muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/20380, Karar No: 2015/13168, Tarih: 11.09.2015

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafiileri, katılan vekili ile mahalli Cumhuriyet savcısı'nın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Katılan hakkında tanzim edilen İzmir Bozyaka Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nin 18.09.2012 tarihli raporunda; katılanın yaralanmasının vücuduna acı verdiği, sağlığının ya da algılama yeteneğinin bozulmasına, konuşmasında sürekli zorluğa veya konuşma yeteneğinin kaybolmasına, yüzünde sabit bir ize veya yüzünde sürekli değişikliğe neden olduğunun, yaşamını tehlikeye soktuğunun, duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına veya yitirilmesine ve çocuk yapma yeteneğinin kaybolmasına neden olup olmadığı kararının adli tabiplikçe verilmesi gerektiğinin belirtildiği; söz konusu raporda katılanın konuşmasında sürekli zorluğa veya konuşma yeteneğinin kaybolmasına, yine yüzünde sabit bir ize veya yüzünde sürekli değişikliğe neden olduğu hususlarına seçimlik olarak yer verildiği gibi, dosya içeriğinden katılanın duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına veya yitirilmesine ve çocuk yapma yeteneğinin kaybolmasına neden olup olmadığı yönünden daha sonra yeni bir rapor alınmadığının anlaşıldığı; bu nedenle mağdurun yaralanmasının niteliği konusunda kuşkuya düşüldüğü, buna rağmen mahkemece sanıklar hakkında belirlenen temel ceza üzerinden TCK'nın 89/3-d maddesi hükümlerinin uygulandığı, tüm bu tespitler karşısında, mağdurda meydana gelen yaralanmanın mağdurun duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli yitirilmesine, konuşma yeteneğinin kaybolmasına, yüzünde sürekli değişikliğe ve çocuk yapma yeteneğinin kaybolmasına neden olup olmadığının tespiti açısından Adli Tıp Kurumundan rapor alınması gerektiğinin gözetilmemesi;

2-TCK'nın 50/2. maddesinin ''suç tanımında hapis cezası ile adlî para cezasının seçenek olarak öngörüldüğü hâllerde, hapis cezasına hükmedilmişse; bu ceza artık adlî para cezasına çevrilmez'' şeklindeki hükmüne ve 5237 sayılı TCK'nın 89/1. maddesindeki seçimlik cezalardan hapis cezası tercih edilmesine rağmen sanık hakkında tayin edilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi;

Kanuna aykırı olup, katılan vekili ile mahalli Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 11.09.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/543, Karar No: 2010/3670, Tarih: 23.03.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/543 E.  ,  2010/3670 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ...İlçesi ... Köyü 200 ada 41 parsel sayılı, 13031,69 m2 yüzölçümlü taşınmaz, çalılık ve kayalık niteliği ile Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı Orman Yönetimi, taşınmazın kesinleşmiş orman sınırları içinde kaldığı halen orman olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece, davanın kabulü ile dava konusu taşınmazın kadastro tespitinin iptaline, orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 1972 yılında yapılmış ve 02.06.1974 tarihinde kesinleşmiştir. 2005 yılında 3302 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması yapılarak 12.07.2007 tarihinde kesinleşmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve özellikle keşif sonucu düzenlenen bilirkişi kurulu raporunda, taşınmazın eylemli biçimde orman olduğu saptandığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 23/03/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4045, Karar No: 2020/7645, Tarih: 26.11.2020

**8. Hukuk Dairesi         2020/4045 E.  ,  2020/7645 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İstihkak

KARAR

Dairemize ait 24.6.2020 tarihli ve 2017/11163 Esas, 2020/3976 Karar sayılı geri çevirme kararı ile davacı üçüncü kişinin delil olarak dayandığı İstanbul ... 24. İcra Müdürlüğünün 2014/6056 Esas sayılı takip dosyasının aslı veya onaylı suretinin gönderilmesi istenmiş olmasına rağmen sadece ödeme emri tebligatlarının örneğinin gönderilerek anılan geri çevirme kararının gereğinin yerine getirilmediği anlaşıldığından; İstanbul ... 24. İcra Müdürlüğünün 2014/6056 Esas sayılı takip dosyasının aslı veya onaylı suretinin yeni bir iade kararına mahal verilmeden bizzat hakim denetiminde gerekli dikkat ve özenin gösterilmesi, geri çevirme kararının yerine getirilmemesinin ilgililer hakkında yasal sorumluluk doğuracağı hususunun bilinmesi ihtar edilerek dosyanın mahal mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.11.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/178, Karar No: 2020/2783, Tarih: 11.03.2020

**19. Ceza Dairesi         2020/178 E.  ,  2020/2783 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

15.03.2019 tarihli bilirkişi raporunda, sanıklara ait stantlarda yapılan denetimlerde ele geçirilen 1008 adet kitaptan 973 adedinin üzerinde bulunan bandrollerin usulüne uygun biçimde temin edilerek başka bir eser üzerine tatbik edilmiş oldukları, 6 adedinin bandrolsüz olduğu, 29 adet kitap üzerinde bulunan bandrollerin ise Kültür Bakanlığı tarafından basılan bandrollere fiziki olarak benzediği, iğfal kabiliyetinin olduğu ve bakanlık bandrollerinin taşıdığı holografik özellikleri taşımayan sahte bandroller olduğunun belirtilmesi, sanıkların aşamalardaki savunmalarında; kitapları yasal olduğunu düşünerek sattıklarını ileri sürmeleri ve ele geçen toplam 1008 adet kitabın sadece 29 adedinde sahte bandrol bulunması karşısında; sanıkların savunmalarının aksine kitapların sahte bandrollü olduğunu bildikleri yönünde herhangi bir delil bulunmadığı da gözetilerek; tespit edilen sanıkların eyleminin TCK’nin 44. maddesi aracılığıyla 5846 sayılı Kanun'un 81/4. maddesine uyduğu gözetilmeden, 5846 sayılı Kanun'un 81/9. maddesi uyarınca hüküm kurulmak suretiyle fazla ceza tayini,

Kabule göre de;

Kabule göre de;

5237 sayılı TCK'nin 3/1. maddesindeki “Suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur.” düzenlemesi ile aynı Kanun'un 61. maddesi uyarınca alt ve üst sınırlar arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesinde kullanılan araçlar, suçun işlendiği zaman ve yer, suçun konusunun önem ve değeri, meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığı ve failin kast veya taksire dayalı kusurunun ağırlığı unsurlarının dikkate alınması gerekmekte olup, 15.03.2019 tarihli bilirkişi raporunda, sanıklara ait stantlarda yapılan denetimlerde ele geçirilen 1008 adet kitaptan 973 adedinin üzerinde bulunan bandrollerin usulüne uygun biçimde temin edilerek başka bir eser üzerine tatbik edilmiş oldukları, 6 adedinin bandrolsüz olduğu, 29 adet kitap üzerinde bulunan bandrollerin ise Kültür Bakanlığı tarafından basılan bandrollere fiziki olarak benzediği, iğfal kabiliyetinin olduğu ve bakanlık bandrollerinin taşıdığı holografik özellikleri taşımayan sahte bandroller olduğunun belirtilmesi nedeniyle ele geçen toplam 1008 adet kitabın sadece 29 adedinde sahte bandrol bulunduğu anlaşılmakla, sanık ...’ın benzer olaylarla karşılaştırıldığında fiili, eylem ile ceza arasındaki dengeyi bozacak şekilde alt sınırdan uzaklaşarak teşdit uygulanmasını gerektirmediği halde, hakkaniyet ölçüleri ile bağdaşmayacak biçimde teşdiden hüküm kurulması suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı ve sanıkların temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak, BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 11.03.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24603, Karar No: 2014/1306, Tarih: 22.01.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/24603 E.  ,  2014/1306 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/226099

MAHKEMESİ : Van 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 03/05/2012

NUMARASI : 2009/723 (E) ve 2012/102 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

I-) Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 30.03.1992 gün ve 80/98 sayılı ve 19.04.2005 gün ve 221-38 sayılı kararlarında ayrıntılı biçimde açıklandığı üzere, belgede sahtecilik suçlarında önceden verilen rıza üzerine borçlu yerine onun imzasının atılmasında zarar verme bilinç ve iradesi ile hareket edilmediğinden sahtecilik kastından söz edilemeyeceği cihetle; sanık M.. A..’ın aşamalarda eczacı olan katılan Ş.. T.. ile 2000 yılında ortak eczane açtıklarını, 2003 yılına kadar eczaneye alınan ilaçların bedelini kendi şahsi çekleriyle ödediğini, 2003 yılında çek hesabının bulunduğu Kentbank’ın kapanması üzerine senet karşılığı ilaç almaya başladıklarını, eczacı diplomasına sahip olanın katılan olması nedeniyle faturaların katılan adına kesildiğini, aynı nedenle senetlerin de katılan adına düzenlendiğini, katılanın sürekli il dışında bulunması nedeniyle bilgisi ve rızası dahilinde düzenlenen senetleri katılanın yerine kendisinin imzaladığını,senetlerin eczaneye alınan ilaçların karşılığı olduğunu ayrıca katılanın kendisine kurumlardan alacakları tahsil etmek üzere vekaletname de verdiğini savunması, suça konu senetlerin verildiği Ç. Ecza Deposu sorumlusu olan sanık Z.. N..’nun ise, başlangıçta katılan ile diğer sanığın ecza deposuna gelerek ilaç aldıklarını, karşılığında sanık M.. A..’a ait çekleri verdiklerini ancak çek hesabının bulunduğu Kentbank kapanınca ve eczane borçlarını ödeyemeyince ilaç vermeyi kestiklerini, bilahare katılanın eczanesine verilen ilaçlar karşılığı diğer sanığın borç senedi vererek yerine imzalayacağını beyan etmesi üzerine borçlu olarak katılanın göründüğü ancak sanık Mehmet Salih’in imzaladığı senetleri kabul ettiğini, ödeme yapılan senetleri de katılana iade ettiğini, senetlerin satılan ilaç karşılığı düzenlendiğinin muhasebe kayıtlarından da anlaşılacağını savunması, sanık M.. A.. müdafii tarafından sanıklar hakkında Van Cumhuriyet Başsavcılığınca aynı eyleme ilişkin dolandırıcılık suçundan yürütülen 2009/4530 soruşturma no.lu dosyasında temin edilen bilirkişi raporu ile savunmanın doğruluğunun tespit edildiğinin ileri sürülmesi, adli emanette bulunan suça konu senetlerden -14- adedinin iptal şerhi bulunan senetler olduğunun, -2- adedinin ise sanık Z.. N.. tarafından icra takibine konu edilen senet olduğunun anlaşılması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti ve suç kastının tayini bakımından, suça konu iptal şerhi bulunan -14- adet senedin kim tarafından ne şekilde ödendiği, katılan tarafından ödenip ödenmediği, sanık M.. A..’ın daha önce başka şahıs ve firmalara da katılan adına senet düzenleyip düzenlemediği, bu senetlerin ödenip ödenmediği araştırılıp, sanık müdafiinin savunmasında geçen Van Cumhuriyet Başsavcılığınca dolandırıcılık suçundan yürütülen 2009/4530 soruşturma no.lu dosyasının celp edilip incelenerek bilirkişi raporu ve ilgili evrakların onaylı suretlerinin dosya içerisine alınması, gerektiğinde eczane ile sanık Z.. N.

.. A..’ın daha önce başka şahıs ve firmalara da katılan adına senet düzenleyip düzenlemediği, bu senetlerin ödenip ödenmediği araştırılıp, sanık müdafiinin savunmasında geçen Van Cumhuriyet Başsavcılığınca dolandırıcılık suçundan yürütülen 2009/4530 soruşturma no.lu dosyasının celp edilip incelenerek bilirkişi raporu ve ilgili evrakların onaylı suretlerinin dosya içerisine alınması, gerektiğinde eczane ile sanık Z.. N..’na ait ecza deposu kayıtları incelenerek, tıbbi malzeme veya ilaçların eczaneye verildiğine dair her iki iş yerine ait defter, kayıt, faturalar ve senetlerde yazılı miktarları kapsayacak şekilde bilirkişi incelemesi yaptırılıp sonucuna göre sanıkların sahtecilik kastıyla hareket edip etmediği de değerlendirilmek suretiyle hukuki durumlarının takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

II-) Kabule göre de;

Sanıklar hakkında hükmolunan hapis cezasının süresine göre 765 sayılı TCK.nun 31. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 22.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2225, Karar No: 2013/6611, Tarih: 08.04.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/2225 E.  ,  2013/6611 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

... Genel Müdürlüğü İçme Suyu Havzaları Yönetmeliğinin 6. maddesinin 9. fıkrasının g bendinde "derelerin her iki tarafında, kadastral sınırlarından itibaren 100 metre yapı yaklaşma mesafesi bırakılır" hükmü yer almakta iken, 16.01.2013 tarih ve 2 sayılı genel kurul kararı ile "derelerin ıslah kesitinin her iki yanında temizlik, bakım ve onarımlarının yapılması maksadı ile imar planlarında en az 10 metrelik dere işletme bandı ayrılır. Dere ıslah alanı ve dere işletme bandları idarece kamulaştırılır" hükmü getirilmiştir.

Dava konusu taşınmazın imar planında ne kadarlık kısmının dere işletme bandında kaldığı, bu durumun imar planına işlenip işlenmediği, yönetmeliğin değiştirilmesinden önce 100 metre olarak belirlenen yapı yaklaşma mesafesinin değiştirilmesi için karar alınıp, imar planında tadilat yapılıp yapılmadığı ... Genel Müdürlüğünden ve imar planını yapan belediyelerden sorulmasından,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2023/5153, Karar No: 2024/8635, Tarih: 12.11.2024

**8. Ceza Dairesi         2023/5153 E.  ,  2024/8635 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/82 E., 2023/444 K.

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz etme

HÜKÜM : Düşme

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İncelenmeksizin iade

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilerek gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Şereflikoçhisar Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 13.12.2012 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. Şereflikoçhisar Asliye Ceza Mahkemesinin 18.12.2014 tarihli kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan suçundan hapis cezasından çevrilmek suretiyle 3000,00 TL ve doğrudan verilmek suretiyle 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3.Şereflikoçhisar Asliye Ceza Mahkemesinin 18.12.2014 tarihli kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 09.02.2021 tarihli ve 2019/24387 Esas, 2021/1924 Karar sayılı ilamı ile, gerekçeli kararın Maliye Hazinesine tebliğ edilmesi gerektiğinden bahisle dava dosyası ilk derece mahkemesine tevdi edilmiş, gerekçeli kararın tebliği sonrasında Maliye Hazinesi vekilinin temyiz talebinde bulunması üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 29.06.2021 tarihli ve 2021/9431 Esas, 2021/17007 Karar sayılı ilamı ile ve "Şikayetçi Maliye Hazinesi davadan haberdar edilip delillerini sunma ve davaya katılma olanağı sağlanarak sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devamla hüküm kurulması suretiyle CMK.nın 233/1. ve 234. maddelerine aykırı davranılması," hukuka aykırı bulunarak hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

4. Yargıtay bozma kararı sonrası, Şereflikoçhisar Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.04.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan hapis cezasından çevrilmek suretiyle 3000,00 TL ve doğrudan verilmek suretiyle 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

5.Şereflikoçhisar Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.04.2022 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına Maliye Hazinesi vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine Aksaray 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.02.2023 tarihli, 2023/249 D.İş sayılı kararı ile hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kaldırılmasına karar verilmiştir.

6.Aksaray 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.02.2023 tarihli, 2023/249 D.İş sayılı kararı sonrası, Şereflikoçhisar Asliye Ceza Mahkemesinin 12.10.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan olağan dava zamanaşımı süresinin gerçekleşmesi nedeniyle düşme kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

6.Aksaray 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.02.2023 tarihli, 2023/249 D.İş sayılı kararı sonrası, Şereflikoçhisar Asliye Ceza Mahkemesinin 12.10.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan olağan dava zamanaşımı süresinin gerçekleşmesi nedeniyle düşme kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Maliye Hazinesi vekilinin temyiz isteği, 23.03.2021 tarihli temyiz başvurularından, 19.04.2021 tarihli dilekçeleriyle vazgeçtiklerine dair beyanlarının dikkate alınmadığına, Yargıtay bozma kararı sonrası verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair 26.04.2022 tarihli itiraz dilekçelerinden 16.05.2022 tarihli dilekçeleriyle vazgeçtiklerine dair beyanlarının dikkate alınmadığına, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına itiraz dilekçelerinden vazgeçtikleri dilekçeleri esas alınarak hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştirilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanığın Büyükkışla Köyü 246/1 numaralı parselin kuzeyinde bulunan köy yoluna ... kazıp kazık çakarak tecavüz ettiği tespit edildiği, bu şekilde köylünün ortak kullanımındaki köy yoluna ... kazmak suretiyle malikmiş gibi tasarrufta bulunarak atılı suçu işlediği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

İlk derece mahkemesi tarafından sanık hakkında Yargıtay bozma kararı öncesinde atılı suç bakımından 18.12.2014 tarihinde mahkumiyet hükmü verildiği, bu hüküm hakkında sanık tarafından temyiz başvurusunda bulunulduğu anlaşılmıştır. Temyiz başvurusu üzerine Yargıtay 8.Ceza Dairesi tarafından yapılan temyiz incelemesinde gerekçeli kararın Maliye Hazinesine tebliğ edilmesi gerektiğinden bahisle 09.02.2021 tarihinde tevdii kararı verilmiştir. Bu karar sonrası gerekçeli kararın Maliye Hazinesine tebliğ edilmesi üzerine Maliye Hazinesi vekili tarafından 23.03.2021 tarihinde temyiz başvurusunda bulunulduğu, Yargıtay 8. Ceza Dairesinin, 29.06.2021 tarihli ve 2021/9431 Esas, 2021/17007 Karar sayılı ilamı ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 233/1 ve 234 maddeleri uyarınca Maliye Hazinesi davadan haberdar edilip delillerini sunma ve davaya katılma olanağı sağlanması gerektiği belirtilerek, sair yönleri incelenmeyen hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Yargıtay bozma kararından sonra, Maliye Hazinesi vekilinin, 26.04.2022 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik itiraz dilekçesinden sonra 24.05.2022 dilekçesi ile itiraz başvurusundan vazgeçme dilekçesini dava dosyasına sunmasına karşın, vazgeçme talebi göz önünde bulundurulmaksızın, Aksaray 2. Ağır Ceza Mahkemesince Maliye Hazinesi vekilinin itirazının kabul edilerek hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kaldırılması kararı verilmiş ise de bu kararın hukuken geçersiz olduğu kuşkusuzdur.

İlk derece mahkemesince, sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 154 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü tespit edilerek, 5237 sayılı Kanun'un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin Yargıtay bozma ilamı öncesinde verilen 18.12.2014 tarihli ilk mahkumiyet kararı olduğu ve bu tarihten, Yargıtay bozma ilamı sonrasında 12.10.2023 tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu gerekçesiyle zamanaşımı nedenli düşme kararı verilmiş ise de, hukuken geçersiz olan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına ilişkin itirazın kabulüne dair karar uygulanmadığında, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden yapılan araştırmada, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının denetim süresi içerisinde başka bir kasıtlı suç işlemeyen sanık hakkında bu sebeple düşme kararı verilmesi gerekmektedir. Anılan gerekçeyle düşme kararı verilmesi yerine olağan zamanaşımı süresinin dolması nedeniyle düşme kararı verilmesi sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Şereflikoçhisar 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.10.2023 tarihli ve 2023/82 Esas, 2023/444 Karar sayılı kararında Maliye Hazinesi vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden Maliye Hainesi vekilinin temyiz talebinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak üye ...'in hükmün mahkeme gerekçesinde belirtilen gerekçe ile onanması gerektiğine ilişen değişik gerekçesi nedeni ile gerekçe yönü ile oy çokluğuyla ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.11.2024 tarihinde karar verildi.

KARŞI DÜŞÜNCE