının iddialarının yerinde olmadığını, uğradığı maddi ya da manevi herhangi bir zararı olmayıp, kötüniyetli olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanılan deliller, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı yazarın, cayma hakkını kullanması öncesinde münasip bir mehil vermesi gerektiği, taslak kitap çalışmasının eser sayılacağı, davacının taslak ana ders kitabı ile davalının kitabı birebir karşılaştırıldığında metinlerin %55 oranında, görsellerden de 34 tanesinin, Öğrenci Çalışma Kitabı ile % 21.85 oranında, Öğretmen Kılavuz Kitabının da net olarak hesaplandığında ortalama % 65 oranında davacının taslak kitapları ile aynı olduğu gerekçesiyle, davalının cayma hakkını usule uygun olarak kullanmaması nedeniyle taraflar arasındaki sözleşmenin geçerliliğinin tespitine, davalıların sözleşmeye aykırılığı ve mali hak ihlaline dayalı olarak uğranılan zarara ilişkin taleple bağlı olarak 1.000,00 TL maddi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, davacının manevi hak sahibi olmaması nedeniyle manevi tazminat ve itibar tazminatı talepleri yerinde görülmediğinden reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına 5846 sayılı FSEK’in 58. maddesine uygun cayma koşullarının gerçekleşmemiş olmasına ve davalı...'ün eser sahibi olduğu dava konusu kitaplar üzerindeki mali hakların daha önceden davacı tarafa devretmesi nedeniyle davalıya yapılan sonraki devir geçersiz olup aynı Yasa’nın 54. maddesi uyarınca mali bir hakkı devre salahiyetli olmayan kişiden iktisap eden davalı yayıncı şirketin iyiniyetli olsa bile himaye göremeyecek bulunmasına, davalının temin ettiği kârın bulunmaması karşılığında mahkemece davacı tarafça yoksun kalınan kazancın tazminat hesabında dikkate alınmasında bir isabetsizlik de bulunmamasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,20 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, istekleri halinde aşağıda yazılı 29,20 TL harcın temyiz eden davalılara müştereken ve müteselsilen iadesine, 19/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/21788, Karar No: 2011/36902, Tarih: 19.10.2011

**2. Ceza Dairesi         2010/21788 E.  ,  2011/36902 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2008/248950

MAHKEMESİ : Büyükçekmece 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 04/05/2007

NUMARASI : 2007/333

SUÇ : Elektrik enerjisi hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içerisindeki 16.05.2005 tarihli Bakırköy Prof.Dr.M.O. Ruh Sağlığı ve Sinir Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesinden verilen sağlık kurulu raporuna göre 26.12.2003 tarihinde 3.nöroloji servisine unutkanlık yakınması ile yatırılan sanığa ''nörosifiliz'' tanısı konulduğunun anlaşılması ve sanığın savunması karşısında; suç tarihi itibariyle 765 sayılı TCK'nun 46 ve 47.maddeleri gereğince cezai sorumluluğunu tamamen veya kısmen kaldıracak derecede akıl hastalığının bulunup bulunmadığı (5237 Sayılı TCK.nun 32.maddesi gereğince, akıl hastalığı nedeniyle, işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneği önemli derecede azalmış olup olmadığı) saptandıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 19.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/18799, Karar No: 2011/1573, Tarih: 31.01.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/18799 E.  ,  2011/1573 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın ...Genel Müdürlüğü ve Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı yönünden husumet yokluğundan reddine ... Müessese Müdürlüğü yönünden kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı ile davalılardan ... Müessese Müdürlüğü vekillerince yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, ...Genel Müdürlüğü ve Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı aleyhine açılan davanın husumetten reddine .... Müessese Müdürlüğü yönünden açılan davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı ile davalılardan ... Müessese Müdürlüğü vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı ile ... Müessese Müdürlüğü vekillerinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, davalılardan ... Müessese Müdürlüğünden aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, davacıya aşağıda yazılı harçtan artan paranın istenildiğinde iadesine, 31.01.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2910, Karar No: 2013/31337, Tarih: 26.12.2013

**2. Ceza Dairesi         2013/2910 E.  ,  2013/31337 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, Konut dokunulmazlığını ihlal, Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet, Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Tebligat kanununun 19. maddesi uyarınca tutuklu veya hükümlülere tebligat yapılması gereken durumlarda, tebligatın yapılmasını tutukevi veya cezaevi müdürü ve bunun bulunmaması halinde kurumu yöneten memur sağlar.....bulundurulursa tebligat memuru tarafından ona yapılır. Yoksa, evrak tebligatın yapılması için müessese müdür veya memuruna bırakılır. Bu durumda adı geçen müessese müdür veya memurun tebligatı bizzat muhatabına yapması ve durumu belgeleyen bir tutanak düzenleyip hükmü veren mahkemeye göndermesi gerekir.

Somut olayda ise, sanıklardan.....’ın yokluğunda verilen hükmün .... Açık . İnfaz Kurumuna tebliğe çıkarıldığı, 30.01.2012 de, “kendine verilmek üzere birlikte sakin Evrak Kayıt Ayhan Kocabıyık” imzasına tebliğ edilmiş ise de 30.01.2012 günlü tebligatın usulsüz olduğu gözetilerek hükmün sanık Muhammet Kocabıyık’ a usulüne uygun olarak tebliği ile tebligat ilmühaberi ile birlikte verilmesi halinde temyiz dilekçesi de eklenerek incelenmek üzere dairemize gönderilmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline iade edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 26.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5990, Karar No: 2019/7851, Tarih: 10.09.2019

**5. Ceza Dairesi         2019/5990 E.  ,  2019/7851 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesiyle Mersin 6. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Mersin 6. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 30/04/2019 gün ve 2019/236 E. 2019/168 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 10/09/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5245, Karar No: 2024/3793, Tarih: 23.05.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/5245 E.  ,  2024/3793 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 28. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/85 E., 2023/418 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Eskişehir 2. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2022/462 E., 2022/671 K.

Taraflar arasındaki boşanma ve ziynet alacağı davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve boşanmanın fer'îlerine ve kadın eşin ziynet alacağı davasının kısmen kabulüne karar verilmiştir. Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince, kusur gerekçesinin kendi içerisinde çelişkili olduğu ve denetime elverişli olmadığı gerekçesiyle, başvurunun kabulü ile hükmün istinaf edilmeden kesinleşen boşanma hükmü dışında, kararının kusur belirlemesi, velâyet, kişisel ilişki, nafakalar ve kadın lehine hükmedilen tazminatlar yönünden kaldırılarak eksiklikler giderildikten sonra karar verilmek üzere, dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Gönderme kararı sonrasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince kesinleşen boşanma talebi yönünden karar verilmesine yer olmadığına ve boşanmanın fer'îlerine, ziynet alacağı davasının kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince tarafların istinaf başvurusunun kısmen esastan reddi ve kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Davacı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; erkeğin, kendi ailesinin evlilik birliğine müdahalesine sessiz kaldığını, müvekkilini ailesi ile görüştürmediğini, müvekkiline değer vermediğini, ortak evin ihtiyaçlarını karşılamadığını, müvekkiline ve ortak çocuğa ilgisiz olduğunu, psikolojik, fiziksel ve ekonomik şiddet uyguladığını, hakaret edip tehdit ettiğini, müvekkilinin çalışmasına izin vermediğini, davalı tarafın ve ailesinin ziynet eşyalarını müvekkilinden aldıklarını, müvekkilinin sadece yanına taşlı bilezik ve takı setini aldığını, düğünde takılan tüm ziynetlerin davalının babasının kiralık kasasına konulduğunu ve halen de orada durduğunu iddia ederek tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin müvekkiline verilmesine, çocuk için aylık 1.000,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, müvekkili için aylık 1.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile 100.000,00 TL maddî, 100.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesini, dava dilekçesinde tek tek dökümü yapılan ziynet eşyalarının aynen iadesini, aynen iadesi mümkün değil ise fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 10.000,00 TL'sinin dava tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte müvekkiline ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

2. Davacı kadın vekilinin 06.10.2020 tarihli ıslah dilekçesinde özetle; ziynet bedeli taleplerinin 48.648,00 TL artırılarak toplamda 58.648,00 TL nin dava tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte müvekkiline ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı erkek vekili cevap dilekçesinde özetle; dava dilekçesindeki iddiaların asılsız ve gerçek dışı olduğu, öne sürülen iddiaları kabul etmediklerini, kadının ailesinin evlilik birliğine müdahale ettiğini, aşırı tepkileri ve öfke kontrol problemi olduğunu belirterek davanın boşanma yönünden kabulü ile tarafların boşanmalarına karar verilmesin, davacı kadının maddî ve manevî tazminat, nafaka ile ziynet eşyalarının iadesi taleplerinin reddine karar verilmesini, ortak çocuğun velâyetinin müvekkiline verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

A. İlk Derece Mahkemesinin Birinci Kararı

İlk Derece Mahkemesinin 19.11.2020 tarih ve 2018/1136 Esas 2020/617 Karar sayılı kararı ile; tarafların 2018 yılından beri fiilen ayrı yaşadıkları, ortak çocuğun doğum gününde davacı kadın ve davalının ailesi arasında yaşanan bir sorun sonrası davacı kadının kendi ailesinin yanına gittiği, ancak bundan sonraki süreçte davalı erkek ve ailesi tarafından tarafların yeniden bir araya gelmeleri yönünde somut bir adım atılmadığı, hatta davacı tanığı olan komşularının beyanında ortak hanenin davacının haberi olmadan boşaltıldığını ve bu işlemi kendisinden duyarak şok olduğunu, davacı kadının çocuğu ile birlikte geri dönmek üzere gittiğini belirttiği, diğer tanıkların da ortak çocuğun doğumunda anneler arasında tartışma yaşandığını, sonrasında davalının davacı eşinin annesini kovduğunu, ona "niye geldin" diyerek polis çağıracağını beyan etmek sureti ile üzerine yürüdüğünü, hatta davacının babasına 'bunu buraya getirme' dediğini, ayrıca tarafların Samsun'a taşındıklarında 8 ay süre ile davalının ailesi ile birlikte oturduklarını, sonra ayrı eve çıktıklarını ve davalı erkeğin eşinden habersiz evi satıp parasını bir arkadaşına verdiğini, bunun yanı sıra davalı ve ailesinin davacı kadına baskı yaparak işten çıkmasını ve kıyafetlerine karışarak kapanmasını istedikleri doğrultusunda anlatımda bulunarak davacının iddialarının bu beyanlar ile teyit edildiği, bu haliyle evlilik birliğinin temelinden sarsıldığı ve davacı kadının yeniden bir araya gelerek evliliği devam ettirme imkanının kalmadığı boşanmaya sebep olan olaylarda, kadının en azından eşine oranla daha az kusurlu konumda olup daha ağır kusurunun ispat edilemediği, davacı kadına yönelik dini baskılar yanı sıra ortak hanenin onun haberi olmadan boşaltılması, ayrıca sahip olunan evin ondan habersiz satılarak bedelinin bir arkadaşına verilmesi ve davacının annesine yönelik aile birliğini sarsacak nitelikte evden kovma şeklinde davranış sergilenmesi ile davalı eşin daha ağır kusurlu olduğu, boşanma sebebiyle mevcut veya beklenen menfaatleri zedelenen ve kişilik hakları saldırıya uğrayan kadın eş yararına maddî ve manevî tazminata hükmedilmesi gerektiği ve kadının boşanmakla yoksulluğa düşeceği gerekçesiyle; davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin anneye verilmesine, çocuk ile anne arasında kişisel ilişki kurulmasına, çocuk yararına aylık 500,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına kadın yararına aylık 500,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile 10.000,00 TL maddî, 10.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiştir