muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/24181, Karar No: 2016/18819, Tarih: 07.12.2016

AİHM Calabro-İtalya kararında “Gizli ajanın ifadeleri başvuranın mahkûmiyetinde belirleyici faktör olmamıştır. Buna ek olarak başvurana yargılama aşamasında, soruşturmada görev alan polis memurlarını sorgulama, polis operasyonunun niteliği ve kullanılan usulleri netleştirme fırsatı vermiştir. Bu nedenle adil yargılama hakkı ihlal edilmemiştir sonucuna ulaşmıştır. (Başvuru No:58895/0011 Mart 2002)”

Somut olayda yukarıda sözü edilen yasal düzenlemelere aykırı şekilde, Cumhuriyet savcısının CMK'nın 160 vd. maddelerine göre yaptığı yazılı veya sözlü bir görevlendirme bulunmaksızın, kolluk görevlilerinin kendi yaptığı çalışmalar üzerine dekolte giyimli bazı kadınların Irmak isimli restoranda anlaştıkları müşterileri ile civardaki otellere giderek fuhuş yaptıkları yönündeki tespitten hareket ederek, üzerinde seri numaraları alınmış paralar bulunan polis memurunun, mağdure ile anlaşarak suça konu otele geldikleri, burada otel resepsiyonundan bir oda ayarlandığı, mağdure ile odaya çıkıldığı ve fuhuş için bir miktar para verildikten sonra polis memuru kimliğini gösterip, rızası ile mağdureden parayı geri aldığı, ardından otel görevlileri ile mesul müdür ve sahipleri hakkında işlem yapılmak üzere Cumhuriyet savcılığına haber verilerek diğer işlemlerin gerçekleştirildiği anlaşılmıştır.

Davaya konu olayda, sanığın, yukarıda açıklanan eylem nedeniyle fuhuş suçundan cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açılıp bu eylem nedeniyle cezalandırılmalarına karar verilmiş ise de, yukarıda belirtilen ilkelere uygun bir gizli soruşturma için adli kolluk görevlendirmesi yapılarak elde edilmiş bir delil bulunmadan, kolluk görevlilerinin müdahalesi olmaksızın sanığın fuhuş suçunu işlemiş olduğuna yönelik delillerin nelerden ibaret olduğu ve suçu ne şekilde işlediği kararda tartışılıp sanığın fiiline ilişkin hukuki nitelendirme de yapılmadan, herhangi bir gerekçe göstermeksizin salt olaya ilişkin kabul ile mahkûmiyet hükmü kurulması,

Kanuna aykırı, sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 07.12.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1841, Karar No: 2011/8700, Tarih: 09.12.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/1841 E.  ,  2011/8700 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 104 ada 23 parsel sayılı 14154,25 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, satın alma ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına tespit edilmiştir. Hazine, çekişmeli taşınmazda davalı yararına kazandırıcı zamanaşımı ile edinme koşullarının oluşmadığını ileri sürerek dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne, 104 ada 23 parsel sayılı taşınmazın 11.10.2010 tarihli bilirkişi raporu krokisinde (A) harfi ile gösterilen bölümünün ifrazına ve bu bölümün taşlık, kayalık niteliği ile tescil harici bırakılmasına, kalan bölümün tarla vasfı ile davalı adına tesciline, karar verilmiş, hüküm, Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 09.12.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2588, Karar No: 2010/7407, Tarih: 17.06.2010

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2010/2588 E.  ,  2010/7407 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... 1.İcra Mahkemesi

KARAR TARİHİ :13.1.2010

DAVACI(ALACAKLI) :...

DAVALI(BORÇLU) :... Ltd.Şti.

ÜÇÜNCÜ ŞAHIS :

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı-alacaklı tarafından davalı borçlu hakkında kira alacağı nedeniyle tahliye istekli olarak başlatmış olduğu icra takibine vaki itiraz üzerine davacı alacaklı icra mahkemesine başvurarak tahliye isteminde bulunmuştur. Mahkemece taşınmazın hasılat kirası hükümlerine tabi olduğundan altmış gün ödeme Süresi verilmemesi nedeniyle istemin reddine karar verilmiş karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Takibde dayanılan ve karara esas alınan 1.1.2002 başlangıç tarihli üç yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmede kiralananın cinsi, boş dükkan olarak belirlenmiş ve büfe olarak işletilmesi kararlaştırılmıştır. Sözleşme içeriğine göre kiralananın niteliği itibariyle Borçlar Kanununun hasılat kirası hükümlerine tabi olmayıp 6570 Sayılı Yasa hükümlerine tabidir. Takip talepnamesine uygun olarak düzenlenen ve yasal otuz günlük ödeme süresi tanınan ödeme emri geçerlidir. Bu durumda uyuşmazlığın İİK.'nun 269/c maddesine göre değerlendirilmesi gerekir. Davalı takip konusu kira borcunu İİK.'nun 269/c maddesindeki belgelerden biri ile kanıtlayamadığına göre tahliyeye karar verilmesi gerekirken, kira sözleşmesi yanlış değerlendirilerek altmış gün ödeme süresi verilmediğinden bahisle tahliye isteminin reddine karar verilmesi doğru değildir.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 17.6.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5141, Karar No: 2021/11457, Tarih: 29.12.2021

**3. Ceza Dairesi         2021/5141 E.  ,  2021/11457 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Terör örgütü propagandası yapmak

Hüküm : 3713 sayılı Kanunun 7/2, TCK’nın 62, 50/1-a, 52/2-4 maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında tüm dosya kapsamı, 03.10.2014 ve 07.05.2015 tarihli araştırma raporları, 10.10.2014 tarihli CD izleme tutanağı birlikte değerlendirildiğinde mahkemenin kabul, uygulama ve gerekçesi yerinde görülmediğinden tebliğnamedeki düzeltilerek onama düşüncesine iştirak edilmemiştir.

AİHS'nin 11. ve Anayasanın 34. maddelerinde teminat altına alınan barışçıl olarak toplanma ve gösteri yürüyüşü düzenleme hakkı, çoğulculuk, hoşgörü ve açık fikirlilik esaslarına dayanan demokratik toplum için, ifade özgürlüğünün gerçekleştirilme yöntemlerinden biri olması nedeniyle kollektif temel haklardandır. Temelde ifade özgürlüğüne dayandığından kullanılış tarz ve şekli itibariyle belirli ölçüde abartı ve tahriki de kapsar.

Mutlak bir hak olmaması nedeniyle sözleşmenin 11/2 ve Anayasanın 34/2 maddelerinde sayılan meşru sebeplerle sınırlandırılabilirse de sınırlamaya dayanak olan bu sebeplerin istisna olmaları gözetilerek hakkın özüne dokunacak biçimde geniş yorumlanmaması gerekir. Soyut bir kamu düzeni tehlikesine dayanarak hakkın yasaklanması ya da yaptırıma tabi tutulması haksız bir müdahale oluşturur. (İvanov ve diğerleri - Bulgaristan davası) Başkalarının hak ve özgürlükleri ve kamu düzeni ile söz konusu hak çatıştığında olaysal olarak, hakka yönelen müdahalenin, meşru amaca dayanıp dayanmadığı, demokratik toplum için gerekli olup olmadığı ve orantılılığın gözetilip gözetilmediği değerlendirilerek adil bir dengenin kurulması gerekir.

Bu açıklamalar ışığında, somut olay incelendiğinde; Kobani'de yaşanan olaylara yönelik protesto gösterisi yapan, PKK terör örgütü lideri Abdullah Öcalan'a ait posteri taşıyan ve örgütünün cebir ve şiddet eylemlerini övücü slogan atan grubun içerisinde yer almasına rağmen sanığın terör örgütü lehine slogan attığına, örgüte ait simge ve afiş taşıdığına ilişkin dosyada delil bulunmaması ve 07.05.2015 tarihli araştırma tutanağına göre güvenlik güçlerinin verdiği sürede grubun olaysız dağılmış olması gözetilerek delillerin takdirinde hataya düşülerek müsnet suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

2) Kabul ve uygulamaya göre de;

Adli para cezalarının yerine getirilmemesi halinde 6545 sayılı Kanunla değişik 5275 sayılı Kanunun 106/3 maddesi uyarınca infaz aşamasında resen uygulama yapılabileceği nazara alındığında hüküm fıkrasında TCK'nın 52/4 maddesi gereğince ihtarat yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 29.12.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/2996, Karar No: 2006/5374, Tarih: 20.04.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/2996 E.  ,  2006/5374 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... ve müdahil Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 145 ada 53 parsel sayılı 1631 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle fındık bahçesi niteliği ile davalı adına tespit edilmiş, davacı ... ve müdahil Hazine, orman sayılan yer olduğu iddiasıyla dava açmışlardır. Mahkemece davanın reddine ve dava konusu parselin tespit gibi davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... ve müdahil Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu yapılmamıştır.

Mahkemece hükme esas alınan orman bilirkişi ... ... tarafından hazırlanan raporda çekişmeli taşınmazın eğiminin % 1-2 civarında olduğu, üzerinde 15-25 yaşlarında fındık plantasyonları ve meyva ağaçlarının bulunduğu, çevredeki tarım arazileri ile bütünlük arzettiği, 1955 yılında bütünlemesi yapılan 1959 baskı tarihli memleket haritasında kısmen ... alanda kalmakta ise de, her ... rengin ormanı ifade etmediği, 1954 tarihli ... fotoğraflarında ... arazisi olduğu açıklanmak ve ... fotoğraflarına değer verilmek suretiyle orman sayılmayan yer olduğunun bildirilmesi üzerine davanın reddine karar verilmişse de, uzman bilirkişi raporu, taşınmazın orman olup olmadığını belirlemekte yeterli ve kanaat verici olmaktan uzaktır. Şöyle ki; rapora ekli memleket haritasında semboller görünmemekle birlikte ... rengin hangi tarım bitkisini simgelediği raporda yeterince açıklanmamaktadır. Bu durumda, memleket haritasındaki görünümün, çekişmeli taşınmazın konumunu tam olarak açıkladığından sözedilemez.

O halde, sağlıklı sonuca varılabilmesi için; mahkemece, eski tarihli memleket haritası, ... fotoğrafları ve o tarihten hemen sonra düzenlenen ... fotoğrafı ve memleket haritası ile varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında bu konuda uzman ... orman mühendisleri arasından seçilecek bir orman yüksek mühendisi ve bir ... elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, ayrı ayrı tarihlerde düzenlenmiş ... fotoğrafı ve memleket haritaları çekişmeli taşınmaz ile birlikte ... araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; bu ... fotoğrafı ve memleket haritalarında çekişmeli taşınmazın konumunda farklılık olup olmadığı açıklığa kavuşturulmalı; 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan ... kazanma olanağı sağlayan 3402 Sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 ... ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 ... ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 ... ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan

fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; ... yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; kesinleşmiş orman kadastrosu bulunmadığından, yukarıda değinilen diğer belgeler ... ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) iki değişik tarihli memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu ... parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı; taşınmazın hali hazır eylemli durumu hakim tarafından keşif gözlemi olarak tutanağa geçilmeli, taşınmazı dört yönden gösteren fotoğraflar alınarak dosyaya eklenmeli ve varsa 1954 yılından daha öncesine ve sonrasına ait ... fotoğrafları da incelettirilerek karşılaştırmalı rapor hazırlattırılmalı, böylece elde edilecek delillere göre karar verilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Orman Yönetimi ve Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde Orman Yönetimine iadesine 20/04/2006 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17444, Karar No: 2014/11780, Tarih: 14.05.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/17444 E.  ,  2014/11780 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62, 50/4, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın idaresindeki kamyon ile, iki yönlü, gece vakti, meskun mahalde, aydınlatması olmayan yolda 80 km hızla seyir halinde iken, koyu renkli kıyafetlerle yolun solundan karşıya geçmekte olan yayaya, kamyonun sağ ön kısmıyla çarpması sonucu yayanın öldüğü olayda; sanığın Adli Tıp Kurumu ve bilirkişi raporları gereğince tali kusurlu olduğu belirtilmiş ise de, olay anında, sanığın, kamyonuna alması gerekenden 23.050 kg fazla yük aldığının tespit edildiği, sanığın, aracının, hızını, hava, yol, yük, aracının teknik özellikleri ve far ışığı altındaki görüşüne göre ayarlamamış olmakla, yüksek derecede tali kusurlu olduğu değerlendirilmiş olup,oluşa göre, mahkemece, temel cezanın TCK'nın 85/1. maddesinde öngörülen 2 yıl ile 6 yıl arasında alt sınırdan uzaklaşılarak takdiren 2 yıl 8 ay olarak tayin edilmesinde adalet, hakkaniyet ve nasafet kurallarına aykırılık bulunmadığından, tebliğnamedeki bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafii ve katılanlar vekilinin, kusura ve ceza miktarına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 14.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4814, Karar No: 2015/6746, Tarih: 01.07.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/4814 E.  ,  2015/6746 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bingöl Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/02/2015

NUMARASI : 2014/541-2015/66

Vesayet hukukuna ilişkin olarak yapılan yargılamada İstanbul Anadolu 4. Sulh Hukuk ve Bingöl Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, vasi tayini istemine ilişkindir.

Davacı P.. K.., İstanbul Anadolu Sulh Hukuk Mahkemesine sunduğu 26/03/2013 tarihli dilekçesiyle annesi D.. K..'nın yatalak ve özürlü olması sebebiyle annesine vasi tayin edilmesini talep etmiştir.

İstanbul Anadolu 4. Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlı adayının "M. Elmalı köyü No:138 BİNGÖL" adresinde ikamet eden kızı ile birlikte kaldığı belirtilerek yetkisizlik kararı verilmiştir.

Bingöl Sulh Hukuk Mahkemsince ise, kısıtlı adayı ile vasi adayının birlikte "K. Mah. Pazar Sok. No: 33, D:2 Kaynarca - Pendik/İSTANBUL" adresinde ikamet ettiği belirtilerek yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca da, “Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Dosya kapsamından, kısıtlının MERNİS adresinin "K. Mah. Pazar Sok. No: 33, D:2 Kaynarca -Pendik/İSTANBUL" olduğu, vasi adayı kızı P.. K..nın beyanı ve Pendik İlçe Emniyet Müdürlüğünün 11/11/2013 tarihli, Bingöl Jandarma Komutanlığının 15/12/2014 tarihli yazı cevaplarından da kısıtlının bu adreste vasi adayı ile birlikte oturduğu anlaşıldığına göre uyuşmazlığın İstanbul Anadolu 4. Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince İstanbul Anadolu 4. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 01/07/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/12624, Karar No: 2024/15009, Tarih: 21.11.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/12624 E.  ,  2024/15009 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

KARAR : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasında görülen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı Tasfiye Hâlinde ... Bankası AŞ (Banka) vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 05.10.2013 tarihinde işten haksız olarak çıkarıldığını, istifa dilekçesi yazdırıldığını, imzalaması hâlinde bütün haklarının verileceğinin söylendiğini ancak verilmediğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatları, fazla çalışma ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Banka vekili cevap dilekçesinde; davanın belirsiz alacak davası olarak açılamayacağını, iş sözleşmesinin davacının istifası ile sona ermiş olduğunu, davacının kıdem ve ihbar tazminatı hakkının doğmadığını, davacının fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ücretine ilişkin taleplerinin de reddedilmesi gerektiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 14.04.2015 tarihli ve 2014/232 Karar, 2015/146 Karar sayılı kararıyla; dinlenen tanık beyanları, toplanan deliller, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre davacının işi haksız olarak bıraktığı davalı tarafından ispatlanamadığından kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin yerinde görüldüğü, davacının fazla çalışma yaptığının anlaşıldığı ve ödendiği davalı tarafından ispatlanamadığından bu talebinin de yerinde görüldüğü, davacının diğer taleplerinin ispatlanamadığından reddi gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Banka vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 12.11.2018 tarihli ve 2015/23758 Esas, 2018/20138 Karar sayılı ilâmıyla; davacı işçinin 25.10.2013 tarihinde istifa ettiği ve istifa eden işçinin kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanması mümkün olmadığından her iki tazminatın da reddi gerekirken kabulüne karar verilmesinin hatalı olduğu gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

2. Dairemizin 12.11.2018 tarihli ve 2015/23758 Esas, 2018/20138 Karar sayılı ilâmıyla; davacı işçinin 25.10.2013 tarihinde istifa ettiği ve istifa eden işçinin kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanması mümkün olmadığından her iki tazminatın da reddi gerekirken kabulüne karar verilmesinin hatalı olduğu gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının 25.10.2013 tarihinde istifa ettiği, istifa eden işçinin kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanmasının mümkün olmadığı, fazla çalışma ücreti alacağının ödendiğinin davalı tarafından ispatlanmadığı, fazla çalışma ücretinden işçinin izinli, mazeretli, raporlu olduğu ve çalışılmayan günler göz önüne alınarak %35 indirim yapıldığı belirtilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Banka vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Banka vekili temyiz dilekçesinde; davanın belirsiz alacak davası olarak açılamayacağını ve usulden reddi gerektiğini, davalı Bankanın 5411 sayılı Bankacılık Kanunu'nun (5411 sayılı Kanun) 140 nci maddesine göre harçtan muaf olmasına rağmen harç yüklenmesinin hatalı olduğunu belirterek Mahkeme kararının bozulması istemi ile temyiz talebinde bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, Mahkemece bozmaya uygun karar verilip verilmediği, davalı Kurumun harçtan muaf olduğu hususunun gözetilip gözetilmediğine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası.

2. 4857 sayılı İş Kanunu'nun ilgili hükümleri ile 5411 sayılı Kanun'un 140 ncı maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyizen incelenen Mahkeme kararında ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı ve bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davalı Banka vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Somut uyuşmazlıkta Mahkemece, Bankacılık Düzenleme ve Denetleme Kurulunca 5411 sayılı Kanun'un 71 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi hükmü uyarınca 29.05.2015 tarihi itibarıyla Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonununa devredilen Müflis ... Bankası AŞ’nin 5411 sayılı Kanun’un 140 ncı maddesi gereği harçtan muaf olduğunun gözetilmemesi hatalı olmuştur.