muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/16200, Karar No: 2015/23021, Tarih: 23.12.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/16200 E.  ,  2015/23021 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Ankara 11. Aile Mahkemesi

TARİHİ : 18/04/2014

NUMARASI :

DAVACI : M.. S..

DAVALI : M.. S..

DAVA TÜRÜ : Mal Rejiminden Kaynaklanan Alacak

M.. S.. (S...) ile M.. S.. aralarındaki Mal Rejiminden Kaynaklanan Alacak davasının reddine dair Ankara 11. Aile Mahkemesi'nden verilen 18.04.2014 gün ve ... sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve ilâmda belirlenip dayanılan gerektirici sebeplere göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile Usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve aşağıda dökümü yazılı 25,20 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 2,50 TL'nin temyiz eden davacıdan alınmasına, 23.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10977, Karar No: 2013/17508, Tarih: 10.12.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/10977 E.  ,  2013/17508 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece bozma ilamına uyulmuşsa da gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir.

Şöyle ki;

1-Yargıtay uygulamalarına göre, dikkate alınması gereken özel bir neden veya yanlış bulunmadığı takdirde ciddi istatistiki bilgilere dayandığı bilinen gıda, tarım ve hayvancılık il müdürlüğü verilerinin (dekar başına verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatı) değerlendirmeye esas alınması gerekir. Şu kadar ki, üretim giderlerinin içerisine tarla kirası, masrafların faiz karşılığı ve genel idari giderler gibi giderler dahil edilmemelidir.

Somut olayda ise, resmi veri listesindeki üretim giderlerini oluşturan unsurlar arasında yer alan tarla kirası düşülmeden hesaplama yapılmıştır. Böylece, üretim giderlerini yüksek almak suretiyle kamulaştırma bedelinin eksik tespit edilmesi,

2-Bozma öncesi objektif değer artırıcı unsur oranının %100 alınmak suretiyle hesap yapıldığı ve bu husus bozma nedeni yapılmadığı halde bozma sonrası %200 oranında objektif değer artışı uygulanmak suretiyle fazla bedel tespiti,

3-Davacı idarenin harçtan muaf olduğunun düşünülmemesi,

4-Mahkemenin ilk kararında tespit edilip idarece davalı adına bankaya yatırılan bedel ile bozmadan sonra saptanıp hüküm altına alınan bedel arasındaki farkın (idarece fazladan yatırılmış olan paranın) davalı tarafça bankadan çekilmesine kadar varsa işlemiş olan mevduat faizi ile birlikte davacı idareye ödenmesine karar verilmesi gerekirken bu konuda hüküm kurulmaması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 10.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12318, Karar No: 2012/18956, Tarih: 04.06.2012

**8. Ceza Dairesi         2010/12318 E.  ,  2012/18956 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Halkı bölge farklılığı gözeterek kin beslemeye alenen tahrik

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK.nun 312. maddesinde "tehlikeli olabilecek bir şekilde düşmanlığa ve kin beslemeye tahrik" aranmakta iken, suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun 216/1. maddesi ise "... tahrik eden kimse, bu nedenle .... açık ve yakın tehlikenin ortaya çıkması halinde .... cezalandırılır" şeklinde düzenlenmiştir.

765 sayılı Yasanın 312. maddesinde fiilin suç olması için sadece sanık tarafından söylenmesi ve yazılması yeterli görüldüğü halde, 5237 sayılı TCK.nda belirtilen hususlar yeterli görülmeyip "... bu nedenle açık ve yakın bir tehlikenin ortaya çıkması" unsuru aranır hale gelmiştir. Gerçekleşen fiilin dış dünyada meydana getirdiği etki ve tepki gözetilmekte, açık ve yakın tehlikenin ortaya çıkması "halinde" fiil suç sayılmaktadır. Yasanın gerekçesinde açıkça belirtildiği gibi buradaki tehlikenin "somut" tehlike olduğu yönünde bir kuşku bulunmamaktadır. Söz konusu suçun oluşması için kamu güvenliğinin bozulması tehlikesinin somut olgulara dayalı olarak ortaya çıkması gerekir. Her olayda, somut tehlikenin varlığı aranmalıdır.

Ayrıca, Anayasanın 25, 26 ve 90'ıncı maddeleri gereğince iç hukukumuzun bir parçası sayılan AİHS. 9 ve 10'uncu maddeleriyle güvence altına alınan düşünce ve ifade hürriyetinin sınırlarının aşılıp aşılmadığı yönünden de değerlendirme yapılmalıdır. T.C. Anayasasının 26 ve İHAS'nin 10. maddeleri, düşünce hürriyetinin resmi makamların müdahalesi olmadan haber veya bilgi almak veya vermek serbestliğini de kapsadığı gibi haber alma, öğrenme özgürlüğünün özel bir şekilde önemsendiğini hatırlatmaktadır. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi, 10. maddede garanti altına alınan düşünceyi açıklama özgürlüğünü vurgulayan bir çok kararında hemen hemen ortak bir ifade kullanarak bu özgürlüğün demokratik toplumun başlıca temel taşlarından olup, kişinin ilerleyip gelişmesinin yasal koşullarından birini teşkil edeceğini ve bu özgürlüğün sadece zararsız sayılan haber yada fikirler bakımından değil, aynı zamanda, devlet yahut halkın bir bölümü için aykırı, kural dışı veya endişe verici cinsten olanları da içerebileceğini, demokratik toplumun vazgeçemeyeceği ve açık fikirliliğin gereği olduğunu kabul etmiştir.

Somut olayda; davaya konu bildiri bir bütün olarak ele alınıp değerlendirildiğinde, içeriği itibariyle toplumda hiç bir tepki meydana gelmediği, açık ve yakın bir tehlikenin mevcut olmadığı, bu nedenle ifade özgürlüğü kapsamında kalıp 5237 sayılı TCK.nun 216. maddesindeki tanımlanan suçun unsurlarının oluşmadığı ve sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı biçimde mahkumiyetine karar verilmesi,

Somut olayda; davaya konu bildiri bir bütün olarak ele alınıp değerlendirildiğinde, içeriği itibariyle toplumda hiç bir tepki meydana gelmediği, açık ve yakın bir tehlikenin mevcut olmadığı, bu nedenle ifade özgürlüğü kapsamında kalıp 5237 sayılı TCK.nun 216. maddesindeki tanımlanan suçun unsurlarının oluşmadığı ve sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı biçimde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 04.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19710, Karar No: 2014/22587, Tarih: 04.11.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/19710 E.  ,  2014/22587 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Zonguldak 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 13/06/2014

NUMARASI : 2014/259-2014/509

Davacı, meslek hastalığı sonucu malüliyetinden doğan maddi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava nitelikçe; meslek hastalığına bağlı olarak % 0 oranındaki sürekli iş göremezliğin 04.08.2011 tarihinde artarak % 13.2'ye yükselmesi nedeniyle % 13.2 fark için maddi tazminat istemine yöneliktir. Davanın bu niteliğine göre, mükerrer ödemeye ve sebepsiz zenginleşmeye yol açılmamak için, Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından bağlanan gelirlerin ilk peşin değeri ile varsa geçici iş göremezlik ödeneğinin, rücu edilebilecek kısmının hesaplanarak, bilirkişi raporunda belirlenen zarar tutarından indirilmesi gerektiği ortadadır. Kurumca rücu edilebilen peşin değer ise işveren ve üçüncü kişilerin kusurları ile sınırlıdır.

Mahkemece meslek hastalığının kaçınılmazlık nedenine bağlı olarak ortaya çıktığının kesinleşen manevi tazminat davasında belirlendiğinden bahisle, davacının maddi tazminat isteminin kabulüne karar verilmişse de, eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece meslek hastalığının kaçınılmazlık nedenine bağlı olarak ortaya çıktığının kesinleşen manevi tazminat davasında belirlendiğinden bahisle, davacının maddi tazminat isteminin kabulüne karar verilmişse de, eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidildiği anlaşılmaktadır.

İşverenin, tazminattan sorumlu tutulması giderek, tazminat miktarının belirlenmesinde; meslek hastalığının tespit tarihinde yürürlükte bulunan İş Kanunun 77. ve iş sağlığı ve güvenliği yönetmeliğinin öngördüğü önlemlerin işyerinde olup olmadığının saptanması ile mümkündür. Bu yön ise, başka bir anlatımla, işverenin kusurlu olup olmadığı, varsa kusur oranı, uzman bilirkişiler tarafından düzenlenecek kusur raporu ile tespit edileceği yönü tartışmasızdır. Oysa manevi tazminat davasında, hakimlik mesleğinin gerektirdiği, genel ve hukuki bilgi ile çözümlenmesi mümkün olmayan, özel ve teknik bilgiyi gerektiren konuda bilirkişiye gidilmeden, tarafların meslek hastalığının ortaya çıkmasında kaçınılmazlık olgusunun varlığına ilişkin beyanları yeterli görülmek suretiyle bilirkişi yerine geçilerek sorunun çözümlediği görülmektedir. Öte yandan maddi tazminat davasında SGK tarafından bağlanan gelirin peşin sermaye değerinin ve varsa Kurumca ödenen geçici iş göremezlik ödeneğinin rücu edilebilir bölümünün indirimi gerekli olup, rücu edilebilir bölümün bulunup bulunmadığının belirlenmesinin ise özel ve teknik bilgiyi gerektiren bir konu olduğu, taraf beyanlarıyla değil, ancak bilirkişiye gidilerek alınacak kusur raporu sonrasında belirlenebileceği ortadadır. Hal böyle olunca da manevi tazminat davasındaki, usulünce alınmış bir kusur bilirkişi raporuna dayanmayan, davanın taraflarının beyanları ile ortaya çıkan kaçınılmazlığa ilişkin değerlendirmenin, görülmekte olan maddi tazminat davasında hükme esas alınamayacağı ortadadır.

Yapılacak iş, işçi sağlığı iş güvenliği konularında uzman bilirkişilerden, İş Kanununun 77. Maddesi ile yönetmelik hükümleri göz önünde tutularak yöntemince rapor alınmak, alınan raporu mevcut delillerle birlikte değerlendirmek ve buna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece yukarıda açıklanan maddi ve hukuksal olgular dikkate alınmadan, yazılı şekilde hüküm kurması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine

04.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/415, Karar No: 2013/5674, Tarih: 18.04.2013

**17. Hukuk Dairesi         2013/415 E.  ,  2013/5674 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı şirkete kasko sigortalı, müvekkiline ait aracın önce çalındığını, daha sonra da tamamen yanmış şekilde bulunduğunu, kullanılamaz hale geldiğini, ihbara rağmen davalının hasarı karşılamadığını belirterek aracın olay tarihindeki 2. El piyasa değerinin belirlenmesini ve şimdilik 8.000 TL.nin olay tarihinden işleyecek reeskont faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili hasarın ihbar edildiği şekilde meydana gelmediğini, davacının kendi beyanlarına göre aracı park ettiğinde her iki ön camlarınıda 10 cm kadar havalanması için açık bıraktığını aracın 3. anahtarının olaydan çok önce kaybetmesine rağmen bunu ihbar edip kilit sistemini değiştirmediğini, aracın çalınmasına davacının sebebiyet verdiğini, TTK.nin 1293. Maddesi uyarınca gerekli koruma tedbirlerini almadığını, davacı ile yanında bulunan şahsın karakoldaki ifadelerinin kendi içinde ve birbirleri ile çelişkili olduğunu aracın saat 19.00 sıralarında Yozgat'ta park edildiğini, 19.50 de şefaatli ilçesinde kundaklanarak yakılmış halde bulunduğunu sigortalı aracın bu rizikodan önce 18.4.201 tarihinde bir başka kazada hasarlandığını ekspertiz raporuna göre 6.946 TL tutarında hasar tesbit edildiğini bu hasarlar sebebiyle piyasa değerinin düştüğünü hasar miktarının fazla olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile 1.400 TL hasar bedelinin kaza tarihinden işleyecek reeskont faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava kasko sigorta sözleşmesine dayanılarak davacı sigortalı tarafından davalı ... şirketine karşı açılan maddi tazminat istemine ilişkindir. 6100 sayılı HMK.nin 266. Maddesi gereğince " mahkeme çözümü hukuk veya teknik bilgiyi gerektiren hallerde taraflardan birinin talebi üzerine yahut kendiliğinden bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar verir."

2-Dava kasko sigorta sözleşmesine dayanılarak davacı sigortalı tarafından davalı ... şirketine karşı açılan maddi tazminat istemine ilişkindir. 6100 sayılı HMK.nin 266. Maddesi gereğince " mahkeme çözümü hukuk veya teknik bilgiyi gerektiren hallerde taraflardan birinin talebi üzerine yahut kendiliğinden bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar verir."

Mal sigortaları türünden olan kasko sigorta poliçesinin teminat kapsamını belirleyen A/1 maddesine gre gerek hareket gerekse durma halinde iken sigortalının veya aracı kullananın iradesi dışında araca ani ve harici etkiler neticesinde sabit veya hareketle bir cismin çarpması veya aracın böyle bir cisme çarpması, müsademesi, devrilmesi, düşmesi, yuvarlanması gibi kazalar ile 3. Kişilerin kötü niyet ve muziplikle yaptıkları hareketler aracın yanması çalınması veya çalınmaya teşebbüs sonucu oluşan maddi zararların bu tür sigortanın teminat kapsamında olduğu anlaşılmaktadır. Diğer taraftan TTK.nin 1282 maddesi uyarınca sigortacı geçerli bir sigorta ilişkisi kurulduktan sonra oluşan rizikolardan sorumlu olduğu gibi aynı yasanın 1281 maddesi hükmüne göre kural olarak rizikonun teminat dışında kaldığına ilişkin iddianın sigortacı tarafından kanıtlanması gerekmektedir. Olayın sigortalının ihbar ettiği şekilde değilde sigortacının iddia ettiği şekilde gerçekleşmesi halinde ise bu oluş şeklinin Kasko Sigortası Genel Şartlarının A.5 maddesinde sayılan teminat dışında kalan hallerden olması gerekmetedir. İlkeler yukarıda anlatılan şekilde olmakla birlikte sigortalı kasko poliçesi genel şartlarının 1.5 maddesi ve TTK.nın 1292/3 maddesi uyarınca rizikonun gerçekleştiğine dair doğru ihbar mükellefiyetini kasten yerine getirmez veya iyiniyet kurallarına açıkça aykırı şekilde sigorta teminatı dışında

kalan bir hususu sanki bu oluşan rizikonun teminat içinde imiş gibi ihbar ederse ispat külfeti yer değiştirip oluşan rizikonun teminat içinde kaldığını, ispat külfeti sigortalıya geçer. Sigortacı rizikonun ihbar edilenden farklı şekilde oluştuğunu aracın sigorta teminatı dışında ve başka şekilde hasarlandığını soyut iddialarla değil somut delillerle kanıtlamalıdır. TTK.nın 1278 maddesine göre sigortacı poliçede aksine hüküm olmadıkça sigorta ettirenin kusurlarından doğan hasarları tazmin ile mükelleftir. Ancak hiç bir halde sigortacı sigorta ettirenin kastından doğan hasarları tazmine mecbur değildir. Görüldüğü üzeri maddede tam kusurdan değil kasıt halinden söz edilmektedir. Bunun yanında kasko sigorta poliçesi Genel Şartlarında da sigortalının kusurlu olması sigortanın konusu dışında bırakılmadığı gib teminat dışı sayılan haller arasında da sayılmamıştır.

Somut olayda davacı aracı davalı şirkete 13.4.2010/13.4.2011 vadeli poliçe ile sigortalı olup davaya konu riziko poliçe vadesi içinde 18.9.2010 tarihinde meydana gelmiştir. Davacıya ait araç ...,... kamyonet olup, poliçede 14.000 TL sigorta bedeli karşılığında sigortalanmıştır. Dosya kapsamına sigortalının ve olay anında yanında bulunan davacı tanığı ...'in beyanına göre davacı ile arkadaşı ..., 18.9.2010 tarihinde saati 18.00 sıralarında sigortalı araçla Yerköy'den Yozgat iline gezmeye gitmişler, sigortalı aracı şehir stadyumunun arkasındaki sokağa parkedip havalanması için aracın her iki ön camlarını 10 cm kadar açık bırakmıştır. Aracın 3. anahtarı bu olaydan 4 ay kadar önce kaybetmiş davacı sigortalı bu durumu davalıya bildirmemiştir. Sigortalı ile arkadaşı 1 saat kadar gezdikten sonra aracı bıraktıkları yere geldiklerinde aracın yerinde olmadığı görünce trafik ekipleri tarafından çekildiğini düşünerek karakola gittiklerinde trafik görevlilerince aracın çekilmediğini çalındığını anlamışlardır. Bu sırada karakola aracın Şefaatli tarafında üzerinde yanıcı madde dökülerek yanmış halde bulunduğu bilgisi ulaşmıştır. Aracı yanarak pert olduğundan davacı şimdilik 8.000 TL.nin davalıdan tahsilini talep etmiş, davalı vekili olayın şüpheli olduğunu, davacının gerekli koruma tedbirlerini almadığını, hasarın teminat kapsamında olmadığını savunmuştur. Hasarlı araç davacının uhdesindedir.

Sigorta hukukçusu bilirkişi raporunda özetle davacının aracının camlarını açık bırakması, 3. anahtarının kaybolduğunu bildirmemesi ve TTK.nın 1293 maddesinde öngörülen zararı önlemek ve azaltmak için gerekli koruma tedbirlerini almaması nedeniyle %75 oranında ağır kusurlu olduğu aracın piyasa rayicinin 8.000 TL sovtajının 1.600 TL olduğu, 6.400 TL bakiye zarar oluştuğu %75 oranında davacının ağır kusuru nedeniyle indirim yapıldığında 1.600 TL talep edilebileceği belirtilmiş, davacı vekilinin itirazına rağmen hasardan %75 oranında indirim yapılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kasko sigorta sözleşmelerinde sadece sigortalının kastının varlığı halinde hasar teminat dışında bırakılmıştır. Sigortalının tamamen kusurlu ya da ağır kusurlu olması hasarın teminat dışında kalmasını gerektirmemektedir. Olayda davalı ... sigortalı aracın çalınmasında davacının kastı olduğunu aracın kundaklama sonucu sigortalı tarafından yakıldığını ya da kurgu olduğunu somut delillerle ispatlayamamıştır. Rizikodan sonra hasarın ne şekilde artırıldığı hususuda kanıtlanmamıştır. Davacının bu aşamada zararı önlemek ve azaltma için gerekli koruma tedbirini alacağıda somut olarak belirlenmemiştir.

Bu durumda mahkemece davaya konu riziko nedeniyle meydana gelen hasarın tamamının teminat kapsamında kaldığının kabulü ile araç hasarı konusunda uzman bir bilirkişiden davacı aracının olay tarihindeki 2.elpiyasa rayiç değeri ile sovtaj değerinin tesbiti hususunda tüm dosya kapsamına göre önceki bilirkişi raporunun ekspertiz raporunun irdelendiği denetime elverişli gerekçeli, ayrıntılı bir rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu biçimde yanlış değerlendirme ve eksik inceleme sonucu hasar konusunda uzman olmayan ya da ne şekilde uzmanlığı bulunduğu anlaşılmayan sigorta hukukçusu bilirkişiden alınan raporu göre hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Kabule göre de, hükme esas alınan bilirkişi raporuna göre aracın 8.000 TL piyasa rayiç değerinden 1.600 TL sovtaj bedelinin mahsubu sonucu bulunan 6.400 TL.nin %25 i, 1.600 TL olduğu halde mahkemece 1.400 TL tazminata karar verilmeside isabetli değildir.

SONUÇ:Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı ...'e geri verilmesine 18.4.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9694, Karar No: 2019/4087, Tarih: 29.05.2019

**16. Hukuk Dairesi         2016/9694 E.  ,  2019/4087 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

... İlçesinde 2007 yılında yapılan kadastro sonucu ... Köyü çalışma alanında bulunan 124 ada 15 parsel sayılı taşınmaz, irsen intikal, taksim, hibe ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ... adına, 124 ada 17 parsel sayılı taşınmaz irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ... ve müşterekleri adına, 124 ada 20 parsel sayılı taşınmaz aynı nedenlerle ... ve müşterekleri adına ve 124 ada 21 parsel sayılı taşınmaz ise, yine aynı nedenlerle ... ve müşterekleri adına tespit ve tescil edilmiş, sonrasında satış işlemi ile 124 ada 17 parselin tamamı kayden ...’e intikal etmiştir. Davacılar ..., ..., ... ve ..., kendilerine ait 124 ada 15, 17, 20 ve 21 parsel sayılı taşınmazların bir kısmının kadastro sırasında yola dahil edildiği iddiasına dayanarak, bu kısmın kendilerine ait taşınmazlara eklenmesi suretiyle adlarına tescili istemiyle dava açmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, 30.01.2014 tarihli bilirkişi raporunda 124 ada 15 parsel sayılı taşınmazın doğusunda yol ile birleştiği (A) harfi ile gösterilen 60.61 metrekarelik kısmın, 124 ada 17 parsel sayılı taşınmazın doğusunda yol ile birleştiği (B) harfi ile gösterilen 59.50 metrekarelik kısmın, 124 ada 20 parsel sayılı taşınmazın doğusunda yol ile birleştiği (C) harfi ile gösterilen 59.44 metrekarelik kısmın ve 124 ada 21 parsel sayılı taşınmazın doğusunda yol ile birleştiği (D) harfi ile gösterilen 18.45 metrekarelik kısmın yoldan ifraz edilerek dava konusu taşınmazlara eklenmesine ve tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.