muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/4567, Karar No: 2012/6852, Tarih: 19.04.2012

Davalılar bilirkişi raporlarına karşı sundukları yazılı beyanlarında raporlar arasındaki çelişkinin giderilmesi için uzlaştırıcı rapor alınmasını istemişlerdir.

2659 sayılı Adli Tıp Kurumu Yasası’nın 15/f. maddesi gereğince, Adli Tıp İhtisas Kurulları ile Adli Tıp Kurumu dışındaki sağlık kuruluşlarının verdikleri rapor ve görüşler arasında ortaya çıkan çelişkileri inceleyerek karara bağlamak görevi, Adli Tıp Genel Kurulu’na verilmiştir.

23/06/2005 tarihli rapor, 02/02/2009 tarihli rapor ve 3. Adli Tıp İhtisas Kurulu raporları arasında çelişki oluştuğuna ve davalıların da Adli Tıp Genel Kurulu’ndan çelişkinin giderilmesi amacıyla rapor alınmasını istediğine göre, kusura ilişkin raporlar arasındaki çelişki giderilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekir.

Yerel mahkemece açıklanan yön gözetilmeyerek, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine tarafların diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve temyiz eden taraflardan peşin alınan harçların istekleri halinde geri verilmesine 19/04/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10829, Karar No: 2014/4642, Tarih: 12.03.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/10829 E.  ,  2014/4642 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2011/255304

MAHKEMESİ : Antalya 8. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/04/2010

NUMARASI : 2008/434 (E) ve 2010/390 (K)

SUÇ : Dolandırıcılık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; fikir ve eylem birliği içinde hareket eden sanıkların, Adıyamanda faaliyet gösteren eczanelere üzerlerinde katılanın şube müdürlüğünü yaptığı S.. Ecza Deposu ismi ve logosu bulunan piyasa değeri düşük ve kalitesiz tabakları maliyet fiyatının üzerinde fiyat belirleyerek ödemeli olarak Adıyamanda bulunan eczane sahiplerine gönderdikleri, eczanecilerin tabak fiyatlarını sanık İ.. Y.. adına PTT yoluyla havale ettiği, sanıkların bu şekilde katılan ecza deposuna ait logo ve ismi kullanarak menfaat temin ettikleri ve bu şekilde dolandırıcılık suçunu işledikleri gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2018, Karar No: 2015/2299, Tarih: 06.07.2015

**16. Ceza Dairesi         2015/2018 E.  ,  2015/2299 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Terör örgütünün propagandasını yapmak

Hüküm : 3713 sayılı TMK'nın 7/2-a, TCK'nın 62, 53/1. maddeleri gereğince mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

İfade özgürlüğü T.C. Anayasasının 26. ve Avrupa İnsan Hakları ve Temel Özgürlüklerin Korunmasına dair Sözleşmenin 10. maddesi ile teminat altına alınmıştır.

İfade özgürlüğünün kullanımına meşru bir müdahale için;

1- Müdahalenin yasalarda öngörülmüş olması,

2- Ulusal güvenlik, toprak bütünlüğü, kamu emniyeti, kamu düzeninin sağlanması ve suçun işlenmesinin önlenmesi, sağlığın korunması, ahlakın, başkalarının şöhret ya da haklarının korunması, gizli tutulması kaydıyla alınmış bilgilerin açıklanmalarının engellenmesi ve yargı gücünün otorite ve tarafsızlığının sağlanmasına ilişkin değerlerden bir veya bir kaçını korumaya yönelik olmalıdır.

3- Müdahale demokratik bir toplumda gerekli bulunmalıdır.

İfade özgürlüğü terörle mücadele kapsamında en çok müdahale ve sınırlamaya maruz kalan temel haklardandır. Nitekim 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanununun 7/2. maddesindeki propaganda yasağı bu duruma örnek teşkil etmekle birlikte yasa koyucu madde de zaman zaman yaptığı değişikliklerle özgürlüğü genişletmiştir. Bu amaçla 11.04.2013 tarih ve 6459 sayılı Kanunun 8. maddesi ile yapılan değişiklik sonucu; terör örgütünün propagandası suçunun oluşabilmesi için; örgütün “cebir, şiddet veya tehdit içeren yöntemlerini meşru gösterecek veya övecek ya da teşvik edecek şekilde” yapılması zorunlu kılınarak, sınırlamanın AİHS uygun hale getirilmesi amaçlanmıştır. Ancak, aynı kanunun 7. maddesinin 2. fıkranın b bendinde ise; toplantı ve gösteri yürüyüşünde gerçekleşmese dahi, terör örgütünün üyesi veya destekçisi olduğunu belli edecek şekilde;

1- Örgüte ait resim veya işaretlerin asılması ya da taşınması,

2- Slogan atılması,

3- Ses cihazları ile yayın yapılması,

4- Terör örgütüne ait amblem, resim veya işaretlerin üzerinde bulunduğu üniformanın giyilmesi,

Şeklindeki fiil ve davranışlar propaganda suçundan cezalandırılacaktır. Bu düzenleme ile kanun koyucu herhangi bir unsurun varlığına bağlı olmaksızın bu suçun oluşacağı kabul edilmek suretiyle ifade özgürlüğü parametrelerini dışlayan tipe uygun eylem tanımlaması yapmıştır.

T.C. Anayasasının 90/son maddesine göre “usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası antlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. Usulüne göre yürürlüğe konmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası antlaşmalarla kanunların aynı konularda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası antlaşma hükümleri esas alınır.”

T.C. Anayasasının 90/son maddesine göre “usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası antlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. Usulüne göre yürürlüğe konmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası antlaşmalarla kanunların aynı konularda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası antlaşma hükümleri esas alınır.”

Temel hak ve hürriyetlere ilişkin Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesine ekli protokoller Türkiye Büyük Millet Meclisince onaylanmıştır. Anayasal düzenleme karşısında, ifade özgürlüğüne ilişkin Avrupa Sözleşmesinin 10. maddesi bir iç düzenleme şekline dönüşmüştür.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi de; kişinin hakkı ile toplumun çıkarı ve özellikle kişinin temel ifade özgürlüğü hakkı ve demokratik toplumun terör örgütlerinin faaliyetlerine karşı kendini korumaya ilişkin meşru hakkı arasında bir denge kurulması ihtiyacını beraberinde getirmektedir. (Zana v. Türkiye) Devletlerin terör ile mücadelesinin zorluklarına vurgu yaparak, müdahalenin acil bir toplumsal ihtiyaçtan kaynaklanıp kaynaklanmadığı,hedeflenen meşru amaca uygun olup olmadığını, devlet yetkililerince ileri sürülen gerekçelerin ilgili ve yeterli bulunup bulunmadığı ortaya konulmalıdır. (Yılmaz ve Kılıç/ Türkiye davası)

Terör ile mücadele kendine özgü bir takım zorlukları barındırdığından devletler bu mücadelede daha geniş bir takdir marjına sahip olduğu kabul edilmekle birlikte terör ile mücadelede bir hukuk rejimidir. Uluslarası hukuktan kaynaklanan yükümlülüklerin ihmal edilebileceği bir alan değildir.

Toplantı veya gösteri yürüyüşünde olsun veya olmasın; yazı veya sözler (atılan slogan, taşınan pankart veya giyilen üniforma) ile verilen mesajın şiddete çağrı, tahrik ve teşvik edici ya da silahlı direnişe ve isyana davet şeklinde veya insanda saldırgan duygular oluşturacak biçimde anlamsız bir nefret yaratarak şiddetin doğmasına uygun bir ortamı kışkırtacak nefret söylemi olup olmadığı değerlendirilmeli, doğrudan veya dolaylı şiddete çağrı var ise sanığın kimliği, konumu, konuşulan yer ve zamanı gibi açık ve yakın tehlike testi bakımından analize tabi tutulmalıdır.

İfade özgürlüğü sadece memnuniyetle karşılanan zararsız veya önemsiz sayılan insanların kayıtsız kalabileceği bilgi ve fikirler için değil, aynı zamanda demokratik toplumu şekillendiren çoğulculuğun, hoşgörünün ve geniş fikirliliğin doğasında bulunan bir gereklilik olarak saldırgan, şok eden, rahatsızlık veren veya ayrılık yaratabilen fikirler içinde uygulanabilmelidir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

İfade özgürlüğü sadece memnuniyetle karşılanan zararsız veya önemsiz sayılan insanların kayıtsız kalabileceği bilgi ve fikirler için değil, aynı zamanda demokratik toplumu şekillendiren çoğulculuğun, hoşgörünün ve geniş fikirliliğin doğasında bulunan bir gereklilik olarak saldırgan, şok eden, rahatsızlık veren veya ayrılık yaratabilen fikirler içinde uygulanabilmelidir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Sanığın bölücü terör örgütünün propagandasını yapma suçundan yargılandığı davanın duruşması sırasında son sözü sorulduğunda, örgüt lehine ifadeler içeren slogan attığı olayda, eylemin gerçekleştirildiği yer, koşullar ve muhatapları, dinleyici kitlesi ve bu kitleyi harekete geçirme potansiyeli bulunmadığı gibi atılan sloganların terör örgütlerinin cebir, şiddet veya tehdit içeren yöntemlerini meşru gösterecek, övecek ya da teşvik edecek nitelikte olmadığı bu sözlerin ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilmesi gerektiği halde, yasal olmayan gerekçeyle propaganda suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 06.07.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/25874, Karar No: 2019/8403, Tarih: 17.09.2019

**13. Hukuk Dairesi         2016/25874 E.  ,  2019/8403 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 29.12.2011 tarihinde “Laparaskopik Lap Kese Ameliyatı” yapıldığı ve ameliyata davalılar ... ve ...'in birlikte girdiğini, ameliyat esnasında safra kesesi alınırken safra kesesinin bağlı olduğu ana kanalın yanlışlıkla kesildiğini ve bu nedenle ameliyat sonrasında fenalaştığını, bu nedenle ikinci kez ameliyata alındığını ve ameliyatın başarılı olduğu söylenerek taburcu edildiğini ancak rahatsızlığının devam etmesi nedeniyle başka bir hastaneye başvurduğunu, görevli hekim tarafından ilaç verildiğini ve ameliyattan sonra hastanın bu ilacı kullanması gerektiğinin söylendiğini, taburcu edilmesinden yaklaşık 2 ay sonra vücudunda şiddetli kaşıntılar başladığını, Mart 2012 tarihinde yapılan tetkiklerde karaciğer enzimlerinin artmaya başladığı ve davalılar tarafından yapılan kanalın artık işlemediğini, yeniden ameliyat olması zorunluluğun doğduğunu, Haziran 2012 tarihinde kanalın tıkanması üzerine acilen hastaneye kaldırıldığını ve ameliyat edildiğini, üçüncü ameliyatı olduğunu ve tıkanan safra kanalının yerine yenisinin yapıldığını, her zaman kanalın yeniden tıkanma olasılığı bulunduğunu ileri sürerek maddi ve manevi tazminatın, olay tarihinden itibaren işleyecek avans faizi birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafça temyiz edilmiştir.

Davanın temeli, doktor ve özel hastanenin sorumluluğuna ilişkin olup, bir davada dayanılan olguları hukuksal açıdan nitelendirmek ve uygulanacak yasa hükümlerini arayıp bulmak hâkimin doğrudan görevidir. (1086 sayılı HUMK. 76.md., 6100 sayılı HMK. 33.md.). Dava, davalı ... hastane ve doktorun vekillik sözleşmesinden kaynaklanan özen borcuna aykırılık olgusuna dayanmaktadır (olay tarihinde yürürlükte bulunan 818 sayılı BK. 386, 390. md.). Vekil, iş görürken yöneldiği sonucun elde edilmemesinden değil de bu sonuca ulaşmak için yaptığı uğraşların özenle görülmemesinden sorumludur. Vekilin sorumluluğu, genel olarak işçinin sorumluluğuna ilişkin kurallara bağlıdır.(BK.390/11) vekil, işçi gibi özenle davranmak zorunda olup, hafif kusurundan bile sorumludur. (BK.321/1) o nedenle doktorun meslek alanı içinde olan bütün kusurları (hafifte olsa) sorumluluğun unsuru olarak kabul edilmelidir. Doktor, hastanın zarar görmemesi için yalnız mesleki değil, genel hayat tecrübelerine göre herkese yüklenebilecek dikkat ve özeni göstermek zorundadır. Doktor tıbbi çalışmalarda bulunurken bazı mesleki şartları yerine getirmek hastanın durumuna değer vermek, tıp biliminin kurallarını gözetip uygulamak tedaviyi her türlü ihtiyat tedbirlerini alarak yapmak zorundadır. Doktor ufak bir tereddüt gösteren durumlarda bu tereddüdü ortadan kaldıracak araştırmalar yapmak ve orada koruyucu tedbirler almakla yükümlüdür. Çeşitli tedavi yöntemleri arasında seçim yaparken hastanın özelliklerini göz önünde tutmalı onu gereksiz risk altına sokmamalı en emin yolu tercih etmelidir. Gerçekte de mesleki bir iş gören; doktor olan vekilden, ona güvenen müvekkil titiz bir ihtimam ve dikkat göstermesini beklemekte haklıdır. Titiz, özen göstermeyen bir vekil, BK. 394/1 uyarınca vekâleti gereği gibi ifa etmemiş sayılmalıdır. Somut olayda, davacının davalı hastanede tedavi edildiği sabittir. Yargılama sırasında Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Kurulundan ve itiraz üzerine Adli Tıp Kurumu Genel Kurulundan rapor alınmıştır. Raporlarda davalı doktor ile hastanenin herhangi bir kusuru olmadığı belirlenmiş ise de; anılan raporlar taraf iddialarını yanıtlayacak ve davalı doktorun teşhis ve tedavide yeterli özen ve dikkati gösterip göstermediğini ortaya koyacak nitelikte yeterli açıklamayı içermemektedir. Olayda davalıların kusurlu olup olmadığının tespiti için bu raporlara dayanılarak hüküm kurulamaz. Nitekim davacı tarafça rapora da itiraz edilmiştir. Hal böyle olunca, 02.07.2013 tarihinde davalı ..

. Raporlarda davalı doktor ile hastanenin herhangi bir kusuru olmadığı belirlenmiş ise de; anılan raporlar taraf iddialarını yanıtlayacak ve davalı doktorun teşhis ve tedavide yeterli özen ve dikkati gösterip göstermediğini ortaya koyacak nitelikte yeterli açıklamayı içermemektedir. Olayda davalıların kusurlu olup olmadığının tespiti için bu raporlara dayanılarak hüküm kurulamaz. Nitekim davacı tarafça rapora da itiraz edilmiştir. Hal böyle olunca, 02.07.2013 tarihinde davalı ... tarafından verilen dilekçede, hastada meydana gelen durumun hastanın anatomik yapısından kaynaklandığı şeklindeki beyanıda dikkate alınarak davalının safra kesesindeki anatomik farklılığın ameliyattan önce tespitinin mümkün ve gerekli olup olmadığı, özellikle ameliyat öncesinde ameliyat şeklinin değerlendirilmesi konusunda gerekli tahlil ve tetkiklerin yapılıp yapılmadığı ve bu konularda hasta ve yakınlarının yeterince aydınlatılıp aydınlatılmadığı, “laparoskopik “yöntemle yapılan ameliyat sırasında açık ameliyata geçilmesinin mümkün olup olmadığı (ameliyatın komplikasyonlarının önlenmesi açısından) yönünde, mahkemece, ameliyat öncesindeki muayene ve tedavilere ilişkin tüm bilgiler ilgili hastaneden celp edilerek üniversitelerin tıp fakültelerinde görevli öğretim üyelerinden konusunda uzman, akademik kariyere sahip üç kişilik bilirkişi kurulundan, olayda davalı doktora ve hastaneye atfı kabil bir kusur olup olmadığı konusunda, nedenlerini açıklayıcı, davacı iddialarını karşılayacak şekilde taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınarak, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacılar yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17/09/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1940, Karar No: 2007/1802, Tarih: 17.05.2007

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2007/1940 E.  ,  2007/1802 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle: "Kadastro hakiminin taşınmazın tespit tarihindeki hukuki ve geometrik durumunu o tarihte yürürlükte bulunan mevzuat hükümleri çerçevesinde belirlemekle yükümlü olduğu, 140 numaralı parselin krokide "B" harfi ile gösterilen bölümünün taşlık, kayalık olup tarıma elverişli bulunmaması sebebi ile tespit dışı bırakılması, geri kalan bölümü ile diğer parsellerin tespit tarihi esas alınmak sureti ile zilyetleri adına tesciline karar verilmesi, çekişmeli 389 ada 149 ve 291 numaralı parselleri tespitten sonra satın aldığı anlaşılan müdahil ... ... yönünden görevsizlik kararı verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda; çekişmeli 389 ada 140 parsel sayılı taşınmazın fen bilirkişisinin 16.6.2003 tarihli krokili raporunda "B" harfi ile gösterilen 1087,77 metrekarelik kısmının tarıma elverişli olmadığından tespit dışı bırakılmasına, "A" ve "C" harfi ile gösterilen 1275,53 ve 1818,39 metrekarelik bölümünün davacı ... ... adına, 389 ada 149 ve 291 parsel sayılı taşınmazların davacı ... adına tesciline, taşınmazların 1.derece doğal sit alanında kaldığının kütüğün beyanlar hanesinde gösterilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA 17.5.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24974, Karar No: 2013/2403, Tarih: 18.02.2013

**5. Hukuk Dairesi         2012/24974 E.  ,  2013/2403 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

... Genel Müdürlüğü İçme Suyu Havzaları Yönetmeliğinin 6. maddesinin 9. fıkrasının 8 bendinde "derelerin iki tarafından kadastral sınırından itibaren 100 metrelik yapı yaklaşma mesafesi bırakılır." hükmü yer almakta iken; 16.01.2013 tarih ve 2 sayılı Genel Kurul Kararı ile "derelerin ıslah kesitinin her iki yanında; temizlik bakım ve onarımların yapılabilmesi maksadıyla imar planlarında en az 10 metrelik dere işletme bandı ayrılır. Dere ıslah alanı ile dere işletme bantları idarece kamulaştırılır." hükmü getirilmiştir.

Dava konusu taşınmazın imar planında ne kadarlık kısmının dere işletme bandında kaldığı, bu durumun imar planına işlenip işlenmediği, yönetmeliğin değişmesinden önce 100 metre olarak belirlenen yapı yaklaşma mesafesinin değiştirilmesi için karar alınıp imar planında tadilat yapılıp yapılmadığı, ilgili ... Genel Müdürlüğü ve imar planlarını yapan Belediyelerden sorularak,

Alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10715, Karar No: 2016/4092, Tarih: 28.04.2016

**15. Ceza Dairesi         2014/10715 E.  ,  2016/4092 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana . Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, iftira

Dolandırıcılık ve iftira suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dairemizin işbu dava dosyası ile Yargıtay 23. Ceza Dairesinin 2015/8326 Esas sayılı dosyası arasında hukuki ve fiili irtibat bulunduğu ve 23 Ceza Dairesinin ilgili dosyasının arşivde beklemekte olduğu anlaşılmakla, her iki dosyasının birlikte incelenmesinde yarar bulunduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, temyiz incelemesinin 23. Ceza Dairesinin 2015/8326 esas sayılı dosya ile birlikte yapılması için dosyanın ilgili Daire'ye gönderilmesine, 28.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11405, Karar No: 2017/12985, Tarih: 04.12.2017

**2. Ceza Dairesi         2015/11405 E.  ,  2017/12985 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ... ile ilgili olarak .... Eğitim ve Araştırma Hastanesi psikiyatri uzmanı tarafından düzenlenen 24.06.2013 tarihli adli rapor formunda “zihinsel durumunun sınırda mental kapasitede olduğu, işlediği özel beceri suretiyle hırsızlık suçunun hukuki anlam ve sonuçlarını algılama yeteneğinin ve hareketlerini kontrol edebilme yeteneğinin kısmen geliştiğinin" belirtilmesi karşısında, sanığın işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiille ilgili olarak davranışları yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalıp azalmadığı konusunda Adli Tıp Kurumundan ya da ruh sağlığı ve hastalıkları hastanelerinden kurul raporu aldırılıp, sanığın 5237 sayılı TCK'nın 32/1. veya 32/2. maddeleri kapsamında akıl hastalığının bulunup bulunmadığının tespit edilip sonucuna göre hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 04.12.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15671, Karar No: 2011/8468, Tarih: 16.06.2011

**3. Ceza Dairesi         2010/15671 E.  ,  2011/8468 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak;

1) Usulüne uygun müdahale talebinde bulunan Orman İdaresi yerine temsilcisinin katılan olarak duruşmalara kabulüne karar verilmek suretiyle CMk 238 maddesine muhalef edilmesi,

2) Sanığın adli sicil kaydında yer alan erteli cezasının karar tarihinden itibaren silinme koşullarının oluştuğunun, yapılan keşif sonucu yangının örtü yangını şeklinde gelişip dikili veya devrik zarar gören orman ... bulunmadığının tesbit edilmesine göre Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 3.2.2009 ... 2008/11-250 E. 2009/13 K. Sayılı kararı uyarınca orman idaresinin yangın nedeniyle uğradığı zararın tesbit ettirilip sanığa CMK 231 maddesi hükümleri hatırlatılarak idarenin zararını karşılayıp karşılamayacağı sorulmadan ve diğer koşulların mevcudiyeti de değerlendirilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, O Yer C.Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 16.....2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.