muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/11460, Karar No: 2010/10909, Tarih: 26.10.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/11460 E.  ,  2010/10909 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 03/02/2006 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen 02/07/2009 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davalılar vekili, duruşmasız olarak da davacı vekili taraflarından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 26/10/2010 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalılardan asil ... (kendisine asaleten, diğer davalılara vekaleten) geldi. Karşı taraftan davacı vekili gelmedi. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanın sözlü açıklaması dinlendikten sonra tarafa duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

Dava, haksız eylem nedeniyle kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davacı ve davalılar tarafından temyiz olunmuştur.

Dava dilekçesinde; dava dışı Ümran Şirket tarafından ... Tur. San. ve Tic. AŞ hakkında açılan tazminat davasının ... Asliye 8. Hukuk Hakimliği'nin 2004/343 Esas sayısında kayıtlı olduğu; dava dışı şirketin vekili olarak görevli bulunan davalının, yargılama sırasında, şirket adına vekilleri tarafından düzenlenerek mahkemeye sunulan 02.08.2005 havale tarihli dilekçede davacı hakim hakkında gerçek dışı, iftira niteliğini taşıyan ve küçük düşürücü sözlere yer verildiği ileri sürülerek, kişilik haklarına saldırıdan dolayı manevi tazminat istenilmiştir.

Davalı ise, konunun savunma hakkı kapsamında değerlendirilmesi gerektiği ve davacının kişilik haklarına saldırı amacı bulunmadığını belirterek, istemin reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Yerel mahkemece, kararda yer alan gerekçelerle hukuka aykırılığın varlığı benimsenmiş ve istemin bir bölümünün kabulüne karar verilmiştir.

Dava konusu edilen 02.08.2005 günlü dilekçede; " ...Davacı vakta ki Hakim ... ile tanışmış ağlaması sızlaması gitmiş onun yerine bu defa firma merkezine gerek telefonla gerekse şahsen uğradığında Hakimin adını vererek sizi tutuklattıracağım o savcıya emir verecek hepinizi tutuklatacak diye tehditler savurmaya başlamıştır. Bu cesaretle olsa gerek telefon tehditleri kesmemiş olacak ki geceleri rahatsız ettiği yöneticilere bu defa ağza alınmayacak hakaret ve küfürler etmiştir. Hakimden torpilliyim söylemi önceleri ciddiye alınmamış ise de sonraki gelişmelere bakıldığında (davacının özel istemi ile özel ara celse

açılabilmekte aleyhimize bize haber dahi vermeye lüzum görmeden kararlar ittihaz edilmektedir. Anlaşıldığı gibi bu özel alaka özel celse açmaya kadar işi ilerlettiğine, tarafeyn teşkil etmeden bila tebliğ gıyapta alınan kararlar telefonla dikte ettirilmekte olduğuna göre) davacının bu tür beyanları ciddiye almamız gerekecektir. Bu durum da hakimin ihsası reyde bulunmuş olduğunu gösterdiğinde göre bizde yasal hakkımızı kullanarak reddi hakim talebinde bulunmak zorunda kalmakla birlikte Yüksek Hakimler Kurulu'na da yasal şikayet hakkımızı kullanmak mecburiyetinde kalacağımızı üzülerek ifade etmek isteriz... Olayda davalı taraf olan müvekkil firma veya kanuni temsilcisine tebliğ etmeden tarafeyn teşkil etmeden alınmış olan ara celse kararının gerek usul ve gerekse esas yönünden hukuka aykırı olduğundan iş bu karardan rücu edilmesine rücu edilmediği takdirde gerek davacının başka kişilerin de hazır olduğu şirket merkezinde alenen hakimden torpilliyim o savcıya emir verecek hepinizi tutuklatacak tehditleri arkasında da böyle hangi saatte olduğu dahi belli olmayan özel celse açılmış olması hakimin davadan çekilmesini gerektiren ihsası rey durumu ortaya çıkmış olduğundan hakim kendiliğinden çekilmediği takdirde biz müvekkil firma adına reddi hakim talebinde bulunmak zorunda olduğumuzu ve iş bu talebimizin işleme konmasını yüksek takdirlerinize bilvekale arz ve talep ederiz." biçimindeki sözlere yer verilmiştir.

Dosya içeriğinden; asıl davanın yargılaması sırasında davalı tarafın yokluğunda "ara celse" başlığı altında oturum açılıp keşif kararı verilerek hakimin katılımı olmaksızın keşif yapıldığı, asıl dava dosyasının davacısı olan dava dışı ...'in hakaret eylemleri nedeniyle cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Anayasa'nın Hak arama özgürlüğü başlıklı 36. maddesinde; herkesin, yasal araç ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı yerleri önünde davacı veya davalı olarak iddia ve savunma ile adil yargılanma hakkına sahip olduğu belirtilerek, kişilerin hak arama özgürlüğü güvence altına alınmıştır.

Dava konusu olayda; dilekçede yer alan sözlerin usule ilişkin eksiklikleri dile getirmek amacına yönelik olduğu ve düşünsel bağlılık korunarak, hukuka uygunluk sınırları aşılmadan, savunma hakkının kullanıldığı benimsenmelidir.

Yerel mahkemece açıklanan olgular gözetilerek, istemin tümden reddedilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçeyle, davalının manevi tazminat ile sorumlu tutulmuş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda gösterilen nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA; bozma nedenine göre davacının temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve temyiz eden davalılar yararına takdir edilen 750,00 TL duruşma avukatlık ücretinin davacıya yükletilmesine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 26/10/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7720, Karar No: 2018/2233, Tarih: 05.03.2018

**2. Ceza Dairesi         2015/7720 E.  ,  2018/2233 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Müştekinin yol kenarına park ettiği otomobilinin, ön farlarının ve ön panjurunun sökülerek çalınması şeklinde gerçekleşen olayda, sanıkların eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 142/1-e maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden aynı Kanun'un 142/1-b maddesi uyarınca ceza tayini, her iki madde ve fıkrada aynı tür ve miktar yaptırım öngörülmesi karşısında sonuca etkili görülmemiş; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 05/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/379, Karar No: 2017/3248, Tarih: 31.05.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/379 E.  ,  2017/3248 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davada sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi temlik alan davacı vekili ve katılma yolu ile davalı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, ortaklarının temettü hariç ortaklık hakları ile yönetim ve denetimine tarafından el konulduğunu, davacı şirketinde bu şirketlerden birisi olduğunu, şirketin muhasebe kayıtlarının incelemeye alındığı, 13.02.2004 tarihi itibariyle kasada olması gereken nakit tutarlar ile mevcutlar arasında fahiş farklar bulunduğunun tespit edildiğini, şirketin kayıtları üzerinde inceleme yapılarak rapor düzenlendiğini, Türk Ticaret Kanunu'nun 337. maddesi gereğince anonim şirket yönetim kurulu üyelerinin kendilerinden önce yapılmış olan işlerde yolsuzluk olup olmadığını araştırmak ve varlığı halinde bunu şirket denetçilerine bildirmek zorunda olduğunu, 13.02.2004 tarihinden önce oluşan kasa açığından yönetim kurulu üyelerinin sorumlu olduğunu, denetim kurulu üyelerinin de, üzerlerine düşen vazifeleri yapmadıklarını ve şirketi zarara uğrattıklarını, davalıların şirkette çeşitli görevlerde bulunduklarını ve şirket zararından sorumlu olduklarını ileri sürerek 87.615,75 TL şirket zararının davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

../...

Bir kısım davalılar ve davalı vekilleri davanın reddini istemiş, bir kısım davalılar ise davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, yönetim kurulu ve denetim kurulunun azledilmesinden sonra şirket hesaplarında tutulan tutanak ve sonradan düzenlenen raporlara istinaden kasa açığının oluştuğunu iddia edilmiş olduğunu, davacının tek yönlü olarak tuttuğu raporlar ve tutanaklara istinaden kasa açığının mevcut olduğunun kabul edilemeyeceği, kasa açığı tutanağının doğru olup olmadığının davacı lehine delil olabilmesi için denetlenmesi gerektiği, davacı tarafın kasa açığının doğru olduğuna ilişkin herhangi bir belgeyi ibraz etmediği, bu nedenle de sadece tutanağa istinaden davacı şirkette belirli dönemlerde görev yapan kişilerin sırf görev yaptıklarından ötürü açıktan sorumlu tutulamayacakları, davacı tarafın kasa açığını ispatlayamadığı gibi, kasa açığının kimin tarafından veya kimin çalışma döneminde meydana geldiğini de ispatlayamadığı, davacının tek yanlı olarak tuttuğu kasa açığı tutanağına istinaden davalıların zarardan sorumlu tutularak tazminat ödemekle yükümlü kılınmalarının hukukun genel ilkelerine aykırı olacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, temlik alan davacı vekili ve katılma yolu ile davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Kararı, temlik alan davacı vekili ve katılma yolu ile davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, temlik alan davacı vekili ve katılma yolu ile davalı ... vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, temlik alan davacı vekili ve katılma yolu ile davalı ... vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 7,10 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ...'dan alınmasına, temlik alan harç alınmasına yer olmadığına, 31/05/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23354, Karar No: 2016/2427, Tarih: 08.02.2016

**3. Ceza Dairesi         2015/23354 E.  ,  2016/2427 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2015/157967

MAHKEMESİ : Silopi ... Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/01/2015

NUMARASI : 2014/532 (E) ve 2015/32 (K)

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Sanığın öz kardeşleri oldukları anlaşılan tanıklar ... ve ... tanıklıktan ve yeminden çekinme hakkı hatırlatılmadan dinlenmeleri suretiyle CMK'nin 45 ve 51. maddelerine muhalefet edilmesi,

2) Mağdurun soruşturma aşamasındaki, oğlu olan sanığın karşı taraftan gelerek burnuna yumruk attığına ilişkin samimi anlatımları, mağdur hakkında düzenlenen adli rapor içeriği ve tüm dosya kapsamına göre sanığın üzerine atılı suç sabit olduğu halde, mağdurun yargılama aşamasındaki oğlu olan sanığı suçtan ve cezadan kurtarmaya yönelik beyanlarına itibar edilerek, oluşa ve dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçelerle sanığın beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden 5320 Sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 08/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1209, Karar No: 2012/3268, Tarih: 16.02.2012

**7. Ceza Dairesi         2009/1209 E.  ,  2012/3268 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kaçakçılık

HÜKÜM : Sanığın hükümlülüğüne ve müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık ...'nin yüzüne karşı verilen hükümde temyiz süresinin başlangıcı hususunda yanıltma olduğu gözetilerek, yasa yolu süresini tam bir netlikle ifade eden yeni bir bildirimin, yöntemine uygun açıklamalı tebligatla hükmü temyiz etmeyen sanık ...e'ye usulüne uygun olarak tebliğinden sonra iade edilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.02.2012 günü oyçokluğuyla karar verildi.

(Muhalif)

KARŞI OY

Sanıklardan bir kısmının yüzüne, bir kısmının gıyabında karar verilmiş olup, tefhim yüze karşı olanlar, tebliğden de gıyapta olanlar için belirtildiği düşüncesiyle tevdii kararına katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2013/4409, Karar No: 2013/14414, Tarih: 29.05.2013

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2013/4409 E.  ,  2013/14414 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı,davalıya gübre, fide, tohum, tarım ilacı v.s. Malzemeler sattığını fakat davalının teslim aldığı bu ürünlerin parasını ödemediği gibi yaptığı takibe de haksız olarak kısmi itiraz ettiğini ileri sürerek kısmi itirazın iptali ile davalı aleyhine icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı,davacının belirttiği fidanları aldığını, fakat takibe konu tarım ilaçlarını almadığını, davalıya olan borcunun bir kısmını çek ile ödediğini savunarak davanın reddini dilemiş, takibe itirazında davalıya 5.350,00 TL borcu olduğunu belirterek takibe kısmi itirazda bulunmuştur.

Mahkemece, bilirkişi raporu doğrultusunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Davacı davalıya fidan, tohum, tarım ilacı gibi malzemeler sattığını ileri sürmüş ve takibe dayanak olarak 6 adet veresiye teslim fişi ibraz etmiş, davalı ise davacının belirttiği 40.000 adet fidanı aldığını ikrar etmiş fakat çekle ödeme yaptığını ve davacıya sadece 5.350,00 TL borcu olduğunu beyan etmiştir. Mahkemece hükme esas alınan

bilirkişi raporunda sadece davacının ibraz ettiği 4 adet veresiye teslim fişi dikkate alınarak hesaplama yapılmış olup, alınan raporun uyuşmazlığı çözecek nitelikte bulunmadığı, eksik ve yetersiz raporun bu haliyle hükme dayanak alınamayacağı anlaşılmaktadır. O halde, mahkemece davacının ibraz ettiği 23.07.2008 ve 01.12.2008 tarihli veresiye teslim fişleri ve davalının davacıdan 40.000 adet fidan aldığına yönelik ikrarı da dikkate alınarak konusunda uzman ... mühendislerinden oluşacak bilirkişi kurulundan taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınarak hasıl olacak sonuca uygun karar verilmesi gerekir. Mahkemenin değinilen bu yönleri göz ardı ederek eksik ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı şekilde karar vermiş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte yazılı nedenlerle davacının ikinci bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine, (2) bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 21.15 TL temyiz harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 29.5.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5158, Karar No: 2019/10013, Tarih: 07.11.2019

**8. Hukuk Dairesi         2019/5158 E.  ,  2019/10013 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Gaipliğe Karar Verilmesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca kanun yararına bozulması istenilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı ...’in, kardeşi ...’in gaipliğine karar verilmesine ilişkin talebi hakkında ... Sulh Hukuk Mahkemesi'nce verilen ve Yargıtayca incelenmeksizin kesinleşen 20.10.2017 tarihli ve 2017/8 Esas 2017/28 Karar sayılı kararın yürürlükteki hukuka aykırı olduğu gerekçesiyle, Adalet Bakanlığının yazısı üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 16.09.2019 tarihli ve 2019/85598 sayılı yazısı ile kanun yararına bozulması istenilmiş olmakla, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü:

Dava, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 32. maddesine dayalı olarak gaiplik kararı verilmesi talebine ilişkindir.

4721 sayılı Türk Medenî Kanunu'nun 32/1. maddesinde; ''Ölüm tehlikesi içinde kaybolan veya kendisinden uzun zamandan beri haber alınamayan bir kimsenin ölümü hakkında kuvvetli olasılık varsa, hakları bu ölüme bağlı olanların başvurusu üzerine mahkeme bu kişinin gaipliğine karar verebilir.'' hükmü ile aynı Kanun'un 35/2. maddesinde, ''Gaiplik kararı ölüm tehlikesinin gerçekleştiği veya son haberin alındığı günden başlayarak hüküm doğurur'' hükmü yer almaktadır.

Dosyadaki bilgi ve belgelerin incelenmesinden; gaipliğine karar verilen ...’in 2005 yılından beri kayıp olduğu, dağda geçirdiği kaza sonucu öldüğüne dair haber aldıkları iddia edilmiş, Mahkemece toplanan delillere göre ...’den 2005 yılından beri haber alınamadığı tespit edilmiş ise de bu kişinin ölümü hakkında kuvvetli olasılığın varlığı kanıtlanmamıştır.

Mahkemece Türk Medenî Kanunu'nun 32. maddesinde öngörülen "ölümü hakkında kuvvetli olasılık varsa" koşulu dikkate alınmaksızın adı geçenin gaipliğine ilişkin hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı bulunmuştur.

Davanın yukarıda gösterilen sebeplerden dolayı reddine karar verilmesi yerine kabulü usul ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ: Bu itibarla yukarıda açıklanan nedenlerle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün HMK'nin 363. maddesi gereğince sonuca etkili olmamak kaydıyla kanun yararına BOZULMASINA, gereği yapılmak üzere kararın bir örneği ile dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine, 07.11.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13503, Karar No: 2016/6951, Tarih: 21.09.2016

**15. Ceza Dairesi         2015/13503 E.  ,  2016/6951 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : 5271 sayılı CMK'nun 223/2-e maddesi gereğince beraat

Mala zarar verme suçundan sanıkların beraatine dair hükümler katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan ...'ın... tarlasının bulunduğu, sanıklarla katılan arasında tarla yolu meselesi yüzünden daha önceden aralarında husumet bulunduğu, olay tarihinde sanıkların katılana ait tarla sınırını belirlemek için sanıkların çakılı vaziyette bulunan kazıklardan bir tanesini sökerek attıkları iddia edilen somut olayda; katılanın soyut iddiası dışında eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiği yönünde cezalandırılmalarına yeter, her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı oluş ve dosya kapsamından anlaşılmakla, mahkemenin sanıkların ayrı ayrı beraatlerine yönelik kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılanın, sanıkların eyleminin sübut bulduğuna ve eksik inceleme ile karar verildiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 21/09/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3306, Karar No: 2015/12608, Tarih: 26.11.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/3306 E.  ,  2015/12608 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 5. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 02/10/2013

NUMARASI : 2009/352-2013/216

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 02/10/2013 gün ve 2009/352-2013/216 sayılı kararı bozan Daire’nin 25/11/2014 gün ve 2013/18314 -2014/18328 sayılı kararı aleyhinde davalı M.. İ.. vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, taraflar arasında uzun süre öncesine dayalı dostluk ve işbirliği bulunduğunu, yıllarca yurt dışında ortak çalışmalar yaptıklarını, yurt içinde dava dışı anonim şirketin hisselerinin devir edileceğinin öğrenildiğini, bu şirketin hisselerinin davalı ve başka arkadaşlarıyla devir alınmasına karar verildiğini, bu amaçla yurt dışından gerek davalının gösterdiği hesaplara, gerekse de hisseleri devir alınacak şirketin hesaplarına paralar gönderdiğini, müvekkilinin yurt dışında olması ve işleri nedeniyle alınan hisselerin davalı adına devir alındığını, müvekkilinin hissedar görünmediğini, buna rağmen şirket işlerinde ve yönetim kurulu üyesi olarak aktif görev aldığını, yine resmi kayıtlarda hissedar görünmeyen dava dışı C. M. adındaki ortakla onun hisselerinin devrine ilişkin olarak davalının da katılımıyla iki ayrı devir sözleşmesi imzalandığını, müvekkilinin bu şahsa 4 ayrı çekle ödeme yaptığını, ödenmeleri sonrasında çeklerin geri alındığını, ayrıca gösterilen şahsa devir bedeline mahsuben araç mülkiyetinin de devredildiğini, aynı şekilde davalı ile müvekkili arasında da devir sözleşmesi yapıldığını, müvekkilinin bedelsiz artış nedeniyle aldığı toplam 2.720.000.000 adet hissesini davalı dahil dört ayrı kişiye devir ettiğini, dava dışı C. M.'dan devir alınan ve davalı adına görünen 1.200.000.000 adet hissesinin kaldığını ileri sürerek, bu hisselerin müvekkili adına devrine ve pay defterine işlenmesine, olmadığı takdirde faizi ve getirileriyle birlikte bedelinin şimdilik 1.200.000 TL'sinin tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, istemin zamanaşımına uğradığını, davacının şirkette yönetim kurulu üyesi olarak görev aldığını, tüm payların tespit edildiği kararda imzasının bulunduğunu, paylarını usulüne uygun şekilde devir ettiğini, müvekkilinin dava dışı kişiden hisse devir almadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.