muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/2238, Karar No: 2012/5331, Tarih: 27.04.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/2238 E.  ,  2012/5331 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Gaziantep 4.Sulh Hukuk, Karaman Sulh Hukuk ve Ermenek Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, kısıtlı adayının vesayet altına alınması istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir. Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümlerine yer verilmiştir.

Dosya kapsamından,Ali Rıza Alıçlı Zihinsel Özürlüler Rehabilitasyon Merkez Müdürlüğünün 09.12.2011 günlü cevabi yazısı ile kısıtlı adayı ...'nun adrese dayalı nüfus kayıt sistemindeki yerleşim yeri olan, "Meydan Mahallesi, Cumhuriyet Caddesi, NO.4 Ermenek/ Karaman" adresinin Ali Rıza Alıçlı Zihinsel Özürüler Rehabilitasyon Merkez Müdürlüğünün adresi olduğu, kısıtlı adayının yerleşim yerinin ise, Şahinbey Polis Merkez Amirliğinin 20.03.2003 tarihli mağdur ifade tutanağı, 11.04.2003 günlü İl Sosyal Hizmetler Müdürlüğü Sosyal İnceleme Raporu ve Ali Rıza Alıçlı Zihinsel Özürlüler Rehabilitasyon Merkez Müdürlüğünün 08.12.2011 günlü cevabi yazısı ile "Etiler Mahallesi, ... Sokak, NO;10/B Şahinbey/Gaziantep" adresi olduğu anlaşılmıştır.

Bu durumda,Türk Medeni Kanununun 22. maddesi uyarınca bakım ve sağlık kurumuna konulmanın yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmamasına göre , uyuşmazlığın Gaziantep 4.Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK.'nun 21 ve 22.(1086 sayılı HUMK.’nun 25 ve 26.) maddeleri gereğince Gaziantep 4.Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 27.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/109, Karar No: 2020/1971, Tarih: 09.06.2020

**23. Hukuk Dairesi         2017/109 E.  ,  2020/1971 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, taraflar arasındaki ticari ilişkiye binaen yapılan 03/02/2012 tarihli soğuk hava deposu kiralama sözleşmesi kapsamında davacı alacağının ihtara rağmen ödenmediğini ve alacağın tahsili için Büyükçekmece 2 icra müdürlüğünün 2013/4026 esas sayılı dosyası ile takip başlatıldığını, davalı borçlunun ise borca kısmi olarak itiraz ettiğini ve itiraz edilen kısım yönünden takibin durduğunu, ancak itirazın haksız olduğu ileri sürerek itirazın iptaline, takibin devamına ve %20 icra inkar tazminatının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacı kiralayanın sözleşmenin 2 ve 5 maddelerinden doğan yükümlülüklerini yerine getirmediğinden uyuşmazlığının doğduğunu, zira davacının yapması gereken depolama ve yükleme işini yapmadığından bu işler için davalının çalıştırdığı işçilere toplam 9.978,01 TL ücret ödediğini, bu miktarın mahsup edilip yeni fatura düzenlenmesinin cevabi ihtarda istenmesine rağmen sonuç alınamadığını belirtilen nedenden ötürü başlatılan takibe itiraz edildiğini savunarak davanın reddine ve %20 kötü niyet tazminatının davacıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; taraflar arasındaki sözleşme kapsamında davacının davalıya ait dondurulmuş ürünleri işletmekte olduğu soğuk hava deposunda saklamak suretiyle muhafaza ettiği, dolayısıyla davacının vermiş olduğu saklama hizmetinden alacağa hak kazandığı ve takip tarihi itibari ile bakiye 8.838,43 TL asıl alacağının olduğu, ihtarnamenin tebliği üzerine temerrüdün oluştuğu 20/08/2012 tarihinden takip tarihine kadar işlemiş faizin ise 615,36 TL olduğu, dolayısıyla fazla talebin bulunduğu ve bu alacağın likid olduğu,diğer taraftan fazla talebin hesap hatasından kaynaklandığı, bundan dolayı ise takibin başlatılmasında davacının kötü niyetinin bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 09.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5135, Karar No: 2022/16979, Tarih: 18.10.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/5135 E.  ,  2022/16979 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Caminin şadırvanında bulunan ceketin cebinden telefonun çalınması şeklinde gerçekleşen eylemde, dosya içerisindeki CD görüntülerinden şadırvanın bulunduğu yerin etrafı çevrili eklenti niteliğinde olduğundan, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h maddesinde düzenlenen suçu oluşturacağı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

a-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 141/1. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

b-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde kovuşturma aşamasında zararın tümünün karşılandığı halde, hüküm kurulurken uygulama maddesinin TCK’nın 168/2 maddesi yerine TCK’nın 168/1 olarak hatalı yazılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 18/10/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13516, Karar No: 2011/4089, Tarih: 08.04.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/13516 E.  ,  2011/4089 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 16.10.2008 gün ve 2006/511 - 2008/361 sayılı kararı onayan Daire’nin 28.06.2010 gün ve 2009/1535 - 2010/7561 sayılı kararı aleyhinde davacılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin davalılara ait "Mıllenıum Outlet Park" Alışveriş Merkezi’nde 23.06.2005 tarihli kira sözleşmesiyle 5 yıllığına dış cephede 50 m2 dükkan kiraladıklarını, bu yerde canlı hayvan,akvaryum satışı yapacaklarını, söz konusu dükkanın kendilerine teslim edilmediğini, bu süre içerisinde elde edecekleri gelirden mahrum kaldıklarını ileri sürerek fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak üzere 6.000 YTL’nın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, müvekkillerinin davacılara dış cephede 50 m2 yeri kiraya verdiklerini, alışveriş merkezinin dış cephesinde inşaata başladıklarında belediye ekiplerinin dükkanları imara aykırı olduğu gerekçesiyle yıktıklarını, sonradan ortaya çıkan fiili veya hukuki imkansızlık nedeniyle sözleşmenin yerine getirilemediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, taraflar arasında gelecekte inşaatı düşünülen dükkan için sözleşme yapıldığı, sözleşmenin yapıldığı tarihte dış cepheye dükkan yapılmasının imar mevzuatına aykırı olduğu, BK'nun 20. maddesi gereğince akdin konusunun imkansız olması durumunda batıl olacağı gerekçesiyle davanın reddine dair verilen kararın davacılar vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Davacılar vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacılar vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacılar vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 02,70 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 185.00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 08.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5463, Karar No: 2013/43920, Tarih: 04.12.2013

**3. Ceza Dairesi         2013/5463 E.  ,  2013/43920 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN

ÇOCUK : ...

HÜKÜM : Açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanmasına dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Suça sürüklenen çocuk tüm aşamalarda mağdurun, arkadaşı...'in kız arkadaşı ...'na laf atması nedeniyle sinirlenerek ona sopa ile vurduğunu beyan etmesine rağmen, ... ve ....'nun tanık sıfatıyla dinlenip, suça sürüklenen çocuk lehine haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca kısmen istem gibi BOZULMASINA, 04.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20349, Karar No: 2016/18374, Tarih: 30.11.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/20349 E.  ,  2016/18374 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- TCK'nın 265. maddesinde "görevi yaptırmamak için direnme" başlığıyla "seçenekli hareketli" ve "amaçlı bir fiil" olarak düzenlenen ve görevin yapılmasını önleme maksadıyla kamu görevlisine karşı gelinmesi eylemleri cezalandırılan suç tipinde; hareketin icra vasıtalarının "cebir veya tehdit" şeklindeki icrai davranışlarla işlenebileceğinin öngörüldüğü ve belirtilen tipik hareketleri içermeyen pasif direnme fiillerinin bu suçu oluşturmayacağı göz önüne alındığında, somut olayda Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 27.10.2011 tarih, 2011/15341 nolu iddianamesiyle sanığın, müşteki polis memurlarına yönelik “siz kimsiniz, ben ne yaptım da beni götürüyorsunuz, beni götüremezsiniz, diyerek, polis aracının nezaret kısmına bindirildiği sırada da “siz beni daha tanımıyorsunuz, bunun hesabını burnunuzdan getireceğim” dediği ve müşteki ...’in bu sırada basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığından bahisle dava açıldığı anlaşılmakla, sanığın aşamalardaki beyanlarında üzerine atılı suçlamayı kabul etmediği, 25.08.2011 tarihli olay tutanağında sanığın karakola götürülürken “siz beni daha tanımıyorsunuz, bunun hesabını burnunuzdan getireceğim” dediğini, sanıkla aynı araçla karakola giden müşteki ... ifadesinde sanığın fiziki bir karşı koyma olmaksızın, araca bindiğini “benim kim olduğumu biliyor musunuz” dediğini ifade etmesi, tanık ... ve müşteki ... tarafından da benzer anlatımda bulunulması ve müşteki ...’in sanığın kendisini ittiğine dair herhangi bir beyanı olmaması ve müştekinin adli muayene raporunda travmatik bir lezyona rastlanmadığı, sağ el parmakta ağrı ve hassasiyet tarif edildiğinin belirtilmesi karşısında, hangi beyana hangi gerekçeyle üstünlük tanındığı açıklanıp tartışılmadan ve tüm deliller bir arada değerlendirilmeden eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle mahkumiyet kararları verilmesi,

2- Kabule göre de;

Kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında, TCK'nın 53/4. maddesi uyarınca aynı maddenin birinci fıkrasındaki hak yoksunluklarına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve sanık ...’ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnamedeki isteme aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 30/11/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5778, Karar No: 2012/11251, Tarih: 27.11.2012

**8. Hukuk Dairesi         2012/5778 E.  ,  2012/11251 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil

... ile Hazine ve ... aralarındaki tescil davasının reddine dair Batman 1. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 30.03.2011 gün ve 197/235 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili, mevkileri ve sınırları dava dilekçesinde yazılı iki adet taşınmazın kadastro çalışmaları sırasında kayalık olarak tescil harici bırakıldığını, vekil edeninin bu yerleri 35 yıl kadar önce imar ve ihya ederek zilyetliği altında bulundurduğunu açıklayarak bu yerlerin müvekkili adına tapuya tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Hazine, nizalı yerlerin kayalık ve taşlık vasfı ile Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğunu, imar, ihya ve zilyetlik yoluyla kazınılmasının mümkün olmadığını açıklayarak davanın reddini savunmuştur.

Davalı köy tüzel kişiliği tebligata rağmen oturumlara katılmamış ve cevap vermemiştir.

Mahkemece, dava konusu yerlerin davacının miras bırakanı Mehmet Yıldız'dan kaldığını, terekesinin elbirliği mülkiyet hükümlerine tabi olduğunu açıklayarak davanın reddine, dava konusu yerlerin TMK.nun 713/6. maddesi uyarınca Hazine adına tesciline karar verilmiştir. Hüküm süresi içerisinde davacı vekili tarafından dilekçesinde yazılı sebeplerle temyiz edilmiştir.

Davalı köy tüzel kişiliği tebligata rağmen oturumlara katılmamış ve cevap vermemiştir.

Mahkemece, dava konusu yerlerin davacının miras bırakanı Mehmet Yıldız'dan kaldığını, terekesinin elbirliği mülkiyet hükümlerine tabi olduğunu açıklayarak davanın reddine, dava konusu yerlerin TMK.nun 713/6. maddesi uyarınca Hazine adına tesciline karar verilmiştir. Hüküm süresi içerisinde davacı vekili tarafından dilekçesinde yazılı sebeplerle temyiz edilmiştir.

Toplanan deliller tüm dosya kapsamından; çekişmeli taşınmazın olduğu yerde keşif yapılmıştır. Mahalli bilirkişi dava konusu Nermik mevkiindeki taşınmazın zilyetliğiyle ilgili olarak herhangi bir bilgisinin olmadığını, ancak dava konusu her iki taşınmazın şuan itibariyle davacı tarafından kullanıldığını söylemiştir. Davacı tanığı ise Nermik mevkiindeki taşınmazı davacının babası Mehmet Yıldız'ın arpa buğday ekerek kullandığını, sağlığından bu taşınmazı davacıya verdiğini, davacının 3-5 yıl önce bu taşınmaz üzerine ev ve eklentilerini inşa ederek ve ağaç dikerek kullanmasını sürdürdüğünü, Sebah mevkiindeki taşınmazında önce miras bırakan Mehmet Yıldız tarafından kullanıldığını, sonra bu yeri davacıya verdiğini, davacının bir süre tarla olarak kullandığını, son yıllarda ise kullanmadığını söylemiştir. Fen bilirkişi 1/5000 ölçeklik krokilerini dosyaya sunmuştur. Jeoloji mühendisinin raporu dosyadadır. Ziraat mühendisinin 07.01.2011 havale tarihli raporunda özetle; Nermik mevkiindeki taşınmazın tarım arazisi vasfında olduğunu, Sebah mevkiindeki taşınmazın ise hali hazırda işlenmemiş toprak, bünyesinin taşlı yapıda ve taşınmaz üzerinde taş blok ve kayaların bulunduğu yabancı otlarla kaplı olduğu ve tarım yapıldığına dair ibarenin mevcut olmadığı anlaşılmaktadır. Açıklanan olgular mahkemenin ve tarafların bilgisi dahilindedir. Uyuşmazlık kadastro çalışmaları sırasında dava dilekçesinde yazılı olduğu üzere kayalık niteliğiyle tescil harici bırakılan yerin TMK.nun 713/1 ve 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14 ve 17. maddeleri uyarınca iktisabının mümkün olup olmadığında toplanmaktadır.

Bilindiği üzere ve kural olarak; kayalık niteliğiyle tescil harici bırakılan bir yerin imar ihya yoluyla kazanılması mümkün değildir. Böyle bir yere dışarıdan toprak taşınarak tarım arazisi haline getirilmesi de ihya sayılmamaktadır. Nitekim dosyada mevcut ziraat bilirkişinin raporu kapsamına göre; Nermik mevkiindeki taşınmazın kayalık niteliğinde olmadığı, bir başka anlatımla uzun zamandan beri ekilip sürülen tarla niteliğinde olduğu anlaşılmaktadır. Ancak, Sebah mevkiindeki taşınmazın dava ve keşif tarihi itibariyle de imar ve ihyasının yapılmadığı, hiçbir tarımsal faaliyetin olmadığı belirlenmiştir. Dinlenen davacı tanığı Nermik mevkiindeki taşınmazın önceden davacının miras bırakanına ait iken bu kişinin sağlığında bu yeri davacıya verdiğini söylemiştir. Bu durumda, dava konusu bu taşınmaz tereke malı olmaktan çıkmıştır. Dolayısıyla TMK.nun 640, 701 ve 702. maddeleri uyarınca dava koşulunun aranmasına gerek bulunmamaktadır.

Hal böyle olunca, Nermik mevkiindeki taşınmazın zilyetlik yoluyla iktisabı için koşulların gerçekleştiği anlaşılmakla bu taşınmaz için davanın kabulüne, Sebah mevkiindeki taşınmazın doğal yapısı dikkate alınarak Hazine adına da tescili mümkün olmadığından bu taşınmazla ilgili davacının ve Hazinenin tescil taleplerinin reddine karar vermek gerekirken maddi olay, taraf talepleri ve dosyadaki bilgi ve belgeler yanlış yorumlanarak yazılı olduğu üzere karar verilmesi doğru olmamıştır.

Davacı vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerindedir. Kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA ve 21,15 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine 27.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/191, Karar No: 2013/23751, Tarih: 05.12.2013

**7. Ceza Dairesi         2013/191 E.  ,  2013/23751 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Katılan ... vekilinin temyiz talebi yönünden yapılan incelemede,

Katılan vekliinin temyiz talebinin haklarında hükmün açıklanmasının geriye bırakılmasına karar verilen ... ile ...'a yönelik olduğu ve anılan kişilere yönelik itirazın Kilis Ağır Ceza Mahkemesinin 26.10.2011 tarih ve 2011/1438 sayılı değişik iş kararı ile reddine karar verildiği anlaşılmakla, katılan vekilinin temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan CMUK.nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE,

Sanık ... müdafiinin temyiz talebinin yapılan incelemesinde,

1-Sanık ...'ın sahiplendiği eşyanın 4 paket çay ile 1 karton sigaradan ibaret olması ve sanığın tüm aşamada kişisel ihtiyaç için aldığını savunması ve anılan eşyaların kişisel ihtiyaç miktarında olması karşısında, sanığın eyleminin ne şekilde ticari kasıtla işlediğinin karar yerinde tartışılmasından yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kabule göre de;

2-5607 sayılı Yasanın 4/2.maddesinde; toplu kaçakçılık suçu üç veya daha fazla kişi tarafından işlenen suç olarak tanımlandığı ve dosya kapsamına göre dava konusu eşyayı haklarında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen sanıklar ...'ın 2600 adet akvaryum balığı ile 4 kilo şeker, ...'ın 20 karton sigara ile 4.5 kilo çayı sahiplenmesi, hükmü temyiz etmeyen sanık ...'ın 68 karton sigara ile 9 kilo çayı sahiplenmesi ve ...'ın da 4 paket çay ile 1 karton sigarayı sahiplenmesi ve sanık ...'ın da sevk ve idaresindeki araca diğer sanıkların gümrük çıkışında bindiklerini beyan etmeleri karşısında, sanıkların kendi nam ve hesaplarına atılı suçu işledikleri gözetilmeden eylemin ferdi kaçakçılık olduğu halde toplu kaçakçılık olarak değerlendirilmesi suretiyle sanık hakkında tayin edilen cezadan 5607 sayılı yasanın 4/2 maddesi gereğince arttırım yapılması suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, kararın sanık ...'a sirayet ettirilmesine, 05.12.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3852, Karar No: 2019/1628, Tarih: 30.04.2019

**23. Hukuk Dairesi         2016/3852 E.  ,  2019/1628 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, şikayet dışı ... Dondurulmuş Gıda Ltd. Şti'nin ....02.2015 tarihinde iflasına karar verildiğini, .... İflas Müdürlüğünce müvekkili bankaya gönderilen 09.04.2015 ve 07.05.2015 tarihli yazılarda müflis şirketin iflas tarihi ve sonrasındaki mevduatlarındaki tüm paraların iflas müdürlüğüne bildirilmesinin ve mevduatında bulunan bakiyenin ödenmesinin talep edildiğini, iflas tarihinden önce müflis tarafından borcu için temlik cirosuyla davacı bankaya çek verildiğini, çekin karşılıksız çıkması üzerine çekin keşidecisi şikayet dışı şirket ile çek bedelinin taksitler halinde ödenmesi için protokol imzaladıklarını, müflisin mevduat hesabındaki paranın şikayet dışı şirketin protokole istinaden yapmış olduğu ödeme olduğunu müflisin iflasın açılmasından önceki aşamada çeki davacı bankaya devrettiğini ve müflisin çeki temlik tarihinde tasarruf yetkisinin tam olduğunu bu dönemde yapılan alacakların devrininden kaynaklı ödemelerin iflas masasına girmesinin mümkün olmadığını ileri sürerek .... İflas Müdürlüğünün 09.04.2015 ve 07.05.2015 tarihli işlemlerin iptaline karar verilmesini talep ve şikayet etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, İİK'nın 184/.... maddesinin “İflas açıldığı zamanda müflisin haczi kabil bütün malları hangi yerde bulunursa bulunsun bir masa teşkil eder ve alacakların ödenmesine tahsis olunur. İflasın kapanmasına kadar müflisin uhdesine geçen mallar masaya girer'' hükmünü içerdiği, anılan yasal düzenleme uyarınca müflisin mevduat hesabına iflas tarihinden sonra, 02.03.2015 tarihinde yatırılan paranın bankanın kendi alacaklarına mahsup edilmeyip iflas masasına bildirilmesi gerektiği şikayetçi bankanın müflisin mevduat hesabına yatan paraları müflis firma risklerine mahsup etme hakkının bu aşamada bulunmadığı gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere ....04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.