muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/6760, Karar No: 2010/10731, Tarih: 13.10.2010

**6. Hukuk Dairesi         2010/6760 E.  ,  2010/10731 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava temerrüt nedeniyle tahliye isteğine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmesi üzerine hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, dava dilekçesinde, davalının davacıya ait ... cad. No:... ... adresindeki ... Market girişinde ayrılan bölümde 01.02.2001 başlangıç tarihli kira sözleşmesi ile kiracı olduğunu, davalının aylık 4.476,51 TL'den 2008 yılı Aralık - 2009 yılı Mayıs arası toplam 26.859,06 TL ödenmemiş kira borcu bulunduğunu, davalıya gönderilen ihtarnameye rağmen davalının borcunu ödemediğini belirterek, temerrüt nedeniyle kiralanandan tahliyesini istemiştir. Davalı vekili ise, davacıya ait ... Yapı Malzemeleri Marketinin giriş kısmında cafe-shop olarak işletilmek üzere ayrılmış mahallin davalı tarafından işletildiğini, kira bedelinin yıllık hasılattan alınacak paya göre belirlendiğini, yıllık cironun kira bedeline esas alınması nedeniyle taraflar arasındaki ilişkinin hasılat kirası olduğunu, davacının işletmeye ait elektrik ve suyu kesmesi nedeniyle işletme ruhsatının Belediye tarafından iptal edildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, taraflar arısında sözleşmenin hasılat kirasına konu olduğu, temerrüt ihtarnamesinde ...nun 288.madde uyarınca tayin edilmesi gereken 60 günlük süre yerine 30 günlük süre verildiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Davaya konu ve hükme esas alınan 01.02.2001 başlangıç tarihli ve beş yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davacıya ait yapı marketi olarak işletilen binanın giriş kısmındaki bir bölümün kira sözleşmesi ile davalıya tahsis edildiği anlaşılmaktadır. Sözleşmenin “Kira Bedeli” başlıklı bölümünde aylık kira bedelinin, tahsis edilecek yerin m2’si üzerinden asgari 2.400 Alman Markı ve her ay tahakkuk edecek olan cironun %15’i olduğu açıklanmış ve yine “Faaliyetin Konusu” başlıklı bölümünde sözleşmenin Borçlar Kanununun hâsılat kirası hükümlerine tabi olduğu belirtilmiştir. Taraflar arasında imzalanan 13.10.2005 tarihli ek protokol ile de kira bedelinin 2005 yılından itibaren bir önceki yılın cirosunun %15 olarak ödeneceği ancak aylara bölünerek ödenecek bu miktarın aylık asgari 2.500 TL’nin altında olamayacağı ve buna yıllık TÜFE oranında artış uygulanacağı kararlaştırılmıştır. Sözleşmeye konan, kira ilişkisinin hâsılat kirası hükümlerine tabi olacağına dair hüküm taraflar arasındaki ilişkinin hukuki niteliğini kendiliğinden değiştirmez. HUMK’nun 76.maddesi uyarınca taraflarca ortaya konan maddi olguların hukuki nitelendirmesi hakime aittir. Öte yandan sözleşmede asgari kira belirlendikten sonra ciro üzerinden kira ödeneceğine dair hüküm kira bedelinin tespitine ilişkin bir hüküm olup hâsılat kirası olarak nitelendirilemez. Davacı tarafından, kira sözleşmesine dayanarak 2008 yılı Aralık – 2009 yılı Mayıs arası ödenmeyen toplam 19.185,06 TL kira alacağının yasal 30 günlük sürede ödenmesi için davalıya tahliye ihtarlı temerrüt ihtarnamesi gönderilmiştir. Şu durumda mahkemece işin esasına girilerek tüm taraf delillerinin toplanması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile HUMK’nun 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 13.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5457, Karar No: 2021/11601, Tarih: 30.12.2021

**3. Ceza Dairesi         2021/5457 E.  ,  2021/11601 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Terör örgütü propagandası yapmak

Hüküm : 3713 sayılı Kanunun 7/2, TCK'nın 62/1, 50/1-a, 52, 52/4, maddeleri gereğince adli para cezasına mahkumiyetine dair karar

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihi itibariyle terör örgütünün cebir, şiddet veya tehdit içeren yöntemlerini meşru gösteren ve övücü nitelikteki içerik ve resimleri muhtevi "Demokratik Ulus" isimli gazeteyi basanlar ve yayınlayanlar hakkında mahallinde işlem yapılması mümkün görülmüştür.

Olay tarihinde ... Jandarma Taktik Alay Komutanlığı 2. Nizamiye ana giriş kapısı önünde ... Sulh Ceza Mahkemesinin önleme araması kararına istinaden sanığın arabasında yapılan kontrollerde 980 adet haftalık olarak yayınlanan ve PKK/KCK bölücü terör örgütünün propogandalarının yer aldığı Demokratik Ulus gazetesinin ele geçirildiği olayda, sanığın eyleminin söz konusu gazeteleri dosyanın diğer sanığının talebi üzerine ...'den Laleş Festivaline götürmekten ibaret oluğu anlaşılmakla, 3713 sayılı Kanunun 7/2 maddesinde yazılı silahlı terör örgütünün propagandasını yapma suçunun unsurları itibariyle oluşmayacağı cihetle, atılı suçtan beraati yerine delillerin değerlendirilmesinde düşülen yanılgı sonucu yazılı şekilde mahkumiyetine hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, 30.12.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2780, Karar No: 2013/3083, Tarih: 10.04.2013

**1. Ceza Dairesi         2010/2780 E.  ,  2013/3083 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : TCK.nun 81/1, 35/2, 29, 62, 53/1-2, 63, 54.maddeleri uyarınca 5 yıl 7 ay 15 gün hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1) Oluş ve kabule göre, mahkemenin delilleri takdirinde isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki eksik incelemeye ve suçun nitelendirilmesine yönelen bozma düşünceleri benimsenmemiştir.

2) Sanığın mağdur ...'ı, sağ kulak ön yüzde bir, çene alt sağ yanda bir, sağ omuz ön yüzde iki, sağ aksilla ön yüzde bir, sağ ön kol ön yüzde bir, sağ ön kol yan yüzde bir, sağ arkada bir, boyunda bir, sol scapula yanında bir ve sağ kosta vertebrada bir olacak şekilde bıçak ile yaraladığı, toraksa nafiz olan yaralanması nedeniyle mağdurun hayati tehlike geçirdiği anlaşılmakla, teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK.nun 35.maddesi uyarınca yapılan uygulama sırasında, zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte değerlendirilerek, makul ceza belirlenmesi yerine oluşa uygun olmayacak şekilde, alt sınırdan ceza tayin edilmek suretiyle eksik ceza verilmesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

3) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, tahrike ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin vasfa, yasal savunma koşullarının oluştuğuna vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünce hilafına (ONANMASINA), 10/04/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6716, Karar No: 2024/8140, Tarih: 20.11.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/6716 E.  ,  2024/8140 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1320 Esas, 2023/1276 Karar

HÜKÜM : Davanın reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/268 E., 2021/221 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili şirketin "...", "... ÇİĞKÖFTE", "... çiğköfte acının en tatlı ziyafeti", "zbk ... Çiğköfte", "Adıyaman ... Çiğköfte", "..." gibi "..." asli unsurlu markaların sahibi olduğunu, davalı şirketin, bu marka ile karıştırma ihtimali bulunacak derecede benzer nitelikteki "... Çiğköfte Adıyaman'ın Eşsiz Lezzeti ...+şekil" ibaresini 30, 35, 43. sınıflarda marka olarak tescil ettirmek üzere davalı TÜRKPATENT 2019/52510 sayılı başvuruda bulunduğunu, Markalar Dairesi Başkanlığınca 5/1-ç maddesi uyarınca “Yiyecek ve içecek sağlanması hizmetleri” ile 5/1-f-i maddeleri uyarınca “Adıyaman etsiz çiğköftesi coğrafi işareti özelliklerine uygun çiğköfteler dışındaki hububattan (tahıl) imal edilmiş çerezler, patlamış mısır, yulaf ezmeleri, mısır cipsleri, kahvaltılık hububat ürünleri, işlemden geçirilmiş buğday, arpa, yulaf, çavdar, pirinç” mallarının başvuru kapsamından çıkarılmasına, kalan mal ve hizmetler yönünden başvurunun Resmi Marka Bülteninde ilanına karar verildiğini, bu karara itirazların da Markalar Dairesi Başkanlığı ve YİDK tarafından reddine karar verildiğini, oysa müvekkili şirketin uzun yıllardan beri, ..., ... çiğköfte markası ve ticari unvanı ile çiğ köfte restoranları işlettiğini ve franchise verdiğini, müvekkilinin Türkiye sınırları içinde bu unvan ile tanındığını ve belli bir pazar oluşturduğunu, taraf markalarının esas unsurlarının ayırt edilemeyecek derecede benzer olduğunu, davalının kötü niyetli olduğunu ileri sürerek, Türk Patent ve Marka Kurumu Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu’nun 2020-M-6848 sayılı kararının iptaline ve 2019/52510 sayılı "... Çiğköfte Adıyaman'ın Eşsiz Lezzeti ...+şekil" ibareli markanın hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

1.Davalı TÜRKPATENT vekili cevap dilekçesinde, markada bulunan çiğköfte ibaresinin ürün adı olarak herkesin kullanımına açık tasviri bir kullanım olduğunu, Adıyaman ibaresinin coğrafi bir yer adı olduğunu, çiğköfte ürünüyle birlikte yaygın ve tasviri kullanımının bulunduğu, coğrafi yer adlarının kimsenin tekeline bırakılamayacağını, davacının markalarında ... ibaresinin bulunmadığını, taraf markalarının bütünlüklerinin tamamen farklı olduğunu, davacının markasında ... ibaresi ile birlikte davalının marka başvurusundan farklı renk ve şekil unsurlarının yer aldığını, taraf markalarında yer alan ... ve ... ibarelerinin farklı anlamları ifade ettiğini ve bu nedenle belirgin anlamsal farklılık oluştuğunu, davacının tanınmışlık ve kötüniyet iddialarının da ispat olunmadığını, dava konusu kararın yerinde olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2.Diğer davalılar vekili cevap dilekçesinde, müvekkillerinin uzun yıllardır ilgili sektörde Bursa, Eskişehir ve Kütahya illerinde markalarını tanıtarak bilinir ve tercih edilir hale getirdiğini, davalıların 2013 yılında marka tescil başvurusu yaptığını ve buna dayanarak “... çiğköfte” adı altında işyeri açıp satış yapmaya başladığını, tarafların farklı coğrafi bölgelerde faaliyette bulunduklarını, davacının ... ibaresinin ayırt edici niteliğinin zayıf olduğunu, Bakırköy 2. Fikri Sınai ve Haklar Hukuk Mahkemesinin 2014/154 E., 2016/100 K.sayılı dosyasında ilk derece mahkemesince her ne kadar davacının davasın kabulüne karar verilmişse de Yargıtay tarafından 20.02.2019 tarihli ilam ile davacı adına tescilli “... Çiğköfte” ibareli markalar ile davalı tarafın “... Çiğköfte” ibareli kullanımı arasında ilişkilendirme ihtimalini de kapsayacak şekilde görsel, işitsel ve anlamsal benzerlik bulunmadığının belirtildiğini, ilk derece mahkemesince Yargıtay ilamına uyularak davacının davasının reddine karar verildiğini, bu kararın Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 22.06.2020 tarih ve 2019/5318 E., 2020/3063 K. sayılı ilamıyla onandığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, markaları oluşturan ...-... asli unsurlarının anlamsal/kavramsal olarak farklılığının görsel benzerliği bertaraf ettiği, markaların benzer olmadığı, tanınmışlık yönünden 6769 sayılı SMK’nın 6/5 maddesinde yer alan koşulların oluşmadığı, taraf markaları arasında 6769 sayılı SMK’nın 6/1 maddesi anlamında karıştırılma tehlikesi olmadığından tanınmışlığın bu duruma bir etkisinin olmayacağı, taraf markalarının benzer olmaması ve 6769 sayılı SMK’nın 6/1 bendi anlamında iltibas tehlikesinin bulunmaması nedeniyle hükümsüzlük şartlarının oluşmadığı, davalı şirketin kötü niyetli olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince, mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, tescilli bir marka ile başvuru konusu işaret arasında iltibasa sebebiyet verebilecek derecede benzerlik olup olmadığının, her ikisinin ayırt edici ve baskın unsurları gözetilerek münferit unsurlardan ziyade bütünü itibariyle bıraktığı izlenim dikkate alınarak belirleneceği, buna göre "... Çiğköfte Adıyaman'ın Eşsiz Lezzeti ...+şekil" ibareli başvuru ile davacının itirazına mesnet "..." asıl unsurlu markaları arasında 6769 sayılı SMK'nın 6/1 maddesi anlamında ortalama alıcılar nezdinde görsel, işitsel ve anlamsal olarak bıraktıkları genel izlenim itibariyle ilişkilendirilme ihtimalini de içerecek şekilde iltibas tehlikesinin bulunmadığı, bir bütün olarak dava konusu başvurunun, gerek "..." asli unsurunun anlamsal farklılığı gerekse de tali unsurları itibariyle davacı markalarından yeterince farklılaştığı, nitekim Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 20.02.2019 tarih, 2017/4062 E., 2019/1375 K. sayılı kararında da “... Çiğköfte” ibareli markalar ile “... Çiğköfte” ibaresi arasında ilişkilendirme ihtimalini de kapsayacak şekilde görsel, işitsel ve anlamsal benzerlik bulunmadığının belirtildiği, marka işaretleri arasında benzerlik olmadığından, davacı markalarının tanınmış olmalarının tescil engeli oluşturmayacağı, dava konusu başvurunun kötü niyetli yapıldığının ispat edilemediği gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, YİDK marka kararı iptali, hükümsüzlük istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (6769 sayılı Kanun) 6 ncı maddesi

3. Değerlendirme

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) numaralı alt bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372 nci maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 20.11.2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5887, Karar No: 2012/10334, Tarih: 27.09.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/5887 E.  ,  2012/10334 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden paydaşı olduğu 1610 parsel sayılı taşınmazına komşu 1609 ve 1611 sayılı parseller malikleri olan davalıların kazık dikmek ve çit çekmek suretiyle müdahale ettiklerini ileri sürerek, elatmanın önlenmesi ve yıkım isteklerinde bulunmuştur.

Davalılar, dava konusu taşınmaza elatmadıklarını belirterek, reddi savunmuşlardır.

Mahkemece, davalıların çekmiş oldukları çit ve telin davacının taşınmazına tecavüzlü bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 2,75.-TL. bakiye onama harcının temyiz edenden alınmasına, 27.9.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/608, Karar No: 2019/2543, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/608 E.  ,  2019/2543 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2960, Karar No: 2019/2857, Tarih: 19.06.2019

**15. Hukuk Dairesi         2018/2960 E.  ,  2019/2857 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı-k.davalılar 1-H.. K.. 2-G.. İ.. ile davalılar... Mirasçıları 1-...Mirasçıları a-M.. S.. b-N.. S.. c-M.. S.., davalı-k.davacılar 2-H.. S.. 3-Ş.. S.. 4-A.. S.., birleşen 2015/215 Esas sayılı davada davacılar 1-H.. K.. 2-G.. İ.. ile davalılar 1-Gökhan Solu Mirasçıları a-M.. S.. b-N.. S.. c-M.. S.. 2-H.. S.. 3-Ş.. S.. 4-A.. S.. arasındaki davadan dolayı ... 4. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 02.07.2015 gün ve 2009/620-2015/288 sayılı hükmü onayan 23. Hukuk Dairesinin 25.01.2018 gün ve 2017/1601-2018/198 sayılı ilamı aleyhinde davacı-k.davalılar-birleşen dosya davacıları vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Karar düzeltme talebinin kural olarak temyiz incelemesini yapan Yargıtay Hukuk Dairesince incelenmesi gerekmekte ise de; Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 09.02.2018 gün 2018/1 sayılı işbölümü kararı ile arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesinden kaynaklanan ve 01.07.2016 tarihinden sonra temyiz ya da karar düzeltme talepli olarak Yargıtay'a gelen dosyalardaki temyiz ya da karar düzeltme taleplerini incelemek görevi Yargıtay 15. Hukuk Dairesi'ne verildiğinden karar düzeltme talebi Dairemizce incelenmiştir.

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici nedenler karşısında ve özellikle Yargıtay 23. Hukuk Dairesi'nin onama ilamının gerekçe kısmında maddi hata sonucu asıl ve birleşen davanın reddi yerine kabulüne şeklinde yazılmış olup yapılan bu maddi hatanın sonuca etkisi bulunmamasına, 3194 sayılı İmar Kanunu'nun geçici 16. maddesi gereğince Yapı Kayıt Belgesinin alınmış olması inşaatı yasal hale getirmeyip inşaat yasal hale getirilinceye ya da yıkılıp imara uygun yasal inşaat yapılıncaya kadar yıkım ve para cezaları ile ilgili idari kararların uygulanmamasını sağlayan bir imkân getirdiğinin anlaşılmasına göre HUMK’nın 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uymayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE ve HUMK’nın 442. maddesi hükmünce 315,00 TL para cezası ile bakiye 17,70 TL red harcının karar düzeltme isteyen davacı-k.davalılar-birleşen dosya davacılarına yükletilmesine, 19.06.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10491, Karar No: 2013/10741, Tarih: 18.11.2013

**5. Ceza Dairesi         2012/10491 E.  ,  2013/10741 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet, resmi belgeyi bozmak, yok etmek veya gizlemek

HÜKÜM : Mahkumiyet, beraet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

Katılanlar ... ve Hazinenin resmi belgeyi bozmak, yok etmek veya gizlemek suçlarından katılan sıfatını alabilecek surette doğrudan zarar görmeleri söz konusu olmadığı, usulsüz olarak müdahilliklerine karar verilmesinin de hükümleri temyiz hakkı vermeyeceği anlaşılmakla bu suça yönelik temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİYLE, incelemenin katılanlar vekili ve sanık müdafiin sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazları ile sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Suç tarihinde yürürlükte olan Hukuk ve Ticaret Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğinin 16. maddesindeki "Tutanak yazıcılar, mübaşirler bir muamelenin yapılması için ödenmesi gerekli harç ve masrafları iş sahibinden alamazlar. Harç ve masraflar, vezne teşkilatı bulunmayan yerlerde Kalem Şefi veya Muavini tarafından iş sahibinden alınır. Vezne teşkilatı yapılmış olan yerlerde bu iş münhasıran veznedara aittir." 17. maddesindeki "Harç veya masraflarının tahsili için kendisine verilmiş olan Kalem Şefi veya Muavini vazife sebebiyle yerlerinden ayrıldıkları zaman iş sahiplerinin beklememesi için tedbir alırlar. Bu tedbirleri Reis veya hakimin tasvibine arz ederler." ve 33. maddesindeki "Keşif ve tatbikat mahallinde şahit dinleme gibi mahkeme dışında yapılacak muameleler için iş sahibi tarafından evvelce yatırılmış olan ücret, zabıt katibi tarafından vaktinde vezneden veya Kalem Şefi veya Muavininden avans olarak alınır ve muamelenin yapılması sonunda hakimin izni ile müstehliklerine verilir. Parayı alanları imzaları, taalluk ettiği evrak altına alınır. Avans olarak alınan paranın mahsubu yapıldıktan sonra geriye bir miktar para kalırsa o parayı zabıt katibi vezneye yatırır; vezne bulunmayan yerlerde Kalem Şefi veya Muavinine verir. Bu memurlar artan veya kendilerine verilen parayı sahiplerine reddiyat makbuzu mukabilinde geri verirler. Bu işlerin yapılmamasından veya geciktirilmesinden zabıt katibi ve Kalem Şefi ve Muavini mesuldür." hükümleri dikkate alındığında Seferihisar Asliye Hukuk Mahkemesinde mübaşir olarak görev yapan sanığın bilirkişi ücreti ve posta masrafları olarak yazı işleri müdürü tarafından kendisine verilen parayı posta idaresine teslimiyle görevlendirilmesinin yasal olarak mümkün olmaması karşısında, sübuta eren eyleminde zimmet suçunun yasal tevdi unsurlarının oluşmayıp, eyleminin hizmet sebebiyle güveni kötüye kullanma suçu niteliğinde kaldığı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kabule göre de;

Kabule göre de;

Sanığın eylemini zimmetin açığa çıkmamasını sağlamaya yönelik hileli davranışlarla işlediği, durumun ancak kurum dışı araştırma ve belgelerle ortaya çıkarıldığı ve eyleminin nitelikli zimmet vasfında olacağı gözetilmeden yazılı şekilde uygulama yapılması,

Toplam zimmet miktarının 532,85 TL olarak kabul edildiği, sanık tarafından 525,00 TL'lik kısmın iadesi yapıldığı, bu itibarla koşulları oluşmadığı halde cezasından 5237 sayılı TCK'nın 248/1. maddesi uyarınca indirim yapılarak eksik ceza tayini,

5237 sayılı TCK'nın 247/1, 249, 248/1. maddelerinin bu sıra dahilinde uygulanması gerektiği gözetilmeyerek aynı Kanunun 61. maddesine aykırı davranılması,

Mahkemece 5237 sayılı Yasanın 53/5. maddesinin uygulanmasında 53. maddenin 1. fıkrasındaki hangi hakların kısıtlandığı karar yerinde gösterilmeyerek infazda tereddüt oluşturulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafii ve katılanlar ... ve Hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18/11/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.