muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/8403, Karar No: 2013/11937, Tarih: 10.06.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/8403 E.  ,  2013/11937 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 12.02.2013 tarih ve 2013/195-2013/196 D. İş sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi alacaklı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

İhtiyati haciz isteyen vekili, borçluların genel kredi sözleşmesinden kaynaklanan borçlarını muaccel olmasına rağmen ödemediklerini ileri sürerek 509.217,93 TL için ihtiyati haciz kararı verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, borcun rehinle temin edilmediği, vadesinin geçtiği ve ödenmediği gerekçesiyle İİK'nın 257. ve devamı maddeleri gereğince, borçluların gerek elindeki gerekse üçüncü kişilerdeki taşınır ve taşınmaz malları ile hak ve alacaklarının, alacağa yetecek kadar kısımlarının %10 teminat karşılığında ihtiyaten haczine karar verilmiştir.

Kararı, ihtiyati haciz isteyen vekili temyiz etmiştir.

Talep, teminat alınmaksızın ihtiyati haciz kararı verilmesine ilişkindir.

4603 sayılı ... ... Bankası, ... ... Bankası Anonim Şirketi ve ... ... Bankası Anonim Şirketi Hakkında Kanun'un 1. maddesinde, “Bu Kanunun amacı, ... ... Bankası, ... ... Bankası Anonim Şirketi ve ... ... Bankası Anonim Şirketinin (bankalar) çağdaş bankacılığın ve uluslararası rekabetin gereklerine göre çalışmalarını ve özelleştirmeye hazırlanmalarını sağlayacak şekilde yeniden yapılandırılmaları ile hisse satışlarına ilişkin düzenlemelerin ve hisselerin tamamına kadarının özel hukuk hükümlerine tabî gerçek ve tüzel kişilere satışının gerçekleştirilmesidir” şeklinde düzenleme olduğu, yine aynı kanunun 2/2. maddesinde ise “Yeniden yapılandırma işlemlerinin tamamlanmasını müteakiben bankaların hisse satış işlemleri 4046 sayılı Özelleştirme Uygulamalarının Düzenlenmesine ve Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun hükümleri çerçevesinde sonuçlandırılır. Yeniden yapılandırma ve hisse satış işlemleri bu Kanunun yürürlüğe girmesinden itibaren üç yıl içinde tamamlanır. Bakanlar Kurulu bu süreyi bir defaya mahsus olmak üzere yarısı kadar uzatabilir” hükmünün bulunduğu anlaşılmıştır.

5230 sayılı ... ... Anonim Şirketinin ... ... Bankası Anonim Şirketine Devri ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına İlişkin Kanunun 11. maddesinde ise “4603 sayılı Kanuna tâbi bankalarca yeniden yapılandırma sürecinde açılmış veya açılacak dava ve takipler sonuçlandırılıncaya kadar, 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 2, 23 ve 29'uncu maddeleri ile 2548 sayılı Ceza Evleriyle Mahkeme Binaları İnşası Karşılığı Olarak Alınacak Harçlar ve Mahkûmlara Ödettirilecek Yiyecek Bedelleri Hakkında Kanunun 1'inci maddesi hükümleri uygulanmaz, ihtiyatî tedbir ve ihtiyatî haciz taleplerinde teminat şartı aranmaz. Bankaların mahkeme ilâmını alması ve tebliğe çıkartması işlemlerinde karşı tarafa yükletilmiş olan harcın ödenmiş olması şartı da aranmaz” hükmünün düzenlendiği belirlenmiştir.

Bakanlar Kurulu tarafından 12.10.2010 tarih, 2010/964 sayılı Kamu bankalarının Yeniden Yapılandırılması ve Hisse Satış İşlemlerine İlişkin Sürenin Uzatılmasına Dair Karar ile, 15.11.2000 tarihli ve 4603 sayılı Kanun'un 2. maddesinin ikinci fıkrasında yer alan kamu bankalarının yeniden yapılandırılması ve hisse satışı işlemlerine ilişkin süre 25.11.2010 tarihinden geçerli olmak üzere 5 yıl uzatılmıştır.

Tüm bu açıklamalardan anlaşıldığı üzere, 4603 sayılı Yasa gereği yeniden yapılandırma süreci içindeki ihtiyati haciz isteminde bulunan ... ... Bankası A.Ş'nin yeniden yapılandırma süresini uzatma yetkisinin Bakanlar Kurulu'na verildiği, Bakanlar Kurulu'nun da yeniden yapılandırmaya ilişkin süreyi 25.11.2010 tarihinden itibaren 5 yıl uzattığı, ihtiyati haciz kararı talebinin bu 5 yıllık süre içinde yapıldığı, 5230 sayılı Yasa'nın 11. maddesine göre yeniden yapılandırma sürecinde ihtiyati haciz taleplerinde teminat şartı aranmayacağı belirlendiğine göre, ihtiyati haciz talebinde bulunan banka lehine kanuna dayalı olarak teminatsız ihtiyati haciz kararı verilmesi gerekirken, teminat karşılığında ihtiyati haciz kararı verilmesi doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle ihtiyati haciz kararı verilmesini talep eden vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle kararın ihtiyati haciz kararı talep eden yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden alacaklıya iadesine, 10.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5438, Karar No: 2016/11689, Tarih: 21.06.2016

**2. Ceza Dairesi         2016/5438 E.  ,  2016/11689 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz talebinin suç vasfına yönelik olduğu ve bu nedenle hükmün temyizi olanaklı olduğu belirlenerek yapılan incelmede;

Hükmün gerekçe kısmında sanığın karşılıksız yararlanma suçunu işlediğinin sabit olduğu kabul edildiği halde, kısa kararda mühür bozma suçundan cezalandırılmasına karar verilerek hükümde çelişkiye neden olunması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 21.06.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25275, Karar No: 2014/12230, Tarih: 25.03.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/25275 E.  ,  2014/12230 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/109279

MAHKEMESİ : Zonguldak 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 09/02/2012

NUMARASI : 2010/479 (E) ve 2012/37 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1)Mağdur hakkında düzenlenen adli tıp raporunda yüzde sabit ize neden olan yaralanmanın basit tıbbi müdahale ile iyileşebilir olduğunun belirtilmesi, sanığın da savunmasında mağdurun yüzünde herhangi bir izin kalmadığını duyduğunu söylemesi karşısında, mağdurun olay nedeniyle yüzünde sabit iz kalıp kalmadığına dair yeniden rapor alınması gerektiğinin gözetilmemesi,

2)Sanığın savunmasında nişanlısını mağdur ile uygunsuz şekilde gördüğünü beyan etmesi; mağdurun da olay günü sanığın nişanlısı ile işyerinde birlikte olduklarını kabul etmesi karşısında, bu durumun sanık yönünden haksız tahrik olup olmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3)Kabule göre de; mağdurun yüzünde sabit ize neden olan yaralanmanın basit bir tıbbi müdahaleyle giderilemeyeceği ve yaralanmanın niteliği itibariyle 5237 sayılı TCK'nin 86/1 ve 87/1-c(son) maddeleri gereği sanığa hükmedilebilecek cezanın alt haddinin 3 yıldan az olamayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 25/03/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10045, Karar No: 2011/971, Tarih: 17.02.2011

**5. Ceza Dairesi         2010/10045 E.  ,  2011/971 K.**

**"İçtihat Metni"**

5682 sayılı Kanuna muhalefet suçundan sanık ...’in yargılanması sırasında; Datça Sulh Ceza Mahkemesi ile Pendik 1. Sulh Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C. Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Datça Sulh Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Pendik 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 20.11.2009 gün ve 2009/1040 E. 2009/978 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C. Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.02.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5270, Karar No: 2011/6596, Tarih: 02.06.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/5270 E.  ,  2011/6596 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ,ECRİMİSİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, kayden paydaşı oldukları 28 parsel sayılı taşınmazda yer alan binaya, eski kiracı ile sponsorluk anlaşması yapan davalı şirketin reklam panosu asmak ve binanın cephesini şirketin özgün rengine boyamak suretiyle müdahnale ettiğini ileri sürerek elatmanın önlenmesi,eski hale getirme tazminatı ve ecrimisil isteklerinde bulunmuştur.

Davalı, husumet itirazında bulunarak davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalı şirketin sorumlu tutulamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, bir kısım davacılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'un raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; bir kısım davacıların temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 02.06.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/9138, Karar No: 2007/7913, Tarih: 11.06.2007

4. Hukuk Dairesi 2006/9138 E., 2007/7913 K.

**4. Hukuk Dairesi 2006/9138 E., 2007/7913 K.**

**- DEĞİŞME

- HATALI ÜRÜNLERDEN DOĞAN ZARAR

- İADE

- SATIŞ SONRASI HİZMET**- 4077 S. TÜKETİCİNİN KORUNMASI HAKKINDA KANUN [ Madde 1 ]

- 4077 S. TÜKETİCİNİN KORUNMASI HAKKINDA KANUN [ Madde 2 ]

- 4077 S. TÜKETİCİNİN KORUNMASI HAKKINDA KANUN [ Madde 3 ]

- 4077 S. TÜKETİCİNİN KORUNMASI HAKKINDA KANUN [ Madde 4 ]

**"İçtihat Metni"**

Davacı Mehmet vekili avukat tarafından, davalı A…

……… Tohum Sanayi Tic. Ltd. Şti. aleyhine 09/09/2005 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; yetki yönünden davanın reddine dair verilen 13/12/2005 günlü kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, davalı üretici firmanın ürettiği mısır tohumunun standartlara uygun olmamasından doğan maddi zararın tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece yetki yönünden dava dilekçesinin reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davasını üretim hatasına dayanarak tüketici mahkemesine açmıştır. Mahkemece genel yetkili asliye hukuk mahkemesi sıfatı ile yargılama yapılarak karar verilmiştir. 4077 Sayılı Tüketiciyi Koruma Kanunu ile tüketiciler ile satıcı ve üretici firma arasındaki mal alım satımından kaynaklanan iade, değiştirme, satım sonrası hizmetler gibi konularda doğabilecek anlaşmazlıkların çözümü ile ilgili yeni kurallar getirilmiş ve bunlardan kaynaklanan davalara bakma görevi de özel bir yargılama usulü ile tüketici mahkemelerine verilmiştir. 4077 sayılı yasanın amacı ve içerdiği düzenlemelerin niteliği birlikte incelendiğinde uyuşmazlığın, üründeki bir eksiklikten, hatadan kaynaklanması bu ürünün tamiri, değiştirilmesi gibi durumlarda, tüketici mahkemesinin görevli olduğu öngörülmüştür. Bunun içindir ki yasa, tüketici ile satıcı veya üretici arasında alım-satım konusu olan üründeki bozukluklar ve bunun sonucu olarak da ürünün değiştirilmesi, tamiri gibi sorunların çözümüne ilişkin ayrıntılı kurallar getirmiştir. Bu nedenle bir ürünün hatalı üretiminden doğan zarardan kaynaklanan uyuşmazlıkların tüketici mahkemelerinde çözümlenmesi gerekir.

Somut olayda davacının ziraat yapmak amacı ile tohum aldığı anlaşıldığına göre davacının tüketici olduğunun kabulü gerekir. Şu halde yargılamanın da özel yetkili tüketici mahkemesinde yapılması gerekir. Görev kamu düzenine ilişkin olup mahkemece bu hususun gözetilmemiş olması doğru görülmemiş, bu nedenle hükmün bozulması gerekmiştir.

Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 11/06/2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4868, Karar No: 2016/4085, Tarih: 28.11.2016

**1. Ceza Dairesi         2016/4868 E.  ,  2016/4085 K.**

**"İçtihat Metni"**

(KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ)

Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde kabul etmek suçundan, Devrek Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunan ...'ın kapalı ceza infaz kurumuna iadesine dair anılan Ceza İnfaz Kurumu İşyurdu Yönetim Kurulu Başkanlığının 09/03/2016 tarihli ve 2016/46 sayılı kararının onaylanmasına yönelik talebin reddine ilişkin Zonguldak İnfaz Hakimliğinin 11/03/2016 tarihli ve 2016/437-434 sayılı kararına karşı yapılan itirazın kabulüne, söz konusu kararın kaldırılmasına ve iade kararının onaylanmasına dair Zonguldak 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 18/03/2016 tarihli ve 2016/335 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 19. Ceza Dairesinin 25/06/2015 tarihli ve 2015/8588 esas, 2015/3318 sayılı ilamında yer alan, “... gerek 5275 sayılı Kanunun 14/4. maddesinde gerekse Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğinin 12/1-b maddesinde özellikle vurgulanan “İade Edilir” sözcüğünün “kapalı ceza infaz kurumundan, açık ceza infaz kurumuna ayrılanları kapsamına alan bir sözcük olarak kabulünün mümkün olmasına karşın, anılan maddelerin infaza doğrudan doğruya açık ceza infaz kurumunda başlayanları da kapsadığına dair herhangi bir ibareyi içermemiş olması ve ceza hukukunda; sanık aleyhine kıyasın yasak olduğunun kanunilik ilkesinin doğal sonucu olduğu gibi 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2. maddesinin 3. fıkrasında "Kanunların suç ve ceza içeren hükümlerinin uygulanmasında kıyas yapılamaz." şeklindeki düzenlemenin, bir anlamda hükümlünün durumunu ağırlaştırdığı konusunda kuşku bulunmadığı için ceza hükmü olarak da kabul edilebilecek olan disiplin cezaları için de geçerli olacağının anlaşılması karşısında; somut olayımızda adli para cezasının hapis cezasına dönüştürülmesinden sonra doğrudan doğruya açık ceza infaz kurumunda cezasını infaz etmekte iken firar eden hükümlünün kapalı ceza infaz kurumuna gönderileceğine dair kanun yararına bozma talebinin dayanığını teşkil eden ve yukarıda ayrıntılı şekilde açıklanan mevzuatta açık bir hüküm bulunmadığı...” şeklindeki açıklama, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106/3. maddesinde “(Değişik fıkra:18.06.2014 - 6545 s.K./81.mad) Hükümlü, tebliğ olunan ödeme emri üzerine belli süre içinde adli para cezasını ödemezse, Cumhuriyet savcısının kararı ile ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarı hapis cezasına çevrilerek, hükümlünün iki saat çalışması karşılığı bir gün olmak üzere kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verilir. Günlük çalışma süresi, en az iki saat ve en fazla sekiz saat olacak şekilde denetimli serbestlik müdürlüğünce belirlenir. Hükümlünün, hakkında hazırlanan programa ve denetimli serbestlik görevlilerinin bu kapsamdaki uyarı ve önerilerine uymaması hâlinde, çalıştığı günler hapis cezasından mahsup edilerek kalan kısmın tamamı açık ceza infaz kurumunda yerine getirilir.” biçiminde yer alan hüküm, yine anılan Kanun'un 14/4 maddesinde yer alan, “Açık ceza infaz kurumunda bulunan hükümlülerden kınamadan başka bir disiplin cezası alanlar kurum yönetim kurulunun kararı ile kapalı ceza infaz kurumlarına geri gönderilirler” yer alan hüküm ile Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğinin 12/1-b maddesinde yer alan, “(1) Açık kurumlarda cezası infaz edilmekte olan hükümlülerden;...b) Firar edenler, ... kurum yönetim kurulu kararı ile kapalı kurumlara iade edilirler” şeklindeki düzenlemeler birlikte değerlendirildiğinde, anılan maddelerin cezasının infazına doğrudan doğruya açık ceza infaz kurumunda başlayanları kapsadığına dair herhangi bir ibareyi içermediği, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2/3

...b) Firar edenler, ... kurum yönetim kurulu kararı ile kapalı kurumlara iade edilirler” şeklindeki düzenlemeler birlikte değerlendirildiğinde, anılan maddelerin cezasının infazına doğrudan doğruya açık ceza infaz kurumunda başlayanları kapsadığına dair herhangi bir ibareyi içermediği, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2/3. maddesinde "Kanunların suç ve ceza içeren hükümlerinin uygulanmasında kıyas yapılamaz." şeklindeki düzenlemeyle sanık aleyhine kıyasın yasak olduğu, söz konusu bu kıyas yasağının, hükümlünün durumunu ağırlaştırdığı konusunda kuşku bulunmadığı için ceza hükmü olarak ta kabul edilebilecek olan disiplin cezaları için de geçerli olacağının anlaşılması karşısında; somut olayımızda kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan İstanbul Anadolu 20. Sulh Ceza Mahkemesinin 19/03/2014 tarihli ve 2013/434 esas, 2014/259 sayılı ilamıyla 6.000,00. Türk Lirası adlî para cezasına hükümlü ...'ın Devrek Açık Ceza İnfaz Kurumunda cezasının infazına başlandığı sırada firar ettiği gerekçesiyle anılan Ceza İnfaz Kurumu tarafından kapalı ceza infaz kurumuna iadesine karar verildiği, hükümlünün para cezasından çevrilme hapis cezasının infazına açık ceza infaz kurumunda devam etmesi gerektiği gözetilmeden, itirazın reddi yerine, kabulüne karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 21/06/2016 gün ve 94660652-105-67-5380-2016-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına göre yerinde görüldüğünden, Zonguldak 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 18/03/2016 tarihli ve 2016/335 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nun 309. maddesi uyarınca kanun yararına BOZULMASINA, diğer işlemlerin yapılabilmesi için dosyanın Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28/11/2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/17716, Karar No: 2020/1575, Tarih: 23.01.2020

**3. Ceza Dairesi         2019/17716 E.  ,  2020/1575 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Oluşa, tüm dosya kapsamına, mağdurun olayın sıcaklığı ile alınan kolluk ifadesinde, sanığın kollarından tutup yol üzerinde bir müddet sürüklediğini, kollarını ve kafasını yere vurduğunu ifade etmesine, mağdur hakkında düzenlenen...Devlet Hastanesinin 09.08.2015 tarihli raporunda; ''sol kol ön yüzünde 1x1 cm sıyrık, sağ bacak ayak bileğinde 1x1 cm ekimoz mevcut olup, basit tıbbi müdahale ile giderilebilir.'' şeklindeki tespitlere göre; sanığın atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçeyle yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23.01.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15066, Karar No: 2011/12725, Tarih: 15.11.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/15066 E.  ,  2011/12725 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Bakırköy 9. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/224 esas sayılı dosyasında duruşma hakimi Refika Cihangir davadan çekilmiş, merci sıfatıyla çekilmeyi inceleyen Bakırköy 3. Asliye Hukuk Mahkemesi 2011/23 D.İş.-2011/23 sayılı kararında çekilme talebinin reddi yönünde hüküm kurmuştur. Bu karar bir kısım davalılar vekili Av.... ve davalı ... vekili Av.... tarafından temyiz edilmiştir.

Bakırköy 9. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/224 esas sayılı dosyasında bir kısım davalılar vekili Av...., davacı ...'in Bakırköy 7. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/8 D.İş. sayılı dosyasında ihtiyati haciz talebinin reddine rağmen 9. Asliye Hukuk Mahkemesi dosyasında ihtiyati haciz talebinin kabul edildiğini, tapu kayıtları getirtilmeden ve deliller toplanmadan tensip ile karar verildiğini, bu konudaki itirazlarının reddedildiğini, bu durumun manidar ve ihsası rey mahiyetinde olduğunu bildirmiştir. Bir kısım davalılar vekilinin ihtiyati haciz kararına karşı yaptığı bu itiraz üzerine duruşma hakimi 22.06.2011 tarihli mütalaası ile davadan çekilmiştir.

Çekilme talebi merci sıfatıyla Bakırköy 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/23 D.İş. sayılı dosyasında incelenmiş ve reddedilmiştir. Mercinin ret kararı usul ve yasaya uygun görülmüştür. İhtiyati haciz kararına itiraz her zaman mümkündür. İtiraz dilekçesinde reddi hakim talebi yoktur. H.Y.U.Y.nın 28 ve 29. maddelerindeki (Hukuk Muhakemeleri Kanununun 34 ve 36. maddeleri) şartlar dolayısıyla hakimin davadan çekilme nedenleri yoktur. Bir kısım davalılar vekili Av....'ın temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Mercinin ret kararı davalı ... vekili Av....'e 14.07.2011 tarihinde tebliğ edilmiş, temyiz dilekçesi H.Y.U.Y.nın 36/A-II maddesinde öngörülen yasal 7 günlük süre geçirildikten sonra 28.07.1011 tarihinde verilmiştir. Süresinden sonra yapılan temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: 1)Yukarıda açıklanan nedenlerle; bir kısım davalılar vekili Av....'ın temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine,

2) Davalı ... vekilinin temyiz dilekçesinin süre yönünden REDDİNE, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine 15.11.2011 günü oybirliğiyle karar verildi.