muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/8826, Karar No: 2012/18119, Tarih: 14.11.2012

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve hasar bedelinin rizikonun gerçekleştiği tarihteki poliçede gösterilen bedel üzerinden ödenecek olmasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Dava, bitkisel ürün sigortaları poliçesinden kaynaklanan alacak istemine ilişkindir. Mahkemece, sigortalanan ürünün don olayı nedeniyle hasarlandığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ise de, yapılan inceleme ve araştırma hüküm kurmaya yeterli bulunmamaktadır. Zira, Meteoroloji Müdürlüğü'nden gelen yazıdan hasarın meydana geldiği köyde ölçüm yapılmadığı, Manisa İli merkezinde ise sıcaklığın hasar tarihi itibariyle 0 derecenin altına düşmediği anlaşılmasına rağmen tanık beyanlarına itibar edilerek hasarın don olayından kaynaklandığı sonucuna varılmıştır. Bu itibarla, mahkemece meteoroloji konusunda uzman bir bilirkişinin de içinde bulunduğu bilirkişi heyetiyle mahallinde keşif yapılarak taşınmazın konumu ve özellikleri de gözetilmek suretiyle Manisa İli ile arasındaki sıcaklık farkının don olayını meydana getirip getirmeyeceğinin diğer bir deyişle davaya konu hasarın kesin nedeninin tespit edilmesi ve oluşacak sonuç çerçevesinde karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik incelemeye dayalı olarak hüküm tesisi doğru olmamış, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

3- Kabule göre de, davacı tarafça 05.05.2009 tarihinden itibaren temerrüt faizine hükmedilmesi talep edilmiş, mahkemece de bu talep kabul edilmiştir. Oysa, Devlet Destekli Bitkisel Ürün Sigortası Genel Şartları’nın B.7. maddesinde “hasar dosyası tekamül ettirilerek kesinleşmiş olan tazminat miktarının en geç 30 gün içerisinde sigortalıya ödeneceği ve tazminatın her halükarda hasat tarihinden önce ödenmeyeceği” belirtilmiş olup, mahkemece, faiz başlangıcının buna göre belirlenmesi gerekir iken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu nedenle de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) ve (3) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 14.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12684, Karar No: 2014/4292, Tarih: 01.04.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/12684 E.  ,  2014/4292 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Cinsel taciz, kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet, beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar ... ve ... hakkında cinsel taciz ve kasten yaralama suçu nedeni ile kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin 21.07.2004 gün ve 25529 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanunun 3-B maddesi ile değişik 1412 sayılı CMUK.nın 305. maddesi uyarınca verilen ceza miktarı itibarıyla kesin olup temyizi kâbil olmadığından, sanıkların temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

Sanık ... hakkında kasten yaralama suçu nedeni ile kurulan beraat hükmün incelenmesinde;

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen sanık ...'in temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık ... hakkında kasten yaralama suçu nedeni ile kurulan beraat hükmünün incelenmesine gelince;

Sanık ...'ün ikrarı, mağdurların beyanı, dosyada mevcut adli rapor içerikleri ve tüm dosya kapsamından, sanık ...'ün olay tarihinde kendisine ''kızlar boş musunuz'' diyerek laf atan ve üzerine doğru gelen ...ve ...'ın yüzlerine yanında bulunan ve silahtan sayılan spreyi alarak sıktığının anlaşılması karşısında, TCK.nın 25. maddesinin şartlarının oluşmadığı gözetilerek sanık ...'ün eylemine uyan TCK.nın 86/2, 3-e ve 29. maddeleri uyarınca cezalandırılması gerektiği düşünülmeksizin yazılı gerekçe ile beraatına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık ... ve ...’ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12046, Karar No: 2012/15377, Tarih: 26.11.2012

**6. Hukuk Dairesi         2012/12046 E.  ,  2012/15377 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İstirdat, tazminat

Mahalli mahkemece verilen yukarıda tarih ve numarası yazılı sözleşmeden doğan istirdat ve tazminat davasına dair karar temyiz incelemesi sonucunda; Dairemizin 15.5.2012 gün ve 6817-7303 sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmesi üzerine, bu defa davacı vekili tarafından yasal süresinde karar düzeltme isteminde bulunulmakla, dosyadaki tüm kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Mahkemenin kararında ve Yargıtay ilamında yazılı sebeplere göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan karar düzeltme istemi yerinde değildir.

2-Davacı vekilinin fazladan ödediği kira alacağına ilişkin karar düzeltme talebine gelince:

1-Mahkemenin kararında ve Yargıtay ilamında yazılı sebeplere göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan karar düzeltme istemi yerinde değildir.

2-Davacı vekilinin fazladan ödediği kira alacağına ilişkin karar düzeltme talebine gelince:

Davacı vekili dava dilekçesinde, mülkiyeti davalı şirkete ait zemin ve bodrum kattan ibaret dava konusu yeri, 14.8.2006 başlangıç tarihli ve 5 yıl süreli kira sözleşmesi ile kiraladığını, ayrıca aynı binada girişi arka sokaktan olan 7/6 nolu bağımsız bölümü de 1.1.2008 tarihinde kiraladığını, kiralananı kullanırken ... Belediye Başkanlığının 1.11.2006 tarihli yazısı ile taşınmazın ruhsata aykırı yapıldığı nedeniyle yıkım kararı verildiğini öğrendiğini, 5.3.2007 tarihli ihtarla davalıdan yıkım kararının kaldırılaması istendiğini, davalı tarafından yıkım kararının kaldırılmaması üzerine 2.6.2008 keşide tarihli ihtarname ile akdi 16.6.2008 tarihi itibariyle fesih ettiğini, kiralananda ayıbı gidermeyen davalının kira bedelini iade etmesi ve sözleşmenin feshedilmesi nedeniyle uğranılan zararların gidermesinin gerektiğini belirterek, 14.8.2006 başlangıç tarihli kira sözleşmesine ilişkin olarak 14.8.2007-31.12.2008 tarihleri arasındaki kira dönemi için davalı tarafa altı adet 367.363.50.- TL tutarlı çek verildiğini, 16.6.2008 tarihine kadar bu sözleşme için işlemiş kira bedeli 227.976.- TL olduğunu, kira bedelleri için verilen altı çekten dört adet çekin 260.544-TL olarak davalı tarafça tahsil edildiğini, Mayıs, Haziran, Temmuz 2008 ayları kira bedelini kapsayan 5.6.2008 keşide tarihli 075668 seri nolu 65.136.- TL tutarlı tahsil edilen çekin içersinde 1.5.2008-16.6.2008 tarihler arasındaki kira bedeli olan bir ay onbeş günlük tutar 32.568.-TL ödendiğini, bahsi geçen çek tutarının içersinde bulunan 16.6.2008-31.7.2008 tarihleri arasındaki kira bedeli olan 32.568.- Tl ile 3.8.2008 tarihli ek protokol ile kira bedellerinin 1.1. tarihinde ödenmesi amacıyla kira ödeme tarihlerinin öne alınması ile ortaya çıkan ve sözleşmede belirtilen 5.100.- TL alacak eklenerek 37.668.- TL ödenmesi gerektiğini, 7/6 nolu bağımsız bölüme ait 1.1.2008 tarihli kira sözleşmesine ilişkin olarak 1.1.2008-1.1.2009 tarihleri arasındaki kira dönemi için davalı tarafa peşin olarak KDV dahil 84.960.- TL kira bedeli ödendiğini, fazlaya ilişkin talep hakkının saklı kalmak kaydıyle peşin ödenen bu kira bedelinin sözleşmenin fesih edilmesinden sonraki tarihlere ilişkin fazla ödenen 38.940.- TL kira bedeli ile birlikte toplam 76.608.- TL'nin 3.6.2008 tarihinden

itibaren işlemiş ticari avans faiziyle birlikte tahsiline, 14.8.2008-1.1.2009 tarihleri arasındaki kira dönemine ait kira bedeli için peşin olarak verilen 5.9.2008 tarih 53.409.75.- TL, 5.11.2008 tarih 53.409.75.- TL çeklerin davacı şirkete iade edilmesine karar verilmesini istemiştir.

itibaren işlemiş ticari avans faiziyle birlikte tahsiline, 14.8.2008-1.1.2009 tarihleri arasındaki kira dönemine ait kira bedeli için peşin olarak verilen 5.9.2008 tarih 53.409.75.- TL, 5.11.2008 tarih 53.409.75.- TL çeklerin davacı şirkete iade edilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, taraflar arasında 14.8.2006 ve 1.1.2008 tarihli kira sözleşmesi yapıldığını, yıkım kararının önceki malikten kaynaklandığını, Belediye ile ilgili yıkım kararı yazışmalarının önceki malikle yapıldığını, ruhsata aykırı yapılmasının ve yıkım kararının davacı ile aynı tarihte öğrendiğini, davalının 2.6.2008 keşide tarihli ihtarname ile sözleşmeyi 16.6.2008 tarihinde feshettiğini bildirdiğini, ancak fesih beyanının doğru olmadığını sözleşmeye göre 90 gün önceden yazılı bildirim şartı ile sözleşmeyi istediği zaman fesih edebileceğini, 90 günlük kira bedeli ödendikten sonra geri kalan kira parasının bakiyesini ödemeye hazır olduğunu, davacıdan alınan 367.363.50.- TL bedelli çeklerin 14.8.2007 tarihinden 31.12.2008 tarihine kadar olan 16 ay 15 günlük kira süresi için alındığını, davacının yaptırmış olduğu tadilat bedellerine ilişkin taleplerini de kabul etmediğini savunmuştur.

Hükme esas alınan 14.8.2006 ve 1.1.2008 başlangıç tarihli kira sözleşmeleri ve bu sözleşmeye ek olan 6.8.2007 tarihli ek protokol konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır.14.8.2006 başlangıç tarihli ve 5 yıl süreli 7 no'lu bağımsız bölüme ait kira sözleşmesinin 16. maddesinde aylık kiranın 16.750.- TL net olduğu, yıllık kiranın her halükarda %10 artırılacağının kabul edildiği, 17. maddesinde "ilk 6 ayın kira bedeli peşin olup, bu tutardan peşinat olarak verilen 7.500.- TL düşüldükten sonra kalan meblağ peşin olarak ve tek seferde kiralayana ödeneceği, ikinci altı aylık kiranın ise bono karşılığı ödeneceği" kararlaştırılmıştır. Birinci yıl kirası; birinci 6 aylık kira bedeli sözleşmede kararlaştırıldığı gibi 3.8.2006 tarihli çek karşılığı olarak 111.090.- TL, ikinci 6 aylık kira bedeli 15.11.2006 vadeli bono karşılığı 118.750.- TL'nın aynı tarihte ... Bankası kanalı ile davalı hesabına ödendiği anlaşılmaktadır. Bu ödemeler tarafların da kabulündedir.

Uyuşmazlık, 14.8.2007 tarihinde başlayan dönemden kaynaklanmaktadır. Her iki sözleşmeye ek olarak sayılan 6.8.2007 tarihli ek protokolün 1. maddesinde; "14.8.2007-14.8.2008 tarihler arası kira sözleşmesinin özel şartları 16. maddesi gereği kira bedelleri 3'er aylık dönemlerde her ayın 5. gününe düzenlenen dört adet çekle 5.9.2007-5.12.2007-5.3.2008 ve 5.6.2008 vadeli, her biri 65.136.- TL olmak üzere toplam 260.544 TL", 2. maddesinde ise; "14.8.2008-31.12.2008 tarihler arası kira sözleşmesinin özel şartları 16. maddesi gereği yukarıda bahsi geçen ödeme biçimine uygun kira sözleşmesinin yılın ilk günü 1.1. tarihine denk getirilmesi amacıyla, KDV hariç 18.400.- TL'lık aylık kira bedeli % 3.94 artışla 19.125.- TL olacağı,. Aralık 2008 ayından 5.100.- TL (KDV hariç) kiradan düşüleceği, ödemeler 5.9.2008-5.11.2008 vadeli her biri 53.409,75.- TL olarak çek olmak üzere 6 adet çekin kiraya mahsuben teslim edileceği ve çeklerin hiçbir şekilde ciro edilmeyeceği ve kendisinin tahsil edeceği" kabul edilmiştir. Bu çeklerin davalıya teslim edildiği davalının da kabulündedir. Davacı talebi, kiralamış olduğu her iki bağımsız bölüm için 14.7.2008 tarihinde başlayan dönem kirası olarak verdiği peşin kira bedelinin fesih tarihine kadar ödenmesi gereken kira düşüldükten sonra bakiye kira bedelinin iadesine ilişkindir.

Hukukçu Bilirkişi ... 30.10.2009 tarihli raporunda, her iki kira sözleşmesini ve ek sözleşmeyi nazara alarak birinci yıl ve ikinci yıl aylık kira bedellerini KDV'li olarak hesaplamış, hesaplama yaparken 7 nolu bağımsız bölüm için ilk kira sözleşme tarihi 14.8.2006, fesih tarihi 30.6.2008 tarihleri esas alınmıştır. Hesaplamaya göre davacının 14.8.2006-14.8.2007 dönem kirası KDV ile birlikte 237.180.- TL, 14.8.2007 tarihinde başlayan dönem aylık kira bedelini ise %10 artırımlı olarak KDV dahil 21.712.- TL olduğunu bu miktardan fesih tarihine kadar ödenmesi gereken kiranın 227.976.- TL olduğunu, diğer bir değişle 14.8.2006-30.6.2008 tarihler arası davacının ödemesi gereken kira bedeli 465.156.- TL olduğu belirtilmiştir. Davacının ödemiş olduğu kira bedeli olarak ise ilk yıl kira bedeli karşılığı KDV ile birlikte peşin olarak ödenen 118.590.- TL ödendiğini, daha sonrada 6 adet çekle verilen 367.363.50.- TL verildiğini belirterek davalının akit başından beri ödemiş olduğu kira miktarı 485.953.50.- TL olarak belirtmiş, mahsup ettiğinde; alacak miktarını 20.797.50.- TL olduğunu belirtmiş ise de bilirkişi raporu eksiktir.

Şöyle ki; 14.6.2006 tarihinde başlayan dönem yıllık kirası 237.180.- TL'nın ilk 6 ay kirası 3.8.2006 tarihinde 111.090.- TL, ikinci 6 aylık kira15.11.2006 tarihinde bono karşılığı ... Bankasına 118.590.- TL davalı hesabına ödemiş olmakla toplam 229.680.- TL ödendiği dosya kapsamından anlaşılmaktadır. İlk yıl kira bedelinin ödendiği davalının kabulündedir. Bu durumda, Bilirkişi raporunda ilk yıl kirası olarak 3.8.2006 tarihinde peşin ödenen 111.090.- TL hesaplamaya dahil edilmediği görülmektedir. Davacı iadesini istediği 2 adet çek ile ilgili davasını yargılama sırasında istirdat davasına dönüştürmüştür. Bu durumda 7 nolu bağımsız bölüm kirası için davacının davalıya ödemiş olduğu ilk yıl kirası KDV dahil 229.680.- TL, daha sonra da 6 adet çekle verilen 367.363.50.- TL ile birlikte akit başından beri ödemiş olduğu kira bedeli toplamı 597.043.50.- TL olmaktadır. Davacının kira başlangıcı olan 14.8.2006 tarihinden, fesih tarihi olan 30.6.2008 tarihine kadar ödemesi gereken kira bedeli ise 465.156.- TL'dır. Ödediği kira bedeli ile ödemesi gereken bedel mahsup edildiğinde davacının 7 nolu bağımsız bölüm için fazla ödemiş olduğu kira bedeli 131.887.50.- TL olmaktadır. Kiralanan 7/6 no'lu bağımsız bölüm için hesaplanan bedel bilirkişi raporunda doğru hesaplanmıştır. Bu nedenle davacının 7 nolu bağımsız bölüm için fazladan ödediği kira miktarı 131.887.50 TL, 7/6 no'lu bağımsız bölüm için ödenen 42.4880.- TL olmasına rağmen taleple bağlı kalınarak 38.940.- TL olmak üzere toplam fazla ödenen 170.827.50.- TL kira alacağına hükmedilmesi gerektiği bu defaki incelemeden anlaşılmakla davacı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulüne karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ:Davacı vekilinin karar karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 15.5.2012 gün ve 6817-7303 sayılı onama ilamının kaldırılarak mahalli mahkeme kararının BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 26.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2015/2752, Karar No: 2018/1469, Tarih: 18.10.2018

**Hukuk Genel Kurulu         2015/2752 E.  ,  2018/1469 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki “işçilik alacağı” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Karaman İş Mahkemesince davanın reddine dair verilen 16.04.2013 tarihli ve 2012/496 E., 2013/168 K. sayılı kararın temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine Yargıtay 22. Hukuk Dairesinin 30.09.2013 tarihli ve 2013/26591E., 2013/20191 K. sayılı kararı ile;

“…Davacı vekili, davacının davalıya ait işyerinde, 10.09.2006-12.04.2012 tarihleri arasında çalıştığını, işçilik haklarının ödenmemesi sebebiyle iş sözleşmesini feshetmek zorunda kaldığını ileri sürerek, kıdem tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının işyerini ihbar süresiz terk ettiğini, 14-16-17.04.2012 tarihlerinde işe gelmediğini, taleplerinin yersiz olduğunu, tüm işçilik alacaklarının ödendiğinin bordrolarla sabit olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının kanuni sürede eksik gider avansını yatırmadığından bahisle davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 120. maddesinin birinci fıkrasına göre davacı, yargılama harçları ile her yıl Adalet Bakanlığınca çıkarılacak gider avansı tarifesinde belirlenecek olan tutarı, dava açarken mahkeme veznesine yatırmak zorundadır. Aynı maddenin ikinci fıkrasına göre avansın yeterli olmadığının dava sırasında anlaşılması halinde, mahkemece, bu eksikliğin tamamlanması için davacıya iki haftalık kesin süre verilir.

Dosya içeriğine göre, son duruşmada davacı vekilinin mazeret talebi ile ilgili olumlu veya olumsuz bir karar verilmediği gibi, önceki duruşmada davacı tarafın yokluğunda verilen kesin sürenin tebliğ edilmeden sonuç doğurmayacağı düşünülmeden yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

Mahkemece işin esasına girilerek sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken davanın yazılı şekilde usulden reddi bozmayı gerektirmiştir...”

gerekçesiyle karar bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki belgeler okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava işçilik alacaklarının tahsili istemine ilişkindir.

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesini haklı sebeple feshettiğini belirterek kıdem tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının iş sözleşmesini haklı sebep olmaksızın feshettiğinden kıdem tazminatına hak kazanamadığını, fazla çalışma yapıldığında karşılığının ödendiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Dava işçilik alacaklarının tahsili istemine ilişkindir.

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesini haklı sebeple feshettiğini belirterek kıdem tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının iş sözleşmesini haklı sebep olmaksızın feshettiğinden kıdem tazminatına hak kazanamadığını, fazla çalışma yapıldığında karşılığının ödendiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacı vekiline eksik gider avansını tamamlaması için iki haftalık kesin süre verilmesine rağmen eksik gider avansının yatırılmadığı gerekçesiyle davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Davacı vekilinin temyizi üzerine hüküm Özel Dairece yukarıda başlık bölümünde açıklanan gerekçelerle bozulmuştur.

Mahkemece, tensip zaptı ile ön inceleme duruşmasında kendisine kesin süre verileceği bildirilen ve mazeret dilekçesinde duruşma gününü UYAP sisteminden öğreneceğini beyan eden bu nedenle ayrıca tebligat istemeyen vekile, gider avansını yatırması ihtarının da tebliğine gerek olmadığı, ortalama bir vekilin mazereti nedeniyle katılamadığı bir celsenin zaptını en geç aynı günün mesai bitimine kadar okuyarak yeni duruşma gününü ve mahkemece tespit edilen ara kararları öğrenmesi gerektiği gerekçesiyle direnme kararı verilmiştir.

Direnme kararını davacı vekili temyiz etmiştir.

Direnme yoluyla Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık, davacı vekilinin mazeret talebine ilişkin mahkemece olumlu veya olumsuz bir karar verilmesinin gerekip gerekmediği, davacı vekilinin yokluğunda gider avansının yatırılması için verilen kesin sürenin vekilin talebi sebebiyle UYAP sistemi üzerinden öğrenilmesine karar verilip verilemeyeceği ve burada varılacak sonuca göre Tebligat Kanunu hükümlerine göre tebliğ edilmeyen ara kararın yerine getirilmediği gerekçesiyle davanın usulden reddine karar verilmesinin yerinde olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) uygulama alanını, adli yargı ilk derece hukuk mahkemeleri ve bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinde tutulacak kayıtlar ile yazı işleri hizmetlerinin yürütülmesi ve bu işlemlerde UYAP sisteminin kullanılmasına dair usul ve esasları düzenlemek amacıyla çıkartılan Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliği'nin 52'nci maddesi gereğince tebligat işlemlerinin 7201 sayılı Tebligat Kanunu ile Tebligat Kanunu uyarınca çıkarılan yönetmeliklere göre fiziki ya da elektronik ortamda yapılacağı düzenlenmiştir.

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun "Tebligatın yapılması" başlıklı 1'inci maddesinde tüm tebligatların bu Kanun hükümlerine göre Posta ve Telgraf Teşkilatı Genel Müdürlüğü veya memur vasıtasıyla yapılacağı; "Tebligatın memur vasıtasıyla yapılması" başlıklı 2'nci maddesinde ise özel hüküm bulunması hâlinde tebligatın kendi memurları veya mahalli mülkiye amirinin emriyle zabıta vasıtasıyla yaptırılacağı kabul edilmiştir.

11.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren "Elektronik tebligat" başlıklı 7/a maddesi ise;

11.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren "Elektronik tebligat" başlıklı 7/a maddesi ise;

“Tebligata elverişli bir elektronik adres vererek bu adrese tebligat yapılmasını isteyen kişiye, elektronik yolla tebligat yapılabilir.

Anonim, limited ve sermayesi paylara bölünmüş komandit şirketlere elektronik yolla tebligat yapılması zorunludur.

Birinci ve ikinci fıkra hükümlerine göre elektronik yolla tebligatın zorunlu bir sebeple yapılamaması hâlinde bu Kanunda belirtilen diğer usullerle tebligat yapılır.

Elektronik yolla tebligat, muhatabın elektronik adresine ulaştığı tarihi izleyen beşinci günün sonunda yapılmış sayılır.”

hükmünü içermektedir.

Bu düzenlemelerden de anlaşılacağı üzere elektronik tebligat usulünün düzenlendiği Tebligat Kanunu'nun 7/a maddesindeki düzenleme ve Elektronik Tebligat Yönetmeliği hükümleri de dâhil olmak üzere, Tebligat Kanunu ve Tebligat Yönetmeliği hükümleri incelendiğinde; duruşma gününün UYAP sisteminden öğrenilmesi usulünün uygulanabileceğine yönelik bir düzenlemeye yer verilmemiştir.

Tüm bu açıklamalar kapsamında somut olaya bakıldığında, 05.02.2013 tarihli celse için davacı vekilinin 04.02.2013 tarihli dilekçeyle mazeretli sayılmasına ilişkin talebi üzerine mahkemece davacı vekilinin mazereti kabul edilerek, davacı tarafa eksik gider avansının yatırılması için duruşma tarihinden itibaren iki haftalık kesin süre verilmesine, duruşmanın 16.04.2013 tarihine bırakılmasına ve duruşma gününün UYAP sisteminden öğrenilmesine karar verilmiştir.

Öte yandan, davacı vekilinin 15.04.2013 tarihli dilekçe ile 16.04.2013 tarihli celsede mazeretli sayılmasına ilişkin talepte bulunduğu, mahkeme tarafından davacı vekilinin yasal sürede eksik gider avansını yatırmadığı gerekçesiyle davanın usulden reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Yukarıda da belirtildiği üzere duruşma gününün UYAP sisteminden öğrenilmesi usulünün uygulanabileceğine yönelik bir düzenleme bulunmaması nedeniyle davacı vekilinin usulüne uygun davetiye ile duruşma gününden haberdar edilmediği dolayısıyla eksik gider avansının yatırılmasına ilişkin verilen kesin sürenin usulüne uygun olmadığı açıktır.

Hâl böyle olunca mahkemece Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulması gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu nedenlerle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ: Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı BOZULMASINA, istek hâlinde peşin temyiz harcının yatırana geri verilmesine karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 18.10.2018 tarihinde oy birliği ile kesin olarak karar verildi