muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/729, Karar No: 2019/5689, Tarih: 08.10.2019

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 1968 yılında seri bazda yapılmış ve 1969 yılında kesinleşmiştir.Genel arazi kadastrosu 23.06.1979 tarihinde kesinleşmiştir. Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde evvelce sınırlaması yapılmış ormanlarda

6831 sayılı Kanunun 3302 sayılı Kanunla değişik 2/B madde uygulaması 22.11.2012 tarihinde 1 aylık askı ilânına çıkarılmıştır.

Dava, 2/B madde uygulamasına itiraza ve tescil istemine ilişkindir.

6831 sayılı Kanunun 11. maddesinde; orman kadastro komisyonlarınca alınan kararlara ilişkin düzenlenen tutanak ve haritalar askı suretiyle otuz gün süre ile ilan edilir. Bu ilan ilgililere şahsen yapılan tebliğ hükmündedir. Tutanak ve haritalara karşı itirazı olanlar; askı tarihinden itibaren otuz gün içinde kadastro mahkemelerinde, kadastro mahkemesi olmayan yerlerde kadastro davalarına bakmakla görevli mahkemelerde dava açabilirler. İlan süresi geçtikten sonra, dava açılmayan kararlara ilişkin düzenlenen tutanak ve haritalar kesinleşir. Orman kadastro komisyonlarınca düzenlenen tutanak ve haritaların kesinleştiği tarihten itibaren on yıl geçtikten sonra, kadastrodan önceki hukuki sebeplere dayanarak Hazine hariç itiraz olunamaz ve dava açılamaz.

Hak sahibi gerçek ve tüzel kişiler tarafından açılacak sınırlamaya itiraz davalarında hasım Orman Genel Müdürlüğü; 2. maddeye göre orman sınırları dışına çıkarma işlemlerine karşı açılacak itiraz davalarında ise hasım Hazine ve Orman Genel Müdürlüğüdür.

Orman Genel Müdürlüğünce açılacak davalarda hasım, hak sahibi gerçek ve tüzel kişilerdir.

Kadastrosu yapılıp kesinleşen Devlete ait ormanlar orman vasfı ile, 2. maddeye göre orman sınırları dışına çıkarılan yerler ise kaydında belirtme yapılarak hâlihazır vasfı ile; kesinleşme tarihleri tescil tarihi olarak gösterilmek suretiyle, en geç üç ay içinde hiçbir harç ve bedel alınmaksızın Hazine adına tapu kütüklerine kaydedilir.

Bu Kanunun;

a) 20.6.1973 tarihli ve 1744 sayılı Kanunla değişik 2. maddesi,

b) 23.9.1983 tarihli ve 2896 sayılı, 5.6.1986 tarihli ve 3302 sayılı kanunlarla değişik 2. maddesinin birinci fıkrasının (B) bendi,

Uygulamaları ile orman sınırları dışına çıkarılan, ancak fiilen orman olduğu Orman Genel Müdürlüğünce tespit edilen yerler, talep üzerine ...... Bakanlığınca Orman Genel Müdürlüğüne tahsis edilir. Tahsisi yapılan bu yerler Hazine adına tapuya orman vasfıyla tescil edilir.

Sınır noktaları ile ölçü işinde kullanılan tüm noktalardaki taş, beton kazık ve diğer işaretler Orman Genel Müdürlüğünce korunur. Noktaların tahribatı veya yerlerinin değiştirilmesi yasaktır." düzenlemesi yer almaktadır.

Uygulamaları ile orman sınırları dışına çıkarılan, ancak fiilen orman olduğu Orman Genel Müdürlüğünce tespit edilen yerler, talep üzerine ...... Bakanlığınca Orman Genel Müdürlüğüne tahsis edilir. Tahsisi yapılan bu yerler Hazine adına tapuya orman vasfıyla tescil edilir.

Sınır noktaları ile ölçü işinde kullanılan tüm noktalardaki taş, beton kazık ve diğer işaretler Orman Genel Müdürlüğünce korunur. Noktaların tahribatı veya yerlerinin değiştirilmesi yasaktır." düzenlemesi yer almaktadır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli taşınmazın 1981 yılından önce bilim ve fen bakımından orman niteliğini yitirmediği ve 2/B madde koşullarını taşımayan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak 6831 sayılı Kanunun 11. maddesi hükmü gereğince kesinleşen orman kadastrosu içindeki taşınmazlar bu niteliği ile orman vasfı ile Hazine adına tescil edileceğinden mahkeme tarafından tescil hususunda davacı Orman Genel Müdürlüğünün genel mahkemelerde dava açmakta muhtariyetine şeklinde karar verilmesi doğru değil ise de bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzelterek onanmasına karar verilmiştir. Bu nedenle hükmün 3. bendinin çıkarılarak yerine ".... İlçesi, .... mahallesi, .... mevkiinde bulunan XVI (16) numaralı 2/B parselinin 6831 sayılı Kanunun 11. maddesi uyarınca orman niteliği ile Hazine adına tapuda kayıt ve tesciline" cümlesinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 08/10/2019 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10625, Karar No: 2013/13865, Tarih: 12.09.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/10625 E.  ,  2013/13865 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Co. Ltd. vek. Av. ... ile davalı ... AŞ. vek. Av. ... Feri Müdahilleri 1) ... 2) ... Örtüler San. ve Tic. Ltd. Şti. vek. Av. ... arasında görülen dava hakkında İstanbul 28. Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 20.01.2012 gün ve 2011/90E. - 2012/7 K. sayılı hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 07.02.2013 gün ve 2012/7752 E. - 2013/2329 K. sayılı ilamına karşı davalı vekili tarafından süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan davalı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, takdiren 219,00.-TL. para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine, 12.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4509, Karar No: 2019/729, Tarih: 13.02.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/4509 E.  ,  2019/729 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanın, sanığın muavin olarak çalıştığı otobüse binerken beş valiz teslim ettiği fakat yolculuk bittikten sonra valizlerden yalnızca dördünü iade alabildiği, bir valizin katılana iade edilmediği, bu şekilde sanığın hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia edilen olayda; sanık savunması, katılan beyanları, tanık anlatımları ve dosya kapsamına göre; sanığın hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işleme kastıyla hareket ettiğinin sabit görülmediği gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin suçun sübuta erdiği, delil takdirinde hata sonucu beraat kararı verildiği gerekçesine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 13/02/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/38, Karar No: 2024/9942, Tarih: 21.10.2024

**4. Hukuk Dairesi         2024/38 E.  ,  2024/9942 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/82 E., 2022/283 K.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Dairece Dosya Eksiklik Talep müzekkeresiyle Gaziantep 8. İcra Müdürlüğünün 2012/5432 esas sayılı takip dosyasının fiziken ve eksiksiz olarak Dairemize gönderilmesi talep edilmişse de UYAP sistemine taranmış olan bir kısım belge sistem üzerinden göndrilmekle yetinilmiştir. Yapılan incelemede gönderilen evrakın dosyanın tamamını içermediği görülmüştür.

Bu itibarla sözü geçen eksikliğin hakim gözetiminde gerekli dikkat ve özen gösterilerek, usul ekonomisi de gözetilerek gecikmeye sebebiyet verilmeksizin giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın mahkemeye GERİ ÇEVRİLMESİNE,21.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6435, Karar No: 2016/8184, Tarih: 18.05.2016

**18. Hukuk Dairesi         2016/6435 E.  ,  2016/8184 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : ... vd. Vek.Av....

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, .... parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-2942 sayılı Kamulaştırma Yasasının 4650 sayılı Yasayla değişik 15. maddesinin son fıkrası hükmüne göre, bilirkişilerce -aynı Yasanın 11. maddesinin (f) bendi hükmü gözetilerek- yapılacak değer tespitinde, idarece belgelerin mahkemeye verildiği günün (dava tarihinin) esas tutulacağı öngörülmüştür.

Somut olayda kamulaştırma belgeleri 14.01.2014 tarihinde mahkemeye verilmiş olduğundan, değerlendirmede 2014 yılına ait veriler esas alınarak kamulaştırma bedelinin tespit edilmesi gerekirken, bilirkişi kurulunca değerlendirme tarihinin 2013 yılı kabul edilerek taşınmazın değerlendirilmesinde 2013 yılı verilerinin esas alınması suretiyle bedel belirlenmiş olması,

2-Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına göre tarım arazilerinin değerlendirilmesinde resmi veri listelerinde yer alan maliyet kalemlerinden tarla kirası, masrafların faiz karşılığı, genel idari giderler ve aynı şekilde gelir kalemlerinde yer alan ürün destekleme, tohum destekleme, mazot destekleme, gübre destekleme ve toprak analiz destekleme primleri gibi gelir kalemlerinin de hesaplamaya katılmaması gerekmektedir. Dosya içindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinde bilirkişi kurulunca münavebeye alınan ürün masrafları içinde döner sermaye faizi ve genel idari giderler kalemlerinin de hesaplamaya katılarak değerlendirme yapılan raporuna dayalı olarak karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

...

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 18.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6546, Karar No: 2022/7908, Tarih: 12.10.2022

**1. Ceza Dairesi         2022/6546 E.  ,  2022/7908 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

MAKTUL : Cafer Alpaydiner

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : Mahkumiyet.

İTİRAZ EDEN : Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı.

TÜRK MİLLETİ ADINA

... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 27/11/2013 tarih ve 2011/203 Esas, 2013/398 Karar sayılı kararı ile; sanık ... hakkında kasten öldürme suçundan 5237 sayılı TCK’nin 81, 29/1, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 11 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 18/11/2015 tarih ve 2015/1380 Esas, 2015/5578 Karar sayılı kararı ile ve oy çokluğu ile hükmün onanmasına karar verildiği,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 08/01/2016 tarih ve 84102 sayılı itiraznamesi ile itiraz kanun yoluna başvurulduğu, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 24/03/2016 tarih ve 2016/266 Esas, 2016/1469 Karar sayılı kararı ile itirazın reddine dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesine karar verildiği, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 28/01/2020 tarih ve 2016/1-623 Esas, 2020/28 Karar sayılı ilamı ile değişik gerekçe ile hükmün bozulmasına karar verildiği,

... 2. Ağır Ceza Mahkemesince yeniden yapılan yargılama sonucunda 13/10/2020 tarih ve 2020/139 Esas, 2020/234 karar sayılı kararı ile; sanık ... hakkında kasten öldürme suçundan 5237 sayılı TCK’nin 81, 29/1, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 11 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 04/04/2022 tarih ve 2021/13042 Esas, 2022/2546 Karar sayılı kararı ile ve oy çokluğuyla hükmün onanmasına karar verildiği,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 03/06/2022 tarihinde; "kasten öldürme .../...

S/2

suçuna iştirak iradesi bulunmayan sanığın eyleminin kasten yaralama suçunu oluşturduğu" gerekçe gösterilerek itirazda bulunulduğu,

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10/07/2012 tarih ve 2012/280, 2012/928 sayılı kararı ile 05/07/2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı "Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında" Yasa’nın 99. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'nin 308. maddesinde yapılan değişiklik ve 101. maddesiyle 5320 sayılı Yasa’ya eklenen geçiçi 5. madde uyarınca itiraz hakkında karar verilmek üzere dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşılmakla;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanu’nun 308. maddesi, 6352 sayılı Yasa’nın 99. maddesi ile eklenen 3. fıkrası uyarınca yapılan incelemede; Dairemizce verilen onama ilamı usul ve kanuna uygun olup, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz gerekçeleri yerinde görülmediğinden İTİRAZIN REDDİNE; dosyanın itiraz konusunda karar verilmek üzere Ceza Genel Kuruluna gönderilmesi amacıyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12/10/2022 gününde oy çokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanu’nun 308. maddesi, 6352 sayılı Yasa’nın 99. maddesi ile eklenen 3. fıkrası uyarınca yapılan incelemede; Dairemizce verilen onama ilamı usul ve kanuna uygun olup, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz gerekçeleri yerinde görülmediğinden İTİRAZIN REDDİNE; dosyanın itiraz konusunda karar verilmek üzere Ceza Genel Kuruluna gönderilmesi amacıyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12/10/2022 gününde oy çokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY:

Sayın Dairemizin çoğunluğu ile sanık ...'ın eyleminin TCK'nin 37/1. maddesi kapsamında öldürme fiiline iştirak mi? Yoksa, sanık ...'ın eyleminin TCK'nin 86/2,3-a maddeleri kapsamında yaralama mı? olduğu noktasında görüş ayrılığı bulunmaktadır.

Olay 12/03/2011 tarihinde meydana gelmiş olup, maktul uzunca bir tedavi sürecinden sonra 13/04/2012 tarihinde olaydan 396 gün sonra tedavi gördüğü hastahanede vefat etmiştir. Maktulun ölüm nedeni ile ilgili alınan İstanbul adli Tıp Kurumu 1. İhtisas Kurulunun raporunda, maktulde iki adet bıçak darbesi olduğu, bu bıçak darbelerinden boyunda olanın yarattığı komplikasyonlar sonucu ölümün meydana geldiği, bıçaklı yaralama ile ölüm arasında illiyet bağının mevcut olduğu belirtilmiş, maktulün kafasına denk gelen taşın herhangi bir komplikasyona neden olduğundan ne bu raporda, ne de daha önceki raporlarda bahsedilmemiştir. 12/03/2011 tarihinde meydana gelen olayın sonrasında, sanık ... ... 13/03/2011 tarihinde yakalanmış müdafii huzurunda verdiği ilk beyanında; maktulün surların aşağısından geçen kızlara laf attığını, kendisinin ve diğer sanık ...'in konuşmaya başladıklarını, konuşmanın tartışmaya daha sonra da kavgaya dönüştüğünü, bu sırada .../...

S/3

maktulün bıçak çektiğini, ...'e doğru hamle yaptığını, kendisinin de ...'in bıçaklanmasını önlemek için yerden aldığı elinin yarısı büyüklüğündeki taşı maktulün sırtına vurmak istediğini, ancak maktul hareketli olduğundan taşın kafasına değdiğini, bu sırada ...'inde bıçak çektiğini, kendisini korumak için rastgele salladığını, bıçağın maktulün boynuna geldiğini, maktulün yaralandığını görünce panik yapıp kaçtığını diğer sanık ...'in de farklı bir yöne kaçtığını söylemiştir. Sanık ... ise; yine olaydan 1 gün sonra 13/03/2011 tarihinde müdafii huzurunda verdiği beyanında; surların üzerinde otururken tanımadıkları bir şahsın geldiğini, gelir gelmez ağza alınmayacak küfürler ettiğini, oradan ayrılmalarını istediğini, kendilerinin gitmek istememeleri üzerine cebinden bir bıçak çıkartıp saldırdığını, bıçağı sallamaya başladığını, bıçağın alnına isabet ettiğini, alnından yaralandığını, bu şahsın saldırısına devam ettiğini, kendisini korumak için cebinden bir bıçak çıkarttığını, birbirlerini tutup boğuşmaya başladıklarını, bu esnada yere düştüklerini, bu boğuşma sırasında bıçağın maktulün boğazına batmış olduğunu, maktulün boğazından kan aktığını, maktulün hala kendisine saldırmaya devam ettiğini, kendisinin olay yerinden kaçtığını, maktul ile boğuşmaları sırasında ... isimli arkadaşının el büyüklüğünde bir taşı alarak maktulün kafasına vurduğunu, ...'in "ayrılın, ayrılın" diye bağırdığını, maktulün kavgaya devam etmesi nedeniyle ...'in taşla vurduğunu söylemiştir. Olayı gören ve maktulün yeğeni olan ..., olay günü alınan beyanında; maktul olan dayısı ile ... isimli şahsın surların üzerinde bulunduğunu, maktulün yanına gitmek isteğini, ancak maktulün yaklaşmamasını söylediğini, uzaktan olanları izlediğini, bu yüzden konuşmaları duyamadığını, birden dayısı ile sanığın kavga etmeye başladıklarını, sanık ...'in dayısını bıçaklayarak kaçtığını söylemiş, tanık diğer sanık ...'dan ise bu ifadesinde hiç bahsetmemiştir. Sanıkların olayın hemen akabinde vermiş oldukları bu beyanları ve tanık ...'ın beyanı bir bütün olarak değerlendirildiğinde, tanık ...'ın, sanık ...'ten hiç bahsetmemiş olmasına göre, eylemin gerçekleştiriliş şeklini sanıkların beyanlarına göre değerlendirmek gerekmektedir. Buna göre; taraflar arasında öldürmeye gerektirecek bir husumet bulunmadığı sabittir. Taraflar olay günü nedeni tam olarak anlaşılamayan bir şeye bağlı olarak kavga etmişlerdir. Sanık ... bu kavganın nedeninin maktulün kızlara laf atması olduğunu söylemiş, sanık ...'te kavga nedenimiz, maktulün kendilerinin oradan gitmelerini istemesi olarak açıklamıştır. Kavga sırasında maktulün bıçakla saldırdığı, sanık ...'i alın kısmından bıçakla yaraladığı ve ...'in alnında çehrede sabit ... kaldığı anlaşılmıştır. Sanık ... ayrılmalarını istediği ve maktulün elinde bıçak olduğu için maktule taşla vurduğunu söylemiş, sanık ...'te sanık ...'in "ayrılın, ayrılın" diye bağırıp taşla vurduğunu söylemiştir. Bu duruma göre sanık ..

...'te kavga nedenimiz, maktulün kendilerinin oradan gitmelerini istemesi olarak açıklamıştır. Kavga sırasında maktulün bıçakla saldırdığı, sanık ...'i alın kısmından bıçakla yaraladığı ve ...'in alnında çehrede sabit ... kaldığı anlaşılmıştır. Sanık ... ayrılmalarını istediği ve maktulün elinde bıçak olduğu için maktule taşla vurduğunu söylemiş, sanık ...'te sanık ...'in "ayrılın, ayrılın" diye bağırıp taşla vurduğunu söylemiştir. Bu duruma göre sanık ...'in maktulün bıçaklanmasından önce taşla vurduğu, maktulün de elindeki bıçakla diğer sanığa saldırdığı, ...'in amacının kavganın büyümemesi için ayırmayı sağlamak olduğu sabit olmuştur. Sanık ... kavganın

S/4

devamında bıçağını çıkartarak maktule vurmuştur. TCK'nin 37. maddesinde faillik "Suçun kanuni tanımında yer alan fiili birlikte gerçekleştiren kişilerden her biri, fail olarak sorumlu olur." şeklinde tanımlanmıştır. Yargıtay kararlarında fiil üzerinde ortak hakimiyet kuranların müşterek fail oldukları kabul edilmiş ve birden fazla fail öldürme suçundan sorumlu tutulmuştur. TCK'nin 37. maddesindeki suçun kanuni tanımında yer alan fiili gerçekleştiren kişilerden her biri tanımlanmasından ne anlaşılmalıdır. Kuşkusuz bu düzenlemeden anlaşılması gereken öldürme fiilinde öldürmeye yönelik hareketlerin her bir fail tarafından da yapılmış olması anlaşılmalıdır. Maktulü öldürmek için iki kişinin ateş ettiği ve maktulün bir mermi isabetiyle öldüğü haller buna örnek olarak gösterilebilir. Maddi olayımızda, sanık ...'in eyleminin bu kapsamda değerlendirilmesi mümkün değildir. Sanık ...'in yalnızca taş atmaktan ibaret olan ve ölüm neticesini doğurmayan eylemi öldürme suçunun kanuni tanımı içerisinde yer alan bir eylem olarak kabul edilemez. Bu açıdan bakıldığında iştirakin varlığı kabul edilemez. Öldürme fiiline TCK'nin 37. maddesine uyar şekilde iştirak etmek için mutlaka suçun kanuni tanımında yer alan fiili birlikte gerçekleştirmek zorunlu değildir. Fiil üzerinde ortak hakimiyet kurulması halleri de müşterek faillik için yeterli kabul edilmiştir. Bu uygulama kabul gören bir uygulama olup, bu uygulamaya bir itirazımız bulunmamaktadır. Ancak bu uygulama her olaya özgü olarak değerlendirilmelidir. Olayımıza baktığımızda taraflar arasında önceye dayalı bir husumet bulunmadığı, kavganın aniden meydana geldiği ve öldürme ile sonlandığı görülmektedir. Sanıkların öldürme konusunda önceden anlaşmadıkları sabittir. Sanık ...'in eylemini değerlendirdiğimizde, arkadaşına bıçakla saldıran maktule taşla vurduğu ve ayrılın diyerek bağırdığı sabittir. Sanık ... taşla vurduktan sonra diğer sanık bıçağını çekmiş ve öldürme sonucunu doğuran hareketi yapmıştır. Diğer sanık bıçak çektikten sonra sanık ...'in eylemine devam etmediği de anlaşılmaktadır. Ölümle neticeleneceği sanık ... açısından muhakkak olmayan bir kavgada sanık ...'in iştirak iradesi ile hareket ettiği söylenemez. Maktulün bıçakla saldırdığı bir anda eylemini gerçekleştiren sanık ...'in eylemi bu çerçeveden bakılarak tanımlanmalıdır. Sanık ... bu kavganın sonucunda ölüm neticesinin meydana geleceğini kestiremez. Sanık ...'in eylemi olmadan da diğer sanık eylemi gerçekleştirebileceğinden, sanık ...'in hareketi ortak hakimiyet kurulduğu anlamını taşımaz. Bu nedenlerle sanık ...'in eyleminin müstakilen yaralama olarak kabul edilmesi gerektiği düşüncesinde olduğumdan, sayın çoğunluğun sanık ...'in eyleminin öldürme suçuna iştirak olduğuna dair görüşüne katılamıyorum. 12/10/2022
Yargıtay — Esas No: 2020/1728, Karar No: 2020/10313, Tarih: 01.04.2020

**5. Ceza Dairesi         2020/1728 E.  ,  2020/10313 K.**

**"İçtihat Metni"**

Silahlı terör örgütününe yardım etme suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Tekirdağ 3. Ağır Ceza Mahkemesiyle Kayseri 2. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Tekirdağ 3. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Kayseri 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 08/01/2020 gün ve 2019/739 E. 2020/5 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 01/04/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.