muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/705, Karar No: 2019/59, Tarih: 05.02.2019

Kara Kuvvetleri Komutanlığı 12. Hudut Tabur 1. Hudut Bölük Sarıcaali Takım Karakolunda 1980/3 tertip olarak askerlik görevini Piyade Er olarak yapmakta olan sanık ...'nin olay tarihi itibarı ile kıtasında yaklaşık 10 aydır görevli olduğu, evli ve iki çocuk babası maktul ...'in ise Edirne ili, İpsala ilçesine bağlı, olayın meydana geldiği Sarıcaali köyü nüfusuna kayıtlı olduğu, Çerkezköy'de bir fabrikada çalışırken işine son verildiği ve olay tarihi itibarıyla işsiz olduğu, Türkiye üzerinden Yunanistan'a geçmek için Tekirdağ ili, Muratlı ilçesine gelen 12'si Ermenistan Cumhuriyeti, 12'si Pakistan İslam Cumhuriyeti, 2'si ise Hindistan Cumhuriyeti vatandaşı olan toplam 26 göçmeni maktulün Muratlı'dan kimliği tespit edilemeyen bir şahsın kullandığı kamyonla Türkiye-Yunanistan kara sınırında yer alan kendi köyü olan Sarıcaali'ye getirdiği, kamyondan indirdiği şahısların Meriç nehri kenarındaki çukur, etraftan görülmesi zor, fundalık alanda saklanmalarını sağladığı ve sınırı geçmek için havanın iyice kararmasını bekledikleri esnada olay yerinden geçen aynı köyden 14 yaşındaki ..... ile 18 yaşındaki ..... .....'nin maktulün getirdiği göçmenleri fark ettikleri, .....'un, küçük kardeşi .....'e göçmenlerin çeltik tarlalarına zarar verebileceğini söyleyip .....'den durumu yakında bulunan nöbetçi askerlere bildirmesini istediği, koşarak giden .....'in yolda, 19.00-21.00 saatleri arasındaki nöbet vazifelerini tamamlayıp görev yaptıkları karakola geri dönen sanık ... ile Piyade Onbaşı..... İkizoğlu'na rastladığı, .....'in, “Bir kamyondan indirilen göçmenlerin saklanmakta olduklarını” sanığa ve.....'a söylediği, nöbet yerine gidiş dönüş esnasında başlarında nöbetçi rütbeli asker bulunmayan sanık ... ve Çoşkun'un 200 metre kadar yakınlarındaki nöbet noktasına giderek telefonla, yahut yaklaşık 1,5 km uzaklıktaki karakola giderek durumu komutanlarına doğrudan haber vermek yerine ellerinde ucunda süngü takılı harp tüfekleri ile koşarak olay yerine gittikleri, .....'in ..... tarafından güttükleri koyunlarla birlikte köye gönderildiği, .....'un ise sanığa ve.....'a göçmenlerin saklandıkları yeri gösterdiği, sanık ... ve.....'un aldıkları eğitimin ve askeri talimatların hilafına tüfeklerini göçmenlerin üzerine doğrultup göçmenlere bağırarak arazide gizlenmeye çalışan toplam 26 göçmeni çöktükleri yerden ayağa kaldırdıkları, karakola götürmek için sıraya sokmaya çalıştıkları, durumu askerlere ihbar eden .....'la aynı köylü olan maktulün, eli ile işaret ederek .....'u yanına çağırdığı, maktulün kendisini döveceğini düşünen ve olay tarihinde 18 yaşında olan .....'un Piyade Onbaşı..... İkizoğlu'nun arkasına saklandığı, elinde ve üzerinde herhangi bir silah bulunmayan maktulün .....'a doğru koşarak gelmesi üzerine sanık ..

.....'la aynı köylü olan maktulün, eli ile işaret ederek .....'u yanına çağırdığı, maktulün kendisini döveceğini düşünen ve olay tarihinde 18 yaşında olan .....'un Piyade Onbaşı..... İkizoğlu'nun arkasına saklandığı, elinde ve üzerinde herhangi bir silah bulunmayan maktulün .....'a doğru koşarak gelmesi üzerine sanık ...'nin maktule müdahale edip ağız bölgesine şiddetli bir yumruk attığı, yumruğun tesiri ile yere düşen maktulün yerden kalktığı esnada sanığın kendisine zimmetlenen G3 marka, ucunda toplam uzunluğu 23,7 cm, en geniş yeri 2,5 cm olan sivri ağızlı süngü takılı bulunan tüfekle maktule en az iki kez hamle yaparak maktulün göğüs bölgesinde sağ meme başının 4 cm iç tarafında, yukarıdan aşağıya seyirli, bir açısı dar bir açısı geniş 2,5x1 cm ebadında, sağ uyluk 1/3 orta dış yanda ise yine yukarıdan aşağıya doğru seyirli bir açısı dar bir açısı geniş 2,5x1,5 cm ebadında kesici delici alet yarası oluşturduğu, maktulün göğüs bölgesindeki yaranın cilt, cilt altı yumuşak dokuları geçerek 3. kaburgayı kestiği ve göğüs boşluğuna ulaştığı, sağ akciğer üst lob mediastinal kenarında 1,5x1 cm ebadında kesici delici alet yarası oluşturduğu, maktulün bu yaranın neden olduğu göğüs içi kanama nedeni ile gelişen hipovolemik şok sonucu hayatını kaybettiği olayda;

Her ne kadar tanık Mher Mkrtchyan, olay sırasında maktulün görevli askerlere iki kez yumrukla vurduğunu, maktulün sanıkla boğuştuğunu, sanığın ise hiçbir şekilde maktule vurmadığını ifade etmiş ise de; olay yerinde bulunan Piyade Onbaşı..... İkizoğlu ile tanık ..... .....'nin beyanları ile desteklenmeyen, maktulden kaynaklanan darbetme şeklindeki bu fiili saldırı iddiasının bizzat sanık tarafından da doğrulanmadığı, sanığın savunmalarında maktulün kendisine vurmadığını, kendisine herhangi bir söz de sarf etmediğini, aksine kendisinin maktule yumruk attığını belirtmiş olması karşısında, tanık Mher Mkrtchyan'ın bu beyanlarının gerçeği yansıtmadığı; ceza yargılaması hukukunda delilleri sayarak değil, tartarak maddi gerçeğe ulaşılabileceği yönündeki evrensel "Argumenta non sunt numeranda, sed ponderanda" ilke ile beraber değerlendirildiğinde; harp sanatını öğrenmek ve yapmak mükellefiyeti olarak tanımlanan askerlik görevini yaklaşık 10 aydır olayın meydana geldiği kıtasında yapmakta olan sanığın, görevini etkili bir biçimde yerine getirmesi için kendisine verilen fiziksel, psikolojik ve ahlakî eğitim ile nöbete, silah kullanmaya, sınır ihlali yapan kişilere karşı davranış şekillerine ilişkin talimatlar hilafına hareket ettiği, elinde veya üzerinde herhangi bir silah bulunmadığı sabit olan maktulün kendisini askerlere ihbar ettiğini düşündüğü tanık ..... .....'ye kızarak üzerine doğru koşması ve sanığın maktule yumrukla vurarak yere düşürmesi üzerine de yerden kalkarak sanığın üzerine hızla yürümekten ibaret eylemlerinin, sanığa veya olay yerinde bulunan kendisine yönelik silahsız etkili eyleme karşı savunma yapabilecek fiziksel yapıya sahip 18 yaşındaki tanık .....'a yönelmiş ciddi ve haksız bir saldırı oluşturmaması karşısında; sanığın saldırıyı o andaki hâl ve şartlara göre saldırı ile orantılı biçimde defetmek zorunluluğu ile hareket etmeyip haksızlık karşısında öfkeye kapılarak son derece orantısız şekilde tepki gösterip tüfeğinin ucuna takılı süngüyü maktulün göğsüne saplayarak haksız tahrik altında maktulün ölümüne yol açtığı anlaşıldığından, sanık hakkında meşru savunma veya meşru savunmada sınırın aşılması hükümlerinin uygulanma imkânının bulunmadığının kabulü gerekmektedir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan bir Ceza Genel Kurulu Üyesi; sanık hakkında TCK'nın 27/2. maddesi hükmünün uygulanması gerektiği düşüncesiyle karşı oy kullanmıştır.

2- Meşru savunma koşullarının oluşmadığı sonucuna ulaşılmakla; sanığa atılı suçun kasten öldürme suçunu mu yoksa kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçunu mu oluşturduğu;

04.11.2004 tarih ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 12. maddesi ile 1 Haziran 2005 tarihi itibarıyla yürürlükten kaldırılan ancak suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan 765 sayılı mülga Türk Ceza Kanunu'nun 448. maddesi;

" Her kim, bir kimseyi kasten öldürürse 24 seneden 30 seneye kadar ağır hapis cezasına mahkum olur."

Aynı Kanun'un 452. maddesinin 1. fıkrası;

04.11.2004 tarih ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 12. maddesi ile 1 Haziran 2005 tarihi itibarıyla yürürlükten kaldırılan ancak suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan 765 sayılı mülga Türk Ceza Kanunu'nun 448. maddesi;

" Her kim, bir kimseyi kasten öldürürse 24 seneden 30 seneye kadar ağır hapis cezasına mahkum olur."

Aynı Kanun'un 452. maddesinin 1. fıkrası;

"Katil kastiyle olmıyan darp ve cerh veya bir müessir fiilden telefi nefis husule gelmiş olursa fail, 448 inci maddede beyan olunan ahvalde sekiz, 449 uncu maddede yazılı ahvalde on ve 450 nci maddede muharrer ahvalde on beş seneden aşağı olmamak üzere muvakkat ağır hapse mahkum olur.", hükümlerini içerirken,

5237 sayılı TCK’nın “Kasten Öldürme” başlığı altında düzenlenen 81. maddesi ise; "Bir insanı kasten öldüren kişi, müebbet hapis cezası ile cezalandırılır”,

“Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama” başlıklı 87. maddesinin 4. fıkrası;

“Kasten yaralama sonucunda ölüm meydana gelmişse, yukarıdaki maddenin birinci fıkrasına giren hâllerde sekiz yıldan oniki yıla kadar, üçüncü fıkrasına giren hâllerde ise oniki yıldan onaltı yıla kadar hapis cezasına hükmolunur”,

Şeklinde hükümler içermektedir.

Konuya ilişkin TCK'nın 87. maddesinin gerekçesinde ise;

“Dördüncü fıkrada, kasten yaralama sonucunda ölüm meydana gelmiş olması hâline ilişkin hükme yer verilmiştir. Neticesi sebebiyle ağırlaşmış bu kasten yaralama hâllerinde, failin bu ağır neticeden sorumlu tutulabilmesi için, ‘Genel Hükümler Kitabı’nda yer alan netice sebebiyle ağırlaşmış suçlara ilişkin hükümler, burada da geçerlidir” açıklamasına yer verilmiştir.

765 sayılı TCK’da objektif sorumluluk esasına dayanan düzenlemelere yer verilmiş iken, 5237 sayılı TCK’da objektif sorumluluk esası benimsenmemiştir. Suçu, “kanunda tanımlanmış bir haksızlık” olarak öngören yeni suç teorisinde, bir hareketi yapan kişi, bu hareketin tüm sonuçlarından her şartta sorumlu tutulmamakta, bir başka anlatımla “kusursuz sorumluluk” terk edilmiş olmaktadır. (İzzet Özgenç, Türk Ceza Hukuku Genel Hükümler, 8. Bası, s.161)

765 sayılı TCK’ndaki objektif sorumluluk esasının yerine 5237 sayılı TCK’nda haksızlığın bir gerçekleştirilme şekli olarak kast-taksir kombinasyonuna, yani netice sebebiyle ağırlaşmış suçlara yer verilmiştir. Bu nedenle uyuşmazlığın çözümü için, 5237 sayılı TCK’nun hazırlanmasında esas alınan suç teorisinde, suçun manevi unsurları arasında gösterilen kast-taksir kombinasyonu, yani netice sebebiyle ağırlaşmış suç üzerinde durulmalıdır.

5237 sayılı TCK’nın “Netice sebebiyle ağırlaşmış suç” başlıklı 23. maddesi;

“(1) Bir fiilin, kastedilenden daha ağır veya başka bir neticenin oluşumuna sebebiyet vermesi halinde, kişinin bundan dolayı sorumlu tutulabilmesi için bu netice bakımından en azından taksirle hareket etmesi gerekir” şeklindedir.

5237 sayılı TCK’nın “Netice sebebiyle ağırlaşmış suç” başlıklı 23. maddesi;

“(1) Bir fiilin, kastedilenden daha ağır veya başka bir neticenin oluşumuna sebebiyet vermesi halinde, kişinin bundan dolayı sorumlu tutulabilmesi için bu netice bakımından en azından taksirle hareket etmesi gerekir” şeklindedir.

Buna göre; failin gerçekleştirdiği bir eylemde, kastettiğinden daha ağır veya başka bir sonucun meydana gelmesi hâlinde, sorumlu tutulabilmesi için, netice bakımından en azından taksirle hareket etmiş olmasının kabulü gerekmektedir. Fail, bu sonucun meydana gelmesinden taksirle bile sorumlu tutulamıyorsa, objektif sorumluluğun kaldırılmasının doğal bir sonucu olarak, sadece nedensellik bağının bulunuyor olması, neticeden sorumlu tutulması için yeterli olmayacaktır.

Öğretide, neticesi sebebiyle ağırlaşmış suçun, gerçek neticesi sebebiyle ağırlaşmış suç ve görünüşte ya da gerçek olmayan neticesi sebebiyle ağırlaşmış suç olarak iki farklı şeklinin bulunduğu kabul edilmektedir. Gerçek neticesi sebebiyle ağırlaşmış suçlarda, failin hareketi sonucunda kastettiğinden daha ağır bir netice ortaya çıkmakta olup, gerçekleşen aşırı netice dolayısıyla bağımsız bir suç tipi ortaya çıkmaktadır. Örneğin, yaralama suçunda mağdurun ölmesi, gerçek neticesi sebebiyle ağırlaşmış suç hâlidir. Görünüşte neticesi sebebiyle ağırlaşmış suçlarda ise, failin hareketi sonucunda suçun oluşması için aranan neticeden başka, niteliği de farklı olan daha ağır bir netice ortaya çıkmakta olup, gerçekleşen aşırı netice dolayısıyla temel suç niteliği aynı kalmakla beraber yalnızca ceza ağırlaştırılmaktadır. Örneğin, cinsel saldırı suçunda mağdurun bitkisel hayata girmesi, görünüşte neticesi sebebiyle ağırlaşmış suç hâlidir. (Hamide Zafer, Ceza Hukuku Genel Hükümler, Beta Yayınevi, 5. Bası, İstanbul 2015, s. 286 vd; Mehmet Emin Artuk, Ahmet Gökcen, A.Caner Yenidünya, TCK Şerhi, Turhan Kitabevi, Ankara 2009, c 3, s. 2484 vd)

5237 sayılı TCK’nın 23. maddesinde düzenlenmiş bulunan neticesi sebebiyle ağırlaşmış suça ilişkin genel kuralın, özel hükümler arasında kendisine yer bulduğu maddelerin başında gelen TCK’nın 87. maddenin 4. fıkrasına göre, gerçekleştirilen kasten yaralama eylemi TCK’nın 86. maddesinin 1. veya 3. fıkraları kapsamında bulunur ve bunun sonucunda da ölüm meydana gelirse, en azından taksirle hareket etmiş olmak şartıyla faile belirtilen cezaların verileceği öngörülmektedir.

Kasten yaralama sonucu mağdurun ölmesine ilişkin TCK'nın 87. maddesinin 4. fıkrasının uygulanması için;

a- Failin yaralama kastı ile hareket etmesi,

b- Mağdurun TCK’nın 86. maddesinin birinci veya üçüncü fıkrasında düzenlenen şekilde yaralanmış olması,

c- Failin eylemi ile arasında illiyet bağı bulunacak şekilde mağdurun ölmesi,

d- Failin meydana gelen ölüm sonucuna ilişkin en az taksir derecesinde bir kusurunun bulunması,

Şartlarının birlikte gerçekleşmesi gerekir.

Kasten yaralama sonucu mağdurun ölmesine ilişkin TCK'nın 87. maddesinin 4. fıkrasının uygulanması için;

a- Failin yaralama kastı ile hareket etmesi,

b- Mağdurun TCK’nın 86. maddesinin birinci veya üçüncü fıkrasında düzenlenen şekilde yaralanmış olması,

c- Failin eylemi ile arasında illiyet bağı bulunacak şekilde mağdurun ölmesi,

d- Failin meydana gelen ölüm sonucuna ilişkin en az taksir derecesinde bir kusurunun bulunması,

Şartlarının birlikte gerçekleşmesi gerekir.

Buna göre, fail mağduru yaralamak amacıyla hareket etmeli, mağdurun yaralanacağını bilmeli ve bu sonucu istemelidir. Bununla birlikte fail mağdurun yaralanmasını değil de, ölmesini istemiş ve ölüm meydana gelmiş ise bu durumda kasten öldürmeden sorumlu tutulacaktır.

Madde metnine göre faile verilecek ceza belirlenirken kasten yaralama suçunun düzenlendiği TCK'nın 86. maddesinin birinci ve üçüncü fıkralarına yollama yapılmıştır. O hâlde, mağdurun basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek dereceden daha ağır şekilde yaralanması gerekmektedir. Anılan maddenin 2. fıkrasında karşılığını bulan basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde meydana gelen yaralamalarda 87. maddenin 4. fıkrası uygulanamayacaktır.

Üçüncü şart olarak mağdurun ölmesi ve failin eylemi ile mağdurun ölümü arasında uygun nedensellik bağının bulunması gerekir.

Son olarak, failin meydana gelen bu ölüm sonucundan, en az taksir derecesinde bir kusurunun bulunması gerekir.

Diğer yandan, 765 sayılı mülga TCK'nın 448. maddesi ile 5237 sayılı TCK’nın 81. maddesinde düzenlenen suçun manevi unsuru öldürme kastı iken, 765 sayılı mülga TCK'nın 452. maddesinin 1. fıkrası ile 5237 sayılı TCK'nın 87. maddesinin 4. fıkrasına düzenlenen suçun manevi unsuru yaralama kastıdır. O hâlde, kasten öldürme suçu ile kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçu arasındaki ayırıcı kriterlerden en önemlisi manevi unsur farklılığı olacaktır. Dolayısıyla suçun vasıflandırılmasından önce çözülmesi gereken konu, failin kastının öldürmeye mi, yoksa yaralamaya mı yönelik olduğuna ilişkindir.

TCK’nın 21. maddesinin 1. fıkrasına göre, suçun kanuni tanımındaki unsurlarının bilerek ve istenerek gerçekleştirilmesi olan ve failin iç dünyasını ilgilendiren kast, dış dünyaya yansıyan davranışlara bakılarak, daha açık bir ifadeyle failin olay öncesi, olay sırası ve olay sonrası davranışları ölçü alınarak belirlenmelidir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun istikrar bulunan ve süregelen kararlarında da; suç nedeni, kullanılan aletin cinsi, kullanılış şekli, isabet alınan bölge, darbe adedi ve şiddeti, failin suçtan önceki ve sonraki davranışları, aradaki husumet, hedef seçme imkânının bulunup bulunmadığı, mağdurdaki yaraların yerleri ve nitelikleri, failin fiiline kendiliğinden mi, yoksa engel bir nedenden dolayı mı son verdiği gibi ölçütler esas alınmak suretiyle kastın saptanması gerektiği belirtilmiştir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun istikrar bulunan ve süregelen kararlarında da; suç nedeni, kullanılan aletin cinsi, kullanılış şekli, isabet alınan bölge, darbe adedi ve şiddeti, failin suçtan önceki ve sonraki davranışları, aradaki husumet, hedef seçme imkânının bulunup bulunmadığı, mağdurdaki yaraların yerleri ve nitelikleri, failin fiiline kendiliğinden mi, yoksa engel bir nedenden dolayı mı son verdiği gibi ölçütler esas alınmak suretiyle kastın saptanması gerektiği belirtilmiştir.

Kastın belirlenmesi açısından her bir olayda kullanılması gereken ölçütler farklılık gösterebileceğinden, tüm bu olguların olaysal olarak değerlendirilmesi gerekmektedir.

Bir numaralı uyuşmazlık konusunda açıklandığı şekilde gelişen olayda; askerlik hizmetini yerine getirmek için silah altında bulunan sanık Piyade Er ... ile maktul ...'ın olaydan önce birbirlerini tanımamaları, aralarında öldürmeyi gerektirecek bir husumetin bulunmaması, maktulün tanık .....'u kovaladığı sırada sanığın yumruk atarak maktule müdahale etmesinden sonra yumruğun tesiri ile yere düşen maktulün sanığa doğru hamle yapması üzerine sanığın tüfeğinin ucuna takılı süngüyle maktulün göğüs bölgesine bir kez vurması, maktulün göğüs bölgesinden kan geldiğini görünce herhangi bir engel durum bulunmamasına karşın eylemine kendiliğinden son vermesi, olay günü saat 20.17'de güneşin battığı göz önüne alındığında havanın kararmaya başladığı ortamda çıkan arbede sırasında sanığın özellikle maktulün hayati önem taşıyan göğüs bölgesini hedef alarak hareket ettiğinin saptanamaması, maktulün vücudundaki ikinci kesici delici alet yarasının maktulün bacağında yer alması, sanığın olaydan hemen sonra yardım getirmesi için tanık .....'u Karakola göndermesi karşısında; sanığın olay öncesi, olay esnası ve sonrasındaki davranışları bir bütün olarak değerlendirildiğinde, öldürme kastıyla değil yaralama kastıyla hareket ettiği, yaralama eylemiyle maktulün ölümü arasında illiyet bağı bulunduğu anlaşıldığından eyleminin kasten yaralama sonucu öldürme suçunu oluşturduğu kabul edilmelidir.

Bu itibarla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının bu değişik gerekçe ile kabulüne, Özel Daire bozma kararının kaldırılmasına, Yerel Mahkeme hükmünün sanığın eyleminin kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçunu oluşturduğunun gözetilmemesi isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan Ceza Genel Kurulu Üyesi ...;

"Sanık ... hakkında maktul ...’in ölümüne neden olmak suçundan yapılan yargılama sonucunda itiraz yolu ile Ceza Genel Kurulumuza gelen dosyada sanığın eyleminin TCK’nin 87/4 maddesi kapsamında kaldığı yönündeki çoğunluk görüşüne katılmıyorum. Şöyle ki;

Çoğunluk görüşüne katılmayan Ceza Genel Kurulu Üyesi ...;

"Sanık ... hakkında maktul ...’in ölümüne neden olmak suçundan yapılan yargılama sonucunda itiraz yolu ile Ceza Genel Kurulumuza gelen dosyada sanığın eyleminin TCK’nin 87/4 maddesi kapsamında kaldığı yönündeki çoğunluk görüşüne katılmıyorum. Şöyle ki;

Olay Edirne ilinde sınır güvenliğinde görevli asker olan Sanık ... ile aynı timde görevli asker dava dışı sanık.....’un devriye görevi yaptıkları sırada çoban olan ..... ve .....’in sanıkların yanına gelerek kaçak olarak sınırı geçmek isteyen mültecileri gördüklerini söylemeleri üzerine ..... ve.....’un mültecilerin saklandıkları yere gelerek mültecileri yakaladıkları, maktul ...’un Türk vatandaşı olup mültecileri kaçak olarak sınırdan geçiren kişi olduğu, kendilerini yakalatanların çobanlar olduğunu anlayan maktulün, 18 yaşındaki çoban .....’a saldırdığı, bu sırada olay tarihi ve saati itibariyle güneşin battığı ancak geceden sayılan zaman dilimine henüz girilmediği, maktulün elinde herhangi bir silah olmaksızın çobana saldırması üzerine onu koruma amaçlı arkasına alan sanık ...’ın maktule yumruk ile etkili şekilde vurarak maktulü yere düşürdüğü maktulün yerden kalkması ve tekrar sanığın üzerine yürümesi nedeniyle sanığın elinde bulunan ucunda kasatura takılı G-3 piyade tüfeği ile maktulün sağ uyluk orta dış yanda ve ayrıca sağ göğüs sağ memenin 4 cm iç tarafında olacak şekilde iki farklı bölgesinden yaralanmasına ve akabinde ölümüne neden olduğu olayda sanığın kastının yaralama mı yoksa öldürmeye mi yönelik olduğunun belirlenmesi gereklidir.

Yargıtay CGK 17.03.2015 tarih 2014/1-253 esas ve 2015/46 karar sayılı kararında neticesi sebebiyle ağırlaşmış suçu ve TCK’nin 87/4 maddesinde düzenlenen kasten yaralama sonucu mağdurun ölmesi suçunun şartlarını şu şekilde belirlemiştir: a) Failin yaralama kastı ile hareket etmesi, b)Mağdurun, TCK’nin 86/1. maddesinin 1. ve 3. fıkrasında düzenlenen şekilde yaralanmış olması, c)Failin eylemi ile illiyet bağı bulunacak şekilde mağdurun ölmesi, d)Failin ölüm sonucuna ilişkin en az taksir derecesinde kusurunun bulunması şeklinde belirlenmiş ve bu koşulların hepsinin bir arada bulunmasını aramıştır.

Davaya konu somut olayımızda sorunun çözümü için öncelikle failin kastının belirlenmesi gereklidir.

Davaya konu somut olayımızda sorunun çözümü için öncelikle failin kastının belirlenmesi gereklidir.

Maktulün 16/08/2001 tarihli otopsi raporunda; maktulün 1.70 boylarında, dudaklarında kurumuş kan bulaşığı olduğu, ağzından kan geldiği, sağ göğüs bölgesi meme başının 4 cm iç tarafında yukarıdan aşağıya seyirli bir açısı dar bir açısı geniş 2,5x1,5 cm lik kesici delici alet yarası olduğu, sağ uyluk orta dış yanda yukarıdan aşağıya doğru seyirli bir açısı dar bir açısı geniş 2.5x1.5 cm lik kesici delici alet yarası olduğu: Sağ göğüs bölgesinde tarif edilen kesici delici alet yarasının cilt, cilt altı yumuşak dokuları geçerek 3. kaburgayı kestiği ve göğüs boşluğuna ulaştığı, sağ akciğerde kesici delici alet yarası oluşturduğu, 2. yara olan sağ bacaktaki kesici delici alet yarasının cilt, cilt altı ve yumuşak dokulara nafiz olduğu, ölüm nedeninin göğüs bölgesine giren kesici delici alet yarasının neden olduğu, iç kanama (Hemotoraks) ve buna bağlı gelişen şoktan kaynaklandığı Adli tıp kurumu fizik ihtisas dairesinin 29.05.2002 tarihli raporunda; Olayda kullanılan kasatura incelendiğinde 23.7 cm uzunluğunda, 2 tarafı keskin, her iki yanda oluk bulunan sivri uçlu kesici ve delici aletin uçtan itibaren namlu genişliklerinin;

1 cm de 1.1 cm,

2 cm de 1.8 cm,

3 cm de 2.3 cm,

4 cm de 2.4 cm,

5 cm de ve tüm namlu boyunca 2.5 cm ölçüldüğü

Dosyada bulunan sanığın boyunu gösteren ve askeri birliğinden istenen resmi belgede sanığın (maktul ile aynı boyda) 1.70 cm boyunda olduğu,

Sanığın savunmaları sırasında daha önce de mültecilere müdahale ettiklerini, ancak daha önce yakaladıkları mültecilerin söz dinlediğini, saldıran birisini ilk kez gördüğünü söylediği,

Dosyada ifadesine başvurulan mültecileri gören çobanların aşamalarda ifadelerini değiştirerek tarafların baskısına maruz kaldıkları için ifadelerini değiştirdiklerini söyledikleri,

Dosya da bulunan keşif zaptı düzenlenirken sanığa yaptırılan tatbiki keşfin fotoğrafları incelendiğinde sanığın ucunda kasaturası olan tüfeğini nasıl tuttuğunu gösteren fotoğraflarında mevcut olduğu görülmüştür.

Sanığın tüm dosya kapsamına göre kastının öldürmeye mi yoksa yaralamaya mı yönelik olduğunu tespit etmek önem kazanmaktadır.

Olayımız da sanık, mültecilerin yakalanmasını sağlayan, çobanlık yapan tanık .....’a saldıran maktulü engellemek için elinde silahı olduğu halde bunu kullanmamış, yumrukla etkili şekilde vurarak maktulü yere düşürmüştür. Bu aşamadan sonra olayların nasıl geliştiğini aşamalarda değişen tanık beyanlarına dayanarak belirlemek yerine, teknik ve maddi bulgulara dayanmanın maddi gerçeği bulmakta daha doğru olduğu kanaatindeyiz.

Maktul ve sanık dosyadaki belgelere göre aynı boyda (1.70) kişilerdir. Maktulün ölümüne neden olan sağ meme başı hizasında ve meme başından içe doğru 4 cm uzaktaki yukarıdan aşağıya seyirli yara dikkatle incelendiğinde yukarıdan aşağıya doğru bir aletin vücuda havalesi (yöneltilmesi) ile oluşmuştur.