muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/3555, Karar No: 2018/184, Tarih: 07.02.2018

Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında somut uyuşmazlık incelendiğinde, hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacı tanıklarının beyanlarına göre yurt içi tanker şoförü olarak çalışan davacının hafta tatili kullanmadığı, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde de çalışma yaptığı kabul edilerek hesaplama yapıldığı, mahkemece hesaplanan bu miktarlar üzerinden 1/2 oranında indirim yapılarak anılı alacakların hüküm altına alındığı anlaşılmıştır. Tatil günlerinde çalışma olgusu yazılı belge ile değil tanık beyanları ile kanıtlandığından indirim yapılmasında bir yanlışlık yoktur. Ancak indirim oranının 1/2 olarak belirlenmesi Yargıtay’ın istikrar kazanmış uygulaması ile bağdaşmadığı gibi davacının hakkına ulaşmasına engel teşkil edecek nitelikte fazla olduğundan isabetsizdir.

Hukuk Genel Kurulunda yapılan görüşmeler sırasında, davacının tanker operatörü-şoför olarak çalışıp sabit ücret yanında km başına prim aldığı, davacı tanığının dini ve milli bayramlarda çalışıldığı ancak bugünlerde primlerin çift tarife olarak ödendiğini beyan ettiği, bilirkişi raporundaki ulusal bayram ve genel tatil ücreti ile hafta tatili alacağı hesaplamalarının ise hatalı olduğu, bayram tatili çalışmalarında çift prim alındığından hesaplamanın sabit ücret üzerinden yapılmasının ayrıca zamsız kısım km başına yapılan ödemelerle karşılandığından hafta tatili ücretinin de %150 zamlı ücret yerine %50 zam kısmına göre hesaplanması gerektiği, mahkemece bayram ve hafta tatili alacaklarından yapılan indirimin ise bilinen gerekçe ile değil davacının aldığı ücret ve prim durumu dikkate alınarak fazla çalışması hâlinde daha fazla prim alacağının söz konusu olacağı gerekçesiyle yapıldığı, bu durumda yapılan 1/2 indirimin davacının lehine olduğu ancak hesaplamaların belirtilen şekilde yapılması hâlinde de davacı aleyhine bir durum ortaya çıkacağından, usuli kazanılmış hak dikkate alınmak suretiyle direnme kararının bu değişik gerekçe ile bozulması gerektiği görüşü ileri sürülmüş ise de, bu görüş Kurul çoğunluğu tarafından benimsenmemiştir.

Hâl böyle olunca, Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulması gerekirken önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Açıklanan nedenlerle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ: Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile

1- Özel Dairenin bozma kararında geçen “.. 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 43,44. maddelerine göre” ifadesinin maddi hataya dayalı olarak yazıldığı anlaşıldığından bozma kararından çıkarılmasına, maddi hatanın bu şekilde giderilmesine,

2-Direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı BOZULMASINA, istek hâlinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 07.02.2018 gününde oy çokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19829, Karar No: 2014/3994, Tarih: 19.02.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/19829 E.  ,  2014/3994 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Düzce 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/01/2013

NUMARASI : 2011/364-2013/5

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile davalılardan S.. K.. ve V.. G.. vd. vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare ve davalılardan S.. K.. ve V.. G.. vd. vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmaaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem itibariyle doğrudur. Ancak;

1) Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda dava konusu taşınmazın emsale göre yüzde 45 daha az değerli kabul edildiğinden, yapılan hesaplamada emsal taşınmazın m2 bedeli olan 154,37-TL nin yüzde 55'i 84,91 m2 bulunduğu halde, bilirkişi kurulunca gerekcesi açıkca gösterilmeden dava konusu taşınmazın m2 bedeli 77,18-TL olarak bulunmuş olduğundan, çelişkiyi giderecek şekilde bilirkişi kurulundan ek rapor alınmadan, eksik inceleme ile hüküm kurulması,

2) Dava konusu taşınmazda paydaş olmadıkları anlaşılan davalılar K.. Ö.., Z.. Ö.., K.. Ö.., C. Ö. ve H. Ö. hakkında açılan davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmemesi,

3) Dava konusu taşınmazların malikler S.. K.., V.. G.. ve Ş.. S..'in payı oranında terkini yerine, infazı zorlaştırıcı şekilde hüküm kurulması,

4) Kamulaştırma bedelinin dava konusu taşınmaz malikleri davalılar S.. K.., V.. G.. ve Ş.. S..'e payları oranında ödenmesi yerine, yazılı şekilde karar verilmesi,

5) Kabule göre de;

Malikler S.. K.., V.. G.. ve Ş.. S..'in payları dikkate alındığında, dava konusu tüm taşınmazlarda fazla bedele hükmedilmesi,

Doğru olmadığı gibi;

6) 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içinde sonuçlandırılamadığından, Anayasa Mahkemesi'nin 19.12.2013 tarih ve 2013/817 başvuru numaralı 1. bölüm kararı da göz önüne alınarak, kamulaştırma bedeline 03.03.2012 tarihinden, karar tarihine kadar geçen süre için yasal faiz yürütülmesi gerektiğinden,

Doğru olmadığı gibi;

6) 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içinde sonuçlandırılamadığından, Anayasa Mahkemesi'nin 19.12.2013 tarih ve 2013/817 başvuru numaralı 1. bölüm kararı da göz önüne alınarak, kamulaştırma bedeline 03.03.2012 tarihinden, karar tarihine kadar geçen süre için yasal faiz yürütülmesi gerektiğinden,

Mahkeme kararının açıklanan nedenlerle davacı idare ve davalılardan S.. K.. ve V.. G.. vd. vekillerinin temyiz itirazları doğrultusunda BOZULMASINA, temyiz eden davalılardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 19.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1696, Karar No: 2018/7169, Tarih: 19.11.2018

**11. Hukuk Dairesi         2017/1696 E.  ,  2018/7169 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ . HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen ... 2. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi'nin 23/11/2016 tarih ve 2015/348 E. 2016-414 K. sayılı dosyasında verilen kararın davacı vekilince istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair davada ... Bölge Adliye Mahkemesi . Hukuk Dairesi’nce verilen 15/02/2017 tarih ve 2017/113-2017/116 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkili şirketin gıda sektöründe Türkiye’nin önde gelen işletmecilerinden biri olduğunu, 208525 sayılı "... " ibareli tescilli markasının sahibi olduğunu, davacının ''... '' ibaresini ve çikolatalı şeklinin yer aldığı şekil unsurunu içerir ince uzun dikdörtgen biçiminde koyu metalik kırmızı renkli ürün ambalajını tescil ettirerek rüçhan hakkına sahip olduğunu, çikolatalı gofret ürününü ülkede ilk kez davacının ürettiğini ve yüksek reklam maliyetine katlanarak tanınmış marka haline getirdiğini, kırmızı rengin davacı markası için ayırt edici nitelik olduğunu, davalının da “... ” ve “... ” markalarını davacı markası ile ortalama tüketici nezdinde benzerlik yaratacak şekilde kullandığını, hem marka ibarelerinin sescil olarak hem de davalı markası ambalajının görsel ve bütünsel olarak davacı markasına benzediğini, davalının davacıya ait şöhretten haksız bir şekilde menfaat sağlamak amacıyla müvekkili markaları ile neredeyse aynı denebilecek kadar benzer bulunan bir ürün ambalajı ile “... ” ürününü piyasaya sürerek müvekkilinin marka tescilinden doğan hakkını ihlal ettiğini, davalının “... / ...” ibareleriyle piyasaya sürdüğü ürünlerin müvekkilinin marka hakkına tecavüz ve haksız rekabet oluşturduğunu, aldatıcı ve dürüstlük kurallarıyla bağdaşmayan bu tür eylemlerin ve aynı zamanda 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 54 ve 55. maddelerine göre haksız rekabet teşkil ettiğini, müvekkil markasıyla iltibas oluşturduğunu ileri sürerek davalı eylemlerinin müvekkilinin marka hakkına tecavüz teşkil ettiğinin ve haksız rekabet oluşturduğunun tespitini, söz konusu tecavüzün tedbiren durdurulmasını, devam etmekte olan tecavüze kalıcı olarak son verilmesini, tekrarının önlenmesini ve tecavüz teşkil eden ürünlerin üretim sürecinden, dağıtım kanallarından, bakkal, market raflarından çekilmek suretiyle ticaret mevkiinden çıkarılarak tecavüzün giderilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; müvekkili ...nin dünyaca tanınmış ... Grup Şirketlerine ait olduğunu, yiyecek ve içecek sektöründe dünyada ve Türkiye’de lider olan ...’nin davacının ürünlerinin şöhretinden menfaat elde etme amacında olduğu iddiasının gerçek dışı olduğunu, müvekkili şirketin kullanımlarının marka tecavüzü ve haksız rekabet teşkil etmediğini, markaya yahut kullanıma ayniyet yaratan veya benzer bir kullanım ve bu kullanıma bağlı tüketicide yanılma olmadığını, müvekkiline ait ürünlerin davacının markaları ve ürün ambalajları ile aynı veya benzer olmadığını, davacı tarafın benzerlik olarak nitelendirdiği unsurların tamamının ya ürünün doğasından kaynaklanan yahut sektörde yaygın kullanımı olan unsurlar olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre; ''... '' ibaresinin davacı markası için ürün adı olduğu ve ayırt edici nitelikte olmaması nedeniyle koruma sağlamayacağı, kırmızı rengin çikolata ürünlerinde kullanılması nedeniyle bir taraf lehine tekel niteliğinde hak tesis edilemeyeceği, davacı markasının parlak renk tonu ve sarı zeminin bulunduğu, davalı markalarında mat renk tonu ve süt veya çikolata zemini bulunduğu, markaların kelime ve şekil unsurlarının bütünsel yerleşimi ve genel kompozisyonu arasında benzerlik bulunmadığı, bu nedenle davalının “... ” ve “... ” kullanımlarının davacının 208525 sayılı “... ” tescilli markası ile benzerlik oluşturmadığı ve 556 sayılı KHK’nın 9/1 (b) ve 61 (a) maddeleri uyarınca davacının markasından doğan haklarına tecavüz teşkil etmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı, davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurmuşlardır.

... Bölge Adliye Mahkemesi . Hukuk Dairesi'nce dosya üzerinden yapılan incelemede, tüm dosya kapsamına göre; ilk derece mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde yasaya ve usule aykırılık olmadığı gerekçesiyle davacı vekili istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre davacı vekilince yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine aşağıda yazılı bakiye 4,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 19/11/2018 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3241, Karar No: 2013/22427, Tarih: 03.10.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/3241 E.  ,  2013/22427 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, 89/2-b, 22/3, 62, 53/1. maddeleri gereğince mahkumiyet

Tebliğname düşünce : Düzeltilerek onama

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gece vakti meskun mahalde kontrolsüz şekilde farları kapalı vaziyette ve zik zaklar çizerek ışıksız kavşağa çıkan alkollü sanığın sevk ve idaresindeki otomobil ile caddeden kavşağa seyir halinde olan katılanın sevk ve idaresindeki motorsikletin sağ yan kısmıyla kavşakta çarpışmaları sonucu katılanda kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığı olayda asli kusurlu olduğu tespit ve kabul edilen sanık hakkında alt sınırdan ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saik" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,

2- Taksirli suçlarda uygulama imkanı bulunmayan TCK'nın 53/1. maddesi uyarınca sanık hakkında hak yoksunluğuna hükmolunması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususların aynı Kanunun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak, düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanığa verilen temel cezanın belirlenmesinde gösterilen diğer gerekçeler yasal ve yeterli olmakla, "amaç ve saiki'' ibaresi ile hak yoksunluğuna ilişkin 7. bendin hüküm fıkrasından çıkarılarak, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9964, Karar No: 2011/10310, Tarih: 23.11.2011

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/9964 E.  ,  2011/10310 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 3167 Sayılı Kanuna Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

A-Sanık ... Toh. Taş. İnş. Nak. Zirai Ür. Gıda San. Tic. Ltd. Şti. hakkındaki hükmün incelenmesinde;

20.12.2009 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5941 sayılı “Çek Kanunu” ile 3167 sayılı “Çekle Ödemelerin Düzenlenmesi ve Çek Hamillerinin Korunması Hakkında Kanun" yürürlükten kaldırılmış ve adına karşılıksız çek düzenlenen tüzel kişiler hakkında sadece güvenlik tedbiri olarak “çek düzenleme ve çek hesabı açma yasağı” öngörülmüş ise de; 20.12.2009 tarihinden önce işlenen karşılıksız çek keşide etme fiilinden dolayı TCK’nın 5 ve 20/2. maddeleri ile 5560 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Kanunun geçici 1. maddesi uyarınca tüzel kişiler hakkında yaptırım uygulanmasına olanak kalmaması nedeniyle, sanık şirketin beraatine karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

B-Sanık ... hakkındaki hükmün incelenmesinde;

20.12.2009 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5941 sayılı “Çek Kanunu” ile 3167 sayılı “Çekle Ödemelerin Düzenlenmesi ve Çek Hamillerinin Korunması Hakkında Kanun” yürürlükten kaldırılmış, dava konusu suçun unsurları ve yaptırımları farklı biçimde yeniden düzenlenmiş olduğundan; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, sanığın hukuksal durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/43892, Karar No: 2017/14361, Tarih: 05.12.2017

**18. Ceza Dairesi         2015/43892 E.  ,  2017/14361 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre ve müşteki ...’in burnunda çatlak olacak şekilde yaralamasının, hayat fonksiyonlarına etkisi konusunda uzman bilirkişi raporu alınarak sonucuna göre 5237 TCK'nin 86/1. ve 87/3. maddeleri kapsamında kalması nedeniyle, TCK'nın 265/son maddesi uyarınca, zamanaşımı süresi içerisinde her zaman dava açılabileceği olanaklı görülmüş olmakla, dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığa ek savunma hakkı verilmeden, görevi yaptırmamak için direnme suçu yönünden iddianamede gösterilmeyen TCK'nın 43, hakaret suçu yönünden ise 125/3a, 4 ve 43. maddelerinin uygulanması suretiyle CMK'nın 226/2. maddesine aykırı davranılması,

2- Kabule göre de;

a) Kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçunda; temel cezanın doğrudan TCK'nın 125/3-a maddesi gereğince belirlenmemesi,

b) Hakaret suçunun kamu görevlisine karşı görevinden dolayı ve kişinin mensup bulunduğu dine göre kutsal sayılan değerlerden bahisle işlenmesi karşısında, TCK'nın 61. maddesi gereğince temel ceza belirlenirken, aynı Kanunun 125/3-a ve c maddesindeki iki nitelikli halin gerçekleştiği gözetilerek, alt sınırdan uzaklaşılmaması,

c) Sanığın görevi yaptırmamak için direnme eylemini dosyada hakkında ölüm sebebiyle düşme kararı verilen diğer sanıkla ile birlikte işlemesi ve olayda kullandığı kabul edilen dolu bira kutusunun TCK'nın 6. maddesi kapsamında silah niteliğinde olması nedeniyle TCK’nın 265/3 ve 265/4. maddelerinin uygulanmaması,

d) TCK’nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı kararıyla iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağının ortadan kalkması,

Kanuna aykırı ve sanık ... vasisinin temyiz nedenleri yerinde görülmekle ile tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 05/12/2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6015, Karar No: 2024/10, Tarih: 08.01.2024

**7. Hukuk Dairesi         2022/6015 E.  ,  2024/10 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/2456 E., 2022/1144 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun kısmen kabulü, kararın kaldırılması

ve davalı Allıance Ecza Deposu AŞ. vekili

İLK DERECE MAHKEMESİ : Diyarbakır 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/53 E., 2019/36 K.

Taraflar arasındaki 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 605/2 inci maddesi gereğince mirasın hükmen reddi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davalı Vakıfbank yönünden açılan davanın konusuz kaldığı anlaşıldığından karar verilmesine yer olmadığına, diğer davalılar yönünden açılan davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili, davalı Diyarbakır Vergi Dairesi Başkanlığı vekili, davalı ... Ecza Deposu San. Tic. A.Ş. vekili, davalı SGK vekili ve davalı Allıance Healthcre Ecza Deposu A.Ş. vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının yargılama gideri, vekalet ücreti ve harçlar yönünden kısmen kabulü ile kararın kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı SGK Başkanlığı vekili, davalı ... Ecza Deposu vekili ve davalı Allıance Ecza Deposu AŞ. vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; müvekkillerinin kardeşi muris ...'ın 18.01.2014 tarihinde vefat ettiğini, murisin borcunun olduğunu ve aktiflerinde son derece değeri düşük bir tane evinin olduğunu belirterek, murisin terekesinin borca batık olduğunun tespiti ile mirasın hükmen reddine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı SGK Başkanlığı vekili cevap dilekçesinde; davanın zamanaşımı ve TMK'nın 605-618 inci maddeleri gereğince reddine karar verilmesini istemiştir.

2. Davalı Diyarbakır Vergi Dairesi Başkanlığı vekili cevap dilekçesinde; mirasın hükmen reddine karar verilebilmesi için borca batıklığın resmen tespit edilmiş ve terekenin kabul edildiğine dair bir davranışta bulunulmamış olması gerektiğini belirterek, davanın reddini istemiştir.

3. Davalı Nar Evleri Site Yönetimi adına ... vekili cevap dilekçesinde; davanın üç aylık sürede açılmadığını ve mirasın hükmen reddine ilişkin şartların gerçekleşmediğini belirterek, davanın reddini istemiştir.

4. Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; terekenin borca batık olduğunu ve İzmir 14. İcra Müdürlüğünün 2014/12167 Esas sayılı ipoteğin paraya çevrilmesi takibinin bekletici mesele yapılması gerektiğini belirterek, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI