muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/3569, Karar No: 2012/3621, Tarih: 14.02.2012

Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtay’ca son yıllarda hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır (Yargıtay 9.HD. 11.02.2010 gün 2008/17722 E, 2010/3192 K; Yargıtay, 9.HD. 18.07.2008 gün 2007/25857 E, 2008/20636 K.). Ancak fazla çalışmanın tanık anlatımları yerine yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir.

Dairemizin önceki kararlarında; fazla çalışma ücretlerinden yapılan indirim, kabul edilen fazla çalışma süresinden indirim olmakla, davalı tarafın kendisini avukatla temsil ettirmesi durumunda reddedilen kısım için davalı yararına avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiği kabul edilmekteydi (Yargıtay 9.HD. 11.02.2010 gün 2008/17722 E, 2010/3192 K.). Ancak, işçinin davasını açtığı veya ıslah yoluyla dava konusunu arttırdığı aşamada, mahkemece ne miktarda indirim yapılacağı işçi tarafından bilenemeyeceğinden, Dairemizce 2011 yılı itibarıyla maktu ve nispi vekâlet ücretlerinin yüksek oluşu da dikkate alınarak konunun yeniden ve etraflıca değerlendirilmesine gidilmiş, bu tür indirimden kaynaklanan ret sebebiyle davalı yararına avukatlık ücretine karar verilmesinin adaletsizliğe yol açtığı sonucuna varılmıştır. Özellikle seri davalarda indirim sebebiyle kısmen reddine karar verilen az bir miktar için dahi her bir dosyada zaman zaman işçinin alacak miktarını da aşan maktu avukatlık ücretleri ödetilmesi durumu ortaya çıkmaktadır. Yine daha önceki kararlarımızda, yukarıda değinildiği üzere fazla çalışma asıl alacağından yapılan indirim sebebiyle ret vekâlet ücretine hükmedilmekle birlikte, Borçlar Kanununun 161/son, 325/son, 43 ve 44. üncü maddelerine göre, yine 5953 sayılı Yasada öngörülen yüzde beş fazla ödemelerden yapılan indirim sebebiyle reddine karar verilen miktar için avukatlık ücretine hükmedilmemekteydi. Bu durum uygulamada hakkaniyete aykırı sonuçlara neden olduğundan ve konuyla ilgili olarak Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinde de herhangi bir kurala yer verilmediğinden, Dairemizce eski görüşümüzden dönülmüş ve fazla çalışma alacağından yapılan indirim nedeniyle reddine karar verilen miktar bakımından, kendisini vekille temsil ettiren davalı yararına avukatlık ücretine hükmedilemeyeceği kabul edilmiştir.

Somut olayda davacının yapmış olduğu fazla çalışmalar işveren kayıtlarına dayalı olarak hesaplandığından indirime gidilmemesi yerindedir. Yine davacının sendika üyesi olmadan önceki dönem fazla çalışmalarının % 50 zamlı ücret üzerinden hesaplanması yerindedir.

Somut olayda davacının yapmış olduğu fazla çalışmalar işveren kayıtlarına dayalı olarak hesaplandığından indirime gidilmemesi yerindedir. Yine davacının sendika üyesi olmadan önceki dönem fazla çalışmalarının % 50 zamlı ücret üzerinden hesaplanması yerindedir.

Ancak davacının sendika üyesi olmasının ardından yararlandığı 01.04.2009 tarihinden önceki toplu iş sözleşmelerinde, haftalık fazla çalışma süresi 40 saat olarak belirlenmiş, 40 saat ile haftalık normal çalışma süresi olan 45 saat arası için bir düzenlemeye gidilmemiştir. Toplu iş sözleşmesinin 18. maddesinde normal çalışmanın üzerinde yapılan çalışmaların fazla çalışma olduğu vurgulanmış ve ancak bu çalışmaların % 100 zamlı olarak ödeneceği hükme bağlanmıştır. Aynı dönemde 4857 sayılı İş Kanunu yürürlükte olup 41. maddeye göre taraflarca kararlaştırılan haftalık çalışma süresi ile norma fazla çalışma süresi arasında kalan süre fazla sürelerle çalışma olup, % 25 zamlı olarak ödenmelidir. Buna göre toplu iş sözleşmesi ve yasal düzenlemeler birlikte değerlendirildiğinde 01.04.2009 öncesi için toplu iş sözleşmelerinden yararlanılan dönem için 40 - 45 saat arası çalışmalar % 25 zamlı ücrete göre ve 45 saat üzerinde olan çalışmalar ise toplu iş sözleşmesi gereği % 100 zamlı olarak ödenmelidir.

Davacının üyesi bulunduğu sendika ile işveren arasında 16.10.2009 tarihinde imzalanan 01.04.2009 – 31.03.2011 tarihleri arasında yürürlükte olan toplu iş sözleşmesinin 18. maddesinde ise haftalık çalışma süresi 40 saat olarak belirlendikten sonra haftalık 40 saat ile 45 saat arası çalışmalar fazla sürelerle çalışma olarak açıklanmış ve fazla sürelerle çalışma ücretlerinin % 50 zamlı olarak ödeneceği kararlaştırılmıştır. Aynı toplu iş sözleşmesinin 19. maddesinde haftalık 45 saatin üzerindeki çalışmaların fazla çalışma olduğu açıklanmış ve % 100 zamlı ücretle ödeneceği belirtilmiştir. Mahkemece kararın gerekçesinde bu hususlara değinilmiş ise de hükme esas alınan hesap raporunda 01.04.2009 öncesi ve sonrası için % 100 zamlı ücret üzerinden hesaplama yapıldığı görülmektedir. Toplu iş sözleşmesinin açık hükmü karşısında 01.04.2009 tarihi sonrası dönemde 40-45 saat arası çalışmalar için % 50 zamlı, 45 saati aşan çalışmalar bakımından ise % 100 zamlı ücrete göre hesaplama yapılmalıdır. Bu yönlerden denetime elverişli şekilde hesap raporu alınmalı ve sonucuna göre bir karar verilmelidir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, 14.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13792, Karar No: 2017/3379, Tarih: 18.04.2017

**20. Hukuk Dairesi         2015/13792 E.  ,  2017/3379 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) İncelenmesine gerek görülen ve çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 1993 yılında yapıldığı anlaşılan ... tahdidi ve 2/B madde uygulamasına ilişkin işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilan (kısmen getirtilen tahdit evrakları arasında askı ilanı bulunmamaktadır) tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri ... tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı ... tahdit harita örneğinin dosyada yer alması,

2) Dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve ... bilirkişilerine verilerek keşif sırasında uygulandığı bildirilen orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritası ve hava fotoğrafı ile getirtilen memleket haritası ve hava fotoğrafının ayrıca kesinleşen tahdit, varsa aplikasyon ve 2/B haritasının (1/25000 ve 1/5000 ölçekli olarak ayrı ayrı) ölçeğini kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de memleket haritası ölçeğine bilgisayar ortamında (... veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte harita ve hava fotoğrafları üzerinde gösterilmesi ve yine taşınmazın kesinleşen ... tahdit ve aplikasyon hattı ile irtibatlı krokisinin düzenlettirilmesi, hava fotoğrafları özellikle stereoskopik alet ile üç boyutlu olarak incelemeye tabi tutularak çekişmeli taşınmazın niteliği ve taşınmaz üzerinde neler gözüktüğünü belirtir ayrıca memleket haritasındaki yeşil rengin neden kaynaklandığını açıklar şekilde müşterek imzalı, açıklamalı ve krokili ek rapor alınıp, dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun 302/4. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 18/04/2017 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3488, Karar No: 2024/1089, Tarih: 14.02.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/3488 E.  ,  2024/1089 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İzmir Fikri Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/177 Esas, 2023/7 Karar

vekili Avukat ...

DAVA TARİHİ :

HÜKÜM : Ret

Taraflar arasındaki hükümsüzlük davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonucunda Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin sehven 43. sınıfta başkası adına kayıtlı "mercan" ibareli markayı 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin (556 sayılı KHK) 7 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendine aykırı olarak davalı şirket adına tescil ettiğini ileri sürerek 2004/42800 nolu 43. sınıfta kayıtlı markanın hükümsüzlüğüne, sicilden terkinine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı usulüne uygun olarak yapılan tebligata rağmen davaya cevap sunmamıştır.

III. MAHKEME KARARLARI, BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Mahkemece Verilen Karar

Mahkemece 18.11.2019 tarih, 2019/24 E. ve 2019/185 K. sayılı kararı ile tescilli marka için mutlak ret sebebinin devam ettiği ve mutlak ret sebeplerinin her durumda incelenebileceği, dava açma süresi, sadece tanınmış markalar bakımından düzenlenmiş olup mutlak ret sebepleri bakımından herhangi bir sürenin söz konusu olmadığı, davacının dava hakkını kötüye kullandığının söylenemeyeceği gerekçesiyle davanın kabulüyle davalı adına kayıtlı 2004/42800 nolu markanın tescilli olduğu emtialardan "yiyecek ve içecek sağlanması hizmetleri: Restoran hizmetleri, self servis restoran hizmetleri, lokanta hizmetleri, kafeterya hizmetleri, kafe hizmetleri, kantin hizmetleri, kokteyl salonu hizmetleri, snack bar hizmetleri, bar hizmetleri, ikram hizmetleri (catering), yiyecek ve içecek hizmet araçlarının kiralanması hizmetleri" yönünden kısmi hükümsüzlüğüne, terkin edilmesine, sair emtialar bakımından tescilin devamına karar verilmiş, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

B. Bozma Kararı

Dairemizin 25.01.2022 tarih, 2020/7909 E. ve 2022/603 K. sayılı kararıyla sessiz kalınması ve beş yıllık hak düşümü süresinin geçmesi karşısında davacının bu davayı açma olanağının bulunmadığı anlaşılmakla davanın reddine karar verilmesi gerekirken davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bozma ilamına uyularak davacı tarafça sessiz kalınması ve ret sebebine ilişkin beş yıllık hak düşürücü süre geçtikten sonra dava açıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bozma ilamına uyularak davacı tarafça sessiz kalınması ve ret sebebine ilişkin beş yıllık hak düşürücü süre geçtikten sonra dava açıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davalıya ait marka için mutlak ret sebeplerinin gerçekleştiğini, 5 yıllık hak düşürücü sürenin tanınmamış markalar için kıyas yoluyla uygulanmayacağını, mutlak ret nedenlerinin her koşulda incelenmesi gerektiğini, davalının marka başvurusunda kötü niyetli olduğunu belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, mülga 556 sayılı KHK'nın 7 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde düzenlenen mutlak red sebebine dayalı hükümsüzlük iddiasına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

556 sayılı KHK'nın 7 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi.

3. Değerlendirme

Dosyadaki yazılara, Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

14.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/31780, Karar No: 2018/20855, Tarih: 03.12.2018

**4. Ceza Dairesi         2014/31780 E.  ,  2018/20855 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇLAR : Silahla tehdit, kasten yaralamaya teşebbüs

HÜKÜMLER : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1)Sanık ... hakkında silahla tehdit suçundan kurulan beraat hükmünün incelenmesinde;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Suç tarihi itibariyle 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuk ...'ın eylemine uyan 5237 sayılı TCK’nın 106/2-a maddesinde tanımlanan tehdit suçu için öngörülen cezanın üst sınırına göre aynı Kanun'un 66/1-e, 2 maddelerinde öngörülen 5 yıl 4 aylık olağan dava zamanaşımının son kesme nedeni olan sorgunun yapıldığı 20/10/2010 tarihinden sonra temyiz sürecinde gerçekleştiğinin anlaşılması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

2)Sanık ... hakkında silahla tehdit suçundan kurulan beraat hükmünün temyizine gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, sanık hakkında, mağdur ...'a yönelik kasten yaralamaya teşebbüs suçundan dava açılmaması nedeniyle tebliğnamenin bu konudaki düşüncesine iştirak edilmeyerek yapılan incelemede;

Sanık ... savunmalarında, mağdurların kendisine yönelik eylemleri neticesinde, havaya kuru sıkı tabanca ile ateş ettiğini belirtmesi, diğer sanık ...'ın da yargılama aşamasında "kavga yaşandı ben tarafları ayırmaya çalıştım, o esnada Eyüp bana evden silahını getirmemi istedi ben de ... 'ün evinden bu sanığa ait kuru sıkı bildiğim tabancayı getirdim, sanık Eyüp müştekilere silahı doğrultmadı havaya iki

./..

.2.

el ateş etti, daha sonra tabancanın ucu ile müşteki Osmanın burnuna vurdu daha sonra müştekiler olay yerinden kaçtı" şeklinde beyanda bulunması, olay yeri inceleme raporuna göre olay yerinde kuru sıkı tabancaya ait 1 adet kovan ve 1 adet mermi tespit edildiğinin anlaşılması karşısında; yaşanan kavga sırasında sanık ...'ın tehdit kastıyla kuru silahını ateşlediği bu nedenle eyleminin silahla tehdit suçunu oluşturduğu gözetilmeden, kast yokluğundan sözedilerek yerinde görülmeyen gerekçe ile beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 03/12/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

ET
Yargıtay — Esas No: 2021/17373, Karar No: 2022/1074, Tarih: 02.02.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/17373 E.  ,  2022/1074 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15/04/2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

a-Sanığın, müştekinin sokak üzerine bıraktığı motosikletini sürükleyerek alıp götürmesi biçimindeki eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 142/1-e maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulmak suretiyle eksik ceza tayini,

b-Müştekinin soruşturma aşamasındaki beyanında “Olaydan bir gün sonra çalınan motosikleti bir şahsın kullandığını gördüğünü, motosiklet benim diye bağırdığında sanığın motosikleti bırakarak kaçtığını, motosikletin plakasının bulunmadığını, ön farının sökülmüş olduğunu, marş sisteminin düz kontakla çalıştırıldığını, 200 TL zararın bulunduğunu, sanığın zararın 100 TL’lik kısmını ödediğini” söylediğinun anlaşılması karşısında, sanığın yakalanacağını anlayınca motosikleti bırakarak kaçması rızai bir iade olarak kabul edilemeyecek olmakla birlikte, sanığın motosiklette meydana gelen 200 TL’lik zararın 100 TL’lik kısmını soruşturma aşamasında ödediğini beyan etmesi nedeniyle, müştekiden sanığın böyle bir ödemede bulunup bulunmadığı, ödemiş ise etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rızasının bulunup bulunmadığı sorulup sonucuna göre TCK’nın 168. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükmünün uygulanması gerekip gerekmediğinin değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın gözetilmesine 02/02/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7381, Karar No: 2014/12595, Tarih: 24.12.2014

**9. Ceza Dairesi         2014/7381 E.  ,  2014/12595 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 9 - 2013/267311

Mahkemesi : Büyükçekmece 2. Sulh Ceza Mahkemesi

Tarihi : 23.05.2013

Numarası : 2012/1278 - 2013/824

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Borçlu şirkette işçi olarak çalıştığı sırada haciz işlemi yapılıp mallar kendisine teslim edildikten sonra işten ayrıldığını iddia eden ancak İcra Müdürlüğüne herhangi bir bildirimde bulunmayarak dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranmak suretiyle mahcuzların kaybolmasına neden olan sanığın eyleminin TCK'nın 289/3. maddesinde tanımlanan ve yalnız adli para cezasını gerektiren suçu oluşturacağı gözetilip hakkında ön ödeme işlemi yapılarak sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 24.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2129, Karar No: 2021/3477, Tarih: 26.04.2021

**2. Hukuk Dairesi         2021/2129 E.  ,  2021/3477 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm taraflarca temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Taraflar arasında görülen evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki nedenine dayalı boşanma davasının yapılan yargılaması sonunda; ilk derece mahkemesince verilen ve UYAP sisteminde “Gerekçeli karar” adı altında kayıtlı bulunan 14/5/2019 tarihli ve 2017/391 esas, 2019/407 karar sayılı kararın gerekçe kısmında boşluk bulunmakta olup kararın gerekçesi bulunmamaktadır. İşbu karar, taraf vekillerine 9/7/2019 tarihinde tebliğ edilmiş ve davacı erkek tarafından 3/7/2019 tarihinde istinaf kanun yoluna başvurulmuştur. Erkeğin istinaf dilekçesinin dosyaya sunulmasının akabinde, ilk derece mahkemesi hakimi ve zabıt kâtibi tarafından imzalanan 9/7/2019 tarihli tutanakta gerekçeli kararın gerekçesinin kaydedilmesi sırasında UYAP sisteminde oluşan bir hata nedeniyle kararın gerekçesinin kaydedilmeden onaylandığı ve bu nedenle gerekçeli kararın “Ek karar” ekranından yeniden kaydedilerek onaylanmış olduğu belirtilmiş ve 9/7/2019 tarihinde UYAP ekranından yeniden karar oluşturulmuştur. Dosyanın tetkikinden taraflara tebliğ edilen gerekçeli kararın ilk derece mahkemesinin ilk olarak verdiği ve gerekçesi olmayan karar olmasına karşın; bölge adliye mahkemesine istinaf incelemesi için gönderilen kararın ek karar ekranından yeniden kaydedilen karar olduğu ve fiziki dosyada ilk derece mahkemesinin ilk kararı ile yukarıda bahsi geçen tutanağın bulunmadığı anlaşılmıştır.

Hakim verdiği hüküm ile bağlıdır; sonradan hükmün yanlış olduğu kanısına varsa bile artık hükmü değiştiremez. Mahkemenin nihai kararla el çekmiş olduğu dosyanın tekrar ele alınabilmesi ancak kanuni yollardan geçmek suretiyle hakimin önüne yeniden gelmesi halinde mümkün olabilir. Somut olayda; ilk derece mahkemesince verilen ilk kararla birlikte hakim bu dosyadan el çekmiş olup, dosyanın yeniden ele alınıp UYAP ek karar ekranından gerekçeli yeni karar ihdas etmesi usul ve yasaya aykırı olmuştur. Bu itibarla, istinaf incelemesinin ilk derece mahkemesinin taraflara tebliğ edilmiş olan ve UYAP sisteminde “Gerekçeli karar” adı altında kayıtlı bulunan ve 14/5/2019 tarihli ve 2017/391 esas, 2019/407 karar sayılı ilk kararına göre yapılmak üzere, bölge adliye mahkemesi hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda gösterilen sebeple bölge adliye mahkemesi kararının BOZULMASINA; bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 26.04.2021 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2012/9390, Karar No: 2012/13241, Tarih: 20.09.2012

**4. Hukuk Dairesi         2012/9390 E.  ,  2012/13241 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 10/06/2011 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 05/04/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazına gelince:

Dava, 6831 sayılı yasanın 113 ve 114. maddesi uyarınca ormanlık alana verilen zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece istemin kısmen kabulüne dair verilen karar, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalının 6831 sayılı yasaya muhalefet suçundan yargılandığı ceza dosyası içeriğinden; davalı hakkında, 6831 sayılı yasa uyarınca, "açma yaptığı" iddiası ile kamu davası açıldığı, mahkemece yapılan keşif sonrası düzenlenen bilirkişi raporunda 4-7 yıl önce kök sürgünü niteliğinde bir kısım ağaçların kesildiği ancak kesimin açma şeklinde olmadığı, alanın önceleri çayır olarak kullanıldığı ve bir yıl önce örtü temizliği yapılarak çay fidesi dikildiğinin belirtildiği, Mahkemece de rapor doğrultusunda davalı hakkında kesinleşmiş orman kadastrosu sınırları içerisinde "işgal ve faydalanma" suçundan mahkumiyet hükmü kurulduğu anlaşılmaktadır.

Davalının, babasından kendisine intikal eden dava konusu alanda açma yapmadığı, örtü temizliği yaparak çay fidesi ektiği hususunun bilirkişi raporu içeriği ile doğrulandığı anlaşıldığına göre davalının 6831 sayılı yasanın 113 ve 114. maddesinde belirlenen orman zararından sorumluluğuna karar verilemez. Açıklanan nedenlerle davanın tümden reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle kabulüne karar verilmiş olması doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) nolu bentte gösterilen nedenle davalı yararına BOZULMASINA, davalının diğer temyiz itirazlarının (1) nolu bentte açıklanan nedenle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 20/09/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.