muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/1145, Karar No: 2012/5501, Tarih: 05.09.2012

**7. Hukuk Dairesi         2012/1145 E.  ,  2012/5501 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 107 ada 12 parsel sayılı 9393,52 m² yüzölçümündeki taşınmaz miras yoluyla gelen hakka, paylaşmaya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı ... davalı yararına edinme koşullarının gerçekleşmediğini öne sürerek dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın dere yamacı olduğundan 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 16/C maddesi gereği tescil harici bırakılmasına karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava ve temyize konu 107 ada 12 parsel sayılı taşınmazın dere yamacı olup 3402 sayılı Kadastro Kanununun 16/C maddesi hükmünde sözü edilen devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğu gerekçe gösterilerek hüküm kurulmuş ise de mahkemece yapılan araştırma ve soruşturma yetersiz olup hüküm kurmaya elverişli değildir.

Şöyle ki; dava ve temyize konu taşınmazın sınırında dere bulunmasına ve davanın kabulüne gerekçe olarak taşınmazın dere yamacı olduğu gösterilmesine rağmen, mahkemece iddia ve savunmanın kıymetlendirilmesi için yapılan keşif sırasında, taşınmazın aktif dere yatağı içinde olup olmadığı konusunda bilgi ve uzmanlığına başvurulması gereken jeolog bilirkişi bulundurulmamıştır. Her ne kadar uzman ziraat bilirkişi, raporunun sonuç kısmında taşınmazın dere yatağı olduğunu bildirmiş ise de adı geçen ziraatçi bilirkişinin sıfatı ve uzmanlığı gözetildiğinde taşınmazın aktif dere yatağı olduğu konusunda görüş bildirmesi için yeterli uzmanlığa sahip, işin ehli bilirkişi olduğundan söz edilemez.

O halde sağlıklı sonuca varılabilmesi için; yöreyi iyi bilen yaşlı, yansız, yerel bilirkişi, uzman fen, ziraat ve jeolog bilirkişiler ile tarafların gösterecekleri tanıklar hazır olduğu halde taşınmaz başında yeniden keşif yapılmalı, dava konusu taşınmazın aktif dere yatağı olup olmadığı bu işin uzmanı jeolog bilirkişi marifetiyle araştırılmalı, yerel bilirkişi ve tanıklardan ayrı ayrı zilyetlik konusunda somut, maddi olaylara dayalı bilgi alınmalı, uzman bilirkişilerden keşfi izlemeye, bilirkişi sözlerini denetlemeye imkan verecek şekilde ayrıntılı, gerekçeli rapor alınmalı, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece bu olgular gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davalı ...'ın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde ilgilisine iadesine, 05.09.2012 gününden oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7019, Karar No: 2020/1973, Tarih: 04.06.2020

**21. Hukuk Dairesi         2019/7019 E.  ,  2020/1973 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasındaki tespit davası nedeniyle verilen hükmün feragat nedeniyle reddine ilişkin Dairemizin 11/06/2019 gün ve 2019/1792 Esas - 2019/4186 Karar sayılı ilamına karşı davacı vekili tarafından süresi içinde maddi hatanın düzeltilmesi yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi. Gereği konuşulup düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

K A R A R

1-Davacılar vekili 11/12/2019 tarihli dilekçesi ile Dairemizin 11.06.2019 T 2019-1792 E- 2019-4186 K sayılı temyiz taleplerinden feragat etmiş bulunduğundan, davacı vekilinin vaki temyiz taleplerinin feragat nedeniyle reddine ve Dairemizin 12.09.2019 T 2019-4519 E-2019-5065 K sayılı davacı vekilinin karar düzeltme isteminin reddine ilişkin kararlarında açık maddi hata bulunduğundan bahisle kararın düzeltilmesini istemiştir. İş Mahkemeleri Kanununun 8/3. maddesi gereğince İş Mahkemelerinden verilen kararlara ve buna bağlı Yargıtay ilamına karşı karar düzeltme yolu kapalıdır. Ancak; Yargıtay onama ya da bozma kararlarında açıkça maddi hatanın bulunduğu hallerde, dosyanın yeniden incelenmesi mümkündür. Zira maddi yanılgıya dayalı olarak verilmiş onama ya da bozma kararları ile hatalı biçimde hak sahibi olmak, evrensel hukukun temel ilkelerine ters düştüğünden karşı taraf yararına sonuç doğurmamalıdır. Dairemizin giderek Yargıtay’ın yerleşmiş görüşleri de bu doğrultudadır.Maddi yanılgı kavramından amaç; Hukuksal değerlendirme ve denetim dışında, tamamen maddi olgulara yönelik, ilk bakışta yanılgı olduğu açık ve belirgin olup, her nasılsa, inceleme sırasında gözden kaçmış ve bu tür bir yanlışlığın sürdürülmesinin Kamu düzeni ve vicdanı yönünden savunulmasının mümkün bulunmadığı, yargılamanın sonucunu büyük ölçüde etkileyen ve çoğu kez tersine çeviren ve düzeltilmesinin zorunlu olduğu açık yanılgılardır. Uygulamada zaman zaman görüldüğü gibi, Yargıtay denetimi sırasında, uyuşmazlık konusuna ilişkin maddi olgularda, davanın taraflarında, uyuşmazlık sürecinde, uyuşmazlığa esas başlangıç ve bitim tarihlerinde, zarar hesaplarına ait rakam ve olgularda ve bunlara benzer durumlarda; yanlış algılanma sonucu, açık ve belirgin yanlışlıklar yapılması mümkündür. Bu tür açık hatalarda ısrar edilmesi ve maddi gerçeğin göz ardı yapılması, yargıya duyulan güven ve saygınlığı sarsacağı gibi, Adalete olan inancı ortadan kaldırır ve yok eder. Bu nedenledir ki; Yargıtay; bu güne değin maddi yanılgının belirlendiği durumlarda soruna müdahale etmiş baştan yapılmış açık maddi yanlışlığın düzeltmesini kabul etmiştir. Kaldı ki kimi açık maddi yanılgıya dayalı ve yanlışlığı son derece belirgin haksız ve adaletsiz sonuçların giderilmesi kamu düzeni açısından zorunludur. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 2002/10-895E ve 2002/838K, 2003/21-425E ve 2003/441K sayılı kararları da bu doğrultudadır. Somut olayda, davacı vekilinin 14.05.2019 tarihli Uyaptan gönderdiği dilekçesi ile açıkça davadan feragat ettiği, davadan feragat ettiğine dair işbu dilekçe göz önüne alınarak gereğinin yapılmasına karar vermesini talep ettiği, Dairemiz kararlarının maddi yanılgıya dayalı olarak verildiği anlaşılmış olup, açık maddi hatanın düzeltilmesi gerekmiştir. SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Dairemizin 11.06.2019 T 2019-1792 E- 2019-4186 K sayılı '' temyiz taleplerinden feragat etmiş bulunduğundan davacı vekilinin vaki temyiz taleplerinin feragat nedeniyle reddine'' ilişkin ve Dairemizin 12.09.2019 T 2019-4519 E-2019-5065 K sayılı ''davacı vekilinin karar düzeltme isteminin reddine'' ilişkin kararları açık maddi hataya dayalı olduğundan davacılar vekilinin isteminin kabulü ile Dairemizin 11.06.2019 T 2019-1792 E- 2019-4186 K ve 12.09.2019 T 2019-4519 E-2019-5065 K sayılı KARARLARININ AYRI AYRI KALDIRILMASINA,

2-Davacı vekili 14/05/2019 tarihli dilekçesi ile davadan feragat ettiğini bildirdiğinden 11/04/1940 günlü ve 70 sayılı İçtihadı Birleştirme kararı gereğince, hükümden sonra ortaya çıkan ve esas hükmün temyiz yoluyla incelenmesine engel olan bu durum karşısında mahkemenin feragat hakkında bir karar vermesi için ... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi kararının HMK’nın 373/1 maddesi gereği kaldırılarak temyiz edilen ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, sair yönlerin incelenmesine şimdilik yer olmadığına, dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, karar düzeltme harcı ile temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 04/06/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11543, Karar No: 2014/9541, Tarih: 03.07.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/11543 E.  ,  2014/9541 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında Kamışlı Köyü çalışma alanında bulunan 103 ada 15 ve 18 parsel sayılı 25.955,37 ve 3.278,62 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar satın alma ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeni ile davalı ... oğlu ..., 103 ada 16 parsel sayılı 26.056,16 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz aynı nedenle davalı ..., 103 ada 24 parsel sayılı 8.655,42 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz aynı nedenle ve eşit paylarla davalılar ... oğlu ... ve ... adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine, 4753 sayılı Yasa'ya göre oluşan tapu kaydına ve taşınmazın 1936 yılından bu yana Hazinenin hüküm ve tasarrufu altında bulunduğu iddiasına dayanarak, davacı Faris oğlu ... taşınmazların yanlışlıkla davalı ... adına yazıldığını, davalının taşınmazlarda hakkının bulunmadığını ileri sürerek dava açmıştır. Mahkemece, yapılan yargılama sonunda Hazine tarafından açılan davanın reddine, davacı ... tarafından açılan davanın kabulüne, çekişmeli 103 ada 15 ve 18 parsel sayılı taşınmazların Faris oğlu ... adına, 103 ada 16 sayılı parselin davalı ..., 103 ada 24 sayılı parselin eşit paylarla Faris oğlu Ahmet ve ... adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 03.07.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/10150, Karar No: 2021/1434, Tarih: 11.02.2021

**12. Ceza Dairesi         2019/10150 E.  ,  2021/1434 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : CMK’nın 223/2-c maddesi uyarınca; beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın İstanbul’da faaliyet gösteren ... Gaz Armatürleri Ltd. Şti'nin sahibi ve yetkili müdürü olduğu, hakkında dava açılmayan ... Medical isimli firmanın yetkilisi olan ...’e oksijen tüpü ve manometresini sattığı, ...’in de 19.06.2014 tarihli Doç. Dr. ...’e ait reçeteye istinaden, 72 yaşındaki akciğer kanseri ve Koah hastası olan katılan ... adına düzenlenmiş 1.490,00-TL bedelli fatura ile oksijen konsantratorü, oksijen tüpü ve manometre açıklamalı fatura düzenleyerek satışı yaptığı, olay günü saat 08:00 sıralarında hasta olan babaları ...’ı hastaneye götürmek üzere, özel araçlarının arka koltuğuna baba ile kızı ... ...’ın bindikleri, oksijen tüpüne bağlı oksijen terapi regülatörünün ...’nin açmaya çalıştığı sırada, bağlı olan regülatörün patladığı, aracın iç kısımları ile ... ve ... ...’ın el ve ayaklarının yandığı olayda;

Soruşturma aşamasında makine yüksek mühendisi bilirkişiden alınan raporda, oksijen tüpünün açılması sırasında açan kişinin elinde, yağ, krem vb. gibi yanıcı bir madde olması nedeni ile tepkimeye girmiş olabileceği, oksijen tüpü regülatörleri basınç düşürücü ve dengeleyici olup, 350 bar basınç şiddetine kadar dayanabildiği, regülatörün basınç şiddetini ayarlaması gerektiği, oksijen tüpünün regülatörünün bozuk olması nedeniyle yüksek basınç meydana geldiği ve basınçtan dolayı yanma olayının meydana geldiği görüşünün verildiği; kovuşturma aşamasında alınan 02.02.2016 tarihli iş güvenliği uzmanı makine mühendisi tarafından düzenlenen raporda, oksijen tüpünün kullanım kılavuzunda oksijen tüpünün yavaşça açılması hususunda bilginin bulunduğu, ancak cihazın üstünde bulunan vananın açılmasının uygun olduğuna dair bir bilginin bulunmadığı, bu vananın açılmasının ani basınç değişmesine ve yükselmesine neden olacağı, dolayısı ile kullanım kılavuzunda açıkça belirtilmeyen bu husustan dolayı üretici firma yetkilisi sanığın asli kusurlu, vanayı açan ... ...’ın ise tali kusurlu olduğu belirtilmiş olduğu, hükme esas alınan üç kişilik bilirkişi heyetinden alınan raporda ise, oksijen tüpünün başlık kısmında vananın açılması ile birlikte patlama olduğu, yanma olayının tüpün başlık kısmına bulaşan petrol ürünü yanıcı bir madde ile meydana geldiği kanaatine varılmış ve oksijen tüpünün alındıktan yaklaşık üç ay sonra bu olayın meydana geldiği, bu arada boşalan tüpün piyasadan yeniden doldurulduğu, tüpün başlık kısmının dolumu yapan kişi veya kişilerce yağlanmış olabileceği, bu nedenle sanığın meydana gelen olayda kusurunun bulunmadığına ilişkin raporun; dosya içerisinde yer alan ... oksijen tüpü regülatörü kıllanma kılavuzu incelendiğinde, 6. madde ile “elinizin yağ ile temas etmediğinden emin olunuz. Yağlı ellerle veya eldiven ile regülatörü ellemeyiniz” uyarısının yapılması karşısında, bilirkişi heyet raporu oluş ve dosya kapsamına uygun olduğu görülmüştür.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç açısından sanığın taksirinin bulunmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanlar vekilinin bilirkişi heyet raporunun eksik olduğu, soruşturma aşamasında ve kovuşturmada alınan tek kişilik bilirkişi raporunun oluşa uygun olduğu ve sanığın kusurlu olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 11.02.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3891, Karar No: 2007/3550, Tarih: 04.10.2007

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2007/3891 E.  ,  2007/3550 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 213 ada 21 parsel sayılı 843,29 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına tesbit edilmiştir. Davacı Hazine vekili, yasal süresi içerisinde çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşlık, kayalık ve çalılık nitelikli yerlerden olup zilyetlikle kazanılamayacağı iddialarına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davanın kısmen kabulüne kısmen reddine ve çekişmeli parselin 14.12.2006 tarihli bilirkişi raporunda "A" harfi ile gösterilen bölümünün davacı Hazine, bakiye 301,58 metrekare bölümünün davalı ... adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, çekişmeli taşınmazın temyize konu bölünün tarım arazisi olduğu, tespit tarihine kadar davalı taraf yararına 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14.maddesinde öngörülen zilyetlikle mülk edinme şartlarının gerçekleştiği mahkemece mahallinde yapılan keşif uygulama, dinlenen bilirkişi ve tanık sözleri, uzman bilirkişilerin dosyaya sunulan raporları ile belirlendiğine göre, yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 04.10.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/589, Karar No: 2014/39451, Tarih: 22.12.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/589 E.  ,  2014/39451 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 3. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 10/10/2013

NUMARASI : 2010/843-2013/841

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, ikramiye alacağı, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ile ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davacı ve davalılardan T.. İnş. San. A.Ş. ile A.. İnş. Nak. Turizm Taah. Tic. Ltd. Şti. avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinden özetli, iş akdinin işveren tarafından haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiğini, yıllık ücretli izinlerinin kullandırılmadığı gibi karşılığı olan ücretlerin de ödenmediğini, fazla mesai yapmasına, ulusal bayram genel tatiller ile hafta tatillerinde çalışmasına rağmen bu çalışmaların ücretlerinin ödenmediğini, ikramiye ve aylık ücretinin ödenmediğini iddia ederek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık ücretli izin, ücret, ikramiye, fazla mesai, hafta tatili ve ulusal bayram - genel tatil alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar vekilleri ayrı ayrı cevap dilekçelerinde özetle davanın reddini talep etmişlerdir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili ile davalılar T.. İnş. San. A.Ş. ile A.. İnş. Nak. Turizm Taah. Tic. Ltd. Şti. vekilleri ayrı ayrı temyiz etmişlerdir.

E) Gerekçe:

Davacı taraf davasını K.. İnşaat San. ve Tic. AŞ şirketine karşı yöneltmiş olup davacı işçinin çalıştığı şirketin unvanı “K.. Yapı Endüstrisi ve Ticaret AŞ” dir.

Mahkemece dava bu davalı açısından reddedilmiş ise de dosyada mevcut davalı K.. şirketlerinin vekili ile arasındaki vekâletnamesinden, tanık beyanlarından, ticaret sicillerinden, yine emsal dosyalarda diğer davacı işçilere imzalatılan ibranamelerde geçen “K.. İnşaat Taşeronu A.. İnş.” ifadelerinden davacının husumet tevcihinde hata ettiği anlaşılmaktadır. Bu açıdan K.. İnşaat San. ve Tic. AŞ yönünden davanın husumet yokluğu gerekçesi ile reddi, husumet tevcihinde kabul edilebilir yanılgı nedeni ile HMK 124 maddesine açıkça aykırı olup kararın salt bu nedenle bozulması gerekmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 22.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12128, Karar No: 2025/4529, Tarih: 11.03.2025

**4. Ceza Dairesi         2022/12128 E.  ,  2025/4529 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/451 E., 2021/645 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında, hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik olarak, Bölge Adliye Mahkemesince sanık müdafiinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafii 14.04.2021 tarihli temyiz dilekçesinde belirttiği sebeplerle hükmün bozulması isteminde bulunmuştur.

III. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1.Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.10.2008 tarihli ve 170-220 sayılı kararında da belirtildiği üzere; hakaret fiilinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin şeref, haysiyet ve namusu, toplum içindeki itibarı, diğer fertler nezdindeki saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleştirilmesi gerekmektedir. Somut bir fiil ya da olgu isnat etme veya sövme şeklindeki seçimlik hareketlerden biri ile gerçekleştirilen eylem, bireyin onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte ise hakaret suçu oluşacaktır.

Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kişilere yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövme fiilini oluşturması gerekmektedir.

İnsanın serbestçe haber, bilgi ve başkalarının fikirlerine ulaşabilmesi, edindiği düşünce ve kanaatlerden dolayı kınanamaması ve bunları tek başına veya başkalarıyla birlikte çeşitli yollarla serbestçe ifade edebilmesi, savunabilmesi ve yayabilmesi olarak kabul edilen, ifade özgürlüğü demokratik toplumun temelini oluşturan ana unsurlardan ve toplumun ilerlemesi ve bireyin gelişmesi için gerekli temel şartlardan birini oluşturmaktadır.

Anayasa'nın 26. maddesinde, "Herkes, düşünce ve kanaatlerini söz, yazı, resim veya başka yollarla tek başına veya toplu olarak açıklama ve yayma hakkına sahiptir.” hükmüne yer verilmiştir. Bunun yanında, bu hak, birçok uluslararası belgeye ve mahkeme kararına da konu olmuştur.

Anayasa'nın 26. maddesinde, "Herkes, düşünce ve kanaatlerini söz, yazı, resim veya başka yollarla tek başına veya toplu olarak açıklama ve yayma hakkına sahiptir.” hükmüne yer verilmiştir. Bunun yanında, bu hak, birçok uluslararası belgeye ve mahkeme kararına da konu olmuştur.

Türkiye'nin de yargılama yetkisini kabul ettiği AİHM, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (Sözleşme) 10. maddesinin 2. paragrafı saklı tutulmak üzere, ifade özgürlüğünün sadece toplum tarafından kabul gören veya zararsız veya ilgisiz kabul edilen "bilgi" ve "fikirler" için değil, incitici, şoke edici ya da endişelendirici bilgi ve düşünceler için de geçerli olduğunu pek çok kararında yinelemiştir. AİHM'e göre ifade özgürlüğü, yokluğu halinde "demokratik bir toplum"dan söz edemeyeceğimiz çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin bir gereğidir.

Bununla birlikte, ifade özgürlüğü de mutlak ve sınırsız değildir. Bu hak kullanılırken bireylerin hak ve özgürlüklerini ihlal edecek tutum ve davranışlardan kaçınılması hem ulusal hem de uluslar arası mevzuatlarda yer almaktadır.

Nitekim Anayasa'nın 26. maddesinde koruma altına alınan ifade özgürüğü, aynı maddenin 2. fıkrasında belirtilen sebeplerle sınırlandırılabilir. Dolayısıyla anılan madde ile Anayasanın 13. maddesine göre, ifade özgürlüğüne yönelik sınırlamalar ancak kanunla yapılabilir ve demokratik toplum düzeninin gereklerine ve ölçülülük ilkesine aykırı olamayacağı gibi hak ve özgürlüklerin özlerine de dokunamaz.

Açıklamalar ışığında somut olayda; sanığın, eyleminin muhatabın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, ağır eleştiri niteliğinde olduğu dolayısıyla hakaret suçunun unsurları itibari ile oluşmadığı gözetilmeden, sanığın beraatı yerine istinaf başvurusunun esastan reddi kararı verilmesi,

2. Kabule göre; 5237 sayılı Kanun'da hapis cezası ile adli para cezasının seçenekli yaptırım olarak öngörüldüğü hallerde, aynı Kanun'un 61. maddesinde öngörülen ölçütlere göre somut olay irdelenip, anılan Kanun'un 3. maddesindeki fiille orantılı ceza verilmesi ilkesi de dikkate alınarak, öncelikle seçenekli yaptırımlardan hangisinin seçildiğinin gösterilmesi, sonrasında da alt ve üst sınırlar arasında temel cezanın belirlenmesi gerekirken, mükerrir olmayan sanık hakkında seçimlik ceza öngören hakaret suçunda yeterli gerekçe gösterilmeden ve sanığın hürriyeti bağlayıcı bir şekilde cezalandırılmasının hangi sebeple somut olayın koşullarında zorlayıcı bir ihtiyaçtan kaynaklandığı açıklanmadan, orantılılık ilkesine aykırı olarak hapis cezasının tercih edilmesi,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği, tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği, tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, aynı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Baykan Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.03.2025 tarihinde karar verildi.