muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/18403, Karar No: 2024/1281, Tarih: 14.02.2024

**8. Ceza Dairesi         2021/18403 E.  ,  2024/1281 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/365 E., 2021/638 K.

SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesi'nce verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; karar tarihi itibariyle temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Çumra Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 07.08.2018 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan kamu davası açılmıştır.

2. Çumra Asliye Ceza Mahkemesi'nin 19.03.2019 tarihli kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan hükmolunan 10 ay hapis cezası ve 80,00 TL adli para cezasının hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

3. Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına itiraz edilmesi üzerine, Konya 1.Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2019/996 Değişik İş 15.05.2019 tarihli kararıyla itirazın kabulüne, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kaldırılmasına karar verilmiştir.

4. Çumra Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 17.12.2019 tarihli kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan hükmolunan 10 ay hapis cezasının ertelenmesine ve 80,00 TL adli para cezası ile mahkumiyetine karar verilmiştir.

5. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesi'nin 21.04.2021 tarihli kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve sanık hakkında banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan 3 yıl 1 ay 15 gün hapis ve 100,00 TL adli para cezası ile mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; suçun sübutuna, kusurunun bulunmadığına, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, eksik karar verildiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesi'nin kabulü;

İncelemeye konu olay; Yücel Ayvalı'nın hasta olması sebebiyle vefat etmiş babasından emekli maaşını aldığı, Yücel Ayvalı'nın vasiliğini kardeşi olan sanığın yaptığı, ancak Yücel'in rehabilitasyon merkezine indirimli/ücretli olarak yatırılması ve ailesinin kendisiyle ilgilenmediği için, rehabilitasyon merkezi yetkilisi olan katılanın Yücel'e vasi olarak tayin edilmesi, katılanın Yücel'e ait maaşı alabilmek ve kurum ücretinin yatırılabilmesi için Banka'dan maaş kartı talebinde bulunması, kartın sanığa teslim edilmesi, sanığın telefon bankacılığı yolu ile şifre oluşturup ayrı ayrı iki kez karttan para çekmesi, iddiasına ilişkindir.

B. Bölge Adliye Mahkemesi'nin kabulü;

İlk Derece Mahkemesi'nce kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

B. Bölge Adliye Mahkemesi'nin kabulü;

İlk Derece Mahkemesi'nce kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Katılanın anlatımını doğrulayan, Ziraat Bankası tarafından yazılan müzekkere cevabı, hesap ektresi ve sanığın ikrar içerikli savunması ile tüm dosya kapsamındaki deliller karşısında, sanığın temyiz gerekçeleri yerinde görülmemiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Konya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesi'nin 2020/365 E., 2021/638 K. ve 21.04.2021 tarihli kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 289. maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302. maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesinin birinci fıkrası uyarınca Çumra Asliye Ceza Mahkemesi'ne, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesi'ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 14.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23099, Karar No: 2014/11809, Tarih: 20.03.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/23099 E.  ,  2014/11809 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/41607

MAHKEMESİ : Ulubey(Ordu)(Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 16/11/2011

NUMARASI : 2011/64 (E) ve 2011/121 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Ordu Devlet Hastanesince sanık hakkında düzenlenen raporun tek hekim tarafından düzenlendiği görülmekle sanığın tam teşekküllü Ruh ve sinir hastalıkları hastanesine sonra da gerekirse Adli Tıp Kurumu Başkanlığına sevki ile işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılamasını engelleyen ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğini önemli derecede azaltan herhangi bir akıl hastalığı bulunup bulunmadığına ilişkin sağlık kurulu raporunun aldırılması ve akıl hastalığı tespit edilirse, istemi aranmaksızın 5271 sayılı CMK'nin 150/2. maddesi uyarınca kendisine bir müdafii görevlendirilmesi gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 Sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 Sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 20/03/2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4345, Karar No: 2024/9653, Tarih: 04.07.2024

**4. Ceza Dairesi         2022/4345 E.  ,  2024/9653 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/2141 E., 2021/1992 K.

KATILANLAR : İzmir Su ve Kanalizasyon İdaresi, ...

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

TEMYİZ EDENLER : Katılanlar vekilleri

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İzmir 13. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.02.2020 tarihli ve 2018/665 Esas, 2020/203 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında imar kirliliğine neden olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 184 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 52 nci maddeleri uyarınca 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkumiyet hükmü kaldırılarak düşme kararı verilmek suretiyle düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ... vekilinin temyiz isteği, eksik inceleme ile karar verildiğine ilişkindir.

Katılan İzmir Su ve Kanalizasyon İdaresi vekilinin temyiz isteği, suçun sübut bulduğuna, kararın hatalı olduğuna yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın Tahtalı Barajı uzun mesafeli dere koruma alanında bulunan taşınmazı üzerine tek katlı yığma bina, depo ve kümes yapmak suretiyle atılı suçu işlediği kabul edilerek cezalandırılmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkumiyet hükmü kaldırılarak yapı kayıt belgesi alındığından düşme kararı verilmek suretiyle düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanığın Tahtalı Barajı uzun mesafeli dere koruma alanında bulunan taşınmazı üzerine tek katlı yığma bina, depo ve kümes yapmak suretiyle atılı suçu işlediği kabul edilerek cezalandırılmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkumiyet hükmü kaldırılarak yapı kayıt belgesi alındığından düşme kararı verilmek suretiyle düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

7143 sayılı Kanun ile İmar Kanunu'na eklenen Geçici 16. maddesinin 1. fıkrası "Afet risklerine hazırlık kapsamında ruhsatsız veya ruhsat ve eklerine aykırı yapıların kayıt altına alınması ve imar barışının sağlanması amacıyla, 31.12.2017 tarihinden önce yapılmış yapılar için Çevre ve Şehircilik Bakanlığı ve yetkilendireceği kurum ve kuruluşlara 31.10.2018 tarihine kadar başvurulması, bu maddedeki şartların yerine getirilmesi ve 31.12.2018 tarihine kadar kayıt bedelinin ödenmesi halinde Yapı Kayıt Belgesi verilebilir. Başvuruya konu yapının ve arsasının mülkiyet durumu, yapı sınıf ve grubu ve diğer hususlar Bakanlık tarafından hazırlanan Yapı Kayıt Sistemine yapı sahibinin beyanına göre kaydedilir." hükmünü içermektedir. Kanun'un madde gerekçesinde " İmar mevzuatına aykırı yapıların kayıt altına alınması ile dönüşüm projelerine finans sağlanarak dönüşümün daha hızlı ve etkin yapılması" amacı ifade edilmiştir. Düzenlemenin içeriği ve gerekçesi dikkate alındığında kentsel dönüşüm uygulamalarının finansal kaynağını yaratmak üzere, imar düzenine aykırı yapılar kayıt altına alınarak ve yapı sahiplerine kentsel dönüşüm uygulamasına kadar yapıyı geçici olarak kullanma imkanı sağlamak şeklinde sınırlı bir amaç güdüldüğü anlaşılmaktadır.

Yapı kayıt belgesine konu edilemeyecek taşınmazların neler olduğu Geçici 16.maddede gösterilmiştir. Buna göre ;

"a- 18/11/1983 tarihli ve 2960 sayılı Boğaziçi Kanunu'nda tanımlanan Boğaziçi sahil şeridi ve öngörünüm bölgesi içinde ekli kroki ile listede sınır ve koordinatları gösterilen alan ile İstanbul tarihi yarımada içinde ekli kroki ile listede sınır ve koordinatları gösterilen alanlarda,

b- 19/6/2014 tarihli ve 6546 sayılı Çanakkale Savaşları Gelibolu Tarihi Alan Başkanlığı Kurulması Hakkında Kanunun 2 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendinde belirlenmiş Tarihi Alanda,

c- Üçüncü kişilere ait özel mülkiyete konu taşınmazlarda bulunan yapılarda,

d- Hazineye ait sosyal donatı için tahsisli araziler üzerinde bulunan yapılarda,

e- 31.12.2017 tarihinde sonra yapılmış olan yapılarda" bu madde hükmü uygulanmayacaktır.

c- Üçüncü kişilere ait özel mülkiyete konu taşınmazlarda bulunan yapılarda,

d- Hazineye ait sosyal donatı için tahsisli araziler üzerinde bulunan yapılarda,

e- 31.12.2017 tarihinde sonra yapılmış olan yapılarda" bu madde hükmü uygulanmayacaktır.

3194 sayılı İmar Kanunu’nun geçici 16. maddesinde, sit alanı, kıyı, orman ve mera gibi özel kanunlara tabi olan ve yapılaşmanın kesin olarak yasaklandığı alanlarda bulunan yapıların imar barışından faydalanamayacağına ilişkin herhangi bir hüküm bulunmamaktadır. Ancak İmar Kanunu"nun "istisnalar" başlıklı 4. maddesi "2634 sayılı Turizmi Teşvik Kanunu, 2863 sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu, bu Kanun'un ilgili maddelerine uyulmak kaydı ile 2960 sayılı İstanbul Boğaziçi Kanunu ve 3030 sayılı Büyük Şehir Belediyelerinin Yönetimi Hakkında Kanun ile diğer özel kanunlar ile belirlenen veya belirlenecek olan yerlerde, bu Kanun'un özel kanunlara aykırı olmayan hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir. Buna göre özel yasalarla korunan alanlarda, İmar Kanunu hükümleri özel kanunlara aykırı değil ise uygulama alanı bulacaktır. Ayrıca Anayasa'nın "Tarih, Kültür ve Tabiat Varlıklarının Korunması" başlıklı 63., "Ormanların Korunması ve Geliştirilmesi" başlıklı 169., " Kıyılardan Yararlanma" başlıklı 43., "Tarım ve Hayvancılık ve Bu Üretim Dallarında Çalışanların Korunması" başlıklı 45. maddeleri, özel tahsis kararı olmadan imar barışı kapsamında yer almayan, kesin yapılaşma yasağı bulunan yerleri düzenlemektedir. 4342 sayılı Mera Kanunu'nun 4. maddesine göre "Mera, yaylak ve kışlakların kullanma ... bir veya birden çok köy veya belediyeye aittir. Bu yerler Devletin hüküm ve tasarrufu altındadır. Mera, yaylak ve kışlaklar; özel mülkiyete geçirilemez, amacı dışında kullanılamaz, zaman aşımı uygulanamaz, sınırları daraltılamaz." 3621 sayılı Kıyı Kanunu'nun 5 ve 6.maddelerinde "Kıyılar, Devletin hüküm ve tasarrufu altındadır. Kıyılar, herkesin eşit ve serbest olarak yararlanmasına açıktır. Kıyı, herkesin eşitlik ve serbestlikle yararlanmasına açık olup, buralarda hiçbir yapı yapılamaz; duvar, çit, parmaklık, telörgü, hendek, kazık ve benzeri engeller oluşturulamaz. Kıyı ve sahil şeritlerinden yararlanmada öncelikle kamu yararı gözetilir." biçiminde açıkça yapılaşma yasağına yer verilmiştir. Keza 6831 sayılı Orman Kanunu'nun 17.maddeside "Devlet ormanları içinde bu ormanların korunması, istihsal ve imarı ile alakalı olarak yapılacak her nevi bina ve tesisler müstesna olmak üzere; otlatma planı yapılan alanlarda yıllık otlatma süresi dâhilinde hayvanların planlı otlatılmasını sağlayan, gecelemesini emniyet altına alan ve dağılmalarını engelleyen geçici çevirmeler şeklinde düzenlemeler dışında, her çeşit bina, ağıl ve hayvanların barınmasına mahsus yerler yapılması, tarla açılması, işlenmesi, ekilmesi ve orman içinde yerleşilmesi yasaktır." hükmüne yer vermiştir. Bunlar dışında sit alanları ve su havzaları gibi alanlarda da özel düzenlemeler ile mutlak yapılaşma yasağı getirilmiştir.

İmar Kanunu'nun geçici 16. maddesinde yer verilen imar barışı düzenlemesinin, kentsel dönüşüm uygulamalarının finansal kaynağını yaratmak üzere, imar düzenine aykırı yapıları kayıt altına alarak ve yapı sahiplerine kentsel dönüşüm uygulamasına kadar yapıyı geçici olarak kullanma imkanı sağlamak şeklindeki sınırlı amacı, aynı Kanun'un 4. maddesindeki özel kanunlarda belirlenen yerlerde İmar Kanunu'nun sadece özel kanunlara aykırı olmayan hükümlerinin uygulanabileceğine ilişkin amir hüküm ile Anayasa ve özel yasalardaki düzenlemeler dikkate alındığında, yapılaşmanın kesin olarak yasaklandığı yerlerin imar barışı kapsamı dışında kaldığı, Anayasa ve özel düzenlemeler ile ayrıca koruma altına alındığı için geçici 16. maddenin 9 ve 11. fıkralarında yapı kayıt belgesi alınamayacak alanlar arasında sayılmadığı, bu amir hükümlere aykırı olarak verilen yapı kayıt belgelerinin, ruhsatsız yapıların kayıt altına alınmasını sağlamakla birlikte mutlak korunması gerekli alanlarda kalan inşai ve fiziki müdahaleleri hukuka uygun hale getirmeyeceği ve imar kirliliğine neden olma suçunun oluşumunu engellemeyeceği gözetilmeden, Tahtalı Barajı dere mutlak koruma alanı içerisinde kalan taşınmaza bina yapan sanığın mahkumiyeti yerine yapı kayıt belgesi alındığından bahisle yasal ve yerinde görülmeyen gerekçeyle kamu davasının düşmesine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V.KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle katılanlar vekillerinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi'nin kararının 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İzmir 13. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.07.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6301, Karar No: 2012/6613, Tarih: 02.07.2012

**8. Hukuk Dairesi         2012/6301 E.  ,  2012/6613 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil

... ve ... ile ..., ... ve...Köyü Tüzel Kişiliği aralarındaki tescil davasının reddine dair İnegöl Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 29.02.2012 gün ve 4/243 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacılar vekili, kadastro çalışmaları sırasında tahmini iki dönümlük yerin dere yatağı olarak tescil harici bırakıldığını bu kısmın dava dışı 109 ada 25 nolu parselin devamı olduğunu açıklayarak TMK.nın 713/1 maddesi uyarınca dava konusu yerin davacılar adına tapuya tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... ve ... vekili, çekişmeli yerin dere yatağı niteliğinde olduğunu ve zilyetlikle kazanılmasının mümkün olmadığını açıklayarak davanın reddini savunmuştur.

Müdahil olarak katılan ... ise dere yatağı niteliğinde olan yere ecrimisil ödemekte olduğunu ve bu yeri park olarak kullandığından ... yanında müdahil olarak davaya katılmak istediğini açıklamıştır.

Mahkemece, dava konusu yerin 1995 yılında yapılan kadastro çalışmalarında dere yatağı olarak tespit harici bırakıldığını, makul süre içerisinde dava açılmadığını ve yirmi yıllık sürenin dolmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Toplanan deliller, tüm dosya kapsamından; nizasız olan 109 ada 25 nolu parsele ilişkin kadastro tutanağı dosyadadır. Senetsizden, vergi kaydı dikkate alınarak, tarla niteliğiyle, 34800 m2 olarak, 30.05.1995 tarihinde 1/3'er paylı olarak ...çocukları ..., ... ve ... adlarına tespit görmüş itirazsız olarak 18.08.1995 tarihinde kesinleşmiştir. 27.11.2001 tarihindeki satışla ½ payının ..., ½ payının ... adına tescilli olduğu görülmüştür. İnegöl Tapu Müdürlüğünün 01.06.2009 tarih 1879 nolu yazısı ekinde gönderilen çap kaydına göre dava dışı 109 ada 25 nolu parselin 02.01.2009 tarihli satışla...oğlu...adına tescil edildiği görülmüştür. Tespit öncesi harici satışa ilişkin satış senetleri dosyasındadır. Kadastro Müdürlüğünün 10.02.2011 tarih ve 308 sayılı yazılarından dava konusu taşınmazın bulunduğu köyde kadastro çalışmalarına 27.02.1995 yılında başlandığı ve 18.08.1995

tarihinde sona erdiği bildirilmiştir. Nizalı yerin dere yatağı olarak tescil harici bırakıldığı açıklanmıştır. Mahallinde keşif yapılmıştır. Yerel bilirkişiler dava konusu yerin kadastro sırasında hiçbir kimse tarafından kullanılmadığı için tespit harici bırakıldığını, davacılarında bitişikteki parseli satın aldıktan sonra burayı kullandıklarını görmediklerini açılamışlardır. Yerel bilirkişi ...ise, önceleri kuru dere yatağı olan bu yerin sonradan doldurulduğu ancak dolgu işleminin kim tarafından yapıldığını bilmediğini söylemiştir. Davacılar vekili, keşif zabtının ikinci sayfasındaki açıklamasıyla vekil edenlerinin bitişikteki 25 nolu parselle birlikte dava konusu yerin önceki maliklerinden satın aldıklarını fakat bu yere ekim-dikim yapmadıklarını açıklamıştır. Keşifte görevlendirilen teknik bilirkişi nizalı yerin dava dışı parsele revizyon gören vergi kayıtlarının ve harici satış senetlerinin kapsamında kalmadığını rapor etmiştir. Ziraatçi bilirkişi, dava konusu yerin toprak yapısının ticari ürün yetiştirmeye uygun olmadığı ve geçmiş yıllarda herhangi bir ticari ürün yetiştirilmediğini rapor etmiştir. Jeolog bilirkişi ise dava konusu yerin dere yatağının etki alanı sınırları içerisinde kalacağını açıklamıştır. Belirtilen olgular tarafların ve mahkemenin bilgisi dahilindedir. Uyuşmazlık, kadastro çalışmaları sırasında dere yatağı niteliğiyle tescil harici bırakılan böyle bir yerin bitişikteki çaplı taşınmazı iktisap eden kişilerin TMK.nun 713/1.maddesine dayanarak açmış oldukları davanın dinlenebilme olanağının bulunup bulunmadığında toplanmaktadır.

Bilindiği üzere ve kural olarak aktif dere yataklarının ve dere yatağının etki alanında kalan yerlerin imar- ihya ve zilyetlikle kazanılması mümkün değildir. Dosyada mevcut zirai ve jeolog bilirkişi raporları kapsamına göre dava konusu yerde imar ve ihya çalışmalarının yapılmadığı ve derenin etki alanında kaldığı tartışmasızdır. Öte yandan, çaplı olarak bir taşınmazı iktisap eden kişilerin çap kaydına tutunarak sınırda tescil harici bırakılan bir yeri önceki malikin zilyetliğine tutunarak açılan tescil davasının dinlenebilme olanağı yoktur. Bundan ayrı, mahkemenin kararında yazılı olduğu üzere tespit öncesi nedenler için makul süre geçirilmiştir. Tespit sonrası sebep için yirmi yıllık süre dolmamıştır.

Hal böyle olunca, davacıların tüm temyiz itirazlarının reddi ile davanın esastan reddi gerekirken yazılı gerekçelerle reddi doğru değil ise de yukarıda açıklanan nedenlerle sonucu itibariyle doğru olan yerel mahkeme kararının ONANMASINA, HUMK.nun 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna ve aşağıda dökümü yazılı 21,15 TL peşin harcın onama harcına mahsubuna 02.07.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/17050, Karar No: 2007/226, Tarih: 16.01.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/17050 E.  ,  2007/226 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tesbit hukukuna ilişkin davada ... Asliye Ticaret ile 3. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, makina yapım işinden kaynaklanan menfi tesbit istemine ilişkindir.

Dosya kapsamından, davanın 16.03.2006 tarihinde asliye hukuk mahkemesine açıldığı, ... İlinde H.S.Y.K.'nın 20.07.2006 tarih 352 sayılı kararı ile Müstakil Asliye Ticaret Mahkemesi kurulup, 21.08.2006 tarihinde faaliyete geçmesi sebebiyle dosyanın ticaret mahkemesine gönderilmesine karar verildiği, asliye ticaret mahkemesince de davanın mutlak ticari dava olmadığı, ... bölümü itirazında bulunulmadığı gerekçeleri ile görevsizlik kararı verilip, dosyanın asliye hukuk mahkemesine gönderilmesine karar verildiği anlaşılmaktadır.

T.T.Y.'nın 4. maddesinde mutlak ticari davalar sınırlı olarak belirtilmiş olup, aynı yasanın 5. maddesinde de aksine hüküm olmadıkça, dava olunan şeyin değerine göre asliye hukuk veya sulh hukuk mahkemesinin ticari davalara dahi bakmakla görevli olduğu hüküm altına alınmıştır.

... İlinde H.S.Y.K.'nın 20.07.2006 tarih 352 sayılı kararı ile asliye ticaret mahkemesi kurulup, 21.08.2006 tarihinde faaliyete geçtiği, ancak eldeki davanın mutlak ticari dava olmadığı anlaşılmakla, davanın asliye ticaret mahkemesi kurulmadan önceki açıldığı hukuk mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 16/01/2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.