muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/18176, Karar No: 2014/1788, Tarih: 23.01.2014

**19. Hukuk Dairesi         2013/18176 E.  ,  2014/1788 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 6. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 19/07/2013

NUMARASI : 2012/154-2013/255

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ile davalılardan B. Otomotiv A.Ş. vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin davalı K. Oto Servis ve Ticaret A.Ş.'den 30.11.2010 tarihinde iki adet ... marka X3 model araç satın aldığını, araçlardan birinde herhangi bir sorun olmadığını, ancak ... plakalı araçta sık sık arızalar meydana geldiğini, söz konusu araçta 20.01.2011'de yıkama işlemi sırasında sağ ön farından su aldığını, servise götürüldüğünü, aynı sorunun (15) gün sonra tekrar ortaya çıktığını, bu kez serviste farın değiştirildiğini, far değişiminden sonra fren yapıldıkça araçtan ses gelmeye başladığını, bu sorun nedeniyle (4) kez servise geldiğini, 10.03.2011 tarihinde aracın ön disk balatası ve ön ikaz sisteminin değiştirildiğini, bu onarım süresince aracın uzun bir süre serviste kaldığını, yine yıkama sırasında sorun çıkınca 15.03.2011'de servise gidildiğini, farların kurutulduğunu, sağ ve sol çamurluk sinyallerinin değiştirildiğini, arızaların tekrar etmesi üzerine aracın değiştirilmesi için davalılara ihtar gönderildiğini, ancak davalı K. Oto Servis ve Ticaret A.Ş. tarafından bu talebin reddedildiğini, 21.04.2011' de yeniden araç sol ön farında buğulanma şikayeti ile bir kez daha servise gidildiğini, bu arada Antalya 2. Asliye Ticaret Mahkemesinde yaptırdıkları tespit neticesinde dava konusu araçta farlar ve ön fren sisteminden kaynaklanan ve kullanım sonucu ortaya çıkan arızaların gizli ayıp niteliğinde olduğunun anlaşıldığını, belirterek, fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla aracın ayıpsız yenisi ile değiştirilmesine, olmadığı takdirde araçta oluşan değer kaybının iadesine, aracın servise getirilip götürülmesi, serviste tamir için bekletilmesi ve bu sırada oluşan iş gücü kaybı nedeniyle 2.000 TL. ile tespit ve ihtar giderleri için 949,22 TL.'nin davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davacı vekili, 18.12.2012 havale tarihli dilekçesiyle aracın değer kaybı için 12.000 TL, iş kaybı bedeli 1.000 TL. ve tespit masrafları 949 TL.'nin davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı K. Oto Servis ve Ticaret A.Ş. vekili, davanın reddini istemiştir.

Davalı B.Otomotiv İthalat ve Dağıtım A.Ş vekili, davanın zamanaşımına uğradığını, davacının ayıp ihbar yükümlülüğünü yerine getirmediğini bildirerek davanın reddini istemiştir.

Davacı vekili, 18.12.2012 havale tarihli dilekçesiyle aracın değer kaybı için 12.000 TL, iş kaybı bedeli 1.000 TL. ve tespit masrafları 949 TL.'nin davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı K. Oto Servis ve Ticaret A.Ş. vekili, davanın reddini istemiştir.

Davalı B.Otomotiv İthalat ve Dağıtım A.Ş vekili, davanın zamanaşımına uğradığını, davacının ayıp ihbar yükümlülüğünü yerine getirmediğini bildirerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davacının 28.11.2011 tarihli dilekçesiyle değişim talebinden vazgeçtiği, araçta şikayet konusu olan far, fren disk ve balatalarının orjinal yedek parçaları ile değiştirilmiş olup aracın değerinin düşmediği, keşif tarihinde araçta herhangi bir arıza ya da şikayet bulunmadığı, aracın (4) defa servise götürüldüğünden beher günü 250 TL. hesabıyla 1.000 TL. iş gücü kaybının olduğu gerekçeleriyle davanın kısmen kabulüne 1.000 TL. İş gücü kaybının davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili ile davalılardan B.. A.. vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm davalı B. Otomotiv İthalat ve Dağıtım A.Ş vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacı vekili, 18.12.2012 havale tarihli dilekçesiyle davasını ıslah etmiştir. Islah edilen miktar da gözetilerek toplam reddedilen miktar üzerinden davalı B. Otomotiv İthalat ve Dağıtım A.Ş lehine nisbi vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken ıslah edilen tutar gözetilmeden yazılı şekilde eksik tutarda vekalet ücretine hükmedilmesi doğru değildir.

Sonuç: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm davalı B. Otomotiv İthalat ve Dağıtım A.Ş vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine; (2) nolu bentte belirtilen sebeplerle hükmün davalı B.. A.. yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 23.01.2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12269, Karar No: 2014/3, Tarih: 10.01.2014

**7. Hukuk Dairesi         2013/12269 E.  ,  2014/3 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Bakırköy 10. İş Mahkemesi

Tarihi : 19/12/2012

Numarası : 2010/30-2012/886

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalılar tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı, davalılardan E.. S..’ın davacı şirkete müdür olarak atandığını, davalı E.. S..’ın şirket zararına işlemler yapması nedeniyle müdürlükten azledildiğini, E.. S..’ın müdür olarak çalıştığı dönemde fiilen bir çalışması olmadığı halde diğer davalı S.. Ç..’ı davacı şirketin işçisi olarak göstererek sigorta primlerini yatırdığını ve ücretlerini ödediğini ileri sürerek, ödenen bu paranın davalılardan tahsilini istemiştir.

Davalı E.. S.., davacı tarafın iddialarını kabul etmediğini, davalı S.. Ç..’ı davacı şirkette mühendis olarak çalışmak üzere 24.06.2008 tarihinde işe aldığını, davalılardan S.. Ç.. ise 24.06.2008-15.09.2009 tarihleri arasında davacı şirkette mühendis olarak çalıştığını, usulsüz sigortalı gösterildiği iddialarını kabul etmediğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalı S.. Ç..’ın davacı şirkette iş sözleşmesine dayalı bir çalışmasının olmadığı, davalı S.. Ç..’ın Çukurova Mühendislik Şirketinin kurucusu ve yetkilisi olarak davacı şirketin taşeronu sıfatıyla bazı makinelerin imalatını yaptığı, 506 sayılı Yasada öngörülen sigortalılık koşullarının gerçekleşmediği, davalı S.. Ç..’ın fiili ve gerçek bir çalışması olmadığı halde diğer davalı E.. S.. tarafından sigortalı gösterilerek davacı şirketin zarara uğratıldığı gerekçesiyle davalı S.. Ç..’a ödenen ücret, sigorta primleri ve vergiler nedeniyle davacı şirketin uğradığı zararın davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

Mahkemece davacı şirketin uğradığı tüm zararın davalılardan tahsiline karar verilmiş ise de davalı S.. Ç..’ın çalışması sigortalı olarak gerçekleşmiş olup davalı şirketin böyle bir talepte bulunabilmesi için öncelikle sigortalılığının iptali için SGK Başkanlığı ve davalı S.. Ç..’a karşı sigortalılığın iptali davası açması ve sigortalılığın iptaline ilişkin kesinleşmiş bir mahkeme kararına dayanması gerekir. Yapılacak iş, davalıya böyle bir iddiası var ise SGK Başkanlığına ve S.. Ç..'a karşı sigortalılığın iptali davası açması için kesin önel vermek dava açılır ise o davayı bu dava yönünden bekletici mesele yapmak ve çıkacak sonuca göre davalı S.. Ç..’a ödenen ücret alacakları hakkında bir karar vermektir. Davalı S.. Ç..’ın sigortalı çalışması nedeniyle sigorta primleri SGK'na, gelir vergisi ise Vergi Dairesine yatırılmış olup sigorta primlerinin geri ödenmesi SGK’dan ödenen gelir vergisi de Vergi Dairesinden istenmelidir. Mahkemece bu yönler gözetilmeden yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi hatalı bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalıların diğer itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalılara iadesine, 10.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9283, Karar No: 2023/477, Tarih: 08.02.2023

**2. Hukuk Dairesi         2022/9283 E.  ,  2023/477 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince her iki davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın her iki taraf vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile kısmen yeniden esas hakkında karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı-karşı davalı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-karşı davalı erkek vekili dava dilekçesi, süresinde verdiği cevaba cevap ve karşı davaya cevap dilekçesi ile karşı davada ikinci cevap dilekçesinde; müvekkilinin 08.08.2014 tarihinde . Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesinin 2014/327 Esas sayılı dosya ile boşanma davası açtığını ve reddedildiğini, red kararının 20.04.2016 tarihinde kesinleştiğini, ret kararının kesinleşmesinden itibaren üç yıl geçtiğini, ortak hayatın kurulamadığını, ortak çocuğun düğününden haberdar edilmediğini, davalı kadının kusurlu davranışları sebebiyle ortak hayatın kurulamadığını iddia ederek tarafların eylemli ayrılık sebebiyle boşanmalarına, ortak çocuk Işıl'ın velâyetinin müvekkiline verilmesine hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı-karşı davacı kadın vekili süresinde verdiği cevap ve karşı dava dilekçesi ile ikinci cevap ve karşı davada cevaba cevap dilekçesinde; davacı erkeğin İstanbu' da başka bir kadınla yaşadığı dedikodularının başladığının müvekkiline ve çocuklara karşı tavrının değiştiğini, kızının başka bir kadından gelen mesajı görmesi üzerine davacı erkeğin başka bir kadınla beraber olduğunu itiraf ettiğini, başka kadınla yaşadığının ortaya çıkmasından sonra davacının müvekkil ve çocuklarla tüm irtibatını kestiğini, maddî ve manevî yardımda bulunmadığını iddia ederek ve savunarak tarafların evlilik birliğinin sarsılması ve eylemli ayrılık sebeplerine dayalı olarak boşanmalarına, 100.000,00 TL maddî ve 100.000,00 TL manevî tazminata, müvekkili için aylık 1.000,00 TL tedbir-yoksulluk nafakasına, ortak çocuğun velâyetinin müvekkiline verilmesini, ortak çocuk için aylık 1.000,00 TL iştirak nafakasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tarafların . Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2014/327 Esas 2015/173 Karar 20.04.2016 kesinleşme tarihli kararı ile boşanma davalarının ispatlanamadığından reddine karar verildiği, eldeki davanın 25.04.2019 tarihinde açıldığı, dinlenen tanık beyanlarına göre tarafların önceki mahkeme kararından sonra bir araya gelmedikleri, erkeğin güven sarsıcı davranışlar içerisinde bulunduğu, davacı-karşı davalı erkeğin boşanmaya sebep olan olaylarda tam kusurlu olduğu belirtilerek erkeğin davasının 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca kabulüne, kadının davasının 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası ve 166 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca kabulüne, tarafların boşanmalarına, ortak çocuk Işıl'ın velâyetinin üstün yararı gereği anneye verilmesine, baba ile çocuk arasında kişisel ilişki tesisine, ortak çocuk yararına aylık 300,00 TL tedbir nafakası ile aylık 500,00 TL iştirak nafakasına, kadın yararına aylık 300,00 TL tedbir nafakası ile aylık 300,00 TL yoksulluk nafakasına, kadın yararına 15.000,00 TL maddî ve 15.000,00 TL manevî tazminata, kadın yararına karşı davanın kabulü nedeniyle vekâlet ücretine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde her iki taraf vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı-karşı davalı erkek vekili; kadının davasının kabulünün ve kusur belirlemesinin hatalı olduğunu, kadının kusurlu olduğunun dosya kapsamı ve tanık beyanlarıyla ispatlandığını; tazminatlar, nafakalar ve velâyet konusunda tesis edilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, kadın lehine vekâlet ücretine hükmolunmasının hatalı olduğunu belirterek; kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi, tazminatlar, nafakalar, velâyet ve vekâlet ücreti yönünden istinaf yoluna başvurmuştur.

2.Davalı-karşı davacı kadın vekili katılma yoluyla; erkeğin sadakatsiz olduğunu, erkeğin kusurunun ağırlığının dikkate alınmadığını, tazminatların ve nafaka miktarlarının az olduğunu belirterek; tazminatların ve nafakaların miktarları yönünden istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

2.Davalı-karşı davacı kadın vekili katılma yoluyla; erkeğin sadakatsiz olduğunu, erkeğin kusurunun ağırlığının dikkate alınmadığını, tazminatların ve nafaka miktarlarının az olduğunu belirterek; tazminatların ve nafakaların miktarları yönünden istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile erkeğin daha önce boşanma davası açmakla boşanma sebebi yarattığı ve sadakatsiz olduğu belirtilerek kadın yararına hükmolunan maddî ve manevî tazminatın az olduğu gerekçesi ile kadının tazminat miktarlarına ilişkin istinaf taleplerinin kısmen kabulüyle kadın yararına 30.000,00 TL maddî ve 25.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmiş; kadının diğer istinaf talepleriyle, kadının boşanmakla yoksulluğa düşeceği, fiili durum ve çocuğun üstün menfaati gereği velâyetinin anneye verilmesinin uygun olduğu, vekâlet ücretinin yargılama giderlerinden olduğu, yargılama giderlerinin haksız çıkan taraftan alınacağı, kadının davası kabul ile sonuçlandığından kadın yararına vekâlet ücreti takdir edilmesinin usul ve yasaya uygun olduğu belirtilerek erkeğin tüm istinaf taleplerinin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı-karşı davalı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı-karşı davalı erkek vekili; müvekkilinin istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararın hatalı olduğunu, kadının istinaf başvurusu kısmen kabul edilmek suretiyle tazminat miktarlarının artırılmasının doğru olmadığını belirterek istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçelerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının kusur belirlemesi, tazminatlar, nafakalar, velâyet ve vekâlet ücreti yönünden bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; taraflarca açılan karşılıklı boşanma davasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, kadının davasının kabulü şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği, maddî ve manevî tazminat ile tedbir ve yoksulluk nafakası şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği, velâyetin eşlerden hangisine verilmesi gerektiği ve vekâlet ücreti noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 169 uncu maddesi, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 175 inci maddesi, 182 nci maddesi, 336 ncı maddesi, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 323 üncü maddesi, 330 uncu maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci maddesi, 371 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı-karşı davalı erkek vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

08.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11173, Karar No: 2013/14100, Tarih: 02.07.2013

**11. Hukuk Dairesi         2011/11173 E.  ,  2013/14100 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Nevşehir 2.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 12/05/2011 tarih ve 2007/167-2011/116 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 02/07/2013 günü hazır bulunan davacılar vekili Av.... ile davalı vekili Av.... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin murisinin dava dışı bankadan kredi kullandığını, davalı nezdinde hayat sigorta poliçesiyle sigortalandığını, ani gelişen rahatsızlığı sonucu öldüğünü, hastalığın gizlendiği gerekçesiyle davalının tazminat ödemediğini ileri sürerek, 70.000 TL'nin ticari faiziyle tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacıların murisinin dava dışı bankadan tüketici kredisi kullandığını, menfaattarının dava dışı banka olduğunu, davacıların dava açma haklarının bulunmadığını, esasen ölümün 'nazofarenks kanseri ve buna bağlı akciğer kanseri metastazı' hastalığından kaynaklandığını, sigortalının beyannameye hastalık geçirmediği ve tedavi görmediği yönünde cevaplar verdiğini, önceki hastalığını gizlediğini, kasten gizleme nedeniyle poliçe tazminatının ödenmediğini, müvekkilinin fesih hakkını kullandığını, kaldı ki, faiz isteminin yerinde olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacıların murisinin solunum sıkıntısı çektiği, başvurusunun 2006 yılının başı ve ortasına isabet ettiği, bu tarih ile tanık olarak dinlenen doktorunun ifadesinin örtüştüğü, sigorta sözleşmesinin yapıldığı 27.02.2006 tarihinde akciğer kanseri olduğunu biliyor olmasının mümkün bulunmadığı, sigortalının ölüm nedeninin akciğer kaynaklı kanser ve komplikasyonları olduğu, 1990 gırtlak kanseri tedavisi gördüğü, bu kanserin akciğer kanseriyle ilgisinin olmadığı, sözleşme öncesi akciğerine ilişkin tetkikleri bulunmadığından hastalığından haberdar olmadığı, tazminat talep etme koşullarının bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, 50.000 TL'nin ticari faiziyle tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, hayat sigorta poliçesine dayalı tazminat istemine ilişkindir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, hayat sigorta poliçesine dayalı tazminat istemine ilişkindir.

Davacıların murisinin dava dışı bankadan tüketici kredisi kullandığı, davalı tarafından 27.02.2007 tarihinden geçerli olmak üzere davalı nezdinde hayat sigorta poliçesiyle sigortalandığı, sigortalı murisin kanser hastalığını da kapsayan bir çok hastalıkla ilgili olarak hastalığının bulunmadığı ve önceden bu hastalıklarla ilgili tedavi görmediği yönünde beyanda bulunduğu, 09.07.2006 tarihinde 'nazofarenks ca+akciğer metastazı' hastalığı nedeniyle öldüğü hususları uyuşmazlık konusu değildir. Ayrıca, dosya kapsamından davacıların murisi sigortalının 1990 yılında gırtlak kanseri tedavisi gördüğü ve 18 yıldır ses kısıklığı sorunu yaşadığı anlaşılmaktadır. Davalı, sigortalının sigorta sözleşmesi sırasında nazofarenks kanseri tedavisi gördüğünü kasten gizlediğini, sigorta sözleşmesi sırasında gizlenen bu hastalığa bağlı akciğer kanseri metastazı nedeniyle öldüğünü, bu durumun öğrenilmesi sonrasında sözleşmeden cayma hakkının kullanıldığını, tazminat ödeme yükümlülüğünün bulunmadığını savunmuştur. Mahkemece adli tıp uzmanı doktor raporu ile Adli Tıp Kurumu raporuna itibar edilerek davacıların murisi sigortalının akciğer kanserinden öldüğü, bu hastalığının 1990 yılında geçirdiği gırtlak kanseri ile ilişkisinin olmadığı, sözleşme sırasında da akciğer hastalığının sigortalı tarafından bilinmediği görüşüne itibar edilerek yazılı şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Ancak, hüküm yeterli araştırma ve incelemeye dayanmadığı gibi bilirkişi raporları da karar vermeye elverişli değildir. Gizlendiği ileri sürülen kanser hastalığı onkolog tabiplerin uzmanlık alanıyla ilgili bir hastalık olup, birinci bilirkişi raporunu düzenleyen doktor adli tıp uzmanıdır. İkinci bilirkişi raporunu düzenleyen Adli Tıp 3. İhtisas Kurulu arasında da onkoloji uzmanı bulunmamaktadır. Ayrıca, sigortalının öldüğü Gazi Üniversitesi Tıp Fakültesi raporlarında ölüm nedeni nazofarenks kanseri(gırtlak kanseri) ve buna bağlı akciğer kanseri metastazı olarak açıklanmış olup, çelişki de giderilmemiştir. O halde, eksik incelemeye dayalı ve uzman olmayan bilirkişi raporlarına itibar edilerek karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu durum karşısında, dosya içinde mevcut tıbbi kayıtlar ile tüm kanıtlar çerçevesinde davacıların murisi sigortalının öldüğü akciğer kanseri hastalığının daha önce geçirmiş olduğu ve sigorta sözleşmesinde belirtmediği nazofarensk kanseri(akciğer kanseri) hastalığı ile bir ilgisinin olup olmadığı, önceki hastalığının metastazı bulunup bulunmadığı, başka bir anlatımla ölümü ile gizlediği hastalığı arasında illiyet bağı olup olmadığı, ayrıca davacının sözleşme tarihinde akciğer kanseri hastalığını bilip bilmediği yönlerinde denetime uygun rapor alınması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, takdir olunan 990,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacılardan alınarak davalıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 02.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.