muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/7011, Karar No: 2018/259, Tarih: 18.01.2018

Poliçe tanziminden sonra sigortalının kanser tedavisi sırasında gelişen böbrek yetmezliği ve nötröpemik ateş sebebi ile öldüğü anlaşılmaktadır. Murisin ölümü ile mirasçılar tarafından davalıya yapılan başvuru neticesinde; sigorta şirketince davacıların murisi sigortalının sigorta öncesinde mevcut (kanser) hastalıkları bulunduğu ve bu (kanser) hastalıklara bağlı olarak vefat ettiği, bu sebeple talebin teminat dışında kaldığı gerekçesi ile başvuru red edilmiştir.

Davacılar vekilince açılan bu dava ile poliçe teminatı kapsamında tazminat ile kalan kredi taksitlerinden davalının sorumlu olduğuna karar verilmesi talep edilmiş, mahkemece davacılar murisinin poliçe düzenlenmesinden önce kanser hastası olduğu ve bu hastalığını davalı sigorta şirketine bildirmediği, ancak murisin tazminat almak kastı ile hareket etmediği, 09.09.2009 tarihinde sözleşmenin akdedilmesinden sonra 26.12.2011 tarihine kadar sözleşmenin iki yılı aşkın süreyle aralıksız ve itirazsız olarak yürürlükte kaldığı, davalının da durumu öğrendikten sonra sekiz gün içinde prim farkını talep etmediği gerekçesi ile artık sözleşmeden cayamayacağının kabulü gerektiği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamında bulunan 30.10.2013 tarihli bilirkişi raporunda "murisin kanser tedavisi için yapılan kemoterapi tedavisinin komplikasyonları olarak ortaya çıkan böbrek yetmezliği ve nötropemik ateş sonucunda meydana geldiği, ölüm olgusu ile poliçe tanzimi sırasında beyan edilmeyen hastalık arasında illiyet bağı bulunduğu, dolayısıyla davalı şirketin sigorta bedelini ödemekten imtina etmekte haklı olduğu" belirtilmiştir.

Muris ile davalı arasında düzenlenen poliçede sigorta öncesinden gelen kanser hastalığına bağlı vefatın teminat dışı olduğu, poliçe tanziminde önce davacıların murisinin kanser rahatsızlığının mevcut olduğu uyuşmazlık konusu değildir.

Poliçedeki murisin beyanı ve poliçede yer alan kanser rahatsızlığının teminat dışı olduğuna ilişkin özel şart göz önüne alındığında, davacıların murisinin bu tarihteki kanser rahatsızlığını poliçenin düzenlendiği tarihte gizlediği ve davalı sigorta şirketine bildirmediği anlaşılmaktadır.

Riziko gerçekleştikten sonra sigorta sözleşmesinden cayma mümkün değildir. Ancak, sigortalının beyan edilemeyen hastalığa bağlı olarak vefat etmesi halinde sigortacının tazminat borcunu ödeme yükümlülüğü ortadan kalkar. Işıl ULAŞ, Uygulamalı can Sigortası Hukuk 2. Bası Ankara 2002 Sayfa 142

Dava konusu olayda ise, rizikonun gerçekleşmesinden önce sigortacının bu hususu öğrendiği de ispat edilmiş değildir.

Riziko gerçekleştikten sonra sigorta sözleşmesinden cayma mümkün değildir. Ancak, sigortalının beyan edilemeyen hastalığa bağlı olarak vefat etmesi halinde sigortacının tazminat borcunu ödeme yükümlülüğü ortadan kalkar. Işıl ULAŞ, Uygulamalı can Sigortası Hukuk 2. Bası Ankara 2002 Sayfa 142

Dava konusu olayda ise, rizikonun gerçekleşmesinden önce sigortacının bu hususu öğrendiği de ispat edilmiş değildir.

Dava tarihinde yürürlükte bulunan Türk Ticaret Kanunu'nun 1439/2. maddesi uyarınca "Rizikonun gerçekleşmesinden sonra, sigorta ettirenin ihmali ile beyan yükümlülüğü ihlal edildiği takdirde, bu ihlal tazminatın veya bedelin miktarına yahut rizikonun gerçekleşmesine etki edebilecek nitelikte ise, ihmalin derecesine göre tazminattan indirim yapılır. Sigorta ettirenin kusuru kast derecesinde ise beyan yükümlülüğünün ihlali ile gerçekleşen riziko arasında bağlantı varsa, sigortacının tazminat veya bedel ödeme borcu ortadan kalkar;.."

Bu nedenle mahkeme kararında cayma hakkının kullanılamayacağından bahisle davanın kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, vefat tazminatının hayat sigortası teminatı dışında olduğunun kabulü ile davanın reddine karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma ilamının neden ve şekline göre davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 18/01/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10863, Karar No: 2017/3760, Tarih: 29.05.2017

**16. Hukuk Dairesi         2015/10863 E.  ,  2017/3760 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı ..., kadastro çalışmaları sırasında... Köyü çalışma alanında bulunan ve kadastro sırasında köy boşluğu olarak tescil harici bırakılan taşınmaz bölümünün adına tescili istemiyle irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedenine dayanarak dava açmış, Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, temyiz üzerine karar Yargıtay 8. Hukuk Dairesi'nin 29.11.2012 tarih, 2012/5023 Esas, 2012/11312 Karar sayılı ilamıyla “taşınmaz çok önceleri taşlık ve kayalık iken, davacının dedesi tarafından üzerine ev yapıldığı, taşınmazın ölüm ve taksimler sonucu davacıya kaldığı, üzerinde bir adet yapı olan bu taşlık ve kayalık taşınmazın VII. sınıf toprak yapısında olduğu, ev, ahır, garaj ve benzeri tesisler yapmanın 3402 sayılı Yasa'nın 17. maddesi uygulaması bakımından imar-ihya sayılmayacağı, tüm bu nedenlerle Mahkemece davanın reddine karar verilmesi” gereğine değinilmek suretiyle bozulmuştur. Bunun üzerine Mahkemece 2013/154 Esas, 2013/237 Karar sayılı dosyasında yapılan yargılama sonucunda davanın reddine dair verilen karar, Yargıtay denetiminden geçmek suretiyle kesinleşmiştir. İş bu temyize konu dosyada ise davacı Hazine vekili, aynı taşınmaz bölümünün TMK'nın 713/6. maddesi uyarınca Hazine adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne, 07.06.2011 havale tarihli rapor ve ekindeki krokide (A) harfi ile gösterilen 86,78 metrekare ve (B) harfi ile gösterilen 474,21 metrekarelik taşınmaz bölümünün davacı Hazine adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... Belediye Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz eden Şanlıurfa Büyükşehir Belediye Başkanlığı'ndan alınmasına, 29.05.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3401, Karar No: 2015/29322, Tarih: 01.10.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/3401 E.  ,  2015/29322 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2013/299596

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ : Burhaniye 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/06/2013

NUMARASI : 2013/242 (E) ve 2013/364 (K)

SANIK : T.. E..

SUÇ : Mala zarar verme, tehdit, kasten yaralama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç,seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma,yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Tehdit, bir kimsenin başkasını, kendisinin veya yakınının hayatına, vücut veya cinsel dokunulmazlığına yönelik bir saldırı gerçekleştireceğini veya malvarlığı itibarıyla büyük bir zarara uğratacağını veya sair bir kötülük edeceğini bildirmesidir. Bu suçta fail, ağır ve haksız bir zarara uğratılacağını mağdura bildirmektedir. Gerçekleşmesi failin iradesine bağlı olan ve gelecekte vuku bulacak bir kötülüğün, gerçekleşecek gibi gösterilmesidir. Tehdit mağdurun karar verme ve serbest hareket etme özgürlüğünü kısıtlamalı iç huzurunu bozmalı ve onu endişeye düşürmelidir. Mağdura yapılan tehdidin, onun iç huzurunu bozmaya,onda korku ve endişe yaratmaya elverişli olması gerekir. Failin tehdit fiilini bilerek ve isteyerek işlemesi,verileceği söylenen zararın haksız olması yeterlidir. Fiilde korkutuculuk, ürkütücülük, ciddiyet yoksa tehdit kastının varlığından bahsedilemez. Mağdur haksız bir zarara uğrayacağı endişesine kapılmamışsa, korkutuculuk oluşmamıştır. Tehdit suçunun, bahsedilen yasal unsurlarının gerçekleşip gerçekleşmediği olaysal olarak değerlendirilmeli, fail ile mağdurun içinde bulundukları ortam, söylenen sözler, söylenme nedeni ve söylendiği koşullar nazara alınmalıdır.

Sanık T.. E..'in, daha önceden aralarında husumet ve dava bulunan katılan Yeliz'in işyerine gittiği, akabinde katılan Yeliz'e hitaben “ seni öldüreceğim “ diyerek tehdit edip basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde yaraladığı, ayrıca katılana ait işyerinde bulunan fotokopi, faks, yazıcı cihazlarını yere atmak suretiyle zarar verdiği, bu şekilde sanığın üzerine atılı suçları işlediğinin iddia edildiği olayda, sanık savunması, katılan ile tanık ifadesi, görgü tespi tutanağı , adli rapor içeriği ve tüm dosya kapsamına göre suçların sanık tarafından işlendiği sabit olmakla bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 01.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3115, Karar No: 2022/8549, Tarih: 01.12.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/3115 E.  ,  2022/8549 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Aydın 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 28.12.2020 tarih ve 2020/154 E. - 2020/364 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı Ege Enerji Entegre Tarım Ürünleri Üretim Gıda San. ve Tic. A.Ş. vekili ile davalı ... Geothermal Elektrik Üretim A.Ş. vekili tarafından duruşmalı, diğer davalılar vekilleri tarafından ise duruşmasız olarak istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, duruşma için belirlenen 29.112022 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı ... vekili Av. ...ile davalı Ege Enerji vekili Av. ... ve davalı ... vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı Ege Enerji ve Entegre Tarım Ürünleri Üretim Gıda San. ve Tic. A.Ş.’nin ortağı olduğunu, davalı şirketler arasında akdedilen 09.07.2007 tarihli kira sözleşmesinin muvazaalı olduğunu, davalı gerçek kişilerin de ilgili şirketlerin yönetim kurulu üyeleri olduklarını ve hukuka aykırı işlemlere doğrudan katılmış bulunmaları nedeniyle sorumlu olduklarını ileri sürerek, 09.07.2007 tarihli davalı şirketler arasında akdedilmiş kira sözleşmesi ile işletme ruhsatının devrine ilişkin işlemler ve varsa dayanağını oluşturan işlemlerin geçersizliğinin tespiti ile davalı Ege Enerji ve Entegre Tarım Ürünleri Üretim Gıda San. ve Tic. A.Ş.’nin 08.05.2009 tarih, 2009/03 ve davalı Mege A.Ş.'nin 09.05.2009 tarih, 2009/04 sayılı yönetim kurulu kararlarının geçersizliğinin tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece uyulan bozma ilamına göre, davalı Ege Enerji A.Ş’nin J-550 Jeotermal sahası için yüklendiği kira maliyetinden daha düşük bir kira bedeli karşılığında davalı Mege A.Ş.'ye kiralanmasının, gerek Ege Enerji A.Ş gerekse Mege A.Ş.'nin ... hakimiyetinde bulunması davalı Ege Enerji A.Ş.'nin ... ile TTK 335'de düzenlenen rekabet yasağının ihlali niteliğinde olduğu, bu nedenle 02/01/2003 tarihli kira sözleşmesinin tarafların gerçek iradelerini yansıtmadığı ve muvazaa sebebiyle iptali gerektiği, bu sözleşmeye dayanılarak düzenlenen 09/07/2007 tarihli sözleşmenin de muvazaa nedeniyle batıl olduğu, davalı Ege Enerji A.Ş.'nin yönetimine hakim olan ...'ın imzaladığı kira sözleşmesinin ahara devri konusunda hiçbir fiyat araştırması yapmadan hiç kimseden teklif almadan ve emsallere uygunluk ilkesine aykırı olarak tespit ettikleri bedel üzerinden ... ve davalı Mege A.Ş.'nin ve Ege Enerji A.Ş.'nin yönetimine bizzat hakim oldukları Mege A.Ş.'ye 02/01/2003 tarihli sözleşme ile devretmek suretiyle Ege Enerji'nin toplam 84.598 USD zararına 131.058 USD tutarındaki karından yoksun kalmasına sebebiyet vermiş oldukları, Ege Enerji A.Ş.'nin "içini boşaltıcı" zarar ettirici birer eylem olarak nitelendirilebileceği, bu nedenle buna dayanılarak düzenlenen 09/07/2007 tarihli kira sözleşmesinin de şirketin içini boşaltmaya yönelik ve batıl olduğu, Ege Enerji A.Ş. ile Mege A.Ş. arasında akdedilen 09/07/2007 tarihli kira sözleşmesi muvazaalı bir sözleşme olup TTK'nın emredici hükümlerini dolanarak Ege Enerji A.Ş.'nin içini boşaltma amacı taşıdığı, bu sonuca tüm dosya kapsamı, farklı tarihlerde açılan benzer davalar ile bu dosyaların içinde alınmış olan bilirkişi raporlarına dayanılarak ulaşıldığı, kira sözleşmesinin düşük bir bedel üzerinden yapılması, Ege Enerji A.Ş. ile Mege A.Ş.'nin hukuken 2 ayrı şirket olmasına rağmen hakim ortaklarının aynı olması, aynı binada faaliyet göstermeleri nedeniyle bu sonuca ulaşıldığı, ayrıca 09/07/2007 tarihinde Jeotermal Sahası Kira Sözleşmesi olarak adlandırılan sözleşmenin Ege Enerji A.Ş. ve Mege A.Ş. arasında yapıldığı, işbu sözleşmenin konusu 2003 tarihli sözleşmenin aksine sadece AS1 ve AS2 konuları ile sınırlı olmayıp Ege Enerji A.Ş.'nin işletme ruhsatının sahasının tümünü kapsamakta olduğu, hatta Ege Enerji A.Ş. tarafından işbu sahada hangi sebeple olursa olsun hiçbir faaliyeti izin verilmeyeceğinin belirtildiği, böylece Ege Enerji A.Ş.'nin her türlü hakkını Mege A.Ş.'ye devrettiği, aslında Ege Enerji A.Ş.'nin sahip olduğu ruhsatın fiili olarak devredilmiş olmasına rağmen bunun hukuki gereklerinden kurtulmak amacıyla bu sözleşmeye devir sözleşmesi adı verilmediği, kira sözleşmesi denildiği ve böylece Kanunu dolanmak amacıyla yapılan 09/07/2007 tarihli kira sözleşmesinin geçersizliğinin tespitine karar verilmesi gerektiği gerekçesi ile 09/07/2007 tarihli Ege Enerji A.Ş. ile MEGE A.Ş. arasında imzalanmış olan kira sözleşmesinin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitine karar verilmiştir.

Kararı davalı Ege Enerji A.Ş vekili, davalı Mege..A.Ş vekili, davalılar Uğur, Fatih, Murat, Orkun vekili temyiz etmiştir.

1) Dava, davalı şirketler arasında yapılan kira sözleşmesinin muvaaza nedeniyle geçersizliğinin tespiti istemine ilişkindir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (HMK) 190. maddesi gereğince ispat yükü, kanunda özel düzenleme bulunmadıkça, iddia edilen vakıaya bağlanan hukukî sonuçtan kendi lehine hak çıkaran tarafa aittir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (HMK) 190. maddesi gereğince ispat yükü, kanunda özel düzenleme bulunmadıkça, iddia edilen vakıaya bağlanan hukukî sonuçtan kendi lehine hak çıkaran tarafa aittir.

Mahkemece 12/05/2016 tarihli celsede ‘’Dosyanın İstanbul Nöbetçi Asliye Ticaret mahkemesine gönderilerek talimat yoluyla dosyanın 3 ticaret hukuku (şirketler) öğretim görevlisi, 1 jeotermal enerji uzmanı (mümkünse EPDK tecrübeli) 1 yeminli mali müşavirden oluşacak bilirkişi heyetine tevdii ile kira sözleşmesine konu işletme sahasının Ege Enerji faaliyet alanı içinde kullanımının önemli bir yer tutup tutmadığı, kira sözleşmesi nedeniyle şirketin içinin boşaltılması veya zarara uğratma durumu olup olmadığı, sözleşme tarihi itibariyle Ege Enerji'nin kiralanan ruhsat alanına elektrik santrali kurma gücü olup olmadığı ile dosyadaki diğer iddialar da değerlendirilmek suretiyle muvazaa hususunda ayrıntılı rapor düzenlenmesinin istenmesine, bilirkişilere emek ve mesailerine karşılık 1000,00'er TL ücret takdirine, bilirkişi ücreti ve dosya gidiş dönüş masrafının gider avansından karşılanmasına, eksiklik olduğu takdirde davacı tarafından karşılanmasına, rapor ibraz edildiğinde taraflara tebliğine‘’ şeklinde ara karar oluşturulmuş, bir sonraki celse ise yeterli avans olmadığından dosyanın bilirkişi incelemesine gönderilemediğinin anlaşıldığı zapta geçirilmiş ve ‘’geçen celse alınan 2 nolu ara karar uyarınca dosyanın İstanbul Nöbetçi Asliye Ticaret Mahkemesine gönderilerek talimat yoluyla bilirkişi incelemesi yaptırılmasına, bu hususta geçen celse 2 nolu ara kararın aynen geçerli olmasına, davacı tarafa 5.000,00 TL bilirkişi ücreti ile dosyanın kapsamlı olması nedeniyle posta ve tebligat gideri olarak 1.000,00 TL olmak üzere 6.000,00 TL avansı yatırmak üzere 2 hafta kesin süre verilmesine, bu süre içinde avans yatırılmadığı takdirde dosyanın mevcut durumuna göre karar verileceğinin ihtarına, (İhtarat yapıldı.)’’ şeklinde ara karar oluşturularak davacı vekiline gerekli avansını yatırmak üzere kesin süre verilmiştir. Bu süre içerisinde delil avansı yatırılmadığı takdirde mevcut delil durumuna göre karar verileceğinin ihtar edilmesine rağmen bu masrafın yatırılmadığı ve kesin sürenin gereklerinin yerine getirilmediği anlaşılmıştır. Bunun üzerine mahkemece dosya kapsamındaki deliller uyarınca muvazaa iddiasının davacı tarafça ispatlanamadığı, bu hususta hiçbir delilin bulunmadığı ve davacı tarafça da sunulmadığı, keza verilen kesin süre içerisinde de taraflar arasındaki sözleşmenin muvazaalı olup olmadığı yönündeki bilirkişi incelemesi için gerekli masrafların da depo edilmediği, bu halde davacının söz konusu delile de dayanmaktan vazgeçmiş sayıldığı gözetilerek sübut bulmayan davanın reddine dair verilen karar, davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 09/01/2020 tarih 2018/2985 Esas 2020/187 Karar sayılı ilamı ile HMK’nın 186. maddesinde düzenlenen sözlü yargılama usulüne riayet edilmediği gerekçesiyle bozulmuştur.

Dairemiz bozma ilamına uyulması üzerine mahkemece, bu kez davanın kabulüne karar verilmiştir. İlk karar usülden bozulmakla yeniden yapılacak yargılamada ilk kararın aksine hüküm verilmesinde bir beis bulunmamaktadır. Ancak, mahkemece davacının davasını ispatlayabilmesi için bilirkişi incelemesi yapılmasının gerekli olduğu kanaatine varılmış ve bu minvalde davacıya yukarıda belirtildiği şekilde kesin süre verilmiş ve bu süre zarfında gerekli masrafın davacı tarafça yatırılmaması üzerine mahkemece dosya kapsamındaki deliller değerlendirilerek karar verileceği ihtar edilmiştir. Bu durumda, dosyadaki mevcut deliller kapsamında bir değerlendirme yapılacağı izahtan varestedir.

Mahkemece, aynı konuya ilişkin görülmekte olan bir başka davada (Aydın 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2015/86 E sayılı dosyası) alınan bilirkişi raporu dikkate alınarak dava konusu sözleşmenin muvaazalı olduğu kanaatine varılmış ise de, bu bilirkişi raporunda muvaazanın varlığına ilişkin bir tespit yer almadığı gibi, Aydın 3. Asliye Hukuk Mahkemesince kira sözleşmesinin muvaazalı olmadığından bahisle davanın reddine karar verilmiş ve bu karar kanun yolu derecaatından geçerek 13.10.2022 tarihinde onanmıştır.

Bu durumda mahkemece mevcut delil durumuna göre ispatlanamayan davanın reddine karar verilmesi gerekirken, hatalı değerlendirme ile davanın kabulü doğru olmamış, hükmün temyiz eden davalı şirketler yararına bozulması gerekmiştir.

2) Bozma sebep ve şekline göre davalı gerçek kişiler vekilinin vekalet ücretine yönelik temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı şirketler vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün temyiz eden davalı şirketler yararına BOZULMASINA, (2) bozma sebep ve şekline göre davalı gerçek kişiler vekilinin vekalet ücretine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, takdir olunan 8.400,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacılardan alınıp davalılara verilmesine, ödedikleri peşin temyiz harcının istekleri halinde temyiz eden davalılara iadesine, 01.12.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7122, Karar No: 2016/7361, Tarih: 06.09.2016

**5. Ceza Dairesi         2016/7122 E.  ,  2016/7361 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kasten yaralama suçundan sanık ...'nın yapılan yargılanması sırasında; Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesiyle Tekirdağ 4. Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Tekirdağ 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 17/03/2016 gün ve 2015/782 E. 2016/359 K. sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 06/09/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16004, Karar No: 2012/4740, Tarih: 29.03.2012

**20. Hukuk Dairesi         2011/16004 E.  ,  2012/4740 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki yargılamanın yenilenmesi davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi ... vasisi ...tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R