muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/22975, Karar No: 2019/13500, Tarih: 19.06.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/22975 E.  ,  2019/13500 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen karar, süresi içinde duruşmalı olarak davalılar vekili tarafından temyiz edilmiş ise de; duruşma gününün taraflara tebliği için tebligat gideri verilmediğinden duruşma isteğinin reddine ve incelemenin dosya üzerinden yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacağının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar Cevabının Özeti:

Davalılar, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı ...’ün tüm, davalı ...’ün aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanunu'nun 6. maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı Kanun'un üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

Değinilen Kanun'un 120. maddesi hükmüne göre, mülga 1475 sayılı Kanun'un 14. maddesi halen yürürlükte olduğundan, işyeri devirlerinde kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından belirtilen madde hükmü uygulanmalıdır. Anılan maddeye göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde, işçinin kıdemi işyeri veya işyerlerindeki hizmet sözleşmeleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, iş yerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

İşyeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı şekilde işyeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkânı vermez. İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. Mülga 1475 sayılı Kanun'un 14. maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Kanun'un 6. maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı iş yeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanun'un 6. maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumlu olacaktır.

a) Somut uyuşmazlıkta; mahkemenin davalı ...’ün son işveren sıfatını haiz olduğuna ilişkin tespiti yerindedir. Ancak, yukarıda belirtilen hususlar çerçevesinde ihbar tazminatı ve yıllık izin ücreti alacağından son işveren olarak sadece davalı ... sorumlu tutulması gerekirken hatalı olarak davalıların müştereken ve müteselsilen sorumlu tutulması kararın bozulmasını gerektirmiştir.

b) Diğer yandan hükmedilen fazla çalışma ve genel tatil ücreti alacakları son işveren dönemine ait olmakla yine yukarıda belirtilen hususlar çerçevesinde bu alacaklardan sadece son işveren davalı ... sorumlu tutulması gerekirken hatalı olarak davalıların müştereken ve müteselsilen sorumlu tutulması da başka bir bozma sebebidir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 19.06.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2190, Karar No: 2019/2317, Tarih: 26.03.2019

**21. Hukuk Dairesi         2018/2190 E.  ,  2019/2317 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Davacı, iş kazasından doğan maddi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir. Hükmün, davacı vekili tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan ve temyiz konusu hükme ilişkin dava, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 369. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hallerden hiçbirine uymadığından Yargıtay incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlerle temyiz kapsam ve nedenlerine göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, meslek hastalığı sonucu sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir

Dosya kapsamındaki bilgi ve belgelere göre, davacının davalı şirkete ait işyerinde çalışma şartları nedeniyle gerçekleştiğini iddia ettiği bel rahatsızlığı ile el bileklerindeki sinir sıkışmasından kaynaklı rahatsızlığının meslek hastalığı olduğu iddiasıyla maddi tazminat talebinde bulunduğu, mahkemece verilen 06/05/2015 tarihli ilk kararda davanın reddine karar verildiği, kararın temyizi üzerine Dairemizce verilen 24/10/2016 tarih ve 2015/15486 Esas – 2016/12935 Karar sayılı ilamıyla , davacının iddialarını karşılar mahiyette, davacıda gerçekleştiği iddia edilen rahatsızlıkların meslek hastalığı niteliğinde olup olmadığı hususunda Adli Tıp Genel Kurulundan rapor alınmak üzere kararın bozulduğu, Bozma kararına uyularak yapılan yargılamada Adli Tıp Genel Kurulundan alınan 10/08/2017 tarihli raporda el bileklerindeki sinir sıkışmasından kaynaklı (bilateral karpal tünel sendromu) rahatsızlığınıun mesleki olduğu ancak maluliyet tayinine yer olmadığı, bel (lomber discopati ) rahatsızlığının ise mesleki olmadığının tespit edildiği, dosya içerisinde yer alan ... Eğitim Hastanesi Baştabipliği kayıtlarına göre 16/12/2003 – 06/01/2004 tartihleri arasında istirihatli sayılmasına karar verildiği, 06/01/2004 tarihinde karpal tünel sendromu nedeniyle ameliyat olduğu ve 1 ay istirahatli kalmasına dair rapor düzenlendiği, SGK kayıtlarına göre de 16/12/2003 -05/02/2004 tarihleri arasında Geçiçi İş Göremezlik Ödemesi aldığı anlaşılmıştır.

Sigortalıya, iş kazası veya meslek hastalığı nedeniyle geçici iş göremez durumda bulunduğu sürece, Kurum tarafından 5510 sayılı Yasanın 12. maddesi uyarınca geçici iş göremezlik ödeneği ödenir. Bu ödenek iş kazalarında olay, meslek hastalığında da tedavinin başladığı tarihten itibaren çalışmaz durumda kaldığı(raporu olduğu) sürece ödenir. Geçici iş göremezlik devresinde sigortalının çalışamadığı dönemde yoksun kaldığı gelir de iş kazası sonucu oluşan maddi zarar kapsamındadır. Raporlu olunan dönemde çalışamayan sigortalının bu dönemde yoksun kaldığı ücreti kadar bir zararının oluşacağı ve bu zararında maddi zarar içerisinde kabul edilmesi gerektiği açıktır. Sigortalının zararlandırıcı olay nedeni ile tedavisinin devam ettiği ve çalışamadığı sürelerde %100 iş gücü kaybına uğradığı kabul edilerek bilirkişi aracılığıyla maddi zarar tespit edilip SGK.'ca ödenmesi gereken geçici iş göremezlik ödeneğinin rücu edilebilen kısmı düşüldükten sonra elde edilecek sonuca göre bu dönemdeki maddi zarar belirlenmelidir. Somut olayda, davacının el bileklerindeki sinir sıkışmasından kaynaklı (bilateral karpal tünel sendromu) rahatsızlığının Adli Tıp Genel Kurulu raporuna göre meslek hastalığı olarak kabul edildiği ve 16/12/2003 -05/02/2004 tarihleri arasında geçici iş göremez durumda bulunduğu dikkate alındığında, bu süre için davacının %100 iş gücü kaybına uğradığı kabul edilerek bilirkişi aracılığıyla maddi zarar hesabı yaptırılması ve ödenen geçici iş göremezlik ödeneğinin rücuya kabil kısmının tazminattan tenzil edilerek davalının kusuru oranında sorumluluğuna karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru olmamıştır. Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır. SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine 26/03/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/10547, Karar No: 2025/824, Tarih: 13.01.2025

**5. Ceza Dairesi         2024/10547 E.  ,  2025/824 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesiyle Tekirdağ Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tebliğname ile daireye verilmekle incelendi;

Dosyanın mahiyeti itibarıyla ön inceleme denetimine tabi olmadığı, kararların sonucunda da uyuşmazlığın doğduğu tespit edilmekle gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, 10.06.2022 tarihli ve 31862 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan ''Denizli, Malatya ve Tekirdağ Bölge Adliye Mahkemelerinin Kurulmasına İlişkin Karar'' ile Tekirdağ Bölge Adliye Mahkemesinin faaliyete geçmesi, 25/08/2017 tarihli 694 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 136. maddesiyle 5235 sayılı Yasaya eklenen ek madde 1'in "Bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinin 25. maddesi uyarınca değişmesi halinde, bu değişikliğin uygulanması için Resmi Gazete'de belirlenen tarihten önce İlk Derece Mahkemelerince verilen kararların istinaf incelemesinde, karar tarihi itibarıyla yetkili bölge adliye mahkemelerince yargı çevresinin değiştiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilemez. Yargı çevresinin değiştirilmesinden önce istinaf incelemesinden geçen dosyalar, yeniden istinaf incelemesine konu edilmesi halinde de ilk incelemeyi yapan bölge adliye mahkemesince sonuçlandırılır." hükmü ile Tekirdağ Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesinin 27.09.2024 gün ve 2024/2042 Esas, 2024/1255 Karar sayılı YETKİSİZLİK kararının oy birliğiyle KALDIRILMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.01.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/188, Karar No: 2018/13665, Tarih: 25.09.2018

**3. Ceza Dairesi         2018/188 E.  ,  2018/13665 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN

ÇOCUK : ...

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı silahla basit yaralama suçunun (86/2, 86/3-e) 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesine göre uzlaşma kapsamında kaldığı anlaşılmakla; suça sürüklenen çocuk ile mağdurlar arasında 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma işlemi yapılması için dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesi, uzlaştırma girişiminin başarısızlıkla sonuçlanması halinde yargılamaya devamla hüküm kurulması lüzumu,

Kabule göre de;

2) Suça sürüklenen çocuğun adli sicil kaydına göre sabıkasız olduğu, 04.05.2015 tarihli celsede müdafiinin lehe hükümlerin uygulanmasını talep ettiği, mağdurların zararlarının olmadığını beyan ettiği hususları gözetilerek, suça sürüklenen çocuk lehine CMK'nin 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilip verilmeyeceğinin karar yerinde tartışmasız bırakılması,

3) Mağdur ...'in aşamalarda alınan beyanında ilk olarak kendisinin suça sürüklenen çocuğa laf atması üzerine tartışmaya başladıkları ve birbirlerine küfür ettikleri daha sonrada aralarındaki tartışmanın kavgaya dönüştüğüne dair beyanı karşısında, suça sürüklenen çocuk lehine TCK'nin 29. maddesinde yer alan haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

4) Suç tarihinde onsekiz yaşını doldurmamış ve adli sicil kaydına göre sabıka kaydı bulunmayan suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunun kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nin 50/3. maddesindeki zorunluluk gereğince, TCK'nin 50/2. maddesi de gözetilerek, TCK'nin 50/1. maddesinde düzenlenen adli para cezası dışındaki diğer seçenek tedbirlerden birine çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

-1 -

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 25.09.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.

-2-
Yargıtay — Esas No: 2020/9257, Karar No: 2020/17192, Tarih: 19.11.2020

**4. Ceza Dairesi         2020/9257 E.  ,  2020/17192 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, tehdit

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığın hakaret eylemini aleni bir yer olan sokakta gerçekleştirmesine karşın, sanık hakkında TCK'nın 125/4. maddesinin uygulanmaması,

2- 6545 sayılı Kanun'un 72. maddesiyle, CMK’nın 231/8. maddesinde yapılan değişikliğin suç tarihi itibariyle yürürlükte olmaması karşısında, CMK'nın 231. maddesinin uygulanmasına engel mahkumiyeti bulunmayan sanığın, kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak, yeniden suç işleyip işlemeyeceği konusunda bir değerlendirme yapılıp, sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden "sanık hakkında daha önceden hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesine rağmen deneme süresi içerisinde yeniden suç işlemesi nedeniyle yeniden suç işlemeyeceği yönünde mahkememizde olumlu kanaat oluşmadığından" şeklindeki gerekçeyle, anılan Kanun maddesinin uygulanmamasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık ... ...’in temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken aleyhe temyiz olmadığından, 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 19/11/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/917, Karar No: 2019/2248, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2017/917 E.  ,  2019/2248 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16669, Karar No: 2019/8018, Tarih: 16.09.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/16669 E.  ,  2019/8018 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda, kararda yazılı nedenlerle, davanın reddine ilişkin verilen hüküm, davacılar vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davacılar murisinin kullandığı banka kredisine teminat amacıyla davalı tarafından hayat sigorta poliçesi düzenlendiğini, sigortalının poliçe süresi içinde öldüğünü, davalıya başvuru yapıldığı halde ödeme yapılmadığını belirterek 6.500,00 TL vefat tazminatının kredi borcu kadarının bankaya ve kalan kısmının ise davacılara ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, sigortalı murisin sağlık durumu hakkındaki beyan yükümlülüğüne aykırı davrandığını ve zarardan sorumlu olmadıklarını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre; davacılar murisi sigortalının poliçe tanziminden önce mevcut olan kalp hastalığını gizlediği ve ölümü ile gizlenen hastalık arasında illiyet bağı bulunduğunun alınan uzman heyet raporuyla saptandığı, davalının poliçe gereği sorumluluğunun bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına; poliçe tanziminden 3 yıl önceye dayanan kronik kalp hastalığını poliçe tanzimi sırasında bildirmeyen ve 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 1435/1. maddesindeki önemli hususları bildirme yükümlülüğüne aykırı davranan sigortalı murisin beyan yükümlülüğüne aykırı davrandığına ilişkin mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemesine göre; davacılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 15,20 TL kalan onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, 16/09/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/3065, Karar No: 2006/5079, Tarih: 06.06.2006

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2006/3065 E.  ,  2006/5079 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

-K A R A R-

1- Davalı taşınmaza komşu 308 ada 9, 10, 11, 12, 13, 17 parsel numaralı taşınmazların kadastro tutanak örnekleri ile davalı taşınmazın doğusunda kayalık olarak belirtilen taşınmazın, kadastro görmüşse, kadastro tutanak örneği ile dayanakları kayıt ve belgelerin ilk tesisinden itibaren tüm değişiklikleri ile birlikte mercilerinden,

2- Dava konusu taşınmaza komşu 308 ada 9, 10, 11, 12, 13, 17 parseller hakkında açılıp sonuçlanan davalar var ise kesinleşme şerhini içeren karar örneklerinin bulunduğu yerden getirtilerek evrakına eklenmesi,

4- Davalı taşınmazın kaçak ve yitik kişilerden kalan yerlerden olup olmadığının mercilerinden sorulması,

5- Davalı adına senetsizden tesbit edildiği belirtilen taşınmazların kadastro tutanak örneklerinin merciilerinden getirtilerek evrakına eklenmesi, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 6.6.2006 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3444, Karar No: 2013/6686, Tarih: 25.02.2013

**9. Hukuk Dairesi         2013/3444 E.  ,  2013/6686 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı ve karşı davalı vekili, emekli olan davacıya kıdem tazminatı ve yıllık ücretli izin alacağının davalı ve karşı davacıdan, davalı ve karşı davacı vekili ise emekli olan davacının görüşmeye gelmediğini, uhdesinde bulunan para ve bilgisayar bedelini ödemediğini belirterek, bu alacaklarının davacı ve karşı davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, taraflar arasında... ilişkisi bulunmadığı gerekçesi ile

görevsizlik kararı vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı ve karşı davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı ( karşı davalı); davacının davalının işyerinde şirket yetkilisi olarak çalışmaya başladığını, aylık ücretlerin adına... Bankası ODTÜ şubesine yatırıldığını, iş akdinin emekliliğe hak kazanması nedeniyle sona erdiğini belirterek, kıdem tazminatı ve yıllık ücretli izin alacağının davalı-karşı davacıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı-karşı davacı vekili, davacının şirkette şirket müdürü olarak çalışmaya başladığını, davacı (karşı davalı)' nın gerek kendisinin gerekse kendi emrinde çalışan personelin her türlü çalışma ve idari faaliyetlerini düzenlediğini, davacı (karşı davalı)' nın emeklilik nedeniyle kıdem tazminatı ödenmesi kaydı ile işten ayrılmak istediğini beyan etmesi üzerine bu isteğinin 30.10.2010 tarihi itibariyle kabul edildiğini, şirket müdürü olması nedeniyle uhdesindeki menkullerin teslimi ile şirket hesaplarında ayrılış tarihi itibariyle mutabakat sağlanmak üzere bildirilmesine rağmen davacı (karşı davalı)'nın bu görüşmeye gelmediğini, davacı (karşı davalı)' nın tüm izinlerini kullandığını, izin defteri tutmayan kişinin kendisi olduğunu, davanın reddi gerektiğini savunurken,

Karşı dava olarak; davacı (karşı davalı)' nın işten ayrılış tarihi itibariyle uhdesinde bulunan nakdi ve bir adet masa üstü bilgisayarın tesliminden imtina ettiği beyan edilerek, bu alacağının tahsilini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama sonunda emsal karar gerekçe gösterilerek, davacını davalı şirket ortaklar kurulu kararına istinaden şirket müdürü olarak şirketi temsile, şirket mukavelesinde belirtilen tüm... ve işlemleri takibe ve başka bir ortaklar kurulu üyesi ile birlikte imzaya yetkili olduğu, ortak olmayan müdürlerin de limited şirketin organı sayılacağı, taraflar arasında... ilişkisi bulunmadığı, ticaret mahkemesinde uyuşmazlığın görülmesi gerektiği gerekçesi ile görevsizlik kararı verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar davacı-karşı davalı vekili kararı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe: