muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/5855, Karar No: 2024/3824, Tarih: 25.11.2024

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Bozmaya uyan Mahkemenin ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacı tarafından dava konusu stadyumun davalı tarafa kiraya verildiği iddia edilmişse de; Spor Genel Müdürlüğü İşletme Yönetmeliği hükümleri uyarınca usulüne uygun şekilde stadyumun tahsis işleminin yapılmadığı, davacının başından beri iradesinin ücretsiz tahsis olduğu, davalı ile yapılan toplantılarda kira bedeli istemediği gibi, bu toplantılara katılmasından anlaşılacağı üzere haksız işgalin de söz konusu olmadığı, zira stadyumun 05.05.2010 tarihli Ziraat Kupası Final Müsabakası maçında davalı tarafından kullanılacağından haberdar olduğu ve kullanımına rıza gösterdiği, davacının ücretsiz tahsis iradesi olmasaydı Yönetmeliğin 11. maddesi uyarınca ücreti peşin alıp davalı ile sözleşme yapması gerektiği, yönetmeliğe aykırı davranan davacının daha sonradan kira bedelini isteyemeyeceği, ancak 29.840,97 TL ADSL ve internet bedeli talep edebileceği, reklam panosu ücretinin dayanağının kanıtlanamadığı, davalının ise 4.076,69 TL mini torf, mix tohum, paketleme ve ulaşım gideri ile 7.985,00 Euro karşılığı 15.570,75 TL olmak üzere toplam 19.647,44 TL isteyebileceği, makinenin biçme işinde kullanıldıktan sonra davacıya terk edildiği yönünde somut bir kanıt sunulmadığı, bu miktarın 29.840,97 TL'den mahsubu gerektiğinden bahisle; davanın kısmen kabulüne, davalı tarafça başlatılan icra takibine yapılan itirazın 10.193,53 TL yönünden iptaline, hükmolunan alacağa takip tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmesine, 19.647,44 TL'nin takas nedeniyle reddine, fazla alacak ve icra inkar tazminatı isteminin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili; müvekkili İdarenin ücretsiz tahsis iradesinin bulunmadığını, reklam alacağının reklamın sergilendiği tesisin mülkiyetine tabi olduğunu, panoların kime ait olduğunun önemi olmadığını, İşletme Yönetmeliğinin 39 ve 45 inci maddeleri uyarınca reklam alacağının tahakkuk ettiğini, müsabakaların yayınlanması için kullanılan internet alt yapısı ve ağlar için tahakkuk ettirilen meblağın davalı tarafından ödenmesi gerektiğini, davalının takas mahsup talebinin yerinde olmadığını ileri sürerek; kararın bozulmasını istemiştir.

2. Davalı vekili; Türkiye Kupası Müsabakaları Statüsü uyarınca davalıya karşı husumet yöneltilemeyeceğini, davanın hak düşürücü süre içerisinde açılmadığını, stadyumun bedelsiz olarak tahsis edildiğini, davacı tarafın stadyum kirası, reklam tabelası ücreti ve internet kullanım ücreti taleplerinin haksız olduğunu, hükme esas alınan bilirkişi raporlarının internet hizmetinin kullanımı yönünden çelişkili olduğunu, dava konusu müsabakanın Şanlıurfa GAP Arena Stadyumunda oynanabilmesi için yüklü miktarda harcama yapıldığını ve müvekkilinin davacı taraftan alacaklı olduğunu ileri sürerek; kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, stadyum kiralama, reklam ve internet kullanım ücretlerinin tahsili için başlatılan takibe vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

04.02.1959 tarihli ve 13/5 ile 09.05.1960 tarihli ve 21/9 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararları.

3. Değerlendirme

Temyize konu edilen Mahkeme kararının; uyulan bozma ilamında gösterildiği şekilde inceleme ve araştırma yapılarak yine bozma ilamında belirtilen hukuki esaslar gereğince verildiği, bozma ilamının kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan kısımlara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine imkan bulunmadığı, taraflarca ispatlanamayan harcama kalemlerinin alacak ve takas hesabında dikkate alınamayacağı anlaşılmakla; taraf vekillerinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Mahkeme kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3 üncü maddesi atfıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 439 uncu maddesi uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine,

1086 sayılı Kanun’un 440 ıncı maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere,

25.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4829, Karar No: 2016/10564, Tarih: 27.10.2016

**4. Hukuk Dairesi         2016/4829 E.  ,  2016/10564 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ....tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 17/06/2008 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın bir kısım davalılar yönünden kısmen kabulüne dair verilen 01/10/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ve davalılar , ... ve ... vekili Avukat ... tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, idari yargı kararlarının uygulanmaması nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın bir kısım davalılar yönünden kısmen kabulüne karar verilmiş, karar, davacı ve bir kısım davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı,.... kurumunda işletme müdür yardımcısı iken ....ölgesine tayin edildiğini, söz konusu idari işlemin iptali için dava açtığını, yürütmenin durdurulması kararı verildiğini, nihai olarak işlemin de iptal edildiğini, kararın davalılarca gereği gibi yerine getirilmemesinden dolayı yeniden idari yargıda dava açtığını, bu süreç içinde davalılarca sicil notunun düşürülmesinden dolayı da idari yargıda ayrıca dava açtığını, açtığı davaların tümünü kazandığını, eski görevine iade edilmesinden kısa bir süre sonra yeniden tayin edildiğini, idare mahkemesi kararları ile atama işlemlerinin hukuka uygun bulunmadığı belirlenmiş iken idari yargı kararlarının uygulanmaması nedeni ile uğradığı manevi zararının ödetilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, atama kararlarında imzası bulunan davalılar ...,’ın kusurlu oldukları kabul edilerek bu davalılar yönünden istemin kısmen kabulüne, diğer davalılar yönünden ise davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya kapsamı incelendiğinde, atama işlemlerinde daire başkanı ...., genel müdür ... ve genel müdür yardımcısı ...’ın imzalarının bulunduğu anlaşılmaktadır. Mahkeme gerekçesinde, atama işlemlerinde imzası olanların sorumlu olduğunu belirtmesine rağmen, imzası bulunmayan davalı ...’ı sorumlu tutması doğru değildir. Şu halde, mahkemece yazılan gerekçe dosya kapsamına uygun düşmediğinden kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenle taraflar yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre, diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve temyiz eden taraflardan peşin alınan harçların istekleri halinde geri verilmesine 27/10/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1755, Karar No: 2007/6667, Tarih: 14.05.2007

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/1755 E.  ,  2007/6667 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, noterde düzenlenen 10.9.1998 tarihli tahsis hakkı devir sözleşmesi ile, dava dışı ...’tan, davalı idarece bu şahsa tahsis edilen ... no’lu bağımsız bölümü devraldığını, davalı ile ayrıca sözleşme de yapıldığını, ancak başka taşınmazlarının varlığı nedeniyle dava konusu taşınmazın tapusunun kendisine devredilmediğini, açmış olduğu tapu iptal ve tescil davasının da reddedildiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere, taşınmazın raiç bedeli üzerinden şimdilik, 30.000.000.000 TL’nin devir tarihi olan 10.9.1998 tarihinden itibaren faizi ile birlikte ödetilmesine karara verilmesini istemiştir.

Davalı, sözleşmenin 9.maddesi gereğince davacının ödediği bedelin iadesinden başka bir talepte bulunamayacağını savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, hükme esas alınan 31.7.2006 tarihli bilirkişi raporu gereğince, taşınmazın devir tarihindeki raiç değerinin, tapu iptal tescil davasının kesinleştiği 5.4.2001 tarihi itibariyle ulaştığı alım gücü karşılığı olan 20.000.000.000 TL’nin dava tarihinden itibaren faizi ile birlikte ödetilmesine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, hükme esas alınan 31.7.2006 tarihli bilirkişi raporu gereğince, taşınmazın devir tarihindeki raiç değerinin, tapu iptal tescil davasının kesinleştiği 5.4.2001 tarihi itibariyle ulaştığı alım gücü karşılığı olan 20.000.000.000 TL’nin dava tarihinden itibaren faizi ile birlikte ödetilmesine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dışı ...’a davalı tarafından tahsis edilen bağımsız bölümün, 10.9.1998 tarihli devir protokolü ile davacıya devredildiği, aynı tarihte taraflar arasında ayrıca sözleşme düzenlendiği, ne var ki davacının başka taşınmazlarının varlığı nedeniyle 25.3.1999 tarihinde davalı tarafından sözleşmenin feshedildiği ve ödenen bedelin iade edileceği bildirilerek konutun tahliyesinin istendiği, 20.8.2000 tarihinde aynı talebin yinelendiği, davacı tarafından 9.4.1999 tarihinde açılan tapu iptal tescil davasının reddedilerek 5.4.2001 tarihinde kesinleştiği anlaşılmaktadır. Davacı bu davada taşınmazın tapusunun verilmemesi nedeniyle raiç bedelinin ödetilmesini talep etmişse de, 10.0.1998 tarihli devir sözleşmesinin 9. maddesinde “Bu protokolün imzalandığı tarih itibariyle devir alanın kendisine, eşine veya velayeti altındaki çocuklarına ait bağımsız bir konutun ya da sözü edilen kişilerce ortaklaşa sahip olunan bir konutun bulunduğunun, veyahut bu kişilerce daha önce toplu konut kredisi kullanılmış olduğunun tesbit edilmesi halinde bu protokol başlangıcından geçersiz sayılır ve herhangi bir bildirime gerek olmaksızın devir ... ile imzalanan satış sözleşmesi idare tarafından feshedilir.” Hükmü bulunmakta olup, aynı tarihli taraflar arasındaki satış sözleşmesinin “Sözleşmenin Feshedilmesi” başlığı altında düzenlenen 9-1 maddesinde de aynı düzenlemeye yer verildikten sonra 9-2 maddesinde de “Sözleşmenin idarece feshi halinde, idare fesih tarihine kadar alıcı tarafından yapılan ödemeleri emsal kira ve varsa tahribat karşılığını düşerek alıcıya iade eder. Alıcının sözleşmesinin feshi tarihine kadar yaptığı ödemeleri için faiz tahakkuk ettirilmez.” Hükmü düzenlenmiştir. Davacının, devir tarihinde tapuda adına kayıtlı taşınmazlarının bulunduğu, kesinleşen tapu iptal tescil davası ile sabit olduğuna, davalı tarafından da sözleşmenin bu gerekçeyle feshedilmiş olmasına göre, az yukarda açıklanan sözleşme hükümleri gereğince bu durumda davacı sadece ödediği bedelin iadesini talep edebileceğinden, mahkemece sözleşmenin açık hükmü gözardı edilerek yazılı şekilde, taşınmazın devir tarihindeki raiç değerinin, tapu iptal tescil davasının kesinleştiği 5.4.2001 tarihi itibariyle ulaştığı alım gücü karşılığının ödetilmesine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 14.5.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4986, Karar No: 2019/7291, Tarih: 10.07.2019

**5. Ceza Dairesi         2019/4986 E.  ,  2019/7291 K.**

**"İçtihat Metni"**

Silahlı terör örgütüne üye olma suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Van 2. Ağır Ceza Mahkemesiyle Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Van 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 25/04/2019 gün ve 2019/303 E. 2019/502 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 10/07/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3573, Karar No: 2011/5513, Tarih: 21.11.2011

**12. Ceza Dairesi         2011/3573 E.  ,  2011/5513 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Öldürme

Uygulama : TCK'nın 85/1, 62/1, 50/1-4, 52/2-4, 63, 53/6. maddeleri

uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmü, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın avcılığın gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüklerine aykırı hareket ederek atılı suçu işlemiş olması nedeni ile tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekilinin bir nedene dayanmayan, sanık müdafinin ise kusur oranına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle; hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 21/11/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1051, Karar No: 2019/14024, Tarih: 17.09.2019

**5. Hukuk Dairesi         2018/1051 E.  ,  2019/14024 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: ...Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı davacılar vekilinin istinaf başvurusu üzerine ...Bölge Adliye Mahkemesinin 14. Hukuk Dairesince istinaf isteminin kabulü ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın reddine ilişkin verilen karara karşı davacılar vekilince yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesince HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesinin kararı kaldırılmak suretiyle yeniden hüküm kurulmuş yeniden esas hakkında karar verilmesine ilişkin hüküm davalı ... vekilince temyiz edilmiştir. Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki Yenimahalle ilçesi macun-1 mahallesi 43429 ada 2 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak dava tarihindeki değerinin biçilmesine ve davalı ... hakkında davanın husumetten reddine, alınan rapor uyarınca bedelinin davalı ... Başkanlığından tahsili ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.Davalı ... vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nun 370. maddesi gereğince ONANMASINA, aşağıda yazılı olan harcın davalı idareye iadesine ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 17/09/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/248, Karar No: 2006/1092, Tarih: 16.02.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/248 E.  ,  2006/1092 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosya hükme esas alınan üçüncü bilirkişi kurulunca emsal olarak değerlendirilen 373 parselin tapu kaydının gönderilmesi için geri çevrilmiş olup getirtilen tapu kaydından incelenen 13.05.1988 tarihli satış bulunmamaktadır. Daha önce Dairece incelenen dosyalardan (ör. ...Asliye Hukuk Mahkemesine Tapu Sicil Müdürlüğünce 09.03.1999 tarih 123/339 sayı ile gönderilen) sözü edilen tapu kaydının gönderildiği dikkate alınarak Tapu Sicil Müdürlüğünden bir kez daha emsal taşınmazın 13.05.1988 tarihli 68/739 payına ait 15.000.000 TL.'lik satışına ilişkin kaydın akit tablosu ile birlikte gönderilmesi için bir kez daha dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.02.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/30673, Karar No: 2016/332, Tarih: 14.01.2016

**19. Ceza Dairesi         2015/30673 E.  ,  2016/332 K.**

**"İçtihat Metni"**

Alkol veya uyuşturucu maddenin etkisi altındayken araç kullanma suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 179/2 .maddesi gereğince 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair ... Asliye Ceza Mahkemesinin 24/11/2014 tarihli ve 2014/425 esas, 2014/340 sayılı kararının infazı için hükümlünün gönderilen çağrıya icabet etmemesi üzerine ...Cumhuriyet Başsavcılığınca hakkında yakalama kararı çıkartılarak 25/02/2015 tarihinde yakalanmasını takiben ...A3 Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumuna yerleştirilmesini müteakip, hükümlünün denetimli serbestlik hükümlerinden faydalanmaya ilişkin talebinin kabulü ile cezasının denetimli serbestlik uygulanmak suretiyle infazına ve bu cezadan dolayı Ceza İnfaz Kurumundan tahliyesine ilişkin ...İnfaz Hakimliğinin 26/02/2015 tarihli ve 2015/43 esas, 2015/43 sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine dair ...Ağır Ceza Mahkemesi Başkanlığının 02/03/2015 tarihli ve 2015/222 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 08/07/2015 gün ve 45809 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 22/07/2015 gün ve.... sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

İnfaza ilişkin hususların kazanılmış hak oluşturmayacağı gözetilerek yapılan incelemede:

Anılan ihbarnamede;

İnfaza ilişkin hususların kazanılmış hak oluşturmayacağı gözetilerek yapılan incelemede:

Dosya kapsamına göre, hükümlünün cezasının infazı amacıyla çıkartılan çağrıya icabet etmemesi üzerine hakkında yakalama kararı çıkartılarak 25/02/2015 tarihinde yakalanmasını takiben cezasının infazına ...A3 Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başlanıldığının anlaşılması karşısında, Açık Ceza İnfaz Kuramlarına Ayrılma Yönetmeliğinin 9/4. maddesinde yer alan “On günlük süre içinde, EK-l'de yer alan belgedeki ihtarı içeren çağrıya uymayan veya belirlenen açık kurama teslim olmayan hükümlüler hakkında 5275 sayılı Kanunun 19 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca yakalama emri çıkarılır ve yakalandıklarında kapalı kuruma alınarak haklarında 6 ncı madde hükümlerine göre işlem yapılır.” hüküm ile 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 105/A-1-2. maddesinde yer alan “ (1) Hükümlülerin dış dünyaya uyumlarını sağlamak, aileleriyle bağlarını sürdürmelerini ve güçlendirmelerini temin etmek amacıyla; a) Açık ceza infaz kurumunda cezasının son altı ayını kesintisiz olarak geçiren, b) Çocuk eğitimevinde toplam cezasının beşte birini tamamlayan, koşullu salıverilmesine bir yıl veya daha az süre kalan iyi hâili hükümlülerin talebi hâlinde, cezalarının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına, ceza infaz kurumu idaresince hükümlü hakkında hazırlanan değerlendirme raporu dikkate alınarak, infaz hâkimi tarafından karar verilebilir. (2) Açık ceza infaz kurumuna ayrılma şartları oluşmasına karşın, iradesi dışındaki bir nedenle açık ceza infaz kurumuna ayrılamayan veya bu nedenle kapalı ceza infaz kurumuna geri gönderilen iyi hâlli hükümlüler, açık ceza infaz kurumuna ayrılma şartlarının oluşmasından itibaren en az altı aylık sürenin geçmiş olması durumunda, diğer şartları da taşımaları hâlinde, birinci fıkrada düzenlenen infaz usulünden yararlanabilirler.” hükümler birlikte değerlendirildiğinde Açık Ceza İnfaz Kurumuna ayrılma şartlarını taşımayan hükümlünün talebinin reddine karar verilmesi gerektiği gibi, hükümlü hakkında verilmiş her hangi bir Açık Ceza İnfaz Kurumuna ayrılma kararı da bulunmadığı dikkate alındığında, yapılan itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, ...Ağır Ceza Mahkemesi Başkanlığının 02/03/2015 tarihli ve 2015/222 değişik iş sayılı kararının CMK'nın 309/4. maddesi uyarınca aleyhe tesir etmemek üzere BOZULMASINA, 14/01/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4857, Karar No: 2018/1172, Tarih: 22.02.2018

**4. Hukuk Dairesi         2017/4857 E.  ,  2018/1172 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 08/04/2005 gününde verilen dilekçe ile haksız fiil nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 10/06/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü. Dava, haksız fiil nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.Davacı vekili; müvekkilinin olay günü otomobiliyle seyir halinde iken, davalının farlarıyla sinyal vererek ve eliyle işaret ederek hızlı gitmesi için müvekkilini ikaz ettiğini, daha sonra sollama yaparak aracını durdurduğunu ve araçtan indiğini, bunun üzerine müvekkilinin de araçtan indiğini, çıkan tartışmada davalının müvekkilinin kolunu kırdığını belirterek, maddi ve manevi tazminat isteminde bulunmuştur.Davalı, davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davacının 12/05/2014 tarihli dilekçeyle maddi tazminat talebini ıslah ettiği, ancak ilk alınan bilirkişi raporuna bir diyecekleri olmadığını beyan ettiği, bu nedenle rapora itiraz eden davalı lehine, ilk rapor ile tespit edilen maddi tazminat miktarı bakımından usuli kazanılmış hak doğduğu, davacının olayda kolunun kırılması nedeniyle elem ve ızdırap yaşadığı, iş gücü kaybı oluştuğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.Dava dilekçesinde fazlaya ilişkin haklar saklı tutularak 1.000,00 TL maddi tazminat talep edilmiş, 12/05/2014 tarihli ıslah dilekçesiyle bu talep 68.598,47 TL'ye arttırılmıştır. Islah dilekçesinin davalı yana tebliği üzerine, süresinde verilen beyan dilekçesinde davalı tarafından, ıslahla arttırılan miktar yönünden zamanaşımı def'i ileri sürülmüştür. Ancak Mahkemece bu hususta olumlu olumsuz bir karar verilmemiştir. Davalı tarafından ileri sürülen bu def'inin, yargılama sırasında ya da hükümde karşılanması ve karara bağlanması gerekmektedir. Davalının, ıslahla arttırılan miktara yönelik zamanaşımı def'inin değerlendirilmesi gerekirken, bu yön gözetilmeksizin hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 22/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.