muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/11437, Karar No: 2016/6885, Tarih: 22.06.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/11437 E.  ,  2016/6885 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... .. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 06/05/2015

NUMARASI : 2013/164-2015/1055

Taraflar arasındaki davadan dolayı ... .. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 06/05/2015 gün ve 2013/164-2015/1055 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... ... vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

1-01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 448. maddesi hükmü uyarınca, davalı ... ... vekilinin temyiz harç ve giderleri ile ilgili adli yardım talebi bakımından söz konusu yasa hükümlerinin uygulanması gerekmektedir. Davalı vekilinin adli yardım talebi ile ilgili olarak yapılan incelemede, 6100 sayılı Kanun'un 334 vd. maddeleri uyarınca, adli yardım talebinde bulunan kimsenin, kendisiyle ailesini geçindirmek bakımından önemli bir zarurete düşürmeksizin, davanın gerektirdiği giderleri ödeme gücünden kısmen veya tamamen yoksun bulunduğunu ve taleplerinin açıkça dayanaktan yoksun olmadığını ispat etmesi gerekir. Aynı Yasa’nın 336/2. maddesine göre talepte bulunan kişi, iddiasını dayandırdığı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye sunmak zorundadır. Somut uyuşmazlıkta ise davalı tarafça, adli yardım talepli temyiz dilekçesine ekli olarak mali durumunu gösterir herhangi bir belge sunulmamıştır. Bu durumda, 6100 sayılı HMK’nın konuyla ilgili ve emredici nitelikteki 336/2. maddesi hükmünün hilafına, davalı vekilince adli yardım talebini haklı gösterecek hiç bir bilgi ve belge sunulmadığından adli yardım talebinin makul ve inandırıcı olmadığı kanısına varılmakla, davalı vekilinin kanun yoluna ilişkin harç ve giderler bakımından adli yardım talebinin HMK’nın 337/2. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2- Davalı ... ... vekilinin kanun yoluna ilişkin adli yardım talebinin reddi nedeniyle, davalı vekiline işbu adli yardım talebinin reddi kararının tebliği, bu karara itiraz süresinin beklenmesi, itiraz edilmediği veya itirazı reddedildiği taktirde 1086 sayılı HUMK’nın 5236 sayılı Kanun ile değişik 434. maddesi uyarınca peşin temyiz harcının ve dosyanın Yargıtay’a sevk giderinin ikmali için gerekli işlemler yapılmak üzere dava dosyasının yerel mahkemeye geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... ... vekilinin kanun yoluna ilişkin adli yardım talebinin REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle dava dosyasının yerel mahkemeye GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22/06/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4213, Karar No: 2025/3377, Tarih: 18.06.2025

**3. Hukuk Dairesi         2024/4213 E.  ,  2025/3377 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/1816 E., 2024/2039 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Söke 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/153 E., 2024/346 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA

SAYISI : 2024/1816 E., 2024/2039 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Söke 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/153 E., 2024/346 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA

1. Davacı vekili asıl davada; müvekkiline ait tesislerin orman sayılan alanlara rastlaması halinde üzerinden Enerji Nakil Hattı geçirilen ormanlık alanlar için 6831 sayılı Orman Kanunu'nun (6831 sayılı Kanun) 17. maddesi gereğince 49 yıl müddetle izin ve irtifak hakkı alındığını ve bedellerin de 15.09.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan 6831 sayılı Kanunun 17 ve 18. maddelerinin Uygulama Yönetmeliğinde geçen hükümler ve davalı Kurum ile müvekkili arasında akdedilen 04.04.2002 tarihli protokol kapsamında taahhütnamelerinde belirtilen hususlar dikkate alınarak ödendiğini, davaya konu 154 kV (Söke-Germencik) Brş.N.-Söke RES TM E.İ. Hattının 180.538,01 m²’lik ormanlık alandan geçen kısmı için davalı Kurum ile müvekkili arasında yapılan 6831 sayılı Kanunun 17 ve 18. maddesi ve bu maddelerin uygulanmasına ilişkin Yönetmelik kapsamında 15. madde ve devamındaki kesin izin taahhüt senedinde ve aynı Kanunun 17/3 ve 18. maddesi Uygulama Yönetmeliğinde tesisi için ödenecek ücretlerin ağaçlandırma bedeli, arazi izin bedeli, orman köylüleri kalkındırma geliri, ağaçlandırma ve erozyon geliri olarak belirlendiğini, ancak davalı Kurum tarafından bu gelir kalemlerine ek olarak gerek Yönetmelikte gerek 6831 sayılı Kanun gerekse taahhüt senedinde yer almayan ilave ağaç bedeli adı altında fahiş bir alacak kaleminin müvekkilinden tahsil edildiğini, ilave ağaçlandırma bedelinin rüzgar enerji santrali, biokütle enerji santrali, termik santrali yapımı için üretim tesisine ilişkin izinlere konu edildiği takdirde alınan bedel olduğunu, müvekkilince üretim değil iletim faaliyeti ve tesisi yapıldığını, ilave ağaçlandırma bedelinin üretim tesisine yönelik bir ödeme kalemi olup, 6446 sayılı Kanun çerçevesinde kuruluşlarının sorumluluğunda yürütülen iletim faaliyetini kapsamadığını, taahhüt senedinde ve 6831 sayılı Kanunun 17 ve 18. maddesi ile bu maddelerin uygulamasına ilişkin Yönetmelikte buna ilişkin bir düzenleme olmadığını ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, davalı Kuruma ilave ağaçlandırma bedeli borçlarının bulunmadığının tespiti ile ihtirazi kayıtla ödenen 999.899,41 TL ana para, 179.981,90 TL KDV ve 4.398,39 TL fazladan ödenen bedelin Damga Vergisi olmak üzere toplam 1.184.279,70 TL’lik ilave ağaçlandırma bedelinin ödeme tarihi olan 21.05.2019 tarihinden itibaren işleyecek 6183 sayılı Kanun kapsamında kamu alacaklarına uygulanan en yüksek faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davacı vekili birleşen davada; aynı uyuşmazlıkla ilgili olarak davalı Kurum tarafından müvekkilinden davaya konu 154 kV Brş.N.-Söke RES TM E.İ Hattının ormanlık alandan geçen 180.538,01 m²' lik kısmı için davalı Kurumca gerek Yönetmelikte, gerek 6831 sayılı Kanun ve gerekse taahhüt senedinde yer almayan ilave ağaçlandırma eksik bedeli adı altında fahiş bir alacak kalemi talep edildiğini, ilave ağaçlandırma eksik bedeli, gecikme bedeli ve KDV' sinin ihtirazi kayıtla ödendiğini ileri sürerek; fazladan talep edilen ilave ağaçlandırma eksik bedeli borçlarının bulunmadığının tespiti ile ihtirazi kayıtla ödenen 24.666,52 TL ilave ağaçlandırma eksik bedeli, 904,65 TL gecikme bedeli ve 4.602,80 TL KDV olmak üzere toplam 30.173,97 TL ilave ağaçlandırma eksik bedelinin ödeme tarihi olan 09.07.2019 tarihinden itibaren işleyecek 6183 sayılı Kanun kapsamında kamu alacaklarına uygulanan en yüksek faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; orman sayılan alanlarda 6831 sayılı Kanunun 17/3 maddesi gereğince enerji üretimi amacıyla Rüzgar Enerji Santrali Biokütle Enerji Santrali ve Termik santrali yapımı amacıyla izinler verildiğini, söz konusu faaliyetlerin ormanlık alanlarda yapım ve işletme aşamasında orman bütünlüğünün, ekolojik dengenin bozulmamasına dikkat edilmesi, sürdürülebilir ormancılığın devamının sağlanması, bozulan orman alanlarının rehabilite edilerek geri kazanılması kaydıyla izin verilen rüzgar enerji santrali, biokütle enerji santrali ve termik santrali izinlerinde Uygulama Yönetmeliği gereğince alınan bedellere ilave olarak ek ağaçlandırma bedelleri alınmasının müvekkili Kurumca uygun görüldüğünü, dava konusu yer için düzenlenen izin raporunda, ağaçlandırma bedeli hesaplanırken Orman Genel Müdürlüğünün 16.07.2013 tarihli Genelge'nin gözetildiğini, davacının ilave ağaçlandırma bedelini ödemeyi kabul ve taahhüt ettiğine dair kesin izin taahhüt senedini imzaladığını, taahhüt senedine davacı tarafça herhangi bir itirazda bulunulmadığını ve şerh düşülmediğini savunarak, asıl ve birleşen davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; 6831 sayılı Kanunun 17/3 ve 18. maddelerinin Uygulama Yönetmeliği'nin 4/1. maddesinde Enerji Nakil Hatlarına izin verilebileceği, 8/1-a ve b maddesi gereğince de ağaçlandırma ve arazi izin bedeli alınabileceğinin öngörüldüğü, ancak ilave ağaçlandırma bedeli ile ilgili herhangi bir hükme yer verilmediği, bu nedenle belirtilen Yönetmelik hükümleri dikkate alınarak davacının, alınan ilave ağaçlandırma bedeli ile ilgili yasa ve yönetmelikle hüküm altına alınmayan bir bedelden sorumlu tutulması mümkün olmadığından bilirkişi incelemesine gerek bulunmadığı, davacı 6183 sayılı Kanun kapsamında Kamu Kurumu olmadığından bu Kanun uyarınca faiz talebinde bulunamaz ise de ticari şirket olması nedeniyle avans faizi istem hakkına sahip olduğu gerekçesiyle; asıl davanın kabulü ile davacının davalı Kuruma ağaçlandırma bedeli olarak 1.184.279,70 TL (999.899,41 TL ana para ve 179.981,80 TL KDV ve 4.398,39 TL Damga Vergisi) borçlu bulunmadığının tespitine, ihtirazi kayıtla ödenen 999.899,41 TL ana para ve 179.981,80 TL KDV ve 4.398,39 TL Damga Vergisi olmak üzere toplam 1.184.279,70 TL'lik bedelin ödeme tarihi olan 21.05.2019 tarihinden itibaren 6183 sayıl Kanunda belirtilen faiz oranlarını geçmemek üzere değişen oranlarda avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, birleşen davanın kabulü ile davacının davalı Kuruma dava konusu gecikme zammından kaynaklı ilave ağaçlandırma eksik bedeli 30.173,97 TL (24.666,52 TL ilave ağaçlandırma eksik bedeli, 904,65 TL gecikme bedeli ve 4.602,80 TL KDV) borcunun bulunmadığının tespitine, ihtirazi kayıtla ödenen 24.666,52 TL ilave ağaçlandırma eksik bedeli, 904,65 TL gecikme bedeli ve 4.602,80 TL KDV olmak üzere toplam 30.173,97 TL'lik bedelin ödeme tarihi olan 09.07.2019 tarihinden itibaren 6183 sayılı Kanunda belirtilen faiz oranlarını geçmemek üzere değişen oranlarda avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; karara karşı, davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

IV. İSTİNAF

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; 6831 sayılı Kanunun 17 ve 18 madde ve Uygulama Yönetmeliğinde ilave ağaçlandırma bedeli alınacağına dair herhangi bir hükmün bulunmadığı, Orman Genel Müdürlüğünün 16.07.2013 tarihli talimatının 6831 sayılı Kanun ve Uygulama Yönetmeliğinin dışında bir talimat olduğu, davacı şirketin imzaladığı Kesin İzin Taahhüt Senedinde ilave ağaçlandırma bedeli alınacağına dair herhangi bir hükmün bulunmadığı, söz konusu ... Trafo Merkezi Şebekeye Bağlantı Enerji Nakil Hattının tesisine izin verilmesi sırasında ağaçlandırma bedelinin tahsil edildiği, sözleşmede ve Kanunda yer almayan ilave ağaçlandırma bedeli adı altında davacıdan yeni bir talepte bulunulamayacağından İlk Derece Mahkemesinin kabul ve değerlendirmesinin yerinde bulunduğu gerekçesiyle, davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; Anayasa'nın 169. maddesinde '‘Devlet, ormanların korunması ve sahalarının genişletilmesi için gerekli kanunları koyar ve tedbirleri alır. Yanan ormanların yerinde yeni orman yetiştirilir, bu yerlerde başka çeşit tarım ve hayvancılık yapılamaz. bütün ormanların gözetimi Devlete aittir.’' düzenlemesine yer verildiğini, Devletin Anayasa'da sayılan bu işleri müvekkili Kurum aracılığı ile yaptığını, orman sayılan alanlarda 6831 sayılı Kanunun 17/3 maddesi gereğince enerji üretimi maksadıyla Rüzgar Enerji Santrali, Biokütle Enerji Santrali ve Termik Santrali yapımı amacıyla izinler verildiğini, söz konusu faaliyetlerin ormanlık alanlarda yapım ve işletme aşamasında orman bütünlüğünün, ekolojik dengenin bozulmamasına dikkat edilmesi, sürdürülebilir ormancılığın devamının sağlanması, bozulan orman alanlarının rehabilite edilerek geri kazanılması kaydıyla izin verilen rüzgar enerji santrali, biokütle enerji santrali ve termik santrali izinlerinde Uygulama Yönetmeliği gereğince alınan bedellere ilave olarak orman amenajman planlarına göre tepe kapalılığı %0-10 arasındaki bozuk orman alanlarında 1 kat ilave ağaçlandırma bedeli, tepe kapalılığı %11-40 arasındaki 1 kapalı meşçerelerde 2 kat ilave ağaçlandırma bedeli, tepe kapalılığı %41-70 arasındaki 2 kapalı meşçerelerde 3 kat ilave ağaçlandırma, tepe kapalılığı %71’den fazla 3 kapalı meşçerelerde 5 kat ilave ağaçlandırma alınması, ilave alınacak olan ağaçlandırma bedellerinin ön izin taahhüt senedinde belirtilen izin aşamasında ise bedellerin ... Özel Bütçe hesaplarına yatırılmasının müvekkili Kurumca uygun görüldüğünü, davacı tarafça söz konusu bedeller yatırılmasına rağmen haksız olarak ve hiçbir yasal gerekçesi bulunmadığı halde müvekkili aleyhine menfi tespit ve alacak davası açıldığını, davacının yaptığı ödemelerin ihtirazi kayıt ile yapılmış olmasının davanın haklı olduğunu göstermediğini, davacının kesin izin taahhüt senedini imzalayarak müvekkili Kuruma gönderdiğini, taahhüt senedine davacı tarafça herhangi bir itirazda bulunulmadığını ve şerh düşülmediğini, taahhüt senedinin 23. maddesi ile taraflar bu taahhüt senedinde yazılı hususlara aynen uyulacağını kayıtsız ve şartsız olarak kabul ve taahhüt ettiklerini, kesin izin taahhüt senedinin özel hükümleri içinde yer alan 1. maddesinde 18.04.2014 tarihli ve 28976 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6831 sayılı Kanunun 17/3 ve 18. maddelerinin Uygulama Yönetmeliğine göre davacının değişen hususları kabul ve taahhüt edeceğinin yer aldığını, davacının taahhüt senedinde kabul ettiği hükümlere aynen uymak zorunda olduğunu, müvekkili Kurumca söz konusu Enerji Nakil Hattı izni Rüzgar Enerji Santralinin şebekeye bağlantı hattı olması ve RES izninin mütemmim cüzü olması nedeni ile enerji izni kapsamında değerlendirilmiş olup, 6831 sayılı Kanunun 17/3 ve 18. maddelerinin Uygulama Yönetmeliğine göre hesaplanacak bedellere ilave olarak bu kapsamdaki ilgili izinlere ait Makamın 16.07

. maddelerinin Uygulama Yönetmeliğine göre hesaplanacak bedellere ilave olarak bu kapsamdaki ilgili izinlere ait Makamın 16.07.2013 tarihli ve 880 sayılı emirleri gereği kapalılık durumuna göre İlave Ağaçlandırma Bedeli tahsil edilmesi gerektiğini işbu bedelin talep edildiğini ve davacının da buna uygun olarak ödemede bulunduğunu, davanın reddi gerekirken kabulüne karar verilmesinin hatalı olduğunu ileri sürerek; kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Asıl ve birleşen davadaki uyuşmazlık, ilave ağaçlandırma bedeli yönünden davacının davalıya borçlu olmadığının tespiti ve ödenen bedellerin iadesi istemine ilişkindir.

Temyizen incelenen kararda; taahhüt senedinde iznin enerji nakil hattı için verildiğinin açıkça belirtilmiş olmasına, rüzgar enerji santralinin şebekeye bağlantı hattı olmasının bu niteliği değiştirmemesine, taahhüt senedinde ve Kanun ile Yönetmelikte enerji nakil hattı için verilen izinlerde ilave ağaçlandırma bedeli alınacağına ilişkin bir hükmün bulunmamasına, Orman Genel Müdürlüğünün 16.07.2013 tarihli ve 880 sayılı Genelgesinin Danıştay 8. Dairesinin 15.05.2019 tarihli ve 2014/5904 E., 2019/4614 K. sayılı ilamı ile iptal edilmiş olmasına, bu itibarla Derece Mahkemelerinin kabul ve değerlendirmesinde bir isabetsizlik bulunmadığının anlaşılmasına göre, davalı vekilinin asıl ve birleşen davaya yönelik temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun kararın onanmasına karar verilmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/1 maddesi uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

18.06.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/36833, Karar No: 2014/30077, Tarih: 16.10.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/36833 E.  ,  2014/30077 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : AYDIN 2. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 05/09/2012

NUMARASI : 2011/175-2012/469

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, asgari geçim indirimi, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin işverence haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile asgari geçim indirimi, fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, yaşanan kriz sebebiyle müvekkili firmanın özel okulun işletmeciliğini, isim hakkını elinde bulunduran firmaya devretmek zorunda kaldığını, bunu müteakiben davacının, okul bünyesinde çalışan diğer personeller gibi işyerlerindeki konum ve görevine devam etmek adına müvekkili firmadan istifa ettiğini ve isim hakkını elinde bulunduran firmaya geçtiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının görevinden 01.09.2009 tarihi itibariyle istifa ettiği, davalı vekilinin de beyanı dikkate alınarak Bahçeşehir Kolejinin işletmeciliğinin isim hakkı sahibine bu tarihte devredilmiş olabileceği ve davacının da isim hakkı sahibi bünyesinde kolejde çalışmaya devam edebilmek ve çalışanlar arasında isminin asıl isim hakkı sahibi şirkete bildirilmesi amacı ile istifa metni imzaladığı, istifa mektubunun 05.05.2009 tarihi sonrası dönemi kapsadığı, bu döneme göre l yılı aşmayacak bir süre için kıdem tazminatından vazgeçilmesi anlamına gelecek cümlelerin yazılmasının anlamsız kaldığı, hizmet cetveline göre davacının kolejde 19.08.2008 tarihinde çalışmaya başladığı, 30.04.2009 tarihli sözleşmenin B.. k.. ile yapıldığı, istifa mektubunun ibra niteliğine haiz olması için alacak kalemlerinin teker teker ve rakam belirtilerek yazılması gerektiği, bu halde dahi makbuz niteliğinde sayılacağı, söz konusu istifa mektubunda da ayrı ayrı alacak kalemlerinin ve miktarlarının yazılmamış olduğu dikkate alındığında haksız işten çıkarılan davacının kıdem tazminatına hak kazandığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilerek kıdem tazminatı ile asgari geçim indirimi, fazla çalışma ve ulusal bayram genel tatil ücreti istemleri hüküm altına alınmış, ihbar tazminatı ve hafta tatili ücreti istemlerinin ise feragat nediyle reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanununun 6 ncı maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı yasanın üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

Değinilen Yasanın 120 nci maddesi hükmüne göre, 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesi halen yürürlükte olduğundan, işyeri devirlerinde kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından belirtilen madde hükmü uygulanmalıdır. Anılan maddeye göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde, işçinin kıdemi işyeri veya işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

İşyerinin miras yoluyla intikali 4721 sayılı Türk Medenî Kanununun 599 uncu maddesinde düzenlenmiş, sözü edilen madde hükmünde mirasbırakanın ölümü ile mirasçıların bir bütün olarak mirasa hak kazanacakları açıklanmıştır.

İşyerinin önceleri gerçek kişi ya da kişilerce işletilmesinin ardından şirketleşmeye gidilmesi durumunda, bu işlem de bir tür işyeri devri sayılmalıdır. Önceki gerçek kişi olan işverenlerin devralan tüzel kişi ortakları olması bu devir ilişkisini ortadan kaldırmamaktadır (Yargıtay 9.HD. 22.7.2008 gün 2007/ 20491 E, 2008/ 21645 K.). Aynı şekilde daha önce tüzel kişi şirket olan işverenin işyerini bir gerçek şahsa devretmesi de mümkündür. Devralanın şirketin hissedarlarından biri olması da sonucu değiştirmeyecektir. Adi ortaklardan bir ya da bazılarının hisselerini devri de sorumlulukların belirlenmesi noktasında işyeri devri olarak işlem görmelidir.

İşyeri devrinin temel ölçütü, ekonomik birliğin kimliğinin korunmasıdır. Avrupa Adalet Divanı kararlarına göre, maddî ve maddî olmayan unsurların devredilip devredilmediği ve devir anındaki değeri, işgücünün devri, müşteri çevresinin devri, işyerinde devirden önce ve sonra yürütülen faaliyetlerin benzerlik derecesi, işyerinde faaliyete ara verilmişse bunun süresi, işyeri devrinin kriterleri arasında kabul edilmektedir.