muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/1608, Karar No: 2012/10469, Tarih: 24.09.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/1608 E.  ,  2012/10469 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... vekili, katılan davacı ... ve davalı ... vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, 15.02.2007 tarihli dava dilekçesinde sınırlarını bildirdiği ... beldesi, ... mahallesi ... mevkiinde bulunan yaklaşık 13000,00 m² yüzölçümündeki taşınmazın tapuda kayıtlı olmadığını, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının müvekkili yararına oluştuğunu iddia ederek, Medeni Yasanın 713. maddesi hükmüne göre taşınmazın müvekkili adına tescili istemiyle dava açmıştır. Katılan davacı ..., 22.04.2008 tarihli harçlı dilekçesiyle davacı ...’nin dava konusu ettiği taşınmazın yaklaşık olarak 2000,00 m² bölümünü 01.01.2006 tarihli harici satış senediyle davacı ...’den satın aldığı iddiasıyla, dava dilekçesine ekli krokide belirttiği yaklaşık 2000,00 m² bölümün adına tescili istemiyle davaya katılmıştır. Davalılar Hazine ve Orman Yönetimi, çekişmeli taşınmazın TMK’nın 713/6. maddesi uyarınca Hazine adına tesciline karar verilmesini talep etmişlerdir. Mahkemece, taşınmazın orman sayılan, taşlık, kayalık niteliğinde olduğu ve zilyetlikle kazanım koşulları oluşmadığı gerekçeleriyle davacı ... katılan davacı gerçek kişilerin davalarının ayrı ayrı reddine karar verilmiş, hüküm davacı ... vekili, katılan davacı ... ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medeni Yasanın 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazın tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1744 sayılı Yasa hükümlerine göre yapılıp 01.11.1976 tarihinde alan edilerek kesinleşen orman kadastrosu ve 2. madde uygulaması, daha sonra 22.10.1987 tarihinde ilân edilerek kesinleşen aplikasyon ve 3302 sayılı Yasa ile değişik 6831 sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması, 07.04.2005 tarihinde ilân edilerek kesinleşen 6831 sayılı Yasanın 4999 sayılı Yasa ile değişik 9. madde uyarınca yapılan düzeltme işlemi vardır.

1) Davacı ... vekili ile katılan davacı ...’nün temyiz itirazları yönünden:

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve özellikle keşif sonucu düzenlenen uzman ziraatçı bilirkişi raporunda, dava konusu taşınmazın yüksek eğimli (% 40-60), üzerinde tarım yapılmayacak yamaç, kayalık ve taşlık niteliğinde devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu saptandığına göre, davacı ... vekili ile katılan davacı ...’nün yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve özellikle keşif sonucu düzenlenen uzman ziraatçı bilirkişi raporunda, dava konusu taşınmazın yüksek eğimli (% 40-60), üzerinde tarım yapılmayacak yamaç, kayalık ve taşlık niteliğinde devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu saptandığına göre, davacı ... vekili ile katılan davacı ...’nün yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2) Davalı Hazinenin temyiz itirazlarına gelince; davalı ... 11.06.2010 havale tarihli dilekçesiyle dava konusu taşınmazın Hazine adına tesciline karar verilmesini istemiştir. TMK’nun 713/6. fıkrasında davalılar ve itiraz edenler, aynı davada kendi adlarına tesciline karar verilmesini isteyebilirler denilmiştir. Dava konusu yer hakkındaki davacının tescil davası reddedildiğine göre, davalı ... vekilinin talebi hakkında olumlu yada olumsuz bir karar verilmemiş olması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle; davacı ... vekili ile katılan davacı ...’nün yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının REDDİNE, yukarıda ikinci bentte açıklanan nedenler ile davacı Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA 24/09/2012 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3744, Karar No: 2023/3574, Tarih: 23.05.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/3744 E.  ,  2023/3574 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz etme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Gölköy Cumhuriyet Başsavcılığının 13.10.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan kamu davası açılmıştır.

2. Gölköy Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.03.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan hapisten çevrili 1500 TL ve doğrudan verilen 20 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; mahkumiyete yeter delil olmadığına, lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, Karahasan mahallesi, Küçükenişdibi mevkiinde bir fındık bahçesinin bulunduğu, bu bahçesinin kardeşi olan şüpheli ...'ın arazisi ile komşu olduğu, sanığın, 10.08.2015 tarihinde üç adet yeni kazık çakarak katılanın arazisine tecavüzde bulunduğu, katılanın arazisinde kalan 8 adet fındık ocağını kendi arazisine katarak tecavüz ettiği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

Mahkemece mahallinde teknik bilirkişi marifetiyle keşif yapılarak, sanığın, katılana ait taşınmaza tecavüzünün bulunup bulunmadığı kesin biçimde saptanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve tespit olunması gerekirken, soruşturma sırasında aldırılan yeminsiz bilirkişi raporuna dayanılarak eksik araştırmayla yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması nedeniyle sanık hakkında kurulan hüküm hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gölköy Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.03.2016 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12544, Karar No: 2023/21582, Tarih: 26.09.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/12544 E.  ,  2023/21582 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/11 E., 2016/186 K.

SUÇLAR : Hakaret, görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, bozma

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Mahkeme kararı ile sanık hakkında,

1. Hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ve dördüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 8.840,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,

2. Görevi yaptırmamak için direnme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 12 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. Tebliğname'de hakaret suçundan onama, görevi yaptırmamak için direnme suçundan bozma yönünde görüş bildirilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; mahkemenin yeterince araştırma yapmadığına, polislerin sivil giyimli olduğuna, elinde bıçak bulunmadığına, kamera görüntülerinin kendisine izlettirilmediğine, haksız tahrik hükümlerinin ve 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

3. Tebliğname'de hakaret suçundan onama, görevi yaptırmamak için direnme suçundan bozma yönünde görüş bildirilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; mahkemenin yeterince araştırma yapmadığına, polislerin sivil giyimli olduğuna, elinde bıçak bulunmadığına, kamera görüntülerinin kendisine izlettirilmediğine, haksız tahrik hükümlerinin ve 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Şikâyetçi polis memurlarının mühür bozma olayı için bulunduğu yerden geçen temyiz dışı sanık Ö.Y.'nin "Polis arabanız olursa olsun, s... poliside arabasını da Devletinde a... k..." diyerek hakaret ettiği, şikâyetçilerin Ö.Y.'nin yanına doğru gittikleri sırada eline bıçağı alarak sağa sola salladığı, bıçağı atması istendiğinde etkin olarak direndiği ve atmadığı, şikâyetçilerin Ö.Y.'yi yakalamaya çalıştığı sırada sanık ...'in eline viski şişesi alarak "Bırakın lan adamı..." diyerek hakaret ettiği, viski şişesini aracın altına doğru attığı, Ö.Y.'nin de "...hepinizin a...k... bekleyin geliyorum" diyerek yine hakaret ettiği, iki sanığın olay yerinden kaçarak uzaklaştıkları, sonrasında 7-8 kişilik grup halinde geldiklerinin görülmesi üzerine telsizle haber merkezine durumun iletilidiği, resmi araç gelmesi üzerine olay yerinden kaçtıkları, sanık ...'in yakalandığı, Ö.Y.'nin sanığı kurtarmak için şikâyetçileri iteklediği, sanıkların göz yaşartıcı gaz kullanılarak etkisiz hale getirildikleri, şikâyetçi anlatımları, olay tutanağı ile sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Sonuç cezanın kısa süreli hapis cezası olmaması karşısında Tebliğname'deki görüşe iştirak edilmemiştir.

1. Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden

Sanık savunması, şikâyetçilerin anlatımları ile olay tutanağı karşısında, suçun sübutuna, haksız tahrik hükümlerinin uygulanmamasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına dair Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmadığından sanığın temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

2. Sair Temyiz Sebepleri Yönünden

Sanığa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı anlaşılmış sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz sebepleri reddedilmiştir.

B. Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı anlaşılmış sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz sebepleri reddedilmiştir.

B. Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Hakaret fiillerinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin onur, şeref ve saygınlığı olup bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleşmesi gerekmektedir. Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı bazı durumlarda nispi olup zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Bu şekilde kişilere yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövme fiilini oluşturması gerekmektedir.

Sanığın şikâyetçilere söylediği kabul edilen "bırakın lan adamı" şeklindeki sözlerin muhatabın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, rahatsız edici, kaba ve nezaket dışı hitap tarzı niteliğinde olduğu, dolayısıyla hakaret suçunun unsurları itibariyle oluşmadığı gözetilmeden, sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmesi,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenlerle, Yerel Mahkeme kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkeme kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10160, Karar No: 2012/14024, Tarih: 18.06.2012

**22. Hukuk Dairesi         2012/10160 E.  ,  2012/14024 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Serik 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/06/2010

Davacı işçi, iş sözleşmesinin davalı işverence geçerli bir sebep olmadan  feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliği ile işe iadesine karar verilmesini, buna bağlı işe başlatmama tazminatı ile boşta geçen dört aylık ücret ve diğer haklarının belirlenmesi isteğinde bulunmuştur.

Davalı işveren, müşteri potansiyeli açısından beklenen olumlu gelişme sağlanamadığından yeniden yapılanmaya gidilerek ön büro depertamanında personel azaltıldığını bu sebeple iş sözleşmesinin feshedildiğini ileri sürerek  davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece tanık anlatımları dikkate alınarak davacının yerine başka birinin işe alındığı ve davacının hamile olduğundan işten çıkarıldığı kanaati ile davanın kabulüne, davacının işe iadesine karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshinin geçerli sebebe dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusu olup, normatif dayanak 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18. ve devamı maddeleridir.

4857 sayılı Kanun’un 18. maddesine göre otuz veya daha fazla işçi çalıştıran işyerlerinde en az altı aylık kıdemi olan işçinin belirsiz süreli iş sözleşmesini fesheden işveren, işçinin yeterliliğinden veya davranışlarından ya da işletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanmak zorundadır.

İşletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan sebepler; sürüm ve satış olanaklarının azalması, talep ve sipariş azalması, enerji sıkıntısı, ülkede yaşanan ekonomik kriz, piyasada genel durgunluk, dış pazar kaybı, ham madde sıkıntısı gibi işin sürdürülmesini olanaksız hale getiren işyeri dışından kaynaklanan sebeplerle yeni çalışma yöntemlerinin uygulanması, işyerinin daraltılması, yeni teknolojinin uygulanması, işyerinin bazı bölümlerinin kapatılması ve bazı iş türlerinin kaldırılması gibi işyeri içi sebeplerdir.

İşletmenin, işyerinin ve işin gereklerinden kaynaklanan sebeplerle sözleşmeyi feshetmek isteyen işverenin fesihten önce fazla çalışmaları kaldırmak, işçinin rızası ile çalışma süresini kısaltmak ve bunun için mümkün olduğu ölçüde esnek çalışma şekillerini geliştirmek, işi zamana yaymak, işçileri başka işlerde çalıştırmak, işçiyi yeniden eğiterek sorunu aşmak gibi varsa fesihten kaçınma olanaklarını kullanması, kısaca feshe son çare olarak bakması gerekir.

4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin ikinci fıkrasına göre feshin geçerli sebebe dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia ettiği takdirde, bu iddiasını ispatla yükümlüdür.

4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin ikinci fıkrasına göre feshin geçerli sebebe dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia ettiği takdirde, bu iddiasını ispatla yükümlüdür.

Dosya içeriğinden, davacının 10.12.2005 tarihinden itibaren davalıya ait otel işyerinde ön büro müdürü yardımcısı olarak çalıştığı 31.5.2008 tarihli fesih bildirimine göre  otelde yaşanan rezervasyon iptalleri sebebiyle  ön buro depertmanındaki yeniden  yapılanma kapsamında davacının iş sözleşmesinin  sona erdirilddiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda  işyerinde yeniden yapılanma  sebebiyle işçi çıkartıldığı anlaşıldığına göre mahkemece gerçekten işyerinde yeniden yapılanmaya gidilip gidilemediği araştırılamdan soyut tanık anlatımlarına göre karar verilmesi  isabetsiz olmuştur. Mahkemece işyerinde yapıldığı iddia edilen yeniden yapılanmaya dair alınan işletmesel karar ile bu kararın uygulamasını gösteren belgeler ile fesih öncesi ve sonrası organizasyon şemalarının getirtilerek, fesihten sonra davacının pozisyonuna uygun iş veya işler  için yeniden elaman alınıp alınmadığı, davacının işyerinde başka bir bölümde değerlendirme imkanının bulunup bulunmadığı konusunda gerektiğinde bilirkişiden rapor alarak sonuca gidilmesi gerekirken eksik araştırma  ve inceleme ile  davanın kabulüne karar verilemsi bozma nedenidir

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 18.6..2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1103, Karar No: 2020/3371, Tarih: 16.03.2020

**13. Hukuk Dairesi         2020/1103 E.  ,  2020/3371 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi

Yargıtay 12. Hukuk Dairesi’nin 14.11.2019 tarihli, 2019/541 Esas, 2019/16476 Karar sayılı "adli yardım talebinin reddine" dair ilamına karşı davacı tarafından süresinde itiraz edildiği anlaşılmakla, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

... Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi’nin 16.07.2018 tarih, 2018/631 Esas, 2018/1813 Karar sayılı kararı, davacı tarafından adli yardım talebinde bulunularak temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 12. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonucunda, 14.11.2019 tarih, 2019/541 Esas, 2019/16476 Karar sayılı ilamla, adli yardım talebinde bulunan tarafın, adli yardım talebini mali durumunu göstermeye yeterli belgeye dayandırmadığından, adli yardım talebinin reddine, temyiz harcının tamamlanması için HUMK’nun 434. maddesi gereğince işlem yapılmak üzere dosyanın mahalline geri çevrilmesine itiraz yasa yolu açık olmak üzere karar verilmiş, davacı tarafından bu karara itiraz edilmesi üzerine dosya Dairemize gönderilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu (HMK)’nun “Adli yardımdan yararlanacak kişiler” başlıklı 334/1. maddesi “Kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken yargılama veya takip giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olan kimseler, iddia ve savunmalarında, geçici hukuki korunma taleplerinde ve icra takibinde, taleplerinin açıkça dayanaktan yoksun olmaması kaydıyla adli yardımdan yararlanabilirler.” hükmünü içermektedir.

6100 sayılı HMK'nın 336/3. maddesine göre; kanun yollarına başvuru sırasında adli yardım talebinin bölge adliye mahkemesine veya Yargıtaya yapılması gerekmekte olup davacının Yargıtayda temyiz incelemesi sırasında adli yardım talebinde bulunabilir.

Diğer yandan aynı Kanun’un 337/2. maddesine göre; adli yardım talebinin reddine ilişkin kararlara karşı, tebliğinden itibaren bir hafta içinde kararı veren mahkemeye dilekçe vermek suretiyle itiraz edilebilir. Kararına itiraz edilen mahkeme, itirazı incelemesi için dosyayı o yerde adli yardım talebi yapılan hukuk mahkemesinin birden fazla dairesinin bulunması hâlinde, numara olarak kendisini izleyen daireye, son numaralı daire için birinci daireye, o yerde adli yardım talebi yapılan hukuk mahkemesinin tek dairesi bulunması hâlinde ise aynı işlere bakmakla görevli en yakın mahkemeye gönderir. İtiraz incelemesi neticesinde verilen karar kesindir.

Anılan bu yasal düzenlemeler gereğince, Dairemizin, Yargıtay 12. Hukuk Dairesince davacının adli yardım talebinin reddine dair vermiş olduğu karara yapılan itirazı incelemeye yetkili olduğu anlaşılmıştır. Davacının adli yardım şartlarını taşıyıp taşımadığına yönelik dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda ve davacının adli yardım talebine eklediği belgelere göre; Sosyal Güvenlik Kurumu’ndan davacıya herhangi bir gelir/aylık bağlanmadığı, adına kayıtlı bir adet araç ve çeşitli gayrimenkuller olsa da gayrimenkuller üzerinde ipotekler ve haciz şerhleri bulunduğu, yapılan sosyal ekonomik durum araştırma tutanağına göre, herhangi bir işte çalışmadığı, kirada oturduğu, gelirinin bulunmadığı, akrabalarının ve komşularının yardımıyla geçimini sağladığı, çocuklarının eğitimine katkı sağlayamadığı, alacaklılar tarafından kendisine icra takipleri başlatıldığı anlaşılmıştır. Bu durumda davacının kendisinin ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, kararın temyiz incelemesinin yapılabilmesi için gereken temyiz harcını kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu anlaşıldığından davacının adli yardım talebinin reddine dair yapmış olduğu itirazın kabulüne karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı tarafından adli yardım talebinin reddine dair karara karşı yapılan itirazın KABULÜNE, Yargıtay 12. Hukuk Dairesi’nin 14.11.2019 tarih, 2019/541 Esas, 2019/16476 Karar sayılı ilamı ile verilen adli yardım talebinin reddine ilişkin kararın KALDIRILMASINA, davacının adli yardımdan yararlandırılmasına, davacının temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Yargıtay 12. Hukuk Dairesi’ne GÖNDERİLMESİNE, 16/03/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/26108, Karar No: 2015/30846, Tarih: 02.11.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/26108 E.  ,  2015/30846 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ÇORLU 1. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 06/02/2015

NUMARASI : 2013/628-2015/86

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalı ve dahili davalı Tekirdağ Büyükşehir Belediye Başkanlığı Tekirdağ Su ve Kanalizasyon İdaresi Genel Müdürlüğü'ne yükletilmesine, 02/11/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7514, Karar No: 2020/2558, Tarih: 10.03.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/7514 E.  ,  2020/2558 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : CMK'nın 223/2-b. maddesi uyarınca beraat

Taksirle yaralama suçundan sanıkların beraatine ilişkin hüküm, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: