muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/11458, Karar No: 2023/7575, Tarih: 06.12.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/11458 E.  ,  2023/7575 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.03.2018 tarihli ve 2018/11-38 Esas, 2018/113 Karar sayılı kararı uyarınca, yerel mahkemece verilen düşme kararı kaldırılarak istinaf mercii tarafından mahkûmiyet kararı verilmesi suretiyle hüküm türü değiştirildiğinden kararın temyiz kanun yoluna tabi olduğu belirlenerek inceleme yapılmıştır.

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Boğazlıyan Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.12.2018 tarihli ve 2017/181 Esas, 2018/374 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mağdura karşı kasten basit yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 73 üncü maddesinin dördüncü fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca şikâyetten vazgeçme nedeniyle düşme kararı verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 02.04.2021 tarihli ve 2019/346 Esas, 2021/941 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısının (aleyhe) istinaf başvurusu üzerine 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 ... maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasıyla sanık hakkında mağdura karşı neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 37 ... maddesi delaletiyle 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 6.500 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve hükmolunan adlî para cezasının 24 eşit taksitte tahsiline karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri; mahkûmiyete yeter delil bulunmadığından beraat kararı verilmesi gerektiğine, iştirak iradesi bulunmadığından kemik kırığından sorumlu tutulamayacağına ve şikâyetten vazgeçme nedeniyle düşme kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri; mahkûmiyete yeter delil bulunmadığından beraat kararı verilmesi gerektiğine, iştirak iradesi bulunmadığından kemik kırığından sorumlu tutulamayacağına ve şikâyetten vazgeçme nedeniyle düşme kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Olay günü dava dışı sanık ... ile mağdur arasında düğünde çıkan kavgada, ...'ın mağdura kafa atarak burnunu kırdığı, sanık ...'nin de mağdura vurduğu ancak; üzerine atılı suçu diğer sanık ... ile birlikte işlediğine ilişkin kanaat elde edilemediğinden, sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası kapsamında kaldığı kabul edilerek şikâyetten vazgeçme nedeniyle düşme kararı verildiği anlaşılmıştır.

2. Sanık savunması, mağdurun beyanları, dava dışı sanık ve tanıkların anlatımları, nüfus ve adlî sicil kayıtları, tutanaklar ve diğer tüm deliller dava dosyasında mevcuttur.

3. Mağdur hakkında Kayseri Eğitim ve Araştırma Hastanesi tarafından düzenlenen adlî muayene raporuna göre; mağdurun burnunda kırığına neden olan yaralanmasının hayat fonksiyonlarını hafif (1.) derecede etkileyecek nitelikte olduğunun tespit edildiği anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Sanık ...'nin mağduru diğer dava dışı sanık ... ile birlikte fikir ve eylem birliği içerisinde yaraladığı anlaşılmakla, 5237 sayılı Kanun'nun 37 nci maddesi delaletiyle doğan sonuçtan birlikte sorumlu olacağı kabul edilerek iştirak halinde neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan cezalandırılmasına dair yeniden hüküm kurulmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, mağdurun aşamalardaki beyanları ile uyumlu adlî muayene raporu ve tanıkların anlatımları karşısında, sanık ...'nin dava dışı sanık ... ile birlikte fiil üzerinde ortak hakimiyet kurmak suretiyle iştirak halinde üzerine atılı neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçunu işlediği ve meydana gelen kemik kırığından sorumlu olduğu anlaşıldığından, sanık hakkında yazılı şekilde mahkûmiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmediğinden, sanığın temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 02.04.2021 tarihli ve 2019/346 Esas, 2021/941 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Boğazlıyan Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20300, Karar No: 2015/41446, Tarih: 17.06.2015

**6. Ceza Dairesi         2013/20300 E.  ,  2015/41446 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/404249

MAHKEMESİ : Bakırköy 5. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11/10/2011

NUMARASI : 2011/147 (E) ve 2011/286 (K)

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya kapsamına göre, 18.02.2011 tarihli, polis memurlarınca düzenlenen ve sanık ... ile ...'ın da imzaladığı, “Tutanak” başlıklı belgede, ... Lisesi müdür yardımcısı ...'nın, okulun karşısında bulunan parktaki şahısların, okul öğrencilerinin önünü keserek zorla para aldıklarını ihbar etmesi üzerine şahısların yakalandığının belirtildiği, okulda öğrenci olan mağdurlar ...'ın emniyete götürülerek beyanlarının alındığı, mağdurların daha sonraki aşamalarda ve mahkemeye sundukları dilekçelerinde, okul müdürünün ve polislerin yönlendirmesiyle emniyette vermiş oldukları beyanların gerçeği yansıtmadığını ifade ettiklerinin anlaşılması karşısında, tutanakta adı geçen okul müdür yardımcısı ... ile tutanak tanığı polis memurlarının dinlendikten sonra sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 17.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5909, Karar No: 2014/14878, Tarih: 01.07.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/5909 E.  ,  2014/14878 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Adana 6. İş Mahkemesi

Tarihi : 11/02/2014

Numarası : 2012/913-2014/94

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, davacının haksız olarak işten çıkarıldığını, işe iade davası sonucu işe iadesine karar verildiğini, daha önce ihbar tazminatı ve yıllık izin alacağına yönelik Adana 1. İş Mahkemesine açılan 2010/791 E. Sayılı dosyanın davanın henüz fesih gerçekleşmediğinden kabulünün hatalı olduğu yönünden reddine karar verildiği, dosyanın temyizden vazgeçme nedeniyle kesinleştiği, davacının 28.04.2011 tarihinde işe iade edilmemesi üzerine ihbar tazminatı ve yıllık izin alacağı yönünden yeniden icra takibi yaptıklarını, itiraz üzerine takibin durduğunu itirazın iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davacının davalı ile dava dışı S.. G.. Tarım Teks. Kim. Mad. San. Ltd. Şti. aleyhine açtığı işe iade davasında Adana 1. İş Mahkemesi 2010/751 E. Sayılı dosya ile işe iadesine karar verilmiştir. Dosyanın temyizi üzerine 9. Hukuk Dairesi 2011/ 3484 Esas 2011/ 3298 Karar Sayılı ilamıyla aynen “Somut uyuşmazlıkta davalılardan Ç..Genel Müdürlüğü Yağ Fabrikasında hammadde yokluğu nedeni ile üretim faaliyetini durdurmuş, mevsimlik işçilerin iş sözleşmelerini askıya almış, onarım işinde çalışan birkaç işçi dışında diğer işçilere ise ücretsiz izin vermiştir. Davalı kooperatif fesih bildiriminde üretim durmasına değil, Yağ Fabrikasının diğer davalı şirkete müştemilatı ile kiralanmasına dayanmıştır. Davalılar arasındaki

kira sözleşmesi incelendiğinde, Yağ Fabrikasının diğer davalı şirketçe Çiğit, Soya, Ayçiçeği, Kanola, Hardal, Keten tohumu vb. yağlı tohumların işlenmesi amacı ile faaliyette bulunmak üzere kiralandığı görülmektedir. Davalılar arasındaki kira sözleşmesi bir hukuk işlem olup, İş Kanunu’nun 6. Maddesi anlamında devirdir. Yağ Fabrikasının ekonomik bütünlük olarak devredildiği sabittir. Sözleşmede işçilerle ilgili düzenlemeye yer verilmemesi, işyerinin müştemilatı ile devredilmesi, işyerinin devrini ve işçilerin devredene geçmesini engellemez. Zira Yağ Fabrikasının devralan şirketçe faaliyetine devam edileceği açıktır. Faaliyetin devamı içinde mutlaka iş gücüne ihtiyaç olacaktır. Devir tarihinde işyerinde veya bir bölümünde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçları ile birlikte devralana geçeceği açıktır. Davacının iş sözleşmesi devirden sonra devreden davalı Ç.. tarafından feshedilmiştir. Oysa açıklandığı gibi fesihten önce devirle davacı ve diğer işçilerin iş sözleşmeleri bütün hak ve borçları ile devralan davalı S.. Gıda şirketine geçmiştir. Devralan davalı S.. Gıda şirketi tarafından ise gerçekleştirilen yazılı bir fesih işlemi bulunmamaktadır. Salt devir iş sözleşmesinin feshin için geçerli neden teşkil etmez. Davacının iş sözleşmesi devirden sonra feshedildiğinden ve işyeri artık devralan şirketin işyeri olduğundan, davacının devralan işveren olan davalı S..Gıda şirket işyerine işe iadesine karar verilmesi, devirden sonra fesheden ve dava açılmasına neden olan diğer davalı Ç..Genel Müdürlüğünün ise İş Kanunu’nun 6/5 maddesi uyarınca işe başlatmama tazminatı ve boşta geçen süre ücretinden devralan işverenle birlikte sorumluluğuna karar verilmesi gerekir. Mahkemece sonuç itibari ile feshin geçersizliğine karar verilmesi isabetli ise de davacının devralan şirket işyerine işe iadesine karar verilmemesi, devralan ve devreden işverenin işe başlatmama tazminatı ile boşa geçen süre ücretinden sorumlu tutulmaması açıklanan gerekçe ile hatalı bulunmuştur.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM: Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1.Mahkeme kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2.Feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının işyerini devralan davalı S..G.. LTD. Şirket işyerine İŞE İADESİNE,” şeklinde hüküm kurmuştur.

Yukarıya alınan 9. HD. 2011/ 3484 E. 2011/ 3298 K. Sayılı ilamından da anlaşılacağı üzere davalı ile dava dışı Serinler Şirketi arasında işyeri devri ilişkisi vardır. Davacının işe başlatılmadığı 28.04.2011 tarihinde işveren dava dışı Serinler Şirketidir. Feshe bağlı haklar olan ihbar ve yıllık izin alacağından sorumluluk son işverene ait olduğundan davanın reddine karar verilmesi gerekirken kabulü hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine 01.07.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/41528, Karar No: 2022/967, Tarih: 24.01.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/41528 E.  ,  2022/967 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 12.08.2021 tarih ve 2021/9435 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 29.09.2021 tarih ve KYB-2021/102818 sayılı ihbarname ile;

Resmi belgede sahtecilik suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 27.01.2020 tarihli ve 2019/103444 soruşturma, 2020/5503 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın kabulü ile soruşturmanın genişletilmesine, eksiklikler tamamlandıktan sonra yeniden kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmesi halinde bu kararın yeniden itiraza tabi olacağı hususunun hatırlatılmasına ilişkin Bakırköy 7. Sulh Ceza Hâkimliğinin 20.03.2020 tarihli ve 2020/1466 değişik iş sayılı kararını müteakip, olay hakkında yapılan soruşturma neticesinde, Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 26.02.2021 tarihli ve 2020/34740 soruşturma sayılı ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın kabulü ile soruşturmanın genişletilmesine, eksiklikler tamamlandıktan sonra yeniden kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmesi halinde bu kararın yeniden itiraza tabi olacağı hususunun hatırlatılmasına ilişkin mercii Bakırköy 6. Sulh Ceza Hakimliğinin 30.03.2021 tarihli ve 2021/1899 değişik iş sayılı kararının "Dosya aslının, iftira suçundan şüpheli Sünbül Yazıcı hakkında Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen iddianamenin Bakırköy 44. Asliye Ceza Mahkemesince kabulü sonrası 2021/126 esas sayılı dosyası üzerinden derdest bulunması nedeniyle onaylı dosya sureti üzerinden yapılan incelemede,

1-Bakırköy 7. Sulh Ceza Hâkimliğinin 20.03.2020 tarihli ve 2020/1466 değişik iş sayılı kararı yönünden yapılan incelemede;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 6545 sayılı Kanun'un 71. maddesi ile değişik 173/3. maddesinde yer alan, “Sulh ceza hâkimliği, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, o yer Cumhuriyet başsavcılığından talepte bulunabilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder...'' ile aynı Kanun’un 173/4. maddesindeki “Sulh ceza hâkimliği istemi yerinde bulursa, Cumhuriyet savcısı iddianame düzenleyerek mahkemeye verir.” şeklindeki düzenleme karşısında, Sulh Ceza Hâkimliğince soruşturmanın genişletilmesi kararı verilmesi ve Cumhuriyet savcılığınca söz konusu bu hususlarla ilgili eksiklikler giderildikten sonra şüpheli hakkında itirazla ilgili bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde itirazın kabulü ile soruşturmanın genişletilmesine, eksiklikler tamamlandıktan sonra yeniden kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmesi halinde bu kararın yeniden itiraza tabi olacağı hususunun hatırlatılmasına karar verilmesinde,

2-Bakırköy 6. Sulh Ceza Hakimliğinin 30.03.2021 tarihli ve 2021/1899 değişik iş sayılı kararı yönünden yapılan incelemede;

2-Bakırköy 6. Sulh Ceza Hakimliğinin 30.03.2021 tarihli ve 2021/1899 değişik iş sayılı kararı yönünden yapılan incelemede;

Dosya kapsamına göre, Bakırköy 7. Sulh Ceza Hâkimliğinin 20.03.2020 tarihli kararının soruşturmanın genişletilmesine ilişkin olduğu, Cumhuriyet savcılığından talep edilen hususlarla ilgili eksiklikler giderildikten sonra daha önceden soruşturmanın genişletilmesine karar veren merciince itirazla ilgili bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yeniden verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itiraz hakkında karar verilmesine yer olmadığına ve gereği için ilk mercii Bakırköy 7. Sulh Ceza Hâkimliğine gönderilmesine dair karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden” bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, bozulması istenilmiş olmakla,

Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

İncelenen dosya içeriğine göre; kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, Bakırköy 7. Sulh Ceza Hakimliğinin 20.03.2020 tarih ve 2020/1466 Değişik İş sayılı kararı ile Bakırköy 6. Sulh Ceza Hakimliği’nin 30.03.2021 tarih ve 2021/1899 Değişik İş sayılı kararı kararının, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi uyarınca ayrı ayrı BOZULMASINA; müteakip işlemlerin mahallinde takdir ve ifasına, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 24.01.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1609, Karar No: 2010/8254, Tarih: 31.05.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/1609 E.  ,  2010/8254 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan ağaçların 2008 yılı itibarıyla yaş ve cinslerine göre rayiç fiyatlarının İlçe Tarım Müdürlüğünden sorularak alınacak yazı cevaplarının dosya içerisine getirtilmesinden,

2-Dosyada bulunan İlçe Tarım Müdürlüğü veri listesinde münavebeye alınan biber ürününe ilişkin veriler yer almadığı gibi Dairece aynı gün incelenen, aynı mahkemenin bazı dava dosyalarına (Ör:... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009/153 Esas-2009/461 Karar, Dairenin:2010/1610 Esas) aynı değerlendirme tarihi itibarıyla (2008 yılı) gelen veri listesindeki biber veriminin 1650 kg-2650 kg aralığında, 03.10.2009 tarihinde incelenen bazı dava dosyalarına (Ör:... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008-409 Esas-2009-221 karar, Dairenin 2009/1543 Esas)sayılı dosyasına gelen veri listesindeki biber veriminin 1700 kg-3000 kg aralığında bulunduğu, dolayısıyla aynı değerleri içermedikleri anlaşılmıştır.

Mahkemece, sözü edilen dosyalardaki veri listelerinin birer suretinin İlçe Tarım Müdürlüğüne gönderilerek, biber verimleri arasındaki bu çelişkinin nereden kaynaklandığının sorularak 2008 yılı biber ürününün sulu şartlarda dekar başına ortalama verim, ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderine ilişkin veri listesinin dosya içerisine getirtilmesinden,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 31.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3642, Karar No: 2021/5578, Tarih: 01.07.2021

**2. Hukuk Dairesi         2021/3642 E.  ,  2021/5578 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 28. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Evliliğin İptali-Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı-davalı erkek evliliğin mutlak butlanla iptali olmadığı taktirde boşanma talep etmiş, davalı-davacı kadın asıl davaya verdiği cevapta davanın reddini savunmuş, herhangi bir talepte bulunmamış, erkek cevaba cevap vermemiş ve dilekçeler aşaması tamamlanmıştır. Davalı-davacı kadın ayrıca birleşen boşanma davası açmış ve bu davada maddi ve manevi tazminat ile tedbir ve yoksulluk nafakası taleplerinde bulunmuştur. Mahkemece erkeğin davasının kabulüne evliliğin mutlak butlanla iptaline, kadının boşanma davasının reddine karar verilmiştir. Bu kararın davalı-davacı kadın tarafından istinafı üzerine bölge adliye mahkemesi tarafından mutlak butlan sebebiyle evliliğin iptali davası, boşanma davası açısından bekletici sorun oluşturacağından davalı-davacı kadının boşanmaya ilişkin birleşen davasına yönelik istinaf talebinin eldeki dosyadan tefrikine, buna ilişkin istinaf talebinin tefrik edilen dosya kapsamında incelenmesine karar verilmiş, davacı erkeğin evliliğin mutlak butlanla iptali davasının kabulüne yönelik kadının istinaf talebinin esastan reddine,yoksulluk nafakasına yönelik istinaf talebinin kabulü ile kadın lehine yoksulluk nafakasına hükmedilmesine karar verilmiş, bu karar davacı erkek tarafından yoksulluk nafakasına yönelik temyiz edilmiştir. Davalı-davacı kadın birleşen boşanma davasında yoksulluk nafakası talep etmiştir. Erkeğin evliliği iptali davasında dilekçelerin karşılıklı verilmesi aşaması ve sonrasında da davalı-davacı kadının bu yöne ilişkin bir talebi bulunmamaktadır. Boşanma davası ve bu davaya yönelik istinaf talebi tefrik edildiğine göre bu durumda evliliğin iptali davasında davalı-davacı kadın yararına yoksulluk nafakasına hükmedilmesi doğru değildir. Taleple bağlılık ilkesine göre hakim tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır, ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez (HMK m. 26). Bu nedenle davalı-davacı kadının evliliğin iptali davasında yoksulluk nafakası talebi bulunmadığı halde yazılı şekilde kadın lehine yoksulluk nafakasına hükmedilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcın istek halinde yatırana geri verilmesine, dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 01.07.2021 (Prş.)