muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1978, Karar No: 2016/193, Tarih: 18.01.2016

Elektrik Kuvvetli Akım Tesisleri Yönetmeliğinin 27 . maddesinde ;

Tesislerin ve aygıtların teknik belgelerinde belirtilen aralıklarda bakım ve onarımları yapılmalıdır. Yapılan bakım ve onarımlar kalıcı bir şekilde kaydedilmelidir.

Düzenlemeleri yer almaktadır.

Somut olayda; dosyadaki bilgi ve belgelerden, davacının trafo binasına kilitli olmayan sağdaki kapıdan girdiği, binanın içinde de elektrik akımına kapılarak yaralandığı anlaşılmaktadır. Mahkemece, hükme dayanak alınan ve üç elektrik mühendisi tarafından hazırlanan bilirkişi kurulu raporunda; davacının kendi dikkatsizliği ile yaralandığı bu nedenle % 100 kusurlu olduğu belirtilmiştir. Anılan raporda, Elektrik Kuvvetli Akım Tesisleri Yönetmeliğinin 5. ve 27. maddelerine göre davalının sorumluluğuna ilişkin herhangi bir değerlendirme yapılmamıştır. Diğer anlatım ile, bilirkişi raporunda; trafo binasına giren davacının tam kusurlu olduğu belirtilmiş, trafo binasının kimsenin giremeyeceği şekilde yapılması gerektiği gözardı edilmiş, bilimsellikten uzaklaşılmış, tarafların olay nedeniyle sorumluluğu yasal hükümler çerçevesinde tartışılmamıştır. Bu nedenle, bilirkişi raporu, dava konusu olaydaki sorumluluğu aydınlatacak nitelikte bulunmamıştır. Zira, olayın meydana geldiği trafo binasının kapısının kişilerin girişini engelleyecek biçimde güvenli olmadığı ( kilit gibi ) anlaşıldığına göre davalının olayda kusurunun bulunduğu sabittir. Bu durumda, davalının en küçük bir kusurunun bulunması dahi illiyet bağını kesmeyeceğinden davalı sorumluluktan kurtulamaz. Bu durumda, zarar görenin kusuru oranında tazminattan indirim yapılarak hüküm kurulması gerekir.

Mahkemece; davalı kurum açısından, yapı malikinin sorumluluğuna ve tehlike sorumluluğuna ilişkin; davacı açısından ise, olaydaki bölüşük kusura ilişkin değerlendirmeler içeren, Elektrik Kuvvetli Akım Tesisleri Yönetmeliğinin 5. ve 27. maddelerine göre somut olayı aydınlatan, taraf ve Yargıtay denetimine elverişli, tarafların kusur oranlarının da gerekçeleriyle belirtildiği, önceki bilirkişiler dışında oluşturulacak üç kişilik konusunda uzman bilirkişi kurulundan (elektrik mühendisi ) bilirkişi raporu alınarak, varılacak sonuca göre bir hüküm kurulması gerekirken; eksik araştırma, inceleme ve yetersiz rapor doğrultusunda hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 18.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/508, Karar No: 2010/6502, Tarih: 07.06.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/508 E.  ,  2010/6502 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Bahçe Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 17.04.2008 tarih ve 2007/131 - 2008/47 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin murisinin içinde olduğu araca, davalı ...'in sevk ve idaresindeki, davalı ... şirketine ait,davalı ...'ya zorunlu mali mesuliyet sigortası ve davalı İhsas Sigorta'ya ihtiyari mali mesuliyet sigortası ile sigortalı aracın tam kusurlu olarak çarpması neticesinde murisin hayatını kaybettiğini, müvekkillerinin destekten yoksun kalıp büyük üzüntü yaşadıklarını ileri sürerek, 56.000,00 YTL maddi ve 46.000,00 YTL manevi tazminatın davalılardan tahsilini talep ve dava etmiş, 16.04.2008 tarihli faks dilekçesiyle davadan feragat ettiğini beyan etmiştir.

Davalı ... şirketleri, poliçe limiti ile sorumlu olduklarını savunmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama ve dosya kapsamına göre, davacılar vekilinin davadan feragat ettiği gerekçesiyle davalı ... ve İhlas Sigorta yönünden davanın feragat nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 07.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/398, Karar No: 2019/1349, Tarih: 04.03.2019

**10. Ceza Dairesi         2019/398 E.  ,  2019/1349 K.**

**"İçtihat Metni"**

İtiraz eden : Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

İtirazla ilgili mahkeme kararı : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi'nin 22/03/2018 tarihli 2017/2421 esas ve 2018/580 sayılı karar

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Dosya incelendi.

İtiraz yazısı ile dava dosyası incelendi.

A) KONUYLA İLGİLİ BİLGİLER :

Sanıklar ... ve ... hakkında, uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan yapılan yargılama sonucunda Diyarbakır 1. Ağır Ceza Mahkemesince 31/10/2017 tarihli 2017/98 esas ve 2017/392 sayılı karar ile mahkûmiyetlerine kararı verildiği, bu kararın sanıklar müdafileri tarafından yapılan istinaf başvurusu üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi'nin 22/03/2018 tarihli 2017/2421 esas ve 2018/580 sayılı kararı ile istinaf başvurularının esastan reddine karar verildiği, bu kararın sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin yaptığı temyiz incelemesi sonunda 03/12/2018 tarihli 2018/4724 esas ve 2018/8641 sayılı kararı ile oybirliğiyle onanmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca, Dairemizin bu kararına itiraz edilmiştir.

B) İTİRAZ NEDENLERİ :

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz yazısında:

"Dosya içeriği ile uygun şekilde sanıkların suça konu uyuşturucuyu sanıklardan ...'a ait "rent a car" olarak adlandırılan otomobil kiralama dükkanında sattıkları kabul edilmiştir. Bu kabulle otomobil kiralama dükkanı "... Ortaokuluna iki yüz metreden yakın mesafede" olduğu tespit edilip her iki sanık aleyhine hükmedilen cezadan TCK 188/4-b maddesi uygulanarak, cezalar yarı oranında arttırılmıştır.

İtirazımız suçun işlendiği yerin dükkan olması nedeniyle "umumi veya umuma açık yer olmadığı" ve bu nedenle dosyada TCK 188/4-b maddesinin uygulama olanağının olmadığına ilişkindir.Suç tarihi itibariyle ve halen yürürlükte olan TCK 188/4 maddesi aşağıdaki gibidir:

TCK 188/4 (Değişik: 27/3/2015-6638/11 md.) a) Yukarıdaki fıkralarda belirtilen uyuşturucu veya uyarıcı maddelerin eroin, kokain, morfin, sentetik kannabinoid ve türevleri veya bazmorfin olması,

b) Üçüncü fıkradaki fiillerin; okul, yurt, hastane, kışla veya ibadethane gibi tedavi, eğitim, askerî ve sosyal amaçla toplu bulunulan bina ve tesisler ile bunların varsa çevre duvarı, tel örgü veya benzeri engel veya işaretlerle belirlenen sınırlarına iki yüz metreden yakın mesafe içindeki umumi veya umuma açık yerlerde işlenmesi,

hâlinde verilecek ceza yarı oranında artırılır.

Otomobil kiralama dükkanının umumi yer olmadığı tartışmasızdır. Sorun umuma açık yer olup olmadığına ilişkindir. Belediyecilik ve kamu yönetimi terimi olarak "umuma açık yer" açılmasına ve faaliyette bulunmasına kolluğun soruşturması üzerine mahallin en büyük mülki amiri tarafından izin verilen ve belli şartlara uymak kaydı ile herkesin girebileceği istirahat ve eğlence yeri olarak tanımlanmaktadır.

hâlinde verilecek ceza yarı oranında artırılır.

Otomobil kiralama dükkanının umumi yer olmadığı tartışmasızdır. Sorun umuma açık yer olup olmadığına ilişkindir. Belediyecilik ve kamu yönetimi terimi olarak "umuma açık yer" açılmasına ve faaliyette bulunmasına kolluğun soruşturması üzerine mahallin en büyük mülki amiri tarafından izin verilen ve belli şartlara uymak kaydı ile herkesin girebileceği istirahat ve eğlence yeri olarak tanımlanmaktadır.

İşyeri Açma ve Çalışma Ruhsatlarına İlişkin Yönetmeliğin m.32/6 “Meyhane, kahvehane, kıraathane, bar, elektronik oyun merkezleri gibi umuma açık yerler ile açık alkollü içki satılan yerlerin, resmî ve özel okul binalarından ve ilk ve orta öğretim öğrencilerinin barındığı öğrenci yurtları ile anaokullarından, kapıdan kapıya en az yüz metre uzaklıkta bulunması zorunludur. Özel eğitime muhtaç bireylerin devam ettikleri öğretim kurumları ile okullar dışındaki diğer özel öğretim kurumları için bu zorunluluk aranmaz. Ancak söz konusu özel öğretim kurumlarıyla yukarıda belirtilen türdeki işyerleri aynı binada bulunamaz.”

m.34/1 “Meyhane, kahvehane, kıraathane, bar, elektronik oyun merkezleri gibi umuma açık yerler ile açık alkollü içki satılan yerlerin açılmasına izin verilirken mesafe ölçümünde, bina ve tesislerin varsa bahçe kapıları, yoksa bina kapıları; kapıların birden fazla olması durumunda en yakını esas alınır. Yüz metre uzaklığın ölçümünde, mevcut cadde ve sokaklar üzerinden yaya yolu kullanılarak, yaya kurallarına göre gidilebilecek en kısa mesafe dikkate alınır.” şeklinde düzenlemeler içermektedir.

Değinilen düzenlemede görüldüğü gibi meyhane, kahvehane, kıraathane, bar, elektronik oyun merkezleri gibi umuma açık yerler arasında sayılırken, alkollü içki satılan yer umuma açık yerler arasında sayılmamıştır. Kıyasen otomobil kiralanan yerin de umuma açık yer olarak tanımlanamayacağı anlaşılmaktadır. Ayrıca umuma açık yer sözlüklerde "halkın ücretli veya ücretsiz girebileceği park, gazino, stadyum gibi yerler" olarak tanımlanmaktadır. Bu tanıma göre de otomobil kiralama dükkanının umuma açık yer olamayacağı açıktır.Bu açıklamalar karşısında sanıklara hükmedilen cezalarda TCK 188/4-b maddesi uygulanarak arttırım yapılması usul ve yasalara aykırıdır. Usul ve yasalara aykırı temyiz incelemesine konu yerel mahkeme kararının bozulmasına karar vermek gerekirken onanmasına dair yüksek Dairenin itiraza konu kararı usul ve yasalara aykırıdır. " denilerek Dairemizin onama kararının kaldırılması ve yerel mahkeme hükmünün bu sebeplerle bozulması istenilmiştir.

C) İTİRAZIN VE KONUNUN İRDELENMESİ :

C) İTİRAZIN VE KONUNUN İRDELENMESİ :

27.03.2015 tarihli 6638 sayılı Kanunun 11. maddesi ile değişik TCK'nın 188. maddesinin b bendine göre; üçüncü fıkradaki fiillerin; okul, yurt, hastane, kışla veya ibadethane gibi tedavi, eğitim, askerî ve sosyal amaçla toplu bulunulan bina ve tesisler ile bunların varsa çevre duvarı, tel örgü veya benzeri engel veya işaretlerle belirlenen sınırlarına iki yüz metreden yakın mesafe içindeki umumi veya umuma açık yerlerde işlenmesi hâlinde sanığa verilecek ceza yarı oranında artırılacaktır.İtirazın konusunu oluşturan uyuşmazlık sanığın "rent a car" olarak adlandırılan araç kiralama amacıyla açılan ancak ifadeler ve tüm dosya kapsamında sabit olduğu üzere aktif olarak herhangi bir araç kiralama işlemi yapılmamış olan işyerinde uyuşturucu madde ticareti yapması ve incelemeye konu dosyada tespit edildiği üzere bu işyerinin okula 200 metreden daha yakın mesafede olması halinde sanığın cezasında TCK'nın 188/4-b madde ve fıkrası gereğince artırım yoluna gidilip gidilmeyeceğine ilişkindir.

Öncelikle irdelenmesi gereken husus umumi ve umuma açık yer kavramlarıdır. Türk Dil Kurumu sözlüğünde umumi kelimesinin anlamı; "Genel" olarak tanımlanmıştır, umuma açık yer ise herkesin, herhangi bir sınır olmaksızın girebileceği yerdir. Bu doğrultuda; Dairemizin kararlarında yollar, caddeler, sokaklar, park ve gezi yerleri, sahil, kumsal, halk plajı umumi yerler olarak nitelendirilmiştir. Umuma açık yer ise doktrinde "dileyen herkesin koşullu ise koşulunu yerine getirerek değilse koşulsuz olarak girebileceği otel, tiyatro, sinema, lokanta, bar, pavyon, gazino, kahvehane, market, bakkal, kasap dükkanı, berber dükkanı gibi yerler" olarak ifade edilmiştir. 765 sayılı Türk Ceza Kanununda da uyuşturucu madde ticareti yapma suçları bakımından bir artırım maddesi olan 765 sayılı TCK'nın 406/2. maddesine göre de bu suçların umuma açık yerlerde işlenmesi cezada artırım sebebi olarak öngörülmüş olup, bu maddedeki "umuma açık yer" kavramı açıklanırken 406/2. madde kapsamında Dairemizin 14.05.1998 gün 1997/1169 esas ve 1998/4900 karar sayılı ilamı ile emlak bürosu, 19.12.1998 gün 1997/13588 esas ve 1998/1164 karar sayılı ilamı ile çay ocağı, 24.09.1997 gün ve 1997/10058 esas ve 1997/9333 karar sayılı ilamı ile kahvehane, 05.02.1998 gün 1997/12289 esas ve 1998/408 karar sayılı ilamı ile bakkal dükkanı, 22.05.1997 gün 1997/4428 esas ve 1997/5982 karar sayılı ilamı ile birahane, 06.03.1997 gün 1997/728 esas ve 1997/2854 karar sayılı ilamı ile oto yağlama yıkama servisi, 16.05.1998 gün 1996/3108 esas ve 1996/5260 karar sayılı ilamı ile tamirhane, 06.04.1995 gün 1995/12272 esas ve 1995/2968 karar sayılı ilamı ile terzi dükkanı umuma açık yerler olarak kabul edilmiştir.

Önemle üzerine durulması gereken husus; yukarıda belirtilen yerlere ulaşılmasında herhangi bir sınırlandırma olmaması ya da belli şartları yerine getiren herkesin bu yerlere ulaşabiliyor olmasıdır. Buradan hareketle vatandaşın rent a car faaliyeti gösteren işyerine ulaşabilirliğinde de herhangi bir sınırlama yoktur ve daha önceki kararlarımızda benimsediğimiz işyerlerine kıyasla rent a car faaliyeti gösteren işyerinin TCK'nın 188/4-(b) maddesinin uygulanması yönünden şartların oluşması halinde umuma açık yer olarak kabul edildiğine dair dairemizin onama kararında herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın itirazı yerinde görülmemiştir.

İtirazın incelenmesi için dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kurulu'na gönderilmesine karar vermek gerekmektedir.

D) KARAR: Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın itirazının yerinde görülmediğine,

2- 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, itirazın incelenmesi için dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kurulu'na GÖNDERİLMESİNE,04/03/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6662, Karar No: 2012/11201, Tarih: 10.09.2012

**6. Hukuk Dairesi         2012/6662 E.  ,  2012/11201 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Birleşen Kırıkkale 2.Asliye Hukuk Mahkemesinin

2010/194 esas -2010/178 Karar Sayılı Dava Dosyasında

DAVA TÜRÜ : Alacak

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar, davalı ve davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira parasının indirilmesi ve istirdadı istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmişdir.

Davacı vekili, taraflar arasında 20.03.2009 başlangıç tarihli kira sözleşmesi düzenlendiğini, bu sözleşme ile, 1719 parselde 1.199.000 m2 ve 5151 parselde 1.708.500 m2 olmak üzere toplam 2.907.500 m2 yüzölçümündeki tarlalarının açık teklif usulü ile yıllık 380,000.-TL karşılığında davacıya 10 yıllığına kiralandığını, davacının tarlaları kullanma süresi içerisinde yapmış olduğu ekimler esnasında, kiralanan taşınmazların 450.000 m2'lik alanını kullanamadığı halde, bu kısımlar için de kira bedeli ödediğini, gelir kaybına uğradığını ayrıca bir yıllık kira bedeli üzerinden kesin teminat mektubu verdiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile, kira bedelinin kullanılamayan tarla oranı nispetinde indirilmesine ve davacının ödediği fazla kira bedelinin iadesine karar verilmesini istemiştir. Davalı vekili, taşınmazların ihale yolu ile kiraya verildiğini, münhasıran tarımsal faaliyet yapılması veya zirai faaliyet içerisinden sadece çeltik ekimi için kiralanmadığını, ayrıca kiralananların tarıma elverişli olmayan kısımlarından kira alınmayacağına dair sözleşmede herhangi bir hüküm bulunmadığını, bir bütün olarak taşınmazların kiralandığını, taraflar arasında adi gayrimenkul kiralama ilişkisi olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının 358.512.m2'lik alanı kullanamadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, dava konusu parsellerin kira bedelinin 333.146-TL olarak tespitine, davacı tarafından fazladan ödenen 41.701,20-TL kira bedelinin davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin istemin saklı tutulmasına, diğer istemlerin reddine karar verilmiştir.

Hükme esas alınan ve davaya dayanak yapılan 20.03.2009 başlangıç tarihli ve 10 yıl süreli kira sözleşmesi hususunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık, kiralanan 1719 ve 5151 nolu parsellerin tamamının kiralama amacına uygun olarak kullanılabilip kullanılamadığı noktasındadır.

Davacı, kiralanan parsellerin bir kısmının taşlık ve kayalık alanda ve bir kısmının ise Kızılırmak nehir yatağı içerisinde kaldığından zirai amaçla kullanamadığını bildirmektedir. Davalı kiralayan ise söz konusu parsellerin münhasıran zirai amaçla kiralanmadığını, sözleşmede parsellerin tarıma elverişli olmayan kısımları için kira bedelinden indirim yapılacağına ilişkin bir hüküm bulunmadığını savunmuştur.

Davacı, kiralanan parsellerin bir kısmının taşlık ve kayalık alanda ve bir kısmının ise Kızılırmak nehir yatağı içerisinde kaldığından zirai amaçla kullanamadığını bildirmektedir. Davalı kiralayan ise söz konusu parsellerin münhasıran zirai amaçla kiralanmadığını, sözleşmede parsellerin tarıma elverişli olmayan kısımları için kira bedelinden indirim yapılacağına ilişkin bir hüküm bulunmadığını savunmuştur.

Kural olarak, davacı kiracı, sözleşmede aksine bir hüküm veya yerel adet olmadıkça, kira bedelini ve yan giderleri her kira yılının ve en geç kira süresinin sonunda ödemekle yükümlü olup kira parasını ödemekten kaçınamaz. Ancak, olağanüstü durumlarda kira bedelinde indirim yapılmasını isteyebilir. 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 282. maddesi ile buna paralel olarak düzenleme getiren 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 363. maddesinde; tarımsal bir taşınmazın her zamanki verimi, olağanüstü felaket veya doğal olaylar üzerinden önemli ölçüde azalırsa kiracı, kira bedelinden orantılı bir miktarın indirilmesini isteyebilir, hükmü öngörülmüştür. Bu durumda kiralananan taşınmazların Kızılırmak yatağı içerisinde kalan ve bu nedenle kullanılma imkanı kalmayan kısımlar için olağan gelirin bir bölümünün önemli ölçüde azaldığının kabulü gerekeceğinden mahkemenin bu yöne ilişkin kabulü yerindedir. Ne var ki, kira sözleşmesinin yapıldığı sırada, taşlık ve kayalık olması nedeniyle tarıma elverişli olmadığı bilinen kısımlar yönünden davacının bu madde kapsamında talepde bulunma imkanı yoktur. Çünkü davacı kiralananı bulunduğu hal üzerinde kiralamış, kiralananı teslim alırken ve kira bedellerini öderken bu konuda herhangi bir ihtirazı kayıt ileri sürmemiştir.

Mahkemece, kiralanan taşınmazların Kızılırmak nehir yatağında kalan kısımları tespit edilerek oranlaması yapılmak suretiyle, bu oran dahilinde kira bedelinden indirim yapılması gerekirken, nehir yatağında kalmayan taşlık ve kayalık alanları da kapsayacak şekilde kira bedelinden indirim yapılarak yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 10/09/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3040, Karar No: 2007/12710, Tarih: 12.07.2007

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2007/3040 E.  ,  2007/12710 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... Müd. aralarındaki Tespit davası hakkında Yozgat 1.Asliye Hukuk (İş) Mahkemesinden verilen 20.12.2006 gün ve 1722-1555 sayılı hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

1-Davacının tarımsal faaliyetleri nedeniyle, Yağlı Tohumlar Tarım Satış Kooperatifi, ... Tohumu A.Ş'den ürün teslim edip etmediği etmişse ürün teslim ettiği yıllar ve bu nedenle yapılan ... prim kesinti miktar ve tarihlerinin ,

2-Ayrıca davacının, ... Ekicileri Kooperatifi ve Yağlı Tohumlar Tarım Satış Kooperatifine üye olup olmadığı, üye olmuşsa hangi tarihte üyeliğinin başladığı ve halen devam edip etmediğinin ilgili Kuruluşlardan sorularak alınacak cevapların eklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.07.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5914, Karar No: 2015/18858, Tarih: 27.10.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/5914 E.  ,  2015/18858 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Of Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/01/2014

NUMARASI : 2013/202-2014/75

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Arazi ve çay bahçesi niteliğindeki taşınmazlara net geliri esas alınarak değer biçilmesinde, taşınmazların niteliği, tamamının yüzölçümü, geometrik durumu ve enerji nakil hattı güzergahı dikkate alınarak değer düşüklüğü oranı belirtilmek suretiyle irtifak hakkı karşılığının tespit edilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Davalılar S.. N.. ve S.. S..'nun paylarını davalılardan S.. H..'na devrettikleri anlaşıldığından bu davalılar yönünden davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a)1. bendindeki (KABULÜ) kelimesinden önce gelmek üzere (KISMEN) kelimesinin yazılmasına,

b)4. bendinin başına (Davalılar S.. N.. ve S.. S.. hakkındaki davanın husumet nedeniyle reddine,) kelimelerinin yazılmasına, aynı bentteki (miktarın) kelimesinden sonra gelmek üzere (S.. N.. ve S.. S.. dışındaki) kelimelerinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 27/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.