muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/23044, Karar No: 2023/2707, Tarih: 01.03.2023

- Çocukların başkalarının acı ve ızdırabına karşı daha az duyarlı hale gelmesine, dünyadan korkmalarına, saldırgan ve zararlı şekillerde davranış sergilemelerine yol açtığını belirttiği,

- Türkiye Gazeteciler Cemiyetinin Hak ve Sorumluluklar 2021 tarihli bildirgesinde; “Üzüntü, sıkıntı, tehlike, yıkım, felaket ya da şok halindeki insanlar söz konusu olduğunda duygu sömürüsünden kaçınılması, haberlerde kadına yönelik şiddetin detaylarının aktarılmaması, kadınların uğradığı taciz, tecavüze ilişkin haberin detaylı aktarılmaması, fotoğraflara ve görsel unsurlara yer verilmemesi, kimlik bilgilerinin yayınlanmaması, animasyon ve canlandırma kullanılmaması, travma yaratacak kan ve şiddet içeren fotoğraflara yer verilmemesi” belirtilmiştir.

Bilim insanı Gerbner’in medyadaki şiddet haberlerine yönelik raporunda bu tür şiddet yayınlarının şiddeti ve şiddetin kurbanı olmayı meşrulaştırdığını bireyin bilinçaltına yerleştiğini belirtmiştir.

KONU İLE İFADE ARASINDAKİ DÜŞÜNSEL BAĞLILIK: Yapılan haberlerde kullanılan dil, uslüp amaca uygun olmalı, kelimeler yapılan haberin amacını aşmamalıdır. Yapılan yorumların aşağılayıcı, kamu oyunu yanıltıcı, tahkir edici olmamasına dikkat edilmelidir. Birçok haberde itham edilen kişiler doğrudan mahkum olarak gösterilmekte, sonrasında beraat etse dahi kamu oyu vicdanında beraat edememektedir. Bir kimsenin suçla itham edilmesi her ne kadar kamuoyunu ilgilendiriyorsa da işlemediği gerçeğinin de kamu oyunu ilgilendiriği unutulmamalıdır.

MASUMİYET KARİNESİ ve LEKELENMEME HAKKI: 1982 Anayasası'nın 38. maddesinde "Suçluluğu hükmen sabit oluncaya kadar kimse suçlu sayılamaz." yine 15. maddesinde de "Suçluluğu mahkeme kararı ile ıspatlanıncaya kadar kimse suçlu sayılamaz." hükmü bulunmaktadır. Yapılan adli haberlerde kişilerin fotoğraflarının açıkça yayınlanması, isimlerinin açıkça ifşa edilmesi masumiyet, suçsuzluk ve lekelenmeme karinesi ve hakkı ile bağdaşmamaktadır. Bu sınırlar herkesi kapsamaktadır. Yapılan haberlerle kişilerin şeref ve onurunun zedelendiği, haberlerin geniş kitlelere ulaşması ile tamiri mümkün olmayan ağır hasarlar meydana geleceği aşikardır.

5271 sayılı Kanun'un 157. maddesinde "Soruşturmalar gizli yapılır" emredici hükmü ile Yakalama, Gözaltına Alma ve İfade alma Yönetmeliği'nin 27. maddesinde öngörülen "Suçluluğu bir yargı hükmüne bağlanana kadar kişinin masumiyeti esastır ve hazırlık soruşturması gizlidir. Bu nedenle soruşturma safhasında gözaltındaki bir kişinin suçlu olarak kamuoyuna duyurulmasına, basın önüne çıkartılmasına, kişilerin basınla sorulu cevaplı görüştürülmelerine, görüntülerinin alınmasına, teşhir edilmelerine sebebiyet verilemez ve soruşturma evrakı hiçbir şekilde yayınlamaz." düzenlemeleri de Anayasa'a teminat altına alınan aynı mihvalde masumiyet karinesi ve lekelenmeme hakkını düzenleyen hükümlerdir.

Davacı ... hakkında verilen hüküm değerlendirildiğinde davacının Turgutlu Cumhuriyet Başsavcılığınca mağdur ... Tireli'yi darp ettiği iddiasıyla gözaltına alındığı, 09.12.2016 tarihinde tutuklandığı, yapılan soruşturmada araç benzerliği nedeniyle davacının gözaltına alındığının ortaya çıktığını, 12.12.2016 tarihinde de serbest bırakıldığı, 15.12.2016 tarihinde de hakkında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği anlaşılmıştır. Yapılan Tv haberindeki görüntülerde davacının açık şekilde yüz fotoğrafı yayınlatılarak bizzat isminin yazılıp teşhir edildiği, davacının hamile kadına bizzat saldırdığı yönünde haber yapılmıştır.

Kullanılan fotoğraflar, ibareler, eleştiri, iddia sınırlarını aşarak davacının toplum nezdinde itibarının sarsılmasına ve küçük düşürülmesine sebebiyet vermiş dolayısıyla masumiyet karinesi ihlal edilmiştir.

Bu sebeple davacı lehine manevi tazminata hükmedilmesi gerektiği kanaatiyle sayın çoğunluğun görüşüne katılmamaktayım.
Yargıtay — Esas No: 2021/20004, Karar No: 2024/388, Tarih: 15.01.2024

**4. Ceza Dairesi         2021/20004 E.  ,  2024/388 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/894 E., 2016/176 K.

SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Tire Asliye Ceza Mahkemesinin 22.06.2011 tarih, 2010/316 Esas, 2011/240 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında;

a.Hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, aynı maddenin dördüncü fıkrası, adı geçen Kanun'un 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca ayrı ayrı 11 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesi uyarıca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına,

b. Görevi yaptırmamak için direnme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin birinci fıkrası, adı geçen Kanun'un 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca ayrı ayrı 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesi uyarıca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına,

Karar verilmiş ve bu karar 28.07.2011 tarihinde kesinleşmiştir.

2.Sanıkların denetim süresi içerisinde 09.11.2014 tarihinde kasten yaralama suçunu işlediklerinin ihbar edilmesi üzerine yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Tire 1. Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanıklar hakkında hükümlerin aynen açıklanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıkların temyiz istekleri ortak olarak, polis memuru olan katılanın şahsi merakı ve öfkesi ile tüm olayı yarattığına, tanık beyanlarında hakaret sözlerinin geçmediğine, direnme suçunun unsurlarının oluşmadığına, hükümlerin açıklanırken seçenek tedbire çevrilmesi gerektiğine, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıkların temyiz istekleri ortak olarak, polis memuru olan katılanın şahsi merakı ve öfkesi ile tüm olayı yarattığına, tanık beyanlarında hakaret sözlerinin geçmediğine, direnme suçunun unsurlarının oluşmadığına, hükümlerin açıklanırken seçenek tedbire çevrilmesi gerektiğine, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Katılanın ilçe Emniyet Müdürlüğüne bağlı polis olarak Tire Devlet Hastanesinde görev yaptığı, sanıkların baba oğul oldukları ve sanık ...'ın adli raporu aldırılmak üzere birlikte hastaneye geldikleri, daha önce meydana gelen ve sanık ...'ın karıştığı bir olay ile ilgili olarak katılan polis memurunun soru sorması üzerine çıkan tartışma neticesinde sanıkların katılana hitaben "Sen o pis burnunu bu işlere sokma, sen terbiyesizsin." diyerek hakaret ettikleri ve "Sen benim kim olduğumu biliyormusun,seni sinek gibi ezeceğim,doğuya sürdüreceğiz." diyerek tehdit edip birlikte katılanı basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralayarak görevli memura mukavemette bulundukları iddiasıyla açılan davada Yerel Mahkemece tüm dosya kapsamı, tutanaklar ve sanık savunmalarına göre sanıkların her iki suçtan da ayrı ayrı mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1.Hakaret fiillerinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin onur, şeref ve saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleşmesi gerekmektedir. Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı bazı durumlarda nispi olup, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kişilere yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref, ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövme fiilini oluşturması gerekmektedir.

Olay günü sanıkların katılana söylediği kabul edilen sözlerin, muhatabın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, rahatsız edici, kaba ve nezaket dışı hitap tarzı niteliğinde olduğu, dolayısıyla hakaret suçunun unsurları itibariyle oluşmadığı gözetilmeden, sanıkların mahkûmiyetine karar verilmesi,

2.Sanık ...'ın adli raporunu almak için hastaneye gelen sanıkların, hastane polisi olan katılanın kendilerine, daha önce sanık ...'ın adının karıştığı ancak şikâyet olmadığı için işlem yapılmayan bir olayla ilgili soru sormasına sinirlenerek katılana "Sen benim kim olduğumu biliyor musun, seni sinek gibi ezeceğim, doğuya sürdürüceğiz." demeleri ve birlikte kasten yaralamaları biçiminde gerçekleşen eylemlerinin katılanın herhangi bir görevini yaptırmamaya yönelik olmadığı, tehdit sözlerinin irade açıklaması niteliğinde olduğu ve bir bütün halinde kasten yaralama suçunu oluşturduğu gözetilmeden, sanıklar hakkında suç vasfında yanılgıyla görevi yaptırmamak için direnme suçundan hüküm kurulması,

3.Kabule göre de,

3.Kabule göre de,

a. Sanıkların görevi yaptırmamak için direnme eylemlerini birlikte gerçekleştirmesine karşın, 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin üçüncü fıkrasının uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

b.Katılan polis memurunun sanıkların karıştığı başka bir olay ile ilgili olarak görevi dışında konuyla ilgilenerek sanık ...'a "O tecavüzcü sen misin.." demesi nedeniyle sanıkların haksız tahrik altında kaldıklarına ilişkin savunmaları karşısında, 5237 sayılı Kanun'un hakaret suçu yönünden 129 ve görevi yaptırmamak için direnme suçu yönünden 29 uncu maddesinde düzenlenen haksız tahrik koşullarının oluşup oluşmadığının değerlendirilmemesi hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanıkların temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrasının gözetilmesine,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3511, Karar No: 2019/493, Tarih: 08.01.2019

**18. Ceza Dairesi         2018/3511 E.  ,  2019/493 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Şantaj, tehdit ve hakaret suçlarından sanık ... hakkında yapılan yargılama sonucunda, şantaj ve tehdit suçlarından beraatine, hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125/1, 43/1, 129/3 ve 52/2. maddeleri gereğince 1.480,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair İzmir 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/11/2017 tarihli ve 2017/705 esas, 2017/622 sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 24/04/2018 gün ve 33887 sayılı tebliğnamesiyle dava dosyası Dairemize gönderilmekle incelendi:

İstem yazısında:

“Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 15/12/2017 tarihli ve 2017/19084 esas, 2017/28185 karar sayılı ilâmında; "..Sanığa isnat edilen suçların, CMK'nın 253/3. maddesi kapsamında birlikte işlendiği hususunda tereddüt bulunmamaktadır. Çözülmesi gereken sorun, hüküm kurulurken uzlaştırma kapsamında olmayan suçtan beraate hükmolunması halinde, sübutunda sorun olmayan ve müstakilen uzlaştırma kapsamında olan suçla ilgili nasıl bir yol izleneceğidir.

Bu bağlamda, her iki suçtan yargılama devam ederken hakimin uzlaştırmaya tabi olacağını öngördüğü suçla ilgili olarak dosyayı soruşturma bürosuna göndermesi veya bu düşünceyle tefrik kararı vermesi durumunda, uzlaştırma kapsamında olmayan suç açısından beraat kararı verileceği izlenimi oluşabileceği cihetle, bu hususun ihsası rey olarak değerlendirilip değerlendirilmeyeceğinin belirlenmesi gerekir.

Bu sorunun CMK'nın 226. maddesinde düzenlenen ek savunma konusuyla birlikte değerlendirilmesi gerekir. Anılan madde "Sanık, suçun hukukî niteliğinin değişmesinden önce haber verilip de savunmasını yapabilecek bir hâlde bulundurulmadıkça, iddianamede kanunî unsurları gösterilen suçun değindiği kanun hükmünden başkasıyla mahkûm edilemez. (2) Cezanın artırılmasını veya cezaya ek olarak güvenlik tedbirlerinin uygulanmasını gerektirecek hâller, ilk defa duruşma sırasında ortaya çıktığında aynı hüküm uygulanır. (3) Ek savunma verilmesini gerektiren hâllerde istem üzerine sanığa ek savunmasını hazırlaması için süre verilir. (4) Yukarıdaki fıkralarda yazılı bildirimler, varsa müdafiie yapılır. Müdafii sanığa tanınan haklardan onun gibi yararlanır." biçimdedir. Maddeden de anlaşılacağı üzere suçun hukuki niteliği değişir ya da cezanın artırılmasını veya cezaya ek olarak güvenlik tedbirlerinin uygulanmasını gerektirir durumun ortaya çıkması halinde hakim sanık ya da müdafiine ek savunma hakkı tanıyacaktır ancak, bu durum yasal düzenleme nazara alındığında hakim açısından ihsası rey olarak nitelendirilemeyecektir.

Bu düzenlemeye kıyasen, uzlaştırmaya tabi olan bir suçla uzlaştırmaya tabi olmayan bir suçun yargılaması devam ederken, hakimin uzlaştırmaya tabi olacağını öngördüğü suçla ilgili olarak dosyayı soruşturma bürosuna göndermesi veya bu düşünceyle tefrik kararı vermesi durumunda uzlaştırma kapsamında olmayan suç açısından ihsası reyde bulunduğundan bahsedilemeyecektir.

Yapılan yargılama neticesinde ise, sanığın kamu görevlisine hakaret suçundan beraatine hükmolunup, mercii kararından ve kanun yararına bozma talebinden önce kesinleşmesi nedeniyle bu suçun işlendiğinden bahsedilemeyeceği için, sair tehdit suçu yönünden de uzlaştırmaya engel olan CMK'nın 253/3. maddesinin uygulanma olanağı kalmayacak ve bu suç yönünden CMK'nın 254. maddesi gereğince uzlaştırma işlemlerinin yapılması gerekecektir." şeklinde açıklamalara yer verildiği, bu bağlamda hüküm kurulurken uzlaştırma kapsamında olmayan suçtan beraate hükmolunması halinde, uzlaştırma kapsamında bulunan suç yönünden dosyanın soruşturma bürosuna gönderilebileceği, bu durumun ise ihsası rey olarak nitelendirilmeyeceği,

Somut olayda, sanık hakkında şantaj, tehdit ve hakaret suçlarından kamu davası açıldığı, yapılan yargılama neticesinde şantaj ve tehdit suçlarından beraatine, hakaret suçu yönünden ise mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmış ise de, sanık hakkında şantaj ve tehdit suçlarından beraat kararı verilmesi karşısında, hakaret suçu yönünden uzlaştırmaya engel olan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 'uzlaşma' başlıklı 253/3. maddesinde yer alan ".... Uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte işlenmiş olması hâlinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz.” şeklindeki düzenlemenin uygulama olanağının kalmayacağı, bu hali ile hakaret suçu yönünden 5271 sayılı Kanunu’nun 253. maddesindeki esas ve usullere göre uzlaştırma işlemlerinin yerine getirilmesi için yargılama dosyasının uzlaştırma bürosuna gönderilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253 ve devamı maddelerinde düzenlenen uzlaştırma müessesesinde 24/11/2016 tarihinde kabul edilen 6763 sayılı Yasa ile köklü değişiklikler yapılmıştır. 6763 sayılı Kanun 02/12/2016 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe girmiştir.

Hukuksal Değerlendirme:

5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253 ve devamı maddelerinde düzenlenen uzlaştırma müessesesinde 24/11/2016 tarihinde kabul edilen 6763 sayılı Yasa ile köklü değişiklikler yapılmıştır. 6763 sayılı Kanun 02/12/2016 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe girmiştir.

6763 Sayılı Kanun ile değişiklik öncesi şikayete bağlı suçlar ile şikayete bağlı olup olmadığına bakılmaksızın kasten yaralama (üçüncü fıkra hariç olmak üzere TCK'nın 86.maddesi), taksirle yaralama (TCK'nın 89. maddesi), konut dokunulmazlığının ihlali (TCK'nın 116. maddesi), çocuğun kaçırılması ve alıkonulması (TCK'nın 234. maddesi), ticari sır, bankacılık sırrı veya müşteri sırrı niteliğindeki bilgi veya belgelerin açıklanması (TCK'nın 234. maddesi, dördüncü madde hariç) ve özel kanunlarda uzlaşmaya tabi olduğu belirtilen suçlar uzlaşmaya tabi suçlar idi. Bu genel kuralın istisnası olarak da soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı olsa da etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar, cinsel dokunulmazlığa karşı işlenen suçlar uzlaşma kapsamında değildi. Ana kuralın bir diğer önemli istisnası da uzlaştırma kapsamına giren bir suçun uzlaşma kapsamına girmeyen bir başka suçla birlikte işlenmesi durumu idi ki, bu durumda da uzlaşma hükümlerinin uygulanmayacağı yaptırım altına alınmıştı.

Ayrıca CMK'nın 254. maddesinde de: “Kamu davası açıldıktan sonra kovuşturma konusu suçun uzlaşma kapsamında olduğunun anlaşılması halinde, uzlaştırma işlemleri 253. maddede belirtilen esas ve usule göre, mahkeme tarafından yapılır.” hükmü düzenlenmişti.

Bu madde de, 6763 sayılı Kanun ile: “Kamu davası açıldıktan sonra kovuşturma konusu suçun uzlaşma kapsamında olduğunun anlaşılması halinde, kovuşturma dosyası, uzlaştırma işlemlerinin 253. maddede belirtilen esas ve usûle göre yerine getirilmesi için uzlaştırma bürosuna gönderilir.” şeklinde değiştirilmiştir.

Yukarıda yapılan açıklamalardan da anlaşılacağı üzere, hakaret suçunun uzlaştırma kapsamında bulunmayan şantaj suçu ile birlikte işlendiği iddia edildiğinden, CMK 253/3. maddesine göre uzlaşma kapsamında bulunmadığı, ancak yapılan yargılama neticesinde sanığın şantaj suçundan beraat etmesi karşısında, hakaret suçunun uzlaşmaya tabi hale geldiği anlaşılmakla, CMK’nın 254. maddesi uyarınca uzlaşma hükümlerinin uygulanmaması hukuka aykırıdır.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın, kanun yararına bozma isteği doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1- Sanık ... hakkında hakaret suçuna ilişkin İzmir 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/11/2017 tarihli ve 2017/705 esas, 2017/622 sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2- Aynı Kanun maddesinin 4-b fıkrası gereğince, sonraki işlemlerin mahallinde tamamlanmasına, dosyanın Yüksek Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 08/01/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1340, Karar No: 2024/4504, Tarih: 30.05.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/1340 E.  ,  2024/4504 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1686 Esas, 2022/1493 Karar

HÜKÜM : Kısmen kabul

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/218 E., 2020/73 K.

Taraflar arasındaki davalı TÜRKPATENT kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı TÜRKPATENT vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı TÜRKPATENT vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; "tiryaki", "öz tiryaki", "öztiryaki+şekil", "tiryaki+şekil", "tiryaki elpaso pirinç", "tiryaki fortuna pirinç", "tiryaki", "tiryaki", "tiryaki", "tiryaki", "tiryakioğlu" "tiryaki good people good earth", "tiryaki iyi insanlar bereketli topraklar" ibareli tanınmış markaların sahibi olduğunu, davalı şirketin, bu marka ile karıştırma ihtimali bulunacak derecede benzer nitelikteki “F.R Tiryakiler Kuruyemiş+şekil” ibaresini marka olarak tescil ettirmek üzere davalı Kuruma başvuruda bulunduğunu, müvekkilinin başvuruya itirazının Markalar Dairesi Başkanlığı tarafından kısmen kabul edilerek başvuru kapsamından 29. sınıf "Kuru bakliyat.Hayvansal kaynaklı sütler, Bitkisel kaynaklı sütler, süt ürünleri (tereyağı hariç)" ve 30. sınıf "Hububattan (tahıl) imal edilmiş çerezler, patlamış mısır, yulaf ezmeleri, mısır cipsleri, kahvaltılık hububat ürünleri, işlemden geçirilmiş buğday, arpa, yulaf, çavdar, pirinç." emtiasının çıkarıldığını, kısmen red kararına karşı yaptıkları itirazlarının da nihai olarak dava konusu Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararıyla reddedildiğini, oysa müvekkilinin 1980 yılından bu yana ülke genelinde ve dünyadan tahıl, bakliyat, kuruyemiş, yem ve yağlı tohumları en etkili ve kaliteli şekilde; tedariki, üretimi, depolaması ve ticareti alanlarında faaliyet göstermekte olduğunu ve Türkiye’nin en büyük tarım şirketleri arasında yer aldığını, müvekkilinin tüm faaliyetlerini, adına tescilli bulunan markaları sürdürdüğünü, dava konusu başvurunun müvekkili markaları ile benzer olduğu gibi dava konusu başvuru kapsamında bırakılan mal ve hizmetlerin müvekkili markaları kapsamında kalan mallarla benzer bulunduğunu, dava konu markanın müvekkilinin tescilli ticaret unvanının çekirdek unsuru ile de aynı olduğunu bu itibarla başvurunun 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun 6 ncı maddesinin üç ve altıncı fıkraları uyarınca da reddi gerektiğini, öte yandan müvekkilinin markaları tanınmış olduğundan somut olayda aynı maddenin beşinci fıkrasındaki koşulların da gerçekleştiğini, davalının kötüniyetli bulunduğunu ileri sürerek TÜRKPATENT YİDK’nın 2019-M-2271 sayılı kararının iptali ile dava konusu 2018/36227 sayılı “F.R Tiryakiler Kuruyemiş+şekil” ibareli başvurunun markasının tescil edilmiş ise hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP