muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/18091, Karar No: 2021/894, Tarih: 21.01.2021

**8. Ceza Dairesi         2019/18091 E.  ,  2021/894 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerini kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

TCK.nın 268. maddesinde düzenlenen suçun oluşabilmesi için failin işlediği suç nedeniyle kendisi hakkında soruşturma veya kovuşturma yapılmasını engellemek amacıyla başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerini kullanması gerektiği; somut olayda, tek taraflı yaralamalı ve maddi hasarlı trafik kazası sonucu yaralanan ve tedavi olmak için hastaneye gelen başka suçlardan yakalaması bulanan ve araçta yolcu olan sanığın Umut Yelken adı ile hastaneye giriş yaptığı ve geçici adli raporun bu adla düzenlendiği anlaşılmakla olayda sanığın işlediği bir suçtan söz edilemeyeceğinden eyleminin TCK.nın 206. maddesinde düzenlenen resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyanda bulunma suçunu oluşturacağı, hukuki durumunun buna göre takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 21.01.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11959, Karar No: 2013/14582, Tarih: 15.05.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/11959 E.  ,  2013/14582 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, yıllık izin ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 01.06.2003-31.07.2008 arasında ...-... hattındaki davalıya ait otobüslerde kaptan yardımcısı (muavin) olarak çalıştığını, bu hatta otobüsler yerine ticari otomobiller ile taşıma başlayınca davalı şirketin otobüslerini çektiğini ve bu şekilde davacının işsiz kaldığını, ...’den ...’a ilk servisin 07.00’da olduğunu, davacının bu servise otobüsü hazırlamak için en az yarım saat öncesinde sefer yapacağını, otobüsün başında olmak zorunda olduğunu, her gün ...’a iki kez gidilip gelindiğini, davacıya gidiş geliş ücreti olarak net 20,00 TL ödendiğini, iki kez gidilip gelindiği için günlük net kazancının 40,00 TL olduğunu, işinin ancak 19.00’da bittiğini, davacının dini resmi bayram dahil haftanın 7 günü 06.30-19.00 arası çalıştığını, yıllık izin kullandırılmadığını, çalışma sürelerinin SGK’ya bildirilmediğini iddia ederek kıdem, ihbar tazminatı, fazla mesai, yıllık izin, hafta tatili ve genel tatil ücreti alacaklarının faiziyle tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, rapora itiraz dilekçesinde, zamanaşımı savunmasında bulunarak, bilirkişinin davacı avukatlık bürosunun akrabası olduğunu, bilirkişinin tanık beyanlarını hiç nazara almadan sadece dava dilekçesindeki yazılanlara göre aynen rapor verdiğini, tanıklarının davacının ara sıra muavinlik yaptığını, ancak kesinlikle sürekli bir çalışmasının olmadığını, muavinlerin çalışma sisteminin ne olduğunu açıkça beyan ettiğini, davacının sürekli bir çalışma sisteminin olmadığı, günde çalışsa bile o da iki kez yaparsa bile 30 TL alabileceğini, ancak üçüncü sefer yapma imkanının bulunmadığını belirttiğini, davacının şirketlerinde sürekli olarak çalıştığının hiçbir şekilde ispat edilemediğini ileri sürerek, zamanaşımı nedeniyle yeni bir bilirkişi tayini ile yeniden rapor alınmasını, tanıkları ...’ın dinlenmesini, muavinlerin ne kadar ücret aldığının sorulmasını talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davalı işverenin davacı için 1 gün bile çalışmış olsa, şahsi dosya düzenleyerek, işe giriş bildirgesi vermesi, muhtasar beyanname ile ücretini vergi keserek maliyeye bildirmesinin yasal zorunluluk olduğu, ancak davalı işverenin bu yasa emrine uymadığı, bu durumda davacının kayıt dışı çalıştırıldığı, işveren davacı için düzenli belge oluşturmadığından, tanık anlatımlarına değer verme zorunluğu olduğu, ...'de uygulama olarak mahkemeye yansıyan birçok dosyada, bu nitelikte çalışan kişilerin işverenler tarafından kuruma bildirilmeyerek günlük ücretler şeklinde günü birlik çalıştırıldıklarının görüldüğü, bu uygulamanın yasalara aykırı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile, kıdem, ihbar tazminatı, fazla mesai, ücretli izin, hafta tatili ve genel tatil ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı yasal gerektirici nedenlere göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının genel tatil, hafta tatili ve fazla çalışma ücretlerinde bilinmeyen dönem ücretlerinin son ücret asgari ücrete oranlanarak belirlenmesi gerekirken, bilinmeyen dönem için asgari ücret üzerinden hesaplama yapılması hatalıdır.

F) Sonuç:

Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 15.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24700, Karar No: 2014/7293, Tarih: 02.04.2014

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2013/24700 E.  ,  2014/7293 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda; hüküm süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmiş, davacı vekili tarafından duruşma istemiş ise de; HUMK'nun 438.maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı iş akdinin işçilik alacaklarının ödenmemesi nedeniyle haklı olarak feshettiğini bildirerek kıdem ve ihbar tazminatı ile ödenmeyen işçilik alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı davacının işyerinden kendi isteği ile ayrıldığını işçilik alacaklarının ödendiğini ileri sürerek davanını reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece iş akdinin davacı tarafından işçilik alaaklarının ödenmemesi nedeniyle haklı olarak feshedildiği gerekçesiyle kıdem tazminatı talebinin kabulüne, ihbar tazminatı talebinin reddine bazı işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Fazla çalışma, hafta tatili, ulusalbayram-genel tatil gibi işçilik alacaklarının işverence kayıt tutulmaması nedeniyle uzunca bir süre için tanık beyanları esas alınarak hesaplanması halinde işçinini mazeretli, raporlu, izinli olabileceği günlerde çalışmayacağı gözetilerek bu alacaklardan bir miktar indirim yapılmak suretiyle alacağın miktarının belirleneceği istikrarlı uygulama halini almış ise de çocuk yardımı bu tür bir alacak olmayıp işçinin hizmet ilişkisinin devam ettiği süre boyunca her ay ödenmesi gerektiğinden mahkemece bu alacaktan %30 oranında hakkaniyet indirimi yapmak suretiyle alacağın miktarını belirleyen bilirkişi raporu hükme esas alınarak 637,57 TL yerine 446,30 TL çocuk yardımı alacağına hükmedilmiş olması hatalı olup bozma nedenidir.

Ne varki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden karar bozulmamalı dözeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın hüküm fıkrasının 6., 8., 10., 11., 12., bentlerinin silinerek yerine;

"6- 637,57 TL çocuk yardımının 50,00 TL.sinin dava, kalanının ıslah tarihinden itibaren yasal faiziyle davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine,

8-alınması gereken 806,90 TL harçtan peşin alınan 300,35 TL harcın mahsubu ile kalan 506,55 TL harcın davalıdan tahsili ile Hazine'ye gelir kaydına,

10-Karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT. gereğince 1.417,68 TL avukatlık ücretinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine,

11-Aynı tarife gereğince 761,00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

8-alınması gereken 806,90 TL harçtan peşin alınan 300,35 TL harcın mahsubu ile kalan 506,55 TL harcın davalıdan tahsili ile Hazine'ye gelir kaydına,

10-Karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT. gereğince 1.417,68 TL avukatlık ücretinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine,

11-Aynı tarife gereğince 761,00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

12-Davacı tarafından yapılan toplam 689,50 TL yargılama giderinden takdiren 487,00 TL yargılama giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine" rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, hükmün düzeltilen bu şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının davalıya yükletilmesine, 02/04/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1457, Karar No: 2013/4585, Tarih: 26.03.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/1457 E.  ,  2013/4585 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Muhafazası için kendisine bırakılan tütünlerin küflenerek bozulduğunu beyan eden sanığın, mallar üzerinde dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranması sonucu bozulmasına neden olup olmadığı araştırılıp belirlendikten sonra hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturma sonucu yazılı gerekçe ile beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 26.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/15950, Karar No: 2007/23253, Tarih: 13.12.2007

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2007/15950 E.  ,  2007/23253 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vekili Avukat ... ile davalı ... Genel Müdürlüğü vekili Avukat ... aralarındaki davası hakkında Yozgat 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesinden verilen 24.2.2007 gün ve 185-492 sayılı hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

1-Davacının tarımsal faaliyetleri nedeniyle,ürün teslim olunan Yağlı Tohumlar Tarım Satış Kooperatifi,... Tohumu A.Ş. ve Toprak Mahsulleri Ofisinden, ürün teslim edip etmediği etmişse ürün teslim ettiği yıllar ve bu nedenle yapılan ... prim kesinti miktar ve tarihlerinin ,

2-Ayrıca davacının,Ziraat Odası, ... Ekiciler Kooperatifine ve Yağlı Tohumlar Tarım Satış Kooperatifine üye olup olmadığı, üye olmuşsa hangi tarihte üyeliğinin başladığı ve halen devam edip etmediğinin ilgili Kuruluşlardan sorularak alınacak cevaplar eklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE,13.12.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7172, Karar No: 2010/9224, Tarih: 19.07.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/7172 E.  ,  2010/9224 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

- K A R A R -

Uyuşmazlık, Özel Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezi olan davacının 5378 Sayılı Özürlüler ve Bazı Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması Hakkındaki Kanun gereği davalı Milli Eğitim Bakanlığı aleyhine açılan menfi tespit davasına ilişkin olup, dosyanın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 4.Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 19.07.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20796, Karar No: 2014/9156, Tarih: 03.04.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/20796 E.  ,  2014/9156 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/386813

MAHKEMESİ : Edremit 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 31/05/2011

NUMARASI : 2010/406 (E) ve 2011/380 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Davaya konu işyerinden çalınan eşyaların çalınması sırasında çekilen kamera görüntülerinde haklarında yaşları nedeni ile ayrı soruşturma açılan diğer sanıklar Serap Özgen, P. H.ve Bektaş Yel’in görüldüğü ancak sanık G.. A..’in görülmediği, sanığın hakkındaki suçlamayı kabul etmediği olayda, yukarda adı geçen diğer sanıklarla birlikte, sanığında içinde bulunduğu araçta çalınan eşyaların ele geçirilmesi dışında, davaya konu hırsızlık eylemine bu sanığında katıldığına ilişkin başkaca delil de elde edilememiş olması karşısında; sanığın atılı suçtan mahkûmiyetini gerektiren yeterli delil bulunmadığı gözetilmeksizin, yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde mahkûmiyet hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 03/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18466, Karar No: 2014/17173, Tarih: 24.12.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/18466 E.  ,  2014/17173 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 8. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 07/11/2013

NUMARASI : 2012/559-2013/595

Taraflar arasında görülen alacak davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dava, davacı aboneden tahsil edilen kayıp/kaçak bedellerinin iadesi istemine ilişkindir.

Mahkemece; "...davacı adına düzenlenmiş bir kaçak tüketim tutanağına rastlanmamakla birlikte, elektrik tüketim faturasında kaçak elektrik adı altında bir maliyetin yansıtılmasının yasadan ve buna uyumlu olarak çıkarılan yönetmelik ve tebliğlerden kaynaklandığı, davalı şirketin EPDK Kurul kararlarında belirtilen davaya konu bedelleri talep ettiği, bu kararların ve tebliğlerin idari yargıda iptal edilmedikçe uygulanmasının Elektrik Piyasası Kanunu'nun 11.maddesi uyarınca zorunlu olduğu anlaşıldığı" gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Kayıp-kaçak miktarı, dağıtım sistemine giren enerji ile dağıtım sisteminde tüketicilere tahakkuk ettirilen enerji miktarı arasındaki farkı göstermektedir. Yani, kayıp-kaçak bedeli elektrik sisteminde ortaya çıkan teknik ve teknik olmayan kaybın maliyetinin kayıp-kaçak bedeli oranları ölçüsünde karşılanabilmesi amacıyla belirlenen bir bedeldir.

Davalı Kurum tarafından elektrik enerjisinin üretiminden, tüketicilere ulaştırılıncaya kadar oluşan elektrik eksikliği kayıp bedeli olarak; enerji nakil hatlarından çeşitli sebeplerle sayaçtan geçirilmeksizin, herhangi bir bedel ödemeden kullanılan elektrik bedeli de kaçak bedeli olarak diğer kullanıcı abonelere yansıtılmaktadır.

4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu’nun 4.maddesinin 1.fıkrasında, bu Kanun ile verilen görevleri yerine getirmek üzere Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu’nun kurulduğunu belirtmiş, aynı maddenin 2.fıkrasında ise; “Kurum, tüzel kişilerin yetkili oldukları faaliyetleri ve bu faaliyetlerden kaynaklanan hak ve yükümlülüklerini tanımlayan Kurul onaylı lisansların verilmesinden, işletme hakkı devri kapsamındaki mevcut sözleşmelerin bu Kanun hükümlerine göre düzenlenmesinden, piyasa performansının izlenmesinden, performans standartlarının ve dağıtım ve müşteri hizmetleri yönetmeliklerinin oluşturulmasından, tadilinden ve uygulattırılmasından, denetlenmesinden, bu Kanunda yer alan fiyatlandırma esaslarını tespit etmekten, piyasa ihtiyaçlarını dikkate alarak serbest olmayan tüketicilere yapılan elektrik satışında uygulanacak fiyatlandırma esaslarını tespit etmekten ve bu fiyatlarda enflasyon nedeniyle ihtiyaç duyulacak ayarlamalara ilişkin formülleri uygulamaktan ve bunların denetlenmesinden ve piyasada bu Kanuna uygun şekilde davranılmasını sağlamaktan sorumludur...” hükmüne yer verilmiştir.

Madde metninden de açıkça anlaşılacağı üzere, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu’na tüketicilere yapılacak elektrik satışlarında uygulanacak fıyatlandırmaya esas unsurları tespit etme görevi verilmiştir.

Bu maddede de anlatılmak istenilen hususun 1 kw elektrik enerjisinin tüketicilere ulaşıncaya kadar ki maliyet ve kar payı olup, yoksa Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu’na sınırsız bir fiyatlandırma unsuru belirleme yetkisi ve görevi vermediği açıktır.

Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu bu maddeye dayanarak 11.08.2002 gün ve 24843 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan “Perakende Satış Hizmet Geliri ile Perakende Enerji Satış Fiyatlarının Düzenlenmesi Hakkında Tebliğ”i yayımlamış ve lisans sahibi şirketlerde bu tebliğe uygun olarak tüketiciden kayıp-kaçak bedeli adı altında bedel tahsil etmişlerdir.

Ancak, yukarıda açıklandığı üzere tebliğin dayanağı olan 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu’nun 4.maddesinde, Elektrik Piyasası Düzenleme Kurumu’na sınırsız bir fiyat belirleme hak ve yetkisi verilmemiştir.

Elektrik enerjisinin nakli esnasında meydana gelen kayıp ile başka kişiler tarafından hırsızlanmak suretiyle kullanılan elektrik bedellerinin (kaçak) kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmek hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmamaktadır.

Hem bu hal, parasını her halükarda tahsil eden davalı Kurum’un çağın teknik gelişmelerine ayak uydurmasına engel olur, yani davalı kendi teknik alt ve üst yapısını yenileme ihtiyacı duymayacağı gibi; elektriği hırsızlamak suretiyle kullanan kişilere karşı önlem alma ve takip etmek için gerekli girişimlerde de bulunmasını engeller. Oysa ki, elektrik kaybını önleme ve hırsızlıkları engelleme veya hırsızı takip edip, bedeli ondan tahsil etme görevi de bizzat enerjinin sahibi bulunan davalıya aittir.

Bununla birlikte, tüketici olan vatandaşın faturalara yansıtılan kayıp-kaçak bedelinin hangi miktarda olduğunun apaçık denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödediğini bilmesi, yani şeffaflık hukuk devletinin vazgeçilmez unsurlarındandır.(aynı ilkeler H.G.K. 21.05.2014 gün ve 7-2454 E.-679 K. sayılı ilamı ile de benimsenmiştir,)

Hal böyle olunca mahkemece, yukarıda anılan ilkeler ve Hukuk Genel Kurulunun kararı gözetilerek, davalının kayıp-kaçak bedeli tahakkuku uygulamasının yerinde olmadığı nazara alınmalı, dava konusu kayıp-kaçak bedeli hakkında inceleme ve araştırma yapılıp, davacının talebine konu kayıp-kaçak bedeli miktarı hesaplanmalı ve sonucu dairesinde bir hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 24.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2096, Karar No: 2016/5666, Tarih: 31.03.2016

**13. Ceza Dairesi         2015/2096 E.  ,  2016/5666 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Mağdur ve arkadaşı tanık ... hazırlıkta alınan ifadelerinde, sanığın yanlarına gelerek önce para ve sonra da kontür istediğini, olmadığı söylenince de bu sefer mağdurun cep telefonuna bakmak istediğini söylediği, mağdurun cep telefonunu çıkardığında ise elinden alarak kaçtığını beyan ettikleri, sanığın yargılamada alınan tek beyanında, alkollü olduğu için telefonu aldıktan sonra telefonu iade etmeyi unuttuğunu, ertesi gün telefonu babasıyla iade ettiğini beyan ettiği, mağdur ve tanık ... de hazırlıktaki beyanlarını değiştirerek, telefonu verdikten sonra sanığın biraz ileriye gidip konuştuğunu herhalde sarhoşluğun etkisiyle unutmuş olabileceği şeklinde beyanda bulundukları, mağdur ve tanığın, sanığı yersiz bir şekilde suçlamasına neden olabilecek bir sebebin ileri sürülmediği gibi sanığın savunmasının kendisini suçtan kurtarmaya yönelik olduğu ve mağdur ile tanığın olayın sıcaklığı ile verdikleri ilk beyanlarına üstünlük tanınması gerektiğinin anlaşılması karşısında; sanığın yüklenen suçtan hükümlülüğü yerine kanıtların takdirinde yanılgıya düşülerek yerinde ve yeterli olmayan gerekçeyle yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 31.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12763, Karar No: 2018/5584, Tarih: 29.11.2018

**20. Ceza Dairesi         2015/12763 E.  ,  2018/5584 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARLA

İLGİLİ BİLGİLER

Mahkeme .... Ağır Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi-Numarası : 28/02/2013-2013/38 esas ve 2013/48 karar

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma veya sağlama

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içerisindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipinin doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Gizli soruşturmacı sivil giyimli kolluk görevlilerinin; sanıktan 13/10/2012 ve 15/10/2012 tarihlerinde uyuşturucu madde satın aldıklarının anlaşılması karşısında; Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 28.04.2015 tarih, 2014/462 esas, 2015/135 karar ve 2014/848 esas, 2015/136 karar sayılı kararlarında da bahsedildiği üzere; kolluk görevlilerinin gerçek iradesinin uyuşturucu madde satın alma değil, suçu ve failini belirleyecek suç delilini elde etme olduğu, sanıktan ikinci kez uyuşturucu madde alınmasının ayrıca suç oluşturmayacağı ve gerçek anlamda bir "alım - satım" söz konusu olmadığı, sanığın hareketlerinin bütünüyle “uyuşturucu maddeyi satışa arzetme” suçunu oluşturduğu gözetilmeden, sanığın birden fazla uyuşturucu madde sattığı kabul edilerek sanık hakkında zincirleme suçla ilgili TCK'nin 43. maddesinin uygulanması suretiyle sanığa fazla ceza verilmesi,

2- Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan CMUK'nın 321. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA, 29/11/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19957, Karar No: 2014/7033, Tarih: 09.04.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/19957 E.  ,  2014/7033 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kaçakçılık

HÜKÜM : Beraat, müsadere

İTİRAZ EDEN : Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın itirazı yerinde görüldüğünden, itirazın kabulü ile Dairemizin, 11.09.2013 tarih ve 2012/22622 Esas- 2013/17811 Karar sayılı kararı kaldırılarak yapılan incelmede;

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 09.04.2014 ünü oybirliğiyle karar verildi.