muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/665, Karar No: 2022/498, Tarih: 07.04.2022

22. Öğretide, kısmi davada dava edilmeyen alacak kesimi için, fazlaya ilişkin hakkın saklı tutulmuş olmasının zamanaşımını kesmeyeceği kabul edilmektedir (Kuru/Baki, s. 1541 vd.; Pekcanıtez Hakan/Atalay Oğuz/Özekes Muhammet, Hukuk Muhakemeleri Kanununa Göre Medeni Usul Hukuku, 12. Bası, s. 321). Kısmi dava açılması hâlinde zamanaşımı yalnız alacağın kısmi dava konusu yapılan miktarı için kesilir (HGK’nın 06.03.2013 tarihli ve E:2012/4-824 E., 2013/305 K. sayılı kararı).

23. Diğer yandan BK’nın 60. maddesinde "zarar ve ziyan yahut manevi zarar namıyla nakdi bir meblağ tediyesine müteallik dava, mutazarrır olan tarafın zarara ve failine ıttıla tarihinden itibaren bir sene ve her halde zararı müstelzim fiilin vukuundan itibaren on sene mürurundan sonra istima olunmaz. Şu kadar ki zarar ve ziyan davası, ceza kanunları mucibince müddeti, daha uzun müruru zamana tabi cezayı müstelzim bir fiilden neşet etmiş olursa şahsi davaya da o müruruzaman tatbik olunur..." hükmü yer almaktadır.

24. Buna göre haksız fiillerle ilgili üç tür zamanaşımı öngörülmektedir. Bunlar; bir yıllık kısa zamanaşımı; on yıllık uzun zamanaşımı ile olağanüstü nitelikteki ceza zamanaşımıdır. Haksız fiil nedeniyle tazminat alacakları bir yıllık kısa zamanaşımına tabi tutulmuş olup, anılan maddeye göre bir yıllık süre "mutazarrır olan tarafın zarara ve failine ıttılaı tarihinden itibaren" işlemeye başlayacaktır. Zamanaşımı süresinin başlaması için zarar görenin hem zararı hem de failini öğrenmesi gerekmektedir. Bunlardan sadece birinin öğrenilmesi kısa zamanaşımı süresinin işlemesi için yeterli değildir.

25. Tüm bu açıklamalar ışığında somut olay incelendiğinde; dava konusu haksız eylemle ilgili olarak davacının talebi üzerine 21.04.2008 tarihinde inşaat bilirkişi refakatinde tespit yapıldığı, bilirkişinin raporunu 30.12.2008 tarihinde dosyaya ibraz ettiği, eldeki davanın 21.04.2009 tarihinde açıldığı, yargılama devam ederken davacının 04.09.2014 tarihli ıslah dilekçesiyle maddi tazminat talebini kısmen ıslah ettiği, ıslah talebine karşı davalı vekilinin zamanaşımı def'inde bulunduğu görülmektedir.

26. Şu durumda; davacının bilirkişi raporunun verildiği 30.12.2008 tarihi itibariyle fiili ve failin öğrendiği, ıslah dilekçesinin verildiği 04.09.2014 tarihinde ise BK’nın 60/1. maddesinde öngörülen bir yıllık zamanaşımı süresinin ıslah edilen miktar yönünden dolduğu anlaşılmaktadır.

27. Hukuk Genel Kurulunda yapılan görüşmeler sırasında; dava konusu olayla ilgili olarak bitişikte yer alan dükkân sahibinin davalı aleyhine açtığı davanın yerel mahkemece kısmen kabul edildiği, kararın temyizi üzerine Özel Dairece hükmün onanarak kesinleştiği, aynı olayla ilgili olarak farklı kararlar verilmesinin hukukî güvenilirlik ilkesini zedeleyeceği, direnme kararının bu değişik gerekçeyle onanması gerektiği görüşü ileri sürülmüş ise de; bu görüş, yukarıda açıklanan nedenlerle Kurul çoğunluğunca benimsenmemiştir.

28. Hâl böyle olunca; Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

29. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

IV. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA,

İstek hâlinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine,

Aynı Kanun’un 440. maddesi uyarınca kararın tebliğinden itibaren on beş gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07.04.2022 tarihinde yapılan ikinci görüşmede oy çokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7924, Karar No: 2015/24460, Tarih: 07.09.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/7924 E.  ,  2015/24460 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2014/80094

MAHKEMESİ : Kozan Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 14/01/2014

NUMARASI : 2013/62 (E) ve 2014/8 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık hakkında 6136 sayılı yasaya muhalefet suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin temyiz itirazının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2) Sanık hakkında yaralama ve tehdit suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Olay tarihinde sanığın babası ile evin önündeki balkonda otururken küfür etmeye başladığı, bunu duyan müştekinin neden küfür ettiğini sorması üzerine sanığın “seni vuracağım, sen kanına susadın” diyerek müştekinin üzerine koşmaya başladığı, aralarında başlayan tartışmada sanık ile müştekinin birbirlerine vurdukları, sanığın burnundan kan akmaya başladığı, müştekinin bu sırada olay yerinden ayrıldığı, sanığın ise müştekinin arkasından yaklaşık 7-8 metre mesafeden elindeki tabancayı önündeki arabanın üstüne koyarak nişan aldığı sırada sanık ile müştekinin anneleri olan tanık Cennet'in sanığa müdahale ederek ateş etmesini engellediği, sonrasında sanığın kendisini tanıktan kurtararak müştekiye doğru bir el ateş ettiği, bu sırada müştekinin kendisini korumak için kendini evin önündeki boşluğa doğru atması nedeniyle ayağından hafif şekilde yaralandığı, sanığın tabancası tutukluk yapınca müştekinin olay yerinden kaçtığı anlaşılmakla; suçta kullanılan aletin elverişliliği, ateş mesafesi, hedef alınan vücut bölgeleri, sanığın eylemine tanığın müdahalesi, müştekinin kendini sakınması ve tabancasının tutukluk yapması neticesinde devam edememesi hususları birlikte değerlendirildiğinde sanığın eyleme bağlı olarak ortaya çıkan kastının öldürmeye

yönelik olduğu anlaşıldığı halde, sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulması yerine, suç niteliğinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca CMUK'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakları saklı kalmak kaydıyla istem gibi BOZULMASINA, 07.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4075, Karar No: 2014/8809, Tarih: 26.06.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/4075 E.  ,  2014/8809 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... müdafiin 25.11.2013 tarihli dilekçe ile hükmü temyiz ettiği, sanık ...’in ise 09.01.2014 tarihli dilekçeyle temyiz talebinden vazgeçerek hakkında verilen kararın kesinleşmesini talep etmesi üzerine kararın kesinleştirilerek infaza verildiği, ancak sanığın daha sonra verdiği dilekçeler ile yeniden temyiz talebinde bulunması üzerine, mahkemece 22.04.2014 tarihli Ek Karar ile sanığın temyiz talebinin reddine karar verildiği, bu kararın 28.04.2014 tarihinde sanığa tebliğ edilmesi üzerine sanığın 29.04.2014 tarihli dilekçe ile söz konusu ek kararı temyiz ettiği, mahkemece bu dilekçenin yeniden bir temyiz talebi olarak değerlendirilerek 05.05.2014 tarihinde yeniden temyiz talebinin reddine dair ek karar verildiği tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanık ...’in 22.04.2014 tarihli ek kararı temyiz ettiği 29.04.2014 tarihli temyiz dilekçesiyle ilgili tebliğnamede görüş bildirilmediği anlaşıldığından, bu noksanlığın tamamlanmasından sonra Dairemize iade edilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5940, Karar No: 2020/5039, Tarih: 08.06.2020

**15. Ceza Dairesi         2018/5940 E.  ,  2020/5039 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK 157/1, 52, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet (ayrı ayrı)

Dolandırıcılık suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklara atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253 ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaşma bürosuna tevdii edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Katılanların Almanya'dan emekli oldukları ve yaz aylarında...İlçesinde kaldıkları, sanıkların suç tarihinde tanık ...ün işlettiği bakkala giderek “Burada emekli Almancı vardı. Ona davetiye getirdim. Akşama ...ye davetli” demesi üzerine tanığın bu kişilere yardımcı olmak amacıyla sanıkların katılanları aradığını düşünerek katılanların evini tarif ettiği, temyiz dışı sanık ...'ın katılanların evine gittiği, kapıyı açan katılan ...'nün elini öpmek istediği “Ben...ı'yım, Yozgat'lı tanıdığınız var mı?” diyerek konuşmaya başladıkları, sanığın katılanlara “Bu mahallede market açacağız, şanslı yüz kişiden birisiniz” diyerek elinde tuttuğu kırmızı renkli zarfı gösterip “İçinden çıkanları size hediye edeceğiz” dedikten sonra katılanlara birer zarf verdiği ve “Hemen açmayın birazdan müdürüm gelecek o zaman açarsınız, müdürüm geldiğinde benim iyi anlattığımı söyleyin” diye tembihte bulunarak ayrıldığı, kısa bir süre sonra kendisini müdür olarak tanıtan sanık Razaman'ın katılanların evine geldiği, katılanlara daha önce verilen zarfları açmalarını söylediği, bir zarfın boş diğerinden ise bir kataloğun çıktığı, sanık ...'ın, kendilerinden 2.500 Euro karşılığında tencere takımı almaları halinde buzdolabı, mikrodalga fırın, halı, çatal kaşık seti ve kütahya porselen yemek takımını hediye olarak vereceğini söylediği, katılanların bu teklifi kabul ederek üzerlerindeki 1.300 TL'yi verdikten sonra sanık ...'ın kullandığı araçla...Ziraat Bankası Şubesine giderek 2.000 Euro para çekip tekrar eve döndükleri, sanık ... ile sokakta karşılaştıklarında katılanın bu parayı sanıklara verdiği, katılan parayı verirken cebinden çıkardığı 100 TL'yi de sanık ...'ın çekerek aldığı ve “Ben sana iki tane krem getireyim” dediği, sanıkların söz konusu hediyeleri ve tencere takımını akşam getireceklerini söyleyerek evden ayrıldıkları ve bir daha uğramadıkları, bu şekilde sanıkların iştirak iradesiyle hareket etmek suretiyle müsnet suçu işlediklerinin iddia edildiği olayda; sanıkların savunmaları, katılanlar ve tanık beyanları ile tüm dosya kapsamından, sanıkların mahkumiyetine ilişkin mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık ...'ın, atılı suçu işlemediğine, eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulduğuna, sanık ...'ın, uzlaşma hükümleri yerine getirilmeden mahkumiyet kararı verildiğine yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 08/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.Başkan
Yargıtay — Esas No: 2006/11209, Karar No: 2007/5433, Tarih: 28.05.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/11209 E.  ,  2007/5433 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

İhbar edilen : ...Ecza Deposu Tic.A.Ş.

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hüküm süresi içinde davalı tarafından hernekadar duruşmalı olarak temyiz edilmiş ise de, miktar yönünden bu istemin reddiyle inclemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalının müvekkili aleyhine senede dayalı takip başlattığını, davalının senette lehtar, müvekkilinin ise kefil olarak yer aldığını, senedin ciro yoluyla dava dışı ...Ecza Deposu A.Ş.ye geçtiğini, senet bedelinin müvekkilince ...Ecza Deposu A.Ş.ye ödendiği, ancak senedin müvekkiline iade edileceği yerde davalıya verildiğini, davalının senet bedelinin ödendiğini bildiği halde takibe giriştiğini belirterek müvekkilinin takip konusu bonodan dolayı borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, dava konusu senet bedelinin kendisi tarafından ...Ecza Deposu Ticaret A.Ş.ye ödendiğini, davacı tarafça yapılan ödemenin davacının verdiği diğer senetlerin ödenmemesinden doğabilecek protesto masrafı, tazminatları ve vade farkına ilişkin olduğunu, senedin protesto olması nedeniyle kendisince ödenerek senedin alındığını bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, senet bedelinin davacı yanca dava dışı ...Ecza Deposu Tic.A.Ş.ye ödendiği, davalının takibinde haksız ve kötüniyetli olduğu gerekçeleriyle davanın kabulüne, davacının takibe konu senet nedeniyle davalıya borçlu olmadığının tespitine, İİK.nun 72/5. maddesi uyarınca davalının % 40 oranında tazminatla sorumluluğuna karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 28.05.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.

\*
Yargıtay — Esas No: 2015/3411, Karar No: 2019/590, Tarih: 21.05.2019

**Hukuk Genel Kurulu         2015/3411 E.  ,  2019/590 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki “işçilik alacağı” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Ankara 15. İş Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 05.02.2014 tarihli ve 2011/953 E., 2014/94 K. sayılı kararın temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine Yargıtay 22. Hukuk Dairesinin 28.04.2015 tarihli ve 2014/9918 E., 2015/15477 K. sayılı kararı ile;

“…Davacı İsteminin Özeti:

Davacı işçi, kıdem tazminatı ile fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacakları istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı işveren vekili, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, iş sözleşmesinin işçi tarafından haklı olarak feshedildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-İş sözleşmesinin işçi tarafından haklı olarak feshedilip feshedilmediği hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 24. maddesinin II. bendinde işçinin iş sözleşmesini haklı fesih halleri düzenlenmiştir. Bu haller, a) İşveren iş sözleşmesi yapıldığı sırada bu sözleşmenin esaslı noktalarından biri hakkında yanlış vasıflar veya şartlar göstermek yahut gerçeğe uygun olmayan bilgiler vermek veya sözler söylemek suretiyle işçiyi yanıltırsa,

b) İşveren işçinin veya ailesi üyelerinden birinin şeref ve namusuna dokunacak şekilde sözler söyler, davranışlarda bulunursa veya işçiye cinsel tacizde bulunursa, c) İşveren işçiye veya ailesi üyelerinden birine karşı sataşmada bulunur veya gözdağı verirse, yahut işçiyi veya ailesi üyelerinden birini kanuna karşı davranışa özendirir, kışkırtır, sürükler, yahut işçiye ve ailesi üyelerinden birine karşı hapsi gerektiren bir suç işlerse yahut işçi hakkında şeref ve haysiyet kırıcı asılsız ağır isnad veya ithamlarda bulunursa, d) İşçinin diğer bir işçi veya üçüncü kişiler tarafından işyerinde cinsel tacize uğraması ve bu durumu işverene bildirmesine rağmen gerekli önlemler alınmazsa, e) İşveren tarafından işçinin ücreti kanun hükümleri veya sözleşme şartlarına uygun olarak hesap edilmez veya ödenmezse, f) Ücretin parça başına veya iş tutarı üzerinden ödenmesi kararlaştırılıp da işveren tarafından işçiye yapabileceği sayı ve tutardan az iş verildiği hallerde, aradaki ücret farkı zaman esasına göre ödenerek işçinin eksik aldığı ücret karşılanmazsa, yahut çalışma şartları uygulanmazsa, şeklinde sayılmıştır.

Somut olayda, davacı 25.03.2011 tarihli dilekçesinde, işyerinde maruz bırakıldığı baskılar, ücret politikasında adaletsizlik, Ümit Gültekin tarafından kendisinin düşürüldüğü psikolojik durumlar neticesinde işten istifa ettiğini bildirmiştir. Mahkemece, davacının fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının bulunduğu, bunların ödenmediği, buna göre iş sözleşmesini feshetmekte haklı olduğu gerekçesiyle kıdem tazminatı talebinin kabulüne karar verilmiştir. İş sözleşmesini fesh eden taraf, yazılı fesih bildiriminde gösterdiği fesih sebebi ile bağlıdır. Yargılama sırasında ilaveten başka bir sebep ileri süremeyeceği gibi, bu sebepten farklı bir sebebe de dayanamaz. Öte yandan, davacı işçi, 25.03.2011 tarihli dilekçesinde haklı fesih gerekçesi olarak ileri sürdüğü sebepleri de ispatlayamamıştır. Bu durumda, davacı, iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğini ispatlayamadığından, kıdem tazminatı alacağı bakımından davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Öte yandan, fazla çalışma ücreti alacağından yapılan indiriminin oranı konusunda da taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtay’ca son yıllarda indirim yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır. Ancak, fazla çalışmanın tanık anlatımları yerine, yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir. Yapılacak indirim, işçinin çalışma şekline ve işin düzenlenmesine ve hesaplanan fazla çalışma miktarına göre taktir edilmelidir. Hakkın özünü ortadan kaldıracak oranda bir indirime gidilmemelidir.

Mahkemece, hesap edilen fazla çalışma ücreti alacağından %30 oranında yapılan indirim azdır. Çalışma süresinin uzunluğu, hesap edilen fazla çalışma ücretinin miktarı, insan takati, davacının izinli ve raporlu olabileceği günler dikkate alınarak uygun bir oranda indirim yapılması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması da isabetsizdir...”

gerekçesiyle karar bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve direnme kararının verildiği tarih itibariyle 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3’üncü maddesine göre uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla değişikliği öncesi hâliyle 438’inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü gereğince direnme kararlarının temyiz incelemesinde duruşma yapılamayacağından davalı vekilinin duruşma isteğinin reddine karar verilip dosyadaki belgeler okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, işçilik alacaklarının tahsili istemine ilişkindir.

Dava, işçilik alacaklarının tahsili istemine ilişkindir.

Davacı vekili, müvekkilinin aldığı en son net ücretin 1.300,00TL olmasına rağmen sigorta primlerinin asgari ücret üzerinden yatırıldığını, ücretine son dört yıldır hiç zam yapılmadığını, yönetim değişikliğinden sonra davalı şirket tarafından müvekkiline karşı baskı uygulama, yeni işe giren çalışanlara daha yüksek ücret ödenmesi gibi eşitliğe ve adalete aykırı uygulamalar yapıldığını, bulunulduğunu, olumsuz bir baskı ve yıldırma politikası uyguladığını, davalı şirket yöneticilerinin müvekkilini istifaya zorlayan bir tutum takındıklarını, şirketin menfaatlerine aykırı davrandığı iddiasıyla baskı altında savunmasının alındığını, baskı ve iftiralara daha fazla dayanamayarak, tüm yasal haklarının ödenmesini talep ederek iş yerinden ayrıldığını davalı iş yerine beyan ettiğini, davalı işverenin haksız şekilde iş sözleşmesini feshettiğini ileri sürerek işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, yönetici olan davacı tarafından rakip firmaya %15 iskonto ile alınan logolu camların %42 iskonto ile satıldığının tespit edildiğini, rakip firmaya babasının ortak olduğunu, şirketin anlaşmalı olmadığı sigorta ile çalışan müşterilerini bu firmaya yönlendirdiğini ifade ettiğini, ayrıca bu olaylardan üç hafta önce şirket operasyon müdürünü arayarak babasının kum, çakıl işlerinin yapıldığı antreposunun olduğunu ifade edip tazminatlarını almak ve iş sözleşmesini anlaşarak sonlandırmak istediğini belirttiğini, iskonto yapılması ve davacının sulhen iş yerinden ayrılma talebinin aynı zamana denk geldiğini, hatta davacının, şirkete ait mobil aracı rakip firmaya tahsis ettiğini, iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğini, davacının iddialarının yerinde olmadığını bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının babasının ortak olduğu firmaya iskontolu cam satışı yapmış olmasının iyiniyet kurallarına aykırı bir davranış olarak değerlendirilemeyeceği, ilgili satışların faturalı olduğu ve faturaların aynı gün şirket kayıtlarına intikal ettiği, şirket iradesine aykırı olarak iskonto yapmış olmasının düşünülemeyeceği, diğer firmalar için davacıya uygulama yetkisi verdiği iskonto oranının babasının ortak olduğu firmaya uygulamasının şirket aleyhine sonuç doğuracak bir husus olmadığı, bu iskontoyu başka firmalara uygulamış olsaydı fesih sebebi olamayacağı, davacının ikrar içeren savunmasında da diğer hususları kabul etmediği, sadece iskonto uyguladığını belirttiği, davacı işçiye savunma için ihtar yazısı 24.03.2011 tarihinde tebliğ edilirken savunmasının 23.03.2011 tarihinde alınmış olmasının kendisine bu hususta bir süre verilmediğini gösterdiği, bir işçinin şirket menfaatlerine aykırı davranmadığı sürece başka bir şirketten ortaklık teklifi almasının, bunu düşünüp değerlendirmesinin iyiniyet kurallarına aykırı bir davranış sayılamayacağı, gerçekleşmediği sürece haksız rekabet teşkil ettiğinin söylenemeyeceği, şirket aracının bu firma işlerinde kullanıldığı da ispatlanamadığı, davacı işçinin kıdem tazminatını alabilmek için işten ayrılma iradesini ortaya koyarken yalan beyanlarda bulunmasının iş sözleşmesiyle ve iş edimiyle doğrudan ilgili bir husus olmadığı, davacının fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının bulunduğu, bunların ödenmediği, buna göre iş sözleşmesini feshetmekte haklı olduğu, bu fesih bildiriminin tebliğinden sonra davalı işverenin artık feshedilmiş sözleşmeyi yeniden feshetmesinin mümkün olmadığı, davacı işçinin sonuç doğuran iradesine geçerlilik tanımak gerektiğinden kıdem tazminatına hak kazandığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davalı vekilinin temyizi üzerine hüküm, Özel Dairece yukarıda açıklanan gerekçelerle bozulmuştur.